b'\n_START_ARTICLE_\nChristus de Verlosser van Maratea\n_START_SECTION_\nVoorgeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nOp de rotsachtige piek van de berg San Biagio liggen de ru\xc3\xafnes van de oude, reeds lang verlaten stad Maratea. In 1806 werd de versterkte citadel door 4500 Franse soldaten aangevallen. Met de oprichting van een ijzeren kruis op het hoogste punt van de berg wilde men deze gebeurtenis herdenken. Het kruis werd daarna echter regelmatig door de bliksem getroffen en viel ten slotte om. In 1942 liet burgemeester Biagio Vitolo een nieuw kruis plaatsen, ditmaal van beton en voorzien van een bliksemafleider.\n_START_SECTION_\nDe bouw van het beeld\n_START_PARAGRAPH_\nToen in 1953 de industrialisering zich in Maratea begon te ontwikkelen, vatte Stefano Rivetti het idee om het herdenkingskruis te vervangen door een groot monument voor Christus de Verlosser. Op 5 september 1961 richtte hij een brief aan het stadsbestuur, waarin hij zijn voornemens kenbaar maakte. De raad gaf toestemming voor de bouw onder de voorwaarde dat het kruis bewaard bleef. Het werd in 1963 op een andere plek herbouwd._NEWLINE_Het project werd de kunstenaar Bruno Innocenti, professor aan het instituut voor Beeldende Kunst in Florence, toevertrouwd. De bouwwerkzaamheden begonnen in november 1963 en duurden tot het voorjaar 1965.\n_START_SECTION_\nNa de voltooiing\n_START_PARAGRAPH_\nNa de voltooiing van de bouw werd er geen inwijdingsplechtigheid georganiseerd. De gemeentelijke verkiezingen van 1964, waarbij twee rivaliserende partijen deelnamen, werd gewonnen door de partij die Stefano Rivetti en zijn medestanders tegenstond. Er volgde een vijandig en koud klimaat in de gemeente. Dit had o.a. tot gevolg had dat men afzag van een feestelijke inhuldiging van het monument.\n_START_SECTION_\nOmschrijving\n_START_PARAGRAPH_\nHet monument staat op het hoogste punt van de berg San Biagio en meet van de voet tot de kroon 21,13 meter. De spanwijdte van de uitgestrekte armen bedraagt ongeveer 19 meter; het hoofd is drie meter hoog. De 400 ton wegende constructie rust op een stalen frame, terwijl de funderingen tot enkele tientallen meters diep de grond ingaan. Op de stalen constructie rust een meer dan 20\xc2\xa0cm dikke laag beton en stukken Carrara-marmer. Het beeld ontbeert een sokkel en verheft zich onmiddellijk vanaf de kale rots. Links is de voet van Christus nog zichtbaar, recht hangt het gewaad van het beeld tot op de grond.'