b"\n_START_ARTICLE_\nMaximilien de Furstenberg\n_START_SECTION_\nAfstamming\n_START_PARAGRAPH_\nFurstenbergs grootvader Cl\xc3\xa9ment de F\xc3\xbcrstenberg (1846-1926) stamde uit een oude Duitse adellijke familie F\xc3\xbcrstenberg en verkreeg in 1886 de grote Belgische naturalisatie. Hij werd in 1887 opgenomen in de Belgische adel met de titel baron voor al zijn nakomelingen. Hij werd burgemeester van Remersdaal (Voerstreek) in 1888 en bleef dit tot aan zijn dood._NEWLINE_Zijn zoon, Adolphe de F\xc3\xbcrstenberg (1870-1950) trouwde met gravin Elisabeth d'Oultremont (1873-1954). Hij werd eveneens burgemeester van Remersdaal. Het gezin kreeg drie kinderen, onder wie Maximilien.\n_START_SECTION_\nLevensloop\n_START_PARAGRAPH_\nFurstenberg deed zijn humaniorstudies bij de benedictijnen van Maredsous. Nadien reisde hij een jaar door Latijns-Amerika. Vervolgens studeerde hij van 1922 tot 1928 aan het College Saint Louis in Brussel met een onderbreking voor legerdienst (1924-25) en vervolgens aan de Katholieke Universiteit Leuven en aan de Pauselijke Gregoriaanse Universiteit in Rome, waar hij in 1932 promoveerde in de theologie. Hij woonde in die tijd in het Belgisch Pauselijk College._NEWLINE_Furstenberg werd op 9 augustus 1931 priester gewijd. Hij werd leraar aan het Sint-Jan Berchmanscollege in Antwerpen (1932-1936) en professor liturgie aan het grootseminarie van Mechelen. Ook werd hij kanunnik van het kathedraal kapittel van Mechelen en ceremoniemeester. Op Kerstmis 1943 werd hij opgepakt op beschuldiging dat in de kathedraal in Mechelen een inscriptie de overwinning van de geallieerden leek te wensen. Hij werd tot twee jaar gevangenis veroordeeld, maar de bevrijding maakte dat hij na minder dan een jaar vrij kwam. Tijdens het regentschap van prins Karel van Belgi\xc3\xab was hij korte tijd hofkapelaan. In die tijd werd hij benoemd tot Ridder Grootkruis in de Orde van Leopold II._NEWLINE_In 1946 werd hij rector van het Pauselijk Belgisch College in Rome. In die tijd was Karol Woyty\xc5\x82a een van zijn studenten. In 1947 werd hij ereprelaat van Zijne Heiligheid._NEWLINE_Op 14 maart 1949 werd Furstenberg benoemd tot titulair aartsbisschop van Palto en tot apostolisch gezant in Japan. Hij werd opeenvolgend apostolisch gezant in Australi\xc3\xab, Nieuw-Zeeland en Oceani\xc3\xab, nunitius en deken van het diplomatiek corps in Lissabon alvorens hij in 1962 werd benoemd tot apostolisch nuntius in Portugal. Furstenberg was een van de deelnemers aan het Tweede Vaticaans Concilie._NEWLINE_Tijdens het consistorie van 26 juni 1967 cre\xc3\xaberde paus Paulus VI hem kardinaal-priester. De titelkerk 'Sacro Cuore di Ges\xc3\xb9 a Castro Pretorio' werd pro hac vice zijn titelkerk. Hij werd terzelfder tijd prefect van de Congregatie voor de Oosterse Kerken. Ter gelegenheid van het vijftigjarig bestaan van de congregatie maakte Furstenberg meteen een rondreis door India, Irak, Syri\xc3\xab, Jordani\xc3\xab, Turkije en Isra\xc3\xabl._NEWLINE_In 1972 werd hij naast zijn werk als prefect grootprior van de Soevereine Militaire Hospitaal Orde van Sint Jan van Jeruzalem, hetgeen hij tot aan zijn dood zou blijven. In 1973 legde hij zijn werkzaamheden voor de congregatie neer. Kardinaal de Furstenberg nam deel aan de conclaven van augustus en oktober 1978 die leidden tot de verkiezing van paus Johannes Paulus I en II. _NEWLINE_In 1988 werd hij ernstig ziek en verbleef enige maanden in het Gemelliziekenhuis in Rome. Paus Johannes Paulus II kwam hem er persoonlijk bezoeken. Hij werd overgebracht naar het ziekenhuis van Mont-Godinne (Yvoir), nabij Namen, waar hij aan de gevolgen van een hersenbloeding overleed."