b"\n_START_ARTICLE_\nGordelroos\n_START_SECTION_\nSymptomen en verloop van de ziekte\n_START_PARAGRAPH_\nDe ziekte begint vaak met pijn en tintelingen op het aangedane huidgebied. De pijn lijkt in aanvang op lichte elektrische schokjes en verandert na verloop van tijd in pijn gelijkend op spierpijn. Op dat moment is aan de huid nog niets te zien. Na enkele dagen wordt de huid rood en komen de met vocht gevulde blaasjes op, die wat lijken op kleine blaren. Altijd is maar \xc3\xa9\xc3\xa9n kant van het lichaam aangedaan. De blaasjes gaan na verloop van tijd over in korstjes die soms kunnen etteren. Na ongeveer twee tot drie weken verdwijnen ze. Vooral bij oudere mensen blijft er soms nog lang pijn in het getroffen huidgebied bestaan, die soms zeer heftig kan zijn, de zogenaamde postherpetische neuralgie. Deze napijn kan weken tot maanden duren. Heel soms komt gordelroos zonder huiduitslag of blaasjes voor, herpes zoster sine herpete._NEWLINE_Bij optreden in het gelaat (nervus facialis) zijn soms ook andere zenuwtakken aangedaan, waardoor het gehoor kan verminderen of een gedeeltelijke verlamming van de gelaatsspieren kan optreden. Dit wordt wel het Syndroom van Ramsay Hunt genoemd. Gordelroos op het lichaam is op zich niet gevaarlijk, maar wel erg pijnlijk. Gordelroos in het gelaat kan het gezichtsvermogen aantasten en moet altijd behandeld worden.\n_START_SECTION_\nOorzaak\n_START_PARAGRAPH_\nDe gelijkenis met waterpokken is niet toevallig. De verwekker is namelijk hetzelfde virus als het waterpokkenvirus: het varicella-zostervirus. Heeft men eenmaal waterpokken doorgemaakt, dan raakt men het virus nooit meer helemaal kwijt; het blijft zich schuilhouden in bepaalde zenuwcellen (het ganglion spinale dat buiten het ruggenmerg ligt). Het virus kan ineens weer actief worden. Dit gebeurt vaker als het immuunsysteem verzwakt is. Dit heeft dan een gordelroosinfectie tot gevolg.\n_START_SECTION_\nBesmettelijkheid\n_START_PARAGRAPH_\nMensen die nog geen waterpokken hebben doorgemaakt, kunnen door een lijder aan gordelroos besmet worden met het varicella-zostervirus en waterpokken krijgen.\n_START_SECTION_\nFeiten\n_START_PARAGRAPH_\nEen gordelroosinfectie komt in de zomer veel meer voor dan in de winter. De huidontsteking treft voornamelijk mensen boven het zestigste levensjaar. Ruim 20% van de bevolking krijgt er ooit mee te maken. Gordelroos treedt doorgaans maar een keer op, in zeldzame gevallen meermaals. Dat is het gevolg van een sterk verzwakte afweer. Bij herhaalde aanvallen is een onderzoek naar de verminderde weerstand nodig.\n_START_SECTION_\nBehandeling\n_START_PARAGRAPH_\nBehandeling is mogelijk, maar werkt het best als ermee gestart wordt voor de blaasjes verschijnen; daarna heeft ze nog weinig effect. Omdat gordelroos door een virus veroorzaakt wordt, bestaat de behandeling uit antivirale middelen, aangevuld met pijnstillers en ontstekingsremmers (corticostero\xc3\xafden)._NEWLINE_Met name bij oudere mensen wordt naar vroege behandeling gestreefd omdat de postherpetische neuralgie dan vaak aanzienlijk milder is of zelfs in het geheel niet optreedt.\n_START_SECTION_\nPostherpetische neuralgie\n_START_PARAGRAPH_\nVoor de behandeling van postherpetische neuralgie wordt tegenwoordig vaak het antidepressivum amitriptyline voorgeschreven en het anti-epilepticum gabapentine. Het uitschakelen van de aangetaste zenuw door een anesthesist is minder gebruikelijk.\n_START_SECTION_\nGordelroos nabij het oog\n_START_PARAGRAPH_\nWanneer de gordelroos zich situeert nabij het oog is bijzondere voorzichtigheid geboden: door het virus kan immers ook het oog aangedaan raken. Blindheid behoort tot de mogelijke risico's. Als het oog zelf ge\xc3\xafnfecteerd is moet er behandeld worden, meestal met oogdruppels en oogzalf, eventueel met tabletten of een infuus."