b'\n_START_ARTICLE_\nVlaamse Gemeenschap\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nVlaanderen besliste in 1980 om de Vlaamse Gemeenschap en het Vlaams Gewest samen te voegen. Juridisch was het de raad van het Vlaamse Gewest die al haar bevoegdheden unaniem overdroeg aan de Vlaamse Gemeenschap. Vlaanderen heeft daardoor nu \xc3\xa9\xc3\xa9n Vlaams Parlement en \xc3\xa9\xc3\xa9n Vlaamse Regering. Hierdoor bleven de gemeenschapsbevoegdheden (zoals onderwijs, cultuur, taal en welzijn) bij de bevoegde ministers van de Vlaamse deelregering en werden de bevoegdheden van het Vlaams Gewest aan het gewest overgedragen._NEWLINE_Strikt juridisch gesproken geldt die gemeenschapsbevoegdheid in Brussel enkel voor Vlaamse instellingen, en niet rechtstreeks voor Vlamingen. De reden daarvoor is de terughoudendheid van sommige Vlamingen en de weigering van de Franstaligen om in Brussel een subnationaliteit of een gemeenschapskeuze in te stellen: een sluitend administratief-rechterlijk statuut met behulp waarvan op eenduidige wijze bepaald had kunnen worden wie in Brussel Vlaming is en wie niet, wie er dus mag stemmen voor de Vlaamse bestuursraden en wie niet, en ook: wie er de lasten van de lokale instellingen van de eigen gemeenschap moet dragen.\n_START_SECTION_\nNederlands, offici\xc3\xable taal in Vlaanderen\n_START_PARAGRAPH_\nDe offici\xc3\xable taal in het Nederlands taalgebied, dat overeenkomt met het Vlaams Gewest, in bestuur en administratie is het Nederlands. Het geniet als enige taal deze status in alle gemeenten; in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest en in de federale administratie wordt die status gedeeld met het Frans. De taalfaciliteiten in sommige Vlaamse gemeenten aan de grens met het Waalse en Brusselse gewest geven beperkte ruimte voor gebruik van het Frans in lokale openbare diensten._NEWLINE_Sommige Vlamingen gebruiken, vooral in de omgangstaal, vaak de term \'Vlaams\' in plaats van Nederlands om naar de eigen moedertaal te verwijzen. Er bestaat echter geen \'Vlaams\' in de zin van een gestandaardiseerde spreek- of schrijftaal. De Vlaamse dialecten worden nergens op school onderwezen, maar worden van generatie op generatie thuis en in de omgang doorgegeven._NEWLINE_De taalvarianten die de Brusselaars spreken lopen zeer sterk uiteen door de grote en voortdurende in- en uitstroom van Vlamingen. Jonge Vlamingen komen zich in Brussel vestigen; anderen trekken eruit weg. De oorspronkelijke Brusselaars, de \'Ketjes\', spreken een Brabants dialect dat echter zwaar achteruitgegaan is door de verfransing van Brussel. Het Brussels kenmerkt zich taalkundig door een Nederlandse grammatica, woordenschat en uitspraak, en kent sterke Franse invloeden. Daarnaast kent zowat elke (deel)gemeente een eigen dialect._NEWLINE_Op 26 april 2006 heeft het Vlaams Parlement de Vlaamse Gebarentaal erkend als taal in Vlaanderen. Deze "erkenning houdt in dat de Vlaamse overheid de Vlaamse Gebarentaal erkent als de volwaardige taal van de Dovengemeenschap in Vlaanderen. Die erkenning omvat hierbij de drie betekenissen van het woord: (1) de Vlaamse overheid bevestigt de juistheid van het feit dat de Vlaamse Gebarentaal de taal is van de Dovengemeenschap in Vlaanderen, (2) de Vlaamse overheid aanvaardt het bestaan van die taal ook op juridisch vlak en behandelt ze als dusdanig en (3) de Vlaamse overheid uit haar waardering voor deze taal."\n_START_SECTION_\nMedia\n_START_PARAGRAPH_\nDe Vlaamse Radio- en Televisieomroeporganisatie is de openbare omroep voor Vlamingen. Sinds 2 decennia concurreert die met de commerci\xc3\xable televisieomroep (VTM) en recentelijk met enkele andere private televisiezenders en met tientallen lokale radio\'s._NEWLINE_De gedrukte pers wordt gedomineerd door enkele nationale dagbladen die in heel Vlaanderen gelezen worden en een (kleiner) aantal regionale dagbladen. De Tijd (voornamelijk gericht op economie, veeleer centrumrechts gezind), De Standaard (van voormalige christelijke en Vlaamse signatuur) en De Morgen (voormalige socialistische partijkrant) profileren zichzelf als zogenaamde kwaliteitskranten. In Antwerpen (Gazet van Antwerpen) en Limburg (Het Belang van Limburg) is de regionale krant een stuk populairder dan in de andere provincies. Het Nieuwsblad en Het Laatste Nieuws zijn populaire kranten die door een brede laag van de bevolking gelezen worden.'