b'\n_START_ARTICLE_\nAndr\xc3\xa9 Gedalge\n_START_PARAGRAPH_\nAndr\xc3\xa9 Gedalge (Parijs, 27 december 1856 - Chessy, 5 februari 1926) was een Frans componist en docent.\n_START_SECTION_\nBiografie\n_START_PARAGRAPH_\nAndr\xc3\xa9 Gedalge werd geboren aan de Rue des Saints-P\xc3\xa8res nr. 75 in Parijs, waar hij aanvankelijk werkte als boekverkoper en uitgever gespecialiseerd in  livres de prix voor openbare scholen. In deze tijd gaf hij boeken uit van Marie Laubot en Edmond About voor de Librairie Gedalge._NEWLINE_In 1886, toen hij 28 was, werd hij toegelaten tot het Parijse Conservatorium. In datzelfde jaar won hij de tweede Prix de Rome. Hij studeerde bij Ernest Guiraud, docent contrapunt en fuga, die ook de leraar was geweest van Jules Massenet. In 1891 componeerde Gedalge de muziek voor le Petit Savoyard, een pantomime in vier bedrijven uitgevoerd bij Les Nouveaut\xc3\xa9s. In 1895 werd hem de prix Cressant toegekend voor Pris au Pi\xc3\xa8ge. In juni 1900 debuteerde hij met zijn ballet in een akte Phoeb\xc3\xa9 aan de Op\xc3\xa9ra-Comique. Hij componeerde Quatuor d\'archet, les Vaux de Vire (een verzameling melodie\xc3\xabn), kinderliedjes, en drie symfonie\xc3\xabn. Zijn derde symfonie en pianoconcert werden beschouwd als meesterwerken van de Franse muziek._NEWLINE_In de jaren voorafgaand aan Wereldoorlog I was Gedalge burgemeester van Chessy in het departement Seine-et-Marne, waar hij later overleed en werd begraven.\n_START_SECTION_\nDocent\n_START_PARAGRAPH_\nHij was van invloed op een groot aantal muziekleerlingen, onder wie Ren\xc3\xa9-Emmanuel Baton, Andr\xc3\xa9 Bloch,  Nadia Boulanger,  Claude Delvincourt, Jean Roger-Ducasse, Gabriel Dupont, Georges Enescu, Arthur Honegger, Jacques Ibert, Charles Koechlin, Paul Ladmirault, Raoul Laparra,  Darius Milhaud, Max d\'Ollone, Henri Rabaud,  Maurice Ravel, Florent Schmitt en Marthe Servine. Hij schreef leerboeken Trait\xc3\xa9 de la fugue (Verhandeling over fuga\'s) en l\'Enseignement de la Musique par l\'\xc3\xa9ducation de l\'oreille (Het muziekonderwijs door middel van gehoortraining).  Hij was relatief bescheiden en verkreeg zo geen grote reputatie als individueel musicus, maar wel door de erkenning van zijn leerlingen. Op de dag na zijn overlijden werd geschreven:_NEWLINE_"Hij gaf het beste deel van hemzelf aan zijn studenten: het weten, mensenkennis, en de ultieme gift die de goedheid is. Het was voor hem voldoende dat iemand arm en waardig was om de naam van musicus te dragen om hem advies, lessen en een affectueuse ontvangst te geven, niet alleen in de klas, maar ook in de intimiteit van zijn huis."_NEWLINE_ _NEWLINE_\xc2\xab\xc2\xa0Il donnait \xc3\xa0 ses \xc3\xa9l\xc3\xa8ves le meilleur de lui-m\xc3\xaame\xc2\xa0: le savoir, la connaissance des hommes et ce don supr\xc3\xaame qu\'est la bont\xc3\xa9. Il suffisait qu\'un \xc3\xaatre f\xc3\xbbt pauvre et digne du nom de musicien pour qu\'il trouv\xc3\xa2t conseils, le\xc3\xa7ons et affectueux accueil non seulement \xc3\xa0 sa classe, mais dans l\'intimit\xc3\xa9 de son logis\xc2\xa0\xc2\xbb'