b"\n_START_ARTICLE_\nWilliam Hogarth\n_START_PARAGRAPH_\nWilliam Hogarth (Londen, 10 november 1697 \xe2\x80\x93 aldaar, 26 oktober 1764) was een Engels kunstschilder en prentkunstenaar in de periode van de barok. Hij werd opgeleid als goudsmid en graveur, maar vervaardigde later ook paneel- en muurschilderingen, genrestukken en portretten, historiestukken en Bijbelse taferelen.\n_START_SECTION_\nGraveur en schilder\n_START_PARAGRAPH_\nIn de periode 1718\xe2\x80\x931720 vestigde hij zich als zelfstandig graveur. Zijn eerste schilderwerk in olieverf ontstond pas in 1728. De daarin toegepaste thema's zijn gebaseerd op Engelse treurspelen uit die periode en zijn ook in de composities daarop geori\xc3\xabnteerd, zoals The Beggar's Opera (ca. 1730, Tate Gallery, Londen).\n_START_SECTION_\nAuteur\n_START_PARAGRAPH_\nHogarth schreef ook een theoretische verhandeling over kunst onder de titel The Analysis of Beauty (1753). Het werk bevat kritiek op de klassieke schoonheidsidealen.\n_START_SECTION_\nDocent\n_START_PARAGRAPH_\nHogarth leidde en doceerde aan de St Martin's Lane Academy in Londen. Hubert Francois Gravelot (1699-1773) gaf aan de academie les aan de 13-jarige Thomas Gainsborough, die uit Sudbury naar Londen was gekomen om het vak van graveur te leren.\n_START_SECTION_\nHofschilder\n_START_PARAGRAPH_\nIn 1757 werd hij tot hofschilder benoemd, op het moment dat zijn roem al over het hoogtepunt heen was.\n_START_SECTION_\nOverlijden\n_START_PARAGRAPH_\nHogarth overleed in Londen op 26 oktober 1764 en werd begraven op St. Nicholas's Churchyard, Chiswick Mall, Chiswick. Zijn vriend, de gevierde acteur David Garrick verzorgde de tekst op zijn grafsteen.\n_START_SECTION_\nStijl\n_START_PARAGRAPH_\nHogarth brak met de traditie om de buitenlandse schilders als Hans Holbein de Jonge, Anthony van Dyck en Peter Lely na te volgen, waarop de kunstsmaak van de Engelsen zich altijd had gericht. Zijn prentwerk werd be\xc3\xafnvloed door de Franse kunstschilder, tekenaar en graveur Jacques Callot.\n_START_SECTION_\nSeries\n_START_PARAGRAPH_\nWilliam Hogarth wordt gerekend tot de eerste kunstenaars die verhalende werken in serie produceerde, als een soort voorloper van het beeldverhaal of het latere stripverhaal. Deze series waren moraliserend en satirisch van aard en verwierven grote populariteit. _NEWLINE_The Harlot's Progress bevatte een serie van zes schilderijen uit 1731, die verloren zijn gegaan, en gravures uit 1732. De serie verhaalt de opkomst en ondergang van een jonge vrouw die afkomstig is van het platteland en zich in de grote stad aan de prostitutie overgeeft. _NEWLINE_A Rake's Progress is een serie van acht schilderijen daterend uit de periode 1732-1733, gegraveerd en als prentwerk uitgegeven in 1735. Igor Stravinsky's gelijknamige opera is hier door ge\xc3\xafnspireerd. De serie verbeeldt de geschiedenis van een losbol die in zich in Londen overgeeft aan een luxeleventje, gokken en prostitutie, waarna hij gevangen wordt gezet wegens schulden en eindigt in een krankzinnigengesticht. De oorspronkelijke schilderijen bevinden zich in het Londense Sir John Soane's Museum. _NEWLINE_De serie Marriage \xc3\xa0-la-mode was wellicht Hogarths populairste werk. Deze omvat zes schilderijen, nu in de National Gallery. Het satirische verhaal becommentarieert een op geld berustend en daarmee gedoemd gearrangeerd huwelijk._NEWLINE_De moraliserende en satirische werken bevatten komische verwijzingen naar politieke en maatschappelijke gebeurtenissen en gebruiken van die tijd."