E secondo - questo è veramente un paradosso affascinante per l'architettura - come società, mai come in quel momento avevamo bisogno di un pensiero progettuale, eppure l'architettura stava restando letteralmente disoccupata.
En twee, in feite een fantastische paradox voor de architectuur: wij, als samenleving, hadden het ontwerpdenken harder dan ooit nodig, maar de architectuur raakte letterlijk werkloos.