b'\n_START_ARTICLE_\nJames Tate\n_START_PARAGRAPH_\nJames Vincent Tate (Kansas City, 8 december 1943 - Springfield, 8 juli 2015) was een Amerikaans dichter en schrijver. In 1992 kreeg hij de Pulitzerprijs en in 1994 de National Book Award, beide keren in de categorie po\xc3\xabzie.\n_START_SECTION_\nLeven en werk\n_START_PARAGRAPH_\nTate groeide op als een halve wees nadat het toestel van zijn vader, een piloot, in 1944 tijdens de Tweede Wereldoorlog boven Duitsland werd neergehaald. Zijn moeder hertrouwde toen hij zeven was. Naar eigen zeggen wilde hij altijd tankstationbediende worden, net als zijn oom, maar omdat al zijn vrienden tot zijn verrassing gingen studeren besloot hij dat ook maar te doen. In 1967 behaalde hij een Master of Fine Arts aan de Universiteit van Iowa. In datzelfde jaar debuteerde hij ook als dichter met zijn bundel The Lost Pilot, met het verlies van zijn vader als centraal thema._NEWLINE_Tate\'s po\xc3\xabzie is vaak absurdistisch en surrealistisch, vaak op het komische af. Hij werd, zeker in zijn vroege werk, ge\xc3\xafnspireerd door de Franse symbolisten uit het begin van de twintigste eeuw, waaronder Max Jacob, Robert Desnos en Andr\xc3\xa9 Breton. De figuren waarover hij schrijft hebben meestal moeite hun plekje in het leven te vinden en doen de vreemdste pogingen om betekenis te geven aan hun bestaan. Later in zijn carri\xc3\xa8re schreef hij voornamelijk gedichten in proza. Regelmatig bracht hij in eigen beheer ook zogenaamde "chapbooks" uit, een soort ongepolijste bundeltjes, in beperkte oplage._NEWLINE_Vanaf 1971 doceerde Tate creatief schrijven aan de University of Massachusetts Amherst. Op diverse andere universiteiten gaf hij gastcolleges. Zijn werk werd meermaals onderscheiden, onder andere met de Pulitzerprijs en in 1994 de National Book Award, beide keren in de categorie po\xc3\xabzie. Hij was lid van de Poetry Society of America. In juli 2015 overleed hij op 71-jarige leeftijd.'