Ken, il mio co-autore, ed io, le immaginiamo un po' come dei musicisti di jazz; le regole sono come le note sullo spartito, e quello è il punto di partenza, ma poi danzi intorno alle note scritte, tirando fuori la combinazione giusta per questo momento particolare con quel particolare gruppo di musicisti.
De manier waarop mijn mede-auteur, Ken en Ik het erover hebben is dat ze een beetje als jazzmuzikanten zijn de regels zijn als de muzieknoten op de pagina, en dat is waar je begint, maar dan dans je om de noten op de pagina heen, net de goede combinatie bedenkend voor dit specifieke moment met deze specifieke groep medespelers.