Ik herinner me hoe mama aan het voeteneinde van mijn bed zat en zei: "Ik vraag me af of het leven ooit weer mooi wordt." Ik dacht: "Hoe dan? Ik ben alles kwijt dat van waarde was, alles waar ik naartoe werkte.
Mi-o amintesc pe mama stând la căpătâiul meu, zicând: „Mă întreb dacă viața va fi vreodată bună din nou.” Și mă gândeam: „Cum ar putea fi? Am pierdut tot ce prețuiam, toate țelurile.