b'\n_START_ARTICLE_\nJulius Pl\xc3\xbccker\n_START_PARAGRAPH_\nJulius Pl\xc3\xbccker (Elberfeld, 16 juni 1801 \xe2\x80\x93 Bonn, 22 mei 1868) was een Duits wis- en natuurkundige. Hij leverde fundamentele bijdragen op het gebied van de analytische meetkunde (geometrie), waaronder een uitgebreide studie naar de kromme van Lam\xc3\xa9. Verder was hij een pionier in het onderzoek naar kathodestralen, wat uiteindelijk zou leiden tot de ontdekking van het elektron in 1897.\n_START_SECTION_\nBiografie\n_START_PARAGRAPH_\nNa zijn opleiding in D\xc3\xbcsseldorf en aan de universiteiten van Bonn, Heidelberg en Berlijn vertrok hij in 1823 naar Parijs. Hier kwam hij in contact met een belangrijke Franse school van meetkundigen wiens oprichter, Gaspard Monge, recent was gestorven. Hij promoveerde aan de Philipps-Universiteit Marburg onder supervisie van Christian Gerling. Hij keerde terug naar Bonn waar hij eerst als privaatdocent en vanaf 1828 als professor in de wiskunde doceerde aan de Universiteit van Bonn en later aan die van Halle._NEWLINE_In 1847 werd Pl\xc3\xbccker benoemd tot professor in de natuurkunde, in welke hoedanigheid hij samen met de Bonner glasblazer Heinrich Gei\xc3\x9fler onderzoek ging doen naar vacu\xc3\xbcmtechnieken en elektrische ontladingen in gassen in vacu\xc3\xbcmgepompte glazen buizen. In 1858 publiceerde hij het eerste deel van zijn onderzoek. Hij had ontdekt dat door gasontlading de wand van een vacu\xc3\xbcmbuis fluorescerend ging oplichten en dat de locatie van dit verschijnsel be\xc3\xafnvloed kon worden door met een magneet langs de buis te bewegen. Hieruit concludeerde hij dat het om geladen elektrische deeltjes ging in plaats van om straling._NEWLINE_Een van zijn leerlingen, Johann Wilhelm Hittorf, zou later verdergaan met dit onderzoek en ontdekken dat kathodestralen \xe2\x80\x93 negatief geladen elektronen \xe2\x80\x93 dit lichtverschijnsel veroorzaken. In 1865 keerde Pl\xc3\xbccker terug naar de wiskunde en ging verder werken aan de meetkunde. Van de Royal Society of London ontving hij in 1866 de Copley Medal voor zijn wetenschappelijk werk.'