b'\n_START_ARTICLE_\nAmantle Montsho\n_START_SECTION_\nBiografie\n_START_PARAGRAPH_\nOp de Olympische Spelen van 2004 in Athene maakte Montsho haar olympisch debuut. Zij geraakte niet door de eerste ronde van de 400 m. In 2007 won ze haar eerste internationale toernooi. In een tijd van 51,13 s won ze de 400 m op de Afrikaanse Spelen 2007._NEWLINE_In 2008 won Montsho de 400 m op de Afrikaanse kampioenschappen, een titel die ze in 2010 zou prolongeren. Zij wist zich dat jaar opnieuw te kwalificeren voor de Olympische Spelen. In haar tweede olympische optreden nam Montsho opnieuw deel aan de 400 m. In een tijd van 51,18 eindigde zij in de finale als laatste._NEWLINE_In 2011 werd Montsho wereldkampioene op de 400 m. In een nationaal record van 49,56 versloeg ze in de finale de Amerikaanse Allyson Felix. Op de Olympische Spelen van 2012 in Londen eindigde ze met 49,75 op de 400 m op een vierde plaats in de finale._NEWLINE_Montsho baarde opzien in 2013 door vijf Diamond League-wedstrijden te winnen, waaronder de Herculis in Monaco waarin ze haar persoonlijk record verbeterde tot 49,33 s. Onder andere door deze prestatie, die ook goed was voor een beste jaarprestatie, ging ze als favoriete naar de wereldkampioenschappen van Moskou. Uiteindelijk kon Montsho in de finale ondanks haar op \xc3\xa9\xc3\xa9n na beste race tot dan toe niet haar titel prolongeren. Ze eindigde nipt als tweede achter Christine Ohuruogu, die net zoals Montsho een tijd van 49,41 s liep. Montsho liep ook met het Botswaanse team de 4 x 400 meter estafette, maar dat team kwam niet door de series heen.'