dan vind je daar, en dat is heel interessant, steeds het gebruik van de eerste persoon enkelvoud - "ik", "mij", "mijn", niet "wij" en "ons" - en de brieven zijn niet zozeer hopeloos dan dat ze echt eenzaam zijn.
Ceea ce găsim acolo foarte interesant este folosirea persoanei întâi singular, "eu", "pe mine", "al meu", nu "noi" şi "pe noi" - şi scrisorile sunt mai puţin neajutorate decât sunt copleşite de singurătate.