b'\n_START_ARTICLE_\nFrederik van Nassau-Weilburg\n_START_SECTION_\nBiografie\n_START_PARAGRAPH_\nFrederik was de vierde, maar oudst overlevende, zoon van graaf Ernst Casimir van Nassau-Weilburg en Anna Maria van Sayn-Wittgenstein-Sayn, dochter van graaf Willem III van Sayn-Wittgenstein-Sayn en Anna Odilia van Nassau-Weilburg (een dochter van graaf Albrecht van Nassau-Weilburg en Anna van Nassau-Siegen). Omdat zijn familie wegens de Dertigjarige Oorlog naar Metz was gevlucht, bracht hij daar ook zijn eerste jaren door. Na de oorlog keerde het gezin terug naar een verwoest land._NEWLINE_Frederik volgde in 1655 zijn vader op als graaf van Nassau-Weilburg. Hij stond tot 1663 onder regentschap van zijn oom Johan van Nassau-Idstein. Sinds 1672 bevond het land zich in feite weer in oorlog. _NEWLINE_Frederik overleed in 1675 aan een ruiterongeval en werd begraven in de Sint-Maartenskerk te Weilburg. De voogdij over de kinderen kreeg graaf Johan Lodewijk van Nassau-Ottweiler.'