De ironie, vanuit mijn perspectief, is dat de enige mensen, die het met mij eens zijn en die denken dat juiste en onjuiste antwoorden op morele vragen bestaan, op een of andere manier religieuze demagogen zijn.
Ceea ce eu personal găsesc ironic este faptul că singurii oameni care sunt în principiu de acord cu mine şi care cred că există răspunsuri corecte şi greşite la întrebările morale sunt, într-un fel sau altul, demagogi religioşi.