b'\n_START_ARTICLE_\nPoison Ivy (lied)\n_START_SECTION_\nVersie van The Rolling Stones\n_START_PARAGRAPH_\nIn juli 1963 namen The Rolling Stones de nummers Poison Ivy en Fortune Teller op. Van Poison Ivy werden zelfs twee versies opgenomen. De opnamen waren bedoeld voor hun tweede single, als opvolger van Come On. Er is een proefpersing van een paar honderd exemplaren gemaakt, maar de plaat (met het nummer Decca F 11742) werd afgelast. Maar een handjevol platen kwam in handen van het publiek. In 1964 verschenen beide nummers op een compilatie-lp met nummers van diverse artiesten uit de Decca-stal, getiteld Saturday Club. In hetzelfde jaar verscheen Poison Ivy op een ep die simpelweg The Rolling Stones heette, samen met de nummers Bye Bye Johnny, Money en You Better Move On. In Nederland en Frankrijk kwam, ook nog in 1964, een ep uit met de nummers Not Fade Away, Little by Little, Stoned (op de hoes abusievelijk Stones genoemd) en Poison Ivy. Het nummer stond ook op de Duitse lp Around and Around van 1964._NEWLINE_Op al deze platen stond versie 2 van Poison Ivy. Versie 1 werd voor het eerst uitgebracht op de dubbel-lp More Hot Rocks (Big Hits & Fazed Cookies) van 1972. Op versie 1 maakten de Stones gebruik van een g\xc3\xbciro, een schraapinstrument, bespeeld door Mick Jagger. Toen de dubbel-lp in 2002 opnieuw werd uitgebracht als dubbel-cd, werden drie bonustracks toegevoegd. Een daarvan was versie 2 van Poison Ivy.'