9. Hukuk Dairesi 2019/6197E., 2020/136K.
o

"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 31. HUKUK DAİRESİ
MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 26. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine
karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda
bulunmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf
başvurusunu esastan reddetmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı
avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından
düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 03/09/2007 tarihinde davalı şirkete bağlı olarak çalışmaya
başladığını, 28/07/2016 tarihinde iş akdinin haklı ve geçerli bir neden olmaksızın
ihbarsız olarak feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğinin tespitini, müvekkilin
işe iadesini ve yasal sonuçlarına hükmedilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkili şirketin davacı gibi aynı fesih sebebi ve aynı fesih metni ile
işten çıkarttığı kişilerin açtığı iş davalarının reddine karar verilip, Yargıtay 9. Hukuk
Dairesi tarafından onandığını, davacının iş akdinin 4857 sayılı yasanın 25/2. Maddesi
gereğince "muhtelif sağlık kuruluşlarından hasta olmadığı halde raporlar ibraz edip
devamsızlıkta bulunması" sebebi ile haklı nedenlerle 28/07/2016 tarihinde
feshedildiğini, müvekkili şirketin çalışanlarının sağlık sorunlarından ilk müdahale
amacıyla 24 saat esasına göre işyeri hekimi, sağlık memuru ve hemşire bulunduğunu,
prosedüre göre hastalanan personelin öncelikle işyeri hekimine muayene olması ve
hekim tarafından gerekli görülmesi halinde hastaneye sevk edilmek suretiyle
hastalığının tedavisine başlanılması gerektiğini, davacının çoğu zaman işyeri hekimine
muayene olmadan değişik sağlık kuruluşlarına başvurmak suretiyle çok sayıda rapor
aldığını, bu durumun işyerinin çalışma huzur ve barışını bozduğunu davacının iş kazası
nedeniyle rapor aldığını iddia etmesine rağmen farklı farklı sebeplerle rapor aldığının
anlaşıldığını, bu durumun iş sözleşmesine uygun olarak iş görme edimini yerine
getirmediğini gösterdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, "...yargılama sırasında toplanan deliller, taraflar arasındaki iş sözleşmesi

C) İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:
Mahkemece, "...yargılama sırasında toplanan deliller, taraflar arasındaki iş sözleşmesi
içeriği, davacının işyeri dosyası, tanık ifadeleri ile SGK dosyası kapsamı dikkate
alındığında, davalı işveren tarafından "davacının sık sık rapor alması sebebi ile iş
düzeninin bozulduğu iddiası ile" yapılan, iş sözleşmesinin feshine ve davacı işçinin
işten çıkarılmasına dair işlemin, -on yıla yakın kıdemi ve önceye yönelik iş disiplini
dikkate alındığında, davacının, rapor almasını gerektirir rahatsızlığının, tam olarak
nedeni ve niteliği belirlenmeden, gerekirse farklı bir birimde çalışma teklifinde
bulunulmadan, davacı tarafından alınan raporun keyfi olarak alındığı anlamına
gelebilecek, davalı iş veren uygulaması nedeni ile- İş Hukuku mevzuatına, işten
çıkarma usül ve prosedürüne, çalışanlar arasında eşit davranılması ve feshin son çare
olması ilkesine uygun olmadığı..." gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ç) İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, yasal süresi içinde davalı vekili istinaf
başvurusunda bulunmuştur.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, ".....davacının 03/09/2007-28/07/2016 tarihleri arasında
yaklaşık 10 yıl Atatürk Hava Limanı işyerinde aşçı olarak görev yaptığı anlaşılmakta
olup iş sözleşmesinin feshine ilişkin bildirimde hasta olmadığı halde muhtelif sağlık
birimlerinden raporlar getirip kasten devamsızlık yaptığı iddiasında bulunulduğu ve
2007 yılından itibaren alınan tüm rapor bilgilerinin bir kısmı bilirkişi incelemesinden
sonra olmak üzere dosyaya sunulduğu, incelenmesinde tüm raporların çeşitli sağlık
kuruluşlarından ve işyeri hekimliğinden düzenlenen raporlar olduğu, feshi içeren 2016
yılı itibariyle raporlu gün süresinin toplam 25 gün civarında bulunduğu görülmüş
raporların sahteliği hususunda ileri sürülen somut bir iddia ve ispat bulunmadığı feshe
konu edildiği şekilde davacının hasta olmadan rapor aldığı ve devamsızlığının kasıtlı
olduğuna yönelik iddianın soyut olduğu, fesih öncesi yedi aylık süreçte iş görmezlik
günlerinin sayısı ve sıklığı nazara alındığında feshin ölçülü olmadığı, ayrıca cevap
dilekçesinde ve dosya kapsamında davacının aldığı raporların işyerinde olumsuzluklara
yol açtığı ve iş ilişkisinin işveren açısından çekilmez hale geldiği yönünde bir iddiada
bulunulmadığı, böyle bir olgunun ortaya konmadığı anlaşılmakla işveren feshinin
geçersiz olduğu kanaatine varılmıştır. Bu nedenle davacının işe iadesi yönünde verilen
ilk derece mahkemesi kararı isabetli görülmüştür...” gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf
başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

