b'\n_START_ARTICLE_\nPhilippus I Arabs\n_START_SECTION_\nKeizer\n_START_PARAGRAPH_\nPhilippus was direct of indirect betrokken bij de dood van de prefect van de Pretoriaanse garde, Timesitheus die hij verving en daarna die van keizer Gordianus III die hij opvolgde. Zodra hij keizer was kocht hij een ongunstige vrede met Shapur I om zich op familiezaken te concentreren: hij gaf zijn broer Priscus het gezag (als rector Orientis) over het oostelijk deel van het rijk, schonk zijn zesjarig zoontje Philippus II de titel Caesar en zijn vrouw Otacilia Severa de titel Augusta (verhevene, keizerin). Daarna begaf hij zich naar Rome om zijn gezag over de senaat te vestigen. Deze was hem gunstig gezind. _NEWLINE_Van 245-247 hield hij zich bezig met de grenzen van de Donau te verdedigen tegen de Carpi en de Germanen, waarna hij in 247 in triomf terugkeerde naar Rome en zijn inmiddels 9- of 10-jarige zoon tot medekeizer verhief.\n_START_SECTION_\nDuizendjarig rijk\n_START_PARAGRAPH_\nOp 21 april 248 opende Philippus de festiviteiten ter ere van de duizendste verjaardag van de stichting van Rome in 753 v.Chr. door Romulus en Remus. Ter herinnering aan deze festiviteiten liet de keizer munten slaan met de omschriften Romae aeternae en Saeculares Augg.\n_START_SECTION_\nEinde\n_START_PARAGRAPH_\nKort daarna staken de Goten de Donaulimes over, ook in het oosten begonnen opstanden als gevolg van het  wanbestuur van zijn broer Priscus. Philippus schijnt zijn ontslag te hebben willen indienen, maar werd daarvan weerhouden door de senator en stadsprefect Decius. Deze werd door Philippus als nieuwe commandant van de troepen in Moesi\xc3\xab en Pannoni\xc3\xab aangesteld om de orde te herstellen. Dat gebeurde, maar de troepen riepen reeds in 249 Decius tot keizer uit en rukten op naar Rome. De troepen van Philippus en Decius raakten in de herfst van 249 slaags met elkaar, waarschijnlijk bij Verona (Itali\xc3\xab), en Philippus sneuvelde in de strijd. Onduidelijk is of zijn eigen legionairs, die de overwinnaar gunstig wilden stemmen, hem vermoord hebben.'