b'\n_START_ARTICLE_\nCarpentier\n_START_PARAGRAPH_\nCarpentier is een Zuid-Nederlandse adellijke familie.\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nDe geschiedenis van dit geslacht gaat terug tot 1692. In 1747 verleende keizerin Maria Theresia erfelijke adel aan de koopman  Nicolas Carpentier, enkele maanden voor zijn overlijden. In 1822 en 1827 volgde adelserkenning voor drie telgen. _NEWLINE_Anno 2019 is er nog een mannelijke telg in leven, jhr. ir. Jean-Claude Carpentier (1943) die ongehuwd is waardoor het geslacht op uitsterven staat.\n_START_SECTION_\nThomas Carpentier\n_START_PARAGRAPH_\nThomas Corneile Carpentier (Oostende, 20 augustus 1748 - Gent, 8 augustus 1828) was officier van de genie en vervolgens luitenant-kolonel van de cavalerie. Hij was ook ontvanger-generaal voor Oost-Vlaanderen en lid van de Adellijke Wacht in Wenen. _NEWLINE_In 1827 werd hij, onder het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, erkend in de erfelijke adel. Hij trouwde in 1791 met Marie Schepers (\xc2\xb01765). Ze hadden twee zoons die echter niet trouwden: Gustave sneuvelde in Rusland in 1812 en Alexandre stierf in 1848.\n_START_SECTION_\nNorbert Carpentier\n_START_PARAGRAPH_\nNorbert Alexandre Joseph Carpentier (Antwerpen, 9 oktober 1754 - Vilvoorde 15 oktober 1831) was ontvanger-generaal van douane en accijnzen voor de provincie Antwerpen. In 1822 werd hij in het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden erkend in de erfelijke adel. In 1777 trouwde hij met Jos\xc3\xa9phine Charl\xc3\xa9 (1755-1807) en ze hadden vijf kinderen, onder wie drie zoons die voor nageslacht zorgden. _NEWLINE_Anno 2016 is slechts een mannelijke nazaat in leven, ingenieur jhr. Jean-Claude Carpentier (\xc2\xb01943), die vrijgezel is gebleven. Het volledig uitdoven van de familie Carpentier ligt dan ook in het vooruitzicht.'