b'\n_START_ARTICLE_\nJimi Hendrix\n_START_SECTION_\nBiografie\n_START_PARAGRAPH_\nJimi Hendrix werd als Johnny Allen Hendrix geboren op 27 november 1942 om 10:15 \'s\xc2\xa0ochtends, in Seattle, Washington, en was van gemengde afkomst (Afro-Amerikaans, Cherokee en Iers). Nadat zijn vader, Al Hendrix, terugkwam van zijn dienstplicht in het leger, noemde hij zijn zoon \'James Marshall Hendrix\', omdat Johnny de naam was van een man met wie zijn toenmalige vrouw was vreemdgegaan. Jimi\'s moeder Lucille, die 17 was toen ze Jimi baarde, was danseres en alcoholiste. Jimi woonde vaak bij familie. Kleine "Jimmy", of "Buster", zoals hij werd genoemd in zijn jonge jaren, was altijd verlegen en terughoudend. Hij groeide op in de achterbuurten van Seattle. Zijn moeder overleed op 2 februari 1958 aan de gevolgen van cirrose.\n_START_SECTION_\nBeginjaren\n_START_PARAGRAPH_\nVan jongs af aan was hij weg van muziek. Al Hendrix, de vader van Jimi, betrapte hem er regelmatig op de bezem als gitaar te gebruiken. Dit zag hij nadat hij Jimi opdracht had gegeven de kamer te vegen, en na afloop tientallen twijgjes op de grond vond. Hierna besloot Al een ukelele voor zijn zoon te huren. Na een aantal maanden werd het steeds moeilijker voor Jimi\'s vader om de rekeningen te betalen, zo ook voor Jimi\'s ukelele. Aangezien Al Jimi\'s plezier belangrijker vond dan het zijne, gaf hij het saxofoonspel (hij speelde toentertijd zelf sax) op. Zo kon hij een akoestische gitaar voor Jimi kopen, die inmiddels 11 jaar was. Op zijn dertiende kocht Jimi zijn eerste elektrische gitaar, een Supro Ozark 1560 S. Jimi gebruikte deze gitaar toen hij in zijn eerste bandje speelde, The Rocking Kings._NEWLINE_In 1961 verliet Jimi Hendrix de middelbare school om bij het leger te gaan. Later, eenmaal beroemd, vertelde hij vaak aan de pers dat hij van school was gestuurd omdat de rector hem hand in hand had zien lopen met een blank meisje. Dit bleek, op navraag bij zijn oude klasgenoten en zijn vader, absoluut niet waar te zijn._NEWLINE_Jimi ging in dienst bij de luchtlandingsdivisie, die in het zuiden van de VS was gelegerd. Hier ontmoette hij in nabijgelegen cafeetjes veel muzikanten, onder wie Billy Cox, een bassist met wie hij later nog op het Woodstock-festival optrad en enkele singles opnam. Hendrix zag veel goede gitaristen aan het werk, die een grote indruk op hem maakten. Na veertien maanden in het leger in dienst te hebben gezeten werd hij ontslagen vanwege een gebroken enkel na een mislukte parachutesprong._NEWLINE_Charles R. Cross, de schrijver van het boek A Room Full Of Mirrors (een biografie over het leven van Jimi Hendrix), beweert echter dat Hendrix zich voordeed als homofiel, en zo hoopte te worden ontslagen uit de luchtlandingsdivisie.\n_START_SECTION_\nThe Jimi Hendrix Experience\n_START_PARAGRAPH_\nNa het ontslag trok Jimi als begeleidend gitarist door de Verenigde Staten, waar hij met vele soul- en bluesgroepen optrad, waaronder veel bekende namen als B.B. King, Little Richard, Jackie Wilson, Bo Diddley en The Isley Brothers. Als beroepsmuzikant oefende Hendrix gemiddeld 6 tot 8 uur per dag, een gewoonte die hij tot aan zijn dood vol zou houden._NEWLINE_In Greenwich Village in New York, waar Hendrix optrad als gitarist-zanger met zijn band Jimmy James and the Blue Flames, werd hij ontdekt door Chas Chandler (toen de basgitarist van de Engelse groep The Animals), die hem zag spelen in het plaatselijk bekende Caf\xc3\xa9 Wha. Na enkele keren met hem te hebben gesproken, en tientallen keren te hebben gejamd, vroeg hij hem mee te gaan naar Engeland, om daar zijn muziekcarri\xc3\xa8re