b'\n_START_ARTICLE_\nJacobus Frans Eduard Stuart\n_START_SECTION_\nVroege jaren\n_START_PARAGRAPH_\nZijn vader, Jacobus II van Engeland, was een koning uit het Huis Stuart die in de Glorious Revolution afgezet werd, omdat hij openlijk katholiek was en een mannelijke erfgenaam kreeg. Dit gebeurde ten voordele van zijn dochter Mary en haar echtgenoot Willem III van Oranje van de Nederlanden, die in zijn plaats koningin en koning van Engeland en Schotland werden. Hierna ging de lijn verder in het -protestantse- huis van Hannover._NEWLINE_De katholieke James III, zoals hij genoemd werd door zijn aanhangers, de Jacobieten, grootgebracht in Frankrijk, waar hij door Lodewijk XIV erkend was als rechtmatige koning. Ook werd hij als katholieke koning erkend door de paus.\n_START_SECTION_\nKans op de troon?\n_START_PARAGRAPH_\nToen de protestantse tak van de Stuarts uitstierf bij de dood van koningin Anne in 1714, kon Jacobus III geen koning worden op grond van de Act of Settlement 1701, die bepaalde dat enkel protestantse heersers in aanmerking kwamen voor de troonopvolging._NEWLINE_De troon ging over op Annes achterneef George I uit het Huis Hannover.\n_START_SECTION_\nDe eerste Jacobitische opstand\n_START_PARAGRAPH_\nJames Eduard Stuart liet het er niet bij, en viel in 1715 Schotland binnen. Alles leek The Old Pretender mee te zitten. Hij kreeg massale steun van de Schotten, al was die niet algemeen. Vooral de Lowlanders hadden veel liever George I._NEWLINE_James maakte echter fouten, en bleek geen goede leider. Ziekte maakte de ramp compleet. De opstand faalde, en James vluchtte terug naar Frankrijk.'