So these action neighborhoods, as I call them, really become the inspiration to imagine other interpretations of citizenship that have less to do, in fact, with belonging to the nation-state, and more with upholding the notion of citizenship as a creative act that reorganizes institutional protocols in the spaces of the city.
Deze actieve woonwijken, zoals ik ze noem, zijn daarom een inspiratie om burgerschap anders te interpreteren, waarbij het er minder toe doet dat je deel bent van een bepaald land, maar meer dat je het idee van burgerschap hooghoudt als een creatieve daad die institutionele protocols herschikt binnen de grenzen van de stad.