that for us humans, the perfection that so many of us seem to dream of might not ever be truly attainable, and that if we can't feel content here, today, now, on our journeys amidst the mess and the striving that we all inhabit, the open loops, the half-finished to-do lists, the could-do-better-next-times, then we might never feel it.
Dat de perfectie waar zovelen van ons van lijken te dromen, misschien nooit echt haalbaar is. Als we ons niet tevreden kunnen voelen, hier, vandaag, nu, op onze reizen, midden in de troep en het gejaag dat we allemaal doen, de open eindjes, de takenlijstjes die half af zijn, de volgende-keer-beter-acties, dan zullen we het wellicht nooit voelen.