b'\n_START_ARTICLE_\nGerdingen\n_START_SECTION_\nToponymie\n_START_PARAGRAPH_\nGerdingen werd voor het eerst vermeld in 1139, als Ingengeis. Het voorvoegsel Gerd duidt op een persoonsnaam, en het achtervoegsel ingen of heim, verblijfplaats. De naam wordt geduid als zijnde Merovingisch of Karolingisch.\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nGerdingen ontwikkelde zich in de vroege Middeleeuwen als een nederzetting op de overgang van het dal van de Genattebeek of Zuurbeek naar de hogere heidegronden._NEWLINE_Oorspronkelijk was Gerdingen een allodium dat in 965 zou hebben toebehoord aan de Sint-Maartensbasiliek te Luik. Later werd Gerdingen met het gehucht Nieuwstad een Loons leen. Deze heerlijkheid omvatte ook Nieuwstad, een nederzetting die direct buiten de wallen van Bree was gelegen. Ze was al v\xc3\xb3\xc3\xb3r 1241 in handen van de heren van Stein. Andere Heren van Gerdingen en Nieuwstad kwamen uit de families der Merwede (vijftiende eeuw), Rode van Opsinnich (1469), van Werst (1472), Van Eynatten Van Lichtenberg (1554) en Van Schaesbergh (1659 tot de Franse tijd). In de buurt van de kerk van Gerdingen heeft mogelijk hun burcht gestaan._NEWLINE_Gerdingen maakte deel uit van de Vier Crispelen, een ministaatje met Bree als centrum. Het had echter een eigen schepenbank._NEWLINE_Gerdingen behoorde oorspronkelijk tot de Sint-Martinusparochie van Beek, die vrijwel geheel Bree omsloot._NEWLINE_Industrie is er in Gerdingen niet geweest, afgezien van een dakpannen- en steenfabriekje dat in 1833 werd vermeld.\n_START_SECTION_\nNatuur en landschap\n_START_PARAGRAPH_\nGerdingen ligt aan de rand van het Kempens Plateau. De steilrand die de begrenzing hiervan met de Vlakte van Bocholt vormt, toont hier echter slechts een hoogteverschil van enkele meters. Langs het dal van de Genattebeek lagen beemden, welke na 1940 in onbruik raakten, soms beplant werden met populieren maar ook wel terug veranderden in elzenbroekbos of rietland. In 1807 kreeg Gerdingen 308 ha gemeenschappelijk heidegebied toegewezen, en dit werd in de 19e eeuw met naaldhout bebost. Begin 20e eeuw werd dit bos in landbouwgebied omgezet. Tegenwoordig is er veel intensieve veehouderij.'