10. Hukuk Dairesi 2023/12483E. , 2024/823K.
o

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2019/1175 E., 2021/178 K.

KARAR : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 35. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/115 E., 2018/538 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan
yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili, davalılar ... vekili, ... İnş. ve Malz. San. Tic. A.Ş. vekili, ... Yapı Mak. Müh. San. Tic.
Ltd. Şti. vekili ve ... Müt. Mim. Müh. ve Eml. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge
Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına,
davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili, davalılar ... vekili, ... İnş. ve Malz. San. Tic. A.Ş. vekili ve ...
Müt. Mim. Müh. ve Eml. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmek ve de davalı ... İnş. ve Malz. San. Tic.
A.Ş. vekili tarafından duruşma talep edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri
yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin ve işin duruşmaya tabi olduğunun
anlaşılması nedeniyle duruşma talebinin kabulüne karar verildikten sonra duruşma için 24.05.2022 Salı
günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalı ... İnş.
ve Malz. San. Tic. A.Ş. adına Av. ... ile davacılar adına Av. .... davalı... İnş. Taş. Elektrik Elektronik Tic. Ltd.
Şti. adına Av. ..... ve davalı ... Müt. Mim. Müh. Ve Eml. Tic. Ltd. Şti. adına Av.... geldiler. Diğer davalılar
adlarına gelen olmadı. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlanıp sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra
duruşmaya son verilerek aynı günde dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmiştir. Dosyanın tekrar
Dairemiz'e gönderilmesinden sonra Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar
okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I. DAVA

Davacılar vekilleri özetle; müvekkillerinin murisinin iş kazası nedeniyle vefat ettiği kazanın meydana
gelişinde davalıların kusurlu olduklarından bahisle asıl dava dosyasında eş ... lehine 191.867,21 TL maddi,
250.000,00 TL manevi, çocuk ... lehine 1.000,00 TL maddi, 200.000,00 TL manevi, çocuk .... lehine
16.622,01 TL maddi, 200.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tashilini, aynı davalılara karşı açılan
birleşen dava dosyasında anne ... için 75.000,00 TL manevi, kardeşler Mehmet ... ve Hüseyin için
50.000,00'er TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmişlerdir.

II. CEVAP
Davalılar vekilleri özetle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

111. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle iş kazasının meydana gelişinde
. sigortalının bir kusurunun bulunmadığı, işveren ...'in 90635, ... şirketinin 20, ... şirketinin 9010, Eces
şirketinin 9510, ... şirketinin 9025 oranında kusurlu oldukları kabulünden hareketle asıl dava dosyasında
davacılar eş ve çocuk ...'ın maddi tazminat istemlerinin kabulüne, davacı çocuk ... lehine 17.649,84 TL
maddi tazminat ödenmesine, eş lehine 60.000,00 TL, çocuklar lehine 30.000,00'er TL manevi tazminat
ödenmesine, davalılardan ... in yapmış olduğu 10.000 TL maddi tazminat ödemesinin davacı ...'ye ödenecek
maddi tazminat miktarından mahsubuna, yine davalılardan ...in davacı ... için yapmış olduğu 5.000 TL ile
çocuklar için toplam olarak yapılan 5.000 TL manevi tazminat ödemesinin yazılı miktarlardan mahsubuna,
birleşen dava dosyasında anne ... lehine 10.000,00 TL, kardeşler Mehmet ... ve Hüseyin lehine 5.000,00'er
TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

., Pamiasanm

TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili,
davalılar ... vekili, ... İnş. ve Malz. San. Tic. A.Ş. vekili, ... Yapı Mak. Müh. San. Tic. Ltd. Şti. vekili ve ...
Müt. Mim. Müh. ve Emi. Tic. Ltd. Şti. vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle, hüküm altına alınan manevi tazminatların az olduğunu beyan
ederek mahkemenin kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle, davalı ... Şirketinden aldığı talimat üzerine işyerine iskele
kurduğunu, bu kapsamda davacıyı da geçici olarak dış cephe asansör kurulum işi için çalıştırdığını, davacının
koruyucu malzeme gelmesinin beklemeden tek başına çalıştığı sırada kazanın meydana geldiğini, kendisine
yüklenen 9035 oranındaki kusurun fazla, davacının kusursuz kabulünün hatalı olduğunu, kaza günü
davalılar... şirketi ile ... şirketleri arasındaki kiralama sözleşmesine uygun olarak iskele kurmaya
başladıklarını, şantiyeye izinsiz girdikleri kabulünün yanlış olduğunu, kusur raporunun hükme esas alınmaya
yeterli olmadığını, alt işveren ... şirketinin kusurunun çok düşük belirlendiğini, manevi tazminatların fahiş
olduğunu istinaf başvuru sebep ve gerekçeleri olarak ileri sürmüştür.

