b"\n_START_ARTICLE_\nBabiroessa's\n_START_SECTION_\nKenmerken\n_START_PARAGRAPH_\nHet meest opvallende kenmerk van de babiroessa's zijn de bovenste hoektanden, die door de huid van de snuit omhoog groeien en naar achteren, richting het gezicht, krommen. Dit komt enkel voor bij mannetjes, en de functie ervan is onbekend. De tanden zijn te broos om bij gevechten te worden gebruikt en breken gemakkelijk af. Bij mannetjes steken ook de hoektanden in de onderkaak uit de bek.\n_START_SECTION_\nLeefwijze\n_START_PARAGRAPH_\nBabiroessa's leven in regenwouden, nabij rivieren en meren. Ze kunnen goed zwemmen. Het zijn omnivoren, maar bladeren en vruchten vormen het grootste gedeelte van het dieet. Het zijn waarschijnlijk sociale dagdieren. Soms vormen ze gemengde groepen met Celebeswrattenzwijnen (Sus celebensis).\n_START_SECTION_\nVoortplanting\n_START_PARAGRAPH_\nAnders dan andere varkens krijgt de babiroessa in de regel slechts \xc3\xa9\xc3\xa9n big per worp, zelden twee of drie. Deze biggen hebben ook geen gestreepte vacht.\n_START_SECTION_\nVijanden\n_START_PARAGRAPH_\nJonge babiroessa's kunnen ten prooi vallen aan pythons en civetkatten, maar over het algemeen hebben de dieren geen natuurlijke vijanden. Dit verklaart misschien de kleine worpen.\n_START_SECTION_\nVerspreiding\n_START_PARAGRAPH_\nDeze soort komt enkel voor op Celebes en de naburige eilanden(groepen) Togian, Sula en Buru."