b"\n_START_ARTICLE_\nBelgisch Verbond der Eenheidssyndicaten\n_START_SECTION_\nOprichting\n_START_PARAGRAPH_\nDe SSK's probeerden al vroeg na de Tweede Wereldoorlog een nationale vakbond op te zetten. Zo werd er reeds op 1 oktober 1944 een conferentie opgezet met 1.200 afgevaardigden uit 400 bedrijven. Aanvankelijk kon de oproep van de SSK's tot een eenheidsvakbond op weinig steun rekenen bij het Belgisch Vakverbond en het Algemeen Christelijk Vakverbond. Zo kwam het tot een structuur onder de naam Belgisch Verbond der Eenheidssyndicaten. Al snel kon de nieuw opgerichte vakbond op de steun van \xc2\xb1175.000 leden rekenen. _NEWLINE_Door de onervarenheid van de vakbondskaders ontstond er ontgoocheling onder de achterban. Daar kwam nog bij dat de Kommunistische Partij van Belgi\xc3\xab (KPB) in die periode deel nam aan het regeringsbeleid. Door haar gematigde opstelling konden de communistische syndicalisten niet voluit gaan in de strijd. Alzo kreeg het BVES het moeilijk zijn leden te behouden en slonk het aantal tot 165.968 leden.\n_START_SECTION_\nEenheidsvakbond\n_START_PARAGRAPH_\nOp 28 en 29 april 1945 komt het tot een fusiecongres met de andere linkse vakbonden op initi\xc3\xable vraag van het BVES. Zij hadden  aan het Belgisch Vakverbond (BVV) voorgesteld om een gemeenschappelijk bureau (Confederatie der Ge\xc3\xbcnifieerde Vakbonden van Belgi\xc3\xab) in te richten. Het BVV, bij monde van Joseph Bondas, wilde echter enkel deelnemen indien ook de Mouvement Syndical Unifi\xc3\xa9 (MSU) van Andr\xc3\xa9 Renard deelnam aan de gesprekken. Het fusiecongres was een succes en de 3 bovengenoemde vakbonden en het Algemeen Ge\xc3\xbcnifieerd Syndicaat der Openbare Diensten (ASOD) besluiten voortaan samen verder te gaan onder de noemer Algemeen Belgisch Vakverbond (ABVV)."