In die intensive care-kamer liep ik naar mijn vaders lichaam toe en begon daar met een trillende stem en tranen in mijn ogen het alfabet op te noemen. A, B, C, D, E, F, G, H, I, J, K. Bij de K knipperde hij met zijn ogen. Ik begon weer opnieuw. A, B, C, D, E, F, G, H, I. Hij knipperde weer bij de letter I, toen bij T, daarna bij R en toen bij A: Kitra.
Am intrat la terapie intensivă, m-am apropiat de el şi, printre lacrimi, cu o voce tremurată, am început să spun alfabetul: „A, B, C, D, E,” „F, G, H, I, J, K...” La K a clipit. Am luat-o de la capăt: „A, B, C, D, E, F, G, H, I...” A clipit din nou la litera I, apoi la T, la R şi la A: KITRA.