Ik herinner me elke keer dat ik naar het sterfbed van een patiënt ging, in het ziekenhuis of thuis, dat gevoel van mislukking - het gevoel van niet weten wat te zeggen. Ik wist niet wat te zeggen of wat te doen.
Îmi amintesc că de fiecare dată când am mers la un pacient pe patul de moarte fie la spital sau acasă, îmi amintesc sentimentul de ratare -- sentimentul de a nu ştii ce să spun; Nu ştiu ce aş putea să spun; Nu ştiu ce ar trebui să fac.