b"\n_START_ARTICLE_\nThe Miller's Tale\n_START_PARAGRAPH_\nThe Miller's Tale (Middelengels: The Milleres Tale) is het tweede verhaal uit The Canterbury Tales van Geoffrey Chaucer. Het wordt verteld door de 'Miller' (molenaar) als reactie op The Knight's Tale, waar de pelgrims zonet naar geluisterd hebben. Eigenlijk is het aan de 'Monk' (monnik) om het volgende verhaal te vertellen, maar daar steekt de 'Miller' een stokje voor. Zijn verhaal gaat over een jaloerse, oude timmerman, die getrouwd is met een mooie, jonge vrouw. De timmerman wordt voor de gek gehouden door haar jonge aanbidder, die op zijn beurt te maken krijgt met een boze rivaal. The Miller's Tale wordt beschouwd als het liederlijkste van The Canterbury Tales._NEWLINE_Het is een satirische fabliau. Mogelijk is het bedoeld als een parodie op The Knight's Tale dat over de hoofse liefde gaat.\n_START_SECTION_\nDatering\n_START_PARAGRAPH_\nDe precieze datum waarop Chaucer The Miller's Tale schreef is niet bekend, maar zijn dichterlijke vaardigheid had toen al wel een hoogtepunt bereikt. Chaucer schreef dit verhaal bovendien nadat hij besloten had een raamvertelling samen te stellen. The Miller's Tale is specifiek geschreven om The Knight's Tale op te volgen en om gekoppeld te worden aan The Reeve's Tale. Chaucer wist toen ook al hoe hij de verhalen in volgorde kon zetten, namelijk door de pelgrims onderling met elkaar te laten communiceren en door contrasterende of parallelle verhalen naast elkaar te plaatsen._NEWLINE_ Daardoor nemen veel academici aan dat Chaucer The Miller's Tale in de latere jaren van zijn werk aan The Canterbury Tales schreef.\n_START_SECTION_\nThe Miller's Prologue\n_START_PARAGRAPH_\nNadat iedereen tot de conclusie is gekomen dat het verhaal van de 'Knight' zeer hoogstaand is en waard om onthouden te worden, vraagt Harry Bailly, de 'Host', aan de 'Monk' om deze prestatie te evenaren met zijn verhaal. Hij wordt echter onderbroken door de dronken 'Miller', Robyn, die nog nauwelijks op zijn paard kan zitten. De 'Miller' beweert dat hij een verhaal kent, dat het verhaal van de 'Knight' kan 'vergelden'. Ondanks de beste inspanningen van de 'Host', blijft de 'Miller' volhouden dat hij zijn verhaal wil vertellen en hij dreigt ermee anders het gezelschap te verlaten. Pelgrim Chaucer verontschuldigt zich alvast voor de woorden die hij hier nu moet herhalen. Hij dringt er bij de lezer op aan om, indien die snel geschokt is, de bladzijde om te draaien en een ander verhaal te lezen. De 'Miller', de 'Reeve' en anderen zijn immers boerenpummels en hun verhalen zijn ronduit schunnig.\n_START_SECTION_\nGenre\n_START_PARAGRAPH_\nThe Miller's Tale is een fabliau. Dit genre kan omschreven worden als een kort komisch verhaal in versvorm, dat gewoonlijk schunnig en vaak scatologisch of obsceen is. In de 13e eeuw was het zeer populair in Frankrijk, maar het moest in de 14e eeuw plaats ruimen voor de novelle. In The Canterbury Tales werd het door Chaucer nieuw leven ingeblazen. De verhalen van de 'Miller', de 'Reeve', de 'Cook', de 'Friar', de 'Summoner', de 'Merchant' en de 'Manciple', evenals de proloog van de 'Wife of Bath', weerspiegelen in meerdere of mindere mate de invloed ervan."