b'\n_START_ARTICLE_\nSchuttersgilden van Kortrijk\n_START_SECTION_\nKorte geschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nZoals overal in middeleeuws Europa begonnen mensen in steden zich te groeperen om een bepaalde hobby te beoefenen. Een populaire beweging was deze van de schuttersgilden. Hoewel de kerk in de 12e en 13e eeuw ferm tegen de gruwelijke kracht van de bogen was en het bezitten van een boog dan ook zwaar afstrafte bleef men deze geliefde sport beoefenen. Om dit fenomeen toch enigszins legaal te maken cre\xc3\xaberde men de schuttersgilden. Deze hadden speciale regels. Je had twee soorten schuttersgilden: de handbogen en de kruisbogen. Overal in Europa hadden beide wapens hun aanhangers. Ook in Kortrijk was dit niet anders.\n_START_SECTION_\nKruisbooggilde\n_START_PARAGRAPH_\nDe vroegst bekende gilde der kruisboogschutters had Sint-Joris als patroonheilige. Omdat men een patroonheilige eraan koppelde bouwde men hiervoor ook een kapel. Dit zorgde gemakkelijker voor bepaalde privileges. Dit gilde trainde op zondagen, hielden wedstrijden waarop deelnemers van andere steden af kwamen en zelf gingen ze ook naar andere steden. In 1440 gingen ze naar Gent en won de gilde twee zilveren bekers met felicitaties van hertog Filips de Goede. Om zich kenbaar te maken droegen ze een soort uniform. Dit was een scharlaken bovenkleed en een zwarte hoed. In de loop der eeuwen kwam de stad Kortrijk meer en meer tussen bij kosten die de gilde moest maken. Rond 1391 kwam er ook een afdeling voor jongere schutters.\n_START_SECTION_\nHandbooggilde\n_START_PARAGRAPH_\nDaarnaast had je ook de handbooggilde met Sint-Sebastiaan als patroonheilige. Zij hadden hun kapel in de Sint-Maartenskerk. In 1423 gaf Filips de Goede hen een keure. In die keure stonden niet enkel rechten zoals bestaansvrijheid en enige vergoedende geldsommen, maar ook plichten zoals plicht tot paraatheid in tijden van oorlog, bepaalde beperkingen in verband met de toetreding van de gilde, en verplichte aanvraag aan de hertog voor het mogen vergaderen zonder te schieten.'