b"\n_START_ARTICLE_\nEug\xc3\xa8ne Ionesco\n_START_PARAGRAPH_\nEug\xc3\xa8ne Ionesco (Slatina (Roemeni\xc3\xab), 26 november 1909 \xe2\x80\x93 Parijs, 28 maart 1994) was een invloedrijk Frans toneelschrijver, geboren in Roemeni\xc3\xab. Hij wordt als een van de belangrijkste vertegenwoordigers van het absurde toneel gezien. _NEWLINE_Ionesco had een Franse moeder en het gezin verhuisde spoedig na zijn geboorte naar Parijs. Vele bronnen vermelden 1912 als geboortejaar, wat komt doordat Ionesco zich vaak jonger voordeed dan hij in werkelijkheid was. Hij schreef zijn eerste toneelstuk op zijn 13e. Zijn ouders scheidden in 1925. Hij keerde met zijn vader in zijn tienerjaren terug naar Roemeni\xc3\xab, alwaar hij Frans ging studeren aan de Universiteit van Boekarest. Daar begon hij tevens po\xc3\xabzie en literaire kritiek te schrijven. Na zijn studie onderwees hij enige tijd Frans op een middelbare school in Boekarest. _NEWLINE_In 1936 trouwde hij met Rodica Burileano en in 1938 vertrok het paar naar Frankrijk. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd hun dochter, Marie-France, geboren. _NEWLINE_Ionesco schreef een aantal absurdistische toneelstukken, ge\xc3\xafnspireerd door de (in zijn ogen) waanzin van het alledaagse leven. Tot zijn vroege werken behoren La cantatrice chauve (1950) en La le\xc3\xa7on (1951). Aanvankelijk was er nog weinig animo voor de qua stijl afwijkende toneelstukken, maar in de jaren zeventig werden de werken bij het grote publiek populairder. Tot zijn latere werken behoren Rhinoc\xc3\xa9ros (1959), Le soif et la faim (1965) en Le Roi se meurt (1962). In zijn werk komen typisch absurdistische thema's aan bod, zoals de dood en de betekenisloosheid van het leven._NEWLINE_In 1970 werd hij benoemd tot lid van de Acad\xc3\xa9mie fran\xc3\xa7aise. Ionesco schreef op latere leeftijd \xc3\xa9\xc3\xa9n roman, Le Solitaire (1973). Ook schilderde hij."