è un sè che lei abita, in cui vive, e a quanto pare proprio mentre ci pensa capisce che cosa e' venuto mancando: grazia, non premeditazione ma grazia, un modo di essere nel mondo spontaneamente, con grazia.
Het is een bestaan dat door haar wordt bewoond, en het lijkt wel of ze nu pas goed beseft wat eraan ontbreekt: een zacht zijn, niet de vaste vormgeving maar een zacht zijn, een spontaan beleven van het al, zacht zijn.