b'\n_START_ARTICLE_\nNicolas Boileau\n_START_SECTION_\nBiografie\n_START_PARAGRAPH_\nNadat Boileau eerst rechten had gestudeerd en bij Jacques Cujas en Andrea Alciato als advocaat in dienst was getreden, besloot hij tot grote schaamte van zijn familie om dit werk op te geven. Hij ging daarna eerst aan de Sorbonne theologie studeren en vervolgens begon hij met een studie scholastiek, maar met geen van deze studies had hij veel succes. Ten slotte besloot Boileau zich helemaal toe te leggen op het scheppen van literatuur en in het bijzonder het schrijven van satires._NEWLINE_In 1677 werd Boileau benoemd tot koninklijke geschiedschrijver, en vanaf dat moment nam zijn productiviteit op literair gebied af. Nadat hij met zijn werken veel tijdgenoten tegen zich in het harnas had gejaagd, werd hij pas op 15 april 1684 op verzoek van de koning toegelaten tot de Acad\xc3\xa9mie fran\xc3\xa7aise. In 1687 trok hij zich terug op het landgoed Auteuil-Neuilly-Passy, waar hij een huis had gekocht. In 1705 keerde hij terug naar Parijs en leefde daar enige tijd binnen de kloosters van de Notre Dame._NEWLINE_Boileau stond lange tijd bekend als "de wetgever van de Franse Parnassus". In zijn eigen werk heeft hij een aantal regels voor met name de Franse dichtkunst definitief vastgelegd. Boileau was een groot bewonderaar van Moli\xc3\xa8re, La Fontaine en Racine. In de omgang was hij een zachtaardig en oprecht iemand en volgens zijn tijdgenoot de markiezin van S\xc3\xa9vign\xc3\xa9 "alleen in zijn versregels een echte wreedaard".'