So think of it like this: For most of your life, you live out your existence here in the middle of the chain of human experience where everything is normal and reassuring and regular, but failure catapults you abruptly way out over here into the blinding darkness of disappointment.
Denk aan zoiets als: meestal leef je je bestaan in het midden van de reeks van menselijke ervaringen waar alles normaal is en geruststellend en regelmatig maar mislukking gooit je plotseling helemaal hierheen naar de verblindende duisternis van teleurstellingen.