b'\n_START_ARTICLE_\nOeno\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nOeno werd ontdekt door kapitein Henderson in 1819. In 1824 kreeg het eiland zijn huidige naam, toen de walvisvaarder Oeno het eiland bezocht. Vele schepen zijn sindsdien op het eiland vergaan, waarvan de meest tragische in 1893. Bij het redden van de bemanning van dit schip, de Bowden, liep een van de inwoners van Pitcairn tyfus op. Bij aankomst op Pitcairn verspreidde de ziekte zich en doodde 13 inwoners van Pitcairn._NEWLINE_In 1902 werd het eiland onderdeel van de Britse kolonie Pitcairneilanden.\n_START_SECTION_\nVakantie en activiteiten op het eiland\n_START_PARAGRAPH_\nHet eiland wordt af en toe bezocht door de inwoners van Pitcairn, die het gebruiken als hun vakantie-eiland (vooral zonnebaden op de prachtige stranden) en die er de bladen van de schroefpalm (Pandanus) plukken, om er manden van te maken. Voor deze vakanties, die de helft van de bevolking van Pitcairn kunnen bevatten, is een dorp gebouwd door de Pitcairners zelf. Dit dorp wordt dus het grootste gedeelte van het jaar niet bewoond en bestaat uit een hotel en een aantal huizen. Door de overheid en bewoners van Pitcairn is er een plantage aangelegd met miro (strandpopulieren), als initiatief om verdere ontbossing tegen te gaan.\n_START_SECTION_\nFlora en fauna\n_START_PARAGRAPH_\nHet eiland bevat na een opruimactie in 1997, zo goed als geen Polynesische ratten meer, waardoor de vogelpopulaties op het eiland zich weer hebben uitgebreid._NEWLINE_Zo bevat het eiland onder andere een grote populatie overwinterende zuidzeewulpen (Numenius tahitiensis). Verder bevat het zeevogels, zoals de Murphy-stormvogel (Pterodroma ultima), roodpootgent (Sula sula) en maskergent (Sula dactylatra)._NEWLINE_Ook bevat het de grootste op het land levende geleedpotige: de klapperdief (Birgus latro), een krabbensoort._NEWLINE_In de lagune bevinden zich verder een groot aantal vissoorten._NEWLINE_De vegetatie is zeer gevarieerd. Het bevat onder andere de meest zuidoostelijke populatie van de zeer zeldzame Hedyotis romanzoffiensis (Familie Rubiaceae\xe2\x87\x92Hedyotis) en de boom-tournefortia (Tournefortia argentea), die hier tot een exceptionele hoogte van acht meter kan groeien.'