b'\n_START_ARTICLE_\nVerdedigingstoren\n_START_PARAGRAPH_\nEen verdedigingstoren of weertoren is een toren bij een kasteel, weermuur, hek of palissade en is bedoeld om een vijand te zien naderen en/of de aanval af te weren.\n_START_SECTION_\nBeschrijving\n_START_PARAGRAPH_\nIn de klassieke oudheid en de middeleeuwen boden weertorens door hun hoogte boven het omliggende land een wezenlijk verdedigingsvoordeel. Projectielen hebben door de hoogte een groter doordringend vermogen. Om het gebruik van wapens mogelijk te maken hebben weertorens een open of overdekt platform met borstwering die vaak voorzien is van kantelen. In de onderste verdiepingen heeft een toren schietgaten._NEWLINE_De meerderheid van de middeleeuwse verdedigingstorens waren onderdeel van een grote fortificatie opgenomen, zoals in een stadsmuur of in het gebouwencomplex van een burcht. Vroegmiddeleeuwse torens werden vaak gebouwd in hout en in de late middeleeuwen werden stenen verdedigingstorens de regel. Stenen weertorens konden een ringmuur versterken en zijn in ronde of halfronde vorm bijzonder stabiel tegen belegeringswapens._NEWLINE_Verdedigingstorens werden ook gebruikt als alleenstaand gebouw en hebben dan vaak de functie van een wachttoren of checkpoint. Een voorbeeld hiervan is de tolwachttoren Binger M\xc3\xa4useturm uit de 14e eeuw. In landelijke en dun bevolkte gebieden konden ze de rol nemen van vluchtburcht. Sommige kerktorens werden ook gebruikt als een toevluchtsoord voor omwonenden in geval van nood, zie weerkerk._NEWLINE_Soms hadden torens om tactische redenen binnenin een rechtsdraaiende wenteltrap. Hierdoor moesten naar boven gaande aanvallers hun rechterzijde van het lichaam, die niet door een schild beschermd was, aan de verdedigers blootstellen._NEWLINE_Alleenstaande weertorens in het bijzonder werden, net als andere middeleeuwse verdedigingswerken zo mogelijk moeilijk toegankelijk en gemakkelijk te verdedigen gemaakt.'