b"\n_START_ARTICLE_\nComte de Lautr\xc3\xa9amont\n_START_PARAGRAPH_\nComte de Lautr\xc3\xa9amont, ook wel kortweg Lautr\xc3\xa9amont, pseudoniem voor Isidore Lucien Ducasse (Montevideo, Uruguay, 4 april 1846 \xe2\x80\x93 Parijs, 24 november 1870) was een Frans schrijver en dichter. Hij was een belangrijk voorloper van het surrealisme.\n_START_SECTION_\nLeven en werk\n_START_PARAGRAPH_\nOver het leven van Lautr\xc3\xa9amont was tot de jaren zeventig van de 20e eeuw nauwelijks iets bekend. Inmiddels zijn er door onderzoek en met name aan de hand van enkele teruggevonden brieven nieuwe feiten aan het licht gekomen, maar nog steeds geldt zijn biografie als een van de minst bekende in de wereldliteratuur._NEWLINE_Lautr\xc3\xa9amont / Ducasse werd geboren in Montevideo als zoon van een Franse ambassade-ambtenaar en kwam in 1859 naar Frankrijk om in Tarbes naar de middelbare school te gaan. Vanaf 1867 verbleef hij in Parijs.\n_START_SECTION_\nMaldoror\n_START_PARAGRAPH_\nIn 1868 publiceerde Lautr\xc3\xa9amont Les chants de Maldoror, een bizar gedicht in proza, doorweven met verhalende taferelen waarin de hoofdfiguur Maldoror steeds weer op karakteristieke wijze opduikt. De heftige verbeeldingskracht van Lautr\xc3\xa9amont gaat in dit werk de grenzen van de rede soms te boven, bijvoorbeeld in taferelen van dierlijke agressiviteit en goddelijke losbandigheid. Deze tonelen staan evenwel in schril contrast met zijn esthetische schrijfwijze, waardoor het soms lijkt of hij de spot drijft met zijn eigen werk._NEWLINE_Zijn tweede werk, Po\xc3\xa9sies, verscheen in 1870 onder zijn eigen naam Ducasse. Hierin kondigt hij een terugkeer aan naar de klassieke beginselen: persoonlijke lyriek is verwerpelijk, kunst moet in dienst worden gesteld van de moraal en de vooruitgang. Ook hier echter gaat Lautr\xc3\xa9amont in zijn manier van schrijven zo anders (koel, bijna wiskundig) te werk dan hetgeen hij propageert, dat opnieuw onduidelijk blijft wat hij eigenlijk beoogt en werkelijk meent._NEWLINE_Over de betekenis van Lautr\xc3\xa9amonts werk is altijd veel discussie geweest. In elk geval roept zijn beperkte \xc5\x93uvre twijfel op aan de eenheid van betekenis in de literatuur. Lautr\xc3\xa9amont heeft zijn werk zelf gekenschetst als een zee van door elkaar schuivende betekenissen en voorstellingen, zonder meetbare oorsprong, eenheid of stilstand. _NEWLINE_Lautr\xc3\xa9amont stierf in 1870 op vierentwintigjarige leeftijd, nadat hij tijdens de belegering van Parijs in de Frans-Duitse Oorlog ziek was geworden (zware koortsen). Hij werd begraven in een provisorisch graf te Montmartre.\n_START_SECTION_\nReceptie\n_START_PARAGRAPH_\nLes Chants de Maldoror werd in zijn complete vorm voor het eerst gedrukt in 1869. Het boek kwam echter niet in de boekhandel; wel is van deze eerste versie een tiental exemplaren aan de auteur gestuurd. De oplage, die nog in plano lag, werd in 1874 door een Belgische uitgever gekocht en voorzien van een nieuwe titelpagina en omslag in de handel gebracht \xe2\x80\x93 een zogenaamde titeluitgave, met het jaar 1874. Deze uitgave is uiterst zeldzaam: er was geen enkele interesse voor het boek van de onbekende auteur, en die kwam ook niet toen Paul Verlaine hem in de jaren 80 van de negentiende eeuw voorstelde als een prototype van de po\xc3\xa8te maudit. In 1890 werd Les Chants de Maldoror herdrukt in een geringe editie van niet meer dan 250 exemplaren. Ook deze uitgave bracht Lautr\xc3\xa9amont niet in de belangstelling. Wel vonden minstens twee exemplaren hun weg naar Nederland, waar de psychiater Johan St\xc3\xa4rcke een vertaling van het boek vervaardigde, in 1917 door uitgever C.A.J. van Dishoeck uitgebracht onder de titel De zangen van Maldoror, met een horror-bandtekening van W.F. Gouwe. De vertaling van St\xc3\xa4rcke was een primeur: de eerste integrale vertaling van Les Chants de Maldoror (in 1970 verscheen een Nederlandse hervertaling van de hand van Christiaan Lijsen). Het tweede exemplaar bevond zich in de immense boekenverzameling van Willem Kloos._NEWLINE_Eveneens in 1917 vond een twintigjarige Fransman, Philippe Soupault, die niet lang daarna een van de eerste surrealistische auteurs zou worden, een exemplaar van de editie van 1874 in een antiquariaat. Hij liet het boek lezen aan Andr\xc3\xa9 Breton, en beiden waren enthousiast. Louis Aragon ging samen met Breton op zoek, en zij ontdekten het enige overgeleverde exemplaar van Po\xc3\xa9sies I en II in de Franse Biblioth\xc3\xa8que Nationale. In 1919 werden er fragmenten in literaire tijdschriften gepubliceerd. In 1920 verscheen een nieuwe complete editie in 590 exemplaren, herdrukt in 1925 (1090 exemplaren). Ditmaal werd het genie van de jonggestorven auteur erkend. Sinds de jaren '20 wordt Lautr\xc3\xa9amont beschouwd als een van de grote auteurs van de wereldliteratuur. De surrealisten zagen in hem een voorloper, profeet en patroonheilige. _NEWLINE_In 1980 verscheen een definitieve, uitvoerige, wetenschappelijk verantwoorde editie in Les \xc3\x89ditions Pl\xc3\xa9iade, van 1500 pagina's, vijf maal de omvang van de oorspronkelijke Chants de Maldoror. Zijn werk heeft veel surrealistische beeldend kunstenaars ge\xc3\xafnspireerd, onder meer Salvador Dal\xc3\xad,  Ren\xc3\xa9 Magritte, Max Ernst, Andr\xc3\xa9 Masson, Yves Tanguy, Joan Mir\xc3\xb3 en Georg Baselitz."