b'\n_START_ARTICLE_\nGrigori Zinovjev\n_START_PARAGRAPH_\nGrigori Jevsejevitsj Zinovjev (Russisch: \xd0\x93\xd1\x80\xd0\xb8\xd0\xb3\xd0\xbe\xd1\x80\xd0\xb8\xd0\xb9 \xd0\x95\xd0\xb2\xd1\x81\xd0\xb5\xd0\xb5\xd0\xb2\xd0\xb8\xd1\x87 \xd0\x97\xd0\xb8\xd0\xbd\xd0\xbe\xd0\xb2\xd1\x8c\xd0\xb5\xd0\xb2) (Jelisavetgrad, 11 september 1883 \xe2\x80\x93 Moskou, 25 augustus 1936) was een Sovjet-Russisch communistisch politicus en marxistisch theoreticus.\n_START_SECTION_\nVoor de revolutie van 1917\n_START_PARAGRAPH_\nHij werd geboren in Jelisavetgrad, Keizerrijk Rusland, (nu Kropyvnytsky, Oekra\xc3\xafne), in een gezin van joodse melkveehouders. De jonge Grigori hielp op de boerderij en omdat hij niet naar school ging, kreeg hij thuis onderwijs. Tussen 1923 tot 1935 was de stad gekend onder de naam Zinovyevsk. Grigori Zinovjev was in zijn vroege leven gekend onder de namen Apfelbaum of Radomyslovsky en nam later de volgende namen aan: Shatski, Grigoriev, Grigori en Zinovjev. De twee laatste werden het meest gebruikt._NEWLINE_Hij studeerde filosofie, literatuur en geschiedenis, begon zich te interesseren voor politiek en werd lid van de Russische Sociaaldemocratische Arbeiderspartij in 1901._NEWLINE_Hij was lid van de bolsjewistische fractie vanaf de oprichting in 1903. Tussen 1903 en de val van het Russische rijk in februari 1917 was hij \xc3\xa9\xc3\xa9n van Vladimir Lenins meest nabije medewerkers. In 1907 werd hij verkozen in het centraal comit\xc3\xa9 van de Russische Sociaaldemocratische Arbeiderspartij. In 1908 stond Zinovjev aan de zijde van Lenin, toen de bolsjewistische fractie zich opsplitste in aanhangers van Lenin en volgelingen van Alexander Bogdanov. Zinovjev bleef Lenins aide-de-camp en vertegenwoordiger in verscheidene socialistische organisaties tot 1917.\n_START_SECTION_\nDe revolutie\n_START_PARAGRAPH_\nNa de bolsjewistische Oktoberrevolutie werd hij partijsecretaris van de Russische Communistische Partij in Sint-Petersburg (1918). Hij bekleedde daarmee een van de belangrijkste functies in het partijapparaat. Tijdens de Russische Burgeroorlog organiseerde hij de verdediging van Sint-Petersburg. Hij was een aanhanger van de onverzoenlijke logica van de klassenoorlog en verklaarde in september 1918 (tijdens de burgeroorlog): "Om de vijand te breken moeten we beschikken over onze eigen socialistische terreur, we moeten negentig van de honderd miljoen Russen aan onze kant zien te krijgen. Aan de anderen hebben we geen boodschap. Zij dienen te worden vernietigd."_NEWLINE_In 1919 werd hij voorzitter van de pas opgerichte Comintern (Communistische Internationale) en het politbureau. Tijdens de ziekte van Lenin (1922-1924) vormde hij met Jozef Stalin en Lev Kamenev een coalitie tegen Leon Trotski. Zinovjev, beoogd opvolger van de in januari 1924 overleden Lenin, moest uiteindelijk in Stalin zijn meerdere erkennen. In 1925 sloten Zinovjev en Kamenev een verbond met Trotski. Dit verbond kreeg de naam de Linkse of Verenigde Oppositie. Deze oppositie verzette zich heftig tegen Stalin en de Rechtse Oppositie o.l.v. Nikolaj Boecharin, Michail Tomski en Aleksej Rykov._NEWLINE_In 1926 kwam de Verenigde Oppositie ten val. Zinovjev werd uit al zijn belangrijke partijfuncties gezet. In 1927 werd hij geroyeerd. Nadat hij zelfkritiek had uitgeoefend en \'schuld\' had bekend, werd hij weer in de partij opgenomen, maar kort daarna weer uit de partij gezet. In 1935 werd hij voor de laatste keer toegelaten tot de partij.'