b"\n_START_ARTICLE_\nDom Dwyer\n_START_SECTION_\nClubcarri\xc3\xa8re\n_START_PARAGRAPH_\nDwyer speelde in de jeugdopleiding van Norwich City. Hierna was hij actief voor Staines Town en King's Lynn. Bij die laatste clubs brak hij zijn voet driemaal en hij zocht hierop zijn heil in de Verenigde Staten. Hier werd Dwyer in 2012 aangetrokken door Sporting Kansas City. Zijn competitiedebuut maakte de aanvaller op 2 september 2012, toen met 2\xe2\x80\x931 gewonnen werd van Toronto FC. Dwyer mocht vier minuten voor tijd invallen voor C. J. Sapong. In 2013 werd de Engelsman met drie teamgenoten verhuurd aan Orlando City. Hier scoorde hij negentien keer in veertien competitieduels. Na zijn terugkeer kreeg Dwyer steeds meer speeltijd in Kansas en hij maakte ook meer doelpunten. Halverwege 2017, met een landstitel op zak, werd de spits definitief aangetrokken door Orlando City, inmiddels ook actief in de MLS. Begin 2018 ondertekende Dwyer een nieuwe verbintenis bij Orlando, tot eind 2020.\n_START_SECTION_\nInterlandcarri\xc3\xa8re\n_START_PARAGRAPH_\nDwyer maakte zijn debuut in het voetbalelftal van de Verenigde Staten op 1 juli 2017, toen met 2\xe2\x80\x931 gewonnen werd van Ghana. Hij mocht van bondscoach Bruce Arena in de basis starten. Na negentien minuten opende hij op aangeven van Jorge Villafa\xc3\xb1a de score. Via Kellyn Acosta en Asamoah Gyan werd de eindscore bereikt. Dwyer werd veertien minuten voor het einde van de wedstrijd gewisseld ten faveure van Jordan Morris. De andere debutanten dit duel waren Kelyn Rowe (New England Revolution) en Kenny Saief (KAA Gent). Hij werd opgenomen in de Amerikaanse selectie voor de Gold Cup 2017. Tijdens de eerste wedstrijd, tegen Panama (1\xe2\x80\x931), wist hij opnieuw doel te treffen. Hiermee werd hij de negende speler ooit die in zijn eerste twee interlands tot scoren kwam. Na de groepsfase werd Dwyer, net als Brad Guzan, Sean Johnson, Alejandro Bedoya, Cristian Roldan en Kelyn Rowe, vervangen in de selectie. Voor hen kwamen Tim Howard, Jesse Gonz\xc3\xa1lez, Michael Bradley, Darlington Nagbe, Jozy Altidore en Clint Dempsey in de selectie terecht. Op het eindtoernooi waren ook zijn toenmalige teamgenoten Matt Besler en Graham Zusi (beiden eveneens Verenigde Staten) actief. Uiteindelijk wonnen de VS het toernooi door Jamaica in de finale met 2\xe2\x80\x931 te verslaan."