b'\n_START_ARTICLE_\nJacques Demierre\n_START_PARAGRAPH_\nJacques Demierre (Geneve, 4 januari 1954) is een Zwitserse pianist en componist in de ge\xc3\xafmproviseerde muziek._NEWLINE_Demierre studeerde aan de Universiteit van Gen\xc3\xa8ve, Conservatoire Populaire (piano, jazz-piano, elektroakoestische muziek) en aan het conservatorium van Gen\xc3\xa8ve (muziektheorie). Hij gaf het klassiek-pianospelen al vroeg op, om de weg in te slaan van de avant-garde-rockmuziek en jazz, om uit te komen bij de ge\xc3\xafmproviseerde muziek._NEWLINE_Als pianist speelde hij met onder andere Dorothea Sch\xc3\xbcrch, Radu Malfatti, Hans Koch, Martial Solal, Han Bennink, Carlos Zingaro en Ikue Mori. Hij werkt in trio\'s (met Lucas Niggli en Barry Guy, en met Urs Leimgruber en Barre Phillips). Ook geeft hij regelmatig soloconcerten._NEWLINE_Demierre beweegt zich als componist in het grensgebied tussen jazz, vrije improvisatie en hedendaagse muziek. Als hij componeert, is hij ge\xc3\xafnteresseerd in de vraag hoe men de gecomponeerde (genoteerde) en ge\xc3\xafmproviseerde muziektradities kan samenbrengen. Een voorbeeld hiervan is zijn werk "Exponnoncence". In 2003 schreef hij 17, een compositie van zeventien kleine stukken, waarvan slechts de woorden de uitgangspunten voor de musici zijn._NEWLINE_Demierre schrijft tevens in het tijdschrift Contrechamps.'