b'\n_START_ARTICLE_\nThe Eye of the Beholder\n_START_SECTION_\nVerhaal\n_START_PARAGRAPH_\nJanet Tyler heeft zojuist haar elfde operatie ondergaan in een wanhopige poging eruit te zien zoals iedereen. Haar hoofd is nog in verband gewikkeld en details van de operatie worden niet gegeven. Volgens de zuster en de dokter, wiens gezichten ook buiten beeld blijven, is ze niet normaal. De staat is een dictatuur waar uniformiteit vereist is: wie hier niet aan voldoet moet in een reservaat leven. Janet zet alles op alles om dat te vermijden en een normaal leven met een normale baan te hebben. Maar deze operatie is de laatste die haar wettelijk is toegestaan, als deze mislukt moet ze wel naar het reservaat. Janet Tyler protesteert maar de arts weigert hierop in te gaan, kritiek hebben op de staat is niet toegestaan._NEWLINE_Janet haalt de dokter over om het verband vroegtijdig te verwijderen zodat ze kunnen zien of het gelukt is. Nadat het verband is verwijderd, zegt de dokter dat er weer niets is gebeurd. Janets gezicht is onveranderd. Dan draait de camera zodat het publiek eindelijk de gezichten te zien krijgt: Janet is een (naar normale maatstaven) beeldschone vrouw, terwijl de dokter en alle andere aanwezigen vreselijk verminkt zijn (ze hebben allemaal grote wenkbrauwen, opgekrulde lippen en varkenssnuiten)._NEWLINE_Geschokt door de mislukte operatie en het feit dat nog steeds "lelijk" is, vlucht Janet het ziekenhuis uit. Uiteindelijk ontmoet ze een knappe man die dezelfde "aandoening" heeft als zij. Hij neemt haar mee naar een gesloten gemeenschap waar zij en de anderen met hun aandoening kunnen wonen zonder dat hun "lelijkheid" iemand zal storen. Hij troost haar tevens met de woorden dat echte schoonheid van binnen zit.'