b"\n_START_ARTICLE_\nRussisch-Turkse Oorlog (1828-1829)\n_START_SECTION_\nGevechten in de Balkan\n_START_PARAGRAPH_\nToen de strijd uitbrak, bestond het Russische leger uit 92.000 man, waar ongeveer 150.000 man (60.000 man infanterie en atillerie, 20.000 man cavalerie en 97.000 traditionele maar slecht getrainde soldaten) tegenover stonden voor het Ottomaanse leger, dat werd geleid door Hoessein Pasja. Het Ottomaanse leger was dus voor het grootste deel slecht getraind, wat later ook bleek tijdens gevechten.\n_START_SECTION_\nEerste aanvallen\n_START_PARAGRAPH_\nPrins Peter Wittgenstein, de Russische opperbevelhebber, trok als eerste naar Walachije en veroverde zonder moeite Br\xc4\x83ila en Boekarest. In juni 1828 trok een groot Russisch leger, onder leiding van tsaar Nicolaas I, over de Donau richting Dobroedzja. De Russen legden daarop een langdurig beleg rond de drie belangrijkste forten van Bulgarije, Sjoemen, Silistra en Varna, maar kwamen tegenover een onverwacht grote Ottomaanse overmacht te staan. Met hulp van de Zwarte Zeevloot, die onder leiding stond van Aleksej Greig, werd daarop eerst Varna veroverd op 29 september na de belegering van Varna. De belegering van Shumla vormde echter een groter probleem voor de Russen; het 40.000 man sterk Ottomaanse garnizoen was sterk in de meerderheid. Daarbij kwam dat de Ottomanen de Russen hadden weten af te snijden van hun provianden. De daarop ontstane hongersnood in het Russische kamp en de voortdurende ziekten eisten meer levens op dan de gevechten tijdens de oorlog._NEWLINE_Toen de winter kwam, was het Russische leger gedwongen om Shumla te verlaten en zich terug te trekken in Bessarabi\xc3\xab. In februari 1829 werd de oude Wittgenstein, wiens voorzichtigheid grensde aan timiditeit, vervangen door de energiekere Anton von Diebitsch (Ivan Ivanovitsj), terwijl tsaar Nicolaas I het leger verliet en zich terugtrok naar zijn regeringszaken in Sint-Petersburg.\n_START_SECTION_\nSlag bij Kjoelevtsja\n_START_PARAGRAPH_\nOp 7 mei trok von Diebitsch opnieuw met 60.000 soldaten over de Donau en ging verder met de belegering van Silistra. Sultan Mahmut II zond daarop een 40.000 man sterke versterkingsmacht naar Varna om het te ontzetten, maar dit werd vernietigd door de Russen tijdens de Slag bij Kjoelevtsja op 30 mei. Dit wordt ook wel gezien als de beslissende slag van de oorlog, vermits een groot deel van de verdediging in de Balkan wegviel. Binnen een aantal weken viel daarop ook Silistra op 19 juni.\n_START_SECTION_\nGevechten in Azi\xc3\xab\n_START_PARAGRAPH_\nTegelijkertijd trok een Russisch leger onder leiding van Ivan Paskevitsj door de Kaukasus en veroverde Achaltsiche in het huidige Georgi\xc3\xab met de Slag om Achaltsiche en Jerevan en Kars in Armeni\xc3\xab. Vergezeld van de dichter Aleksandr Poesjkin veroverde hij daarop op 27 juni Erzurum in noordoost-Anatoli\xc3\xab, waarmee hij de 120e verjaardag van Poltava aankruiste.\n_START_SECTION_\nVeldtocht naar Constantinopel\n_START_PARAGRAPH_\nOp 2 juli startte von Diebitsch een Russisch offensief over de Balkan, wat voor het eerst was in de Russische geschiedenis sinds de 10e-eeuwse veldtochten van knjaz Svjatoslav I van het Kievse Rijk. Een leger van 35.000 Russische soldaten trok over het gebergte en trok om het belegerde Shumla heen op weg naar het einddoel Constantinopel. Burgas werd op 12 juli veroverd en Ottomaanse versterkingen werden onderschept in de buurt van Sliven op 31 juli. Op 28 augustus was von Diebitsch opgetrokken tot op 68 kilometer van Constantinopel, wat paniek veroorzaakte in de straten van de stad.\n_START_SECTION_\nVredesverdrag en gevolgen\n_START_PARAGRAPH_\nMet een aanval op zijn hoofdstad in het verschiet zat er voor sultan Mahmut II niks anders op dan om vrede te vragen. Het resultaat was het Verdrag van Adrianopel (Edirne) op 14 september 1829. Hierbij kreeg Rusland de oostelijke oever van de Zwarte Zee en de Donaudelta. Bovendien moest het Ottomaanse Rijk de Russische soevereiniteit over Georgi\xc3\xab en gedeelten van het huidige Armeni\xc3\xab erkennen. Verder kreeg Servi\xc3\xab autonomie en het Russische Rijk mocht Moldavi\xc3\xab en Walachije tijdelijk bezetten, onder de waarborg van 'welvaart' en 'volledige vrijhandel' voor deze gebieden, totdat het Ottomaanse Rijk een grote schadeloosstelling had betaald aan het Russische Rijk._NEWLINE_Indirecte gevolgen waren de Griekse onafhankelijkheid van 1830 die werd ondertekend met het Verdrag van Londen door Groot-Brittanni\xc3\xab, Frankrijk en het Russische Rijk."