b'\n_START_ARTICLE_\nStamtafel\n_START_PARAGRAPH_\nEen stamtafel, ook wel bekend onder de Duitse naam Stammtisch, is een tafel in een caf\xc3\xa9 of vergelijkbare horecagelegenheid waaromheen zich regelmatig de stamgasten van dit caf\xc3\xa9 verzamelen. Het betreft hierbij geen georganiseerde ontmoetingen, maar eerder samenkomsten op basis van vriendschap en gewoonte. Het caf\xc3\xa9 waarin de stamtafel zich bevindt, wordt door de stamgasten ook wel hun "stamcaf\xc3\xa9" genoemd._NEWLINE_Stamgasten kennen het bedienend personeel en de andere stamgasten bij de (voor)naam. Omgekeerd weet het personeel wat de klant drinkt. Bij hun binnenkomst wordt zijn consumptie ongevraagd voor hen klaargezet \xe2\x80\x93 een handgebaar is voldoende. Daardoor voelen de stamgasten zich vertrouwd en thuis in het caf\xc3\xa9 en beschouwen zij het personeel en de andere vaste klanten als goede kennissen._NEWLINE_Vaak wordt de stamtafel door een bord of speciale asbak gemarkeerd zodat deze voor de stamgasten gereserveerd is. Andere gasten kunnen aan de stamtafel worden uitgenodigd, maar het wordt als onbeleefd beschouwd zichzelf aan de stamtafel uit te nodigen.\n_START_SECTION_\nAchtergrond\n_START_PARAGRAPH_\nIn Duitsland was het lidmaatschap van een stamtafel tot in de tweede helft van de 20ste eeuw gebonden aan een hogere sociale status. Personen als burgemeesters, artsen, apothekers, leraren of rijke boeren zaten rondom deze tafel._NEWLINE_In het Iberische taalgebied (Spanje, Portugal en Latijns-Amerika) kent men de "tertulia", een soortgelijke bijeenkomst, vaak met een literaire or artistieke achtergrond. In het Verenigd Koninkrijk en Ierland bestaat in veel pubs een afgescheiden "achterkamertje" voor hetzelfde doel._NEWLINE_Tegenwoordig zijn stamtafels niet meer verbonden aan sociale status. Enkel zaken als saamhorigheid, vertrouwdheid en gemeenschappelijke interesses spelen nu nog een rol.'