b'\n_START_ARTICLE_\nRapha\xc3\xabl G\xc3\xa9miniani\n_START_SECTION_\nBiografie\n_START_PARAGRAPH_\nHij was beroepswielrenner van 1946 tot 1960. Zijn bijnaam was Grand Fusil. Hij was een goed ronderenner met een oogstrelende pedaaltred. Ook had hij een rappe tong, wat hem na zijn actieve wielercarri\xc3\xa8re goed van pas kwam als ploegleider, van onder meer Roger Rivi\xc3\xa8re, Jacques Anquetil en later nog van Eddy Merckx._NEWLINE_G\xc3\xa9miniani kwam een paar keer dicht bij de eindoverwinning in de Tour de France. Zo werd hij vierde in 1950, tweede in 1951 (allebei op flinke afstand van de respectievelijke winnaars Ferdi K\xc3\xbcbler en Hugo Koblet) en derde in 1958, achter de Luxemburger Charly Gaul._NEWLINE_In 1958 was hij het dichtst bij de eindzege. Na de klimtijdrit op de Mont Ventoux, waar Gaul won, trok hij de gele trui aan. Maar in de 21ste etappe, door de Chartreuse, van Brian\xc3\xa7on naar Aix-les-Bains, greep Gaul naar de macht. Het was een regenachtige, koude dag, iets waar Gaul in uitblonk, en hij zette G\xc3\xa9miniani op grote achterstand. Toen G\xc3\xa9miniani merkte dat hij de Tour had verloren, barstte hij in huilen uit en schold Louison Bobet uit voor Judas, omdat die geen enkele keer had overgenomen tijdens de achtervolging. _NEWLINE_Hij be\xc3\xabindigde zijn carri\xc3\xa8re na een wielerronde in Afrika eind 1959 die zijn vriend Fausto Coppi fataal werd._NEWLINE_Zijn belangrijkste overwinningen zijn:_NEWLINE_eenmaal nationaal kampioenschap, zeven touretappes, eenmaal het Bergklassement van de Ronde van Frankrijk, tweemaal Bergklassement Ronde van Itali\xc3\xab.'