b'\n_START_ARTICLE_\nLorino\n_START_SECTION_\nGeschiedenis en cultuur\n_START_PARAGRAPH_\nDe plek van het dorp wordt reeds lange tijd bewoond. De eerste bronnen over het dorp dateren uit de 18e eeuw. In de jaren 1926 en 1927 waren er 12 kleine landbouwbedrijfjes, waarvan 11 Tsjoektsjische en werden er 52 inwoners geregistreerd. In 1943 was het aantal inwoners volgens een telling opgelopen tot 174 (waaronder 3 \'buitenstaanders\'; Russen). In de sovjettijd (jaren 1950 en 1960) werden de dorpjes Metsjigmen, Akkani en Jandagaj "perspectiefloos" geacht en de inwoners gedwongen overgebracht naar Lorino om er in de kolchoz te gaan werken. Bij de volkstelling van 1989 telde het dorp 1.551 inwoners, waaronder 1.032 Tsjoektsjen, 67 Siberische Yupik en 452 \'buitenstaanders\'._NEWLINE_Lorino stond begin 21e eeuw in de wijde omtrek bekend om haar nationale ensemble Lorinskieje zori ("Lorinose dageraad").\n_START_SECTION_\nEconomie en vervoer\n_START_PARAGRAPH_\nDe plaatsvormende onderneming van het dorp is landbouwbedrijf Keper (\xd0\x9a\xd1\x8d\xd0\xbf\xd1\x8d\xd1\x80), waar jagers actief zijn, waar zich sinds 1955 een pelsdierhouderij (poolvossen - blauwvossen; ruim 300 dieren) en rendierhouderij bevinden, waar technici (machines) werken en waar vrouwen kleren, schoeisel en hoofddeksels maken. De sledehonden uit het dorp zijn wijd bekend in Rusland en een aantal werden in 1974 gebruikt voor de opnames van de Oost-Duitse film Kit & Co in Kareli\xc3\xab. In 2009 werd een minifabriek voor de verwerking van walrusvlees in het dorp geopend._NEWLINE_De plaats is naar het oosten toe door een (onverharde) weg door het Genkanygebergte verbonden met Lavrentia ongeveer 40,5 kilometer oost-noordoostelijker en het onbewoonde dorp Akkani. Een andere onverharde weg naar het westen toe verbindt de plaats met een opslagplaats ver in het binnenland, aan het Ionivejemmeer.'