b"\n_START_ARTICLE_\nMuseum Helmond\n_START_SECTION_\nOntstaan\n_START_PARAGRAPH_\nHet museum maakt vanaf het begin van zijn bestaan, toen het in het begin van de jaren 1980 werd gevestigd in het Kasteel Helmond, deel uit van de gemeentelijke organisatie van de stad. Dit middeleeuwse monument werd al in de jaren 1930 door de gemeente aangekocht van de laatste kasteelheer: de familie Wesselman. Het kasteel werd in die periode verbouwd tot stadhuis en hierin kreeg later ook de brede stadshistorische kunstcollectie een plek. Deze was in de loop van de jaren verzameld en werd vervolgens tentoongesteld in de kelders van het kasteel. In de jaren 1990 werd het museum uitgebreid en kregen de moderne en hedendaagse kunstcollectie en de kunstwerken op het thema 'Mens en Werk' een eigen vaste basis in de naastgelegen en nieuw gebouwde Kunsthal.\n_START_SECTION_\nCollectie\n_START_PARAGRAPH_\nTot de moderne en hedendaagse kunstcollectie behoren kunstwerken van Nederlandse en buitenlandse kunstenaars als Roger Raveel,  Lucassen, de Amerikaanse grafitti- en performancekunstenaar Rammellzee (1960-2010), Robert Combas, PINK de Thierry, Inez van Lamsweerde, G\xc3\xa9-Karel van der Sterren en Anton Corbijn. De familie Roef-Meelker heeft in 1999 aan het museum kunstwerken behorend tot de stromingen Cobra en de \xc3\x89cole de Paris geschonken. Het museum beschikt tevens over een bijzondere kunstcollectie rond het thema 'Mens en Werk',  die aansluit op het industri\xc3\xable verleden van Helmond. De kunstwerken tonen een visie op het leven van de werkende mens en zijn gemaakt door bekende Nederlandse, Europese en Noord-Amerikaanse kunstenaars, onder wie Herman Heijenbrock, Jan Toorop, Edward Burtynsky, Bart van der Leck, Camille Pissarro en Constantin Meunier.\n_START_SECTION_\nKunsthal\n_START_PARAGRAPH_\nDit moderne museumgebouw is ontworpen door de Italiaanse architect Adolfo Natalini (Pistoia, 1941). Het maakt deel uit van het Boscotondocomplex dat het museumdeel huisvest en daarnaast bestaat uit woningen, de Stadswinkel, zalen voor het gemeentebestuur en een bioscoop. Het geheel is in een ronde vorm neergezet: Boscotondo betekent 'rond bos' in het Italiaans. Opvallend aan de Kunsthal is de hoge cilindervormige entree met een bijzondere bronzen kap. Het gebouw bestaat uit twee verdiepingen, verbonden door een wenteltrap omhuld door een glazen wand.\n_START_SECTION_\nKasteel\n_START_PARAGRAPH_\nHet museum is ook in het kasteel van Helmond gevestigd. Deze middeleeuwse waterburcht is de best bewaarde waterburcht in Nederland, met het grootste grondplan. Waarschijnlijk begon Lodewijk Berthout van Berlaer, heer van Helmond, met de bouw van het kasteel tussen 1325 en 1350. Vanaf het begin waren de vierkante omtrek, de grote, ronde en uitspringende torens op iedere hoeken en de gracht gepland. De familie toonde met dit gebouw haar macht en zorgde voor een sterk en strategisch punt voor de verdediging van de noordoost-grens van het hertogdom Brabant. De vorm van het kasteel sloot aan bij de heersende kasteelarchitectuur van die tijd. Bovendien vormde de stenen behuizing een hele verbetering van het woongenot van de Berlaers. De voorganger van het kasteel was het Oude Huys: een houten slot of donjontoren. Dat lag op enkele honderden meters van het nieuwe kasteel in een moerasachtige omgeving en was sterk verouderd. Een complex van houten gebouwen kenmerkte dit gebouw dat diende als adellijke woning. Het Oude Huys stond in een veenmoeras in het dal van de rivier de Aa, via een houten brug kon men door de houten palissade het binnenterrein oplopen. Het was het eerste kasteel van Helmond waarvan de bouw ongeveer rond 1170-75 startte. Maria van Brabant, dochter van Hendrik I van Brabant (in 1218 weduwe van Keizer Otto IV van het Heilige Roomse Rijk en later weduwe van graaf Willem I van Holland) was de bekendste bewoonster van dit kasteel. De bouw van het nieuwe kasteel duurde lang: pas aan het eind van de 17e eeuw had het ongeveer de huidige vorm. Het kasteel wisselde door de eeuwen verschillende malen van adellijke eigenaar, totdat het in het begin van de 20e eeuw werd aangekocht door de gemeente Helmond. Het kreeg de functie van stadhuis en werd daarna een museum. Het pand werd verbouwd: er kwam een nieuwe entree, een groot trappenhuis, gangen en grote vensters. Met als gevolg een veel kleinere binnenplaats.\n_START_SECTION_\nKasteeltuin\n_START_PARAGRAPH_\nDe groene omgeving van het kasteel, die grenst aan het bedrijfsterrein van Vlisco, is toegankelijk voor iedereen. De kasteeltuin verbindt het kasteel met het winkelhart en loopt door tot aan de Zuid-Willemsvaart. De kasteeltuin, ook wel beeldentuin genoemd, omdat er een aantal historische beelden zijn geplaatst, is opgenomen in de Kunstroute van de gemeente."