b"\n_START_ARTICLE_\nSteve Douglas (musicus)\n_START_SECTION_\nJeugd\n_START_PARAGRAPH_\nDouglas besloot aan het begin van de jaren 50 tenorsaxofoon te gaan leren, nadat hij Pachuco Hop van Chuck Higgins had gehoord. Na een korte periode bij de marine begon hij te spelen in de begeleidingsband van Duane Eddy. Een jaar later richtte hij zijn eigen band op, waarin Phil Spector zong en gitaar speelde.\n_START_SECTION_\nCarri\xc3\xa8re\n_START_PARAGRAPH_\nToen Spector tijdens de jaren 60 naar New York verhuisde om producer te worden, contracteerde hij Douglas, zodat deze op enkele opnamen van The Crystals en The Ronettes speelde. Douglas keerde later terug naar Los Angeles, maar speelde in elk geval later nog voor Spector op diverse opnamen. Naast tenorsaxofoon, leerde hij ook baritonsaxofoon, dwarsfluit en percussie._NEWLINE_Toen Spector in 1966 weiniger dan voorheen ging produceren, kreeg Douglas telefoontjes van verschillende bands van de westkust. Douglas is te horen op albums van The Beach Boys en Jan & Dean. Ook begeleidde hij The Ventures bij Walk Don't Run en The Routers bij Let's Go (Pony). Twee jaar werkte hij bovendien als labelmanager in de single-afdeling van Capitol Records, waar hij onder andere Bobby Darin produceerde._NEWLINE_Wegens gezondheidsklachten kon hij aan het begin van de jaren 70 niet meer zoveel jobs aannemen. Hij begon nu ook solo-albums te publiceren. Een daarvan, The Music of Cheops, nam hij in de koningskamer van de piramide van Cheops op. Verder speelde Douglas tijdens de jaren 70 en 80 bij producties van Bob Dylan, Ry Cooder, de Ramones, Mink DeVille en Mickey Hart.\n_START_SECTION_\nOverlijden\n_START_PARAGRAPH_\nSteve Douglas overleed op 19 april 1993 op 54-jarige leeftijd aan de gevolgen van asystolie, toen hij zich voorbereidde voor een sessie met Ry Cooder. Hij werd in 2003 postuum opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame in de categorie Sidemen."