b"\n_START_ARTICLE_\nJerry Reed\n_START_SECTION_\nJeugd\n_START_PARAGRAPH_\nJerry Reed was het tweede kind van Robert en Cynthia Hubbard. Zijn ouders scheidden kort na zijn geboorte. Samen met zijn zus bracht hij zeven jaar door in weeshuizen en bij pleegouders. In 1944 trok hij in bij zijn moeder en stiefvader. Als leerling werkte hij mee bij verscheidene podiumvoorstellingen als acteur. Tijdens de high school begon hij met het schrijven van songs. Later ontmoette hij de muziekproducent Bill Lowery.\n_START_SECTION_\nCarri\xc3\xa8re\n_START_PARAGRAPH_\nReed speelde zijn songs in clubs en kreeg in 1955 een driejarig contract bij Capitol Records. In 1958 wisselde hij als gitarist en achtergrondzanger naar NRC Records. Tijdens deze jaren werkte hij samen met Joe South en Ray Stevens. Zijn echtgenote Priscilla Mitchell (1941-2014) was eveneens als achtergrondzangeres werkzaam bij NRC. Ze nam voor Mercury Records het duet Yes, Mr. Peters op met Roy Drusky._NEWLINE_In 1962 ging Reed naar Nashville en ontmoette daar Chet Atkins, zijn toekomstige mentor, die hem ontdekte als talent voor instrumentale composities. Atkins, een van de machtigste mannen in de country-scene, was verantwoordelijk voor de opnamen en artiesten van RCA en werkte onder andere samen met Elvis Presley, Jim Reeves, Waylon Jennings, Charley Pride, Hank Snow en The Everly Brothers. Atkins onderscheidde Reed ook als Certified Guitar Player._NEWLINE_Uit het werk met RCA kwamen drie nummer 1-hits voort in de country-charts: When You're Hot, You're Hot (1971), Lord, Mr. Ford (1973) en She Got the Goldmine (I Got the Shaft) (1982). Hij kreeg in 1971 en 1993 een Grammy Award voor de beste Country-Instrumental-Performance. Zijn songs werden gecoverd door veel artiesten, waaronder Elvis Presley, Johnny Cash, Engelbert Humperdinck en Tom Jones. Zijn acteercarri\xc3\xa8re begon in 1975 met zijn debuutfilm W.W. and the Dixie Dancekings. Bekend werd hij door de rol van Cledus Snow in de drie Smokey and the Bandit-films aan de zijde van Burt Reynolds, Sally Field en Jackie Gleason. Hij schreef samen met Dick Feller ook de titelsong van de eerste film East Bound and Down, die in Reeds vertolking een nummer 2-hit werd in de country-charts._NEWLINE_Eind 2004 trok Reed zich terug uit de showbusiness en trad vanaf dan slechts sporadisch op. In 2008 bracht hij het album The Gallant Few uit. Dit werk droeg hij op aan de Amerikaanse soldaten en veteranen, net als zijn vorige album Let's Git It On. Bovendien schonk hij de opbrengst van beide cd's aan een vereniging zonder winstoogmerk, die zich ook inzette voor de veteranen.\n_START_SECTION_\nOverlijden\n_START_PARAGRAPH_\nJerry Reed overleed op 31 augustus 2008 op 71-jarige leeftijd aan de gevolgen van longemfyseem in een ziekenhuis in Nashville. Hij liet zijn vrouw en twee dochters achter. Hij werd in september 2017 postuum opgenomen in de Country Music Hall of Fame."