b'\n_START_ARTICLE_\nOpenbaring van Johannes\n_START_SECTION_\nAuteur\n_START_PARAGRAPH_\nIn de vroege kerk was men er vanaf de 2e eeuw n.Chr. van overtuigd dat de ik-persoon Johannes in Openbaring een aanduiding was van de apostel Johannes of Johannes de evangelist, de schrijver van het evangelie volgens Johannes. In de Oosters-orthodoxe kerken was dit omstreden en werd Openbaring lange tijd niet gerekend tot de canon van het Nieuwe Testament._NEWLINE_Papias (\xe2\x80\xa0 ca. 130 n.Chr.) schreef het boek een apostolische herkomst toe, net als Justinus de Martelaar (\xe2\x80\xa0 ca. 165 n.Chr.). Irene\xc3\xbcs zei uitdrukkelijk dat de apostel Johannes de auteur was, en dit werd bevestigd door Clemens van Alexandri\xc3\xab (\xe2\x80\xa0 ca. 215) en Tertullianus (\xe2\x80\xa0 na 220). Origenes (\xe2\x80\xa0 ca. 254) schreef: "Johannes, die aan de borst van Jezus lag, liet uiteindelijk een evangelie na. ... Hij schreef de Apokalyps."_NEWLINE_Deze opvatting wordt in de huidige exegese niet meer gehanteerd. De taalkundige, inhoudelijke en stijlkundige afwijkingen worden hiervoor genoemd. De auteur van Openbaring beweert nergens een apostolisch gezag te hebben zoals Paulus dat wel deed. Hij noemde hiervoor driemaal zijn naam, terwijl de auteur van het Johannesevangelie het noemen van zijn naam vermeed. Ook Dionysius van Alexandri\xc3\xab (\xe2\x80\xa0 264) droeg volgens Eusebius van Caesarea al argumenten aan, op basis waarvan hij meende dat de auteur van Openbaring niet dezelfde Johannes is als de schrijver van het evangelie naar Johannes._NEWLINE_Tegenwoordig wordt aangenomen dat de auteur een vroegchristelijke profeet was, die zich tot een groep profeten rekende, zijn "medeprofeten". Het taalgebruik en de denkwereld wijzen op een herkomst uit het Joodse christendom in Palestina. In de tekst zelf schreef de auteur dat hij verbannen was naar Patmos, voor de kust van Efeze.\n_START_SECTION_\nCanoniciteit\n_START_PARAGRAPH_\nIn de 4e eeuw betwijfelden Johannes Chrysostomus en andere bisschoppen of dit boek in het Nieuwe Testament thuis hoorde, voornamelijk door de problemen die de interpretatie gaf en het gevaar van misbruik. De kerkvader Origenes ging hen voor, hij beschouwde de Openbaring als een verzameling van wilde dromerijen, waaruit niemand wijs kan worden. Christenen in Syri\xc3\xab verwierpen het ook omdat het montanisme zich op dit boek baseerde. Het werd uiteindelijk wel in de nieuwtestamentische canon opgenomen. De oosters-orthodoxe kerk gebruikt het boek niet in de liturgie.\n_START_SECTION_\nDatering\n_START_PARAGRAPH_\nTraditioneel wordt het boek in 96 gedateerd, tijdens de regering van keizer Domitianus, hoewel sommigen argumenteren voor een vroegere datum, meestal 68 of 69, tijdens de regering van Nero._NEWLINE_Voor de latere datering pleit de getuigenis van de kerkvader Ireneus, die informatie ontving van hen die Johannes persoonlijk gekend hadden. Hij schrijft dat de openbaring "niet vreselijk lang geleden gezien" was._NEWLINE_Ander bewijs voor de latere datum is van interne aard: het boek zinspeelt op uitgebreide vervolging, die de christenen in Klein-Azi\xc3\xab treft. Dat past beter bij de regering van Domitianus dan bij de regering van Nero. Nero\'s vervolging was geconcentreerd in het gebied rond Rome, hoewel ook Paulus in Klein-Azi\xc3\xab problemen ondervond.'