b'\n_START_ARTICLE_\nJohan Ernst II van Saksen-Weimar\n_START_SECTION_\nLevensloop\n_START_PARAGRAPH_\nJohan Ernst II was de tweede zoon van hertog Willem van Saksen-Weimar en diens echtgenote Eleonore Dorothea, dochter van vorst Johan George I van Anhalt-Dessau. _NEWLINE_Hij studeerde aan de Universiteit van Jena en maakte een grand tour door Itali\xc3\xab en Frankrijk. Om zijn gezin te onderhouden kreeg Johan Ernst van zijn vader het ambt Oldisleben toegewezen. Ook werd hij betrokken bij de regeringszaken, waarbij hij zich voornamelijk bezighield met het jacht- en het vorstwezen. _NEWLINE_In 1662 erfde hij het hertogdom Saksen-Weimar, samen met zijn drie jongere broers Adolf Willem, Johan George I en Bernhard. De vier broers verdeelden hun bezittingen: Johan Ernst II kreeg Saksen-Weimar, Adolf Willem Saksen-Eisenach, Johan George I Saksen-Marksuhl en Bernhard Saksen-Jena. Na het uitsterven van de hertogen van Saksen-Altenburg in 1672 streden de vier broers met het hertogdom Saksen-Gotha om de erfenis. Hierbij kon Johan Ernst II een vierde van Saksen-Altenburg bemachtigen, dat hij verdeelde tussen zichzelf en zijn twee nog levende broers Johan George I en Bernhard._NEWLINE_Johan Ernst had een grote jachtpassie en liet daarom de regering van zijn domeinen grotendeels over aan een kanselier. Na een val van zijn paard in 1680 raakte hij verlamd aan beide benen. In mei 1683 stierf hij op 55-jarige leeftijd aan waterzucht. Johan Ernst werd bijgezet in de Vorstelijke Crypte op het kerkhof van Weimar.'