b"\n_START_ARTICLE_\nBadger (band)\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nHet debuutalbum One Live Badger (1973) bevatte, net als bij de eerste Yes-albums, lange instrumentale stukken, die echter niet goed aankwamen bij het publiek. Op zoek naar nieuwe inspiratie vonden Kaye en Dyke de gitarist Paul Pilnick, als vervanger van David Foster. Tezelfder tijd werd Dykes oude compagnon Kim Gardner gecontracteerd als bassist. De zoektocht naar een frontman en songwriter eindigde bij Jackie Lomax uit Liverpool, die zich voorheen met The Undertakers en als solo-artiest bij het Beatles-label Apple Records verdienstelijk had gemaakt. Lomax transformeerde Badger van een progressieve rockband naar een soul-geori\xc3\xabnteerde R&B-band en schreef alle songs voor de tweede lp van de band White Lady (1974). Het album werd in New Orleans opgenomen in de studio van Allen Toussaint. De band werd echter na een optreden in de Croydon's Fairfield Hall als voorgroep van het Electric Light Orchestra ontbonden._NEWLINE_Daarna ging Lomax verder met zijn solocarri\xc3\xa8re en nam verdere albums op voor Capitol Records en Warner Bros.. Samen met Rod Stewart werkte hij als studiomuzikant aan de lp Foolish Behaviour. Roy Dyke werkte aan projecten in het Cafe Society, samen met Pat Travers en Chris Barber, terwijl Tony Kaye na korte optredens bij The Detectives en Badfinger in 1983 terugkeerde naar Yes. Paul Pilnick is actief bij bands als Deaf School en Joe Egan, terwijl Kim Gardner sessie-bassist is bij Dwight Twilley."