b'\n_START_ARTICLE_\nMax Gallo\n_START_PARAGRAPH_\nMax Gallo (Nice, 7 januari 1932 \xe2\x80\x93 Parijs, 18 juli 2017) was een Frans historicus, schrijver, journalist en politicus van Italiaanse afkomst.\n_START_SECTION_\nPoliticus\n_START_PARAGRAPH_\nNa de Tweede Wereldoorlog was Max Gallo aanvankelijk communist. Hij schoof later langzaam maar zeker op in de richting van de Parti socialiste, bij wie hij zich in 1981 aansloot. In de jaren tachtig en negentig bekleedde hij diverse politieke functies, onder meer als volksvertegenwoordiger (1981-1983), als Europees parlementslid (1984-1994) en als regeringswoordvoerder (van de derde regering van Pierre Mauroy). Aan het begin van de jaren negentig verliet hij samen met Jean-Pierre Chev\xc3\xa8nement de Parti socialiste. Vanaf 1994 gaf hij zijn politiek engagement op om zich volledig aan het schrijven te wijden._NEWLINE_Max Gallo geldt nog altijd als een links denker, maar met name sinds de publicatie van zijn spraakmakende boek Fier d\'\xc3\xaatre fran\xc3\xa7ais ("Trots om Frans te zijn") begin 2006 is zijn populariteit bij een deel van links Frankrijk enigszins tanende._NEWLINE_In mei 2007 werd hij verkozen tot lid van de Acad\xc3\xa9mie fran\xc3\xa7aise._NEWLINE_In 2017 overleed Max Gallo op 85-jarige leeftijd aan de ziekte van Parkinson. Gallo\'s derde vrouw, de schrijfster en advocate Marielle Gallet, publiceerde in het voorjaar nog Bella ciao, een werk waarin ze hun strijd tegen de ziekte beschreef.'