Vorrei cominciare questa mia canzone sul desiderio incessante, sulla voglia infinita con una poesia ricca di paradossi petrarcheschi scritta da Sir Thomas Wyatt il Vecchio: "Non trovo pace e la mia guerra è finita; temo e spero, ardo e gelo come ghiaccio; Volo sopra il vento, ma sempre a terra giaccio; E nulla stringo, e tutto il mondo abbraccio".
Ik zou graag beginnen, vóór het liedje dat ik schreef over eindeloos verlangen en oneindige begeerte, met een gedicht over populaire Petrarchiaanse paradoxen van Sir Thomas Wyatt de Oudere: "Ik vind geen vrede, en al mijn oorlog is over; Ik vrees en hoop, ik brand en ben als ijs bevroren; Ik vlieg boven de wind, maar toch kan ik niet rijzen; En niets bezit ik, en ik neem de hele wereld in bezit."