b'\n_START_ARTICLE_\nEuropa (planeto\xc3\xafde)\n_START_SECTION_\nOntdekking en naamgeving\n_START_PARAGRAPH_\nEuropa werd op 4 februari 1858 ontdekt door de Duitse astronoom Hermann Goldschmidt in Parijs. Het was Goldschmidts tiende ontdekking van een nieuwe planeto\xc3\xafde. In totaal ontdekte hij er veertien._NEWLINE_Europa is genoemd naar Europa, in de Griekse mythologie een Fenicische prinses, die door Zeus in de gedaante van een stier werd ontvoerd naar het eiland Kreta.\n_START_SECTION_\nEigenschappen\n_START_PARAGRAPH_\nEuropa is in volume waarschijnlijk de op zes na grootste planeto\xc3\xafde, maar ze heeft een lage dichtheid, vermoedelijk vanwege een inslag die de planeto\xc3\xafde erg poreus gemaakt heeft._NEWLINE_Haar baan ligt dicht bij die van de Hygieafamilie, maar ze is geen lid van die familie._NEWLINE_Europa wordt door spectraalanalyse ingedeeld bij de C-type planeto\xc3\xafden, wat betekent dat ze een relatief laag albedo heeft en een donker oppervlak. C-planeto\xc3\xafden zijn rijk in organische verbindingen. Het oppervlak van Europa bevat mogelijk olivijnen en pyroxenen._NEWLINE_Europa draait waarschijnlijk in iets meer dan 5,5 uur om haar eigen as. De draaias wijst naar de ecliptische co\xc3\xb6rdinaten (\xce\xb2, \xce\xbb) = (70\xc2\xb0, 55\xc2\xb0) of (40\xc2\xb0, 255\xc2\xb0), met een onzekerheid van 10\xc2\xb0. Dat betekent dat de axiale helling 14\xc2\xb0 of 54\xc2\xb0 is.'