b"\n_START_ARTICLE_\nJemenkameleon\n_START_SECTION_\nNaam\n_START_PARAGRAPH_\nDeze soort wordt abusievelijk ook weleens yemenkameleon of helmkameleon genoemd vanwege de sterk vergrote oorkwab, net als bij de 'echte' helmkameleon (Chamaeleo hoehnelii), maar die van de laatste soort is beduidend kleiner. De Nederlandse naam verraadt een deel van het verspreidingsgebied; Jemen en het zuidwesten van Saoedi-Arabi\xc3\xab.\n_START_SECTION_\nUiterlijke kenmerken\n_START_PARAGRAPH_\nDe determinatie is meestal niet moeilijk; de oorkwab heeft een enorme vergroeiing aan de bovenzijde die duidelijk boven de kop uitsteekt en bestaat uit een vergroeiing van de schedel. De rugkam heeft vrij grove stekels, maar de keelkam heeft grovere stekels, er is geen echte keelzak aanwezig. Met ruim 50 centimeter is dit een van de grotere soorten, mannetjes kunnen de 60 centimeter bereiken maar vrouwtjes blijven vaak de helft kleiner. De jemenkameleon is berucht vanwege het asociale gedrag tegenover soortgenoten, behalve in de paartijd. Dan wordt ook de basiskleur iets donkerder, maar voor mensen is dat moeilijk waar te nemen. Verder heeft deze soort een lichte streep op de flank, die niet altijd even duidelijk zichtbaar is.\n_START_SECTION_\nAlgemeen\n_START_PARAGRAPH_\nDe jemenkameleon eet insecten en andere kleine ongewervelden, maar ook wel grotere prooien zoals vogels, kleine zoogdieren en hagedissen, die met de kleverige tong gevangen worden. Ook plantendelen zoals bessen en bladeren worden gegeten, maar planten maken maar een klein deel van het menu uit. Deze soort komt voor op een hoogte tot 2500 meter boven zeeniveau in drogere streken zoals bossen in hoogvlakten, oevers van rivieren en meren met een dichte vegetatie en warme kustgebieden. De kameleon houdt zich meestal op in struiken en komt zelden op de bodem. De hagedis wordt niet ouder dan vijf jaar, een vrouwtje wordt maar drie jaar oud.\n_START_SECTION_\nVerzorging\n_START_PARAGRAPH_\nDeze kameleon wordt weleens aangeboden in de dierenhandel, en soms zelfs aangeprezen als beginnerssoort. Hoewel de jemenkameleon zeker niet de moeilijkste soort van de kameleons is, kennen alle soorten kameleons vele nadelen ten opzichte van andere hagedissen, zoals een scala aan ziektes, een hekel aan aanraking en een grote gevoeligheid voor parasieten en een gebrek aan kalk (vooral de eierleggende vrouwtjes), UV-licht en vitaminen. Dit wordt door een beginner niet zelden onderschat; kameleons zijn niet zo taai als veel andere reptielen en overleven een slechte verzorging of veel stress niet lang."