b"\n_START_ARTICLE_\nBrittney Reese\n_START_SECTION_\nAtletiek en basketbal\n_START_PARAGRAPH_\nNa op jeugdige leeftijd te zijn verhuisd naar Gulfport in Mississippi, gaf Reese reeds in haar tijd als studente aan de Gulfport High School blijk van haar aanleg voor zowel het ver- als het hink-stap-springen; in beide disciplines werd zij staatskampioene. Na het behalen van haar diploma in 2004 ging zij studeren aan de Universiteit van Mississippi, waar zij lid werd van het vrouwen-basketbalteam van het Mississippi Gulf Coast Community College (MGCCC).\n_START_SECTION_\nOlympisch debuut\n_START_PARAGRAPH_\nIn 2007 brak Reese internationaal door in de atletieksport. Nadat ze eerder dat seizoen haar eerste titel had veroverd door NCAA-kampioene verspringen te worden, werd zij vervolgens tijdens de wereldkampioenschappen in Osaka op dit onderdeel achtste. Een jaar later prolongeerde zij allereerst haar NCAA-titel, waarna zij met een persoonlijk beste prestatie van 6,95 voor het eerst Amerikaans kampioene werd tijdens de Olympic Trials in Eugene en zich kwalificeerde voor de Olympische Spelen van 2008. Zo maakte zij op 21-jarige leeftijd in Peking haar olympische debuut, waarbij zij zich direct voor de verspringfinale plaatste. Hierin ze met 6,76 m vijfde.\n_START_SECTION_\nWereldkampioene\n_START_PARAGRAPH_\nIn mei 2009 sprong Reese voor het eerst van haar leven voorbij de zeven meter; met 7,06 plaatste zij zich aan de kop van de wereldranglijst en was zij in een klap de grote favoriete voor de gouden medaille op de WK van 2009 in Berlijn. Die rol maakte zij waar en zo leverde Brittney Reese in Berlijn de eerste prestatie van formaat in haar atletiekcarri\xc3\xa8re. Met een PR-sprong van 7,10 versloeg ze de vorige wereldkampioene Tatjana Lebedeva uit Rusland, die zich ditmaal tevreden moest stellen met het zilver (6,97). Het brons was voor de Turkse Karin Mey Melis, die 6,80 sprong. In de geschiedenis van de WK atletiek was Reese met haar 22 jaar de op twee na jongste kampioene ooit.\n_START_SECTION_\nDe ene titel na de andere\n_START_PARAGRAPH_\nIn de jaren die volgden bevestigde Reese de leidende positie die zij bij het verspringen inmiddels in de wereld had ingenomen en reeg de Amerikaanse de successen aaneen. Zo zegevierde ze op de wereldindoorkampioenschappen van 2010 door in de finale bij haar eerste poging 6,70 direct neer te zetten, waarna de concurrentie zich alleen nog maar inspande om het gat erachter zo klein mogelijk te houden. Daar slaagde de Portugese Naide Gomes met een beste sprong van 6,67 nog het beste in. In 2011, op de WK in Daegu, produceerde Reese in haar eerste poging met 6,82 slechts \xc3\xa9\xc3\xa9n geldige sprong, maar die was wel voldoende om haar in 2009 veroverde titel te prolongeren. Ditmaal kwamen de Russin Olga Koetsjerenko (tweede met 6,77) en de Litouwse Ineta Rad\xc4\x93vi\xc4\x8da (derde met 6,76) nog het dichtst in haar buurt. Vervolgens was het zaak om ook haar indoortitel te continueren. Daarin slaagde zij op de WK indoor van 2012 in Istanboel door in haar laatste poging tot 7,23 te komen. Hiermee was Reese niet alleen de enige die de zeven metergrens overschreed, zij sprong hiermee tevens zowel een toernooi- als een nationaal indoorrecord._NEWLINE_Ten slotte zette Brittney Reese in datzelfde jaar de kroon op haar werk door met een beste sprong van 7,12 ook de gouden medaille op de Spelen in Londen te veroveren. De Russische Jelena Sokolova was in Londen de enige die eveneens voorbij de zeven meter kwam en met 7,07 nog enigszins in de buurt bleef van de Amerikaanse.