b"\n_START_ARTICLE_\nDavid Saliman-Vladimirov\n_START_PARAGRAPH_\nDavid Fjodorovitsj Saliman-Vladimirov (Russisch: \xd0\x94\xd0\xb0\xd0\xb2\xd0\xb8\xd0\xb4 \xd0\xa4\xd0\xb5\xd0\xb4\xd0\xbe\xd1\x80\xd0\xbe\xd0\xb2\xd0\xb8\xd1\x87 \xd0\xa1\xd0\xb0\xd0\xbb\xd0\xb8\xd0\xbc\xd0\xb0\xd0\xbd-\xd0\x92\xd0\xbb\xd0\xb0\xd0\xb4\xd0\xb8\xd0\xbc\xd0\xb8\xd1\x80\xd0\xbe\xd0\xb2) (Odessa (Oekra\xc3\xafne), 27 mei 1903 \xe2\x80\x93\xc2\xa0?, 1992) was een Russisch componist, dirigent en pianist van Oekra\xc3\xafens afkomst.\n_START_SECTION_\nLevensloop\n_START_PARAGRAPH_\nSaliman-Vladimirov werd als zoon van een muzikaal gezin geboren. Hij is een befaamd Russisch componist en was actief werkzaam in verschillende genres. Zijn muzikale opleiding kreeg hij aan het Konservatorija im. N.V.Rimskogo-Korsakova (Russisch: \xd0\xa1\xd0\xb0\xd0\xbd\xd0\xba\xd1\x82-\xd0\x9f\xd0\xb5\xd1\x82\xd0\xb5\xd1\x80\xd0\xb1\xd1\x83\xd1\x80\xd0\xb3\xd1\x81\xd0\xba\xd0\xb0\xd1\x8f \xd0\xb3\xd0\xbe\xd1\x81\xd1\x83\xd0\xb4\xd0\xb0\xd1\x80\xd1\x81\xd1\x82\xd0\xb2\xd0\xb5\xd0\xbd\xd0\xbd\xd0\xb0\xd1\x8f \xd0\xba\xd0\xbe\xd0\xbd\xd1\x81\xd0\xb5\xd1\x80\xd0\xb2\xd0\xb0\xd1\x82\xd0\xbe\xd1\x80\xd0\xb8\xd1\x8f \xd0\xb8\xd0\xbc\xd0\xb5\xd0\xbd\xd0\xb8 \xd0\x9d.\xd0\x90. \xd0\xa0\xd0\xb8\xd0\xbc\xd1\x81\xd0\xba\xd0\xbe\xd0\xb3\xd0\xbe-\xd0\x9a\xd0\xbe\xd1\x80\xd1\x81\xd0\xb0\xd0\xba\xd0\xbe\xd0\xb2\xd0\xb0) te Leningrad (nu: Sint-Petersburg) in het vak piano bij O. K. Kalantarovoj. Verder studeerde hij aan het Moskou Conservatorium P. I. Tsjaikovski (Russisch: \xd0\x9c\xd0\xbe\xd1\x81\xd0\xba\xd0\xbe\xd0\xb2\xd1\x81\xd0\xba\xd0\xb0\xd1\x8f \xd0\x93\xd0\xbe\xd1\x81\xd1\x83\xd0\xb4\xd0\xb0\xd1\x80\xd1\x81\xd1\x82\xd0\xb2\xd0\xb5\xd0\xbd\xd0\xbd\xd0\xb0\xd1\x8f \xd0\x9a\xd0\xbe\xd0\xbd\xd1\x81\xd0\xb5\xd1\x80\xd0\xb2\xd0\xb0\xd1\x82\xd0\xbe\xd1\x80\xd0\xb8\xd1\x8f \xd0\xb8\xd0\xbc. \xd0\x9f.\xd0\x98.\xd0\xa7\xd0\xb0\xd0\xb9\xd0\xba\xd0\xbe\xd0\xb2\xd1\x81\xd0\xba\xd0\xbe\xd0\xb3\xd0\xbe) van Moskou. Zijn leraren waren daar Reinhold Moritzevitsj Gli\xc3\xa8re voor compositie en Sergej Nikiforovitsj Vasilenko (1872-1956) voor instrumentatie S. S. Bogatyrev en V. A. Zolotareva. _NEWLINE_Vanaf 1920 was hij bezig als pianist en begeleider van zangers en zangeressen. Van 1923 tot 1928 was hij als dirigent werkzaam._NEWLINE_In vele jaren van intensieve en artistiek-overvloedige werkzaamheid schreef hij vele interessante en belangrijke werken: de opera De Rebellion naar een verhaal van D. Foermanov, het kinderballet Fliege - Zokotuche naar het sprookje van K. Tsjoekovsky, de cantates Het morgenrood van de vrijheid (tekst: B. Doebrovin) en Het gedacht'nis van het hart (tekst: M. Andranov), vijf symfonie\xc3\xabn, hero\xc3\xafsche gedichten Huroras Salve en vele andere werken voor zowel symfonie- als ook harmonieorkest, stukken voor orkesten van volksinstrumenten (Balalaika), romances en liederen._NEWLINE_Vele van zijn werken zijn gebaseerd op muzikale folklore. In 1944 werd hij bekend met de oprichter van de professionele Jakoetse muzikale cultuur M.N.Zhirkovyms. Voor zijn actieve deelname in de ontwikkeling van de muzikale folklore werd hem de onderscheiding als Volksartiest van de toenmalige Jakoetische Autonome Socialistische Sovjetrepubliek , nu: Jakoeti\xc3\xab. _NEWLINE_Als belangrijke kunstenaar en verdienstelijke artiest van Rusland werkte Saliman-Vladimirov ook voor harmonieorkesten of militaire orkesten en schreef vele werken voor blaasorkesten: marsen, ouvertures, fantasie\xc3\xabn, symfonische gedichten, suites en symfonie\xc3\xabn, die in het repertoire van verschillende militaire orkesten van het toenmalige Sovjetleger, de militaire marinevloot en in de beste amateur-harmonieorkesten van Rusland opgenomen werden. Voor zijn verdiensten werd hij meerdere malen onderscheiden, zoals Verdiende persoonlijkheid van de Kunsten JAASSR, Volkseigen kunstenaar van de JAASSR in 1967 en de Zilver Medaille van de Russische Federatie."