Vier maanden later stond ik weer op mijn snowboard. Maar het verliep niet helemaal zoals ik had verwacht. Ik kon mijn knieën en enkels niet buigen. Op een gegeven moment bezorgde ik de skiërs een rolberoerte. Ik viel en mijn benen, die nog vastzaten aan mijn snowboard,  gingen er als een speer vandoor, de berg af. Zelf bleef ik boven op de berg achter.
Patru luni mai târziu eram din nou pe snowboard, chiar dacă lucrurile nu s-au desfășurat cum m-aș fi așteptat: Genunchii și gleznele nu se îndoiau și la un moment dat am traumatizat toți schiorii din telescaun când am căzut și picioarele mele, încă prinse în placa de snowboard  au zburat în jos la vale, cu mine rămasă în vârf.