b"\n_START_ARTICLE_\nPaleis Lascaris\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nHet paleis werd in de eerste helft van de 17e en in de 18e eeuw gebouwd en was tot 1802 eigendom van de familie Ventimiglia-Lascaris. Het raakte aan het begin van de 20e eeuw in verval en werd in 1942 door de gemeente Nice gekocht. Die besloot er een museum voor kunst en regionale volkstradities in te vestigen. Sinds 15 februari 1946 staat het op de lijst van historische monumenten. De renovatiewerkzaamheden begonnen in 1963 en waren in 1970 voltooid, het jaar waarin het museum voor het publiek geopend werd. In 2001 werd de collectie muziekinstrumenten van de stad Nice overgebracht van het Mus\xc3\xa9e Mass\xc3\xa9na naar het Palais Lascaris, om daar een museum van muziekinstrumenten op te richten. In 2011 werd de doorlopende expositie van oude muziekinstrumenten uiteindelijk geopend voor het publiek.\n_START_SECTION_\nBijzonderheden\n_START_PARAGRAPH_\nHet geheel in de oude stedelijke omgeving opgenomen en in barokke stijl opgetrokken paleis, heeft een weelderige voorgevel waarop de ramen en de wit-marmeren balkons met balusters goed uitkomen. Meteen bij binnenkomst is de hal met kruisgewelven, die versierd zijn met in sterke kleuren uitgevoerde motieven. Via een monumentale trap die uitkomt op met standbeelden gedecoreerde bogengalerijen worden de zalen op de eerste verdieping bereikt die gebruikt worden voor tijdelijke exposities. Op de tweede etage bevindt zich de zogenaamde adellijke etage met vertrekken vol pracht en praal, zijn de originele plafondschilderingen nog te zien. Deze fresco's zijn in het midden van de 17e eeuw aangebracht. De standbeelden en rocailles zijn in de 18e eeuw aan de salons toegevoegd."