But what Housman understood, and you hear it in the symphonies of Nielsen too, was that the long, hot, silvan summers of stability of the 19th century were coming to a close, and that we were about to move into one of those terrifying periods of history when power changes.
Housman begreep, en dat hoor je ook in de symphonieën van Nielsen, dat de lange, hete, landelijke zomers van stabiliteit in de 19e eeuw ten einde kwamen, en dat we op het punt stonden een beangstigend tijdperk te betreden waarin de macht verschuift.