b'\n_START_ARTICLE_\nIsa\xc3\xa4c van Schinne (1759-1831)\n_START_SECTION_\nAfkomst\n_START_PARAGRAPH_\nAls oudste zoon was Van Schinne de zesde generatie in zijn familie waarvan de oudste zoon de voornaam Isa\xc3\xa4c droeg. Zijn vader, Isa\xc3\xa4c van Schinne senior (1721-1779), was een voorname inwoner van Den Haag. Hij was advocaat bij het Hof van Holland, raadgever van Willem IV van Oranje-Nassau, later van diens weduwe Anna van Hannover, en van Willem V van Oranje-Nassau. Tenslotte was hij baljuw van Voshol geweest. Isa\xc3\xa4c van Schinne senior trouwde in 1755 met Sara Anna van Ruster (1735-1793), waarna het paar zes kinderen kreeg. Zoon Isa\xc3\xa4c van Schinne werd op 3 juni 1776 ingeschreven aan de Universiteit Leiden onder de naam Isacus van Schinne.\n_START_SECTION_\nPatriottentijd\n_START_PARAGRAPH_\nNa zijn studie werd Van Schinne in 1779 als opvolger van zijn vader door de Staten van Holland benoemd tot baljuw van Voshol en bekleedde dit ambt tot de Bataafse Revolutie in 1795. Tot het Baljuwschap Voshol behoorden de dorpen Zwammerdam, Ter Aar, Langeraar, Kortenaar en Reewijk. In 1785 breidde hij zijn werkzaamheden uit met de ambten van baljuw, schout, secretaris en ontvanger der verpondingen te Rijnsburg. Zijn benoeming in 1788 als lid van de vroedschap van Rotterdam, was het hoogtepunt van zijn carri\xc3\xa8re als regent tot dan toe. De Bataafse Revolutie maakte een voorlopig einde aan die loopbaan. Van Schinne, die geen aanhanger van de Patriotten was, verloor zijn lucratieve banen en werd zelfs enkele dagen gevangen gezet in het stadhuis van Rotterdam.\n_START_SECTION_\nHervatting loopbaan\n_START_PARAGRAPH_\nHet jaar van de stichting van het Eerste Franse Keizerrijk bracht weer leven in zijn carri\xc3\xa8re. In 1804 wordt Van Schinne aangesteld als Hoogheemraad van Schieland, een functie die hij tot zijn dood zou uitoefenen. Drie jaar later wordt hij benoemd als officier van de jacht in het 7e district van Holland en in 1808 volgt een benoeming als vroedschap van Den Haag. Als in 1810 het departement van de jacht wordt opgeven, verliest Van Schinne zijn baan als officier van de jacht.\n_START_SECTION_\nKeizer Napoleon in Den Haag\n_START_PARAGRAPH_\nOp 5 augustus 1811 werd Van Schinne aangesteld als maire (burgemeester) van Den Haag, als opvolger van Jan Slicher. Dit werd het aanzienlijkste ambt dat hij tijdens zijn carri\xc3\xa8re als regent zou behalen. In die hoedanigheid zou hij in datzelfde jaar keizer Napoleon in Den Haag ontvangen. Maire Van Schinne ontving op 24 oktober 1811 keizer Napoleon Bonaparte en zijn vrouw Marie Louise van Oostenrijk bij de Bosbrug in Den Haag. De maire werd vergezeld door zijn adjuncten (wethouders) Jeremias Faber van Riemsdijk, Theodoor Roest van Alkemade en Jean Louis L\xc3\xa9on de Fontaine, comte de Log\xc3\xa8res, alsmede leden van de municipale raad van Den Haag. Vervolgens bood Van Schinne de keizer twee zwaar vergulde sleutels van de stad aan, die speciaal voor deze gelegenheid waren vervaardigd en waren gelegen op een rood fluwelen kussen met gouden franje en kwasten, met daarop een monogram van Napoleon en een keizerskroon, beiden eveneens van gouden stiksel. Later bezocht de Haagse maire het keizerlijke paar op hun logeeradres in Den Haag, het kapitale huis van Archibald Hope aan het Lange Voorhout, welk later bekend is komen te staan als het Paleis Lange Voorhout. De volgende avond vertrok het keizerlijk paar richting Delft.\n_START_SECTION_\nTerugkeer\n_START_PARAGRAPH_\nToen Van Schinne in 1814 terugkeerde uit Frankrijk, werd hij in Den Haag niet enthousiast ontvangen. Door zijn tocht naar het hof van Napoleon in Parijs had hij zich van velen vervreemd. Hij richtte zich tot de nieuwe koning Willem I in een poging om zijn handelen ten tijde van de Franse overheersing te rechtvaardigen. Een aanstelling in een leuke honoraire baan zat er niet in voor hem, desondanks zou hij in bij Koninklijk Besluit van 16 September 1815 worden verheven in de Nederlandse adelstand. Mogelijk speelde daarbij mee dat zijn broer Abraham van Schinne de Prins van Oranje tijdens diens ballingschap in Engeland trouw had gediend. Jonkheer Isa\xc3\xa4c van Schinne kon door zijn verheffing zitting nemen in de Ridderschap van Holland en werd nog aangesteld als plaatsvervangend lid in de Staten van Holland en West-Friesland, een functie die hij niet daadwerkelijk zou uitoefenen omdat hij niet lang daarna overleed in 1831. Het adellijke geslacht Van Schinne was geen lang bestaan vergund: het zou al \xc3\xa9\xc3\xa9n generatie na Isa\xc3\xa4c van Schinne uitsterven in mannelijke \xc3\xa9n vrouwelijke lijn.'