Perciò quando scoprimmo il cancro, a noi non sembra per nulla strano che senza scambiarci una parola, credevamo che, ad essere abbastanza intelligenti, abbastanza forti e abbastanza coraggiosi, e a lavorare abbastanza duro, potevamo impedirgli di morire per sempre.
Toen de kanker geconstateerd werd, vonden wij het helemaal niet raar dat we, zonder het uit te spreken, geloofden dat, zolang we maar slim genoeg, sterk genoeg en dapper genoeg waren, en we maar hard genoeg werkten, we hem voor altijd in leven konden houden.