b"\n_START_ARTICLE_\nHenri\xc3\xabtte Ronner-Knip\n_START_SECTION_\nPersoonsgegevens\n_START_PARAGRAPH_\nZij was het tweede kind van Josephus Augustus Knip (1777-1847), kunstschilder, en van Cornelia van Leeuwen (1790-1848) (zij woonde samen met Knip maar was niet zijn echtgenote; de echtgenote leidde een afzonderlijk leven en Josephus zou pas in 1824 van haar scheiden). Henri\xc3\xabtte Knip huwde op 14 maart 1850 te Amsterdam met Feico Ronner (1819-1883) uit Dokkum. Ze hadden zes kinderen: Marie-Th\xc3\xa9r\xc3\xa8se (1851-1852), Alfred Feico (1852-1901), Edouard (1854-1910), Marianne-Mathilde (1856-1946), Alice (1857-1957) en St\xc3\xa9phanie-Emma (1860-1936)._NEWLINE_Alfred Ronner, Alice Ronner en Emma Ronner werden alle drie kunstschilder; Edouard Ronner werd advocaat._NEWLINE_Henri\xc3\xabtte Ronner-Knip woonde te Brussel op diverse adressen: Regenstschapstraat, 7 (ca. 1850-1854) (in 1852 vinden echter we ook de Karnemelkstraat in Sint-Joost-ten-Node als adres opgegeven), Rogierlaan 157 (ca. 1854-1856), Etterbeeksesteenweg 172 (ca. 1856-71), Maelbeekstraat (1871-1873), Verlaatstraat 19 (1873-1878), dan haar belangrijkste adres Vleurgatsesteenweg 51 (1878-1903), en ten slotte inwonend bij haar dochters in de Gachardstraat 43 (1903-1909).\n_START_SECTION_\nDe voorouders: ook al kunstenaars\n_START_PARAGRAPH_\nDe familie Knip telde in de twee generaties v\xc3\xb3\xc3\xb3r Knip reeds tal van kunstschilders. Het lag dus voor de hand dat de kinderen in dezelfde richting geori\xc3\xabnteerd werden en in die artistieke sfeer opgroeiden.\n_START_SECTION_\nLevensloop\n_START_PARAGRAPH_\nKnip verhuisde nog als baby met haar ouders mee naar 's-Hertogenbosch. In 1823 trok haar vader met zijn gezin naar Parijs om pas in 1827 naar Nederland (Vught) terug te komen. Inmiddels was hij blind geworden aan \xc3\xa9\xc3\xa9n oog.\n_START_SECTION_\nJeugd, opleiding\n_START_PARAGRAPH_\nOndanks zijn zwak zicht verzorgde Knips vader, met ijzeren discipline, zelf de artistieke opvoeding van zijn dochter en die van haar broer August, en wel vanaf hun vijfde levensjaar. In 1833 verhuisde het gezin Knip na een kort verblijf in Den Haag, naar Beek (Nijmegen). Enkele jaren later ging het gezin terug naar \xe2\x80\x99s-Hertogenbosch en omstreeks 1840 ten slotte naar Berlicum (nabij \xe2\x80\x99s-Hertogenbosch). Gaandeweg nam Knip de zorg van de financi\xc3\xabn en het huishouden op zich._NEWLINE_Wellicht bleef Henri\xc3\xabtte tot na de dood van haar moeder in 1848 te Berlicum wonen; daarna verhuisde ze naar Amsterdam. Hier werd ze het eerste vrouwelijke lid van het genootschap Arti et Amicitae. Te Beek, \xe2\x80\x99s-Hertogenbosch en Berlicum werkte Knip vooral naar de natuur\xc2\xa0: vee, huisdieren, hoeven, velden, bossen, e.d., eerst in potlood en aquarel en gaandeweg ook in olieverf. Haar eerste ernstig werkstuk ontstond in 1835 en werd uitgevoerd in samenwerking met haar broer August: \xe2\x80\x9cDe boerderij van de Prins van Oranje nabij Tilburg\xe2\x80\x9d.