b'\n_START_ARTICLE_\nSaint-L\xc3\xa9onard-de-Noblat\n_START_SECTION_\nGeografie\n_START_PARAGRAPH_\nDe oppervlakte van Saint-L\xc3\xa9onard-de-Noblat bedraagt 55,8\xc2\xa0km\xc2\xb2, de bevolkingsdichtheid is 83,6 inwoners per km\xc2\xb2.\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nSaint-L\xc3\xa9onard-de-Noblat is ontstaan op het plateau tussen de dalen van de Vienne en zijn zijrivier de Tard vanuit de hermitage van Sint Leonardus, volgens de legende petekind van koning Clovis. Hij had van de koning het privilege gekregen gevangen gratie te verlenen. Hij koos voor een teruggetrokken leven als kluizenaar in het bos van Pauvain waar hij als wonderdoener bekend werd. Door Leonardus bevrijde gevangenen kwamen hier het bos ontginnen. Dit bos lag tegenover het adellijke kasteel van Noblat. Terwijl de koning bij het kasteel van Noblat op jacht was, werd hem een zoon geboren en uit dankbaarheid schonk hij zijn petekind hier een stuk grond. Zo werd Leonardus de stichter van de naar hem genoemde stad en na zijn dood de patroon van de gevangen, van vrouwen die moeder wilden worden en van de stad, die uitgroeide rondom het graf van Leonardus. Boven zijn graf in de kapittelkerk hangen als attributen van Leonardus boeien. Het heet dat steriele vrouwen vruchtbaar konden worden als zij deze keten aanraakte. In 1358 werd de broederschap van St. L\xc3\xa9onard opgericht, en deze onderhoudt nog altijd actief de tradities rond de verering van de heilige. Zijn feest is 6 november._NEWLINE_Leonardus trok veel pelgrims aan en zo werd Saint-L\xc3\xa9onard al snel een verplichte etappe op de St.Jacobsroute door de Limousin. In zijn 12e-eeuwse pelgrimsgids noemde Aimery Picaud tussen V\xc3\xa9zelay en P\xc3\xa9rigueux maar \xc3\xa9\xc3\xa9n plaats: Saint-L\xc3\xa9onard. Dit leverde veel rijke giften op._NEWLINE_De stad was vanouds een stad van boeren, handwerklieden en handelaren. In latere eeuwen kreeg de stad leerlooierijen en schoenfabrieken en vanaf 1823 vestigden zich er enige porseleinfabrieken.'