Mijn vriend beschreef het als een wake, maar dan blij, want iedereen die me kende stond voor me in de rij maar ik was niet dood. Ik signeerde slechts boeken.
Prietenul meu spunea că e ca un priveghi fericit pentru că toţi voiau să mă vadă, dar eu eram în viaţă. Le semnam cărţile.