b'\n_START_ARTICLE_\nTelmatosaurus\n_START_PARAGRAPH_\nTelmatosaurus transsylvanicus is een plantenetende ornithischische dinosauri\xc3\xabr, behorend tot de groep van de Euornithopoda, die tijdens het late Krijt leefde in het gebied van het huidige Roemeni\xc3\xab.\n_START_SECTION_\nVondst en naamgeving\n_START_PARAGRAPH_\nIn 1895 vonden enkele boeren nabij het dorp S\xc3\xa2npetru, indertijd Szentp\xc3\xa9terfalva genaamd, op het gebied van de heerlijkheid S\xc4\x83cele in het district Hunedoara (Hunyad) in Transsylvani\xc3\xab de schedel van een dinosauri\xc3\xabr. Deze brachten ze naar Ilona Nopcsa, de dochter van hun landheer. Ilona had een iets oudere broer, jonkheer Ferenc of Franz Nopcsa die zo ge\xc3\xafnspireerd raakte door de vondst dat hij paleontologie ging studeren op de Universiteit van Wenen; het gebied maakte toen deel uit van Oostenrijk-Hongarije._NEWLINE_In 1900 benoemde Nopcsa de schedel als de soort Limnosaurus transsylvanicus. De geslachtsnaam was afgeleid van het Klassiek Griekse limn\xc3\xa8, "moeras", een verwijzing nar de vermeende levenswijze als moerasbewoner. De soortaanduiding verwijst naar Transsylvani\xc3\xab. In 1903 was Nopcsa erachter gekomen dat de naam Limnosaurus al bezet was door Limnosaurus Marsh 1872, een in 1872 door Othniel Charles Marsh benoemde krokodil (eerder Crocodilus ziphodon Marsh 1871). Hij hernoemde daarom het geslacht naar Telmatosaurus; ook telma betekent "moeras" in het Grieks. In 1910 zou Barnum Brown dit nog eens overdoen en hernoemde, zich niet bewust van Nopcsa\'s vervangingsnaam, het geslacht naar Hecatasaurus, wat dus een objectief jonger synoniem is._NEWLINE_Het holotype, BMNH B.3386 is gevonden in het Ha\xc5\xa3egbasin in een laag van de S\xc3\xa2npetruformatie die dateert uit het Maastrichtien, ongeveer 68 miljoen jaar oud, en die indertijd deel uitmaakte van het Ha\xc5\xa3egeiland ofwel het Transylvaanse Eiland, een van de eilanden van de Europese Archipel. Het bestaat uit een schedel met onderkaken. Nopcsa liet een intern afgietsel maken van de hersenpan._NEWLINE_In 1915 meende Nopcsa zelf dat de soort aan een al eerder benoemd geslacht toebehoorde, Orthomerus bekend uit Nederlandse vondsten, en hernoemde het naar Orthomerus transsylvanicus. De hadrosauro\xc3\xafde vondsten uit het Krijt van Europa werden in die periode bij Orthomerus ondergebracht. In de jaren tachtig echter begon men te begrijpen dat deze vorm een nomen dubium was. Dit leidde ertoe dat Telmatosaurus transsylvanicus herleefde en in 1984 werd Orthomerus dolloi zelfs een keer hernoemd tot een Telmatosaurus dolloi hoewel dat geen geldige naam kan zijn omdat Orthomerus prioriteit heeft. Wel begon men de hadrosauro\xc3\xafde resten, met name die uit Spanje en Frankrijk, nu aan Telmatosaurus toe te wijzen. Ze zijn echter alle zo fragmentarisch dat een identiteit niet bewezen kan worden._NEWLINE_De vondsten uit Roemeni\xc3\xab omvatten verder een reeks van vier halswervels, specimen BMNH R3841, drie sacrale wervels met twee sacrale ribben (BMNH R4911) en nog wat losse wervels en bovenkaken. Andere vondsten uit dat gebied zijn ook aan Telmatosaurus toegewezen, waaronder een rib en delen van de voorpoten en de achterpoten maar later werd begrepen dat een verwarring kan zijn opgetreden met de resten van de in dezelfde formatie voorkomende euornithopode Zalmoxes. Een gedeelte van het materiaal is daarbij tijdens de Tweede Wereldoorlog door bombardementen verloren gegaan. Een nest met fossiele eieren waarvan men eens dacht dat het van Telmatosaurus was, bleek achteraf door een andere dinosauri\xc3\xabr gelegd te zijn.\n_START_SECTION_\nBeschrijving\n_START_PARAGRAPH_\nTelmatosaurus is een middelgrote tweevoetige planteneter, met een geschatte lengte van vijf meter en een gewicht van een halve ton, die optioneel ook op vier poten kon lopen. Het kleine formaat is wel verklaard als een geval van dwergvorming wegens het beperkte voedselaanbod op de kleine oppervlakte van het eiland._NEWLINE_De schedel, ongeveer veertig centimeter lang, is smal en achteraan vrij hoog. De bovenkant van het holotype loopt in een holle S-curve naar een tamelijk spitse snuit; het fossiel is echter platgedrukt en meestal wordt aangenomen dat het bovenprofiel in werkelijkheid bol was. DE tanden zijn hoog en nauw, ongeveer vier millimeter breed._NEWLINE_Mogelijke onderscheidende kenmerken van Telmatosaurus zijn: de maxilla, het tanddragend bovenkaakbeen, heeft binnenin een groot naar achteren uitstekend aanhechtingsvlak voor het ectopterygo\xc3\xafde, een plaat in het verhemelte; het jukbeen heeft een voorste uitsteeksel dat gevormd is als een gelijkbenige driehoek; het deel van de hersenpan achter de fissura metotica is lang en de processus basipterygoidea is groot; op de zijkant van het os basisphenoidale bevindt zich een relatief lange verruwing als aanhechting voor de Musculus protractor pterygoideus; er is een welgevormd kanaal voor een gezichtszenuw, de nervus palatinus major, dat ook dient als kanaal voor de middelste ader van het cerebrum; de tanden in het dentarium van de onderkaak reiken tot aan het predentarium dat de onderste snavel draagt._NEWLINE_De kenmerken van het skelet zijn onduidelijk, gezien de onzekerheid over de identiteit.\n_START_SECTION_\nFylogenie\n_START_PARAGRAPH_\nIn 1900 wees Nopcsa Telmatosaurus toe aan de Trachodontidae, een begrip dat niet meer gebruikt wordt._NEWLINE_In huidige kladistische analyses blijkt Telmatosaurus of een basaal lid van de Hadrosauridae of neemt een basale positie in in de ruimere Hadrosauroidea.\n_START_SECTION_\nLevenswijze\n_START_PARAGRAPH_\nEen studie uit 2016 concludeerde dat een aan Telmatosaurus toegewezen paar onderkaken, specimen LPB (FGGUB) R.1305, een goedaardige tumor toonde, een ameloblastoom. Soortgelijke tumoren zouden om een onduidelijke reden vaker bij Euornithopoda voorkomen, hoewel een ameloblastoom nooit eerder gemeld was.'