b'\n_START_ARTICLE_\nEug\xc3\xa8ne Verboeckhoven\n_START_SECTION_\nFamiliekundige gegevens\n_START_PARAGRAPH_\nVerboeckhoven werd geboren als zoon van beeldhouwer Barth\xc3\xa9lemy Verboeckhoven  (1759-1840) en Jeanne-Th\xc3\xa9r\xc3\xa8se Six. Hij huwde te Gent op 19 juli 1822 met Apolline-Ferdinande Hebbelinck. Het echtpaar kreeg drie kinderen: Eug\xc3\xa9nie (x John Wick), Eug\xc3\xa8ne-Barth\xc3\xa9lemy (x Elisabeth Verbist) en Hippolyte. Deze laatste werd uitgever in Brussel. Verboeckhoven ligt begraven op het kerkhof van de Sint-Suzannakerk in Schaarbeek._NEWLINE_Verboeckhoven was de oudere broer van marineschilder Charles-Louis Verboeckhoven (1802-1889), de oom van de kunstschilder Louis Verboeckhoven (1827-1884) en de grootvader van kunstschilderes Marguerite Verboeckhoven (1865-1949). Er bestond ook een familieverband met kunstschilder Jean-Baptiste de Jonghe. Verboeckhoven was vrijmetselaar.\n_START_SECTION_\nOpleiding\n_START_PARAGRAPH_\nZijn vroegste artistieke opleiding kreeg Verboeckhoven als kind te Waasten en Bergen in de atelierpraktijk bij zijn vader. Door financi\xc3\xable nood stuurde Barth\xc3\xa9lemy zijn zoon uit werken in een speelgoedfabriek. Oorspronkelijk wilde hij eerst beeldhouwer worden. Hiervan bevindt zich een voorbeeld ""Leeuw en Tijger" in het STAM. Omstreeks 1815 kwam Barth\xc3\xa9lemy met zijn gezin te Gent wonen. Verboeckhoven volgde er de lessen aan de Academie, onder andere van Bathasar Ommeganck (1755-1826), die in zijn tijd beschouwd werd als een der beste schilders van schapen. Verboeckhoven kreeg ook privaatonderricht van beeldhouwer Albert Voituron (1787-1847), die zijn eerste mecenas werd. _NEWLINE_Uit 1816 dateert Verboeckhovens eerste \xe2\x80\x9coffici\xc3\xable\xe2\x80\x9d schilderijtje: een weidelandschap met koeien. Te Gent had Verboeckhoven in de persoon van de verzamelaar Ferdinand Vanderhaeghen, een tweede belangrijke bewonderaar en mecenas.\n_START_SECTION_\nEen vliegende start in Gent\n_START_PARAGRAPH_\nVerboeckhoven debuteerde als exposant tijdens het Gentse Salon van 1820 met een \xe2\x80\x9cWinterlandschap\xe2\x80\x9d. Het volgende jaar stuurde hij een gipsen beeld, \'Hebe\' voorstellend, in. Uit 1822 dateerde een staatsieportret van Willem I te paard. Verboeckhoven werd uitgenodigd voor buitenlandse salons. _NEWLINE_Dat alles concretiseerde zich in aankopen door particulieren en musea en in verschillende eremetalen, zoals zilver te Douai in 1823 en 1825. Het Amsterdamse Rijksmuseum kocht in 1824 en 1825 werken van Verboeckhoven aan, onder andere "Landschap met vee en een herder  bij een boom". In 1824 reisde hij een eerste keer naar Londen. Tijdens zijn verblijf ontstonden enkele litho\xe2\x80\x99s, onder andere de voorstelling van een leeuw, naar de natuur getekend in de koninklijke menagerie. _NEWLINE_Te Gent kwam Verboeckhoven aan de kost als tekenaar in de \xe2\x80\x9cImprimerie Lithographique Kierdorff\xe2\x80\x9d. Op bestelling verzorgde hij er lithografisch werk met zowel industrieel als met meer artistiek karakter. Uit 1825 dateert het lithografisch album \xe2\x80\x9cAnimaux remarquables de la M\xc3\xa9nagerie\xe2\x80\x9d met afbeeldingen van wilde dieren uit de menagerie van de dierentemmer Martin. Een reeks litho\xe2\x80\x99s met portretten van beroemde kunstenaars kwam tot stand tussen de jaren 1826 en 1829. Rond die periode schilderde hij voortaan geen menselijke figuren meer, maar zijn dieren kregen precies menselijke karakteristieken. Te Gent had Verboeckhoven als leerling Louis-Pierre Verwee (1807-1877), een romantische landschapschilder uit Kortrijk.