van de grond te krijgen._NEWLINE_In Engeland vormde hij een groep onder de naam The Jimi Hendrix Experience. Het was een groep met een paar vluchtig bij elkaar gezochte muzikanten, maar later bleek het een sterk trio te zijn. Hendrix zong zelf en speelde uiteraard gitaar, en hij werd daarbij ritmisch ondersteund door Noel Redding, basgitaar en gitaar, en Mitch Mitchell op drums. Noel Redding was van oorsprong helemaal geen bassist, en Mitch Mitchell kwam uit een heel ander hoekje van de muziekindustrie, namelijk de jazz._NEWLINE_Eenmaal gevormd trad de band op in kleine cafeetjes in Engeland. Door Hendrix\' flamboyante verschijning, zijn gitaartechniek en extravagante optredens werden ze al snel populairder, maar echte faam bleef uit. Met de cover Hey Joe, opgenomen in 1966 kwam Jimi Hendrix op nummer 6 in de Britse hitparade. In zijn autobiografie geeft Keith Richards (gitarist van The Rolling Stones) aan dat zijn vriendin in die tijd, Linda Keith, Jimi Hendrix uit enthousiasme een Fender Stratocaster van Keith Richards gaf en een demo van de song Hey Joe van Tim Rose. Volgens Keith had hij het nummer dus kennelijk van hem gekregen. Later hebben Jimi Hendrix en Linda Keith ook een korte verhouding gehad._NEWLINE_Nadat hun eerste album Are You Experienced in 1967 was uitgebracht, kwam het succes. The Jimi Hendrix Experience werd in Engeland zowat in \xc3\xa9\xc3\xa9n klap beroemd. Hun singles werden veel op de radio gedraaid, en de band werd regelmatig uitgenodigd voor televisieopnames van populaire muziekprogramma\'s. Naarmate de tijd verstreek begon de rest van Europa ook steeds meer lucht te krijgen van The Experience. Al snel toerden Hendrix en zijn band door veel Europese landen, waaronder Frankrijk, Duitsland en Noorwegen._NEWLINE_Hoewel Hendrix in Engeland successen boekte en zijn faam zich verspreidde, was hij nog weinig bekend in de VS. Het eerste optreden in de VS op het Monterey International Pop Festival op 18 juni 1967 bracht daar verandering in; The Jimi Hendrix Experience sloeg in als een bom en Jimi kreeg de status from rumor to legend. Op dit optreden stak hij ook zijn gitaar in brand, iets wat hij overigens maar driemaal gedaan heeft. De in brand gestoken gitaar sloeg hij vervolgens stuk op de grond. Andere gimmicks die hij ook al in Engeland gebruikte waren het spelen met zijn tanden, en met de gitaar op zijn rug._NEWLINE_Vanwege een onhandig platencontract moesten er twee platen worden gemaakt in 1967. Het eerste album Are You Experienced werd in mei 1967 voor het eerst uitgebracht. Het tweede album Axis: Bold as Love kwam uit eind 1967. Hierin is veelvuldig gebruikgemaakt van nieuwe gitaar- en studiotechnieken, waarmee Hendrix tot op de dag van vandaag nog geassocieerd wordt. Op deze plaat staat de klassieker Little Wing en nummers als Spanish Castle Magic, If 6 was 9 en Bold as Love._NEWLINE_Het derde album van de band, Electric Ladyland (1968), wordt door critici beschouwd als het beste (studio)werk in zijn carri\xc3\xa8re. Het werd ook het best verkochte album dat Hendrix ooit maakte, en het bevat tijdloze klassiekers zoals de cover van Bob Dylans All Along The Watchtower en Voodoo Child (Slight Return). De beroemde hoesfoto van Electric Ladyland, waarop 19 naakte vrouwen te zien zijn, werd tegen de zin van Hendrix gebruikt. Hendrix zelf had voor deze plaat de voorkeur voor een hoesfoto (gemaakt door Linda Eastman) waarop hij met Redding en Mitchell te midden van een aantal klauterende kinderen op een kunstwerk in Central Park zat. Deze is te zien op de Reprise (VS)-release.