b'\n_START_ARTICLE_\nMaelgwn\n_START_PARAGRAPH_\nMaelgwn Gwynedd, (Maelgwn, prinselijke hond of prinselijke krijger), circa 480 \xe2\x80\x93 circa 547.  Soms bijgenaamd \'Hir\', de Lange, regeerde hij vanaf circa 520(?) Hij was de zoon van Cadwallon ap Einion en achterkleinzoon van Cunedda Wledig. Maelgwn was een vroege koning van Gwynedd (gelegen in het noordwesten van Wales), en een bekend figuur in de Welshe mythologie. Hij wordt genoemd in De Excidio Britanniae van Gildas, de Historia Brittonum van Nennius, de Annales Cambriae en Hanes Taliesin .\n_START_SECTION_\nBritse koning\n_START_PARAGRAPH_\nDe historische Maelgwn, koning van Gwynedd, was een van de belangrijkste heersers van het 6e-eeuwse Brittanni\xc3\xab. Hij werd een van de beroemdste en beruchtste heersers in de vroegmiddeleeuwse geschiedenis van Wales. Er is niet veel bekend over Maelgwn._NEWLINE_Van Maelgwn wordt gezegd dat hij de kunsten en het recht bevorderde, maar anderen schrijven dat toe aan de propaganda van de koning. Hij droeg genereus bij aan de zaak van het christendom in Wales en sponsorde er de stichting van verschillende kerken.  Hij vestigde zich in Deganwy en omringde zich met een entourage van barden en ambachtslieden, die hem de hemel in prezen. Gildas bekijkt hem echter met minachting, en het is tegenwoordig niet meer uit te maken wie er gelijk had. Volgens de Historia Brittonum regeerde Maelgwn als \'hoge koning\' over de Britten. Volgens de Annales Cambriae stierf hij in 547 aan de \'gele pest\'. Zijn zoon Rhun, die ook de bijnaam \'Hir\' droeg, was eveneens een beroemde koning van Gwynedd, en volgens sommige historici werd een andere zoon, Brude of Bridei, koning van de Picten in de tweede helft van de zesde eeuw.\n_START_SECTION_\nGildas\n_START_PARAGRAPH_\nDe meeste informatie over Maelgwn is afkomstig van de eveneens zesde-eeuwse monnik Gildas, die een felle tegenstander was van deze koning, en van wie men dan ook geen objectieve beschrijving hoeft te verwachten._NEWLINE_Maelgwn is een van de vijf Keltisch Britse koningen die door Gildas gekastijd werden. Hij kon de troon bestijgen door de broer van zijn vader te verslaan. In De Excidio Britanniae schold hij hem voor \'Maglocunus\' uit, een mengelmoes van Latijn en Welsh die \'Prins Hond\' betekent. De koning, beschreven als \'de eilanddraak\', is de machtigste van de vijf koningen, ...jij, de laatste over wie ik schrijf, maar de eerste en ergste in het kwaad, meer dan velen in talenten maar ook in slechtheid, genereus maar ook vrijgevig in zonde, sterk in de oorlog maar nog sterker in het vernielen van je eigen ziel ..."._NEWLINE_Gildas beschuldigt Maelgwn ervan dat hij zijn oom als koning heeft verdreven, toen hij nog een jongen was. Daarna kreeg hij berouw en wilde in het klooster treden. Zijn berouw duurde echter niet lang en hij werd weer zo gewelddadig als daarvoor. Gildas beschuldigt Maelgwn van moord op zijn vrouw en zijn neef, zodat hij met diens weduwe kon trouwen.'