Het lijkt erop dat de neurobiologie voor het hulpeloos, ongecontroleerd lachen zoals mijn ouders die niet meer bijkwamen door een grappig liedje, wellicht een andere oorsprong heeft dan het beleefde, sociale lachen dat je hoort, -- geen vervelend lachen, maar lachen als onderdeel van iemands communicatie of interactie met jou. Iets waarvoor ze kiezen. In de evolutie hebben we twee manieren ontwikkeld om geluid te maken.
E posibil ca neurobiologia râsului involuntar, ca cel al părinţilor mei care hohoteau la un cântec stupid, să difere de râsul politicos, social, care nu-i oribil, ci e doar felul în care cineva comunică cu tine, parte a interacţiunii dintre voi, o alegere conştientă.