Toen 'Schindler's List' vereiste dat ze nooit zouden vergeten, merkte één kind, vervuld van de pijn van het besef, op: "We zijn het al vergeten, hoe kon 'Hotel Rwanda' anders gebeuren?" Naarmate ze meer films zagen, werd hun leven tastbaar rijker.
Când „Lista lui Schindler” îi îndemna să nu uite niciodată, un copil, copleşit de durerea conştiinţei, a spus: „Am uitat deja, cum altfel s-a putut întâmpla masacrul din «Hotel Rwanda»?” Pe măsură ce urmăreau mai multe filme, viaţa li s-a îmbogăţit palpabil.