b'\n_START_ARTICLE_\nMoralium dogma philosophorum\n_START_SECTION_\nAuteur\n_START_PARAGRAPH_\nOver de auteur van het werk bestaat geen zekerheid. In 1889 schreef Jean-Barth\xc3\xa9lemy Haur\xc3\xa9au het werk toe aan Guillaume de Conches, een toeschrijving die tot 1931 algemeen werd aangenomen. Williams concludeerde in 1931 dat het werk evengoed van de hand van Gautier de Ch\xc3\xa2tillon (Walter van Ch\xc3\xa2tillon) kon zijn en dat men dus de auteur niet eenduidig kon benoemen. In 1948 kwam P. Glorieux met de these dat Alan van Lille de auteur was, hierin zeer snel tegengesproken door P. Delhaye die terugkeerde naar een toeschrijving aan Guillaume de Conches. in 1957 publiceerde J. R. Williams een nieuwe studie waarin hij concludeert dat er uit de studie van het werk zeer weinig pleit voor de toeschrijving aan Guillaume de Conches en de patronage van Henri Plantagenet, terwijl de toeschrijving aan Gautier de Ch\xc3\xa2tillon veel waarschijnlijker lijkt. Hij besluit echter dat het auteurschap van de Moralium dogma philosophorum een nog op te lossen raadsel blijft. Ook in een studie van Anthony Cassell uit 2006 wordt het auteurschap opengelaten zoals trouwens ook in een studie van Barry Taylor uit 1992,\n_START_SECTION_\nDatering\n_START_PARAGRAPH_\nAfhankelijk van de auteur die men aanneemt is ook de datum van het ontstaan van deze Latijnse tekst vast te leggen. Als men opteert voor Guillaume de Conches moet men het werk voor 1155 dateren, als men opteert voor Gautier de Ch\xc3\xa2tillon wordt de datum eerder 1160-1170. Als de tekst van de hand van een andere auteur zou zijn is een precieze datum moeilijk vast te stellen, maar men houdt het meestal bij een ontstaan tussen 1140 en 1180. De eerste vertalingen in het Oudfrans duiken op in het einde van het derde kwart van de 13e eeuw, de eerste Middelnederlandse vertaling, het Nederrijns Moraalboek, dateert van 1270 -1290.\n_START_SECTION_\nVertaling\n_START_PARAGRAPH_\nDe Franse en de Middelnederlandse vertaling houden dezelfde structuur aan. In het Middelnederlands heet het: "erlike sake is gedelt in vir saken, in behagelheit, inde regtigheid, inde in cragte, inde in getempertheide". De Oudfranse en Middelnederlandse vertalingen vallen op door het weglaten en inkorten van secties. Door die aanpassingen wordt de tekst veel leesbaarder dan de systematische Latijnse tekst. Van een filosofisch compendium is het werk omgevormd tot een praktische leergids voor de (jonge) edelman en lijkt het meer op een vorstenspiegel._NEWLINE_De Middelnederlandse of om preciezer te zijn de Nederrijnse vertaling is gekend als het Nederrijns Moraalboek.'