b'\n_START_ARTICLE_\nGustav Knuth\n_START_SECTION_\nCarri\xc3\xa8re\n_START_PARAGRAPH_\nGustav Knuth volgde een opleiding tot bankwerker, opgedrongen door zijn vader, maar be\xc3\xabindigde deze en volgde toneelonderricht bij de acteur Casimir Paris in Braunschweig. Zijn eerste verbintenis kreeg hij in Hildesheim (1918). Van 1919 tot 1922 speelde hij in het "Stadttheater Harburg", tussen 1922 en 1925 in Bazel. Van 1933 tot 1936 werkte hij bij het Deutsches Schauspielhaus in Hamburg. Van daaruit werd hij gecontracteerd door het "Preu\xc3\x9fische Staatstheater" in Berlijn, waar hij bleef tot 1945._NEWLINE_Tussen 1945 en 1949 was hij wederom werkzaam bij het Deutsches Schauspielhaus Hamburg. In 1946 werd hij door het Britse bezettingsleger opgeroepen als "Vertreter der Kulturschaffenden" in de "Ernannte B\xc3\xbcrgerschaft" van Hamburg. Bij de eerste gemeenteraadsverkiezingen in hetzelfde jaar was hij kandidaat voor de partij "Freien Kulturpolitischen Bundes", echter zonder succes._NEWLINE_Vanaf 1949 werd hij lid van het ensemble van het toneelhuis Z\xc3\xbcrich, waar hij samen speelde met Therese Giehse._NEWLINE_Friedrich D\xc3\xbcrrenmatt schreef voor Knuth de rol van de wetenschapper Beutler in zijn stuk Die Physiker, dat in 1964 door Fritz Umgelter voor de televisie werd geproduceerd. Hij speelde ook mee in de Sissi-trilogie als Hertog Max in Bayern (de vader van Sissi), aan de zijde van Romy en Magda Schneider._NEWLINE_Sinds 1935 stond hij ook voor de camera. Zijn beste film volgens hemzelf was de in 1946 uitgebrachte film Unter den Br\xc3\xbccken van regisseur Helmut K\xc3\xa4utner. Met de doorbraak van de televisie in de jaren 60 werd hij meer bekend onder het grote publiek. Als dierenarts Dr. Hofer in de serie Alle meine Tiere werd hij snel tot publiekslieveling. Tijdens de jaren 60 en 70 behoorde hij tot de markantste Duitse tv-acteurs, die in talrijke films en series populaire, goedaardige karakters speelde._NEWLINE_Een opvolgend succes had hij in 1967/68 met de familieserie Gro\xc3\x9fer Mann, was nun?. In de populaire circusserie Salto Mortale representeerde hij de leider van een artiestenfamilie. Ook de 26-delige familieserie Dr\xc3\xbcben bei Lehmanns (1971) kreeg veel bijval. In 1979 was Knuth te zien als de Eiserner Gustav in de gelijknamige serie van regisseur Wolfgang Staudte. Zijn laatste rol in een bioscoopfilm speelde hij in Der Bockerer (1981)._NEWLINE_Hij was ook bekend als stemacteur. Hij speelde ook in de derde Paul Temple-serie van krimi-auteur Francis Durbridge, Paul Temple und der Fall Vandyke (1953) als Philip Droste een van de hoofdrollen, met als regisseur Eduard Hermann.\n_START_SECTION_\nPriv\xc3\xa9leven en overlijden\n_START_PARAGRAPH_\nGustav Knuth was getrouwd met Gustl Busch. Hun zoon Klaus (1935 \xe2\x80\x93 2012) werd eveneens acteur. Het huwelijk werd in de jaren 30 ontbonden. Daarna trouwde hij met zijn collega Elisabeth Lennartz. De actrice Nicole Knuth is zijn kleindochter, die als de ene helft van het duo Knuth en Tucek werd onderscheiden met de Salzburger Stier (2011)._NEWLINE_In 1974 publiceerde Knuth zijn memoires Mit einem L\xc3\xa4cheln im Knopfloch. Hij overleed in 1987 in de leeftijd van 85 jaar aan de gevolgen van een hartinfarct. Zijn laatste rustplaats bevindt zich op het kerkhof van Hinterriet/K\xc3\xbcsnacht bij Z\xc3\xbcrich.\n_START_SECTION_\nOnderscheidingen\n_START_PARAGRAPH_\nGustav Knuth werd in 1935 benoemd tot staatsacteur. Voor zijn artistieke prestatie in Der L\xc3\xbcgner (1962) kreeg hij de "Ernst Lubitsch-Prijs". In 1967, 1968 en 1980 kreeg hij telkens een Gouden Bambi, in 1970 een Zilveren Bambi. In 1976 kreeg hij de Goldene Kamera voor zijn presentatie bij de talkshow K\xc3\xbcnstlerstammtisch van de SFB. Voor zijn jarenlange en voortreffelijk werk bij de Duitse film werd hij in 1974 onderscheiden met het "Goldene Filmband".'