b'\n_START_ARTICLE_\nIrene Vorrink\n_START_SECTION_\nLevensloop\n_START_PARAGRAPH_\nIrene Vorrink was een dochter van SDAP- en AJC-voorman Koos Vorrink en Irene Hendrika Elisabeth Bergmeijer. Zij studeerde rechten tot 1943 en bekleedde diverse juridische functies, voordat zij in 1969 lid werd van de Eerste Kamer voor de PvdA. In 1947 beviel Irene Vorrink van Koos Zwart (1947-2014), die later in het radioprogramma In de Rooie Haan furore maakte met zijn "beursberichten" (prijzen van softdrugs). De biologische vader van Zwart was de schrijver Halbo C. Kool, van wie Vorrink toen secretaresse en minnares was. Vorrink trouwde vanwege de maatschappelijke conventies in december 1946 met Joop Zwart. Ze scheidde in 1948 weer van hem._NEWLINE_In 1973 werd zij minister van Volksgezondheid en Milieuhygi\xc3\xabne in het kabinet-Den Uyl. Een heet hangijzer was de wetgeving inzake drugs, die zij in 1976, samen met minister van Justitie Dries van Agt, tot stand bracht. Nederland kent sindsdien het onderscheid tussen softdrugs en harddrugs._NEWLINE_Minister Irene Vorrink hield zich afzijdig van de Dennendalaffaire, die in Nederland in 1974 wijde publiciteit kreeg. De politieke afhandeling liet zij over aan haar staatssecretaris Jo Hendriks.  _NEWLINE_Zij werd ook bekend als de minister die de fluoridering van het drinkwater wettelijk wilde regelen, maar hierin moest zij bakzeil halen. De Tweede Kamer wilde er in meerderheid niet aan en ten slotte steunde alleen haar eigen partij haar voorstel nog. Nekslag voor het plan was de onjuiste informatie door de minister (vertrouwende op de ambtenaren) dat er een instrumentje aan de waterkraan kon worden gemonteerd dat de fluor weer uit het water filterde, zodat een bezwaarde via zo\'n instrumentje weer ongefluorideerd water kon consumeren. Dit apparaatje bleek fantasie, zo moest de minister later in de Kamer toegeven._NEWLINE_Van 1978 tot 1979 was Vorrink wethouder in de gemeente Amsterdam. De hoofdstad Amsterdam werd in die tijd geplaagd door grote groepen Surinaamse drugsverslaafden die rondhingen op de Kloveniersburgwal, en het leek Vorrink een goed idee die te spreiden over de oude wijken. In een aantal wijkbijeenkomsten werd de wethouder bedolven onder woedende reacties. Zij trad voortijdig af, om gezondheidsredenen, waarbij de politieke spanningen echter een rol speelden._NEWLINE_Na haar politieke loopbaan was Vorrink lid van de Sociale Verzekeringsraad en de Sociaal-Economische Raad (SER)._NEWLINE_In de jaren negentig werd een windmolenpark langs de IJsselmeerdijk in Flevoland (ter hoogte van de Flevocentrale bij Lelystad) naar Irene Vorrink genoemd. Het park bestaat uit 28 molens en is eigendom van NUON.'