b'\n_START_ARTICLE_\nJosef Klaus\n_START_SECTION_\nBiografie\n_START_PARAGRAPH_\nHij werd geboren in K\xc3\xb6tschach-Mauthen als zoon van een meester-bakker. Hij bezocht het katholieke klein seminarie (Marianum) in Klagenfurt en studeerde vervolgens rechten aan de Universiteit van Wenen. Tijdens zijn studiejaren sloot hij zich aan bij de katholieke studentenorganisaties K\xc3\x96StV Rudolfina en CV/\xc3\x96CV. Hij promoveerde in 1934 als doctor in de rechten en werkte achtereenvolgens voor de enige toegestane vakbond en vervolgens als jurist bij de Arbeiterkammer, het corporatieve orgaan waar de belangenorganisatie voor werknemers vertegenwoordigd was. Na de Anschluss werd hij uit de overheidsdienst ontslagen._NEWLINE_Tijdens de Tweede Wereldoorlog (1939-1945) was Klaus militair bij de Wehrmacht. Hij diende onder meer als stafofficier onder generaal Heinz Guderian. Hij vocht in Polen, Frankrijk, Finland en de Sovjet-Unie. Begin 1945 werd hij krijgsgevangen gemaakt. Na de oorlog opende hij een advocatenkantoor in Hallein, Salzburg._NEWLINE_Klaus was politiek actief voor de christendemocratische \xc3\x96sterreichische Volkspartei (\xc3\x96VP) en werd in 1948 districtsvoorzitter van die partij in Tennengau. Van 1949 tot 1961 was hij gouverneur (Landeshauptmann) van de deelstaat Salzburg. Na het aftreden van Julius Raab als bondskanselier in 1961 wierp Klaus zich op als een van de "jeugdige" voormannen van de hervormingsgezinde vleugel van de \xc3\x96VP. Op 11 april 1961 werd Klaus als bondsminister van Financi\xc3\xabn opgenomen in het kabinet-Gorbach I en onderhandelde in die functie met de Russen over de laatste herstelbetalingen die het land nog moest voldoen aan de Sovjet-Unie (februari 1964).\n_START_SECTION_\nBondskanselier (1964-1970)\n_START_PARAGRAPH_\nOp 20 september 1963 werd Klaus gekozen tot bondsvoorzitter van de \xc3\x96VP die zojuist een nieuw en hervormingsgezind partijprogramma had aangenomen. Na het ontslag van Gorbach als bondskanselier werd Klaus benoemd tot formateur en onderhandelde namens de \xc3\x96VP met de sociaaldemocratische SP\xc3\x96 over een nieuwe bondsregering die op 2 april van dat jaar aantrad. Een van zijn voornaamste verdiensten in de eerste periode van zijn kanselierschap was het sluiten van een overeenkomst met Itali\xc3\xab over de problematiek in dat laatste land omtrent de Duitse minderheid in Zuid-Tirol. _NEWLINE_Bij de parlementsverkiezingen van 1966 behaalde de \xc3\x96VP onder Klaus een absolute meerderheid in de Nationale Raad. Ondanks het feit dat \xc3\x96VP nu alleen kon gaan regeren wilde Klaus toch liever de coalitie met de SP\xc3\x96 hernieuwen. De SP\xc3\x96, die onder leiding stond van Bruno Kreisky, voelde echter weinig voor een nieuwe coalitie met de christendemocraten waarna Klaus besloot om een \xc3\x96VP-kabinet te vormen die op 19 april 1966 aantrad. In juni 1967 maakte de Oostenrijkse regering een begin aan gesprekken met de Europese Economische Gemeenschap (EEG) over toetreding. Uiteindelijk zou Oostenrijk op 1 januari 1995 toetreden tot de Europese Gemeenschap (EG)._NEWLINE_Nu de SP\xc3\x96 geen deel meer uitmaakte van de regering kwam het geregeld tot botsingen. In juni 1966 be\xc3\xabindigde de regering de proportionele vertegenwoordiging van SP\xc3\x96 en \xc3\x96VP in de bestuursraad van de radio- en televisieomroep ORF waardoor deze omroep een zelfstandige positie kreeg. De SP\xc3\x96 was fel tegen deze actie van de bondsregering omdat zij hierin een breuk zagen t.o.v. afspraken die in het verleden waren gemaakt._NEWLINE_De \xc3\x96VP verloor de landelijke verkiezingen van 1 maart 1970. De SP\xc3\x96 werd voor het eerst in de naoorlogse geschiedenis de grootste partij en Bruno Kreisky vormde een minderheidskabinet gedoogd door de rechts-nationalistische FP\xc3\x96. Hiermee kwam er een einde aan het bondskanselierschap van Klaus, die zich terugtrok uit de actieve politiek. Wel bleef hij tot aan zijn dood een belangrijk spreker op (partij)bijeenkomsten._NEWLINE_Josef Klaus overleed op 90-jarige leeftijd, op 25 juli 2001 in Wenen. Een Requiemmis op 11 september van dat jaar in de Stephansdom viel samen met de terroristische aanslagen in de Verenigde Staten van Amerika.'