b'\n_START_ARTICLE_\nLibanontribunaal\n_START_SECTION_\nReactie van de Veiligheidsraad\n_START_PARAGRAPH_\nOp 15 februari 2005 veroordeelde de Raad de moord op oud-premier Hariri en riep hij de Libanese regering op om de daders te vinden en te berechten. Op 7 april kwam de Raad tot de conclusie dat Libanon zelf niet in staat was deugdelijk onderzoek te doen naar de aanslag en met instemming van de Libanese regering werd in resolutie 1595 de \'International Independent Investigation Commission\' opgericht, die onderzoek naar de aanslag moest verrichten._NEWLINE_Het eerste verslag van de commissie, onder leiding van Detlev Mehlis, werd op 20 oktober 2005 naar de Raad gestuurd. In het verslag werd onder andere de aandacht gevestigd op de rol van de Syrische veiligheidsdiensten. De commissie concludeerde dat er bewijs was voor zowel een Libanese als een Syrische rol in de aanslag. Een tweede verslag met meer bewijsmateriaal volgde. In dat verslag werden 19 personen genoemd die verdacht werden van betrokkenheid bij de aanslag. Niet veel later moest Mehlis echter het land verlaten, omdat hij doodsbedreigingen ontving. De internationale commissie kwam in de tussentijd met nog negen nieuwe verslagen. Het laatste verslag werd op 3 december 2008 uitgebracht door de commissie, nu onder leiding van Daniel Bellemare. In het verslag werden geen verdachten genoemd, ook werd er geen direct verband met Syri\xc3\xab gelegd. De commissie droeg haar bevoegdheden vervolgens over aan het Libanontribunaal, waar Bellemare tot openbaar aanklager werd benoemd._NEWLINE_De premier van Libanon verzocht de VN-Secretaris-Generaal op 13 december 2005 om \'de oprichting van een internationaal tribunaal belast met de berechting van allen die verantwoordelijk zijn voor het terroristische misdrijf\'. Naar aanleiding van dit verzoek verzocht de Veiligheidsraad de Secretaris-Generaal een overeenkomst te sluiten met Libanon, om te komen tot "de oprichting van een internationaal tribunaal gebaseerd op de hoogste internationale strafrechtelijke normen"._NEWLINE_Naar aanleiding van deze onderhandelingen nam de Raad op 30 mei 2007 resolutie 1757 aan met tien tegen nul stemmen bij vijf onthoudingen. De resolutie bevat het besluit tot oprichting van een Speciaal Tribunaal voor Libanon. Het tribunaal heeft tot taak om \'de personen te vervolgen die verantwoordelijk zijn voor de aanslag van 14 februari 2005 die resulteerde in de dood van de voormalige Libanese minister-president Rafiq Hariri en in de dood of verwonding van anderen.\'\n_START_SECTION_\nSamenstelling\n_START_PARAGRAPH_\nHet tribunaal heeft een gemengde samenstelling: een minderheid van Libanese en een meerderheid van niet-Libanese rechters. Het kent twee kamers: een Kamer van Eerste Aanleg met drie rechters (\xc3\xa9\xc3\xa9n Libanese en twee internationale rechters) en een Kamer van Beroep met vijf rechters (twee Libanees, drie internationaal). Voorts zijn er een internationale rechter-commissaris en twee plaatsvervangende rechters. De aanklager is onafhankelijk van de Libanese regering en is benoemd door de secretaris-generaal van de VN. De maximumstraf die het tribunaal kan opleggen is levenslange gevangenisstraf.\n_START_SECTION_\nVestiging in Nederland\n_START_PARAGRAPH_\nAls plaats van vestiging van het tribunaal werd aanvankelijk onder andere Cyprus overwogen. Maar op 23 juli 2007 schreef de secretaris-generaal van de Verenigde Naties Ban Ki Moon een brief aan de Nederlandse premier Jan Peter Balkenende met de vraag of het Libanontribunaal in Nederland kan worden gevestigd. De Nederlandse regering reageerde hierop voorlopig positief. Op 21 december 2007 stemde het Nederlandse kabinet definitief in, nadat met de VN overeenstemming bereikt was over de kosten, de beveiliging en de detentie van de veroordeelden. Besloten werd het tribunaal onder te brengen in Leidschendam, in het voormalige gebouw van de Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (AIVD).