Poems, the patterns in poems, show us not just what somebody thought or what someone did or what happened but what it was like to be a person like that, to be so anxious, so lonely, so inquisitive, so goofy, so preposterous, so brave.
Gedichten, de patronen van gedichten, laten niet alleen zien wat iemand dacht, of wat hij deed of wat er gebeurde, maar hoe het was om die persoon te zijn, zo angstig, zo eenzaam, zo onderzoekend, zo maf, zo irrationeel, zo dapper.