10. Hukuk Dairesi 2024/5852E. , 2024/6818kK.
o

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/804 E., 2024/156 K.
KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti ile gelir bağlanması istemli olarak açılan davada İlk
Derece Mahkemesince verilen davanın reddine dair karara karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf
başvurusunda bulunulması ve Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar
verilmesi üzerine davacı vekilinin temyiz istemi hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk
Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen
kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer
usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten
ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği
düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ... Gıda San. Tic. A.Ş'ye ait iş yerinde çalışırken 05.06.2017
tarihinde iş kazası geçirdiğini, bu kaza nedeniyle müvekkilinin işaret ve orta parmağının kopmak suretiyle
işlevlerini yitirdiğini, kaza olayı ile ilgili Eskişehir 2. İş Mahkemesinin 2017/541 Esas sayılı dosyasında açılan
davanın tarafların suln olmaları nedeniyle sonlandırıldığını, maluliyet için Kuruma yapılan başvurunun
maluliyetin Y10'un altında olması gerekçesiyle 28.12.2018 tarihli yazı ile reddedildiğini, Kurumca belirlenen
maluliyet oranını kabul etmediklerini, müvekkilinin Osmangazi Üniversitesinden aldığı sağlık kurulu
raporunda maluliyet oranının 9027 olarak belirlendiğini, maluliyet nedeniyle aylık bağlanması gerekirken
talebin reddedilmesi nedeniyle işbu davayı açmak zorunluluğu doğduğunu, açıklanan nedenlerle
müvekkilinin 05.06.2017 tarihi itibariyle malullüğünün ve malullük aylığını hak ettiğinin tespitini talep
etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının geçirdiği iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik geliri
için Kuruma başvuruda bulunduğunu, başvurunun Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezince
değerledirilerek 07.12.2018 tarih ve 07680 sayılı kararında 967,30 güç kaybı bulunduğuna karar verildiğini,
sigortalının maluliyet oranı 9610'un altında olduğundan herhangi bir gelir bağlanmadığını, bu süreçte
davacıya iş göremezlik raporları adı altında Kurumca istirahat ücretlerinin ödendiğini, Kurum işleminin haklı
olduğunu, haksız ve hukuki dayanaktan yoksun davanın reddini istemiştir.

2. Dahili davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davacı taraf her ne kadar dava dilekçesinde 16.11.2017
tarihinde hazırlanan rapora göre davacının “627 maluliyet oranı tespit edildiğini iddia etse de Mahkemece
alınan raporlarda davacının maluliyet oranının 9010 oranı altında kaldığının isabetli bir şekilde tespit
edildiğini, Mahkemenin bozma öncesi 2019/28 E., 2021/179K. 10.03.2021 sayılı kararı ile de yargılama
esnasında alınan raporlar doğrultusunda 19.10.2020 tarihli Adli Tıp 2. Üst Kurulu esas alınarak hüküm
kurulmuş ve davacının maluliyet oranının 010'un altında olması nedeni ile davanın reddine karar verildiğini,
Mahkemenin davacının maluliyet aylığına hak kazanmadığı yönündeki kararı doğru olup işbu davanın
yeniden reddi gerektiğini, bozma öncesi dosyadan alınan ve çelişkilerin giderildiğini, 19.10.2020 tarihli Adli
Tıp 2. Üst Kurulu raporunun hükme elverişli olduğunu, bu rapor doğrultusunda davanın reddine karar
verilmesi gerektiğini, davacı asilin müvekkili şirket bünyesinde tecrübeli bir çalışan olmasına rağmen arıza
ve tamir konusu olmayan bambaşka bir fana elini yasladığını, kendi ihmali ve kusuru nedeniyle de

ag vw a YY YY a a a m,

verilmesi gerektiğini, davacı asilin müvekkili şirket bünyesinde tecrübeli bir çalışan olmasına rağmen arıza
ve tamir konusu olmayan bambaşka bir fana elini yasladığını, kendi ihmali ve kusuru nedeniyle de
yaralandığını, somut olayda müvekkili şirkete kazanın meydana gelmesi nedeniyle herhangi bir kusur
atfedilmemesi gerektiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

111. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 10.03.2021 tarih ve 2019/28 Esas 2021/179 Karar sayılı kararı ile öngörülen
prosedür çerçevesinde yöntemince alınan Adli Tıp 2. Üst Kurulu Raporuna göre davacının meslekte kazanma
gücünü 59,2 oranında kaybettiği davacının maluliyet oranının Y010'un altında olduğundan herhangi bir gelir
bağlanmamasına ilişkin Kurum işleminin haklı olduğu anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda
bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 01.12.2022 tarih ve 2021/996 Esas, 2022/2051 Karar sayılı kararı ile davacı
vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan
reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde
bulunmuştur.

2. Dairenin 03.04.2023 tarihli 2023/3539 Esas, 2023/3579 Karar sayılı kararında; "...eldeki davada işveren
ile davacı işçi arasında sulh olunmuş ise de, iş göremezlik oranının değişmesi karşısında elde edilecek
hüküm sonrasında bazı yükümlülüklerle karşılaşacak olan işverenin hak alanını da ilgilendirdiğinden, davalı
Kurumla aralarında zorunlu dava arkadaşlığı bulunan işverene yöntemince husumet yöneltilerek davaya
katılımının sağlanması için davacı tarafa uygun süre tanınmalı, işveren davaya dahil edilerek yargılama buna
göre sürdürülmelidir.

Diğer taraftan, inceleme konusu davada yasal prosedür tamamlanmak suretiyle, Adli Tıp Kurumu Üçüncü
İhtisas Kurulunun ve Adli Tıp İkinci Üst Kurulunun kararları ile davacının 909,2 oranında işgöremez
olduğunun belirlendiği, her ne kadar söz konusu işgöremezlik oranı 9010'un altında kalması sebebiyle
davacıya aylık bağlanamayacak ise de, davalı Kurum tarafından belirlenen 907,3 oranındaki sürekli iş
göremezlik oranının, kesinleşen prosedür kapsamında 09,2 oranına çıkmış olması karşısında, davacı lehine
olarak değişen oran nedeniyle, sürekli iş göremezlik oranının tespiti talebi bakımından davacının hukuki
yararının bulunduğu belirgin olup, Mahkemece belirlenen iş göremezlik oranı hüküm altına alınması
gerekirken davanın reddi şeklinde hüküm kurulması isabetsiz bulunmuştur." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile davacının
geçici iş göremezlik süresinin sonu olan 13.08.2017 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik oranının “09,2
olduğunun tespitine, davacının malullük aylığı hak ettiğinin tespitine ilişkin talebinin reddine karar
verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde
bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri
1. Davacı vekili temyizi; malüllük maaşı bağlanması talebinin reddine karar verilmesi yönünden kararın
hatalı olduğunu, söz konusu iş göremezlik oranıyla malüllük aylığı bağlanmamasının hak ve adalete

sığmadığını beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı Kurum temyizi; davacının maluliyet oranına ilişkin Adli Tıp 2. Üst Kurulu gerekli incelemeyi
yaptığını ve davacının maluliyet oranını 69,2 olarak belirlediğini, hal böyleyken davacının maluliyet oranı
9o10'un altında kaldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesinin
hatalı olduğunu beyanla kararın bozulmasını istemiştir.

3. Dahili davalı şirket temyizi; davacının maluliyet oranının “010 altında olduğundan davanın reddine karar
verilmesi gerekir iken Mahkemece davanın "kısmen kabulüne" karar verilmesinin hatalı olduğunu, davacı
asilin hala müvekkili şirket bünyesinde çalışmaya devam etmekte olup iş görmesine engel herhangi bir
durumunun söz konusu olmadığını beyanla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının maruz kaldığı iş kazası sebebiyle sürekli iş göremezlik oranının tespiti ile gelir
bağlanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371
inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme
1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden
birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın
gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya
uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine
hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını
gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın
ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

13.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
