b'\n_START_ARTICLE_\nSeptimani\xc3\xab\n_START_PARAGRAPH_\nSeptimani\xc3\xab is een historische landstreek in Zuid-Frankrijk, tussen Carcassonne, N\xc3\xaemes en Perpignan; de grenzen volgden grofweg die van de Romeinse provincie Gallia Narbonensis en van de voormalige regio Languedoc-Roussillon (met uitzondering van het departement Loz\xc3\xa8re en het noordelijke deel van het departement Gard). De naam Septimani\xc3\xab ("Zevenland") werd overigens pas door de Visigoten gebruikt. De naam is afgeleid van het Romeinse Zevende Legioen dat hier voorheen gelegerd was, \xc3\xb3f van de zeven bisdommen waaruit de streek bestond: Elne, Narbonne, B\xc3\xa9ziers, Agde, Lod\xc3\xa8ve, Maguelone en N\xc3\xaemes.\n_START_SECTION_\nVestiging in Septimani\xc3\xab\n_START_PARAGRAPH_\nIn 408 verklaarden Alarik I en zijn Visigoten de oorlog aan het Romeinse Rijk. De Visigoten of Westgoten waren een van oorsprong Oost-Germaans volk. Twee jaar later nam hij Rome in. Enkele jaren later stond de Romeinse keizer Honorius de Visigoten toe zich in de provincie Aquitania te vestigen. In 418 werd Tolosa (het huidige Toulouse) de eerste hoofdstad van het Visigotische koninkrijk. Naarmate de Romeinse infrastructuur verder instortte en daarmee de invloed van Rome steeds kleiner werd, verspreidden de Visigoten zich over grotere delen van Galli\xc3\xab. Zo werden ook Gallia Narbonensis en het zuidelijk deel van Galli\xc3\xab ingenomen.\n_START_SECTION_\nOnafhankelijkheid\n_START_PARAGRAPH_\nDe tweede grote koning der Visigoten, Eurik, verenigde de verschillende ruzi\xc3\xabnde stammen der Visigoten en dwong in 475 de volledige onafhankelijkheid af bij het Romeinse bestuur. Ten tijde van zijn dood vormden de Visigoten het machtigste rijk in West-Europa. Rond het jaar 500 bereikte hun koninkrijk zijn grootste omvang. Hieraan zou echter spoedig een einde komen.\n_START_SECTION_\nLaatste Visigotische bolwerk\n_START_PARAGRAPH_\nOnder de opvolger van Eurik, Alarik II veroverden de Franken steeds meer delen van het Visigotisch koninkrijk. Na de slag bij Vouill\xc3\xa9 in 507, trok Clovis zuidwaarts en bereikte Bordeaux. Hij wilde de Middellandse Zee bereiken, maar allerhande moeilijkheden en hitte dwongen hem naar het noorden terug te keren. Septimani\xc3\xab was het enige deel van Galli\xc3\xab dat na 507, in Visigotische handen bleef, ondanks belegering van Carcassonne, N\xc3\xaemes en Arles door de Bourgondi\xc3\xabrs (bondgenoten van de Franken). Arles werd na de ontzetting van de belegering door de Ostrogoten (Oostgoten) uit Itali\xc3\xab die de Visigoten ter hulp waren geschoten, samen met Avignon toegevoegd aan het grondgebied van de Ostrogotische koning Theoderik de Grote van Itali\xc3\xab. Septimani\xc3\xab was het laatste bolwerk van het Visigotische koninkrijk en bleef nog twee eeuwen bestaan.\n_START_SECTION_\nMoren (721 - 760)\n_START_PARAGRAPH_\nNa de Moorse invasie in het jaar 711 veroverden de Moren snel vrijwel het gehele Iberisch Schiereiland en vanaf het jaar 721 werd ook Septimani\xc3\xab door de Moren overrompeld, waarbij het ze voornamelijk om het strategisch belang van de haven van Narbonne ging. Onder Moors gezag hadden de Visigoten een grote mate van zelfbeschikking en vochten zij met de Moren tegen de optrekkende Franken. Toen de kalief van C\xc3\xb3rdoba de macht probeerde over te nemen, keerden zij zich tegen hem en vochten aan de kant van de Franken. Zij werden uiteindelijk vanaf 760 weer door de Franken onder Pepijn de Korte verdreven.\n_START_SECTION_\nHerindeling onder de Franken\n_START_PARAGRAPH_\nKarel de Grote voegde de streek toe aan de Spaanse Mark, die zich tot aan de Ebro uitstrekte. In 865 werd de Spaanse Mark weer in twee delen gesplitst, het graafschap Barcelona in het zuiden en het markgraafschap Goti\xc3\xab in het noorden. De grenzen van Goti\xc3\xab kwamen overeen met die van Septimani\xc3\xab, met uitzondering van Roussillon, dat onder het graafschap Barcelona viel. De bisschopszetel van Elne, dat in Roussillon ligt, werd hierna verplaatst naar Uz\xc3\xa8s._NEWLINE_In de negende eeuw kreeg de streek de naam hertogdom van Narbonne, een titel die door vererving door de graaf van Toulouse gevoerd mocht worden. De werkelijke macht lag echter bij de lokale leenmannen._NEWLINE_In 843 werd het Frankische Rijk gesplitst en kwam de streek in het West-Frankische Rijk te liggen. In 887/888 werd de splitsing van het Frankische Rijk definitief. Het West-Frankische Rijk zou in de tiende eeuw evolueren tot het Koninkrijk Frankrijk, waarvan Septimani\xc3\xab als deel van het semi-zelfstandige graafschap Toulouse deel van bleef uitmaken.\n_START_SECTION_\nOnderdeel van Languedoc\n_START_PARAGRAPH_\nNadat het graafschap Toulouse in de dertiende eeuw aan de Franse troon was toegekomen, was het gedaan met de relatieve zelfstandigheid. Wel bleef het graafschap als streek onder de naam Languedoc, met een eigen parlement, nog een zekere mate van zelfbeschikkingsrecht houden. Hieraan kwam in 1632 een eind na de opstand van de gouverneur van Languedoc, de hertog van Montmorency, toen kardinaal de Richelieu de invloed van het Franse hof herstelde door de gouverneurs voortaan in Versailles te houden.\n_START_SECTION_\nRoussillon en een nieuwe regio\n_START_PARAGRAPH_\nRoussillon, dat voor de Frankische herschikking deel was geweest van Septimani\xc3\xab, kwam na de Vrede van de Pyrenee\xc3\xabn in 1659 weer in Franse handen. Na de Franse Revolutie werd Frankrijk opgedeeld in regio\'s, waarbij Languedoc en Roussillon samengevoegd werden en min of meer weer de oude grenzen van het oude Septimani\xc3\xab werden bereikt.'