b"\n_START_ARTICLE_\nJohannes Blaskowitz\n_START_SECTION_\nTweede Wereldoorlog\n_START_PARAGRAPH_\nOp 1 oktober 1932 werd Blaskowitz bevorderd tot generaal-majoor, en op 1 december 1933 tot luitenant-generaal. Inmiddels was hij inspecteur van de krijgsscholen geworden, en in 1936 werd hij generaal van de infanterie. Als legerleider was hij in 1938 bij de intocht van het Duitse leger in Sudetenland betrokken, en in 1939 bij de verovering van Polen._NEWLINE_Op 27 september 1939 nam Blaskowitz de capitulatie van Warschau in ontvangst, en op 20 oktober werd hij opperbevelhebber van het Duitse bezettingsleger in Polen. Hij protesteerde bij opperbevelhebber Walther von Brauchitsch tegen het mishandelen en vermoorden van Joden en niet-Joden door de zogeheten Einsatzgruppen. Op grond hiervan werd hij op 14 mei 1940 door Hitler ontslagen als opperbevelhebber in Polen. In juni werd hij militair gouverneur van Noord-Frankrijk. Op 25 oktober kreeg hij het bevel over het Duitse 1e Leger in Frankrijk, dat de kust tussen Bretagne en de Pyrenee\xc3\xabn verdedigde. Tijdens Operatie Anton (november 1942) had hij het bevel over zowel het 1e Leger als het 7e Leger._NEWLINE_Op 8 mei 1944 werd hij opperbevelhebber van legergroep-G, die hij na de landing in Normandi\xc3\xab in een reeks achterhoedegevechten naar de Elzas leidde. Op 28 januari 1945 volgde hij generaal Kurt Student op als bevelhebber van legergroep-H, met als opdracht een offensief in Elzas-Lotharingen te beginnen. Nadat dit was mislukt werd hij overgeplaatst naar Nederland. Op 10 april 1945 werd hij benoemd tot bevelhebber van de Festung Holland en nam in Hilversum het commando over van generaal Christiansen. Een van zijn laatste bevelen was voor het openhouden van een vluchtroute voor Duitse legereenheden via de stad Groningen naar Duitsland hetgeen in Groningen leidde tot felle gevechten en veel schade aan het eind van de oorlog.\n_START_SECTION_\nCapitulatie\n_START_PARAGRAPH_\nOp 4 mei 1945 capituleerde de Duitse admiraal Von Friedeburg te L\xc3\xbcneburg namens de Duitse troepen in Noordwest-Duitsland, Nederland, Sleeswijk-Holstein en Denemarken voor de Britse veldmaarschalk Montgomery. De volgende dag werd Blaskowitz door de Canadese generaal Charles Foulkes naar Hotel De Wereld in Wageningen ontboden om de uitwerking in Nederland van de Duitse capitulatie in Noordwest-Europa te bespreken. Prins Bernhard was hierbij aanwezig als commandant van de Binnenlandse Strijdkrachten. Blaskowitz tekende een overgave-order en kreeg 24 uur om inlichtingen over Duitse posities te verzamelen die de geallieerden nodig hadden voor hun opmars in West-Nederland._NEWLINE__NEWLINE_De volgende dag werd de technische uitwerking van de overgave getekend in een boerderij in de Nude, even buiten Wageningen. Later zou, mede dankzij Foulkes, de mythe ontstaan dat Blaskowitz namens de Duitse troepen in Nederland op 5 mei 1945 had gecapituleerd in Hotel De Wereld, en dat de ondertekening in de naastgelegen aula plaatsvond._NEWLINE_Blaskowitz werd gevangengezet in Dachau, daarna in Stadtallendorf, en ten slotte in Neurenberg, waar hij voor het oorlogstribunaal terecht zou moeten staan. Nog voor het proces tegen hem was begonnen, pleegde hij begin 1948 op 64-jarige leeftijd zelfmoord door in de gevangenis van Neurenberg van een galerij te springen. Sommige medegevangenen beweerden dat hij was vermoord door SS'ers, maar dit is niet bewezen. Blaskowitz is begraven in Bommelsen, een klein dorpje in Heidekreis."