From my family looking in from outside, what they're trying to figure out is a different kind of existential question, which is, how far is it going to be possible to bridge from the comatose potential mind that they're looking at to an actual mind, which I define simply as the functioning of the brain that is remaining inside my head.
Mijn familie die toekijkt, probeert een ander soort existentiële vraag uit te zoeken, namelijk: in hoeverre kun je de afstand overbruggen tussen de comateuze, potentiële geest die ze zien en een actuele geest, die ik eenvoudig definieer als de werking van het brein dat over is binnenin mijn hoofd.