La tesi di "Tabula Rasa" è che la critica e le arti d'élite, nel XX secolo, sebbene non tutte le arti, hanno disprezzato la bellezza, il piacere, la chiarezza, l'intuizione e lo stile.
De stelling in 'Het onbeschreven blad' was dat elitekunsten en kunstkritiek in de 20ste eeuw, maar niet kunst in het algemeen, minachting hadden voor schoonheid, plezier, duidelijkheid, inzicht en stijl.