b'\n_START_ARTICLE_\nConcert voor orkest (Tower)\n_START_PARAGRAPH_\nJoan Tower componeerde haar Concert voor orkest in 1991._NEWLINE_Bij een Concert voor orkest bestaan er meerdere solopartijen naast elkaar, daarnaast soleren de solisten ook binnen hun eigen groep. Deze componeer- en uitvoertechniek vraagt het uiterste van zowel componist als van uitvoerenden. De componist en uitvoerende moeten proberen de verbrokkeld aanwezige solo- en begeleidingspartijen toch zo te laten klinken dat er sprake blijft van een eenheid. Een beginnende solopartij kan bijvoorbeeld een paar maten verder opgaan in de begeleidingsmuziek en andersom. Het uitvoerende orkest moet derhalve een zekere kwaliteit hebben om een dergelijk werk tot een goed eind te brengen._NEWLINE_Deze compositie van een half uur begint met een laag klinkend basisakkoord waaruit dan de eerste solopartij (in dit geval voor de waldhoorn) ontspringt. De solopartij wordt dan doorgegeven aan de andere orkestleden. In het specifieke geval voor de solo voor hoorn geldt dat daarin ook een cadenza zit, waarin de solist min of meer de vrijheid heeft zijn/haar kunnen te tonen, terwijl het orkest zelf verdergaat met haar begeleiding._NEWLINE_Het werk bestaat uit twee delen (kortweg deel I en deel II), die zonder onderbreking worden gespeeld._NEWLINE_Tower componeerde haar Concert voor orkest in opdracht van drie orkesten, waarvan twee zonder meer tot de A-categorie van de Verenigde Staten behoren: New York Philharmonic en Chicago Symphony. Het derde orkest is het Saint Louis Symphony Orchestra, een Amerikaans orkest dat bekendstaat om het verzorgen van premi\xc3\xa8res van composities van levende Amerikaanse componisten. Het SLSO lijkt hier een vreemde eend in de bijt, maar Tower was enkele jaren de huiscomponist van het orkest._NEWLINE__NEWLINE_Het is opgedragen aan Charles Grawemeyer, een filantroop op het gebied van kunsten. Tower had in 1990 de Grawemeyer Award in Composition gewonnen.'