b"\n_START_ARTICLE_\nCaribische lamantijn\n_START_SECTION_\nAnatomie\n_START_PARAGRAPH_\nNet als de andere lamantijnen is de Cara\xc3\xafbische lamantijn geheel aan een leven onder water aangepast. Het dier heeft geen achterste ledematen, en een dunne vacht over het gehele lichaam. Deze dient ter vermindering van de ontwikkeling van algen op de huid. De gemiddelde Cara\xc3\xafbische lamantijn is ongeveer 2,5 tot 4,5 meter groot en tussen de 200 en 600 kg zwaar. Er zijn echter ook exemplaren van 1500 kg waargenomen. De vrouwtjes zijn over het algemeen groter dan de mannetjes. De grote staart dient voor de voortstuwing. De voorpoten worden gebruikt als peddels, om over de bodem te lopen of voedsel vast te houden\n_START_SECTION_\nLeefgebied\n_START_PARAGRAPH_\nDe Carabische lamantijn leeft in de ondiepe kustgebieden van West-Indi\xc3\xab. Door grote veranderingen in de zoutheid van het water trekken de dieren soms naar ondiepe rivieren en estuariums. De Cara\xc3\xafbische lamantijn kan alleen in tropische en subtropische gebieden overleven ten gevolge van een extreem lage metabolische waarde en de dunne laag lichaamsvet. In de zomer trekken de zoogdieren noordwaarts, soms tot aan Rhode Island.\n_START_SECTION_\nLeefwijze\n_START_PARAGRAPH_\nCaribische lamantijnen zijn, in tegenstelling tot wat hun logge lichaamsbouw doet vermoeden, verrassend beweeglijk in het water. De dieren kunnen in het water salto's maken en koppetje duiken. Lamantijnen zijn niet territoriaal en vermijden de aanwezigheid van roofdieren. Ze hebben zich dan ook vooral ontwikkeld in gebieden zonder natuurlijke vijanden._NEWLINE_Grote volwassen Caribische lamantijnen kunnen op \xc3\xa9\xc3\xa9n dag bijna 100 kg zeegrassen en andere waterplanten verorberen. De kiezen waarmee ze de planten fijnmalen, worden verschillende malen tijdens hun leven vervangen. Het is ook bekend dat Cara\xc3\xafbische lamantijnen ongewervelde dieren en vis eten.\n_START_SECTION_\nVoortplanting\n_START_PARAGRAPH_\nHoewel vrouwelijke Cara\xc3\xafbische lamantijnen voornamelijk solitair leven, ontmoeten mannetjes en vrouwtjes elkaar in de bronsttijd. De meeste vrouwtjes zijn geslachtsrijp tussen de leeftijd van zeven en negen jaar, maar soms komt het voor dat een vrouwtje van vier jaar al voor nakomelingen kan zorgen. De incubatietijd duurt twaalf tot veertien maanden. Normaal wordt er \xc3\xa9\xc3\xa9n kalf geboren, alhoewel tweelingen ook mogelijk zijn. Het jong wordt geboren met kiezen en valse kiezen, die het dier toestaan binnen enkele weken na geboorte zelf zeegrassen te eten."