b'\n_START_ARTICLE_\nYves Farge\n_START_PARAGRAPH_\nYves Farge (19 augustus 1899, Salon-de-Provence, Bouches-du-Rh\xc3\xb4ne \xe2\x88\x92 31 maart 1953, Tbilisi in de toenmalige Sovjet-Unie) was een Frans journalist, verzetsstrijder en politicus.\n_START_SECTION_\nBiografie\n_START_PARAGRAPH_\nYves Farge werkte als journalist voor de Progr\xc3\xa8s de Lyon. Zijn collega, Georges Altman, bracht hem tijjdens de Duitse bezetting in contact met een Franse verzetsbeweging die zich "Franc-tireur", (Nederlands: "vrije schutter") noemde. In 1942 ontmoette Farge de leider van het verzet Jean Moulin. Farge werd belast met de militaire organisatie van de verzetsstrijders, de maquis, in het massif du Vercors. Hij was ook een lid van de \xc3\xa9tat-major of staf van generaal Charles Delestraint. Na de arrestatie van deze twee prominente verzetsstrijders werd ook Farge gezocht door de Gestapo en hij vertrok naar Parijs, waar hij deel uitmaakte van het Comit\xc3\xa9 d\'action contre la d\xc3\xa9portation, een verzetsgroep die onder andere Joden van deportatie naar het Oosten wilde redden._NEWLINE_ _NEWLINE_Generaal Charles de Gaulle benoemde Farge tot zijn commissaire de la R\xc3\xa9publique voor de departementen van la r\xc3\xa9gion rhodanienne, het Rh\xc3\xb4negebied. Farge wist 800 gijzelaars die in de Montlucgevangenis in Lyon door de Duitsers zouden worden doodgeschoten te redden._NEWLINE_Farge was politiek links geori\xc3\xabnteerd maar was geen lid van een politieke partij. Hij diende van 8 januari tot 16 december 1946 als minister van bevoorrading in de voorlopige regering van Premier Georges Bidault. In die periode kostte het de Franse regering veel moeite om aan de behoefte aan voedsel tegemoet te komen. Er was veel zwarte handel en hij veroordeelde het smokkelen van wijn. Tijdens zijn ambtsperiode werd hard opgetreden tegen de handelaren op de zwarte markt._NEWLINE_Farge stond politiek dicht bij De Franse communisten. Hij nam in 1947 deel aan de oprichting van de Mouvement de la Paix, deel van de sterk door communisten en hun medestanders be\xc3\xafnvloedde vredesbeweging, waarvan hij tot zijn dood in 1953 de eerste voorzitter werd. Hij was ook lid van de Wereldraad voor de Vrede. Yves Farge stierf aan de gevolgen van een auto-ongeluk in Georgi\xc3\xab. De Sovjet-Unie kende hem in 1953 postuum de Stalin Vredesprijs toe._NEWLINE_Farge droeg een hoge Franse onderscheiding, hij was een Compagnon de la Lib\xc3\xa9ration.'