b"\n_START_ARTICLE_\nClaude Goretta\n_START_SECTION_\nLevensloop\n_START_PARAGRAPH_\nClaude Goretta studeerde rechten aan de universiteit van Gen\xc3\xa8ve. Hij maakte zijn eerste film in 1957, samen met Alain Tanner, met wie hij samen werkzaam was aan het British Film Institute. De film is een impressionistische weergave van de Londense wijk Piccadilly Circus._NEWLINE_Terug in Zwitserland maakte hij deel uit van de Groupe de 5, met Alain Tanner, Jean-Louis Roy, Michel Soutter, en Yves Yersin. Goretta maakte in het begin van zijn carri\xc3\xa8re vooral televisieproducties, waaronder verfilmingen van literaire werken die van Tsjechov._NEWLINE_Zijn eerste echte zelfstandige speelfilm, getiteld Le Fou, met Fran\xc3\xa7ois Simon in de hoofdrol, ontving een prijs als de beste Zwitserse film van 1970 van de Zwitserse bond van Filmcritici._NEWLINE_L'Invitation haalde de buitenlandse bioscopen, met een mooie hoofdrol van Jean-Luc Bideau._NEWLINE_De film Pas si m\xc3\xa9chant que \xc3\xa7a (1974) kreeg mindere kritieken, hoewel G\xc3\xa9rard Depardieus vertolking van een excentrieke dief wel lof oogstte._NEWLINE_La Dentelli\xc3\xa8re (1977) werd door de critici goed beoordeeld. Deze film betekende de doorbraak voor de Franse actrice Isabelle Huppert. In de jaren tachtig bleef Claude Goretta speelfilms maken. In de jaren negentig richtte hij zich opnieuw overwegend op televisie. In 1994 maakte Goretta een minitelevisieserie van het boek Het verdriet van Belgi\xc3\xab van Hugo Claus._NEWLINE_Hij verfilmde tevens een aantal episodes van Maigret voor televisie; Maigret et la grande perche (1991) Maigret et les caves du Majestic (1993), en Maigret a peur (1996)._NEWLINE_In 2006 maakte Claude Goretta een documentaire in twee delen over het leven van Jean-Paul Sartre, en Simone de Beauvoir."