Parte del problema, credo, è che immaginiamo che il Corano possa essere letto come di solito leggiamo un libro... come se potessimo rannicchiarci con lui in un giorno di pioggia con una ciotola di popcorn a portata di mano, come se Dio... e il Corano è la voce di Dio che parla a Maometto... fosse solo un altro autore nella lista dei best-seller.
Volgens mij is deel van het probleem dat we denken dat de Koran kan worden gelezen zoals we meestal een boek lezen -- alsof we er een regenachtige namiddag mee kunnen doorbrengen, met een kom popcorn binnen handbereik, alsof God -- en de Koran is de stem van God die tot Mohammed spreekt -- de eerste de beste bestsellerauteur was.