b"\n_START_ARTICLE_\nDerde Franse Republiek\n_START_SECTION_\nInstellingen\n_START_PARAGRAPH_\nVolgens de constitutionele wetten beruste de wetgevende macht bij twee kamers. De Kamer van Afgevaardigden werd voor vier jaar bij algemeen mannenkiesrecht gekozen. De Senaat bestond overwegend uit senatoren die voor negen jaar gekozen werden via colleges van verkozen mandatarissen. Daarin hadden de kleine landelijke gemeenten een zeer grote meerderheid, want iedere gemeente kreeg \xc3\xa9\xc3\xa9n afgevaardigde in zo'n kiescollege. Verder werden een aantal senatoren voor het leven geco\xc3\xb6pteerd. De Senaat had daardoor een conservatiever karakter dan de Kamer, maar met vrijwel evenveel bevoegdheden. De President kon de Kamer ontbinden, mits de Senaat hiermee instemde._NEWLINE_Kamer en Senaat vormden samen de Nationale Vergadering, die de President van de Republiek koos voor een termijn van zeven jaar. Elke beslissing van de president moest medeondertekend worden door een minister en enkel de ministers waren verantwoordelijk voor het parlement.\n_START_SECTION_\nEvolutie\n_START_PARAGRAPH_\nAanvankelijk hadden de monarchisten een meerderheid in het parlement, maar na enige tijd verschoof dit naar de liberalen en met name naar hun radicale vleugel. Deze stroming heeft in talloze elkaar aflossende coalities Frankrijk tientallen jaren bestuurd. In die tijd werden kerk en staat gescheiden, werden wetgeving en onderwijs seculier van karakter en werd de godsdienst een priv\xc3\xa9-aangelegenheid._NEWLINE_Na de Tweede Wereldoorlog kwam de Derde Republiek niet meer terug. In oktober 1946 werd de Vierde Franse Republiek gesticht."