b'\n_START_ARTICLE_\nBeresjiet (maanlander)\n_START_SECTION_\nMissie\n_START_PARAGRAPH_\nOm bij de Maan te komen is het ruimtevaartuig van 1 bij 2,3 meter in een sterk excentrische ellipsbaan om de aarde gebracht (vergelijkbaar met een geostationaire overgangsbaan) die in de 40 dagen na de lancering steeds verder werd uitgerekt tot deze de baan van de maan kruiste. Toen Beresjiet langs de Maan vloog remde deze af waardoor hij in een excentrische baan om de Maan geraakte. Daarna werd de baan kleiner en circulair gemaakt door de remraketten enkele malen tijdens het pericynthion (nabijste punt bij de Maan) te activeren. 53 dagen na de lancering moest Beresjiet dan naar de Maan afdalen. De raketmotoren zouden Beresjiet afremmen en naar de juiste positie brengen. Vijf meter boven de landingsplaats had Beresjiet de motoren uit zullen schakelen om in vrije val op de maan te landen. Dit type vluchtprofiel kost veel minder energie dan een rechtstreekse vlucht naar de Maan in drie dagen. Hierdoor kon Beresjiet als secondaire vracht mee aan boord van een SpaceX Falcon 9 wat een stuk goedkoper is._NEWLINE_In de nacht van 25 op 26 februari 2019 (Isra\xc3\xablische tijd) werd de voorbereiding van een manoeuvre voortijdig door de boordcomputer afgebroken. De oorzaak werd onderzocht. Op 28 februari werd de manoeuvre met aangepaste parameters (i.v.m andere positie dan in originele plan) alsnog gemaakt._NEWLINE_Op 19 maart werd de laatste baanvergrotende manoeuvre gemaakt waarmee het apogeum op 420.000 kilometer van de Aarde is komen te liggen. Deze baan doorkruist de omloopbaan van de Maan. Op 4 april werd Beresjiet door de zwaartekracht van de Maan gevangen en geraakte de sonde in een baan om de Maan._NEWLINE_Op 11 april 2019 werden de landingsmanoeuvres gestart, maar door het uitvallen van de hoofdmotor en het uitvallen van de communicatie mislukte dit en stortte de lander neer op de maan.\n_START_SECTION_\nAfmetingen en techniek\n_START_PARAGRAPH_\nHet ruimtevaartuig mat 2 bij 1,5 meter en had een startmassa van 585 kg, waarvan ongeveer 435 kg hypergolische brandstof voor de raketmotoren. De gebruikte brandstof was hydrazine en de oxidator is distikstoftetraoxide. De hoofdmotor was in staat een stuwkracht van 445 Newton te leveren. Beresjiet beschikte over acht standregelraketten. De vier landingspoten klapten kort na het ontkoppelen van de draagraket al uit.'