Het idee is dat we gewoon uitgaan van virtuele patronen - omdat we nooit monsters van ieder virus zullen krijgen. Dat zou vrijwel onmogelijk zijn. Maar we kunnen wel virtuele patronen verkrijgen en vergelijken met ons waargenomen resultaat. Dat is een zeer complex mengsel. Daaruit kunnen we dan een soort score opstellen van hoe waarschijnlijk het is dat dit een rhinovirus of zoiets is.
Ideea este că avem modele virtuale - fiindcă nu vom avea niciodată mostre din fiecare virus; ar fi practic imposibil. Dar putem obține modele virtuale, și le putem compara cu rezultatele observate, e o muncă foarte complexă, și putem obține un fel de statistică despre cât e de probabil ca acela să fie un rinovirus sau altceva.