b"\n_START_ARTICLE_\nMeester van 1499\n_START_PARAGRAPH_\nDe Meester van 1499 is de noodnaam voor een anonieme schilder uit de Zuidelijke Nederlanden die actief was omstreeks het einde van de vijftiende eeuw. Hij maakte deel uit van de kunststroming die gekend is als de Vlaamse Primitieven. Hij heeft zijn noodnaam te danken aan het werk dat met zekerheid aan hem wordt toegeschreven, het diptiek van abt Christiaan de Hondt nu in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen. Achteraan is dit kernwerk van de meester gesigneerd met de datum 1499, wat hem zijn noodnaam gegeven heeft. Naast deze diptiek is er met vrij grote zekerheid  nog een tweede werk aan hem toe te schrijven namelijk de Annunciatiediptiek in de Gem\xc3\xa4ldegalerie van de Staatliche Museen zu Berlin, die hierbij wordt afgebeeld. Beide diptieken zijn vrij klein van afmeting voor een olieverfschilderij en doen aan miniaturen denken. Bodo Brinkman suggereerde dat de Meester van 1499 ook de auteur zou zijn van een miniatuur met de Madonna in de Hastings getijden op fol59v en situeert hem dan ook als een miniaturist die deel uitmaakte van de Gents-Brugse school en naast de boekverluchting ook kleine diptieken voor priv\xc3\xa9 devotie en eventueel ander schilderwerk cre\xc3\xaberde._NEWLINE_In tegenstelling tot wat zijn oudere noodnaam 'de Brugse meester van 1499' suggereert wordt aangenomen dat hij omstreeks 1500 in Gent werkte hoewel ook hierover geen zekerheid bestaat. De invloed van Hugo van der Goes die volgens kunsthistorici in zijn werk is terug te vinden wijst ook meer naar Gent dan naar Brugge.\n_START_SECTION_\nStijlkenmerken\n_START_PARAGRAPH_\nOp basis van het kernwerk van de meester kunnen enkele stijlkenmerken worden vastgesteld naast de algemene opmerking van de kunsthistorici dat zijn werk erg be\xc3\xafnvloed lijkt te zijn door Hugo van der Goes._NEWLINE_Een eerste in het oog springende eigenschap is de zorg die hij besteedt aan de decoratie en detaillering in zijn werk. In de Madonna in de kerk heeft hij zelfs de spinnenwebben in de gewelven fijn uitgewerkt, maar ook aan de beelden in het doksaal en de engelengroep in het koor is bijzonder veel aandacht besteed. In het rechterluik kan men die aandacht voor het detail terugvinden onder meer in de uitwerking van de staf en de mijter. Deze werkwijze zou volgens sommigen wijzen op zijn achtergrond als miniaturist. _NEWLINE_Door de aandacht voor het detail valt de compositie als het ware uiteen in een verzameling van detailbeelden. Bovendien compartimenteert de meester zijn werk in verschillende ruimtes die telkens een soort doorkijk bevatten naar een volgende ruimte wat een sterk diepte-effect aan zijn werk geeft. In het portret van de abt gaan we van de abt naar de ruimte voor de schouw, het bed lijkt een nieuwe ruimte te vormen waar het diptiekje achteraan opgehangen aan de muur ook nog als een soort doorkijk fungeert. Dit aspect van de techniek van de meester komt ook zeer sterk tot uiting in de Annunciatie van Berlijn._NEWLINE_Het kleurenpalet van de meester is vrij bont en door het gebruik van vrij sterk verschillende kleuren voor de elementen van het interieur wordt de compartimentering van de compositie nog in de hand gewerkt. De kleuren zijn wel allemaal vrij koel wat de verwijzing naar Van der Goes verklaart. De lichtwerking is dramatisch verschillend met het paneeltje door Van Eyck. De lichtcontrasten geschilderd door Van Eyck zijn volledig verdwenen in het werk van de Meester van 1499. Bij hem wordt de kerk evenmatig vlak verlicht. De lichtvlekken op de vloer in Van Eycks's werk zijn vervangen door een perfect gedetailleerd uitgewerkte betegeling."