b"\n_START_ARTICLE_\nNordhausen (stad)\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nNordhausen, dat in 927 voor het eerst werd genoemd, kwam tot ontwikkeling rond een burcht, die door koning Hendrik de Vogelaar werd gesticht op de plek waar zich eerder een Karolingische palts had bevonden. In 961 stichtte zijn vrouw, koningin Mathilde, er een vrouwensticht. Keizer Otto II schonk Nordhausen in 972 aan zijn echtgenote: er werd toen onderscheid gemaakt tussen een burcht en een hof. In 1158 schonk keizer Frederik I zijn gehele bezit in Nordhausen, inclusief de burcht en de hof aan de abdis van het sticht. In 1220 stelde keizer Frederik II naast de voogd voor het sticht ook een voogd voor de stad aan, waardoor de stad loskwam van het sticht en rijksstad werd._NEWLINE_Vermoedelijk in 1277 verwoestten de burgers de rijksburcht. Koning Rudolf I verleende in 1290 een privilege, waardoor de burgers onafhankelijk werden van rechtbanken buiten de stad. Na het verdwijnen van het centrale gezag tijdens het interregnum kwam de stad sterk onder druk te staan van de naburige vorstendommen. In 1323 verkocht keizer Lodewijk de Beier het schoutambt, de munt en de tol aan de graven van Schwarzburg, Hohenstein, Mansfeld en Wernigerode. Later in deze eeuw wist de stad zich te herstellen._NEWLINE_De reformatie werd in 1523/24 ingevoerd. In 1541 kreeg de stad het ambt van rijksschout (dat de hertog van Saksen als rijksleen had) in handen en in 1546 het ambt van rijksvoogd (dat de graaf van Hohenstein als rijksleen had) als pand in handen, zij het slechts tijdelijk. Na 1648 verslechterde de situatie: in 1697 verkocht de keurvorst van Saksen de ambten van rijkschout en rijksvoogd (sinds 1594 van Hohenstein aan Saksen gekomen) aan de keurvorst van Brandenburg. Toen vervolgens ook het graafschap Hohenstein in 1699 onder Brandenburgs bestuur kwam, werd de bedreiging van de onafhankelijkheid door Brandenburg groot. In 1703 bezetten Brandeburgse troepen de weerloze stad. Een Brandenburgse schout oefende vervolgens alle rechten strikt uit, wat een inperking van de stedelijke autonomie betekende. In 1714 wist de stad met Engelse hulp de rechten van de keurvorst van Brandenburg af te kopen._NEWLINE_Op 2 augustus 1802 nam Pruisen opnieuw bezit van de stad. Het Reichsdeputationshauptschluss van 25 februari 1803 regelde de inlijving bij het keurvorstendom Brandenburg (Pruisen). Nadat Pruisen in de vrede van Tilsit al zijn gebieden ten westen van de Elbe had moeten afstaan, kwam de stad aan het koninkrijk Westfalen. Het Congres van Wenen in 1815 kende Nordhausen weer toe aan het koninkrijk Pruisen, waar het deel ging uitmaken van de provincie Saksen._NEWLINE_In augustus 1943 werd ten noorden van Nordhausen het concentratiekamp Mittelbau in gebruik genomen. Het belangrijkste doel van het kamp was niet het uitroeien van de gevangenen (zoals in Auschwitz of Treblinka gebeurde) maar gebruik van hen maken als goedkope arbeidskrachten in de wapenindustrie, voornamelijk in de productie van V1's en V2's._NEWLINE_Nordhausen maakte van 1949-1990 deel uit van het communistische Oost-Duitsland, de DDR.\n_START_SECTION_\nBestuurlijke indeling\n_START_PARAGRAPH_\nNordhausen heeft zes Ortsteile met een eigen plaatselijk bestuur: Hesserode, Leimbach, Steigerthal, Steinbr\xc3\xbccken, Sundhausen en sinds 8 juli 2018 Buchholz. De overige, kleinere plaatsen hebben die status niet.\n_START_SECTION_\nVerkeer\n_START_PARAGRAPH_\nNordhausen kreeg in 1866 een treinstation: in dat jaar kwam de verbinding met Halle tot stand, thans de spoorlijn Halle - Kassel. Al spoedig volgden er verbindingen met Erfurt en Northeim en in 1887 de smalspoorlijn van de Harzquerbahn, aanvankelijk naar Ilfeld en later naar Wernigerode. Deze lijn begint op station Nordhausen Nord en wordt ge\xc3\xabxploiteerd door de Harzer Schmalspurbahnen GmbH (HSB).\n_START_SECTION_\nMedia\n_START_PARAGRAPH_\nDe Th\xc3\xbcringer Allgemeine uit Erfurt geeft een lokale editie voor Nordhausen uit."