b'\n_START_ARTICLE_\nMakreelgepen\n_START_SECTION_\nKenmerken\n_START_PARAGRAPH_\nDe kaken van deze vissen zijn bekvormig, vari\xc3\xabrend van lang en slank tot relatief kort met een iets langgerekte onderkaak. De opening van de bek is relatief klein en de tanden zijn klein. Een rij van kleine vinnetjes achter de rug- en aarsvin is ook kenmerkend voor deze vissen. bij deze vissen ontbreekt een zwemblaas. Ze kunnen maximaal 46 centimeter lang worden en er op deze vis wordt commercieel gejaagd.\n_START_SECTION_\nVerspreiding en leefgebied\n_START_PARAGRAPH_\nHet zijn zeevissen die leven in de epipelagische zone in tropische en gematigde wateren. De vissen springen vaak boven het oppervlak wanneer ze aan de oppervlakte zwemmen.\n_START_SECTION_\nEtymologie\n_START_PARAGRAPH_\nDe wetenschappelijke naam Scomberesocidae komt van het klassiek-Latijnse scomber en esox. In het klassieke Latijn wordt met scomber, met als nevenvorm scombrus, verwezen naar de makreel. Het is een leenwoord uit het Oudgrieks voor de makreel, namelijk \xcf\x83\xce\xba\xcf\x8c\xce\xbc\xce\xb2\xcf\x81\xce\xbf\xcf\x82 sk\xc3\xb3mbros. De Latijnse geschiedschrijver Plinius de Oudere gebruikt de naam esox, met de nevenvorm isox, om te verwijzen naar een soort snoek. Net zoals het Oudgrieks \xe1\xbc\xb4\xcf\x83\xce\xbf\xce\xbe is het woord terug te voeren naar een keltisch woord. Verwant is het Welsh eog, zalm.'