b"\n_START_ARTICLE_\nFriedrich Christian Diez\n_START_PARAGRAPH_\nFriedrich Christian Diez (Gie\xc3\x9fen, 15 maart 1794 - Bonn, 29 mei 1876) was de grondlegger van de romanistiek, de wetenschappelijke bestudering van de romaanse talen.\n_START_SECTION_\nLeven\n_START_PARAGRAPH_\nEen belangrijke rol in Diez' leven speelde de klassiek filoloog en archeloog Friedrich Gottlieb Welcker. Het was bij hem dat Diez vanaf 1809 aan het Gie\xc3\x9fener P\xc3\xa4dagogium Italiaans had gestudeerd. Hij volgde Welcker toen deze in 1816 aan de universiteit van G\xc3\xb6ttingen benoemd was. Vervolgens was het op voorspraak van Welcker dat Diez in november 1821 naar Bonn gehaald werd als lector. (Voordien had hij twee jaar de kost verdiend als huisleraar te Utrecht). In 1823 werd hij benoemd tot buitengewoon hoogleraar in Bonn, ook weer op voorspraak van Welcker, maar nu ook gesteund door A.W. Schlegel; in 1830 werd Diez gewoon hoogleraar._NEWLINE_In 1818 had Diez ontmoetingen met zowel Goethe als A W Schlegel; men gaat ervan uit dat deze ontmoetingen hem hebben aangezet zich meer specifiek bezig te houden met proven\xc3\xa7aalse po\xc3\xabzie (Diez doceerde ook Germanistiek, en vertaalde o.a. natuurkundige werken uit het Zweeds, als broodwinning)._NEWLINE_Diez was aanvankelijk meer ge\xc3\xafnteresseerd in de literatuur dan de talen, maar later verlegde zijn belangstelling zich naar de talen. Dit vond zijn weerslag in zijn bekendste werken: de Grammatik der romanischen Sprachen uit 1836, waarin hij de nieuw verworven inzichten op het gebied van de historische taalkunde toepaste op de romaanse talen; en het Etymologisches W\xc3\xb6rterbuch der romanischen Sprachen uit 1853. Het baanbrekende aan dit laatste werk was dat hij als eerste het Vulgairlatijn als uitgangspunt nam._NEWLINE_Te Bonn behoorden tot zijn leerlingen onder andere Hugo Schuchardt en Gaston Paris._NEWLINE_Friedrich Diez is op 31 mei 1866 opgenomen als lid van de orde Pour le M\xc3\xa9rite."