b'\n_START_ARTICLE_\nAarnout Loudon\n_START_SECTION_\nDe oorlog\n_START_PARAGRAPH_\nTijdens de oorlog zit Loudon in diverse jappenkampen, waaronder Tjideng. Hij mag meenemen wat hij zelf kan dragen. Zijn moeder laat hem een bronzen paard meenemen als aandenken aan zijn vader, Hugo Loudon (1908-1944). Zijn vader overleeft de oorlog niet, maar Loudon heeft nog steeds zijn vaders paard._NEWLINE_In 2006 zit Loudon in het Comit\xc3\xa9 dat de eerste Nederlandse Veteranendag in Den Haag organiseert. Na 2007 draagt hij het voorzitterschap over aan Boele Staal.\n_START_SECTION_\nNa de oorlog\n_START_PARAGRAPH_\nNa zijn studie rechten aan de Rijksuniversiteit Utrecht en het vervullen van zijn dienstplicht bij de Artillerie en de Gele Rijders trouwt Loudon in 1962 met Thalita Boon (1939). Ze krijgen twee zonen. Hij is enthousiast ruiter, hij rijdt cross-country, Concours hippiques, doet veel aan dressuur, en komt in het Nederlands jeugdteam. Later rijdt hij vossenjachten en komt in het bestuur van de Nederlandse Jacht Vereeniging (KNJV)._NEWLINE_Loudon werkt van 1964 tot 1969 bij de Bank Mees & Hope en van 1969 tot 1994 bij het Akzo-concern. In 1982 wordt hij voorzitter van de raad van bestuur. Bij AkzoNobel werd Loudon opgevolgd door Kees van Lede. Loudon is tevens bestuurder van het VNO, waar zijn opvolger bij Akzo overigens de voorzitter was in de jaren tachtig._NEWLINE_Na zijn pensionering is hij van 1995-1999 Eerste Kamerlid voor de VVD. Als zodanig is hij woordvoerder economische zaken en milieu. Verder bekleedde hij nog diverse commissariaten. Hij is commissaris geweest bij Royal Dutch Shell, lid raad van advies van Duitse verzekeringsreus Allianz, vicevoorzitter van Vereniging Rembrandt. Hij stopte vanwege de Code-Tabaksblat, als president-commissaris van ABN Amro en Akzo Nobel. Ook is hij adviseur van The Conference Board in New York, een internationale denktank. In juni 2008 eindigt zijn laatste commissariaat, bij het Concertgebouw.'