4. Hukuk Dairesi 2021/26421€E., 2024/3304K.
o

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2021/207 E., 2021/300 K.
HÜKÜM/KARAR : Davanın Reddi

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda mahkemece davanın
reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri
yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi
tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin MS hastası olup, 82 özürlü olduğunu, müvekkilinin
11.06.2013 tarihinde çağrıldığı toplu iş sözleşmesine katıldığını, burada yapılan toplu iş sözleşmesine katılan
davalı şirkette insan kaynakları yetkilisi olan dava dışı ... adlı kişinin müvekkilini işe başlatacaklarını ve
gerekli evrakları hazır etmesi için arayacaklarını söylediğini, 14.05.2015 tarihinde arayarak evraklarını hazır
etmesini istediklerini, 18.05.2015 tarihinde işyerine giden müvekkiline ... adlı yetkili tarafından işe
alınmayacağının ancak yine de işyeri doktoru ile görüşülüp kendisine haber verileceğinin söylendiğini, ancak
müvekkilinin daha sonra aranmadığını, bunun üzerine İŞKUR'a ve devamında davalı şirkete görüşmeye
giden müvekkilinin işveren tarafından görüşme talebi reddedilerek onur kırıcı bir şekilde işyerinden
gönderilmeye çalışıldığını, müvekkilinin söz konusu hastalığının davalı işverence bilindiğini, müvekkili
tarafından gizlenen bir durum olmadığını, müvekkilinden istenen belgelerin cv yahut iş başvuru formu
türünde belgeler olmadığını, işbaşı için gerekli belgeler olduğunu ileri sürerek 5.000,00 TL manevi
tazminatın fiil tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili firmanın özürlü kadrosundaki eksikliğin bir kişi olduğunu,
müvekkili firmanın ilgili mevzuat gereği İŞKUR'da onbir kişiyle toplu iş görüşmesi yaptığını, görüşmeler
neticesinde bu kişilerden davacının da içinde bulunduğu toplam dört kişinin aday olarak belirlendiğini,
içlerinden birini seçmek üzere bu dört kişiyle tekrar görüşülmesinin kararlaştırıldığını, dava dilekçesinde
anlatılanın aksine bu görüşmede olumlu bir intiba uyanmasının iş ilişkisi kurulduğu veya kurulacağı
manasına gelmediğini, görüşmenin sonunda aynı iş için davacının yanı sıra üç kişinin daha aday olarak
seçildiğini, davacının iş akdinin sözlü olarak kurulduğu yönündeki iddiasının da aynı sebepten dolayı ve fiilen
işe başlamaması nedeni ile mesnetsiz kaldığını, müvekkili şirketin özürlü kadrosu için görüşme yapıyor
olması nedeni ile davacının özürlü olduğunu bildiğini, ancak davacının diğer üç kişiyle beraber aday olarak
seçildiği ilk görüşmede özrünün MS hastalığından kaynaklandığını sakladığını, bu sayede diğer üç kişi ile
birlikte aday olarak seçildiğini, kabul anlamına gelmemek kaydı ile olayların davacının anlattığı şekilde
gerçekleşmiş olduğu düşünülse dahi, işyerine gelip işbaşı yaptırılmayan özürlü bir adaya dava dilekçesinde
anlatıldığı şekilde manevi tazminatı gerektirecek, özründen dolayı küçük düşürecek, muhatap alınmayarak
kişilik haklarına saldırılarak muamele edilmesinin söz konusu olmadığını belirterek davanın reddedilmesi
gerektiğini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Bursa 10. İş Mahkemesi'nin 22.06.2016 tarihli 2015/491 Esas, 2016/444 Karar sayılı kararı ile, "Davacının,
İŞKUR aracılığı ile davalı şirketin özürlü kadrosuna başvuruda bulunduğu, şirket yetkilisi tarafından
İŞKUR'da yapılan toplu iş görüşmesinin ardından davacı ile birlikte toplam 4 kişinin 2. görüşmeye çağrıldığı,
2. görüşmeye çağrılanlar arasından seçim yapıldığı, işyeri hekiminin davacının evraklarını incelemesinin
ardından hastalığı sebebi ile davalı işyerinde çalışmasının davacının sağlığı açısından uygun olmadığını beyan
ettiği, davalı işverenin görüşme yaptığı kişilerden en uygun şartlara sahip olanı işe başlatma yetkisi olduğu