\n_START_SECTION_\nVerhuis naar Brussel\n_START_PARAGRAPH_\nVerwee zette zijn opleiding bij Verboeckhoven verder te Brussel, toen deze anno 1827 in de Terarkenstraat ging wonen. In 1828 ondernam Verboeckhoven een studiereis door Duitsland en Nederland. Hij maakte kennis met de werken van Paulus Potter, wat op hem een diepe indruk liet._NEWLINE_Te Brussel werden zijn dierenschilderijen die hij naar het Salon stuurde opgemerkt. Te Douai kreeg hij  in 1829 een gouden medaille. Omstreeks die tijd had Verboeckhoven te Brussel contacten met de Engelse dierenschilder Thomas Sidney Cooper, die de stiel van hem leerde (1803-1902).\n_START_SECTION_\nRevolutionair intermezzo\n_START_PARAGRAPH_\nToen in augustus 1830 de Belgische Revolutie uitbrak, trad Verboeckhoven toe tot het Jagerskorps van Chasteler. Als overtuigd patriot nam hij actief deel aan de gevechten en schermutselingen uit de jaren 1830-31. Door het voorlopig bewind aangesteld als directeur van de Brusselse Musea, ondernam Verboeckhoven stappen om kunstschatten uit de Antwerpse kathedraal (met schilderijen van Peter Paul Rubens) in veiligheid te brengen tijdens de beschieting van de stad. Kort na de revolutie leverde Verboeckhoven lithografisch werk met patriottische inslag, onder meer de romantische litho \xe2\x80\x9cDe Belgische leeuw verbreekt zijn ketens\xe2\x80\x9d, die destijds grote bekendheid genoot._NEWLINE_In 1832 kreeg Verboeckhoven opdrachten vanwege het Belgische koningshuis: dat jaar voltooide hij het schilderij \xe2\x80\x9cHondje van Koningin Louise-Marie\xe2\x80\x9d.  _NEWLINE_In 1833 kwam het Brusselse tentoonstellingsleven weer op gang. In de Salon 1833 te Brussel presenteerde Verboeckhoven drie schilderijen, waaronder \xe2\x80\x9cKudde opgeschrikt door een storm\xe2\x80\x9d. Zijn inzendingen werden met goud bekroond.\n_START_SECTION_\nLeerlingen en samenwerkingen\n_START_PARAGRAPH_\nOmstreeks 1834-1835 had Verboeckhoven Dani\xc3\xabl-Adolphe Roberts-Jones  (1806-1874), de broers Charles Tschaggeny (1815-1894) en Edmond Tschaggeny  (1818-1873) als leerlingen in zijn Brussels atelier. Andere leerlingen waren Felix Bovie (\xc2\xb01812), Henri-Fernand Fanton-Lekeu (Li\xc3\xa8ge, 1791-1858) en Friedrich-Wilhelm Keyl (1823-1871), De laatste was omstreeks 1845 leerling. De naar Barbizon uitgeweken landschap- en dierenschilder Charles-Ferdinand Sermain (1831-1906), genoemd \xe2\x80\x9cCeramano\xe2\x80\x9d, claimde leerling te zijn geweest van Verboeckhoven. _NEWLINE_Geregeld werkte hij met de Tschaggenys samen aan \xc3\xa9\xc3\xa9n schilderij en stoffeerde hij schilderijen van broer Louis en van andere bevriende kunstenaars: Pierre-Jean Hellemans, Jean-Baptiste de Jonghe, Pieter-Frans De Noter, Barend Cornelis Koekkoek, Hermanus Koekkoek, Edouard Delvaux, Louis-Pierre Verwee, J. B. Klombeck, Fran\xc3\xa7ois-Xavier Roffiaen, Isidore Verheyden, Alexander Jozef Daiwaille, Henri Campotosto, N. J. Rosenboom, Victor Lagye en Frans Keelhoff. _NEWLINE_Tijdens de Brusselse Salon in 1836 kreeg Verboeckhoven opnieuw goud. Van zijn dertienvoudige inzending was er \xc3\xa9\xc3\xa9n werk dat zowel door het onderwerp als door de afmeting en de meticuleuze uitwerking aandacht trok: het 256 x 363 cm grote \xe2\x80\x9cPaardenkonvooi door wolven aangevallen in een Pools woud\xe2\x80\x9d (Amsterdam, Rijksmuseum).