b'\n_START_ARTICLE_\nArabische Isra\xc3\xabli\xc3\xabrs\n_START_SECTION_\nEconomie\n_START_PARAGRAPH_\nIn 2003 ligt de deelname van Arabische Isra\xc3\xabli\xc3\xabrs aan de arbeidsmarkt op 39%. Dat is lager dan die van de Joodse Isra\xc3\xabli\xc3\xabrs (inclusief "anderen"), welke op 57% ligt. Bij de mannen ligt de deelname gelijk, op 60%: hoger bij mannen van 15 tot 34 jaar en lager van 45 tot 64 jaar. Arabische vrouwen nemen aanzienlijk minder deel aan de arbeidsmarkt, 17% tegen respectievelijk 55% bij Joodse vrouwen. Dit verschil wordt veroorzaakt door persoonlijke voorkeuren, een tekort aan arbeidsopties en een verschil tussen de seksen in scholing, vooral bij de oudere generatie. Bovendien is de Arabische sector hard getroffen door de recessie in Isra\xc3\xabl: in 1989 was de deelname van mannen aan de arbeidsmarkt nog 68% (bij Joodse mannen 62%)._NEWLINE_Bij mannen is met 25% de bouw de belangrijkste sector en bij vrouwen het onderwijs met 38%._NEWLINE_In 2003 is het bruto inkomen per uur voor Arabieren 29,5 sjekel. Het gemiddelde inkomen van vrouwen ligt hoger dan dat van mannen, respectievelijk 30,3 en 29,3 sjekel per uur. Het gemiddelde uurloon van de Arabische Isra\xc3\xabli\xc3\xabrs is 69% van wat Joodse Isra\xc3\xabli\xc3\xabrs verdienen, en wel 63% bij mannen en 82% bij vrouwen. Een van de redenen voor het a-typische verschil tussen de seksen is, dat een hoger percentage van de Arabische vrouwen dan van de mannen voor de overheid werkt. Van het huishoudinkomen komt 76% van werk (bij Joden 77%) en 20% van uitkeringen (bij Joden 11%). De belangrijkste uitgave is aan voedsel (bij Joden aan huisvesting). Dit verschil hangt samen met een aanzienlijk hoger eigendomspercentage over gezinshuisvesting bij Arabische Isra\xc3\xabli\xc3\xabrs (87% vergeleken bij 68% bij Joden).\n_START_SECTION_\nJuridische status\n_START_PARAGRAPH_\nBinnen Isra\xc3\xabl wordt onderscheid gemaakt tussen burgerschap en nationaliteit. Het burgerschap (\xe2\x80\x98citizenship\xe2\x80\x99) van burgers van Isra\xc3\xabl wordt als \xe2\x80\x98Isra\xc3\xablisch\xe2\x80\x99 geregistreerd. De nationaliteit wordt onder andere omschreven als \xe2\x80\x98Joods\xe2\x80\x99, \xe2\x80\x98Arabisch\xe2\x80\x99 of \xe2\x80\x98Druus\xe2\x80\x99. Er bestaat dus geen Isra\xc3\xablische nationaliteit, alleen Isra\xc3\xablisch burgerschap. Elke inwoner van Isra\xc3\xabl en Palestina wordt daarnaast door de Isra\xc3\xablische overheid geregistreerd naar  identiteit; deze bureaucratische identiteit definieert iedereen als staatsburger of ingezetene en in etnische, religieuze en \xe2\x80\x98gebieds\xe2\x80\x99termen. Staatsburgers van Isra\xc3\xabl hebben een Isra\xc3\xablisch paspoort._NEWLINE_De Arabische inwoners zijn sinds de oprichting van de staat Isra\xc3\xabl in 1948 Isra\xc3\xablische burgers. Van 1948 tot 1966 leefden deze Arabieren in Isra\xc3\xabl onder militair bestuur en werden hen beperkingen opgelegd aangaande bewegingsvrijheid, organisatie en publicaties. In 1966, een jaar voor de Zesdaagse Oorlog, werd het militaire bestuur opgeheven._NEWLINE_In 1965, het jaar daarvoor, had de National Planning and Building Law retroactief gebieden waarop sommige Arabische dorpen of kampen zich bevonden als \'niet-bewoond\' bestempeld. De overheidsvoorzieningen in de \'niet-erkende Arabische dorpen\' werden beperkt en er mochten geen nieuwe huizen gebouwd worden. Vooral de Bedoe\xc3\xafnengemeenschappen werden door deze maatregel getroffen._NEWLINE_Tijdens de jaren 70 en 80 klaagden de Palestijnse burgers van Isra\xc3\xabl de ongelijke verdeling van gemeenschapsmiddelen aan. In 1976 werd, na een golf van landconfiscaties in de Galilea-regio, een algemene staking gehouden. Bij protesten werden zes Palestijnse burgers doodgeschoten._NEWLINE_Tijdens het uitbreken van de Tweede of wel Al-Aqsa-Intifada in 2000 werd opnieuw een algemene staking gehouden door de Palestijnse burgers van Isra\xc3\xabl. Tijdens gewelddadige protesten werden dertien van hen doodgeschoten. Hierop werd een juridische onderzoekscommissie opgericht die de feiten onderzocht en zowel persoonlijke als beleidsconclusies aan de regering voorlegde._NEWLINE_In 2000 oordeelde het  Hooggerechtshof van Isra\xc3\xabl in een zaak betreffende een familie van Arabische Isra\xc3\xabli\xc3\xabrs, die in de Isra\xc3\xablische nederzetting Katzir (bij Umm al-Fahm] wensten te wonen, dat het de staat verboden is om via derde organisaties bij de toebedeling van land te discrimineren._NEWLINE_In juli 2001 oordeelde het Hooggerechtshof dat de Isra\xc3\xablische regering de positieve verplichting heeft om in publieke instellingen, met name die met een beslissingsbevoegdheid, gelijke vertegenwoordiging van Arabische burgers te garanderen.'