b'\n_START_ARTICLE_\nOud Gereformeerde Gemeenten in Nederland\n_START_SECTION_\nOrganisatie\n_START_PARAGRAPH_\nHet kerkverband telt 62 gemeenten en drie afdelingen in Nederland. Er is \xc3\xa9\xc3\xa9n gemeente in Canada. Het kerkverband telt ongeveer 18.000 leden en doopleden. De grootste gemeenten zijn te vinden in Barneveld, Geldermalsen, Hardinxveld-Giessendam, Kinderdijk, Krimpen aan den IJssel, Rijssen, Stavenisse en Urk._NEWLINE_Volgens schattingen van het Reformatorisch Dagblad groeit het kerkverband met ongeveer 50 leden per jaar._NEWLINE_Het ledenaantal kende de afgelopen decennia een ietwat grillig verloop doordat regelmatig hele gemeenten zich afscheidden of zich juist aansloten._NEWLINE_Predikanten van de Oud Gereformeerde Gemeenten zijn ds. R. Bakker (Kinderdijk), G. Gerritsen (Giessendam), A. Kort (Krimpen aan den IJssel), ds. H.H. Romkes (Rouveen), A.F.R. van de Veen (Utrecht), P. van Veen (Benthuizen) en Th.L. Zwartbol (Urk)._NEWLINE_In februari 2017 is ouderling P. de Boer uit Urk aangenomen als student. Deze proponent is in augustus 2018 bevestigd te Echteld als lerend ouderling._NEWLINE_In januari 2019 is diaken A. J. van Wingerden uit Hendrik-Ido-Ambacht aangenomen als proponent.\n_START_SECTION_\nKarakter van het kerkverband\n_START_PARAGRAPH_\nEvenals andere orthodox gereformeerde kerkverbanden houden de Oud Gereformeerde Gemeenten in Nederland vast aan het gezag van de Bijbel als zijnde het door God ge\xc3\xafnspireerde Woord, en de leer zoals samengevat door de algemeen christelijke en gereformeerde belijdenisgeschriften de (Drie Formulieren van Enigheid): de Nederlandse Geloofsbelijdenis, de Heidelbergse Catechismus en de Dordtse Leerregels. De uitleg van de Bijbel gaat volgens de beginselen van de gereformeerde hermeneutiek. Maatschappelijk-ethische thema\'s op basis van de beginselen van de christelijke ethiek, zoals de omgang met abortus, euthanasie, en (praktiserende) homoseksualiteit. Deze verschijnselen die met name in de Grieks-Romeinse wereld (hellenistische cultuur) ook al voorkwamen, heeft het vroege christendom ook altijd afgewezen en hier primaire waarden van het christelijk geloof tegenover gezet: de beschermwaardigheid van het leven, omdat het door God geschapen is, en huwelijkstrouw als een verbond tussen \xc3\xa9\xc3\xa9n man en \xc3\xa9\xc3\xa9n vrouw waaruit vruchtbaarheid kan voortkomen. Het huwelijksverbond is een centraal thema in de Bijbel waarmee de band tussen Christus en Zijn gelovigen wordt afgebeeld. Het christelijk geloof ziet de norm nooit los van het aspect van de liefde._NEWLINE_Het kerkverband van de Oud Gereformeerde Gemeenten in Nederland heeft daarnaast een aantal specifieke kenmerken, waaronder een relatief losse kerkstructuur, die historisch te herleiden is tot de zogenaamde \'Ledeboeriaanse traditie\'. Het tweede kenmerkende is dat er geen eigen \'leeruitspraken\' of specifieke leeraccenten zijn zoals in de Christelijke Gereformeerde Kerken, de Gereformeerde Gemeenten en de Gereformeerde Gemeenten in Nederland._NEWLINE_De Oud Gereformeerde Gemeenten in Nederland kennen ook geen eigen theologische opleiding voor toekomstige predikanten. Degenen die predikant willen worden in dit kerkverband, studeren veelal bij een van de predikanten van het kerkverband. Het kerkverband kent geen curatorium, maar een Commissie van Onderzoek die elk jaar vergadert in januari. De eerste twee jaar gaat een \'student\' door de gemeenten als proponent. Daarna is hij beroepbaar als lerend ouderling. Na twee jaar lerend ouderling te zijn geweest, wordt hij weer beroepbaar gesteld, nu als predikant. Evenals in de Gereformeerde Gemeenten in Nederland kwam/komt een wat zangerige of klagende preektoon in de Oud Gereformeerde Gemeenten in Nederland) nogal eens voor._NEWLINE_Liturgisch wordt in de kerkdiensten de Statenvertaling gebruikt en psalmen worden volgens de Psalmberijming van 1773 en niet-ritmisch gezongen. In 16 gemeenten wordt de berijming van 1566 van Petrus Datheen gebruikt. Het tempo van de gemeentezang ligt in de Oud Gereformeerde Gemeenten in Nederland, evenals de Gereformeerde Gemeenten in Nederland, over het algemeen vrij laag ten opzichte van de andere behoudend gereformeerde kerkverbanden._NEWLINE_Op tal van gebieden werkt men samen met andere kerkgenootschappen bijvoorbeeld binnen de GBS (Gereformeerde Bijbelstichting), Stichting Adullam en de Mbuma-Zending (zending die uitgaat van de Free Presbyterian Church of Scotland).