b'\n_START_ARTICLE_\nHorzels\n_START_SECTION_\nKenmerken\n_START_PARAGRAPH_\nDit insect heeft een harig lichaam, slecht ontwikkelde monddelen en kleine antennen, die zijn geplaatst in kopgroeven. Ze hebben geen angel. De lichaamslengte varieert van 0,8 tot 2,5 cm.\n_START_SECTION_\nLeefwijze\n_START_PARAGRAPH_\nDe volwassen dieren leven niet lang en eten ook niet. De larven echter leven parasitair in zoogdieren, zoals geiten, paarden en kamelen. Als ze volgroeid zijn, worden ze uitgeniesd, maar ze kunnen zich ook door de huid naar buiten vreten en zich dan in de grond verpoppen.\n_START_SECTION_\nParasitaire leefwijze\n_START_PARAGRAPH_\nHorzels zijn schadelijk doordat de larven parasiteren in levende dieren. De enige soort die op de mens parasiteert is Dermatobia hominis. Deze horzel kan niet steken maar laat de larven door een mug transporteren naar de mensenhuid. Hier kruipt de larve meestal door het gaatje van de muggenbeet naar binnen._NEWLINE_In Nederland en Belgi\xc3\xab komt een twaalftal soorten voor (2005), gelijkelijk verdeeld over drie geslachten, Hypoderma, Gasterophilus en Oestrus, waarvan de larven van de eerste in de huid, van de tweede in de maag en van de derde in de neusholte van de gastheer leven.\n_START_SECTION_\nVoortplanting en ontwikkeling\n_START_PARAGRAPH_\nDe larven van Oestrus (ook wel dauwwormen genoemd) komen levend ter wereld en worden door de horzel in de neus van de gastheer gespoten, terwijl de horzel voor de gastheer in de lucht zweeft. De larven van de Hypoderma en Gasterophilus worden als ei op of in de huid gelegd. Of Gasterophilus-larven door de gastheer worden opgelikt of zelf hun weg naar de maag vinden is niet goed bekend. Een volgroeide larve verlaat de gastheer en verpopt zich op of in de bodem; de volwassen vliegen leven maar kort (enige weken).\n_START_SECTION_\nVerspreiding en leefgebied\n_START_PARAGRAPH_\nDeze familie komt wereldwijd voor op het noordelijk halfrond en in Afrika, parasitair op zoogdieren.'