10. Hukuk Dairesi 2024/7151€E. , 2024/8647K.
o

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2019/323 E., 2023/732 K.
KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen rücuen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz
incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar
verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul
eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve
Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği
düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Kurum sigortalısı ...'nın 27.08.2002 tarihinde kendi yönetimindeki ...
plakalı sayılı tanker ile seyir halinde iken davalı ...'ya sigortalı ve davalı ... yönetimindeki ... plaka sayılı
kamyon ile çarpıştığını ve kurum sigortalısının meslekte kazanma gününü 9047 oranında kaybettiğini, Kurum
tarafından sigortalıya 85.870,38 TL PSDG tutarında sürekli iş göremezlik aylığı bağlandığını ve 2.692,16 TL
iş kazası geçici iş göremezlik ödeneği ödendiğini beyanla, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik
50.000 TL ile 2.692,16 TL toplamı 52.692,12 TL'nin gelirin onay, masrafların sarf ve ödeme tarihinden
itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... Şti. vekili cevap dilekçesinde özetle; ... plaka sayılı aracın kaza tarihi itibariyle davalıya sigortalı
olduğunu ve poliçe gereğince sakatlanma halinde şahıs başına 18.000 TL ile sınırlı olduğunu, ayrıca kazanın
iş kazası olup olmadığının tespit edilmesi gerektiğini ve olay nedeniyle Fatsa Asliye Ceza Mahkemesinde
görülmekte olan 2002/334 Esas sayılı dosyanın bekletici mesele yapılmasını istemiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesi ile özetle davacının davaya konu kaza sebebiyle Fatsa Asliye Ceza
Mahkemesinde açılan dava sonunda şerit ihlali nedeniyle kusurlu bulunarak mahkumiyetine karar verildiğini,
poliçe kapsamında davalı şirketin de müteselsil sorumlu olduğunu ve trafik sigortalarının mahiyeti gereği
rücuen tazmini talep olunan miktarın öncelikle mali durumu güçlü olan davalı şirketten tahsili gerektiğini,
bilirkişi incelemesi yapılarak gerçek zarar ve sorumluluk miktarının tespiti ile Kurum müfettiş raporu
doğrultusunda açılan davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 07.06.2016 tarihli, 2004/549 Esas, 2016/486 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne,
gelir yönünden 16.853,18 TL'nin tahsis onay ve geçici iş göremezlik ödeneği yönünden 2.692,11 TL'nin
ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte (davalı ... şirketinin dava tarihi itibariye temerrüde
düştüğü ve poliçedeki teminat ile sınırlı sorumlu olduğu nazara alınarak) davalılardan müştereken ve
müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili tarafından temyiz
isteminde bulunulmuştur.

2.Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 27.03.2019 tarihli ve 2016/16417 Esas, 2019/2828 Karar sayılı bozma

