b'\n_START_ARTICLE_\nTweerichtingsvoertuig\n_START_PARAGRAPH_\nEen tweerichtingsvoertuig of tweerichtingvoertuig is een voertuig dat met hetzelfde gemak zowel voor- als achteruit kan rijden. Dit komt vooral voor bij voertuigen die op rails rijden. Aan beide kanten van het voertuig is een plaats om het voertuig te besturen en deze voertuigen hebben aan beide zijden deuren.\n_START_SECTION_\nOpenbaar vervoer\n_START_PARAGRAPH_\nOp rails rijdende tweerichtingvoertuigen kunnen na aankomst bij het eindpunt direct terugrijden. Is er dubbelspoor, dan is een overloopwissel voldoende om op het andere spoor te komen. Een eenrichtingsvoertuig heeft altijd een keerlus, keerdriehoek of draaischijf nodig._NEWLINE_Een tramspoor waarop met tweerichtingtrams wordt gereden, heeft daarom vaak veel van deze overloopwissels, waardoor trams bij stremmingen veel makkelijker weer terug kunnen rijden. Een ander voordeel van tweerichtingtrams is dat er aan weerszijden deuren zijn, zodat er ook gebruik kan worden gemaakt van eilandperrons. Een nadeel van de tweerichtingtram is wel dat hij minder zitplaatsen heeft dan een eenrichtingtram (vanwege de dubbele hoeveelheid deuren). _NEWLINE_De voorgaande beschouwingen gelden uiteraard eveneens voor treinstellen op hoofdspoorwegen. Ook daar is op diverse plaatsen in overloopwissels voorzien, naast de mogelijkheden van rangeerterreinen.\n_START_SECTION_\nZitplaatsen\n_START_PARAGRAPH_\nReizigers zitten vaak liever in de rijrichting._NEWLINE_Oudere tweerichtingtrams hebben vaak banken die kunnen worden gekeerd. Om de vaste horizontale zitting kan de rugleuning naar de andere kant worden geklapt, wat meestal bij het eindpunt door de conducteur wordt gedaan. Daardoor kunnen de reizigers \xe2\x80\x93 zoals in eenrichtingrijtuigen \xe2\x80\x93 altijd in de rijrichting zitten._NEWLINE_Modern trammaterieel is meestal uitgerust met vaste zitplaatsen en hetzelfde geldt voor treinen. Hier is het dus onvermijdelijk dat de helft van de reizigers achteruit rijdt. Vanouds staan de zitplaatsen in vis-\xc3\xa0-visopstelling (met middengang of zijgang), zodat de reizigers elkaar aankijken. Bij moderne treinen kiest men voor de coach-opstelling (steeds met middengang), waarbij de reizigers tegen de rugleuning van een ander kijken, maar meestal zijn er ook enkele vis-\xc3\xa0-visplaatsen, wat gewaardeerd wordt door reizigers die in gezelschap van anderen reizen.'