Dus toen de Thuisopnamewet van 1992 werd gestemd, gaven de mediabedrijven de idee op van een onderscheid tussen legaal en illegaal kopiëren omdat het duidelijk was dat als het Congres in hun kader optrad, ze de rechten van de burgers zouden kunnen verstevigen om deel te hebben aan hun eigen media-omgeving.
Aşa că atunci când Legea înregistrării audio de acasa din 1992 a fost adoptată, afaceriştii din media au renunţat la ideea de diferenţierea legal versus ilegal pentru copiere pentru că era clar că dacă Congresul acţiona în cadrul lor, ar fi putut cu adevărat spori drepturile cetăţenilor de a participa la mediul nostru de mass-media.