b'\n_START_ARTICLE_\nAlice Boner\n_START_PARAGRAPH_\nAlice Boner (1889-1981) was een Zwitserse kunstschilder, beeldhouwster en schrijfster van enkele boeken over Indiase kunst en architectuur._NEWLINE_Boner studeerde beeldhouw- en schilderkunst in Brussel, M\xc3\xbcnchen en Basel. Aanvankelijk werkte ze in haar vaderland, maar in 1925 trok ze naar Parijs. Ze raakte vroeg ge\xc3\xafnteresseerd in Indiase kunst. Ze maakte kennis met de Indiase danser Uday Shankar en ging in 1930 met hem mee naar India, waar ze de dansgroep van Shankar vijf jaar managede en financieel ondersteunde. In 1935 koos ze definitief voor India: ze woonde van 1936 tot 1978 in Varanasi. Hier schilderde ze voornamelijk, met name het leven van gewone mensen en mythologische voorstellingen. Ze verdiepte zich in de Indiase cultuur, kunst, religie en filosofie. Ze bestudeerde de beeldhouwwerken in de grotten van Ellora en kwam tot ontdekkingen met betrekking tot de achterliggende vormprincipes, waar ze een boek over schreef. Ze was in de jaren daarna een pionier in de bestudering van de shilpa shastras, hindoe\xc3\xafstische teksten die iconografische richtlijnen geven voor religieuze afbeeldingen zoals beelden en architectuur (tempels)._NEWLINE_Boner kreeg een eredoctoraat van de universiteit van Z\xc3\xbcrich en de Indiase staatsprijs Padma Bhushan. In het museum Bharat Kala Bhavan op het terrein van de universiteit van Varanasi is een zaal gewijd aan haar werk, met onder meer haar belangrijkste werk, het triptych Prakriti-Visvarupa-Kali.'