b'\n_START_ARTICLE_\nYesh Atid\n_START_SECTION_\nOntstaan\n_START_PARAGRAPH_\nDe oprichting van Yesh Atid is een gevolg van de grote demonstraties in 2011 uit onvrede over de sociaal-economische toestand in het land, zoals de hoge prijzen, het tekortschietende onderwijs, politieke malversaties en het ontzien van de ultraorthodoxe joden. Speerpunten van deze nieuwe partij zijn daarom woningen tegen schappelijke prijzen, belastingverlaging, burgerdienst voor ultraorthodoxe joden (ter vervanging van hun vrijstelling van de militaire dienst), verlaging van de overheidsbijdrage aan de Isra\xc3\xablische nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever en reanimatie van het stilliggende vredesproces met de Palestijnen (maar geen overdracht van Oost-Jeruzalem)._NEWLINE_Bij de verkiezingen van januari 2013 schoof Yesh Atid met 19 zetels in de 19e Knesset en werd daarmee een serieuze optie voor formateur Benjamin Netanyahu voor de vorming van een derde kabinet-Netanyahu. Dit kreeg zijn beslag op 15 maart 2013 toen er een regeringsakkoord werd gesloten, waarvan Yesh Atid een van de ondertekenaars was. Aan het drie dagen later aangetreden kabinet-Netanyahu III levert de partij vijf ministers en een viceminister, waarbij onderwijs en andere sociale portefeuilles onder haar beheer kwamen. Ook legde zij beslag op de post van financi\xc3\xabn, deze werd ingenomen door partijleider Yair Lapid. Tegen de achtergrond van het gemengde gezelschap waaruit de coalitie bestond en de voorgenomen bezuinigingen, was het de vraag wat Yesh Atid zou weten te realiseren van haar verkiezingsbeloften. _NEWLINE_De ministers Lapid (financi\xc3\xabn) en Shai Piron (onderwijs) wisten een wet door het parlement te loodsen die het subsidie aan ultra-orthodoxe scholen bond aan voorwaarden. De volledige subsidie was alleen beschikbaar voor scholen die minimaal 11 uur per week besteedden aan exacte vakken. Door de val van het kabinet werd de wet nooit uitgevoerd._NEWLINE_In december 2014 ontsloeg Netanyahu Lapid en Tzipi Livni omdat zij de premier in het openbaar ernstig bekritiseerden en in cruciale kwesties - zoals Iran en de bouw van nieuwe nederzettingen - openlijk tegensprak.'