But instead of giving in to the sort of visceral reaction we have to this idea of proximity to bodies, proximity to death, or how this notion just does not fit into our very biological or medical sort of definition of death, I like to think about what the Torajan way of viewing death encompasses of the human experience that the medical definition leaves out.
In plaats van toe te geven aan onze irrationele reactie over de nabijheid van lijken, of van de dood, of te stellen dat deze voorstelling niet past in onze eigen biologische of medische definitie van de dood, denk ik liever na over wat de Torajaanse kijk op de dood meeneemt van de menselijke ervaring, waaraan onze medische definitie voorbijgaat.