b'\n_START_ARTICLE_\nFabrique de fer de Charleroi\n_START_PARAGRAPH_\nDe Fabrique de fer de Charleroi (FAFER) is een Belgisch ijzer- en staalbedrijf dat zich langs de Samber bevindt in Marchienne-au-Pont.\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nIn 1863 werd door Victor Gillieaux de maatschappij Victor Gillieaux et Cie. opgericht en in 1864 kreeg hij toestemming om hier een metallurgisch bedrijf te stichten. In 1873 werd dit bedrijf in een naamloze vennootschap omgezet en kreeg het de naam: Fabrique de fer de Charleroi, die het behield totdat het in 1997 opging in Usinor. Ondanks de bedrijfsvorm, bleef het merendeel van de aandelen in handen van de families Gilleaux en Dewandre._NEWLINE_Het bedrijf specialiseerde zich van het begin af aan in de productie van walserijproducten voor de bouw van bruggen, locomotieven, schepen, stoomketels en dergelijke. Het bedrijf omvatte puddelovens, ovens voor warmtebehandelingen, smeedhamers, walserijen en snijbanken._NEWLINE_Op het eind van de 19e eeuw werkten er 400 mensen en werd er jaarlijks 18 kton walserijproducten afgeleverd, terwijl daarnaast nog 20 kton metalen plakken werden verkocht._NEWLINE_Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de fabriek ontmanteld en door de bezetter weggevoerd. Na deze oorlog werden drie walsstraten opnieuw ge\xc3\xafnstalleerd. In 1931 werden twee Siemens-Martinovens in werking gezet, welke tot 1977 functioneerden.  In 1956 werd een grote vlamboogoven ge\xc3\xafnstalleerd. In de jaren 60 van de 20e eeuw werkten er 1200 mensen en werd jaarlijks 250 kton aan walserijproducten geproduceerd, waarbij legeringen met mangaanstaal, chroomstaal, ijzer-nikkellegeringen en dergelijke inbegrepen waren._NEWLINE_In 1977 kwam een nieuwe, nog grotere, vlamboogoven in productie waarmee de capaciteit van de fabriek toenam tot 780 kton per jaar. Ook werd geleidelijk aan het continugieten ingevoerd._NEWLINE_Na de Tweede Wereldoorlog kreeg de familie Bo\xc3\xabl geleidelijk aan meer zeggenschap over het bedrijf. In de jaren 80 van de 20e eeuw was FAFER, samen met Usines Bo\xc3\xabl en de Forges de Clabecq, \xc3\xa9\xc3\xa9n der onafhankelijke Waalse staalbedrijven in handen van de familie Bo\xc3\xabl, daar de andere, verenigd in Cockerill en Hainaut-Sambre, reeds staatssteun hadden aangevraagd._NEWLINE_Tegen het einde van de jaren 90 van de 20e eeuw trok de familie Bo\xc3\xabl zich uit de metallurgie terug. Usines Bo\xc3\xabl en het filiaal, Fabrique de fer de Maubeuge, werden verkocht aan Koninklijke Hoogovens en FAFER aan Usinor._NEWLINE_In 1998 voegde Usinor FAFER samen met Creusot-Loire en ontstond Cli-Fafer, wat in 2000 werd omgedoopt tot Usinor Industeel. In 1998 kocht Usinor Cockerill-Sambre aan en verkocht de fabriek te Marcinelle aan Duferco, welke hem onderbracht in de groep Carsid._NEWLINE_Tegenwoordig werken hier nog 900 mensen en er wordt jaarlijks 250 kton aan walserijproducten vervaardigd, zowel gewoon staal, gelegeerd staal en roestvast staal. Het roestvast staal maakt 1/3 deel van de productie uit. Als grondstof wordt schroot gebruikt.'