b"\n_START_ARTICLE_\nFavia\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nHet geslacht Favia zoals voorgesteld door Milne-Edwards, was gebaseerd op morfologische kenmerken van het kalkskelet. Tot 2012 hadden er zo'n zestig soorten voor kortere of langere tijd een naam in dit geslacht gekregen. In dat jaar publiceerden Ann F. Budd et al. de resultaten van een studie, gebaseerd op moleculair werk, naar de verwantschappen van soorten uit de onderorde Faviina. Een van hun bevindingen was dat Favia een polyfyletisch geslacht was. Het deel waartoe de typesoort (Flavia fragum) behoorde was maar een klein geslacht, en hoorde thuis in dezelfde familie als het geslacht Mussa (in de familie Mussidae); het overgrote deel van de soorten, allemaal uit het Australaziatisch- en Ori\xc3\xabntaals gebied, hoorde volgens de onderzoekers thuis in het geslacht Dipsastraea, in de familie Merulinidae. Deze opinie is sindsdien door verschillende experts overgenomen."