b'\n_START_ARTICLE_\nMargot Vos\n_START_PARAGRAPH_\nMargot (Grietje) Vos (Nieuw Amsterdam, 10 november 1891 \xe2\x80\x93 Winterswijk, 1 december 1985) was een Nederlands socialistisch dichteres. Zij was de dochter van Hinderikus Vos, hoofdonderwijzer, en Hendrika Christina Eggink, onderwijzeres. Op 7 april 1916 trad zij in het huwelijk met Jan Hilvers, onderwijzer, later directeur van de Arbeidsbeurs in Hengelo, met wie zij een dochter kreeg.\n_START_SECTION_\nBiografie\n_START_PARAGRAPH_\nVos was het derde kind in een gezin van tien kinderen. Het zesde kind, Maria Wilhelmina, maakte als Marie W. Vos naam als dichteres. Hun jongere broer Hein Vos werd ingenieur en kreeg bekendheid als sociaaldemocratisch econoom en politicus. In 1896 verhuisde het gezin Vos naar Tijnje, waar de ouders van Margot les gingen geven aan de openbare lagere school. Later ging Margot Vos ook de opleiding voor onderwijzeres volgen, in 1910 behaalde zij de akte in Leeuwarden en verloofde zich met Jan Hilvers. Na hun huwelijk in 1916 woonde het echtpaar Hilvers-Vos in Sloten, Leeuwarden, Erica en (van 1921 tot 1935) in Hengelo._NEWLINE_Daarna ging zij schrijven en de verschijning van haar eerste gedichtenbundel, De nieuwe lent (1923), werd een groot succes. Haar volgende bundel De dienende maagd (1924), verhoogde haar populariteit. Feller van toon was de bundel Vlammende verten (1927). De bundels Intermezzo (1925), De lichte uren (1928) en De windharp (1932) bevatten natuurlyriek. Bovendien schreef zij naast spreekkoren voor de Bond van Sociaal-Democratische Vrouwenclubs en de AJC: Weest bereid (1930), en De oordeelsdag (1932)._NEWLINE_Op het Paascongres in 1932 vond een scheuring plaats in de SDAP en ontstond de linksere Onafhankelijke Socialistische Partij (OSP). Margot Vos en haar man bedankten als lid van de SDAP en traden toe tot de OSP, die zij reeds na twee jaar weer verlieten. In 1935 verhuisde het echtpaar Hilvers naar Schoorl. Samen met Richard Roland Holst, Van der Goes, Maurits Dekker en anderen nam ze plaats in het comit\xc3\xa9 van aanbeveling van het Ernst Eckstein Comit\xc3\xa9 Holland, dat Duitse antifascisten steunde. In verband met de oorlogsdreiging werd het huis van het gezin Hilvers in Schoorl gevorderd en zij verhuisden toen naar Lochem._NEWLINE_Tijdens de oorlog zat de kunstenares Fr\xc3\xa9 Cohen twee weken bij de familie Hilvers-Vos ondergedoken, schuin tegenover een school waar Duitse soldaten gelegerd waren. Fr\xc3\xa9 Cohen had zich diverse keren door gedichten van Vos laten inspireren, onder meer voor illustraties bij het titelgedicht van De nieuwe lent voor het AJC-blad Opgang (1924), bij een lang gedicht voor een jubileumnummer van De Proletarische Vrouw (1930) en bij een gedicht voor het jubileumnummer van De Transportarbeider (1938). Na de Tweede Wereldoorlog publiceerde Margot Vos nog weinig. In 1947 berichtte uitgeverij Querido haar dat alle bundels waren uitverkocht. In 1952 schreef zij het gedicht Auschwitz voor het Comit\xc3\xa9 Auschwitz Herdenking en in 1954 een zangspel Zonnekinderen. Na de dood van haar man op 16 oktober 1956 hield zij op met schrijven.'