10. Hukuk Dairesi 2023/181€E. , 2024/5658K.
o

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/2899 E., 2022/2559 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Orhangazi 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
SAYISI : 2021/125 E., 2022/443K.

Taraflar arasında iş kazasından tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece
Mahkemesince davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf
başvurularının esastan reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz
şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne
karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler
incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili ...'ın davalı işçisi iken 11.11.2011 tarihinde iş yeri
çelikhane bölümünde ingot kalıbının üzerine düşmesi sonucu sol bacağından yaralandığını, kaza neticesinde
SGK tarafından 9622 oranında çalışma gücünü kaybettiğinin belirlendiğini, kazanın meydana gelmesinde
işveren davalının kusurlu olduğunu iddia ederek fazlaya ilişkin haklarını saklı kalmak kaydıyla 100,00-TL
maddi, 200.000,00-TL manevi tazminat toplamının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte
davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılamanın devamında maddi tazminat istemini
215.520,88 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; kazada davalı işverenin kusuru bulunmadığını, kaza nedeniyle maddi
kaybının kaza sonrası kendisine daha hafif iş verilerek giderildiğini, davacının maddi kaybının SGK tarafından
yapılan geçici iş göremezlik ödemeleri ile bağlanan maluliyet aylığının peşin sermaye değeri ile
karşılandığını, manevi tazminat talebinin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiş ve davanın
Anadolu Anonim Türk Sigorta Şirketine ihbarı talebinde bulumuştur.

HI. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARLARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararında; tüm dosya kapsamı, tarafların
yazılı ve sözlü beyanları, alınan kusura ilişkin 07.11.2017 tarihli bilirkişi raporu ve 28.03.2018 tarihli ek
rapor, 08.07.2019 tarihli hesap bilirkişi raporu, istinaf ilamı sonrasında alınan 06.11.2021 tarihli kök ve
02.04.2022 tarihli ek raporları, maluliyete ilişkin SGK tarafından tanzim edilen rapor bir bütün halinde
değerlendirildiğinde; davacının davalı iş yerinde çalıştığı sırada 11.11.2011 tarihinde iş yerinde ingot
kalıplarına sıcak başlık yerleştirirken bir kalıbın devrilmesi sonucu sol bacağının kalıp altında kalması ve
kırılması suretiyle geçirdiği iş kazası sonucu yaralandığı, bunun sonucunda 928,2 oranında malul kaldığı
anlaşılmıştır. Davacının sürekli iş göremezlik derecesinin “028,2 olduğu, bunun sonucunda hesap
bilirkişisince verilen 02.04.2022 tarihli ek rapora göre, davacının geçirmiş olduğu kazaya ilişkin olarak
737.325,85 TL maddi zararının olduğu anlaşılmış ve davacının asıl davada 215.520,88 TL maddi tazminat
talebine birleşen davada ise talebe bağlı kalınarak 350.000,00 TL maddi tazminat talebinin kabulüne karar
vermek gerekmiştir. Ayrıca olayın oluş şekli, iş kazasının meydana gelmesinde davalı işverenin tam kusurlu
olması, davacının çektiği acı, maluliyet oranı, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik
durumları, paranın satın alma gücü, 22.06.1966 tarih 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, MK.'nın
4 üncü mülga 808 sayılı Kanun'un 47 nci maddesi ile 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı

