b'\n_START_ARTICLE_\nTrans (Neil Young)\n_START_SECTION_\nAchtergrond\n_START_PARAGRAPH_\nDavid Geffen had in de jaren zeventig met Young gewerkt als manager van Crosby, Stills, Nash & Young (CSNY). Hij richtte het platenlabel Geffen Records op. Young tekende vervolgens een contract voor een miljoen dollar en hem werd volledige artistieke vrijheid beloofd. Het eerste album van zijn periode bij Geffen, getiteld Island in the Sun, werd echter niet uitgegeven. In december 1995 vertelde Young in een interview met Nick Kent voor het muziektijdschrift Mojo dat twee of drie van de liedjes uiteindelijk op het album Trans belandden. De muziek van Island in the Sun was opgenomen op Hawa\xc3\xaf en Young stelde hiervoor een band samen, The Royal Pineapples, die bestond uit bassist Bruce Palmer (van zijn tijd bij Buffalo Springfield), drummer Ralph Molina (van Crazy Horse), steelgitarist Ben Keith (van de opnames voor Harvest), gitarist Nils Lofgren (onder meer van de opnames voor After the gold rush) en percussionist Joe Lala (van de CSNY-tournee in 1974)._NEWLINE_Young begon met de opnames voor dat album op 24 september 1981, een week voordat zijn nieuwste album met Crazy Horse werd uitgegeven. Hij werd opnieuw begeleid door Crazy Horse, maar hij liet de door de bandleden ingespeelde muziek uiteindelijk weg. Young vervormde zijn stem met een vocoder van het merk Sennheiser en gebruikte vervolgens een Synclavier, die muziekproducent David Briggs had gevonden, om er elektronische muziek van te maken. De vervormde zangpartijen en de (net als op Re-ac-tor) zeer repetitieve muziek stonden voor Young symbool voor zijn pogingen om met zijn zoon te communiceren. Hij kreeg in 1978 met zijn toenmalige vrouw Pegi Morton een kind, Ben. Hij werd geboren met onder meer een hersenverlamming en kon niet praten. Young hield zich intensief bezig met de therapie\xc3\xabn die zijn zoon onderging.'