b'\n_START_ARTICLE_\nPingelly\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nHet gebied dat in de 21e eeuw Pingelly heet werd door de Aborigines Pingeculling genoemd. Het was de naam voor een beek en bron en betekende "drinkwaterplaats". De eerste Europeanen vestigden zich er op het einde van de 19e eeuw. Ze leefden voornamelijk van de schapenteelt en de oogst van sandelhout. Op 14 februari 1889 werd de spoorweg tussen Beverley en Albany geopend en kwam er een nevenspoor aan de Pingelly-beek waar sandelhout verzameld werd om naar Fremantle te worden vervoerd. Door de bereikbaarheid per spoor en de ontbossing door de sandelhouthakkers vestigden zich meer landbouwers en veetelers in het gebied en ontwikkelde er zich een dorpje aan het nevenspoor. In 1898 werd het plaatsje dan officieel erkend. Er was op dat moment een spoorwegstation, een post en telegraafkantoor, een agricultural hall, een school, een hotel, een anglicaanse kerk en enkele winkels. Het district Pingelly telde in 1898 een driehonderdvijftigtal inwoners._NEWLINE_Van 1900 tot 1920 groeide de graanproductie door de mechanisering van het productieproces en de introductie van een roest-resistente graanvari\xc3\xabteit, de Federation Wheat. Het gebruik van meststoffen en sporenelementen zorgden er ook voor dat er meer grond geschikt werd voor de landbouw. Tegen 1920 had de graanteelt de schapenteelt rond Pingelly verdrongen als belangrijkste industrie. In het graanseizoen 1936/37 kreeg het nevenspoor van Pingelly silo\'s voor het bulkvervoer van graan en is sindsdien een verzamelpunt voor Co-operative Bulk Handling (CBH). In 1956 werd het gebied voor irrigatie aangesloten op de Wellington-dam die in de rivier Collie staat. In 1961 werd de Pingelly Road Board vervangen door de Shire of Pingelly.'