b'\n_START_ARTICLE_\nResolutie 1507 Veiligheidsraad Verenigde Naties\n_START_SECTION_\nAchtergrond\n_START_PARAGRAPH_\nNa de Tweede Wereldoorlog werd Eritrea bij Ethiopi\xc3\xab gevoegd als een federatie. In 1962 maakte keizer Haile Selassie er een provincie van, waarop de Eritrese Onafhankelijkheidsoorlog begon. In 1991 bereikte Eritrea na een volksraadpleging die onafhankelijkheid. Er bleef echter onenigheid over een aantal grensplaatsen. In 1998 leidde een grensincident tot een oorlog waarbij tienduizenden omkwamen. Pas in 2000 werd een akkoord bereikt en een 25 kilometer brede veiligheidszone ingesteld die door de UNMEE-vredesmacht werd bewaakt. Een gezamenlijke grenscommissie wees onder meer de stad Badme toe aan Eritrea, maar jaren later werd het gebied nog steeds door Ethiopi\xc3\xab bezet.\n_START_SECTION_\nWaarnemingen\n_START_PARAGRAPH_\nHet vredesproces tussen Ethiopi\xc3\xab en Eritrea was in de cruciale fase van de grensafbakening beland. Het was van belang dat de grensbeslissing werd nageleefd terwijl de stabiliteit er werd bewaard. De humanitaire situatie in de twee landen bleef wel tot zorgen baren en kon gevolgen inhouden voor het vredesproces. Verdere zorg was er over het gestegen aantal invallen in de tijdelijke veiligheidszone langs de grens en de incidenten met en plaatsing van mijnen.\n_START_SECTION_\nHandelingen\n_START_PARAGRAPH_\nHet mandaat van de UNMEE-waarnemingsmissie werd verlengd tot 15 maart 2004. De Veiligheidsraad riep op de grensafbakening zoals gepland aan te vangen. Ethiopi\xc3\xab en Eritrea werden opgeroepen de beslissingen en bevelen van de grenscommissie op te volgen, samen te werken met de UNMEE-missie en ook de vredesdialoog voort te zetten.'