Ik had zelfs een therapeut die tegen me zei: "Eve, je komt hier nu twee jaar, en om eerlijk te zijn was het nooit bij me opgekomen dat je een lichaam hebt." Ik woonde al die tijd in de stad, omdat, om eerlijk te zijn, ik bang was voor bomen.
Am avut chiar un terapeut care mi-a spus o dată: „Eve, vii aici de doi ani, şi, sincer, nu mi-a trecut prin cap vreodată că ai avea un corp.” În tot acest timp am locuit în oraş, pentru că, sinceră să fiu, îmi era teamă de copaci.