b'\n_START_ARTICLE_\nMont Blancmassief\n_START_SECTION_\nGeografische ligging\n_START_PARAGRAPH_\nHet Mont Blancmassief loopt zo\'n 50 km van zuidwest naar noordoost op de grens van Itali\xc3\xab en Frankrijk, een klein deel van het massief ligt in Zwitserland. In het noordwesten wordt het massief begrensd door het dal van Chamonix, in het zuidoosten door twee zijdalen van het Valle d\'Aosta, het Val Veny en het Val Ferret._NEWLINE_Soms wordt de noordoostkant van het massief als een apart massief gezien, met de Grandes Jorasses als hoogste top.\n_START_SECTION_\nGeologie\n_START_PARAGRAPH_\nDe Mont Blanc vormt net als de kleinere berggroep van de Aiguilles Rouges verder naar het noordwesten een geologisch massief bestaande uit de kristallijne sokkel (gesteenten uit het onderste deel van de aardkorst) van de Europese Plaat. Dit zijn vooral granitische en granodioritische gneisen, die tijdens de Hercynische orogenese werden gedeformeerd. De hogere delen van de aardkorst zijn door de grote tektonische opheffing (de sokkel ligt normaal op tientallen kilometers diepte) weg ge\xc3\xabrodeerd, zodat de gneis nu aan het aardoppervlak te vinden is._NEWLINE_Vergelijkbare, zogenaamde "externe massieven" zijn het Aarmassief verder naar het oosten en het Pelvouxmassief in het zuiden. Al deze massieven hebben gemeen dat ze pas in een laat stadium van de vorming van de Alpen omhoog gekomen zijn (rond de 15 tot 5 miljoen jaar geleden, in het Laat-Mioceen).'