b'\n_START_ARTICLE_\nAlgerijnse Burgeroorlog\n_START_SECTION_\nAanleiding en verloop van het conflict\n_START_PARAGRAPH_\nDe burgeroorlog begon in december 1991, op het moment dat de regering naar aanleiding van de uitslag van de eerste ronde van de verkiezingen de tweede ronde van deze verkiezingen prompt annuleerde. Op die manier trachtte men een overwinning van het Front Islamique du Salut (FIS) te voorkomen, omdat de uitslag van de eerste ronde deed vermoeden dat het FIS de verkiezingen naar alle waarschijnlijkheid zou winnen. De motivatie van de regering was de vrees dat het FIS een einde zou maken aan de democratie en de sharia zou invoeren. Na het verbieden van het FIS en de daaropvolgende arrestatie van duizenden aanhangers, zijn verschillende islamitische gewapende groeperingen actief geworden, wat resulteerde in een gewapende strijd tegen de regering en tegen iedereen die de overheid steunde. Er waren heel wat gewapende groeperingen waarvan de meest beruchte en gewelddadige het Mouvement Islamique Arm\xc3\xa9 (MIA) is, die opereert in de bergen en de Groupe Islamique Arm\xc3\xa9 (GIA) dat de steden als uitvalsbasis heeft. De fundamentalisten hebben in het begin van het conflict alleen maar het leger en politie als doel gehad, maar snel gingen afscheuringen van deze groeperingen ook burgers aanvallen. In 1994, terwijl onderhandelingen tussen de regering en de leiders van het FIS plaatsvonden, verklaarde de GIA de oorlog aan het FIS en zijn aanhangers. Ondertussen vormden de MIA en verschillende kleine gewapende groeperingen samen het Arm\xc3\xa9e islamique du Salut (AIS), een gewapende aftakking van het FIS._NEWLINE_Vlak daarna mislukten de besprekingen, en nieuwe verkiezingen vonden plaats. De verkiezingen werden gewonnen door de kandidaat van het leger, generaal Liamine Z\xc3\xa9roual. Het conflict tussen de GIA en het AIS werd ondertussen steeds bloediger. In de loop der jaren heeft de GIA een bloedige reeks moordpartijen tegen hele dorpen gepleegd, met een piek in 1997 op het moment van de verkiezingen. Die werden gewonnen door een nieuw gecre\xc3\xaberde politieke partij gesteund door het leger, het Rassemblement National D\xc3\xa9mocratique (RND). De AIS moest strijd leveren op twee fronten tegelijkertijd en kon de strijd niet meer aan. Het onderhandelde met de regering in 1997 voor een staakt-het-vuren, terwijl binnen de GIA zelf verzet ontstond naar aanleiding van de nieuwe koers en de moordpartijen op burgers. In 1999, toen een nieuwe president verkozen werd, Abdelaziz Bouteflika, volgde er een wet die amnestie verleende aan de meeste gewapende strijders. Dit om de bereidheid om zich te laten ontwapenen te vergroten, en om de strijders te stimuleren opnieuw te integreren in de burgersamenleving. De Algerijnse overheid bond de strijd aan tegen de overblijvende GIA-verzetshaarden gedurende de twee daarop volgende jaren, zodat het geweld tegen het jaar 2002 grotendeels in de kiem werd gesmoord.'