b'\n_START_ARTICLE_\nTriton geelkuifkaketoe\n_START_SECTION_\nTaxonomie\n_START_PARAGRAPH_\nDeze ondersoort werd in 1849 door Coenraad Jacob Temminck als aparte soort beschreven. De balgen van deze vogels werden in 1828 verzameld tijdens de expeditie naar Nieuw-Guinea in 1828, de eerste Nederlandse expeditie naar Nieuw-Guinea met een enigszins wetenschappelijk karakter. Salomon M\xc3\xbcller, die als natuuronderzoeker aan deze zeereis deelnam, noemde de vogel Cacatua galerita. Temminck was in 1849 echter van mening dat het een aparte soort was. Tijdens de expeditie in 1828 werd een houten fort gebouwd aan een daarvoor geschikte baai. Dat was aan de Tritonbaai, vernoemd naar het marineschip (een korvet) de Triton, vandaar ook de Triton geelkuifkaketoe.\n_START_SECTION_\nUiterlijk\n_START_PARAGRAPH_\nHet verenkleed van deze kaketoe is gelijk aan dat van de grote geelkuifkaketoe met als verschil dat de kuif breder en meer afgerond is en de oogring blauw van kleur is. Deze ondersoort is met een lengte van ongeveer 46 cm iets kleiner dan de nominaatvorm. Het gewicht van de vogel ligt rond de 650 gram. De krachtige snavel is iets kleiner dan de snavel van de nominaatvorm en is evenals de poten donkergrijs gekleurd.\n_START_SECTION_\nLeefgebied\n_START_PARAGRAPH_\nDe triton geelkuifkaketoe komt van Nieuw-Guinea, de Westelijke Papoea eilanden, de eilanden in Geelvinkbaai, Fergusson, Normanby, Goodenough, Woodlark eilanden. Verder is de vogel ge\xc3\xafntroduceerd op Ceremlaut en Goramlaug, Indonesi\xc3\xab en de Palau eilanden in de Stille Oceaan. Hij geeft de voorkeur aan open bosrijke gebieden. Eveneens worden ze soms waargenomen in mangroves en gecultiveerde gebieden..\n_START_SECTION_\nVoedsel\n_START_PARAGRAPH_\nHet voedsel van deze kaketoe bestaat uit zaden, bessen, bloemen, vruchten, wortels, insecten en larven..'