b'\n_START_ARTICLE_\nBraziliaanse rubberboom\n_START_SECTION_\nBast\n_START_PARAGRAPH_\nDe bast is glad, lichtgrijs en bloedt bij verwonding met wit melksap, de latex. De dikte van de bast varieert van 6,5 tot 15\xc2\xa0mm (gemiddeld 10 tot 11\xc2\xa0mm) en is afhankelijk van de kloon of de zaailing, de leeftijd van de boom en of de bast al of niet vernieuwd is. De buitenkant van de bast bestaat uit kurklagen en een groenachtig kurkmeristeem. Hieronder ligt de oranje-bruine harde bast met een groot aantal steencellen, waarvan het aantal toeneemt van binnen naar buiten. Verder liggen hierin parenchymcellen, verspreid liggende zeefvaten en enkele latexvaten. Onder de harde bast ligt de zachte bast, die voornamelijk bestaat uit verticale rijen zeefvaten met enkele dwarse rijen en latexvaten. Dicht bij het cambium liggen de meeste latexvaten._NEWLINE_Latexvaten zijn gespecialiseerde zeefcellen, waarvan de tussenschotten zijn verdwenen. De latexvaten vormen concentrische cilinders, die tegen de klok in 3 tot 5\xc2\xb0 gedraaid zijn. Ook zijn er klonen waarbij ze met de klok meedraaien. Het latexhoudende melksap wordt door half spiraalsgewijs (onder een hoek van 25 tot 30\xc2\xb0) van links naar rechts aansnijden van de bast gewonnen, waarbij tot zo dicht mogelijk bij het cambium wordt gesneden zonder dit te beschadigen. Bij elke tapronde, die om de dag of twee dagen kan zijn, wordt de samengeklonterde latex van de vorige insnijding weggehaald en wordt een nieuwe insnijding boven of onder de oude insnijding gemaakt._NEWLINE_Na het tappen duurt het 7 tot 8 jaar voordat de bast volledig hersteld is en er opnieuw getapt kan worden.\n_START_SECTION_\nVerspreiding\n_START_PARAGRAPH_\nDe Braziliaanse rubberboom komt oorspronkelijk uit het Amazonebekken en is tegenwoordig verspreid over de hele tropen, waar hij in plantages wordt aangeplant. De plantages liggen tussen de breedtegraden 15\xc2\xb0 NB en 10\xc2\xb0 ZB. In de 18e eeuw kwam de meeste latex uit het Amazonebekken. De uitvinding van het vulkaniseren in 1839 leidde tot een sterke vraag naar latex, waardoor de steden van Manaus en Bel\xc3\xa9m rijk werden. Er werd getracht de teelt ook naar andere delen van de wereld uit te breiden._NEWLINE_De zaden blijven maar kort kiemkrachtig, waardoor de verspreiding vanuit Brazili\xc3\xab in het begin moeizaam ging. H.A. Wickham verzamelde in 1876 ongeveer 70.000 zaden in het gebied tussen de Tapajoz en de Madeirarivier. Van deze inzameling zijn alle rubberbomen in Azi\xc3\xab afkomstig. De zaden werden op 14 juni 1876 uitgezaaid in Kew Gardens (Londen), waaruit 2800 zaailingen voortkwamen. De meeste zaailingen werden in 1876 naar Ceylon gestuurd en voor het grootste gedeelte uitgeplant in Henaratgoda. Hiervan werden in 1888 20.000 zaden geoogst. Enkele planten werden in 1876 doorgestuurd naar Buitenzorg op Java. In 1877 werden er vanuit Kew Gardens planten naar de Botanische Tuinen in Singapore en naar Kuala Kangsar in Perak in Maleisi\xc3\xab gestuurd. In 1881 werden er voor het eerst zaden geoogst van de bomen in Singapore, en in 1884 van die in Kuala Kangsar. H.N. Ridley (1855-1956) ontwikkelde vanaf 1888 in Singapore een betere methode van latexwinning, betere teeltmethoden en was een belangrijke motor voor de verdere verspreiding van de rubberboom. De eerste plantage in Maleisi\xc3\xab werd in 1898 onder begeleiding van Ridley aangelegd. Pas na de prijsval van de koffie en aantasting door ziekten van de koffieplant nam vanaf 1910 de rubberteelt in Maleisi\xc3\xab sterk toe en werd dit land de grootste rubberproducent. De meeste rubberplantages liggen thans in Zuidoost-Azi\xc3\xab, maar er zijn er ook in Afrika.'