b'\n_START_ARTICLE_\nKSK Beveren\n_START_SECTION_\nOprichting\n_START_PARAGRAPH_\nVoor het ontstaan van het uiteindelijke SK Beveren, waren er al clubs actief in Beveren. Op 8 september 1926 sloot de Beverse club Standaard Football Club Beveren-Waes zich aan bij de Belgische Voetbalbond en kreeg stamnummer 737 toegewezen. De club verdween echter op 28 mei 1931._NEWLINE_Op 1 juli 1934 richtte men in Beveren de club opnieuw op onder de naam Voetbalclub Sportkring Beveren. Een jaar later, op 6 september 1935, sloot deze club zich officieel aan bij de Belgische Voetbalbond onder de naam Sportkring Beveren-Waes en kreeg stamnummer 2300 toegewezen._NEWLINE_Tot 1949 bleef SK Beveren-Waas in de provinciale reeksen hangen. Dat jaar promoveerde men voor het eerst naar de Derde klasse. De club bleef er spelen tot men in 1960 degradeerde naar het nieuw gecre\xc3\xaberde Vierde klasse.\n_START_SECTION_\nPromotie van 4e klasse naar 1e klasse in 6 jaar tijd met de Gouden generatie\n_START_PARAGRAPH_\nNa drie jaar in Vierde klasse pakte SK Beveren-Waas er de titel in zijn reeks en kon het in \'63 terugkeren naar Derde klasse. De club maakte de daaropvolgende jaren een sterke opmars, in drie seizoenen Derde klasse pakte men ook daar de titel en promoveerde de club in 1966 naar Tweede klasse. Onder impuls van \'de Gouden generatie\' die bestond uit spelers als: Wilfried Van Moer, Paul Vangenechten, Jean Janssens, Omer Janssens, Roger Rogiers en Freddy Buyl. Trainer Guy Thys werd gecontracteerd en onder zijn leiding speelde SK Beveren-Waas zijn eerste jaar in Tweede kampioen. De club promoveerde zo in 1967 voor het eerst in haar bestaan naar Eerste Klasse, het hoogste nationale niveau in Belgi\xc3\xab. Ze dwong zelfs Europees voetbal af in het seizoen 1969-70 door vijfde te eindigen in de eindstand. Daardoor mocht ze in het seizoen 1970-71 aantreden in de Jaarbeursstedenbeker (de voorloper van de Uefacup), SK Beveren-Waas schakelde in de 2e ronde verrassend Valencia uit maar Arsenal was in de derde ronde een maatje te groot._NEWLINE_SK Beveren-Waas bleef in Eerste klasse tot 1972 en degradeerde toen terug naar Tweede, maar dankzij de titel kon men reeds na een jaar terugkeren naar Eerste klasse.\n_START_SECTION_\nEind \'70 begin \'80: de jaren van \'klein Anderlecht\'\n_START_PARAGRAPH_\nIn 1978 verkortte de club zijn naam tot Sportkring (SK) Beveren en dat markeerde het begin van de \'Gouden Jaren\'. In dat seizoen bereikte SK Beveren voor het eerst de finale van de Beker van Belgi\xc3\xab: de beker werd bovendien gewonnen door Charleroi met 2-0 te verslaan. Het daaropvolgende seizoen haalde SK Beveren zijn grootste succes tot dan toe in de competitie, de club werd voor het eerst in zijn bestaan landskampioen. Ook Europees was SK Beveren dat seizoen bijzonder succesvol, het schakelde Inter Milaan uit in de kwartfinale van de Europacup 2, door in San Siro 0-0 gelijk te spelen en thuis met 1-0 te winnen. Het verloor pas in de halve finale van FC Barcelona de latere winnaar van de Europacup 2, door uit en thuis met 1-0 te verliezen. Aan beide goals van Barcelona hingen echter een reukje, waaronder een onterecht gefloten penalty in het Camp Nou die de 1-0 inleidde, SK Beveren was zeker niet de mindere van deze Europese grootmacht. Mede hierdoor stond SK Beveren in die periode gekend als het \'klein Anderlecht\', het speelde met spelers als Jean-Marie Pfaff, Paul Vangenechten, Heinz Sch\xc3\xb6nberger, Erwin