b'\n_START_ARTICLE_\nGrote slanke glasvleugelwants\n_START_SECTION_\nUiterlijk\n_START_PARAGRAPH_\nDe grote slanke glasvleugelwants is lichtbruin en heel smal en lang. Vooral mannetjes zijn bijna staafvormig. Ook antennes en de benen zijn opmerkelijk lang. Het achterlichaam is roodachtig geel tot roodbruin. Deze soort is gewoonlijk kortvleugelig (brachypteer), maar kan ook langvleugelig (macropteer) zijn. Net als bij de meeste andere wantsen uit de familie is van het hemi-elytrum (de deels verharde voorvleugel) het corium (het middelste deel van de voorvleugel) transparant. De lengte is 14 \xe2\x80\x93 16\xc2\xa0mm.\n_START_SECTION_\nVerspreiding en habitat\n_START_PARAGRAPH_\nDe grote slanke glasvleugelwants komt voor in Europa (maar ontbreekt in het noorden van Groot-Brittanni\xc3\xab), Noord-Afrika, Klein Azi\xc3\xab en Centraal Azi\xc3\xab. Hij heeft een voorkeur voor droge, warme, open leefgebieden, vooral op de zandgronden en leeft in de kruidlaag.\n_START_SECTION_\nLeefwijze\n_START_PARAGRAPH_\nDe grote slanke glasvleugelwants leeft fytofaag op allerlei soorten  grassen (Poaceae) en zuigt aan de bladeren, stengels en zaden. In de duinen kan dat ook helm of helmgras (Ammophila arenaria) zijn. Als er geen graszaad meer is worden ze ook op andere planten gevonden bijvoorbeeld Zuring (Rumex). De eieren overwinteren. De eieren worden in augustus afzonderlijk gelegd op grasbladeren. In Centraal-Europa is er slechts \xc3\xa9\xc3\xa9n generatie, in warmere gebieden kunnen er twee generaties zijn.'