Part of the problem, I think, is that we imagine that the Koran can be read as we usually read a book -- as though we can curl up with it on a rainy afternoon with a bowl of popcorn within reach, as though God -- and the Koran is entirely in the voice of God speaking to Muhammad -- were just another author on the bestseller list.
Volgens mij is deel van het probleem dat we denken dat de Koran kan worden gelezen zoals we meestal een boek lezen -- alsof we er een regenachtige namiddag mee kunnen doorbrengen, met een kom popcorn binnen handbereik, alsof God -- en de Koran is de stem van God die tot Mohammed spreekt -- de eerste de beste bestsellerauteur was.