b'\n_START_ARTICLE_\nVerdrag van Valiesar\n_START_PARAGRAPH_\nHet Verdrag van Valiesar of de wapenstilstand van Valiesar (Zweeds: Stillest\xc3\xa5ndet i Valiesar; Russisch: \xd0\x92\xd0\xb0\xd0\xbb\xd0\xb8\xd0\xb5\xd1\x81\xd0\xb0\xd1\x80\xd1\x81\xd0\xba\xd0\xb8\xd0\xb9 \xd0\xb4\xd0\xbe\xd0\xb3\xd0\xbe\xd0\xb2\xd0\xbe\xd1\x80 1658; Estisch: Vallisaare vaherahu)  was een wapenstilstand die een einde maakte aan de Russisch-Zweedse Oorlog van 1656-1658. Het staakt-het-vuren werd gesloten op 20 december 1658 in Valiesar, een dorpje ten noorden van Narva in Estland.\n_START_SECTION_\nHet verdrag\n_START_PARAGRAPH_\nZweden en Rusland sloten een wapenstilstand voor een periode van drie jaar. De Russen mochten in deze periode de gebieden in Ingermanland en Lijfland behouden die ze op 21 mei 1658 bezet hielden. Hieronder vielen onder meer Kokenhusen, Dorpat, Marienborg, Syrensk, Yama, Dinaburg, R\xc4\x93zekne en enkele kleinere plaatsen._NEWLINE_Daarnaast kwamen Zweden en Rusland overeen om geen steun te verlenen aan Polen-Litouwen of een andere vijand van de andere partij. Krijgsgevangenen werden vrijgelaten en er mocht weer vrije handel tussen de twee landen gevoerd worden. _NEWLINE_De wapenstilstand werd nooit geratificeerd door de Russen. Het verdrag was vooral bedoeld als een manier voor de Russen om tijd te winnen.'