b'\n_START_ARTICLE_\nPiero Taruffi\n_START_PARAGRAPH_\nPiero Taruffi (Rome, 12 oktober 1906 - aldaar, 12 januari 1988) was een auto- en motorcoureur uit Itali\xc3\xab. Hij nam tussen 1950 en 1956 deel aan 19 Grands Prix Formule 1 voor de teams Alfa Romeo, Ferrari, Mercedes-Benz, Maserati en Vanwall en scoorde hierin 1 overwinning (de Grand Prix van Zwitserland in 1952), 1 snelste ronde (diezelfde Grand Prix), 5 podia en 41 WK-punten._NEWLINE_Taruffi begon zijn carri\xc3\xa8re echter als motorcoureur. Rond 1928 had hij al naam gemaakt door wedstrijden te winnen met een Norton.\n_START_SECTION_\nOPRA-CNA Rondine\n_START_PARAGRAPH_\nRond 1929 werd Piero Taruffi als testrijder aangetrokken door graaf Luigi Bonmartini. Die had Piero Remor en Carlo Giannini ondersteund bij het ontwikkelen van de OPRA 500cc wegracemotorfiets. Toen de OPRA haar eerste race reed, de Grand Prix van Rome, werd ze bestuurd door een nog bekendere coureur, Umberto Faraglia. De OPRA ging korte tijd aan de leiding van de race, maar de motor werd opgeblazen. Taruffi, teleurgesteld omdat hij gepasseerd was als coureur, won die race met zijn Norton. Waarschijnlijk ging Taruffi daarna weer op eigen gelegenheid verder als coureur. In 1932 werd hij Europees 500cc kampioen met een Norton. Toen de OPRA, die inmiddels "CNA Rondine" heette, rond 1934 racerijp werd geacht werd hij opnieuw gecontracteerd. Taruffi en Amilcare Rossetti reden de machines in de prestigieuze Grand Prix van Tripoli. Ze werden eerste en tweede na een hard gevecht tegen Omobono Tenni met de Moto Guzzi Bicilindrica 500. Ook in Pescara won Piero Taruffi, maar in Monza werden drie machines ingeschreven waarvan alleen Carlo Fumigiali de finish haalde. Zijn machine was tegen het einde van de wedstrijd behoorlijk kreupel, want hij had de snelste ronde gereden maar viel toch terug naar de vijfde plaats. Taruffi reed nog een record van 244,6 km/h met de machine, die toen al voorzien was van een soort dolfijnstroomlijn, maar daarna werd er nooit meer iets van de Rondine gehoord.'