Ik mocht van mezelf eindelijk accepteren wat het belangrijkste voor me was, niet wat wat ik zou moeten willen of wat ik vond dat ik moest willen. Ik ging opnieuw het feministische verhaal onderzoeken waarin ik was opgegroeid en waar ik altijd voorstander van was.
În final mi-am permis să accept ce era cel mai important pentru mine, nu ce eram condiţionată să vreau sau poate ce m-am condiţionat eu însămi să vreau, şi acea decizie a dus la o reevaluare a istoriei feministe cu care am crescut şi pentru care am militat întotdeauna.