Si prende quella lingua come se rappresentasse l'oscurità del corpo trasferita all'architettura, si può usare lo spazio architetturale non per vivere, ma come metafora, e usare i suoi spazi sistolici, diastolici, piccoli e grandi per fornire una specie di narrazione corporea di prima mano come viaggio nello spazio, nella luce e nell'oscurità?
Als je het idioom gebruikt, als het ware, van de duisternis van het lichaam overgebracht naar de architectuur, kan je dan architecturale ruimte gebruiken, niet om te wonen maar als beeldspraak, en haar systolische, diastolische, kleinere en grotere ruimtes gebruiken om een lichaamsverhaal uit eerste hand te vertellen over een reis door ruimte, licht en duisternis?