b'\n_START_ARTICLE_\nPurperstuithoningzuiger\n_START_SECTION_\nKenmerken\n_START_PARAGRAPH_\nDe purperstuithoningzuiger is ongeveer 10 cm lang en weegt 7 tot 11 gram. Hij heeft een dunne naar beneden gebogen snavel en een buisvormige tong met een borstelvormig uiteinde om nectar meer op te zuigen. Mannetje en vrouwtje zijn onderling verschillend._NEWLINE_Het mannetje van de purperstuithoningzuiger is van boven donker kastanjebruin met een blauw-groene glans. De kopkap is glanzend groen en ook op de schouder komt dit glanzende groen terug. Op de keel zit een violetkleurige vlek, ook weer met een metaalglans, met daaronder op de borst een brede kastanjekleurige rand. Daaronder op de borst en de buik is het mannetje citroengeel. De stuit en bovenstaartdekveren zijn ook weer violetkleurig ("purper", van daar de naam)._NEWLINE_Het vrouwtje is niet opvallend gekleurd. Zij is bruin van boven, heeft een smalle lichte wenkbrauwstreep en een donkere oogstreep. Zij heeft een duidelijke gele vlek op de buik die naar de flanken en de keel toe weer tot vuilwit verbleekt. De bovendelen zijn relatief donker; hiermee onderscheidt ze zich van andere honingzuigervrouwtjes.\n_START_SECTION_\nLeefwijze\n_START_PARAGRAPH_\nZoals andere honingzuigers voeden ze zich hoofdzakelijk op nectar, hoewel ze ook op insecten foerageren, vooral als ze jongen hebben. Ze hebben een snelle, directe vlucht en kunnen net als een kolibrie in de lucht op \xc3\xa9\xc3\xa9n plek blijven fladderen om nectar uit een bloem te halen. Meestal strijken ze onder aan de bloem neer om bij de nectar de komen.\n_START_SECTION_\nGedrag\n_START_PARAGRAPH_\nDe purperstuithoningzuiger broedt het hele jaar door en kan twee broedsels grootbrengen. Het nest bestaat uit fijne plantenvezels, spinnenwebben en is aan de buitenkant bedekt met korstmossen, stukjes schors en zaadpluis. Het nest wordt gebouwd door het vrouwtje, waarbij het mannetje haar soms al vliegend vergezelt. Soms wordt het nest gebouwd dicht bij woningen, onder open portieken.'