b'\n_START_ARTICLE_\nEtoloakarnania\n_START_SECTION_\nGeografie\n_START_PARAGRAPH_\nDe nomos is een van de waterrijkste gebieden van Griekenland. Het gedeelte tussen de rivieren Mornos en Evinos (\xce\x95\xcf\x85\xce\xb7\xce\xbd\xcf\x8c\xcf\x82) is bergachtig, dat tussen de Achelo\xc3\xb6s en de Evinos is weidser en vlakker. In het Etolische deel ligt het grote, 18 m diepe meer Trichonida (in de Oudheid Trichonis), dat via een kanaal in verbinding staat met zijn zustermeer Lysimachia. In Akarnania liggen de meren Ozeros en Ambrakia. In het dal van de Achelo\xc3\xb6s liggen ook de kunstmatige meren van Kremasta (dat de grens vormt met de nomos Evrytania) en Kastraki.\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nDe bewoners van Aetolia hadden niet zo\'n goede reputatie bij Atheners als Thucydides: deze beschouwde de Aetoli\xc3\xabrs als halfbarbaars en ongeciviliseerd, maar het is niet duidelijk of zijn oordeel gebaseerd is op eigen waarneming dan wel op informatie "van horen zeggen". Vooral de woeste stammen van het Aetolische binnenland moesten het ontgelden: sommigen, zoals de Eurytanes, zouden zelfs rauw vlees gegeten hebben. Deze traditie van wildheid en gebrek aan geciviliseerde manieren zal wel niet de reden zijn waarom Evritania sinds de Tweede Wereldoorlog een zelfstandige nomos werd. Ook de Akarnani\xc3\xabrs stonden bekend als woest en ongemanierd, en leefden van de zeeroverij.'