b'\n_START_ARTICLE_\nCharleroi\n_START_SECTION_\nNaam\n_START_PARAGRAPH_\nCharleroi heette oorspronkelijk Charnoy. De Spanjaarden maakten van dit dorpje een belangrijke vesting en hernoemden die in 1666 tot Charleroi, naar koning Karel II. _NEWLINE_Dit komt tot uitdrukking in de Latijnse term Caroloregium  en het Franse bijvoeglijk naamwoord dat bij de stad hoort, carolor\xc3\xa9gien. Dit is ook de naam die aan de inwoners van de stad wordt gegeven, soms afgekort tot Carolos._NEWLINE_Doordat Charleroi lang een onaanzienlijke plaats was en niet onmiddellijk aan de taalgrens ligt, heeft het geen historische Nederlandse naam ontwikkeld. De zogezegd Nederlandse benaming Karelskoning is een neologisme, uitgevonden en ge\xc3\xafntroduceerd door een Belgisch radioprogramma. In de praktijk wordt deze naam niet gebruikt. Vlamingen duiden de inwoners van Charleroi soms aan met Karolingers, maar met de Karolingen bestaat geen enkele historische relatie.\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nIn de Romeinse tijd was het gebied van de gemeente reeds bewoond getuige de Tumulus van Marcinelle. Charleroi bestaat slechts vanaf 1664. Tevoren bestond er een klein dorpje Charnoy. Het gebied van Charleroi was gedurende de hele Middeleeuwen en Nieuwe Tijd (en na de stichting van Charleroi) deel van het graafschap Namen. De streek van Charnoy/Charleroi was voor het graafschap Namen hun hoogst gelegen gebied op de rivier de Samber. Verder stroomopwaarts op de Samber (Thuin) en aan de rechteroever van de Samber heerste de prinsbisschoppen van Luik._NEWLINE_Charleroi was in de late 17e eeuw en eerste helft van de 18e eeuw een van de vestingsteden die deel uitmaakten van de Nederlandse vestingsbarri\xc3\xa8re in de Zuidelijke Nederlanden. Na de Vrede van de Pyrenee\xc3\xabn (1659) schoof de grens tussen het koninkrijk Frankrijk en de Spaanse Nederlanden immers gevoelig naar het noorden op. Een aantal vestingsteden zoals Kamerijk en Avesnes behoorden voortaan tot Frankrijk. De Spaanse gouverneur van de Zuidelijke Nederlanden, Francisco de Castel Rodrigo, vond het raadzaam een nieuwe vestingstad te bouwen om Brussel te verdedigen. Zijn keuze viel op het dorpje Charnoy, goed gelegen aan de linkeroever van de Samber. De nieuwe stad kreeg de naam van de Spaanse koning Karel II. Het centrale plein van Charleroi voor het stadhuis met het belfort alsook de Sint-Christoffelkerk is genoemd naar Karel II. Nederlandse troepen verbleven er vervolgens in het kader van Barri\xc3\xa8reverdragen._NEWLINE_Tijdens het Frans bestuur in de Nederlanden werd de band tussen Charleroi en (het graafschap) Namen doorgeknipt. Charleroi behoorde tot het nieuwe Franse departement Jemappes, wat later de provincie Henegouwen werd. Dit was het werk van burgemeester Quevreux._NEWLINE_Ten tijde van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden werd Charleroi een bouwwerf (1816-1821). De oude vesting, nog gebouwd door Spanjaarden en nadien door Fransen, werd aanzienlijk vergroot. Charleroi werd een belangrijke vestingsstad om een Franse invasie tegen te houden. Oortmijn tekende de plannen van deze omvangrijke fortificaties. Generaal Krayenhoff legde de eerste steen. Hij was verantwoordelijk voor de bouwwerken doch geraakte later in opspraak._NEWLINE_In de jaren 1867-1871 werden de vestingmuren van het Nederlandse fort gesloopt. Deze zware afbraakwerken leidden naar talrijke bouwgronden waaraan een tekort was in de stad._NEWLINE_De huidige gemeente ontstond tijdens de gemeentelijke herindeling van 1977 uit de fusie van Charleroi met 14 omliggende gemeenten. Hoewel meerdere deelgemeenten zoals Jumet een stuk meer inwoners telden in 1977, werd Charleroi bij de fusie toch de nieuwe hoofdgemeente.\n_START_SECTION_\nEconomie\n_START_PARAGRAPH_\nCharleroi, eens een belangrijk industrieel centrum (koolmijnen en staalindustrie), is nu vooral een stad van vergane glorie, met de bijhorende sociale problemen (hoge werkloosheid- en criminaliteitscijfers). Overal zijn er resten (terrils, gebouwen) zichtbaar waardoor Charleroi en de regio nog steeds bekendstaat als Le Pays Noir, en geassocieerd wordt met mijnen._NEWLINE_In de deelgemeente Marcinelle vond in 1956 de grootste mijnramp uit de Belgische geschiedenis plaats in de mijn Bois du Cazier. 