Qualche volta, la sua aula tremava a causa delle bombe e dei bombardamenti. Sua madre mi ha raccontato: "Ogni giorno, ogni mattina gli dicevo: 'Tesoro, ti prego non andare a scuola.'" E quando lui insisteva, disse lei, "Lo abbracciavo come se fosse l'ultima volta." Lui diceva a sua madre: "Tutti noi abbiamo paura, ma la nostra determinazione a diplomarci è più forte della paura." Un giorno la famiglia apprese una terribile notizia.
Zijn klaslokaal daverde soms bij het geluid van bommen en beschietingen, en zijn moeder vertelde me: “Dagelijks vroeg ik hem 's morgens 'Schat, alsjeblieft ga niet naar school.' Maar hij stond erop, zei ze, en dan omhelsde ik hem alsof het voor het laatst was.” Maar hij zei tegen zijn moeder: “We zijn allemaal bang, maar onze vastberadenheid om af te studeren is sterker dan onze angst.” Maar op een dag kreeg de familie vreselijk nieuws.