b"\n_START_ARTICLE_\nRoyal Australian Air Force\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nDe eerste militaire vlucht werd gemaakt met een luchtballon op 7 of 8 januari 1901. De Royal Engineer ballon maakte een korte vlucht tijdens de Sydney Agricultural Showground. Rond 1910 kreeg het vliegtuig meer belangstelling van de militairen en in 1911 viel het besluit om een school op te richten voor toekomstige piloten. Op 22 oktober 1912 viel het definitieve besluit om een Flying Corps in Australi\xc3\xab op te richten en werden de eerste vijf toestellen besteld. Bij Point Cook in Victoria werd een terrein gekocht waar de school gevestigd werd en op 17 augustus 1914 begon de eerste lichting van vier kandidaten met de opleiding.\n_START_SECTION_\nTweede Wereldoorlog\n_START_PARAGRAPH_\nIn 1939, net na de start van de Tweede Wereldoorlog, ging Australi\xc3\xab meedoen met de Empire Air Training Scheme, waaronder bemanningen basistraining kregen in Australi\xc3\xab, voordat ze naar Canada gingen voor specialistische training. In totaal dienden 19 RAAF bommenwerper, jager, verkenning en andere squadrons in Groot-Brittanni\xc3\xab, bij de Desert Air Force, in Noord-Afrika en in het Middellandse Zeegebied._NEWLINE_Doordat de Britse fabrieken werden gebombardeerd door de Luftwaffe, cre\xc3\xaberde de Australische regering het Department of Aircraft production (DAP) om de luchtmachten van de Commonwealth te voorzien van vliegtuigen. Ook de RAAF werd uitgerust met lokaal gebouwde versies van Britse ontwerpen, zoals de DAP Beaufort torpedobommenwerper._NEWLINE_In het Europese oorlogsgebied was het RAAF personeel vooral vermeldenswaardig in RAF Bomber Command. Ze  vertegenwoordigden 2 procent van al het RAAF personeel tijdens de oorlog, maar tekenden wel voor 23 procent van alle verliezen. Deze statistieken worden verder verduidelijkt door het feit dat No. 460 Squadron RAAF, dat vooral met Avro Lancasters vloog, bestond uit ongeveer 200 man luchtpersoneel, maar van diezelfde eenheid vonden 1.018 man de dood. Het squadron was dus gewoon vijf keer weggevaagd._NEWLINE_Bij het begin van de oorlog in de Pacific - en de snelle opmars van de Japanse troepen - bedreigde het Australische vasteland voor de eerste keer. De RAAF was niet goed voorbereid op de noodsituatie en hadden in eerste instantie een verwaarloosbare troepenmacht om in te zetten in de Pacific. Het vernietigende bombardement van Darwin op 14 februari 1942 maakte het punt duidelijk. Een aantal RAAF squadrons werden van het noordelijk halfrond teruggehaald al bleef een substantieel aantal er tot het einde van de oorlog. Tekorten aan jagers en grondaanvalsvliegtuigen leidden tot de aanschaf van in de Verenigde Staten gebouwde Curtiss P-40 Kittyhawks en het snelle ontwerp en productie van de eerste Australische jager, de CAC Boomerang. RAAF Kittyhawks speelden een belangrijke rol in de campagnes in Nieuw-Guinea en de Salomonseilanden, vooral in operaties als de Slag om Milne Bay._NEWLINE_Bij de Slag om de Bismarck Zee bleken de ge\xc3\xafmporteerde Bristol Beaufighters effectieve grondaanvalstoestellen te zijn alsmede tegen schepen. Later werden er ook Beufighters gebouwd in Australi\xc3\xab door de DAP. Hoewel het toestel veel groter was dan de Japanse jagers, kon de Beaufighter ze pakken op snelheid._NEWLINE_De eenheid met zware bommenwerpers omvatte 287 B-24 Liberators, die Japanse doelen konden bombarderen, zo ver weg als Borneo en de Filipijnen