b'\n_START_ARTICLE_\nAn\xc3\xa9mone\n_START_SECTION_\nLeven en werk\n_START_PARAGRAPH_\nAn\xc3\xa9mone behield de naam van haar personage uit haar debuutfilm An\xc3\xa9mone van Philippe Garrel uit 1968. Ze vertolkte de titelrol waarbij dit de enige film was waar ze gecrediteerd werd met haar echte naam Anne-Aymone Bourguignon. Vervolgens volgde een carri\xc3\xa8re van een halve eeuw in films, televisieseries en theaterstukken. In het theater was An\xc3\xa9mone eind jaren zestig tot begin jaren zeventig actief in de groep van Romain Bouteille. Ze deelde de planken van het Caf\xc3\xa9 de la Gare met Coluche, Henri Guybet, Martin Lamotte, Renaud S\xc3\xa9chan, Patrick Dewaere, Miou-Miou, G\xc3\xa9rard Lanvin, G\xc3\xa9rard Depardieu, Josiane Balasko, Thierry Lhermitte en G\xc3\xa9rard Jugnot._NEWLINE_Tijdens de 13de ceremonie van de C\xc3\xa9sars in 1988 kreeg ze de C\xc3\xa9sar voor beste actrice 1987 voor haar rol van Marcelle in Le Grand Chemin van Jean-Loup Hubert. Later volgden nog twee nominaties die ze evenwel niet kon verzilveren: in 1993 als M\xc3\xa9lanie in Le Petit Prince a dit van Christine Pascal en in 1995 als Maxime Chabrier in Pas tr\xc3\xa8s catholique van Tonie Marshall. Ze werd twee maal genomineerd voor een C\xc3\xa9sar voor beste actrice in een bijrol: in 1986 als Edwige Ledieu in P\xc3\xa9ril en la demeure van Michel Deville  en in 2000 als Ad\xc3\xa8le de Toulouse-Lautrec in Lautrec van Roger Planchon._NEWLINE_An\xc3\xa9mone trouwde twee keer en had twee kinderen. Ze was politiek activistisch en streed voor een samenleving met meer aandacht voor ethiek en ecologie. Ze woonde op het stille platteland in de streek Poitou. Ze was een verstokte rookster en overleed na een langdurig ziekbed op 68-jarige leeftijd aan longkanker.'