Hij had een brief samengesteld, gericht aan de bezoekers van zijn synagoge, die eindigde met de volgende zinnen: "Toen mijn hals het begaf, kwam ik een nieuwe dimensie binnen; een embryonale, sub-planetaire, protozoaire dimensie. Universa worden constant geopend en afgesloten. Velen stoppen met groeien wanneer ze een dieptepunt bereiken. Vorige week was ik op dat punt, maar ik voelde de hand van mijn vader om me heen en mijn vader heeft me weer teruggebracht."
Tata a compus o scrisoare adresată credincioșilor din sinagogă, care se încheie astfel: „Când mi-a explodat ceafa, am intrat în altă dimensiune:” „primitivă, subplanetară, de protozoar.” „Universurile se deschid şi se închid continuu.” „Când ești jos, sunt multe care încetează să se mai dezvolte.” „Săptămâna trecută am ajuns foarte jos, dar am simţit mâna tatei în jurul meu,” „şi el m-a readus la viaţă."