\n_START_SECTION_\nEinde van The Experience\n_START_PARAGRAPH_\nDe Jimi Hendrix Experience trad vaak op in televisie-uitzendingen, clubs, en uitverkochte concerthallen. De drie mannen bleken elkaar goed aan te vullen, maar Noel Redding was vaak ontevreden over hoe alles verliep met de band. Hij vond de commerci\xc3\xable hype rond de band maar niets en speelde veel liever op zijn oorspronkelijke instrument, de gitaar, dan te bassen bij The Experience. Redding richtte hierom naast The Experience zijn eigen band op, Fat Mattress. Volgens Mitch Mitchell noemde Jimi de band soms Thin Pillow._NEWLINE_Het feit dat Noel zijn eigen band had betekende dat hij en Jimi elkaar steeds minder zagen in de studio. Dit betekende onder andere dat Jimi zelf een deel van de baspartijen inspeelde bij het opnemen van zijn album Electric Ladyland (ook op de andere albums speelde hij wel vaker bas)._NEWLINE_Vaak weigerde Noel dit te doen vanwege Hendrix\' perfectionisme. Bij bijvoorbeeld de single Gypsy Eyes liet Hendrix Redding de baspartij 43 keer opnieuw inspelen, tot grote ergernis van Redding._NEWLINE_Na een optreden op het Denver Popfestival in Denver, waarin Hendrix en zijn muzikanten zich moesten opsluiten in een truck vanwege panische fans, kondigde Noel Redding zijn vertrek aan. In 2003 overleed Redding aan de gevolgen van levercirrose.\n_START_SECTION_\nWoodstock en de Band of Gypsys\n_START_PARAGRAPH_\nIn augustus 1969, op het beroemde Woodstock-festival in New York, verraste Hendrix iedereen door zonder aankondiging (de presentator kondigde hen abusievelijk aan als The Jimi Hendrix Experience) opeens met een totaal andere band op het podium te verschijnen. Hij noemde de band Gypsy Sun and Rainbows, die tijdens het Woodstock-festival bestond uit onder anderen zijn oude legermaatje, de bassist Billy Cox, en Experience-drummer Mitch Mitchell. Verder was de band uitgebreid met een tweede gitarist en twee percussionisten. Zijn optreden op Woodstock wordt door veel mensen een van zijn beste liveoptredens ooit genoemd. In deze show bracht hij onder andere een beroemde controversi\xc3\xable versie van het Amerikaanse volkslied ten gehore. Veel mensen dachten dat dit een protestlied was tegen de Amerikaanse regering, maar Hendrix zelf zei in een interview bij het televisieprogramma The Dick Cavett Show dat dit eigenlijk niet het geval was. "I thought it was beautiful", zei hij glimlachend._NEWLINE_Deze band was geen lang leven beschoren. Hendrix vormde weer een trio, Band of Gypsys. Legendarisch zijn de optredens in de beroemde Fillmore East rond de jaarwisseling 1969/1970, met Billy Cox en drummer Buddy Miles. Opnamen van een aantal niet eerder uitgebrachte nummers van deze optredens zijn o.a. uitgebracht op de lp Hendrix Band of Gypsys. Deze lp wordt nog steeds beschouwd als een van de beste livealbums ooit.\n_START_SECTION_\nThe Cry of Love Band\n_START_PARAGRAPH_\nNa ongeveer twee maanden rust te hebben genomen en aan zijn nieuwe album, First Rays Of The New Rising Sun te hebben gewerkt, besloot Hendrix zijn oude band, The Jimi Hendrix Experience weer bij elkaar te brengen. Hendrix, Mitchell en Redding hadden net bekendgemaakt weer te gaan toeren, maar op het laatste moment haakte Redding toch af en haalde Jimi opnieuw Billy Cox terug als bassist._NEWLINE_De band heeft nooit een offici\xc3\xable naam gehad, maar veel fans die de optredens hebben meegemaakt na hun, overigens ietwat korte, tour noemden de band steevast The Cry of Love Band, naar de naam van de tournee zelf. Veel shows van deze tournee zijn professioneel opgenomen in hoge geluidskwaliteit en worden nu nog steeds beschouwd als gedenkwaardige concerten van Hendrix.