b"\n_START_ARTICLE_\nCoba Veltman\n_START_SECTION_\nJonge jaren\n_START_PARAGRAPH_\nDe vader van Coba Veltman was een bootwerker die vaak de leiding had bij stakingen. Veltman was al jong even strijdbaar als haar vader en betrokken bij allerlei acties en protesten.\n_START_SECTION_\nRol in de Februaristaking\n_START_PARAGRAPH_\nNa de razzia's in Amsterdam op 22 en 23 februari 1941 werd tijdens een protestbijeenkomst op de Noordermarkt besloten om te staken. Coba Veltman - typte samen met anderen - de oproep om te staken met de titel STAAKT, STAAKT, STAAKT!. Als protest tegen de Jodenvervolging, als verzet tegen Hitler en Mussert werd opgeroepen om op woensdag 25 februari 1941 geen gebruik te maken van het openbaar vervoer en niet naar uitgaansgelegenheden te gaan._NEWLINE_Op 26 februari, de tweede en laatste stakingsdag, werd Coba Veltman tijdens de verspreiding van een tweede oproep opgepakt en vastgezet op bureau Westerstraat. De volgende dag werd Veltman naar het Huis van Bewaring aan de Weteringschans overgebracht. De Gestapo veroordeelde haar tot een half jaar gevangenisstraf. Veltman zat haar straf uit in de gevangenis aan de Amstelveenseweg en in het Oranjehotel in Scheveningen.\n_START_SECTION_\nRavensbr\xc3\xbcck\n_START_PARAGRAPH_\nVijftien maanden na haar gevangenisstraf, werd ze opnieuw opgepakt en op transport gesteld. Via de gevangenissen van Kleef, Hannover en in Berlijn aan de Alexanderplatz, kwam Coba Veltman in juni 1942 aan in concentratiekamp Ravensbr\xc3\xbcck. Daar werd Veltman tewerkgesteld op het landgoed in Comthurey, een extern kamp. Later werd dat het Siemens-bedrijf in de buurt van het kamp. Begin april 1945 arriveerden het Zweedse en Deense Rode Kruis in Ravensbr\xc3\xbcck. Het merendeel van de gevangenen kon worden overgebracht naar Zwitserland, Denemarken en Zweden, onder wie 200 Nederlandse vrouwen. Coba Veltman werd samen met een tiental andere vrouwen uit kamp Ravensbr\xc3\xbcck overgebracht naar het herstellingskamp Scatos in G\xc3\xb6teborg, Zweden._NEWLINE_In 1949 kwamen de ex-Ravensbr\xc3\xbcckers bij elkaar. Er ontstond rondom Brecht van den Muijzenberg-Willemse een groep die zich Comit\xc3\xa9 van Vrouwen uit Concentratiekampen en Gevangenissen noemde. In 1955 kwam het tot een breuk binnen het comit\xc3\xa9. Er ontstonden twee nieuwe groepen. De ene groep onder leiding van Coba Veltman noemde zich Comit\xc3\xa9 Vrouwen van Ravensbr\xc3\xbcck (CVR). De andere groep rondom Van den Muijzenberg werd het Nederlands Ravensbr\xc3\xbcck Comit\xc3\xa9 genoemd en was aangesloten bij het Internationaal Ravensbr\xc3\xbcck Comit\xc3\xa9 (NRC/IRC).\n_START_SECTION_\nNederlandse Vrouwenbeweging\n_START_PARAGRAPH_\nToen Coba Veltman na de oorlog uit Zweden naar Nederland terugkwam, was er voor haar en alle andere vrouwen uit kamp Ravensbr\xc3\xbcck een koele ontvangst van zowel Nederland als de CPN. Ze voelden zich ongewenst. Ze hadden gehoopt dat de (overlevings)strijd in het kamp ook voor Nederland was gevoerd. Als reactie daarop richtten enige teruggekeerde ex-Ravensbr\xc3\xbcckgevangenen in 1946 de Nederlandse Vrouwenbeweging (NVB) op. Coba Veltman bleef strijdbaar en werd lid van deze NVB. De NVB werd gezien als een mantelorganisatie van de CPN en door de Koude Oorlog-sfeer werd de partij gewantrouwd door de Nederlandse overheid. Binnenlandse Zaken luisterde de telefoongesprekken van de NVB-leden af. Coba Veltman kwam hier achter toen zij tijdens een telefoongesprek over het organiseren van een evenement van een onbekende mannenstem advies kreeg, over hoe zij dit moesten aanpakken. Veltman was enkele jaren penningmeester van de NVB."