vanaf vliegvelden in Australi\xc3\xab en Nieuw-Guinea._NEWLINE_Tegen het einde van 1945 had de RAAF 500 P-51 Mustangs besteld of gekregen. De Commonwealth Aircraft Corporation assembleerde eerst alleen Mustangs uit Amerika, maar bouwde later de meeste van de gebruikte toestellen. De belangrijkste operationele formatie van de RAAF was de First Tactical Air Force, bestaande uit meer dan 18.000 man personeel en 20 squadrons. Het heeft meegedaan in campagnes in de Filipijnen en Borneo en zou meedoen aan de invasie van Japan, Operatie Downfall. Dit gold ook voor de RAAF bommenwerpersquadrons. Maar de oorlog kwam tot een plotseling einde door de inzet van de atoomwapens door de VS. Als gevolg van de Empire Air Training Scheme hebben ongeveer 20.000 Australi\xc3\xabrs gediend in andere Commonwealth luchtmachten in Europa tijdens WO II. In totaal hebben 216.900 mannen en vrouwen in de RAAF gediend, waarvan er 11.061 sneuvelden.\n_START_SECTION_\nNa de Oorlog\n_START_PARAGRAPH_\nIn de jaren 1940 werd onder beheer van de Australische luchtmacht de Woomera Prohibited Area ingesteld in Zuid-Australi\xc3\xab. Hier worden onder meer raketten en munitie uitgetest door het leger. In de jaren 1950 en -1960 werden hier ook kernproeven gehouden door het Britse Leger._NEWLINE_Tijdens de Berlijnse luchtbrug vlogen Australische piloten met Britse toestellen op Berlijn. Op 25 augustus 1948 vertrokken de eerste piloten per Quantas Airways vliegtuig naar Engeland. Ze kregen eerst extra training in het vliegen op instrumenten vanwege de slechte weersomstandigheden boven West-Europa en instructies over het vliegen met kleine tussentijden en afstanden op deze zeer drukke route van en naar Berlijn. Op 15 september 1948 maakte de eerste Australische piloot een vlucht van L\xc3\xbcbeck naar de Gatow. Tot de laatste vlucht op 16 augustus 1949 maakten RAAF piloten 2.062 vluchten en vervoerden zij bijna 8.000 ton vracht en 6.964 passagiers._NEWLINE_Tijdens de Koreaanse Oorlog waren de Mustangs van No. 77 Squadron, gestationeerd in Japan met de British Commonwealth Occupation Force, een van de eerste vliegtuigen van de Verenigde Naties  die zich in de strijd mengden. Toen de VN-toestellen geconfronteerd werden met MiG-15 straaljagers, kreeg 77 Sqn Gloster Meteors, die enkele succesjes boekten tegen de Sovjet piloten die vlogen voor Noord-Korea. Toch waren de MiGs superieur en werden de Metoers vooral ingezet voor grondsteun missies. De luchtmacht gebruikte ook transportvliegtuigen tijdens het conflict._NEWLINE_Tijdens de Vietnamoorlog deden vanuit de RAAF de Caribou STOL transporttoesellen (No. 35 Squadron), UH-1 Iroquois helikopters (No. 9 Squadron) en English Electric Canberra bommenwerpers (No. 2 Squadron) mee. De Canberra's voerden vele missies uit, en twee toestellen gingen verloren. Een verdween tijdens een missie en het toestel noch de bemanning is ooit teruggevonden. De ander werd neergeschoten door een grond-lucht raket, maar de beide bemaningsleden werden gered. De transporttoestellen steunden ook de anti-communistische grondtroepen. De UH-1 helikopters werden voor vele taken gebruikt, waaronder evacuatie en als gunship._NEWLINE__NEWLINE_Militaire transporten werden ingezet in verscheidene gevallen in de afgelope decennia, zoals de vredesmissies in Oost-Timor in 1999. De Australische gevechtsvliegtuigen werden niet meer ingezet tot de Irakoorlog van 2003 toen F/A-18s van No. 75 Squadron escort en grondaanvalstaken uitvoerden."