Diep in mijn eigen crisis, voelde ik aan dat het leven van de muziek mij had gekozen. Misschien heel naïef dacht ik dat Skid Row nood had aan iemand als Paul Farmer, en niet nog aan een klassieke muzikant die speelt op Bunker Hill.
Chiar în mijlocul acestei crize, simţeam cumva că spiritul muzicii m-a ales pe mine atunci când, poate într-un sens naiv, simţeam că Skid Row avea nevoie de cineva ca Paul Farmer, nu de încă un interpret de muzică clasică ce cânta pe Bunker Hill.