b'\n_START_ARTICLE_\nPaul Dogger\n_START_SECTION_\nJunioren\n_START_PARAGRAPH_\nDogger (links op de foto) tenniste in zijn jeugd bij tennisvereniging A.L.T.C. Popeye Goldstar in Amsterdam, waar hij werd getraind door onder anderen Cees Houweling._NEWLINE_Dogger was in de jeugd een groot talent. Zijn vriend Richard Krajicek (rechts op de foto) was zijn rivaal. Hij werd Nederlands kampioen outdoor t/m 14 (1985) en 16 (1985/87) jaar en Nederlands kampioen indoor t/m 14 (1985), 16 (1986/87) en 18 (1987) jaar. Hij won de Oranje Bowl (het officieuze wereldkampioenschap voor de jeugd) t/m 16 jaar in 1987 op hardcourt.\n_START_SECTION_\nSenioren\n_START_PARAGRAPH_\nIn 1987 werd hij op zijn 16de professional. Door de afzegging van Miloslav Me\xc4\x8d\xc3\xad\xc5\x99 kreeg hij een kans op het gravel-demonstratietoernooi van Ede van Gies Pluim in mei 1988. Dat toernooi was van ATP-toernooiniveau. Als 16-jarige won hij in de 1ste ronde van Thierry Tulasne. In de 2de ronde won hij van Michiel Schapers. In de kwartfinale wist hij het de toenmalige nummer \xc3\xa9\xc3\xa9n, Ivan Lendl, relatief moeilijk te maken (6-4, 6-4 nederlaag)._NEWLINE_In juli 1988 won hij het gravel-Challengertoernooi van Oporto. In de halve finale won hij van de nummer 88 Andrei Olhovsky. In de finale versloeg hij Michiel Schapers, de nummer 42. In juli 1988 speelde hij ook mee in de Davis Cup tegen Rusland maar verloor beide partijen tegen Andrej Tsjesnokov en Andrei Cherkasov. In die maand won hij nog in de 1ste ronde van Huub van Boeckel op het ATP Toernooi van Hilversum, uiteindelijk zijn enige ATP-toernooi-overwinning._NEWLINE_Dogger bereikte - net 17 jaar - plaats 191 op de wereldranglijst in augustus 1988. Hij haalde daarna nooit meer het niveau van de lente en zomer van 1988. Hij verloor een jaar door een chronische longontsteking en een dubbele oogontsteking. In 1989 speelde hij wederom op het demonstratietoernooi van Ede en verloor van John McEnroe met 6-1 6-3. In 1989 haalde hij drie keer de kwartfinale van een Challengertoernooi. In 1990 haalde hij een keer de kwartfinale van een Challengertoernooi._NEWLINE_Hij kreeg steeds meer aandacht voor zaken buiten het tennis als meisjes, uitgaan en drugs, werd twee keer getroffen door een liesbreuk en zijn prestaties werden minder._NEWLINE_In oktober 1991 speelde hij voor het laatst op een Challenger-toernooi. Drie en een half jaar na zijn spectaculaire opkomst in 1988 was de tenniscarri\xc3\xa8re van Dogger op 20-jarige leeftijd voorbij. Hij ging nog tot begin 1993 door, zonder goede resultaten. Dogger stopte na vijf en een half jaar met fulltime-tennis.\n_START_SECTION_\nSpeelstijl\n_START_PARAGRAPH_\nDogger had een zwakke service; hij kon er weinig snelheid mee genereren. Dat was zijn achilleshiel. Zijn volleyspel was beter maar ook niet goed. Aanvallend kon hij - vanuit het perspectief van service-volley - weinig brengen._NEWLINE_Hij had echter wel een goede forehand die hij speelde met een western grip. Door de western grip kon hij goed met topspin spelen. Hij had een beweeglijke en goede polsactie in de forehand. Zijn dubbelhandige backhand was ook goed en daarmee kon hij ook goed spin mee genereren. Hij was snel en had een goed voetenwerk, mede door zijn lichte gewicht. Hij had een goed balgevoel en blonk uit in dropshots. Dogger speelde een baselinespel waarbij hij als een tacticus het spel dirigeerde. Hij miste - met name door zijn zachte service - power en speelde met te weinig dreiging voor het tijdperk waarin hij speelde.\n_START_SECTION_\nNa het professionele tennis\n_START_PARAGRAPH_\nNa zijn spelersloopbaan ging hij aan de slag als tennistrainer._NEWLINE_Dogger is korte tijd werkzaam geweest als coach van Jennifer Capriati en Brenda Schultz-McCarthy (WTA-Tour)._NEWLINE_Hij ging steeds zwaarder drugs gebruiken totdat hij als tennisleraar niet meer kon functioneren. Na een interventie van zijn vriend Richard Krajicek en bondscoach van de KNLTB Stanley Franker kickte hij in de Verenigde Staten af. Daar ontmoette hij ook zijn huidige vrouw._NEWLINE_Dogger is uiteindelijk tennistraining gaan geven op clubniveau in Nederland._NEWLINE_Zijn vader Fred Dogger was een tennistrainer die behoorde tot de nationale top.\n_START_SECTION_\nPriv\xc3\xa9leven\n_START_PARAGRAPH_\nDogger is getrouwd met een Amerikaanse met wie hij twee kinderen heeft. Een kind uit een eerdere relatie behoort ook tot het gezin.'