b'\n_START_ARTICLE_\nJules Deelder\n_START_SECTION_\nLeven en schrijven\n_START_PARAGRAPH_\nDeelder werd op 24 november 1944 geboren in de wijk Overschie in Rotterdam. Na de HBS studeerde Jules enkele jaren voor de MO-akte Nederlands. Op zijn elfde schreef hij zijn eerste gedicht met de titel "Hoort, men werpt een atoombom". ("Thuis dachten ze eerst: \'t gaat wel over") In 1962 debuteerde hij in het Algemeen Handelsblad met het gedicht "Straat"._NEWLINE_Hij werd ontdekt door de schrijver en dichter Simon Vinkenoog, door Deelder steevast aangeduid als "ene Simon V. te A.", die hem uitnodigde als deelnemer aan een po\xc3\xabzie-manifestatie in het Amsterdamse theater Carr\xc3\xa9 in 1966. Drie jaar later verscheen zijn debuutbundel Gloria Satoria (1969). Verscheidene bundels volgden en Deelder ging ook korte verhalen schrijven. In 1976 werd zijn prozadebuut Proza gepubliceerd._NEWLINE_Een hoogtepunt in zijn prozawerk is The Dutch Windmill (1980), zijn biografie over de Rotterdamse bokser Bep van Klaveren. Niet in de laatste plaats vanwege het uitermate kleurrijke stadsbargoens van de meervoudige Europees kampioen en de olympisch kampioen vedergewicht van 1928 in Amsterdam.\n_START_SECTION_\nPopera\n_START_PARAGRAPH_\nIn 1968 en 1969 maakte Deelder deel uit van de Rotterdamse popgroep Popera, die verder bestond uit Rob en Roselie Peters, en componist Peter Snoei. Popera, opvolger van \'Schlagergezelschap De Hyacinth\', maakte Engelstalige popmuziek die ge\xc3\xafnspireerd was op operamuziek. De groep bracht drie singles uit en nam een aantal demo\'s op. In 2013 werden een aantal van deze nummers opnieuw uitgevoerd op Radio Rijnmond, door hedendaagse artiesten.\n_START_SECTION_\nTheater\n_START_PARAGRAPH_\nDeelder noemt zichzelf het liefst "aucteur", een auteur die zowel gelezen, als gezien en gehoord moet worden. Hij trad daarom met zijn werk op in tal van kleine theaters en jeugdhonken, met wisselend succes. Vanaf het midden van de jaren 80 trad hij met eigen theaterprogramma\'s ook op in grotere theaterzalen:_NEWLINE_Het jazzcombo \'Trio me Reet\' dat in veel van zijn shows optrad, bestond uit Chris Koenen (gitaar), Aad van Pijlen (basgitaar) en de tenorsaxofonisten Boris van der Lek en Ger \'Sax\' van Voorden. Deelder beroerde dan als vierde man met zijn brushes het drumstel.\n_START_SECTION_\nStijl en thema\'s\n_START_PARAGRAPH_\nHet accent en de dictie van Deelder zijn uitgesproken Rotterdams - zijn spraak kan zelfs gelden als typerend voor het Rotterdamse dialect en dat geldt ook voor een deel van zijn woordkeus. Deelder gebruikt daarnaast veelal korte zinnen, doorspekt met Engelse termen en woorden uit de wereld van de popmuziek._NEWLINE_Hij wordt gerekend tot de performance poets of popdichters en hij sluit daarmee aan bij de \'Beat Generation\' van buitenlandse dichters als Allen Ginsberg en Jack Kerouac._NEWLINE_Regelmatig terugkerende thema\'s in zijn werk zijn Rotterdam, drugs, jazz, de Tweede Wereldoorlog en het Derde Rijk. Veel van zijn werk is absurdistisch.