Al momento di servire la cena, a volte diceva di non riuscire a distinguerci e non sapeva dove fossimo. Prima di poter iniziare, chiedeva "Ci sono tutti i bambini?" E se qualcuno, per caso, mancava, dovevamo preparargli un piatto, metterlo nel forno, dicevamo una preghiera e quindi mangiavamo.
Op een bepaald moment, wanneer het eten klaar was om opgediend te worden, zei mijn moeder soms dat ze niet wist wie wie was Voordat we gingen eten, vroeg ze altijd: “Zijn alle kinderen er?” En als er iemand niet was, moesten we, ‘een bord klaarmaken’ zoals wij dat zeggen, voor degene die er niet was, en het in de oven zetten, vervolgens konden we bidden en beginnen met eten.