b"\n_START_ARTICLE_\nHufters & hofdames\n_START_SECTION_\nVerhaal\n_START_PARAGRAPH_\nDimitri is een onzekere jongen die goed kan schaken. Zelfs blind kan hij zijn tegenstanders nog mat zetten. Maar in het versieren van vrouwen is hij totaal hopeloos. Zijn vriend Maarten noemt hem een 'hofdame', omdat Dimitri de vrouwen als prinsesjes behandelt. Volgens Maarten moet je juist een 'Hufter' zijn, daar vallen vrouwen op. Al tijden probeert Dimitri zijn vriendin Esther te verleiden tot iets meer dan alleen een goed gesprek, maar het wil niet lukken. Dus gaat Dimitri zich gedragen als een 'hufter' en gaat weg bij Elizabeth. Net op dat moment komt Susan letterlijk binnenvallen. Susan is de vriendin van Gino, een echte hufter en vrouwenverslinder. Geen vrouw is veilig voor hem. Maar Gino heeft een probleem, hij zou liever een aardige jongen wil zijn, geen macho, meer een hofdame. Als Susan en Dimitri voor de eerste keer met elkaar naar bed gaan lijkt het of alles verandert in de levens van Dimitri en Gino.\n_START_SECTION_\nAchtergrond\n_START_PARAGRAPH_\nHet verhaal wordt verteld vanuit twee verschillende perspectieven, eerst vanuit Dimitiri en halverwege het verhaal vanuit Gino. Door te spelen met twee verschillende perspectieven krijgt de kijker een goede kijk op de twee verschillende karakters die door de mand vallen als ze proberen een andere houding aan te nemen.\n_START_SECTION_\nProductie\n_START_PARAGRAPH_\nNa het floppen van zijn vorige speelfilm had Eddy Terstall even genoeg van producenten die zijn creativiteit inperkten. Hij probeerde wel even om de Nederlandse publieke omroepen te interesseren met het scenario van Hufters en Hofdames, maar na door vijf omroepen te zijn afgewezen gaf hij het op, niemand was ge\xc3\xafnteresseerd. Dus nam hij de financiering zelf voor zijn rekening en wist via sponsoring 40.000 gulden bijeen te krijgen. De filmploeg was jong en zag af van betaling, en de acteurs waren vrijwel onbekend (het was niet alleen de eerste filmhoofdrol van Rifka Lodeizen, maar ook van Arthur de Boer en Nadja H\xc3\xbcpscher). Iedereen werkte keihard en binnen zestien dagen nam Terstall de film op in de Amsterdamse Jordaan. Er werden dagen gemaakt van achttien uur zonder dat er ook iemand protesteerde. Toen de film vrijwel af was, kwam er toch extra geld van Concorde film en het Filmfonds en kon er een aantal sc\xc3\xa8nes opnieuw gedraaid worden.\n_START_SECTION_\nPrijzen en nominaties\n_START_PARAGRAPH_\nOp het Nederlands Film Festival in Utrecht werd Marc van Uchelen genomineerd voor een Gouden Kalf voor beste acteur."