b'\n_START_ARTICLE_\nCaroline Gennez\n_START_SECTION_\nBiografie\n_START_PARAGRAPH_\nGennez begon op haar zesde met tennis. Zij was daar zo goed in dat zij werd toegelaten op de Vlaamse Tennisschool, in een tijd dat daar de basis werd gelegd voor latere successen van het Belgische vrouwentennis. Zij wist daar onder andere te winnen van Laurence Courtois (die op haar negentiende in de top 50 van de wereld stond). Een hernia maakte op veertienjarige leeftijd een einde aan een mogelijke tenniscarri\xc3\xa8re._NEWLINE_Ook andere sporten hebben haar interesse. Sinds haar zevende jaar is zij een supporter van Sint-Truiden, de voetbalclub uit haar geboortestad. In haar middelbareschooltijd studeerde zij Latijn-Grieks. Gennez behaalde een licentiaatsdiploma in de politieke en sociale wetenschappen aan de Katholieke Universiteit Leuven. Politiek raakte zij ge\xc3\xafnteresseerd doordat zij ooit aanwezig was bij een lezing van Frank Vandenbroucke. De gedrevenheid waarmee deze politicus zijn verhaal deed, sprak haar als ex-sportster aan. _NEWLINE_De stap naar de politiek kwam later, toen Gennez, na vrijwilligerswerk te hebben gedaan in tehuizen voor vluchtelingen en mishandelde vrouwen, ervan overtuigd was geraakt dat alleen de overheid de situatie van de mensen kan verbeteren. Van 1998 tot 2003 was ze voorzitster van de Jong-Socialisten, vanaf 2001 Animo geheten. Ook was ze in 1999 korte tijd kabinetsattach\xc3\xa9 van toenmalig viceminister-president in de Vlaamse Regering Steve Stevaert en van 1999 tot 2003 kabinetsattach\xc3\xa9 en daarna adviseur van federaal minister Johan Vande Lanotte. Tevens was ze van 2001 tot 2003 gemeenteraadslid van Sint-Truiden, waar ze in 2003 korte tijd schepen was._NEWLINE_In het begin van haar politieke carri\xc3\xa8re gold zij als een protegee van Steve Stevaert, op wiens verzoek ze zich rond 2003/2004 in Mechelen vestigde. Onder Stevaert werd ze in 2003 ook ondervoorzitster van de sp.a, wat ze zou blijven tot in 2007. In 2005 volgde ze hem ad interim op als partijvoorzitter van de sp.a, toen hij gouverneur van Limburg werd. _NEWLINE_Inmiddels begon Gennez ook aan een parlementaire loopbaan. Van 2003 tot 2004 zetelde ze als geco\xc3\xb6pteerd senator in de Senaat. Begin juli 2004 kwam ze na de derde rechtstreekse Vlaamse verkiezingen van 13 juni 2004 voor de kieskring Antwerpen in het Vlaams Parlement terecht als opvolger van Maya Deti\xc3\xa8ge, die aan haar mandaat verzaakte. Ze bleef Vlaams volksvertegenwoordiger tot eind 2007. Van midden juli 2004 tot begin november 2007 zat ze er de sp.a-spirit-fractie voor._NEWLINE_In 2007 volgde ze Johan Vande Lanotte, die na een verkiezingsnederlaag ontslag nam, op als partijvoorzitter van sp.a. De partij zakte echter nog dieper weg en Gennez kreeg geregeld kritiek op haar werk van binnen de partij zelf. Eind 2011 liep haar mandaat af. Ze was geen kandidaat voor een tweede termijn. Bij de voorzittersverkiezingen in september 2011 werd ze opgevolgd door enig kandidaat Bruno Tobback. Zij drukte de hoop uit op het verwerven van een "toffe ministerpost", maar werd door Tobback niet gekozen als minister in de regering-Di Rupo._NEWLINE_Ondertussen was ze na de volgende Vlaamse verkiezingen van 7 juni 2009 teruggekeerd naar het Vlaams Parlement. Ze bleef Vlaams volksvertegenwoordiger tot begin juli 2010, waarna ze de overstap maakte naar de Kamer van volksvertegenwoordigers. Daar zetelde ze tot in 2014._NEWLINE_In 2006 werd Gennez verkozen tot gemeenteraadslid van Mechelen. Van 2007 tot 2012 was ze schepen van de stad. Bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2012 trok Gennez de sp.a-lijst te Mechelen. Gennez werd verkozen, maar de sp.a werd naar de oppositie verwezen. Ook na de gemeenteraadsverkiezingen van 2018 bleef sp.a in de Mechelse oppositie. In september 2019 nam ze ontslag als gemeenteraadslid van Mechelen en verliet ze de lokale politiek._NEWLINE_In 2013 schreef ze op vraag van de Partij van de Europese Sociaaldemocraten een sociaal manifest. Eind 2013 werd ze verkozen tot voorzitter van de Universitaire Associatie Brussel. In januari 2014 bracht ze een boek uit, De Verschilligen, waarin ze een toekomstvisie neerschreef over onderwijs, economie en politiek. Centraal in haar betoog stond het \'stakeholdersmodel\' van de burger, waarbij ze pleitte om de burger opnieuw deelgenoot te maken van de politieke besluitvorming. Tevens bevatte het boek een pleidooi om de virtuele economie terug te brengen op mensenmaat. Later dat jaar volgde ook een magazine met dezelfde naam._NEWLINE_Na de verkiezingen van 25 mei 2014 keerde Gennez opnieuw terug naar het Vlaams Parlement. Ze werd als lijsttrekker verkozen in de provincie Antwerpen. Sinds eind september 2014 maakt ze als vierde ondervoorzitter deel uit van het Bureau (dagelijks bestuur) van het Vlaams Parlement. Bij de Vlaamse verkiezingen van 26 mei 2019 werd ze herkozen._NEWLINE_Ook was ze van 2001 tot 2012 lid van de raad van bestuur van de Ancienne Belgique.'