b'\n_START_ARTICLE_\nElf (mythisch wezen)\n_START_PARAGRAPH_\nEen elf (Oudnoors \xc3\xa1lfr, Oud-Engels aelfe, Middelnederlands en Oud-Saksisch alf, Oud-Duits alp) is een mythisch wezen dat in oorsprong afstamt uit de Germaanse en Noordse mythologie, maar evenwel vertegenwoordigd is in de Europese folklore onder vele verschillende vormen en gedaanten. Vaak worden ze geassocieerd met Brownies, hobgoblins of kobolden die de mens in het huishouden helpen enerzijds, maar anderzijds ook met plaaggeesten die vee, voedsel of zelfs kinderen stelen of knopen leggen in de manen van paarden. Vaak werden elfen ook in verband gebracht met plotse ziektes of worden zij geassocieerd met de geesten van de overledenen.\n_START_SECTION_\nUiterlijk voorkomen\n_START_PARAGRAPH_\nIn de voornaamste Oud-Noordse bronnen worden de elfen onderverdeeld in twee categorie\xc3\xabn: de Lj\xc3\xb2s\xc3\xa1lfar zijn mooier dan de zon om naar te kijken en de D\xc3\xb6kk\xc3\xa1lfar zijn donkerder dan pek._NEWLINE_Elfen die voorkomen in latere, middeleeuwse overlevering, worden haast altijd een hemelse schoonheid toegedicht. Verder worden zij over het algemeen als vrouwelijk voorgesteld. Ook zien wij duidelijk hoe de elfen uit de folklore van de middeleeuwen meer en meer gelijkaardig voorgesteld worden aan de engelen uit de christelijke traditie._NEWLINE_In Angelsaksische overlevering kennen elfen ook een voorkomen als figuren die in wezen niet zozeer verschillen van mensen dat zij meteen opvallen. Hier hebben zij eerder het voorkomen van een adellijke figuur. Meestal beschikken zij dan ook over grote strijdvaardigheid._NEWLINE_In latere tijden is men echter vanwege de term elf-schot voor ziekte, elfen gaan zien als kleine, onzichtbare of demonische wezens die hun slachtoffers met pijlen raakten en zo ziekte en verderf zaaiden._NEWLINE_Tegenwoordig wordt voor elfen en fee\xc3\xabn vaak hetzelfde begrip gebruikt. Hierbij worden elfjes vaak afgeschetst als kleine wezentjes met vlindervleugels die over bovennatuurlijke krachten beschikken. Deze fee\xc3\xabn kregen vorm tijdens de romantiek in de victoriaanse tijd._NEWLINE_In andere gevallen worden elfen tegenwoordig gezien als figuren met een menselijke gestalte en puntoren. Dit beeld werd gecre\xc3\xaberd door de High fantasy, die zich op zijn beurt voornamelijk gebaseerd heeft op de elfen die voorkomen in de werken van J.R.R. Tolkien (schrijver van In de Ban van de Ring), die zijn elfen heeft vormgegeven naar het beeld van de krijgshaftige Angelsaksische elf, dat hierboven aangehaald wordt.\n_START_SECTION_\nDe elfenwereld\n_START_PARAGRAPH_\nEr bestaan veel uiteenlopende verhalen over eilanden of streken waar elfenrijken zouden liggen. Zo spreken de Ieren van het spookeiland "Hy Breasail" en de oude Britten noemen het eiland Man._NEWLINE_Sommige verhalen zeggen dat Koning Arthur op het eiland Avalon werd gekroond en later daarheen teruggebracht werd toen hij dodelijk gewond werd. Daar zou hij door vier elfenkoninginnen verzorgd zijn en tegenwoordig slapen in het hart van een elfenheuvel tot hij het land weer zal regeren._NEWLINE_In Keltische folklore komen de elfen voor als de Aos S\xc3\xad (het volk van de grafheuvels). Zij zouden de Tuatha D\xc3\xa9 Danann (het volk van de godin Danu) zijn, dat ooit in Ierland leefde, maar door een invasie van de Milesians bijna uitgeroeid werd. Toen zij zich over hadden gegeven, verdeelden de Milesians het land in twee delen. Vanaf die dag zouden de Tuatha D\xc3\xa9 Danann onder de grond leven en de Milesians boven de grond. Zo werden de afstammelingen van Danu de S\xc3\xaddhe of Aos S\xc3\xad. Hun wereld wordt vaak gelijkgesteld aan de Keltische Andere Wereld. Deze wereld kan bereikt worden via grafheuvels, grotten of via de zee, hoewel hen die bewust dat land van eeuwige jeugd en gezondheid zoeken, een ongelukkig lot te wachten staat. De portalen (grafheuvels, elfenheuvels, dolmen of toverterpen) worden in het Iers sidhe, s\xc3\xadd of sprookjesheuvels genoemd en ze werden ooit vereerd als de verblijfplaats van \xc3\xa9\xc3\xa9n enkele god of godin. Veel belangrijke gebeurtenissen uit de Ierse mythologie voltrekken zich op Samhain, als de grenzen tussen deze wereld en het rijk van het bovennatuurlijke volledig wegvalt en de sidhe (sprookjesheuvels) waar de mensen uit de Andere Wereld leven open zijn._NEWLINE_De woningen van elfen in IJsland bestaan uit gestapelde stenen. Deze worden door de IJslandse bevolking en bezoekers groter gemaakt of bijgeplaatst. Zij moeten niet verward worden met zogenaamde steenmannetjes._NEWLINE_Andere plaatsen zijn Annwfyn, T\xc3\xadr na n\xc3\x93g, Tire Nam Beo, Tirn Aill, Mag Mor, Mag Mell en Tir Tairngire. Voor het eiland Gresholm ligt de Groene Weide der Bekoring onder de zeespiegel.