b"\n_START_ARTICLE_\nPaul Michel L\xc3\xa9vy\n_START_PARAGRAPH_\nPaul Michel Gabriel baron L\xc3\xa9vy (Elsene, 27 november 1910 \xe2\x80\x93 Sainte-Ode, 16 augustus 2002), was een Belgisch volksvertegenwoordiger, journalist en hoogleraar en mede-ontwerper van de vlag van Europa.\n_START_SECTION_\nLevensloop\n_START_PARAGRAPH_\nL\xc3\xa9vy was een zoon van Isidore L\xc3\xa9vy en van H\xc3\xa9l\xc3\xa8ne Duivepart. Hij trouwde in 1935 met Simone Joniaux (1911-2001)._NEWLINE_Hij promoveerde tot handelsingenieur en licentiaat in de economische wetenschappen aan de ULB. Hij werd journalist en hoofd van de nieuwsdienst van het Nationaal Instituut voor de Radio-omroep. In 1940, aan het begin van de Tweede Wereldoorlog werd hij door de bezetter ontslagen en opgesloten in het concentratiekamp van Breendonk. In 1941 kondigde de BBC aan dat hij onder folteringen was bezweken. Om dit tegen te spreken werd hij in voorlopige vrijheid gesteld. Hij kon vluchten en bereikte Londen in juli 1942._NEWLINE_Hij organiseerde er, onder de leiding van voormalig minister Antoine Delfosse, ook pas in Londen aangekomen, de ondersteuning van het binnenlands verzet. Toen Delfosse in oktober 1942 in de Belgische regering werd opgenomen als minister van Justitie, van Voorlichting en van Propaganda, werd L\xc3\xa9vy zijn medewerker. Hij was een van degenen die op de BBC de Belgen toespraken. Hij werkte vooral in de studiegroep die zich boog over de naoorlogse problemen van organisatie en herstel. Hij lag aan de oorsprong van de Zending Samoy\xc3\xa8de die na de bevrijding van het land de radiogolven onmiddellijk in bezit nam en de uitzendingen hernam._NEWLINE_Na de landing in Normandi\xc3\xab werd hij oorlogscorrespondent. Hij was de eerste westerse journalist die binnendrong in het Duitse landsgedeelte dat de Sovjetzone werd. Hij was aanwezig bij de bevrijding van Dachau en de verovering van Berlijn. Hij werkte ook voor het Belgisch commissariaat voor de repatri\xc3\xabring. In die hoedanigheid maakte hij deel uit van het team dat instond voor de overbrenging van Philipp Schmitt, kampverantwoordelijke van het concentratiekamp van Breendonk tijdens zijn gevangenschap. Het is op suggestie van L\xc3\xa9vy dat Schmitt opgesloten werd in het fort van Breendonk dat na de oorlog een interneringscentrum was. _NEWLINE_Hij sloot na de oorlog aan bij de Union D\xc3\xa9mocratique Belge (UDB), een nieuwe partij die de links-rechts-tegenstellingen wilde overstijgen. Het werd een grote flop en bij de verkiezingen van februari 1946 was L\xc3\xa9vy de enige verkozene van deze partij, als volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Nijvel. Drie weken later nam hij ontslag. Zijn opvolger was Werner Marchand die, hoewel de UDB was opgedoekt, gedurende de volledige legislatuur bleef zetelen. L\xc3\xa9vy keerde terug naar de Belgische radio.\n_START_SECTION_\nDe Europese vlag\n_START_PARAGRAPH_\nHij werd in 1949 de eerste directeur voor pers en informatie van de Raad van Europa. Hij moest er zich onder meer bezighouden met de vlag voor deze nieuwe instelling, een vlag die dertig jaar later zou worden overgenomen door de Europese Gemeenschap en daarna universeel bekend werd als de Europese vlag._NEWLINE_De keuze van de vlag werd be\xc3\xafnvloed door het feit dat L\xc3\xa9vy, van Joodse origine, een katholieke bekeerling was._NEWLINE_Hij dacht eerst op het overnemen van de vlag van de Paneuropese Unie van graaf Richard Coudenhove-Kalergi. Maar in het midden van die vlag stond een kruis, en zowel de socialistische internationale als de Turkse afvaardiging protesteerden hiertegen._NEWLINE_Het werd dan de bekende vlag van twaalf gouden sterren in een cirkel op een veld van azuur. Ze werd ontworpen door Ars\xc3\xa8ne Heitz. Hij liet zich (zoals hij later bevestigde) inspireren door een beschrijving in de Apocalyps, hoofdstuk 12:1 ('Een groot teken verscheen aan de hemel: een vrouw badend in zonlicht, met de maan aan haar voeten en een kroon van twaalf sterren rond het hoofd').\n_START_SECTION_\nAndere activiteiten\n_START_PARAGRAPH_\nBinnen het kader van zijn Straatsburgse activiteiten werd hij commissaris-generaal voor het paviljoen van de Raad van Europa op de Expo 58._NEWLINE_L\xc3\xa9vy werd gewoon hoogleraar aan de UCL en was er decaan van de faculteit rechten van 1965 tot 1968. Hij werd ook geassocieerd hoogleraar aan de Universiteit van Straatsburg._NEWLINE_Hij was ondervoorzitter van de Hoge Raad voor de statistiek._NEWLINE_Hij werd ook gouverneur van het 217de district van Rotary International."