b'\n_START_ARTICLE_\nKopimisme\n_START_PARAGRAPH_\nHet kopimisme is een levensbeschouwing die het kopi\xc3\xabren en delen van informatie als een heilig doel ziet, net als communicatie op zich. De volgers van het kopimisme worden kopimisten genoemd._NEWLINE_Eind 2011 werd deze levensbeschouwing door de Zweedse overheid erkend als religie. De Kopimisten hadden op dat moment zo\'n 3.000 volgers, verspreid over tien landen. De opperpriester van de kopimisten is Isak Gerson, een filosofiestudent uit het Zweedse Uppsala. In Gersons eigen woorden:_NEWLINE_ "Een \'Kopimist\' of \'Kopimistische intellectueel\' is een persoon die de filosofische overtuiging heeft dat alle informatie vrij en zonder beperking verspreid zou moeten worden. Deze filosofie staat tegenover alle vormen van copyright en moedigt het zich toe\xc3\xabigenen van alle mediacontent aan, inclusief muziek, film, televisie en software."\n_START_SECTION_\nNaam\n_START_PARAGRAPH_\nDe naam kopimisme is afgeleid van de woorden copy en me die de wortels zijn van deze overtuiging en uitnodigen tot het kopi\xc3\xabren van informatie. Het woord "Kopimi" was voor het eerst te zien op een piratenforum. Isak Gerson, een van de oprichters, zag iets moois en theologisch in het concept "copy me" en betoogde dat het digitaal delen van informatie een fundamentele bezigheid is. Daarbij werd verwezen naar de eigenschap van eencelligen bij het ontstaan van het leven. Ze konden voortbestaan door zich te delen.\n_START_SECTION_\nControversen\n_START_PARAGRAPH_\nDe beide oprichters Gerson en Nipe hebben een verleden op het gebied van online activisme en waren belangrijke spelers in de Swedish Piracy Movement. Journalisten en overheidsfunctionarissen in Zweden hebben daarom gespeculeerd over hun werkelijke doelen bij de stichting van deze organisatie._NEWLINE_De organisatie kreeg in 2011 een negatieve reactie vanuit een aantal media en Christelijke bladen nadat een aanvraag werd ingediend om te worden geregistreerd als een religie. De Missionaire Kopimisme Kerk werd hierbij aangeduid als een politiek avontuur, een PR-stunt en een devaluatie van religie.'