b"\n_START_ARTICLE_\nAngela Gheorghiu\n_START_SECTION_\nBiografie\n_START_PARAGRAPH_\nAngela Gheorghiu begon als scholiere reeds met zingen op de muziekschool in haar geboortestad. Toen ze veertien jaar oud was werd de getalenteerde jonge zangeres naar een speciale muziekschool in Boekarest gestuurd, om daarna aan het conservatorium te gaan studeren. Op 23-jarige leeftijd vertolkte ze Mim\xc3\xac (La boh\xc3\xa8me) in haar debuutvoorstelling in het operatheater van Cluj._NEWLINE_Na de politieke omwenteling in Roemeni\xc3\xab vertrok Gheorghiu in 1990 naar Londen, waar ze aangenomen werd bij de Royal Opera. Haar internationale debuut maakt ze in 1992 in Covent Garden als Zerlina (Don Giovanni). Daarna begon haar zegetocht langs de theaters: in 1992 zong ze voor het eerst in de Wiener Staatsoper in Wenen (L'elisir d'amore) en in Hamburg, in 1993 debuteerde ze in de Metropolitan Opera in New York (La boh\xc3\xa8me). Naast de diverse operaproducties waarin ze speelt, heeft Gheorghiu inmiddels ook een groot aantal studio-opnames gemaakt._NEWLINE_In 1994 gaf Sir Georg Solti haar de hoofdrol in een nieuwe productie van La traviata. Met haar vertolking van Violetta verwierf Gheorghiu wereldfaam.\n_START_SECTION_\nWerk\n_START_PARAGRAPH_\nGheorghiu is een lyrische sopraan met een groot bereik en een donkere stem, ook in staat spinto-partijen te zingen. Ze staat bekend als een vurig actrice met een intense rolinterpretatie en richt zich vooral op het Italiaanse repertoire (met name Verdi, Puccini en de veristische school). Daarnaast vertolkt ze, mede onder invloed van haar echtgenoot, veel Franse rollen en legt ze zich toe op Roemeense muziek, of het nu opera, liederen of orthodoxe kerkmuziek is._NEWLINE_Gheorghiu concentreert zich in haar repertoire op een aantal rollen waarmee ze grote affiniteit heeft, met name Violetta (La traviata), Mim\xc3\xac (La boh\xc3\xa8me), Magda (La rondine), Adina (L'elisir d'amore) en Julia (Romeo en Julia). In 2003 debuteerde ze als Nedda in I Pagliacci en als Marguerite in Faust, een rol die ze sindsdien vaak vertolkt. In 2003 maakte ze ook een studio-opname van Carmen (met dirigent Michel Plasson en haar echtgenoot, Roberto Alagna). Hoewel de rol van Carmen geschreven is voor mezzosopraan, gaf Gheorghiu aan juist met het brede palet van een sopraan de jeugd, sensualiteit en breekbaarheid van de rol tot uiting te kunnen brengen."