b'\n_START_ARTICLE_\nOn the beach (album van Neil Young)\n_START_SECTION_\nAchtergrond\n_START_PARAGRAPH_\nHoewel On the beach later werd opgenomen dan het album Tonight\'s the night, werd het een jaar eerder uitgegeven. Na het succes van het opgewekte countryrock album Harvest uit 1972, weigerde het platenlabel Reprise Records aanvankelijk om het "sombere en ruige" album Tonight\'s the night uit te geven. _NEWLINE_In de tussentijd nam Young On the beach op. In een recensie door het muziekblad Rolling Stone werd het album destijds betiteld als "een van de meest wanhopige albums van het decennium" Later merkte William Ruhlmann in een recensie voor Allmusic op dat uit de muziek niet zozeer wanhoop blijkt, maar dat Young hier juist "afscheid van nam en zich er niet door liet overweldigen".\n_START_SECTION_\nAlbum\n_START_PARAGRAPH_\nNeil Young heeft dit album geproduceerd samen met drie verschillende producers. David Briggs heeft voor dit album de nummers Walk on en For the turnstiles geproduceerd. Hij heeft eerder met Neil Young gewerkt als (gedeeltelijk) producer van de albums Neil Young, Everybody knows this is nowhere en After the gold rush. Mark Harman produceerde voor dit  album See the sky about to rain, Revolution blues en Vampire blues. Hij heeft ook gewerkt met  Poco, The Band, Loudon Wainwright III en diverse anderen. Al Schmitt heeft voor dit album de nummers On the beach,  Motion pictures en Ambulance blues geproduceerd. Hij werkte o.a. ook met Duane Eddy, Sam Cook, Jefferson Airplane en Jackson Browne._NEWLINE_Op de albumhoes staat Neil Young op het eenzame strand, uitkijkend over de zee. Hij is gekleed in een geel jasje en een witte broek. Naast hem staat een geel/witte ligstoel. Op de voorgrond staat een tafeltje met twee stoelen en een parasol. Alles in geel, wit en oranje. Op de achterzijde van de hoes staat een plant in een bloempot, ook op het strand gefotografeerd. De hoes is ontworpen door Gary Burden. De notities op de hoes zijn geschreven door Rusty Kershaw en de foto\xe2\x80\x99s zijn gemaakt door Bob Seidemann. _NEWLINE_Het album haalde  # 16 in de  Verenigde Staten en # 14 in Groot-Brittanni\xc3\xab. De plaat stond in 1974 veertien weken in de Nederlandse albumlijst van Radio Veronica met nummer 8 als hoogste notering. Toen het album in 2003 nogmaals werd uitgebracht stond het nog een acht weken in de Belgische hitlijsten, met nummer 17 als hoogste notering.'