So each time I draw my circle of chalk on the pavement and enter as the improvising comic silent character I created 45 years ago, I am as happy as when I am in the clouds.
Elke keer als ik een krijtcirkel teken op de stoep en erin treed als de stomme improvisatiekomiek die ik 45 jaar geleden creëerde, ben ik even gelukkig als in de wolken.