b'\n_START_ARTICLE_\nCornea-erosie\n_START_SECTION_\nRecidiverende cornea-erosie\n_START_PARAGRAPH_\nVan een recidiverende cornea-erosie (of: recidiverende erosie) is sprake wanneer het litteken van een herstelde cornea erosie wederom beschadigd raakt. Het volledig herstel van een cornea-erosie kan daarom best lang duren, tot wel een jaar.\n_START_SECTION_\nDiagnose en behandeling\n_START_PARAGRAPH_\nMisdiagnose van een cornea-erosie is niet ongewoon, omdat de symptomen soms overeenkomen met de symptomen van andere oorzaken, bijvoorbeeld allergische reacties. De misdiagnose wordt in de hand gewerkt omdat veel huisartsen niet over de juiste apparatuur beschikken om de erosie goed te kunnen zien. Deze apparatuur is meestal wel beschikbaar bij oogspecialisten in ziekenhuizen._NEWLINE_De behandeling van cornea-erosie is over het algemeen vrij eenvoudig: de eerste paar dagen wordt een antibioticumzalf, bijvoorbeeld chlooramphenicol, in het oog toegediend en wordt het oog afgeplakt, bij voorkeur op zo\'n manier dat de oogbol ge\xc3\xafmmobiliseerd wordt, zodat de oogbol niet kan bewegen. Dit verhelpt de ergste symptomen en een goeddeels herstel, en door het ge\xc3\xafmmobiliseerde oog heeft de pati\xc3\xabnt minder pijn. Ook is er de mogelijkheid tot het plaatsen van een zogenaamde "bandage contactlens". Een zeer ruime dunne soepele beschermlens, waardoor het ooglid niet meer direct over de beschadiging schuurt. Er blijft echter een litteken over, dat veel tijd, tot een jaar, nodig heeft om te herstellen. Indien de pati\xc3\xabnt zelf te weinig oogvocht aanmaakt tijdens het slapen, kan deze daarom voor het slapen gaan een beetje wolvet (oculentum simplex) in het oog aanbrengen, zodat het oog \'s nachts niet uitdroogt.'