Now with the allocation and the understanding of the lack of understanding, we enter into a new era of science in which we feel nothing more than so much so as to say that those within themselves, comporary or non-comporary, will figuratively figure into the folding of our non-understanding and our partial understanding to the networks of which we all draw our source and conclusions from.
Welnu, met de toekenning en het begrip van van het gebrek aan begrip, betreden we een nieuw tijdperk van de wetenschap waarin we niet méér voelen dan zo veel als te zeggen dat zij die in zichzelf, comporair óf niet-comporair, figuurlijk zullen bevroeden dat in de verzegeling van ons onbegrip en ons gedeeltelijk begrijpen van de netwerken vanwaar wij allen onze oorsprong en conclusies aan verbinden.