Perché avevo paura di dirle tutto quello che rappresentava per me... che forse dovevo alle sue cure il meglio di ciò che ero diventata, e che le parole "Mi dispiace" erano come una goccia nel mare nello scacciare i sensi di colpa, la vergogna e la rabbia che sentivo per tutto quello che aveva passato per occuparsi di me, finché c'era stata. Pensai che se avessi detto quelle parole, non avrei mai più smesso di piangere.
Ik was bang dat als ik haar zou vertellen wat zij voor me betekende -- dat ik misschien het beste in mij wel te danken had aan haar zorg en dat de woorden 'het spijt me' als een vingerhoedje waren om alle schuld, schaamte en woede die ik voelde mee af te kopen, over alles wat ze had doorstaan om zo lang voor me te kunnen zorgen -- ik dacht, als ik dat tegen haar zeg, stop ik nooit meer met huilen.