b'\n_START_ARTICLE_\nTer Meer\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nVermoedelijk werd in 1083 Ter Meer als versterkt huis aangelegd door Emeritus van der Meer. De eerste vermelding komt uit 1394 als een familielid ermee beleend wordt. Tot 1457 bleef het in bezit van deze familie waarna Jacob van Amerongen de nieuwe eigenaar werd._NEWLINE_In 1525 werd het door zijn familie verkocht aan de Duitse Orde en diens landcommandeur Steven van Zuylen van Nijevelt liet het huis aanzienlijk versterken, uitbreiden en verfraaien. Hij wijzigde tevens de naam naar Zuylenburg waarbij het ook wel Slot te Maerssen werd genoemd. Na zijn overlijden in 1527 woonde de commandeur Wouter van Amstel van Mijnden er. In 1536 werd Albert van Egmont van Meeresteijn de bewoner en erkenden de Staten van Utrecht het huis als ridderhofstad. Van 1546 tot 1788 bleven de bouwwerken bij de familie Van Meertens van Esschenstein of daaraan gelieerde of opvolgende families._NEWLINE_Roelant Roghman tekende rond 1646 Zuylenburg; op zijn tekening is een middeleeuws omgracht kasteel te zien dat bestond uit een binnenplaats met daaromheen gebouwen en twee hoektorens._NEWLINE_In het Rampjaar 1672 plunderden Franse troepen het, staken het in brand en lieten een ru\xc3\xafne achter.\n_START_SECTION_\nBuitenplaats\n_START_PARAGRAPH_\nIn 1710 liet Vincent Maximiliaan van Lockhorst op deze plek een grote buitenplaats in Franse stijl bouwen die onder meer voorzien werd van een bijna een vierkante kilometer grote Franse tuin. De buitenplaats gaf hij weer de naam Ter Meer. Het geslacht Lockhorst bleef tot 1788 eigenaar. Gaandeweg de 19e eeuw verviel de buitenplaats steeds meer. In 1880 gaat Hendrik Wilhelm Carl Reijneke van St\xc3\xbcwe met zijn gezin hier wonen. Tot 1903 bleef Ter Meer bewoond waarna het werd gesloopt en het verkavelde grondgebied werd gebruikt voor huizenbouw._NEWLINE_Heden resteren van Ter Meer zichtbaar uitsluitend nog twee hekpalen van het toegangshek. De nabijgelegen brug over de Vecht heeft de naam Termeerbrug.'