b'\n_START_ARTICLE_\nIna Deter\n_START_SECTION_\nJeugd en opleiding\n_START_PARAGRAPH_\nIna Deter stamt uit L\xc3\xbcbars, een stadsdeel van West-Berlijn. Als 11-jarige nam ze gitaar-onderricht. Als 16-jarige richtte ze de vrouwen-skiffleband Lucky Girls op, waarin ze zangeres werd. Na de ontbinding trad ze een tijdlang op als country- en westernmuzikante voor de gestationeerde soldaten van de geallieerde strijdkrachten. Vervolgens ging haar weg naar het legendarische West-Berlijnse circuit van de folk-liedjeszangers rond Danny Marino, Reinhard Mey, Hannes Wader en Schobert & Black. Op de kroegenpodiums van Charlottenburg vertolkte de nachwuchsartieste voornamelijk nummers van Joan Baez en Bob Dylan._NEWLINE_Beroepsmatig was Ina Deter na haar aan een particuliere school voltooide grafische- en designstudie bij een reclamebureau werkzaam. Samen met deze verliet ze als 22-jarige in 1969 haar geboortestad richting Keulen. Daar stokte haar muzikale carri\xc3\xa8re, omdat ze aanvankelijk nog geen van de vertrouwde kroegenpodia aantrof. Des te meer legde ze zich toe op de feministische vrouwenbeweging rond Alice Schwarzer. In deze jaren ging vooral om de strijd tegen abortus in de heetste fase. Ina Deter promote bovendien haar eerste eigen compositie Ich habe abgetrieben (1974). Gesponsord door een donateur verscheen de song als single, onder haar eigen naam Ingrid Deter.\n_START_SECTION_\nCarri\xc3\xa8re\n_START_PARAGRAPH_\nGeleidelijk kwamen weer mogelijkheden tot optreden en ontdekte ze het componeren en tekstschrijven. Met een van haar nieuwe stukken, het voortdurend in zeer hoge tonen gezongen liefdeslied Wenn du so bist wie dein Lachen, kwam ze in het vizier van talentenjagers. Vervolgens kreeg ze een uitnodiging voor de voorronden van het Eurovisiesongfestival 1976. Schijnbaar voor dit concours gebruikte ze de artiestennaam Ina Deter, waarschijnlijk om vergissingen te vermijden met Ingrid Peters. Ze scoorde een 10e plaats uit twaalf deelnemers. Dagen later steeg ze na de diskwalificatie van de winnende titel van Tony Marshall naar de 9e plaats. Naar aanleiding van de verbeterde klassering meldden zich plotseling meerdere platenlabels bij haar. Ze besloot om met CBS in zee te gaan. Het nummer Wenn du so bist wie dein Lachen begeleidde haar verdere carri\xc3\xa8reverloop uiteraard als cultsong._NEWLINE_In de daarop volgende periode legde ze haar werkzaamheden als graficus neer om zich volledig op de muziek te kunnen concentreren. Meerdere albums ontstonden in troubadourstijl. Van grote betekenis was de ontmoeting met de bassist en producent Micki Meuser en de gitarist Manni Holl\xc3\xa4nder. Samen verruimden ze niet alleen de sounduitstraling van de muziek, maar werkten ze ook om haar stem krachtiger te laten klinken. Op het vierde album Aller anfang sind wir (1981) was die ontwikkeling reeds duidelijk hoorbaar. Na be\xc3\xabindiging van het contract door CBS verscheen de LP bij een klein platenlabel (blauwe cover, Ina Deter & Band), wegens juridische onenigheid dan ook nog eens bij de meteen binnenkomende uitgever Phonogram Records (rozekleurige cover, Ina Deter Band)._NEWLINE_In 1982 publiceerde de Ina Deter Band het door de NDW be\xc3\xafnvloede popalbum Neue M\xc3\xa4nner braucht das Land. Pas in de zomer van 1983 plaatsten album en titelsong zich in de Duitse charts._NEWLINE_Dankzij het rumoer over Neue M\xc3\xa4nner braucht das Land telde Ina Deter in het midden van de jaren 80 tot de toonaangevende toppers van de Duitse muziekwereld. De Ina Deter Band volgde voorts een tournee met een recordaantal van 180 concerten, waaronder ook werd deelgenomen aan festivals in Nederland en Denemarken. Verdere hoogtepunten: concertopnamen op televisie bij Rock aus dem Alabama resp. Live aus dem Alabama (1983, 1986), live-zang in de live uitgezonden ZDF-Hitparade (2 x 1983, 1986), optreden bij het "Festival des politischen Liedes" in de DDR (1983), portret voor de tv-doku Frauen unter Strom (1984), medewerking aan het benefiet-concert Band f\xc3\xbcr Afrika (1985), onderdeel van de crew van Rock am Ring. Anders dan op de geluidsdragers werd de muziek bij de concerten meer tot rock omgevormd. Ofschoon Ina Deter reeds de veertig was gepasseerd, kwam ze nog steeds jeugdig over dankzij haar losse aard en lichaamsgrootte van 1,50 meter. Haar roze gitaar wordt nu tentoongesteld in het rock \'n\' popmuseum in Gronau._NEWLINE_Het te licht gewaande album Mit Leidenschaft (1984) had schijnbaar door het gemis aan rust geleden, maar de opvolger Frauen kommen langsam \xe2\x80\x93 aber gewaltig (1986) werd (als Ina Deter) een groot succes. Hierbij was haar toenmalige levensgezel Jo Steinebach en producer Edo Zanki betrokken. De titelsong wisselde tussen provocatie en onschuld en Ina Deter testte bij optredens de reacties van het publiek met een gebalde vuist._NEWLINE_Twaalf jaar na de eerste samenwerking begonnen Ina Deter en Manni Holl\xc3\xa4nder vanaf 1990 een langdurige persoonlijke relatie en verhuisde ze van Keulen naar Aken-Vetschau. Beroepsmatig was de neergaande trend niet meer te stoppen, omdat het hitnummer Neue M\xc3\xa4nner braucht das Land zich steeds meer tot een vloek ontwikkelde, omdat het succes van dit nummer steeds weer van invloed was op nieuwe nummers. Wegens dalende verkoopcijfers en zaalomvang trok ze zich in 1993 terug uit de muziekwereld.\n_START_SECTION_\nVerdere activiteiten\n_START_PARAGRAPH_\nTijdens haar als moeilijk ervaren overgang wijdde ze zich aan andere belangen, zoals theater, schrijven en schilderen. In 1997 pakte ze haar muzikale carri\xc3\xa8re weer op zonder de voorgaande druk van het succes. Na 2000 groeide in haar het idee om chansons van de door haar aanbeden Franse zangeres Edith Piaf naar het Duits te vertalen. Met de steun van een kamerorkest voerde ze het programma uit als Ina Deter & Die Compagnons op het podium en maakte hiervan een album. Tegelijkertijd moest ze ook de ziekte borstkanker overwinnen.\n_START_SECTION_\nPriv\xc3\xa9leven\n_START_PARAGRAPH_\nIn 2005 verhuisde Ina Deter weer naar haar geboortestad Berlijn en woont heden gedeeltelijk in Berlijn en Spanje. Optredens vonden uiteindelijk slecht sporadisch plaats voor evenementen ten gunste van borstkanker-preventie.'