b'\n_START_ARTICLE_\nCharles Antoine de La Roche-Aymon\n_START_SECTION_\nKerkelijke en wereldlijke loopbaan\n_START_PARAGRAPH_\nCharles Antoine stamde uit een familie die al eerder hoge geestelijken had voortgebracht. In de Gallicaanse kerk, de rooms-katholieke kerk in Frankrijk, was het gebruikelijk dat de koning de hoge geestelijke waardigheden zoals bisschop en abt verdeelde. Op 10 april 1724 promoveerde hij in Parijs tot Doctor in de Theologie. De banen en de daarbij behorende prebenden kwamen bij loyale edelen terecht. Deze vorm van protectie leverde de jonge Charles Antoine een zetel als kanunnik in het adellijke kapittel van Saint-Pierre de M\xc3\xa2con en later de ambten van bisschop van Tarbes, aartsbisschop van Toulouse, aartsbisschop en hertog van Reims op._NEWLINE_De eerste stap op de ladder van de kerkelijke loopbaan werd gezet dankzij de protectie van een andere oudoom, Antoine de Charpin de Gen\xc3\xa9tines, bisschop van Limoges. Deze benoemde zijn achterneef tot algemeen vicaris van het bisdom en coadjutor met recht van opvolging. Charles Antoine de La Roche-Aymon werd op 5 augustus 1725 Bisschop van Sarepte "in partibus"._NEWLINE_Dankzij zijn adellijke afkomst, zijn familierelaties en de protectie van de koning hoopten de kerkelijke ambten zich daarna op. Hij werd een hoveling en op 12 november 1730 preekte hij in Versailles voor een gehoor waartoe ook koning Lodewijk XV behoorde._NEWLINE_De koning schonk hem de abdijen van Aubazine en in januari 1729 de Abdij van Sordes, in juli 1731 volgde Beaulieu en in juni 1757 de abdij van la Trinit\xc3\xa9 de F\xc3\xa9camp._NEWLINE_In 1761 schonk de koning hem de rijke abdij van Cercamps en op 22 januari 1765 de voorname, in Parijs gelegen Abbaye de Saint-Germain-des-Pr\xc3\xa9s._NEWLINE_Aan het \xe2\x80\x9cbezit\xe2\x80\x9d van deze abdijen was geen werk verbonden. De abt genoot de inkomsten en bezat de abdij als een \xe2\x80\x9csinecure\xe2\x80\x9d._NEWLINE_Charles Antoine de La Roche-Aymon werd in 1742 gekozen tot bestuurder van oude Acad\xc3\xa9mie des Jeux floraux._NEWLINE_Hij werd bisschop van Tarbes in oktober 1729, aartsbisschop van Toulouse in januari 1740, aartsbisschop van Narbonne als opvolger van Jean-Louis Des Balbes de Berton de Crillon en daarmee ook president van de Staten van de Languedoc in 1752. Als aartsbisschop van Narbonne werd hij een van de zeven commandeurs in de Orde van de Heilige Geest op 10 juni 1753._NEWLINE_In 1760 werd hij "Grootaalmoezenier van het Koninkrijk" (grand aum\xc3\xb4nier du royaume) ._NEWLINE_De loopbaan culmineerde in de benoeming tot aartsbisschop van Reims en hertog van Reims en eerste geestelijke pair van Frankrijk in 1763. Hij volgde Alexandre Ang\xc3\xa9lique de Talleyrand-P\xc3\xa9rigord op._NEWLINE_Als aartsbisschop van Reims voerde Charles Antoine de La Roche-Aymon het devies "JUSTITIA ET PAX OSCULATAE SUNT" uit Psalm 84 .\n_START_SECTION_\nKardinaal\n_START_PARAGRAPH_\nOp 16 december 1771 werd hij door Clemens XIV tot kardinaal verheven. Het kardinalaat was eigenlijk bestemd geweest voor oudere, waardiger geestelijken maar La Roche-Aymon ging er na veel intriges met de "hoed" vandoor._NEWLINE_Zoals in Frankrijk gebruikelijk was (en is) overhandigde het staatshoofd, in zijn tijd Lodewijk XV, hem de rode hoed die door de kardinalen mag worden gedragen.\n_START_SECTION_\nPolitieke loopbaan\n_START_PARAGRAPH_\nAls lid van de "assembl\xc3\xa9es du clerg\xc3\xa9" in 1735, 1740, 1745 et 1748 en als voorzitter van deze raad na 1760 was hij uiterst regeringsgetrouw. Hij stemde voor het afstaan van grote sommen geld uit de kerkelijke kassen om de marine te versterken ._NEWLINE_De in 1770 tot deken van de Franse bisschoppen gekozen La Roche-Aymon werd in 1771 tot minister van de Register van de Kerkelijke inkomsten, de "feuille des b\xc3\xa9n\xc3\xa9fices", benoemd. De positie bracht veel macht met zich me want de kerk inde feodale rechten en tienden. Hij was de opvolger van de in ongenade gevallen Louis Sextius Jarente de La Bruy\xc3\xa8re._NEWLINE_In de invloedrijke positie van president van de Staten van Languedoc vertegenwoordigde hij de belangen van het het hof en van de hoge adel._NEWLINE_In 1771 was het Charles Antoine de La Roche-Aymon, inmiddels deken van de Franse bisschoppen, die in Versailles het huwelijk tussen de dauphin, de toekomstige Lodewijk XVI, en aartshertogin Marie Antoinette van Oostenrijk Lotharingen sloot. Op 11 juni 1775 kroonde hij Lodewijk XVI in Reims._NEWLINE_Het sterfbed van Lodewijk XV_NEWLINE_Op 10 mei 1774 verzamelden de geestelijken zich rond het sterfbed van Lodewijk XV. De koning stierf aan pokken en gangreen. Na jarenlang de decadente en in hun ogen uiterst zondige levensloop van de koning te hebben moeten aanzien rekenden de geestelijken nu af met hun stervende, en daardoor machteloos aan hen overgeleverde vorst. Zij eisten na een oorbiecht, waarop geen absolutie volgde, dat de stervende vorst zijn zonden in het openbaar zou opbiechten. Alzo geschiedde en grootaalmoezenier de La Roche-Aymon bediende de stervende met de Laatste heilige sacramenten._NEWLINE_Het einde van de kardinaal_NEWLINE_De 80 jaar oude kardinaal stierf op in Parijs in zijn vertrekken in het Klooster van Saint-Germain-des-Pr\xc3\xa9s en werd in de nog bestaande kapel begraven.'