Als ik op een ochtend, jaren na het ongeluk, op stenen sta en de onderkant van mijn linkervoet de plotselinge kou voelt, mijn zenuwen eindelijk wakker, dan is dat fantastisch, als een sneeuwbui.
Când într-o dimineață, la câțiva ani după accident, am călcat pe o piatră și partea interioară a piciorului stâng a simțit fiorul rece, nervii s-au trezit în sfârșit, a fost extraordinar, ca un viscol.