b"\n_START_ARTICLE_\nNeolithicum in China\n_START_SECTION_\nVroegneolithicum, 8000-6000 v.Chr.\n_START_PARAGRAPH_\nRond 10.000 v.Chr. kan men in China een noordelijke en een zuidelijke paleolithische cultuur onderscheiden. De geografische grens werd gevormd door de Qinling bergketen. De meest opvallende artefacten van de noordelijke cultuur waren microlieten. Van deze Chinese microlieten zijn inmiddels meer dan 200 vindplaatsen bekend, verspreid over centraal en noord China. De belangrijkste is de Xiachuancultuur. De aangetroffen artefacten waren gemaakt van vuursteen of kwartsiet, waren blad-, kegel- of wigvormig en werden gebruikt als schrapers, projectielpunten of als snijvoorwerpen. De Chinese microlietencultuur was verwant met soortgelijke culturen in Mongoli\xc3\xab (Ordosien), Siberi\xc3\xab en het noordwesten van Amerika (Cloviscultuur)._NEWLINE_Artefacten van de paleolithische en vroegneolithische cultuur van Zuid-China zijn gevonden in kalksteengrotten en overhangende rotsen ten zuiden van de Yangzi, in Zuidwest-China en langs de zuidoostkust. In het binnenland leefde men van jacht en verzamelen, aan de kust vooral van de vangst van vis, schaal- en schelpdieren. Daar ontstonden (semi)-permanente verblijfplaatsen, vergelijkbaar met de Jomoncultuur in Japan en te herkennen aan grote schelphopen. Door de stijgende zeespiegel zijn de oudste nederzettingen echter verdwenen. Opvallend kenmerk was verder het vroege gebruik van aardewerk, zowel in het binnenland als aan de kust. Er zijn duidelijke overeenkomsten met de Vietnamese Hoabinh-cultuur.\n_START_SECTION_\nCulturen gebaseerd op verbouw van gierst\n_START_PARAGRAPH_\nIn Centraal China kunnen rond 6000 v. Chr drie middenneolithische culturen worden onderscheiden: de Cishancultuur in Hebei, de Peiligangcultuur, ten zuiden van de Gele Rivier in Henan en de Dadiwancultuur in de Weishuivallei van Shaanxi. Op dat moment was het klimaat warmer en natter dan tegenwoordig. Er werd gierst (Setaria italica) verbouwd. Men verzamelde vruchten en noten, waaronder de walnoot (Juglans regia) en de hazelnoot (Corylus leteraphylea). Als huisdieren hield men honden en varkens. Verder zijn er grote hoeveelheden botten van het Bankivahoen (Gallus gallus) gevonden. Dit kan betekenen dat men ook pluimvee heeft gehouden._NEWLINE_Of de Bailiandongcultuur in Guangxi kan worden beschouwd als een mesolithische cultuur is onzeker . Mogelijk dat gedurende het neolithicum landbouwers vanuit de vallei van de Jangtsekiang naar het zuiden zijn getrokken en hun kennis van de landbouw daar hebben toegepast. Dit zou voor Zuid-China een directe overgang van paleolithicum naar neolithicum hebben betekend.\n_START_SECTION_\nCulturen gebaseerd op verbouw van rijst\n_START_PARAGRAPH_\nHet vroegste bewijs van proto-Chinese rijstteelt is door koolstof-14-datering gedateerd rond 6000 v.Chr. en wordt geassocieerd met de Peiligangcultuur (\xe8\xa3\xb4\xe6\x9d\x8e\xe5\xb4\x97\xe6\x96\x87\xe5\x8c\x96) uit het Xinzheng-gebied (\xe6\x96\xb0\xe9\x84\xad\xe7\xb8\xa3), Henan (\xe6\xb2\xb3\xe5\x8d\x97\xe7\x9c\x81). De invoering van de landbouw leidde tot een toename van de bevolking, de mogelijkheid de oogst op te slaan en te herverdelen en ambachten toe te laten. In het laat-neolithicum groeide de Gele Rivier-vallei (\xe9\xbb\x83\xe6\xb2\xb3) uit tot een cultureel centrum, waar de eerste dorpen gesticht werden._NEWLINE_Er waren silo's voor graanopslag, tamme honden en varkens en er werden gewassen verbouwd zoals kool, jujube, pruimen en hazelnoten. De meeste archeologisch belangrijke vondsten van dezen zijn die te Banpo (\xe5\x8d\x8a\xe5\x9d\xa1), Xi'an (\xe8\xa5\xbf\xe5\xae\x89). In het 1e millennium v.Chr. begon men tinnen voorwerpen te maken in China."