b'\n_START_ARTICLE_\nElft\n_START_SECTION_\nHerkenning\n_START_PARAGRAPH_\nDe elft is een haringachtige vis van het geslacht Alosa evenals de fint. De volwassen dieren kunnen een lengte van 35\xe2\x80\x9375\xc2\xa0cm bereiken en een gewicht van 5\xc2\xa0kg. De groei is niet snel: het duurt zeven jaar om een lengte van 50\xc2\xa0cm te bereiken._NEWLINE_De haringachtige kenmerken zijn het zilverkleurige uiterlijk, de opvallende bovenkaak en de sterk gepunte staartvin. Opvallend is het oog dat met een doorzichtig vlies is overdekt._NEWLINE_Het onderscheid maken met de fint is vrij eenvoudig. De elft heeft \xc3\xa9\xc3\xa9n zwarte stip achter de kiewdeksel, de fint heeft vijf of zes zwarte stippen op de flanken. Dit kenmerk is echter niet al te betrouwbaar. Anatomisch kunnen de soorten onderscheiden worden door de veel fijnere kieuwzeef van de elft 90-120 uitsteeksels tegen 40-60 voor fint)._NEWLINE__NEWLINE_In Nederland wordt de fint weer veel gezien in het kustwater, zodat er ook een erg grote kans is op hybriden, omdat de elft nog zeer zeldzaam is in onze wateren en dus een grote kans heeft om met een fint te paren.\n_START_SECTION_\nVerspreiding\n_START_PARAGRAPH_\nDe elft komt voor in de Europese kustwateren vanaf Noorwegen in een lange strook tot aan de Italiaanse westkust. Hij komt ook in de gehele Noordzee voor. In Frankrijk en Spanje zijn nog paaiplaatsen van de elft. In Frankrijk is de elft nog een geliefde vis bij vliegvissers, die de vis belagen bij de intrek op het zoete water. In de Benelux en Duitsland is de vis wel zo goed als uitgestorven. In Frankrijk komen nog vrij sterke populaties voor in de Rh\xc3\xb4ne, de Durance en andere grotere waterlopen. Ook langs de kusten van Groot-Brittanni\xc3\xab en Ierland komt de elft voor. In het zuiden van zijn verspreidingsgebied is de elft algemener dan in het noorden. Zoetwatergetijdengebieden, zoals vroeger de Biesbosch, vormen het opgroeigebied voor de jonge vis. Tussen 1969 en 1993 zijn in Nederland nog vier vangsten van de elft gedocumenteerd.\n_START_SECTION_\nLeefwijze\n_START_PARAGRAPH_\nIn zee vormen ze pelagische scholen en jagen ze op kleine kreeftachtigen. _NEWLINE_Volwassen elften trekken vanaf half maart terug naar de rivier om te paaien. Ze zetten eieren af in buitenbochten van de rivier met een bedekking van grind of grof zand en een matige stroming. Elften kunnen tot wel 700\xc2\xa0km de rivier opzwemmen. De eieren zweven vrij over de bodem. De volwassen elften blijven nog tot het einde van de zomer in het zoete water en leven daar van ongewervelden. De nakomelingen blijven tot bij een lengte van 12\xc2\xa0cm in het zoete water en trekken dan naar zee om verder op te groeien.'