Dus nu komen we bij één persoon en vragen in principe om ons te voorzien van wat we vroeger van een volledig dorp kregen: laat me erbij horen, geef me een identiteit, geef me continuïteit, maar geef me ook zelfoverstijging en mysterie en ontzag, allemaal in één.
Aşa că ne adresăm unei persoane şi îi cerem să ne dea ceea ce odată oferea un sat întreg: Dă-mi apartenenţă, dă-mi identitate, dă-mi continuitate, dar mai dă-mi şi transcendenţă şi mister şi veneraţie.