b"\n_START_ARTICLE_\nBrian Transeau\n_START_SECTION_\nVeelzijdigheid\n_START_PARAGRAPH_\nBT's werk is niet in een enkele categorie thuis te brengen en zijn productietechnieken zijn vaak vernieuwend. In het eerste deel van zijn carri\xc3\xa8re (ongeveer 1995 tot 2000) was zijn muziek in verschillende varianten van trance onder te brengen, zijn latere werken zijn experimenteel en bevatten invloeden van allerlei muziekgenres. Ondanks dat hij formeel geen dj is, werd hij wel genomineerd voor de DJ Mag Top 100 van 1998. Voor zijn liveoptredens (genaamd 'Laptop Symphony') gebruikt BT een Applelaptop met Ableton Live, een MIDI-controller en zelfgemaakte apparatuur._NEWLINE_Naast eigen productiewerk heeft Brian ook voor andere artiesten geproduceerd: Deadline for my memories van Billie Ray Martin, Pop van *NSYNC, I'm Not a Girl, Not Yet a Woman van Britney Spears, en Love Comes Again van Ti\xc3\xabsto waar BT ook op heeft gezongen. Verder heeft hij nummers van verscheidene andere artiesten geremixt, zoals van Madonna, Lenny Kravitz, Ko\xd0\xafn, Seal, Paul van Dyk, Depeche Mode en The Doors.\n_START_SECTION_\nZijn werk in films\n_START_PARAGRAPH_\nIn de latere helft van zijn carri\xc3\xa8re heeft BT ook de soundtracks van films geproduceerd, waarvan The Fast and the Furious de bekendste is. Andere films waarvan hij de filmmuziek heeft verzorgd zijn: Go, Under Suspicion, Driven, Monster, Stealth en Underclassman, en de game Tiger Woods PGA Tour 2005. Ook zijn verschillende nummers van hem in films gebruikt, onder andere American Pie, Gone in 60 Seconds, Lara Croft: Tomb Raider, en Blade II, en onder andere in de games SSX Tricky, Gran Turismo 3: A-Spec, FIFA 2002, Wipeout Fusion, Need for Speed: Underground, Dance Dance Revolution Extreme, Burnout Revenge en Need for Speed: Most Wanted."