10. Hukuk Dairesi 2024/7193E. , 2024/9065K.
o

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 58. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/746 E., 2024/507 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 18. İş Mahkemesi
SAYISI : 2018/74 E., 2021/190 K.

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın
reddine verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan
reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer
usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın
düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı
ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak
yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor
dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı şirket vekili dava dilekçesinde; davalılardan ...'ın 15.10.2012 tarihinde iş kazası geçirdiğini, bu
kazada sadece sol ayak topuk kemiği kırıldığını, kaza tarihi itibariyle davalı Kurum tarafından herhangi bir
inceleme ve maluliyet tespiti yapılmadığını, davalı Kurumun iş kazasından 3 yıl sonra 07.09.2015 tarihli
meslekte kazanma gücü kaybı oranı tespitine ilişkin sağlık kurulu kararında davacı için bilateral diz altı
ampute sebebiyle 9082 oranında maluliyet tespiti yapıldığını, herne kadar 9682 maluliyet tespiti yapılmışsa
da iş bu maluliyet durumu ve oranı ile 15.10.2012 tarihli iş kazası arasında illiyet bağı olmadığını, davacının
kaza tarihi itibari ile hem şeker hem buerger hastalığı mevcut olduğunu, aynı zamanda gerek alkol gerekse
sigara kullanımına devam ettiğini, 14.10.2014 tarihli Dr. Lütfi Kırdar Eğitim Araştırma Hastanesi Sağlık
Kurulu Raporunda belirtildiği üzere ...'ın sol ayağı diz altından 30.06.2014 tarihinde kazada hiç yara
almayan sağ ayağı ise diz altından 22.07.2014 tarihinde kesildiğini, 07.09.2015 tarih ve 7103 karar sayılı
maluliyet oranına itiraz ettiğini belirterek; 15.10.2012 tarihli iş kazası ile 07.09.2015 tarih 7503 karar sayılı
maluliyet raporuna konu 82'lik oran arasında illiyet bağı olmadığının tespitine karar verilmesini talep
etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili; davacının 15.10.2012 tarihinde davalıya ait işyerinde iş kazası geçirdiğini, Kurum
tarafından davacının iş göremezlik oranının 90582 olarak, maluliyet ile iş kazası arasında illiyet bulunduğunun
tespit edildiğini belirterek; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı Kurum vekili; davalı kazazede işçinin İstanbul Anadolu 10.İş Mahkemesinin 2014/542 sayılı
dosyasıyla davacı şirket aleyhine maddi tazminat davası açtığını, bu dosyada şirkete 9582 maluliyet oranı
tespit edildiğini, davacının davalının 2012 yılında geçirdiği iş kazasından sonra iki bacağının kesilmesiyle
kaza arasında illiyet bağı olmadığını dolayısıyla maluliyet oramna itiraz etmekte olduğunu, davacının
iddialarının ispata muhtaç olduğunu belirterek; yersiz davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

111. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan yargılama, toplanan deliller, ATK
raporları, bilirkişi raporları, Kurum sağlık kurulu raporları, YSK raporu ve tüm dosya kapsamına göre 5510
sayılı Kanun'un ilgili maddeleri gereğince davalının maluliyet oranına itiraz incelemesi için Kurum sağlık

a m —— a—.» m0... a ma 0s MM AL AML Am AN

raporları, bilirkişi raporları, Kurum sağlık kurulu raporları, YSK raporu ve tüm dosya kapsamına göre 5510
sayılı Kanun'un ilgili maddeleri gereğince davalının maluliyet oranına itiraz incelemesi için Kurum sağlık
kurulu raporu, YSK raporu, ATK 3.İhtisas ve 2. Üst Kurulu Raporları aşamaları tamamlanmış, raporlar
arasında çelişki bulunmamakla beraber davalının 15.10.2012 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasına ilişkin
maluliyetinin sonuç olarak 9091 olarak belirlendiği, 2. Üst Kurul raporuna davacının itirazı üzerine alınan
Cerrahpaşa Üniversitesi öğretim üyelerinden oluşan heyet raporunda da davalının maluliyetinin 9091 olarak
belirlendiği, bu haliyle raporlar arasında herhangi bir çelişki bulunmadığı, ayrıca söz konusu raporlarda
davalının maluliyeti ile iş kazası arasında uygun illiyet bağının bulunduğu belirtilmiş olmakla rapor
içeriklerine itibar edilerek davacının davalının 9682 oranında maluliyeti kaybetmediğinin ve iş kazası ile
maluliyet arasında illiyet bağı bulunmadığı talebini ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın esastan reddine
karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda
bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepler

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; tüm kurul raporlarında iş kazası sonrası kazazede de sadece Sol
topuk kemiğinde kırık olduğu, ampütasyonların kaza tarihinden yaklaşık 2 sene sonra gerçekleşmeye
başladığı ve normal koşullarda meydana gelen iş kazasının ampütasyona neden olmasının beklenmeyeceği
belirtilmiş olmasına karşın kazazedede ki periferik damar hastalığının, buerger hastalığının, alkol ve sigara
tüketiminin, kontrollerini aksatmasının irdelenmemesinin açıkça incelemenin eksik yapıldığını göz önüne
serdiğini, Adli Tıp Kurulu ve Cerrahpaşa Adli Tıp Kurulunun kişide meydana gelen yaralanmanın normal
koşullarda ampütasyona neden olmayacağı tespiti karşısında davada sorumluluk hukuku açısından uygun
illiyet bağından söz etmenin mümkün olmadığını belirterek; istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu,
Adli Tıp İkinci Üst Kurulu ve Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının kararları ile davalı
sigortalının iş kazası sonucunda (E) cetveline göre 91 oranında meslekte kazanma güç kaybına
uğradığına ve bu oranın meydana gelmesi ile iş kazası arasında illiyet bağı olduğuna karar verildiği, bu
oranın Kurum tarafından belirlenen oranın üzerinde olduğu ve böylece davacı işveren şirketin "iş kazası
sonucu davalı sigortalıda oluşan meslekte kazanma güç kayıp oranının (MKGKO) Kurum tarafından
belirlenenden daha düşük olduğuna dair iddiasını" kanıtlayamadığı anlaşılmakla, davanın reddine dair İlk
Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, davacı şirket
vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 bendi uyarınca oy birliğiyle esastan reddine karar
verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde
bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, davalı ...'ın meslekte kazanma güç kayıp oranının (sürekli iş göremezlik oranı) tespitine itiraz

ve bu oranın yeniden tespiti istemine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370

ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer
alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa
uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve
ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından
temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası
uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
