b'\n_START_ARTICLE_\nLeo Braat\n_START_SECTION_\nLeven en werk\n_START_PARAGRAPH_\nLeendert Pieter Johan Braat ontving zijn opleiding aan de Kunstnijverheidsschool en de Academie Kunstoefening in Arnhem en was een leerling van de beeldhouwer Gijs Jacobs van den Hof, die hem de neoclassicistische stijl bijbracht. Hij voltooide zijn opleiding in Parijs en huwde in 1931 de schilderes en tekenares Maaike Rolvink. Hij was een figuratief beeldhouwer, die kortstondig (van 1946 tot 1950) expressionistisch werkte. Hij werd sterk be\xc3\xafnvloed door de volkskundige keramische werken van de precolumbiaanse cultuur. Daarnaast was hij ook werkzaam als tekenaar, kunstcriticus, organisator, redacteur van De Kroniek voor Kunst en Kultuur (1935 - 1966), medailleur en keramist. Hij was lid en penningmeester van de Nederlandse Kring van Beeldhouwers. Als anti-fascist was hij in de oorlogsjaren lid van de verzetsgroep rond Gerrit van der Veen en redacteur van De Vrije Kunstenaar, een illegaal blad van het kunstenaarsverzet. In januari 1945 werd L. Braat na eerder bezoek aan de regering in Londen, door het Militair Gezag, het hoofd van de sectie Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen aangezocht en tot Luitenant benoemd en er tot de bevrijding en o.a. belast met de Zuivering van Kunstenaars. Uit verzetskringen kende hij ook schrijver Albert Helman, met wie hij zijn leven lang bevriend bleef. Braat schreef een voorwoord tot de tweede druk van de biografie die Helman schreef over Van der Veen: Gerrit-Jan van der Veen. Een doodgewone held (Baarn: Het Wereldvenster, 1977). Ook was hij mede-oprichter van de Stichting Kunstenaarsverzet 1942-1945, een stichting ter ere van Gerrit van der Veen._NEWLINE_Braat woonde en werkte in Amsterdam.'