b'\n_START_ARTICLE_\nBond Cars\n_START_PARAGRAPH_\nSharp\'s Commercials Ltd., vanaf 1964 Bond Cars Ltd. was een Britse autofabrikant, gevestigd aan Ribbleton Lane in Preston. Het bedrijf werd in februari 1969 overgenomen door de Reliant Motor Company uit Tamworth en halverwege 1970 gesloten. Desondanks gebruikte Reliant de naam "Bond" nog tot 1974, toen de Bond Bug uit productie ging.\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nSharp\'s Commercials was een dochteronderneming van de Loxhams and Bradshaw Group. Na de Tweede Wereldoorlog kreeg het bedrijf van het Britse Ministry of Supply de opdracht om door de oorlog beschadigde voertuigen op te knappen. De directeur was een oud-militair, Colonel Gray._NEWLINE_Rond 1947 werd Gray benaderd door de industrieel ontwerper Lawrie Bond. Die had voor zijn vrouw Pauline een driewielig autootje ontworpen om boodschappen te doen. Bond wilde een serieproductie opstarten en wist dat het contract tussen Sharp\'s Commercials en het ministerie in 1948 af zou lopen. Hij hoopte de fabriek van Gray te huren voor de bouw van zijn driewielers. Gray weigerde dat, maar kwam met Bond overeen dat hij het ontwerp van deze Bond Minicar zou kopen, op voorwaarde dat de naam "Bond" eraan zou worden verbonden.\n_START_SECTION_\nBond Sea Ranger\n_START_PARAGRAPH_\nTijdens een bezoek aan Blackpool ontdekte hoofdontwerper Alan Pounder bij toeval in een zijstraat de mallen voor een speedboot. Hij sprak erover met directeur Colonel Gray en ze besloten deze mallen te kopen en naar Preston te brengen. De boten werden begin jaren zestig gebouwd in de glasvezelwerkplaats India Mill aan New Hall Lane in Preston. Het eerste exemplaar had een houten dek en werd getest op Lake Windermere. Het kwam tot een kleine productie, maar waarschijnlijk werden er minder dan tien boten gebouwd.\n_START_SECTION_\nBond Power-Ski\n_START_PARAGRAPH_\nIn 1961 kocht Sharp\'s Commercials de productierechten en de exclusieve verkooprechten voor Europa van 1.000 catamaran-waterscooters van een Amerikaans bedrijf. Al in hetzelfde jaar werd een exemplaar getest op Fairhaven Lake bij Lytham St Annes en de Power-Ski werd tentoongesteld op de Boat Show in Earls Court. Klanten moesten zelf voor een buitenboordmotor van 5- tot 18 pk zorgen en konden dan "waterski\xc3\xabn zonder de risico\'s". De productie begon in januari 1962, maar de Power-Ski sloeg niet echt aan en in 1966 werd het restant van de productie- en verkooprechten doorverkocht aan Kirkham\'s Marine Ltd., dat plannen had de Power-Ski te verkopen aan hotels in kustgebieden. Wat daarvan terecht is gekomen is niet bekend, maar Sharp\'s Commercials heeft slechts 150 Power-Ski\'s geproduceerd.\n_START_SECTION_\nBond Trailer Tent\n_START_PARAGRAPH_\nNet als de Sea Ranger was deze eenvoudige vouwcaravan een idee van hoofdontwerper Alan Pounder, die samen met zijn vrouw mee was geweest op een kampeerweekend met de Bond Owners Club naar Penrith (Cumbria). Hij gebruikte geleende kampeerspullen, waaronder een tent, twee luchtbedden en een kampeerbed. Na een slechte nacht in het lange, natte gras en een ingestort bed, bedacht Pounder dat kamperen wel wat comfortabeler kon._NEWLINE_Hij kreeg van Colonel Gray toestemming om te gaan experimenteren in zijn eigen werkplaats in de India Mill, waar ook de glasvezel-delen voor de Minicar werden gemaakt. Hij gebruikte ook Minicar-onderdelen, zoals de Flexitor-rubberveren, de 8 inch wielen, verlichting etc. Zo ontstond een 2.59 meter lange en 1.50 meter brede aluminium aanhangwagen met een houten vloer en een deksel dat aan de achterkant scharnierde. Door het deksel achterover te kantelen, de pootjes te plaatsen en het tentframe te monteren kon binnen 1\xc2\xbd minuut de tent worden opgezet, vrij van de grond. Door het deksel, het tentframe en het tentdoek te verwijderen bleef een gewone aanhangwagen over._NEWLINE_De Trailer-Tent werd vanaf November 1961 aangeboden voor 98 pond. De verkoop verliep niet slecht, maar al snel kwamen er berichten over omgewaaide tenten. Door de totale lengte van 4\xc2\xbd meter en de smalle spoorwijdte was het oppervlak van het tentdoek vatbaar voor de wind. De productie van de Trailer-Tent eindigde al in oktober van 1963, toen er 145 exemplaren geleverd waren.\n_START_SECTION_\nBond Trek Trailer Tent\n_START_PARAGRAPH_\nPounder ging echter niet bij de pakken neerzitten en ontwierp een nieuwe vouwwagen, de Trek Trailer Tent. Die was nog steeds 1\xc2\xbd meter breed, maar de totale lengte was teruggebracht tot 2,18 meter. Het deksel was nu van glasvezel gemaakt en scharnierde aan de zijkant. Bij het openen van het deksel ontvouwden frame en tentdoek zich als de kap van een kinderwagen. Zo ontstond een tent met een oppervlakte van 6\xc2\xbd vierkante meter en een hoogte van 2.28 meter. De Trek Trailer Tent kostte compleet 118 pond, maar men kon het onderste (aanhangwagen) deel ook apart kopen voor 65 pond. Misschien door de slechte reputatie van de eerste Trailer Tent vielen de verkoopcijfers erg tegen. De productie begon in mei 1964 maar werd in juli al stilgelegd. Voor de zomervakantie van 1965, in april, werd nog een kleine serie gemaakt, maar de totale productie bedroeg niet meer dan 99 exemplaren.'