\n_START_SECTION_\nBenoemingen\n_START_PARAGRAPH_\nVN-secretaris-generaal Ban Ki-Moon benoemde al op 16 november 2007 de Canadese jurist Daniel Bellemare tot aanklager bij dit tribunaal, en op 1 maart 2009 trad Bellemare in functie. Andere benoemingen volgden later. Op 11 maart 2009 benoemde Ban Ki-Moon tot griffier de Britse jurist Robin Vincent, voormalig griffier van het Sierra Leone-tribunaal. Op 24 maart 2009 werd de Italiaanse rechter Antonio Cassese, voormalig president van het Joegoslavi\xc3\xabtribunaal, tot president van het tribunaal benoemd en een Belgische rechter, de voormalige Brusselse onderzoeksrechter Daniel Fransen, tot rechter-commissaris. Belgi\xc3\xab had hem op 21 september 2007 kandidaat gesteld._NEWLINE_Ban Ki-moon benoemde op 9 juli 2009 VN-assistent-secretaris-generaal David Tolbert tot griffier, als opvolger van Robin Vincent. Tolbert trad in functie op 26 augustus 2009. Op 10 december 2010 werd tot griffier benoemd de Nederlandse jurist Herman von Hebel, tot dan toe waarnemend griffier. Nadat Cassese om gezondheidsredenen afgetreden was, werd de Nieuw-Zeelandse rechter Sir David Baragwanath op 10 oktober 2011 door de Kamer van Beroep tot president van het tribunaal gekozen.\n_START_SECTION_\nVrijlating van de vier generaals\n_START_PARAGRAPH_\nOp 15 april 2009 gelastte rechter-commissaris Fransen de aanklager om uiterlijk op 27 april een motivering te geven of de detentie van de vier in Libanon gedetineerde generaals wel of niet verlengd moest worden. Op 27 april 2009 diende aanklager Bellemare zijn conclusies in. Hij concludeerde dat er onvoldoende bewijsmateriaal was om aanklachten tegen de vier gedetineerden uit te brengen, en dat om die reden hij niet om hun voorlopige hechtenis kon verzoeken en zich niet tegen hun vrijlating zou verzetten. De aanklager benadrukte dat het onderzoek niet beperkt is tot deze vier personen, maar veel breder is, en voortgezet wordt. Ook dat hij alsnog om hechtenis en inbeschuldigingstelling van de vier zou vragen als er alsnog geloofwaardig bewijsmateriaal tegen hen gevonden zou worden._NEWLINE_Op 29 april gelastte de rechter-commissaris de vrijlating van de vier Libanese generaals. Enkele uren later volgde in Libanon hun vrijlating, die in de hoofdstad Beiroet leidde tot hevige uitingen van vreugde, voornamelijk in de wijken waar de militante beweging van sjiitische moslims Hezbollah veel aanhang heeft.\n_START_SECTION_\nEis tot eerherstel van El Sayed\n_START_PARAGRAPH_\nOp 13 juli 2010 hield het tribunaal de eerste openbare zitting. Deze was gewijd aan de eis tot eerherstel die was ingediend door een van de vier lange tijd gedetineerden, generaal Jamil El Sayed. Generaal El Sayed stelde dat hij onrechtmatig gedetineerd is gehouden op grond van valse getuigenissen die volgens hem in het bezit van de aanklager zijn. Hij eiste toegang tot dit materiaal om dit te kunnen gebruiken in civiele procedures in Libanon._NEWLINE_Aanklager Bellemare stelde dat het tribunaal geen rechtsmacht heeft om hierover te beslissen. Rechter-commissaris Fransen verwierp dit standpunt en sprak uit dat het tribunaal bevoegd is de eis van El Sayed in behandeling te nemen. De aanklager tekende tegen deze uitspraak beroep aan, maar dit beroep werd op 10 november 2010 door de Kamer van Beroep verworpen. De uitspraak hield in dat El Sayed voldoende juridische gronden heeft om deze eis in te stellen en dat het tribunaal bevoegd is de eis in behandeling te nemen. Rechter-commissaris Fransen nam vervolgens op 12 mei 2011 de beslissing dat ruim 270 documenten ter beschikking zouden worden gesteld aan generaal El Sayed of zijn advocaat, met onder meer als voorwaarde dat deze documenten slechts voor "wettige doeleinden" gebruikt mochten worden.