b'\n_START_ARTICLE_\nElektronisch factureren\n_START_SECTION_\nBesparingen\n_START_PARAGRAPH_\nVolgens diverse onderzoeken kan het bedrijfsleven in Europa veel geld besparen middels elektronisch factureren. In 2008 presenteerde de staatssecretaris van economische zaken (EZ) een actieplan voor elektronisch factureren. De staatssecretaris van EZ voorspelde in 2008 dat het Nederlandse bedrijfsleven 600 miljoen euro kan besparen met de invoering van elektronisch factureren. e-Factureren is onderdeel van de Generieke Digitale Infrastructuur (GDI). De Europese Commissie schat de jaarlijkse besparing van het elektronisch factureren voor het Europese bedrijfsleven op 243 miljard euro. Geschat wordt dat in Europa jaarlijks 30 miljard facturen worden verstuurd, waarvan 1 miljard in Nederland. De uiteindelijke besparing in Nederland kan dus op circa 8 (= 243/30) miljard euro uitkomen. De Europese eIDAS verordening biedt een uitgebreid grens- en sectoroverschrijdend kader voor elektronische handtekeningen._NEWLINE_Deze besparingen kunnen worden gevonden in het verminderd papierverbruik, de lagere verzendkosten en de effici\xc3\xabntere logistieke afwerking.\n_START_SECTION_\nStandaarden\n_START_PARAGRAPH_\nEr zijn diverse standaarden voor elektronische facturen. De overheid wil zijn facturen ontvangen in UBL 2.0 formaat,_NEWLINE_Het is de bedoeling dat eind 2010 10% van de overheidsfacturen hier elektronisch worden aangeleverd._NEWLINE_In het buitenland worden nog wat andere standaarden gebruikt efactura (Spaans), en FInvoice._NEWLINE_Op 12 februari 2009 stelde staatssecretaris De Jager de elektronische factuur aan de papieren factuur gelijk in het beleidsbesluit \xe2\x80\x9cOmzetbelasting. Administratieve en factureringsverplichtingen\xe2\x80\x9c._NEWLINE_In 2011 werd in Belgi\xc3\xab een nieuwe poging gedaan door enkele boekhouders en accountants met de e-fff standaard. Het doel van het protocol is om een \xe2\x80\x9cuitwisselingsprotocol" op te stellen die een zo groot mogelijke interoperabiliteit (onderlinge uitwisseling) tussen de Belgische actoren van de elektronische factuur moet verzekeren, voor de KMO\xe2\x80\x99s,  in overeenstemming met de ontwikkeling van de huidige bestaande internationale standaarden. Een groot deel van de huidige Belgische boekhoudpakketten ondersteunt dit formaat. Andere softwarebedrijven kunnen ook lid worden van de e-fff. Het e-fff formaat gebruikt het ubl 2.0 formaat._NEWLINE_De Vlaamse Overheid maakte de e-factuur in 2017 gebaseerd op UBL2.1 volgens de Peppol-standaard, indentiek aan de CENBII-standaard._NEWLINE_Tevens in 2017 werd UBL.BE opgestart. Verschillende belangrijke spelers in de sector van de nieuwe technologie\xc3\xabn ten behoeve van het MKB hebben besloten de krachten formeel te bundelen via een werkgroep. Het resultaat is de oprichting van een vereniging zonder winstoogmerk, UBL.BE, die tot doel heeft het gebruik en de doorgifte van elektronische documenten binnen het MKB en hun trustees te vergemakkelijken. UBL.BE sluit nauw aan het OpenPeppol netwerk. De UBL.BE-norm is gebaseerd op de Europese norm EN 16931.