b"\n_START_ARTICLE_\nMeester van de Vorstenportretten\n_START_SECTION_\nToeschrijvingen\n_START_PARAGRAPH_\nDe meester kreeg zijn noodnaam in 1926 van Max Jakob Friedl\xc3\xa4nder toen hij het linkerluik van de triptiek van de Mirakels van Christus (National Gallery of Victoria te Melbourne) bestudeerde en concludeerde dat ze van dezelfde hand waren als de portretten van Engelbert van Nassau (Rijksmuseum te Amsterdam), Jonge man van de familie Fonseca (Museum Boijmans Van Beuningen in Rotterdam) en Jan Bossaert (vroeger in het museum van Pozna\xc5\x84, sedert 1983 in een priv\xc3\xa9collectie). Wescher voegde in 1941 nog drie werken aan het oeuvre van de meester toe namelijk de portretten van Filips van Cleve en Adolf van Cleve Ravensteyn (beide in de Staatliche Museen in Berlijn) en het portret van Filips de Schone (Parijs, Mus\xc3\xa9e de la Chasse et de la Nature). In 1969 verwierf het Groeningemuseum het portret van Lodewijk van Gruuthuse.>_NEWLINE_In 1927 bestudeerde Jeanne Tombu een aantal werken van de anonymus die men de Meester van de Magdalenalegende had genoemd, en volgens haar, in navolging van Georges Hulin de Loo, was de Meester van de Vorstenportretten de jonge Meester van de Magdalenalegende. Dat standpunt werd later bijgetreden door Friedl\xc3\xa4nder. Recentelijk werd deze hypothese weer verlaten en wordt  de Bruiloft van Cana op de triptiek van Melbourne door Catheline P\xc3\xa9rier-D'Ieteren opnieuw toegeschreven aan deze meester evenals de keerzijde van dit paneel dat de vlucht naar Egypte voorstelt. Ook enkele andere werken die voordien aan de Meester van de Magdalenalegende werden toegeschreven, waaronder verschillende kleine panelen van de Maagd met Kind worden nu als werk van de Meester van de Vorstenportretten gezien._NEWLINE_In een recente studie (2013) wijst men ook een portret van Margaretha van York, bewaard in het Louvre, aan deze meester toe. Dit zou dan het eerste vrouwenportret in het oeuvre van de meester zijn.\n_START_SECTION_\nStijlkenmerken\n_START_PARAGRAPH_\nIn zijn portretten plaatst de meester de geportretteerden, allemaal belangrijke personen aan het Bourgondische hof, steeds op dezelfde wijze: in buste driekwart naar links gedraaid en voor een effen achtergrond. Het hoofd en de hals zijn  een beetje uit proportie met de rest van het lichaam en komen daardoor fors over. De meester vertrekt van een algemeen schema voor de gezichten die hij dan met zorg personaliseert met trekken eigen aan de persoon. Zijn type gelaat in de mansportretten heeft een stevige lange neus, een brede mond, grote open ogen met donkere pupillen, wat aan zijn modellen een dromerige blik geeft.  Hij heeft soms wat moeite met het perspectief van het rechteroog. Om de aandacht van de toeschouwer op het gezicht te vestigen wordt het hoofd een beetje naar voor geplaatst ten opzichte van de hals en de borst. Bij de mannenportretten is de beenderstructuur  van het gezicht vrij geprononceerd uitgewerkt, wet bijdraagt aan de personalisering. De oren worden nooit afgebeeld maar worden systematisch verborgen onder het haar._NEWLINE_De lijst rondom het schilderij maakte, zoals toen gebruikelijk was, integraal deel uit van het schilderij en werd ook door de meester beschilderd. In het portret van Rotterdam, waar de originele lijst bewaard werd, maakt de versiering van de lijst deel uit van de compositie. Dit, samen met de manier van afbeelden van juwelen, doet sommige kunsthistorici denken aan een opleiding als miniatuurschilder van deze  meester. Het is vrij waarschijnlijk dat deze portretten origineel deel uitmaakten van een devotiediptiek met op het andere luik een Madonna met Kind.\n_START_SECTION_\nIdentificatie\n_START_PARAGRAPH_\nDe kunsthistorici hebben verscheidene theses geponeerd die deze meester associ\xc3\xabren met bekende schilders, meestal via de ook reeds lang bediscussieerde associatie met de Meester van de Magdalenalegende. Daarbij zijn de namen genoemd van Jan en Pieter van Coninxloo, Beernaert van der Stockt, de zoon van Vrancke van der Stockt en Lieven van Lathem. Geen enkele van deze toeschrijvingen is algemeen aanvaard."