b'\n_START_ARTICLE_\nOdna (muziek)\n_START_SECTION_\nCompositie\n_START_PARAGRAPH_\nDe muziek is geschreven voor sopraan, tenor, koor, theremin, accordeon en orkest. Het laat een mengeling horen van vaudevillemuziek en kamermuziek, terwijl er toch een volledig symfonieorkest aan het werk is. De componist gebruikte het instrumentarium van het orkest zeer spaarzaam, hetgeen een desolate indruk achterlaat. Dat jij vreemde muziekinstrumenten daarbij niet schuwde is te horen aan soli voor contrafagot en de eerdergenoemde net uitgevonden theremin. De ijlklinkende theremin verbeeldt de sneeuwstorm; de contrafagot de lijzige Sovjet-afgezant. Het fragmentarische bewees later zijn nut. Delen van de muziek zijn terug te vinden in andere werken of vormen daarvoor de basis. De muziek uit de latere delen werd bijvoorbeeld hergebruikt in zijn ballet Bolt. Een solo-hobo tegenover zachte begeleiding lijkt een voorloper te zijn van de lange fagotsolo in zijn negende symfonie. De meest opvallende gelijkenis zit hem de percussie. Het tikken op het houtblok heeft veel weg van het slot van zijn vijftiende symfonie, die nog steeds als mysterieus te boek staat. In dat fragment zit ook een accent is het koper, net zoals in zijn vijftiende. Tot slot heeft de componist een fragment van boventoonzang toegevoegd om de plaatselijke bevolking van het Altajgebergte weer te geven.'