b'\n_START_ARTICLE_\nGalgenbos\n_START_PARAGRAPH_\nHet Galgenbos (ook \'Ter Galge\' of \'Ter Weelde\' genoemd) is een bosje van slechts een halve hectare groot in Sint-Andries, naast de Diksmuidse Heerweg. In het bos zijn de restanten van een middeleeuws 7-puntig fort nog duidelijk te zien, die samen met de andere relicten de rijke geschiedenis van het bosje aangeven.\n_START_SECTION_\nHuidig bos\n_START_PARAGRAPH_\nHet huidig bos bevindt zich tussen de Diksmuidse Heerweg en Fort Zevenbergen. Hoewel het bos met hekken omzoomd is, is het vrij toegankelijk voor voetgangers via de ingang in Fort Zevenbergen of de twee ingangen aan de Diksmuidse heerweg, waar er ook een infobord te vinden is._NEWLINE_Onder de hoge, statige beukenbomen bevindt zich een aarden verhoging waar nog een zevenpuntige omwalling in te zien is. Op de punten van deze ster bevinden zich hakhoutstoven uit hagebeuk van ongeveer 300 jaar oud. De grootste hiervan, te vinden in het noord-westen vlak bij het infobord, heeft een doorsnee van 10 meter.\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nEen bodemkundig onderzoek wees aan dat de bodem een getuigenheuvel uit het  pleistoceen is, wat fel contrasteert met het omliggende gebied. Er heeft zich dus altijd een heuvel bevonden op de huidige locatie._NEWLINE_In de Romeinse periode werd de Diksmuide Heerbaan er aangelegd. Vermoedelijk liep die toen over de heuvel waar nu het Galgenbos ligt. Behalve deze heerbaan is er geen gekende Romeinse activiteit nabij het Galgenbos.\n_START_SECTION_\n13de tot 16de eeuw: Galgplaats en leprozenkolonie\n_START_PARAGRAPH_\nDe eerste galg in Brugge bevond zich in de binnenstad. De stadsmagistraat kiest er echter in de 11de eeuw voor om deze vlak buiten Brugge te plaatsen. Door de groei van Brugge verplaatst de galg zich steeds verder van het centrum, tot deze in de 13de eeuw op Sint-Andries terechtkomt. De galg wordt in een zijstraat van de Diksmuidse Heerweg geplaatst, in het (ondertussen verdwenen) Kaakstraatje. Door de galg op een goed zichtbare plaats langs een belangrijke invalsweg te plaatsen, wil men wangedrag afraden._NEWLINE_De eerste vermelding van de nieuwe locatie vindt men in 1261, al is de exacte datum van verplaatsing van de galg niet gekend. De galg zelf was waarschijnlijk een constructie met ardooien stenen fundement, drie blauwstenen pijlers waar houten of metalen dwarsbalken verschillende galgen ophielden. Middeleeuwse kaarten tonen ook een gerechtsboom vlakbij de galgen, sindsdien verdwenen. Net zoals vele gerechtsbomen betrof het een linde zoals kan worden afgeleid uit de tekening op de kaart._NEWLINE_In 1453 is er in een oorkonde sprake van een leprozenkolonie op het "stuk ter Galge"  in eigendom van de Magdalenaprozerie. De leprozen of \'Akkerzieken\' wonen hier in kleine houten huisjes, afgezonderd van de rest van de stad._NEWLINE_In ruil voor het bewaken van de gevangen krijgen ze een kleine vergoeding van de stadsmagistraat. Wanneer vingerkootjes of teenkootjes van de gehangen vallen, mogen ze deze verkopen als amulet aan de stadsbewoners, wat toen erg gegeerd was. Als het lijk volledig van de galg valt, hebben zij het recht om het te begraven. Uit de archieven blijkt dat er anno 1562 amper nog leprozen wonen en dat de leprozenhuizen voor 1588 afgebroken zijn._NEWLINE_Rond deze periode verandert de naam van het stuk in \'Ter Weelde\', naar de nabijgelegen hoeve.\n_START_SECTION_\n16de eeuw en 17 de eeuw\n_START_PARAGRAPH_\nBovenop de heuvel werd in 16de eeuw een dubbele omwalling opgeworpen, om een verdedigingsfort te bouwen. Deze zevenhoekige constructie was een van de vele forten rond Brugge die Brugge ten tijde van de Tachigjarige oorlog moest beschermen. Door het uitgraven van een gracht rondom Ter Galge werd het 13de en 14de eeuws aardewerk van de leprozenkolonie verstoord en hierop geworpen, zoals archeologisch onderzoek uitwees._NEWLINE_Het fortje werd rond de 17de eeuw verlaten. Om de \'Ommeloper\' uit 1690 zijn er nog geen bomen te zien. De hakhoutstoven zijn dus waarschijnlijk iets later aangeplant.\n_START_SECTION_\n18de eeuw en later\n_START_PARAGRAPH_\nDe galg blijft tot 1795 in gebruik, waarna ze afgebroken werd. Rond deze tijd het gebied in handen van het Bestuur der Burgerlijke Godshuizen, die het in 1878 verkoopt aan de toenmalig burgemeester van Sint-Andries, Paul Coppieters. Hij is tevens ook eigenaar van het kasteel en bijbehorend bos aan de overkant van de Diksmuidse Heerweg, nu het Coppietersbos geheten. Hij wil de dreef naar het kasteel doortrekken doorheen het Galgenbos. Deze plannen worden echter nooit uitgevoerd._NEWLINE_In 1977 wordt het gebied gekocht door Stad Brugge om het samen met het omliggende gebied te verkavelen. Wanneer de rijke geschiedenis bekend raakt, beslist men om het Galgenbos niet te verkavelen._NEWLINE_In 2009 wordt de procedure om het als monument te beschermen in gang gezet, waardoor de hakhoutstoven op 14 juli 2010 als monument erkend wordt.\n_START_SECTION_\nHuidig gebruik\n_START_PARAGRAPH_\nDoor de aanwezigheid van de oude hakhoutstoven en de bijzondere reli\xc3\xabfstructuur, is een bijzondere zorg nodig voor het bosje. Een crossparkoer of zelfs speelbos zijn niet mogelijk. Wel is het bos publiek toegankelijk om er te wandelen._NEWLINE_De oude hakhoutstoven bestaande uit hagenbeuken zijn een waardevolle bron van inheemse zaden. Het Agentschap Natuur en Bos verzamelt dan ook zaden van deze waardevolle bomen.'