b'\n_START_ARTICLE_\n\xc3\x89douard Estauni\xc3\xa9\n_START_PARAGRAPH_\n\xc3\x89douard Estauni\xc3\xa9 (Dijon, 4 februari 1862 \xe2\x80\x93 Parijs, 2 april 1942) was een Frans ingenieur en schrijver.\n_START_SECTION_\nBiografie\n_START_PARAGRAPH_\nEstauni\xc3\xa9 studeerde in 1882 af aan de \xc3\x89cole Polytechnique (samen met onder meer Marcel Pr\xc3\xa9vost) en was beroepshalve werkzaam in de Franse administratie van post en telegraaf (de latere PTT). Hij schreef een aantal technische werken, zoals Les Sources d\'\xc3\xa9n\xc3\xa9rgie \xc3\xa9lectrique (1895) en Trait\xc3\xa9 de communication \xc3\xa9lectrique (1904). Van 1901 tot 1905 was hij directeur van de \xc3\x89cole professionnelle des postes et t\xc3\xa9l\xc3\xa9graphes. Van 1911 tot 1913 leidde hij de technische dienst die het Franse telefoonnet beheerde. Hij wordt beschouwd als uitvinder van de term "telecommunicatie". Het belangrijkste auditorium van de \xc3\x89cole nationale des t\xc3\xa9l\xc3\xa9communications (tegenwoordig T\xc3\xa9l\xc3\xa9com ParisTech) in Parijs draagt nu zijn naam._NEWLINE_Naast zijn beroep was Estauni\xc3\xa9 tevens de auteur van een aantal romans en verhalen. Reeds in 1888 debuteerde hij met de roman Un simple, gevolgd door Bonne dame. In zijn boeken observeert hij vooral de burgerlijke zeden van zijn tijdgenoten. Het zijn werken, schreef Georges Pellissier in 1901, die rijk zijn aan observation maar nog rijker aan m\xc3\xa9ditation. Hij schreef een aantal van deze werken in zijn buitenverblijf in Saint-Julia in de Haute-Garonne._NEWLINE_Estauni\xc3\xa9 werd in november 1922 verkozen in de Acad\xc3\xa9mie fran\xc3\xa7aise, waar hij Afred Capus opvolgde op Zetel 24. Hij was van 1926 tot 1929 voorzitter van de Franse auteursvereniging Soci\xc3\xa9t\xc3\xa9 des gens de lettres._NEWLINE_Zijn herinneringen werden in 1973 uitgegeven.'