b'\n_START_ARTICLE_\nPaul Tanner\n_START_SECTION_\nLevensloop\n_START_PARAGRAPH_\nTanner studeerde aan de Universiteit van Californi\xc3\xab (UCLA) in Los Angeles, waar hij met Magna cum laude gradueerde. Hij behaalde zijn Master of Music en promoveerde tot Ph.D. aan deze universiteit. Verder studeerde hij priv\xc3\xa9 bij Stefan Wolpe en Roy Harris. Van 1938 tot 1942 was hij trombonist in de Glenn Miller Band. In 1942 werd hij samen met Glenn Miller ingetogen en zij kwamen naar het United States Army Air Corps. Na de Tweede Wereldoorlog werkte hij samen met de orkesten van Charlie Spivak, Les Brown en Tex Beneke. Zo werd hij met Henry Mancini bekend._NEWLINE_Tanner vertrok naar Los Angeles en was een van de eerste leden van het orkest van American Broadcasting Company television in dat hij 16 jaren meewerkte. Daarbij speelde hij onder leiding van beroemde dirigenten zoals Eugene Ormandy, Arturo Toscanini, Bruno Walter, Leonard Bernstein, Zubin Meta, Walter Hendi en Andr\xc3\xa9 Previn. Tanner was een favoriete solo trombonist voor verschillende studio-componisten zoals Henry Mancini, Pete Rugolo, Neal Hefti en Nelson Riddle._NEWLINE_Sinds 1958 was hij professor aan de Universiteit van Californi\xc3\xab (UCLA) in Los Angeles en bleef 23 jaren in deze functie._NEWLINE_Tanner heeft vanaf 1958 het elektrotheremin ontwikkeld en zelf bespeeld. Het instrument is in verschillende songs van The Beach Boys te beluisteren, de bekendste songs met gebruik van het elektrotheremin zijn "Good Vibrations", "Wild Honey" en "I Just Wasn\'t Made For These Times" van de Beach Boys._NEWLINE_Hij componeerde werken voor trombone in gevarieerd niveau van gecompliceerde dubbel concerten tot simpele solo\'s voor jonge trombonisten. Ook schreef hij verschillende methodes voor trombone en een belangrijk book over de geschiedenis van de jazz.'