b'\n_START_ARTICLE_\nHof van Busleyden\n_START_PARAGRAPH_\nHet Hof van Busleyden is een stadspaleis in Mechelen in vroege renaissancestijl, gebouwd begin 16e eeuw voor Jeroen van Busleyden. Het is quasi heropgebouwd in de jaren 30 en in 2018 heropend als Museum Hof van Busleyden.\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nDe Luxemburgse geleerde Busleyden was onder Filips de Schone lid en rekwestmeester geworden van de Grote Raad van Mechelen (1504), waar zich ook het hof van aartshertogin Margaretha bevond. In datzelfde jaar werd hij priester en kanunnik van Sint-Rombouts. Hij nam deel aan de hoge politiek en diplomatie, en ontpopte zich tot een humanist en mecenas. Aan de Katholieke Universiteit Leuven stichtte hij het Collegium Trilingue, kweekplaats van nieuw leven in wetenschap en kunst._NEWLINE_Vanaf 1503 liet hij met stedelijke subsidies een riante residentie bouwen in Mechelen (bewoonbaar in 1507 maar nog niet af in 1516). Het gebouw, in een overgangsstijl van late gotiek naar vroege renaissance, werd voltooid door architect Rombout II Keldermans. Waarschijnlijk maakte zijn vader Antoon de eerste plannen. Busleyden had het gebouw verkregen uit de nalatenschap van zijn broer Frans, die het zelf gekocht had van Joos Vranx (1496). Hij voegde er een aanpalend stuk grond aan toe, gekocht van Jan van Ophem (1506). De palazzo van Busleyden werd al snel beroemd vanwege de banketten die hij er hield. Adriaan Boeyens was er te gast, lang voor hij paus werd. Ook bevriende intellectuelen als Erasmus, Cuthbert Tunstall en Thomas Morus kwamen over de vloer. De laatste begon er te schrijven aan zijn Utopia en liet ook een hymne na over de magnifieke residentie, waarin hij zong dat "enkel de hand van Daedalus" verantwoordelijk kon zijn voor zo\'n oordeelkundig gebouwd huis._NEWLINE_Na de dood van Busleyden verkochten zijn erfgenamen het paleis in 1518 aan Jacqueline de Boulogne, weduwe van Jean le Sauvage. Het hof kwam in 1589 in het bezit van Karel III van Cro\xc3\xbf (een van zijn titels, hertog van Aarschot, leidde tot de alternatieve naam Hof van Aarschot). Al in 1608 nam de familie van Varick-de Rovelasca het paleis over, maar ook dit was van korte duur. Het werd in 1619 verworven door Wenzel Coeberger om er een van zijn Bergen van Barmhartigheid onder te brengen. Dit pandjeshuis bevond zich langs de huidige Frederik de Merodestraat en bleef functioneren tot 1914._NEWLINE_In dat jaar brandde het gebouw af na de hevige beschietingen op Mechelen (Duitse in augustus en Belgische in september). Daken, toren, glasramen en muurschilderingen op de eerste verdieping waren vernield en enkel de muren stonden nog overeind. De heropbouw verliep van 1930 tot 1938 onder leiding van A. Winner. Hij bleef vrij getrouw aan het origineel, behalve de toevoeging van een torenspits. Voortaan kreeg het gebouw een museale functie: het Stedelijk Museum Hof van Busleyden (ingehuldigd door koning Leopold III op 31 juli 1938). Sinds 2010 wordt het museum gerestaureerd en uitgebreid, om in 2018 terug open te gaan. In de voormalige paleistuin komt een ondergrondse tentoonstellingsruimte. Tot dan organiseert Musea & Erfgoed Mechelen tijdelijke tentoonstellingen en projecten in het Hof van Busleyden.\n_START_SECTION_\nBeiaard\n_START_PARAGRAPH_\nDe Beiaardschool Jef Denyn in Mechelen heeft ook onderdak gevonden in het Hof van Busleyden. In de bovenste ruimte van de renaissancetoren bevindt zich de oefenbeiaard (met een gewicht van 2541 kg) van dit instituut. De 49 klokken op basis c2 (420kg) werden in 1953 door Marcel Michiels jr. uit Doornik gegoten. Het spel wordt hoofdzakelijk bespeeld door studenten van de beiaardschool die er op kunnen oefenen. Dit kleine beiaardje is naar de huidige maatstaven matig van stemming. Vooral de inwendige stemming van de klokken zou verbeterd kunnen worden.'