10. Hukuk Dairesi 2024/5648E. , 2024/7996K.
o

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
SAYISI : 2023/140 E., 2024/44 K.
KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen rücuan tazminat
davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi
kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar
verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Kurum ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre,
temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulü
ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor
dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı Kurum vekili dava dilekçesinde özetle Kurum sigortalısı ...'nin davalı ... Başkanlığına ait Park ve
Bahçeler Daire Başkanlığında çalışırken 15.03.2014 tarihinde geçirdiği iş kazasına bağlı olarak sürekli iş
göremezlik durumuna girdiğini beyanla, sigortalıya bağlanan ilk peşin değerli gelir, yapılan tedavi masrafı ve
ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinden oluşan kurum zararının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep
etmiştir.

II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesi ile özetle davaya konu kaza olayının meydana gelmesinde kusurunun olmadığını
ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

II. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin 26.04.2017 tarihli ve 2015/252 E. 2017/112 K. sayılı kararıyla davanın kabulüne
karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı Kurum ve davalı vekilleri istinaf
başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin 27.03.2018 tarihli ve 2017/1622 E., 2018/470 K. sayılı kararıyla Mahkeme
hükmü yerinde görülerek istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Birinci Bozma Kararı
1.Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davacı Kurum ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairenin 05.12.2019 tarihli 2018/5341 E., 2019/9541 K. sayılı ilamında; dosya kapsamından maddi olayın
özelliklerine göre tespit yapılmadığı, kamyonun geriye kaçmasına yol açan durumun aracın teknik
arızasından mı, şoförün kullanım hatasından mı kaynaklandığının araştırılmasının gerektiği, araçta teknik bir
arızanın bulunup bulunmadığının, aracın fren sisteminin incelenip incelenmediğinin, bu kapsamda başka bir
teknik arıza tespiti olup olmadığının araştırılması, akabinde şoförün çalışır vaziyetteki aracını terkederek,
dampere çıkması ve düşen malzemeyi kaldırmasının o an için zorunlu olup olmadığı veya şoför açısından

a A e a a YY a a a a, 7 m şçşçşçşyş şe wn

teknik arıza tespiti olup olmadığının araştırılması, akabinde şoförün çalışır vaziyetteki aracını terkederek,
dampere çıkması ve düşen malzemeyi kaldırmasının o an için zorunlu olup olmadığı veya şoför açısından
objektif kriterlere göre normal ve öngörülebilir bir davranış olup olmadığı, işçiler açısından normal sınırlar
içinde kalmayan ve öngörülemeyen davranışları nedeniyle işverenlerin iş sağlığı ve güvenliği yönünden ne
gibi bir tedbir alması ve eğitim vermesi gerektiğinin irdelenmesi suretiyle uzman bilirkişi heyetinden maddi
oluşa uygun olacak şekilde rapor alınması gerektiği hususlarına işaret edilerek karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı
İlk Derece Mahkemesince verilen 01.07.2020 tarihli ve 2020/44 E. 2020/117 K. sayılı kararı ile davanın
kabulüne karar verilmiştir.

Dairenin 09.02.2023 tarihli 2023/534 E. 2023/1062 K. sayılı ilamında bozma gereklerinin tam olarak yerine
getirilmediği gerekçesine dayalı olarak karar bozulmuştur.

C. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarihi ve sayısı ile belirtilen kararı ile bozma ilamında belirtilen hususların
değerlendirilmesi için alınan 20.11.2023 tarihli kusur raporunda, davalı işveren ... Büyükşehir Belediyesi
Başkanlığının olayda 070 oranında, kazalı işçi ...'nin olayda 9530 oranında kusurlu olduğunun belirlendiği,
20.11.2023 tarihli raporun, 13.06.2016 tarihli raporda belirlenen kusur oranlarını doğruladığı gerekçelerine
dayalı olarak "davanın kabulü ile 195.034,65 TL'si bağlanan gelir, 6.778,74 TL geçici iş göremezlik ödeneği,
7.570,42 TL'si tedavi gideri olmak üzere toplam 209.384,80 TL nin gelirlerin onay, masraf ve ödemelerin
sarf ve ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine"
karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum ve davalı vekilleri
tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
1.Davacı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle kusur yönünden yapılan tespitin hatalı olduğu ileri sürerek
kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davaya konu kaza olayının meydana gelmesinde kusur ve
ihmalinin olmadığını, kaza olayının sigortalının kendi hareketi sonucu meydana geldiğini ileri sürerek kararın
bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370
ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 21 inci maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası
atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci
maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın
gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya
uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine
hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler, kararın bozulmasını
gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Kurum ve davalı vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna
uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgilisinden alınmasına,

10.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
