b'\n_START_ARTICLE_\nPharoah Sanders\n_START_SECTION_\nBiografie\n_START_PARAGRAPH_\nSanders werd geboren in Little Rock (Arkansas), als Farrell Sanders. Hij begon zijn carri\xc3\xa8re als tenorsaxofonist in Oakland (Californi\xc3\xab)._NEWLINE_Na een tijd in rhythm and blues bands gespeeld te hebben verhuisde Sanders in 1961 naar New York. Zijn bijnaam "Pharoah" kreeg hij van Sun Ra, met wie Sanders samen optrad. Toen hij in 1965 bij de band van John Coltrane ging spelen kwam Sanders meer op het voorplan. Coltrane begon op dat moment, in de voetsporen van Albert Ayler, Ra en Cecil Taylor meer de richting van de avant-gardejazz uit te gaan. Sanders speelde voor het eerst samen met Coltrane op diens Ascension (opgenomen in juni 1965), en daarna op hun befaamde opname met twee tenorsaxofoons Meditations (opgenomen in november 1965). Daarna speelde Sanders in het laatste kwintet van Coltrane, waar hij vooral lange, dissonante solo\'s bracht._NEWLINE_Hoewel de stijl van Sanders zich op een andere manier ontwikkelde dan bij Coltrane, werd hij toch sterk be\xc3\xafnvloed door zijn samenwerking met deze laatste. Spirituele elementen zoals het \'chanten\' op de klank Om zouden later ook in het werk van Sanders zelf veelvuldig opduiken. Sanders begon ook veel free jazz te maken, waarbij hij vaak herbewerkingen maakte van het solo-gerichte uitgangspunt van Coltrane._NEWLINE_In 1968 werkte hij mee aan het album Communications van de JCOA (Jazz Composer\'s Orchestra Association) van Mike Mantler en Carla Bley, net als Cecil Taylor, Don Cherry, Larry Coryell en Gato Barbieri._NEWLINE_Tijdens de jaren zeventig nam hij vooral eigen albums op, maar hij bleef samenwerken met muzikanten zoals Alice Coltrane, op wiens album Journey In Satchidananda hij te horen is._NEWLINE_Na een aantal hits gedurende de jaren zeventig, begon Sanders\' ge\xc3\xabngageerde en soms politiek getinte free jazz minder populair te worden. Eind jaren zeventig, begin jaren tachtig experimenteerde Sanders met verschillende stijlen, waarbij echo\'s van modale jazz en hard bop te horen waren. Gedurende de jaren tachtig bracht hij maar een beperkt aantal albums uit._NEWLINE_In 1994 reisde Sanders naar Marokko om op te nemen met Gnawa-meester Maleem Mahmoud Ghania. Het resultaat is te horen in het door Bill Laswell geproduceerde The Trance Of Seven Colors. Sanders bleef samenwerken met Laswell, Jah Wobble en anderen op de Message From Home (1996) en Save Our Children (1998)._NEWLINE_Na de overgang naar het nieuwe millennium zorgde een bescheiden heropflakkering van de interesse in free jazz ervoor dat Sanders opnieuw de kans kreeg om op festivals te spelen en concerten te geven, en ook nieuwe albums kon uitbrengen._NEWLINE_Sanders is bekend om zijn gebruik van boventonen, en harmonische en polyfone technieken op de saxofoon.'