So when we found the cancer, it doesn't seem strange to us at all that without saying a word to each other, we believed that, if we were smart enough and strong enough and brave enough, and we worked hard enough, we could keep him from dying ever.
Toen de kanker geconstateerd werd, vonden wij het helemaal niet raar dat we, zonder het uit te spreken, geloofden dat, zolang we maar slim genoeg, sterk genoeg en dapper genoeg waren, en we maar hard genoeg werkten, we hem voor altijd in leven konden houden.