b'\n_START_ARTICLE_\nPteropus\n_START_SECTION_\nBeschrijving\n_START_PARAGRAPH_\nDeze meestal grote vleerhonden hebben geen staart. Op de tweede vinger van de vleugel zit een klauw. Per kaakhelft zijn er twee snijtanden aanwezig. De rug is meestal bleek en verschilt in kleur van de onderkant van het lichaam.\n_START_SECTION_\nVerspreiding\n_START_PARAGRAPH_\nVertegenwoordigers van dit geslacht komen voor in Zuid-Azi\xc3\xab, Oost-Azi\xc3\xab, Zuidoost-Azi\xc3\xab en van Australi\xc3\xab tot ver in Oceani\xc3\xab. Verder in de Indische Oceaan onder andere op Madagaskar en Pemba (Tanzania). Een groot deel van de soorten komt slechts op kleine, ge\xc3\xafsoleerde eilandengroepen voor.\n_START_SECTION_\nTaxonomie\n_START_PARAGRAPH_\nHet geslacht omvat 64 soorten en is daarmee verreweg het grootste geslacht van de familie en het op zes na grootste geslacht van de zoogdieren._NEWLINE_Het is waarschijnlijk dat er nog meerdere onbeschreven Pteropus-soorten bestaan. Zo is bekend dat er bijvoorbeeld soorten zijn die verwant zijn aan P. chrysoproctus, P. melanopogon en P. pohlei, maar nog onbeschreven zijn._NEWLINE_Het geslacht Pteropus is het nauwste verwant aan een aantal kleine geslachten uit de eilanden van Zuidoost-Azi\xc3\xab en Oceani\xc3\xab: Acerodon, Desmalopex, Mirimiri, Neopteryx, de apenkopvleermuizen (Pteralopex) en Styloctenium. Het geslacht Desmalopex, dat uitsluitend in de Filipijnen voorkomt, werd tot 2008 niet als een apart geslacht gezien, maar in Pteropus geplaatst. Melonycteris is ook verwant en Eidolon en Notopteris behoren mogelijk tot dezelfde groep, de onderfamilie Pteropodinae.'