b'\n_START_ARTICLE_\nKroniek van Froissart (Lodewijk van Gruuthuse)\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nDe zoon van Lodeijk van Gruuthuse, Jan V, gevangengenomen in de Slag bij Guinegate, trad in 1479 in dienst van het Franse hof en schonk (of verkocht) een groot deel van zijn vaders bibliotheek aan Lodewijk XII. De Kronieken van Froissart figureren voor het eerst in een inventaris van Blois van 1518._NEWLINE_Dat de boeken origineel aan Lodewijk van Gruuthuse toebehoorden, kan men duidelijk aflezen uit de margeversiering, ook al is zijn wapen op banieren en schilden overschilderd met het wapen van Lodewijk XII. Zijn symbool de bombarde komt frequent in de margeversiering voor, evenals zijn devies \xe2\x80\x9cplus est en vous\xe2\x80\x9d. De initialen L & M, voor hem en zijn echtgenote, zijn frequent terug te vinden en tenslotte is er op f292 van volume 1 in de linkermarge, een aapje dat een schild met het wapen van Lodewijk van Gruuthuse vasthoudt. Blijkbaar werd dit door Lodewijk XII over het hoofd gezien.\n_START_SECTION_\nMiniaturisten\n_START_PARAGRAPH_\nEr werkten verschillende miniaturisten mee aan de verluchting van deze manuscripten. De miniaturen in volume 1 & 2 zouden van de hand zijn van Loyset Li\xc3\xa9det en zijn atelier. De stijl van Li\xc3\xa9det is vrij herkenbaar. Hij schildert lang uitgerekte personages met vrij stijve mani\xc3\xabristische houdingen. Hij gebruikt heldere, bijna opzichtige kleuren. Een ander aspect is het narratieve in zijn voorstellingen, hij vertelt graag een verhaal, soms toont hij verschillende fases van een gebeuren in \xc3\xa9\xc3\xa9n miniatuur. Zoals dikwijls bij Li\xc3\xa9det, zijn de miniaturen goede illustraties bij het werk maar zeker geen hoogstaande artistieke creaties._NEWLINE_De miniaturen in volume 3 & 4 worden toegeschreven aan een aantal anonieme meesters namelijk: de Meester van Antoon van Bourgondi\xc3\xab, de Meester van Margaretha van York en de Meester van het gebedenboek van Dresden. Sommige van de miniaturen in deze twee volumes worden gerekend tot de meest artistieke uit hun tijd. _NEWLINE_De Meester van Antoon van Bourgondi\xc3\xab en de Meester van het gebedenboek van Dresden zijn moeilijk van elkaar te onderscheiden. Ze zouden volgens studies van Claudine Lemaire, Antoine de Schryver en Bodo Brinkman gewerkt hebben in een relatie meester-assistent, waarbij de Dresdener meester de leerling was.\n_START_SECTION_\nVerluchting\n_START_PARAGRAPH_\nEr is een duidelijk verschil in kwaliteit vast te stellen tussen de illustratie van de eerste twee en de laatste twee volumes. Dit is niet alleen waar voor wat de uitvoering van de miniaturen betreft, maar ook voor de margedecoratie. De tekst van de beide groepen zou trouwens ook van een andere hand zijn. Kunsthistorici gaan er dan ook van uit dat het werk waarschijnlijk van in het begin gesplitst werd, waarbij de realisatie van volume 1 & 2 werd toevertrouwd aan Loyset Li\xc3\xa9det en die van de andere volumes aan de Antoon-meester en dat zij onafhankelijk de realisatie van hun deel van het werk moesten co\xc3\xb6rdineren. Li\xc3\xa9det gebruikte daarbij voor de margedecoratie waarschijnlijk slechts \xc3\xa9\xc3\xa9n artiest wat een zeer homogeen resultaat gaf. De Antoon-meester deed waarschijnlijk beroep op de Meester van Margaretha van York voor de margedecoratie van volume 3. Volume 4 zou dan weer wat de margedecoratie betreft van de hand zijn van een assistent of medewerker van de Dresdener meester. De margedecoratie in volume 3 en 4 is dan ook duidelijk verschillend. Volgens Scot McKendrick is de Meester van Antoon van Bourgondi\xc3\xab grotendeels verantwoordelijk voor de miniaturen in volume 3 & 4. Ook de miniaturen die men kan toewijzen aan de Meester van Margaretha van York zijn vrij verschillend van miniaturen in ander werk dat aan hem kan toegeschreven worden, vooral wat betreft de afbeelding van het landschap en de ruimtelijke indeling. Hierbij volgde de Margaretha-meester blijkbaar de stijl van de Meester van Antoon van Bourgondi\xc3\xab.'