b'\n_START_ARTICLE_\nWim Distelmans\n_START_PARAGRAPH_\nWim Distelmans (Brasschaat, 2 februari 1952) is een Belgisch oncoloog, hoogleraar aan de Vrije Universiteit Brussel, voorvechter in Belgi\xc3\xab voor de erkenning van palliatieve zorg en voor de mogelijkheid om euthanasie te kunnen laten uitvoeren.\n_START_SECTION_\nBiografie\n_START_PARAGRAPH_\nDistelmans volgde lager onderwijs in Antwerpen en Brasschaat en middelbaar onderwijs in het Koninklijk Atheneum Brasschaat (Latijn-Wiskunde). Zijn hogere studies volgde hij aan het Rijksuniversitair Centrum Antwerpen en aan de Vrije Universiteit Brussel (VUB). Hij studeerde tussen 1988 en 1992 radiotherapie en oncologie aan de VUB alwaar hij momenteel specialist en professor palliatieve geneeskunde is._NEWLINE_Distelmans stond als oprichter mee aan de wieg van de oprichting van de verschillende organisaties die deel uitmaken van het expertisecentrum Waardig Levenseinde w.e.m.m.e.l.. Hij is onder andere voorzitter van het Forum Palliatieve Zorg, Omega en het C\xc3\xa9dric H\xc3\xa8le Instituut, richtte met het UZ Brussel het eerste supportief dagcentrum TOPAZ en het consultatieteam ULteam op en bekleedt de leerstoel \xe2\x80\x98Waardig Levenseinde\xe2\x80\x99 van deMens.nu aan de VUB. Hij is oprichter van LEIF (Levens Einde Informatie Forum) en covoorzitter van de Federale Commissie Euthanasie. Hij is auteur van diverse buitenlandse en binnenlandse wetenschappelijke artikels._NEWLINE_Daarnaast is hij voorzitter van de Federale Commissie Euthanasie; voordien was hij voorzitter van de Federatie Palliatieve Zorg Vlaanderen._NEWLINE_In 2015 werd het aantal personen waarop Wim Distelmans euthanasie heeft op uitgevoerd, geschat op meer dan 1000.\n_START_SECTION_\nControverse\n_START_PARAGRAPH_\nIn 2014 organiseerde Distelmans een driedaagse studiereis over euthanasie in Auschwitz. Zowel in de Britse pers als bij de joodse gemeenschap werd hierop verontwaardigd gereageerd._NEWLINE_In 2014 diende een 20-jarige vrouw een klacht in tegen Distelmans nadat ze vernomen had dat er zonder haar medeweten euthanasie was uitgevoerd op haar moeder. Eerder dat jaar was ook Tom Mortier met een gelijkaardige klacht naar de Orde van Geneesheren en de rechtbank van Brussel gestapt._NEWLINE_Beide klachten werden verworpen door het Openbaar Ministerie, omdat het van oordeel was dat er geen bewijs was van een misdrijf en dus ook geen bewijs van een schending van de euthanasiewet. Volgens Distelmans waren de pati\xc3\xabnten in kwestie uitbehandeld, was er duidelijk sprake van ondraaglijk lijden en ook van een volgehouden verzoek naar euthanasie van de pati\xc3\xabnten zelf._NEWLINE_In januari 2018 stemde het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in Straatsburg ermee in om zich te buigen over de zaak van de euthanasie op de moeder van Tom Mortier.\n_START_SECTION_\nErkentelijkheden\n_START_PARAGRAPH_\nIn 2003 werd hem de Arkprijs van het Vrije Woord toegekend voor zijn inzet voor de euthanasiewet, in 2008 met de Tenrei Ohta Award van de World Federation of Right to Die Societies, in 2010 met de Dwaallichtprijs en in 2012 respectievelijk met de Lucien Steinbergprijs, de prijs Maatschappelijke Valorisatie van de VUB en hij werd ook ambassadeur van het Davidsfonds._NEWLINE_In 2015 werd hij laureaat van de Prijs Vrijzinnig Humanisme._NEWLINE_Op 11 juli 2016 ontving hij uit handen van minister-president Geert Bourgeois het Ereteken van de Vlaamse Gemeenschap "voor zijn inzet inzake levenseinde en euthanasie ".'