ve bunlar içerisinde beni en çok sarsan ve kalbimi kıran  saraybosna &apos nın ana caddesinde yürümek oldu 20 yıl önce arkadaşım aida &apos nın tankın geldiğini gördüğü bu yolda 12000 den fazla kırmızı sandalye vardı  boş ve bunların her biri kuşatma esnasında ölen bir kişiyi temsil ediyordu sadece saraybosna &apos da  tüm bosna &apos da değil ve şehrin bir ucundan büyük bir bölümüne kadar uzanıyordu ve benim için en acısı çocuklar için koyulan minik ufacık sandalyelerdi 