b'\n_START_ARTICLE_\nHolcocranum saturejae\n_START_SECTION_\nUiterlijk\n_START_PARAGRAPH_\nDe rietbodemwants is glanzend geelbruin of okerkleurig. De soort onderscheidt zich van ander bodemwantsen door de lichte ribbels op de kop, halsschild, schildje en dekvleugels. Alleen de erop lijkende lisdoddebodemwants heeft deze ribbels ook, maar heeft geen duidelijke ribbels op het halsschild. Het bruine schildje (scutellum) heeft een opvallende tekening in de vorm van een lichte V. De lengte is 2,9 \xe2\x80\x93 3,8\xc2\xa0mm.\n_START_SECTION_\nVerspreiding en habitat\n_START_PARAGRAPH_\nDe soort komt voor in Zuid-Europa, het Middellandse Zeegebied, in het tropische deel van Afrika en in het gebied ronde de Kaspische Zee. In Noord-Amerika  is hij ingevoerd. Ze zijn te vinden in vochtige leefgebieden, waar riet (Phragmites australis) of lisdodde (Typha) groeit.\n_START_SECTION_\nLeefwijze\n_START_PARAGRAPH_\nDeze wantsen leven zowel op riet (Phragmites australis) als op lisdodde (Typha) en ze brengen het grootste deel van de tijd van hun ontwikkeling door in de aar, waar ze aan de rijpende zaden zuigen. Alleen tijdens de paring en voorplantingstijd zijn ze aan de buitenkant te vinden. _NEWLINE_In het zuidoosten schijnt een ontwikkeling op de zaden van schietwilg (Salix alba) ook mogelijk te zijn. _NEWLINE_Over de ontwikkeling is niet alles bekend. Waarschijnlijk is het in de warme gebieden gelijk aan de ontwikkeling van de lisdoddebodemwants, maar brengt de soort in gebieden met een minder gunstig klimaat elk jaar slechts \xc3\xa9\xc3\xa9n generatie voort. Daar zijn alleen overwinterende imago\xe2\x80\x99s aangetroffen.'