Maar in het verlengde van onze compassie ligt iets groters, onze morele verbeeldingskracht en onze vereenzelviging met ieder individu dat in die wereld leeft, dat je ze niet beschouwt als een reusachtig bos, maar als afzonderlijke bomen.
Dar dincolo de compasiunea noastră, şi mult mai mult decât compasiunea, este imaginaţia noastră morală şi identificarea noastră cu fiecare individ care trăieşte în această lume, nu ne gândim la ei ca la o pădure imensă, ci ca arbori individuali.