Maar in 2009 was de vraag die Joel en ik ons steeds weer stelden, waarom op zo'n laat tijdstip zoveel energie gestoken werd in gepraat over de wetenschap terwijl het noodzakelijke beleid om klimaatverandering aan te pakken ontegenzeggelijk een weldaad was voor de mensheid op lange termijn. Los van de onderbouwing.
Dar atunci, în 2009, întrebarea la care ne tot întorceam Joel şi cu mine era de ce după atâta timp se consuma atâta energie vorbind despre ştiinţă, când politicile necesare pentru contracarea schimbărilor climatice erau, univoc, benefice pe termen lung întregii umanităţi, independent de ştiinţă.