\n_START_SECTION_\nDerde WK-titel in successie\n_START_PARAGRAPH_\nIn Moskou ging Reese in 2013 gewoon door met het veroveren van de belangrijkste titels. Op de WK van 2013 sprong zij opnieuw verder dan zeven meter, al was zij met haar 7,01 uiteindelijk maar 2\xc2\xa0cm beter dan de Nigeriaanse Blessing Okagbare, die gedurende de wedstrijd erg dichtbij kwam, maar op een beste sprong van 6,99 bleef steken. De Servische Ivana \xc5\xa0panovic sprong met 6,82 een nationaal record en werd derde.\n_START_SECTION_\nTerugslag\n_START_PARAGRAPH_\nNa gedurende vijf jaar onafgebroken aan de top te hebben gestaan, laste Britney Reese in 2014 een pauze in om zichzelf opnieuw op te laden voor de jaren die volgden. Zij sloeg het indoorseizoen over en beperkte zich gedurende het outdoorseizoen tot het veroveren van de nationale titel bij het verspringen, haar zesde in totaal. Ze kwam dat jaar ook niet verder dan een beste jaarprestatie van 6,92, haar minste sinds 2007. Er begonnen zich echter ook lichamelijke ongemakken voor te doen, waardoor een terugkeer op het voor haar vertrouwde niveau in 2015 uitbleef. Heup- en rugklachten speelden haar gedurende het gehele jaar 2015 parten, met als gevolg dat zij op de WK in Peking niet in staat bleek om haar drievoudige wereldtitel te verdedigen. Met een voor haar doen schamele 6,39 kwam de Amerikaanse zelfs niet eens door de kwalificatieronde heen.\n_START_SECTION_\nWeer als vanouds\n_START_PARAGRAPH_\nOp de WK indoor van 2016 in Portland was er van enig lichamelijk ongemak niets meer te merken en sprong Reese als vanouds. Zij moest er echter wel harder dan ooit voor werken om haar derde wereldindoortitel te veroveren. Lang zag het er in de finale namelijk naar uit, dat Ivana \xc5\xa0panovic aan het langste eind zou trekken. Die had al bij haar eerste finalepoging 7,00 gesprongen en toen dat de Amerikaanse in de vijfde poging ten slotte eveneens lukte, sprong de Servische prompt 7,07. Een alles of niets poging was dus in de zesde en laatste ronde noodzakelijk en die kans greep Reese. Met 7,22 maakte ze aan alle twijfel een eind en won ze uiteindelijk met ruime marge. Ze bleef er maar \xc3\xa9\xc3\xa9n centimeter mee onder haar eigen nationale record._NEWLINE_Bij de WK van 2017 in Londen herstelde Reese zich van het echec in Peking in 2015 en heroverde zij de titel bij het verspringen, haar vierde in totaal. Met een beste poging van 7,02 bleef ze Darya Klishina (zilver; 7,00) en Tianna Bartoletta (brons; 6,97) nipt voor.\n_START_SECTION_\nLiefdadigheid\n_START_PARAGRAPH_\nBrittney Reese doet in het dagelijks leven veel aan liefdadigheid. Zo schonk zij op 14 november 2011, Thanksgiving Day, 100 kalkoenen aan verschillende daklozen en religieuze organisaties in haar woonplaats Gulfport. Op deze wijze deed zij iets terug voor de gemeenschap die haar gedurende haar hele atletiekcarri\xc3\xa8re heeft gesteund. En op 26 oktober 2012 richtte zij de 'Brittney Reese Allied Sports scholarship' op, van waaruit jaarlijks een man en een vrouw in de gelegenheid worden gesteld om een twee- dan wel vierjarige studie te beginnen. In 2014 was die eer weggelegd voor de slechthorende Bailey Weinkam, die zodoende in de herfst van 2014 aan een studie aan het Community College van Baltimore County kon beginnen."