De toenmalige minister voor communicatie antwoordde hoffelijk dat in een ontwikkelingsland communicatie een luxe was en geen recht, dat de overheid niet verplicht was om te voorzien in een betere service, en dat als het eerwaardig lid niet tevreden was over zijn telefoon, hij hem kon inleveren, aangezien er in India een wachtlijst was van acht jaar voor een telefoon.
Iar ministrul comunicaţiilor de atunci i-a răspuns suveran că într-o ţară în dezvoltare comunicaţiile sunt un lux, nu un drept că guvernul nu era obligat să presteze servicii mai bune, şi dacă onorabilul parlamentar nu era satisfăcut cu telefonul, era rugat să-l înapoieze întrucât era o listă de aşteptare lungă de opt ani pentru telefoane în India.