b'\n_START_ARTICLE_\nPort-lincolnparkiet\n_START_SECTION_\nKenmerken\n_START_PARAGRAPH_\nDe port-lincolnparkiet heeft een lichaamslengte tussen de 32,5 en 37 centimeter, het is daardoor een middelgrote papegaai. Kenmerkende is de lange, trapsgewijs spits toelopende staart.\n_START_SECTION_\nTaxonomie\n_START_PARAGRAPH_\nDeze soort staat op de IOC World Bird List als \xc3\xa9\xc3\xa9n soort die verdeeld is in vier ondersoorten. Vroeger werden meer ondersoorten onderscheiden en was de soort ook nog eens gesplitst in twee soorten, de barnardparkiet en de port-lincolnparkiet.\n_START_SECTION_\nVerspreiding en leefgebied\n_START_PARAGRAPH_\nB. z. macgillivrayi komt voor in het oosten van het Noordelijk Territorium en het noordwesten van Queensland. Deze ondersoort werd als een ondersoort beschouwd van de barnardparkiet. Deze ondersoort is het minst contrastrijk van de vier, want overwegend groen gekleurd._NEWLINE_B. z. barnardi (barnardparkiet) komt voor in het zuidoosten van Australi\xc3\xab. Deze ondersoort heeft meer contrast waarbij opvalt een rood vlekje boven de snavel, een gele halsband en een blauwe mantel._NEWLINE_B. z. semitorquatus komt voor in het zuidwesten van West-Australi\xc3\xab. Dit is een contrastrijke ondersoort met een rode vlek boven de snavel en verder een donkerblauwe keel. De rest van de kop is donkerbruin, waardoor de kop als geheel zeer donker oogt. De ondersoort bereikt ook de grootste lengte._NEWLINE_B. z. zonariuskomt rest van West-Australi\xc3\xab tot Midden- en Zuid-Australi\xc3\xab. Bij deze soort ontbreekt de rode vlek boven de snavel._NEWLINE_De port-lincolnparkiet komt voor een in groot aantal landschapstypen met zowel bos als scrubland, maar ook in parken en tuinen. De ondersoort B. z. macgillivrayi heeft voorkeur voor bos in de buurt van waterlopen, maar voor alle vormen geldt dat het vogels zijn van overgangsgebieden tussen bos en open landschap met water en struikgewas.'