b'\n_START_ARTICLE_\nCasimir III van Polen\n_START_SECTION_\nBiografie\n_START_PARAGRAPH_\nCasimir sloot enkele belangrijke vredesverdragen. Een eerste belangrijk verdrag was dat met de Duitse Orde over het gebied Pommeren (waarin de belangrijke havenstad Gda\xc5\x84sk ligt). Een tweede vredesverdrag sloot Casimir met Bohemen - ditmaal werd besloten dat Silezi\xc3\xab onder het bewind van de Boheemse koning werd geplaatst en dat Mazovi\xc3\xab naar Polen ging._NEWLINE_Casimir bewandelde niet alleen diplomatieke wegen, hij streefde ook naar gebiedsuitbreiding op minder vreedzame wijzen. In het oosten lag Roetheni\xc3\xab (het huidige Wit-Rusland en Oekra\xc3\xafne) voor het grijpen. Na de verwoestende invallen van de Krim-Tataren en de versnippering van het land door het senioraatssysteem, was het Kievse Rijk verzwakt en werd binnengevallen door het Poolse leger in 1340._NEWLINE_Polen sloot met Litouwen in 1366 een akkoord over de verdeling van Roetheni\xc3\xab: het noordelijke deel kreeg Litouwen en het zuidelijke werd toegewezen aan Polen._NEWLINE_Op binnenlands gebied cre\xc3\xaberde Casimir een aantal belangrijke instellingen. Een daarvan is de rada kr\xc3\xb3lewska (kroonraad) waarin de adel en de clerus de bovenhand voerden. Daarnaast codificeerde Casimir het recht in 1346, (de zogenaamde Statuten van Casimir). Verder liet hij omwallingen rond de steden bouwen en in alle steden nam het aantal kerken toe. Over Casimir de Grote wordt dan ook gezegd dat hij een "Polen van hout aantrof en een Polen van steen achterliet"._NEWLINE_In Krakau stichtte hij de eerste Poolse universiteit (1364), de "Akademia Krakowska", die later van naam veranderde in "Uniwersytet Jagiellonski" (dit gebeurde in 1400, onder het bewind van de Jagiellonen)._NEWLINE_Tijdens zijn bewind streefde hij naar centralisatie van de macht maar kreeg daarbij tegenwind van de szlachta en de magnaten (twee adellijke groepen). Hij had hun goedkeuring nodig voor de aanduiding van een troonopvolger, aangezien hij zelf geen overlevende wettige kinderen had. Dit gebeurde op het congres van Vis\xc3\xa9grad in 1335, waar werd beslist dat de zoon van zijn zus, die gehuwd was met koning Karel I Robert van Hongarije, de volgende Poolse koning zou zijn. Hij heette Lodewijk van Anjou. Deze keuze werd nogmaals bevestigd met het verdrag van Boeda, waarbij de adel zich officieel akkoord verklaarde met de koningskeuze.'