Klein ipotizzò l'esistenza di due tipi di dimensioni: dimensioni grandi, e facili da vedere, ma anche dimensioni piccole e raggomitolate, talmente piccole che, nonostante ci circondino, non riusciamo a vederle.
Hij stelde voor dat dimensies in twee varianten voor zou kunnen komen -- er kunnen grote, makkelijk-te-zien dimensies zijn, maar er kunnen ook kleine, opgekrulde dimensies zijn, zo klein opgekruld, ook al zijn zo overal om ons heen, dat we ze niet zien.