significa ridere in faccia all'incertezza e imparare che per cavarsela in quasi ogni situazione basta dire: "Ho il cancro". L'altra cosa che ho imparato è che non è necessario che io assuma l'identità di "sopravvissuta al cancro" ma caspita, quante forze potenti mi spingono a farlo! Non fraintendetemi, per favore.
Het gaat over durven lachen ondanks alle onzekerheid en merken dat je je overal onderuit kan wurmen door te zeggen: "Ik heb kanker."  Wat ik ook heb geleerd is dat ik 'kankeroverlevende' niet als identiteit aan hoef te nemen, maar, tjonge, wat zijn er een krachten die me die richting op proberen te duwen.