b'\n_START_ARTICLE_\nVrede van Londen (1913)\n_START_PARAGRAPH_\nDe Vrede van Londen in 1913 volgde op het einde van de Eerste Balkanoorlog tussen een alliantie van Balkanstaten (Servi\xc3\xab, Montenegro, Bulgarije en Griekenland, de Balkanliga) en Turkije. Het verdrag werd op 30 mei in Londen getekend. Turkije moest hierbij een groot gedeelte van zijn grondgebied aan de Balkanstaten afstaan en het verdrag regelde de verdeling van de veroverde gebieden tussen de verschillende partijen op de Balkan._NEWLINE_Vertegenwoordigers van Groot-Brittanni\xc3\xab, Duitsland, Rusland, Oostenrijk-Hongarije en Itali\xc3\xab ondertekenden het verdrag mede.\n_START_SECTION_\nOnbevredigend resultaat\n_START_PARAGRAPH_\nDe conferentie begon in december 1912, na de onafhankelijkheidsverklaring van Albani\xc3\xab op 28 november 1912._NEWLINE_Oostenrijk-Hongarije en Itali\xc3\xab steunden de oprichting van een onafhankelijk Albani\xc3\xab. Oostenrijk-Hongarije wilde voorkomen dat Servi\xc3\xab de Adriatische kust bereikte. Itali\xc3\xab had belangstelling voor het grondgebied van Albani\xc3\xab. Rusland steunde Servi\xc3\xab en Montenegro. Duitsland en Groot-Brittanni\xc3\xab bleven neutraal. Het machtsevenwicht tussen de leden van de Balkanliga ging ervan uit dat Albani\xc3\xab tot het veroverd gebied zou horen dat onder hen zou worden verdeeld._NEWLINE_Over de status van Macedoni\xc3\xab kon men het niet eens worden. De opdeling van dit gebied kreeg pas na de Tweede Balkanoorlog haar beslag. Deze oorlog brak in juni 1913 uit, waarna in augustus de Vrede van Boekarest werd gesloten.'