Zijn achtergrond was niets, en dat was wat hij waard was. De universiteit kon hij vergeten en een graad ook, behalve de eerstegraads brandwonden van zijn al te naasten. Hij had het hoog in de bol, zeiden ze. Maar niet te hoog om op neer te kijken. Zijn zelfbeeld verduisterde. Zijn gemoed raakte bewolkt, terwijl zijn tranen brandden.
Că venea din nimic și tot atât valora, Că nu va merge la facultate, la cursuri, Singurele lui clase vor fi clasele de arsuri, De la oricine se va apropia, I-au spus că prea tare lumina, Și de-aia nimeni în ochi nu-l privea, Mintea i s-a-nnorat, La fel cerul Din lacrimi evaporate, Când în lacrimi a dat.