b'\n_START_ARTICLE_\nHan Schuil\n_START_PARAGRAPH_\nHan Schuil (Voorschoten, 1958) is een Nederlandse kunstenaar. Sinds 1985 werkt hij meestal op aluminium.\n_START_SECTION_\nBiografie\n_START_PARAGRAPH_\nVan 1979 tot 1981 bezocht Schuil de Academie voor Beeldende Kunsten in Rotterdam, direct gevolgd door Ateliers \'63 in Haarlem van 1981 tot 1983. In 1983 ontving hij de Koninklijke Subsidie voor de Schilderkunst en debuteerde hij bij galerie Art & Project.\n_START_SECTION_\nWerk\n_START_PARAGRAPH_\nDe oorsprong van de motieven van Schuil ligt in de alledaagse werkelijkheid: van details uit stripverhalen, videospelletjes en computerbeelden tot wegmarkeringen, een schaatspak, een infraroodfoto of een MRI-scan.\n_START_SECTION_\nMateriaal\n_START_PARAGRAPH_\nAanvankelijk werkte Schuil op doek. Na experimenten op hout, blik en koper koos hij vanaf 1985, vanwege de gladde ondergrond, voor aluminium. Regelmatig spelen de vormen van het aluminium een bepalende rol in het werk van Schuil, zoals de gevouwen randen of de naden en popnagels in het aluminium die soms dwars door het beeldvlak lopen. De drager komt ook steeds vaker nadrukkelijk de ruimte in. Daarnaast bewerkt Schuil regelmatig het aluminium voor het te beschilderen: deuken en gaten worden dan onderdeel van het beeld. "Niet om de objectmatigheid van het beeld benadrukken maar ik gebruik ze omdat ze in het beeld passen", aldus Schuil in 2000 tegen Dominic van den Boogerd. In 2003 werd zijn kunstwerk Wolk geplaatst op een transformatorhuisje in het Rembrandtpark.\n_START_SECTION_\nOntwikkeling\n_START_PARAGRAPH_\nHalverwege de jaren negentig werd Schuils werk complexer. Door motieven te spiegelen, te verdubbelen of te combineren ontstonden er grilliger composities. Naast deze \'drukke\' werken bleef ook de eenvoudigere beeldtaal uit zijn vroegere oeuvre een rol spelen.'