\n_START_SECTION_\nOnmiddellijk succes\n_START_PARAGRAPH_\nVanaf 1836 stuurde ze met groot succes schilderijen in naar de salons: Noord-Brabantse landschappen, dorpsmarkten, hoevetaferelen, stallingen, sc\xc3\xa8nes met huisdieren, vee, duiven, jachthonden en apen, alles in een romantische stijl. Voorbeelden daarvan zijn: \xe2\x80\x9cWit poesje tuurt een hommel na bij het venster\xe2\x80\x9d (D\xc3\xbcsseldorf, Salon 1836), \xe2\x80\x9cHet park te Heeze\xe2\x80\x9d (Amsterdam, Tentoonstelling van Levende Meesters, 1838), \xe2\x80\x9cLandschap met koeien en schapen\xe2\x80\x9d en \xe2\x80\x9cLandschap met meisje dat schapen en een geit hoedt\xe2\x80\x9d (Antwerpen, Salon 1840).\n_START_SECTION_\nNaar Brussel\n_START_PARAGRAPH_\nIn 1850, kort na hun huwelijk, verhuisden Henri\xc3\xabtte Knip en haar man Feico Ronner naar Brussel, Regentschapstraat 7 in Sint-Joost-ten-Node, het eerste van een hele rij Brusselse adressen. Feico zorgde voor de zaken en regelde de geldzaken en de briefwisseling._NEWLINE_Henri\xc3\xabtte Ronners verhuizing naar Brussel valt ongeveer samen met een duidelijke verenging van haar onderwerpskeuze: zij legde zich voortaan voornamelijk toe op taferelen met hondenkarren, honden en -later - salonpoezen. Voorbeelden zijn: \xe2\x80\x9cDe dood van een vriend\xe2\x80\x9d, een groot doek van 180 bij 250 cm met de sentimentele voorstelling van een dode trekhond (Brussel, Salon 1860); \xe2\x80\x9cDe mens en zijn vrienden\xe2\x80\x9d en \xe2\x80\x9cJachthonden\xe2\x80\x9d (Antwerpen, Salon 1861)._NEWLINE_Haar beroemde taferelen met langharige poezen in burgersalons ontstonden meestal pas na 1870. Het zijn vooral deze taferelen met hun fenomenale textuurweergave en hun anekdotisch karakter, die Henri\xc3\xabtte Ronner haar blijvende roem bezorgden. Die poezensc\xc3\xa8nes zijn eerder accessoirestillevens, verlevendigd met lieve, speelse poezen en kattenjongen._NEWLINE_Knip was tegelijk een gereputeerde portrettist van honden en poezen en vereeuwigde als dusdanig de schoothondjes van koningin Maria Hendrika en van Maria van Hohenzollern-Sigmaringen, gravin van Vlaanderen._NEWLINE_Aan haar tijdgenoot, de kunstkenner J. Gram, danken we enige gegevens over haar levenswijze op latere leeftijd, toen ze reeds aan de Vleurgatsesteenweg woonde. In de grote tuin achter haar huis hield ze tal van (jacht)honden, poezen en een papegaai in speciaal ingerichte verblijven. Geregeld werden de dieren naar het atelier gehaald om te poseren, hetzij vrij rondlopend, hetzij geplaatst in een glazen kooi. Eens de voorstudies met de gewenste poses voorbij, zette Knip de contouren van de dieren om in grove papieren sculpturen en ze zette die op de gewenste plaatsen in de montage voor het schilderij, die meestal uit antieke meubels, gedrapeerd textiel en allerlei antiquiteiten bestond. Ook hield ze een inventaris van haar productie bij in de vorm van kleine waterverfschetsen, die een soort \xe2\x80\x9cLiber Veritatis\xe2\x80\x9d van haar oeuvre vormen. Haar persoon deed Gram aan de musicus Franz Liszt denken: een mannelijk type met fel-witte haren en een zware stem.