Chi non poteva immaginarselo dietro l'angolo, l'estremità blu che veniva sfregata su di un trave grezzo, il bagliore improvviso e la creatura, per un fulgido, scintillante momento, d'un colpo catapultato nel futuro - ora un propagatore di fuoco, un tedoforo di un rito dimenticato, piccolo druido marrone che illuminava una notte antica?
Wie zag hem niet de hoek omkomen, en de blauwe kop tegen een ruwe balk aanschuren, de plotse gloed, en het schepsel dat één helder, stralend ogenblik zijn tijd ver vooruit is -- vandaag brandstichter, vandaag fakkeldrager in een vergeten ritueel, kleine, bruine druïde, die licht brengt in een oude nacht?