aan haar knieën vastgemaakt. Mijn moeder zoog alles op.  Ze kroop achter me aan en zei: "Wie komt er met vuile voeten een gebouw binnen?!" Ik kreeg door dat er iets niet pluis was.
Mama era total absorbantă.  Obișnuia să se târască în spatele meu zicând: „Cine aduce urme în casă?!” Era un semnal că nu-i a bună.