So they were ecstatic, we sat down to visit, and it was so weird, because within two minutes, she started retelling me the story of her diagnosis and her surgery and her chemo, even though, as her chaplain, I saw her every week, and so I knew this story.
In die opgetogen toestand gingen ze zitten voor ons gesprek en het was zo gek, binnen twee minuten begon ze me het hele verhaal weer te vertellen van haar diagnose, haar operatie en haar chemokuur, ook al zag ik haar als kapelaan iedere week en kende ik dus dat hele verhaal wel.