\n_START_SECTION_\nLeen Potappel\n_START_PARAGRAPH_\nLeendert Johannes (Leen) Potappel werd geboren op 27 maart 1882. Hij werkte als landarbeider en was vanaf 1906 ouderling van de Oud Gereformeerde Gemeente van Stavenisse tot zijn overlijden in 1953. Zijn leven lang bleef hij ongetrouwd. De gevolgen van de Eerste Wereldoorlog grepen Potappel dermate geestelijk en mentaal aan dat hij niet meer in staat was te werken. Zijn tijd besteedde hij verder volledig aan het dienen van de Oud Gereformeerde Gemeente van Stavenisse. Gemeenteleden en vrienden voorzagen in zijn levensonderhoud. Deze ouderling van Stavenisse maakte door zijn godzalige levenswandel grote indruk. Eenieder werd door hem aangesproken op de ernst van het leven en de noodzaak van bekering. Toen de Eerste Wereldoorlog uitbrak kreeg hij een diepe indruk van de schuld van Nederland. In die worsteling kreeg hij te geloven dat het land buiten het oorlogsgeweld zou blijven. Daarop volgde een Ninevitische bekering. De Oud Gereformeerde Gemeente van Stavenisse was een verlopen kerkje maar in die tijd stroomden de mensen toe. In de Tweede Wereldoorlog moest Potappel in maart 1944 evacueren. Hij vertrok naar Barneveld, waar zijn boezemvriend ds. Jozias Fraanje (eveneens een markante persoon) predikant van de Gereformeerde Gemeente was. Na de capitulatie van Duitsland keerde hij weer naar Stavenisse terug._NEWLINE_Het einde van Potappel kwam in de rampnacht van 1 februari 1953. In deze nacht kwamen 153 personen in Stavenisse om. Pas op 10 februari werd zijn lichaam onder het aangespoelde dak van zijn verwoeste woning gevonden, met dat van zijn zuster en haar dochter. Na zijn dood ontstond er al snel legendevorming. Een week voor zijn heengaan zou Potappel de ramp hebben voorspeld. Die zondag werd door ouderling Slager een boetepredicatie van Smytegelt gelezen, die zich daartoe gedrongen voelde maar voor beide ouderlingen was het een verzegeld oordeel. Hoewel Potappel geen enkele opleiding genoten had was hij bijzonder onderlegd in de \'oude schrijvers\' vooral Justus Vermeer en de Erskines. Potappel was wars van theologische scherpslijperij als het bijvoorbeeld ging over het \'aanbod van genade\'. Kerkmuren bestonden voor hem niet. Hij verkeerde graag in het gezelschapsleven waarin men over de kerkmuren heen geestelijke herkenning zocht.\n_START_SECTION_\nDs. E. du Marchie van Voorthuysen\n_START_PARAGRAPH_\nDe prediking van Ds. E. du Marchie van Voorthuysen, die in 1952 overkwam vanuit de CGK kenmerkte zich door een grote mate van exclusiviteit. Hij verwierf binnen de Gereformeerde Gezindte zowel grote achting als afwijzing. Du Marchie was naar eigen zeggen vooral op Van der Groe geori\xc3\xabnteerd. "Zien is nog geen hebben" was voor hem een gebezigde uitspraak. Daarmee wilde hij zeggen dat een "geopenbaarde Christus nog geen toegepaste Christus was". Onder de liefhebbers van zijn prediking zijn er die zich heden ten dage niet meer thuis voelen in het geestelijke klimaat van de gereformeerde gezindte, onder wie B. Florijn, oud-docent aan de hogeschool De Driestar in Gouda. Deze gaat sinds enkele jaren naar geen enkele kerk meer en leest preken van oudvaders als Van der Groe, Thomas Boston, Joos van Laren en anderen. In een RD-interview zegt Florijn: "Ik ben bang dat God ons land heeft verlaten, al zit hier en daar nog wel een kind van God verscholen. De mensen zijn zo blij met al hun nieuwe kerken en activiteiten die zij organiseren. Maar ik kan er niets mee."\n_START_SECTION_\nDs. M.A. Mieras\n_START_PARAGRAPH_\nMarinus Abraham Mieras was behalve predikant in de Oud Gereformeerde Gemeenten in Nederland ook Tweede Kamerlid voor de Staatkundig Gereformeerde Partij. Mieras was oorspronkelijk uit Zeeuws-Vlaanderen afkomstig en vertegenwoordigde de SGP zes jaar in de Tweede Kamer. Hij voelde zich meer predikant dan politicus en werd voornamelijk uit plichtsbesef jegens zijn partij Kamerlid. Hij liet vooral een streng-christelijk geluid horen bij debatten over cultuur en onderwijs. Ds. Mieras overleed in 1981 in Krimpen aan den IJssel. Het kerkgebouw van de Oud Gereformeerde Gemeente te Krimpen waarin hij jarenlang preekte wordt heden ten dage in de volksmond nog steeds de Mieraskerk genoemd.\n_START_SECTION_\nDs. J. van der Poel\n_START_PARAGRAPH_\nJohannes van der Poel werd geboren in Hendrik-Ido-Ambacht op 26 april 1909. Hij was vele jaren predikant van de Oud Gereformeerde Gemeente van Ede. Van der Poel werd geboren als zoon van Pieter van der Poel en de Johanna Saartje (Janna) de Wit. Zijn moeder geloofde al snel dat haar zoon, een van elf kinderen, door God uitverkoren zou worden om "de Naam des Heeren te dragen." Hij werd op achttienjarige leeftijd bekeerd, en eind jaren dertig werd hij - ondanks veel tegenstand - dominee binnen het kerkverband van de Oud Gereformeerde Gemeenten in Nederland. Hij is tweemaal getrouwd geweest; zijn eerste vrouw stierf jong aan een hersentumor. Hij heeft tot 1955 in Giessendam gestaan, en vanaf 1955 tot zijn dood in 1981 in Ede.'