And when life throws up one of its nasty surprises, as it will, more than once, when a doctor comes into my room wearing a grave expression, or a car suddenly veers in front of mine on the freeway, I know, in my bones, that it's the time I've spent going nowhere that is going to sustain me much more than all the time I've spent racing around to Bhutan or Easter Island.
Als het leven één van haar onaangename verrassingen ophoest, wat meer dan eens gebeurt, als een dokter mijn kamer binnenkomt met een ernstige uitdrukking, of als een auto plots voor de mijne schiet op de snelweg, dan weet ik diep vanbinnen dat het de tijd is die ik heb besteed aan nergens heengaan die me veel meer steun zal bieden dan de tijd die ging naar rondsjezen in Bhutan of op het Paaseiland.