b"\n_START_ARTICLE_\nStaafkerk van Grip\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nDe kerk werd gebouwd rond 1470 op het hoogste punt van het eiland, ongeveer 8 meter boven de zeespiegel. De kerk behoort tot het M\xc3\xb8re-type en heeft dezelfde structuur als de grotere staafkerken van Kvernes en R\xc3\xb8dven. Vanwege de ruige omstandigheden op het eiland is er geen begraafplaats op het terrein van de kerk. Lichamen moesten elders begraven worden, namelijk op de begraafplaats van de kerk van Bremsnes, op een afstand van meer dan 10 kilometer over open zee._NEWLINE_In 1621 onderging de kerk grote aanpassingen toen de muren werden vervangen en een torenspits werd geplaatst. De huidige ramen werden geplaatst in de jaren 70 van de negentiende eeuw en in dezelfde periode werden zowel een voorportaal en een sacristie bijgebouwd. Bij restauratiewerkzaamheden in 1933 werd een nieuwe fundering gelegd en werden de buitenmuren met hout bekleed. Door al deze verbouwingen lijkt de buitenkant niet op de meer typische Noorse staafkerken._NEWLINE_Een voorstel uit 1972, om de kerk te verplaatsen, werd niet uitgevoerd. In 2007 werden het dak en de torenspits gerestaureerd en sommige panelen vervangen.\n_START_SECTION_\nAltaar\n_START_PARAGRAPH_\nHet altaarstuk is een drieluik uit Utrecht, gedateerd op ongeveer 1520, met centraal het beeld van de Heilige Maagd Maria, geflankeerd door beelden van Sint Olaf van Noorwegen en Sint Margaretha van Antiochi\xc3\xab, plaatselijk bekend als Sint Maret._NEWLINE_Volgens de overlevering is het drieluik een van de vijf altaren die door prinses Isabella van Habsburg aan Noorse kerken geschonken zijn nadat zij door Erik Valkendorf, de aartsbisschop van Noorwegen, in vreselijke weersomstandigheden naar haar huwelijk in Kopenhagen met de Deense koning Christiaan II in 1515 was begeleid. Andere altaren werden geschonken aan de kerken van Kinn, Leka, Hadsel en R\xc3\xb8st. De vijf altaren worden door kunsthistorici de Leka-groep genoemd. Waarschijnlijk zijn ze in de eerste kwart van de zestiende eeuw gemaakt in de werkplaats van de anonieme Meester van de Utrechtse Stenen Vrouwenkop. Vier van de altaren zijn tot op heden intact, maar dat van Grip bevindt zich als enige in de originele kerk._NEWLINE_Hoewel het altaar beelden van drie heiligen bevat, overleefde het de protestantse reformatie van 1537. Het altaar werd in 2002 gerestaureerd.\n_START_SECTION_\nOrgel\n_START_PARAGRAPH_\nEen nieuw pijporgel uit Nederland met 270 houten pijpen werd in 2006 geschonken. Door het vochtige klimaat wordt dit alleen 's zomers in de kerk ge\xc3\xafnstalleerd. De rest van het jaar is het orgel in gebruik in de kerk van Kirkelandet.\n_START_SECTION_\nKunst\n_START_PARAGRAPH_\nDe kerk heeft ook een kleine altaarbeker uit 1320, een 16e-eeuws tweezijdig schilderij op canvas, muurschilderingen uit de tijd van de aanpassingen uit 1621 en twee votiefschepen."