Want de zonnejongen was van goud en zijn persoonlijkheid ook. En van binnen voelde hij als lood. Getroffen door de duistere woorden en vloeken die als weerhaken zijn ziel doorboorden, verhardde zijn hart en verduisterde zijn vonk. Zodra men hem uitschold, koelden zijn vlammen. "Misschien mogen ze me wel als ik minder hard straal..." dacht hij, maar ze negeerden dit alternatieve verhaal. Hij kreeg wat zij zeiden niet uit zijn systeem en
Fiindcă era sclipitor, fiul soarelui, cu o fire caldă, Iar înăuntru ardea feroce, De cuvintele umbriților rănit atroce, Ce rupeau găuri în sufletul lui, lăsau goluri, Inima lui s-a-ntărit, scânteia s-a-ntunecat, Când îl ridiculizau, flăcările i se domoleau, Credea că-l vor plăcea dacă-și scădea lumina, Dar erau ocupați cu Fulgerul, râdeau de cât de rău țintea, Nu putea să se-mpace cu ce-i ziseseră,