b'\n_START_ARTICLE_\nOetnapisjtim\n_START_PARAGRAPH_\nOetnapisjtim, ook wel Utnapi\xc5\xa1tim of Uta-Napi\xc5\xa1tim (Sumerisch: Hij die leven vond), ook Atrahasis (Akkadisch: De zeer wijze), of ook Ziusudra (Leven van lange dagen), vergriekst tot Xisuthros, zijn namen voor een held uit het archa\xc3\xafsche Nabije Oosten die volgens de mythen de zondvloed overleefde._NEWLINE_Ook al heeft iedere versie haar specifieke elementen, toch zijn er heel wat gemeenschappelijke gegevens in twee, drie of vier versies. De oudst gedateerde daarvan is fragmentarisch bewaard in het Sumerisch en gaat terug tot ca. 2600 v.Chr. Zij behoort daarmee tot de oudst bekende literatuur. Er zijn sterke parallellen met andere verhalen, onder meer met dat van de veel latere Bijbel, daterend van ca. 539-400 v.Chr., met de held Noach in de hoofdrol.\n_START_SECTION_\nOnsterfelijkheid\n_START_PARAGRAPH_\nOetnapisjtim was de enige mens die onsterfelijk werd, omdat hij de godin huwde die sjiba voortbracht, het levensvocht. Een nazaat van Oetnapisjtim was Gilgamesj. Die ging op zoek naar de onsterfelijke patriarch in de hoop hem het geheim van het eeuwig leven te kunnen ontfutselen. Oetnapisjtim toonde hem een magische \'roos\' van eeuwig leven, weigerde echter om het geheim uit te leggen, maar verwees Gilgamesj naar de bodem van de oceaan om daar de plant der verjonging te vinden. Dat lukte Gilgamesj ook, maar ongelukkig genoeg werd de plant op zijn terugweg naar huis gestolen door een slang, terwijl de held even rustte en ging baden. Daarom "is de slang onsterfelijk, want ze kruipt verjongd telkens weer uit haar oude huid".'