b'\n_START_ARTICLE_\nNationaal Songfestival 2003\n_START_SECTION_\nVoorrondes\n_START_PARAGRAPH_\nGe\xc3\xafnspireerd door het grote succes van de nationale songfestivals van Zweden en Belgi\xc3\xab, die met voorronden werkten, werd in 2003 door de NOS besloten om in samenwerking met de TROS ook vier voorronden te organiseren. In deze vier voorronden werd door een vakjury, bestaande uit Corry Brokken, Nance, Johan Nijenhuis, Cornald Maas, Stanley Burleson, Coot van Doesburgh en Seth Kamphuis, een finalist gekozen. Door de publieksjury werd door middel van telefoon en sms een tweede finalist gekozen._NEWLINE_De voorrondes werden opgenomen in evenementencentrum Hart van Holland in Nijkerk en gepresenteerd door Harm Edens. Na de eerste voorronde ontstond veel commotie door de slechte geluidskwaliteit, het slechte camerawerk en de sfeerloze zaal in Nijkerk. Door de TROS werd hard gewerkt om dit te verbeteren, maar echt uit de verf kwamen de vier voorronden niet._NEWLINE_In de aanloop voor het Nationaal Songfestival riepen de NOS en Stichting Conamus meer dan duizend componisten op om een nummer in te zenden. Hierop ontving de omroep 502 inzendingen. Dit aantal werd door een selectiecommissie, bestaande uit Willem van Beusekom, Jerney Kaagman, Ron Stoeltie, Dani\xc3\xabl Dekker en Daan van Rijsbergen, teruggebracht tot 32. De overgebleven kandidaten werden verdeeld over vier voorrondes die op de vier zaterdagen in februari werden uitgezonden. Alle voorrondes werden onderbroken door een uitzending van Blik op de weg. Na dit programma werd terug overgeschakeld naar Nijkerk voor de puntentelling. Uit elke voorronde ging als eerste de favoriet van de zevenkoppige vakjury door naar de finale. Daarna werden de stemmen van de televoters bekendgemaakt en ook de kandidaat met de met de meeste stemmen van de kijkers mocht naar de finale. Als de favoriet dezelfde was als die van de kijkers, ging de kandidaat met de op \xc3\xa9\xc3\xa9n na meeste televotes door._NEWLINE_Acht van de 32 nummers waren Nederlandstalig en de rest was Engelstalig. De enige uitzondering was het Italiaanse Turiddu van Arwin Kluft. Daarmee was het voor het eerst dat op een Nationaal Songfestival in een andere taal dan Nederlands, Engels of Fries werd gezongen. In elke voorronde zaten twee Nederlandstalige liedjes die geen van allen doorgingen naar de finale.'