10. Hukuk Dairesi 2024/5728E. , 2024/7191kK.
o

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/2037 E., 2024/99 K.

KARAR : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Edirne 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/397 E., 2022/119 K.

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın
kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun
kabulüne, yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen
kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre,
temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin
kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki
belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ...'nun davacı şirket bünyesinde çalışmakta iken 27.01.2014
tarihinde kaza geçirerek yaralandığını, davalının geçirmiş olduğu iş kazası ile ilgili olarak Edirne İş
Mahkemesinin 2015/77 Esas sayılı dosyası ile maddi ve manevi tazminat talepli dava açıldığını, dava
esnasında SGK'ya yapılan başvuru neticesinde kazazede ...'nun sürekli işgörmezlik derecesinin “016,2
olarak belirlendiğini, bu tespite yapılan itirazı YSK'nın değerlendirdiğini ve kazazedenin maluliyet oranını
016,2 olarak tespit ettiğini, akabinde yapmış olduğu itiraz doğrultusunda davalı ... taraf Adli Tıp Kurumuna
sevk edilmiş ve ATK 3. İhtisas Dairesi tarafından tanzim edilen 01.10.2018 tarihli rapor ile maluliyet
derecesinin 9620 olarak tespit edildiğini, ATK raporu ile SGK ve YSK raporları arasında çelişki bulunması
sebebiyle çelişkinin giderilmesi için dosyanın ATK Üst Kuruluna gönderildiğini, 25.02.2021 tarihli Adli Tıp
İkinci Üst Kurulu raporu ile ...'nun maluliyet oranının 907,3 olarak belirlendiğini, SGK'nun ATK üst kurul
raporunu kabul etmediğinden ve davacı aleyhine SGK tarafından Edirne 1. İş Mahkemesinin 2020/528 Esas
sayılı rücuen tazminat davası ikame edilmiş olduğundan davalı ...'nun maluliyet oranının tespitine karar
verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Kurum vekili; Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen kararın bağlayıcı olup davacı yanca ATK
raporu ile SGK ve YSK raporlarında farklı oranda maluliyet bulunduğu tespit edilmişse de çalışma gücü
kaybını gösteren ya da maluliyet durumlarını gösteren bu oranların müvekkili Kurumca bağlayıcı olmadığını,
Malullük kararının Kurum Sağlık Kurulunca alınması gerektiğini, işbu sebeplerle davaya konu olayda ATK'dan
alınan raporlarda kanunda düzenlenen koşullar sağlanmadığından müvekkili Kurumca yapılan işlemin
hukuka uygun olduğunu, davayı kabul etmemekle birlikte aksi kanaatte dahi diğer davalının sürekli iş
göremezlik oranının değişip değişmeyeceğini Kurumun bilemeyeceğinden sürekli iş göremezlik oranındaki
değişimi öngörmesi de mümkün olamayacağından iş bu davanın açılmasına da müvekkili kurum sebebiyet
vermediğinden davanın kabulü halinde müvekkil kurum aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine
hükmedilmemesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ...; davaya cevap vermemiştir.
II. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne; davalı ...'nun davacı
sirket nezdinde ralıesmaktavken 27 01 2014 tarihinde mnerirmisc oldıığıı ie kazası nedenivle cirekli iç

