b'\n_START_ARTICLE_\nSint-Catharinakerk (Braunschweig)\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nDe kerk werd in het begin van de 13e eeuw in de nederzetting Hagen gebouwd. Het romaanse godshuis werd gewijd aan de heilige Catharina van Alexandri\xc3\xab, wier attributen (het zwaard, een rad en een kroon) ook in het wapen van Hagen voorkomen. Volgens een aflaat van 1252 werd de kerk in de tweede helft van de 13e eeuw verbouwd tot een gotische hallenkerk. Daarbij werden de zijschepen verbreed en de gewelven op dezelfde hoogte als die van het middenschip gebracht. Het westwerk en de zuidelijke toren kwam in 1379 gereed, de noordelijke toren bleef door de afschaffing van aflaten als gevolg van de reformatie onvoltooid._NEWLINE_In het jaar 1528 werd de reformatie in Brunswijk ingevoerd. Daarmee kreeg ook de Catharinakerk een protestantse pastor. Opmerkelijk zijn de kostbare toevoegingen in het interieur ten tijde van de Dertigjarige Oorlog, zoals de bouw van het Fritzsche-orgel in 1623 en het monumentale Schulenburg-epitaaf uit 1621. In 1771 solliciteerde Wilhelm Friedemann Bach, zoon van Johann Sebastian Bach, bij hertog Karel I voor de functie van organist in de kerk; hij werd echter ten gunste van een lokale organist afgewezen_NEWLINE_Op 20 februari 1815 viel door blikseminslag \xc3\xa9\xc3\xa9n van beide torens ten prooi aan vlammen. In 1843 werd het portaal in de zuidelijke muur van het kerkschip aangebracht. Onder leiding van de stadsarchitect Ludwig Winter werd in de jaren 1887 tot 1890 het interieur gerestaureerd._NEWLINE_Na de verwoestingen tijdens de Tweede Wereldoorlog werd in 1946 begonnen met herstel van de kerk. De torenspitsen en het interieur werden van 1957-1958 vernieuwd._NEWLINE_Van 1974 tot 1978 moest het naar het oosten hellende westwerk worden gestabiliseerd, nadat als gevolg van de bouw van een ondergrondse garage het grondwaterpeil zakte en problemen werden geconstateerd bij de honderden boomstammen waarop de kerk ooit wegens de moerassige ondergrond werd gebouwd._NEWLINE_Een restauratie van het exterieur volgde tussen 1987-1999. Daarbij werden de gevels gepleisterd en vervolgens in een kleur geverfd. Dit leidde tot veel kritiek. Vondsten van kleurresten onder de stenen daklijsten bewijzen echter dat in de middeleeuwen het gebouw eveneens bepleisterd en van kleur voorzien was.'