b"\n_START_ARTICLE_\nCarl Peter Thunberg\n_START_SECTION_\nJeugd en opleiding\n_START_PARAGRAPH_\nCarl Peter Thunberg werd in de Zweedse stad J\xc3\xb6nk\xc3\xb6ping geboren. Hij studeerde medicijnen en natuurfilosofie aan de Universiteit van Uppsala, waar de Zweedse arts en plantkundige Carolus Linnaeus onderwijs gaf. Hij verdedigde zijn dissertatie in het jaar 1767. Het doctoraat ontving hij toen hij al in Zuid-Afrika was. Na zijn reis werd hij hoogleraar in de medicijnen en de natuurfilosofie aan de Universiteit in Uppsala, wat hij bleef tot zijn overlijden. _NEWLINE_Linnaeus (Linn\xc3\xa9) wilde zijn taxonomiesysteem wereldwijd uittesten. Daarom stimuleerde hij Thunberg en andere studenten om op wetenschappelijke expedities te gaan. Thunberg verliet Zweden in 1770 om in Parijs verder te studeren. Onderweg bezocht hij de Nederlandse steden Leiden en Amsterdam, waar bekenden van Linn\xc3\xa9 hem welkom heetten. Daar ontmoette Thunberg ook de Nederlandse botanicus en arts Johannes Burman, die hem toegang tot de Verenigde Oost-Indische Compagnie (VOC) verschafte, om met deze organisatie overzeese koloni\xc3\xabn en het Nederlandse handelspunt in Japan te bezoeken. Zijn opdracht was daar planten voor de botanische tuin van Leiden te verzamelen. In december 1771 voer een schip van de VOC, waar Thunberg als chirurgijn (scheepsarts) was aangesteld, uit de haven. De eerste reisbestemming was de kaap van Afrika.\n_START_SECTION_\nOp doorreis in Zuid-Afrika en Java\n_START_PARAGRAPH_\nThunberg verbleef drie jaren in de Nederlandse kolonie in Zuid-Afrika. Het doel van dit verblijf was Nederlands te leren, om in Japan als Nederlandse medereiziger binnen te komen. De Japanse regering liet in deze tijd geen andere mensen uit Europese naties binnen. Zijn inkomsten waren beperkt, maar hij kon zich toch vrij door de omgeving bewegen. In Zuid-Afrika voerde hij drie langere expedities uit, waarbij hij het binnenland bestudeerde en een opmerkelijk aantal specimens van de Afrikaanse flora en fauna verzamelen kon._NEWLINE_In maart 1775 reisde hij verder naar Batavia, het huidige Jakarta, op het eiland Java. Hij bleef daar twee maanden op het centrale steunpunt van Nederlands Indi\xc3\xab en bezocht ook de Javaanse steden Samarang en Buitenzorg.\n_START_SECTION_\nOp bezoek in Japan\n_START_PARAGRAPH_\nDe VOC stelde Thunberg aan als arts op de Japanse vestiging. Daar begeleidde hij een compagnieschip naar de Japanse havenstad Nagasaki in augustus 1775. Nu had hij een stabiel inkomen maar als 'allochtoon' was hij \xc3\xadn zijn doen en laten beperkt omdat Nederlanders op het kleine, kunstmatige eiland Deshima voor de baai van Nagasaki moesten blijven. Nochtans ruilde Thunberg zijn kennis in geneeskunde voor nieuwe specimens met weetgierige tolken. Bovendien mocht hij als chirurgijn het Opperhoofd van de Compagnie begeleiden op de verplichte lange reis naar het hof van Edo. Thunberg gebruikte deze kans om planten te verzamelen en de omgeving te observeren. Daarenboven ontmoette hij Japanse geleerden van de zogeheten Nederlandse wetenschappen (rangaku) die nieuwsgierig waren naar Europese kennis. Ook na zijn terugkeer in Zweden hield hij contact met hen.\n_START_SECTION_\nTerugkeer naar Europa\n_START_PARAGRAPH_\nThunberg verliet Japan in november 1776. Op terugreis bezocht hij Java nog een keer. Daarna reisde hij naar het huidige Sri Lanka, toen Ceylon, waar hij zes maanden verbleef. Tijdens dit verblijf kwam hij in de gelegenheid om nog veel meer planten te verzamelen. Hij vertrok ook weer naar Zuid-Afrika, maar reisde al na twee weken verder naar Amsterdam._NEWLINE_Voordat hij in Zweden arriveerde, ging Thunberg nog naar Londen. Daar maakte hij kennis met de Britse natuurvorser Sir Joseph Banks en de Duitse natuuronderzoeker Johann Reinhold Forster, die alle twee medereizigers van de Britse onderzoeker James Cook waren. Forster toonde hem zijn collecties van de Cook expedities. Thunberg zag in London ook de Japanse collectie van de Duitse natuuronderzoeker Engelbert Kaempfer uit het eind van de zeventiende eeuw. _NEWLINE_Terug in Zweden in maart 1779, vernam hij dat Linnaeus een jaar eerder was overleden. Hij werd tot slot professor op de Universiteit in Uppsala. De ervaringen tijdens zijn zevenjarige tocht publiceerde  hij in een reisverhaal. Tevens schreef hij een wetenschappelijk boek over Japanse planten en een andere over de Zuid-Afrikaanse flora._NEWLINE_Op de IOC World Bird List prijken ook nog eens zes vogelsoorten die door hem zijn beschreven, waaronder de zanghavik (Melierax canorus) uit Zuid-Afrika."