b'\n_START_ARTICLE_\nSymfonie in d (Bruckner)\n_START_SECTION_\nOntstaan\n_START_PARAGRAPH_\nBruckner componeerde dit werk in 1869. Toen de Wiener Philharmoniker bezig waren het openingsdeel te repeteren, draaide dirigent Felix Otto Dessoff zich naar de componist met de vraag "waar het eerste thema toch bleef". Voor de altijd onzekere Bruckner zou deze opmerking de reden geweest zijn waarom hij deze symfonie, zijn derde, die hij geschreven had na de Studiesymfonie van 1863 en de "offici\xc3\xable" Eerste, niet wilde opnemen in de rij van genummerde symfonie\xc3\xabn._NEWLINE_Toen Bruckner kort voor zijn dood in 1895 zijn symfonie\xc3\xabn herzag kreeg hij ook die in d mineur weer onder ogen. Hij verklaarde de symfonie ongeldig en zette een nul op de partituur. Hij heeft ze nochtans aan de Landesbibliothek in Linz geschonken met de opmerking: "Diese symfonie ist ganz ung\xc3\xbcltig". Daardoor kreeg de symfonie de bijnaam "de Nulde".\n_START_SECTION_\nBetekenis\n_START_PARAGRAPH_\nPas in 1924 vond de premi\xc3\xa8re plaats in Klosterneuburg, waar een jaar eerder ook de Studiesymfonie voor het eerst had geklonken. Sindsdien is het belang van de "Nulde" symfonie wel ingezien. Zij wordt regelmatig uitgevoerd en opgenomen. Doordat het werk tientallen jaren opgeborgen was geweest, heeft Bruckner het nooit onderworpen aan de talloze revisies die zijn andere symfonie\xc3\xabn ondergingen. Daardoor geeft deze symfonie, meer dan de omringende Eerste van 1866 en Tweede van 1871 waaraan hij lang is blijven schaven, een verhelderend inzicht in zijn vroege compositorische ontwikkeling._NEWLINE_Vergeleken met latere symfonie\xc3\xabn is deze symfonie relatief kort en eenvoudig. Toch hoort men hier reeds in de kern tot welke persoonlijkheid Bruckner zich later zou ontwikkelen'