Ik dacht toen aan de automaat met kaviaar en de Art-o-mat. Op een avond maakte ik een tekening van een automaat. Ik wou er een schilderij van maken. Het buisje met mijn DNA stond voor me. Opeens zag ik een prachtige connectie tussen de DNA-strengen en de ringen van een automaat.
M-am gândit la asta, la tonomatul de caviar și la Art-o-mat, și dintr-un oarecare motiv, desenam într-o noapte un tonomat, gândindu-mă să fac tablouri după un tonomat și fiola mică cu ADNul meu stătea acolo și mi-am imaginat un fel de colaborare frumoasă între catenelee de ADN și bobinele unui tonomat.