b"\n_START_ARTICLE_\nBeuken-eikenbos\n_START_SECTION_\nAlgemeen\n_START_PARAGRAPH_\nHet beuken-eikenbos omvat oude, redelijk structuur- en soortenrijke bossen, kenmerkend voor droge tot matig vochtige, matig voedselarme tot matig voedselrijke bodems op lemige zandgronden, zandleem, keileem en zandige l\xc3\xb6ssleemgronden._NEWLINE_Het beuken-eikenbos vormt een schakel in de natuurlijke successie van het berken-eikenbos naar het bochtige smele-beukenbos, de climaxvegetatie. De snelheid van deze evolutie is afhankelijk van de voedselrijkdom in de bodem; op rijkere bodems zal de successie gevoelig sneller gaan.\n_START_SECTION_\nStructuur\n_START_PARAGRAPH_\nHet beuken-eikenbos is een hoog opgaand loofbos met een boomlaag die tot 25\xc2\xa0m hoog kan reiken, hoger dan het berken-eikenbos maar lager en minder dicht dan het bochtige smele-beukenbos. De struik- en de kruidlaag zijn meestal beter ontwikkeld en diverser dan in beide andere bostypes, terwijl de moslaag minder aanwezig is dan in het berken-eikenbos.\n_START_SECTION_\nOnderverdeling\n_START_PARAGRAPH_\nIn het beuken-eikenbos worden in Belgi\xc3\xab en Nederland vijf sub-associaties onderscheiden, die wijzen op verschillen in de maturiteit, de voedselrijkdom en het vochtgehalte in de bodem._NEWLINE_Deze vallen uiteen in twee groepen, het vochtig wintereiken-beukenbos met sub-associatie molinietosum, en het droog wintereiken-beukenbos dat alle andere associaties omvat.\n_START_SECTION_\nSub-associatie vaccinietosum\n_START_PARAGRAPH_\nEen subassociatie gekenmerkt door een stabilisering van de bodem, een opeenhoping van humus en een toenemend aandeel van dwergstruiken, vooral bosbessen (Vaccinium sp.). Deze subassociatie is het meest verwant aan het berken-eikenbos, vooral aan de gelijknamige subassociatie Betulo-Quercetum roboris vaccinietosum._NEWLINE_Syntaxoncode voor Nederland is 42Aa2a.\n_START_SECTION_\nSub-associatie pteridietosum\n_START_PARAGRAPH_\nHet beuken-zomereikenbos met adelaarsvaren wordt gekenmerkt door de dominantie van adelaarsvaren (Pteridium aquilinum), die zich uitsluitend via wortelstokken verspreiden. Ze lijkt gebonden aan oude boskernen en komt zelden voor op nieuwe standplaatsen._NEWLINE_Syntaxoncode voor Nederland is 42Aa2b, BWK-karteringseenheden voor Vlaanderen zijn het zuur eikenbos (qs) en het zuur beukenbos (fs).\n_START_SECTION_\nSub-associatie convallarietosum\n_START_PARAGRAPH_\nHet beuken-zomereikenbos met lelietje-van-dalen is een subassociatie vernoemd naar het lelietje-van-dalen (Convallaria majalis), maar die ook andere bosplanten als gewone salomonszegel, grote muur, witte klaverzuring en klimop omvat, en die voorkomt op ongestoorde, mature bosbodems op een ondergrond van keileem of beekzand._NEWLINE_Syntaxoncode voor Nederland is 42Aa2c, BWK-karteringseenheden voor Vlaanderen zijn het zuur eikenbos (qs) en het zuur beukenbos (fs)._NEWLINE_Beuken-eikenbossen met lelietje-van-dalen die in oude, ontkalkte of kalkarme duinen voorkomen, worden in Nederland ook wel tot de duin-eikenbossen (Convallario-Quercetum dunense) gerekend.\n_START_SECTION_\nSub-associatie molinietosum\n_START_PARAGRAPH_\nHet vochtig wintereiken-beukenbos is een sub-associatie met een hoge presentie van pijpenstrootje (Molinia caerulea), typisch voor vochtige standplaatsen waar de bodem door stagnerend grondwater ten minste periodiek nat wordt._NEWLINE_Syntaxoncode voor Nederland is 42Aa2d.\n_START_SECTION_\nSub-associatie holcetosum\n_START_PARAGRAPH_\nHet beuken-zomereikenbos met gladde witbol is een sub-associatie met een hoge presentie van gladde witbol (Holcus mollis), die vooral voorkomt op plaatsen waar de bodem is verrijkt door voormalige of naburige landbouwactiviteiten._NEWLINE_Syntaxoncode voor Nederland is 42Aa2e, BWK-karteringseenheden voor Vlaanderen zijn het zuur eikenbos (qs) en het zuur beukenbos (fs).\n_START_SECTION_\nBiologische Waarderingskaart\n_START_PARAGRAPH_\nIn de Biologische Waarderingskaart (BWK) van Vlaanderen en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest worden drie sub-associaties van het beuken-eikenbos opgenomen in twee karteringseenheden, het zuur eikenbos (qs) en het zuur beukenbos (fs)._NEWLINE_Deze vegetatietypes staan alle gewaardeerd als 'Biologisch zeer waardevol'.\n_START_SECTION_\nVerspreiding en voorkomen\n_START_PARAGRAPH_\nHet beuken-eikenbos komt voor in de laaglanden van West- en Midden-Europa, voornamelijk in Belgi\xc3\xab, Nederland, Noord-Frankrijk, Noord-Duitsland, Denemarken en het westen van Polen, en deelt daarmee zijn verspreidingsgebied met dat van het bochtige smele-beukenbos._NEWLINE_In Nederland vinden we dit bostype op pleistocene zandgronden en in Zuid-Limburg op lemige bodems. Minder algemeen komt de associatie voor langs duinranden._NEWLINE_In Vlaanderen komt het vooral voor op tertiaire zandgronden in het Brabants district. Enkele van de meest bekende bossen van dit type zijn (de voedselarmere delen van) het Meerdaalwoud en het Heverleebos in de buurt van Leuven en het Hallerbos in Halle, het Buggenhoutbos in Oost-Vlaanderen, het Wijnendalebos in West-Vlaanderen en het Zoerselbos in de provincie Antwerpen."