Ik sliep de eerste vier maanden naast mijn vader en probeerde zo veel mogelijk zijn ongemakken te verzachten uit begrip voor de diepe, menselijke, psychologische angst voor het onvermogen om hulp te vragen.
În primele patru luni am dormit alături de tata, alinându-i cât am putut orice neplăcere, înţelegându-i teama profundă de a nu putea cere ajutor.