b"\n_START_ARTICLE_\nBobby Morrow\n_START_SECTION_\nBiografie\n_START_PARAGRAPH_\nMorrow speelde aanvankelijk American Football in de periode dat hij op de San Benito High School zat. Hij werd pas een rasecht sprinter, toen ging studeren aan het Abilene Christian College en zijn coach hem vroeg over te stappen naar de atletiek._NEWLINE_In 1956 nam Bobby Joe Morrow deel aan de Olympische Spelen in Melbourne. Aanvankelijk zag het er echter helemaal niet naar uit dat hij daar zou kunnen starten. In september voorafgaand aan de Spelen liep Morrow als gevolg van een voedselvergiftiging een zware buikgriep op. Dat duurde ongeveer een maand, waarin hij zeven kilo afviel. Toen hij in oktober aan de preolympische wedstrijden in de Verenigde Staten moest deelnemen, kwam hij langzaamaan weer op gewicht, maar hij bleef ongerust. In Melbourne, waar hij uit zou komen op de 100, de 200 en de 4 x 100 m estafette, geloofde hij een week voor de series nog totaal niet aan een mogelijke overwinning. Hij was bang nog onvoldoende wedstrijdritme te hebben. Maar na zijn eerste seriewedstrijd was hij gerustgesteld. 'Ik voelde dat ik eindelijk bijna weer in mijn beste vorm was.' Uiteindelijk wist Morrow op alle drie de nummers de gouden medaille te veroveren, waarbij zijn 200 metertijd van 20,6 s (vergelijkbaar met een elektronische tijd van 20,75) een wereldrecord betekende. Door het blad Sports Illustrated werd hij vanwege zijn olympische successen uitgeroepen tot sportman van het jaar 1956._NEWLINE_Na een succesvolle carri\xc3\xa8re zette Bobby Joe Morrow een punt achter zijn atletiekcarri\xc3\xa8re in 1958. In 1960 maakte hij een comeback en probeerde zich te kwalificeren voor de Olympische Spelen. Op de Amerikaanse Olympische Trials werd hij op de 200 m echter vierde, waardoor dit plan mislukte._NEWLINE_Na zijn sportpensioen in 1958 werd Morrow landbouwer."