6. Hukuk Dairesi 2021/779E. , 2021/1761K.

"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi
İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesii.

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen
kararın temyizen tetkiki davacı vekili ile davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin
süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup
düşünüldü.

-KARAR-

Asıl ve birleşen dava, asıl işveren-alt işveren ilişkisi kapsamında davalı şirket çalışanı işçilere
ödenen işçilik alacağının rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Davacı, hizmet alım ihalelerinin davalı tarafından üstlenildiğini, taraflar arasındaki sözleşme ve
eki niteliğindeki şartnamelere göre, davalı yüklenicinin çalıştırdığı işçilerin iş hukukundan
doğan her türlü işçilik hakları ile ilgili tazminatlarından sorumlu olduğunu ileri sürerek dava
dışı işçilere ödenen işçilik alacaklarının asıl davada 16.464,01 TI, birleşen dosya için
41.654,29 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline
karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işçiye ödenen bu tazminattan hangi tarafın ne oranda sorumlu
olduklarına ilişkindir.

Mahkemece asıl davanın 1.335,94 TL üzerinden kısmen kabulüne, birleşen davanın 4.619,59
TL üzerinden kabulüne ve fazlaya dair talebin reddine karar verildiği, kararın taraf vekillerince
istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesinin 10.11.2017 T.
ve 2017/1072 E., 2017/1446 K. sayılı ilamı ile “davacının asıl işveren davalının alt işveren
olduğu, davacının, davalı alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak İş Kanunu'ndan
kaynaklanan yükümlülükler nedeniyle, alt işverenle birlikte müteselsilen sorumlu olduğu,
taraflar arasındaki sözleşme hükümlerinde işçilerin iş akitlerinden doğacak tazminattan hangi
tarafın ne oranda sorumlu olduğu hususunda düzenleme bulunmadığı, dolayısıyla işçinin
çalıştığı dönem, yarı yarıya sorumluluk hususu ve tarafların tacir olmaması dikkate alındığında
mahkemece verilen kararın yerinde olduğu” gerekçesiyle tarafların istinaf başvurusunun
esastan reddine karar verildiği görülmüştür.

İşbu karara karşı asıl ve birleşen taraf vekillerinin süresinde temyiz kanun yoluna
başvurdukları görülmüştür.

Her ne kadar ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesinin gerekçesinde taraflar arasındaki
hizmet alım sözleşmesinde hüküm bulunmaması nedeniyle ödenen bedelden davacı-asıl
işveren ile davalı-alt işverenin yarı yarıya sorumlu olunduğuna ilişkin cümle sarfedilmişse de
dava dışı işçilerin davalının nezdinde çalıştığı sürenin tamamından sorumlu olduğuna dair,
yerel mahkeme kararına karşı istinaf talebinin reddine karar verildiği görülmekle, sonucu
itibariyle doğru olan kararda bu husus eleştirilmekle yetinilerek bozma nedeni yapılmamıştır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle
sonucu itibariyle usul ve yasaya uygun kararın ONANMASINA, davacı harçtan muaf
olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 6100 sayılı HMK 373. madde
hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise bölge adliye

İİ Rİ m 0 a > Sv ma m e e ev

aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 6100 sayılı HMK 373. madde
hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise bölge adliye
mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, 24.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
