b"\n_START_ARTICLE_\nGeorges Antoine\n_START_SECTION_\nAchtergrond\n_START_PARAGRAPH_\nHij werd geboren binnen het gezin van kerkdirigent (ma\xc3\xaetre de chapelle \xc3\xa0 la cath\xc3\xa9drale) Eug\xc3\xa8ne Nicolas Joseph Antoine en L\xc3\xa9onie Augustine Doroth\xc3\xa9e Marie Delvaux. De muzikaliteit kreeg hij mee van zijn vader, een leerling van Eti\xc3\xa8nne Soubre. Hij was vanaf zijn vijftiende wees van vaders kant. Hij overleed in het Onze-Lieve-Vrouw Gesticht aan de Rijsselschen Heirweg in Sint-Michiels en werd de 17 november begraven.\n_START_SECTION_\nLeven\n_START_PARAGRAPH_\nZijn muzikale opleiding begon al als kind aan het Conservatorium van Luik. Hij haalde daar eerste prijzen voor muziektheorie (1906), harmonieleer (1910) en kamermuziek en fuga (1913). Zijn opus 1 Les sir\xc3\xa8nes dateert al uit de periode dat hij nog in opleiding was (1910). Twee jaar later volgde opus 2, Deux m\xc3\xa9lodies, verder opus 3 een sonate voor viool en piano in Bes majeur en opus 4 Liederen in een oude stijl. De Sonate voor viool en piano vond al snel haar weg naar het podium met uitvoeringen in 1914 in Luik._NEWLINE_Hij vocht mee diverse gevechten bij de start van de Eerste Wereldoorlog, toen nog werd ingeschat dat die kort zou duren. Hij vocht mee in de Slag om de IJzer, overleefde die wel, maar de daarbij in de loopgraven opgelopen ziekte aan de luchtwegen begon hem te slopen. Nadat hij op ziekteverlof werd gezonden, verhuisde hij naar het Franse Saint-Malo, alwaar hij les gaf en liefdadigheidsconcerten organiseerde voor de armen. Hij hervatte het componeren met het verbeteren van zijn sonate opus 3, kwam met een pianokwartet (opus 6), Vendange de 1914 (opus 8) en liederen op tekst van Charles Baudelaire, Tristan Klingsor, Albert Samain en Paul Verlaine. Zijn opus 9, symfonisch gedicht Veill\xc3\xa9es d\xe2\x80\x99Armes en opus 10 Les m\xc3\xa9lodies Wallonie, Noel en Voice riche d\xe2\x80\x99avoir pleur\xc3\xa9. volgden. Zijn Pianokwartet en vioolsonate zijn vastgelegd door Oxalys, zijn liederen door Patrick Delcour, Sarah Kuijken en Luc Devos.    _NEWLINE_Ondanks zijn slechte gezondheid, die hijzelf bagatelliseerde, keerde hij terug naar het front en streed mee bij de bevrijding van Brugge, dat hij nog net meemaakte. Hij wilde nog naar Luik en zijn familie terugkeren, maar hij zou dat niet meer redden. Collega-componisten zoals Charles Van den Borren, Paul Gilson en ook Vincent d'Indy vonden hem een talentvol componist."