b'\n_START_ARTICLE_\nVladivostok\n_START_SECTION_\nGeschiedenis van de regio\n_START_PARAGRAPH_\nDe regio werd oorspronkelijk bevolkt door Toengoezische en Koreaanse volkeren. Op Chinese kaarten uit de Yuan-dynastie (1271\xe2\x80\x931368) wordt het Yongmingcheng (\xe6\xb0\xb8\xe6\x98\x8e\xe5\x9f\x8e, letterlijk "ommuurde stad van eeuwig licht") genoemd. Tijdens de Ming-dynastie (1368\xe2\x80\x931644) voerden de Chinezen expedities naar het gebied uit. Door het Verdrag van Nertsjinsk van 1689 viel het gebied toe aan China, op dat moment geregeerd door de Qing-dynastie._NEWLINE_In 1855 waren twee Britse fregatten de eerste Europese schepen die de plaatselijke baai Zolotoj Rog bezochten, die later de naam "Oostelijke Gouden Hoorn" zou krijgen vanwege de gelijkenis met de Gouden Hoornbaai in Istanboel. Het gebied werd door China aan Rusland afgestaan door het Verdrag van Aigun van 1858 en de Conventie van Peking van 1860. In de zomer van 1859 bezocht de gouverneur-generaal van Oost-Siberi\xc3\xab, Nikolaj Moeravjov, het schiereiland en de baai. Ter ere van hem werd het schiereiland Moeravjov-Amoerski genoemd.\n_START_SECTION_\nOntstaan van de stad\n_START_PARAGRAPH_\nOp 2 juli 1860 meerde het marineschip Mantsjoer aan in de Gouden Hoornbaai om de militaire post Vladivostok te stichten. Een aantal soldaten uit Nikolajevsk aan de Amoer was belast met het bouwen van de eerste huizen van de toekomstige stad. Ze sloegen hun kamp op op een plaats vanwaar de ingang tot de baai altijd zichtbaar was._NEWLINE_In 1862 werd de militaire post Vladivostok officieel een havenplaats. Om de buitenlandse handel te bevorderen werd de vrijhavenstatus ingesteld. In 1864 werd het commando over de zuidelijke Pacifische havens verplaatst van Nikolajevsk naar Vladivostok. Een jaar later kreeg Vladivostok een scheepswerf en vestigden de eerste pioniers uit Nikolajevsk zich in de stad. Ook buitenlanders begonnen de stad te bezoeken. In 1871 werd besloten om de marinehaven, de residentie van de militaire gouverneur en het hoofdkwartier van de Siberische militaire vloot van Nikolajevsk naar Vladivostok te verplaatsen. In datzelfde jaar werd de stad per telegraafkabel verbonden met Nagasaki en Shanghai._NEWLINE_In 1878 bestond 40% van de meer dan 4000 inwoners van Vladivostok uit buitenlanders. Op 10 mei 1880 kreeg Vladivostok officieel de status van stad en werd het een aparte bestuurlijke eenheid. De bevolking van de stad was op dat moment gegroeid tot 7300 inwoners. In 1883 werd Vladivostok de zetel van het bureau voor migratie en kwamen duizenden boeren uit Europees Rusland via de haven van de stad naar het Verre Oosten, waar de ontginning van het land volop was begonnen. In 1889 werd Vladivostok tot vestingstad uitgeroepen._NEWLINE_Aan het einde van de jaren 1880 telde Vladivostok ongeveer 600 houten en meer dan 50 stenen huizen, waarvan sommige wel drie verdiepingen hadden. De belangrijkste gebouwen bevonden zich in het gebied rond het tegenwoordige centrale plein en in Matrosskaja Sloboda (Zeemansvoorstad). Deze getallen lijken misschien niet hoog voor een stad van 30 jaar oud. Gezien het feit dat Vladivostok 10.000\xc2\xa0km verwijderd was van de grote culturele en bestuurlijke centra van het Russische Rijk en het drie tot vier maanden duurde voordat de post uit deze centra aankwam, is het doorzettingsvermogen van de eerste pioniers echter bewonderenswaardig te noemen._NEWLINE_In 1891 begon de aanleg in Vladivostok van de trans-Siberische spoorlijn. In 1897 werd een nieuwe handelshaven geopend in Vladivostok en kreeg de stad een regelmatige treinverbinding met Chabarovsk. In 1899 werd de eerste instelling voor hoger onderwijs in het Russische Verre Oosten, het Oostelijk Instituut, opgericht._NEWLINE_Tijdens de Russisch-Japanse oorlog van 1904-1905 werd de stad aangevallen door Japanse oorlogsschepen. Ook de eerste Russische Revolutie had haar weerslag in Vladivostok. In het begin van 1906 werd de stad zelfs korte tijd bestuurd door rebellerende militaire eenheden._NEWLINE_In 1917 was Vladivostok het grootste wetenschappelijke, culturele en industri\xc3\xable centrum van het Russische Verre Oosten geworden. Er verschenen diverse kranten en tijdschriften en de eerste theaters werden gebouwd.