in quei giorni da lungo andati, le donne, mia madre, le madri dei miei amici, le vicine, tutte le donne che conoscevo -- vestivano, spesso per molto del giorno, ciò che chiamavano abiti da casa, poveri, stampati, flosci, leggeri grembiuli di cotone intenzionalmente, pareva, privi di forma, che infilavate sopra la camicia da notte e, quando uscivate in cerca di un figlio, o ad appendere il bucato al filo, o per scendere di corsa alla drogheria d'angolo,
In die lang vervlogen tijden droegen vrouwen, mijn moeder, de moeders van mijn vrienden, buurvrouwen, alle vrouwen die ik kende, een groot deel van de dag het zogenaamde huisschort, een goedkope, bedrukte lap, schijnbaar met opzet vormeloze lichtkatoenen hoezen, die je over je nachthemd droeg, en als je naar een kind op zoek ging, was aan de lijn hing, of even iets haalde bij de winkel op de hoek,