\n_START_SECTION_\nDe geavanceerde elektronische handtekening\n_START_PARAGRAPH_\nDe elektronische handtekening is de elektronische tegenhanger van de handgeschreven handtekening._NEWLINE_Waar een handgeschreven handtekening dient ter ondertekening van een brief, dient een elektronische handtekening ter ondertekening van een e-mail, een elektronisch document of een elektronisch formulier. Bekende voorbeelden zijn de elektronische ondertekening van de belastingaangifte (met pincode of met DigiD), de smartcards en codes voor het internetbankieren en de elektronisch ondertekende uittreksels die de Kamer van Koophandel uitgeeft._NEWLINE_Een "gewone" geavanceerde elektronische handtekening wordt vervaardigd door een techniek waarbij er een getal aan de elektronische boodschap wordt toegevoegd. De gebruikers merken hier veelal niets van. Veel standaard e-mail pakketten maken hier gebruik van. In het kort komt deze techniek erop neer dat de verzender een digitaal certificaat (een cijfergetal en de naam van de verzender) in zijn elektronische boodschap zet. Een elektronische boodschap is voor een computer uiteindelijk een verzameling van nullen en enen. Door deze nullen en enen wordt het getal van het certificaat door het elektronische bericht "geklutst". Zeer eenvoudig weergegeven, zorgt de techniek ervoor dat de ontvanger dat getal op zijn scherm kan weergeven en het kan vergelijken met het getal zoals dat in het certificaat van de verzender staat. De verzender kan zijn certificaat bijvoorbeeld op zijn website publiceren. De ontvanger heeft dan een grote zekerheid dat het elektronische bericht van betreffende verzender afkomstig is. Het "klutsen" van de getallen zorgt er ook voor dat er onderweg geen wijzigingen in het bericht kunnen worden aangebracht. Zouden er wijzigingen zijn aangebracht dan klopt het hash total (het totaal getal dat volgt uit het optellen van al die enen en nullen), zoals verwerkt in het oorspronkelijke bericht, niet meer en dat wordt door de techniek op het scherm van de ontvanger weergegeven. Op deze wijze is de authenticiteit (de herkomst) en de integriteit (dat er geen wijzigingen zijn aangebracht) gewaarborgd._NEWLINE_Vorenstaande techniek is in veel gevallen toereikend. Maar de kracht van de elektronische handtekening zit in de kracht van het algoritme (rekenschema) van de encryptie (versleuteling)._NEWLINE_Er zijn programma\'s waarmee een verzender zelf zijn certificaat kan maken. De kracht van de encryptie is dan afhankelijk van het door de softwarebouwer gebruikte algoritme.\n_START_SECTION_\nDe gekwalificeerde geavanceerde elektronische handtekening\n_START_PARAGRAPH_\nOm zeker te zijn dat de encryptie sterk genoeg is dient de elektronische handtekening gebaseerd te zijn op een public key_NEWLINE_infrastructure (PKI). Dat is een set van internationale standaarden over het uitgeven en beheren van onder anderen elektronische handtekeningen. Bij het gebruik van PKI kan iemand alleen een handtekening onder bijvoorbeeld een e-mail of een elektronisch document zetten als hij of zij beschikt over een "persoonlijk" digitaal certificaat. Deze certificaten kunnen worden aangevraagd en uitgegeven door speciale instanties en bedrijven. Zij worden "Certification Authority (CA)" genoemd. Zo\'n instantie geeft het certificaat alleen af als de aanvrager het zelf ophaalt en zich kan legitimeren. De aanvrager ontvangt dan het aangevraagde certificaat bijvoorbeeld op een "alleen maar te lezen" USB-stick. Deze USB-stick kan de functionaris die belast is met factureren, in de computer waarop hij factureert stoppen. De factureer-software kan deze USB-stick lezen en kopieert het certificaat er uit en zet dat in het bericht. Alvorens het certificaat in het bericht te "klutsen" verifieert de software automatisch of het certificaat nog geldig is door een verbinding te leggen met de Certification Authority.