b'\n_START_ARTICLE_\nMarga Klomp\xc3\xa9\n_START_SECTION_\nVroege jaren\n_START_PARAGRAPH_\nDe vader van Klomp\xc3\xa9, Joannes Petrus Maria Klomp\xc3\xa9, was eigenaar van een postpapierbedrijfje. Haar moeder was Ursula Maria Josepha Aloijsia Verdang. Toen haar vader ernstige psychiatrische problemen kreeg moest haar moeder het alleen bolwerken en slaagde zij erin haar kinderen naar de universiteit te sturen. Klomp\xc3\xa9 studeerde scheikunde (1929 tot 1937 bij Hugo Rudolph Kruyt) aan de Universiteit Utrecht en promoveerde in de wis- en natuurkunde (1941 bij Hugo Rudolph Kruyt) aan dezelfde universiteit. Vanaf 1942 studeerde ze als dertigjarige nog geneeskunde; deze medische studie moest ze echter afbreken naar aanleiding van de sluiting van de universiteit. Van 1932 tot 1949 was ze lerares scheikunde._NEWLINE_Rond haar twintigste heeft Klomp\xc3\xa9 een geloofscrisis doorgemaakt. De apologetische opvoeding thuis bleek niet bestand tegen de inzichten die ze tijdens haar studie in Utrecht opdeed. Ze werd lid van studentenvereniging CS Veritas. Klomp\xc3\xa9 leefde een aantal jaren buiten de kerk. Maar na een eigen, meer in de mystiek van het rooms-katholiek geloof gedrenkte, ori\xc3\xabntatie te hebben gevonden, gaf ze zich daaraan helemaal over. Zij kwam diepgelovig uit deze persoonlijke crisis tevoorschijn, maar hield er een blijvend respect voor andere vormen van geloofsbeleving aan over.\n_START_SECTION_\nTweede Wereldoorlog\n_START_PARAGRAPH_\nTijdens de Tweede Wereldoorlog was ze actief in het verzet. Bij de Duitse inval in mei 1940 verleende ze als lid van het Korps Vrouwelijke Vrijwilligers haar medewerking bij de Slag om de Grebbeberg. Onder de schuilnaam dr. Meerbergen verrichtte zij koeriersdiensten voor andere andere voor aartsbisschop Johannes de Jong. Twee jaar later werd ze vice-voorzitter van Unie van Vrouwelijke Vrijwilligers, een functie die ze tien jaar lang zou blijven vervullen. Onder de schuilnaam Truus ter Aken zat ze in de nadagen van de oorlog ondergedoken in Otterloo en Apeldoorn. Na de bevrijding van Arnhem was zij samen met de Unie betrokken bij het opgang brengen van het openbare leven in de stad.\n_START_SECTION_\nBegin politieke loopbaan\n_START_PARAGRAPH_\nIn mei 1945 meldde Klomp\xc3\xa9 zich aan bij de Nederlandse Volksbeweging en na de oprichting van de PvdA overweegt ze er lid van te worden. Toch vond ze de partij te veel een voortzetting van de oude SDAP en werd ze lid van de Katholieke Volkspartij. Vanwege het ontbreken van vrouwen in de Tweede Kamerfractie van de KVP in 1946 richtte zij in dat jaar samen met haar vriendin Wally van Lanschot het Roomsch Katholiek Vrouwendispuut op om vrouwen te mobiliseren om politiek actief te worden. Klomp\xc3\xa9 voelde zich echter geen feministe en zij moest later weinig hebben van het radicaal feminisme van de Dolle Mina. Tot 1950 bleef ze president van het Roomsch Katholiek Vrouwendispuut en in de tussentijd deden ook andere vrouwelijke organisaties een beroep op haar._NEWLINE_In 1947 kreeg zij op advies van de Nederlandse vrouwenorganisaties een plaats in de Nederlandse delegatie naar de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties. In die delegatie viel zij bij haar katholieke collega\'s Maan Sassen en Leo Beaufort onmiddellijk op. Dezen zetten haar vervolgens onder druk zich kandidaat te stellen voor de Tweede