Albert, Marc Baecke, Albert Cluytens, Wim Hofkens, Jean Janssens, Eddy Jaspers en Freddy Buyl. In die periode wonnen Pfaff (1978) en Janssens (1979) de Gouden Schoen en kroonde Albert zich tot Topschutter van Eerste klasse. In 1980 volgde een tweede bekerfinale die echter met 2-1 verloren werd van Waterschei. _NEWLINE_Verschillende spelers maakte het tot Belgisch international, met Pfaff, Baecke en Van Moer werden zelfs 3 spelers geselecteerd voor het Wereldkampioenschap voetbal 1982 in Spanje. _NEWLINE_In 1983 bereikte SK Beveren voor de derde maal in vijf jaar tijd de finale van de Beker van Belgi\xc3\xab, en won het zijn 2e beker door Club Brugge met 3-1 te verslaan in een met 45.000 toeschouwers uitverkocht Heizelstadion. In 1984 werden SK Beveren voor de 2e keer Kampioen van Belgi\xc3\xab met spelers als Heinz Sch\xc3\xb6nberger, Ronny Martens, Erwin Albert, Marc Baecke, Peter Creve, Filip De Wilde, Julien Lodders, Eddy Jaspers, Danny Pfaff en Paul Theunis. Bij het 50-jarige bestaan in 1984 kreeg de club de Koninklijke titel en ging het voortaan als Koninklijke Sportkring (KSK) Beveren verder, deze naamsverandering bracht echter niet het succes zoals de vorige naamsverandering dit wel bracht.\n_START_SECTION_\nEind \'80 en \'90: neergang\n_START_PARAGRAPH_\nNa het kampioenschap van 1984 vertrokken de beste spelers en waren er veel op het einde van hun carri\xc3\xa8re, hierdoor zakte het niveau en werden de resultaten steeds slechter. Uitschieter was een 4e Finale in de Beker van Belgi\xc3\xab \'85, deze werd na de gebeurtenissen van het Heizeldrama de week ervoor in het Constant Vanden Stockstadion gespeeld, na een discutabele penalty in de allerlaatste minuut van de reguliere speeltijd bleef het 1-1 en werd na het nemen van strafschoppen verloren van Cercle Brugge. In 1990 zakte men na een onafgebroken verblijf van 17 jaar in de hoogste afdeling terug naar Tweede klasse. Het verblijf in Tweede klasse bleef echter beperkt tot \xc3\xa9\xc3\xa9n seizoen. Dankzij coach Johan Boskamp bracht KSK Beveren voor het eerst sinds lang weer aanvallend voetbal en was er terug sfeer in het Freethiel stadion. Het betekende ook de doorbraak van Peter van Vossen die een transfer naar Anderlecht wist te versieren en 3 jaar later als eerste ex-Beverenspeler met Ajax de Champions League wist te winnen. In het seizoen 1992/93 scoorde Marnik Bogaerts het duizendste doelpunt van KSK Beveren in de eerste klasse. Boskamp legde de basis voor een korte opleving die echter in 1996 abrupt werden afgebroken doordat KSK Beveren opnieuw voor \xc3\xa9\xc3\xa9n seizoen degradeerde naar Tweede klasse. KSK Beveren was door financi\xc3\xable problemen niet in staat zijn beste spelers te behouden, waardoor het niveau jaar na jaar verder daalde. De jaren die daar op volgden kon KSK Beveren zich telkens op het nippertje van degradatie redden.\n_START_SECTION_\nBegin 2000: de wederopstanding met de Ivoriaanse spelers\n_START_PARAGRAPH_\nTijdens het seizoen 2001/02 eindigde KSK Beveren op de achttiende plaats maar werd gered van degradatie doordat Eendracht Aalst en RWDM geen licentie kregen. Voorzitter Frans van Hoof benoemde hierop Jean-Marc Guillou tot technisch directeur en gaf hem grote vrijheid inzake het beleid van de club. KSK Beveren dat financieel en sportief zwaar in de problemen zat herleefde de daarop volgende seizoenen dankzij de komst van vele jonge Ivoriaanse spelers uit de voetbalacademie ASEC Mimosas van