b'\n_START_ARTICLE_\nVictory Boogie Woogie\n_START_SECTION_\nSituering\n_START_PARAGRAPH_\nVictory Boogie Woogie is geschilderd in olieverf en papier op canvas met afmetingen 127 bij 127\xc2\xa0cm en met een verticale as van 179\xc2\xa0cm. Het werk is voornamelijk geschilderd in de drie primaire kleuren blauw, geel en rood met verder wit, grijs en zwart, dansend door elkaar heen, opgesplitst in vlakken, vlakjes en blokjes. Het wit wordt afgewisseld door grijzen, het blauw door donkerblauwe blokjes die bijna zwarte accenten lijken, en het geel op een paar markante plaatsen door gebroken gelen. Ook het rood, hoewel minder in het oog springend, wordt gevarieerd. De door elkaar dansende kleuren en de dynamiek van het opengebroken netwerk van de lijnen verwijzen volgens sommige beschouwingen naar het dynamische tempo en het bruisende levensritme van de grote stad New York._NEWLINE_De titel Victory Boogie Woogie is niet van Mondriaan zelf. Wel is bekend dat hij dit werk zag als een tweede Boogie Woogie (na het eerdere werk Broadway Boogie Woogie) en dat hij ook wel sprak over een Victory. De titel is waarschijnlijk postuum aan het werk gegeven door Mondriaans erfgenaam, Harry Holtzman.\n_START_SECTION_\nAankoop\n_START_PARAGRAPH_\nVictory Boogie Woogie werd in 1997 door de Nederlandse Stichting Nationaal Fonds Kunstbezit voor 82 miljoen gulden (\xe2\x82\xac 37 miljoen) gekocht van eigenaar S. Newhouse uit New York._NEWLINE_Het werk is aangekocht door een schenking van De Nederlandsche Bank aan de genoemde stichting, waarbij het schilderij eigendom werd van de Staat der Nederlanden (in beheer bij de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed en in langdurig bruikleen aan het Gemeentemuseum Den Haag). De Nederlandsche Bank wilde met dit gebaar afscheid nemen van de Nederlandse gulden, omdat het besluit om de euro in te voeren genomen was._NEWLINE_Door sommigen in Nederland werd geprotesteerd tegen het ongekend hoge bedrag voor een onvoltooid schilderij. In de Tweede Kamer werden vragen gesteld over de geheime handelwijze door De Nederlandsche Bank en minister Gerrit Zalm, die zich hiermee aan de wettelijke controle door de Kamer leek te onttrekken. Anderen vonden het een briljante actie, omdat door de geheime handelwijze prijsopdrijving werd voorkomen.\n_START_SECTION_\nOnderzoek\n_START_PARAGRAPH_\nTussen 4 en 8 september 2006 werd Victory Boogie Woogie uit zijn lijst gehaald voor onderzoek. Met moderne onderzoektechnieken zoals infrarood, uv-fluorescentie en r\xc3\xb6ntgenstralen gingen Maarten van Bommel (ICN) en Hans Janssen (Gemeentemuseum Den Haag) aan de slag en trachtte men de ontstaansgeschiedenis van het werk te achterhalen. Het hele proces was te volgen in een weblog bij de Volkskrant, geschreven door Hans Janssen. Onderzoekers drongen voor het eerst door tot het materiaalgebruik (zelfgeverfd cellofaan), de onderlagen en kregen zicht op tot voorheen voor het blote oog onzichtbare details._NEWLINE_Deskundig onderzoek door o.a. het Instituut Collectie Nederland te Rijswijk, wees uit dat het werk veel onsystematischer tot stand kwam dan tot nu toe gedacht. Met name heeft Mondriaan veel gesleuteld aan de compositie van het werk en heeft hij regelmatig verf van het doek geschraapt. Hij zou daarbij het doek hebben losgemaakt van het houten raamwerk en opnieuw vastgespijkerd.\n_START_SECTION_\nOnderzoek, tweede fase\n_START_PARAGRAPH_\nIn maart 2007 vond in het Gemeentemuseum Den Haag de tweede fase van het onderzoek naar de Victory Boogie Woogie door middel van infrarood- en r\xc3\xb6ntgentechniek plaats._NEWLINE_In augustus 2008 stelden onderzoekers van het Gemeentemuseum Den Haag dat de compositie van de grote vlakken in \xc3\xa9\xc3\xa9n keer is opgezet. Mondriaan zou echter veelvuldig wijzigingen in met tape afgebakende kleinere vlakken hebben aangebracht.\n_START_SECTION_\nVictory Boogie Woogie en Mondriaans tien laatste dagen\n_START_PARAGRAPH_\nDeze bevindingen kloppen met brieven en getuigenissen waaruit blijkt dat Mondriaan de laatste tien dagen van zijn leven het werk nog grondig heeft aangepast door veel contrastrijker te werken dan in zijn vroegere werk. In zijn necrologie zei Johnson Sweeney over Mondriaans worsteling met dit schilderij: "Drie dagen voordat hij naar het ziekenhuis werd gebracht was hij begonnen aan een drastische herziening van zijn nieuwste schilderij dat al praktisch klaar was om tentoongesteld te worden en waaraan hij niet minder dan negen maanden constant gewerkt had". Ook Charmion Von Wiegand is getroffen door de "radicale verandering" in Victory Boogie Woogie. Op 17 januari 1944 waren alle stroken plakband vrijwel verwijderd, maar "het zit nu weer helemaal vol kleine tapes en ziet eruit alsof Mondriaan er koortsachtig en heel intensief aan gewerkt heeft. Het heeft een meer dynamische kwaliteit gekregen en er lijken meer kleine vierkantjes van plakband in verschillende kleuren op te zijn aangebracht." Mondriaan had dus tussen 17 en 23 januari op het vrijwel voltooide werk opnieuw revisies aangebracht, "zich losgemaakt van al die rechte lijnen en het hele oppervlak opnieuw opengemaakt". In de vroege ochtend van 1 februari 1944 stierf Mondriaan, zijn laatste werk onvoltooid achterlatend.\n_START_SECTION_\nTunnel\n_START_PARAGRAPH_\nHet schilderij wordt de naamgever van de anno 2017 in aanbouw zijnde tunnel in de Rotterdamsebaan.'