b'\n_START_ARTICLE_\nSimeon Uro\xc5\xa1\n_START_PARAGRAPH_\nSimeon Uro\xc5\xa1 (Servisch: \xd0\xa1\xd0\xb8\xd0\xbc\xd0\xb5\xd0\xbe\xd0\xbd \xd0\xa3\xd1\x80\xd0\xbe\xd1\x88, bijgenaamd Sini\xc5\xa1a Uro\xc5\xa1, in het Grieks ook Syme\xc3\xb3n Our\xc3\xa9sis Palai\xc3\xb3logos / \xce\xa3\xcf\x85\xce\xbc\xce\xb5\xcf\x8e\xce\xbd \xce\x9f\xcf\x8d\xcf\x81\xce\xb5\xcf\x83\xce\xb7\xcf\x82 \xce\xa0\xce\xb1\xce\xbb\xce\xb1\xce\xb9\xce\xbf\xce\xbb\xcf\x8c\xce\xb3\xce\xbf\xcf\x82), uit het huis Nemanji\xc4\x87, was despoot van Epirus van 1359 tot 1366 en vorst van Thessali\xc3\xab van 1359 tot aan zijn dood in \xc2\xb1 1370.\n_START_SECTION_\nLeven\n_START_PARAGRAPH_\nSimeon Uro\xc5\xa1, bijnaam Sini\xc5\xa1a, was een zoon van de Servische koning Stefan Uro\xc5\xa1 III De\xc4\x8danski en diens tweede vrouw, Maria Palaiologina, dochter van de despoot Johannes Palai\xc3\xb3logos, een kleinzoon van de Byzantijnse keizer Micha\xc3\xabl VIII Palaiologos._NEWLINE_Nadat koning Stefan Uro\xc5\xa1 IV Du\xc5\xa1an in 1348 Epirus en Acarnania had veroverd, stelde hij zijn halfbroer Simeon aan tot stadhouder van deze gebieden, en verleende hem speciaal daarvoor de titel van despoot, die volgens de Byzantijnse traditie enkel voorbehouden was voor een broer of jongere zoon van de keizer. Als despoot consolideerde Simeon Uro\xc5\xa1 zijn positie tegenover de plaatselijke aristocratie door te trouwen met Thomais, een dochter van een voormalige Epirotische heerser Johannes II Orsini._NEWLINE_Simeons eerder rustige regeerperiode werd onderbroken toen kort na Du\xc5\xa1ans dood in 1355, zijn zwager Nikephoros II Orsini, de afgezette vorst van Epirus, opnieuw op het toneel verscheen in Griekenland waar hij spoedig kon rekenen op de steun van de Thessalische en Epirotische adel. In 1356 trok Nikephoros Epirus binnen en dwong Simeon te vluchten naar Kastoria, waar hij probeerde zichzelf uit te roepen tot tsaar van alle Servi\xc3\xabrs en Grieken, in de plaats van zijn neef Stefan Uro\xc5\xa1 V._NEWLINE_Ondanks de steun van enkele invloedrijke heren (o.a. Johannes Komnenos Asanes, de broer van Du\xc5\xa1ans weduwe) was Simeon niet bij machte zich te doen gelden in de adellijke kringen in Servi\xc3\xab en Macedoni\xc3\xab. Na een mislukte poging in 1358 om het vorstendom Zeta (Montenegro) te veroveren, moest hij noodgedwongen afzien van verdere ambities om zich in Servi\xc3\xab te doen gelden. Het volgende jaar echter sneuvelde Nikephoros II Orsini tijdens een schermutseling met Albanezen, en van die gelegenheid maakte Simeon gebruik om opnieuw zijn kans te wagen. Hij viel haastig Thessali\xc3\xab binnen en werd daar erkend als wettige leider (1359). Vervolgens viel hij opnieuw Epirus binnen, waar de steden die door Albanese horden waren geteisterd, eveneens zijn gezag erkenden._NEWLINE_Terwijl Simeon Uro\xc5\xa1 in Epirus was, probeerde Radoslav Hlapen van Vodena Thessali\xc3\xab te heroveren ten voordele van zijn stiefzoon Thomas Preljubovi\xc4\x8d. Om zijn eigen verliezen te beperken zag Simeon zich gedwongen de veroveringen van Radoslav Hlapen te erkennen, door Kastoria aan deze af te staan en zijn dochter Maria uit te huwelijken aan Thomas Preljubovi\xc4\x87. Als tegenprestatie erkende Hlapen het wettelijke gezag van Simeon Uro\xc5\xa1 over een deel van zijn veroveringen en cre\xc3\xaberde op die manier een buffer tussen hem en de gebieden van Servische edelen meer in het noorden._NEWLINE_Simeon Uro\xc5\xa1 vestigde zich in Trikala in Thessali\xc3\xab, en bracht de laatste decade van zijn regering door in relatieve rust en vrede. Hij erkende spoedig twee van de Albanese krijgsheren in Epirus, Gjin Bua Shpata en Peter Ljo\xc5\xa1a, als despoten van respectievelijk Angelokastron en Arta. In 1366 stond hij Ioannina, zijn laatste belangrijke bezitting in Epirus, af aan zijn schoonzoon Thomas Preljubovi\xc4\x8d, die daar regeerde als zijn vazaldespoot. _NEWLINE_ In Trikala hield Simeon Uro\xc5\xa1 er een hofhouding op na van Byzantijnse, Servische en Albanese edelen, maar hij had een duidelijke voorkeur voor de Byzantijnse verwanten van zijn vrouw. Ook stichtte en/of begiftigde hij rijkelijk de kloosters van Meteora.'