b'\n_START_ARTICLE_\nTheo Brouns\n_START_PARAGRAPH_\nTheo Brouns (Kessenich, 20 november 1911 \xe2\x80\x93 Hasselt, 28 maart 1946) was een politicus voor het VNV tijdens het interbellum en de Duitse bezetting.\n_START_SECTION_\nSchoolloopbaan\n_START_PARAGRAPH_\nBrouns loopt school aan het Don Boscocollege in Hechtel en aan het Heilig Kruiscollege in Maaseik. Al in zijn jeugd komt hij in aanraking met de ideologie\xc3\xabn die Belgi\xc3\xab sterk polariseren. Zelf wordt hij een aanhanger van de Vlaamse Beweging en het grootneerlandisme. Tegelijkertijd verfoeit hij het communisme, het unitaire Belgi\xc3\xab en het buitensporige kapitalisme dat hij vereenzelvigt met een Waalse en Joodse elite. Hij wordt een actief lid van diverse culturele en sociale (studenten)verenigingen met een Vlaamse achtergrond. In 1936 studeert hij af aan de Universiteit Gent, met een doctoraat in de Rechten en een licentiaat in de Staats- en Sociale Wetenschappen. In de daaropvolgende jaren is hij o.m. mederedacteur van flamingantische bladen zoals De Schelde, advocaat bij de balie van Hasselt en hoogleraar aan het Hoger Limburgs Handelsinstituut.\n_START_SECTION_\nGouwleider van VNV-Limburg\n_START_PARAGRAPH_\nNa de Achttiendaagse Veldtocht wordt Belgi\xc3\xab een Reichskommissariat van Nazi-Duitsland. Brouns wordt eerst kabinetschef van gouverneur Roms\xc3\xa9e, vervolgens provinciaal voorzitter ("gouwleider") van het VNV. Deze functies duwen hem echter tussen twee vuren: hij moet het hoofd bieden aan de Duitse eisen (o.m. de verplichte tewerkstelling in Duitsland) \xc3\xa9n aan de terreur vanwege "de Witten". Eind 1943 dreigt hij ermee af te treden. Hij ontsnapt dan ternauwernood aan een aanslag op zijn leven, bevolen door de SS. Hierna stemt de overheid toe in de oprichting van een VNV-inlichtingendienst. Brouns helpt actief bij de opsporingen. Bij de overheid dringt hij bovendien aan op de gijzelneming van vermoede verzetslieden, die dan terechtgesteld worden indien er opnieuw geweld uitbreekt. Volgens Bouveroux speelt Brouns ook een grote rol in de gewelddadige represailles (de zgn. "tegenterreur" of "inzet"), hoewel hij zich verzet tegen de acties van de zgn. "groep-Blommaert" in Limburg.'