\n_START_SECTION_\nJazz\n_START_PARAGRAPH_\nDeelder staat ook bekend om zijn liefde voor de jazz. Hij verzamelt jazzmuziek, maar alleen in de vorm van analoge grammofoonplaten, omdat de gecomprimeerde digitale opnametechniek afbreuk zou doen aan de kwaliteit._NEWLINE_Hij heeft niettemin een viertal cd\'s uitgebracht met de beste opnamen uit zijn eigen verzameling: \'Deelder draait\' (2002), \'Deelder draait door\' (2003), \'Deelder blijft draaien\' (2004) en \'Deelderhythm\' (2006)._NEWLINE_Op 1 februari 2007 kreeg Deelder een eigen radioprogramma bij Arrow Jazz FM, waar hij platen uit eigen collectie mocht draaien. Hij voegde weinig gesproken tekst toe, want "over muziek wordt veel gezeken, wij doen daar niet aan mee, wij draaien liever plaatjes". Ook draaide hij op zaterdagmiddag van vijf tot zes jazzplaten op Radio Rijnmond en trad hij - onbetaald - in gevangenissen op._NEWLINE_Sinds 2012 maakt Deelder deel uit van de Deeldeliers. Een "jazz" band waarin hij drums speelt en zingt. Samen met organist en pianist Bas Van Lier, saxofonist Boris Van Der Lek en slagwerker Erik Kooger trekken ze langs pop, jazz en theater podia in Nederland en Belgi\xc3\xab. Er is een bioscoopfilm en dvd verschenen over het ontstaan van de band gevolgd door een lp (de Deeldeliers), een cd (de Deeldeliers Live) en een lp/cd (Deeldelirium).\n_START_SECTION_\nTelevisie\n_START_PARAGRAPH_\nIn 1977 verscheen hij voor het eerst op de televisie, in de VPRO-documentaire \'Stadslicht\' over Rotterdam. In 1983 was hij \'tafelgenoot\' van Moniek Toebosch in \'Taal\'; het vierde deel van het door haar gepresenteerde VPRO-televisieprogramma \'Aanvallen Van Uitersten\', live uitgezonden vanuit het theater Carr\xc3\xa9 in het kader van het Holland Festival._NEWLINE_In 1995 en 1996 had hij op de late vrijdagavond een eigen wekelijkse talkshow bij Veronica, met gasten uit binnen- en buitenland. Daar ontving hij in 1996 ook Herman Brood ter gelegenheid van diens 50e verjaardag._NEWLINE_In januari 2017 had Deelder een nogal spraakmakend optreden in de talkshow Jinek. Hij was te gast om te praten over het door hem geschreven Po\xc3\xabziegeschenk voor de Po\xc3\xabzieweek 2017, Rotterdamse kost, maar hij dreef gastvrouw Eva Jinek regelmatig tot wanhoop door gedurende de gehele uitzending dwars door alle andere gasten heen te blijven praten._NEWLINE_In 2017 deed hij mee aan het programma Verborgen verleden, waarin hij op zoek ging naar zijn familieachtergrond. Uit zijn onderzoek bleek dat hij afstamde van Cornelis Gielis (geboren ca. 1675), een cartograaf die de eilandengroep Spitsbergen in kaart had gebracht.\n_START_SECTION_\nVoetbal\n_START_PARAGRAPH_\nDeelder is voetballiefhebber en een verstokt fan van de voetbalclub Sparta ("Sparta, naar vore!"). Toen het Nederlands elftal op het Europees Kampioenschap in 1988 als de aanstaande kampioen de beladen wedstrijd van aartsrivaal Duitsland won, dichtte Deelder: Zij die vielen / rezen juichend / uit hun graf.\n_START_SECTION_\nSpeed (wekamine)\n_START_PARAGRAPH_\nVan Jules Deelder is ook bekend dat hij vaak drugs gebruikt in de vorm van speed. Hij dient zichzelf het middel toe met een injectiespuit. Hij zegt hierover zelf: "Leven zonder speed is het leven niet". Maar ook:"Ik zal drugs echter niet propageren. Ik zal nooit een shotje nemen op het podium of zo. Ik zou het zelf zonder drugs gewoon een stuk minder naar mijn zin hebben". [...] "Het helpt wel bepaalde drempels overwinnen. De drugs moeten nooit een doel op zich worden. Het moet jou niet gaan gebruiken."