b'\n_START_ARTICLE_\nCarel van der Weijden\n_START_SECTION_\nLevensloop\n_START_PARAGRAPH_\nVan der Weijden studeerde economie, en promoveerde in 1962 aan de Nederlandsche Economische Hogeschool te Rotterdam op het proefschrift, getiteld "Toegang en toetreding\xc2\xa0: Facetten van de mededinging."_NEWLINE_Op 13 mei 1965 hield Van der Weijden een openbare les ter aanvaarding van zijn aanstelling als lector in de staatshuishoudkunde aan de Nederlandsche Economische Hogeschool. Hij was later als hoogleraar verbonden aan de vakgroep macro-economie van de Faculteit der Economische Wetenschappen. Ter gelegenheid van zijn 25-jarig dienstverband werd hem in 1985 de EUR penning toegekend. In de 1970 werd Van der Weijden benoemd tot voorzitter van de Commissie Economische Mededinging. In 1982 was hij ook benoemd tot buitengewoon hoogleraar in de algemene economie bij de Koninklijke Militaire Academie te Breda, waarbij hij op 21 april 1982 de rede "Werkloosheid\xc2\xa0: niet evenwicht en evenwicht" uitsprak._NEWLINE_Rond 1995 ging Van der Weijden met emeritaat. Hij is onderscheiden als ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.\n_START_SECTION_\nRectoraat aan Erasmus Universiteit, 1971-1974\n_START_PARAGRAPH_\nIn zijn tijd als rector magnificus heeft Van der Weijden te maken met sobere tijden door de aankomende wet op de herstructurering van het wetenschappelijk onderwijs. Die wordt in academische kringen als een grote bedreiging te zien. Voor de studenten hangt er een significante verhoging van het collegegeld in het verschiet (het collegegeld werd in 1972 verhoogd tot 1.000 gulden), terwijl zij meer inspraak verlangen in het universitair bestuur. Dit leidt her en der tot studentenprotesten.'