But I remember on the flight back on my last trip, I remember breaking down in tears and thinking to myself, if any kid in the West, in the western world, went through a day of what any of those kids have gone through, they will be in therapy for the rest of their natural lives.
Maar op de terugvlucht van mijn laatste reis, brak ik in tranen uit en dacht bij mezelf: als een westers kind, in de westerse wereld, één dag zou meemaken wat deze kinderen hebben meegemaakt, dan zouden ze voor de rest van hun leven in therapie zijn.