b'\n_START_ARTICLE_\nMicha\xc3\xablskerk (Oosterland)\n_START_SECTION_\nBouw\n_START_PARAGRAPH_\nHet geheel in tufstenen opgetrokken kerkgebouw dateert uit de 11e eeuw en is een fraai voorbeeld van de romaanse bouwstijl. De muren van het schip hebben een dikte van circa 85 cm, ze zijn op veel plaatsen hersteld. Aan de noordoost zijde is de oorspronkelijke vleugelmuur in gietwerktechniek het beste bewaard gebleven. Voor de toren, die uit de 13e eeuw stamt, is baksteen gebruikt. Bijzonder is de achthoekige bakstenen torenspits die vroeg in de 17e eeuw is gebouwd. De basis van de toren is circa 23 meter hoog. De toren is geheel gesloten met uitzondering van twee smalle lichtspleten en dubbele galmgaten aan elke zijde bovenin.\n_START_SECTION_\nRestauraties\n_START_PARAGRAPH_\nDe kerk en toren zijn herhaaldelijk gerestaureerd. Al in 1600 spraken de resoluti\xc3\xabn van de Staten van Holland van een zodanige bouwvalligheid van de toren, dat hij geen dienst meer kon doen als baken voor het zeeverkeer. Een ondiep koor met steunberen werd in 1839 gesloopt. Het werd in 1990 weer herbouwd. In 1888-1889 werd de kerk uitgebreid gerestaureerd door Pierre Cuypers, de architect van het Rijksmuseum. Hij veranderde onder meer de kap van het kerkschip, van een hoge Oud-Hollandse, in een wat minder steile, meer Romaans ogende kap. Ook voegde hij een aantal rondboogvenstertjes toe. In 1910 zijn de grote vensters aangepast en is het glas-in-lood aangebracht._NEWLINE_Het interieur is in 1937 ontpleisterd, de torenspits is in 1938 vernieuwd._NEWLINE_In de jaren negentig van de vorige eeuw werd het koor teruggeplaatst op de oorspronkelijke fundering van zwerfkeien. Tevens werden de in 1910 aangebrachte grotere rondboogvensters vervangen door kleine rondboogvensters in romaanse stijl. Tijdens deze restauratie werden ter plaatse van het koor van de kerk sporen van een houten kerkje uit de 9e of 10e eeuw gevonden. In de gereconstrueerde crypte van de Micha\xc3\xablskerk bevinden zich nog een sarcofaag (10e eeuw) en drie bontzandstenen sarcofagen (12e en 13e eeuw), afkomstig van het kerkhof van de kerk.\n_START_SECTION_\nInterieur\n_START_PARAGRAPH_\nIn de kerktoren hangt een door Johannes en Gobelinus Moer gegoten klok uit 1499. De kerk bevat een eenvoudige eiken, vroeg-18de-eeuwse, preekstoel met achterschot en klankbord. Tevens treft men een doophek met ijzeren doopbogen en uit de zeventiende eeuw een grote achttienarms koperen kroon en een tiengebodenbord. Ook bevindt zich in de kerk een onversierde degen uit de zestiende eeuw, die aan geuzenaanvoerder Bloys van Treslong zou hebben toebehoord. _NEWLINE_Rond 1900 kocht de kerk in Velsen een kabinetorgel met beschilderde luiken, dat is gebouwd in 1762 door Jacob Engelbert Teschenmacher uit Elberfeldt. Het orgel wordt geroemd om het zeer gave 18e-eeuwse klankbeeld._NEWLINE_In de kerk hangt een houten wandbord waarop geschreven staat:_NEWLINE_Gesticht van Grave Dirk de Eerste  AD CCMLXVI_NEWLINE_ontwijd door de Heidensche Noormannen._NEWLINE_Voor Christus dienst teruggegeven en vernieuwd_NEWLINE_door Grave Dirk de Tweede AD CMLXXXV._NEWLINE_Gerestaureerd en ingewijd 25 oktober AD. MCMXXXVIII\n_START_SECTION_\nPastorie\n_START_PARAGRAPH_\nDe voormalige pastorie van de Micha\xc3\xablskerk was de verblijfplaats van de Duitse kroonprins, Friederich Wilhelm von Hohenzollern, die hier tussen 1918 en 1923 in ballingschap verbleef. De Duitse keizer en zijn familie kregen na de Eerste Wereldoorlog asiel in Nederland. De keizer verbleef in Doorn en zoon Friedrich Wilhelm werd verbannen naar Wieringen._NEWLINE_Zowel de toren als het kerkgebouw hebben de status van rijksmonument.'