Non sarebbe bello, penso, quando la signora dai capelli blu nella sala d'attesa del medico si sporge sul tavolo delle riviste e scoreggia, appena, e si fa rossa in viso violentemente. Non sarebbe bello se il gas intestinale se ne uscisse in forma di nuvole visibili, così lei potrebbe vedere che il suo scoppietto davvero inoffensivo mi aveva preso appena di striscio la faccia prima di disperdersi via.
Wat me te binnen schiet als de dame met het blauwe haar in de wachtruimte bij de dokter zich over het tafeltje met tijdschriften buigt, een scheet laat en in heftig blozen uitbarst: Zou het niet aardig zijn darmgas in heuse wolken belichaamd te zien, zodat ze zelf had kunnen zien dat haar onschuldige windje amper mijn gezicht schampte voor het verder dreef.