So you see, it's almost like a Pavlovian -- we lost the first hundred years of psychology by really trivial theories, where you say, how do people learn how to react to a situation? What I'm saying is, after we go through a lot of levels, including designing a huge, messy system with thousands of ports, we'll end up again with the central problem of psychology.
Zo zie je maar, het lijkt wel een Pavloviaanse - De psychologie heeft honderd jaar lang haar tijd verdaan met heel triviale theorieën waarbij je zegt: hoe leren mensen om te reageren op een situatie? Ik bedoel: nadat we een reeks niveaus hebben afgewerkt, met inbegrip van het ontwerp van een enorm rommelig systeem met duizenden poorten, komen we opnieuw uit bij het centrale probleem van de psychologie.