b"\n_START_ARTICLE_\nGerrit Doorwaard Niermans\n_START_SECTION_\nLevensloop\n_START_PARAGRAPH_\nGerrit Doorwaard werd geboren als kind van een houtkoper. Hij trouwde op 7 maart 1835 voor het eerst, met zijn vrouw kreeg hij zes kinderen. Na haar overlijden, in 1846, zou hij nog drie keer huwen. Zijn tweede vrouw overleed al binnen vier maanden, met zijn derde echtgenote kreeg hij twee kinderen en met zijn vierde drie. De Frans-Nederlandse architect Eduard Johan was hier \xc3\xa9\xc3\xa9n van. Doorwaard zou al zijn vrouwen overleven en overleed zelf in 1871. Hij ligt begraven op de begraafplaats Boerenkerkhof in Lonneker.\n_START_SECTION_\nStijl\n_START_PARAGRAPH_\nDe stijl van Gerrit Doorwaard Niermans komt overeen met de stijl van de tijd waarin hij leeft. Over het algemeen zijn de ontwerpen sober, soms ge\xc3\xafnspireerd door de klassieke oudheid. De Grooten Stoom is bijvoorbeeld bijna geheel ontworpen als praktische omhulling van de inhoud, er waren geen versieringen of andere onnodige details. Gebouwd naar Engels voorbeeld was het met vijf bouwlagen en een zolder een voor Twente ongekend groot fabrieksgebouw. In die tijd moet het grote geld in de katoenindustrie nog worden verdiend, er is dus meestal een karig budget. De Grooten Stoom is bij een fabrieksbrand in 1890 geheel in de as gelegd en niet herbouwd._NEWLINE_Voor latere projecten is er meer geld beschikbaar en vooral na de stadsbrand als de economie met sprongen vooruit gaat is er ruimte voor inspiratie en durf. Toch komen Niermans' ontwerpen niet los van wat, door de rijksdienst monumenten, omschreven wordt als neoclassistisch en eclectisch. Deze stijlen zijn in die tijd gebruikelijk maar niet erg vernieuwend. Zijn grootste verdiensten liggen dan ook voornamelijk in zijn werk als stadsarchitect met name na de grote brand van 1862.\n_START_SECTION_\nStadsarchitect\n_START_PARAGRAPH_\nDe functie van stadsarchitect in de 19e eeuw kan worden omschreven als bouwmeester, inspecteur en aannemer. Na de Gemeentewet van 1851 zijn stadsbesturen verplicht hun werken openbaar aan te besteden waardoor de taak als aannemer minder nadruk krijgt. Vanaf de jaren 40 van de 19e eeuw tot aan zijn dood bekleedt Niermans deze functie, hij is verantwoordelijk voor alle publieke werken binnen de stad en voor de realisering van de in opdracht van het gemeentebestuur te bouwen werken. Veel van deze werken worden in eigen beheer uitgevoerd. Vooral bij de wederopbouw na de grote stadsbrand van 1862 geeft hij op inspirerende wijze leiding aan de herbouw. Hij wordt enigszins verrast door de burger Platvoet die net over de grens in Alst\xc3\xa4tte een huis koopt, dit naar Enschede laat overbrengen en het daar opbouwt. Slechts 21 dagen na de brand staat er het eerste huis, het gemeentebestuur kondigt per direct een bouwverbod af om de wederopbouwplannen goed te kunnen uitwerken._NEWLINE_Door de noodzaak van modernisering zijn veel beleggers (Van Heek, Ter Kuile, Jannink, Scholten en Blijdenstein) bereid om hier een nieuwe start te maken en worden buiten de stad een aantal nieuwe fabrieken gesticht. Binnen de grachten komen de huizen voor de gegoede burgers, de plattegrond berust op het oude stratenplan. Buiten de stad, bij de fabrieksgebouwen komen de woningen voor de arbeiders. Deze woningen worden ontworpen door de meestertimmerman van de aannemer. Voor zijn functie als stadsarchitect heeft Niermans niet zozeer artistieke gaven nodig maar meer zijn leidinggevende en organisatorische capaciteiten die hij ook bij de stichting van de weefschool en de bouw van de Grooten Stoom heeft getoond."