b"\n_START_ARTICLE_\nSymfonie voor strijkers (Leighton)\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nLeighton was nog bezig met zijn studie van de klassieken toen hij zijn eerste, overigens ongenummerde, symfonie voltooide. Hij kreeg toen wel al onderricht in de studierichting compositie van Bernard Rose aan het The Queen's College. Rose zag het talent dat Leighton in zich had en liet hem kennismaken met Gerald Finzi, een andere Brits componist, maar ook orkestleider van de Newbury String Players. Leighton had, schreef hij later, knikkende knie\xc3\xabn toen hij kennismaakte met Finzi, hetgeen later overbodig zou blijken te zijn. Ze werden vrienden. Finzi zag ook direct de capaciteiten van Leighton en verzorgde dan ook met zijn orkest de premi\xc3\xa8re van deze symfonie voor strijkinstrumenten in Newbury."