b'\n_START_ARTICLE_\nJohn Hiatt\n_START_SECTION_\nBeginjaren\n_START_PARAGRAPH_\nJohn Hiatt speelde op jonge leeftijd in enkele garagebands, waarvan  The White Ducks het bekendste was. Met die band heeft hij het album In Season opgenomen. Hij werd vooral be\xc3\xafnvloed door Bob Dylan en the Rolling Stones. Op zijn achttiende verhuisde hij naar Nashville, waar hij een baan kreeg als songschrijver. _NEWLINE_In 1973 sloot hij een platencontract met Epic Records en verscheen zijn eerste single We make spirit. In 1974 bracht hij zijn eerste album uit, getiteld  Hangin\xe2\x80\x99 round the observatory, gevolgd door Overcoats in 1975. Beide platen waren geen succes en de platenmaatschappij ontbond zijn contract. _NEWLINE_In 1978 kreeg John Hiatt een platencontract bij MCA. Zijn eerste album voor dat label was Slug Line, dat is be\xc3\xafnvloed door Britse new wave artiesten zoals Elvis Costello, Joe Jackson en Graham Parker. In 1982  verscheen zijn album \xe2\x80\x9cAll of a sudden\xe2\x80\x9d, dat geproduceerd werd door Tony Visconti (o.a.producer van  David Bowie en T-Rex). In die tijd had hij alcoholproblemen en pleegde zijn tweede vrouw zelfmoord. In 1986 hertrouwde hij en kreeg hij een nieuw platencontract.\n_START_SECTION_\nSuccesvolle jaren\n_START_PARAGRAPH_\nBij zijn nieuwe platenlabel A&M bracht hij in 1987 het album "Bring the family" uit., met een mengeling van rock \xe2\x80\x99n roll, country, blues en folk. Op die plaat, waarop ook zijn bekendste single Have a little faith in me staat, wordt hij begeleid door Ry Cooder (gitaar), Nick Lowe (basgitaar) en Jim Keltner (drumstel). Dit was zijn eerste album dat de Billboard hitlijst behaalde.  Het volgende album \xe2\x80\x9cSlow Turning \xe2\x80\x9c nam hij op met  The Goners, die onder leiding stonden van slidegitarist  en cajun muzikant Sonny Landreth. Dat album is geproduceerd door Glyn Johns, die ook albums heeft geproduceerd van Led Zeppelin, Rolling Stones, The Who, Eric Clapton en veel anderen. Bernie Leadon  (ex- Eagles) speelde mee als gastgitarist. _NEWLINE_Na een succesvolle tournee in de Verenigde Staten en Europa en verscheen er een compilatie van zijn werk, genaamd Y\xe2\x80\x99all caught? The ones that got away 1979-1985. In 1990 kwam het succesvolle album Stolen moments uit. Op die plaat, die werd geproduceerd door Glyn Johns, wordt hij begeleid door een aantal sessiemuzikanten. Voor het nummer "Bring back your love to me", dat van dit album afkomstig is, kreeg hij in 1991 een Country Music Award.\n_START_SECTION_\nVanaf 1991\n_START_PARAGRAPH_\nIn 1991 werkte John Hiatt opnieuw samen met Ry Cooder, Nick Lowe en Jim Keltner in een band die ze Little Village noemden, maar die samenwerking was niet zo succesvol  wegens botsende ego\xe2\x80\x99s. In 1993 werd een album uitgebracht met covers van zijn songs, onder de titel Love get strange: the songs of John Hiatt. Dit album werd gevolgd door de verzamelalbums Rollin\xe2\x80\x99 into Memphis: Songs of John Hiatt (2000) en It\'ll Come To You...The Songs of John Hiatt (2003)._NEWLINE_In 1994 nam John Hiatt zijn eerste livealbum op, Hiatt comes alive at Budokan, waarop vooral nummers staan van de albums Bring the family, Slow turning en Stolen moments. Voor het album Walk on ontving hij een Grammy-nominatie. In 1998 koos het tijdschrift Rolling Stone hem tot zanger en componist van het jaar. _NEWLINE_In 2000 volgde het album Crossin\xe2\x80\x99 muddy waters met veel invloed van bluegrass-muziek. Op het volgende album \xe2\x80\x9cMaster of disaster\xe2\x80\x9d (2005) werd o.a. meegespeeld door enkele leden van de blues rock band The North Mississippi Allstars. In 2007 kreeg hij een ster in de Music City Walk of Fame in Nashville. In 2012 verscheen het album Mystic Pinball, opgevolgd door Terms of my surrender (2014) dat grotendeels akoestisch is gespeeld. In 2018 volgde  The Eclipse sessions, dat in vier dagen is opgenomen met Patrick O\xe2\x80\x99Hearn (bas) en Kenneth Blevins (drums). Het album is genoemd naar de zonsverduistering die in die periode plaatsvond.\n_START_SECTION_\nCovers\n_START_PARAGRAPH_\nEen groot aantal artiesten heeft nummers van John Hiatt gecoverd, waaronder: Aaron Neville, Albert Lee, B.B. King, Bob Dylan, Bob Seger, Dave Edmunds, Emmylou Harris, Eric Clapton, Iggy Pop, Jeff Healey, Joan Baez, Joe Cocker, Linda Ronstadt, Nick Lowe, Paula Abdul, Rosanne Cash, Ry Cooder, Steve Earle, The Nitty Gritty Dirt Band, Three Dog Night, Willie Nelson en Willy DeVille. Ilse DeLange heeft het album Dear John uitgebracht met negen songs van John Hiatt.'