2.Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 27.03.2019 tarihli ve 2016/16417 Esas, 2019/2828 Karar sayılı bozma
kararında; 27.08.2001 tarihinde geçirilen trafik iş kazası sonrası davacı Kurum tarafından, kazaya bağlı
olarak sürekli iş göremezlik derecesinin 9647 olarak belirlendiği, dava ve islah dilekçesinde de Kurum
tarafından “047 SİD oranı üzerinden bağlanan peşin değerli gelirin tahsilinin istenildiği, yargılama
aşamasında SİD oranına itiraz üzerine alınan Yüksek Sağlık Kurulunun 03.11.2006 tarihli raporu ile
sigortalının 27.08.2002 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasına bağlı SİD oranının “027.2 olarak ve 1 yıl sonra
kontrol muayenesi gerekir şeklinde belirlendiği, 01.12.2007 tarihli kontrol muayenesi sonucu alınan sağlık
kurulu raporu ile SİD oranının 9619 olarak belirlendiği, Yüksek Sağlık Kurulunun 17.08.2012 tarihli raporu ile
sigortalının 27.08.2002 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasına bağlı SİD oranının “619 olarak, kontrol
gerekmez şeklinde belirlendiği, sonrasında sürekli iş göremezlik derecesine herhangi bir itirazın olmadığı ve
Mahkemece bu oran üzerinden bağlanan peşin değerli gelir üzerinden hüküm kurulduğu anlaşılmış ise de
verilen karar eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olup Mahkemece sigortalının iş göremezlik
oranının kaza tarihinden itibaren Yo 19 olup olmadığı yönünde yeniden rapor alınmalı, aksi halde iş
göremezlik oranında meydana gelen artış ve azalma oranlarının ve bu artma ve azalma oranlarının hangi
tarihler itibariyle geçerli olduğunun belirtilen prosedür çerçevesiden belirlenerek ve belirlenecek olan iş
göremezlik oranına göre ilk peşin sermaye değerli gelir belirlenmek suretiyle oluşacak sonuca göre bir karar
verilmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilamı doğrultusunda, dava dışı sigortalının
ATK'ya sevki konusunda talimat yazılmış, sigortalının defaatle hazır edilememesi üzerine ilgili raporun
tanzim olunamadığı görülmüş, dosya dışı sigortalının Mardin 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin (İş Mahkemesi
Sıfatıyla) 2017/376 Esas sayılı dosyasında Adli Tıp İkinci Üst Kurulu tarafından 03.05.2019 tarihli raporun
alındığı, kazalı sigortalı ...'nın 27.08.2002 tarihinde geçirmiş olduğu kazaya bağlı yaralanmasında meslekte
kazanma gücü kaybı oranının 23.0 olarak belirlendiği, iyileşme süresinin 27.08.2002 tarihinden itibaren
24 aya kadar uzayabileceğinin bildirildiği görülmüş, iş bu rapor dosya ile doğrudan bağlantılı olduğundan
uzayan yargılama süreci de dikkate alınarak dosya arasına alınmakla taraflara tebliği sağlanmış, tarafların
rapora karşı beyanlarının sunulması sağlanmış olup sigortalının değişen maluliyet oranı ile ilgili olarak PSD
belirlemesi yapılıp yapılmadığının tespiti amacıyla ilgili SGK'ya müzekkere yazılmakla dosya arasına alınan
evraklarla dosya hesaplama yapılması amacıyla alanında uzman bilirkişiye tevdi edilmiş, davalı ...'nin kazaya
karışan ... plaka sayılı aracın sürücüsü ve davalı ... şirketinin de trafik sigortacısı olduğu görülmüş ve
tarafların müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları değerlendirilmiş, Kurum sigortalısının azalan
maluliyet oranı ile Kurumun 26.07.2023 tarihli cevabı yazısında belirtilen miktarlar nazara alınmış,
14.08.2023 tarihli raporun hükme esas nitelik ve yeterlilikte olduğu kanaatine varılmakla; davanın kısmen
kabulüne, gelir yönünden 8.985,21 TL'nin tahsis onay tarihinden ve geçici iş göremezlik ödeneği yönünden
2.692,11 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte (davalı ... şirketinin dava tarihi
itibariye temerrüde düştüğü ve poliçedeki teminat ile sınırlı sorumlu olduğu nazara alınarak) davalılardan
müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde
bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davacı Kurum vekili; fiili ödemeler dikkate alınmadan sigortalıya 647 SİD üzerinden bağlanan ilk PSD
değerinin kusuru üzerinden karar verilmesi gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 27.08.2002 tarihinde gerçekleşen trafik iş kazasında sürekli iş göremez duruma giren
sigortalıya bağlanan peşin sermaye değerli gelir ile geçici iş göremezlik ödeneği toplamından oluşan Kurum
zararının 506 sayılı Kanun'un 26 ıncı maddesi uyarınca rücuen tahsili istemine ilişkindir

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369' uncu maddesinin birinci fıkrası ile
370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanunu'nun 26 ıncı maddesidir.

3. Değerlendirme
1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden
birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk
kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; kararın bozulmasını
gerektirecek bir husus görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle davacı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen

tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

18.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
