b'\n_START_ARTICLE_\nFritz Kraemer\n_START_SECTION_\nLeven\n_START_PARAGRAPH_\nFritz Kaemer trad in 1918 als vrijwilliger (Kriegsfreiwilliger) in dienst van het 3. Badisches Infanterie-Regiment "Markgraf Ludwig Wilhelm" Nr. 111 van de Deutsche Heer. Na de Eerste Wereldoorlog verliet hij het leger als Leutnant. In het voorjaar van 1921 nam hij dienst bij de politie. In 1928 en 1929 werd hij als pelotonscommandant (Zugf\xc3\xbchrer) in K\xc3\xb6slin ingezet. Daarna werd hij tot 1933 als pelotonscommandant in Kreuzberg in Silezi\xc3\xab ingezet. In 1931 werd hij tot Oberleutnant der Polizei bevorderd. Vanaf 1933 werkte hij bij de Landespolizei.\n_START_SECTION_\nInterbellum\n_START_PARAGRAPH_\nAls deze vanaf oktober 1934 in de Heer opgenomen werd, kwam hij toch weer terug in het leger. Hij werd daarbij als Oberleutnant overgenomen. Hij werd meteen naar de Kriegsakademie gecommandeerd. Op 1 mei 1935 werd hij tot Hauptmann bevorderd. Op 6 oktober 1935 werd Kraemer tot chef van de 5e compagnie van het Infanterie-Regiment 55. benoemd.\n_START_SECTION_\nWehrmacht\n_START_PARAGRAPH_\nAls zodanig werd hij begin 1939 naar het 13. Infanterie-Division overgeplaatst. Daar werd hij als I.b. ingezet. Voor de getoonde dapperheid tijdens de Poolse veldtocht werd hij met het IJzeren Kruis 1939, 2e Klasse onderscheiden. Daarna nam hij met het 13. Infanterie-Division aan de slag om Frankrijk deel. Voor deze veldslag werd hij met het IJzeren Kruis 1939, 1e Klasse onderscheiden. Na de slag om Frankrijk werd de divisie tot 13. Panzer-Division omgevormd. Daarbij werd hij tot I.a. benoemd. Kraemer werd hier kort daarop ook tot Major i.G. bevorderd. Op 29 januari 1942 werd hij met het Duitse Kruis in goud onderscheiden. Op 1 april 1942 werd hij tot Oberstleutnant i.G. bevorderd. Tot december 1942 bleef hij als I.a. bij de 13. Panzer-Division. Op 17 december 1942 hij met het Ridderkruis onderscheiden. Daarna werd hij tot I.b. van het 1. Panzerarmee benoemd. In januari 1943 werd hij tot Oberst i.G. bevorderd.\n_START_SECTION_\nSchutzstaffel\n_START_PARAGRAPH_\nIn juni 1943 werd hij tot stafchef van het I. SS-Panzerkorps benoemd. Dit gebeurde op verzoek van Sepp Dietrich. In het gelijke jaar stapte Kraemer naar de Waffen-SS over. Hij kreeg het SS-nummer 491 402, ook terwijl hij pas per 1 augustus 1944 officieel in de SS getreden was. Op 1 september 1943 werd hij tot SS-Oberf\xc3\xbchrer bevorderd. Op 1 augustus 1944 werd hij tot SS-Brigadef\xc3\xbchrer en Generalmajor in de Waffen-SS bevorderd. Dit werd in de Rangdienstalter met terugwerkende kracht vanaf 1 april 1942 gezet. Begin augustus 1944 werd hij voor enige dagen als plaatsvervangend commandant van het I. SS-Panzerkorps ingezet, daarna weer als stafchef. In oktober 1944 werd hij tot commandant van het 12. SS-Panzer-Division "Hitlerjugend" benoemd. Vanaf november 1944 gaf hij dit commando weer terug. Hij werd dan tot stafchef van het 6. Panzerarmee benoemd. Deze functie behield hij tot het einde van de oorlog. Op 6 mei 1945 werd hij met het eikenloof bij zijn ridderkruis onderscheiden.\n_START_SECTION_\nEinde van de oorlog\n_START_PARAGRAPH_\nAan het einde van de oorlog kwam hij in geallieerd krijgsgevangenschap. Op 16 juli 1946 werd Kraemer voor een Amerikaanse tribunaal tot 10 jaar gevangenisstraf veroordeeld. Deze straf kreeg hij in samenhang met het bloedbad van Malmedy en andere punten van de aanklacht in samenhang met de slag om de Ardennen. Na zijn vrijlating verhuisde hij naar H\xc3\xb6xter, Duitsland, waar hij op 23 juni 1959 stierf. Hij werd met militaire eer begraven.'