b'\n_START_ARTICLE_\nNikolaj Asejev\n_START_PARAGRAPH_\nNikolaj Nikolajevitsj Asejev (Russisch: \xd0\x9d\xd0\xb8\xd0\xba\xd0\xbe\xd0\xbb\xd0\xb0\xd0\xb9 \xd0\x9d\xd0\xb8\xd0\xba\xd0\xbe\xd0\xbb\xd0\xb0\xd0\xb5\xd0\xb2\xd0\xb8\xd1\x87 \xd0\x90\xd1\x81\xd0\xb5\xd0\xb5\xd0\xb2) (Lgov, 9 juli 1889 \xe2\x80\x93 Moskou, 16 juli 1963) was een Russisch schrijver, dichter en literatuurcriticus.\n_START_SECTION_\nLeven en werk\n_START_PARAGRAPH_\nAsejev was de zoon van een verzekeringsagent in het gouvernement Koersk. Hij publiceerde zijn eerste gedichten in 1913-1914 (later verzameld in de bundel Nachtfluit), onder invloed van de futuristen Velimir Chlebnikov en vooral Vladimir Majakovski, zijn uiteindelijke leermeester. Na de Russische Revolutie werd hij ook lid van de mede door Majakovski opgerichte marxistische kunstgroepering LEF. In die periode schreef hij een hymne op Semjon Boedionny, held van de burgeroorlog en zijn populaire Boedionny-mars. Met zijn po\xc3\xabem De 26 commissarissen van Bakoe bedreef hij agitatielyriek \xc3\xa0 la Majakovski._NEWLINE_Na de jaren twintig conformeerde Asajev zich in belangrijke mate aan de partijlijn, schreef hij vooral beschouwende lyriek en werd in die periode gerekend tot de stroming van het sociaal realisme. Hij bleef echter intensief experimenteren, hetgeen hem regelmatig het verwijt opleverde een formalist te zijn._NEWLINE_In de laatste periode van zijn leven, na de dood van Jozef Stalin, sloeg Asejev een meer onafhankelijke weg in en schreef hij vooral over de ontberingen van het Russische volk tijdens de Tweede Wereldoorlog._NEWLINE_Arsejev won in 1941 de Stalinprijs voor zijn gedicht \xe2\x80\x98Majakovski begint\xe2\x80\x99. Ook ontving hij de Leninorde.\n_START_SECTION_\n"Rijmpje"\n_START_PARAGRAPH_\n(vertaling: Peter Zeeman)'