b"\n_START_ARTICLE_\nSikasso\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nDe stad Sikasso is gesticht aan het begin van de 19e eeuw door Mansa Daoula Traor\xc3\xa9. Destijds was het nog een dorpje, totdat Ti\xc3\xa9ba Traor\xc3\xa9 koning werd van het Senufo koninkrijk K\xc3\xa9n\xc3\xa9dougou. Zijn moeder kwam uit Sikasso en daarom maakte hij dit dorp tot de hoofdstad van zijn koninkrijk. Koning Ti\xc3\xa9ba Traor\xc3\xa9 (1845-1893) bouwde zijn paleis op de heilige heuvel Mamelon en richtte er een tata (verdedigingsmuur) op, om de stad te verdedigen tegen aanvallen van de Malinka veroveraar Samory Tour\xc3\xa9 - stichter van het islamitische koninkrijk Wassoulou - en vervolgens tegen die van de koloniale Franse troepen. De Franse ontdekkingsreiziger Louis-Gustave Binger ontmoette Samory op 26 september 1887 in Sikasso, een ontmoeting die hij beschrijft in zijn reisverslag Du Niger au golfe de Guin\xc3\xa9e. Hij geeft daarin ook een lange beschrijving van de tata de Sikasso (zie ook de tekening linksboven)._NEWLINE_De stad weerstond een langdurig beleg van Samory van 1887 tot 1888, maar viel op 1 mei 1898, na ruim 2 dagen te zijn bestookt met de modernste wapens van die tijd, wel in Franse handen._NEWLINE_Koning Babemba Traor\xc3\xa9 (1855-1898), die zijn broer Ti\xc3\xa9ba was opgevolgd, gaf zich niet over aan het Franse koloniale leger, maar pleegde zelfmoord onder het Bamanankan motto \xe2\x80\x98de dood prevaleert boven schaamte\xe2\x80\x98 (Saya ka fisa ni maloya ye)._NEWLINE_Nadien viel Sikasso tot 1960 onder Frans regiem. De Fransen hadden de periode tot 1904 nodig om het land onder te verdelen in cercles en hun administratief systeem, met bijbehorende bureaucratie, in te voeren._NEWLINE_Na de onafhankelijkheid van 1960 werd het land onder president Modibo Keita marxistisch. Maar na de militaire coupe van 1968 schafte de nieuwe president Moussa Traor\xc3\xa9 de planeconomie weer af en veranderde Mali langzaam in een dictatuur. Protesten in 1990 en 1991 leidden tot de arrestatie en gevangenname van Troar\xc3\xa9 en de invoering van een democratisch stelsel in 1992. Specifieke voorvallen in Sikasso of haar individuele geschiedenis tussen 1898 en heden zijn niet bekend.\n_START_SECTION_\nGeografie\n_START_PARAGRAPH_\nSikasso vormt in West-Afrika een knooppunt tussen de kustlanden Togo, Benin, Ghana en Ivoorkust en de door andere landen ingesloten landen Burkina Faso en het binnenland van Mali zelf. De stad ligt ongeveer 373 km ten zuidoosten van de Malinese hoofdstad Bamako, zo\xe2\x80\x99n 100 km van de grens met Ivoorkust en op 45 km van buurland Burkina Faso.\n_START_SECTION_\nEconomisch potentieel\n_START_PARAGRAPH_\nIn januari 2001 heeft het hulpagentschap van de BCEAO (Banque centrale des \xc3\x89tats de l'Afrique de l'Ouest: Centrale bank van West-Afrikaanse staten) een filiaal geopend in Sikasso, om nieuw \xc3\xa9lan aan de economie van deze strategisch belangrijke stad te geven. Ook de EU-werkgroep AEBR (Werkgemeenschap van Europese grensgebieden) ziet het potentieel van Sikasso en haar rol in de grensregio. In 2012 heeft deze werkgroep een voorstel gedaan voor verder onderzoek naar de mogelijkheden om een intensieve samenwerking tot stand te brengen tussen de regio\xe2\x80\x99s aan weerszijden van de grenzen. Het gaat daarbij om Sikasso (Mali), Korhogo (Ivoorkust) en \xc2\xa0Bobo Dioulasso (Burkina Faso). Vooral de homogeniteit van hun volken, hun landbouw en hun productie- en distributiesysteem zijn unieke factoren die \xe2\x80\x98sub-regionale solidariteit\xe2\x80\x99 worden genoemd.