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne; davalı ...'nun davacı
şirket nezdinde çalışmaktayken 27.01.2014 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle sürekli iş
göremezlik oranının 957,3 olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf
başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; ATK raporunu kabul etmemekle beraber söz konusu ATK
raporu ile ... raporları arasında büyük bir farklılık bulunduğunu, her iki rapor arasındaki maluliyet oranlarının
neden farklı tespit edildiğinin ilgili raporlarda açıklaması bulunmamakla birlikte raporlar arasındaki açık
çelişkinin giderilmeden Mahkeme tarafından davanın kabulü yönünde karar verilmesinin hatalı olduğunu,
davacının bahsetmiş olduğu Edirne İş Mahkemesinin 2015/77 E. sayılı dava dosyasında, Kurum davaya taraf
olmadığından ve bu nedenle dava sürecindeki sağlık raporlarından da haberdar olamadığını, bu davanın
açılmasına müvekkil Kurum sebebiyet vermediğinden müvekkil Kurum aleyhine yargılama giderleri ile
vekalet ücretine hükmedilmemesi ve davanın reddi gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Adli Tıp Kurumu Adli Tıp 2. Üst
Kurulunun 16.01.2020 tarihli 92 no.lu kararı doğrultusunda; "Davalı ...'nun davacı şirket nezdinde
çalışmaktayken 27.01.2014 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle 11.10.2019 tarihinden itibaren E
cetveline göre “07,3 olduğunun tespitine" karar verilmesi gerekirken," davalı ...'nun davacı şirket nezdinde
çalışmaktayken 27.01.2014 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının
“07,3 olduğunun tespitine" karar verilmesi hatalı olduğu gerekçesine dayalı olarak davalı Kurum vekilinin
istinaf isteminin kabulü ile Edirne 2. İş Mahkemesinin 17.05.2022 tarihli, 2021/397 Esas - 2022/119 Karar
sayılı kararının HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına, davanın kısmen kabul-kısmen reddine,

Davalı ...'nun davacı şirket nezdinde çalışmaktayken 27.01.2014 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası
nedeniyle Meslekte Kazanma Güç Kaybı Oranının 11.10.2019 tarihinden itibaren E cetveline göre 907,3
olduğunun tespitine, fazla talebin reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı Kurum vekilleri
istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
1.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; cevap ve istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla kararı
bozulmasını istemiştir.

3. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; maluliyetin tespiti talepli davanın bölünebilir nitelikte olmadığından,
davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu, Mahkemece eksik inceleme sonucu karar
verildiği, davacı aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiği belirtilerek kararın
bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık davalı ...'nun 27.01.2014 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının
tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci

.—..dialma.n! BRİ Mm mmırdlı İZ mmm e e A ma m a ma

IMGUUCLILii, JJLU saylı Adiluii yili JJ HİLİ İdUuullil

3. Değerlendirme

Davacı şirketin, davalı ...'nun 27.01.2014 geçirdiği iş kazasına bağlı olarak Kurum ve YSK tarafından tespit
edilen “016,2 oranındaki sürekli iş göremezlik derecesinin, yapılan itiraz üzerine Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunca
“020 oranında belirlenmesi üzerine, Kurum ve YSK raporu ile Adli Tıp raporu arasındaki çelişkinin giderilmesi
talebiyle açılan eldeki davada, yapılan yargılama sırasında Adli Tıp 2. Üst Kurulunca davacının 27.01.2014
tarihinde geçirdiği iş kazasına bağlı olarak, E cetveline göre 907,3 oranında meslekte kazanma gücünden
kaybetmiş sayılacağına karar verildiği, rapor içeriğinde Kurul Muayene tarihi olan 11.10.2019 tarihi
öncesinde Adli Tıp Kurumu Üçüncü Adli Tıp İhtisas Kurulunun 01.10.2018 karar tarih ve 17551 Karar
numaralı mütalaasında belirtilen meslekte kazanma gücü kaybına ilişkin 9020 oranın uygun olduğu, aradaki
farkın kişide daha önceden mevcut olduğu bildirilen sağ dirsek hareket kısıtlılığının Adli Tıp Kurumu Üçüncü
Adli Tıp İhtisas Kurulunun 11.10.2019 tarihli muayenesinde saptanmamasından kaynaklandığının
belirtilmesi karşısında, kurul raporunun kendi içerisinde hatalı değerlendirmeye dayalı olduğu anlaşılmakla,
Mahkeme kararında, Adli Tıp 2. İhtisas Kurulunca, iş kazasına bağlı 907,3 oranında belirlenen sürekli iş
göremezlik oranında azalma kaydı olmaksızın, baştan itibaren gerçekleşen iş gücü kaybı oranı olduğu
gözetilmeksizin, 11.10.2019 tarihli muayene tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik oranına yönelik karar
verilmesi hatalı bulunmuştur.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,
Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
