So no matter that I have inhibitions to fill all my pockets, I keep trying, hoping that one day I'll write a poem I can be proud to let sit in a museum exhibit as the only proof I existed.
Dus het geeft niet dat mijn zakken uitpuilen met onzekerheden, ik blijf het proberen, hopend dat ik ooit een gedicht schrijf, goed genoeg om in een museum te exposeren als het enige bewijs dat ik bestond.