b'\n_START_ARTICLE_\nWaterhoen\n_START_SECTION_\nKenmerken\n_START_PARAGRAPH_\nWaterhoentjes zijn donker van kleur met een rode snavel en een rood blesje op het voorhoofd. De punt van de snavel is geel van kleur. Op de flanken hebben ze witte strepen. In tegenstelling tot meerkoeten beschikken ze niet over zwemvliespoten. Met hun lange, groene tenen foerageren ze dan ook regelmatig op de oever. De lichaamslengte bedraagt 32 tot 35 cm en het gewicht 175 tot 500 gram.\n_START_SECTION_\nVoedsel\n_START_PARAGRAPH_\nHet waterhoen voedt zich met waterplanten, grassen, insecten en kikkervisjes. Maar ook is het dier niet schuw van een visje. Met zijn puntige snavel prikt hij het visje aan stukken, eet er zelf van en deelt het aan zijn kuikens.\n_START_SECTION_\nVoortplanting\n_START_PARAGRAPH_\nWaterhoentjes maken meestal hun nesten tussen het riet, of andere dichte oevervegetatie, maar soms ook hogerop in struiken of bomen die over het water hangen. Ze bouwen als het ware een platform van dood plantenmateriaal. De nesten worden vrijwel altijd in de buurt van water gebouwd. Het legsel bestaat meestal uit vijf tot elf lichtgrijze tot geelbruine eieren met bruine vlekjes. Het vrouwtje broedt twee tot drie keer per jaar.\n_START_SECTION_\nBaltsen\n_START_PARAGRAPH_\nWaterhoenders hebben een uitgebreid baltsritueel zoals pronken met staartveren, buigen en pikken.'