\n_START_SECTION_\nAuthenticiteit\n_START_PARAGRAPH_\nElk certificaat is uniek en bevat de naam van de eigenaar. Met behulp van een dergelijk certificaat kan een persoon een elektronische handtekening zetten, bijvoorbeeld onder een elektronisch document. De ontvanger kan vervolgens aan de hand van het certificaat zien wie de eigenaar is en daarmee wie het elektronisch document heeft ondertekend. Dat "zien van de eigenaar" gebeurt ook veelal automatisch. De software op de computer van de ontvangende partij legt een verbinding met de Certification Authority.\n_START_SECTION_\nIntegriteit\n_START_PARAGRAPH_\nIndien het bericht na ondertekening is gewijzigd, kan dit worden gedetecteerd. Veelal wordt bij het openen van het bericht direct op het beeldscherm van de ontvanger aangegeven of het bericht is gewijzigd. Soms kan men de historie van wijzigingn in het document volgen.\n_START_SECTION_\nNadere informatie\n_START_PARAGRAPH_\nEen instantie die veel informatie verstrekt over veilig elektronisch communiceren is PKIoverheid (Public Key Infrastructure voor de overheid).\n_START_SECTION_\nElectronic Data Interchange\n_START_PARAGRAPH_\nIn plaats van kenmerken in het bericht garandeert EDI de authenticiteit en integriteit door de procedures voor de verwerking van het bericht. Over die procedures moeten de zender en de ontvanger van de factuur daarom afspraken maken (bijvoorbeeld in een interchange agreement)._NEWLINE_De zender en de ontvanger wisselen EDI-berichten uit via bijvoorbeeld een zogenaamd Value Added Network (VAN). VAN-diensten worden aangeboden door netwerkleveranciers._NEWLINE_Die leveranciers sturen EDI-berichten over datalijnen naar de elektronische postbus van de handelspartners. Daarbij zorgen ze onder andere voor een goede beveiliging en doorlooptijd van de berichten._NEWLINE_Meer informatie over de voorwaarden waar elektronisch factureren middels EDI aan moet voldoen, staat in de aanbeveling 31994H0820 van de Europese Commissie. Deze aanbeveling vindt u op de website van de Europese Commissie. De link naar deze website is opgenomen bij de externe links onder aan deze pagina.\n_START_SECTION_\nSommige andere methoden\n_START_PARAGRAPH_\nDe andere methoden omvatten een diversiteit aan technische oplossingen. Een bekend voorbeeld is het webbased factureren. Dit is een wijze waarbij de factuur alleen op de website van de verzender is te bekijken. Veel telefoonbedrijven presenteren zo hun nota. De ontvanger krijgt dan veelal een mailtje dat de nota op de website van de telefoonaanbieder is geplaatst. Ook banken verstrekken tegenwoordig veelal de dagafschriften digitaal op hun site._NEWLINE_Een probleem van de diversiteit is dat een belastingdienst niet in staat is alles te beoordelen en goed te keuren. In haar brochure over elektronische factureren merkt de belastingdienst dan ook op dat er een schriftelijk verzoek kan worden ingediend bij het belastingkantoor waar het bedrijf onder valt. Veelal zal een speciale functionaris van de belastingdienst (een EDP-er), in overleg met het bedrijf de procedures beoordelen. De inspecteur van de belastingdienst neemt een beslissing over het verzoek. Tegen die beslissing kan bezwaar worden gemaakt.\n_START_SECTION_\nBewaarplicht\n_START_PARAGRAPH_\nBedacht dient te worden dat ook elektronische facturen behoren tot de administratie van bedrijven. Zij vallen onder de algemene bewaarplicht van 7 jaar. Indien de facturen betrekking hebben op onroerend goed dienen ze 10 jaar te worden bewaard._NEWLINE_De elektronische facturen dienen te worden bewaard in de vorm waarin zij ontvangen zijn. Aan de verzendende kant dienen de facturen zodanig te worden bewaard dat het verzonden exemplaar gereproduceerd kan worden. Meer informatie over de bewaarplicht is te vinden in de brochure "Uw geautomatiseerde administratie en de fiscale bewaarplicht". Deze brochure is opgenomen bij de externe links.'