A volte mi preoccupa il fatto che trascorriamo così tanto tempo a celebrare cose incredibili, impossibili quasi a chiunque, tanto da convincerci che quelle siano le uniche cose che meritano di essere celebrate, e iniziamo a svalutare le cose che facciamo ogni giorno, e in quei momenti in cui riusciamo davvero a essere dei leader non permettiamo a noi stessi di prendercene il merito, o a sentirci soddisfatti per ciò che abbiamo fatto.
Het baart me zorgen dat we zoveel tijd besteden aan het bejubelen van grootse dingen die bijna niemand kan, dat we onszelf hebben wijsgemaakt dat dat de enige dingen zijn die onze lof waard zijn, dat we dingen devalueren die we elke dag kunnen doen, dat er momenten zijn waarop we echt een leider zijn en waar we onszelf geen krediet voor gunnen, dat we onszelf het goede gevoel niet gunnen.