b"\n_START_ARTICLE_\nLas Chicas Del Can\n_START_PARAGRAPH_\nLas Chicas Del Can, ook wel Las Chican genoemd, is een (voormalige) vrouwelijke merengue-band uit Santo Domingo, Dominicaanse Republiek. De band treedt op in wisselende bezettingen en was vooral in de jaren 80 succesvol. Onder productionele leiding van Wilfrido Vargas leverde de band klassiekers af als El Negro No Puede, Baila Como Juana La Cubana, Sukaina, Culeca, Ta'Pillao, Fuego, Te Lo Doy, Amigo Travieso. Platen werden steevast bekroond met goud en platina.\n_START_SECTION_\nDe originele bezetting\n_START_PARAGRAPH_\nLas Chicas del Can werd in 1981 opgericht door zangeres Belkis Concepcion; zij vertrok een jaar later voor een solocarri\xc3\xa8re en werd vervangen door Miriam Cruz (14) , tegenwoordig ook wel de ongekroonde koningin van de merengue genoemd. De overige zangeressen waren Eunice Betances en Theresa Dominguez. _NEWLINE_Theresa Dominguez werd vervangen door o.a. Luchy Betances (zus van Eunice) en Veronica Medina die op haar beurt ook weer solo ging. In 1986 gaf Las Chicas del Can een concert in Nederland waarvan de VPRO opnamen uitzond._NEWLINE_Vanaf 1992 ging het orkest verder als Miriam Y Las Chicas; onder deze naam verscheen het succesvolle album Nueva Vida met de hits Te Propongo (geschreven door Juan Luis Guerra), La Loba en Con Agua de Sal._NEWLINE_Datzelfde jaar, en in 1995, volgden er succesvolle Europese tournees.\n_START_SECTION_\nLatere bezettingen en naamsrechten\n_START_PARAGRAPH_\nOndertussen liet een manager de naam Las Chicas del Can vastleggen voor een aantal nieuwe meisjes (waaronder zangeressen Michell Flores, Adalgisa Baez en Florangel del Villar) in de hoop dat ook zij furore zouden maken onder deze naam. In 1993 verscheen het eerste album van de nieuwe Las Chicas del Can dat inderdaad aan de verwachtingen voldeed; Voy Pa'Lla, Hacer El Amor Con Otro, Celoso, Explosivo en Sin Compromiso werden allemaal hits. Lang duurde dat echter niet, want na de albums Botando Chispas (1994) en Derramando Suenos (1996) viel de tweede formatie in 1998 uit elkaar. Michell Flores ging solo en verbleef geruime tijd in Nederland._NEWLINE_Daarna werd drie keer (1999, 2007, 2011) een aantal nieuwe meisjes bij elkaar gezocht, maar geen van alleen wisten ze de grote successen van de eerdere formaties te evenaren. De rechten op de groepsnaam kwamen via doorverkoop in handen van de broer van Wilfrido Vargas. Zijn nichtje Alina zong geruime tijd bij Las Chicas del Can, maar koos in 2011 voor een solocarri\xc3\xa8re. In wezen bestaat de huidige bezetting uit vijf zangeressen met een begeleidingsband. _NEWLINE_Daarnaast is er ook een Venezolaanse Las Chicas del Can die vier keer van bezetting is gewisseld. Deze mag de groepsnaam niet gebruiken bij optredens in de Dominicaanse Republiek en omgekeerd."