b'\n_START_ARTICLE_\nEgeria (planeto\xc3\xafde)\n_START_SECTION_\nOntdekking en naamgeving\n_START_PARAGRAPH_\nEgeria werd op 2 november 1850 ontdekt door de Italiaanse astronoom Annibale de Gasparis. De naam werd bedacht door de Franse astronoom Urbain le Verrier, wiens berekeningen tot de ontdekking van de planeet Neptunus leidden. Egeria was in de Grieks-Etruskische mythologie een godin of nimf die in Ariccia (centraal Itali\xc3\xab) woonde en geassocieerd wordt met natuurlijke bronnen. Egeria was de vrouw en raadgeefster van de mythische tweede koning van Rome, Numa Pompilius.\n_START_SECTION_\nEigenschappen\n_START_PARAGRAPH_\nDe vorm en omvang van Egeria werden vastgesteld in 1992 en 2008, toen de planeto\xc3\xafde vanaf de aarde gezien sterren bedekte. Egeria is vrijwel rond en heeft afmetingen van 217\xc3\x97196 km. Daarmee behoort ze tot de grootste objecten in de planeto\xc3\xafdengordel. Egeria is door spectraalanalyse ingedeeld bij de G-type planeto\xc3\xafden, een vrij zeldzame klasse van koolstofrijke objecten met een donker oppervlak (laag albedo)._NEWLINE_Bijzonder aan Egeria is dat ze voor ongeveer 10,5-11,5% van haar massa uit waterijs bestaat.'