b'\n_START_ARTICLE_\nTitanium(III)chloride\n_START_SECTION_\nSynthese\n_START_PARAGRAPH_\nTitanium(IV)chloride kan worden gereduceerd tot titanium(III)chloride. Daarnaast vormt de reactie tussen het metaal en zoutzuur een syntheseroute naar deze verbinding. In de handel is titanium(III)chloride verkrijgbaar als mengsel met aluminiumchloride. Scheiding van het mengsel is mogelijk met behulp van THF, waarbij titanium(III)chloride als THF-complex verkregen wordt.\n_START_SECTION_\nOpslag en ontleding\n_START_PARAGRAPH_\nTitanium(III)chloride en de meeste van zijn complexen worden in een inerte atmosfeer bewaard om reactie met zuurstof te voorkomen. De langzame ontleding van aan lucht blootgesteld titanium(III)chloride kan aanleiding geven tot verwarrende resultaten, zoals bij reductieve koppelingsreacties.\n_START_SECTION_\nElektronenstructuur\n_START_PARAGRAPH_\nIn titanium(III)chloride beschikt elk titaniumatoom over \xc3\xa9\xc3\xa9n d-elektron, waardoor titanium(III)verbindingen paramagnetisch zijn. Dat wil zeggen dat de verbindingen door een magneet worden aangetrokken. Dit in tegenstelling tot de trihaliden van de zwaardere metalen in dezelfde groep van het periodiek systeem (hafnium en zirkonium). Zij zijn diamagnetisch en vormen dimeren (een ongepaard elektron op elk metaalatoom wordt hierbij in een metaal-metaalbinding gebruikt)._NEWLINE_Oplossingen van titanium(III)chloride zijn violet, het gevolg van het aanslaan van het d-elektron. De kleur is slechts zwak: de overgang is verboden volgens de Lapporte-selectieregel.\n_START_SECTION_\nStructuur\n_START_PARAGRAPH_\nVan titanium(III)chloride zijn minstens vier polymorfe vormen bekend. In alle varianten bevindt titanium zich in een octa\xc3\xabdrische omringing. De verschillen tussen de vormen zijn zowel kristallografisch als magnetisch van aard. \xce\xb2-TiCl\xe2\x82\x83 kristalliseert uit in bruine naalden. De structuur bestaat uit TiCl\xe2\x82\x86-octa\xc3\xabders, die tegenover elkaar liggende zijden zodanig delen dat de afstand tussen twee titaniumatomen 291 pm bedraagt. Deze korte afstand tussen de metaalatomen wijst op een sterke onderlinge interactie._NEWLINE_De drie violette gelaagde vormen, genoemd naar hun kleur en neiging tot schilferen, worden aangeduid als \xce\xb1-, \xce\xb3- en \xce\xb4-TiCl\xe2\x82\x83. In \xce\xb1-TiCl\xe2\x82\x83 vormen de chloride-ionen een hexagonale dichtste stapeling. In \xce\xb3-TiCl\xe2\x82\x83 wordt een kubische dichtste stapeling gevonden. Onregelmatigheden in de stapeling geven aanleiding tot de \xce\xb4-vorm, een intermediair tussen de \xce\xb1- en \xce\xb3-vorm. De TiCl\xe2\x82\x86-eenheden hebben een ribbe gemeenschappelijk, de onderlinge afstand tussen twee titaniumatomen bedraagt 360 pm. Deze grote afstand verhindert directe metaal-metaalinteracties.\n_START_SECTION_\nToepassingen\n_START_PARAGRAPH_\nTitanium(III)chloride wordt veel gebruikt als Ziegler-Natta-katalysator. Het katalytisch effect is sterk afhankelijk van welk van de polymorfen gebruikt wordt, evenals van de synthesemethode. Titanium(III)chloride wordt in de organische synthese aangewend als reducerend reagens bij koppelingsreacties, vaak in combinatie met zink. Zo kunnen oximen bijvoorbeeld tot imines worden gereduceerd._NEWLINE_In de titanometrie worden titanium(III)chloride-oplossingen als sterke reductiemiddelen toegepast bij bepaling van ijzer(III), chromaten, chloraten en perchloraten.'