b'\n_START_ARTICLE_\nHappening\n_START_PARAGRAPH_\nEen happening is een spectaculaire openbare, spontaan lijkende maar vooraf bedachte gebeurtenis, bedoeld om de openbare orde op een ludieke manier te verstoren, zodoende te choqueren, en daarmee als star en ouderwets ervaren denkbeelden belachelijk te maken.\n_START_SECTION_\nOorsprong\n_START_PARAGRAPH_\nHet concept stamt van de situationisten, die het wilden inzetten om vastgeroeste denk- en handelingspatronen van voorgaande generaties te veranderen. De beweging der situationisten stamde uit de jaren vijftig en zette de middelen in die in een consumptiemaatschappij doeltreffend zouden moeten zijn. "Er gebeurt iets, er hangt verandering in de lucht", waren de kreten van die tijd. Op dat gevoel speelden de happenings in. Zij refereerden aan het dada\xc3\xafsme._NEWLINE_Concreet was het Allan Kaprow die de term lanceerde op een bijeenkomst over kunst op de boerderij van George Segal in de lente van 1957. In de winter van 1958 verscheen de term in druk in een Amerikaans universitair tijdschrift waarin aanhangers van de destijds invloedrijke kunstenaarsbeweging Fluxus regelmatig publiceerden. Al snel sloeg de term aan en de formule werd overgenomen door andere Amerikaanse, Duitse (Joseph Beuys, Wolf Vostell) en Japanse (Yoko Ono) kunstenaars._NEWLINE_Onduidelijk is door wie de eerste happening werd uitgevoerd. Zowel het toneelstuk "18 happenings in 6 parts" (uit 1959) van Kaprow als een veel eerder toneeloptreden door John Cage, "Theater piece no. 1" uit 1952, maken aanspraak erop. Dat stuk zou bestaan hebben uit voordrachten van gedichten en lezingen door Cage, M.C. Richards las enkele van haar gedichten voor, Robert Rauschenberg toonde enkele van zijn schilderijen en draaide wat grammofoonplaten, David Tudor speelde op zijn prepared piano en Merce Cunningham danste. Het stuk werd niet op een podium opgevoerd, maar simultaan te midden van het publiek._NEWLINE_Eenmaal gepopulariseerd werd de happening tijdens de hippietijd van een kunstvorm een maatschappelijk "opwekkingsmiddel".\n_START_SECTION_\nNederland\n_START_PARAGRAPH_\nIn Nederland bediende Provo zich van deze techniek. Beroemd werden de bijeenkomsten rondom het beeldje "Het Lieverdje" op het Spui in Amsterdam._NEWLINE_Als deel van de jongerencultuur valt Provo te klasseren tussen de nozemtijd met zijn straatrellen en de hippiecultuur in. De hippies organiseerden hun door de happenings ge\xc3\xafnspireerde Love-Ins, Sit-Ins, Bed-Ins en Teach-ins, die allengs politieker van inhoud werden._NEWLINE_Latere actiegroepen als Dolle Mina, Act Up en de autonomen hebben de technieken van de happenings overgenomen voor hun politieke acties en Tijdelijke Autonome Z\xc3\xb4nes. Zo hanteerde de homobeweging tot in de jaren negentig Kiss-Ins als actievorm.\n_START_SECTION_\nBelgi\xc3\xab\n_START_PARAGRAPH_\nIn Belgi\xc3\xab werden de happenings tussen 1965 en \'68 georganiseerd in Antwerpen, Brussel en Oostende door de kunstenaars Hugo Heyrman en Panamarenko. In Mechelen zette kunstenaar Frans Croes vanaf 1967 geregeld happenings op.\n_START_SECTION_\nHeropleving\n_START_PARAGRAPH_\nIn 1999 werd het concept nieuw leven ingeblazen toen in Brussel studenten van de Universit\xc3\xa9 Libre de Bruxelles er een nieuwe vorm aan gaven: "dingen gebeuren" is het motto, "soms kun je daar niets aan doen"._NEWLINE_Het wordt uitgevoerd als een "spel" van alledag en waar en hoe laat dan ook waarin mensen andere mensen dwingen een ander iets te doen of te ondergaan. Dat gebeurt door simpelweg het woord "happening" uit te spreken, gevolgd door iets dat je de ander doet of laat doen._NEWLINE_De clou is dat zodra iemand het woord "happening" uitspreekt het te laat is en het "slachtoffer" geen andere keus heeft dan tijdelijk een marionet te zijn van degeen die het woord uitsprak. Misbruik van personen en wraakneming behoort niet tot de spelregels. Om alles te vermijden is het voldoende bij voorbaat "no way" te zeggen, terwijl je met je wijsvinger in een horizontale houding de persoon aanwijst van wie je vermoedt dat die van zins is spoedig een "happening" uit te voeren. Hoelang tevoren dit parool moet worden uitgesproken is situatie-afhankelijk.\n_START_SECTION_\nVerenigde Staten\n_START_PARAGRAPH_\nIn de Verenigde Staten is Charlie Todd in 2001 een nieuwe soort happenings begonnen. Improv Everywhere is de naam van de groep die de happenings organiseert en hun missie is om chaos en blijdschap in openbare ruimtes te cre\xc3\xabren. De groep werkt vanuit New York en heeft al 85 happenings op zijn naam staan. Het internet is in dit geval een manier om de spontaan lijkende acties over de hele wereld bekend te laten worden.'