b"\n_START_ARTICLE_\nWielerklassieker\n_START_PARAGRAPH_\nEen wielerklassieker, of kortweg klassieker, is in de wielersport de titel die sporters, pers en toeschouwers geven aan een belangrijke eendaagse wedstrijd.\n_START_SECTION_\nKlassieker\n_START_PARAGRAPH_\nDe UCI, de internationale wielerbond, kent de term niet. Waarom een wedstrijd klassieker genoemd wordt is niet duidelijk. Ouderdom speelt een rol, maar verklaart niet waarom een betrekkelijk jonge wedstrijd als de Amstel Gold Race al sinds de jaren zeventig en de nog zeer jonge Strade Bianche (2007) zo beschouwd worden. _NEWLINE_Tussen klassiekers onderling is weer een zekere hi\xc3\xabrarchie aan te geven: een overwinning in Parijs-Roubaix telt zwaarder dan \xc3\xa9\xc3\xa9n in Gent-Wevelgem. Door de tijd heen is de reputatie van wedstrijden veranderd. De Ronde van Vlaanderen was voor de Tweede Wereldoorlog vooral een Vlaamse trainingswedstrijd, die amper in de schaduw kon staan van Milaan-San Remo. Aangezien beide wedstrijden ook lange tijd op dezelfde dag werden verreden trok de eerste dan ook zelden een internationaal deelnemersveld. Pas na de oorlog begon de Ronde van Vlaanderen aan de opmars tot de status van de belangrijke wedstrijd die zij nu heeft. De Waalse Pijl, hoewel jonger, is jarenlang hoger gewaardeerd dan de andere Ardense klassieker Luik-Bastenaken-Luik, maar wordt nu vaak gezien als semi-klassieker. Het Desgrange-Colombo klassement, de eerste poging een regelmatigheidsklassement over het hele seizoen in te voeren, nam aanvankelijk twee klassiekers op uit de drie grote wielerlanden: Parijs-Roubaix en Grote Herfstprijs uit Frankrijk, de Ronde van Vlaanderen en de Waalse Pijl uit Belgi\xc3\xab en Milaan-San Remo en de Ronde van Lombardije uit Itali\xc3\xab. Later werd Luik-Bastenaken-Luik toegevoegd._NEWLINE_Qua anci\xc3\xabnniteit zijn de voorgaande zeven wedstrijden de oudste thans nog bestaande (eendaagse) wielerwedstrijden. Door hun lange historie zal hun reputatie niet snel minder worden en het is mede daarom niet vreemd dat deze wedstrijden behalve in het Desgrange-Colombo klassement, later ook zijn opgenomen in de Super Prestige, de Wereldbeker (WB) (met uitzondering van de Waalse Pijl), de UCI ProTour en uiteindelijk de  UCI World Tour._NEWLINE_Toch kunnen, ook oude wedstrijden, hun reputatie verliezen en uiteindelijk verdwijnen. Dat overkwam bijvoorbeeld Bordeaux-Parijs, ooit een bijzonder prestigieuze wedstrijd (en bovendien de langste), maar in 1988 voor het laatst gereden. De reputatie van Parijs-Brussel, nota bene de enige grensoverschrijdende klassieker, is aan verandering onderhevig. Hoewel soms hoog gewaardeerd heeft deze het nooit tot de monumentale status van de top zeven kunnen schoppen._NEWLINE_Voor de invoering van de Wereldbeker kende de UCI wedstrijden van Hors Categorie (HC) en 1e t/m 4e Categorie. Dit kwam echter niet geheel overeen met de beleving van het begrip klassieker onder sporters en publiek. Tot het rijtje HC behoorden Parijs-Roubaix, Ronde van Vlaanderen, Milaan-San Remo, Luik-Bastenaken-Luik, de Parijs-Tours en de Ronde van Lombardije. De Amstel Gold Race, Gent-Wevelgem, Omloop Het Volk, Parijs-Brussel en Waalse Pijl waren 1e categorie. Elk jaar kreeg - bij toerbeurt - een van die wedstrijden de HC status. De HC status gaf een zekere bescherming aan de wedstrijd. Daarnaast waren er echter nog veel 1e categorie wedstrijden die niet als klassieker beschouwd werden, althans veel minder publiciteit kregen. De Super Prestige, de commerci\xc3\xable voorloper van de Wereldbeker, hanteerde een puntenwaardering die dichter aanlag tegen wat als klassieker beschouwd wordt._NEWLINE_De invoering van de Wereldbeker heeft dat veranderd. Eerder genoemde HC wedstrijden werden WB koersen en het rijtje werd uitgebreid met de Amstel Goldrace en het Kampioenschap van Z\xc3\xbcrich. Tevens werden enkele wedstrijden toegevoegd, die voorheen amper status hadden, zoals de Cl\xc3\xa1sica San Sebasti\xc3\xa1n en de Ronde van Hamburg. Wedstrijden met een langere historie en grotere status werden hiermee gepasseerd. Er werden zelfs nieuwe 'klassiekers' opgezet in landen die geen traditionele wielerlanden waren, maar wel commercieel interessant: Groot-Brittanni\xc3\xab (verscheidene namen, zie onder), Noord-Amerika (Ronde van Philadelphia en Grand Prix des Am\xc3\xa9riques) en Japan (Japan Cup). Deze werden echter na enkele jaren niet meer verreden._NEWLINE_De Wereldbeker is inmiddels weer opgevolgd door de UCI ProTour en later de UCI World Tour. Hierbij werden naast alle voormalige HC wedstrijden ook enkele klassiekers van de eerste categorie, zoals Gent-Wevelgem, toegevoegd. De World Tour omvat echter meer wedstrijden dan enkel de eendagsklassiekers, en telt ook diverse kleinere rondes en de drie grote rondes."