b'\n_START_ARTICLE_\nHapticiteit\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nDe noodzaak voor een aanvulling op de nomenclatuur voor organometaalverbindingen wordt in het midden van de jaren 50 van de 20e\xc2\xa0eeuw duidelijk. Dunitz, Orgel, and Rich beschreven in die periode op basis van R\xc3\xb6ntgendiffractie de structuur van de "Sandwichverbinding" ferroceen waarin een ijzeratoom als het beleg in een "sandwich" tussen twee evenwijdige cyclopentadienylringen geplakt zit. Cotton stelde later de term hapticiteit voor. Het woord is afgeleid van het Griekse haptein, vastmaken. In de naamgeving wordt "hapto" voor de naam van het alkeen (meestal gaat het om alkenen) geplaatst. Bovendien werd voorgesteld de \xce\xb7 (eta) symbool te gebruiken. De \xce\xb7 wordt gecombineerd met een getal voor het aantal atomen dat bijdraagt aan de orbitaal waaruit de co\xc3\xb6rdinerende elektronen afkomstig zijn. De term wordt vooral gebruikt bij uitgebreidere \xcf\x80-systemen of in gevallen waarbij agostische binding niet zonder meer duidelijk is uit de formule van het complex.\n_START_SECTION_\nHapticiteit en Denticiteit\n_START_PARAGRAPH_\nHapticiteit en denticiteit zijn verwante, maar ook duidelijk verschillende begrippen. Voor polydentaat liganden geldt dat ze via meerdere punten in het molecuul bindingen naar het metaal kunnen vormen. In dat geval worden de verschillende co\xc3\xb6rdinerende atomen met behulp van de \xce\xba-notatie ge\xc3\xafdentificeerd, zoals in het voorbeeld van 1,2-bis(difenylfosfino)ethaan (Ph\xe2\x82\x82PCH\xe2\x82\x82CH\xe2\x82\x82PPh\xe2\x82\x82) dat aan NiCl\xe2\x82\x82 koppelt tot dichloor[ethaan-1,2-diylbis(difenylfosfaan)-\xce\xba\xc2\xb2P]nikkel(II). Als de co\xc3\xb6rdinerende atomen direct aan elkaar gebonden zijn wordt de \xce\xb7-notatie gebruikt zoals bijvoorbeeld in titanoceendichloride: dichloorbis(\xce\xb7\xe2\x81\xb5-2,4-cyclopentadien-1-yl)titanium._NEWLINE_Zie ook: Hapticiteit en Moleculaire Orbitalen.'