b'\n_START_ARTICLE_\nPonen\n_START_SECTION_\nKenmerken\n_START_PARAGRAPH_\nIn tegenstelling tot de meeste vissen kunnen soorten uit deze familie geluid voortbrengen wanneer er gevaar dreigt. Het knorrende geluid wordt geproduceerd door de zwemblaas te laten trillen. Hieraan is ook de naam knorhaan te danken. Typerend voor de Triglidae zijn de in tastorganen veranderde borstvinnen, waarmee ze ook korte stukjes over de zeebodem kunnen lopen. De rugvin is gedeeld. Opvallend is ook de kopvorm en de grote, brede bekopening. De maximale lengte bedraagt 1 meter.\n_START_SECTION_\nLeefwijze\n_START_PARAGRAPH_\nZe voeden zich met vissen, kreeftjes en tweekleppigen.\n_START_SECTION_\nVerspreiding en leefgebied\n_START_PARAGRAPH_\nTriglidae komen in alle zee\xc3\xabn voor en leven vooral op zanderige of weke grond, waarin ze met hun borstvinnen naar voedsel zoeken. Ze leven tot op een diepte van 300 meter.\n_START_SECTION_\nCulinair\n_START_PARAGRAPH_\nPonen worden vaak gebruikt in de keuken en staan bekend om hun vaste vlees, dat hen bijzonder geschikt maakt voor vissoep. De bekendste soort is de rode poon (Chelidonichthys lucernus). De smaak ervan wordt soms vergeleken met die van garnalen.'