b"\n_START_ARTICLE_\nFran\xc3\xa7ois de Rugy\n_START_PARAGRAPH_\nFran\xc3\xa7ois Henri Goullet de Rugy (Nantes, 6 december 1973) is een Frans politicus.\n_START_SECTION_\nLevensloop\n_START_PARAGRAPH_\nHij is de zoon van Dominique Goullet de Rugy en Maryvonne Fritz, beiden leerkracht. Hij heeft een broer en een zus._NEWLINE_De familie Goullet de Rugy, afkomstig uit Lotharingen, werd in 1765 geadeld en in 1945 aangenomen als lid van de Association d'entraide de la noblesse fran\xc3\xa7aise._NEWLINE_Hij is gescheiden van Emmanuelle Bouchaud, met wie hij twee kinderen heeft. Zij is journalist en lid van de Regionale raad voor de Loirestreek voor het Front d\xc3\xa9mocrate._NEWLINE_Na middelbare studies aan het Lyc\xc3\xa9ee Gabriel-Guist'hau in Nantes, studeerde hij aan het Institut d'\xc3\xa9tudes politiques de Paris en haalde er zijn diploma in 1995._NEWLINE_In 1991 werd hij lid van G\xc3\xa9n\xc3\xa9ration \xc3\xa9cologie, de partij van Brice Lalonde, die hij verkoos boven Antoine Waechter, de woordvoerder van Les Verts. In 1994 verliet hij deze partij en stichtte Association \xc3\x89cologie 44._NEWLINE_In 1997 werd hij lid van 'Les Verts'. In mei 1997 was hij kandidaat voor de wetgevende verkiezingen in Nantes, maar haalde het niet tegen Jean-Marc Ayrault._NEWLINE_Hij werd secretaris-generaal van de parlementaire groep Groupe radical, citoyen et vert (RCV), waar een aantal parlementsleden van kleine linkse formaties toe behoorden._NEWLINE_In 2001 werd hij gemeenteraadslid van Nantes voor de groenen. Hij werd adjoint au maire, verantwoordelijk voor vervoer. Zijn zus, Anne de Rugy, werd verkozen voor de groenen in het 11de arrondissement van Parijs, waar ze adjointe au maire werd._NEWLINE_Voor de wetgevende verkiezingen van 2007 sloot hij een akkoord met de Parti socialiste en werd verkozen met 52,03\xc2\xa0% van de stemmen. Hij behoorde tot de groep Gauche d\xc3\xa9mocrate et r\xc3\xa9publicaine en werd secretaris van de assemblee._NEWLINE_In 2008 was hij kandidaat voor links in Orvault bij de gemeenteraadsverkiezingen, maar werd verslagen._NEWLINE_In juni 2012 werd hij met 59\xc2\xa0% van de stemmen herkozen als parlementslid voor 'Les Verts'. In het parlement werd hij medevoorzitter van de groenen, in tandem met Barbara Pompili. In 2015 verliet hij zijn partij, die hij te sterk naar links zag evolueren. Hij nam deel aan de stichting van de Union des d\xc3\xa9mocrates et \xc3\xa9cologistes, die zich centrumlinks situeerde. Het werd een politieke partij onder de naam Parti \xc3\xa9cologiste._NEWLINE_In het parlement werd hij in oktober 2015 als covoorzitter van de groep opgevolgd door C\xc3\xa9cile Duflot om in maart 2016 de functie opnieuw op te nemen, nadat Barbara Pompili tot minister was benoemd. In mei 2016 werd hij ondervoorzitter van het parlement. Twee dagen later verliet hij, samen met vijf andere groene parlementsleden, zijn parlementaire groep, om aan te sluiten bij de Parti socialiste._NEWLINE_In 2017 stelde hij zich kandidaat voor de socialistische voorverkiezingen, maar bleef zeer achter op de verkozen Beno\xc3\xaet Hamon. Hij had zich verbonden de winnaar van de socialistische voorverkiezingen te steunen, maar trok die belofte in toen Hamon verkozen werd en zegde integendeel zijn steun toe aan Emmanuel Macron._NEWLINE_Hij werd kandidaat voor de beweging En Marche bij de wetgevende verkiezingen van juni 2017 en werd herkozen met 66,14\xc2\xa0% van de stemmen. Hij liet onmiddellijk weten dat hij, op basis van zijn ervaring, zich kandidaat stelde voor het voorzitterschap van de Assembl\xc3\xa9e nationale._NEWLINE_Op 27 juni 2017 werd hij voorgedragen door de parlementaire groep En Marche en met 353 stemmen verkozen tot voorzitter van de Nationale Vergadering."