b'\n_START_ARTICLE_\nWillem Jonckbloet\n_START_SECTION_\nLeven\n_START_PARAGRAPH_\nJonckbloet werd in 1817 geboren als zoon van Susanna Diehl en Johannes Jonckbloet. Na enige jaren aan het gymnasium in Den Haag rondgelopen te hebben, ging Jonckbloet in 1835 studeren aan de Rijksuniversiteit Leiden, waar hij colleges volgde in geschiedenis, medicijnen, rechten en letteren. De studie rondde hij in 1840 af met een verhandeling over Lodewijk van Velthem, waar hij een doctoraat honoris causa voor kreeg. (Omdat Jonckbloet geen gymnasiumdiploma had, kon hij niet regulier afstuderen). Van 1847 tot 1854 was Jonckbloet hoogleraar aan de universiteit van Deventer en de tien jaar daarna aan de Rijksuniversiteit Groningen, waar hij in het laatste jaar (1863-64) ook rector was. Namens het district Winschoten zat hij vervolgens dertien jaar als liberaal in de Tweede Kamer, waar hij als onderwijsspecialist opviel door zijn zelfstandige positie. In 1877 werd Jonckbloet de eerste hoogleraar Nederlandse taal- en letterkunde, een positie aan de Rijksuniversiteit Leiden. Deze leerstoel bekleedde hij tot 1883. Vanwege problemen met zijn gezondheid stopte hij in dat jaar met werken. Jonckbloet verhuisde met zijn vrouw Maria Schick naar Wiesbaden, waar hij in 1885 overleed.\n_START_SECTION_\nWerk\n_START_PARAGRAPH_\nJonckbloet is belangrijk geweest voor de serieuze bestudering van de Nederlandse literatuur. Zijn Geschiedenis der Nederlandsche letterkunde (twee delen, 1868-1872) zette de standaard voor latere overzichtswerken. Jonckbloets wetenschappelijke aanpak was een bron van inspiratie voor de studie van het literaire erfgoed van de Lage Landen.\n_START_SECTION_\nTrivia\n_START_PARAGRAPH_\nDe Jonckbloetlaan in Eindhoven en het Jonckbloetplein in Den Haag zijn naar W.J.A. Jonckbloet vernoemd. De figuur Flanor in het boek Studententypen van Klikspaan is volgens Moltzer (Levensbericht 1886) naar Jonckbloet gemodelleerd.'