b'\n_START_ARTICLE_\nSpanningsdeler\n_START_PARAGRAPH_\nEen spanningsdeler is een schakeling die een elektrische spanning in delen splitst. Het doel is om van een beschikbare voedingsspanning een lagere spanning af te leiden, bijvoorbeeld voor de basisinstelling van een transistorversterker._NEWLINE_Dit gebeurt dan door de spanningsbron over twee of meer in serie geschakelde weerstanden te zetten. In de simpelste vorm ziet het schema er uit als in de figuur rechts._NEWLINE_De aangelegde spanning U verdeelt zich over de beide weerstanden en wel precies in de verhouding van hun waarden. Wanneer dus U = 10 volt en R1:R2 = 1:9 dan valt over weerstand R1, 1 volt en over R2, 9 volt, het gaat om de verhouding. De werkelijke waarde doet er dus niet toe. Weerstanden van 1 en 9 ohm geven voor wat de spanningsdeling betreft precies hetzelfde resultaat als weerstanden van 100 k\xce\x8f en 900 k\xce\x8f. De keuze van de concrete weerstandswaarden hangt af van de gewenste stroom. In de praktijk berekent men de spanning over R2 het snelst met de formule:_NEWLINE_Wanneer men de beide vaste weerstanden van de spanningsdeler vervangt door \xc3\xa9\xc3\xa9n variabele met middenaftakking, een zogenaamde potentiometer, heeft men een variabele spanningsdeler._NEWLINE_De spanning op de middenaftakking, de zogenaamde loper, is instelbaar op iedere waarde tussen 0 en U zodat een proportionele (analoge) regeling is verkregen. De weerstandswaarde boven de loper is steeds te zien als R1 en die onder de loper als R2. Omdat ze complementair zijn (de totale weerstandswaarde van de potentiometer is een constante), ziet men ook dat het louter gaat om het verhoudingsgetal._NEWLINE_Wanneer men tussen de nulpotentiaal (de onderste lijn van het schema) en de loper een voltmeter aansluit, kan men daarop zien hoe de spanning met de potentiometer tussen 0 en U is in te stellen._NEWLINE_Afhankelijk van het doel waarvoor men de spanningsdeler samenstelt, zal ook de stroom die door de schakeling vloeit moeten worden berekend en deze wordt bepaald door de absolute waarde van de weerstanden of potentiometer.\n_START_SECTION_\nBerekening met behulp van de Wet van Ohm\n_START_PARAGRAPH_\nDe formule voor een spanningsdeler volgt uit de Wet van Ohm: . In de spanningsdeler is de totale weerstand (de vervangingsweerstand) , waaruit volgt dat de stroom in het netwerk gelijk is aan . Deze stroom vloeit door beide weerstanden en aldus is voor beide weerstanden de spanningsval te berekenen:  en ._NEWLINE_In de praktijk zullen echter de beschikbare spanning U en de te verkrijgen (deel)spanning U2 tevoren bekend zijn en dient men juist de weerstanden te berekenen. Deze volgen uit:_NEWLINE_, resp. ._NEWLINE_Hierbij moet wel worden bedacht dat de weerstanden van de spanningsdeler elk een "nutteloos" vermogen verbruiken (elektrotechnisch: dissiperen) gelijk aan ._NEWLINE_Bovendien werkt het alleen met een hoogohmige belasting en een constante stroom; als de stroom varieert, varieert ook de spanningsval over de weerstanden. Met een laagohmige belasting (over R\xe2\x82\x82) gaat er een hogere stroom door R\xe2\x82\x81 dan door R\xe2\x82\x82 waardoor er geen evenredige spanningsdeling meer is. Als de spanning constant moet zijn bij vari\xc3\xabrende stroom, moet een spanningsregelaar gebruikt worden.\n_START_SECTION_\nDuaal\n_START_PARAGRAPH_\nHet duale begrip van de spanningsdeler is de stroomdeler'