And then I waited again, but this time I read through almost every tweet I had ever tweeted to convince myself, no, to remind myself that I'm really funny and that if nobody gets it, that's fine.
En ik wachtte weer, maar deze keer las ik bijna alle tweets na die ik ooit had verstuurd, om mezelf ervan te overtuigen, nee, om mezelf eraan te herinneren dat ik echt grappig ben en dat het oké is als niemand dat snapt.