b"\n_START_ARTICLE_\nPelhoenders\n_START_PARAGRAPH_\nPelhoenders zijn een groep van overwegend Europese kippenrassen, die een kenmerkende zilverzwarte of goudzwarte tekening vertonen.\n_START_SECTION_\nEier- en vleesproductie\n_START_PARAGRAPH_\nEen gemeenschappelijk kenmerk van pelhoenders is de goede eierproductie, de meeste rassen komen op meer dan 200 eieren per jaar. Pelhoenders zijn relatief licht. Een uitzondering is de Groninger meeuw, waarvan de haan meer dan 3,5 kg kan wegen.\n_START_SECTION_\nGeschiedenis en oorspronkelijke verspreiding\n_START_PARAGRAPH_\nDe oudst bekende afbeelding van een pelhoen komt uit de werken van Ulisse Aldrovandi. Hij beeldde een haan en een hen af met de typische tekening van een pelhoen. Zijn benaming ervoor was Gallus turcicus, oftewel 'Turks hoen'. Hieruit blijkt dat dergelijke hoenders rond 1600 bekend waren en mogelijk uit Anatoli\xc3\xab stamden. Ook het voorkomen van pelhoenders in Egypte en het feit dat pelhoenders in Indonesi\xc3\xab als Ayam arab (Arabisch hoen) bekend staat, spreekt voor een oorsprong van deze kleurslag in het Nabije of Midden-Oosten. Vast staat dat gepelde hoenders in Noord-West-Europa vanaf de zeventiende eeuw tot de algemeen bekende hoenders behoorden. Een opvallende concentratie ervan wordt anno 2016 gevonden in de kuststrook langs de Noordzee, van Holland tot Oost-Friesland. Verder zijn pelhoenders veelvoorkomend in Vlaanderen en Brabant met een oostelijke enclave in Westfalen. De vorm is de typische landhoenvorm."