b'\n_START_ARTICLE_\nSolovetski-eilanden\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nDe eerste menselijke bewoning van de eilanden begon in het Mesolithicum toen de klimatologische omstandigheden gunstiger waren dan tegenwoordig. Er zijn grafmonumenten gevonden die dit aantonen._NEWLINE_In 1429 kwamen twee monniken, German en Savvati, van het Kirillo-Belozerskiklooster, op de eilanden een nieuw Solovetskiklooster te stichten.  Omstreeks 1582-1594 werd een eerste stenen fort gebouwd en ontwikkelde de eilanden zich tot een religieus, cultureel en militair centrum. Vanwege de ge\xc3\xafsoleerde ligging diende het klooster al vanaf de 16e eeuw als plaats waarnaar tegenstanders van het regime verbannen werden. In 1668-76 werd het klooster belegerd door regeringstroepen omdat het in opstand was gekomen tegen de kerkhervormingen van patriarch Nikon van Moskou. Door de bouw van een nieuw fort aan de monding van de Noordelijke Dvina verloor het de militaire functie in 1774. Het fort bleef overigens wel in gebruik als gevangenis._NEWLINE_Tijdens de Krimoorlog voer een squadron van drie Britse oorlogsschepen onder leiding van HMS Miranda de Witte Zee in. Ze beschoten met hun kanonnen het fort en klooster. De aanval op het hoofddoel Archangelsk was niet succesvol._NEWLINE_Na de Oktoberrevolutie in 1917 werd het klooster gesloten op last van de Sovjetautoriteiten. In 1920 werd de eerste gevangenis op Solovetski geopend, op initiatief van Dzerzjinski (hoofd van de Tsjeka), bestemd voor de isolatie van contrarevolutionairen (hoofdzakelijk socialisten die aanvankelijk veel contacten met de buitenwereld in stand wisten te houden). In 1921 werd het hoofdeiland omgevormd tot een van de eerste gevangenenkampen, een voorloper van de goelags en in 1926 werd hier begonnen met de systematische toepassing van dwangarbeid toen door Naftali Frenkel (een gevangene die van onder af opklom tot kampcommandant van Solovetski) het systeem van voedsel naar prestatie werd ingevoerd. De misstanden in het Solovetskikamp voor Speciale Doeleinden (Russisch: \xd0\xa1\xd0\xbe\xd0\xbb\xd0\xbe\xd0\xb2\xd0\xb5\xd1\x86\xd0\xba\xd0\xb8\xd0\xb9 \xd0\xbb\xd0\xb0\xd0\xb3\xd0\xb5\xd1\x80 \xd0\x9e\xd1\x81\xd0\xbe\xd0\xb1\xd0\xbe \xd0\x9d\xd0\xb0\xd0\xb7\xd0\xb2\xd0\xb0\xd0\xbd\xd0\xb8\xd1\x8f, \xd0\xa1\xd0\x9b\xd0\x9e\xd0\x9d, Solovetskij Lager Osobogo Naznachenija, SLON) waren in het westen bekend, en waren een bron van kritiek van westerse landen op de Sovjet-Unie. Om een einde te maken aan deze kritiek, werd de socialistische schrijver Maksim Gorki in 1929 naar het kamp gestuurd om een positief rapport te schrijven, nadat het kamp eerst grondig was opgeknapt. In 1939 werd het kamp gesloten; enerzijds omdat het vanwege de dreiging van de Tweede Wereldoorlog omgevormd moest worden tot marinebasis, anderzijds omdat het kamp te dicht bij de grens met Finland lag, waardoor de gevangenen te makkelijk zouden kunnen ontsnappen._NEWLINE_De eilanden zijn per boot onder andere te bereiken vanuit Kem; dit is dezelfde route die politieke gevangenen ook aflegden. Sinds 1992 is de archipel opgenomen op de UNESCO Werelderfgoedlijst.'