b'\n_START_ARTICLE_\nJohn Kincade\n_START_SECTION_\nCarri\xc3\xa8re\n_START_PARAGRAPH_\nIn de jaren 60 begon hij in Londen als schlagerzanger. Tijdens een tournee door Spanje, waar hij voor een plaatselijke hotelketen in toeristenplaatsen optrad, werd een medewerker van het toentertijd succesvolle label Penny Farthing op hem opmerkzaam._NEWLINE_De onder de naam Kincade in november 1972 gepubliceerde single Dreams Are Ten a Penny (DE, 2e plaats) werd in strijd met wijd verbreide meningen niet gezongen door Knowles, hoewel hij wel op de cover van de single stond afgebeeld. Kincade was een door de zanger, songwriter en producer John Carter ontworpen studioproject. Dreams Are Ten a Penny werd door John Carter zelf gezongen. Toen de song in Europa een hit werd, zocht het team (inclusief producer Larry Page) enkel een acteur voor podium- en tv-optredens. Omdat Knowles echter een zangcarri\xc3\xa8re voor ogen had en zijn songs ook zelf wilde zingen, weigerde hij de aanbieding. De bij Penny Farthings als Octopus onder contract staande muzikanten Paul en Nigel Griggs en Rick Williams aanvaardden uiteindelijk bij alle onder de omschrijving gepubliceerde singles de job. Knowles nam als John Kincade echter een zelf gezongen, Duitstalige versie op met de titel Jenny, Jenny (Dreams Are Ten a Penny), waarmee hij in Dieter Thomas Hecks ZDF-Hitparade de eerste plaats opeiste._NEWLINE_Larry Page en John Carter produceerden vanaf augustus 1973 voor John Kincade ook een reeks gelijksoortig klinkende hits, onder andere een versie van de song When van The Kalin Twins, die net als de platen van de groep Kincade in Duitsland op de markt werden gebracht door Bellaphon Records. Wegens zijn succes in Duitsland verkaste John Kincade daar naartoe. In 1976 trok Knowles zich vervolgens geheel terug uit de muziekbusinness en ging naar Zweden. Daar runt hij een school voor popzang._NEWLINE_Met de sinds het begin van de jaren 90 opkomende Seventies Revivals keerde ook de tegenwoordig in Zweden wonende John Kincade weer naar Duitsland terug en kon enkele oude hits opnieuw opleggen. Tot zijn repertoire bij oldie-evenementen behoort tegenwoordig ook de Engelse originele versie van Dreams Are Ten a Penny.'