Guillou  uit Abidjan, (Ivoorkust). En een door Guillou verwezenlijkte samenwerking met Arsenal waar zijn vriend Ars\xc3\xa8ne Wenger trainer was, hierdoor werden spelers zoals Graham Stack en Igors Stepanovs aan KSK Beveren verhuurd. Echter werd van begin af aan duidelijk dat de samenwerking met Arsenal niet bracht wat er van verwacht werd, zo werden met mondjesmaat spelers van mindere kwaliteit in Beveren gestald. Gelukkig waren de jonge Ivoriaanse spelers van een uitzonderlijk hoog niveau. Sommigen van hen kwamen na hun doorgang bij KSK Beveren bij de absolute Europese top terecht, zoals Ebou\xc3\xa9 en Gervinho bij Arsenal, Boka bij Stuttgart en Romaric bij Sevilla om de belangrijkste te noemen. Yaya Tour\xc3\xa9 wist zelfs met FC Barcelona de Champions League 2009 te winnen en werd zo de tweede ex-Beveren speler die de hoogste Europese prijs won._NEWLINE_In het seizoen 2003/04 speelde KSK Beveren voor de 5e keer in zijn bestaan een finale van de Beker van Belgi\xc3\xab, de tegenstander was Club Brugge de Finale vond plaats in het Koning Boudewijnstadion. SK Beveren verloor met 4-2, maar kreeg toch een ticket voor de UEFA Cup omdat Club Brugge tweede was geworden in de competitie en naar de voorrondes van de Champions League mocht. KSK Beveren slaagde erin de 1e ronde van het Uefa Cup seizoen 2004-05 te overleven en door te stoten naar de pouleronde. Mede door een gebrek aan ervaring kon KSK Beveren geen enkele wedstrijd winnen en werd het uitgeschakeld.  De met 1-0 verloren match op Heerenveen op 15 december 2005 staat te boek als de laatste Europese wedstrijd van KSK Beveren.\n_START_SECTION_\nEind 2000: het begin van het einde\n_START_PARAGRAPH_\nOp 9 maart 2006 werden trainer Vincent Dufour en manager Jean-Marc Guillou aan de deur gezet. Edy de Bolle promoveerde daardoor voorlopig van hulptrainer tot hoofdtrainer. Voor seizoen 2006/07 werd Walter Meeuws aangetrokken als de nieuwe trainer. Hij werd in maart 2007 echter op non-actief gezet na slechte resultaten. Edy De Bolle nam over tot het einde van het seizoen, dat moeilijk verliep. Vooral in de terugronde haalde de club nauwelijks resultaten, en haalde slechts een overwinning binnen. In mei, kort voor het seizoenseinde, werd er gesproken met KSC Lokeren over een mogelijke fusie, met het doel een sterke club in het Waasland te vormen, wat op verzet van veel supporters stuitte. Deze onderhandelingen sprongen uiteindelijk af. Na 3-2-verlies op Sint-Truidense VV op de allerlaatste speeldag, zakte Beveren naar de laatste plaats in de competitie, en degradeerde zo na tien seizoenen terug naar Tweede Klasse._NEWLINE_Als daler begon Beveren aan het seizoen 2007/08 bij het kransje favorieten voor promotie, en na een aarzelende start onder coach en oud-international Alex Czerniatynski werkte Beveren zich tot op een plekje tussen de eindrondekandidaten. De goals van nieuwkomer Ebrahim "Ibou" Savaneh speelden daar een niet verwaarloosbare rol bij, hij werd uiteindelijk met 21 competitiedoelpunten tweede in de topschuttersranking. Beveren had echter nog steeds geldzorgen, en de kern bestond intussen uit meer en meer jeugdspelers die hun kans kregen. Mede hierdoor kreeg Beveren in de terugronde een terugval te verwerken, en eindigde de ploeg uiteindelijk pas op een gedeelde negende plaats. Via de actie "KSKB ol\xc3\xa9" werd er echter zo\'n 600.000 euro ingezameld om het seizoen uit te doen. Voorzitter Dirk Verelst kon dus verdergaan met zijn