So why was it that, just a few nights later, as I stood in that same E.R. and determined that my diabetic patient did indeed need an amputation, why did I hold her in such bitter contempt?
Hoe kwam het dan, dat ik slechts enkele dagen later, toen ik in diezelfde ruimte stond met mijn diabetespatiënt, in de overtuiging, dat een amputatie inderdaad noodzakelijk was, hoe kwam het dat ik zo'n minachting voor haar had?