Ze zei: "Wat ik zo leuk vond aan jouw lezing is dat je een verhalenverteller bent. Dus ik denk dat ik je gewoon een verhalenverteller noem." En de academische, onzekere kant van mij zegt: "Je gaat me wàt noemen?" "Ik ga je een verhalenverteller noemen." Ik dacht: "Waarom niet de toverfee?"  Ik zeg: "Laat me hier even over nadenken." Ik probeerde diep van binnen de moed te vinden. Ik dacht: ik ben een verhalenverteller. Ik ben een kwalitatief onderzoeker. Ik verzamel verhalen, dat is wat ik doe.
„Dar mi-a plăcut la discursul tău că povesteşti captivant, aşa că te voi numi povestitoare.” Evident că partea academică nesigură din mine a reacţionat: „Cum mă vei numi?” „Te voi numi povestitoare.” M-am gândit: „De ce nu spiriduşa fermecată?”  Am spus: „Stai să mă gândesc puţin.” Mi-am căutat în adâncuri curajul şi m-am gândit: sunt o povestitoare, cercetător calitativ, adun poveşti. Asta fac.