b'\n_START_ARTICLE_\nWilliam David Coolidge\n_START_PARAGRAPH_\nWilliam David Coolidge (Hudson (Massachusetts), 23 oktober 1873 \xe2\x80\x93 Schenectady (New York), 3 februari 1975) was een Amerikaans natuurkundige die belangrijke bijdragen heeft geleverd in de ontwikkeling van r\xc3\xb6ntgenbuis. Hij staat ook bekend als de uitvinder van "buigbaar wolfraam" als filament in gloeilampen.\n_START_SECTION_\nBiografie\n_START_PARAGRAPH_\nCoolidge was het enig kind van Albert Edward Coolidge, een schoenmaker, en Martha Alice Shattuck. Om zijn inkomen aan te vullen hield zijn vader er een kleine boerderij op na, waarop de jonge William dagelijks meehielp met het doen van klusjes. Hij kreeg zijn basisonderwijs op een klein schooltje met \xc3\xa9\xc3\xa9n leslokaal, waar een onderwijzer les gaf voor alle klassen. Fotografie werd een levenslange hobby, hij maakte zijn eigen camera\xe2\x80\x99s en in de kelder van zijn ouderlijk huis was een doka ingericht._NEWLINE_Na het voortgezette onderwijs aan de Hudson High School studeerde hij van 1891 tot 1896 elektrotechniek aan het Massachusetts Institute of Technology (MIT) in Boston. Na zijn examen vertrok hij naar Duitsland om verder te studeren en behaalde in 1899 zijn doctoraat natuurkunde aan de Universiteit van Leipzig. Toen op een dag de beroemde professor Wilhelm R\xc3\xb6ntgen de universiteit bezocht, kreeg Coolidge de kans om met hem te spreken en was zeer onder de indruk van deze ervaring. Op dat moment wist hij het nog niet, maar zijn latere onderzoek zou van grote invloed zijn op de praktische toepassing van de door R\xc3\xb6ntgen ontdekt straling._NEWLINE_Hij keerde terug naar het MIT en werd er de onderzoeksassistent van Arthur A. Noyes. Vijf jaar lang werkte hij voor Noyes, waar hij onderzoek deed na de elektrisch geleidbaarheid van waterige oplossingen bij hoge temperaturen. Toen deed de oprichter van het net opgerichte General Electric Reseach Laboratorium, Willis Rodney Whitney, hem het aanbod om voor hem te gaan werken. Met de toezegging dat hij ruimte kreeg voor eigen onderzoek nam hij de baan aan en verhuisd in 1905 naar Schenectady.\n_START_SECTION_\nPersoonlijk\n_START_PARAGRAPH_\nCoolidge was tweemaal getrouwd. In 1908 huwde hij Ethel Westcott Woodward, de dochter van een lokale bankdirecteur, met wie hij twee kinderen kreeg: dochter Elizabeth en zoon Lawrence David. Begin 1915 werd Ethel ernstig ziek en overleed kort daarna. Om hem en zijn moeder te helpen bij de opvoeding van zijn twee kinderen nam hij een verpleegster van het Ellis-ziekenhuis in dienst, Elizabeth MacHaffie. Een jaar naar het overlijden van zijn eerste echtgenote trad hij met haar in het huwelijk. Zij overleed in 1969. Coolidge had vele hobby\'s, waaronder fotografie en reizen. Hij overleed thuis op 101-jarige leeftijd.\n_START_SECTION_\nR\xc3\xb6ntgenbuis\n_START_PARAGRAPH_\nZijn tweede belangrijke uitvinding was de Coolidge-buis, een hoogvacu\xc3\xbcm r\xc3\xb6ntgenbuis met verbeterde \'hete\' kathode. Met zijn eerder opgedane ervaring en kennis over de eigenschappen van wolfraam begon hij aan het onderzoek of dit metaal ook toegepast kon worden in r\xc3\xb6ntgenbuizen._NEWLINE_Zijn wolfraamdraad bleek zeer geschikt te zijn als gloeikathode, omdat het een sterke kathodestraling opwekt via het door Edison waargenomen effect van thermionische emissie. Bij zijn werk werd hij ondersteund door vele General Electric wetenschappers, onder wie de latere nobelprijswinnaar Irving Langmuir._NEWLINE_Zijn r\xc3\xb6ntgenbuis \xe2\x80\x93 waarvan het basisontwerp nog steeds in gebruik is \xe2\x80\x93 was een grote stap voorwaarts in de opkomende medische tak van radiologie. Met deze buis konden artsen veel betere en scherpere foto\'s maken dan met de bestaande gasontladingsbuizen van William Crookes. In de 15 jaren erna ontwikkelde Coolidge vele technische oplossingen in de toepassing van r\xc3\xb6ntgenstralen.\n_START_SECTION_\nDirecteur\n_START_PARAGRAPH_\nHet ineenstorten van de financi\xc3\xable markten in 1929 raakt ook General Electric en in april 1932 moet Coolidge\'s mentor Whitney noodgedwongen terugtreden omdat hij het mentaal niet meer aankon. Op 1 november van dat jaar werd Coolidge benoemd tot directeur van het onderzoekscentrum, waar hij ondanks drastische bezuinigen de opdracht kreeg om het kenniscentrum te behouden en nieuwe innovatieve producten te bedenken. Door de aantrekkende economie begon in december 1933 zijn divisie weer te groeien._NEWLINE_Tijdens de Tweede Wereldoorlog (1939-1945), droeg Coolidge zijn expertise bij aan diverse oorlog gerelateerde projecten. Zo ontwikkelde hij een vacu\xc3\xbcmbuis om onderzeeboten op te sporen. Om door te blijven werken in de oorlog stelde hij zijn pensionering uit tot na 1945. Tot aan zijn overlijden op de hoge leeftijd van 101 jaar, bleef hij aan General Electric verbonden als consulent en raadgevend directeur.'