22. Hukuk Dairesi 2019/9156E. , 2020/1255K.
5

"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ: Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi
davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu
anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten
sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAYKARARI

Davacı İsteminin Özeti:Davacı, iş sözleşmesinin haksız nedenle işverence sona
erdirildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, ulusal
bayram ve genel tatil, hafta tatili, kötü niyet tazminatı ve hafta tatili alacaklarının
davalıdan tahsilini talep etmiştir.Davalılar Cevaplarının Özeti:

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna
dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalılar vekillerince
temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 08/04/2019 tarihli bozma ilamı ile karar bozulmuş
bozma ilamına uyulmasına karar veren Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar
verilmiştir.

Temyiz:Kararı davalı Bakanlık temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere
göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine
karar vermek gerekmiştir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından
taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857
sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin
veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak
ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce
doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle
devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı yasanın 3. fıkrasında açıklanmış ve
devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı
olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 120. maddesi hükmüne göre 1475 sayılı Yasanın 14.
maddesi halen yürürlükte olduğundan, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap
yöntemi bakımından iş yeri devirlerinde belirtilen hüküm uygulanmalıdır. Anılan hükme
göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir
işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, iş yeri veya
işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla
birlikte, iş yerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle
ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır. Genel olarak yapılan bu

ırılllamaların ardından İe Yululamda ic ven Hawrinin ieclik alarcsklarına atlileri

dbiriikte, Iş yerini devreden işverenlerin DU SOrUuM!ulukKları, IŞçIyı çalıştırdıkları Surelere
ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır. Genel olarak yapılan bu
açıklamaların ardından İş Hukukunda iş yeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri
üzerinde ayrıca durulmalıdır. İş yeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından
devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere
sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu
bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde
sözü edilen devreden işveren için 2 yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından
söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı iş yeri devri öncesi ve sonrasında geçen
sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından
kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.Feshe
bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk
ise son İşverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu
bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin
ücretlerinden tek başına sorumludur.İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş
bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden
4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren
müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden
itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan
sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı
açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması,
bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına
sorumludur. Somut olayda, 08/04/2019 tarihli bozma ilamında davacının davalı
şirkette 01.01.2012- 31.12.2012 tarihleri arasında 1 yıl çalıştığı, davalı şirketin Sosyal
Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre son alt işveren olmadığı, kıdem tazminatından
sadece davacıyı çalıştırdığı sürelerle ve devir esnasında işçinin aldığı ücret seviyesiyle
sorumlu olduğu belirtilerek karar bozulmuş, bozma ilamına uyulmasına karar veren
Mahkemece Davacının Gök Mavisi Eğitim ... Ltd Şti deki çalışmasının bir yılın altında
olduğu gerekçesiyle bu davalı yönünden kıdem tazminatı talebinin reddine karar
verilmiştir. Ancak yukarıda da belirtildiği üzere, iş yeri devri halinde, değişen
altişverenler bünyesindeki çalışmalar ayrı birer iş sözleşmesi olmadığından davacının
davalı şirketteki çalışmasının bir yılın altında olmasının sonuca etkisi bulunmamaktadır.
Davalı işveren, davacının kendi nezninde çalışması bir yılın altında olsa dahi kıdem
tazminatı bakımından kendi dönemi ve davacının devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı
olmak üzere sorumludur.Bu husus gözetilmeksizin karar verilmesi hatalı olup bozmayı
gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA,
23/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