Kamer. Ze liet zich overhalen om op onverkiesbare plek kandidaat voor de Tweede Kamer te worden. Toch kwam zij al op 12 augustus 1948 de kamer in, nadat Maan Sassen minister van Overzeese Gebiedsdelen werd. Ze verkreeg vervolgens in de fractie de portefeuille van buitenlandwoordvoerster toebedeeld. Vanuit die functie zou ze tussen 1949 en 1956 deel uitmaken van de Raadgevende Vergadering van de Raad van Europa en tussen 1952 en 1956 van het parlement van de EGKS._NEWLINE_In juli 1953 diende Marga Klomp\xc3\xa9 een amendement in bij de behandeling van het verdrag voor de Europese Defensiegemeenschap. Het amendement bepaalde dat nadere overeenkomsten die uit het verdrag zouden voortvloeien, aan de Kamer dienden te worden voorgelegd. De Kamer en Klomp\xc3\xa9 drukten hun mening ten opzichte van het kabinet door, maar nog geen twee jaar later werd het verdrag door Frankrijk aan de kant gezet.\n_START_SECTION_\nTerug de Kamer in\n_START_PARAGRAPH_\nNa de Tweede Kamerverkiezingen van 1963 behoorde Marga Klomp\xc3\xa9 samen met bewindslieden Jan de Quay en Joseph Luns tot de top drie van een populariteitspoll. Ondanks deze populariteit weigerde ze na de verkiezingen terug te keren als minister van Maatschappelijk Werk. Twintig jaar later verklaarde ze daarover: "Ik had het idee dat ik blinde vlekken kreeg. Tijdens de Nacht van Schmelzer stemde zij in het belang van de eenheid van haar partij als Kamerlid voor de motie van partijgenoot Norbert Schmelzer waarmee ze mede het Kabinet-Cals ten val bracht._NEWLINE_In het formatieproces na de val van het kabinet-Cals sprak Klomp\xc3\xa9 haar steun uit voor Jelle Zijlstra als nieuwe premier. In het nieuwe kabinet van Zijlstra accepteerde ze de functie van minister van Cultuur, Recreatie en Maatschappelijk Werk. Dit ministerie was in 1965 ontstaan na de omvorming van haar oude departement.\n_START_SECTION_\nTweede periode als minister\n_START_PARAGRAPH_\nDoordat het kabinet-Zijlstra een rompkabinet was had het weinig politieke ambitie, desondanks slaagde Klomp\xc3\xa9 erin om in 1967 de Omroepwet door de Kamer te krijgen. In datzelfde jaar werd ze door haar partij naar voren geschoven als mogelijke premierskandidaat, maar zij vond zichzelf te zwak op financieel-economisch terrein. Het werd uiteindelijk Piet de Jong, op wiens verzoek ze toch besloot aan te blijven als minister. Ze zat haar termijn uit als minister en in 1971 be\xc3\xabindigde ze haar politieke carri\xc3\xa8re. In de tien jaar dat ze minister was geweest was ze instaat geweest om het beleidsterrein van haar ministerie gestaag uit te breiden en van bestaansrecht te verzekeren.\n_START_SECTION_\nLaatste jaren\n_START_PARAGRAPH_\nKort nadat ze stopte als minister werd ze benoemd tot minister van Staat. Klomp\xc3\xa9 zette zich vervolgens in voor de kerk en ging ze onderdeel uitmaken van de pauselijke commissie Justitia et Pax. Na haar pensioen zou ze zich ook niet meer bemoeien met de Haagse politiek._NEWLINE_In het midden van de jaren tachtig werd ze ernstig ziek, maar Klomp\xc3\xa9 besloot te blijven werken. Haar zuster Charlot verzorgde haar in de laatste maanden van haar leven. De ongehuwde Marga Klomp\xc3\xa9 besloot dat er bij haar uitvaartdienst niet over haar persoon mocht worden gesproken. Marga Klomp\xc3\xa9 werd gecremeerd in het Crematorium Ockenburgh in Den Haag. Haar as werd verstrooid op de Noordzee.'