In quei giorni, quei giorni che per me ora esistono solo quale più sfuggente memoria, in cui spesso il primo suono udito col giorno era una tempesta di cinguettare, poi il soffice clop degli zoccoli del cavallo a tirare un carico di latte lungo il tuo isolato, e l'ultimo rumore della notte, tanto sì come no, era tuo padre in auto rientrando di nuovo tardi dal lavoro, sempre tardi, e scendendo pesantemente in cantina, alla caldaia,
In lang vervlogen tijden die voor mij nu nog slechts als vluchtige herinneringen herleven, tijden waarin je 's ochtends vaak werd gewekt door een aanzwellend vogelkoor gevolgd door het gedempte getrappel van het paard van de melkboer onder aan de straat, tijden waarin je vrijwel iedere avond als laatste je vader in zijn auto hoorde voorrijden, na een werkdag die altijd te lang was, eerst klossend naar de kelder, naar de ketel,