b'\n_START_ARTICLE_\nMichel Bouquet\n_START_SECTION_\nAfkomst en opleiding\n_START_PARAGRAPH_\nAangezien zijn vader krijgsgevangene was moest Michel Bouquet al vlug de kost verdienen om zijn moeder bij te staan met de opvoeding van zijn broers. In 1943 begon hij samen met G\xc3\xa9rard Philipe lessen te volgen aan het Conservatorium voor dramatische kunst.\n_START_SECTION_\nToneelacteur en filmdebuut\n_START_PARAGRAPH_\nHij kwam al gauw in contact met theaterregisseur Jean Vilar en dramaturg Jean Anouilh, van wie hij de favoriete acteur werd. Met beiden zou hij trouw samenwerken tot in de jaren zestig. Op het grote scherm was Bouquet voor het eerst te zien in Monsieur Vincent (1947). Alhoewel hij werkte met bekende cineasten als Jean Gr\xc3\xa9millon, Abel Gance en Henri-Georges Clouzot oogstte hij meer succes op de planken, op het Festival van Avignon bijvoorbeeld.\n_START_SECTION_\nDoorbraak met Claude Chabrol en Fran\xc3\xa7ois Truffaut\n_START_PARAGRAPH_\nVoor zijn doorbraak in de filmwereld moest hij wachten tot Claude Chabrol en Fran\xc3\xa7ois Truffaut, twee belangrijke regisseurs van de Nouvelle Vague, hem in de tweede helft van de jaren zestig ontdekten. Voor Chabrol, onder wiens leiding hij zes keer speelde, cre\xc3\xaberde hij het type van de ijzige, verontrustende en geraffineerde burger uit de betere kringen.\n_START_SECTION_\nJaren zeventig: drukke filmjaren\n_START_PARAGRAPH_\nZijn filmcarri\xc3\xa8re was voorgoed gelanceerd want hij speelde in de jaren zeventig in een dertigtal films, met opmerkelijke rollen in prenten van onder meer Jacques Deray, Yves Boisset en Andr\xc3\xa9 Cayatte.\n_START_SECTION_\nLatere filmcarri\xc3\xa8re\n_START_PARAGRAPH_\nVanaf de jaren tachtig speelde hij beduidend minder filmrollen om zich meer te kunnen wijden aan het theater. Het belette hem niet blijvend stevige prestaties neer te zetten, zoals de rol van inspecteur Javert in Les Mis\xc3\xa9rables (Robert Hossein, 1982), of van de oude man die zich een ander leven droomde in Toto le h\xc3\xa9ros (Jaco Van Dormael, 1990). Hij kroop ook zeer waarheidsgetrouw in de huid van Fran\xc3\xa7ois Mitterrand in Le Promeneur du Champ-de-Mars (Robert Gu\xc3\xa9diguian, 2004) of van Auguste Renoir in Renoir (Gilles Bourdos, 2012).\n_START_SECTION_\nTelevisie\n_START_PARAGRAPH_\nBouquet werkte ook herhaaldelijk voor de televisie. Hij was te zien in televisiefilms als La Ronde de nuit (1978) en Le Cur\xc3\xa9 de Tours (1980). Hij verleende zijn medewerking aan Les Nuits r\xc3\xa9volutionnaires (1989), een historische miniserie van 7 afleveringen._NEWLINE_Zijn zware, ietwat plechtstatige stem was ook vaak te horen in documentaires zoals Nuit et Brouillard (Alain Resnais, 1955). In 1995 sprak hij Les Mots van Jean-Paul Sartre op plaat in.\n_START_SECTION_\nToneel\n_START_PARAGRAPH_\nNaast zijn filmcarri\xc3\xa8re ontwikkelde Bouquet een drukke toneelactiviteit. Sinds de jaren veertig speelde hij onophoudelijk hoofdrollen in stukken van Moli\xc3\xa8re, Ionesco en Beckett, auteurs die, net zoals Anouilh, als een rode draad door zijn carri\xc3\xa8re lopen. Hij vertolkte ook rollen in stukken van William Shakespeare en van moderne auteurs als Harold Pinter en Thomas Bernhard.'