262 mijnwerkers kwamen om, voornamelijk Italianen (na W.O.II massaal als gastarbeiders ingehuurd) en Vlamingen. Sinds kort zijn de oude mijngebouwen ingericht als museum en herdenkingssite._NEWLINE_De mijnbouw is ondertussen verleden tijd, de staalindustrie nog slechts een schim van vroeger, ACEC (elektromechaniek), begin jaren 60 qua omzet nog zo groot als Philips, bestaat niet langer. Chemie (Solvay) en glas (AGC Glass Europe), blijven nog overeind._NEWLINE_Met forse subsidies (onder andere 750 miljoen euro van de Europese Unie voor de provincie Henegouwen) probeert het Waals Gewest het tij te keren, door nieuwe bedrijven aan te trekken. Zo kent de luchthaven van Charleroi (deelgemeente Gosselies) die jarenlang een sluimerend bestaan leidde, sinds 2001 toen de goedkope luchtvaartmaatschappij Ryanair er neerstreek, als "Brussels-South Charleroi Airport" een forse toename van het aantal reizigers (meer dan 6 miljoen in 2012). De subsidies die Ryanair ontving van de Waalse Gewestregering werden door de Europese Unie ondertussen echter beschouwd als concurrentieverstorend, en Ryanair moest de miljoenen euro\'s terugstorten aan de Waalse overheid, in beroep (2008) werd deze uitspraak om procedurele redenen echter vernietigd en ging Ryanair vrijuit. Rond de luchthaven die in 2008 een nieuwe grote terminal in gebruik nam is ondertussen ook het bedrijfs- en wetenschapspark A\xc3\xa9ropole tot stand gekomen dat zich toespitst op hoogtechnologische bedrijven en onder andere een aantal spin-off bedrijven van de ULB en UCLouvain herbergt._NEWLINE_Bijzonder is dat Charleroi geen eigen universiteit bezit. Dit leidt ertoe dat veel leerlingen na het middelbaar onderwijs de stad verlaten om elders een studie te volgen. De stad vindt men sinds 1966 wel de UCLouvain Charleroi, een afdeling van de Universit\xc3\xa9 catholique de Louvain gevestigd op twee campussen: de Maison Georges Lema\xc3\xaetre in het centrum en een campus van de Louvain School of Management in Montignies-sur-Sambre. De stad telt echter instellingen van de Universiteit van Bergen en de Universit\xc3\xa9 libre de Bruxelles, en de Centre Universitaire de Charleroi (een instelling voor volwassenenonderwijs), de paramedische afdelingen Institut P\xc3\xa9dagogique et Social de Marcinelle (IPSMa) en Institut Provincial de Kin\xc3\xa9sith\xc3\xa9rapie de Nursing et d\'Ergoth\xc3\xa9rapie (IPKNE) van de hogeschool Haute \xc3\x89cole Provinciale de Charleroi/Universit\xc3\xa9 du Travail (HEPCUT), en de IESCA van de Haute \xc3\x89cole Catholique Charleroi-Europe.\n_START_SECTION_\nVerkeer en vervoer\n_START_PARAGRAPH_\nRond de agglomeratie loopt een ringweg, de autosnelweg R3, die samen met de A15/E42 een volledige ring om de stad vormt. In het stadscentrum loopt nog een volledige ring, namelijk de R9. Opmerkelijk aan "la Petite Ceinture" is dat deze slechts uit \xc3\xa9\xc3\xa9n rijrichting bestaat, en op deze wijze in tegenwijzerzin een ring omheen de stadskern vormt._NEWLINE_Verder is Charleroi, en dan met name het station Charleroi-Zuid, een belangrijk spoorwegknooppunt. O.a. de doorgaande Intercity van Luik naar Rijsel stopt er._NEWLINE_In Gosselies ligt de luchthaven van Charleroi, officieel "Brussels South Charleroi Airport".\n_START_SECTION_\nSport\n_START_PARAGRAPH_\nDe stad is de thuisbasis van twee voetbalclubs uit de hoogste afdelingen: Sporting Charleroi uit de Eerste klasse en ROC de Charleroi-Marchienne (of Olympic Charleroi). De clubs spelen hun thuiswedstrijden in respectievelijk het Stade du Pays de Charleroi en het Stade de la Neuville. Aanvankelijk was Olympic de grootste club van de stad, zij speelden van 1937 tot 1963 met slechts \xc3\xa9\xc3\xa9n seizoen onderbreking in de hoogste afdeling en werd \xc3\xa9\xc3\xa9n keer vicekampioen. Het laatste seizoen in de hoogste klasse dateert van 1974/75. Vanaf de jaren tachtig tot 2012 was de club voornamelijk actief in de derde klasse, daarna zakte de club weg door financi\xc3\xable problemen. Sporting speelde in 1947 voor het eerst in de hoogste afdeling en werd in 1969 vicekampioen. Sinds 1985 is de club, met uitzondering van seizoen 2011/12, een vaste waarde in de hoogste afdeling._NEWLINE_In het futsal behaalde Action 21 Charleroi tien nationale titels en een Europese beker._NEWLINE_In de Eerste klasse van het Belgische basketbal heeft de stad Spirou Charleroi. In het tafeltennis behaalde La Villette Charleroi meer dan 30 landstitels. De club werd ook meermalen Europees clubkampioen.\n_START_SECTION_\nNatuur\n_START_PARAGRAPH_\nHoewel de stad zich grotendeels in een industri\xc3\xable omgeving bevindt is er in het Zuiden een groot bos, het "Bois du Prince". Veel vroegere terrils zijn ondertussen bebost en ingericht als park en natuurgebied. Een voorbeeld daarvan is "Les Piges" waar voor het premetro project een tunnel doorheen de kunstmatige heuvel is gegraven.'