b'\n_START_ARTICLE_\nOtto II van L\xc3\xbcneburg\n_START_SECTION_\nLevensloop\n_START_PARAGRAPH_\nOtto was de zoon van hertog Johan I van Brunswijk-L\xc3\xbcneburg en diens echtgenote, hertogin Liutgard van Holstein._NEWLINE_In 1277 overleed zijn vader, waarna Otto II het hertogdom Brunswijk-L\xc3\xbcneburg erfde. Omdat hij toen nog minderjarig was, werd hij onder het regentschap geplaatst van zijn oom, hertog Albrecht I van Brunswijk-Wolfenb\xc3\xbcttel. Nadat zijn oom in 1279 stierf, werd bisschop Koenraad I van Verden de nieuwe regent._NEWLINE_In 1282 werd Otto volwassen verklaard en begon hij zelfstandig te regeren. Zijn regering werd gekenmerkt met grens- en eigenaarsconflicten met zijn buurlanden en vele vetes met de landadel. Ook verstrengde Otto II de rechten van de ridders en beveiligde hij de openbare orde in zijn hertogdom. Bovendien gaf hij de steden Harburg, Dahlenburg en Celle stadsrechten en kocht hij in 1302 het graafschap W\xc3\xb6lpe voor 6.500 zilvermarken._NEWLINE_Bij de Rooms-Duitse koningsverkiezing van 1313 ondersteunde Otto met succes de kandidatuur van zijn schoonbroer, hertog Lodewijk IV van Beieren, en in 1315 kreeg hij als dank hiervoor enkele keizerlijke domeinen in leen toegewezen. Op 28 november 1315 voerde Otto II een opvolgingswet in waarbij hij bepaalde dat zijn zonen Otto III en Willem zijn hertogdom gezamenlijk zouden erven._NEWLINE_In 1330 stierf Otto II. Hij werd bijgezet in het Sint-Micha\xc3\xablklooster van L\xc3\xbcneburg, dat hij zelf had opgericht.'