(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi 2019/1910E. , 2020/8205K.

"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak
temyizen incelenmesi davacı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya
tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 30/06/2020 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı
kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... geldi. Karşı taraf adına
kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten
sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya
incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAYKARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, Müvekkilinin davalı iş yerinde 08/01/1998 tarihinde işe başladığını, 22/08/2000
tarihinde işten ayrıldığını, 2001 yılından 11/05/2015 tarihine kadar kesintisiz olarak davalı iş
yerinde çalıştığını, müvekkilinin davalı iş yerinde çalışmaya başladığı ilk dönemde balık
temizleme işçisi olarak çalıştığını, sonrasında balık temizleme otoklav ustası olarak çalıştığını,
2005 yılından bugüne dek usta başı olarak çalışmaya devam ettiğini, en son aldığı net ücretin
2.250,00 TL olduğunu, davalı işverence bugüne dek AGİ ödemesi de yapılmadığını, müvekkilin
maaşının davalı işverence elden ödendiğini, davalı iş yerinde çalışan tüm işçilerin maaşlarının
elden ödendiğini, müvekkilinin çalıştığı süre boyunca hafta içi 08:00-22:00 saatleri arasında
ve Cumartesi günleri tam gün yine belirtilen zaman aralığında hafatanın 6 günü çalıştığını,
ayda 2 kez hiç haftalık izin kullanılmadan pazar günleri de belirtilen zaman aralığında mesai
yaptığını, fabrikadaki mal yükleme zamanlarında ve büyük balık çekimlerinde mesainin gece
yarılarına kadar sürdüğünü, müvekkilinin gece 02:00-03:00 sularında iş yerinde çalıştığının da
olduğunu, müvekkilinin işe başladığı tarihten itibaren fazla mesai yaptığını, ancak fazla mesai
ücretlerini, yıllık izinlerini, dini milli bayram ücretlerini alamadığını, müvekilinin iş akdinin
davalı şirket tarafından hiçbir gerekçe gösterilmeden feshedildiğini, müvekili ve müvekili gibi
birçok çalışanın aylar boyunca maaşlarını alamadığını, maaşlarını almak için uzun bir müddet
beklediklerini, müvekkilinin Mayıs ayında birikmiş maaş alacakları ve o ayki maaşını almak için
iş yerine gittiğinde müvekkiline işten çıkarıldığının söylendiğini, kendisine herhangi bir ücret
ödenmediğini, bu nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 100,00 TL kıdem
tazminatı alacğı, 100,00 TL ihbar tazminatı alacağı, 50,00 TL fazla mesai ücret alacağı, 50,00
TL geel tatil ücreti alacağı, 50,00 TL yıllık ücretli izin alacağı, 50,00 TL hafta tatil alacağı,
50,00 TL vergi iadesi alacağı, 8.500,00 TL maaş alacağı olmak üzere toplam 8.950,00 TL'nin
iş aktinin fesih tarihi olan 11/05/2015 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat
faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, Davacının iş akdini kendisinin feshettiğini, bu durumda kıdem ve ihbar tazminatı
talep edemeyeceğini, zaten davacının fesih işleminin son derece kötü niyetli olduğunu, çünkü
davacının başka bir işyerinde çalışmaya başlamak için müvekkiline ait iş yerinden ayrıldığını,
fazla çalışma alacağı, genel tatil ücretleri, pazar çalışma ve yıllık izin alacağı iddiasının yerinde
olmadığını, müvekkkiline ait iş yerinin imalat yapmakta iken yaşadığı ekonomik engeller
nedeniyle yaklaşık 1 yıldır hic calışmadığını, bu nedenle zaten yıllık izinlerini fazlası ile

ME e e ge e rg er e e çe şer ey we vee u vg vi e

olmadığını, müvekkkiline ait iş yerinin imalat yapmakta iken yaşadığı ekonomik engeller
nedeniyle yaklaşık 1 yıldır hiç çalışmadığını, bu nedenle zaten yıllık izinlerini fazlası ile
kullandığını, hiç çalışma yapmayan davacının fazla çalıştığı, çalışmayan imalathanede pazar ve
bayram günü çalıştığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, bu nedenle davanın reddine karar
verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçe ile
davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı ve davalı vekili istinaf başvurusunda
bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, davalının istinaf
başvurusunun kabulü ile, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen
kabulü ile kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve asgari geçim indirimi
alacaklarının usulden reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa
uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararının aşağıdaki
bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2-Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası
türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.
01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107.
maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir
dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak
belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde,
alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak
davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve
kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına
tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda
hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu
tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak
arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak
arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması
gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle
uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca
belirlenememesi gereklidir.  Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni
göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten
beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekcesinde "Alacaklının bu tür bir dava acması icin. dava acacağı miktar va da değeri

—— di — —— bni —

tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak
imkansız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava
açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukuki yarar aranacaktır, böyle bir
durumda hukuki yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmi davaya ilişkin yeni
hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hallerde
bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya
belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı
imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette
kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat
sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün
olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında
belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı
tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri
sonucu (örneğin bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.
Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi
ve belgelere sahip olmaması, bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da
(gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın
elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak
belirsiz kabul edilmelidir.

