b'\n_START_ARTICLE_\nPlay It Again, Sam\n_START_SECTION_\nVerhaal\n_START_PARAGRAPH_\nAllan Felix, een filmcriticus met een warm plekje in zijn hart voor films met Humphrey Bogart in de hoofdrol, ligt in scheiding met zijn vrouw. Hij is doodongelukkig en zoekt steun bij zijn vrienden Dick en Linda. Zij proberen Allen weer te koppelen en regelen een afspraakje voor hem. Allen is echter zo geremd en verlegen dat hij hulp zoekt bij zijn steun en toeverlaat, de geest van Humphrey Bogart, die alleen zichtbaar is voor de geplaagde filmcriticus. Bogart geeft Allan allerlei adviezen die er alleen maar toe leiden dat het afspraakje in het honderd loopt. Linda geeft echter niet op en probeert allerlei meisjes aan Allen te koppelen. Het is een afleiding voor haar want, Dick, haar man, heeft nauwelijks tijd voor haar. Uiteindelijk realiseren Allan en Linda dat ze verliefd zijn op elkaar. Na de aanvankelijke euforie realiseert Allan dat hij nooit tussen Linda en Dick wil staan. Geheel in de geest van de film Casablanca met Humphrey Bogart en Ingrid Bergman, offert Allan zijn liefde op en laat Linda terugkeren naar Dick.\n_START_SECTION_\nTitel\n_START_PARAGRAPH_\nOok de titel is een verwijzing naar Casablanca. In deze film leunt Ingrid Bergman op de piano en vraagt de pianist nog eens een liedje van vroeger te spelen, het nummer \xe2\x80\x98As times goes by\xe2\x80\x99. Letterlijk zegt ze: "Play it once, Sam, for old times\' sake." En even later, "Play it, Sam\xe2\x80\x9d. Later ontstond het idee dat Bergman had gezegd: \xe2\x80\x9cPlay it again, Sam\xe2\x80\x9d. Dat citaat bleef hangen en Woody Allen gebruikte het expres als clich\xc3\xa9.'