b'\n_START_ARTICLE_\nHuwelijksleeftijd\n_START_PARAGRAPH_\nDe huwelijksleeftijd is de leeftijd waarop men een huwelijk mag aangaan. Deze leeftijd verschilt van land tot land. In bepaalde gevallen kan dispensatie verleend worden aan mensen die niet voldoen aan het leeftijdsvereiste.\n_START_SECTION_\nRomeins recht\n_START_PARAGRAPH_\nHet leeftijdsvereiste werd in het Romeinse recht bepaald aan de hand van geslachtsrijpheid. De man moest de leeftijd van veertien en de vrouw die van twaalf jaar bereikt hebben om in het huwelijk te mogen treden. Een Romein had wel toestemming nodig van de familie. Het leeftijdsvereiste was aanvankelijk niet voor de man van toepassing; zijn geslachtsrijpheid werd specifiek onderzocht.\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nIn Nederland gold op grond van de Code Napol\xc3\xa9on een huwelijksleeftijd van achttien jaar voor mannen en vijftien jaar voor vrouwen. De invoering van het Burgerlijk Wetboek in 1838 had tot gevolg dat vrouwen pas vanaf hun zestiende levensjaar mochten trouwen, want vrouwen zouden zich in de Nederlanden minder snel ontwikkelen. Sinds 1985 moeten zowel de man als de vrouw achttien jaar oud zijn._NEWLINE_De Wet van 7 oktober 2015 tot wijziging van Boek 1 en Boek 10 van het Burgerlijk Wetboek betreffende de huwelijksleeftijd, de huwelijksbeletselen, de nietigverklaring van een huwelijk en de erkenning van in het buitenland gesloten huwelijken (Wet tegengaan huwelijksdwang) trad op 5 december 2015 in werking. Deze behelsde onder meer het vervallen van uitzonderingen op het vereiste dat voor het aangaan van een huwelijk de leeftijd van 18 jaar moet zijn bereikt.'