Sırf taraflar arasında alacak miktarı bakımından uyuşmazlık bulunması, talep sonucunun
belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olması anlamına gelmez. Önemli olan objektif
olarak talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olmasıdır (H. ..., Belirsiz
Alacak Davası, ...2011,s.45;H.../O...JM....,... Usul Hukuku, 14. Bası, ... 2013, s. 448).
Sadece alacak miktarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunması ya da miktarın tartışmalı
olmasının belirsiz alacak davası açılması için yeterli sayılması halinde, neredeyse tüm
davaların belirsiz alacak davası olarak kabulü gerekir ki, bu da kanunun amacına aykırıdır.
Çünkü, zaten uyuşmazlık bulunduğu için dava açılmakta ve uyuşmazlık mahkeme önüne
gelmektedir. Önemli olan davacının talebini belirli kılacak imkana sahip olup olmadığıdır.
Burada, alacağın belirlenebilir olması ile ispat edilebilirliğinin de ayrıca değerlendirilmesi
gerektiği unutulmamalıdır. Davacının talep ettiği alacağı belirlemesi objektif olarak mümkün,
ancak belirleyebildiği alacağını ispat etmesi, kanunun öngördüğü şekilde (elindeki delillerle)
mümkün değilse, burada da belirsiz alacak davası açılacağından söz edilemez. Çünkü, bir
alacağın belirlenmesi ile onun ispatı ayrı şeylerdir. Davacı, talep konusu yaptığı alacağını çok
net şekilde belirleyebilir, ancak her zaman onu ispat edecek durumda olmayabilir. Aksinin
kabulü, her ispat güçlüğü olan alacağı belirsiz alacağa dönüştürmek gibi, hem kanunun
amacına hem de genel ilkelere aykırı bir durumu ortaya çıkartabilir.

Alacağın miktarının belirlenebilmesinin, tahkikat aşamasında yapılacak delillerin incelenmesi,
bilirkişi incelemesi veya keşif gibi sair işlemlerin yapılmasına bağlı olduğu durumlarda da
belirsiz alacak davası açılabileceği kabul edilmelidir. Ne var ki, bir davada bilirkişi incelemesine
gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir. Bir davada bilirkişiye
başvurulmasına rağmen davacı dava açarken alacak miktarını belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak
davası açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, ... 2013, s. 225).

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya
belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Her bir davaya konu alacak bakımından,
belirsiz alacak davasına ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak, belirleme yapılması
gereklidir.

Hakime alacak miktarının tayin ve tespitinde takdir yetkisi tanındığı hallerde (Örn: 6098 sayılı

Türk Borçlar Kanunu md 50, 51,56), hakimin kullanacağı takdir yetkisi sonucu alacak belirli
hale gelebileceğinden, davacının davanın açıldığı tarih itibariyle alacağın miktarını yahut
değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin imkansız olduğu kabul edilmelidir. Örneğin, iş
hukuku uygulamasında, Yargıtayca, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil
ücreti alacaklarının yazılı belgelere ve işyeri kayıtlarına dayanmayıp, tanık anlatımlarına
dayanması halinde, hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir
edilecek uygun oranda hakkaniyet indirimi yapılması gerekliliği kabul edilmektedir. Bu halde,
tanık anlatımlarına dayanılarak hesaplanan alacak miktarından hakimin takdir yetkisine bağlı
olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, alacak belirsiz kabul edilmelidir.
6100 sayılı Kanun ile birlikte, yukarıda belirtilen çerçevede belirsiz alacak davası açma imkanı
tanınarak, belirsiz alacaklar bakımından hak arama özgürlüğü genişletilmiş; bununla bağlantılı
olarak da hukuki yarar bulunmadan kısmi dava açma imkanı sınırlandırılmakla birlikte,
tamamen kaldırılmamıştır.

Zaman zaman, 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi
davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine
kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya
belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması
mümkündür.

