b'\n_START_ARTICLE_\nSint-Kiliankerk (H\xc3\xb6xter)\n_START_SECTION_\nDe voorganger\n_START_PARAGRAPH_\nDe kerk is gewijd aan de heilige Kilian, een rondreizende Ierse bisschop die leefde in de 7e eeuw. Het patrocinium van de kerk duidt op een relatie met W\xc3\xbcrzburg, van waaruit de kerstening van Saksen werd bedreven voordat de Abdij van Corvey deze taak overnam. Bij verbouwingen in het jaar 1961 werden de fundamenten van een oudere, aanmerkelijk kleinere voorganger blootgelegd. De ouderdom van de zaalkerk liet zich op grond van vondsten van scherven en talrijke graven tussen het jaar 780 en 800 dateren.\n_START_SECTION_\nBouwgeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nIn de 11e eeuw werd een nieuwe kerk van zandsteen uit het Weserbergland gebouwd en op 8 juli 1075 gewijd. Oorspronkelijk betrof het een pijlerbasiliek met een vlak plafond met twee zijschepen en met een oostelijke en westelijke koorafsluiting. Het lager gelegen noordelijke zijschip met een romaans portaal dateert nog uit deze periode. Een volgende bouwfase ging 100 jaar later in toen de kerk van gewelven werd voorzien. Om de gewelven te kunnen dragen werden pilasters toegevoegd. Het is onbekend wanneer de oorspronkelijk vlakke romaanse torendaken werden vervangen door de huidige slanke spitsen. Karakteristiek zijn de verschillende hoogten van de torens. De noordelijke toren met een haan als windvaan is 48 meter hoog, de zuidelijke toren met een rijksadelaar als windvaan is 45,65 meter hoog._NEWLINE_In de jaren 1319-1412 werd het zuidelijke zijschip afgebroken. Tijdens deze verbouwing tot hallenkerk ontstond het tegenwoordig nog aanwezige gotische zuidportaal. Waarschijnlijk in dezelfde periode werd in het koor een kruisribgewelf aangebracht. Parallel aan het zijschip werd aan de noordzijde de Annekapelle aangebouwd, een lange ruimte met kruisribgewelf._NEWLINE_Na de reformatie nam het kerkbezoek kennelijk toe en moest er een nieuw portaal in het zuidelijk dwarsschip worden uitgebroken. Uit de renaissance stamt de sacristie in de hoek tussen het dwarsschip en de noordelijke koormuur. De kerk werd in de jaren 1881-1882 gerestaureerd. Het stenen doksaal, dat tot dusverre het barokke orgel met een barokke balustrade had gedragen, werd vervangen door een grote houten galerij. Zoals bij veel kerken in die periode werd het gebouw volledig in neogotische stijl ingericht. Hiervan is nog een aanzienlijk deel bewaard. Enkele voorgenomen veranderingen zoals de verwijdering van kansel en doopvont en wijziging van de orgelkas werden gelukkig niet uitgevoerd._NEWLINE_In 1901 werd de noordelijke toren door blikseminslag getroffen waarbij de spits volledig verwoest werd. Herbouw van de toren vond een jaar later plaats. In de 20e eeuw moesten de klokken bij herhaling worden ingeleverd om ze te laten omsmelten voor de wapenindustrie. Het westelijke portaal tussen de beide torens werd pas in 1937 aangebracht. De kerk werd in de 20e eeuw herhaaldelijk gerestaureerd. De laatste restauratie vond plaats nadat een enorme explosie in een naburig woonhuis ook aan de kerk grote schade veroorzaakte.'