\n_START_SECTION_\nTentoonstellingen\n_START_PARAGRAPH_\nKnip had heel wat succes op de driejaarlijkse \xe2\x80\x9csalons\xe2\x80\x9d in Belgi\xc3\xab en de Tentoonstellingen van Levende Meesters in Nederland, maar ook in alle grote Europese, Amerikaanse en Australische steden. Ze ontving heel wat zilveren en gouden eremetalen; ze werd in 1887 ridder in de Leopoldsorde en in 1901 ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Er zijn schilderijen bekend waarin Knip samenwerkte met de Belgische kunstenaar David Col (1822-1900)._NEWLINE_Ter illustratie enkele titels van saloninzendingen\xc2\xa0: \xe2\x80\x9cGelukkige familie\xe2\x80\x9d (Antwerpen, 1855); \xe2\x80\x9cEen verhuis\xe2\x80\x9d (Antwerpen, 1858); \xe2\x80\x9cDe mens en zijn vrienden\xe2\x80\x9d en \xe2\x80\x9cJachthonden\xe2\x80\x9d (Antwerpen, 1861); \xe2\x80\x9cVos in het kippenhok\xe2\x80\x9d en \xe2\x80\x9cHondenspan\xe2\x80\x9d (Antwerpen, 1873); \xe2\x80\x9cDe schilderschool\xe2\x80\x9d en \xe2\x80\x9cJacht in de Kempen\xe2\x80\x9c (Gent, 1880); \xe2\x80\x9cSchaak en mat\xe2\x80\x9d en \xe2\x80\x9cWaar kan men beter zijn\xe2\x80\x9d (Gent 1883); \xe2\x80\x9cDe indringer\xe2\x80\x9d (Antwerpen, 1888); \xe2\x80\x9cEen invasie\xe2\x80\x9d en \xe2\x80\x9cHet wachten\xe2\x80\x9d (Gent, 1889); \xe2\x80\x9cSchelmen\xe2\x80\x9d (Antwerpen, 1894)._NEWLINE_De ouderdom bracht enige vieringen mee: zo richtte de Rotterdamse Kunstkring in 1886 een solotentoonstelling met 80 werken in n.a.v. haar 65e verjaardag. De Fine Arts Society in Londen volgde in 1890 met een retrospectieve met 113 werken, \xe2\x80\x9cPaintings of the Animal Life by H. Ronner\xe2\x80\x9d. In 1898 had ze een dubbeltentoonstelling met dochter Alice Ronner in de Kunsthandel Oldenzeel in Rotterdam. Ook in het prachtige lokaal van de Cercle Artistique aan de Antwerpse Arenbergstraat, had zij een tentoonstelling samen met dochter Alice (n\xc3\xa0 1894)\n_START_SECTION_\nKunstenaars met identieke thematiek\n_START_PARAGRAPH_\nC. Raaphorst (1875-54) was de bekendste schilder die hetzelfde genre als Henri\xc3\xabtte Ronner beoefende. Ook Ch. Vandereycken jr., Louis-Eug\xc3\xa8ne Lambert en A. Brunel de Neuville beoefenden een gelijkaardig genre, net als M. Seymour Lucas in Engeland en Wilhelm Schwar in Duitsland.\n_START_SECTION_\nLeerlingen\n_START_PARAGRAPH_\nKunstschilder Marcel Jefferys (1872-1924) was een leerling van Knip en haar dochter Alice Ronner.\n_START_SECTION_\nAtelierverkoop\n_START_PARAGRAPH_\nNa haar overlijden te Elsene in 1909 werd Knips atelier geveild in Pulchri Studio te \xe2\x80\x99s-Gravenhage (8-9 maart 1911) en bij Frederik M\xc3\xbcller & Cie te Amsterdam (21 oktober 1919). Deze veilingen omvatten niet alleen werken van Knip zelf (olieverfschilderijen, voorstudies, tekeningen e.d.), maar ook werken van haar vader, broer en tante."