We still clutch close these letters to our chest, to the words that speak louder than loud, when we turn pages into palettes to say the things that we have needed to say, the words that we have needed to write, to sisters and brothers and even to strangers, for far too long.
We drukken deze brieven tegen onze borst en horen de woorden die luider en luider spreken als we van pagina's dikke pakken maken om de dingen te zeggen die we moesten zeggen, de woorden die we moesten schrijven aan zussen en broers en zelfs vreemden, al veel te lang.