\n_START_SECTION_\nElectric Lady Studios\n_START_PARAGRAPH_\nAl zijn hele carri\xc3\xa8re lang vertelde Hendrix aan veel mensen dat hij graag een plek had voor zichzelf waar hij in alle rust nummers kon opnemen, experimenteren en mixen. In de beginjaren van zijn carri\xc3\xa8re had hij daar simpelweg het budget niet voor, maar hij maakte zijn droom in augustus 1970 eindelijk waar._NEWLINE_Hij zocht samen met zijn geluidstechnicus Eddie Kramer een pand uit ergens in New York dat geschikt was om er een studio in te vestigen. Na een korte zoektocht vond Kramer een geschikte locatie op 8th Street en liet Jimi zich door professionele architecten leiden om zijn droomstudio te bouwen._NEWLINE_Veel conflicten vertraagden de bouw: hevige regenval verwoestte een deel van de ruwbouw en pompen moesten worden ge\xc3\xafnstalleerd toen bekend werd dat het pand gesitueerd was boven een ondergrondse rivier. Een zesvoudige lening van Warner Brothers moest de studio uiteindelijk redden._NEWLINE_Hendrix spendeerde uiteindelijk maar vier weken tijd in de studio, drie weken daarvan terwijl het bouwen van de studio nog in de eindfase zat._NEWLINE_Op 26 augustus werd de bouw voltooid en werd een groot openingsfeest gehouden. De volgende dag vloog hij naar Londen voor zijn optreden op het Isle of Wight Festival op 30 augustus 1970. Hendrix zou pas na middernacht het podium betreden._NEWLINE_Electric Lady Studios, zoals Hendrix zijn studio had genoemd, is na Hendrix\' dood een immens populaire studio geworden waar veel beroemde artiesten en bands hun muziek hebben opgenomen, onder wie John Lennon, Led Zeppelin, The Rolling Stones, David Bowie, The Who, Stevie Wonder, Frank Zappa, Dave Matthews Band en Green Day.\n_START_SECTION_\nDood\n_START_PARAGRAPH_\nHendrix stierf in het Samarkand Hotel in Londen op 18 september 1970 op 27-jarige leeftijd, nadat hij als gevolg van een overdosis slaappillen en het drinken van wat wijn in een coma was geraakt. Hierbij zou een rol hebben gespeeld dat Britse slaappillen die hij had ingenomen sterker waren dan de Amerikaanse slaappillen, waaraan hij gewend was. Hij werd begraven op het Greenwood Memorial Park in Renton, een stadje bij Hendrix\' geboortestad Seattle (WA). Na een autopsie werd duidelijk dat Hendrix in zijn leven nooit verslaafd is geweest aan hero\xc3\xafne en dat dit dus ook niet de doodsoorzaak was, wat destijds veel mensen dachten._NEWLINE_Volgens het boek Inside the Experience van drummer Mitch Mitchell zou Jimi Hendrix op een brancard in de gang van het Londens ziekenhuis, waar hij naar werd overgebracht, zijn gestorven als gevolg van verstikking door braaksel. Als Afro-Amerikaan zou er niet naar hem zijn omgekeken of niemand wist wie hij was._NEWLINE_De omstandigheden rond zijn overlijden zijn echter nooit geheel opgehelderd. Volgens een vroegere roadie is hij vermoord door zijn manager. James \xe2\x80\x99Tappy\xe2\x80\x99 Wright doet hiermee een boekje open over de mysterieuze dood van deze legende; het staat in scherp contrast met de gebruikelijke aanname dat Hendrix was gestikt in zijn eigen braaksel van die cocktail van wijn en pillen. Volgens de roadie flapte manager Michael Jeffery na de tragedie in een ladderzatte toestand eruit dat hij Hendrix had vermoord \xe2\x80\x94 hij zou hem met de hulp van enkele vennoten vol drank en pillen hebben gegoten, omdat hij bang was dat Hendrix naar een andere manager zou overstappen. Wrights laattijdige bewering (juni 2009) kan niet op waarheid worden getoetst omdat Jeffery in een vliegtuigcrash is omgekomen (drie jaar na Hendrix\' dood en hij zou dit ongeveer een maand voor die crash hebben gezegd).