Quando osservai tutto questo, cambiò il mio modo di vedere le cose, perché questa cosa, questa rete, che cambia nel tempo, ha una memoria, progredisce, le cose scorrono al suo interno, ha una sua coerenza. La gente può morire, ma la rete non muore, resta.
Op basis hiervan begon ik anders tegen de dingen aan te kijken want dit netwerk, dat met verloop van tijd verandert, heeft een geheugen, het beweegt, er stromen dingen binnenin, het heeft een zekere samenhang; mensen sterven, maar zelf sterft het niet: het blijft bestaan.