b"\n_START_ARTICLE_\nMatsu-archipel\n_START_SECTION_\nLigging\n_START_PARAGRAPH_\nDe archipel ligt tussen 25\xc2\xb055' en 26\xc2\xb044' NB en tussen 119\xc2\xb051' en 120\xc2\xb031' OL. en bestaat uit 19 eilanden met een totale oppervlakte van 29,52 km\xc2\xb2. De belangrijkste vijf eilanden zijn Nangan (10,43 km\xc2\xb2, het hoofdeiland met het gelijknamige bestuurscentrum), Beigan (6,43 km\xc2\xb2), Dongyin (4,71 km\xc2\xb2, het meest noordelijke eiland) en de twee meest zuidelijke eilanden Xiju (2,36 km\xc2\xb2) en Dongju (2,63 km\xc2\xb2). Nangan ligt 210 km en Dongyin 170 km ten noordwesten van Keelung. De afstand tussen Dongju en Kinmen, dat eveneens door Taipei wordt bestuurd, bedraagt 280 km. Daarentegen bedraagt de afstand tussen het noordwestelijk gelegen eilandje Gaodeng (\xe9\xab\x98\xe7\x99\xbb) en het Chinese vasteland slechts 9,2 km.\n_START_SECTION_\nNatuurreservaat\n_START_PARAGRAPH_\nSinds mei 2000 bestaat het Vogelreservaat van de Matsu-eilanden. Het reservaat ligt verspreid over acht onbewoonde eilanden, Paimiao, Chung-eiland, Tiehchien-eiland, Sanlien-eiland en Chin-eiland (behorend tot de gemeente Beigan), het Liuchuanrif (behorend tot de gemeente Nangan), Sheshan en het Shuangtsu-rif (behorend tot de gemeente Dongyin). Zeven soorten vogels zijn officieel tot beschermde soort verklaard, de brilstern (Onychoprion anaethetus), dougalls stern, zwartnekstern (sterna sumatrana), grote kuifstern, zwartstaartmeeuwen (Larus crassirostris), oostelijke rifreiger (Egretta sacra ) en Siberische gierzwaluw (apus pacificus). Uniek is echter de aanwezigheid van de Chinese kuifstern (sterna bernsteini). Deze vogel werd in 2000 per toeval op Matsu ontdekt toen in het reservaat een documentaire over sternen werd gemaakt. Tot dat moment waren slechts vijf waarnemingen van de Chinese kuifstern bekend en er werd ernstig rekening mee gehouden dat de vogel inmiddels was uitgestorven. Na de herontdekking is de Chinese kuifstern uitgeroepen tot de offici\xc3\xable vogel van het Lienchiang-district.\n_START_SECTION_\nEconomie\n_START_PARAGRAPH_\nVisvangst en de vangst van schelp- en schaaldieren vormen de belangrijkste bestaansmiddelen. Landbouw is slechts mogelijk met behulp van irrigatie. Daartoe zijn tien waterreservoirs en een groot aantal putten aangelegd. De eilandbewoners voorzien in hun eigen behoefte aan groenten. Verder worden veel varkens en kippen gehouden._NEWLINE_Vanwege de nabijheid van het Chinese vasteland was de eilandengroep vanaf 1949, toen de nationalistische regering van het vasteland werd verdreven, een militair bastion. Voor de archipel was het grote aantal aanwezige militairen economisch van groot belang. Tot 1992 stonden de eilanden onder militair bestuur en was de staat van beleg van kracht. Toen die in november van dat jaar werd opgeheven werd reizen naar de archipel makkelijker. Hierdoor werd toerisme mogelijk. Het aantal militairen is sindsdien sterk afgenomen, van ongeveer 10.000 tot ruim 2000. Lokale autoriteiten hopen dat toerisme dit verlies aan inkomsten kan gaan compenseren. Zij pleiten dan ook voor verbetering van de transportmogelijkheden zowel naar de eilanden als binnen de archipel zelf.\n_START_SECTION_\nTransport\n_START_PARAGRAPH_\nUni Air onderhoudt een aantal dagelijkse vluchten tussen Taipei en Beigan en sinds 2002 ook tussen Taipei en Nangan. De vliegduur bedraagt 50 minuten. De landingsbaan op Beigan was oorspronkelijk slechts 890 meter lang. De enige vliegtuigen uit Taiwan die daar konden landen waren van het type DASH-8-200 met maximaal 37 passagiers. Na de verlenging van de landingsbaan tot 1000 meter in juli 2001 konden voortaan DASH-8-300 vliegtuigen met maximaal 50 passagiers landen. In maart 2002 werd een landingsbaan van 1000 meter op Nangan voltooid, zodat ook dagelijkse vluchten tussen Taipei en Nangan mogelijk werden. Tussen de eilanden onderling wordt een dagelijkse helikopterdienst onderhouden._NEWLINE_De Taiwan Navigation Company onderhoudt een bootdienst tussen Nangan en Keelung. De boten zijn sterk verouderd en bieden plaats aan slechts 550 personen. De vaartijd bedraagt acht uur, maar omdat men alleen bij rustige zee afvaart is de dienst onregelmatig. Vanaf de haven van Fuao (\xe7\xa6\x8f\xe6\xbe\xb3) op Nangan worden veerdiensten met de andere eilanden onderhouden. De vaartijd naar Beigan bedraagt tien minuten, die naar het noordelijk gelegen Dongyin duurt twee uur. De boottocht naar de zuidelijk gelegen eilanden Dongjyu en Sijyu duurt \xc3\xa9\xc3\xa9n uur. Door de vele stormen in de Straat van Taiwan vallen ook deze veerdiensten regelmatig uit._NEWLINE_Sinds 1 januari 2002 bestaan er directe contacten tussen Matsu (en Kinmen) en het Chinese vasteland. Het gaat hierbij om de drie mini-links, namelijk een directe postdienst en direct vervoer van personen en van goederen. Personen mogen uitsluitend per passagier- of vrachtschip worden vervoerd, transport met vissersboten of per vliegtuig is niet toegestaan. Voor Matsu loopt de enige toegestane route van Fuao op Nangan naar Fuzhou op het vasteland. In 2006 bepaalde de regering in Taipei verder dat alle personen die geboren waren op Kinmen (of Matsu) of daar v\xc3\xb3\xc3\xb3r 2001 hadden gewoond onder de voorwaarden van de 'drie mini-links' naar het vasteland mochten reizen. Het aantal personen dat vanaf het Chinese vasteland Matsu mag bezoeken werd uit veiligheidsoverwegingen beperkt tot maximaal 100 per dag. Goederentransport vanaf het vasteland naar Matsu en Kinmen was tot 2001 een illegale activiteit. Onder de nieuwe regeling werd dit voortaan toegestaan voor een aantal expliciet genoemde goederen, die voorzagen in de basisbehoeften van de bewoners van Matsu (en Kinmen). Doorvoer van landbouw- en visserijproducten naar het eiland Taiwan zelf bleef verboden."