b'\n_START_ARTICLE_\nBerwick Castle\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nBerwick Castle bevindt zich op een natuurlijke stenen heuvel; ware het een mottekasteel geweest, dan zou het wellicht instabiel zijn gebleken, gezien de hooggelegen positie boven de Tweed. Oorspronkelijk was Berwick Castle de zuidelijkste vesting van het Schotse koninkrijk; door zijn strategische ligging aan de Tweed bood het veel mogelijkheden om vijandelijke aanvallen vanuit het zuiden af te slaan. Toen Eduard I in 1296 de Schotse edellieden middels de Ragman Roll tot getrouwheid had verplicht en John Balliol gevangen had genomen, was William Douglas de kasteelheer van Berwick Castle bij de gratie van Eduard. Hij koos desalniettemin de zijde van William Wallace, en de Schotten belegerden het kasteel drie maanden lang. In 1298 marcheerde Eduard echter op Berwick om de stad te ontzetten, waarop Patrick de Dunbar, 4de earl van March, de nieuwe kasteelheer werd. Eduard stationeerde 500 soldaten uit Gascogne in Berwick Castle, en hield het in handen tot zijn dood in 1307._NEWLINE_Eduards zoon Eduard II liet Berwick Castle versterken met een grote uitvalpoort (sally-port), grote toegangspoorten en een brug, maar velen van zijn manschappen deserteerden omdat hij hen slecht betaalde. Vroeg in april 1316 veroverde Robert the Bruce de stad; normaliter liet hij alle plaatselijke kastelen steeds platbranden, maar Berwick Castle liet hij versterken, door de gordingen te verhogen. Toen het kasteel door de troepen van Eduard II werd aangevallen, werd koning Robert bijgestaan door Johan Crabbe, een Vlaamse vrijbuiter die een machine had ontwikkeld om vanuit een kraan de vijand met Grieks vuur te bekogelen; met dit toestel stak hij eveneens de schepen van Eduard in brand, die op de Tweed lagen aangemeerd. Op 19 juli 1333 versloeg Eduard III van Engeland de Schotten in de slag bij Halidon Hill; \xe2\x80\x99s anderendaags werd Berwick Castle aan hem toegewezen. In oktober 1355 heroverden de Schotten de stad, maar de manschappen van Eduard hielden het kasteel in handen._NEWLINE_In 1378 werd het kasteel door Schotse rovers veroverd, die echter algauw weer werden verdreven. In 1402 was Henry Percy, hertog van Northumberland, de kasteelheer van Berwick. Koning Richard II beschouwde hem als een verrader, begaf zich naar Berwick en vuurde een kanon op een van de torens af; hierop werden de sleutels van het kasteel aan de koning overhandigd. Later in diezelfde eeuw werd Richard III de kasteelheer._NEWLINE_Koningin Elizabeth liet de stad Berwick-upon-Tweed drastisch versterken; zij liet grote wallen bouwen naar het model van de Italiaanse stad Lucca. Hiermee verschoof de focus van de verdediging van Berwick naar de stadswallen. Toen zij zonder nakomelingen stierf, was James VI van Schotland de naaste verwant voor de troonsopvolging. Aldus werd Jacobus VI van Schotland tevens Jacobus I van Engeland. Dit luidde het begin van het definitieve verval van Berwick Castle in, aangezien beide landen voortaan onder een personele unie stonden en er geen behoefte meer aan een verdedigingsbouwwerk was._NEWLINE_Oliver Cromwell gebruikte grote delen van het kasteel voor de bouw van een van de twee kerken die in Engeland onder zijn Protectoraat opgetrokken werden: de Trinity Church. In deze kerk bevindt zich nog een houten paneel met een afbeelding van George Home, 1ste earl van Dunbar, dat wellicht oorspronkelijk uit het kasteel afkomstig was. Het kasteel is zodoende een ru\xc3\xafne sedert de 17de eeuw._NEWLINE_Toen in de 19de eeuw de spoorlijn van Newcastle upon Tyne naar Edinburgh werd aangelegd, werd een spoorwegbrug over de Tweed gebouwd, en op het punt waar deze de noordelijke oever binnenkomt, bevonden zich de restanten van de grote hal van Berwick Castle. De hal werd volledig vernietigd, zodat thans louter enkele delen van de westelijke zijde overblijven._NEWLINE_William Turner bezocht Berwick-upon-Tweed en maakte in 1834 een tekening van de overblijfselen van het kasteel. We weten zodoende enigszins hoe het er in de vroege 19de eeuw uitzag.'