b"\n_START_ARTICLE_\nFilipijnse kaketoe\n_START_SECTION_\nBeschrijving\n_START_PARAGRAPH_\nDe Filipijnse kaketoe is een vrijwel geheel cr\xc3\xa8mekleurig witte papegaaiachtige met een opvallend witte kuif. Een uitzondering daarop vormen de veren op de kruin en de wangen, die vari\xc3\xabren van lichtgeel tot lichtroze, de onderzijde van de vleugel- en staartveren, die ook lichtgeel tot geel zijn en het uiteinde van de staart, die oranjerood van kleur is. De snavel is kalkachtig wit tot grijswit van kleur en de poten zijn blauwachtig grijs. De ogen van het mannetje zijn grijswit en die van het vrouwtje bruinrood. De kale huid rond de ogen is wit met vaak een wat blauwachtige tint. Een Filipijnse kaketoe wordt inclusief staart zo'n 31 centimeter lang, heeft een spanwijdte van zo'n 22 centimeter, weegt maximaal 350\xc2\xa0gram en behoort daarmee samen met de ducorps-kaketoe en de Goffin-kaketoe tot de kleinste soorten van het vogelgeslacht Cacatua.\n_START_SECTION_\nGedrag\n_START_PARAGRAPH_\nDe Filipijnse kaketoe is wat minder luidruchtig dan de gemiddelde kaketoesoort en veel stiller dan de witkuifkaketoe en de molukkenkaketoe. Desondanks hebben ze een opvallende karakteristieke hese roep en maken daarnaast de voor kaketoes gebruikelijke gillende en fluitende geluiden, die met name wanneer ze in groepen bijeen zijn oorverdovend kunnen zijn. Ze leven meestal alleen, in paartjes of kleine groepjes tot zo'n tien exemplaren. Tijdens het foerageren kunnen groepen echter wel aangroeien tot zo'n 30 exemplaren. De soort is net als andere kaketoes ook vrij agressief en daardoor moeilijk als voli\xc3\xa8revogel te houden. Hun dieet in het wild bestaat gewoonlijk uit zaden, fruit, noten en bessen, maar wordt ook weleens aangevuld met mais of andere graangewassen uit nabijgelegen akkerland. Filipijnse kaketoes zijn in staat om door snelle vleugelbewegingen en acrobatische vliegacties aanvallen van roofvogels te ontwijken.\n_START_SECTION_\nVoortplanting\n_START_PARAGRAPH_\nHet voorplantingsseizoen van de Filipijnse kaketoe loopt van maart tot en met juni soms ook doorlopend tot augustus. Het vrouwtje legt normaal gesproken twee eieren, maar soms ook een meer of minder, van 38\xc2\xa0mm bij 26,5\xc2\xa0mm in een nest in een boomholte op vijf tot dertig meter boven de grond in dikke boomstammen. De incubatietijd van de eieren is ongeveer 28 dagen. De pasgeboren juvenielen wegen direct nadat ze uit het ei komen 10\xc2\xa0gram en blijven de eerste negen tot tien weken nog in het nest.\n_START_SECTION_\nVerspreiding\n_START_PARAGRAPH_\nDe Filipijnse kaketoe kwam in het verleden voor op alle grote en veel van de kleinere eilanden in het gehele land, met uitzondering van het noordelijke en centrale deel van Luzon. Hun gebruikelijke habitat is laagland of mangrovebos, maar ze komen ook wel voor in bosranden, open velden of in de bergen. De laatste tientallen jaren zijn hun aantallen sterk teruggelopen. Begin jaren 90 werd de totale populatie Filipijnse kaketoes ingeschat op 1000 tot 4000 exemplaren. In 2008, was dit echter teruggelopen tot minder dan 1000. De soort behoort inmiddels tot de meeste ernstig bedreigde soorten van de Filipijnen en heeft sinds de jaren 90 dan ook de IUCN-status kritiek toebedeeld gekregen en wordt ernstig met uitsterven bedreigd. Er leven nog populaties op Palawan, Masbate, Mindanao, de Polillo-eilanden, de Sulu-eilanden."