And then I made great progression to the point where I could walk around the house, holding onto the walls, like this, and Mom said she was forever following me, wiping off my fingerprints.  But at least she always knew where I was.
Ik maakte grote vooruitgang, tot ik rond het huis kon lopen, als ik me aan de muren vasthield, zo, en mama zei dat ze me altijd zou volgen en mijn vingerafdrukken zou afvegen.  Maar ze wist tenminste altijd waar ik was.