b'\n_START_ARTICLE_\nNicolae Lupu\n_START_PARAGRAPH_\nNicolae L. Lupu (4 november 1876 - 1947), was een Roemeens politicus._NEWLINE_Nicolae Lupu kwam uit Transsylvani\xc3\xab (Zevenburgen) dat tot 1918 deel uitmaakte van het Hongaarse deel van het keizerrijk Oostenrijk-Hongarije. Hij studeerde medicijnen en sloot zich aan bij de Roemeense Nationale Partij van Transsylvani\xc3\xab en het Banaat (PNR) en was voorstander van de aanhechting van Transsylvani\xc3\xab bij Roemeni\xc3\xab. Dit laatste gebeurde in november 1918, na het uiteenvallen vanOostenrijk-Hongarije. Van 9 december 1919 tot 19 maart 1920 was hij minister van Binnenlandse Zaken in het kabinet van Alexandru Vaida-Voevod (PNR). Kort hierna verliet Lupu de PNR en werd lid van de Boerenpartij (P\xc8\x9a). Van 1924 tot 1926 was hij voorzitter van de P\xc8\x9a._NEWLINE_Na de fusie van de P\xc8\x9a en de PNR tot de Nationale Boerenpartij (PN\xc8\x9a). In het begin van 1927 verliet Lupu de PN\xc8\x9a en richtte de Boerenpartij (P\xc8\x9a) opnieuw op. Deze P\xc8\x9a hield vast aan de centrum-linkse koers van de oude P\xc8\x9a. Later ging deze P\xc8\x9a echter weer op in de PN\xc8\x9a en ook Lupu werd opnieuw lid van deze partij. Van 24 november 1927 tot 11 november 1928 was Lupu minister van Arbeid in het kabinet van Vintil\xc4\x83 Br\xc4\x83tianu._NEWLINE_Na de Tweede Wereldoorlog kwam het binnen de PN\xc8\x9a opnieuw tot een breuk. Nicolae Lupu, die aanzette tot de breuk, richtte in 1946 de Democratische Boerenpartij (P\xc8\x9aD) op. De voornaamste reden tot de breuk was de anti-communistische koers van de PN\xc8\x9a. De P\xc8\x9aD was voorstander van nauwe samenwerking met de Roemeense Communistische Partij (PCR), maar vooral gekant tegen de voorzitter van de PN\xc8\x9a, Iuliu Maniu. Lupu stierf in 1947._NEWLINE_De P\xc8\x9aD maakte ofschoon bereid tot samenwerking met de PCR, geen deel uit van het door de PCR gecontroleerde Volksdemocratisch Blok. Bij de parlementsverkiezingen van 1946 behaalde de partij 2,3% van de stemmen, goed voor 2 zetels. Bij de parlementsverkiezingen van 1948 behaalde P\xc8\x9aD 0,7% van de stemmen maar behield de twee zetels in het parlement. De partij werd kort hierna door de communistische autoriteiten verboden.'