Na het verlies van een geliefde leraar in 2006 en een goede vriend vorig jaar door zelfmoord, zat ik vorig jaar bij TEDActive. Ik wist dat het nodig was mijn zwijgen te doorbreken, mijn taboes voorbij, om te praten en mijn idee te verspreiden: mensen die de moeilijke keuze gemaakt hebben om opnieuw voluit te leven, hebben meer middelen en onze hulp nodig.
Dar după ce, în 2006, am pierdut un profesor mult iubit şi anul trecut un bun prieten, care s-au sinucis, şi stând la TEDActive anul trecut, am ştiu că trebuie să ies din tăcerea mea şi din tabuurile mele şi să vorbesc despre o idee ce merită să fie împărtăşită -- şi anume că oamenii care au făcut dificila alegere de a reveni la viaţă au nevoie de mai multe resurse şi au nevoie de ajutorul nostru.