But how would you like it if you never knew from one day to the next if you were going to spend it striding around like a vivid god, your shoulders in the clouds, or sitting down there amidst the wallpaper staring straight ahead with your little plastic face?
Maar hoe zou jij het vinden als je nooit vooraf kon weten of je de dag zou doorbrengen met rondstruinen als een kwieke godheid, schouders in de wolken, of met daar maar wat zitten tussen het behangselpapier, en recht voor je kijken met je kleine plastieken gezicht?