\n_START_SECTION_\nCitrofiel\n_START_PARAGRAPH_\nDeelder is onwrikbaar citrofiel en verplaatst zich bij voorkeur per Citro\xc3\xabn CX, hoewel hij in een reclamefilmpje voor Basiq Air bereid was om uit een Citro\xc3\xabn DS te stappen._NEWLINE_Jules Deelder houdt van tempo. Hij rijdt volgens eigen zeggen met zijn auto "altijd zo hard mogelijk". In zijn bundel Hol gelach (1997) beschrijft Deelder enkele van zijn verkeersongelukken en bijna-doodervaringen. Ironisch genoeg reed hij in de zomer van 1997 op Voorne-Putten een Citro\xc3\xabn CX total loss tegen een "naar het Oostfront racende brandweermof", een Duitse brandweerwagen die toevallig terugkwam van een oefening in het havengebied Europoort._NEWLINE__NEWLINE_Of zijn verkeersongelukken in deze verhalen werkelijk autobiografisch zijn, is de vraag. In 2012 liet hij weten dat hij nog nooit in een ziekenhuis heeft gelegen, op \xc3\xa9\xc3\xa9n keer na: " Ik werd aangereden door een Duitse brandweerwagen die net had geoefend bij de Euromast."\n_START_SECTION_\nReclame en de eigen BV\n_START_PARAGRAPH_\nJules Deelder trad ook op in radio- en televisiereclames. Voor de \'lichte borrel\' van Legner, de luchtvaartmaatschappij Basiq Air en het wasmiddel Robijn, waarvoor hij zelfs een maagdelijk wit kostuum aantrok. Hij was samen met dichter en performer Johnny van Doorn te zien in een reclame voor het alweer verdwenen zoutje \'Djokja\'. Deelder was al in de jaren 60 actief in de reclamewereld en gold als een talent in Rotterdamse reclamekringen. Zijn motto was daarbij: "Wat nergens op lijkt, is echt". Deelder zei in een interview over reclame: "[Reclame is] ook een cultuuruiting en aangezien ik een BV heb voor verspreiding van eigentijdse cultuur doe ik dus ook aan reclame."_NEWLINE_De BV Deelder bevordert volgens de statuten "Verkoop van eigentijdse cultuuruitingen in de ruimste zin van het woord." In 1995 ging het door belastingschuld en een mislukt kunstproject niet zo goed met de BV Deelder, wat leidde tot een breuk met zijn manager Rene Vallentgoed._NEWLINE_Uiteraard brengen ook zijn gepubliceerde werk en zijn theatershows geld in het laatje en hij sluit zijn theateroptredens ook steevast af met het signeren van ter plekke verkocht werk.\n_START_SECTION_\nJimi Hendrix en het briefje\n_START_PARAGRAPH_\nEen ontmoeting met Jimi Hendrix op 10 november 1967 heeft grote indruk op Deelder achtergelaten. In verscheidene boeken heeft Deelder over deze ontmoeting geschreven, volgens Deelder verliep het gesprek "of we elkaar al j\xc3\xa1\xc3\xa1ren kenden!"._NEWLINE_Er is een reconstructie gemaakt over deze ontmoeting onder de titel "Mind & Fancy". Deelder beweert daarin dat Hendrix hem een handgeschreven briefje gaf. In het interview met Piet Piryns uit 1984 wordt het ook genoemd, maar anno 2004 kon hij het briefje niet meer vinden. Naderhand beweerde Deelders vriendin dat het briefje inmiddels weer was opgedoken. In een uitzending op 29 december 2008 van het tv-muziekprogramma Top 2000 \xc3\xa0 Go-Go heeft Deelder deze inmiddels beroemde anekdote nogmaals uit de doeken gedaan. Hij was dit keer wel in staat het veelbesproken briefje voor de camera te tonen. Er staat geschreven: Let your mind and fancy roll on.\n_START_SECTION_\nPrijzen\n_START_PARAGRAPH_\nIn 1988 ontving Deelder de Anna Blaman Prijs voor zijn gehele oeuvre. In 1999 werd de Johnny van Doornprijs voor de Gesproken Letteren aan hem toegekend. In 2005 ontving Deelder de Edisonprijs voor zijn cd Deelder blijft draaien. In hetzelfde jaar werd hem de Tollensprijs toegekend voor de "grote stilistische kracht van zijn geestrijke oeuvre en zijn pionierswerk voor een moderne theatrale podiumpresentatie van po\xc3\xabzie", aldus het juryrapport. De stad Rotterdam heeft hem in 2004 de Wolfert van Borselenpenning toegekend.'