Quello che aveva capito Housman, e lo si sente anche nelle sinfonie di Nielsen, era che le lunghe, calde estati rurali di stabilità del 19° secolo stavano per finire, e che ci si stava avvicinando a uno di quei periodi storici terrificanti dove i poteri cambiano.
Housman begreep, en dat hoor je ook in de symphonieën van Nielsen, dat de lange, hete, landelijke zomers van stabiliteit in de 19e eeuw ten einde kwamen, en dat we op het punt stonden een beangstigend tijdperk te betreden waarin de macht verschuift.