Ik gaf het op en zei: "Nou, kunst is hoe dan ook." Zodra ik het gezegd had, ontdekte ik dat in "hoe dan ook" "hoed" zat verborgen en dat leidde tot het onvermijdelijke eindresultaat.
Apoi am renunțat și am zis, ”Ei bine, arta poate fi orice.” Și cum am zis asta, am descoperit că în cuvântul 'whatever' era ascuns cuvântul 'hat', ceea ce m-a condus la inevitabila concluzie.