b"\n_START_ARTICLE_\nShadow of the Day\n_START_SECTION_\nStijl en achtergrondinformatie\n_START_PARAGRAPH_\nShadow of the Day is na The Little Things Give You Away het langste nummer van het album. Het nummer heeft haar wortels in het begin van de productiefase. De teksten zijn geschreven door Chester Bennington en Mike Shinoda en het nummer is geproduceerd door Shinoda in samenwerking met Rick Rubin, bekend van onder andere Run-D.M.C. en de Red Hot Chili Peppers. Het nummer gaat over hoe moeilijk het is om een dierbare te verliezen en had vooral voor Shinoda tijdens het schrijfproces een persoonlijke betekenis._NEWLINE_De band had echter moeite om een goed geluid te vinden en vooral op de intro en experimenteerde hierdoor met verschillende stijlen en instrumenten, waaronder de banjo. Uiteindelijk viel de keuze op een bewerkt achterstevoren gespeelde keyboardloop, zoals vermeld in het boekje dat bij het album geleverd is. Na twee kwartsmaten begint Bennington te zingen en ook komt de basgitaar in. Na vier maten begint het refrein waarin lichte gitaarpicking op een elektrische gitaar te horen is. In het tweede couplet start het drumspel en het snaarwerk. Net als in andere nummers als Breaking the Habit en Faint zijn er echte snaarinstrumenten opgenomen omdat de synthesizers te nep overkwamen. Na het tweede refrein komt een gitaarsolo in, die na het derde refrein een octaaf wordt verhoogd. Tijdens deze verhoging wordt een ritmisch gitaarspel toegevoegd, dat tijdens live-uitvoeringen door Bennington wordt gespeeld omdat Shinoda de synths speelt. Dit is het tweede nummer waarop Bennington de ritmische gitarist is, ook doet hij dit op It's Goin' Down, een nummer waar Shinoda de leadvocalen heeft. Na het tweede refrein is er ook een koorgeluid te horen, dat zich tot het einde voortzet. Na de fade-out aan het einde van het nummer begint na vier minuten en vijftien seconden een synthinterlude dat het volgende nummer op het album (What I've Done) inleidt. Tijdens live-uitvoeringen van What I've Done werd deze introductie op enkele concerten gespeeld._NEWLINE_Shadow of the Day zet de nieuwe stilischische richting van de band door. Het nu-metalgeluid waar de band bekend om stond is totaal afwezig en heeft plaats gemaakt voor de alternatieve rock. Het nummer is te benoemen als een ballad en is een van de rustigste nummers van de band door onder andere de meer sombere en duistere toon van Bennington. Ook kenmerkend voor de nieuwe stijl, is de afwezigheid van Shinoda's vocalen._NEWLINE_Shadow of the Day werd in de Verenigde Staten op september 2007 uitgebracht. In Nederland was de oorspronkelijke releasedatum 9 november, maar dat werd naar een kleine maand later uitgesteld, 5 december. Vervolgens werd dit 13 december en 23 december. Uiteindelijk kwam de single 25 januari 2008 uit op single.\n_START_SECTION_\nCommercieel\n_START_PARAGRAPH_\nShadow of the Day was geen groot succes in Nederland: de derde single stagneerde op de tiende positie in de tipparade. In de Amerikaanse Billboard Hot 100 debuteerde het nummer op #89 en steeg het naarmate de weken vorderde tot de 15de positie. Ondanks dat de eerste single van het album What I've Done tot de zevende plek kwam, verbleef Shadow of the Day langer in de lijst en vergaarde ook meer punten. Door in de Billboard Modern Rock Tracks te komen, werd Linkin Park een van de vier bands dat drie nummers gelijktijdig in de top twintig van deze lijst had staan. U2, R.E.M., Foo Fighters en Kings of Leon presteerden dit ook. Het nummer topte op de tweede plek en in de Modern Rock Tracks op de zesde. Het nummer bereikte de zesde positie in de Mainstream Rock Tracks en behaalde de top tien van de Billboard Adult Top 40. In het merendeel van de Europese landen bereikte het nummer de top twintig."