La gente mi urlava dalle macchine di passaggio. "Trovati un lavoro!" E io rispondevo, "Questo è il mio lavoro." Ma faceva male, perché mi spaventava l'idea di fare un qualcosa che non era un lavoro, qualcosa di ingiusto e vergognoso.
Mensen reden langs in hun auto en schreeuwden: 'Zoek een baan!' Dan zei ik: 'Dit is mijn baan.' Maar het deed wel pijn, want het maakte me bang dat ik iets aan het doen was dat het woord werk niet waard was, en oneerlijk, beschamend.