b'\n_START_ARTICLE_\nStaatsgreep in Mali (2012)\n_START_SECTION_\nAchtergrond\n_START_PARAGRAPH_\nDe staatsgreep vormde de climax na weken van protesten tegen de overheid van Mali. De soldaten waren ontevreden over de steun van de overheid, omdat deze te weinig wapens en middelen zou verstrekken om te kunnen vechten tegen de rebellen in het noorden.\n_START_SECTION_\nEffect op noordelijke rebellie\n_START_PARAGRAPH_\nDe staatsgreep speelde rebellerende Toearegs in het noorden van Mali in de kaart. Zij konden door het ontstane machtsvacu\xc3\xbcm hun opmars nog verder voortzetten. Op 31 maart veroverden ze Gao, en op 1 april meldden ze de stad Timboektoe, de laatste stad in het noorden die nog niet in hun handen was, te hebben omsingeld. De stad werd later die dag nog ingenomen.\n_START_SECTION_\nInternationale reacties\n_START_PARAGRAPH_\nDe Wereldbank, de Afrikaanse Ontwikkelingsbank en de Europese Commissie schortten hun economische steun op. Ook werd door de Afrikaanse Unie het lidmaatschap van Mali tijdelijk opgeschort._NEWLINE_Nadat het ultimatum, dat door de ECOWAS was ingesteld verliep, begonnen er sancties tegen Mali. Onder andere werden de tegoeden bij Centrale Bank van West-Afrikaanse Staten bevroren en landsgrenzen gesloten. Omdat Mali de meeste aardolie uit Ivoorkust importeert, krijgt het mogelijk een probleem met de stroom, omdat de meeste elektriciteit wordt gegenereerd door dieselmotoren.'