ardından hastalığı sebebi ile davalı işyerinde çalışmasının davacının sağlığı açısından uygun olmadığını beyan
ettiği, davalı işverenin görüşme yaptığı kişilerden en uygun şartlara sahip olanı işe başlatma yetkisi olduğu
kanaatine varıldığından, davacının şartları oluşmayan manevi tazminat talebinin reddi gerektiği..."
gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Bursa 10. İş Mahkemesi'nin 22.06.2016 tarihli 2015/491 Esas, 2016/444 Karar sayılı kararına karşı süresi
içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 28.10.2020 tarihli 2017/17897 Esas, 2020/13824 Karar sayılı kararı ile;
"Somut uyuşmazlıkta; davacı taraf İŞKUR'da yapılan toplu görüşme sonrası davalı şirketin insan kaynakları
yetkilisinin davacıyı işe başlatacaklarını ve gerekli evrakları hazır etmesi için arayacaklarını belirttiğini,
davacının 14.05.2015 tarihinde aranarak işe başlatmaya ilişkin evrakları hazır ederek işyerine gittiğini,
önceki çalıştığı işyerinden ayrıldığını, görüşmeye gittiğinde ise işe alınmayacağının ancak yine de işyeri
doktoru ile görüşülüp kendisine haber verileceğinin söylendiğini, bir daha aranmadığı gibi görüşme talebi
reddedilerek onur kırıcı bir şekilde işyerinden gönderilmeye çalışıldığını iddia etmiştir. Davalı taraf ise toplu
görüşme sonrası olumlu intiba uyandıran dört adayın seçildiğini ve işyerine raporları, evrakları ile
gelmelerinin söylendiğini davacıyı işe başlatılacağının bildirilmediği savunulmuştur. Yargılama sırasında
dinlenen işyeri doktorunın beyanına göre, davacının rapor ve evraklarını incelenmesi sonucu kullandığı
ilaçlardan ötürü şirketin çalışma alanının tehlikeli sanayi olması sebebiyle davalı işyerinde çalışmasının
sağlığı açısından uygun olmayacağının bildirilmesi üzerine işe başlatılmadığı anlaşılmaktadır. Taraflar
arasında iş sözleşmesi henüz kurulmamıştır. Davacının sözleşme öncesi işlemlere dair sorumluluk temeline
dayanan davalarda görevli mahkeme İş mahkemesi olmayıp, Asliye Hukuk Mahkemesidir. Bu nedenle görev
hususu re'sen gözetilerek mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerektiği..."
bozulmasına karar verilmiştir.

gerekçesi ile hükmün

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bursa 10. İş Mahkemesi'nin 17.03.2021 tarihli 2021/9 E., 2021/138 K. sayılı kararı ile, davanın açılış tarihi
itibariyle genel mahkemeler görevli olduğundan mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin
reddine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın görevli ve yetkili Bursa Asliye Hukuk Mahkemesi'ne
gönderilmesine karar verilmiştir.

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tanık olarak dinlenilen işyeri hekimi tarafından
davacının sağlığı açısından işyerinde çalışmasına onay verilmemesi nedeniyle davacı ile davalı arasında iş
sözleşmesinin kurulamadığı, davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunun dosyadaki bilgi ve belgelere
göre ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davalının eylemi nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığını,
davacının manevi zarara uğradığını, davalının davacıdan işbaşı evrak listesindeki belgeleri tamamlayarak
işyerine sunmasını istediğini, davalının davacıda işe kabul edildiği yönünde intiba bıraktığını, daha sonra işe
alınmadığının söylendiğini, davacının bunun üzerine davalıya ait işyerine görüşmeye gittiğini, ancak, davalı
işverenlerce görüşme reddedilerek onur kırıcı bir şekilde davacının işyerinden gönderilmeye çalışıldığını,
davacının hastalığının davalı tarafça bilindiği halde sonradan bahane üretilerek davacının işe alınmadığını,
davacının davalı tarafça işe alındığı kanısıyla mevcut iş akdini sona erdirdiğini, davanın reddine karar
verilmesinin hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık; kişilik haklarına saldırı iddiasına dayalı manevi tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası
atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı
Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin
ikinci fıkrası, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 ve 58 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni
Kanunu'nun 24 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması
gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz
olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz
dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın
ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

15.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
