b'\n_START_ARTICLE_\nStation Roma Termini\n_START_SECTION_\nArchitectuur\n_START_PARAGRAPH_\nHet eerste stationsgebouw dateert van 1867. Het werd echter in 1937 afgebroken om plaats te maken voor een nieuw station ter gelegenheid van de Wereldtentoonstelling van 1942 (E42) in Rome. Ten gevolge van Tweede Wereldoorlog ging de wereldtentoonstelling niet door en werden de werken gestaakt na de val van Mussolini in 1943. Op dat moment had architect Angiolo Mazzoni del Grande al twee vleugels van elk \xc3\xa9\xc3\xa9n kilometer lang voltooid. Na de oorlog, in 1947, schreef de Italiaanse regering een wedstrijd uit om het station te voltooien._NEWLINE_Twee architectenteams wonnen de wedstrijd: Leo Calini en Eugenio Montuori enerzijds, en Massimo Castellazzi, Vasco Fadigati, Achille Pintonello en Annibale Vitellozzi anderzijds. Als expert in betonconstructies, stelden ze ingenieur Pier Luigi Nervi aan. Rond 1950 was het nieuwe gebouw klaar in zijn huidige vorm. Het bestaat uit een lange kopgevel die haaks staat op de twee zijvleugels van Mazzoni. Tussen de oude vleugels en het nieuwe gebouw spant zich een overdekte galerij. Daarachter bevindt zich een even hoog gebouw als de oude vleugels. Hier bevinden zich kantoorruimtes. Excentrisch geplaatst aan dit gebouw bevindt zich een grote, overdekte transparante hal met de ticketbalies. Kenmerkend voor de hal is het gekromde dak. Het restaurant bevindt zich ten noorden van de hal en wordt abrupt ervan gescheiden door de restanten van een Etruskische muur._NEWLINE_De eerste architect, Mazzoni, hanteerde in zijn bouwwerken diverse stijlen. Zijn ontwerpen varieerden van openlijk bombastisch, neoklassiek, futuristisch tot radicaal modern. De twee vleugels ontworpen voor het station zijn uitgevoerd in een sobere, neoklassieke stijl. Ze hebben beide strenge gevels met perforaties onder de vorm van arcades of rechthoekige ramen en zijn bekleed met travertin. Binnenin zijn de muren en vloeren bekleed met moza\xc3\xafekstenen en marmer uit heel Itali\xc3\xab. Ook zandgestraalde baksteen is prominent aanwezig. De indrukwekkende bakstenen gewelven doen terugdenken aan de Romeinse structuren van weleer._NEWLINE_Na bijna een halve eeuw van verloedering werden de vleugels grondig gerestaureerd voor het jaar 2000. De latere \xe2\x80\x98modernistische\xe2\x80\x99 kopgevel is ook bekleed met kostbaar travertin. De fa\xc3\xa7ade oogt streng en monumentaal, maar wordt gecounterd door de organische hal met ticketbalies. Dit transparante gebouw is voorzien van een golvend dak dat fel overhelt. 33 gekromde ribben uit gewapend beton vormen het dak van deze hal. De kromming ervan is ge\xc3\xafnspireerd op de welving van de aanpalende Romeinse muur. Het gebouw past in het plaatje van de modernistische, organische architectuur van de jaren \xe2\x80\x9950, maar leunt ook aan bij het modernisme en futurisme tijdens Mussolini. De organische architectuur moest in de eerste plaats een alternatief vormen voor de monumentale architectuur van weleer. In Visions of Utopia van Terry Kirk lezen we: \xe2\x80\x98Organic architecture is at once a social, technical and artistic activity directed to create the setting for a new democratic society\xe2\x80\x99. Ook de inplanting van het station is merkwaardig. Zowel het oudere als nieuwere complex wil op zijn eigen manier omgaan met de stedelijke context en ru\xc3\xafnes uit de antieke cultuur. Zo worden de overblijfselen van de 80 meter lange Servische muur (6e eeuw v. Chr.) ge\xc3\xafntegreerd in het nieuwe gedeelte. Onder in het station bevindt er zich sinds 1955 een aansluiting op het metronetwerk en ook het shopping- center Forum Termini dat tot voor 2000 in een erbarmelijke toestand verkeerde.\n_START_SECTION_\nOverig openbaar vervoer\n_START_PARAGRAPH_\nOp het voorplein buiten (het Piazzale dei Cinquecento, "Plein van de 500", refererend aan de slag bij Dogali van 1887) hebben twee tramlijnen en verschillende buslijnen van het stads- en streekvervoer hun begin- en eindpunt.'