b'\n_START_ARTICLE_\nSerge van Duijnhoven\n_START_SECTION_\nWerk\n_START_PARAGRAPH_\nIn 1993 debuteerde de auteur met de dichtbundel Het paleis van de slaap (Prometheus). Met samenwerkingsverbanden als De Sprooksprekers en het eerder vermelde Dichters Dansen Niet combineert Van Duijnhoven po\xc3\xabzie, muziek, video- en computeranimaties tot shows. Hij schrijft proza en po\xc3\xabzie. Zijn dichtbundels kunnen gepaard gaan met een CD, zoals in het geval van het in 2003 verschenen Bloedtest (De Bezige Bij) en Klipdrift (Nieuw Amsterdam)._NEWLINE_De zomer die nog komen moest (Nieuw Amsterdam) is zijn laatste verhalenbundel en het eerste proza dat van hem verschijnt sinds 1997. In die periode reisde hij naar de Balkan, waar hij verslag deed van de oorlog. Daarna vestigde hij zich in Brussel. Van Duijnhoven is freelance medewerker van Vrij Nederland, www.cobra.be en het International Feature Agency. Sinds 2008 brengt hij als \xe2\x80\x9cOnze Man In Cannes\xe2\x80\x9d verslag uit van de hedendaagse filmwereld voor uiteenlopende nieuwe en periodieke media in Nederland, Vlaanderen, Amerika (San Francisco, Seattle) en Azi\xc3\xab (Beijing, Shanghai, Guangzhou).'