10. Hukuk Dairesi 2024/5371€E. , 2024/7290K.
o

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/234 E., 2024/378 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karaman 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/301 E., 2023/732K.

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama
sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan
reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve
diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar
verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip
gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı ... isimli iş yerinde 28.09.2005 tarihinden 03.04.2008
tarihine kadar çalıştığını, davalı işverenden kaynaklanan nedenlerle 25.07.2006 tarihinde iş kazası
geçirdiğini, söz konusu kaza ilgili Karaman İş Mahkemesi 2014/212 Esas sayılı dosyasının mevcut olduğunu
işbu dava ile sürekli iş göremezliğe ve bakıcı giderleri ile maddi ve manevi tazminat talepli dava ikame
ettiğini, Karaman İş Mahkemesi 2014/212 Esas sayılı dosyasında alınan ATK 2. Üst Kurulu kararı ile
davacının sürekli iş göremezlik oranının 9045 olarak tespit edildiğini, SGK raporunda ise davacının sürekli iş
göremezlik derecesinin “515,2 olarak belirlendiğini, davalı Kurumun bu tespitinin hatalı olduğunu beyanla
davacının söz konusu iş kazası sebebiyle sürekli iş göremezlik oranının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın davalı Kuruma karşı yöneltmiş olduğu iddiaların
hukuki geçerliliğinin olmadığını, davanın yasal süresi içerisinde açılmadığını, davaya konu iş kazasının
28.09.2005 tarihinde meydana geldiğini, davacının sürekli iş göremezlik oranındaki değişikliğin bu kaza ile
ilgili olup olmadığının tespitinin mümkün olmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

2. Davalı... Tic. San. Ltd. Şti. cevap dilekçesinde; davacının açmış olduğu ve halen derdest olan Karaman İş
Mahkemesinin 2014/212 Esas sayılı dava dosyasındaki dilekçelerinde bahsedilen hastalıkların ve mağduriyet
sebeplerinin işbu kaza ile illiyet bağı olmadığını, davacının maluliyet oranının yüksek olduğunu iddia eden
davacının tedavisi tamamlandıktan sonra aynı iş yerinde çalışmaya devam ettiğini, bu dahil davacının
kazadan kaynaklanan arazları atlatarak iyileştiğini gösterdiğini, davacının yaşamının ileri aşamalarında
özensiz yaşaması nedeniyle oluşan rahatsızlıklarıyla davaya neden olan kaza arasında illiyet bağı olmadığını
beyanla davanın reddini istemiştir.

HI. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile davacı ...'ın
25.07.2006 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeni ile E cetveline göre 9642 oranında meslekte kazanma
gücünden kaybetmiş sayılacağının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda
bulunmuşlardır.

Ilk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda
bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkilinin davalı şirket bünyesinde çalışmakta iken geçirdiği iş kazası
sonrasında verilen SGK İzmir Bölge Sağlık Kurulunun MKGKO tespitine yönelik kararı ile müvekkilinin sürekli
iş göremezlik oranının 615,2 olarak belirlendiği, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 08.01.2018/413
karar numaralı raporu ile oranın “45,1 olarak belirlendiğini, dava aşamasında alınan Adli Tıp Kurumu'nun 3.
İhtisas Kurulunun 30.09.2022/19838 karar numaralı raporu ile müvekkilinin sürekli iş göremezlik oranının
“042 olarak belirlendiğini, Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulunun 20.07.2023/2344 karar numaralı raporu ile
müvekkilinin sürekli iş göremezlik oranının 15.06.2022 tarihi öncesinde 9645 olduğu, 15.06.2022 tarihi
sonrasında ise Yw42 olduğu tespitlerinin yapıldığı, hüküm fıkrasında müvekkilinin sürekli iş göremezlik
oranının Y42 olarak tespitinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalı ... Tic. San. Ltd. Şti. vekili istinaf dilekçesinde; iş kazasının 2006 yılında meydana geldiğini,
ATK'nın raporlarında dayandığı yönetmeliğin olay tarihinde yürürlükte olmadığını, rapor tanziminde esas
alınacak mevzuatın olay tarihindeki uygulamalar dairesinde tespiti ile uygulanması gerektiğini, davacının
sürekli iş göremezlik oranının tespit edildiği Yüksek Sağlık Kurulu raporlarında oranın W 15,2 olarak tespit
edildiğini, zaman içinde bu oranın yükselmesini gerektirir bir tıbbi detayın aşamalarda alınan hiçbir raporda
ileri sürülmediğini, zaman içinde iş kazası ile illiyet bağı olan bir artışın meydana geldiğinden
bahsedilemeyeceğini, davacının meslekte çalışma gücünde süreç içinde bir artış söz konusu olmadığından
zamanaşımı süresinin de dava tarihi itibariyle dolduğunu, dosya kapsamında bulunan raporlar arasındaki
yoğun çelişkinin giderilemediğini ileri sürmüştür.

3. Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde; Kurum aleyhinde açılmış olan davanın yasal süresinde
açılmadığını, iş kazasının 28.09.2005 tarihinde meydana geldiğini, Kurum kayıtlarının tetkikinde davacının
Kuruma herhangi bir talepte bulunmadan davayı açtığını, davanın dava şartı yokluğundan reddi gerektiğini,
Adli Tıp 2. İhtisas Kurulu raporunun Kurum açısından bağlayıcılığı bulunmadığını, Adli Tıp Kurumu raporları
ile Kurum raporları arasında çelişki bulunduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf vekillerinin istinaf
başvurularının, HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde
bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri
Davalılar vekilleri, istinaf dilekçeleri ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını
istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının iş kazası sebebiyle sürekli iş göremezlik oranına itiraz ile yeniden tespiti istemine
ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci
maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 95 inci maddesi.

3. Değerlendirme
1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer
alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa
uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve
ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, Yüksek Sağlık Kurulunca
yapılan değerlendirmeler ile Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 30.09.2022 tarih ve
19838 sayılı rapordaki belirlemeler arasındaki çelişkinin Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunca düzenlenen rapor
ile giderildiği, özellikle temyiz edenin sıfatına göre kararın yerinde olduğu anlaşılmakla ve dosyada yer alan
tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı şirket vekilinin ve davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçelerinde
ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası
uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.06.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
