b'\n_START_ARTICLE_\nHeggenrankbij\n_START_SECTION_\nUiterlijk\n_START_PARAGRAPH_\nDe heggenrankbij heeft een bruinbehaarde kop en borststuk. Het achterlichaam is op de voorkant van het tweede segment wat rossig van tint. De bij is gemiddeld van grootte, de vrouwtjes zijn 12-13 millimeter en de mannetjes een fractie kleiner en iets fijner gebouwd.\n_START_SECTION_\nVoedselplant\n_START_PARAGRAPH_\nDe enige drachtplant voor de soort is de tweehuizige heggenrank en deze dient zowel voor stuifmeel als nectar. De nectar wordt gewonnen op de vrouwelijke exemplaren, het stuifmeel op de mannelijke.\n_START_SECTION_\nNesten\n_START_PARAGRAPH_\nDe soort nestelt solitair of in kleine groepen in gegraven nesten gewoonlijk gemaakt in een vrij harde bodemsoort. De hoofdingang van het nest is slechts een paar centimeter diep. De soort kent geen parasiet die het nest bezoekt.\n_START_SECTION_\nVliegtijd\n_START_PARAGRAPH_\nDe soort vliegt van mei tot en met augustus, wanneer de heggenrank bloeit. De hoofdvliegtijd van de vrouwelijke exemplaren is eind juni, die van de mannelijke begin juni. De soort is dan algemeen te vinden op de heggenrank. Een uitzondering zijn de duingebieden waar de soort ondanks het voorkomen van de heggenrank zeer spaarzaam voorkomt. Mogelijk heeft dit te maken met de nestkeuze voor een grondsoort die steviger is dan de zandduinen.\n_START_SECTION_\nVoorkomen\n_START_PARAGRAPH_\nDe soort komt verspreid over Europa voor. De bij komt vrij zeldzaam voor in Nederland en Belgi\xc3\xab. De populaties in de lage landen zijn stabiel en bevinden zich op droge schrale gronden alsook langs bosranden, in tuinen en spaarzaam in duingebieden.'