b'\n_START_ARTICLE_\nJens Stoltenberg\n_START_SECTION_\nCarri\xc3\xa8re\n_START_PARAGRAPH_\nStoltenberg begon zijn carri\xc3\xa8re in de jeugdbeweging van de Arbeiderspartij. Op 21-jarige leeftijd werd hij al gevraagd om staatssecretaris te worden in het kabinet van Gro Harlem Brundtland. Zij zag in Stoltenberg een potenti\xc3\xable opvolger. Na haar aftreden probeerde hij ook partijleider van de Noorse Arbeiderspartij te worden, maar verloor de strijd van Thorbj\xc3\xb8rn Jagland._NEWLINE_In 1993 werd hij minister in het kabinet van Jagland, eerst op het belangrijke ministerie van Economie en Energie, later als minister van Financi\xc3\xabn. Na de verkiezingen van 1997 belandde de Arbeiderspartij in de oppositie. Stoltenberg werd fractieleider van de partij in het Storting, het Noorse parlement.\n_START_SECTION_\nEerste termijn als premier\n_START_PARAGRAPH_\nNa de val van het minderheidskabinet van Kjell Magne Bondevik in maart 2000 werd Stoltenberg minister-president._NEWLINE_Ook het kabinet van Stoltenberg was een minderheidskabinet. Bij de verkiezingen in 2001 leed de Arbeiderspartij grote verliezen, waardoor Bondevik opnieuw een regering kon vormen. Door de nederlaag ontstond er onrust in de Arbeiderspartij, maar in 2002 werd Stoltenberg toch tot algeheel partijleider gekozen, als opvolger van Jagland.\n_START_SECTION_\nTweede termijn als premier\n_START_PARAGRAPH_\nBij de verkiezingen in september 2005 boekte de Arbeiderspartij een grote overwinning. De partij had voor de verkiezingen aangegeven een coalitie met de Linkse Socialisten en de Centrumpartij te willen vormen. Bij de verkiezingen behaalden de drie samen een nipte meerderheid in het Noorse parlement. Op 17 oktober trad Stoltenberg opnieuw als minister-president van een coalitiekabinet aan._NEWLINE_Na verlies bij de verkiezingen van 2013 gaf hij het premierschap over aan Erna Solberg.'