No longer putting society at the service of art, and much less at the services of monopolies of the elite, but instead art at the service of society, at the service of the weakest, at the service of the children, at the service of the sick, at the service of the vulnerable, and at the service of all those who cry for vindication through the spirit of their human condition and the raising up of their dignity.
We stellen niet langer de maatschappij ten dienste van de kunst, en nog minder ten dienste van monopolies van de elite, maar we stellen kunst ten dienste van de maatschappij, ten dienste van de zwaksten, ten dienste van de kinderen, ten dienste van de zieken, ten dienste van de kwetsbaren en van allen die hun rechten opeisen via de geest van hun menszijn en het herstel van hun waardigheid.