22. Hukuk Dairesi 2017/26914E., 2020/1472K.

"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili
tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik
Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup
düşünüldü:

YARGITAYKARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ..'a ait işyerinde 09.04.2009 tarihinde işe başladığını,
12.12.2011 tarihinde işten çıkarıldığını, sabah 07.00'de işe başlayıp saat 20.00'ye kadar davalı iş
yerinde çalıştığını, davalının ziraat ve hayvancılık işi ile uğraştığını, müvekkili davacının traktör
kullanıp ekim ve dikim yaptığını, hayvanlara bakıp sağım işi ile uğraştığını, hafta sonları, yılbaşı
dini bayramların ilk günü harici, milli bayramlar dahil çalıştığını, hiçbir alacağının ödenmediğini
ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını
talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, hukuki yarar yokluğundan
davanın reddi gerektiğini, 5 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğini, davalı işyerinin tarım işletmesi
olduğunu işin niteliği gereği mevsimlik çalışıldığını, senede iki defa ekim dikim yapılan işyerinde
davacının Ekim ve Kasım ayları buğday ekimi, Nisan aylarında mısır ekiminde çalıştığını, yılın
yaklaşık 110 günü çalışmanın mevcut olmadığını, hayvancılık işiyle uğraşmadığını sadece çiftçilik
yaptığını, fazla çalışma yapmadığı gibi mesai saatlerini dahi doldurmadığını, davacının
12.12.2011 tarihinde zeytin toplama işine gitmek üzere ayrıldığını iş sözleşmesinin istifa nedeni
ile sona erdiğini, ibranamenin sunulduğunu davacının talep konusu alacaklara hak
kazanamadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın reddine
karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip
değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı Kanun'un 4. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, elli'den az işçi çalıştırılan
(elli dahil) tarım ve orman işlerinin yapıldığı iş yerlerinde veya işletmelerinde bu Kanun hükümleri
uygulanmaz. İşçi tarım ve orman işlerinin yapıldığı bir iş yerinde çalışıyor ise, bu işçi ile işveren
aralarındaki uyuşmazlığın iş mahkemesi yerine görevli hukuk mahkemesine çözümlenmesi
gerekir.

Ancak, tarım ve orman işlerinin yapıldığı işyerinde elli dahil daha az işçi bulunmasına rağmen,
işyerinde sendika örgütlenmesi sonucu toplu iş sözleşmesi bağıtlanmış ise, üye sendika üyesi işçi
ile işveren arasındaki uyuşmazlığın 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 79.

—m.eAdmar! sumarımamn im mamhiyamımalmndn melmami mamaermisir

işyerinde sendika örgütlenmesi SONUCU Tt0plu IŞ sözleşmesi Dagıtlanmış IS€e, Uye sendika UYESİ IŞÇİ
ile işveren arasındaki uyuşmazlığın 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 79.
maddesi uyarınca iş mahkemesinde görülmesi gerekir.

Bunun dışında 4857 sayılı Kanun'un 4. maddesinde tarım ve orman işlerinin yapıldığı iş yerlerinde
çalışanların kanun kapsamına girmeyeceği açıklandıktan sonra aynı madde de ayrık durumlara
yer verilmiştir.

Buna göre;

1-Tarım sanatları ile tarım aletleri, makine ve parçalarının yapıldığı atölye ve fabrikalarda görülen
işlerde,

2-Tarım işlerinde yapılan yapı işlerinde,

3-Halkın faydalanmasına açık park ve bahçelerde

4-Bir iş yerinin eklentisi durumundaki bahçe işlerinde, çalışanların, İş Kanunu kapsamında
olacakları belirtilmiştir.

Sonuç olarak tarım ve orman işletmelerindeki bitki ve hayvan üretimi, bakım ve yetiştirmesi
dışında kalan işler İş Kanunu'na tabidir.

Yargıtay İçtihatların Birleştirilmesi Genel Kurulunun 23.05.1960 tarihli ve 11-10 ile 10.05.1974
tarihli ve 3-44 sayılı kararları uyarınca, özellikle iş hukukunda istisnai hükmün genişletilerek
değil, dar yorumlanması gerekir. İşçiler yararına getirilen düzenlemelerin yine işçiler yararına
yorumlanması asıldır.

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçici 1.
maddesinin 1. fıkrasında " Mülga 5521 sayılı Kanun gereğince kurulan iş mahkemeleri, bu Kanun
uyarınca kurulmuş iş mahkemeleri olarak kabul edilir. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten
önce açılmış olan davalar, açıldıkları mahkemelerde görülmeye devam olunur. “” hükmü yer
almaktadır. 7036 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1/a bendi gereğince 6098 sayılı Türk Borçlar
Kanununun İkinci Kısmının Altıncı Bölümünde düzenlenen hizmet sözleşmelerine tabi işçiler ile
işveren veya işveren vekilleri arasında, iş ilişkisi nedeniyle sözleşmeden veya kanundan doğan
her türlü hukuk uyuşmazlıklarına iş mahkemelerinde bakılır.

Görev hususu kamu düzeni ile ilgili olup taraflarca ileri sürülmese dahi mahkemece re'sen
gözetilmesi gerekmektedir. 7036 sayılı Kanun ile, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu yürürlükten
kaldırılarak aynı Kanun'un görev başlığını taşıyan 5. maddesinin (a) bendinde “5953 sayılı
Kanuna tabi gazeteciler, 854 sayılı Kanuna tabi gemiadamları, 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş
Kanununa veya 11/1/2011 tarihli ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun İkinci Kısmının Altıncı
Bölümünde düzenlenen hizmet sözleşmelerine tabi işçiler ile işveren veya işveren vekilleri
arasında, iş ilişkisi nedeniyle sözleşmeden veya kanundan doğan her türlü hukuk uyuşmazlıkları
yönünden iş mahkemelerinin görevli olduğu” düzenlenmiş ise de, geçici 1. maddedeki geçiş
hükümleri sebebiyle, önceki yasal düzenlemenin uygulanmasına devam edilmektedir. Bu itibarla,
davacı iddiası davalı savunması, toplanan deliller tüm dosya kapsamı ve yukarıda açıklanan
ilkeler doğrultusunda davacının yapmış olduğu işin tarım işi olduğu, maddede sayılan istisnalar
içerisinde yer almadığı anlaşılmaktadır. Bunun yanısıra davalı iş yerinde 50'nin altında işçi çalıştığı
dosya kapsamında sabittir. Bu durumda dava konusu olan uyuşmazlık iş kanununa tabi
olmamakla beraber 7036 sayılı Kanun'un 5/1-a ve Geçici 1/1. maddeleri gereğince davaya iş
mahkemesinde (eldeki dosyada iş mahkemesi sıfatı ile Asliye Hukuk Mahkemesinde) görülmesine
devam edilmesi uyuşmazlığın 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'na çözülmesi gerekirken İş kanunu
hükümlerinin uygulanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz
harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