Davalı ... şirketi vekili istinaf dilekçesinde özetle, kusur raporları arasındaki çelişki giderilmeden hüküm
kurulduğunu, müvekkilinin kusursuz olduğunu, reddedilen manevi tazminatlar yönünden lehine hükmedilen
vekalet ücretinin maktu belirlenmesinin hatalı olduğunu istinaf başvuru sebep ve gerekçeleri olarak ileri
sürmüştür.

Davalı ... şirketi vekili istinaf dilekçesinde özetle, kusurun oran ve aidiyetinin hatalı tespit edildiğini istinaf
başvuru sebep ve gerekçeleri olarak ileri sürmüştür.

Davalı ... şirketi vekili istinaf dilekçesinde özetle, kusurun oran ve aidiyetinin hatalı tespit edildiğini, eşin
evlenme ihtimalinin 32 yaşında olmasına rağmen 962 olarak tespitinin düşük olduğunu istinaf başvuru sebep
ve gerekçeleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemece son alınan kusur
raporuna değil de dosya kapsamında alınan 26.11.2016 tarihli ilk bilirkişi kusur raporuna itibar edilmesi ve
hesabın da buna göre resen düzeltilmesi gerektiği, davalı ... tarafından yapılan ödemelerin hükümde
mahsup edilmesi gerektiği, hükme esas hesap raporunda davacı çocuk ...'un maddi zararının bulunmadığı
tespit edilmesine karşın bu çocuk lehine maddi tazminata karar verilmesi, birleşen dava dosyasının davacısı
anne dışındaki diğer davacıların manevi tazminatlarının az olduğu, yargılama gideri ve vekalet ücretleri
yönünden mahkeme kararının hatalı olduğundan bahisle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, asıl
dava dosyası yönünden eş lehine 153.087,64 TL maddi, 70.000,00 TL manevi, çocuk ... lehine 7.428,70 TL
maddi, 37.500,00 TL manevi, çocuk ... lehine 37.500,00 TL manevi tazminat ödenmesine, çocuk ... maddi
tazminat istemin reddine, birleşen dava dosyası yönünden davacılar anne ve kardeşler lehine 10.000,00'er
TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili, davalılar ... vekili,
... İnş. ve Malz. San. Tic. A.Ş. vekili ve... Müt. Mim. Müh. ve Eml. Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz isteminde
bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle, davanın tümden kabulü şeklinde kararın düzeltilerek onanmasını
talep ettiklerini, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından maddi tazminatların azaltılmasının doğru olmadığını,
birinci kusur raporuna itiraz ettiklerini bu itirazlarını tekrarladıklarını, İlk Derece Mahkemesi tarafından

hükme esas alınan kusur raporunun oluşa uygun olduğunu, ceza dosyalarında verilen cezalardan ve bu
cezaların kesinleşmesinden de açıkça anlaşılacağı üzere davalı ... şirketinin kesinlikle kusursuz olmadığını,
bu nedenle de yetkilisi ...'nın cezalandırıldığını, diğer davalı yetkililerinin tamamının da cezalandırıldıklarını,
tam kusurun davalılarda olduğunu, müvekkillerinin murisinin kusursuz olduğunu, hükme esas alınması
gereken raporun müteveffanın kusursuz bulunduğu 08.03.2018 tarihli bilirkişi heyet raporu olduğunu, kusur
raporları arasında çelişki bulunduğunu, davalı ... şirketinin asıl işveren ve asli kusurlu olduğunu, müştereken
ve müteselsilen kusur ve sorumluluğun tüm davalılarda olduğunu, davacı çocuk ... lehine hükmedilen maddi
tazminatın kaldırılmasının da hukuki olmadığını, hüküm altına alınan manevi tazminatların az olduğunu
belirtmiştir.

