b'\n_START_ARTICLE_\nErnst Herhaus\n_START_SECTION_\nBiografie\n_START_PARAGRAPH_\nErnst Herhaus groeide op in het Bergische Land ten oosten van Keulen. Na zijn studie werd hij eerst administratief medewerker in een ziekenhuis. In 1954, toen hij al verslaafd aan de drank was geraakt, gaf hij zijn burgerlijk bestaan op en begon aan een rusteloos leven dat hem naar M\xc3\xbcnchen, Parijs, Frankfurt am Main, Wenen en Z\xc3\xbcrich voerde. Hij had verschillende banen en was onder andere toehoorder bij hoorcolleges van Adorno en Horkheimer, de grondleggers van de Frankfurter Schule. In 1965 vestigde hij zich in Frankfurt, waar hij bediende in een uitgeverij werd._NEWLINE_Herhaus\' eerste roman, Die homburgische Hochzeit, kreeg overwegend positieve kritiek vanwege zijn stijl en zijn verbeeldingskracht. In 1972 publiceerde Herhaus op basis van bandopnamen van J\xc3\xb6rg Schr\xc3\xb6der diens biografie Siegfried, een onthullend boek over het Duitse literaire leven, hetgeen hem een aantal veroordelingen opleverde. Zijn drankzucht had inmiddels levensbedreigende vormen aangenomen. Dankzij de AA slaagde hij er vanaf 1973 in om geleidelijk van zijn verslaving af te raken._NEWLINE_Over zijn bevrijding van het alcoholisme schreef Herhaus de daaropvolgende jaren een trilogie, waarin hij onder meer Ernst J\xc3\xbcnger en de middeleeuwse Engelse non Juliana van Norwich, als hulp bij het afkicken van zijn verslaving vermeldde. Na een reis naar de Verenigde Staten in 1979, schreef hij zijn laatste roman, "Wolfsmantel". In 1980 was hij gastdocent aan de universiteit van Florida in Gainesville. In 1985 kreeg hij een beurs van het Duitse Fonds voor de Letterkunde.'