Mijn paniek over het gebrek aan een zelf dat paste, en de verwarring die ontstond door de afwijzing van mijn zelf creëerde nervositeit, schaamte en hopeloosheid, hetgeen me lange tijd min of meer definieerde.
Şi frica mea că nu aveam un eu care se potriveşte şi confuzia generată din faptul că eul meu era respins creau anxietate, ruşine şi deznădejde, ceea ce m-a definit cumva multă vreme.