And I feel blessed and fortunate that every week, every Tuesday -- and actually every Friday also -- I can once again celebrate in the marrow of my bones the very essence of living in Israel on the edge.
Ik voel me gezegend en gelukkig dat elke week, elke dinsdag en eigenlijk elke vrijdag, ik nog eens in het merg van mijn botten de essentie van het leven in Israël op de rand, kan vieren.