I always dreamt that, when I had my final breakdown, it would be because I had a deep Kafkaesque existentialist revelation, or that maybe Cate Blanchett would play me and she would win an Oscar for it.  But that's not what happened. I had my breakdown during my daughter's sports day.
Ik droomde altijd dat mijn finale depressie te wijten zou zijn aan een diepe Kafkaiaanse existentialistische openbaring, of dat Cate Blanchett mij zou spelen en er een Oscar voor zou winnen.  Maar het draaide anders uit. Ik stortte in tijdens de sportdag van mijn dochter.