b"\n_START_ARTICLE_\nKroonsifaka\n_START_SECTION_\nTaxonomie\n_START_PARAGRAPH_\nDe wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Henri Milne-Edwards in 1871. In 1993 werd de kroonsifaka door de Australische primatoloog Colin Groves geclassificeerd als ondersoort van de verreauxsifaka (Propithecus verreauxi). Later beschouwde Groves hem als ondersoort van Von der Deckens sifaka (Propithecus deckenii), maar in 2007 is hij na een antropometrische studie als volle soort gepubliceerd.\n_START_SECTION_\nUiterlijke kenmerken\n_START_PARAGRAPH_\nDe kroonsifaka kan een lengte bereiken van een meter, met een staartlengte van tussen de 45 en 55 centimeter. Zijn vacht is cr\xc3\xa8me tot wit, met donkerbruine schouders, hoofd en nek. Kroonsifaka's komen voor in groepen van twee tot acht individuen, in een territorium van ongeveer 15 vierkante kilometer._NEWLINE_Net als alle lemuren heeft de kroonsifaka een tandenkam die dient om de vacht te verzorgen of vruchtvlees van een pit te schrapen.\n_START_SECTION_\nVerspreiding\n_START_PARAGRAPH_\nDe kroonsifaka komt voor in droge loofbossen in het zuidwesten van Madagaskar, tussen de rivieren Mahavavy en Betsiboka. Daar komen ze voornamelijk voor in de wildreservaten Kasijy en Ambohijanahary. Kroonsifaka's zouden ook gerapporteerd zijn in het zuiden en zuidwesten van Madagaskar. Het precieze aantal kroonsifaka's is onbekend."