b"\n_START_ARTICLE_\nLeonardo Donato\n_START_SECTION_\nAchtergrond (1536-1606)\n_START_PARAGRAPH_\nDonato werd geboren in een koopmansfamilie als zoon van Giovanni Battista Donato en Giovanna Corner. Door zijn scherpe zakelijke intu\xc3\xaftie was hij in staat het familievermogen te laten uitgroeien van gemiddelde afmetingen tot een fortuin._NEWLINE_Met zijn rijkdom veiliggesteld, begon Donato in Veneti\xc3\xab aan een overheidscarri\xc3\xa8re, waarbij hij achtereenvolgens als ambassadeur en podest\xc3\xa0 van Veneti\xc3\xab diende in Constantinopel, en als gouverneur en procurator van San Marco._NEWLINE_Donato diende later als ambassadeur van Veneti\xc3\xab bij het Vaticaan en woonde vele jaren in Rome. Zijn oppositie tegen de ambities van de paus bracht hem in conflict met kardinaal Borghese, de latere paus Paulus V. Donato's nadrukkelijke anti-pauselijke standpunt leidde tot het gerucht dat hij een geheime protestant was, maar geschiedkundigen hebben hier geen bewijs voor kunnen vinden.\n_START_SECTION_\nRegering als Doge, 1606-1612\n_START_PARAGRAPH_\nNa de dood van Marino Grimani op 25 december 1605 werd Donato een van de kandidaten voor de opvolging. Hij had twee tegenstanders bij deze verkiezing (inclusief Marcantonio Memmo, die hem later als Doge zou opvolgen), maar kreeg uiteindelijk de steun van beiden, wat resulteerde in zijn verkiezing tot Doge op 10 januari 1606._NEWLINE_Donato erfde een conflict met de Paus van Grimani: tussen 1601 en 1604 had Veneti\xc3\xab onder leiding van Grimani een aantal wetten doorgevoerd waarin de macht van de paus binnen de republiek Veneti\xc3\xab en de privileges van de geestelijkheid sterk beperkt werden. De zaak kwam eind 1605 tot een climax toen Veneti\xc3\xab twee priesters als gewone misdadigers beschuldigde, en zo hun kerkelijke onschendbaarheid negeerde door hun zaak voor een seculiere rechtbank te behandelen. Op 10 december 1605, twee weken voor Grimani's dood, stuurde paus Paulus V een formeel protest naar Veneti\xc3\xab._NEWLINE_Kort na zijn verkiezing tot Doge verwierp Donato, op aandringen van Paolo Sarpi, het protest van Paulus V. In April 1606 vaardigde Paulus V hierop een interdict uit over Veneti\xc3\xab, waarin hij de hele bevolking van Veneti\xc3\xab excommuniceerde. Op Sarpi's aandringen gaf Donato de geestelijken in de republiek opdracht het pauselijk interdict te negeren en de mis te blijven opdragen, op straffe van onmiddellijke uitzetting. De Venetiaanse geestelijken zetten hun activiteiten voort, met uitzondering van de Jezuiten, die de republiek verlieten (of moesten verlaten). Zij zouden pas in 1655 terugkeren. Donato en Sarpi werden ook persoonlijk door Paulus de V ge\xc3\xabxcommuniceerd._NEWLINE_Frankrijk trad op als bemiddelaar in het geschil tussen Veneti\xc3\xab en de Paus. Op 21 april 1607 werd een compromis gesloten waarin de twee priesters die door Veneti\xc3\xab als gewone misdadigers werden beschuldigd, aan Frankrijk werden overgedragen, en het pauselijk interdict tegen Veneti\xc3\xab werd ingetrokken._NEWLINE_Gedurende de rest van Donato's regering gebeurde er weinig opmerkelijks. Hij was niet populair bij het Venetiaanse volk, en hij beperkte na het eerste jaar zijn aantal publieke optredens als Doge. Er waren veel geruchten over de teruggetrokken Donato in omloop, maar geen hiervan werd ooit bewezen. Hij stierf op 16 juli 1612."