b'\n_START_ARTICLE_\nPaola del Medico\n_START_SECTION_\nJeugd en opleiding\n_START_PARAGRAPH_\nPaola del Medico is de dochter van de Italiaanse kleermaker Vittorio Del Medico en de Zwitserse Anna Sennhauser. Ze bezit zowel de Italiaanse als de Zwitserse nationaliteit. Haar muzikale opleiding bestond uit twee jaar fluit en vijf jaar piano, maar het gitaarspelen leerde ze eigenhandig. Daarnaast nam ze zang-, ballet- step- en toneelonderricht. Ze spreekt Duits, Italiaans, Spaans, Frans en Engels.\n_START_SECTION_\nCarri\xc3\xa8re\n_START_PARAGRAPH_\nHaar eerste publieke optreden had ze tijdens een amateuroptreden in het "Congresshaus St. Gallen", bij het "Concorso Musicale per Dilettanti". Daar behaalde ze met het nummer Non ho l\xe2\x80\x99eta van Gigliola Cinquetti een vierde plaats. Een jaar later won ze de Disco d\xe2\x80\x99Oro (Gouden Plaat) in haar geboortestad St. Gallen. In de daaropvolgende tijd nam ze deel aan verschillende talentenconcoursen met enkele successen. Haar eerste tv-optreden had ze in de Zwitserse uitzending Talente stellen sich vor (1967) met het nummer Lui van Rita Pavone. In het daaropvolgende jaar verscheen haar eerste single F\xc3\xbcr alle Zeiten (1968), waarmee ze bij het "Intervisionsschlagerfestival" in het Tsjechische Karlsbad een 4e plaats behaalde en bij de Zwitserse voorronden van het schlagerfestival een tweede plaats. In 1969 nam ze uiteindelijk voor de eerste keer deel aan het Eurovisiesongfestival in Madrid en scoorde daar met Bonjour, Bonjour de vijfde plaats (na vier 1e plaatsen) voor Zwitserland. In de Zwitserse hitparade noteerde ze daarmee een 7e plaats. Van nu af aan was ze in de ZDF-Hitparade en andere tv-uitzendingen in Duitsland en Zwitserland een vaste gast. Tijdens het "Deutsche Schlagerwettbewerb" in Wiesbaden behaalde ze met het nummer Stille Wasser, die sind tief (1969) de 2e plaats. Ook in de daaropvolgende jaren was ze vertegenwoordigd op nationale en internationale festivals, zoals het vijfde "Festival Internacional da Can\xc3\xa7\xc3\xa3o" in Rio de Janeiro met het nummer Emporte-moi sur ton man\xc3\xa8ge (1970) en het "Onda Nueva Festival" in Caracas met het nummer Tic Tac (1971). In 1977 probeerde ze het nogmaals bij het Eurovisiesongfestival met het nummer Le livre blanc, maar kwam in de Zwitserse voorronden niet verder dan een 2e plaats, achter de Pepe Lienhard-Band. Met het nummer Vogel der Nacht, waarmee ze zich kandidaat stelde voor de Duitse voorronden, behaalde ze slechts een 3e plaats. In 1980 trad ze weer aan voor Zwitserland bij het songfestival in Den Haag met het nummer Cin\xc3\xa8ma (4e plaats). In 1982 deed ze weer mee aan de voorronden voor Duitsland met het nummer Peter Pan, maar eindigde slechts op de 2e plaats, achter Nicole. In 1986 nam ze de presentatie bij de Zwitserse voorronden voor haar rekening._NEWLINE_In 1970 werkte Paola mee in de musical "Eusi chlii Stadt" in Z\xc3\xbcrich en in 1971 in de tv-operette Die Blume von Hawaii (ZDF). In 1972 zond de Zwitserse televisie de eerste special-uitzending, de P.-P.-Show met Paola en Pepe Lienhard, uit. Tien jaar later kwam de ARD met de special Melodien mit Paola in de serie Gute Laune mit Musik._NEWLINE_In 1974 nam ze balletlessen bij Samy Molcho en had ze met de nummers Capri-Fischer en Addio mein Napoli twee kleine hits in Duitsland. Haar optreden in de door Peter Frankenfeld gepresenteerde uitzending "Musik ist Trumpf", waarin ze het nummer Weisse Rosen aus Athen (1975) ten gehore bracht, kwam niet goed over bij het publiek, waarop haar platenlabel CBS Records besloot, het nummer in een andere versie uit te brengen. Haar grootste succes was de Duitse versie van het nummer Blue Bayou (7 x in de ZDF-hitparade) en het nummer Der Teufel und der junge Mann (1981, 5 weken top 10). In 1990 produceerde Jack White met Paola onder het pseudoniem Raffaella een coverversie van Yes Sir, I Can Boogie (Baccara) voor het programma "Verstehen Sie Spa\xc3\x9f?" Dit werd tevens Paola\'s laatste muziekopname._NEWLINE_In 1980 trouwde Paola met de Zwitserse tv-presentator Kurt Felix, met wie ze vervolgens de ZDF-muziekshow Lieder gehen um die Welt, daarna de SWF-tv-reeks Freitagsparty (1983, 6 afleveringen) en tenslotte van 1983 tot 1990 de zaterdagavondshow Verstehen Sie Spass? presenteerde. Het echtpaar Felix werd in een enquete van het instituut EMNID in 1988 tot het populairste presentatorenpaar gekozen. Verdere ervaringen als presentator vergaarde ze bij de voorronden van het Eurovisiesongfestival in 1986, de Zwitserse tv-show "Sp\xc3\xbcren Sie den Mai?" (1986) en diverse andere gala-evenementen._NEWLINE_Tijdens haar 40e verjaardag trok Paola zich terug uit de showbusiness en woont sindsdien in haar verblijven in Zwitserland en Itali\xc3\xab. Af en toe is ze nog te gast bij talkshows en muziekprogramma\'s. Zo zong ze in 1998 in de Zwitserse tv-show Benissimo haar hit Blue Bayou in duet met Michael von der Heide. In hetzelfde jaar produceerde de MDR de show Guten Aben w\xc3\xbcnschen Paola und Kurt Felix, een vier uur durende zaterdagavondshow met uitzendingen uit de activiteiten van het echtpaar. Naar aanleiding van het succes van deze uitzending werd in 1999 een tweede, eveneens vier uur durende show uitgezonden. In 2000, tijdens haar 50e verjaardag, werd ze nog eens gehuldigd door de pers, radio (Paola-Tag auf DRS) en televisie.Ter gelegenheid van de special-uitzending werd een CD samengesteld met drie niet gepubliceerde nummers van Paola._NEWLINE_Sind 2002 is ze werkzaam als model voor de Klingel- (Duitsland) en Cornelia-catalogus (Zwitserland), sinds 2012 met haar eigen modelijn Paola!._NEWLINE_Paola is volgens de ultimatieve chartlijst (vanaf 1971) de succesvolste Zwitserse zangeres in Duitsland en werd samen met haar echtgenoot Kurt Felix tot de 10 beste presentatoren sinds het bestaan van de televisie gerekend. Bij Kurt Felix werd in 2002 kanker geconstateerd. Hij overleed in 2012 aan de ziekte, die eerder overwonnen leek.'