b'\n_START_ARTICLE_\nJubilees (Magnus Lindberg)\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nLindberg componeerde Jubilees twaalf jaar nadat hij zijn vorige werk voor pianosolo Twine had voltooid. In die tussentijd ontwikkelde de muziek van Lindberg zich door het toevoegen van invloeden uit de klassieke muziek, voornamelijk Fr\xc3\xa9d\xc3\xa9ric Chopin en Claude Debussy. Deze nieuwe toevoeging zorgde ervoor dat de composities van Lindberg toegankelijker (relatief gezien) werden. Zo is het dan ook met deze Jubilees, gecomponeerd voor de 75ste verjaardag van een andere avantgardist: Pierre Boulez. Ralph van Raat schreef in de begeleidende tekst van de opname, dat het werk oorspronkelijk maar uit \xc3\xa9\xc3\xa9n deel zou bestaan, maar dat Lindberg steeds nieuwe idee\xc3\xabn kreeg en uiteindelijk op zes deeltjes uitkwam. De compositie is eigenlijk in omgekeerde vorm dan gebruikelijk gecomponeerd. Het eerste deel bevat in de kiem de inhoud van de andere deeltjes, waarin dus bepaalde aspecten uit deel \xc3\xa9\xc3\xa9n uitgewerkt worden.\n_START_SECTION_\nAlternatieve versie\n_START_PARAGRAPH_\nDe kleurschakering van het werk gaf de componist wellicht aanleiding in 2002 een versie voor kamerorkest te schrijven. De orkestratie is 1 dwarsfluit, 1 hobo, 1 klarinet, 1 fagot, 2 hoorns, 1 trompet, 1 trombone, slagwerk, piano en strijkinstrumenten. Opdracht kwam toen van Ensemble InterContemporain met een premi\xc3\xa8re op 7 april 2003.'