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle, kusur raporları arasındaki çelişki giderilmeden ilk rapor
kapsamında yeniden hüküm tesis edilmesinin hatalı olduğunu, kazanın ... kusurundan kaynaklandığını, tüm
tarafların arasındaki hukuksal ilişkinin niteliğinin net bir şekilde belirlenmesi gerektiğini, ancak karara esas
alınan raporlarda bu değerlendirme eksik ve hatalı yapıldığını, denetim görevlerini yerine getirmedikleri
belirtilen diğer davalılar yönünden tespit edilen kusur oranlarının da hakkaniyete aykırı şekilde belirlendiğini,
müvekkilinin şantiyede diğer davalı ... şirketinden aldığı talimatla çalışmaya başladığını, müvekkilinden dış
cephe iskelesi kurulum işinin bayram sonrası hazır olmasının istendiğini, Yazıcıoğlu şirketi ile aralarında
işveren alt işveren ilişkisi olduğu sabit olan ... şirketi yönünden tespit edilen kusur oranının hakkaniyete
aykırı şekilde düşük olarak tespit edildiğini, hüküm altına alınan manevi tazminat tutarlarının fazla olduğunu
ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili temyiz dilekçesinde özetle, kusur raporları arasındaki çelişkiler giderilmeden ve
yeterlilikleri tartışılmadan karar verildiğini, istinaf mahkemesinin, yerel mahkemenin kararını kaldırma
sebebinin temelinin yerel mahkemedeki yargılama sürecinde dava dosyasına kazandırılmış olan kusur
raporları arasındaki çelişki ve kusur oran tespitlerindeki farklılık olduğunu, bununla birlikte Bölge Adliye
Mahkemesince oluşa uygun bulunan 26.11.2016 tarihli ilk bilirkişi kusur raporunda davalı ... in “050, davalı
... firmasının Y35 ve ... işçinin Yo15 oranında kusurlu olduklarının, diğer davalıların kusursuz olduğunun
tespit edildiğini, Bölge Adliye Mahkemesi kararına esas alınan bilirkişi raporunda kusur atfı yapılmayan ve
asıl işveren sıfatı da bulunmayan davalı müvekkili ... şirketi yönünden davanın reddine karar verilmesi
gerekirken istinaf mahkemesinin kusur izafe edilmeyen ve asıl işveren sıfatı da olmayan davalı müvekkilini
müştereken ve müteselsilen sorumlu tutmasının hatalı olduğunu, kazanın meydana gelmesinde tek
kusurlunun ... olduğunu, ona verilen “515 kusurun az olduğunu, hüküm altına alınan manevi tazminatların
fazla olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili temyiz dilekçesinde Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hükme esas alınan bilirkişi
kusur raporunda müvekkili aleyhine kusur belirlemesi yapılmamış olmasına rağmen müvekkilin kusurlu
olduğu kanaati ile hüküm tesisinin isabetsiz olduğunu, istinaf mahkemesince müvekkilinin asıl işin bir
bölümünü sözleşme ile diğer davalı şirkete vermesi nedeniyle asıl işveren sıfatına sahip olduğu ve dava
konusu iş kazasında kendi kusuru bulunmasa bile alt işverenin çalıştırdığı işçilerin uğradığı zararlardan asıl
işveren olarak sorumlu olacağı değerlendirilerek hüküm tesis edildiğini, müvekkilinin meydana gelen olay
sebebiyle herhangi bir kusuru bulunmadığını, müvekkilinin asıl işveren olarak kabul edilmesinin mümkün
olmadığını, müteveffaya verilen kusurun az olduğunu, hüküm altına alınan maddi ve manevi tazminatların
fazla olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 6098
sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 inci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası
Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 8 inci ve 31 inci maddeleri.

3. Değerlendirme
Dosya kapsamından, ilk derece mahkemesince hükme dayanak kılınan 08.03.2018 tarihli bilirkişi kusur

ranoründa ie kazacının mevdana delicinde O cimortalının hir kıiciiritiniin hulummadığı iecveren 'in W32E |

e İN e A a a A a e e Nr A Mİ e r.a Üretti MM

Şirketinin 9020, ..... Şirketinin 9010, Eces Şirketinin 9 “10, ... Şirketinin 9025 oranında Kusurlu oldukları
yönünde görüş bildirildiği, Bölge Adliye Mahkemesince kaldirma gerekçelerinden birinin de İlk Derece
Mahkemesince itibar edilen bu kusur raporunun oluşa uygun olmadığı, 26.11.2016 tarihli bilirkişi kusur
raporunun oluşa uygun olduğu şeklindeki kabul olduğu, Bölge Adliye Mahkemesince oluşa uygun olduğu
değerlendirilen 26.11.2016 tarihli bu bilirkişi kusur raporunda iş kazasının meydana gelişinde ... sigortalının
“515, davalı ..... Şirketinin 9035, davalı ...'in Y650 oranında kusurlu oldukları, diğer davalılar ... ve ....
şirketlerinin kusurlu olmadıkları yönünde görüş bildirildiği anlaşılmaktadır.

