b'\n_START_ARTICLE_\nTweede Servische Opstand\n_START_PARAGRAPH_\nDe Tweede Servische Opstand (Servisch: \xd0\x94\xd1\x80\xd1\x83\xd0\xb3\xd0\xb8 \xd1\x81\xd1\x80\xd0\xbf\xd1\x81\xd0\xba\xd0\xb8 \xd1\x83\xd1\x81\xd1\x82\xd0\xb0\xd0\xbd\xd0\xb0\xd0\xba, Droegi srpski oestanak) (1815) was een opstand in Servi\xc3\xab die een reactie vormde op de Turkse wraakzucht naar aanleiding van de Eerste Servische Opstand.\n_START_SECTION_\nAanleiding\n_START_PARAGRAPH_\nIn de periode van 1804 tot 1814 hadden de Servi\xc3\xabrs bijna het Turkse juk weten af te werpen. De pashalik Belgrado kwam in opstand, maar werd in 1814 door de Turken heroverd toen de Servi\xc3\xabrs in een interne verdeeldheid verwikkeld waren. De leider van deze opstand, Kara\xc4\x91or\xc4\x91e, vluchtte naar Roemeni\xc3\xab. De Turken, die ook beseften dat de diepere oorzaak in het wanbeleid van de janitsaren lag, behandelden de Servi\xc3\xabrs aanvankelijk lankmoedig. Na een paar maanden veranderde dit echter, en beschouwden de Turken het als hun goed overwinnaarsrecht de Servi\xc3\xabrs financieel uit te knijpen. In 1815 brak hierop een tweede opstand uit, deze keer onder Milo\xc5\xa1 Obrenovi\xc4\x87._NEWLINE_Op 23 april 1815 brak een opstand uit nadat Milo\xc5\xa1 Obrenovi\xc4\x87 een aantal Serven op het kerkhof van Takowo bijeen had geroepen. Men spreekt wel van de "Opstand van Takowo".\n_START_SECTION_\nVerloop\n_START_PARAGRAPH_\nObrenovi\xc4\x87 wist de Turken militair te verslaan, maar begon, zodra hij de ruimte hiervoor had, met de Turken te onderhandelen. Hij overtuigde de sultan dat hij de Servi\xc3\xabrs enige autonomie moest gunnen, maar wel onder het Turkse gezag. Obrenovi\xc4\x87 erkende op zijn beurt het gezag van de sultan en werd in december 1815 door de Turkse keizer als "Vorst van Servi\xc3\xab" erkend. De soevereiniteit van Servi\xc3\xab was beperkt, in Zuid-Servi\xc3\xab bleven Turkse troepen gelegerd, maar de Servi\xc3\xabrs konden na 400 jaar eindelijk hun eigen zaken behartigen._NEWLINE_Door diplomatie en omkoping wist Obrenovi\xc4\x87 zijn positie te versterken. Hij benadrukte hierbij altijd zijn trouw aan de sultan. Toen Karadorde het in 1817 waagde om terug te keren naar Servi\xc3\xab, liet Obrenovi\xc4\x87 hem onthoofden, en stuurde zijn hoofd naar Istanbul. Dit was meer dan een brute moord op een politiek tegenstander. Het was ook een bewijs van zijn trouw aan de sultan.\n_START_SECTION_\nGevolgen\n_START_PARAGRAPH_\nObrenovi\xc4\x87 en zijn opvolgers wisten de Servische autonomie steeds verder uit te breiden. Door de belastinginkomsten werd hij rijker en rijker, en ten slotte wist Obrenovi\xc4\x87 concessie na concessie van de sultan los te krijgen voor leningen. In 1830 werd Obrenovi\xc4\x87 erfelijk vorst, in 1867 vertrokken de laatste Turkse troepen, en in 1878 werd Servi\xc3\xab volledig onafhankelijk.'