b'\n_START_ARTICLE_\nVergilius\n_START_PARAGRAPH_\nPublius Vergilius Maro (in de Middeleeuwen ook geschreven als Virgilius; vroeger in het Nederlands Vergiel of Virgiel) (Mantua, 15 oktober 70 v.Chr. \xe2\x80\x93 Brindisi, 21 september 19 v.Chr.) was een Romeins dichter._NEWLINE_Zijn bekendste werk is de Aeneis, het grote heldendicht waarin de grootheid van Rome, van Romes oorsprong en verleden wordt bezongen. Dit werk moest even beroemd worden als de Ilias en de Odyssee van Homerus, het heeft dan ook een gelijkaardige inhoud, maar het is kritischer geschreven._NEWLINE_Vergilius verschijnt ook in La Divina Commedia van Dante Alighieri, waar hij Dante begeleidt door het Vagevuur en de Hel.\n_START_SECTION_\nBronnen voor Vergilius\xe2\x80\x99 leven\n_START_PARAGRAPH_\nDe belangrijkste bron voor Vergilius\xe2\x80\x99 leven is de Vita Vergilii (Het leven van Vergilius) van de vierde-eeuwse schrijver Aelius Donatus. Deze ging vooraf aan zijn commentaar op Vergilius\xe2\x80\x99 werk, waarvan alleen het begin van het commentaar op de Bucolica is overgeleverd. Het commentaar van Donatus werd echter gebruikt door zijn leerling Servius voor een nieuw commentaar op het werk van Vergilius, dat eveneens enkele biografische gegevens bevat. Naast het werk van Donatus en Servius zijn er nog enkele minder belangrijke levensbeschrijvingen, en bevat Vergilius\xe2\x80\x99 werk enkele biografische gegevens.\n_START_SECTION_\nJeugd en opleiding\n_START_PARAGRAPH_\nVergilius werd geboren in de buurt van Mantua (Gallia Cisalpina). Zijn ouders waren hogere plaatselijke burgers. De vader was naar verluidt een boer en heette ook Vergilius Maro. Hij was getrouwd met de dochter van zijn baas, de welgestelde Magia Polla._NEWLINE_Lager onderwijs volgde Vergilius in Cremona , vervolgens ging hij naar Milaan (Mediolanum in de Romeinse tijd) waar hij het onderwijs van de grammaticus volgde in de Griekse en Latijnse literatuur. Toen hij de toga virilis had gekregen vertrok hij op 15 oktober 55 v.Chr. (de sterfdag van Lucretius) naar Milaan. Later vertrok hij naar Rome voor hoger onderwijs, dat in de Romeinse tijd vooral in het teken stond van de retorica. Maar voor retorica had Vergilius weinig aanleg, omdat hij te grof was van gestalte, te verlegen ... Hij heeft dan ook maar \xc3\xa9\xc3\xa9n keer een redevoering voor de rechtbank gehouden. Volgens Donatus hield hij zich tijdens zijn studie vooral bezig met medicijnen en wiskunde. Hij studeerde ook in Napels waar hij volgens het 5e gedicht van de Catalepton de school van de epicure\xc3\xafsche filosoof Siro bezocht._NEWLINE_Toen hij volwassen werd verloor hij zijn familie, o.a. zijn vader en zijn broers Silo en Flaccus (die hij volgens Donatus onder de naam Daphnis betreurd zou hebben in zijn 5e Ecloga). Het land dat Vergilius erfde werd geconfisqueerd, toen Augustus na de Slag bij Philippi in 42-41 v.Chr. land rondom Cremona en Mantua onteigende voor zijn veteranen. Als enige kreeg Vergilius het echter weer terug op voorspraak van invloedrijke kennissen in Rome, Asinius Pollio, Alfenus Varus en Cornelius Gallus. De weerslag van deze gebeurtenis is te vinden in de 1e en 9e Ecloga.\n_START_SECTION_\nUiterlijk en karakter\n_START_PARAGRAPH_\nVolgens Donatus was Vergilius lang, had hij een donkere huid, een boers gezicht en een slechte gezondheid. In de liefde had hij een voorkeur voor jongens. Als zijn favorieten worden Cebes en Alexander genoemd. Naar deze Alexander zou hij volgens Donatus verwijzen met de naam Alexis in de 2e Ecloga. Voor het overige was Vergilius bescheiden en teruggetrokken, wat hem de bijnaam Parthenias (\xe2\x80\x98Maagd\xe2\x80\x99) opleverde.