From newspapers, textbooks, conversations, I had learned to speak of countries as if they were eternal, singular, naturally occurring things, but I wondered: to say that I came from a country suggested that the country was an absolute, some fixed point in place in time, a constant thing, but was it?
Uit kranten, boeken, gesprekken, had ik geleerd om te spreken over landen als eeuwige, enkelvoudige, van nature voorkomende dingen, maar ik vroeg me af: zeggen dat ik uit een land kwam, suggereerde dat het land absoluut is, een soort vast punt in plaats en tijd, iets standvastigs, maar was dit ook zo?