It sees itself, such as it is, the it, as something that will create the impression that there will be political cost, there will be a political price to be paid, for allowing genocide, for not having an heroic imagination, for not being an upstander but for being, in fact, a bystander.
Het beschouwt zichzelf als iets dat de indruk zal wekken dat er een politiek prijskaartje aan hangt, dat er een politieke prijs betaald moet worden voor het toelaten van genocide, voor het ontbreken van een heldhaftige visie, voor wie een toeschouwer is, in plaats van iemand die te hulp schiet.