E) Temyiz Başvurusu:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararını yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

F) Gerekçe:

4857 Sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesinde iş sözleşmesinin işveren tarafından işçinin
yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanılarak
feshedilebileceği düzenlenmiştir. Söz konusu geçerli sebepler İş Kanunu'nun 25.
maddesinde belirtilen derhal fesih için öngörülen nedenler yanında, bu nitelikte
olmamakla birlikte, işçinin ve işyerinin normal yürüyüşünü olumsuz etkileyen hallerdir.
İşçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan sebepler ancak işyerinde
olumsuzluklara yol açması halinde fesih için geçerli sebep olabilirler. İş ilişkisinin

sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği
durumlarda, feshin geçerli sebeplere dayandığı kabul edilmelidir.

İş Kanunu'nun gerekçesinde hangi hallerin işçinin yetersizliği nedeniyle geçerli fesih
hakkı bahşedeceği örnek kabilinden sayılmış olup, bunlardan biri de sık sık
hastalanarak rapor almadır.

Sık sık rapor alma halinde, işveren aralıklı da olsa işçinin iş görme ediminden
faydalanamayacaktır. Sık sık hastalanan ve rapor alan işçinin, bu nedenle
devamsızlığının işyerinde olumsuzluklara yol açacağı açık bir olgudur. İş Kanunu'nun
gerekçesinde sık sık hastalanmanın yeterlilikten kaynaklanan neden olarak örnek
kabilinden sayılması, işyerinde olumsuzluklara yol açtığının kabul edilmesindendir.
Somut uyuşmazlıkta, davacının iş sözleşmesi 28.07.2016 tarihinde "...Muhtelif sağlık
birimlerinden hasta olmadığınız halde raporlar getirip, işe kasten devamsızlıkta
bulunmanız..." gerekçesi ile 4857 sayılı yasanın 25/11. maddesi uyarınca feshedilmiştir.
Dosya içeriğine göre, davalı işverenlikte aşçı olarak çalışan davacı işçinin çalışma
süresi boyunca sık sık rapor aldığı görülmüştür. Davalı işveren farklı sağlık
kuruluşlarından sık sık ve kısa süreli istirahat raporları alan davacı işçinin bu
durumunu hayatın olağan akışına uygun bulmayarak hasta olmadığı halde hastaymış
gibi hatıra binaen gerçeğe aykırı raporlar aldığını düşünerek davacı işçinin iş akdini İş
Kanunun 25/2 maddesine göre haklı nedenle feshetmiştir. Davalı, davacıya ait söz
konusu raporların gerçek bir rahatsızlığa dayanmadığına ilişkin iddiasını
ispatlayamamıştır ancak davacı işçinin farklı sağlık kuruluşlarından sık sık ve kısa
süreli istirahat raporları aldığı ve işe gelmediği bu durumun da iş akışını bozacağı açık
olup, işverenin buna katlanması beklenemez. Davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı
nedene dayanmadığı, ancak sık sık rahatsızlanarak rapor alan davacının davranışının
fesih için geçerli sebep oluşturduğu kabul edilmelidir. Bölge Adliye Mahkemesi'nin
temyiz edilen kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve Dairemizce 4857 sayılı İş
Kanunu'nun 20/3. maddesi uyarınca aşağıdaki gibi davanın reddine karar vermek
gerekmiştir.

H) Hüküm:

Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1)Bölge Adliye Mahkemesi ile ilk Derece Mahkemesinin kararlarının BOZULARAK
ORTADAN KALDIRILMASINA,

2)DAVANIN REDDİNE,

3)Alınması gereken 54,40 TL karar-ilam harcından davacının yatırdığı 29,20 TL'nin
peşin mahsubu ile bakiye 25.20 TL karar-ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye
irat kaydına,

4) Davalının yaptığı toplam 1.356 TL. yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya
verilmesine, davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına ,
5) Davalı vekil ile temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre
belirlenen 3400 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

7- Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

7- Dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye
Mahkemesi'ne gönderilmesine, kesin olarak 13/01/2020 tarihinde oybirliği ile karar
verildi.
