b'\n_START_ARTICLE_\nEllen Day Hale\n_START_PARAGRAPH_\nEllen Day Hale (Worcester, 11 februari 1855 - Brookline, 11 februari 1940) was een Amerikaans kunstschilderes. Haar stijl werd be\xc3\xafnvloed door impressionisme, waarbij ze wel vasthield aan een verfijnde techniek.\n_START_SECTION_\nLeven en werk\n_START_PARAGRAPH_\nHale studeerde aan de Pennsylvania Academy of the Fine Arts en van 1882 tot 1885 aan de Acad\xc3\xa9mie Julian en de Acad\xc3\xa9mie Colarossi in Parijs. In 1885 keerde ze definitief terug naar de Verenigde Staten, waar ze zich vestigde in Massachusetts._NEWLINE_Hale schilderde vooral portretten in een door het impressionisme be\xc3\xafnvloedde stijl. Ze hield echter wel vast aan een verfijnde techniek, die ze ontleende aan haar grote voorbeeld \xc3\x89douard Manet. Ze exposeerde in de Parijse salon en in Londen bij de Royal Academy of Arts._NEWLINE_Hale wordt, samen met onder andere Mary Cassatt, Elizabeth Nourse en Cecilia Beaux, gerekend tot een eerste groep ge\xc3\xabmancipeerde vrouwelijke kunstenaars, ook wel "New woman" genaamd. Ze bleven ongehuwd, vertrokken naar Europa om er te studeren en bepaalden hun eigen levensweg, wat in die tijd voor een vrouw nog geenszins een vanzelfsprekendheid was. Dit nieuwe zelfbewustzijn spreekt in het bijzonder uit Hale\'s zelfportretten._NEWLINE_Hale schreef ook een kunsthistorisch boek: History of Art: A Study of the Lives of Leonardo, Michelangelo, Raphael, Titian, and Albrecht D\xc3\xbcrer (1888). Haar portretten zijn onder andere te zien in de National Museum of Women in the Arts en het Museum of Fine Arts te Boston.'