Era difficile credere che ci fossero bambini, eppure il direttore mi mostrò una stanza dopo l'altra, ognuna conteneva file e file di lettini, in ognuno dei quali giaceva un bambino che fissava il vuoto.
Het was moeilijk te geloven dat er kinderen waren, maar de directeur toonde me zaal na zaal, met rijen en rijen wiegjes, waarin telkens een kind naar het plafond lag te staren.