b'\n_START_ARTICLE_\nBadrissein Sital\n_START_PARAGRAPH_\nBadrissein Sital, ook wel geschreven als Badrisein Sital (1946 \xe2\x80\x93 Paramaribo, 10 februari 2017), was een Surinaams militair en politicus. Hij was lid van de Nationale Militaire Raad en minister van Volksgezondheid. Hij wordt verdacht van medeplichtigheid aan de Decembermoorden van 1982.\n_START_SECTION_\nBiografie\n_START_PARAGRAPH_\nBadrissein Sital werd geboren als zoon van een landbouwer. In 1980 was hij sergeant-majoor in het Nationaal Leger van Suriname, en een van de leiders van de Bond voor Militair Kader (BOMIKA), een vakbond voor militairen. De regering-Arron was tegen de oprichting van militaire vakbonden en liet begin 1980 een drietal leiders van de BOMIKA, Ramon Abrahams, Laurens Neede en de toen 33-jarige Badrissein Sital gevangennemen. Dit vormde de directe aanleiding voor de door sergeant-majoor Desi Bouterse geleide staatsgreep op 25 februari 1980, de zogenoemde Sergeantencoup. Sital hoorde overigens niet bij de "Groep van 16", de groep sergeants die de coup pleegden._NEWLINE_Na de coup werd Sital voorzitter van de Nationale Militaire Raad (NMR), het militaire gezag. Verder bestond de NMR uit Laurens Neede, Chas Mijnals, Roy Horb, Ramon Abrahams, Desi Bouterse, Michel van Rey en Stanley Joeman. Sital stond een radicale linkse koers voor, een revolutie naar het voorbeeld van onder andere Cuba. In de zomer van 1980 ging hij naar Nicaragua waar hij een persoonlijke gesprek had met de Cubaanse leider Fidel Castro. Bij terugkomst in zijn vaderland meldde hij enthousiast dat de sandinisten, die een jaar eerder in geheel Nicaragua de macht hadden overgenomen, bereid waren Suriname te helpen. Dit streven naar een radicale linkse koers bracht hem in botsing met zijn medeleden van de NMR, met name Desi Bouterse en Roy Horb, die daar niets voor voelden. Bouterse en Horb lieten in augustus 1980 Sital en twee gelijkgestemden, Joeman en Mijnals, gevangenzetten op beschuldiging van het beramen van een linkse coup. Er volgde een rechtszaak tegen Sital die verdedigd werd door Gerard Spong en John Baboeram. Sital werd hij veroordeeld tot twee jaar gevangenisstraf. In de gevangenis werd hij veelvuldig bezocht door Desi Bouterse die veel sympathie voor zijn idee\xc3\xabn opvatte, en al na twee maanden volgde Sitals vrijlating. Medio 1981 werd Sital benoemd tot minister van Volksgezondheid in het kabinet van Henk Chin A Sen en in dezelfde functie kwam hij terug in het kabinet van Henry Neijhorst. Ook andere (voormalige) leden van de NMR werden in die periode minister; zo werd Van Rey minister van Leger en Politie en Neede eerst onderminister van Politie en later minister van Leger en Politie.\n_START_SECTION_\nDecembermoorden\n_START_PARAGRAPH_\nOp 8 december 1982 vonden de Decembermoorden plaats. Sital speelde bij de uitvoering een ondergeschikte rol; hij moest ervoor zorgen dat het rustig bleef in Paramaribo. Hij was echter binnen het militaire bewind wel een van degenen die de moorden voorbereidden. Het scenario zou hij samen met Errol Alibux, Paul Bhagwandas, Desi Bouterse en Roy Horb (de zogenoemde "bloedraad") in elkaar gezet hebben. Ook zou hij tijdens de moorden in Fort Zeelandia aanwezig zijn geweest. Jaren later verdedigde Sital de Decembermoorden nog als "iets dat gewoon nodig was"._NEWLINE_Naar aanleiding van de gebeurtenissen in Fort Zeelandia stapte het gehele kabinet-Neijhorst op en in maart 1983 kwam een nieuw kabinet tot stand onder leiding van premier Alibux, met Sital als minister van Cultuur, Jeugd, Sport en Volksmobilisatie. In juni 1983 bood hij zijn ontslag aan vanwege meningsverschillen tussen Sital die een meer links beleid voorstond en Bouterse. Hierna vertrok Sital voor een jaar naar Cuba.'