maar toen ik dat zag als kind geloofde ik, zoals mijn oma vaak zei: "Het onmogelijke is gewoon het mogelijke waarvoor niemand nog genoeg moeite heeft gedaan om het voor elkaar te krijgen." Ze vertelden me dat het onmogelijk is om iemand weer te laten lopen.
Doar văzând acest lucru, copil fiind, m-a făcut să cred, așa cum bunica mea obișnuia să-mi spună, că „Imposibilul e doar posibilul pentru care cineva nu a depus suficient efort pentru a-l face să devină realitate.” Mi-au spus că-i imposibil să faci pe cineva să meargă.