b'\n_START_ARTICLE_\nJehol-groep\n_START_PARAGRAPH_\nDe Jehol-groep is een stratigrafische groep die de formaties van Yixian en Jiufotang bevat. De groep dagzoomt in de Noord-Chinese provincie Liaoning. De Jehol-groep is beroemd om de uitstekend bewaard gebleven fossielen van dinosauri\xc3\xabrs, vogels en zoogdieren uit het Vroeg-Krijt. De Jehol-groep stamt uit het Laat-Hauterivian tot Vroeg-Albian (128-110 miljoen jaar geleden).\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nDe eerste fossielen van vissen en primitieve reptielen werden reeds in de jaren dertig van de twintigste eeuw ontdekt, maar pas in de jaren negentig werden de eerste fossielen van opmerkelijke dinosauri\xc3\xabrs, vogels en zoogdieren opgegraven. In 1992 werd de primitieve vogel Confuciusornis beschreven. Vier jaar later, in 1996, werd in de Jehol-groep de eerste gevederde dinosauri\xc3\xabrs gevonden. Deze soort kreeg de naam Sinosauropteryx. In de jaren die volgden, werden nog meer dinosauri\xc3\xabrs met veren beschreven evenals enkele opvallende zoogdieren. De bekendste hiervan is ongetwijfeld Repenomamus, die in 2005 beschreven werd en zich voedde met kleine dinosauri\xc3\xabrs.\n_START_SECTION_\nLiaoning in het Krijt\n_START_PARAGRAPH_\nTegenwoordig is Liaoning een heuvelachtig en kaal landschap, maar in het Vroeg-Krijt was het een subtropisch gebied met actieve vulkanen, grote meren en dichte bossen die begroeid waren met coniferen, ginkgo\xe2\x80\x99s, varens en cycaden. In deze bossen leefden een groot aantal diersoorten, vari\xc3\xabrend in grootte van kleine insecten tot grote dinosauri\xc3\xabrs. Liaoning werd echter meerdere malen in de loop van het Mesozo\xc3\xafcum getroffen door uitbarstingen van de nabijgelegen vulkanen die as en giftige wolken de lucht in spuwden. Door deze gaswolken werden hele populaties gedood. De resten van dode dieren kwamen vervolgens in de meren terecht. Het water werd door de neerslag van as giftig waardoor al het leven gedood werd. De karkassen van insecten, vissen, reptielen, zoogdieren en dinosauri\xc3\xabrs zonken naar de bodem van het dode meer. Omdat er op dat moment al bijna geen zuurstof meer aanwezig was in het water vond nauwelijks verrotting plaats en konden de botten door de diagenetische groei van mineralen fossiliseren, vaak bleef ook zachter weefsel bewaard. Dit is een unieke karaktereigenschap van de Liaonig-fossielen: naast de meer gebruikelijke botten en tanden is vaak ook zacht weefsel (haren, veren, inwendige structuren) bewaard gebleven.'