b'\n_START_ARTICLE_\nCilicisch-Armeni\xc3\xab\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nIn de 7e eeuw werd Cilicisch-Armeni\xc3\xab op de Byzantijnen veroverd door de Arabieren. In 964 wist keizer Nicephorus II het te heroveren, maar de streek had erg onder de bezetting geleden en moest worden heropgebouwd. Hiervoor deed de keizer een beroep op de grote groepen Armeni\xc3\xabrs, die eerder reeds hun thuisland hadden verlaten en zich in de huidige grensstreek van Turkije met Syri\xc3\xab en Irak hadden gevestigd. Zo ontstond het rijk Cilicisch Armeni\xc3\xab._NEWLINE_Rond 1080 zou Ruben I, de vorst van dit rijkje, via een opstand tegen Byzantium de feitelijke onafhankelijkheid verwerven. Zijn zoon Constantijn I heerste van 1095 tot 1099; zijn kleinzoon Thoros I van 1099 tot 1129. Beide laatste Ishkhans verwelkomden de kruisvaarders als bevrijders. Constantijn gaf Josselin I, de latere derde graaf van Edessa, zijn dochter tot echtgenote, terwijl Boudewijn van Boulogne, eerste graaf van Edessa, in het huwelijk trad met de dochter van Constantijns broer Thoros. Zo gingen de christenen van het Oosten deel uitmaken van het uitgestrekte kruisvaardersnetwerk van de Ori\xc3\xabnt._NEWLINE_Het duurde niet lang vooraleer Cilicisch Armeni\xc3\xab hier profijt van trok. Met de steun van Tancred, prins van Antiochi\xc3\xab, kon Thoros I, zoon en opvolger van Constantijn, de vestingen Anazarba en Sis veroveren.'