b"\n_START_ARTICLE_\nHubertine Auclert\n_START_SECTION_\nJonge jaren\n_START_PARAGRAPH_\nMarie Anne Hubertine Auclert werd 1848 geboren te Allier, Frankrijk. Ze was de vijfde van de zeven kinderen van Marie (n\xc3\xa9e Chanudet) en Jean-Baptiste Auclert. Na de dood van haar vader  werd Auclert door haar moeder naar een Katholiek klooster gestuurd. Auclert verliet het klooster voor enige tijd op zestienjarige leeftijd om bij haar moeder te gaan wonen. In 1869 kon ze door haar deel van de erfenis het klooster voorgoed verlaten. Ze vertrok in 1873 naar Parijs waar Napoleon III inmiddels uit de macht gezet was en de Derde Franse Republiek tot stand gekomen was. Ze sloot zich aan bij de vele vrouwen die de Code Napol\xc3\xa9on aanvochten in de hoop op een verbetering van hun rechtspositie. De vrouwen streden onder andere voor verbeteringen met betrekking tot onderwijs, economische onafhankelijkheid en voor de legalisatie van echtscheiding.\n_START_SECTION_\nPolitiek activisme en feminisme\n_START_PARAGRAPH_\nGe\xc3\xafnspireerd door figuren als Maria Deraismes en L\xc3\xa9on Richer sloot Auclert zich aan bij de Franse vrouwenbeweging. Ze raakte betrokken bij Richers L'Avenir des femmes ('vrouwentoekomst'), maar brak hier uiteindelijk mee vanwege een meningsverschil over de wenselijkheid van vrouwenkiesrecht. In 1878 richtte Auclert de Soci\xc3\xa9t\xc3\xa9 le droit des femmes ('vereniging voor vrouwenrechten') op. Deze vereniging steunde het vrouwenkiesrecht en veranderde in 1883 haar naam tot Soci\xc3\xa9t\xc3\xa9 le suffrage des femmes ('vereniging voor vrouwenkiesrecht'). Met haar vereniging gaf Auclert het startschot voor de vrouwenkiesrechtstrijd in Frankrijk._NEWLINE_Net als veel tijdgenoten in de vrouwenbeweging, en be\xc3\xafnvloed door haar eigen ervaringen in het klooster, zette Auclert zich af tegen de kerk. Hoewel haar tijdgenoten zich grotendeels richtten op het veranderen van wetten, bepleitte Auclert ook de toelating van vrouwen tot openbare functies. Ze was van mening dat de ongelijkheid in de wetgeving er nooit had kunnen komen als vrouwen inspraak hadden gehad._NEWLINE_In 1878 vond een Internationaal congres omtrent vrouwenrechten plaats te Parijs, maar tot Auclerts teleurstelling werd het vrouwenkiesrecht hier niet onderschreven. Vanaf 1880 begon Auclert een demonstratiecampagne waarin ze uitdroeg dat vrouwen, gezien hun gebrek aan representatie, ook geen belasting dienden te betalen. Ze werd hierin vertegenwoordigd door advocaat en rechter Antonin L\xc3\xa9vrier. Zij trouwde met L\xc3\xa9vrier in 1888. _NEWLINE_Op 13 februari 1881 publiceerde ze voor het eerst haar maandblad La Citoyenne ('De Burgeres'). Het blad, waarin het vrouwenkiesrecht centraal stond, werd gesteund door journalist S\xc3\xa9verine, hoewel veel gematigden er niets van wilden weten. Ook schreef de adellijke kunstschilderes Marie Bashkirtseff verschillende artikelen voor het blad. Tevens introduceerde Auclert via dit blad de term \xe2\x80\x98feminisme\xe2\x80\x99 aan een groter, en Engelstalig, publiek in de jaren 1890. _NEWLINE_In 1884 legaliseerde de Franse overheid echtscheiding. Volgens Auclert was de gewenste wettelijke gelijkheid echter nog niet behaald omdat gehuwde vrouwen nog steeds hun loon dienden af te staan. Auclert bepleitte daarom een huwelijkscontract waarin eigendomsrechten gescheiden bleven.\n_START_SECTION_\nAlgerije en feminisme\n_START_PARAGRAPH_\nIn 1888 verhuisde Auclert met haar man naar Algerije waar ze uiteindelijk gedurende vier jaar, tot L\xc3\xa9vriers dood, zou verblijven. Aldaar vervaardigde ze verschillende beschrijvingen omtrent de positie van de Algerijnse vrouw. Tevens kaartte ze het racisme en de onderdrukking door de Fransen aan. Ook streed ze voor verbeteringen van de rechtspositie van de Algerijnse vrouw. Hoewel het imperiale denken van die tijd haar perspectief op de Islam be\xc3\xafnvloedde, besteedde Auclert veel aandacht aan de negatieve invloed van het Franse kolonialisme op de positie van de Algerijnse vrouw. Auclert publiceerde verschillende werken over de positie van de Algerijnse vrouw in Le Radical Alg\xc3\xa9rien, La Citoyenne en in de Algerijnse pers. In Algerije werden haar werken door de Fransen echter ook, buiten haar wensen om, gebruikt om kolonialisme te rechtvaardigen. _NEWLINE_Haar werken omtrent Algerije en de Algerijnse vrouw worden door historica Julia Clancy-Smith bekritiseerd in Islam, Gender, and Identities in the Making of French Algeria."