Quindi, gli astronomi che nel futuro guarderanno nello spazio profondo non vedranno altro che un'infinita distesa di quiete statica, nera come l'inchiostro. E concluderanno che l'universo è statico e immutabile e popolato da un'unica oasi centrale di materia che loro stessi abitano, un'immagine del cosmo che noi sappiamo con certezza essere errata.
Astronomen in de verre toekomst zullen, starend in de diepe ruimte, niets anders zien dan een eindeloze uitgestrektheid van statische, inktzwarte stilte, en concluderen dat het heelal statisch en onveranderlijk is en bevolkt door één enkele centrale oase van materie waar ze wonen -- een beeld van de kosmos waarvan wij nu absoluut weten dat het niet klopt.