b"\n_START_ARTICLE_\nUndead (album Ten Years After)\n_START_SECTION_\nMuziek\n_START_PARAGRAPH_\nDe blues- en rockmuziek die aan het eind van de jaren zestig werd gespeeld door jonge Britse muzikanten, bestaat voor een deel uit lange improvisatie dat tijdens concerten vaak beter tot zijn recht komt dan in de studio. Dat geldt ook voor dit album. De eerste kant van het album bestaat uit twee lange jazz nummers (I may be wrong, but I won\xe2\x80\x99t be wrong always en Woodschoppers ball). Op de tweede kant staan de rock nummers Spider in my web en I'm going home. Summertime/Shamtung Cabbage  bestaat grotendeels uit een lange drumsolo zoals eind jaren zestig en begin jaren zeventig vaak voorkwam. Het rocknummer I'm going home zou een jaar later een groot succes worden op het Woodstock Festival.\n_START_SECTION_\nAlbum\n_START_PARAGRAPH_\nDit livealbum is opgenomen op 14 mei 1968 in de kleine Londense jazz club Klooks Kleek. Het album werd dan ook wel Live at Klooks Kleek genoemd. De plaat is op 10 augustus 1968 uitgebracht in de Verenigde Staten en op 18 augustus in Groot-Brittanni\xc3\xab. Het album is geproduceerd door Mike Vernon, die ook het vorige (titelloze) album van Ten Years After heeft geproduceerd. Geluidstechnicus was Roy Thomas Baker, die onder anderen ook gewerkt heeft met de bands Free, Nazareth en Queen. Undead is in 1988 voor het eerst op Compact Disc verschenen.  Op de hoes staat een fotonegatief van de band, met veel geel en oranje.  Op de achterkant van de hoes staan portretten van de bandleden in zwart-wit en informatie over de band en het album.\n_START_SECTION_\nOntvangst\n_START_PARAGRAPH_\nHet album Undead is matig ontvangen, de band  was nog niet zo bekend en zou haar grootste successen behalen in het begin van de jaren zeventig. De site AllMusic waardeerde dit album met drie sterren (van maximaal vijf). In de Amerikaanse albumlijst Billboard 200 behaalde deze plaat een bescheiden # 115. In Groot Brittanni\xc3\xab bereikte het # 26."