b"\n_START_ARTICLE_\nJoseph Destr\xc3\xa9e\n_START_PARAGRAPH_\nJoseph Destr\xc3\xa9e (Dinant, 3 augustus 1853 \xe2\x80\x93 Etterbeek, 26 maart 1932)  was een kunsthistoricus en museumconservator.\n_START_SECTION_\nOpleiding\n_START_PARAGRAPH_\nDestr\xc3\xa9e voltooide zijn middelbare studies aan het Coll\xc3\xa8ge de Bellevue in zijn geboortestad Dinant en ging daarna rechten studeren aan de Facult\xc3\xa9s universitaires Notre-Dame de la Paix in Namen. Daarna deed hij rechtenstudies aan de Katholieke Universiteit Leuven.  Zijn academische carri\xc3\xa8re werd een tijd onderbroken door familiale problemen en ook doordat hij de functie van redacteur bij het Ministerie van Spoorwegen opnam.  Na enkele jaren hervatte hij zijn studies in Leuven, maar koos voor letteren en filosofie in plaats van rechten. Op aanraden van een van zijn proffen, kanunnik Edmond Reusens (1831-1903) volgde hij een seminarie in de archeologie aan de Universiteit van Bonn.\n_START_SECTION_\nCarri\xc3\xa8re\n_START_PARAGRAPH_\nIn 1886 werd hij benoemd als adjunct-conservator van de Koninklijke Musea voor Kunst en Geschiedenis aan de Hallepoort. Hij werkte mee aan de overdracht van een belangrijk deel van de collectie aan het Jubelparkmuseum in 1889, en werd daarna benoemd tot conservator van dat laatste. Hij bleef die functie aanhouden tot aan zijn pensionering in 1920._NEWLINE_Op 7 april 1887 legde Destr\xc3\xa9e, met Armand de Behault de Dornon, Paul Saintenoy, \xc3\x89mile de Munck en Alfred de Lo\xc3\xab, de basis van wat in de daaropvolgende weken de Soci\xc3\xa9t\xc3\xa9 arch\xc3\xa9ologique de Bruxelles zou worden. Destr\xc3\xa9e werd vice-voorzitter net voor de Eerste Wereldoorlog, van 1913-1914 en voorzitter van 1919 tot 1920. In 1921 gaf de vereniging hem de titel van ere-adviseur. Destr\xc3\xa9e was lid van de Acad\xc3\xa9mie Royale d'Arch\xc3\xa9ologie d'Anvers, van de Soci\xc3\xa9t\xc3\xa9 nationale des Antiquaires de France en corresponderend lid van de Commission royale des Monuments.\n_START_SECTION_\nWerk\n_START_PARAGRAPH_\nDestr\xc3\xa9e publiceerde tal van artikels in het Bulletin des Mus\xc3\xa9es royaux en was voornamelijk ge\xc3\xafnteresseerd in miniatuurkunst en edelsmeedkunst maar hij was ook ge\xc3\xafnteresseerd in sculpturen in hout, ivoorsnijwerk en tapijtkunst. Zijn eerste werk: \xc3\x89tude sur la sculpture braban\xc3\xa7onne au moyen-\xc3\xa2ge werd uitgegeven in 1894. Het jaar daarop publiceerde hij zijn eerste studie over de Henessy-getijden, een getijdenboek dat hij toeschreef aan Simon Bening en zijn atelier. Hij gaf in 1923 een nieuwe editie van dit werk uit met de miniaturen in facsimile, de eerste uitgave van L'Oeuvre nationale pour la reproduction de manuscrits \xc3\xa0 miniatures de Belgique, opgericht om facsimile\xe2\x80\x99s van handschriften in uit te geven om zo de studie van manuscripten te vergemakkelijken en de originelen te beschermen. Hij was betrokken bij de tentoonstelling over edelsmeedwerk gekend als Dinanderies in 1903 in Dinant, die de productie van kunstvoorwerpen uit messing, koper en brons in de Maas-regio in de middeleeuwen documenteerde. Hij had bijzondere interesse in de keurmerken en de stempels die bij het metaalwerk gebruikt werden wat hem toeliet een aantal stukken toe te wijzen. In 1914 publiceerde hij een belangrijke monografie over Hugo van der Goes."