Er zit een drieste ongerijmdheid in hoe we onze architecten kiezen. We moeten de keuze maken tussen architectuur als een technocratische oplossing voor alles - er bestaat een technisch antwoord voor elk probleem, of het nu sociaal is, fysisch of chemisch - of we kiezen een romantischer oplossing.
Şi anume acest dezacord nebun în felul în care ne alegem arhitecţii încercând să decidem dacă vrem ca arhitectura dintr-un punct de vedere al unei soluţii tehnocratice universale -- că este un răspuns vast, tehnic care poate rezolva toate problemele, fie ele sociale, fizice, chimice -- sau mai degrabă o soluţie ceva mai romantică.