b"\n_START_ARTICLE_\nMichel Martens\n_START_PARAGRAPH_\nMichel Martens (Zuid-Wervik (Frankrijk), 24 maart 1921 - Brugge, 15 december 2006) was een belangrijk Vlaams-Belgische glaskunstenaar in de tweede helft van de 20e eeuw.\n_START_SECTION_\nLevensloop\n_START_PARAGRAPH_\nMartens werd geboren aan de Frans-Belgische grens in Frans-Vlaanderen. Nog in zijn geboortejaar verhuisde het gezin Martens naar Wervik in Belgi\xc3\xab. Op achttienjarige leeftijd koos hij voor de Belgische nationaliteit en stelde hij voor het eerst tentoon als kunstschilder._NEWLINE_Na de Tweede Wereldoorlog wilde hij leven als kunstschilder en zijn geld verdienen met het maken van glasramen. Zijn eerste opdracht in 1947 voor de Zusters van Liefde in Wervik betekende het einde van zijn schilderliefde. Vanaf dan werd glas zijn geliefkoosde medium._NEWLINE_Zo maakte hij glasramen voor de kathedraal van de Witte Paters in Costermansstad (huidige Bukavu), Congo, het Pius X-studentenhuis in Leuven, de HH. Sint-Petrus-en-Pauluskerk in Oostende, de kloosterkerk van de Arme Klaren in Oostende, de Onze-Lieve-Vrouwkerk in Kortrijk, de HH. Martinus en Ad\xc3\xa8lekerk in Orp-le-Grand, de Sint-Michielskerk en de Sint-Baafskathedraal in Gent.\n_START_SECTION_\nSpiegelsculpturen\n_START_PARAGRAPH_\nIn 1970 presenteerde hij voor het eerst zijn spiegelreli\xc3\xabfs, die in 1978 evolueerden tot zijn befaamde spiegelsculpturen. In 1979 stopte hij definitief met het vervaardigen van glas-in-lood._NEWLINE_In 1980 stelde hij een innovatieve vorm van glasraam voor dat gekenmerkt is door een volledig isolerende, dubbele beglazing. Het glasraam is zowel met daglicht als met kunstlicht te bekijken en is zowel van binnen als buiten zichtbaar. Het is doorschijnend, reflecterend en weerspiegelend. In 1987-1989 maakte hij voor Flanders Expo Gent met deze techniek het grootst mogelijke haalbare glasraam. Het glasraam hangt in de inkomhal van Flanders Expo.\n_START_SECTION_\nKunstambachten\n_START_PARAGRAPH_\nDaarnaast zette Martens zich in voor de kunstambachten en de promotie ervan. Van 1971 tot 1973 was hij stichtend lid en voorzitter van de Crafts Council._NEWLINE_Van 1992 tot 1995 leidde hij als voorzitter de Commissie Kunstambachten van het VIZO Dienst Vormgeving. Dit was de voorganger van de Expertgroep Vormgeving van Design Vlaanderen, die advies geeft over de subsidies uitgereikt door Design Vlaanderen.\n_START_SECTION_\nEerbetoon\n_START_PARAGRAPH_\nMichel Martens (Brugge) en Armand Blondeel (Gent) droegen bij tot de nieuwe bloei met hun respectievelijke realisaties voor 'Expo 58' waarvoor beiden bekroond werden._NEWLINE_Sinds 1979 was Martens lid van de Koninklijke Academie voor Wetenschappen, Letteren en Schone Kunsten van Belgi\xc3\xab._NEWLINE_In 1995 won hij de Henry Van de Velde Prijs voor zijn volledige oeuvre._NEWLINE_Tussen 1947 en 1984 realiseerde Michiel Martens meer dan 6000 m\xc2\xb2 glasramen ook in samenwerking met ontwerpers L.C.Crespin en L.M.Londot.en behoort zo tot de meest productieve glazeniers van het land._NEWLINE_Realiseert ook glasramen in samenwerking met architect Paul Felix in meerdere monumentale opdrachten._NEWLINE_In 1999 werden zijn huis en zijn atelier in Sint-Andries als monument beschermd, met inbegrip van het archief, het meubilair en 126 kunstwerken._NEWLINE_Martens had verhoopt dat dit een permanent museum met kunst- en documentatiecentrum zou kunnen worden, maar na zijn dood bleek geen enkele overheidsinstantie of priv\xc3\xa9vereniging, noch de erfgenamen, bereid om de financi\xc3\xable last hiervan op zich te nemen. De bescherming werd op 21 december 2011 opgeheven en de gebouwen werden gesloopt. Het archief werd toevertrouwd aan het KADOC in Leuven. De kunstwerken werden verspreid."