Kanunun kısmi dava açma imkanını sınırlamakla birlikte tamamen ortadan kaldırmadığı da
gözetildiğinde, belirli alacaklar için, belirsiz alacak davası açılamasa da, şartları oluştuğunda
ve hukuki yarar bulunduğunda kısmi dava açılması mümkündür. Aksi halde, sadece ya belirsiz
alacak davası açma veya belirli tam alacak davası açma şeklinde iki imkandan söz edilebilir ki,
o zaman da kısmi davaya ilişkin 6100 sayılı Kanunun 109. maddesindeki hükmün fiilen
uygulanması söz konusu olamayacaktır. Çünkü, belirsiz alacak davasında zaten belirsiz alacak
davasının sağladığı imkanlardan yararlanarak dava açılabilecek; şayet alacak belirli ise de, o
zaman sadece tam eda davası açılabilecektir. Oysa kanun koyucunun abesle iştigal
etmeyeceği prensibi gereği, anılan maddeyle kısmi davaya ilişkin düzenleme yapıldığı
düşünülerek ve Kanundaki sınırlamalara dikkat edilerek kısmi dava açılabilecektir.

Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde
davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden
hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi
mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda,
belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre
verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ maddesinin
uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir. Aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz
alacak odavası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek
tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki
yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o
sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda,
tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun
süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için
davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usül bakımından imkan yoktur.
Böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır (H..../0O...JM....,
Usul Hukuku, 14. Bası, ... 2013, s. 454). Bunun yanında, şayet açılan adi asgari bir
miktar gösterilmişse ve bili alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak
davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu
durumda 6100 sayılı Kanunun 119/1-ğ maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu
belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep

muğlaksa, aynı Kanunun 119/2 maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek
talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir.
Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep,
davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz
alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar
yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını
taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi
davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin 31.12.2012 tarih
2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden
bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan
davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava
bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanunun 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep
bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri
sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı
değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan
alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak
kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının
açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa,
iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak
Davası, I. Bası, ... 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma
süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez.
Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını
veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin
kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek
ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde
dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.
İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine
getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar
etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak
davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini
belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz(Simil, s. 412).

Yukarıdaki paragraflarda yapılan açıklamalar ışığında, somut olayın özellikleri dikkate alınarak,
dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının değerlendirilmesi
gereklidir.

Yıllık izin ücreti talebi bakımından ; davacı, kendisine en son ödenen aylık ücret miktarını,
çalışma süresini, hak kazandığı izin süresini, çalışma süresi boyunca varsa kullanmadığı veya
karşılığı ödenmeyen izin sürelerini belirleyebilecek durumdadır. Bu halde, dava konusu yıllık
izin ücreti alacağının gerçekte belirlenebilir alacak olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak
davasına konu edilemeyeceği açıktır. Anılan sebeple, yıllık izin ücreti alacağına yönelik talebin
belirsiz alacak davasının konusunu oluşturmayacağından, söz konusu talep yönünden davanın
hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi isabetlidir.

Asgari geçim indirim alacağı talebi bakımından ; Dairemiz uygulamasına göre asgari geçim
indirimi alacağına yönelik talebin belirsiz alacak davasının konusunu oluşturmayacağı kabul
edildiğinden, söz konusu talep yönünden de davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar
verilmesi isabetlidir.

Kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı talepleri bakımından ise; dava dilekçesinde, işyerinde
davacı işçiye ayni olarak yemek menfaatinin sağlandığı iddia edilmiş, deliller arasında işveren
kayıtlarına da dayanılmıştır. Kıdem ve ihbar tazminatı hesaplamasında, işçiye sağlanan ayni
hakların parasal değeri ve son bir yıllık ortalaması esas alınmalıdır. Ayni menfaatlerin parasal
değeri ise, işverene olan maliyetine göre belirlenmelidir. Bu maliyetin belirlenmesinde,
sunulması halinde öncelikle işveren kayıtları dikkate alınacaktır. Gerek dava dilekçesindeki
anlatım, gerekse de toplanılması talep edilen deliller arasında işveren kayıtlarının da
bulunduğu gözetildiğinde, işçiye sağlanan ayni menfaatin işverene olan maliyetinin ve
dolayısıyla giydirilmiş ücret miktarı ile kıdem ve ihbar tazminatının, tam ve kesin olarak
belirlenebilmesi öncelikle karşı tarafın vereceği bilgilere bağlıdır. Bu itibarla, somut olayda
dava konusu kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarının belirsiz alacak niteliğinde
oldukları nazara alınarak bu alacak talepleri yönünden işin esasına girerek karar verilmesi
gerekirken, davanın hukuki yarar yokluğundan usulden reddine karar verilmesi isabetli
olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı
BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, davacı
yararına takdir edilen 2.540,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine,
peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.06.2020 tarihinde
oybirliğiyle karar verildi.
