b"\n_START_ARTICLE_\nGroningen Seaports\n_START_PARAGRAPH_\nGroningen Seaports (GSP), van de jaren 1950 tot 1997 Havenschap Delfzijl genoemd, is de organisatie die het beheer voert over twee zeehavens in de Nederlandse provincie Groningen: de haven van Delfzijl en de Eemshaven, met de aangrenzende industriegebieden._NEWLINE_Tevens omvat Groningen Seaports twee in de gemeente Delfzijl gelegen binnenhavens: de Farmsumerhaven en de Oosterhornhaven.\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nHet bedrijf kent als beheerder van de zeehaven Delfzijl een lange geschiedenis. Tot 1819 was het beheer van de haven en zeewerken van de vesting Delfzijl in handen van de rijksoverheid. Tussen 1820 en 1897 had de gemeente Delfzijl het beheer over de haven van Delfzijl. De kleine gemeente kreeg voor het onderhoud gelden van het rijk, maar kon het uiteindelijk niet bekostigen. Daarop nam het rijk het beheer weer over en begon met een grootschalige uitbreiding van de havenwerken._NEWLINE_Na discussie over de vraag bij wie het beheer moest liggen, werd het bedrijf in 1911 overgedragen aan de provincie Groningen onder de naam 'Provinciaal Havenbedrijf'. Nadat er zout was gevonden onder de bodem van Heiligerlee en Tranendal, ontstond een omvangrijke industri\xc3\xable ontwikkeling in de haven van Delfzijl, die leidde tot een nieuwe, slagvaardiger organisatie waarmee beter op de ontwikkelingen kon worden ingespeeld: het 'Havenschap Delfzijl'. Deze organisatie was voor 50% in handen van het rijk, voor 30% van de provincie en voor 20% van de gemeente Delfzijl._NEWLINE_Daarop startte de omzetting van de Oosterhoek tot een grootschalig havencomplex, waarvoor de dorpen Oterdum, Heveskes en uiteindelijk ook Weiwerd van de kaart moesten verdwijnen. Borgsweer ontsprong de dans. De ontwikkeling verliep voorspoedig, waarop door het rijk en het havenschap de aanzet werd gegeven tot de aanleg van een nog grotere haven, de Eemshaven. De oliecrisis van 1973 gooide echter roet in het eten en de haven bleef lange tijd grotendeels leegstaan. Ook in de Oosterhoek, op de plek waar de drie gesloopte dorpen hadden gestaan, bleef de geplande industrialisatie achterwege. In de jaren 1980 ging het grondbedrijf van het havenschap daarop failliet en ontstond een discussie over de vraag wie de schulden van meer dan 220 miljoen gulden moest betalen. De rijksoverheid zocht ondertussen naar een manier om uit de organisatie te stappen. Nadat het kabinet-Lubbers II twee derde van de schulden voor zijn rekening nam, droeg de gemeente Hefshuizen (opgericht om de haven heen) het publiekrechtelijk eigendom over aan de haven._NEWLINE_In 1997 stapte de rijksoverheid geheel uit het havenschap en trad de gemeente Eemsmond (opvolger van Hefshuizen) toe als partner, waardoor het bedrijf sindsdien in handen is van de provincie en de gemeenten Delfzijl en Eemsmond. Sinds dat jaar wordt ook de naam Groningen Seaports gevoerd.\n_START_SECTION_\nDeelnemingen\n_START_PARAGRAPH_\nGroningen Seaports kent de onderstaande twee deelnemingen:_NEWLINE_- Fivelpoort, bedrijvenpark te Appingedam._NEWLINE_- Groningen Railport, railterminal te Veendam.\n_START_SECTION_\nDerivatenverliezen\n_START_PARAGRAPH_\nIn 2013 werd bekend dat Groningen Seaports voor honderden miljoenen euro's aan riskante financi\xc3\xable derivaten had afgesloten. Men had rentecontracten afgesloten zonder dat daar leningen tegenover stonden. Door de lage rente leidde dit tot speculatieverliezen van 12 miljoen euro aan kosten plus ruim 20 miljoen als onderpand, die jarenlang buiten de boeken waren gehouden. Voorlopig bestaan deze verliezen alleen op papier."