b"\n_START_ARTICLE_\nFlora en fauna in Nederland\n_START_PARAGRAPH_\nDe flora en fauna in Nederland vormen al eeuwen object van onderzoek. In het tweede deel van de twintigste eeuw ontstonden organisaties als Sovon en Floron, veel ouder zijn onder meer de Nederlandse Entomologische Vereniging, de Koninklijke Nederlandse Natuurhistorische Vereniging (Vereniging voor veldbiologie) en de Nederlandse Mycologische Vereniging. _NEWLINE_Nederland is relatief soortenarm, deels als gevolg van de IJstijden en deels vanwege de eenvormige geografie. Van de hogere plantensoorten komt de helft uitsluitend voor in twee uitzonderlijke gebieden: Zuid-Limburg en Oostvoorne. Het meest belangrijke natuurgebied is de Waddenzee, of, als alleen het landoppervlak beschouwd wordt, het duingebied. Hoewel er sinds circa 1990  'nieuwe natuur' wordt aangelegd, zoals de Oostvaardersplassen, hebben menselijke activiteiten door ontginningen, wegenaanleg, landbouw, (luchtvervuiling en vermesting) netto een negatief effect gehad op de soortenrijkdom._NEWLINE_Volgens  biogeografen behoort de flora en fauna van Nederland tot het holarctische rijk, en daarbinnen tot de Eurosiberische regio en de Atlantische provincie. In Nederland worden vijftien plantengeografische districten onderscheiden, die elk een eigen klimaat, bodemgesteldheid, waterhuishouding en eigen soorten hebben. In Nederland komen circa 1400 soorten hogere planten voor en 800 soorten mossen. Daarnaast zijn er nog duizenden soorten paddenstoelen (macrofungi) of andere schimmels, korstmossen en algen, ruim 50 soorten zoogdieren, zo'n 600 soorten broed- en trekvogels, tientallen vissoorten en duizenden ongewervelden. Ondanks de geringe afmetingen heeft Nederland toch endemische dieren (soorten die alleen in Nederland voorkomen), zoals de Grote vuurvlinder en Microtus oeconomus arenicola (een ondersoort van de Noordse woelmuis)._NEWLINE_Door de ligging in Europa en het veelvuldige verkeer is er een regelmatige aanvoer van adventieven, die zich soms met enig succes als exoot kunnen vestigen, zoals de halsbandparkiet en de driehoeksmossel, en die in enkele gevallen een plaag vormen, zoals de Japanse duizendknoop (Fallopia japonica). De soorten die hier voorkomen zijn bijna allemaal relatieve nieuwkomers (van na de IJstijden); zo zijn konijn, fazant en tamme kastanje in historische tijden ingevoerd. De hier algemene soorten zijn erg concurrentiekrachtig. Geregeld wordt geprobeerd soorten die hier zijn uitgeroeid opnieuw te introduceren, soms met succes zoals de raaf, de bever, en  de otter. De zeearend heeft zich op eigen gelegenheid gevestigd. Terugkeer van wat grotere roofdieren als de wolf en de lynx blijft controversieel."