\n_START_SECTION_\nTransport en landbouw\n_START_PARAGRAPH_\nNaast de functies van doorgangs- en overslagplaats vervult Sikasso een sleutelrol in de vermarkting van agrarische producten uit de regio en het faciliteren van de landbouw met ondersteunende diensten. In de zuidelijke regio wordt nog altijd veel katoen verbouwd. Ongeveer 80% van de beroepsbevolking is werkzaam in de landbouwsector._NEWLINE_Twee hoofdwegen lopen als internationale verkeersslagaders door Sikasso heen._NEWLINE_Deze stad is dus letterlijk een vitaal kruispunt voor West-Afrikaanse handel en transport. Van zuid naar noord verbindt de ene asfaltweg Ivoorkust (RN7) en het zuiden van Burkina Faso (RN10) via Koutiala (RN11) met S\xc3\xa9gou, Mopti en Timboektoe, en vice versa. De andere geasfalteerde weg (RN10-RN7) is de meest rechtstreekse verbinding over land tussen de hoofdstad van Burkina Faso, Ouagadougou, en die van Mali, Bamako. Deze weg loopt vanuit Sikasso naar het oosten en draait in Bougouni naar het noordnoordwesten en wordt ook wel de \xe2\x80\x98Trans-Sahelian highway\xe2\x80\x99 genoemd (zie ook kaart in onderstaande fotogalerij). Bovendien is Sikasso bereikbaar via het kleine A\xc3\xa9roport international de Sikasso Dignagan.\n_START_SECTION_\nAmbachten\n_START_PARAGRAPH_\nIn Sikasso werken allerhande ambachtslieden. Zij vervaardigen en bewerken o.a. textiel, juwelen, lederwaren, maskers, beelden, voedsel en huishoudelijke gebruiksvoorwerpen. Deze producten worden in de stad verkocht, in de regio gedistribueerd of ge\xc3\xabxporteerd.\n_START_SECTION_\nOntwikkeling en samenwerking\n_START_PARAGRAPH_\nOndanks haar zelfvoorziening op het gebied van voedsel is Sikaso, evenals de rest van Mali, sterk afhankelijk van ontwikkelingssamenwerking. Dit wordt vooral veroorzaakt door gebrek aan exportproducten en doordat zowel de kwaliteit als de kwantiteit van de katoenproductie de afgelopen decennia achteruit is gegaan, ten gevolge van de relatief hoge arbeidskosten van de handmatig geoogste katoen. Investeren in o.a. kunstmest is daardoor bemoeilijkt. In de jaren negentig hebben de Zwitserse en de Nederlandse overheden in Sikasso langdurig een bijdrage geleverd aan de agrarische sector door het faciliteren van onderzoek via de Equipe Syst\xc3\xa8mes de Production et Gestion de Ressources Naturelles (ESPGRN) van het Institut d\xe2\x80\x99Economie Rurale (IER) en via de Compagnie malienne pour le d\xc3\xa9veloppement du textile (CMDT)._NEWLINE_En zo is ook de Trans-Sahelian Highway in 1993-1994 geasfalteerd met behulp van Deense ontwikkelingssamenwerking. In het kader van de veranderde mondiale economische situatie en de accentverschuivingen in de internationale samenwerking (voorheen ontwikkelingssamenwerking) zou het bovengenoemde onderzoeksvoorstel van de AEBR de stad en deze regio\xe2\x80\x99s een enorme impuls kunnen geven op weg naar een verbeterde zelfredzaamheid.