b'\n_START_ARTICLE_\nFrancesco Guardi\n_START_SECTION_\nBiografie\n_START_PARAGRAPH_\nFrancesco Guardi werd geboren in Veneti\xc3\xab in een familie van lagere adel uit Trentino. Zijn vader Domenico (geboren in 1678) en zijn broers Niccol\xc3\xb2 Guardi en Gianantonio Guardi waren ook schilders, zij drie\xc3\xabn erfden het atelier na de dood van hun vader in 1716. Zij hebben waarschijnlijk allemaal bijgedragen -als een team- aan een aantal van de grotere opdrachten later toegeschreven aan Francesco._NEWLINE_Zijn zuster Maria Cecilia trouwde met een van de meest vooraanstaande Veneto-Europese schilders van die periode, Giovanni Battista Tiepolo. In 1735 verhuisde Guardi zijn werkplek naar het atelier van Michele Marieschi, waar hij bleef tot 1743. Het eerste werk dat met zekerheid aan hem kan worden toegeschreven dateert uit 1738 en werd door hem gemaakt voor een parochie Vigo d\'Anuania in Trentino. In deze periode werkte hij samen met zijn meer bekende broer, Gianantonio. Zijn eerste zelf ondertekende werk is Aanbidding van het Heilige Sacrament (circa 1739). Tot werken van deze periode behoren landschappen en afbeeldingen van figuren. Zijn vroege veduta\'s laten invloed zien van zowel Canaletto als Luca Carlevarijs. Op 15 februari 1757 trouwde hij met Maria Mattea Pagani, de dochter van schilder Matteo Pagani. In hetzelfde jaar is zijn broer Gianantonio overleden en zijn eerste zoon, Vincenzo, geboren. Zijn tweede zoon, Giacomo, werd geboren in 1764._NEWLINE_In 1763 voltooide hij in Murano, in de kerk van San Pietro Martire, Wonder van een dominicaanse heilige, duidelijk be\xc3\xafnvloed door Alessandro Magnasco in zijn quasi-expressionistische stijl._NEWLINE_Tot Francesco Guardi\'s belangrijkste latere werken behoren Feesten van de Doge, een serie van twaalf doeken: viering van de plechtigheden gehouden in 1763 voor de verkiezing van de Doge Alvise IV Mocenigo. In zijn latere jaren is de invloed van Canaletto op zijn kunst afgenomen, zoals bleek bij de Piazzetta in het Ca\' d\'Oro van Veneti\xc3\xab. Omstreeks 1778 schilderde hij Verschijning van de Heilige drie\xc3\xabenheid aan Petrus en Paulus in de parochiekerk van Roncegno._NEWLINE_Guardi maakte in 1782 in opdracht van de Venetiaanse overheid een aantal doeken ter gelegenheid van het bezoek van de Russische aartshertogen aan de stad. Op 12 september van dat jaar werd hij toegelaten tot de Academie voor Schone Kunsten van Veneti\xc3\xab._NEWLINE_Een sterkere aandacht voor kleuren is aanwezig in de late werken zoals het Concert van tachtig Wezen uit 1782, (nu in M\xc3\xbcnchen) en Facade van Paleis met trapopgang in de Accademia Carrara van Bergamo._NEWLINE_In 1793 stierf Guardi in zijn geboortestad Veneti\xc3\xab.\n_START_SECTION_\nSchilderstijl\n_START_PARAGRAPH_\nVan alle schilderijen toegeschreven aan Francesco en zijn broer Giovanni Antonio Guardi, is zijn meest geprezen werk niet een landschap, maar het in luchtige sfumatotechniek geschilderde Verhaal van Tobias voor het orgel in de kerk Chiesa dell\'Angelo San Raffaele in Veneti\xc3\xab. Citaat uit de Web Gallery of Art: "Perspective, organized aerial space, the Palladian solidity of Tiepolo... are exchanged for a personal style of coloured handwriting - now brilliantly calligraphic, and now brilliantly cloudy"._NEWLINE_Guardi\'s schilderkunstige stijl is bekend als "Pittura di Tocco" (vrij vertaald: schilderen met een lichte "toets") door zijn kleine puntjes en levendige penseelstreken. Deze lossere stijl van schilderen was gebruikt door Giovanni Piazzetta en Sebastiano Ricci en herinnert aan het zoete sfumato van Federico Barocci\'s Bolognese stijl. Hiermee verschilt hij van de meer lineaire en architectonisch nauwkeurige stijl van schilderen van Canaletto. Dit maakte dat eeuwen later Guardi\'s werken zeer bewonderd werden door de Franse impressionisten._NEWLINE_Als vedutisti concentreerde Canaletto zich op de prestigieuze stedelijke architectuur van de keizerlijke republiek. Bij Guardi leken de gebouwen vaak op te gaan in een donkere lagune. Canaletto\'s doeken hebben vaak complexe lineaire details en beelden Veneti\xc3\xab af in het zonnige daglicht. Guardi schildert wolkenluchten boven een stad in de schemering. Dit contrast tussen hen beide is echter een versimpeling, omdat Canaletto ook vaak de grauwheid van het sociale leven in de buurten uitbeeldde, terwijl Guardi ook plechtigheden zoals Nachtelijke processie op het plein van San Marco schilderde.'