b'\n_START_ARTICLE_\nMacedonisch Egypte en Ptoleme\xc3\xafsche rijk\n_START_SECTION_\nAlexander de Grote\n_START_PARAGRAPH_\nAlexander de Grote, koning van Macedoni\xc3\xab, viel in 332 voor Christus Egypte binnen en veroverde dit het volgende jaar op de  Achaemenidische Perzen. De Egyptenaren verwelkomden Alexander als bevrijder en gaven hem de titels Horus en Amon-Ra om aan te geven dat hij de nieuwe farao was. De Macedoni\xc3\xabrs installeerden er militaire garnizoenen, onder andere in Memphis en Pelusium. Het burgerlijk bestuur liet Alexander echter in handen van Egyptenaren, eerst waren er twee gouverneurs, later \xc3\xa9\xc3\xa9n. De stad Alexandri\xc3\xab die Alexander stichtte aan de westrand van de Nijldelta zou de volgende eeuwen geen gelijke hebben en uitgroeien tot de belangrijkste stad in de Hellenistische wereld.\n_START_SECTION_\nHeerschappij\n_START_PARAGRAPH_\nEen generaal van Alexander, Perdiccas, regeerde na diens overlijden in 323 v.C. eerst over het Macedonische rijk, en hij stelde Ptolemeus, ook een veldheer onder Alexander de Grote, als gouverneur van Egypte aan, maar Ptolemeus vestigde al datzelfde jaar zijn eigen macht in Egypte._NEWLINE_Ptolemeus nam in 305 de titel farao, koning aan. De dynastie van Ptolemeus, die tot 30 voor Chr. Egypte regeerde, beheerste op sommige momenten ook Cyprus, en delen van de  Levant of Syri\xc3\xab, Anatoli\xc3\xab en het gebied van de Ege\xc3\xafsche Zee. Cyrenaica, het oostelijk deel van het huidige Libi\xc3\xab, was in 331 ook door Alexander de Grote veroverd en viel vanaf 323 doorgaans onder het Ptoleme\xc3\xafsche rijk._NEWLINE_De Ptolemae\xc3\xabn waren na Ptolemeus een koninklijke dynastie, die net zoals Alexander de Grote uit Macedoni\xc3\xab kwam. Zij waren in de Griekse periode farao van Egypte.\n_START_SECTION_\nAlexandri\xc3\xab\n_START_PARAGRAPH_\nAlexandri\xc3\xab groeide uit tot de belangrijkste stad van de hellenistische wereld, een wereld waarin volop idee\xc3\xabn werden uitgewisseld en goederen verhandeld. Alexandri\xc3\xab was het knooppunt voor handel op Afrika, op de Mediterrane wereld en op de regio van de Rode Zee en trok immigranten uit alle delen van die hellenistische wereld. Het was ook de hellenistische culturele hoofdstad, met Griekse gymnasia en theaters, een beroemd museum en een bibliotheek met 700.000 boekrollen. Tijdens het Ptoleme\xc3\xafsche regime groeide de stad tot 300.000 inwoners.\n_START_SECTION_\nBestuur\n_START_PARAGRAPH_\nBehalve de Helleense steden zoals Alexandri\xc3\xab, het kleine Naucritis en het nieuwe Ptolema\xc3\xafs, werd het hele Ptoleme\xc3\xafsche rijk rechtstreeks bestuurd door koninklijke ambtenaren, als \xc3\xa9\xc3\xa9n grote plantage ter verrijking van de koning. De boeren kregen een vaste jaarlijkse belasting in natura, meestal in tarwe opgelegd, waardoor zij in slechte jaren nauwelijks het hoofd boven water konden houden. Mijnbouw en papyrusproductie waren een monopolie van de farao. Onderdanen binnen veel andere bedrijfstakken moesten ieder jaar opnieuw een vergunning aanvragen.\n_START_SECTION_\nReligie\n_START_PARAGRAPH_\nGeleerden stellen dat de Grieken de oude Egyptische religie ongemoeid lieten of zelfs koesterden. Door koninklijke of priv\xc3\xa9-schenkingen konden de Egyptische tempels hun bestaande heiligdommen uitbreiden of nieuwe oprichten. Toch zijn er hieromtrent nog onduidelijkheden: hetzij behielden de Egyptische tempels hun landerijen en priesterschap, hetzij werden hun landerijen tot spijt van de priesters koninklijk bezit. _NEWLINE_De Egyptenaren erkenden de nieuwe heersers en beeldden overleden Ptoleme\xc3\xafsche koningen op tempelreli\xc3\xabfs naast vroegere inheemse Egyptische koningen af. Zij noemden zichzelf de zonen van de Egyptische god Amon-Ra. Er stonden beelden van levende Ptoleme\xc3\xafsche koningen in de tempels om te worden vereerd._NEWLINE_Buiten Alexandri\xc3\xab bleven de Egyptenaren bij hun oude religie, maar in Alexandri\xc3\xab bestonden de Egyptische godsdienst, Griekse religie en Joodse levenswijze naast elkaar.\n_START_SECTION_\nOorlogen en opstanden\n_START_PARAGRAPH_\nDe Ptolemae\xc3\xabn waren regelmatig in oorlog met de Seleuciden die doorgaans de Levant beheersten. Er waren vanaf 216 voor Chr. in Egypte ook grootschalige opstanden van boeren. De Seleucidische koning Antiochus IV was in 168 v.Chr. Egypte binnengevallen. Hij belegerde Alexandri\xc3\xab, maar een gezant van Rome, de opkomende macht, die bezig was de heersers in het oostelijke Middellandse Zeegebied tegen elkaar uit te spelen, dwong Antiochus zich terug te trekken. Het Ptoleme\xc3\xafsche rijk verzwakte, door oorlogen, door de binnenlandse oppositie en door moorddadige conflicten binnen de koninklijke familie. Ptoleme\xc3\xafsche gebieden buiten Egypte gingen geleidelijk verloren, Cyrenaica bijvoorbeeld in 74 v.C., en het was aan Rome te danken dat de Ptolemee\xc3\xabrs nog enige tijd de controle over hun kerngebied Egypte wisten te behouden. Een opstand leidde in 85 v.Chr. tot vrijwel de totale verwoesting van Thebe.\n_START_SECTION_\nAnnexatie door het Romeinse Rijk\n_START_PARAGRAPH_\nCleopatra VII, Ptoleme\xc3\xafsche koningsdochter, was in 48 voor Chr. door de Romein Julius Caesar aan de macht in Egypte geholpen, en ging na 44 v.C. een verhouding of huwelijk aan met de Romeinse machtspretendent Marcus Antonius. Octavianus, later keizer Augustus, en een concurrent van Marcus Antonius, versloeg in 31 v.Chr. Cleopatra en Antonius in de slag bij Actium en werd daarmee Romeins alleenheerser. Hij lijfde in 30 v.C. Egypte bij het Romeinse Rijk in.'