b'\n_START_ARTICLE_\nResolutie ES-10/19 Algemene Vergadering Verenigde Naties\n_START_SECTION_\nStandpunten\n_START_PARAGRAPH_\nEerder had Egypte een gelijkaardige resolutie ingediend in de VN-Veiligheidsraad, waar deze resolutie met veertien stemmen voor en het veto van de Verenigde Staten was verworpen._NEWLINE_Deze resolutie werd ingediend door Jemen, als voorzitter van de Arabische Groep van VN-landen, en Turkije, in zijn hoedanigheid als voorzitter van de Organisatie voor Islamitische Samenwerking (OIC). Zij vonden de Amerikaanse beslissing om Jeruzalem te erkennen als hoofdstad van Isra\xc3\xabl een schending van de rechten van de Palestijnen, alsook die van alle christenen en moslims. Ook was het een ernstige schending van het Handvest van de Verenigde Naties en een bedreiging voor de internationale vrede en veiligheid. Verder kwam de beoogde tweestatenoplossing erdoor in gevaar en werd nieuw geweld in de hand gewerkt._NEWLINE_Van de 172 landen die aanwezig waren bij de stemming, stemden er 128 voor (ca. 75%) en 9 tegen met 35 onthoudingen. Naast de VS en Isra\xc3\xabl waren Guatemala, Honduras, de Marshalleilanden, Micronesi\xc3\xab, Nauru, Palau en Togo de landen die tegen stemden \xe2\x88\x92 veelal kleine landen die in grote mate afhankelijk waren van Amerikaanse ontwikkelingshulp. Belgi\xc3\xab en Nederland stemden net als alle andere West-Europese landen voor. Landen waaronder Argentini\xc3\xab, Australi\xc3\xab, Canada, Hongarije, Kroati\xc3\xab, Mexico, Letland, Polen, Roemeni\xc3\xab en Tsjechi\xc3\xab onthielden zich. 21 landen waren afwezig gebleven bij de stemming; dit waren onder meer de Centraal-Afrikaanse Republiek, Congo, El Salvador, Georgi\xc3\xab, Kenia, Myanmar, Oekra\xc3\xafne en Zambia. De VS beschouwde hen als landen die achter het Amerikaanse standpunt stonden._NEWLINE_De landen die voor stemden vonden dat de internationale consensus zoals die was vastgelegd in resolutie 478 van de VN-Veiligheidsraad uit 1980 moest worden gerespecteerd tot er een finale status van Jeruzalem was onderhandeld. Verschillenden landen die zich hadden onthouden verklaarden dat deze resolutie het vredesproces niet vooruit zou helpen._NEWLINE_Enkele dagen voordien had de Amerikaanse president Donald Trump ermee gedreigd financi\xc3\xable hulp aan landen die voor de resolutie \xe2\x80\x93 en dus tegen de VS \xe2\x80\x93 stemden stop te zetten. Voorafgaand aan de stemming herhaalde de Amerikaanse VN-ambassadeur Nikki Haley dat dreigement. Ze zei ook dat haar land het recht had om zelf te bepalen waar het ambassades opende, en beschouwde deze resolutie als een aanval op de soevereiniteit van de VS. Reeds in 1995 had de VS een wet die oplegde dat de ambassade in Isra\xc3\xabl zich in Jeruzalem moest bevinden. Een verhuizing werd telkenmale uitgesteld om het vredesproces niet te blokkeren. Ze stelde ook de grote bijdrage van de VS aan een organisatie die zo weinig respect voor het land opbracht in vraag._NEWLINE_De Isra\xc3\xablische vertegenwoordiger Danny Danon zei dat de Palestijnen en de VN zelf het vredesproces tegenhielden, en telkens weer zijn land aanvielen met anti-Isra\xc3\xablische resoluties. Jeruzalem was de hoofdstad van Isra\xc3\xabl, en deze resolutie was niet meer dan een afleiding.'