Vi lascerò con una domanda: Se non riusciamo a leggere la mente, che sia di un autistico o meno, invece di punire tutto ciò che non è normale, perché non celebriamo l'unicità e siamo felici ogni volta che qualcuno libera la propria immaginazione?
Ik laat jullie achter met een vraag: Als we niet weten wat iemands gedachten zijn, autist of niet, kunnen we dan in plaats van alles af te straffen van wat abnormaal lijkt, niet het uniek-zijn vieren en het toejuichen wanneer iemand zijn fantasie de vrije loop laat?