b'\n_START_ARTICLE_\nKees Boeke (pedagoog)\n_START_PARAGRAPH_\nCornelis (Kees) Boeke (Alkmaar, 25 september 1884 \xe2\x80\x93 Amsterdam, 3 juli 1966) was een Nederlandse pedagoog. In 1926 stichtte hij een school, de Werkplaats Kindergemeenschap (WP) te Bilthoven. Daarin bracht hij zijn eigen onderwijsvisie tot ontwikkeling, die onder meer inhield dat hij de scholieren en docenten gezamenlijk liet deelnemen aan het algehele gebeuren op school.\n_START_SECTION_\nLid van de Nederlandse Christelijke Studenten Vereniging\n_START_PARAGRAPH_\nBoeke groeide op in een Nederlands Hervormd gezin. Zijn vader, uit een   doopsgezinde familie, was directeur van de HBS te Alkmaar. Boeke studeerde aan de Technische Hogeschool in Delft. _NEWLINE_Tijdens zijn studie was hij lid van de in 1896 opgerichte Nederlandse Christen Studenten Vereniging (NCSV). De NCSV was in de jaren negentig van de negentiende eeuw een eerste stap van de jeugd uit de gegoede stand zich op idealistische gronden aaneen te sluiten. Boeke was niet alleen lid, maar werd voorzitter van het bestuur van de plaatselijke afdeling. _NEWLINE_Na de studie aan de Technische Hogeschool verhuisde hij naar Engeland waar hij kennis maakte met aanhangers van de religie der Quakers. Hij huwde Beatrice Cadbury, dochter van de schatrijke chocoladefabrikant en Quaker. In 1918 keerde hij naar Nederland terug.\n_START_SECTION_\nAngst voor revolutie en oorlog\n_START_PARAGRAPH_\nNa terugkeer in Nederland ontstond bij Boeke angst voor het optreden van de politiek ge\xc3\xafnteresseerde arbeidersjeugd. Onder hen was omstreeks 1920 een streven ontstaan naar een radicale maatschappelijke vernieuwing. De in de laatste oorlogsjaren opgedane ervaringen: het gebrek en de nood in de arbeidersgezinnen, het bloedvergieten zonder einde en zonder zin op een niet meer voorstelbare schaal aan gene zijde van de landsgrenzen hadden een diepe indruk nagelaten. Onder deze jeugdigen was een sterke sympathie ontstaan voor de Sovjet-Unie, die was ontstaan na de Russische Revolutie in 1917. Boeke, die een samenhangende levens- en maatschappijopvatting had en gevoelig was voor oosterse wijsheid, theosofie, antroposofie, mystiek en een op het christendom ge\xc3\xafnspireerde religie, was bang geworden dat het optreden van de politiek ge\xc3\xafnteresseerde arbeidersjeugd zou leiden tot een revolutie en weer een oorlog._NEWLINE_In 1921 gaven Kees en Beatrice Boeke-Cadbury gastvrijheid aan een internationale conferentie voor de vrede. Bij die gelegenheid werd War Resisters\' International opgericht. Bij velen bekend vanwege het symbool van het gebroken geweer.\n_START_SECTION_\nRespect voor een ieders eigen mening\n_START_PARAGRAPH_\nBoeke liet in Bilthoven aan de Werkplaats Kindergemeenschap (WP), waarvoor de architect Frants R\xc3\xb6ntgen eind jaren twintig een nieuw en bijzonder gebouw had ontworpen, de jeugdigen deelnemen aan het algehele gebeuren op school._NEWLINE_Er werden taken en werkzaamheden verricht zoals onderhoud aan het gebouw, van de materialen en de gereedschappen, van het meubilair, van de instrumenten, van de leermiddelen. Er werd schoongemaakt en opgeruimd. Er werd gekookt en afgewassen. Er werd gecontroleerd of taken en werkzaamheden waren uitgevoerd en of afspraken en verplichtingen waren nagekomen. Er werd in de maandelijks gehouden "Bespreking" beslissingen genomen, waarbij niet bij meerderheid- maar bij volledige overeenstemming van stemmen besloten werd. _NEWLINE_In de maandelijks gehouden "Werkverdeeling" werden de uit te voeren taken en werkzaamheden verdeeld waarbij gekozen kon worden uit: De Centrale Leiding, Schoonmaken en opruimen, De Bespreking, De maaltijd, De Bij (het periodiek op school) en Diversen. De leerlingen werden aangeduid als "werkers", de leerkrachten als "medewerkers"._NEWLINE_Als voorbeeld voor het "gemeenschapsleven" van deze "groote familiekring" stond het leven in "het goede gezin". _NEWLINE_Boeke had zich laten inspireren door de hoogleraar godgeleerdheid Jacobus Johannes van der Leeuw. Van der Leeuw had toen hij rechten studeerde de "Practisch-Idealisten Associatie" (PIA) uit Londen in Nederland ge\xc3\xafntroduceerd wat de tweede stap was van de jeugd uit de gegoede stand zich op idealistische gronden aaneen te sluiten. Vele leden van PIA kwamen uit de zeer gegoede kringen. De vader van Van der Leeuw was financieel ge\xc3\xafnteresseerd bij de Van Nelle fabrieken. Een ander lid was de neef en enige erfgenaam van een miljonair, die lucifersfabrieken bezat, en weer een ander was directeur van de glasfabriek in Leerdam. Binnen de organisatie van de PIA waren er alleen leiders en medewerkers. De plaatselijke leiders vertegenwoordigden hun afdeling in de raad der leiders, die door de Algemene Leider kon worden bijeen geroepen. In zijn proefschrift Historisch-Idealistische Politiek (1920) had Van der Leeuw gewezen op het belang van het leven in groepsverband om te komen tot een algehele sfeer van broederschap. Hij stelde dat uit het verloop van de geschiedenis aangenomen mocht worden de komst van een "gemeenschapsordening" met een algehele sfeer van broederschap. Gekomen moest worden tot "groepsverbanden" op alle terreinen van het maatschappelijk leven: in het huwelijk, het wonen, de inrichting van woonplaatsen, op economisch gebied, op de gebieden van religie, kunst, wetenschap, opvoeding enzovoort. Op al deze terreinen moest steeds de "beste" aangewezen worden als hoofd, die steeds weer de "beste" aanwijst voor het bestuur van grotere gemeenschappen, zodat er een trapsgewijze opklimming plaatsvindt tot het hoofd van de gehele gemeenschap totdat dit dan samengesteld is uit de "waarlijk besten". Hij verwachtte dat alleen zo "de geweldrevolutie" voorkomen kon worden.'