Are they going to find their skills, their enthusiasm, and their strategy to find what they really want and push for the reform, or will they just stay complaining about the endless list of the things they hate?
Ontwikkelen zij dan hun vaardigheden, hun enthousiasme en een strategie om te weten wat zij willen om hervormingen te eisen of gaan zij alleen maar door met klagen over de eindeloze lijst met dingen die ze haten?