b'\n_START_ARTICLE_\nStrijkkwartet nr. 16 (Beethoven)\n_START_SECTION_\nOntstaan\n_START_PARAGRAPH_\nNa de breed gedimensioneerde strijkkwartetten nrs 13, 14 en 15 is dit kwartet een betrekkelijk kleinschalig en vooral veel milder werk. Het is het laatste werk (en hoogste opusnummer) van Beethoven, die hierna alleen nog de nieuwe finale van het strijkkwartet nr 13, opus 130 zou componeren.\n_START_SECTION_\nDe \xe2\x80\x9cMu\xc3\x9f es sein?\xe2\x80\x9d- Anekdote\n_START_PARAGRAPH_\nBeethoven betitelde het thema (G-E-As) als de vraag: Mu\xc3\x9f es sein?_NEWLINE_Het tweeledige thema (A-C-G) en (G-B-F) is het antwoord: Es Mu\xc3\x9f sein!_NEWLINE_Hier is veel diepzinnigs achter gezocht gezien ook de titel van het vierde deel: \xe2\x80\x9cDer schwer gefa\xc3\x9fte Entschlu\xc3\x9f\xe2\x80\x9d (De moeilijke beslissing). Wat nauwelijks te rijmen valt met het opgewekte karakter van dit slotdeel. Mogelijk heeft Beethoven dit ironisch bedoeld gezien de volgende anekdote. Volgens Thayer (een biograaf van Beethoven) had een zekere heer Dembscher (die door het ongeduld van de componist ruzie met Beethoven had gekregen), aan Holz (een vriend van Beethoven) gevraagd hoe hij het weer goed kon maken, daar hij een manuscript van Beethoven wilde lenen. Holz die goed bekend was met het feit dat Dembscher slecht van zijn geld kon scheiden, antwoordde, dat hem dat 50 florijnen zou kosten. Dembscher schrok: \xe2\x80\x9cMu\xc3\x9f es sein?\xe2\x80\x9d Holz: \xe2\x80\x9cEs Mu\xc3\x9f sein\xe2\x80\x9d._NEWLINE_Beethoven had hier veel plezier over. Hij heeft direct een canon op dat motief geschreven; en het motief komt in 1826 ook in de conversatieschriften voor, onder andere bij een meningsverschil met zijn huishoudster over het huishoudgeld.\n_START_SECTION_\nBetekenis\n_START_PARAGRAPH_\nHet kwartet werd een jaar na de dood van Beethoven voor het eerst uitgevoerd in een concert dat ter nagedachtenis van zijn overlijden werd georganiseerd door de cellist Josef Linke.'