b'\n_START_ARTICLE_\nHenri Huklenbrok\n_START_PARAGRAPH_\nHermann Joseph Henri (Henri) Huklenbrok (Brussel, ca. 1870-1875 - 1942) was een beloftevol Belgisch kunstschilder uit de late 19de eeuw die door omstandigheden wat in de vergetelheid is geraakt.\n_START_SECTION_\nStudent in de schilderkunst in Parijs\n_START_PARAGRAPH_\nDe brieven van zijn vriend en leeftijdsgenoot kunstschilder Henri Evenepoel aan zijn vader zijn de belangrijkste getuigenissen die we over Henri Huklenbrok bezitten._NEWLINE_Huklenbrok was leerling van J. P. Laurens aan de Acad\xc3\xa9mie Julian in Parijs. Hij was ook leerling van Gustave Moreau._NEWLINE_In januari 1895 maakte hij kennis met Henri Evenepoel die ook in Parijs kwam studeren. Ze werden goede vrienden die zich niet alleen in het picturale maar evenveel in de muziek vonden: Evenepoel was een behoorlijk dilettant pianist, Huklenbrok idem dito op de cello. Ze kwamen regelmatig bijeen in Evenepoels atelier om er te musiceren: bewerkingen voor piano en cello, maar ook sonates voor de beide instrumenten._NEWLINE_Een andere goede vriend van Huklenbrok (en Evenepoel) was Henri Matisse, toen ook nog student schilderkunst in Parijs. In juli-augustus 1896 reisden Huklenbrok en Matisse samen naar Bretagne (Belle-\xc3\x8ele-en-Mer)._NEWLINE_Op 4 december 1896 bezochten de vrienden Henri Evenepoel, Henri Huklenbrok, Henri Matisse, Eug\xc3\xa8ne-Fran\xc3\xa7ois Marten, Paul-Louis Baign\xc3\xa8res en Pierre-Julien-Albert Braut samen het atelier van hun vriend-kunststudent Charles Milcendau, om er een reeks tekeningen te bekijken die hij in zijn geboortestreek, de Vend\xc3\xa9e, had gemaakt._NEWLINE_Later in december 1896 reisden Evenepoel en Huklenbrok samen terug naar Brussel op er de kerstvakantie door te brengen. Onderweg bezochten ze Saint-Quentin (om er de pastels van Latour te bewonderen) en het Museum voor Schone Kunsten in Rijsel._NEWLINE_In 1897 (of ervoor) bezocht hij Nederland, o.a. Volendam._NEWLINE_Evenepoel vertelt een anekdote over de aanvaarding van Huklenbrok voor het Salon 1897 de la Soci\xc3\xa9t\xc3\xa9 Nationale des Beaux-Arts\xc2\xa0: Van zijn tien inzendingen werden er twee weerhouden\xc2\xa0: "Hoekje van een interieur", "Interieur met naakt", en twee tekeningen: "Vrouwenportret", "Portret van een jonge man". In de aanloop tot de selecties zat Huklenbrok met zijn vader in het Parijse restaurant Marguery. Zijn vader beloofde hem 200 francs indien hij geselecteerd zou zijn. Wat dus gebeurde. Een euforische Huklenbrok trakteerde zijn vrienden Evenepoel en Matisse op een etentje, aan hetzelfde tafeltje waar hij met zijn vader de wedding had afgesloten.\n_START_SECTION_\nTentoonstelling in Brussel\n_START_PARAGRAPH_\nHuklenbrok en Evenepoel hielden samen een tweemansexpositie in de Cercle Artistique et Litt\xc3\xa9raire in Brussel. Deze liep van 4 tot 13 november 1899. Ze kwamen er speciaal voor over uit Parijs. Het zou Evenepoels laatste evenement worden: kort nadien werd hij ernstig ziek in Parijs en overleed er in het ziekenhuis, op oudejaarsdag 1899.\n_START_SECTION_\nZeldzame werken\n_START_PARAGRAPH_\nD. Derrey-Capon schrijft in een voetnoot in haar editie van de brieven van Evenepoel aan zijn vader dat Huklenbrok geestelijk gestoord zou geweest zijn in een latere periode. Zijn familie zou zijn oeuvre vernietigd hebben omdat ze er niets waardevols in zagen (of, zoals Derrey volgens een oudere getuigenis suggereert, omdat het te gewaagd was). Daarom is er van Huklenbroks oeuvre vandaag zo goed als geen spoor meer te vinden. Evenepoel bezat een stilleven van hem (te zien op een foto van zijn Parijse atelier; afb. in: Lettres \xc3\xa0 mon p\xc3\xa8re)._NEWLINE_Huklenbrok bezat een schilderijtje van Evenepoel: "La boite \xc3\xa0 musique" (1895; DDC96). De opdracht "\xc3\xa0 mon ami Huklenbrok" is overschilderd.'