b'\n_START_ARTICLE_\nSchlierenoptica\n_START_PARAGRAPH_\nSchlieren zijn voor het menselijk oog onzichtbare optische inhomogeniteiten in transparante materialen. Deze inhomogeniteiten zijn plaatselijke verschillen in brekingsindex, en daardoor in de optische weglengte. Hierdoor ontstaan faseverschillen, waardoor de lichtbundel iets wordt afgebogen. Deze afbuiging veroorzaakt een schaduweffect, dat kan worden waargenomen. Schlierenfysica is ontstaan vanuit de behoefte aan lenzen van zeer hoge kwaliteit, die vrij zijn van deze inhomogeniteiten._NEWLINE_Een bekend voorbeeld zijn de schaduwbeelden die ontstaan als licht door opstijgende warme lucht heen op een wand schijnt. Dit illustreert tevens dat de inhomogeniteiten zelf onzichtbaar zijn, alleen de gevolgen zijn zichtbaar._NEWLINE_Het woord schlieren is het meervoud van het Duitse Schliere, dat onder andere sliert of veeg betekent.\n_START_SECTION_\nStromingen visualiseren met schlieren\n_START_PARAGRAPH_\nStromingsvisualisatie met schlieren is gebaseerd op de afbuiging van het licht door een gradi\xc3\xabnt in de brekingsindex. Deze gradi\xc3\xabnt hangt direct samen met de stroomdichtheidsgradi\xc3\xabnt. Het afgebogen licht wordt op het scherm vergeleken met het niet-afgebogen licht. Het niet-afgebogen licht wordt gedeeltelijk met een mes tegengehouden. Het licht dat naar het mes toe of er vanaf is gebogen, geeft een schaduwpatroon, dat ervan afhankelijk is of het al of niet was tegengehouden. Dit schaduwpatroon is een weergave in de lichtintensiteiten van de verdunningen, de gebieden met lagere dichtheid, en verdichtingen, de gebieden met hogere dichtheid, die de stroming karakteriseren.'