b'\n_START_ARTICLE_\nHesperornithoides\n_START_SECTION_\nVondst en naamgeving\n_START_PARAGRAPH_\nIn de zomer van 2001 was een team van het Tate Geological Museum onder leiding van William Wahl in de Jimbo Quarry nabij Douglas, Converse County, Wyoming bezig een skelet van de enorme sauropode Supersaurus vivianae op te graven. Een dikke toplaag moest daarvoor mechanisch verwijderd worden. In de brokken daarvan vond men onverwachts het skelet van een kleine theropode, dat door de ruwe behandeling wat beschadigd was geraakt. In 2003 werd de vondst gemeld op de jaarvergadering van de Society of Vertebrate Paleontology. In 2005 werd er een korte abstract aan gewijd in de Journal of Vertebrate Paleontology. In 2006 werd de tafonomie van de vindplaats zorgvuldig gedocumenteerd. Het exemplaar kreeg de bijnaam "Lori"._NEWLINE_In 2019 werd de typesoort Hesperornithoides miessleri benoemd en beschreven door Scott Hartman, Michael Mortimer, William Wahl, Dean R. Lomax, Jessica Lippincott en David M. Lovelace. De geslachtsnaam is afgeleid van het Oudgrieks \xe1\xbc\x99\xcf\x83\xcf\x80\xce\xb5\xcf\x81\xce\xaf\xcf\x82, Hesperis, "westelijk", \xe1\xbd\x84\xcf\x81\xce\xbd\xce\xb9\xcf\x82, ornis, "vogel", en ~eides, "gelijkend op", een verwijzing naar de herkomst uit het Westelijk halfrond en de informatie die de soort biedt over de oorsprong van de vogels. De soortaanduiding eert het gezin Miessler dat het project steeds heeft ondersteund._NEWLINE_Het holotype, WYDICE-DML-001, is gevonden in een laag van de middelste Morrisonformatie die dateert uit het Tithonien. Het bestaat uit een skelet met schedel. Bewaard zijn gebleven: het achterste deel van de schedel, de onderkaken, tongbeenderen, vijf halswervels, de eerste ruggenwervel, twaalf middelste of achterste staartwervels, een rib, chevrons, een vorkbeen, de linkerschoudergordel, het rechteropperarmbeen, de linkerarm, een stuk darmbeen, een stuk dijbeen, en beide onderbenen minus de rechtertenen. Het skelet lag gedeeltelijk in verband. Het is niet helemaal uitgeprepareerd. Sommige elementen zijn ten dele bewaard als natuurlijke afgietsels. Het betreft een jongvolwassen of volwassen individu. Het specimen werd opgegraven op particulier terrein. In 2005 werd het gedoneerd aan de Big Horn Basin Foundation die in 2016 opging in The Wyoming Dinosaur Center, Inc, een stichting zonder winstoogmerk.\n_START_SECTION_\nGrootte en onderscheidende kenmerken\n_START_PARAGRAPH_\nDe lengte van het holotype is geschat op 89 centimeter. Daar leidde men een typische lengte voor de soort van af van \xc3\xa9\xc3\xa9n meter. De lichaamsomvang is relatief gering voor een tro\xc3\xb6dontide._NEWLINE_Bij het holotype zijn geen autapomorfie\xc3\xabn, unieke afgeleide eigenschappen, vastgesteld. Wel is er een unieke combinatie van op zich niet unieke kenmerken aangegeven. Het betreft afgeleide kenmerken die dus afwijken van de bouw van de hypothetische laatste gemeenschappelijke voorouder van de Paraves. Het jukbeen is gepneumatiseerd, net als bij Zanabazar en sommige Eudromaeosauria. De achterste tak van het traanbeen is kort, minder dan 15% van de lengte hebbend van de neergaande tak gemeten van de binnenhoek uit, net als bij Zanabazar, Archaeopteryx en Epidexipteryx. Het quadratum maakt deel uit van de buitenrand van het foramen paraquadraticum. In de onderkaak is het buitenste zijvenster klein, minder dan een achtste van de lengte ervan beslaand, net als bij Zhenyuanlong en Dromaeosaurus naast afgeleide vogels. Op het opperarmbeen beslaat de beenstijl naar de binnenste onderste gewrichtsknobbel meer dan 15% van de onderste breedte van het element, net als bij sommige Avialae. De derde handklauw is ongeveer even groot als de tweede handklauw, net als bij Daliansaurus, het specimen IGM 100/44 en Mahakala. De onderste binnenhoek van het scheenbeen steekt naar voren uit, net als bij Archaeopteryx en Jeholornis.