\n_START_SECTION_\nNa de revolutie\n_START_PARAGRAPH_\nNa de Oktoberrevolutie van 1917 brak voor Vladivostok, zoals ook voor de rest van het land, een nieuw tijdperk aan. Troepen van de Entente werden in de stad gestationeerd. Op 31 december 1917 legden Japanse, Britse en Amerikaanse oorlogsschepen aan in de Gouden Hoorn. In april 1918 werd het Japanse bedrijf Isido in Vladivostok aangevallen. Na dit incident gingen de Japanse en Britse troepen aan land onder het mom hun burgers te beschermen._NEWLINE_Aanhangers van de bolsjewieken voerden een guerrillaoorlog in de stad. Tussen 1916 en 1922 steeg de bevolking van Vladivostok van 97.000 naar 410.000 inwoners, als gevolg van het feit dat tegenstanders van het nieuwe regime zich samen met de Witte Legers naar het oosten terugtrokken. Vele leden van de Moskouse en Petersburgse intelligentsia kwamen naar de stad en stichtten diverse culturele instellingen. Na de overwinning van de bolsjewieken zouden de meeste van hen naar het buitenland vluchten._NEWLINE_Op 25 oktober 1922 trokken de laatste buitenlandse troepen zich uit de stad terug en nam het Rode Leger de controle over Vladivostok over. Het communistische regime zag in hoe belangrijk Vladivostok was als havenstad aan de Grote Oceaan en militaire post in het oosten en begon direct met het bouwen van een haven. In 1932 werd de stad de basis van de Russische Pacifische Vloot._NEWLINE_Wetenschap en cultuur kwamen tot volle bloei en in 1920 werd de Staatsuniversiteit van het Verre Oosten opgericht. Onder het bewind van Stalin werd de universiteit aan het einde van de jaren 1930 gesloten. In 1925 werd in Vladivostok een wetenschappelijke organisatie opgericht die later zou uitgroeien tot het Onderzoeksinstituut voor visserij en in 1932 werd in de stad een afdeling van de Academie van Wetenschappen van de Sovjet-Unie gevestigd._NEWLINE_In de jaren 1930 begon de Grote Zuivering in de Sovjet-Unie en in Vladivostok werd een doorgangskamp ingericht voor politieke gevangenen die naar de kampen van de Dalstroj aan de Kolyma getransporteerd werden. De gevangenen, eerst vooral Russen en na de Tweede Wereldoorlog ook Japanse krijgsgevangenen, leverden een grote bijdrage aan de bouw van fabrieken, havens in steden in het Russische Verre Oosten. Bij de dood van Stalin in 1953 stopte het vervoersysteem naar de Goelagkampen grotendeels._NEWLINE_In 1954 was Nikita Chroesjtsjov de eerste leider van de Sovjet-Unie die Vladivostok bezocht. Zijn bezoek luidde het begin in van de intensieve ontwikkeling van de stad. In 1956 werd de Staatsuniversiteit van het Verre Oosten heropend. In de jaren 50 en 60 volgden grote stadsuitbreidingen met het volbouwen van de stadsdelen Vtoraja Retsjka, Morgorodok, Tsjoerkin en Tichaja Boechta. De laatste grootschalige bouw van wooncomplexen dateert uit de jaren 80._NEWLINE_Tussen 1950 en 1980 werd de visserij en de daarbij horende verwerkende industrie sterk ontwikkeld. Ook werden er grote hoeveelheden militaire middelen geproduceerd. Jarenlang was Vladivostok de grootste haven van het Russische Verre Oosten wat betreft goederenoverslag, een titel die sinds enkele jaren toekomt aan Nachodka._NEWLINE_De stad was, als basis van de Stille-Oceaanvloot, jarenlang gesloten voor buitenlanders. In 1974 vond in Vladivostok een historische ontmoeting plaats tussen de secretaris-generaal van de Communistische Partij (CPSU), Leonid Brezjnev, en de Amerikaanse president Gerald Ford. Ook daarna mochten gewone burgers van buiten de Sovjet-Unie de stad echter niet bezoeken. In 1992 werd Vladivostok na 70 jaar officieel geopend voor buitenlanders.