b'\n_START_ARTICLE_\nRiojasaurus\n_START_SECTION_\nVondst en naamgeving\n_START_PARAGRAPH_\nIn 1962 voerde Jos\xc3\xa9 Fernando Bonaparte opgravingen uit in Los Colorados, bij La Esquina. Daarbij weren talrijke resten gevonden van basale sauropodomorfen._NEWLINE_De typesoort Riojasaurus incertus werd in 1969 benoemd en beschreven door Bonaparte toen een tekst die hij in 1967 voor een symposium ingediend had, eindelijk werd gepubliceerd. Het holotype of type-exemplaar is PVL 3808. Het betreft een skelet zonder schedel. Tot op heden is een twintigtal skeletten gevonden in de Formaci\xc3\xb3n Los Colorados in Argentini\xc3\xab, op het grensgebied van de provincies San Juan en La Rioja. Het is daarmee de best bekende triadische dinosauri\xc3\xabr uit Zuid-Amerika. De formatie dateert uit het Norien. De geslachtsnaam van Riojasaurus is naar deze laatste provincie vernoemd. De soortaanduiding incertus betekent "onzeker"; Bonaparte gaf hiervoor geen verklaring maar vaak wordt aangenomen dat het een verwijzing is naar de onzekere positie ten opzichte van de Sauropoda waarnaar het beschrijvende artikel enkele keren verwijst._NEWLINE_In 1971 werden verschillende andere fossielen door Bonaparte aan Riojasaurus toegewezen. Het betreft de specimina PVL 3806: een gedeeltelijk skelet zonder schedel; PVL 3815: een gedeeltelijk skelet zonder schedel van een jong dier; PVL 3526: een bekken, kootjes en wervels; PVL. 3805: een bekken met een stuk staart en de dijbeenderen; PVL 3844: zes wervels uit de rug en de nek; PVL 3845: een onderbeen; PVL 3846: een onderbeen; PVL 3467: een linkerdarmbeen; PVL 3472: de bovenkant ven een linkerschaambeen; PVL 3669: een linkerdarmbeen met een linkerdijbeen; PVL 3392: de zitbeenderen van een bekken; PVL 3668: een schoudergordel en een arm; PVL 3478: de bovenkant van een opperarmbeen; PVL 3533: een linkerdarmbeen; PVL 3393: een gedeeltelijk skelet zonder schedel; en PVL 3847: schedelfragmenten._NEWLINE_In 1969 benoemde Bonaparte uit dezelfde formatie nog een ander nieuw geslacht en soort in de Sauropodomorpha: Strenusaurus procerus, de "krachtdadige sauri\xc3\xabr", gebaseerd op holotype PVL 3663, een gedeeltelijk skelet zonder schedel. Daarvan werd door Bonaparte later begrepen dat het een jonger synoniem is van Riojasaurus incertus; het gaat om een exemplaar van dezelfde soort maar dan een derde korter. Specimen PVL 3662: een gedeeltelijk skelet zonder schedel van een jong dier, werd oorspronkelijk ook aan Strenusaurus toegewezen._NEWLINE_In 1995 beschreef Bonaparte voor het eerst een bijna volledige schedel met onderkaken van het dier; het maakte deel uit van specimen ULR 56, een bijna volledig skelet in 1986 gevonden bij Pagancilla.\n_START_SECTION_\nBeschrijving\n_START_PARAGRAPH_\nDe lengte van de gevonden exemplaren van Riojasaurus varieert van twee tot een kleine zeven meter. De kophoogte van de grotere exemplaren bedraagt drie meter. In 2010 schatte Gregory S. Paul de maximale lichaamslengte op 6,6 meter en het gewicht op achthonderd kilogram. Het dijbeen van het holotype heeft een lengte van negenenvijftig centimeter. Net als de andere vroege sauropodomorfen en de latere sauropoden had Riojasaurus een kleine kop, een lange nek en een lange staart. De nek van Riojasaurus is overigens maar matig lang en zijn bouw is zeer robuust._NEWLINE_In tegenstelling tot bijvoorbeeld de verwante Plateosaurus was deze sauropodomorf volgens sommige onderzoekers geen gedwongen tweevoeter, wat af te leiden zou zijn uit de bouw van de poten en de enkels. De arm heeft ongeveer twee derde van de lengte van de achterpoot wat het dier in staat stelde bij een horizontale houding van de romp met de voorpoten de grond te bereiken._NEWLINE_Onderscheidende kenmerken van Riojasaurus omvatten onder meer een speciaal grote uitholling boven de fenestra antorbitalis, de schedelopening v\xc3\xb3\xc3\xb3r de oogkas en zeer robuuste halswervels. Opvallend is verder dat de tandrij van de onderkaak inspringt ten opzichte van de buitenwand, wat een teken is dat vlezige wangen aanwezig waren. De tanden hebben zelf ook een aparte vorm: ze zijn niet afgeplat en bladvormig met grote kartelingen, ingesneord aan de basis, maar meer cilindervormig met heel fijn vertandingen op de snijranden en een lichte kromming naar achteren._NEWLINE_De schedel van Riojasaurus is tamelijk langwerpig met in bovenaanzicht een spits driehoekig profiel. Bij specimen ULR 56 heeft de schedel een lengte van vijfentwintig centimeter maar dat exemplaar is een derde korter dan het holotype. De praemaxillae dragen een hoornsnavel. De neusgaten zijn relatief groot. Het traanbeen dat de fenestra antorbitalis van de oogkas scheidt, is verticaal gericht. Het hoogste punt van de schedel ligt aan de voorzijde van de oogkas. Naar voren toe heeft de snuit van daaruit een recht bovenprofiel; bij de meeste verwanten is het hol. De oogkas beslaat 28% van de lengte van de schedel. Bovenop de schedel ligt tussen de wandbeenderen een duidelijke schedelkam. Het bovenste slaapvenster is overdwars smal. Het onderste slaapvenster heeft geen sterk naar achteren verbrede onderzijde. In het lange en rechte bovenkaaksbeen staan vierentwintig tanden. Het kaakgewricht is niet verlaagd ten opzichte van deze tandrij, wat duidt op een beperkte bijtkracht._NEWLINE_In het onderste achterhoofd is het voorste basisfeno\xc3\xafde niet ingesprongen ten opzichte van het basioccipitale. Van de afhangende uitsteeksels in deze zone staan de tubera basilaria tamelijk vooraan en zijn duidelijk gescheiden. De voorliggende processus basipterygoidei zijn gescheiden door een brede trog en aan hun uiteinde verbreed; hun bases zijn erg hoog geplaatst, niet lager dan de achterhoofdsknobbel.'