Erano euforiche. Ci sedemmo e fu strano, perché dopo due minuti, iniziò a raccontarmi di nuovo la storia della sua diagnosi, dell'intervento, della chemioterapia, anche se, siccome ero il cappellano, la vedevo ogni settimana e sapevo già la sua storia.
In die opgetogen toestand gingen ze zitten voor ons gesprek en het was zo gek, binnen twee minuten begon ze me het hele verhaal weer te vertellen van haar diagnose, haar operatie en haar chemokuur, ook al zag ik haar als kapelaan iedere week en kende ik dus dat hele verhaal wel.