b"\n_START_ARTICLE_\nMikl\xc3\xb3s N\xc3\xa9meth (atleet)\n_START_SECTION_\nNiet opgewassen tegen wedstrijdspanning\n_START_PARAGRAPH_\nMikl\xc3\xb3s N\xc3\xa9meth was nog geen twee jaar oud, toen zijn vader Imre in 1948 in Londen olympisch kampioen kogelslingeren werd. Deze trachtte hem vervolgens de liefde voor het kogelslingeren bij te brengen, maar Mikl\xc3\xb3s gaf de voorkeur aan het speerwerpen. Dat ging hem niet slecht af, want in 1967 stond hij tweede op de wereldranglijst. Het probleem was alleen, dat hij niet bleek te kunnen omgaan met de spanning van internationale topwedstrijden. Op vier Europese kampioenschappen was zijn vijfde plaats op die van 1966 zijn beste prestatie.\n_START_SECTION_\nStudentenkampioen\n_START_PARAGRAPH_\nIn 1968 maakte N\xc3\xa9meth zijn olympische debuut op de Olympische Spelen van Mexico-Stad. Ook daar ging het mis, maar dat kwam doordat hij geblesseerd was aan zijn elleboog. Hij sneuvelde in de kwalificatieronde met 75,50 m. Twee jaar later werd hij wel wereldkampioen bij de studentenspelen, de tegenwoordige Universiade._NEWLINE_In 1972 plaatste hij zich bij de Olympische Spelen van M\xc3\xbcnchen wel voor de finale, maar daarin moest hij zich tevreden stellen met 81,98 en een zevende plaats. Zijn vader achtte hem te zachtaardig voor de Koude Oorlog met de concurrenten. 'Het is niet eenvoudig een zoon te zijn van een olympisch kampioen,' luidde de verontschuldiging van Mikl\xc3\xb3s.\n_START_SECTION_\nOlympisch kampioen met wereldercord\n_START_PARAGRAPH_\nOp de Olympische Spelen van 1976 in Montreal kwam Mikl\xc3\xb3s N\xc3\xa9meth vervolgens tot de grootste prestatie van zijn sportieve loopbaan. Met zijn 29 jaar behoorde hij allang niet meer tot de kanshebbers en in de kwalificatie was hij dan ook slechts als tiende doorgegaan naar de finale. Maar hierin voltrok zich al bij zijn eerste poging een mirakel. Zelf durfde hij zijn afworp nauwelijks na te kijken en terwijl hij zich nonchalant afwendde van het veld, landde de speer na 94,58, goed voor goud en een wereldrecord. Hij versloeg hiermee met ruime voorsprong de Fin Hannu Siitonen (zilver; 87,92) en de Roemeen Gheorghe Megelea (brons; 87,16). Dit record hield vier jaar stand, totdat het door zijn landgenoot Ferenc Paragi met 96,72 werd verbroken. Bij zijn laatste olympische optreden in 1980 werd hij achtste._NEWLINE_In zijn actieve tijd was N\xc3\xa9meth aangesloten bij Testnevel\xc3\xa9si F\xc5\x91iskola Sportegyes\xc3\xbclet en Vasas Sport Club. Na zijn sportcarri\xc3\xa8re werd hij producent van speren. Hij verbeterde de speer, maar deze versie werd in 1991 door de IAAF ongeldig verklaard."