\n_START_SECTION_\nTopografie\n_START_PARAGRAPH_\nVladivostok ligt in het Russische Verre Oosten, aan de kust van de Japanse zee, rond de baai "De Gouden Hoorn" en dicht bij zowel de Chinese en Noord-Koreaanse grens als het Japanse eiland Honshu._NEWLINE_De stad ligt op het zuidelijkste punt van het Moeravjov-Amoerski-schiereiland, dat ongeveer 30\xc2\xa0km lang en zo\xe2\x80\x99n 12\xc2\xa0km breed is._NEWLINE_De totale oppervlakte van de stad is 562\xc2\xa0km\xc2\xb2._NEWLINE_Het hoogste punt is de berg Cholodilnik, met een hoogte van 257 meter. Als hoogste punt wordt ook wel het \xe2\x80\x9cArendsnest\xe2\x80\x9d genoemd, dat met zijn 199 meter weliswaar het hoogste punt in het oude centrum is, maar niet van de gehele stad. Daarnaast telt Vladivostok nog enkele kleinere bergen die rondom de stad zijn gesitueerd._NEWLINE_Vladivostok ligt op dezelfde breedtegraad (43\xc2\xb0 Noorderbreedte) als Almaty, Marseille, Toscane, Boston en Toronto._NEWLINE_De afstand per spoor tot Moskou is 9302 kilometer.\n_START_SECTION_\nEconomie\n_START_PARAGRAPH_\nDe haven vormt de belangrijkste pijler van de economie van de stad, met sectoren als scheepstransport en visserij. Ook de marinebasis zorgt voor veel werkgelegenheid. De visserij neemt bijna 80% van de commerci\xc3\xable productie van Vladivostok voor zijn rekening, andere vormen van voedselproductie komen uit op 11%._NEWLINE_In 1995 bedroeg de totale buitenlandse handel van Vladivostok 725 miljoen dollar, waarvan 206 miljoen aan exportgoederen en 519 miljoen aan importgoederen. De belangrijkste exportproducten waren vis, hout, ijzer en non-ferrometalen en schepen. De voornaamste importgoederen waren voedsel, medicijnen, kleding, auto\xe2\x80\x99s, witgoed en, wederom, schepen. Sinds het uiteenvallen van de Sovjet-Unie hebben veel bedrijven vanwege de gunstige ligging van de stad kantoren geopend in Vladivostok._NEWLINE_Helaas zijn door de openstelling van de stad ook de criminaliteit en de kosten voor levensonderhoud gestegen. Vladivostok geldt tegenwoordig als een broeinest van georganiseerde misdaad en machtsmisbruik door regionale en gemeentelijke bestuurders._NEWLINE_Vladivostok is ook het eindpunt van een 1.350 kilometer lange gaspijplijn vanuit Sachalin. In 2009 zijn de werkzaamheden gestart en eind 2011 was de eerste fase van de pijplijn in gebruik. De initi\xc3\xable capaciteit is 6 miljard m\xc2\xb3 gas per jaar. Later kan de pijplijn worden verlengd tot 1.800 kilometer en de capaciteit naar 30 miljard. Dit laatste zal alleen het geval zijn als andere afnemers voor het aardgas in de regio worden gevonden.\n_START_SECTION_\nTransport\n_START_PARAGRAPH_\nOp 18 maart 1860 gaf Nikolaj Moeravjov-Amoerski, de gouverneur van Oost-Siberi\xc3\xab opdracht een haven aan te leggen. Fiscale voordelen deden de haven sterk groeien en in 1896 gaf tsaar Nicolas II opdracht de haven te vergroten en te verbeteren. Hij stelde daarvoor 600.000 roebel ter beschikking en na drie jaar werken was de capaciteit verdubbeld. In 1900 verwerkte de haven 411.000 ton lading terwijl maar 187.000 ton werd overgeslagen in 1897. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd veel Amerikaanse materieel ge\xc3\xafmporteerd voor de strijd tegen de Duitsers in West-Rusland. Dit werd herhaald in de Tweede Wereldoorlog en tussen 1941 en 1945 werd zo\xe2\x80\x99n 10 miljoen ton aan niet militaire goederen verwerkt in Vladivostok. De Sovjet-Unie en Japan hadden een niet-aanvalsverdrag, maar Japan was tegen het vervoer van militair materieel. Als gevolg van de Koude Oorlog werd het in 1952 een marinehaven en gesloten voor buitenlandse schepen. Na 40 jaar, in 1992, werd de haven weer voor iedereen opengesteld. In de periode 2005 tot 2010 werd jaarlijks gemiddeld zo\xe2\x80\x99n 6 miljoen ton lading verwerkt. De haven heeft concurrentie