b'\n_START_ARTICLE_\nKentropyx borckiana\n_START_SECTION_\nNaam\n_START_PARAGRAPH_\nDe soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Wilhelm Peters in 1869. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Centropyx Borckiana gebruikt. De soortaanduiding borckiana is een eerbetoon aan Johann Graf von Borcke (1781-1862), die enkele exemplaren verzamelde.\n_START_SECTION_\nVerspreiding en habitat\n_START_PARAGRAPH_\nDeze hagedis komt voor in delen van het noorden van Zuid-Amerika en leeft in de landen Guyana, Suriname, Frans-Guyana, ook op Barbados. Ze worden gevonden aan of nabij de kust. Ook in door de mens aangepaste omgevingen zoals tuinen kan de soort worden aangetroffen._NEWLINE_Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN wordt de hagedis als veilig beschouwd (Least Concern of LC).\n_START_SECTION_\nVoortplanting en ontwikkeling\n_START_PARAGRAPH_\nDe hagedis is eierleggend. Kentropyx borckiana is de enige soort in het geslacht Kentropyx die zich niet geslachtelijk voortplant. Alle meer dan honderd gekende specimens zijn vrouwelijk. De voortplanting gebeurt door parthenogenetische kloning. De soort is wellicht ontstaan door hybridisering van Kentropyx calcarata \xc3\x97 Kentropyx striata.'