Quando l'Audio Home Recording Act del 1992 venne approvato, il settore dei media abbandonò l'idea della distinzione tra copia legale e illegale perché era chiaro che se il Congresso operava sulla base di questo distinguo, avrebbe anche potuto incrementare i diritti dei cittadini a partecipare al nostro ambiente mediatico.
Dus toen de Thuisopnamewet van 1992 werd gestemd, gaven de mediabedrijven de idee op van een onderscheid tussen legaal en illegaal kopiëren omdat het duidelijk was dat als het Congres in hun kader optrad, ze de rechten van de burgers zouden kunnen verstevigen om deel te hebben aan hun eigen media-omgeving.