b'\n_START_ARTICLE_\nPrimera Divisi\xc3\xb3n 1935 (Uruguay)\n_START_SECTION_\nCompetitie-opzet\n_START_PARAGRAPH_\nAlle clubs speelden tweemaal tegen elkaar. De ploeg met de meeste punten werd kampioen. Dit seizoen werden er minder wedstrijden gespeeld dan de voorgaande jaren (1932\xe2\x80\x931934); toen speelden de clubs driemaal tegen elkaar.\n_START_SECTION_\nKwalificatie voor internationale toernooien\n_START_PARAGRAPH_\nDit seizoen waren er geen internationale bekers waar Uruguayaanse clubs zich voor kwalificeerden. De Copa Ricardo Aldao (afgekort tot Copa Aldao) die sinds 1913 onregelmatig werd betwist tussen de landskampioenen van Argentini\xc3\xab en Uruguay, werd dit jaar niet gespeeld.\n_START_SECTION_\nTorneo de Honor\n_START_PARAGRAPH_\nVoorafgaand aan het seizoen werd voor het eerst het Torneo de Honor gespeeld tussen de ploegen in de Primera Divisi\xc3\xb3n. Deze eerste editie werd gewonnen door Club Nacional de Football.\n_START_SECTION_\nEerste seizoenshelft\n_START_PARAGRAPH_\nNacional was de titelverdediger. Zij waren de afgelopen twee seizoenen kampioen geworden. Indien ze dit jaar de titel voor de derde keer op rij zouden winnen, dan mochten ze de wisselbeker houden. De competitie begonnen ze met drie overwinningen, net zoals rivaal CA Pe\xc3\xb1arol. De vierde speelronde verloor Nacional van IA Sud Am\xc3\xa9rica, waardoor Pe\xc3\xb1arol (dat wel won) nu alleen koploper werd. De daaropvolgende speelrondes bleef Pe\xc3\xb1arol aan de leiding, hoewel ze na hun eerste puntverlies (een nederlaag tegen CA River Plate) de koppositie tijdelijk moesten delen met Montevideo Wanderers._NEWLINE_De achtste speelronde speelden Nacional en Pe\xc3\xb1arol tegen elkaar. Deze wedstrijd, op 14 juli, werd met 2\xe2\x80\x931 gewonnen door koploper Pe\xc3\xb1arol. Hierdoor vergrootten de Aurinegros hun voorsprong. Uiteindelijk be\xc3\xabindigden ze de eerste seizoenshelft met zestien punten. Nacional had dertien punten en Montevideo Wanderers stond derde met twaalf punten. CA Bella Vista stond laatste. Na acht nederlagen hadden ze tegen Wanderers hun eerste punt van de competitie gepakt.\n_START_SECTION_\nTweede seizoenshelft\n_START_PARAGRAPH_\nDe tweede helft van de competitie begon voor Pe\xc3\xb1arol en Nacional met twee overwinningen. Tijdens de twaalfde speelronde speelde Pe\xc3\xb1arol met 1\xe2\x80\x931 gelijk tegen Montevideo Wanderers. Omdat Nacional wel won, slonk de voorsprong van Pe\xc3\xb1arol tot twee punten. De daaropvolgende drie duels werden door beide ploegen gewonnen. Ook Montevideo Wanderers had nog niet verloren tijdens de tweede seizoenshelft en had nog een mathematische kans op de titel; met nog drie duels te gaan had Pe\xc3\xb1arol 27 punten, Nacional 25 punten en Wanderers 22 punten._NEWLINE_Tijdens de zestiende speelronde versloeg Nacional Wanderers met 3\xe2\x80\x930. Hierdoor waren de Bohemios uitgeschakeld voor de landstitel. Het verschil tussen Nacional en Pe\xc3\xb1arol bleef echter twee punten, omdat Pe\xc3\xb1arol ook won (1\xe2\x80\x930 tegen Racing Club de Montevideo). Op 8 december speelden de twee titelfavorieten tegen elkaar in de een-na-laatste wedstrijd van het seizoen. Dit duel werd met 3\xe2\x80\x930 door Pe\xc3\xb1arol gewonnen, dat hierdoor de landstitel veroverde._NEWLINE_Omdat de nieuwe kampioen in hun slotduel nog van Rampla Juniors FC verloor, eindigden ze de competitie 31 punten, twee punten meer dan Nacional. De derde plaats was voor Montevideo Wanderers, dat een ruime voorsprong had op Rampla Juniors en CA Defensor. De laatste plaats bleef in handen van Bella Vista, hoewel die club in de tweede seizoenshelft wel nog twee wedstrijden wist te winnen. Voor de Papales was dit het derde jaar op rij dat ze laatste werden. Er was echter geen degradatie uit de Primera Divisi\xc3\xb3n, daardoor trad Bella Vista ook in 1936 aan op het hoogste niveau.'