b"\n_START_ARTICLE_\nDaniil Charms\n_START_PARAGRAPH_\nDaniil Charms (Russisch: \xd0\x94\xd0\xb0\xd0\xbd\xd0\xb8\xd0\xb8\xd0\xbb \xd0\xa5\xd0\xb0\xd1\x80\xd0\xbc\xd1\x81), pseudoniem van Daniil Ivanovitsj Joevatsjov (Russisch: \xd0\x94\xd0\xb0\xd0\xbd\xd0\xb8\xd0\xb8\xd0\xbb \xd0\x98\xd0\xb2\xd0\xb0\xd0\xbd\xd0\xbe\xd0\xb2\xd0\xb8\xd1\x87 \xd0\xae\xd0\xb2\xd0\xb0\xd1\x87\xd1\x91\xd0\xb2) (Sint-Petersburg, 30 december 1905 - 2 februari 1942) staat  bekend als Ruslands grootste absurdistische schrijver en dichter, maar de weg naar deze roem was moeilijk.\n_START_SECTION_\nLeven en Werk\n_START_PARAGRAPH_\nAls zoon van een literator die nog in contact stond met Leo Tolstoj, volgde hij een technische opleiding, die hij echter niet afrondde. Aan het eind van de jaren 20 startte hij met onder anderen Aleksandr Vvedenski en Nikolaj Zabolotski de literaire beweging OBERIU, 'vereniging voor re\xc3\xable kunst'. Deze groepering maakte absurdistische werken en hield literaire avonden - met als hoogtepunt de avond 'Drie Linkse Uren' uit 1928. Al gauw was Charms, immer gehuld in Sherlock Holmes-achtige kledij en met een pijp in de mond, een opvallende verschijning in zijn geliefde Petersburg. Zijn werk kenmerkte zich door de korte, van iedere vorm van logica gespeende verhalen, die vol zitten met willekeurig geweld en onverwachte wendingen, wat een nauwe band met het angstige leven van het stalinistische Rusland van de jaren '20 en 30 laat zien. Daarnaast schreef hij po\xc3\xabzie, de novelle 'De oude vrouw', filosofische en mathematische traktaten, en zijn er van hem vele brieven bewaard gebleven die de onlosmakelijke mengeling tussen de mens en de schrijver Charms laten zien, hetgeen bijdraagt aan de mythevorming rond zijn persoon._NEWLINE_Met de opkomst van de Stalinterreur werd het voor niet-conformistische schrijvers steeds moeilijker om te overleven, en zo ook voor Charms. OBERIU verdween, en Charms werd in 1931 veroordeeld tot verbanning naar Koersk, waarvandaan hij in 1933 terugkeerde. Daar legde hij zich, omdat zijn werk voor volwassenen niet-publicabel was geworden, toe op kinderliteratuur. Uiteindelijk werd hij in 1941, tijdens het beleg van het Leningrad (tot 1924 Petersburg genoemd), gearresteerd en krankzinnig verklaard. Charms stierf begin 1942, vermoedelijk uitgehongerd, in de psychiatrische afdeling van de gevangenis Kresty in Leningrad. Hij heeft geen graf. Over zijn verdwijning schreef de Russische zanger Aleksandr Galitsj een lied, 'De tabaklegende', waarin hij zich voorstelt dat Charms niet dood is, maar gewoon al jaren door het land dwaalt om sigaretten te kopen, maar de winkels op zijn weg steeds gesloten vindt en dus verder moet verdertrekken._NEWLINE_Na Charms' dood vond zijn vriend Jakov Droeskin diens manuscripten terug in het huis van Charms, waardoor dat voor de wereld bewaard is gebleven. Vooral nadat Gorbatsjov de glasnost-politiek invoerde, veroverde Charms de wereld en inmiddels zijn er vele films en toneelstukken gewijd aan zijn werk."