\n_START_SECTION_\nOnderwijs\n_START_PARAGRAPH_\nSikasso heeft 17 scholen voor middelbaar onderwijs; o.a. een lyceum, een agrarische en diverse technische opleidingen.\n_START_SECTION_\nCultuur\n_START_PARAGRAPH_\nJaarlijks wordt in juni in Sikasso het festival Triangle du balafon gehouden, gewijd aan het gelijknamige, traditionele muziekinstrument. Deelnemers aan dit festival komen uit Mali, Burkina Faso, Ivoorkust en Guin\xc3\xa9e. Zij kunnen de\xc2\xa0Lamissa Bengaly-prijs winnen. Sikasso heeft sinds enkele jaren ook een balafoonmuseum._NEWLINE_Een populair muziekgenre uit Sikasso en omgeving is wassoulou, naar de gelijknamige regio. De uit Bamako afkomstige griot Oumou Sangar\xc3\xa9 is internationaal de meest bekende ster in dit genre. Haar voorouders stammen uit de regio Sikasso._NEWLINE_Verder heeft Sikasso het Centre de recherche pour la sauvegarde et la promotion de la culture s\xc3\xa9noufo, opgericht door pater Emilio Escudero Yang\xc3\xbcela. Dit centrum stelt zich ten doel om informatie te verzamelen en te verstrekken over de cultuur van de Senufo.\n_START_SECTION_\nSport\n_START_PARAGRAPH_\nIn januari 2002 werd in Sikasso het Stade Babemba Traor\xc3\xa9 opgeleverd, een multifunctioneel stadion met een capaciteit van 15.000 personen, gebouwd ter gelegenheid van de Afrika Cup in 2002, waarin Mali als 4e eindigde. Dit stadion is vernoemd naar koning Babemba Traor\xc3\xa9, als eerbetoon voor zijn verdediging van de stad tegen de invasie van de koloniale Fransen. Rond het voetbalveld is tevens een atletiekbaan aangelegd met 5 banen._NEWLINE_Het stadion wordt gebruikt door AS Tata National, spelend in een zwart-wit tenue. De club stond in 2002 in de finale van de Malinese voetbalbeker._NEWLINE_Ook heeft Sikasso een tennisveld\n_START_SECTION_\nBevolkingsgroepen\n_START_PARAGRAPH_\nIn Mali leven al vele eeuwen verschillende volkeren door elkaar heen en met elkaar samen. Ook in Sikasso wonen mensen uit de meeste van deze volkeren: Bambara, Malinke, Soninke, Fulani (Peul), Senufo, Songhai, Toeareg, Bozo, Dogon en Tellem._NEWLINE_In Sikasso wonen relatief veel Senufo; akkerbouwers die meer dan 400 jaar geleden vanuit Burkina Faso zijn gekomen. (De meeste van de ruim 800.000 Senufo in Mali leven in de regio Sikasso, met een totale bevolking van 2.6 miljoen mensen (in 2009).) De Fransen hebben hun cultuur min of meer ongemoeid gelaten. Senufo zijn hoofdzakelijk animisten.\n_START_SECTION_\nHuisvesting\n_START_PARAGRAPH_\nDe gemeente Sikasso onderscheidt 3 soorten woningen: traditionele, koloniale en moderne. Daarnaast is er sprake van een aantal spontaan ontstane, aanpalende dorpjes; waarvan een aantal als krottenwijk wordt aangeduid. Sinds 2011 probeert de gemeente deze laatste te verbeteren en zoveel mogelijk inwoners van deze wijken te herhuisvesten.\n_START_SECTION_\nPolitiek en bestuur\n_START_PARAGRAPH_\nBurgemeesters worden in Mali verkozen voor een periode van 5 jaar. Sinds 2016 is de socialist Kalifa Sonogo (Ad\xc3\xa9ma-Pasj) burgemeester van de stad. Hij volgde daarmee zijn partijgenoot Mamadou Tangar\xc3\xa9 op. Tangar\xc3\xa9 was ook in de periode 1999-2004 burgemeester van Sikasso. Tussen 2004 en 2009 bekleedde Mama Sylla die functie."