Hij nam die spiegel mee naar huis. Tja, wat geeft het ook, het ding kostte maar een paar dollar. Na twee weken belt hij me op. "Dokter, dit geloof je niet." Ik: "Wat?" Hij: "Ik ben het kwijt." Ik: "Wat ben je kwijt?" Ik dacht, misschien is hij de spiegeldoos kwijt.  Hij: "Nee, de fantoomarm waar ik al tien jaar mee rondloop. Die is verdwenen." Bezorgd vroeg ik me af wat deze verandering van zijn lichaamsbeeld
„E doar 2 dolari. Ia-o acasă.” A luat-o acasă şi mă sună după două săptămâni: „Doctore, n-o să-ţi vină să crezi!” „Ce?” „A dispărut.” „Ce-a dispărut?” Mă gândeam că cutia cu oglindă a dispărut.  „Nu, nu, nu! Braţul fantomă pe care-l am de 10 ani, a dispărut!” M-am îngrijorat: „Vai de mine, i-am schimbat imaginea corpului,