I'm going to leave you with one question: If we can't get inside the person's minds, no matter if they're autistic or not, instead of punishing anything that strays from normal, why not celebrate uniqueness and cheer every time someone unleashes their imagination?
Ik laat jullie achter met een vraag: Als we niet weten wat iemands gedachten zijn, autist of niet, kunnen we dan in plaats van alles af te straffen van wat abnormaal lijkt, niet het uniek-zijn vieren en het toejuichen wanneer iemand zijn fantasie de vrije loop laat?