Als er al ruimte is, dan niet of nauwelijks voor haar. Het is een bestaan dat door haar wordt bewoond, en het lijkt wel of ze nu pas goed beseft wat eraan ontbreekt: een zacht zijn, niet de vaste vormgeving maar een zacht zijn, een spontaan beleven van het al, zacht zijn.
sau dacă este, nu este ea, sau nu în întregime, este auto-locuit, trăit în ea, şi aparent chiar când se gândeşte la asta ştie ce a ratat: graţie, nu premeditare ci graţie, un fel spontan de a exista pe lume, cu graţie.