\n_START_SECTION_\nRegeringscrisis in Libanon door naderende aanklachten\n_START_PARAGRAPH_\nIn de zomer van 2010 verklaarde Hezbollah-leider Hassan Nasrallah dat hij van de Libanese minister-president Saad Hariri (zoon van de in 2005 vermoorde Rafik Hariri) had vernomen dat het tribunaal zich opmaakte enkele als "ongedisciplineerd" aangeduide leden van Hezbollah aan te klagen. Volgens Nasrallah zou dit ongegrond zijn en mogelijk veroorzaakt zijn door manipulaties van de kant van Isra\xc3\xabl. De mogelijke aanklachten werden door het tribunaal noch tegengesproken noch bevestigd. Premier Hariri verklaarde op 6 september 2010 dat hij destijds ten onrechte Syri\xc3\xab beschuldigd had van de moord op zijn vader, en dat dit "een politieke beschuldiging" was geweest. De Libanese regering weigerde echter om in het zicht van de naderende aanklachten de samenwerking met het tribunaal te verbreken. Dit was op 12 januari 2011 voor Hezbollah reden om de tien ministers van het Hezbollah-kamp terug te trekken uit de Libanese regering, hetgeen de val van deze regering betekende. Nasrallah verklaarde dat er, evenals in de zaak tegen de vier generaals, ook nu wel weer valse getuigenissen in het geding zouden zijn. Hij noemde het uitgesloten dat leden van Hezbollah zouden worden uitgeleverd aan het tribunaal, dat volgens hem "in dienst van Isra\xc3\xabl en de Verenigde Staten staat".\n_START_SECTION_\nBerechting bij verstek\n_START_PARAGRAPH_\nDe Strafkamer van het tribunaal besloot op 1 februari 2012 de vier verdachten te berechten bij verstek (afwezigheid van de verdachten). De Strafkamer nam het besluit op grond van door de aanklager overgelegde stukken waaruit bleek dat de Libanese autoriteiten vele pogingen hadden ondernomen de verblijfplaats van de verdachten te achterhalen. De conclusie was dat alle redelijke stappen ondernomen waren om de verdachten in kennis te stellen van de aanklachten. De verdediging ging in beroep tegen het besluit dat de verdachten in hun afwezigheid berecht konden worden, maar dit beroep werd op 1 november 2012 door de Kamer van Beroep verworpen. Het Libanontribunaal is het enige internationale tribunaal dat de bevoegdheid heeft verdachten bij verstek te berechten._NEWLINE_Op 16 januari 2014 begon het proces tegen de eerste vier verdachten. Op 11 februari 2014 besloot het tribunaal de zaak tegen Hassan Merhi bij de zaak tegen deze vier te voegen. De zaak werd verdaagd om de verdediging van Merhi tijd te geven zich voor te bereiden. Op 18 juni 2014 is het proces hervat.\n_START_SECTION_\nMustafa Badreddine gedood\n_START_PARAGRAPH_\nOp 13 mei 2016 maakte Hezbollah bekend dat het hoofd van zijn militaire operaties, Mustafa Badreddine, in Syri\xc3\xab gedood is door een grote explosie nabij het vliegveld van Damascus. Hezbollah kondigde een onderzoek aan en wees niet direct een schuldige aan, maar zowel in Libanon als in Isra\xc3\xabl veronderstelden diverse media dat Isra\xc3\xabl een luchtaanval had uitgevoerd. De volgende dag verklaarde Hezbollah echter dat soennitische Syrische opstandelingen voor de moord verantwoordelijk waren._NEWLINE_Op 1 juni 2016 besloot de Strafkamer van het tribunaal bij meerderheid van stemmen het proces tegen Badreddine toch voort te zetten zolang van de regering van Libanon geen afdoende bewijs van zijn dood ontvangen was.'