b'\n_START_ARTICLE_\nPisco-bekken\n_START_PARAGRAPH_\nHet Pisco-bekken is een bekken in Peru. Het is een van de belangrijkste vindplaatsen van fossielen van walvissen wereldwijd.\n_START_SECTION_\nLocatie\n_START_PARAGRAPH_\nHet Pisco-bekken ligt in het zuidwesten van Peru in de provincie Ica en het is driehonderd kilometer lang.\n_START_SECTION_\nGeologie\n_START_PARAGRAPH_\nHet bekken omvat afzettingen van met name zandsteen en siltsteen uit het Eoceen tot het Laat-Plioceen, een periode waarin het gebied een kustzee was. Het bekken kwam in het Pleistoceen boven de zeespiegel te liggen door subductie van de Nazca-plaat. De afzettingen in het Pisco-bekken omvatten meerdere formaties.\n_START_SECTION_\nEoceen\n_START_PARAGRAPH_\nDe oudste formatie in het Pisco-bekken is de Caballas-formatie uit het Eoceen. De Paracas-groep, soms onderverdeeld in de Los Choros- en Yumaque-formatie, werd afgezet in het Midden-Eoceen. In deze formatie zijn fossielen van vroege walvissen (Peregocetus, Ocucajea, Supayacetus), pingu\xc3\xafns (Perudyptes) en vissen zoals sardines en ansjovis gevonden. De Otuma-formatie dateert uit het Laat-Eoceen en het is de vindplaats van basilosauri\xc3\xabrs (Cynthiacetus) en pingu\xc3\xafns (Icadyptes, Inkayacu). Net als tegenwoordig met de Humboldtstroom was er in het Eoceen een koude stroming langs de Peruaanse kust.\n_START_SECTION_\nChilcatay-formatie\n_START_PARAGRAPH_\nDe Chilcatay-formatie is afgezet in het Laat-Oligoceen tot Vroeg-Mioceen. In deze formatie zijn fossielen gevonden van diverse soorten walvissen, zeeroofdieren, pingu\xc3\xafns, zeeschildpadden en haaien.'