\n_START_SECTION_\nNoordse Mythologie\n_START_PARAGRAPH_\nIn de Noordse mythologie komen elfen zoals eerder gezegd onder twee namen voor. Deze zijn de Lj\xc3\xb2s\xc3\xa1lfar en D\xc3\xb6kk\xc3\xa1lfar._NEWLINE_De Lj\xc3\xb2s\xc3\xa1lfar of lichtelfen leven in het rijk \xc3\x81lfheimr, een rijk dat dicht bij de zon ligt en bewoond wordt door de god Freyr. Zij worden omschreven als mooier dan de zon en vertolken de zichtbare vruchtbaarheid van de aarde._NEWLINE_De D\xc3\xb6kk\xc3\xa1lfar of donkerelfen leven in de grond en zijn zo zwart als pek. Omtrent de D\xc3\xb6kk\xc3\xa1lfar bestaat echter wat onzekerheid. Zij zouden gelijkgesteld worden aan de Svart\xc3\xa1lfar (zwartelfen) die haast uitsluitend in Snorri Sturlusons Proza-Edda voorkomen en beiden zouden gelijk zijn aan de dwergen uit de Noordse mythologie. Het is echter niet bekend of in de tijd dat de Edda geschreven werd, D\xc3\xb6kk\xc3\xa1lfar en Svart\xc3\xa1lfar als \xc3\xa9\xc3\xa9n soort gezien werden of als twee verschillende soorten.\n_START_SECTION_\nAos S\xc3\xad\n_START_PARAGRAPH_\nIn Keltische folklore worden de elfen gezien als de afstammelingen van de godin Danu, die volgens \xc3\xa9\xc3\xa9n verhaal over zwarte wolken naar Ierland kwamen, terwijl een ander verhaal vertelt hoe dit volk met schepen naar Ierland kwam, waar zij hun schepen verbrandden om een terugkeer te verhinderen. Deze verbranding zou dan de zwarte wolken veroorzaakt hebben._NEWLINE_Na enkele oorlogen onderling kwam echter een ander volk van het Iberisch schiereiland, de Milesians, dat de Tuatha D\xc3\xa9 Danann op de knie\xc3\xabn dwong. Zij verdeelden vervolgens het land in twee delen, en besloten zelf in de bovenwereld te leven, terwijl het volk van Danu onder de grond moest leven. Zij trokken zich daarom terug in grafheuvels en werden vanaf dan de S\xc3\xaddhe of Aos S\xc3\xad (volk van de grafheuvels) genoemd._NEWLINE_De Kelten zagen dit volk niet zozeer als een volk dat beter was dan zijzelf, maar veeleer als een anders soort mensen, die dan niet onsterfelijk waren, maar wel contact konden leggen met de zielen van de overledenen en de geesten van de natuur._NEWLINE_Vooral later werden zij afgebeeld als elfen of stonden zij er toch model voor.\n_START_SECTION_\nKerstening\n_START_PARAGRAPH_\nIn IJsland wordt verteld dat Eva haar kinderen waste in de rivier. God kwam langs en ze verborg haar kinderen die nog niet gewassen waren. De verborgen kinderen werden elfen. Sinds de kerstening zijn elfen of fee\xc3\xabn in verhalen soms de zielen van ongedoopte kinderen, maar in andere verhalen zijn elfen gevallen engelen, die tussen Hemel en Hel leven.\n_START_SECTION_\nTolkien\n_START_PARAGRAPH_\nIn de verhalen van J.R.R. Tolkien komen elfen voor als wezens die uiterlijk sterk overeenkomen met de mensen. Duidelijk wordt dat de verschillen tussen elfen en mensen zeer subtiel zijn. Zo hoort T\xc3\xbarin Turambar aan de stem van twee elfenlieden, tot welk ras zij behoren. Verder wordt door Tolkien voor het eerst omschreven dat \xe2\x80\x9cthe Quendian ears were more pointed and leaf-shaped than Human\xe2\x80\x9d of dus dat de oren van de Quenya meer puntig en bladvormig waren dan die van de mensen. Later haalt Tolkien ook aan dat de Hobbitoren \xe2\x80\x9cslechts licht puntig en elfachtig\xe2\x80\x9d waren, zodat sommigen concluderen dat Tolkiens elfen wel degelijk puntoren moeten gehad hebben, waar anderen niet geloven dat dergelijke conclusies getrokken mogen worden._NEWLINE_De elfen die voorkomen in boeken als The Lord of the Rings, The Hobbit en The Silmarillion, zijn gevormd met aandacht voor elementen uit de Germaanse, Keltische en Noordse mythologie, zodat sommigen stellen dat Tolkien geprobeerd heeft met zijn elfen een duidelijker beeld van de oorspronkelijke essentie van het woord elf te schetsen._NEWLINE_Elfen uit de latere High fantasy zijn voornamelijk op Tolkiens elfen gebaseerd.\n_START_SECTION_\nWorld of Warcraft\n_START_PARAGRAPH_\nDe elfen in World of Warcraft hebben overeenkomsten met de Tolkien-elfen, al zijn ze verdeeld in meerdere groepen met verschillen in uiterlijk: de Night Elves (nachtelfen) en de Blood Elves (bloedelfen). Elfen zijn langer dan mensen, onsterfelijk of ze worden op zijn minst extreem oud, en hun leefgebieden getuigen van gevoel voor bouwkunst. De Night Elves aanbidden de maan, maar de Blood en de High Elves de zon.'