\n_START_SECTION_\nItali\xc3\xabreis\n_START_PARAGRAPH_\nIn de jaren 1841-1842 ondernam Verboeckhoven een reis die hem via Frankrijk en Zwitserland naar Itali\xc3\xab bracht. Het pittoreske landschap van de Campagna Romana vol antieke overblijfselen en bevolkt door talloze kuddes, boeide hem. De potloodschetsen die hij er maakte lagen aan de basis voor schilderijen met Italiaanse motieven. Het bekendste daarvan is het werk \xe2\x80\x9cRust van het vee in de Campagna Romana\xe2\x80\x9d uit het Koninklijk Museum Schone Kunsten te Brussel. In Rome ontving Verboeckhoven een bestelling van kunstmecenas Prins Lodewijk I van Beieren.  _NEWLINE_Tijdens de Salon 1841 te Parijs oogstte Verboeckhoven bijval met \xe2\x80\x9cSchapen door de storm opgeschrikt\xe2\x80\x9d. Het bracht hem een stroom positieve kritieken en een gouden medaille. In Parijs kreeg hij in 1855 een \xe2\x80\x9cgrande m\xc3\xa9daille\xe2\x80\x9d. In 1852-1853 voerde Verboeckhoven opdrachten uit voor koning Leopold I: een schilderij dat zijn lievelingsdieren voorstelde (Museum van de Dynastie, Brussel) en een portret van Leopold I te paard (Museum van het Leger, Brussel). _NEWLINE_In 1846 exposeerde Verboeckhoven in de Salon in Parijs. Zijn contactadres was \xe2\x80\x9cchez. M. Co\xc3\xbbteaux, 26, rue de la Chauss\xc3\xa9e d\xe2\x80\x99Antin". Mettertijd betrok hij een huis aan de Haachtse Steenweg 184 in Brussel.\n_START_SECTION_\nZijn stijl\n_START_PARAGRAPH_\nDe kunst van Verboeckhoven wortelde in de Noord- en Zuid-Nederlandse dierenschildering uit de 17e en 18e eeuw en zowel in de typisch Noordelijke als in de meer romantische, italianiserende strekkingen, binnen dat genre: Paulus Potter, Aelbert Cuyp, Nicolaes Berchem, Adam Pynacker, Balthasar-Paul Ommeganck. Dit waren kunstenaars bij wie Verboeckhoven te rade ging. Hij nam tamelijk getrouw hun formules over, maar bracht eigentijdse accenten aan in het uitzicht van zijn figuranten - de herders en reizigers - en in de decorelementen._NEWLINE_Verboeckhovens schilderstijl raakte na 1860 uit de mode, mede onder invloed van het realisme dat zijn intrede deed. Wat de Belgische dierenschilderkunst betreft was dat te merken bij Louis Robbe, Alfred Verwee en Joseph Stevens. Verboeckhovens inzendingen naar de Salons werden niet meer zo unaniem positief onthaald. Hij stelde minder frequent tentoon, trok zich een tijdlang de gemeentepolitiek aan en was van 1861 tot 1867 schepen van de gemeente Schaarbeek. Meer en meer werd kreeg hij offici\xc3\xable ere-opdrachten, als comit\xc3\xa9lid bij organisaties van tentoonstellingen bijvoorbeeld. Hij schilderde wel verder in zijn eigen stijl, zonder zich om de evolutie in de schilderkunst te bekommeren._NEWLINE_Een tamelijk gelijklopende schilder was de Nederlander Frans Lebret (Dordrecht, 1820-1909)_NEWLINE_Verboeckhoven