b"\n_START_ARTICLE_\nBelgische Amerikanen\n_START_SECTION_\nDe eerste Zuid-Nederlandse kolonisten in Noord-Amerika (zeventiende - achttiende eeuw)\n_START_PARAGRAPH_\nVoor verschillende kustgebieden in Noord-Amerika begon de Europese kolonisatie met de komst van Zuid-Nederlandse migranten. Jess\xc3\xa9 de Forest was bijvoorbeeld al voor de Nederlanders actief op Manhattan Island. Hij stond aan het hoofd van een groep kolonisten die afkomstig waren uit de streek van het huidige Walloni\xc3\xab. Ook New Jersey, Delaware, Connecticut en Pennsylvania zijn plaatsen waar de latere Walen als eerste Europeanen neerstreken. Aan Vlaamse zijde heeft men vader Louis Hennepin, een katholiek priester die voor de andere kolonisten de Niagarawatervallen ontdekte. Naar hem zijn een straat in Minneapolis en een county in Illinois vernoemd.\n_START_SECTION_\nBelgi\xc3\xab als kleine speler binnen de trans-Atlantische immigratie (negentiende - twintigste eeuw)\n_START_PARAGRAPH_\nOndanks de pionierspositie van de verschillende Zuid-Nederlandse kolonisten bij de verkenning van de Nieuwe Wereld, heeft Belgi\xc3\xab op demografisch vlak nooit een grote bijdrage geleverd aan de transatlantische migraties. De hoge welvaart in het West-Europees land maakte van immigreren een onlogische keuze. Toch maakten een aantal landgenoten de oversteek, omwille van overbevolking en een gebrek aan landbouwgrond._NEWLINE_Vlamingen als pseudo-Nederlanders (negentiende eeuw)_NEWLINE_In de jaren 1840 was de schaarse grond voornamelijk voor boeren uit Noord-Belgi\xc3\xab een reden om naar de Verenigde Staten te immigreren. Daarnaast vertrokken verschillende Vlamingen door de Waalse dominantie in hun thuisland. Door de lingu\xc3\xafstische gelijkenissen met hun noorderburen, identificeerden ze zich daar met Nederlandse Amerikanen (ENG: Dutch Americans). De eerste Vlaamse nederzettingen doken op in en rond Detroit, Michigan, en South Bend (Indiana). Daar zochten ze goedkope landbouwgrond om te bewerken, waarna hun nakomelingen gingen werken in de industrie._NEWLINE_Walen als pseudo-Frans-Canadezen (twintigste eeuw)_NEWLINE_De immigratie vanuit Walloni\xc3\xab kwam pas in de twintigste eeuw echt opgang. Na de Duitse bezettingen van de Eerste en Tweede Wereldoorlog kreeg het etnisch diverse Belgi\xc3\xab een groter gevoel van eenheid. Vanaf dat moment begon de samenstelling van de Belgische migrantengroeperingen geleidelijk aan te veranderen. Steeds meer Walen maakten de Atlantische oversteek om een nieuw leven te beginnen in Franssprekend Canada. Daarvan verhuisde er een aantal naar het zuiden die daar vervolgens het etiket 'Frans-Canadese Amerikaan' (ENG: French-Canadian American) opgeplakt kregen. Ze vestigden zich in het noorden van Michigan, Minnesota en Winsconsin. In die laatste staat is vandaag de dag de bakermat van de Belgisch-Amerikaanse cultuur terug te vinden. Meer dan 50 000 Belgische Amerikanen wonen en werken er in de counties rond Green Bay. Ze zijn deels de nakomelingen van Waalse boeren die er in de tweede helft van de negentiende eeuw meer dan 80 percent van landbouwgronden opkochten.\n_START_SECTION_\nBelgische Amerikanen na 2000\n_START_PARAGRAPH_\nVolgens recente cijfers van het United States Census Bureau is het aantal Amerikanen van Belgische afkomst langzaamaan aan het dalen. Uit een onderzoek uit het jaar 2000 blijkt ook dat een doorsnee Belgisch-Amerikaans gezin een jaarinkomen heeft van 65.615 dollar. Daarmee behoren ze gemiddeld tot de rijkere families van de Verenigde Staten.\n_START_SECTION_\nBelgisch-Amerikaanse migrantenleiders\n_START_PARAGRAPH_\nZowel Vlaamse als Waalse migranten hebben hun stempel gedrukt op de Amerikaanse maatschappij. Onder hen zijn zowel boeren, ondernemers, politici als wetenschappers terug te vinden. Edward Coryn, een Amerikaan afkomstig uit de provincie Oost-Vlaanderen, stond bekend omwille van zijn werk voor de Belgisch-Amerikaanse gemeenschap. Hij was een zakenman, politicus en migrantenleider, die aan de wieg stond van de eerste Belgian-American Club. Daarnaast was hij aandeelhouder en later bedrijfsleider van Moline Gazette Publishing Company, die de eerste Vlaams-Amerikaanse krant uitgaf. In 1913 werd Coryn opgenomen in de Orde van Leopold II._NEWLINE_Naast Coryn was Xavier Martin een prominent leider van de Belgische Amerikanen. In tegenstelling tot de bovengenoemde persoon kwam Martin uit het Franstalig deel van Belgi\xc3\xab. Hij was voornamelijk belangrijk voor de Walen die leefden in de buurt van Green Bay. Hij hielp hen met het assimileren door de aanbieding van lessen Engels en cursussen Amerikaanse politiek. Zo wilde hij verzekeren dat zijn landgenoten gingen stemmen bij de verkiezingen.\n_START_SECTION_\nBelgisch-Amerikaanse wetenschappers en kunstenaars\n_START_PARAGRAPH_\nTalrijke Amerikanen van Belgische origine hebben noemenswaardige bijdragen geleverd aan de Amerikaanse wetenschap. Leo Hendrick Baekeland, een chemicus, vond bijvoorbeeld de synthetische kunststof bakeliet uit. Daarnaast ontwikkelde hij Velox, een fotografisch papier dat zeer lichtgevoelig is. Naast scheikunde zijn Belgisch-Amerikaanse onderzoekers, zoals Charles Schepens, Pol Swings, Maurice Biot en Robert Triffin, belangrijk geweest voor de geschiedkunde, geneeskunde, economie, fysica en ingenieurswetenschappen in de Verenigde Staten._NEWLINE_Ook buiten de universiteitsmuren hebben migranten uit Vlaanderen en Walloni\xc3\xab hun stempel gedrukt op de cultuur van hun nieuw thuisland. Eug\xc3\xa8ne Ysa\xc3\xbfe was bijvoorbeeld een vooraanstaand violist die talrijke concerten gaf op Amerikaanse bodem. Daarnaast gaf hij les aan jonge Amerikanen die in Belgi\xc3\xab verbleven. In de wereld van het schilderen was Alfred Jonniaux een grote naam."