b'\n_START_ARTICLE_\nVasili Vasiljev\n_START_PARAGRAPH_\nVasili Pavlovitsj Vasiljev (Russisch: \xd0\x92\xd0\xb0\xd1\x81\xd0\xb8\xd0\xbb\xd0\xb8\xd0\xb9 \xd0\x9f\xd0\xb0\xd0\xb2\xd0\xbb\xd0\xbe\xd0\xb2\xd0\xb8\xd1\x87 \xd0\x92\xd0\xb0\xd1\x81\xd0\xb8\xd0\xbb\xd1\x8c\xd0\xb5\xd0\xb2) (Nizjni Novgorod, 20 februari 1818 - Sint-Petersburg, 27 april 1900) was een Russisch ori\xc3\xabntalist en boeddholoog._NEWLINE_In 1837 sloot Vasiljev zijn studie af in Ori\xc3\xabntalistiek aan de filologische faculteit van de Staatsuniversiteit van Kazan. In 1849 werd hij verbonden aan de Russisch-orthodoxe missie in China. In die periode leerde hij Mandarijn, Mantsjoe, Tibetaans en Mongools. In 1851 werd hij hoogleraar aan de Universiteit van Kazan en in 1855 aan de Staatsuniversiteit van Sint-Petersburg_NEWLINE_Wassiljew was een geleerde met een brede belangstelling, vooral voor de Chinese geschiedenis, godsdienstwetenschap, geografie, taal en Chinese literatuur. In 1866 werd hij corresponderend lid en in 1886 volledig lid van de Academie van Wetenschappen in Sint-Petersburg.'