b'\n_START_ARTICLE_\nTierradentro\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nVan 500 tot 900 na Christus werd dit gebied al bewoond door landbouwers. In de valleien woonden ze in samenlevingsgroepen, op de hellingen verspreid. Op aangelegde terassen bouwden ze ovale huizen met een rieten dak, de muur was van vitselstek van maisriet. Ze verbouwden ma\xc3\xafs, pompoenen, bonen, yucca en aardappelen. Ze jaagden op klein wild en vis. Ze vervaardigden textiel en keramiek. Keramiek was zeer ontwikkeld en werd voor begrafenisrituelen gebruikt. Hun culturele kenmerken zijn vergelijkbaar met die van San Agust\xc3\xadn. Deze overeenkomsten kunnen worden waargenomen in kenmerken van de keramiek, sieraden en beelden. De hypogea zijn tekenend voor deze streek. Ze zijn gegroepeerd onder de heuveltoppen of berghellingen._NEWLINE_Archeologen hebben honderden hypogea ontdekt en door koolstofdatering weet men dat de graven dateren uit de periode tussen 500 en 900 n. Chr.\n_START_SECTION_\nHypogea\n_START_PARAGRAPH_\nDe hypogea werden uitgegraven onder heuvelruggen en ze bestaan uit een schacht met een rechte, een zigzag- of een wenteltrap die leidt naar de ingang van de grafkamer. Ze werden uitgehouwen in de daar aanwezige tufsteen, een niet zo hard vulkanisch gesteente. De kamer is in het algemeen samengesteld uit nissen en pilasters. In de grootste graven wordt het plafond van de ruimte gesteund door twee of drie pilaren. De muren, pilaren en plafonds van de grafkamers zijn vaak versierd met tekeningen van geometrische, antropomorfe en zo\xc3\xb6morfe vormen, met gebruik van rode en zwarte kleurstoffen op een witte kleilaag. De kleinere kamers liggen op 2,5 tot 7 meter diepte met een ovale vloer van 2,5 tot 3 meter in diameter. De grotere kunnen een diameter van 10 tot 12 meter hebben.\n_START_SECTION_\nBehoud\n_START_PARAGRAPH_\nIn 1936 werden onder leiding van de Duitse geoloog Georg B\xc3\xbcrg de eerste studies van het gebied uitgevoerd en werden de open graven van de Alto de Segovia bedekt met bamboe en riet om binnendringen van regenwater te voorkomen. Deze bescherming zou in 1945, het jaar van oprichting van het nationale park, worden vervangen door metalen constructies._NEWLINE_In de jaren 1970 hebben de antropologen Mauricio Puerta en Alvaro Chaves sommige graven schoongemaakt en gerepareerd, en de graven afgesloten die te veel waren beschadigd. Standbeelden werden eveneens schoongemaakt._NEWLINE_Sindsdien zijn diverse werkzaamheden gaande: het wegpompen van water uit de graven (de luchtvochtigheid is een groot probleem, omdat het schade toebrengt aan de schilderingen en het verzwakt de constructie), het bestendigen van de constructie en muurschilderingen, verbeteringen aan de beschermingsdaken, enzovoort.\n_START_SECTION_\nNationaal Archeologisch Park\n_START_PARAGRAPH_\nHet Nationaal Archeologisch Park van Tierradentro werd opgericht in 1945 en valt onder de verantwoordelijkheid van het Ministerie van Onderwijs. Bovendien werd het in 1992 een historisch monument na het besluit van de Nationale Monumenten Raad. Het Colombiaanse Instituut voor Antropologie en Geschiedenis (ICANH) is verantwoordelijk voor het park. Het park biedt een archeologisch en een etnografisch museum.'