b'\n_START_ARTICLE_\nKiesdrempel\n_START_PARAGRAPH_\nBij verkiezingen volgens een systeem van particratische vertegenwoordiging is er steeds een kiesdrempel. Dit betekent dat partijen die minder dan een bepaald percentage van de stemmen (de kiesdrempel) halen, geen enkele zetel in het verkozen orgaan krijgen. Op deze wijze hoopt men in het algemeen een al te sterke versplintering, waarbij vele kleine partijen optreden, te voorkomen. Nadeel is echter dat er een democratisch tekort ontstaat._NEWLINE_In Belgi\xc3\xab geldt sinds de parlementsverkiezingen van 2003 een kiesdrempel van 5%. Deze kiesdrempel wordt bepaald per kieskring. Voor de Kamer van Volksvertegenwoordigers zijn er Belgi\xc3\xab 11 kieskringen: \xc3\xa9\xc3\xa9n voor elke provincie en \xc3\xa9\xc3\xa9n voor Brussel-Hoofdstad._NEWLINE_In Letland en Polen geldt eveneens een kiesdrempel van 5%. Een nog hogere kiesdrempel van 10% geldt in Turkije. In Oostenrijk, Sloveni\xc3\xab en Zweden geldt een kiesdrempel van 4% en in Griekenland van 3%.  In Duitsland geldt voor de Bondsdag en de deelstaatparlementen nog steeds de kiesdrempel van 5%, maar op 26 februari 2014 verklaarde het grondwettelijk hof de kiesdrempel voor de Europese parlementsverkiezingen onrechtmatig waardoor Duitse kleinere partijen zetels wonnen in het Europese parlement tijdens de _NEWLINE_verkiezingen van mei 2014._NEWLINE_Nederland kent formeel geen kiesdrempel, al is er wel een regel dat een partij die geen reguliere zetel heeft gehaald ook geen kans op een restzetel maakt, wat dus (voor de Tweede Kamerverkiezingen) equivalent is aan een kiesdrempel van 0,667%._NEWLINE_Ook als er wettelijk geen kiesdrempel bestaat, is een de facto kiesdrempel het aantal stemmen dat men per kiesomschrijving moet behalen om \xc3\xa9\xc3\xa9n zetel te behalen. Onterecht wordt aangenomen dat die feitelijke kiesdrempel altijd overeenkomt met het aantal stemmen gedeeld door het aantal zetels (bij 10 zetels bijvoorbeeld 10%), maar dat is niet zo. De feitelijke kiesdrempel hangt af van het gebruikte kiessysteem en van het aantal deelnemende partijen: als je geconfronteerd wordt met \xc3\xa9\xc3\xa9n partij die alle andere stemmen haalt, is het het moeilijkst om je eerste zetel te halen; als de andere stemmen gelijk verdeeld zijn over partijen die even zwak zijn als jezelf, is het het makkelijkst. Zo zijn er telkens twee feitelijke kiesdrempels: onder een bepaald percentage kun je nooit een zetel halen, boven een ander percentage ben je zeker \xc3\xa9\xc3\xa9n zetel te halen, ertussenin hangt het af van de uitslag voor de andere partijen._NEWLINE_De methode d\'Hondt kan in het voordeel van grote partijen werken ten koste van kleine partijen. Bijvoorbeeld, bij de Tweede kamerverkiezingen van 2017 haalde de VVD 21,29% van de stemmen. Verdeeld over 150 zetels zou dat 0,2129 * 150 = 31,935 zetels betekenen. Naar boven afgerond zou dat 32 zetels zijn. De VVD kreeg echter 33 zetels._NEWLINE_Een ander voorbeeld: bij vijf zetels en de toepassing van de delerreeks D\'Hondt is de "bovenste" feitelijke kiesdrempel (zeker zijn van \xc3\xa9\xc3\xa9n zetel) 16,67% (en niet 20%). Immers: als ik als kleinste partij geconfronteerd wordt met \xc3\xa9\xc3\xa9n partij die alle andere stemmen wegkaapt (de voor mij meest ongunstige positie en dus de "bovenste" feitelijke kiesdrempel), dan zal deze partij meer dan vijf keer groter moeten zijn dan ik (of meer dan 5/6e van alle stemmen moeten halen) om de vijfde en laatste zetel binnen te halen. Als ik als kleinste partij meer dan 1/5e van de stemmen van de grootste haal (of 1/6e van het totaal), dan ben ik zeker de laatste zetel te halen._NEWLINE_In hetzelfde voorbeeld maar met de delerreeks Imperiali is de "bovenste" feitelijke kiesdrempel 25% (m\xc3\xa9\xc3\xa9r dan 20%). Met andere woorden: een uitslag die perfect in zetels kan omgezet worden (20% en 80% stemmen \xe2\x86\x92 1 en 4 zetels) zal Imperiali toch omzetten in een andere zeteluitslag; Imperiali wordt daarom wel gezien als een systeem van nog minder evenredige vertegenwoordiging._NEWLINE_Veel kleinere en nieuwe partijen zijn tegen de kiesdrempel, omdat deze het hun onmogelijk zou maken om zetels te vergaren. Soms gaan partijen een coalitie aan (bij verkiezingen in Nederland via een lijstverbinding) om ervoor te zorgen dat stemmen die anders niet mee zouden tellen terechtkomen bij politiek gelijkgezinden._NEWLINE_Sommige standpunten van een kleinere partij kunnen hiermee toch vertegenwoordigd worden in de gezamenlijke politiek.'