Adam: Tod e io ci siamo messi a discutere sul lavoro a Tewksbury e su come Dan fosse una persona espressiva, creativa ed intelligente. Lo leggi in faccia, nel suo respiro, nei suoi occhi. Com'é possibile che non riesca ad eseguire in pubblico i suoi pezzi musicali? Non ha senso, e ne siamo responsabili.
Adam Boulanger: Ja. Tod en ik hadden een discussie over het werk in Tewksbury. Die draaide om het feit dat Dan een expressieve, intelligente en creatieve persoonlijkheid is. Dat zie je aan zijn gezicht, zijn ademhaling, zijn ogen. Hoe komt het dat hij geen van zijn muziekstukken kan uitvoeren? Dat is onze verantwoordelijkheid, en het klopt niet.