b'\n_START_ARTICLE_\nSchildklierkanker\n_START_SECTION_\nZeldzame vorm van kanker\n_START_PARAGRAPH_\nSchildklierkanker is een vrij zeldzame vorm van kanker, die in Nederland bij circa 2 per 100.000 mensen per jaar ontstaat. (Ter vergelijking: de incidentie van de veelvoorkomende kankersoort longkanker is 50-60 per 100.000 mensen per jaar). De cijfers voor Belgi\xc3\xab zijn gelijklopend. Schildklierkanker komt vaker voor bij vrouwen, zij krijgen ongeveer 2,5 keer zo vaak schildklierkanker als mannen. De ziekte komt ook vaker op jongere leeftijd voor dan andere soorten kanker.\n_START_SECTION_\nSymptomen\n_START_PARAGRAPH_\nMeestal wordt schildklierkanker ontdekt doordat de pati\xc3\xabnt een zwelling of knobbel voelt in de schildklier. In het overgrote gedeelte van de gevallen blijkt een dergelijke knobbel uiteindelijk goedaardig te zijn, slechts in een klein percentage (circa 5%) blijkt het om schildklierkanker te gaan._NEWLINE_Meestal werkt de schildklier op dat moment gewoon goed, en zijn er dus geen klachten van een te snel of te traag werkende schildklier.\n_START_SECTION_\nDiagnose\n_START_PARAGRAPH_\nDe knobbel in de schildklier zal vaak eerst worden onderzocht met echografie en/of scintigrafie, waardoor de precieze grootte en locatie vastgesteld kan worden. Wanneer de knobbel verdacht is voor kanker, wordt een biopsie verricht met behulp van een fijne naald. Hierdoor wordt wat weefsel uit de knobbel gehaald, dat vervolgens onderzocht kan worden door de patholoog-anatoom. Deze kan zien, of het weefsel goed- of kwaadaardig is, en bij kwaadaardigheid ook de soort schildklierkanker vaststellen.\n_START_SECTION_\nGenezingskansen\n_START_PARAGRAPH_\nDe kans op herstel hangt af van de soort schildklierkanker, de plaats waar het knobbeltje precies zat, het stadium van kanker (is het knobbeltje klein of groot, en zijn er uitzaaiingen?) en de algemene conditie van de pati\xc3\xabnt._NEWLINE_De papillaire en folliculaire vormen van schildklierkanker komen het meest voor en zijn relatief het goedaardigste: slechts 4% van de pati\xc3\xabnten met papillaire of folliculaire schildklierkanker overlijdt binnen 5 jaar. In de dertig jaar na de allereerste diagnose sterft slechts 8% van de pati\xc3\xabnten door de kanker of de complicaties ervan._NEWLINE_Omdat schildklierkanker soms na jaren "genezing" plotseling toch weer terug kan komen, is het wel belangrijk dat pati\xc3\xabnten regelmatig onder controle blijven bij de arts.\n_START_SECTION_\nRadioactief jodium\n_START_PARAGRAPH_\nWanneer de knobbel niet (volledig) chirurgisch verwijderd kan worden, of wanneer er uitzaaiingen gevonden zijn, dan is het geven van radio-actief jodium (RAI) vaak een goede behandelmethode. Jodium wordt in het menselijk lichaam met name door schildkliercellen opgenomen (omdat ze het nodig hebben voor de productie van schildklierhormoon) en het radio-actieve jodium zal dus vooral terechtkomen in de schildkliercellen en schildklierkankercellen en deze doen afsterven. Dit principe werkt door het hele lichaam, en ook uitzaaiingen zullen dus zo bestreden worden. Radioactief jodium werkt alleen niet tegen schildklierkankercellen die z\xc3\xb3 kwaadaardig zijn, dat ze in niets meer lijken op de oorspronkelijke schildkliercellen en dus geen jodium meer opnemen.\n_START_SECTION_\nSchildklierhormonen\n_START_PARAGRAPH_\nTabletten met schildklierhormonen worden om twee redenen gegeven. In de eerste plaats zal door de operatie vaak een tekort aan schildklierhormonen zijn ontstaan in het lichaam. Dit geeft vervelende klachten en kan (bij een ernstig tekort) ook dodelijk zijn. Vervanging is dus erg gewenst. In de tweede plaats is er in het menselijk lichaam een mechanisme, waardoor schildkliercellen bij een laag gehalte van schildklierhormonen in het bloed, door het stofje TSH gestimuleerd worden tot groei en tot een hogere productie van schildklierhormonen. Ook schildklierkankercellen worden door dit stofje vaak gestimuleerd om te groeien en te delen. Door kunstmatig het gehalte aan schildklierhormonen in het bloed te verhogen, blijft het gehalte aan TSH laag en worden de kankercellen niet gestimuleerd om te groeien.'