b'\n_START_ARTICLE_\nPeter van Oostzanen\n_START_SECTION_\nBiografie\n_START_PARAGRAPH_\nVan Oostzanen is de oudste van een gezin met vier kinderen en groeide op met een fascinatie voor tekenen en de natuur. Hij volgde van 1980 tot 1984 de schildersopleiding aan de Nimeto in Utrecht en werkte daarna jarenlang bij Hypsos als decorateur waar hij onder andere decors, maquettes en presentaties vervaardigde voor overwegend beurzen, musea, en tv. Daar komt een eind aan na zwaar fietsongeluk in 1992, waarbij hij hersenletsel en een whiplash opliep. Een bevriende kunstenaar, Ben Go\xc3\xabtjes, nodigde hem uit om bij hem in het atelier te komen schilderen. Hier begint Van Oostzanen serieus te schilderen met olieverf en krijgt zijn werk richting. Dit wordt de start van Van Oostzanens carri\xc3\xa8re als zelfstandig kunstschilder.\n_START_SECTION_\nWerkwijze\n_START_PARAGRAPH_\nVan Oostzanen is een fijnschilder die overwegend werkt met olieverf volgens de klassieke manier van schilderen, zoals dat van de oude meesters, waarbij een schilderij wordt opgebouwd in meerdere lagen. Daarnaast schildert hij op een modernere, directe manier met acrylverf en maakt hij tekeningen met diverse materialen, zoals Cont\xc3\xa9krijt en potlood.\n_START_SECTION_\nThematiek\n_START_PARAGRAPH_\nVan Oostzanens grote inspiratiebronnen zijn surrealisten als Salvador Dali, en magisch realisten van de 20ste eeuw: Carel Willink en Pyke Koch. Aanvankelijk neigt Van Oostzanens werk meer naar het surrealisme, maar in de loop der jaren wordt het, hoewel het soms een dunne scheidslijn is, meer magisch realistisch.Van Oostzanens schilderijen ontlenen hun sfeer en thematiek vaak aan de vervreemdende waarnemingen die hij na zijn ongeluk had. Alledaagse voorwerpen en situaties worden door hem in een geheel nieuw en vaak volkomen onmogelijk verband geplaatst, waardoor een gevoel van vervreemding ontstaat en het tegelijk realistisch overkomt.'