b'\n_START_ARTICLE_\nJohan I van Brunswijk-L\xc3\xbcneburg\n_START_SECTION_\nLevensloop\n_START_PARAGRAPH_\nJohan was de tweede zoon van hertog Otto I van Brunswijk-L\xc3\xbcneburg en diens echtgenote Mathilde, dochter van markgraaf Albrecht II van Brandenburg. Zijn vader was de eerste hertog van Brunswijk-L\xc3\xbcneburg geworden nadat hij de Saksische allodiale bezittingen van het huis Welfen ontvangen had van keizer Frederik II. _NEWLINE_Na de dood van zijn vader in 1252 erfde Johan samen met zijn oudere broer Albrecht I het hertogdom Brunswijk-L\xc3\xbcneburg, dat ze gezamenlijk bestuurden. De broers raakten het echter niet eens over wie het hertogdom moest regeren en in 1267 besloten ze om hun gezamenlijke domeinen onderling te verdelen. In 1269 vond deze verdeling plaats: Albrecht kreeg het hertogdom Brunswijk-Wolfenb\xc3\xbcttel en Johan behield de overgebleven gebieden van het hertogdom Brunswijk-L\xc3\xbcneburg. Hiermee was de Johan de stichter van het Oudere Huis L\xc3\xbcneburg binnen het huis Welfen._NEWLINE_Tijdens een felle vete met graaf G\xc3\xbcnzel III van Schwerin slaagde Johan erin om de vesting Uelzen te bemachtigen, waarna hij de vesting in 1270 stadsrechten gaf. Ook probeerde hij tevergeefs om de controle over de zoutmijnen van L\xc3\xbcneburg te bemachtigen en gaf hij de stadsburgers van L\xc3\xbcneburg een monopolie om de zouthandel in zijn hertogdom te kunnen controleren. _NEWLINE_In december 1277 overleed Johan. Hij werd begraven in de Sint-Micha\xc3\xablkerk van L\xc3\xbcneburg. Zijn zoon Otto II volgde hem op als hertog van Brunswijk-L\xc3\xbcneburg.'