b'\n_START_ARTICLE_\nHann\xc3\xaache\n_START_SECTION_\nGeografisch\n_START_PARAGRAPH_\nHann\xc3\xaache is de enige deelgemeente van Burdinne ten westen van de weg Hannuit-Namen (N80); alle overige componenten van de gemeente liggen ten oosten van deze vrij grote verkeersader. Hoewel het dorp deel uitmaakt van het Natuurpark van de Valleien van de Burdinale en de Mehaigne, stroomt geen van beide rivieren over haar grondgebied. De naam "Hann\xc3\xaache" zou "waterrijk terrein" betekenen. Dit strookt ook vandaag nog met de werkelijkheid, vermits een deel van de bodem van dit betrekkelijk vlak gelegen landbouwdorp moerasachtig is.\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nTijdens het Ancien R\xc3\xa9gime behoorde Hann\xc3\xaache tot het graafschap Namen (baljuwschap Wasseiges)._NEWLINE_De plaats zou bewoond zijn sinds de neolithische periode. In 1891, tijdens door dokter Thiron uit Burdinne geleide opgravingen, werden in de wijk Basse-sous-la-Ville eveneens sporen van bewoning uit de Gallo-Romeinse tijd aangetroffen._NEWLINE_De eerste geschreven bron waarin Hann\xc3\xaache vermeld wordt, dateert echter pas uit 1152._NEWLINE_Het hof van Hann\xc3\xaache, een leen van de graven van Namen, behoorde op het einde van de 15e eeuw toe aan de familie Hautepenne. Het Sint-Lambertuskapittel van Luik bezat in het dorp een grondheerlijkheid en benoemde er een eigen administratie. Al in de 14e eeuw waren de prins-bisschop van Luik en de graaf van Namen verwikkeld in een geschil over de uitoefening van de hoge heerlijkheid van Hann\xc3\xaache. Deze kwestie werd pas in 1411, in het voordeel van de graaf van Namen, beslecht._NEWLINE_In de 17e eeuw leed Hann\xc3\xaache zo zwaar onder de plunderingen en opeisingen tijdens de heersende oorlogen, dat in 1697 zo goed als alle bewoners waren omgekomen of hun dorp verlaten hadden._NEWLINE_In 1753 werd Jean-Charles Dauvin heer van Hann\xc3\xaache. Deze laatste verkocht de heerlijkheid in 1784 aan graaf Gustave de Priuli, die de laatste heer van het dorp zou worden._NEWLINE_Hann\xc3\xaache is van oudsher een dorp van landbouwers (vooral koren en suikerbiet) en veetelers. De plaatselijke industrie heeft dan ook altijd verband gehouden met de landbouwsector. In de 19e eeuw was er in Hann\xc3\xaache een windmolen actief. De molenaar, Louis-Joseph Brokart, vroeg in 1824 aan de provinciegouverneur van Namen toestemming om zijn molen af te breken en in Forville herop te bouwen. De site in Hann\xc3\xaache was volgens Brokart ongeschikt omdat de draaiende wieken te dicht bij de begane grond kwamen en al meermaals de dood van grazend vee hadden veroorzaakt. Het Naamse provinciebestuur had slechts enkele dagen nodig om het verzoek van de molenaar te weigeren. De molen van Hann\xc3\xaache was in 1900 al niet meer in werking. In 1878 werd in het dorp een suikerfabriek geopend, maar de installatie werd in 1916 vernield. In 1924 bouwde men een tweede suikerfabriek, die tot 1958 in bedrijf bleef. Vandaag herinnert enkel een oude schoorsteen langs de chauss\xc3\xa9e de Namur, in de richting van Bierwart, nog aan deze fabriek. In 1897 werd in Hann\xc3\xaache ook een melkerij gesticht, die in 1945 definitief haar activiteiten staakte. Een belangrijk deel van de gebouwen - in slechte staat - staat vandaag nog overeind. Door de algemene afname van het aantal landbouwbedrijven in de loop van de afgelopen decennia en het ontbreken van vrijwel elke andere plaatselijke bedrijvigheid, werkt thans ongeveer de helft van de bevolking van Hann\xc3\xaache buiten de dorpsgrenzen._NEWLINE_In 1973 kwam Hann\xc3\xaache in het nieuws omdat er in een verlaten groeve 16 ton cyaanhoudend afval werd ontdekt. Dit voorval was de directe aanleiding voor de strenge wet op het giftig afval van 22 juli 1974.\n_START_SECTION_\nDemografische evolutie\n_START_PARAGRAPH_\nOpm:1806 t/m 1970=volkstellingen op 31 december'