\n_START_SECTION_\nInvloed\n_START_PARAGRAPH_\nHendrix\' stijl was uniek, en ondanks zijn hectische toerschema en perfectionisme bij het opnemen van nummers heeft hij meer dan 300 onuitgebrachte nummers nagelaten. Muzikaal gezien is Hendrix\' invloed zeer breed. Ten eerste exploreerde hij de verschillende manieren waarop de elektrische gitaar gebruikt kan worden. Door zijn gebruik van onder andere feedback, distortion en wahwahpedalen zijn deze effecten veel populairder geworden. Ten tweede bedacht Hendrix, onder invloed van onder meer blues-, jazz- en rhythm-and-blues-muziek, nieuwe technieken die terug te zien zijn in met name de rockmuziek, rapmuziek en vele andere genres. Je kunt zelfs stellen dat zijn muziek aan de basis staat van een aantal nieuwe genres, zoals funk (of funkrock) en heavy metal. Hendrix speelde meestal op een rechtshandige Fender Stratocaster-gitaar, die hij zelf ombouwde tot een linkshandige gitaar. Behalve dat Hendrix bijdroeg aan bekendheid van de Stratocaster heeft hij ook een markt gecre\xc3\xaberd voor linkshandige gitaren._NEWLINE_De invloed van Hendrix op zijn generatiegenoten en huidige gitaristen is groot. Voorbeelden van muzikanten die duidelijk door Jimi Hendrix be\xc3\xafnvloed zijn zijn: Jeff Beck, Matthew Bellamy (Muse), Joe Bonamassa, Popa Chubby, Kurt Cobain, John Frusciante, Rory Gallagher, Billy Gibbons, Buddy Guy, Kirk Hammett, Eddie Hazel, Eric Johnson, Lenny Kravitz, Johnny Lang, Yngwie Malmsteen, Brian May, John Mayer, Dave Murray, Ana Popovic, Prince, Joe Satriani, Kenny Wayne Shepherd, Slash, Pete Townshend, Walter Trout, Steve Vai, Stevie Ray Vaughan en Frank Zappa.\n_START_SECTION_\nOptredens in Nederland\n_START_PARAGRAPH_\nJimi Hendrix trad drie keer op in Nederland: voor het eerst op 14 maart 1967, in "Fanclub" TV. Hendrix mocht er live spelen maar er waren problemen met geluid (dat veel te hard stond). Hij moest toen playbacken van tv-regisseur Ralph Inbar, iets waaraan Hendrix altijd een hekel had. Zijn tweede bezoek aan Nederland vond plaats op 10 november 1967. Van Hendrix werd die dag eerst een optreden opgenomen (toen wel live) voor het tv-programma Hoepla in de VPRO Vitus Studio te Bussum. Hiervan circuleert een opname (alleen geluid) op internet; de ampexband is gewist. Een paar uur later gaf de Jimi Hendrix Experience een eerste \xe2\x80\x93 en tevens laatste \xe2\x80\x93 Nederlands concert van 55 minuten: op de Hippy Happy Beurs voor Twieners in de Oude-Ahoy\' Hallen, op de voormalige Heliport Rotterdam, waarvoor kaarten slechts vijf gulden kostten. Op deze beurs nabij het Rotterdamse Hofplein traden ook andere artiesten van naam op zoals Pink Floyd en de Bee Gees. Het affiche van de beurs bevindt zich o.a. in het Gemeentearchief van Rotterdam. Er bestaat een amateuropname van het Pink Floyd-concert, en een klein gedeelte van het concert van de Jimi Hendrix Experience._NEWLINE_Op 28 december 1968 zou de Jimi Hendrix Experience wederom optreden in Nederland en wel in de Jaarbeurs te Utrecht op A Flight to Lowlands Paradise (de voorloper van het huidige Lowlands in Biddinghuizen). Maar Hendrix bleef onverwacht in New York. De reden voor de plotselinge afzegging was, aldus de toenmalige festivalorganisatoren tegen het teleurgestelde publiek, dat Hendrix rond kerst in de VS bij het bestijgen van een vliegtuigtrap zijn been had gebroken. Dit bleek achteraf niet waar te zijn._NEWLINE_Kort voor zijn dood zou Jimi Hendrix twee concerten geven in De Doelen te Rotterdam. Door ziekte van bassist Billy Cox ging dat niet door. Enkele weken later, in september 1970, was Hendrix overleden.'