b"\n_START_ARTICLE_\nDigitaal sporenonderzoek\n_START_PARAGRAPH_\nDigitaal sporenonderzoek is onderzoek naar digitale sporen en gegevens die op andere wijze niet mogelijk waren om te achterhalen. Digitale sporen worden in Nederland beschouwd als indirect bewijs en zullen dus op zichzelfstaand niet tot een veroordeling leiden.\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nSinds de jaren tachtig is met de opkomst van de computers, laptops, pda's en internet en de verdere digitalisering van alle gegevens behoefte gekomen aan onderzoek naar deze media en het gebruik hiervan bij het plannen en uitvoeren van criminele activiteiten. In begin was dit alleen passief onderzoek, meestal met bij huiszoeking aangetroffen apparatuur, tegenwoordig sporen digitale rechercheurs echter ook actief op internet naar strafbare feiten. Ook dit hoort bij digitaal sporenonderzoek; alles wat vanaf een aansluiting op internet wordt gedaan wordt ergens geregistreerd. Deze gegevens kunnen worden gebruikt om schuld of onschuld aan te tonen en zijn dus net zo van belang als documenten en foto's op papier._NEWLINE_In 1989 is bij het NFI een speciale afdeling opgericht met als doel deze informatie en gegevensdragers te verzamelen, uit te lezen, te documenteren en te interpreteren. Deze afdeling is gespecialiseerd in het uitlezen van alle digitale apparatuur, doch soms komt het voor dat ook deze mensen niet in staat zijn om bepaalde gegevens uit te lezen. In dat geval zal desbetreffende fabrikant verzocht worden om het eigen laboratorium ter beschikking te stellen van het onderzoek en de gegevens (zo mogelijk) uit te lezen.\n_START_SECTION_\nHardware\n_START_PARAGRAPH_\nDe meeste digitale gegevensdragers vallen onder de zogenaamde hardware, een aantal voorbeelden van methoden om gegevens van deze apparatuur af te halen kan men hieronder lezen.\n_START_SECTION_\nDigitale criminaliteit\n_START_PARAGRAPH_\nOok bij het inbreken op bedrijfsnetwerken komt de digitale recherche in actie: zij zal dan proberen uit te zoeken waar de aanval vandaan kwam en of hiertegen actie kan worden ondernomen. De recherche zal proberen om via de provider de logbestanden van de verbinding op te vragen en vervolgens kijken of men uit deze logs de inbreker kan halen. Hoe drukker het netwerk, hoe moeilijker dit wordt. Indien de aanval is ge\xc3\xafsoleerd, zal men proberen om de herkomst te traceren en kijken of dit binnen de jurisdictie valt van de politie in Nederland, of dat men met een buitenlandse aanval te maken heeft. Uiteraard staat het slachtoffer ook dan niet machteloos, want voor het internet bestaan bijna geen grenzen, en binnen de westerse landen bestaat er dan ook een gerede kans dat de dader gepakt wordt. Ook fraude met creditcards wordt gezien als digitale criminaliteit, er wordt immers gebruikgemaakt van een digitale kaart of diens gegevens."