Ik begon met improvisatie, in een bepaalde vorm die 'theaterspellen' heet. Die had één regel die ik altijd geweldig heb gevonden als maatschappelijke ethische norm. Die regel was: je mocht de werkelijkheid van de ander niet ontkennen, je kon er alleen op bouwen.
Am început cu improvizaţia – o formă a ei– numită jocuri teatrale, care au o regulă, – despre care mereu am crezut că ţine de etica unei societăți – şi anume: nu poţi nega realitatea altei persoane, poţi doar s-o dezvolţi.