b"\n_START_ARTICLE_\nMerina (volk)\n_START_SECTION_\nEtniciteit\n_START_PARAGRAPH_\nDe huidskleur van de Merina varieert van lichtgekleurd tot heel donker. De Merina hebben sluik, donker haar. Van alle Malagassi\xc3\xabrs vertonen de trekken van de lichtgekleurde Merina het duidelijkst hun Zuidoost-Aziatische oorsprong._NEWLINE_Naar verluidt gebruikten de meeste Merina in het verleden endogamie (huwelijk binnen een sociale groep) om hun Zuidoost-Aziatische trekken te behouden. Afrikaanse immigranten en slaven kregen op deze manier niet de kans zich met de Merina te verbinden. Nog steeds maken veel Merina een onderscheid tussen fotsy ('witte') volksgenoten en diegenen met Afrikaans bloed, de mainty ('zwarten'). In de loop der jaren worden er steeds meer Merina met een gemengde huidskleur geboren.\n_START_SECTION_\nVerspreiding\n_START_PARAGRAPH_\nDe Merina zijn met ongeveer 5 miljoen personen Madagaskars grootste etnische groep, meer dan een kwart van Madagaskars bevolking. Ze leven voornamelijk op het centrale plateau van Madagaskar in de voormalige provincie Antananarivo. Bijna 1.600.000 Merina leven in de gelijknamige hoofdstad, dat is ongeveer 95% van de totale bevolking van de stad.\n_START_SECTION_\nHet Koninkrijk Imerina\n_START_PARAGRAPH_\nHet Koninkrijk Imerina viel tijdens de regering van Andriamasinavalona in de 18e eeuw in vier rivaliserende koninkrijken uiteen. Andrianampoinimerina, een nazaat van Ralambo slaagde erin om het weer te verenigen in 1780. Hij werd koning in 1787 en maakte tijdens zijn regering plannen om heel Madagaskar tot zijn koninkrijk te maken. Onder leiding van zijn zoon Radama I werden legers over heel Centraal-Madagaskar gestuurd om de macht van de Merina te consolideren. Sommige volkeren, zoals de Antandroy slaagden erin om stand te houden tegen de Merina, maar het overgrote deel gaf zich over._NEWLINE_Wanneer Radama I zijn vader in 1810 als koning opvolgt, nam hij bezit van de belangrijkste rivieren in Madagaskar en breidde hij het Koninkrijk Imerina verder uit. Hij versloeg de overige drie belangrijkste koninkrijken van Madagaskar, de Betsileo, de Betsimisaraka en de Sakalava. In 1817 stichtte Radama I het Koninkrijk Madagaskar. Radama I was een voorstander van modernisering en stond open voor de westerse cultuur en religie. Zo nodigde hij de London Missionary Society uit om in Madagaskar scholen te stichten._NEWLINE_Zijn belangrijkste vrouw Ranavalona I volgde Radama I na zijn dood in 1828 op en trachtte deze moderniseringen weer een halt toe te roepen. Dit duurde tot haar dood in 1861, waarna Radama II, haar zoon en troonopvolger de plannen van Radama I weer nieuw leven in blies. Deze moderniseringen bereikten een hoogtepunt onder de regering van koningin Rasoherina in 1863 tot 1868 en koningin Ranavalona II in 1868 tot 1883. Naar Europees voorbeeld werden ministeries opgericht die hen meehielpen met het bestuur van Madagaskar en in 1869 werd het christendom de offici\xc3\xable religie van het Koninkrijk Imerina.\n_START_SECTION_\nMaatschappij\n_START_PARAGRAPH_\nVroeger kenden de Merina drie kasten: de andriana (edelen), de hova (vrije mensen) en de andevo (lijfeigenen). Hoewel deze kasten niet meer worden gehanteerd, zijn de Merina met hoge posities vaak nazaten van de andriana. De arme Merina stammen meestal van de andevo af. Veel andevo zijn donkerder gekleurd dan gemiddeld, daar veel andevo in het verleden huwelijken aangingen met Afrikaanse slaven._NEWLINE_De Merina onderscheiden zich tegenwoordig van de overige Malagassische etnische groepen door hun organisatie op sociaal, economisch en politiek vlak. Ook waren de Merina de eerste etnische groep in Madagaskar die zich toelegde op architectuur en metallurgie. De meeste Malagassische zakenmannen, technici en regeringsfunctionarissen zijn Merina, aangezien deze procentueel het meeste en beste onderwijs krijgen in Madagaskar._NEWLINE_Buiten de stad Antananarivo leven de Merina voornamelijk van het houden van vee en het verbouwen van rijst, uien, cassave, aardappelen en andere gewassen. De meeste Merina-dorpen hebben \xc3\xa9\xc3\xa9n of twee kerken en de huizen zijn gemaakt van baksteen en hebben meestal twee verdiepingen.\n_START_SECTION_\nCultuur en religie\n_START_PARAGRAPH_\nDe Merina zijn al sinds de regering van Radama I be\xc3\xafnvloed door westerse culturen en het overgrote deel gelooft in christelijke religies. De meeste Merina-dorpen hebben twee kerken, een katholieke en een protestante. Toch heeft het animisme nog steeds een zekere invloed op hun leven en veel oorspronkelijke rituelen, zoals de besnijdenis en voorouderaanbidding worden nog steeds beoefend._NEWLINE_De Merina zijn tegenwoordig het meest verwesterde volk in Madagaskar, maar ooit hebben ze aan de bakermat gestaan van een groot deel van Madagaskars huidige cultuur. De nationale lamba bijvoorbeeld, een handgeweven katoenen doek die men op de schouder vastknoopt of om de middel bindt, komt van oorsprong van de Merina. Het Merina-dialect was het eerste Malagassische dialect dat geschreven werd in Latijns schrift en vormde de basis voor het huidige Malagassisch.\n_START_SECTION_\nBegraafplaatsen\n_START_PARAGRAPH_\nVroeger begroeven de Merina hun doden in een uitgeholde boomstam die ze in een heilig moeras lieten zakken. Later gebruikten ze tombes, eerst van hout, later van steen of metselwerk. Deze tombes werden eerst versierd met een rechtopstaande stenen zuil, later werd er een heel gebouw op gezet.\n_START_SECTION_\nFamadihana\n_START_PARAGRAPH_\nHet famadihana ('omdraaien van de beenderen') is ook een Malagassisch gebruik dat zijn oorsprong vindt bij de Merina ten tijde van de regering van koningin Ranavalona I. Bij deze ceremonie worden tombes van overleden familieleden opnieuw geopend en wordt het lijk voorzien van een nieuw doodskleed. Op deze manier tonen de Merina hun respect en affiniteit met hun voorouders. Vaak gaat het tijdens deze viering feestelijk aan toe, traditioneel worden grote hoeveelheden rum gedronken.\n_START_SECTION_\nFady\n_START_PARAGRAPH_\nNet als vrijwel alle Malagassi\xc3\xabrs kennen de Merina verschillende fady (taboe's). Zo is het fady om iemand direct een ei te overhandigen. In plaats daarvan dient hij het neer te leggen, zodat de ander het daar kan oprapen. Ook is het fady om tijdens het eten te zingen, daar zouden de tanden langwerpig van worden."