b'\n_START_ARTICLE_\nOgorodtach\n_START_SECTION_\nGeografie\n_START_PARAGRAPH_\nOgorodtach ligt aan de oostelijke rechteroever van de rivier de Lena, aan de weg tussen het oeloescentrum Borogontsy (69 kilometer, via de \'Borogon\'-weg) en de stad Jakoetsk (58 kilometer). Tot de nasleg behoren ook de dorpen Chonogor en Sasylykan. Aan de overkant (linkeroever) van de Lena ligt het dorp Kangalassy, dat tegenwoordig het noordelijkste microdistrict van Jakoetsk vormt._NEWLINE_De weg naar Jakoetsk vormt de belangrijkste levensader van de oeloes en maakt de plaats tot een belangrijk knooppunt voor transport en overslag van goederen. Het wordt ook wel gezien als de \'poort\' naar de oeloes. In de sovjettijd was er een regelmatige passagiersverbinding met Jakoetsk met draagvleugelboten van het type Raketa, die hier werden overgezet op bussen. Tegenwoordig vaart er een veerboot naar Kangalassy in de zomer en is er in de winter een winterweg over het ijs.\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nIn 1632 vestigden zich Russische kozakken onder leiding van Pjotr Beketov op deze plek, op de grens van de landerijen van de Jakoetse families Borogon, Nam en Meghin. De kozakken deden verschillende pogingen om de lokale bevolking te verdrijven of tot betaling van de jasak door ze te intimideren. Historici Bachroesjin en Tokarev schrijven in hun monografie "Jakoeti\xc3\xab in de 17e eeuw (Verhalen)" (1953) dat deze kozakken nadat zij het fort van de familie Ospek niet wisten te veroveren, ze dit in brand staken zodat de meer dan 300 inwoners omkwamen in de vlammen. Dergelijke aanvallen werden ook uitgevoerd tegen de inwoners van het dorp Betoen nabij de familie Borogon. Onder deze omstandigheden besloot de leider van de familie Borogon, Legoj (of Legoej) Tojon, om het gezag van de \'verre witte koning\' (de tsaar) te erkennen. Hij was een geslepen leider die de kozakken vakkundig voor zijn kar wist te spannen om zijn tegenstanders omver te werpen en zo tevens de basis legde voor een wederzijdse samenwerking tussen de Russische en Jakoetische volkeren.\n_START_SECTION_\nEconomie en voorzieningen\n_START_PARAGRAPH_\nDe belangrijkste bestaanswijze van het dorp bestaat uit veehouderij (waaronder een vleespaardenfokkerij) en de teelt van aardappelen en groente. Het dorp heeft een havenpier voor de overslag van goederen. De belangrijkste voorzieningen zijn een Huis van Cultuur, een middelbare school en een school voor praktijkonderwijs, een sportcomplex, een medische post en enkele winkels. Nabij het dorp ligt het openluchtmuseum Droezjba.'