b'\n_START_ARTICLE_\nFapy Lafertin\n_START_PARAGRAPH_\nFapy Lafertin (Kortrijk, Belgi\xc3\xab, 1950) is een Belgisch jazzgitarist van de Romani groep die  binnen de Belgische jazzgeschiedenis en internationaal als een van de belangrijkste hedendaagse exponenten van gypsy jazz geldt.\n_START_SECTION_\nJeugd\n_START_PARAGRAPH_\nLafertin werd geboren in de Romani gemeenschap van Manouches en begon gitaar te spelen op zijn vijfde, waarna hij samen met zijn vader als violist en zijn broer op tweede gitaar in een familie-orkest optrad. Op een dag in 1965 kwam het orkest van Bamboula spelen in caf\xc3\xa9 de Klokkeput in Sint-Martens-Latem, nabij Gent. De eigenaar van dat caf\xc3\xa9 was Emiel De Cauter en zijn restaurant was een trekpleister voor artiesten en muzikanten. Emiel zelf was kunstschilder en speelde viool. Het was tijdens dat optreden dat de zoon van de eigenaar, Koen De Cauter, kennismaakte met een van de muzikanten, de toen dertienjarige Fapy. Korte tijd later kwam Piotto Limberger naar datzelfde caf\xc3\xa9 en Koen en Fapy werden lid van zijn orkest. Het zou voor hen een nuttige leerschool betekenen in de gipsy swingmuziek.\n_START_SECTION_\nWaso-periode\n_START_PARAGRAPH_\nLater speelde Lafertin bij het Waso Quartet (WASO) met Koen de Cauter op sax en klarinet, Albert Vivi Limburger op drums en Michel Verstraeten op akoestische bas. \'Waso\' was ook de Noorse naam van het toen driejarige zoontje van Koen De Cauter waar de groep zijn naam van ontleende. Het Waso Quartet begon met in caf\xc3\xa9s in Belgi\xc3\xab en Nederland te spelen, met een repertoire aan oudere melodie\xc3\xabn. In 1975 verscheen de eerste LP van de groep, met de titel "Live at Gringo\'s", ge\xc3\xafnspireerd op een van hun caf\xc3\xa9shows. Fapy Lafertin had intussen Django Reinhardts muziek goed bestudeerd en speelde diens solo\'s noot voor noot na van de oude 78 toeren platen. Met deze groep zorgde Fapy Lafertin voor een heropleving van de Hot Club jazzstijl in de Lage Landen.\n_START_SECTION_\nSolocarri\xc3\xa8re en latere jaren\n_START_PARAGRAPH_\nIn 1985 richtte Lafertin zijn eigen kwartet op en later begon hij een solocarri\xc3\xa8re. In 2004 vormde hij een nieuwe formatie met Koen de Cauter op klarinet, waarbij hijzelf elektrische gitaar speelde._NEWLINE_In 1998 zorgde Lafertin ervoor dat zanger en gitarist Bamboula, die vroeger zijn carri\xc3\xa8re had in gang gezet, na 70 jaar als muzikant opgetreden te hebben, een CD zou opnemen. Fapy speelde gitaar, bijgestaan door twee neven van hem, ritmegitarist Dadie Lafertin en bassist Wiwits Lafertin. Bamboula speelde hierbij viool en nam de zang voor zijn rekening. De CD kreeg de titel "Oe Djoevia" en werd spoedig gevolgd door "Me am kolle marsch", beide verzamelingen van walsen en oude liedjes die anders vergeten zouden worden. Deze opnames werden echter nooit gecommercialiseerd en gewoon priv\xc3\xa9 verkocht._NEWLINE_Lafertin werkte samen met onder meer Charlie Byrd, Scott Hamilton, Al Casey, Milt Hinton, Benny Waters en St\xc3\xa9phane Grappelli, eens Django Reinhardts partner._NEWLINE_Sedert 2001 is Fapy ook opnieuw beginnen te spelen op de 12-snarige Portugese guitarra._NEWLINE_Samen met de Nederlandse gitaarbouwer Ger Boonstra heeft Lafertin een Selmer-style "Model Fapy Lafertin" ontwikkeld.'