b"\n_START_ARTICLE_\nCongregationalisme\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nIn Engeland en de Verenigde Staten ontstonden in de 17e eeuw kerken die in de leer nauw verbonden waren met de gereformeerden op het Europese vasteland en met de presbyterianen in Schotland, de kerkinrichting was alleen geheel anders. Ter typering daarvan gebruikten buitenstaanders de benamingen \xe2\x80\x9cindependent\xe2\x80\x9d en \xe2\x80\x9cindependentisme\xe2\x80\x9d, die echter door de betrokkenen zelf als onjuist werden afgewezen. Minder sterk was hun bezwaar tegen de aanduiding congregational, dat de nadruk legde op de positie van de plaatselijke gemeente (congregatie) binnen het kerkverband._NEWLINE_In de jaren 1640 typeerden hun woord\xc2\xadvoerders het kerkrechtelijk verschil met de Schotse presbyterianen wel als een verschil tussen congregational en klassiek, met het oog op de functie en de bevoegdheden die in het Schotse systeem werden toegekend aan de \xe2\x80\x9cpresbytery\xe2\x80\x9d, die boven de plaatselijke kerkenraad, de 'kirk-session' stond. In de naam van de betrokken kerken is de aanduiding congregational in de loop der tijden gebruikelijk gewor\xc2\xadden. De congregationalistische kerken zijn beperkt gebleven tot de invloedssfeer van Angelsaksische wereld. Het zwaartepunt kwam hierbij te liggen in de Verenigde Staten, waar ze zich in de 17e eeuw vrijer konden ontwikkelen dan in Engeland._NEWLINE_Vanwege vervolging zijn verschillende puriteinen naar Nederland (bijvoorbeeld Middelburg uitgeweken: Robert Browne; Amsterdam: Francis John\xc2\xadson; Leiden: John Robinson). In de periode 1610-1640 verbleven in Nederland verscheidene Engelse voorgangers (verbonden aan garnizoens\xc2\xadkerken e.d.), die zich niet van de Engelse staatskerk hadden afgeschei\xc2\xadden en die na hun vertrek naar Engeland en naar Nieuw-Engeland bij Rotterdam of Utrecht de belangrijkste woordvoerders van het congregationalisme wer\xc2\xadden._NEWLINE_Daarnaast werd door de congregationalisten dankbaar gewag gemaakt van de invloed die op hun ecclesiologische inzichten was uitgegaan van met name William Ames en Robert Parker (beiden in Nederland overleden). Uiteraard was men van de kerkrechtelijke gedachten en praktijken in Nederland goed op de hoogte. Veel kennis werd ook aan de dag gelegd met betrekking tot opvattingen van Johannes Calvijn, Theodorus Beza en andere figuren uit de tijd na de reformatie."