b'\n_START_ARTICLE_\nJoseph de Maistre\n_START_PARAGRAPH_\nJoseph, graaf de Maistre (Chamb\xc3\xa9ry, 1 april 1753 \xe2\x80\x93 Turijn, 26 februari 1821) was een Savoyaards politicus, schrijver en filosoof, die beschouwd wordt als een van de intellectuele grondleggers van de Franse contrarevolutie.\n_START_SECTION_\nLeven\n_START_PARAGRAPH_\nJoseph de Maistre werd geboren in 1753 in Chamb\xc3\xa9ry in Savoye, dat toen nog samen met Pi\xc3\xabmont en Sardini\xc3\xab een onafhankelijk koninkrijk vormde en stamde uit een adellijke familie. Zijn vader, Xavier de Maistre, gaf hem een christelijke opvoeding en hij werd opgeleid bij de Jezu\xc3\xafeten. Meteen na zijn studies, op twintigjarige leeftijd, begon hij aan een carri\xc3\xa8re in de magistratuur. In 1788 werd hij senator. In 1793, na het binnenvallen van de Franse troepen in Savoye, volgde hij zijn koning in ballingschap naar Sardini\xc3\xab. Tijdens deze eerste periode van de Franse Revolutie schreef hij verscheidene politieke werken, waaronder Consid\xc3\xa9rations sur la France, waarin hij een oordeel velde over de situatie van Frankrijk, zonder ooit Frankrijk te hebben bezocht._NEWLINE_In 1803 werd hij naar Sint-Petersburg afgevaardigd als Savoyaans diplomaat. Daar publiceerde hij in 1810 zijn Essai sur le principe g\xc3\xa9n\xc3\xa9rateur des institutions politiques, een werk over sociale politiek._NEWLINE_In 1816 bezocht de Maistre dan uiteindelijk Frankrijk. Men onthaalde hem met veel bewondering, want hij had twintig jaar daarvoor de Restauratie in Frankrijk voorspeld. Hoewel hij zeer gelukkig was met deze ontwikkeling, rustte de Maistre niet op zijn lauweren en publiceerde hij nog enkele ophefmakende geschriften: Du Pape (1819) en Les Soir\xc3\xa9es de Saint-P\xc3\xa9tersbourg (1821). Dit waren werken waarin hij zijn laatste gedachten over de christelijke maatschappij, de Kerk en de Voorzienigheid neerschreef._NEWLINE_Jospeh de Maistre overleed op 26 februari 1821.\n_START_SECTION_\nZijn gedachtegoed\n_START_PARAGRAPH_\nJoseph de Maistre was een van de voornaamste intellectuele tegenstanders van de Franse Revolutie. Men kan hem beschouwen als de theoreticus van het reactionaire denken, van de christelijke contra-revolutie. Voor hem was de Franse revolutie een ramp van historische omvang, waarvan hij in Consid\xc3\xa9rations sur la France, hoofdstuk IV zei dat ze radicaal slecht was ("elle est mauvaise radicalement"). De Maistre kantte zich ook tegen het rationalisme van de 18e eeuw en de schrijvers van de Encyclop\xc3\xa9die. Hij stelde daar het gezond verstand, religie en de ongeschreven wetten tegenover. Hij was bijgevolg ook tegen de idee van de rechten van het individu, die zo werden opgehemeld door de verdedigers van de Revolutie._NEWLINE_De Maistre was voorstander van een ultramontane theocratie en plaatste het menselijk gezag volledig onder de onbeperkte macht van de goddelijke Voorzienigheid. Slechts \xc3\xa9\xc3\xa9n orde, zowel op politiek als op sociaal vlak, komt overeen met de wetten van het universum: de koninklijke orde, gebaseerd op een dynastie.'