b'\n_START_ARTICLE_\nHel (religie)\n_START_SECTION_\nWoordafleiding\n_START_PARAGRAPH_\nHet woord hel komt van het Oergermaanse woord *halj\xc3\xa6 wat dodenrijk of onderwereld betekende._NEWLINE_De godin Hel was in de Noordse mythologie de koningin van de onderwereld (Helheim en Niflhel), zij had haar burcht in het diepste punt van de wereld. Dit punt heette, net als de burcht, Niflhel (Nevelhel) en dit was de plek waar alle doden naartoe gingen, ongeacht of zij goed of slecht geleefd hadden._NEWLINE_Garmr (een helhond) bewaakt de poort van het voorportaal Gnipahellir._NEWLINE_Voor de leefwijze in Niflhel hing het er wel vanaf hoe men geleefd had. Voor de zondigen was het er een straf. Naast Hels rijk was er nog een ander dodenrijk, het Walhalla. Zij die dapper gevochten hadden op het strijdveld en waren gesneuveld werden door de Valkyrja\'s (ofwel Walkuren) in Freya\'s en Odins naam uitgekozen om naar het Walhalla te gaan.\n_START_SECTION_\nHel in het jodendom\n_START_PARAGRAPH_\nIn de Hebreeuwse Bijbel is sprake van een onderwereld, een dodenrijk in algemene zin: Sheol (Hebreeuws: \xd7\xa9\xd6\xb0\xd7\x81\xd7\x90\xd7\x95\xd6\xb9\xd7\x9c, \xca\x83e\xca\xbe\xc3\xb4l). Dit concept van het hiernamaals maakt geen onderscheid tussen goede en slechte mensen. Het bestaan in Sheol is een bestaan van negaties, vergelijkbaar met dat van het Griekse schimmenrijk. De overledenen leiden daar een schimmig bestaan, in afwachting van het oordeel. Enkel in het boek Dani\xc3\xabl wordt gesuggereerd dat er op het einde der tijden een oordeel geveld zal worden._NEWLINE_Pas in het jodendom van na de Babylonische ballingschap kwam er een tweede begrip op dat verwijst naar een plaats waar doden verblijven, Gehenna (Hebreeuws: \xd7\x92\xd7\x94\xd7\xa0\xd7\x95\xd7\x9d, gehinnom). De aanduiding Gehenna is afgeleid van de "Vallei van Hinnom" die de Oude Stad van Jeruzalem, met een andere vallei, omringt. Waar Sheol een wachtplaats is waar allen verblijven in afwachting van het oordeel, is Gehenna een veel negatievere plaats, die nochtans niet met de christelijke voorstelling van de hel kan worden gelijkgesteld, omdat de duivel in de wereld van het jodendom niet die rol speelt als in het christendom. In sommige tradities wordt de engel Azra\xc3\xabl genoemd als degene die straft in de hel.\n_START_SECTION_\nHel in de Rooms-Katholieke Kerk\n_START_PARAGRAPH_\nRooms-katholieken geloven dat de meeste zielen voor hun intrede in de hemel eerst nog tijdelijk gelouterd moeten worden in het vagevuur. Alle christenen die het Credo (de geloofsbelijdenis) belijden geloven dat de hel een plaats is waar de zielen van de verdoemden heen gaan. Deze zielen ondergaan geen loutering in het vagevuur om daarna het eeuwig leven te kunnen binnengaan, maar zijn voor eeuwig verloren. \'De hel zit vol zielen die geen geloof hebben gehecht aan het bestaan van de hel\'. Voor rooms-katholieke en andere christenen is de hel een werkelijkheid die zich in het hier en nu kan manifesteren door de invloed van duivelse geesten en de satan. Zij is een werkelijkheid die bestaat naast de werkelijkheid van het leven van de mensen in de wereld en het leven van de zielen in de hemel en het vagevuur._NEWLINE__NEWLINE_De rooms-katholieken geloven dat zij met hun gebed en geestelijke offers de zielen in het vagevuur vertroosting kunnen geven en een spoediger verlossing uit het vagevuur, terwijl de zielen in de hel niet meer gebaat zijn bij gebed of goede werken ter hunne verlossing gedaan, maar werkelijk reddeloos verloren zijn. Binnen de rooms-katholieke kerk zijn middels vele priv\xc3\xa9-openbaringen hulpmiddelen gegeven aan de mensen om zich voor een eeuwige verdoemenis te bewaren. Zo is er de devotie van de drie weesgegroetjes, het dragen van het scapulier. Of het rozenkransje van Barmhartigheid geopenbaard door de heilig verklaarde zuster Maria Faustina Kowalska (Polen) waaraan de belofte verbonden is dat wanneer iemand dat gebed slechts \xc3\xa9\xc3\xa9n maal in zijn leven heeft gebeden, hij niet verloren zal gaan. Wat overigens niets zegt over de duur van het verblijf in het vagevuur. In de Bijbel is op meerdere plaatsen sprake van het bestaan van de hel, voornamelijk in het Nieuwe Testament.\n_START_SECTION_\nBoeddhisme\n_START_PARAGRAPH_\nHet boeddhisme maakt onderscheid tussen veel verschillende hellen, die vari\xc3\xabren in de intensiteit en frequentie van de ervaren pijn. Er is in het boeddhisme geen sprake van een hogere macht die beslist of iemand naar een hel gaat of niet; alleen iemands eigen karma is hiervoor verantwoordelijk. Een leven in een hel is slechts tijdelijk; wanneer dat leven be\xc3\xabindigd is (doodgaan), kan men weer als een mens, als een dier, als een geest of in een hemel wedergeboren worden. (zie ook: Boeddhistische kosmos)._NEWLINE_Volgens de boeddhistische leer bestaat er geen permanente, onveranderlijke ziel, en deze kan daarom ook niet in een hel wedergeboren worden. Wat volgens de boeddhistische theorie plaatsvindt is dat het bewustzijn, na de dood, een nieuw leven \'oppakt\' in een hel als gevolg van de slechte acties (slecht karma) die in het verleden gedaan zijn. Ook de huidige staat van geest is van invloed. Veel verhalen over de boeddhistische hel zijn te vinden in het literaire genre van de delok.'