b'\n_START_ARTICLE_\nAdventisme\n_START_PARAGRAPH_\nAdventisme is een christelijke stroming van eindtijdbewegingen die in de negentiende eeuw ontstond, tegen de achtergrond van de Second Great Awakening revival in de Verenigde Staten en valt binnen de grotere beweging die Restaurationisme wordt genoemd. De term adventist verwijst gewoonlijk naar iemand die gelooft in de Tweede Advent van Jezus (vaak Wederkomst genoemd), vandaar in de Verenigde Staten ook vaak "Second Adventist" genoemd. De stroming werd gestart door William Miller, wiens volgelingen millerieten worden genoemd._NEWLINE_De kerken binnen de adventistische familie worden tegenwoordig beschouwd als conservatief protestant. De grootste bewegingen van de meer dan 200 bewegingen binnen deze stroming zijn die van de zevendedagsadventisten (waardoor adventisme als term vaak naar deze beweging verwijst). Jehova\'s getuigen worden soms ook onder "adventisme" gecategoriseerd.\n_START_SECTION_\nVoorlopers van het Adventisme\n_START_PARAGRAPH_\nAls vroegste adventist avant la lettre wordt vaak Pelagius genoemd, de Britse ketterse monnik uit de vijfde eeuw. Amerikaanse adventisten claimen regelmatig de waldenzen als adventistische voorlopers. In de vroege periode van de Reformatie floreerden enkele extreem chiliastische sektes, waarvan sommige ook opvattingen hadden over een materieel Koninkrijk Gods; Johannes Calvijn schreef uitvoerig om deze te weerleggen._NEWLINE_Thomas Hobbes, de Engelse filosoof, ontwikkelde een gedetailleerde versie van een materieel, op Gods koninkrijk geori\xc3\xabnteerde versie van de christelijke doctrine in zijn Leviathan en gebruikte deze om de ongrijpbare argumenten inzake natuurrecht van zijn politieke opponenten te hekelen. In feite zou Hobbes heel goed als theoloog kunnen dienen van de meeste moderne vormen van adventisme. In de laatste jaren van zijn leven verschoof Isaac Newton zijn aandacht van fysica naar Bijbelse profetie\xc3\xabn; zowel hijzelf als zijn discipelen accepteerden een materi\xc3\xable theologie. Joseph Priestley, de Engelse chemicus en unitari\xc3\xabr, hanteerde een radicale, bijna reductionistische theologie om de twee heidense bezoedelingen van het vroege, eenvoudige joods-christelijke geloof aan te vallen: een geloof in immateri\xc3\xable geesten en het dogma van de Drie-eenheid. Ook hij besteedde veel aandacht aan de apocalyptische boeken van de Bijbel, zij het met minder interesse in de gedetailleerde chronologie\xc3\xabn die Newton meende te ontdekken. Thomas Jefferson omarmde Priestleys unitarisme enthousiast en geloofde in een eenvoudige vorm van het christendom, gezuiverd van alle platonische invloeden en immateri\xc3\xable geesten._NEWLINE_Tegen het einde van de achttiende eeuw en het begin van de negentiende eeuw schreven verschillende protestantse bedienaren en geleerden in diverse Europese landen over de Openbaring van Johannes. In Groot-Brittanni\xc3\xab lanceerde Edward Irving een adventistische beweging, juist voordat William Miller zijn boodschap begon te prediken in de Verenigde Staten in 1832. De aanhangers van Irving schiepen diverse precedenten voor de Amerikanen, bijvoorbeeld door buitenkerkelijke activiteiten als de "profetieconferenties" te perfectioneren. Margaret MacDonald, \xc3\xa9\xc3\xa9n van Irvings discipelen, anticipeerde zelfs op Millers identificatie van de waarschijnlijke datum voor de Wederkomst \xe2\x80\x93 1843.\n_START_SECTION_\nMillerisme\n_START_PARAGRAPH_\nAdventisme begon als een beweging waarvan de aanhangers lid bleven van hun eigen kerk. De belangrijkste leider was William Miller. Hij voorspelde de wederkomst van Christus op 22 oktober 1844 en 50.000 - 100.000 personen in de Verenigde Staten ondersteunden deze zienswijze. Na de "Great Disappointment" ("Grote Teleurstelling") keerden veel aanhangers het adventisme de rug toe. Van degenen die de beweging loyaal bleven, gaven de meesten het geloof in de datum 22 oktober op, maar zij bleven een spoedige "advent" (wederkomst van Jezus) verwachten. Sommigen beweerden dat Jezus niet fysiek maar "spiritueel" was wedergekomen en zij werden daarom "spiritualizers" genoemd. Een minderheid beweerde dat er wel degelijk iets belangrijks was gebeurd op 22 oktober, maar dat de gebeurtenis verkeerd was ge\xc3\xafnterpreteerd. Deze zienswijze ontstond later en wordt nog altijd aangehangen door de zevendedagsadventisten.\n_START_SECTION_\nVerwante demoninaties\n_START_PARAGRAPH_\nDe Bijbelonderzoekers beweging die werd gestart door Charles Taze Russell had in het begin Adventistische en Milleritische connecties, zoals Jonas Wendell, George Stetson, George Storrs en Nelson H. Barbour. Na een schisma in 1917 ontstonden diverse groeperingen die zich baseerden op de idee\xc3\xabn van Russell. De grootste ervan hernoemde zich in 1931 tot Jehova\'s getuigen. Deze beweging wordt over het algemeen niet meer tot de Milleritisch-Adventistische stroming gerekend, hoewel minimaal \xc3\xa9\xc3\xa9n bron dat wel doet. Russell bezocht tussen 1870 en 1874 een Adventistische kerk en "werd grondig be\xc3\xafnvloed door het Adventistische gedachtegoed".'