b'\n_START_ARTICLE_\nWarGames\n_START_SECTION_\nVerhaal\n_START_PARAGRAPH_\nDavid Lightman (Matthew Broderick) is een jongen uit de eerste Whizkid-generatie en zoals veel van zijn tijdgenoten bij de opkomst van de computer voor thuisgebruik verslaafd aan computerspelletjes. Via een telefoonnetwerk probeert hij in te breken bij softwarebedrijven om zo nieuwe computerspellen te bemachtigen. Zijn schoolresultaten lijden behoorlijk onder deze activiteiten, aan huiswerk komt de jonge middelbare scholier niet meer toe. Dit weet hij echter eenvoudig op te lossen door in te loggen op de schoolcomputer en zijn eigen cijferlijsten aan te passen. Op een gegeven moment weet hij in te breken in een computer waarvan hij denkt dat die van een computerspellenfabrikant is. In werkelijkheid is het echter de hoofdcomputer van de Amerikaanse organisatie NORAD. De computer is gekoppeld aan een nucleair arsenaal van de VS. Een van de spellen die hij tegenkomt, naast schaken en dammen, is een spel met de naam \'Global Thermo Nuclear War\' (thermonucleaire wereldoorlog). Dit spel wil hij graag spelen, maar het is beveiligd met een wachtwoord. Het lukt hem het wachtwoord te kraken en hij begint het spel te spelen. Hij weet echter nog niet dat hij ongewild heeft ingebroken op de computer van de Amerikaanse defensie en niet op een computer van een spellenfabrikant. Het "spel" is geen spel maar een beslissingsprogramma dat de Amerikaanse tegenaanval stuurt in geval van een nucleaire aanval op de Verenigde Staten. Het programma \'denkt\' dat er een echte oorlogsdreiging is en een nucleaire wereldoorlog dreigt. Het hoofdkwartier van de Amerikaanse organisatie NORAD komt hierdoor uiteindelijk in de hoogste staat van paraatheid ([DEFCON 1 - Defense Condition 1) in het leger). David zoekt samen met zijn vriendin Jennifer (Ally Sheedy) een manier om de computer te stoppen met het spel en uit handen van de FBI te blijven._NEWLINE_Om de computer van het Amerikaanse NORAD te kunnen stoppen is de hulp van de programmeur zelf, Dr. Stephen Falken (John Wood) nodig, maar deze leeft een kluizenaarsbestaan op een alleen door hem bewoond eiland. Sinds de dood van zijn vrouw en zoontje Joshua heeft hij een andere identiteit aangenomen en hij wil niets meer te maken hebben met defensie en de computer bij NORAD. De programmeur weet ook waartoe de computer in staat is: het is een door hemzelf ontworpen supercomputer die hij, naar zijn zoon, Joshua heeft genoemd. Falken leeft in afwachting van het moment dat de nucleaire oorlog zal uitbreken en de hele wereld weggevaagd zal worden._NEWLINE_Uiteindelijk lukt het David om Dr. Falken te overreden mee te gaan naar het hoofdkwartier van NORAD en Joshua te laten stoppen met het spel door de computer te \'leren\' dat er bij een nucleaire aanval geen overwinnaars zullen zijn en dat zo\'n aanval alleen maar zal leiden tot vernietiging van de hele aarde. Het enige spel dat Joshua wil spelen is het spelletje boter-kaas-en-eieren (in het Engels bekend als \'Tic-Tac-Toe\'). Wanneer beide deelnemers goed spelen zal dit spelletje altijd resulteren in remise, omdat niemand in staat is een drie-op-rij te maken._NEWLINE_Doordat Joshua uiteindelijk leert dat elke nucleaire aanval zal resulteren in het feit dat er geen winnaars zijn en alleen maar verliezers, stopt de computer met het uitvoeren van de aanval (uiteraard net op tijd, er is nog geen langeafstandsraket de lucht in gegaan) en is het gevaar geweken.\n_START_SECTION_\nAchtergrond\n_START_PARAGRAPH_\nEen van de elementen van het verhaal is dat computers op een gegeven moment de macht en uitvoering zelf in handen nemen en intelligentie kunnen ontwikkelen, om zo zelf een strategie en aanvalsplan te bepalen, maar ook kunnen leren van hun fouten.'