durumları, paranın satın alma gücü, 22.06.1966 tarih 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, MK.'nın
4 üncü mülga 808 sayılı Kanun'un 47 nci maddesi ile 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı
Kanun'un 56 ncı maddesindeki özel haller maddeleri nazara alınarak davacının geçirmiş olduğu kazaya
istinaden 50.000,00TL manevi tazminata hükmedilerek davacının açmış olduğu asıl davanın kısmen
kabulüne dair asıl davada açılan davanın kısmen kabulü ile 215.520,88 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi
tazminatın tazminatın kaza tarihi olan 11.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte
davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, birleşen davada taleple bağlı kalınarak 350.000,00 TL maddi
tazminatın kaza tarihi olan 11.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile
davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri istinaf
başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri
1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının düşük
olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece davalı şirkete kusur atfedilmesinin hatalı olduğunu,
bilirkişi raporunda davacının pasif devre kazancının hesaplanması ve TRH 2010 tablosunun baz alınarak
hesaplama yapılmasını kabul etmediklerini, hükmedilen manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu ileri
sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; davacı vekilinin istinaf
başvurusu yönünden yapılan incelemede; tarafların kabul edilen kusur oranı, ülkenin ekonomik koşulları,
tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, olayın oluş şekli, işgöremezlik oranı, olay
tarihi dikkate alındığında Mahkemece takdir edilen manevi tazminat miktarı dosya kapsamına uygun
olduğundan davacının buna ilişkin istinaf nedeni de yerinde görülmediğini, davalı vekilinin istinaf başvurusu
yönünden yapılan incelemede; Mahkemece hükme esas alınan 07.11.2017 tarihli asıl, 28.03.2018 tarihli ek
kusur raporlarının, iş kazasının meydana geldiği alandan seçilen ve aynı zamanda işçi sağlığı ve iş güvenliği
uzmanı olan bilirkişiler tarafından ve kaza tarihi itibarıyla uygulanması gerekli 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77
inci maddesi ile ilgili mevzuat hükümlerine uygun olarak düzenlendikleri, gerekçeli, hüküm tesisine elverişli
ve yeterli oldukları, kusur oranlarının dayanakları belirtilmek suretiyle tespit edildiği anlaşıldığından
Mahkemece kazanın meydana gelmesinde davalı işverenin “5100 oranında kusurlu bulunduklarının
kabulünde isabetsizlik görülmediğini, somut olayda, maddi tazminat miktarının tespiti için alınan 06.11.2021
tarihli asıl, 02.04.2022 tarihli ek bilirkişi raporunun, yasal düzenlemeler ile yerleşik yargısal kararlara uygun,
gerekçeli ve hüküm kurmaya yeterli olduğu anlaşıldığından davalının maddi tazminatın hesaplanmasına
yönelik istinaf nedenleri de yerinde görülmediğini, tarafların kabul edilen kusur oranı, ülkenin ekonomik
koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, olayın oluş şekli, işgöremezlik
oranı, olay tarihi dikkate alındığında Mahkemece takdir edilen manevi tazminat miktarı dosya kapsamına
uygun olduğundan davalının buna ilişkin istinaf nedeni de yerinde görülmediği gerekçeleriyle tarafların
istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-1 b maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri temyiz
başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararda fazlaya ilişkin talep hakkının saklı tutulduğunun
belirtilmemesinin hatalı olduğunu, hükmedilen manevi tazminat miktarının da çok az olduğunu beyanla
kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili vekili temyiz dilekçesinde özetle; birleşen davanın derdestlik nedeniyle reddi gerektiğini,
olayda müvekkiline atfedilecek bir kusur olmadığı gibi olayda kaçınılmazlığın değerlendirilmemesinin de
hatalı olduğunu, davacının yapacağı işle ilgili eğitim almış olduğu gibi iş sağlığı ve güvenliği kapsamında her
türlü tedbir ve eğitimin de iş yerinde alındığını, sürekli iş göremezlik oranı 960 altında olduğundan pasif
devrenin hesaptan dışlanması gerektiğini, davacı vekilinin bakiye ömrü tablosu kapsamında herhangi bir
itirazı ve istemi olmadığı gibi Bölge Adliye Mahkemesinin ilk kararında da bu yönde bir gerekçeye işaret
edilmemesine karşın TRH 2010 tablosu üzerinden hesap yapılmasının taleple bağlılık ve usuli kazanılmış
hakka aykırı olduğunu, pasif devrede asgari ücretin dikkate alınmadığını ve asgari geçi indiriminin hesaba
eklenmemesi gerektiğini, manevi tazminat fazla olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sigortalının iş kazası neticesinde sürekli iş göremezliğe uğraması nedeniyle maddi ve manevi
tazminat istemine ilişkindir

