b"\n_START_ARTICLE_\nGrote schorseneer\n_START_SECTION_\nBereiding\n_START_PARAGRAPH_\nIn verband met het kleverige melksap worden bij het schillen vaak keukenhandschoenen gedragen. De wortels kunnen ook onder water met wat azijn worden geschild, dit voorkomt het uittreden van het melksap en dus verkleuring van handen en wortel. Een andere mogelijkheid is de schorseneren eerst met kokend water te overgieten, ze vervolgens te laten schrikken met koud water en dan pas te schillen. Mochten handen en/of pannen toch kleverig zijn geworden dan kan men ze schoonmaken met een beetje spijsolie. Daarna kunnen de resten met zeep worden weggewassen._NEWLINE_Schorseneren worden na het schillen in stukjes gesneden en gekookt, met een scheutje azijn om verkleuring tegen te gaan.\n_START_SECTION_\nHerkomst\n_START_PARAGRAPH_\nIn de 16e eeuw is de schorseneer vanuit het Middellandse Zeegebied naar de Lage Landen ge\xc3\xafmporteerd._NEWLINE_Het woord heeft een lange weg afgelegd. Het woord is afkomstig uit het Catalaans escur\xc3\xa7onera afgeleid van escur\xc3\xa7\xc3\xb3 dat adder betekent, omdat het sap als tegengif tegen adderbeten werd gebruikt. Het kwam via het Spaanse escorzonera en het Franse  scorson\xc3\xa8re in het Nederlands._NEWLINE_Schorseneren worden op zandgrond ter plaatse gezaaid tussen maart en half april. Bij te vroeg zaaien kunnen de planten gaan bloeien, maar de wortels blijven wel eetbaar. De afstand tussen de rijen is 25-30 cm en in de rij 5-6 cm. De oogst begint vanaf begin september. De wortels zijn winterhard en kunnen de gehele winter, zolang de grond niet bevroren is, worden geoogst. De wortels kunnen tot 60 cm lang worden. Voor de oogst met de hand wordt er met een ploeg langs de wortels een diepe sleuf gegraven, waarna ze uit de grond kunnen worden gehaald.\n_START_SECTION_\nLiers dialect\n_START_PARAGRAPH_\nIn het Lierse dialect worden schorseneren ook wel 'protstokken' genoemd. Ze staan er namelijk om bekend flatulentie uit te lokken. De houtvezels kunnen niet door de menselijke spijsverteringsenzymen worden afgebroken en komen onverteerd in de dikke darm. Daar worden ze verteerd door de darmflora. De darmflora kan zich aanpassen door initieel kleine hoeveelheden te consumeren en slechts geleidelijk meer te gaan eten. 'Protten' kan zo worden vermeden."