b"\n_START_ARTICLE_\nApollo 8\n_START_SECTION_\nBemanning\n_START_PARAGRAPH_\nDe bemanning van Apollo 8 bestond uit commandant Frank Borman, die in 1965 al commandant van Gemini 7 was geweest; Command/Servicemodule piloot Jim Lovell, die al had deelgenomen aan Gemini 7 en Gemini 12, en later met Apollo 13 in de problemen zou komen; en maanlanderpiloot William Anders, die reservepiloot voor Gemini 11 was geweest. De maanlander werd niet meegenomen op deze missie; een probleem zoals later bij Apollo 13 opdook, zou bij deze missie een fatale afloop hebben gehad.\n_START_SECTION_\nDoelen missie\n_START_PARAGRAPH_\nOorspronkelijk zou het doel van Apollo 8, net als Apollo 7 en Apollo 9, een testvlucht zijn waarbij de commando-module slechts in een baan om de aarde zou worden gebracht. Het vermoeden was echter dat de Sovjet-Unie een missie naar de maan zou uitvoeren die eerder gepland stond dan de missie van de NASA. Daarom werd besloten Apollo 8 in een baan om de maan te brengen. Tijdens deze missie zijn mogelijke landingsplaatsen voor volgende Apollo-missies verkend.\n_START_SECTION_\nMount Marilyn\n_START_PARAGRAPH_\nEen diehoekig schiereiland nabij de crater Secchi kreeg van James Lovell de bijnaam Mount Marilyn. Dit driehoekig schiereiland is vrij gemakkelijk op te sporen m.b.v. elke amateurtelescoop, en wel het best tussen nieuwe maan en eerste kwartiers maan. Het bevindt zich in de oostelijke equatoriale zone waar nog veel meer NASA-gerelateerde bijnamen aan oppervlaktestrukturen werden gegeven. Mount Marilyn is de meest geprononceerde en meest herkenbare ervan. In het westelijk deel van deze equatoriale zone lagen de eerste mogelijke landingsplaatsen voor bemande maanlanders, waaronder de eigenlijke landingsplaats van Apollo 11 in het zuidwestelijke gedeelte van Mare Tranquillitatis (Zee der Stilte).\n_START_SECTION_\nTerugkomst\n_START_PARAGRAPH_\nNadat de capsule ruim 20 uur in een baan om de maan had verbleven, werd de terugreis naar de aarde aangevangen. Op 27 december 1968 landde de capsule in de Stille Oceaan en werd opgepikt door de USS Yorktown. De capsule werd later tentoongesteld in het Museum of Science and Industry te Chicago, Illinois.\n_START_SECTION_\nRode en blauwe maanbollen\n_START_PARAGRAPH_\nIn Magazine B van de Hasselblad foto's die genomen zijn ten tijde van Apollo 8 zijn enkele opvallende rode en blauwe maanbollen te zien. Het plan was om zwart-wit foto's doorheen rode en blauwe filters te nemen, en om op die manier eventuele flauwe verschillen in kleuren (zichtbaar als helderheidsnuances) op de maan te zien te krijgen. Dit experiment werd echter verkeerdelijk uitgevoerd met een rol kleurfilm in plaats van zwart-wit.\n_START_SECTION_\nApollo 8 in de populaire cultuur\n_START_PARAGRAPH_\nFoto nummer AS8-12-2052 toont een beschaduwde krater in het basin Korolev op de achterzijde van de maan. Deze foto werd gebruikt in de science-fiction televisieserie U.F.O. van Gerry en Sylvia Anderson (1970). In de aflevering Survival komt een buitenaards toestel in een krater op de maan terecht en staat SHADO bijna op het punt om contact te leggen met een buitenaards wezen. De maanfoto van Apollo 8 deed dienst om de fictieve plaats van de landing in beeld te brengen. In de aflevering Conflict verbergt een buitenaards toestel zich achter de S-IVB trap van Apollo 8. In deze aflevering draait alles rond de toenemende hoeveelheid ruimteschroot in de buurt van de aarde, waartussen zich tal van buitenaardse toestellen zouden kunnen verbergen. Het thema ruimteschroot is vandaag de dag nog steeds zeer aktueel en zal de komende jaren zeker een echt probleem worden."