b"\n_START_ARTICLE_\nArnold de Vries Robb\xc3\xa9\n_START_PARAGRAPH_\nArnoldus Abraham Cornelis (A.A.C.) de Vries Robb\xc3\xa9 (Voorburg, 22 oktober 1814 \xe2\x80\x93 Ede, 1 november 1881) was een Nederlands ingenieur van het Stoomwezen._NEWLINE_Hij was de zoon van Arnoldus Abraham de Vries Robb\xc3\xa9 (1770-1841), die in 1793 onderhandelaar is geweest in Parijs, lid van de Sansculotten te Sint-Omaars ambtenaar te 's-Gravenhage en lid van de Vrijmetselaarsorde Les Vrais Bataves. In 1809 werd Arnoldus sr. effectenhandelaar en bankier te 's-Gravenhage._NEWLINE_Arnoldus jr. trouwde op 14 oktober 1814 met Adriana Martina Egeling en kwam in 1832 in dienst van het Etablissement Fijenoord, waar Gerhard Moritz Roentgen toen directeur was. In 1840 werd hij hoofd van de werkplaats van de Hollandsche IJzeren Spoorweg-Maatschappij te Haarlem. In 1847 was hij betrokken bij de oprichting van het KIvI en in 1850 bij die van de Nederlandsche Telegraaf Maatschappij._NEWLINE_In 1849 werd hij benoemd tot inspecteur van stoomketels. Omdat dit werk steeds omvangrijker werd nam hij in 1853 ontslag bij de HIJSM en vestigde hij zich in 1854 te Ede. Op 28 mei 1869 kwam op zijn aandrang de Herziene Stoomwet tot stand. In 1876 werd hij hoofdingenieur en voerde supervisie over het Stoomwezen in het gehele land.\n_START_SECTION_\nSociaal werk\n_START_PARAGRAPH_\nDoordat Arnold in vele fabrieken kwam viel zijn oog op de misstanden aldaar, met name het werken der kinderen in de fabrijken, waar deze verpligt onderwijs zouden dienen te genieten opdat niet de fabrijkarbeiders, zowel physiek, intelectueel als moreel te gronde gaan. Overigens was ook de te vroege ontwikkeling van de geslachtsdrift, onder meer veroorzaakt doordat jongens en meisjes doorgaans door elkander werken, hem een bron van zorg. Deze zorg zal tevens gewekt zijn omdat zijn schoonfamilie artsen als Lucas Jacobus Egeling kende, alsmede vooraanstaande leden van Het R\xc3\xa9veil._NEWLINE_Op 30 september 1863 werd een Staatscommissie ingesteld die den toestand der kinderen in fabrieken arbeidende moest onderzoeken. Arnold werd voorzitter van deze commissie, die echter in de ogen van Arnold met te weinig ingrijpende maatregelen kwam. Hij schreef op 9 december 1867 hierover een brief aan de Minister, maar pas in 1874 werden betreffende maatregelen, in de vorm van het Kinderwetje van Van Houten, van kracht."