Een scholiere van het lyceum houdt zich op de vierde verdieping op, in de gang, op de vensterbank, bij het open raam. De jonge vrouw kletst wat met vriendinnen, een passerende leraar leest haar de les: "Voorzichtig, anders val je nog." Het heeft iets goedmoedigs, gekscherends: "Anders val je nog." Achttien is ze, een meisje dus eerder, hoewel ze dat zelf niet zo zou zien, ze is immers de beste van de klas,
O elevă, o tânără femeie într-un hol de la al patrulea etaj al liceului ei, cocoţată pe pervazul unei ferestre deschise vorbind cu prietenii de pe la alte clase; trece o profesoară şi o mustră, "Ai grijă, ai putea cădea," o mustră aproape persiflator, "Ai putea cădea," iar tânara femeie, de optsprezece ani, o fată de fapt, deşi ea n-ar fi crezut asta, pe cât de inteligentă e, prima din clasă,