2. İlgili Hukuk

"Temyiz incelemesinin kapsamı" açısından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu
maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddeleri, "Bilirkişi raporuna itiraza" ilişkin 281 inci maddesi,
"Tazminat miktarının tayin ve tespiti" açısından 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 332 ve 98 inci maddeleri ile
giderek aynı Kanun'un 41,42,43,44,45 ve 47 nci maddeleri, öte yandan 6101 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun
2 ve 7 nci maddeleri gereğince uygulanma imkanı bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 55 ve 420
inci maddesi hükümleri, "Olayın iş kazası olarak tespiti ile SGK yönünden sonuçları" için 5510 sayılı
Kanun'un 13, 16, 19, 20 ve 21 inci maddeleri, İş Sağlığı ve Güvenliğine ilişkin alınacak tedbirler bakımından
iş yerinin nitelik ve kapsamına göre 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 nci maddesi ile İş Sağlığı ve Güvenliği
Tüzüğü maddeleri, "Usuli kazanılmış hak" yönünden 04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı
Birleştirme Kararı ile 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararıdır.

3. Değerlendirme

A)Davalı vekilinin manevi tazminat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1. Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk
Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik
sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352 nci maddesinin
birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava
birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

3. Bölge Adliye Mahkemesinin 08.11.2022 karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan kesinlik sınırının
107.090,00 TL olup manevi tazminat hükmünün maddi tazminat hükmünden bağımsız bir dava olarak
değerlendirildiğinde, hükmedilen 50.000 TL tutarındaki tazminatın kesinlik sınırı altında kaldığı anlaşılmakla,
davalı vekilinin manevi tazminat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının miktardan reddine karar vermek
gerekmiştir.

B) Davacı vekilinin manevi tazminat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer
alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa
uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve
ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle sürekli iş göremezlik oranı ile olayın
gerçekleşmesindeki kusur durumuna göre manevi tazminat miktarının dosya kapsamı ile dairemizce
benimsenen ilkelere uygun olmasına göre Bölge Adliye Mahkemesi kararı gerekçesinde açıklanan sebeplerin
de bu kapsamda yerinde olduğu dikkate alınarak, davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü
nedenlerin, manevi tazminat hükmüyle ilgili kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiş olması
gözetilerek,manevi tazminat hükmüne yönelik davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün

OllanıMasılla Kaldi VEİİMEK Ger eKiTişLir,

C) Davacı ve davalı vekilinin maddi tazminat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması
gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz
olunan kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle kusur oran ve aidiyetinin dosya içeriği ile dairemizce
benimsenen ilkelere uygun olmasına göre davacı ve davalı vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı
dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.6100 sayılı HMK'nın 266 ncı maddesine göre Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi
gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün
alınmasına karar verir. (Değişik cümle: 3.11.2016-6754/49 md.) Ancak genel bilgi veya tecrübeyle ya da
hâkimlik mesleğinin gerektirdiği hukuki bilgiyle çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişiye
başvurulamaz. (Ek cümle: 03.11.2016-6754/49 md.) Hukuk öğrenimi görmüş kişiler, hukuk alanı dışında
ayrı bir uzmanlığa sahip olduğunu belgelendirmedikçe, bilirkişi olarak görevlendirilemez. Aynı Kanun'un
281/1 inci maddesine göre "Taraflar, bilirkişi raporunun, kendilerine tebliği tarihinden itibaren iki hafta
içinde, raporda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar
hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını Mahkemeden talep
edebilirler.(Ek ocümle:22.07.2020-7251/24 md.) Bilirkişi raporuna karşı talebin bu süre içinde
hazırlanmasının çok zor veya imkânsız olması ya da özel yahut teknik bir çalışmayı gerektirmesi hâlinde yine
bu süre içinde Mahkemeye başvuran tarafa, sürenin bitiminden itibaren işlemeye başlamak, bir defaya
mahsus olmak ve iki haftayı geçmemek üzere ek süre verilebilir düzenlemesi yer almaktadır.

3.Bilindiği üzere HMK'nın 30 uncu maddesi kapsamında düzenleme altına alınmış olan Usul Ekonomisi
İlkesine göre de Hâkim, yargılamanın makul süre içinde ve düzenli bir biçimde yürütülmesini ve gereksiz
gider yapılmamasını sağlamakla yükümlüdür.

