b'\n_START_ARTICLE_\nAlanine\n_START_SECTION_\nBiosynthese\n_START_PARAGRAPH_\nDe belangrijkste biochemische synthese van alanine in het lichaam verloopt via een reductieve aminering van pyrodruivenzuur. Omdat transamineringen in de regel reversibel zijn, kan alanine zeer gemakkelijk gemaakt worden. Deze syntheseroute is gekoppeld aan andere belangrijke biochemische processen, zoals de glycolyse, de gluconeogenese en de citroenzuurcyclus. Daarnaast kan alanine uit andere vertakte apolaire aminozuren, zoals valine, leucine en isoleucine gemaakt worden\n_START_SECTION_\nStructuur\n_START_PARAGRAPH_\nAlanine is, na glycine, het meest eenvoudig aminozuur. De restgroep is een methylgroep en daarom wordt alanine geclassificeerd als een apolair aminozuur. Door de aanwezigheid van de polaire amine- en carbonzuurgroepen is het desondanks toch goed wateroplosbaar.\n_START_SECTION_\nGlucose-alaninecyclus\n_START_PARAGRAPH_\nBij anaerobe glycolyse wordt door de spieren alanine uitgescheiden. Deze hoeveelheid blijkt echter veel groter te zijn dan verklaard kan worden uit de afbraak van spiereiwitten. In de spier worden aminogroepen van aminozuren overgedragen op pyruvaat via een transaminering. Hierdoor kan stikstof, dat vrijkomt bij de afbraak van spiereiwitten, op een veilige manier worden weggewerkt. De metabole last van de spier wordt dus als het ware op de lever geschoven. In de lever wordt alanine weer omgezet tot glucose en wordt de vrijkomende stikstof afgevoerd onder de vorm van ureum.'