b'\n_START_ARTICLE_\nFinale wereldkampioenschap voetbal 1950\n_START_PARAGRAPH_\nDe afsluitende groepswedstrijd tussen Uruguay en gastland Brazili\xc3\xab wordt vaak als de finale van het wereldkampioenschap voetbal 1950 beschouwd. De wedstrijd vond plaats op 16 juli 1950 in het Est\xc3\xa1dio do Maracan\xc3\xa3 in Rio de Janeiro._NEWLINE_De vier groepswinnaars uit de eerste ronde speelden in de tweede ronde in een finalegroep. De winnaar van de finalegroep zou tevens wereldkampioen zijn. Na twee van de drie speelronden stond Brazili\xc3\xab bovenaan met vier punten, Uruguay had er drie, Spanje had \xc3\xa9\xc3\xa9n punt en Zweden nul. Hierdoor waren Spanje en Zweden uitgeschakeld voor de wereldtitel. De wereldkampioen zou volgen uit de afsluitende groepsfase tussen Uruguay en Brazili\xc3\xab. Hierdoor wordt deze wedstrijd ook vaak gezien als de finale van het toernooi. Er waren al kranten verschenen met de grote kop: Brazili\xc3\xab kampioen._NEWLINE_In de wedstrijd had Brazili\xc3\xab genoeg gehad aan een gelijkspel, Uruguay moest winnen om wereldkampioen te worden. Voor een recordaantal van officieel 173.850 toeschouwers, hoofdzakelijk Brazilianen, leek er voor het thuisland met een 1-0-voorsprong en nog 25 minuten te spelen geen vuiltje aan de lucht. In de 66e minuut kwam Uruguay echter op gelijke hoogte en 10 minuten voor tijd scoorde Alcides Ghiggia het beslissende doelpunt, waardoor Uruguay voor de tweede keer wereldkampioen werd. De 1-2 nederlaag voor eigen publiek werd voor Brazili\xc3\xab een nationaal trauma. Deze wedstrijd kreeg als bijnaam Maracana\xc3\xa7o, de shock van Maracan\xc3\xa3. Er waren zelfmoorden na de wedstrijd._NEWLINE_Het resultaat van de wedstrijd kreeg zelfs een racistisch tintje: alle zwarte spelers kregen de schuld van de nederlaag. Vooral doelman Barbosa werd zijn hele leven bespot. Toen hij jaren later in 1993 voor de wedstrijd van Brazili\xc3\xab tegen Uruguay de Brazilianen wilde bezoeken in het trainingskamp werd hem de toegang geweigerd. Ook werd hij eens aangesproken door een moeder met een kind die naar hem wees en tegen het kind zei: "dit is de man die het hele land liet huilen". In 1963 werden de doelpalen waar Barbosa zijn doel verdedigde verbrand en bij hem thuis geleverd. Barbosa verklaarde vlak voor zijn dood in 2000: "de maximale straf in Brazili\xc3\xab is 30 jaar gevangenis, ik heb mijn hele leven straf gekregen".'