Ik vreesde mijn waarheid, mijn eerlijkheid, mijn kwetsbaarheid, en die angst gaf me het gevoel in een hoek te zijn gedrongen. Ik zat in die hoek en zag slechts één uitweg. Daar dacht ik elke dag aan.
Îmi era teamă de adevărul, de onestitatea, de vulnerabilitatea mea, şi teama asta m-a făcut să mă simt încolţit, înghesuit într-un colţ, cu o singură scăpare, aşa că mă gândeam zilnic la evadarea aceea.