in de nabije omgeving gekregen van twee nieuwe Russische havens, Vostotsjny en Kozmino._NEWLINE_Vladivostok is het oostelijke eindpunt van de trans-Siberische spoorweg, die werd aangelegd om Ruslands eerste haven aan de Grote Oceaan te verbinden met Europees Rusland. De volledige lijn van Moskou naar Vladivostok kwam gereed in 1905._NEWLINE_De luchthaven van Vladivostok ligt 44\xc2\xa0km ten noorden van het centrum en is door middel van wegen en spoorwegen met de stad verbonden. Er zijn diverse internationale lijnvluchten en binnenlandse vluchten naar bijna elke grote Russische stad._NEWLINE_Het stedelijk openbaar vervoer wordt verzorgd door autobussen, trolleybussen, trams (de eerste lijn, naar het station, werd geopend in 1908), minibusjes en een kabelspoorweg. Daarnaast is er de brug naar Roesski-eiland en zijn er diverse bootdiensten tussen de beide zijden van de baai en naar op eilanden gelegen stadswijken.\n_START_SECTION_\nVervuiling\n_START_PARAGRAPH_\nTwee derde van de voorsteden van Vladivostok is zo vervuild dat de lokale milieuspecialisten van Ekotsentr het er wonen als gevaarlijk classificeren. Sommige gebieden, zoals bij de drukkerijen in pokrovski park en de campus van de staatsuniversiteit, zijn zodanig vervuild dat ze als ecologische rampgebieden omschreven worden. Slechts een klein aantal gebieden heeft een aanvaardbaar besmettingsniveau. Professor Boris Preobrazjenski, milieudeskundige aan het Pacifisch Instituut van Geografie, stelt dat het nergens in de regio \xc3\xa9cht veilig is om te wonen._NEWLINE_Het rapport van Ekotsentr is samengesteld gedurende 10 jaar en geldt als het meest uitgebreide document op zijn gebied. Het is gebaseerd op een analyse van meer dan 30.000 monsters van water, sneeuw, aarde, lucht en menselijk weefsel, verzameld tussen 1985 en 1993. De monsters laten een significante toename over die periode zien van de hoeveelheid zware metalen als cadmium, zirkonium, kobalt, arseen en kwik, die een ernstig schadelijk effect hebben op de luchtwegen en het zenuwstelsel._NEWLINE_De vervuiling heeft volgens Ekotsentr een aantal oorzaken. Vladivostok heeft ongeveer 80 industri\xc3\xable zones, een aantal dat vergeleken bij Ruslands grootste industriecentra wellicht niet hoog is, maar veel van de bedrijven rond de stad zijn bijzonder milieuonvriendelijk, met name scheepswerven, energiecentrales, drukkerijen, bontkwekerijen en mijnen. Daarbij heeft Vladivostok een specifiek kwetsbare geografie, die het effect van de vervuiling versterkt. De wind kan de vervuiling niet wegblazen in een aantal van de dichtstbevolkte gebieden die in dalen liggen. Daarnaast is er in de winter weinig sneeuw en geen begroeiing waar het stof op kan neerslaan.\n_START_SECTION_\nCultuur\n_START_PARAGRAPH_\nVladivostok kent als centrum van de regio een rijk cultureel leven. Er zijn diverse musea, waaronder een archeologisch en etnografisch museum, een boekenmuseum, een krijgshistorisch museum, een wetenschapsmuseum en diverse kunstgalerijen en expositiecentra. In 2004 reed door het historische centrum van de stad een museumtram met diverse exposities, in het kader van de culturele samenwerking tussen Vladivostok en de Japanse stad Hakodate. Ook de vesting van Vladivostok is als museum te bezichtigen._NEWLINE_De stad beschikt over meerdere theaters, een filharmonie, een opera en diverse culturele centra. In het najaar worden er twee internationale festivals georganiseerd, het Internationaal Filmfestival van de Aziatisch-Pacifische regio "Pacific Meridian" en het International Jazz Festival \xe2\x80\x93 Vladivostok.\n_START_SECTION_\nSport\n_START_PARAGRAPH_\nFK Loetsj-Energia is de professionele voetbalclub van Vladivostok en speelt in het Dynamostadion. De club speelde meerdere seizoen op het hoogste Russische niveau, de Premjer-Liga._NEWLINE_IJshockeyclub Admiral Vladivostok speelt in de Kontinental Hockey League.'