b'\n_START_ARTICLE_\nKwartierstaat\n_START_PARAGRAPH_\nIn de genealogie is een kwartierstaat een opstelling van de kwartierdragers of probanden (degenen van wie men uitgaat) met alle directe voorouders in mannelijke en vrouwelijke lijn. Per generatie verdubbelt het aantal personen._NEWLINE_Een kwartierstaat lijkt een beetje op een omgedraaid parenteel._NEWLINE_De naam is afgeleid van de vier kwartieren van een wapenschild, waarin men dan de wapens van de vier grootouders plaatste._NEWLINE_Wat veel mensen leuk vinden aan kwartierstaatonderzoek, is dat men allerlei familienamen tegenkomt, die uit grote delen van je eigen land of daarbuiten kunnen komen. Dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld een stamreeks, die in principe beperkt is tot de eigen familienaam.\n_START_SECTION_\nDe nummering van de kwartierstaat\n_START_PARAGRAPH_\nPersonen in een kwartierstaat worden meestal genummerd volgens het Kekul\xc3\xa9-systeem (naar Stephan Kekul\xc3\xa9 von Stradonitz). De persoon van wie men uitgaat is de probandus (m.) of probanda (v.) (Latijn), in het Nederlands proband(en) of kwartierdrager(s) genaamd, krijgt/krijgen nummer 1. De vader krijgt nummer 2, moeder nummer 3, de vader van de vader nummer 4, etc. Het nummer van een vader van een persoon is af te leiden door het nummer van de persoon met 2 te vermenigvuldigen. Het nummer van de moeder is 1 hoger dan het nummer van de vader. Met uitzondering van de probandus heeft iedere man een even nummer (twee keer zo veel als het nummer van zijn kind), terwijl iedere vrouw een oneven nummer heeft, namelijk dat van haar man + 1.\n_START_SECTION_\nBoomvorm\n_START_PARAGRAPH_\nEen kwartierstaat is een voorbeeld van een binaire boom, waarbij de probandus de stam vormt. In principe is er \xc3\xa9\xc3\xa9n probandus, maar soms worden alle broers en zussen (die immers dezelfde voorouders hebben) vermeld. Een kwartierstaat wordt meestal in een tekst weergegeven. Hieronder staat een grafisch overzicht.\n_START_SECTION_\nGegevens\n_START_PARAGRAPH_\nPer voorouder wordt het kwartiernummer weergegeven. De partner wordt apart weergegeven, want deze heeft een eigen kwartiernummer._NEWLINE_Deze gegevens worden zo veel mogelijk als een doorlopende zin weergegeven, bijvoorbeeld:_NEWLINE__NEWLINE_2. A, geboren 1 januari 1900 te B, trouwt 1 januari 1920 te C met 3._NEWLINE__NEWLINE_3. D, geboren 1 januari 1901 te E._NEWLINE__NEWLINE_Soms volgt daaronder een lijst met kinderen en hun geboortegegevens._NEWLINE__NEWLINE_Naast de genoemde basisgegevens kunnen extra gegevens worden vermeld zoals religie, beroep, bezittingen, eventuele wetsovertredingen en diverse anekdotes.\n_START_SECTION_\nKwartierherhaling en -verlies\n_START_PARAGRAPH_\nIn elke kwartierstaat zal uiteindelijk kwartierherhaling en kwartierverlies optreden._NEWLINE_Kwartierherhaling betekent dat dezelfde voorouder meermalen voorkomt. Dat zal al snel optreden als de voorouders in een klein geografisch gebied woonden. Gaat men veel generaties terug, dan is dit verschijnsel onvermijdelijk. Zou dat niet het geval zijn, dan zou men dertig generaties geleden meer voorouders hebben dan er toentertijd mensen op aarde leefden._NEWLINE_Kwartierverlies treedt op wanneer een voorouder niet bekend is._NEWLINE_Op den duur zal ieder onderzoek stoppen doordat iemands ouders niet bekend zijn.\n_START_SECTION_\nWetenswaardig\n_START_PARAGRAPH_\nVoor de admissie tot de Duitse Orde waren oorspronkelijk vier vaderlijke en vier moederlijke adellijke kwartieren vereist. Op initiatief van de grootmeester Johann Caspar von Ampringen werd door het Grootkapittel in 1671 besloten dat de Ridders van de Duitse Orde 16 adellijke kwartieren moesten voorleggen om opgenomen te worden in deze orde. De afbeelding toont de kwartierstaat van Landcommandeur Damiaan Hugo vrijheer von Sch\xc3\xb6nborn, geprofest op 17 januari 1699 in de Landcommanderij van Alden Biesen.\n_START_SECTION_\nDe kwartierstaat in het adels- en ordenrecht\n_START_PARAGRAPH_\nHet begrip kwartierstaat is voortgekomen uit de in sommige landen gebruikelijke heraldische techniek van het kwartileren van het wapenschild. Een wapenschild laat dan na enige generaties vier of meer kwartieren zien._NEWLINE_De gesloten kaste van de edelen accepteerde liever geen ridders of huwelijkspartners met een ouder of grootouder die niet van adel was. Een edelman poogde daarom met de kwartierstaat aan te tonen dat al zijn grootouders of zelfs overgrootouders gerechtigd waren om een wapen te voeren. _NEWLINE_In deze zin duidt de kwartierstaat ook de vaak fraai versierde stambomen met wapenschilden aan die genealogen en heraldici voor de adel tekenen. De adel liet met adelproeven vaststellen of kandidaten voor functies en zelfs opleidingen wel van adel waren. _NEWLINE_Een aantal ridderorden eist nog steeds dat de ridders of dames vier, acht, zestien of zelfs twee\xc3\xabndertig adellijke kwartieren kunnen tonen. Twee hoge orden, de Orde van het Gulden Vlies en de Orde van de Kousenband doen dat niet. De keuze van vliesridders viel altijd op edelen en de ridders van de Kousenband verwerven adeldom door hun benoeming._NEWLINE_Bij acht kwartieren spreekt men in Duitsland van "Stiftadel" omdat dames met acht adellijke overgrootouders in adellijke stiften mochten intreden. Toch waren er stiften die hogere of meer specifieke eisen stelden, bijvoorbeeld over de Duitse herkomst van de voorouders, hun rang binnen de adel en hun godsdienst._NEWLINE_Ook voor functies in bepaalde hofhoudingen (het Weense hof was bijzonder streng) waren dergelijke kwartierstaten onontbeerlijk.'