b'\n_START_ARTICLE_\nGemene gracht\n_START_PARAGRAPH_\nEen gemene gracht of gemene sloot (Frans: foss\xc3\xa9 mitoyen; Duits: gemeinschaftliche Grenzgraben) is een vorm van mandeligheid ten titel van de bijzaak in Belgi\xc3\xab. Het ontstaat wanneer een gracht of sloot gemeenschappelijke eigendom is van de eigenaars van twee of meer percelen, en de gracht dient tot afscheiding ervan.\n_START_SECTION_\nBronnen\n_START_PARAGRAPH_\nHet recht omtrent de gemene gracht vindt men in de artikelen 666 tot 668 van het Burgerlijk Wetboek (BW), dat het heeft over een gemene gracht, en de in het Veldwetboek (Veldw.), dat het heeft over een gemene sloot.\n_START_SECTION_\nAfstanden\n_START_PARAGRAPH_\nArtikel 30 van het Veldwetboek bepaalt dat een eigenaar van een erf die tot afsluiting van zijn erf een niet-gemene sloot wil graven, tussen die sloot en het naburig erf half zoveel afstand moet laten als de sloot diep is. Als het naburig erf een stuk bouwland of een hellend terrein is, dan moet de afstand even groot zijn als de sloot diep is. De sloten moeten worden zo worden aangelegd dat zij een glooiing hebben aan de kant van de nabuur en de afloop van het water niet belemmeren._NEWLINE_Iedere andere afsluiting, zoals bijvoorbeeld een gemene muur mag op de uiterste grens van het eigendom worden geplaatst (art. 30, vijfde lid Veldw.).\n_START_SECTION_\nOnderhoud\n_START_PARAGRAPH_\nEen gemene afsluiting, zoals een gemene gracht er een is, moet onderhouden worden op kosten van de verschillende mede-eigenaren gezamenlijk. De nabuur kan zich aan die verplichting onttrekken door afstand te doen van zijn deel in de mede-eigendom (art. 33 Veldw.)._NEWLINE_De verplichting om gezamelijk bij te dragen tot het onderhoud van een gemene sloot vervalt wanneer het een sloot betreft die niet alleen tot afsluiting dient (art. 33 Veldw.).'