b'\n_START_ARTICLE_\nSnottiet\n_START_PARAGRAPH_\nSnottieten zijn kolonies van eencellige extremofiele bacteri\xc3\xabn die in slijmerige draden aan de muren en plafonds van grotten hangen. Ze lijken op stalactieten, maar hebben een slijmerige in plaats van vaste consistentie. De term "snottiet" is bedacht door grotonderzoeker Jim Pisarowicz in 1986._NEWLINE_Deze bacteri\xc3\xabn halen hun energie uit de chemosynthese van vulkanische zwavelverbindingen als H\xe2\x82\x82S met warmwateroplossingen die in de grotten naar beneden komen. Zo produceren ze zwavelzuur. De uitgescheiden afvalstoffen van snottieten zijn dan ook erg zuur, met een pH van bijna 0._NEWLINE_Omdat de snottiet uit zwavelzuur bestaat kan het ook gemakkelijk door een mens heen branden._NEWLINE_In 2011 deden Diana Northup en Penny Boston onderzoek naar snottieten in de grot Cueva de Villa Luz in Tabasco, Mexico. Deze grot is gevuld met giftige zwaveldampen._NEWLINE_Snottieten kwamen ook aan de orde in de BBC-serie Wonders of the Solar System, waarin werd gefilosofeerd over gelijkaardige levensvormen op Mars. Omdat snottieten zowel extremofiel zijn als onder de grond verborgen zitten, zouden de Marsmissies ze onmogelijk ontdekt kunnen hebben.'