Anayasamızın 141 inci maddesinde, yargılamanın aleniyeti ilkesi benimsenmiştir. Bu kapsamda yargılamanın
açık olarak yapılması ve yargılamanın sonunda verilen kararın da açıkça belirtilmesi esastır. 6100 sayılı
Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 28 inci maddesinde de bu husus belirtilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294 üncü maddesinde hüküm, hükmün verilmesi ve tefhimi; "
(1) Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın
esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür. (2) Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve
tefhim olunur. (3) Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması
suretiyle olur. (4) Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın
tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. (5) Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar
ayakta dinler. (6) Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında
da uygulanır." şeklinde açıklanmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297 nci maddesinde de, bir mahkeme hükmünün kapsamının
ne şekilde olması gerektiği "(1) Hüküm "Türk Milleti Adına" verilir ve bu ibareden sonra aşağıdaki hususları
kapsar. a)Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil
numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini. b)Tarafların ve
davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin
ad ve soyadları ile adreslerini. c)Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları
hususları, çekişmeli vakalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit
görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri. ç)Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile
taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini. d)Hükmün verildiği
tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını. e)Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi. (2) Hükmün
sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen
hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt
uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” şeklinde açıklanmıştır.

Buna göre bir mahkeme hükmünde, tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları ve
anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin, delillerin tartışılması ve
değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalarla, bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin birer birer,
şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde hükümde gösterilmesi gereklidir.

Bu kısım, hükmün gerekçe bölümüdür. Gerekçe, hakimin (mahkemenin) tespit etmiş olduğu maddi vakıalar
ile hüküm fıkrası arasında bir köprü görevi yapar. Gerekçe bölümünde hükmün dayandığı hukuki esaslar
açıklanır. Hakim, tarafların kendisine sundukları maddi vakıaların hukuki niteliğini kendiliğinden araştırıp
bularak hükmünü dayandırdığı hukuk kurallarını ve bunun nedenlerini gerekçede açıklar.

Hakim, gerekçe sayesinde verdiği hükmün doğru olup olmadığını, yani kendini denetler. Üst mahkeme de,
bir hükmün hukuka uygun olup olmadığını ancak gerekçe sayesinde denetleyebilir. Taraflar da ancak
gerekçe sayesinde haklı olup olmadıklarını daha iyi anlayabilirler. Bir hüküm, ne kadar haklı olursa olsun,
gerekçesiz ise tarafları doyurmaz (Kuru, Baki/ Arslan, Ramazan/ Yılmaz, Ejder; Medeni Usul Hukuku Ders
Kitabı 6100 sayılı HMK'na Göre Yeniden Yazılmış, 22 Baskı, Ankara 2011, s.472).

Anayasa'nın 141 inci maddesi gereğince bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olması
gereklidir. Gerekçenin önemi Anayasal olarak hükme bağlanmakla gösterilmiş olup gerekçe ve hüküm
birbirine sıkı sıkıya bağlıdır.

Yasanın aradığı anlamda Oluşturulacak Kararların nNUKuUM Tikralarının açIKk, anlaşılır, ÇELŞKİISİZ, UygulanaDılır
olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi
olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere
dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek
nitelikte olması gerekir.

Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp
değerlendirebilmeleri ve Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun
şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren,
ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu
hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesince 26.11.2016 tarihli bilirkişi kusur raporunun hükme esas alınması
gerektiğine karar verilmiş ise de anılan kusur raporunda davalılar ..... ve ..... şirketlerine kusur
atfedilmediği, her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesi karar gerekçesinde davalı ..... şirketinin asıl işveren
olduğu belirtilmiş ve bu nedenle kendi kusuru bulunmasa bile alt işverenin çalıştırdığı işçilerin uğradığı
zararlardan asıl işveren olarak sorumlu olacağı belirtilmiş ise de diğer davalıların durumları hakkında hukuki
bir nitelendirme yapılmadığı gibi kendilerine kusur verilmeyen davalıların hangi hukuki sebebe dayanılarak
hüküm altına alınan tazminatlardan sorumlu tutulduklarına dair gerekçe oluşturulmadan sonuca gidilmesi
hatalı olmuştur. Bu haliyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun
297 nci maddesine uygun bir gerekçe içerdiğinden bahsedilebilmesi mümkün değildir.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılacak iş; davalılar arasındaki hukuki ilişkileri eksiksiz ve tereddüte yer
bırakmayacak şekilde belirledikten sonra 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297 nci maddesine
uygun gerekçe oluşturmak ve usuli kazanılmış hakları da gözeterek bu gerekçeye uygun bir karar
vermekten ibarettir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1.Temyiz olunan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

2.Temyiz eden tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

3.Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine,

4.Davacılar avukatı yararına takdir edilen 17.100.00 TL duruşma avukatlık parasının temyiz eden davalılara
yükletilmesine,

Temyiz eden davalılar avukatları yararına takdir edilen 17.100.00 TL duruşma avukatlık parasının davacılara
yükletilmesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