plannen. Na dit seizoen verdwenen de laatste Ivorianen en werd er voor velen een tijdperk afgesloten._NEWLINE_Tezamen met het aanwerven van twee oud-Beverenspelers, Marc Van Britsom en Heinz Sch\xc3\xb6nberger, als hulptrainers en enkele transfers werd een signaal gegeven aan de supporters dat Beveren zich niet wou neerleggen bij een kleurloos bestaan in Tweede Klasse. Het seizoen 2008/09 leek echter wel een herhaling van het vorige. De ploeg kon in de beslissende fase van het kampioenschap opnieuw geen vuist maken, en zakte naar het einde van het seizoen steeds verder weg naar de middenmoot van het klassement. Hoewel voorzitter Verelst tijdens de winterstop vier aankopen (Cousin, Kokot, Lacroix, Mulisa) had gedaan die de club moesten verzekeren van ten minste de eindronde, bleek er geen fut meer te zitten in het elftal van Czernia. Beveren leek in vrije val, en de vaak gecontesteerde coach werd nog voor het einde van het seizoen de deur gewezen. Beveren strandde op een 13de stek.\n_START_SECTION_\n2010: het einde van de eerste ploeg\n_START_PARAGRAPH_\nIn 2009 probeerde men door Johan Boskamp terug naar de club te halen en hem voor 3 seizoenen te laten tekenen een driejarenplan op te stellen, waarbij een grote rol was weggelegd voor Belgische jeugdspelers. Johan Boskamp werd echter op 27 december 2009 ontslagen wegens tegenvallende resultaten mede veroorzaakt door zijn lange afwezigheid door het oplopen van een ernstige longinfectie. Het ambitieuze KSK Beveren stond op dat moment op de voorlaatste plaats in de Belgische Tweede klasse. Boskamp werd ad interim vervangen door David Penneman. Op 22 april 2010 raakte bekend dat KSK Beveren geen licentie voor Tweede klasse zou aanvragen, de club degradeerde vrijwillig naar Derde klasse. Onder druk van de Beverense burgemeester Marc Van de Vijver werd beslist om in het voorjaar van 2010 de eerste ploeg en de jeugdploegen te fuseren met RS Waasland, het Beverense gemeentebestuur eigenaar van het Freethiel stadion weigerde om te blijven investeren in de infrastructuur indien de club in Derde klasse zou aantreden. Uiteindelijk werd de fusie uitgesteld tot na het seizoen 2010/11, omdat de aanvraag volgens de reglementen van de Belgische Voetbalbond niet tijdig was ingediend. In plaats daarvan besliste KSK Beveren om het daarop volgende seizoen niet langer met een eerste ploeg in de competitie aan te treden maar enkel met zijn jeugdploegen. RS Waasland vroeg een naamsverandering aan als KVRS Waasland - SK Beveren. Sinds het seizoen 2010/11 maakt de nieuwe \'fusieploeg\' (toen nog niet officieel door de reglementen van de Belgische Bond) gebruik van de infrastructuur van Beveren en kwam mede daardoor een einde aan het 75-jarige bestaan van het eerste elftal van KSK Beveren._NEWLINE_Het stamnummer werd echter niet geschrapt: KSK Beveren is in 2009 begonnen met een damesploeg, waardoor de club met stamnummer 2300 nog steeds actief is. Enkele jaren later was KSK Beveren zo zelfs weer terug op het nationale niveau._NEWLINE_In januari 2011 richtten supporters van KSK Beveren die zich niet konden vinden met het verdwijnen van de originele mannenclub de vzw Eskabee 1935 op, om SK Beveren te laten herleven als een volwaardige voetbalclub. De vzw Eskabee 1935 slaagde in zijn opzet en sloot zich aan bij de KBVB met de nieuwe voetbalclub Yellow Blue Beveren en stamnummer 9577. Vanaf 2011/12 ging die club van start op het allerlaagste niveau, Vierde provinciale.'