b"\n_START_ARTICLE_\nParaboolvlucht\n_START_PARAGRAPH_\nMet een paraboolvlucht wordt meestal bedoeld een zero-g paraboolvlucht die microgravitatie ('gewichtloosheid') cre\xc3\xabert, maar door de parameters van de paraboolvlucht aan te passen, kunnen ook andere valversnellingen gerealiseerd worden.\n_START_SECTION_\nZero-g paraboolvlucht\n_START_PARAGRAPH_\nBij een zero-g paraboolvlucht volgt een vliegtuig een parabolisch vluchtpad, waarbij de versnelling van het vliegtuig gelijk is aan de zwaartekrachtversnelling (dezelfde grootte en richting), zoals een kogelbaan zonder luchtweerstand (een kogel in vrije val). Dit gebeurt bij het beschrijven van het bovenste deel van de parabool (fase 3 in de tekening). Het vliegtuig is niet echt in vrije val \xe2\x80\x93 er is luchtweerstand, maar die wordt door de motoren gecompenseerd. Een voorwerp of persoon in het vliegtuig ondervindt dezelfde zwaartekrachtversnelling, dus ten opzichte van het vliegtuig geen versnelling (mits er geen andere krachten op inwerken). Als gevolg daarvan staat het ten opzichte van het vliegtuig stil, of beweegt het met constante snelheid tot het bij een wand aankomt. Het zweeft dus, alsof er geen zwaartekracht is._NEWLINE_Het vliegtuig vliegt eerst onder een hoek van ongeveer 45\xc2\xb0 steil omhoog. Zodra het vliegpad minder steil wordt, wordt gewichtloosheid bereikt. Dit kan volgehouden worden totdat het vliegtuig een hoek van 30\xc2\xb0 naar beneden bereikt. Op dit punt heeft het vliegtuig een aanzienlijke hoeveelheid hoogte verloren en moet er opgetrokken worden met een draai omhoog. De krachten zijn dan juist extra hoog: ruwweg tweemaal de normale zwaartekracht (2 g). Deze manoeuvre wordt over het algemeen in series van ongeveer 30 stuks herhaald. In elke cyclus van 60 \xc3\xa0 70 seconden zijn de inzittenden zo'n 25 seconden gewichtloos om pal daarop juist extra zwaar te worden. Dit veroorzaakt vooral bij beginners vaak een gevoel van misselijkheid. De vliegtuigen waarmee deze manoeuvres uitgevoerd worden danken daaraan hun bijnaam Vomit Comet (kotskomeet). _NEWLINE_Zero-g paraboolvluchten worden vaak gebruikt om  astronauten te trainen voor hun missies in de ruimte. Ze kunnen dan handelingen die ze in de ruimte moeten gaan doen oefenen in gewichtloze toestand.\n_START_SECTION_\nSimulatie van afwijkende zwaartekracht\n_START_PARAGRAPH_\nBij een parabolisch vluchtpad waarbij de versnelling van het vliegtuig recht naar beneden is met een andere grootte dan g, bijvoorbeeld 0,8 g, wordt een zwaartekrachtversnelling van het verschil gesimuleerd, in dit geval 0,2 g."