Ma ricordo che sul volo di ritorno dal mio ultimo viaggio sono scoppiato a piangere pensando che se questi ragazzini, i bambini occidentali, dell'ovest, dovessero trascorrere anche solo un giorno subendo quello che quei bambini avevano dovuto provare, dovrebbero rimanere in terapia per il resto della vita.
Maar op de terugvlucht van mijn laatste reis, brak ik in tranen uit en dacht bij mezelf: als een westers kind, in de westerse wereld, één dag zou meemaken wat deze kinderen hebben meegemaakt, dan zouden ze voor de rest van hun leven in therapie zijn.