This realization was exploited most powerfully for pragmatic ends by the 18th- century philosopher Jeremy Bentham, who set out to resolve an important problem ushered in by the industrial age, where, for the first time, institutions had become so large and centralized that they were no longer able to monitor and therefore control each one of their individual members,
Dit resultaat werd het krachtigste uitgebuit voor pragmatische doeleinden door de 18de-eeuwse filosoof Jeremy Bentham, die een belangrijk vraagstuk ging oplossen dat het industriële tijdperk met zich meebracht, toen instellingen voor het eerst zo groot en gecentraliseerd werden dat ze niet meer in staat waren tot monitoring en controle van elk individueel lid.