\n_START_SECTION_\nSchedel\n_START_PARAGRAPH_\nDe schedel is relatief langwerpig en driehoekig in zijaanzicht. De praemaxillae zijn vernietigd bij het verwijderen van het gesteente; het neusgat kan echter niet bijzonder groot zijn geweest. Onbeschadigd moet de kop ongeveer een kleine vijf centimeter lang zijn geweest. De uitholling ronde de D-vormige fenestra antorbitalis heeft een scherpe rand. Voor en vrij hoog in de uitholling bevindt zich een grote fenestra maxillaris in de vorm van een liggende ovaal. Van de fenestra promaxillaris is nog net de achterrand bewaard. De fenestra maxillaris houdt dus afstand van de voorrand en heeft ook geen eigen diepere inzinking. Schuin onder en achter deze opening bevindt zich een extra groeve, als bij Zhenyuanlong, maar minder diep dan bij Microraptor. Een CAT-scan van de schedel onthulde vrij lage interne vleugels, luchtkamers naast de fenestra promaxillaris en boven de neusholte, en een luchtkamer in het bovenkaaksbeen met een binnenste opening. Door de fenestra antorbitalis heen is geen beenstijl achter de neusholte zichtbaar en ook geen dak van een hoog verhemelte. De achterste tak van het bovenkaaksbeen richting jukbeen is vrij laag._NEWLINE_De neusbeenderen zijn bovenop niet overdwars gebold. De buisvormige snuitvorm van sommige afgeleide tro\xc3\xb6dontiden ontbreekt dus. Het neusbeen is niet gepneumatiseerd aan de onderrand. Het traanbeen draagt geen echt hoorntje. De achterste tak van het traanbeen is uitzonderlijk kort. De afgaande tak is onderaan sterk verbreed, maar de buitenwand bedekt niet volledig de binnenwand. Het jukbeen is laag en gepneumatiseerd met het foramen in de fenestra antorbitalis. De opgaande tak heeft geen foramen aan de binnenzijde. De achterkant van de schedel en het verhemelte zijn te zwaar beschadigd en gefragmenteerd om veel informatie te verschaffen. Het wandbeen lijkt korter dan het voorhoofdsbeen. Het quadratum is gepneumatiseerd en omvat gedeeltelijk het kleine foramen paraquadraticum, wat niet algemeen is onder de Maniraptora.\n_START_SECTION_\nOnderkaken\n_START_PARAGRAPH_\nDe voorste onderkaak is slank. Er bevindt zich een naar achteren verwijdende horizontale groeve op de binnenzijde van het dentarium. De fossa Meckeliana is diep. Het buitenste zijvenster heeft minder dan 11% van de totale lengte van de onderkaak. Het surangulare is lager dan het dentarium en heeft er vooraan een lange beennaad mee. Er zijn minstens tien maxillaire en elf dentaire tanden; de totalen belopen wellicht respectievelijk veertien en zeventien. De tanden zijn groot en sterk nar achteren gebogen met duidelijke kartelingen op de voorste snijrand. De voorste kartelingen beperken zich tot het bovenste derde deel van de kroon. Ze zijn klein, 5,5 per strekkende millimeter, en missen een haakvormig uiteinde. De maxillaire tanden zijn vooraan tweemaal langer dan achteraan. De kronen zijn aan de basis ingesnoerd maar de wortel is niet bovenaan verbreed. Kroon en wortel zijn overdwars afgeplat. Het email toont geen verticale groeven._NEWLINE_De gepaarde tongbeenderen zijn lang en dun.\n_START_SECTION_\nPostcrania\n_START_PARAGRAPH_\nDe nek is niet bijzonder verlengd. De halswervels hebben een paar pleurocoelen op de zijkanten. Breuken laten zien dat ze verder gepneumatiseerd zijn, met ook holten in de gewrichtsuitsteeksels. Anders dan in 2005 gemeld steken de nekribben achter de wervels uit. De uiteinden zijn zo dun dat dit in eerste instantie gemist werd; misschien hebben ook andere Paraves in feite langere nekribben._NEWLINE_De ruggenwervel heeft korte zijuitsteeksels. Het doornuitsteeksel is matig hoog en waaiervormig. De meer achterste staartwervels zijn duidelijk verlengd. Ze hebben geen doornuitsteeksels meer. Hun bovenkanten zijn overdwars plat, tussen de gewrichtsuitsteeksels. Bij de allerachterste wervels is het bovenvlak iets hol maar een echte trog als bij andere tro\xc3\xb6dontiden ontbreekt. De voorste gewrichtsuitsteeksels zijn variabel verlengd, vari\xc3\xabrend van een derde tot de volle lengte van het wervellichaam. Ze zijn niet gevorkt. Er bevindt zich een trog waar de wervelboog het wervellichaam raakt, een basaal kenmerk dat tro\xc3\xb6dontiden typisch missen. De CAT-scan wees uit dat het soms om echter pleurocoelen gaat, dus met een doorboring van de botwand. De onderkanten hebben een lengtegroeve. De chevrons zijn vrij laag met korte gevorkte uitsteeksels naar voren en achteren._NEWLINE_Er is een fors vorkbeen bewaard. Het is boemerangvormig. De takken ervan maken een hoek van 80\xc2\xb0 met elkaar. Het is weinig afgeplat en toont geen hypocleidium of achterste groeve._NEWLINE_De schoudergordel is slecht gepreserveerd en toont geen bijzondere kenmerken. Het ravenbeksbeen is bovenaan niet zichtbaar gepneumatiseerd._NEWLINE_De arm is relatief kort. Hoewel vermoedelijk als een vleugel gebouwd was die niet in staat tot een klappende vlucht. De spanwijdte was zo\'n zestig centimeter bij een romplengte van een achttien centimeter. In de voorpoot is de onderarm korter dan de bovenarm.'