b'\n_START_ARTICLE_\nSymfonie nr. 4 (Milhaud)\n_START_SECTION_\nMuziek\n_START_PARAGRAPH_\nDe muziek van Milhaud wordt gekenmerkt door de vele muzikale idee\xc3\xabn, die hij er in verwerkte. Milhaud liep soms over van idee\xc3\xabn; het leverde hem een groot oeuvre op, hij componeerde meer dan 400 werken. Daartegenover staat dat op een enkel werk, zoals Le b\xc5\x93uf sur le toit na, alle werken vrij snel in de vergetelheid raakte. Dit overkwam eigenlijk al zijn dertien symfonie\xc3\xabn, ze worden zelden meer uitgevoerd._NEWLINE_Deze vierde is een curieus geval in het muziek van Milhaud. Hij combineerde in deze symfonie de triomf van die revolutie met een marsachtig thema, maar dan in een combinatie van Franse en Amerikaanse klassieke muziek. Dit thema beheerst de delen 1 en 4, terwijl de tussendelen haast kamermuziek bevatten. Opvallend daarbij zijn de klankcombinaties met de saxofoon, (toen zeker nog) een opvallend muziekinstrument binnen de klassieke muziek. Het werk sluit af met een solo voor de slagwerkgroep, die het marsritme tweemaal herhaalt, waarvan de laatste wordt ingeluid door een slag op de tamtam.'