(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi 2017/30334E., 2020/7333K.

"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar ... ... ile
... İnş. Hizm. Taah. Ltd. Şti. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu
anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra
dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAYKARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili davacının, davalıya ait işyerinde 2004 yılından itibaren hizmet alımı yapılan şirketler
nezdinde aralıksız olarak çalıştığını, 30.01.2015 tarihinde iş sözleşmesini emeklilik nedeniyle
kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı alacağının
davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı... ... vekili; davalı İdarenin işveren olmadığını, şirket işçisinin hak kazandığı tazminat ve
alacaklarından sorumlu olmadıklarını, husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini
istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili ise davacının belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını ihale süre bitiminde iş
sözleşmesinin 31.12.2013 tarihinde sona erdiğini savunarak taleplerden davalı belediyenin
sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar
verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalılar ... ... ile ... İnşaat Hizmetleri ... Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz
edilmiştir.

Gerekçe:

İş yeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar
arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İş yeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir.
Sözü edilen hükümde, iş yerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş
sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir
tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden
işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı Kanunun üçüncü fıkrasında belirtilmiş,
devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme
bağlanmıştır.

4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre, mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi
halen yürürlükte olduğundan, iş yeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap
yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin
devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya
başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi iş yeri veya iş yerlerindeki hizmet sözleşmeleri
sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, iş yerini devreden işverenlerin bu
sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle
sınırlıdır.

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde yazılı olan "hukuki işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde

Anğnrlamedirilimenali amal mali san halim aimım?! hir mmlamaemnnma tunmibarli melimalidi,

sınırlıdır.

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde yazılı olan "hukuki işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde
değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımni bir anlaşmada yeterli görülmelidir.

İş yeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi
mümkün olmaz. Aynı şekilde iş yeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda iş yeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca
durulmalıdır. İş yeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve
devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı Kanun'un 14.
maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre
öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için
öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde
kıdem tazminatı iş yeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı,
ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile
sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren
sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu
bulunmamaktadır.

Somut olayda, davacı davalı ... ... ile hizmet alımı yapılan şirketler nezdinde çalıştığı için davalı
...Ş.'ye karşı dava açılmıştır. Yargılama sırasında dosyaya gelen Sosyal Güvenlik Kayıtlarından
davacının son çalıştığı alt işveren şirketin ... İnşaat Hizmetleri ... Ltd. Şti. olduğunun anlaşılması
üzerine bu davalıya karşı ... 1. İş Mahkemesi 2016/ 24 Esas sayılı dosyası ile açılan dava
sonunda aralarında hukuki ve fiili bağlantı bulunduğu gerekçesi ile mahkemece birleştirme kararı
verilmiştir.

Davacının davalı ... ... Mezarlıklar şube Müdürlüğü işyerinde hizmet alım sözleşmesi ile
01.01.2013- 31.12.2013 tarihleri arasında davalı ...'de ve 01.01.2014- 31.01.2015 tarihleri
arasında ise ... İnşaat Hizmetleri ... Ltd. Şti.'nde çalıştığı, davalı ... Büyükşehir Belediye
Başkanlığının asıl işveren davalı şirketlerin alt işverenler bulunması sebebiyle bu şirketlere de
husumet yönelttiği ancak mahkeme tarafından davalı ... yönünden husumet yokluğu sebebi ile
davanın reddine karar verilmiştir. Dosya kapsamına göre davacının iş sözleşmesinin 31.01.2015
tarihinde emeklilik nedeniyle feshedilmiş olduğu sabit olup, davalı ... ... ve davalı ... İnşaat
Hizmetleri ... Ltd. Şti. Yönünden asıl işveren ve son alt işveren sıfatı ile alacaklardan müştereken
ve müteselsilen sorumlu tutulmalarına dair mahkeme kabulü isabetli ise de davacının davalı ...
nezdinde son olarak 31.12.2013 tarihinde çalışmış olduğu, 1475 sayılı Kanunun 14. maddesinin
ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857
sayılı Yasanın 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre
sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmadığı, 01.04.2015 dava tarihi itibariyle
de 10 yıllık sürenin de geçmemesi nedeniyle devreden alt işveren olarak .... kendi dönemi ve
devir tarihindeki son ücretle sınırlı olarak kıdem tazminatından sorumlu tutulması gerekirken
husumet yokluğu sebebi ile reddine ilişkin karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz
harcının istek halinde ilgililere iadesine, 22.06.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.