schilderde voornamelijk vee in hun natuurlijke omgeving; de stal of de weide; koeien en schapen, bokken en geiten, paarden en ezels staan doorgaans rustig op de weide, maar soms worden ze onrustig, opgeschrikt door een storm met dreigend wolkenspel. _NEWLINE_In de grotere (en duurdere) werken zijn ze vergezeld van een of meer herders, herderinnen en waakhonden. In regel werd de voorstelling gestoffeerd met pluimvee, vogels, kikkers, vlinders en planten. In zijn oeuvre duiken ook leeuwen en tijgers, kangoeroes en wolven, apen en slangen op. Toen Verboeckhoven te Gent woonde, schetste hij eens een leeuw in de kooi. Verboeckhovens visie op de dieren die zijn schilderijen bevolkten was geheel romantisch getint. Ze komen er telkens smetteloos, opgepoetst poserend, en gedetailleerd in voor. In hun blik legde Verboeckhoven graag een bijna menselijke expressie en als dusdanig gaf Verboeckhoven zijn dieren soms iets humaans mee. Dat antropomorfiserend spelen op het sentiment zou v\xc3\xa9\xc3\xa9l later door een Walt Disney worden uitgebuit in zijn tekenfilms.\n_START_SECTION_\nPostume atelierverkoop\n_START_PARAGRAPH_\nIn het jaar van zijn overlijden werd in de lente een gedeelte van zijn atelier in Parijs openbaar verkocht. De werken die geveild werden, veel studies, werden van een lakzegel voorzien. Zijn erfgenamen schonken enkele werken aan Waasten._NEWLINE_Door de herwaardering van de 19e-eeuwse schilderkunst, leveren zijn werken heden ten dage op veilingen recordprijzen op.\n_START_SECTION_\nAanwezig in de grote collecties van zijn tijd\n_START_PARAGRAPH_\nBij zijn leven was Verboeckhoven in tal van verzamelingen vertegenwoordigd: die van Prosper Crabbe, Graaf de Liedekerke en Prins de Ligne te Brussel; die van Chauncy Hare Townshend, John Parsons, Joshua Dixon en Richard Wallace te London; die van Suermondt te Utrecht; in de verzamelingen Pillet-Will en de Rothschild te Parijs, die van James Lenox te New York, de Hertog van San Lorenzo te Madrid, Prins Galitzin te Sint-Petersburg en de Hemptinne te Gent.  _NEWLINE_Er was werk van hem aanwezig in de koninklijke verzamelingen van Belgi\xc3\xab, Nederland, Portugal en Beieren. Verboeckhoven was lid van de Klasse der Schone Kunsten van de Koninklijke Academi\xc3\xabn van Belgi\xc3\xab.\n_START_SECTION_\nEerbetoon\n_START_PARAGRAPH_\nIn Schaarbeek is het Eug\xc3\xa8ne Verboekhovenplein naar hem vernoemd.\n_START_SECTION_\nIconografie\n_START_PARAGRAPH_\nPortretten in lithografie door Hesse (1822), G. E. Eilbracht, J. B. Madou en J. J. Eeckhout-G.P. van den Burggraaff (1822). _NEWLINE_In de verzameling F. Vanderhaeghen te Gent berustte een zelfportret uit 1822 en het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten te Antwerpen bezit er een uit 1864. Het Museum Broodhuis te Brussel bewaart zijn portret, geschilderd in miniatuur op ivoor door Ed. de Latour (1851). Verder vinden we Verboeckhoven afgebeeld als lansdragend personage links op het grote doek \xe2\x80\x9cEpisode uit de Septemberdagen\xe2\x80\x9d van Gustaaf Wappers (1835, Brussel, K.M.S.K.).  De beeldhouwers Charles Fraikin en Emile Namur maakten busteportretten van Verboeckhoven en zijn profiel komt voor op een huldepenning, door medailleur Hart uit 1836.'