b"\n_START_ARTICLE_\nRen\xc3\xa9 Dani\xc3\xabls\n_START_PARAGRAPH_\nRen\xc3\xa9 Dani\xc3\xabls (Eindhoven, 23 mei 1950) is een Nederlandse kunstenaar die zich met name met tekenen en met schilderkunst bezighoudt, op doek en op papier. In 1987 werd hij getroffen door een hersenbloeding; sinds 2007 tekent hij weer en maakt daarnaast schilderijen in kleine formaten.\n_START_SECTION_\nOpleiding\n_START_PARAGRAPH_\nRen\xc3\xab Dani\xc3\xabls volgde vanaf 1972 de Kunstacademie van Den Bosch en sloot deze af in 1976. Hij volgde volgens zijn kunstvriend Henk Visch daar uitsluitend de heel vrije afdeling 'Grafiek'; daarnaast heeft hij zichzelf in deze jaren met name de schilderkunst eigen gemaakt. In een interview in 1983 gaf hij aan dat tijdens zijn studiejaren een aantal Duitse toenmalige kunstenaars sterk zijn aandacht trokken zoals Markus Raets, Sigmar Polke en ook Georg Baselitz. Met name Raets viel hem toen op door een manier van werken die sterk aan de Belgische schilder Ren\xc3\xa9 Magritte deed denken, met wie Dani\xc3\xabls in die tijd enige verwantschap voelde, wat betreft 'emotionele afstandelijkheid'.\n_START_SECTION_\nLeven en werk\n_START_PARAGRAPH_\nDani\xc3\xabls exposeerde voor het eerst te D\xc3\xbcsseldorf in 1977. Hij voegde zich niet bij de Nieuwe Wilden die in die jaren en vogue waren, maar sloot aan bij een traditie waarin de nadruk ligt op de relatie tussen taal en beeld, zoals bij Marcel Broodthaers en later ook bij Hugo Debaere en Jan Van Imschoot. In 1978 maakte hij zijn schilderijenreeks van grammofoonplaten, boekenkasten  en camera's. Zelf omschreef hij deze werken als zijn manier om los te komen en 'even flink te schilderen'. In die tijd van de punkmuziek bezocht hij vaak concerten waar hij met zijn super 8-camera filmpjes opnam; vandaar de genoemde onderwerpen die in zijn werk toen vaak terug kwamen. Deze werken werden al snel na het afsluiten van zijn academiejaren door kunstrecensenten getypeerd als 'verrassend, vernieuwend en provocerend'. Galerie Helen van der Mey haalde hem in 1978 naar Amsterdam en exposeerde dat jaar zijn recente werken._NEWLINE_Begin jaren tachtig deed Dani\xc3\xabls mee aan tentoonstellingen als Westkunst in 1981 in Keulen, Zeitgeist in 1982 in Berlijn,  documenta 7 in 1982 in Kassel._NEWLINE_In de jaren tachtig was hij internationaal bekend en werd zijn werk goed verkocht. Eind 1987 maakte een hersenbloeding echter een einde aan zijn korte loopbaan in de schilderkunst. Hij heeft sindsdien last van ernstige motorische stoornissen. Vanaf 2006 woont hij in Eindhoven en schildert en tekent weer kleine werken.\n_START_SECTION_\nWerkwijze\n_START_PARAGRAPH_\nDani\xc3\xabls maakte vaak eerst reeksen tekeningen en kleurschetsen op papier (vaak gouache) alvorens hij overging tot het maken van een schilderij. Zijn onderwerpen kwamen vaak voort uit zijn eigen directe omgeving: een schoolgebouw met verlichte ramen in de avond, waar hij langs reed op weg naar huis, zijn eigen filmcamera of platen, een academiegebouw in Rotterdam dat hij tegenkwam, omdat hij daar in een jury zat (motief bij de reeks doeken Palais des Beaux-aards. Zelf omschreef hij zijn werkproces in een interview in 1983 met kunstrecensent Anna Tilroe als een vorm van 'automatisme', waarbij dezelfde vormen in een hele reeks schilderijen terug bleven komen - iets, wat hij zelf niet in de hand had, en als vanzelf gebeurde. Eerst moest hij wel een kader te pakken krijgen - een zeker houvast - voordat hij tot het schilderen kon overgaan. Maar eenmaal op gang gekomen kwamen er al schilderend als vanzelf allerlei idee\xc3\xabn naar boven, die altijd iets met het leven te maken hadden, maar dan wel met meerdere facetten daarvan. Nooit ging het Dani\xc3\xabls om \xc3\xa9\xc3\xa9n enkel ding of facet op zich, maar altijd om een samengesteld geheel, waarvan de elementen met elkaar verbinding kregen tijdens het schilderen zelf.;Het is niet toevallig dat Dani\xc3\xabls vaak Marcel Duchamp en Francis Picabia noemde als zijn grote inspiraties; beide kunstenaars uit het Surrealisme hadden verwante opvattingen hierin en gebruikten het 'automatisme' hartstochtelijk.\n_START_SECTION_\nDani\xc3\xabls en kunstkritiek\n_START_PARAGRAPH_\nDoor een aantal kritische opmerkingen van Dani\xc3\xabls over de toenmalige kunstkritiek en de kunstcritici werd een deel van zijn werk bekeken en ge\xc3\xafnterpreteerd als kritiek op de kunst-critici, zoals zijn serie schilderijen Palais-des-Beaux-aards uit 1983. Dani\xc3\xabls was inderdaad kritisch op de kunstcritici die zich in zijn ogen veel te veel bemoeiden met de eigentijdse kunst en die tot snelle interpretaties daarvan wilden komen. Hij vond dat de kunstenaars uit zijn jaren zich mede daardoor ook veel te veel zelf bezighielden met de kunstkritiek en de markt, zoals hij dat terugzag in het werk van de Nederlandse fundamentele kunstenaars. Dani\xc3\xabls::  'Kunstenaars zijn een ander soort kunsthistorici geworden..'  (doordat ze volgens hem zoveel citeren naar voorgaande kunst en kunstenaars). Hij was daarom in 1983 nog van plan om zelf een eigen blad uit te geven met de naam Exorcice Wheel om hiermee tegengas te geven.\n_START_SECTION_\nStichting Ren\xc3\xa9 Dani\xc3\xabls\n_START_PARAGRAPH_\nNadat Dani\xc3\xabls in 1987 door een hersenbloeding werd getroffen zijn honderden tekeningen, schetsen, en de vele notities in woord die in zijn atelier werden aangetroffen, ondergebracht in de Stichting Ren\xc3\xa9 Dani\xc3\xabls; daarbij waren er ook nog 90 schilderijen die min of meer voltooid waren. Op verzoek van de stichting heeft het van Abbemuseum in Eindhoven al het gevonden materiaal geregistreerd en gedocumenteerd; bovendien moesten de nodige werken geconserveerd te worden. Al in een eerste overzichtstentoonstelling over Dani\xc3\xabls in 1998 is door het museum deels van dit archief gebruik gemaakt."