b'\n_START_ARTICLE_\nHet bal van graaf d\'Orgel\n_START_PARAGRAPH_\nHet bal van graaf d\'Orgel (Frans: Le bal du compte d\'Orgel) is een psychologische roman van de Franse schrijver Raymond Radiguet, verschenen in juli 1924, kort na de dood van de auteur, handelend over een driehoeksverhouding tussen een adellijk echtpaar en een jonge student.\n_START_SECTION_\nIntrige en typering\n_START_PARAGRAPH_\nHet bal van graaf d\'Orgel speelt zich af in Parijs, in 1920, in een periode kort na de Eerste Wereldoorlog waarin de oude adel op zijn retour lijkt te zijn._NEWLINE_De twintigjarige student Fran\xc3\xa7ois de S\xc3\xa9ryeuse leert tijdens een voorstelling van het circus \'Medrano\' via zijn vriend, de diplomaat Paul Robin, gravin Mahaute d\'Orgel en haar man Anne d\'Orgel kennen. Fran\xc3\xa7ois wordt direct aangetrokken door de mooie, trotse, enigszins verstrooide Mahaute. _NEWLINE_Fran\xc3\xa7ois raakt aan de praat met haar man Anne en ze besluiten een grapje uit te halen met de wat zelfingenomen Paul Robin door te doen alsof ze elkaar al lang kennen. Na de voorstelling gaan ze met hun vieren samen dansen. In het decadente nachtleven van Parijs leren Fran\xc3\xa7ois en de Orgels elkaar nader kennen en na afloop nodigt Anne hem uit om een keer bij hen te komen lunchen._NEWLINE_Vanaf het moment dat Fran\xc3\xa7ois bij de Orgels gaat eten ontspint zich een ingewikkeld psychologisch spel, waaruit vooral de leegheid en de decadentie in het leven van de naoorlogse adel aan het licht komt, steeds weer zoekend naar nieuwe sensaties, maar zonder diepgaande gevoelens, zo lijkt het. Fran\xc3\xa7ois raakt helemaal bezeten van Mahaute, maar durft dit niet echt te uiten en hult zich in zijn eigen van-liefde-bezeten wereld. Mahaute flirt steeds openlijker met Fran\xc3\xa7ois, vaak op een wijze waarbij de erotiek steeds nadrukkelijker voelbaar wordt, maar wil haar man verder niet ontrouw worden. Anne blijft alles enkel als een spel zien._NEWLINE_Doorheen het verhaal lopen verder diverse genealogische ontboezemingen over de diverse hoofdpersonen, waarbij met name ook wordt gezinspeeld op de twijfelachtige creoolse afkomst van Mahaute. Na een gesprek over hun afkomst, snuffelend tussen een paar snuisterijen in hun huis, ontdekt Anne dat er tussen Fran\xc3\xa7ois en Mahaute een zekere familiaire verwantschap bestaat. Fran\xc3\xa7ois en Mahaute schrikken hiervan, maar anderzijds lijkt het hen ook weer nader tot elkaar te brengen._NEWLINE_Gaandeweg de roman neemt de verliefdheid tussen Fran\xc3\xa7ois en Mahaute steeds meer toe. Als Mahaute merkt dat Anne, zij het bij wijze van spel, de gevoelens tussen haar en Fran\xc3\xa7ois aanwakkert begrijpt ze daar in eerste instantie niets van. Dit gegeven wordt nog gecompliceerd door de entree van Fran\xc3\xa7ois\' moeder, een jonge weduwe, die moeizaam communiceert met Fran\xc3\xa7ois, maar wel de verliefdheid tussen hem en Mahaute verder aanmoedigt._NEWLINE_Nadat Mahaute en Anne een zomervakantie doorbrengen in Itali\xc3\xab wordt Mahaut zich uiteindelijk bewust hoeveel ze van Fran\xc3\xa7ois is gaan houden. Ze bekent haar verliefdheid aan zijn moeder, die het weer aan Fran\xc3\xa7ois vertelt. Als Mahaute vervolgens Fran\xc3\xa7ois aanspoort zijn vriendschap met Anne te continueren vindt Fran\xc3\xa7ois dat belachelijk en vindt dat ze zich moet uitspreken. De roman eindigt met de verwikkelingen tijdens een door de Orgels georganiseerd bal, waarbij de excentrieke Russische prins Naroumof eerst een hoofdrol opeist, Anne beledigt, maar als deze niet reageert deukt Mahaure zijn hoedje in, raakt wat over haar toeren en valt uiteindelijk flauw. Als iedereen vertrokken is, bekent ze haar liefde voor Fran\xc3\xa7ois, maar deze wuift het weg en neemt haar ontboezeming in feite niet serieus, zoals hij de verliefdheid tussen haar en Fran\xc3\xa7ois doorheen het hele verhaal eigenlijk nooit serieus heeft genomen: "Je bent nog een kind weet je, en je hebt deze idee\xc3\xabn omdat je nooit de juiste opvoeding hebt gehad... Je hebt koorts, morgen zal je hier spijt van hebben". In dit gesprek blijkt in feite ook de diepe angst die Mahaute voortdurend voelt voor Anne. De afloop is uiteindelijk dat zij toch gewoon bij haar man blijft, waarmee de moraal van het verhaal wordt onderstreept: het onvermogen van de personages om elkaar werkelijk te begrijpen.'