\n_START_SECTION_\nBucolica\n_START_PARAGRAPH_\nGouverneur van Gallia Cisalpina was sedert november 43 V.C. Asinius Pollio, hij zette Vergilius aan de Bucolica (Eclogen, 42-39 V.C.) te schrijven. Het betreft een verzameling herderszangen naar het voorbeeld van Theocritus. In het vierde van deze gedichten kondigde Vergilius de geboorte van een heiland aan en de komst van een Gouden Tijdperk; christenen zagen hierin later de aankondiging van Christus\xe2\x80\x99 geboorte.\n_START_SECTION_\nGeorgica\n_START_PARAGRAPH_\nIn 29 V.C. verscheen de Georgica (37-29 V.C.), een leerdicht gewijd aan landbouw, boomkweken, vee- en bijenteelt. Het had een praktisch doel: het doen herleven van de landbouw, en was gebaseerd op uitgebreide studie van Griekse en Latijnse vakliteratuur van o.a. Aristoteles, Theophrastos, Cato en Varro. Hiermee vestigde hij definitief zijn roem.\n_START_SECTION_\nAeneis\n_START_PARAGRAPH_\nIn het jaar 31 V.C. had Octavianus door het winnen van de slag bij Actium een eind gemaakt aan de burgeroorlogen die een halve eeuw lang het Romeinse Rijk hadden geteisterd. Octavianus, later keizer Augustus genaamd, werd Romes eerste keizer; daarop keerde de rust terug in het Romeinse Rijk. Keizer Augustus streefde naar vrede en stabiliteit en wilde de oude waarden en normen van het Romeinse volk terug nieuw leven inblazen. Augustus zelf zette de dichter aan om de Aene\xc3\xafs te schrijven; het moest een nationaal epos worden voor het Romeinse volk. De Romeinse geschiedenis had Vergilius sinds zijn jeugd ge\xc3\xafnteresseerd, nu voelde hij zich sterk genoeg om die in versvorm te gieten. Vergilius was niet de eerste Romeinse eposdichter, wel de beste. Vergilius legde eerst de plot vast in proza. Later goot hij alles in hexameter. \xe2\x80\x98s Morgens produceerde hij een groot aantal verzen waar hij de hele dag aan werkte om die vervolgens tot een klein aantal afgewerkte verzen te reduceren. Jarenlang wachtte de Romeinse literaire wereld op de voltooiing. Augustus schreef Vergilius met het verzoek hem iets te sturen, al was het maar \xc3\xa9\xc3\xa9n zinnetje, zodat hij zich een idee kon vormen over het geplande werk; uiteindelijk las Vergilius hem drie boeken voor._NEWLINE_Toen Vergilius 51 jaar oud was, en de twaalf boeken die de Aeneis zou tellen zo goed als klaar waren, vertrok hij op studiereis naar Griekenland. Drie jaar besteedde hij aan het bezoeken van de plaatsen die hij in zijn werk beschreven had: zijn epos mocht geen fouten bevatten. Te Athene ontmoette hij Augustus, die terugkeerde naar Itali\xc3\xab. Waarschijnlijk zag Augustus dat Vergilius zijn eigen krachten had overschat. Hij overtuigde de dichter om samen met hem naar Itali\xc3\xab terug te gaan. Augustus had het goed gezien. Tijdens een bezoek aan Megara liep de verzwakte Vergilius een zonnesteek op die hem fataal zou worden. Hij was doodziek toen hij in de haven van Brindisi aankwam. Hij stierf er op 21 september 19 v.Chr._NEWLINE_In zijn testament had Vergilius gevraagd om de Aene\xc3\xafs te vernietigen, mocht hij sterven voor de voltooiing van het werk. De keizer liet het niet toe. Augustus hield veel van het epos. Hij vond dat de Romeinen recht hadden op dit meesterwerk, ook al was het niet helemaal af. Vergilius gaf \xc3\xa9\xc3\xa9n vierde van zijn bezit aan Augustus, \xc3\xa9\xc3\xa9n twaalfde aan Maecenas. De helft ging naar zijn halfbroer, de resterende twaalfden naar zijn beste vrienden, Varius en Tucca, de toekomstige uitgevers van de Aene\xc3\xafs._NEWLINE_De Aene\xc3\xafs gaat over de legende van Aeneas, die de Romein voorstelt als de verre afstammelingen van de Trojanen en van het geslacht van de Iulii (= Julii), waartoe Augustus behoorde door de adoptie van Quintus, de zoon van Aeneas en kleinzoon van Venus en Jupiter. De vermenging van deze mythologie met Latijnse geschiedenis maakt dit epos tot een nationaal kunstwerk, dat vanaf zijn ontstaan tot het heden toe geldt als het mooiste gedicht in de Latijnse taal.'