b'\n_START_ARTICLE_\nTodor Burmov\n_START_SECTION_\nJeugd en studie\n_START_PARAGRAPH_\nTodor Burmov werd geboren in het Bulgaarse dorp Nova Mahala, in het gezin van Stoyan Lazarov en Neda Lazarova._NEWLINE_Brumov studeerde aanvankelijk thuis en toonde al in vroege kindertijd zeer goede vaardigheden. Dit gaf hem de kans om zich verder te ontwikkelen in Rusland. In 1857 studeerde Burmov af aan de Theologische Academie in Kiev en keerde terug in Gabrovo, waar hij als leraar begon te werken. Als docent pleitte Burmov vaak voor een radicale hervorming in het onderwijs systeem om nieuwe onderwerpen en onderwijsmethoden te introduceren. Dankzij hem werd de school in Gabrovo een van de modernste scholen destijds._NEWLINE_Naast zijn docent carri\xc3\xa8re was Burmov ook publicist in kranten en tijdschriften in de periode 1860\xe2\x80\x931862. In 1860 werd Burmov redacteur van het tijdschrift \xe2\x80\x9eBalgarski knijki\xe2\x80\x9c, waarin hij de onafhankelijkheid van de kerk bevroeg. In dat jaar drukte Burmov een speciale brochure af, genaamd \xe2\x80\x9eBulgaren en de Griekse Geestelijke\xe2\x80\x9c (\xd0\x91\xd1\x8a\xd0\xbb\xd0\xb3\xd0\xb0\xd1\x80\xd0\xb8\xd1\x82\xd0\xb5 \xd0\xb8 \xd0\xb3\xd1\x80\xd1\x8a\xd1\x86\xd0\xba\xd0\xbe\xd1\x82\xd0\xbe \xd0\xb2\xd0\xb8\xd1\x81\xd1\x88\xd0\xb5 \xd0\xb4\xd1\x83\xd1\x85\xd0\xbe\xd0\xb2\xd0\xb5\xd0\xbd\xd1\x81\xd1\x82\xd0\xb2\xd0\xbe), waarin hij de noodzaak van een onafhankelijke Bulgaarse kerk beargumenteerde.\n_START_SECTION_\nSchrijver\n_START_PARAGRAPH_\nTussen 1863 en 1865 nam Burmov de krant \xe2\x80\x9eSavetnik\xe2\x80\x9c over, het eerste Bulgaarse orgaan dat de belangen van een matige tocht in de strijd voor een onafhankelijkheid van de kerk drukte. Aanhangers van deze beweging waren ook Nayden Gerov en de hoofden van het Odessa-Bulgaarse bestuur en de regiment der deugden. Zij bepleitten de these dat de Bulgaarse kwestie moest worden opgelost door middel van onderhandelingen en concessies, zonder dat dit tot een breuk in de relatie met het Patriarchaat zou leiden. In 1865 werd de krant gestopt, maar Burmov bleef zijn positie in de krant \xe2\x80\x9eVremja\xe2\x80\x9c (1865 \xe2\x80\x93 1867) doen gelden. Hoewel Burmov geen revolutionair was, steunde hij wel het idee van een bevrijding door ingrijpende maatregelen, waarbij hij de nadruk niet op zelfbevrijding, maar op de hulp van Rusland legde._NEWLINE_In 1867 trad Burmov toe tot de Russische ambassade in Constantinopel als vertaler en adviseur van Bulgaarse kwesties, en tegelijkertijd als correspondent van de kranten \xe2\x80\x9eMoskou\xe2\x80\x9c en \xe2\x80\x9eEuropa\xe2\x80\x9c, waarin hij vele materialen publiceerde, ontsluierde de positie van het Bulgaarse volk en zijn aspiraties. In 1875 werd hij benoemd tot directeur van het ziekenhuis \xe2\x80\x9eNikolaevsk\xe2\x80\x9e bij de Russische ambassade in Constantinopel.\n_START_SECTION_\nPoliticus (1878 \xe2\x80\x93 1886)\n_START_PARAGRAPH_\nTijdens de Russisch-Turkse Oorlog (1877 \xe2\x80\x93 1878) was Burmov penningmeester van het Bureau voor civiele zaken op het hoofdkwartier van het Russische leger. In 1878 werd hij benoemd tot vice-gouverneur van de stad Plovdiv en tot gouverneur van Sofia (1879). Dit voorbestemde zijn politieke carri\xc3\xa8re._NEWLINE_In 1879 verkoos Battenberg hem voor de eerste premier van het land en tezelfdertijd voor minister van Binnenlandse Zaken en wnd. minister van Volksvoorlichting. Voorts was Burmov een van de leiders van de Conservatieve Partij, waaronder twee keer als minister van Financi\xc3\xabn optrad. In 1884 nam Burmov afscheid van de conservatieven en trad toe tot de liberalen van Dragan Tsankov. Onder de liberalen werd Burmov verkozen tot lid van het XII Gewone Nationale Vergadering (1902), lid van het Hooggerechtshof van Cassatie (1881) en tot lid van de Raad van State (1881 \xe2\x80\x93 1883). In 1883 was Burmov onder generaal Leonid Sobolev, en voor een paar dagen tijdens de pro-Russische Putsch (1886), minister van Financi\xc3\xabn._NEWLINE_In 1886 verliet Burmov het politiek. Hij overleed op 72-jarige leeftijd tijdens een treinreis van Sofia naar Constantinopel.'