Tegen 18.30, 19:00 sloeg de vermoeidheid toe. We zeiden: "Waarom stoppen we niet bij een motel, zodat we kunnen uitrusten en morgen vroeg weer verder?" Dus keken we uit naar een motel langs de weg. We vonden er een met een groot knipperend bord: 'Kamers vrij!' Daar stopten we dus. De rest bleef op de parkeerplaats, ik ging naar binnen.
Pe la ora 6:30–7 seara am obosit puțin și am zis: „Hai să luăm o cameră la motel, ne odihnim și pornim dimineața devreme.” Ne uitam la motelurile de la marginea drumului și am văzut unul cu panou mare și sclipitor: „Camere libere! Camere libere!” Așa că am oprit, ei au rămas în parcare, iar eu am intrat.