Zelfmedelijden wilde ik niet, ook geen medelijden. Door een dergelijke marathon te organiseren kon ik iets terugdoen voor mijn omgeving. Ik kon bruggen slaan met de buitenwereld, en renners uitnodigen om naar Libanon te komen om daar te rennen onder de vleugels van vrede.
Nu vroiam să-mi plâng de milă şi nici să-mi plângă alţii de milă şi m-am gândit că organizând un astfel de maraton, îmi voi putea răsplăti comunitatea, o voi conecta cu restul lumii şi voi invita maratonişti din întreaga lume în Liban, să alerge sub umbrela păcii.