b'\n_START_ARTICLE_\nTime Out of Mind (Bob Dylan)\n_START_SECTION_\nDe totstandkoming\n_START_PARAGRAPH_\nHet album Under the Red Sky (1990) was Dylans laatste album met origineel materiaal en dit bleek in meerdere opzichten een teleurstelling. Sindsdien bracht Dylan twee albums met covers en een livealbum met ouder werk. Hij bracht geen nieuw werk meer uit tot 1996._NEWLINE_Bijzonder aan dit album is dat Dylan een aantal proef-opnames van sommige nummers in de studio maakte, iets wat hij zelden deed. Volgens de drummer, Winston Watson, werd Dylan bij deze sessies ondersteund door een deel van de band waar hij ook mee optreedt. Hij gebruikte deze informele sessies om te experimenteren met nieuwe idee\xc3\xabn. Zo werd in \xc3\xa9\xc3\xa9n van deze sessies de riff ge\xc3\xafmproviseerd die later gebruikt zou worden voor het nummer "Dirt Road Blues". "Can\'t Wait" en "Not Dark Yet" kwamen ook tijdens deze vroege sessies tot stand. Volgens Lanois verschilt de vroege opname van "Not Dark Yet" aanzienlijk van de definitieve opname. (De demo van \'Not Dark Yet\' was sneller en kaler, tijdens de formele studio-sessies veranderde Dylan het in een ballad over de Amerikaanse Burgeroorlog.)_NEWLINE_Dylan bleef tot januari 1997, toen de offici\xc3\xable opnamesessies begonnen, de songteksten bewerken. Dit album is de tweede samenwerking tussen Dylan en de door hem gekozen producer Daniel Lanois, die eerder Dylans Oh Mercy (1989) had geproduceerd. Lanois had net de productie van het album Wrecking Ball van Emmylou Harris afgerond, toen Dylan hem vroeg om Time Out of Mind te produceren. Voor het album werden slide-gitarist Cindy Cashdollar en de drummers Jim Keltner en Brian Blade ingehuurd. Cashdollar en Blade werden ingehuurd door Lanois, terwijl Dylan ervoor zorgde dat Keltner meespeelde. Keltner had eerder (in 1979) al met Dylan getoerd. Daarnaast huurde Dylan gitarist Bob Britt, Duke Robillard, organist Augie Meyers en Jim Dickinson in om te spelen bij de opname-sessies._NEWLINE_Dylan heeft aangegeven dat Buddy Holly van grote betekenis was geweest tijdens de opname-sessies. (Weet je, ik weet niet meer precies wat ik zei over Buddy Holly, maar tijdens het opnemen was het Buddy Holly alom. Weet je wat ik bedoel? Het was \xc3\xa9\xc3\xa9n van die dingen. Waar je ook kwam. Je liep door een gang en je hoorde nummers van Buddy Holly, zoals "That\'ll Be the Day". Dan stapte je in je auto om naar de studio te gaan en "Rave On" werd gedraaid. Dan liep je de studio in en iemand speelde een cassette van "It\'s So Easy". En zoiets zou dan dag na dag gebeuren. Liedteksten van Buddy Holly kwamen uit het niets. Het was griezelig. [Lacht] Maar als we hadden opgenomen en vertrokken, weet je, dan bleef het in ons hoofd hangen. Nouja, de geest van Buddy Holly moet ergens geweest zijn, deze plaat te be\xc3\xafnvloeden.)_NEWLINE_Dylan vertelde in 1997 in een interview dat de nummers op het album van nature \xc3\xa9\xc3\xa9n geheel vormden omdat ze een bepaald soort scepticisme delen. Het nummer "Highlands" duurt zestien minuten en is daarmee de langste compositie die Dylan ooit heeft opgenomen. Het thema van dit nummer heeft Dylan overgenomen van een gedicht van Robert Burns, genaamd "My Heart\'s in the Highlands"._NEWLINE_In een interview vertelde Lanois over de totstandkoming van het nummer "Standing in the Doorway": Bob en ik...gingen dan naar de parkeerplaats, want hij discussieerde nooit in het bijzijn van de band over \'intieme details\' van de nummers. Zoals het nummer "Standing in the Doorway". Ik zei op gegeven moment, \'luister, ik hou van het nummer "Sad Eyed Lady of the Lowlands". Kunnen we datzelfde gevoel niet gebruiken voor dit nummer?\' En hij zei \'denk je dat dat zou werken?\' Dan zaten we op de bumper van een truck, op deze parkeerplaats in Miami, en ik dacht weleens \'als mensen dit zouden zien, dan zouden ze het niet geloven! Bob Dylan en ik die daar gewoon zaten, gitaar te spelen, akkoorden uit te vogelen voor een sessie\'!_NEWLINE_Het album kenmerkt zich door een ruimtelijke sfeer, in grote mate veroorzaakt door de producer Daniel Lanois. Zijn innovatieve werk met zorgzaam geplaatste microfoons en een strategische wijze van mixen werd door Dylan in het eerste deel van zijn memoires, Chronicles, Vol. 1, beschreven. Hoewel Dylan over het algemeen complimenteus is over Lanois, met name over zijn werk met betrekking tot het album Oh Mercy uit 1989, was hij niet tevreden over het geluid van Time Out of Mind. Hij heeft zijn latere albums zelf geproduceerd.\n_START_SECTION_\nInhoud\n_START_PARAGRAPH_\nHet overkoepelende thema van het album is doodsangst, aldus het blad Rolling Stone._NEWLINE_Het afsluitende, 16 minuten durende nummer Highlands werd door Rolling Stone uitgeroepen tot het meest epische van Dylans epische nummers toen het blad het op plaats 94 zette van de 100 beste Dylannummers. In het nummer luistert de verteller naar Neil Young.\n_START_SECTION_\nCovers\n_START_PARAGRAPH_\nHet nummer "Make You Feel My Love" is zowel door Billy Joel als door Garth Brooks onder de titel "To Make You Feel My Love" opgenomen. Joel nam het nummer op voor zijn Greatest Hits Vol. III. Brooks nam het nummer aanvankelijk op voor de soundtrack van Hope Floats, maar bracht het ook uit op zijn album Fresh Horses en op zijn compilatie-album The Ultimate Hits. In 2008 had de Britse zangeres Adele Adkins een grote hit met haar cover van "Make You Feel My Love". Haar vertolking verscheen op het album "19" en was in 2009 het hoogst genoteerde nummer van een vrouwelijke artiest (plaats 28) in de Top 2000.'