b'\n_START_ARTICLE_\nPaul Ladmirault\n_START_SECTION_\nLevensloop\n_START_PARAGRAPH_\nLadmirault kreeg in zijn jonge jaren les voor piano, orgel en viool. Op achtjarige leeftijd componeerde hij een eerste sonate voor viool en piano. Al gedurende zijn tijd op het Lyc\xc3\xa9e Georges-Clemenceau in Nantes componeerde hij zijn eerste opera in drie bedrijven Gilles de Rais, die op 18 mei 1893 in de Salle des Beaux-Arts in Nantes in premi\xc3\xa8re ging. Vanaf 1895 studeerde hij aan het Conservatoire national sup\xc3\xa9rieur de musique in Parijs bij Antoine Taudou (harmonie), Andr\xc3\xa9 Gedalge (contrapunt en fuga) en vanaf 1897 bij Gabriel Faur\xc3\xa9 (compositie). Hij orkestreerde enkele werken van Faur\xc3\xa9 en vond spoedig waardering bij zijn medestudenten Maurice Ravel, Florent Schmitt, Louis Aubert, Jean Roger-Ducasse en George Enescu._NEWLINE_In 1903 componeerde hij zijn Suite bretonne in drie delen en daarna Broc\xc3\xa9liande au matin. Beide werken waren geadapteerd uit materiaal van zijn tweede opera Myrdhin, die nooit werd uitgevoerd. Zijn muziek wordt gekenmerkt door zijn gehechtheid aan Bretagne en het hele landschap. Voorbeelden hiervan zijn te vinden in de Rhapsodie ga\xc3\xa9lique, La Bri\xc3\xa8re, En For\xc3\xaat en in de Symfonie in C majeur._NEWLINE_Omdat hij de Bretonse taal sprak kon hij worden toegelaten als bard in de Gorsedd de Bretagne (Breudeuriezh Drouized, Barzhed hag Ovizion Breizh (de \'Broederschap van dru\xc3\xafden, barden en ovaten in Bretagne\'), waar hij de bardennaam "Oriaf" kreeg. Hij kon zich ook uitdrukken in de andere, in Bretagne nog minder gesproken, Keltische taal Gallisch. In 1910 richtte hij samen met Louis Aubert de Vereniging van Bretonse componisten (L\'Association des compositeurs bretons) op, de zogenaamde Bretonse cohorte (La Cohorte bretonne). Hiertoe behoorden ook de componisten Joseph Guy Ropartz, Paul Le Flem , Charles-Augustin Collin, Maurice Duhamel, Paul Martineau en Louis Vuillemin. Aan het einde van de Eerste Wereldoorlog bestond deze cohorte officieel niet meer._NEWLINE_Gedurende de oorlog diende hij vier en een half jaar in het Franse leger. Na de oorlog keerde hij terug naar de familieresidentie in Kerbili \xc3\xa0 Camo\xc3\xabl in Bretagne. Hier werd hij in 1920 benoemd tot docent voor contrapunt en fuga aan het Conservatoire \xc3\xa0 rayonnement r\xc3\xa9gional de Nantes in Nantes. Ladmirault werkte eveneens als muziekcriticus voor het magazine Chanteclair._NEWLINE_Hij pleitte voor een culturele autonomie van Bretagne tegen het Parijse centralisme en werd lid van de Bretonse Nationale Partij (Parti national breton) en van de artistieke groep Seiz Breur, waarin spoedig hierna ook Georges Arnoux en later Paul Le Flem meewerkten. In 1929 richtte hij samen met de hoogleraar farmacie \xc3\x89douard Gu\xc3\xa9guen de Keltische kring van Nantes (Cercle Celtique de Nantes) op, een van de oudste kringen van Bretagne. Hij werd ook dirigent van een zangvereniging._NEWLINE_Het compositorische werk van Ladmirault leent uitbundig vanuit de Keltische legende, zoals het ballet Pr\xc3\xaatresse de Korydwen of het symfonisch gedicht La Bri\xc3\xa8re, dat ook in de gelijknamige film van L\xc3\xa9on Poirier wordt gebruikt, en ontleend is aan de roman van zijn vroegere klasgenoot op het "Lyc\xc3\xa9e Georges-Clemenceau" Alphonse de Ch\xc3\xa2teaubriant. In 1920 dirigeert Ren\xc3\xa9-Emmanuel Baton de premi\xc3\xa8re van zijn Rapsodie ga\xc3\xa9lique in het kader van de "Concerts Pasdeloup". Ladmirault is vooral bekend om zijn symfonische gedichten. Het grootste succes oogstte de uitvoering van zijn symfonisch gedicht En For\xc3\xaat door het Orchestre de Paris onder leiding van Eug\xc3\xa8ne Bigot in 1932. Het werd zowel door het publiek als door de muziekcritici enthousiast ontvangen. Ladmirault schreef ook prachtige werken voor kerkmuziek, zoals de Messe br\xc3\xa8ve, die hij componeerde ter gelegenheid van de wijding van zijn zoon Daniel. Op advies van Claude Debussy werd hij lid van de Soci\xc3\xa9t\xc3\xa9 Nationale de Musique. Gedurende de Wereldtentoonstelling van 1937 werd hij met een gouden medaille bekroond.\n_START_SECTION_\nTrivia\n_START_PARAGRAPH_\nIn de Franse stad Nantes is een plein naar hem vernoemd: Place Paul-\xc3\x89mile Ladmirault.'