In a sense, it actually makes you feel that when you're in the safe zone of studying behavior or cognition, something you can observe, that in a way feels more simplistic and reductionistic than trying to engage this very complex, mysterious organ that we're beginning to try to understand.
Als je in de veilige zone van gedrags- of cognitiewetenschap zit, Als je in de veilige zone van gedrags- of cognitiewetenschap zit, iets dat je kunt observeren, voelt dat in zekere zin meer simplistisch en reductionistisch aan dan ons bezig te houden met dit zeer complexe, mysterieuze orgaan dat we net proberen te begrijpen.