b'\n_START_ARTICLE_\nDmitri Grabovski\n_START_SECTION_\nCarri\xc3\xa8re\n_START_PARAGRAPH_\nAls junior werd Grabovski in 2002 Europees kampioen ploegenachtervolging, samen met Vitalij Kondroet, Andrij Boetsjko en Vadym Matsko. Een jaar later werd hij Europees kampioen scratch en won hij op het wereldkampioenschap de bronzen medaille in de puntenkoers. In 2004 werd hij bij de beloften, samen met Volodymyr Djoedja, Vitalij Popkov en Maksym Polisjtsjoek, Europees kampioen ploegenachtervolging. Een jaar later werd Grabovski met zijn teamgenoten tweede. Datzelfde jaar, 2005, won hij met Volodymyr Rybin de ploegkoers tijdens de wereldbeker in Sydney. Op het Europese wegkampioenschap won Grabovski de tijdrit door het 33 kilometer lange parcours drie seconden sneller af te leggen dan Dominique Cornu. Op het wereldkampioenschap in 2005 werd Grabovski tweede in de tijdrit en won hij de wegwedstrijd. In 2006 won Grabovski meerdere etappes en het eindklassement in de Giro delle Regioni, waarna hij in juni aan de start stond van de Baby Giro. In de openingstijdrit werd hij aanvankelijk tweede, achter Devid Garbelli, maar nadat de winnaar werd betrapt op het gebruik van verboden middelen werd hij uit de uitslag geschrapt en schoof Grabovski een plek op. In het eindklassement werd hij tweede, vijf seconden achter Dario Cataldo. Halverwege juli verlengde Grabovski zijn Europese tijdrittitel. Hij tekende, na een stageperiode, een profcontract bij Quick\xc2\xb7Step-Innergetic, dat inging vanaf 2007._NEWLINE_Het seizoen 2007 begon voor Grabovski in de Vierdaagse van Duinkerke, waar plek 28 in de laatste etappe zijn beste klassering was. In juli was hij dicht bij een zege: in de tweede etappe van de Ronde van de Ain verloor hij in de sprint met drie van Brian Vandborg en Fr\xc3\xa9d\xc3\xa9ric Bessy. Na twee seizoenen in Belgische dienst vertrok hij naar het Italiaanse ISD. Begin 2010 gaf hij aan zich zeer ongelukkig te hebben gevoeld in met name zijn eerste profseizoen, waardoor hij het in de drank zocht. Hij zei hierover: "Ik ben twee keer dicht bij de dood geweest, omdat ik enorm dronken was." Na in 2011 voor ISD-Lampre Continental te hebben gereden be\xc3\xabindigde hij aan het eind van het seizoen zijn profcarri\xc3\xa8re en ging rijden voor een Isra\xc3\xablisch clubteam. In 2013 won hij zowel de tijdrit als de wegwedstrijd tijdens de Isra\xc3\xablische kampioenschappen, maar omdat hij geen Isra\xc3\xablische licentie had, werden zijn overwinningen niet officieel. In 2015 ontving hij de Isra\xc3\xablische nationaliteit en veranderde zijn licentie, waarna hij datzelfde jaar nog nationaal kampioen tijdrijden werd. Eerder dat jaar, in januari, had hij al deelgenomen aan de Israman, een Ironman in Eilat. Hier werd hij zesde, met bijna een uur achterstand op de Nederlandse winnaar Bart Candel._NEWLINE_Na afloop van zijn korte profcarri\xc3\xa8re verloor hij zich in depressies een drankverslaving. Hij ontsnapte ook twee keer aan de dood na een alcoholvergiftiging. In januari 2017 overleed Grabovski aan de gevolgen van een hartinfarct.'