b'\n_START_ARTICLE_\nWillem Gerrit Klooster\n_START_SECTION_\nLevensloop\n_START_PARAGRAPH_\nKlooster verbleef in zijn kinderjaren in de Japanse interneringskampen Brastagi, Gloegoer en Aek Pamienke III op Sumatra. In 1950 kwam het gezin uit Medan naar Nederland, waar hij in 1954 het eindexamen behaalde aan het Barlaeus Gymnasium in Amsterdam. Van 1954 tot 1956 studeerde hij rechten en daarna koos hij voor de studie Nederlandse taal- en letterkunde (1956-1962), eveneens aan de Universiteit van Amsterdam. Na enkele jaren leraar Nederlands op middelbare scholen te zijn geweest werd Wim Klooster aangesteld bij de Universiteit van Amsterdam. Als co-auteur van Remmert Kraak introduceerde hij met het boek Syntaxis (1968) de transformationeel-generatieve grammatica van Noam Chomsky in de taalkunde van het Nederlands. In 1971 promoveerde hij bij Henk Schultink aan de Universiteit Utrecht op het proefschrift The Structure Underlying Measure Phrase Sentences. Van 1972 tot 2000 was hij hoogleraar Nederlandse taalkunde aan de Universiteit van Amsterdam. Van 1987 tot 2001 was hij voorzitter (mede-oprichter) van de Landelijke Vereniging van Neerlandici (LVVN). Sindsdien is hij erevoorzitter.\n_START_SECTION_\nLiterair werk\n_START_PARAGRAPH_\nIn 1955 kreeg Klooster de Reina Prinsen Geerligsprijs voor zijn dubbelnovelle Zonder het genadige einde. In 1956 publiceerde hij de dichtbundel Vuurwerk en wiskunde en in 1957 was hij enige tijd redacteur van Propria Cures. Gedichten van Wim Klooster zijn, behalve in de genoemde bundel, gepubliceerd in Propria Cures, Tirade, NRC next, het e-zine Meander en in een zestal bloemlezingen, waaronder Stroomgebied (1956, Ad den Besten) en 160 (bloemlezing van sms-gedichten, 2008, Sofie Cerutti).'