b"\n_START_ARTICLE_\nHenry Van der Weyde\n_START_PARAGRAPH_\nHenry Frederick Van der Weyde (Zierikzee, 30 augustus 1838 - Hendon, Londen, 8 februari 1924) was een Nederlands-Engels portretfotograaf en portretschilder die zijn carri\xc3\xa8re maakte in Londen.\n_START_SECTION_\nLeven en werk\n_START_PARAGRAPH_\nVan der Weyde werd geboren in Zierikzee als zoon van een dokter. Op twaalfjarige leeftijd emigreerde hij met zijn familie naar de Verenigde Staten. Hij diende in de Amerikaanse Burgeroorlog en volgde daarna een schildersopleiding in New York. In 1870 keerde hij terug naar Europa en vestigde zich in Londen, waar hij zich toelegde op de fotografie._NEWLINE_Van der Weydes succesperiode lag in de jaren 1880, toen hij gold als een van de meest vooraanstaande portretfotografen in Engeland. Hij fotografeerde tal van prominente Britten, onder wie Edward VII en zijn vrouw Alexandra van Denemarken, en tal van bekende actrices, zoals Lillie Langtry. Ook niet Britten als Fridtjof Nansen en bodybuilder Eugen Sandow vonden zijn studio in de Londense Regent Street. In 1885 was hij de enige fotograaf in Engeland met een telefoontoestel._NEWLINE_Van der Weyde geldt als de eerste fotograaf die experimenteerde met elektrisch licht, waardoor hij in staat was veel foto's kort na elkaar te maken. In 1892 was hij medeoprichter van de Britse fotografievereniging Linked Ring, waarbinnen de belangrijkste Engelse fotografen uit die tijd zich hadden gevonden._NEWLINE_Na 1900 gingen de zaken voor Van der Weyde minder goed en kreeg hij zelfs te maken met faillissementen, mede omdat hij het patent op zijn werkwijze nooit rond kreeg. Hij wierp zich vervolgens op hele andere activiteiten, zoals het maken van fietsen, de productie van ijs en het conserveren van fruit. Hij was gehuwd met Mona, met wie hij een zoon had. In 1924 overleed hij, 85 jaar oud._NEWLINE_Diverse van zijn foto's bevinden zich in de collectie van de National Portrait Gallery en het Victoria and Albert Museum."