4.Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.02.2021 tarih ve 2018/10(21)-94 E.-2021/111 K. sayılı ilamında da
açıkça belirtildiği gibi " Bir tarafın bilirkişi raporuna itiraz etmemesi ile diğer (bilirkişi raporuna itiraz eden)
taraf lehine usuli kazanılmış hak doğar. Yani, bir taraf bilirkişi raporuna itiraz etmez, diğerinin itirazı üzerine
yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırılır ve ikinci bilirkişi raporu birinci rapora itiraz edenin daha da aleyhine
olursa, ilk rapora itiraz etmeyen taraf bakımından ilk bilirkişi raporu kesinleştiğinden ve bununla diğer taraf
lehine usuli kazanılmış hak doğduğundan, Mahkemenin ilk bilirkişi raporuna göre karar vermesi gerekir.
(Kuru, B., Hukuk Muhakemeleri Usulü, İstanbul 2001, Cilt:3, s. 2753)"

5.Somut olayda, sigortalının tazminini talep ettiği maddi zararın hesap bilirkişi marifetiyle hesaplanmasının
bir yönüyle teknik hesap ilkelerini gerektirici bir konu olduğu ve Mahkemece de bu kapsamda hesap
bilirkişiden rapor alınması yoluna gidildiği, bu kapsamda tazminat alacaklarının tespitine yönelik 08.07.2019
alınan PMF 1931 tablosuna yönelik itirazının olmadığı, Mahkemece verilen 23.10.2019 tarihli ilk kararı
istinafında da bakiye ömür tablosuna yönelik bir itirazının olmadığı, Bölge Adliye Mahkemesi kararından
sonra alınan ve davacı itirazının bulunduğu 06.11.2021 tarihli hesap raporuyla hükme esas alınan
02.04.2022 tarihli hesap raporunda ise davacının itiraz sebepleri aşılmak suretiyle bakiye ömür tablosu
olarak TRH 2010 tablosunun dikkate alınmış olduğu, davalı vekilinin anılan raporun dikkate alınmasının
lehlerine oluşan usuli kazanılmış hakka aykırı olduğunu ileri sürerek itiraz ettiği anlaşılmaktadır.

6.Bu açıklamalar doğrultusunda Dairemizce maddi tazminat hesabında bakiye ömür tespitinde "TRH 2010"
tablosu esas alınmakta ise de, iş bu dava dosyası kapsamında ilkin PMF 1931 tablosunun esas alındığı ve
davacı vekilinin anılan bakiye ömür tablosuna itirazının bulunmadığı anlaşılmakla, davalı taraf lehine oluşan
usuli kazanılmış hak okapsamında, hükme esas alınan 02.04.2022 tarihli hesap raporuna PMF 1931
tablosuna göre tespit edilmiş olan bakiye ömür süresi uygulanarak (ve bozmadan sonra yürürlüğe giren
asgari ücret değişiklikleri rapora yansıtılmadan) davacının hak edeceği maddi tazminat alacağının
hesaplanması gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olmuştur.

7.Öte yandan kabule göre de Mahkemece verilen kararda davacının bakiye maddi tazminat alacağının
hulunmnduğu kararın aerekrcecinde aöscterilmekle heraher kararın hiülkülm kısmında fazlava iliskin talan hakkının

e İİ” a 1” www neye yn eyw

saklı tutulduğunun belirtilmemiş olması da hatalı olmuştur.

8.0 halde, davacı ve davalı vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve maddi
tazminat hükmü ile ilgili istinaf itirazlarının esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararı ortadan
kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen karar bozulmalıdır.

VI. KARAR:
Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin manevi tazminat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının miktardan REDDİNE,

2. Davacı vekilinin manevi tazminat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının reddiyle 6100 sayılı Kanun'un 370
inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

3. Davacı ve davalı vekillerinin maddi tazminat hükmüne yönelik temyiz itirazları nedeniyle İlk Derece
Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının
ORTADAN KALDIRILMASINA,

4. İlk Derece Mahkemesi kararının maddi tazminat hükmü yönünden BOZULMASINA,

5. Manevi tazminat hükmünün onanması nedeniyle davacı tarafından yatırılan peşin temyiz karar ve ilam
harcının mahsubu ile aşağıda dökümü yapılan bakiye temyiz karar ve ilam harcının davacıdan tahsiline,

6. Maddi tazminat hükmünün bozulması nedeniyle davalı tarafça yatırılan peşin temyiz karar ve ilam
harcının istem halinde kendisine iadesine,

7. Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine
gönderilmesine,

21.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
