b"\n_START_ARTICLE_\nThomas Hardy\n_START_SECTION_\nLevensloop\n_START_PARAGRAPH_\nHardy werd geboren in Higher Bockhampton bij Dorchester in het graafschap Dorset, als zoon van een steenhouwer en volgde van 1862 tot 1867 een opleiding tot architect. Na enige jaren als architect te hebben gewerkt, besloot hij zich geheel toe te leggen op het schrijven. In zijn werk put hij regelmatig uit deze achtergrond en ervaring. Hij begon met het schrijven van po\xc3\xabzie, maar ging na zijn huwelijk over op proza om hiermee de kost te verdienen._NEWLINE_Tussen 1871 en 1895 schreef hij dertien romans. Zijn eerste werk, The Poor Man and the Lady, werd geweigerd door de uitgevers, waarop Hardy het manuscript vernietigde. Hij kreeg echter de nodige adviezen en aanmoediging, onder andere van George Meredith, en hij besloot door te gaan. Zijn twee volgende werken verschenen anoniem. Na drie gepubliceerde romans bleek hij de juiste vorm en toon gevonden te hebben en verkreeg hij zijn doorbraak met Far from the Madding Crowd. Hij werd vervolgens een gevierd auteur, die zijn plaats in de literaire wereld had veroverd. _NEWLINE__NEWLINE_Hardy stopte met zijn prozawerk na Jude the Obscure (1895), omdat hij voor dit werk, evenals voor Tess of the d'Urbervilles (1891), veel kritiek had gekregen op de kennelijke antihuwelijks-houding en de voor die tijd als immoreel geziene inhoud. Hierna richtte Hardy zich op zijn grote liefde, de po\xc3\xabzie, waarmee hij opnieuw veel succes oogstte._NEWLINE_Na de dood van zijn eerste vrouw Emma Gifford in 1912, na een huwelijk van 38 jaar, trouwde hij met Florence Dugdale. Hun huis bij Max Gate in Dorchester (door Hardy zelf ontworpen, doch hopeloos onpraktisch) werd een bedevaartsoord voor andere schrijvers, als Siegfried Sassoon en Thomas Edward Lawrence._NEWLINE_Hardy bleef actief tot enige dagen voor zijn dood. Zijn begrafenis, op 16 januari in Westminster Abbey, was een controversi\xc3\xable gebeurtenis. Zijn familie en vrienden hadden hem liever begraven gezien in Stinsford, maar zijn executeur, Sir Sydney Carlyle Cockerell, stond erop dat hij begraven zou worden in de Poets' Corner, de schrijvershoek in Westminster Abbey. Men besloot tot een compromis: zijn hart werd begraven in Stinsford en zijn as werd bijgezet in de kerk.\n_START_SECTION_\nHardy's Wessex\n_START_PARAGRAPH_\nHardy's verhalen spelen zich meestal af in het fictieve graafschap Wessex, genoemd naar het Angelsaksische koninkrijk Wessex, dat deel uitmaakte van de heptarchie die voorafging aan het ontstaan van het koninkrijk Engeland. Hardy's Wessex omvat de huidige graafschappen Berkshire, Devon, Dorset, Hampshire, Somerset en Wiltshire. De naam werd voor het eerst gebruikt in Far from the Madding Crowd en pas in de jaren daarna, zeker vanaf The Mayor of Casterbridge, ontwikkelde Hardy het concept verder en omschreef hij het als een soort frame waarbinnen zijn verhalen zich afspelen. De fictieve plaatsnamen verwijzen naar werkelijk bestaande steden en dorpen in dit gebied. In latere bewerkingen van zijn verhalen heeft Hardy de oorspronkelijke originele plaatsnamen die hij aanvankelijk gebruikte, vervangen door de fictieve. Een opvallend element in zijn werk is dat het de culturele sfeer schildert in het landelijke Wessex in de periode voor en rond de komst van de spoorwegen en de industri\xc3\xable revolutie, die het Engelse landschap voorgoed zouden veranderen."