b'\n_START_ARTICLE_\nDingyuan (schip, 1884)\n_START_SECTION_\nBestelling\n_START_PARAGRAPH_\nOm een moderne marine te cre\xc3\xabren bestelde China twee moderne slagschepen. Het land was zelf niet in staat deze schepen te bouwen en men week uit naar scheepsbouwers in Duitsland. Na uitgebreide onderhandelingen werd het contract voor de Dingyuan gesloten. De order had een waarde van van 1,7 miljoen zilver taels (circa 6,2 miljoen Duitse mark in die tijd). De Duitse Vulcan-scheepswerf in Stettin ging aan de slag met een grotere versie van hun gepantserde fregatten uit de Sachsenklasse. De Dingyang was wat bepantsering en bewapening betreft gelijk aan de vloten van de Europese mogendheden die gestationeerd waren in het Verre Oosten.\n_START_SECTION_\nBeschrijving\n_START_PARAGRAPH_\nDe kiel werd gelegd op 31 maart 1881, en het schip werd op 28 december 1881 te water gelaten. Op 2 mei 1983 begonnen de proeven op zee._NEWLINE_De Dingyuan was 94,5 meter lang, 18,4 m breed en had een diepgang van 6,0 meter. De vitaalste plaatsen werden beschermd met een 30 centimeter dikke pantserplaat. Het werd aangedreven met op steenkool gestookte stoommachines met een vermogen van 6000 pk. Dit gaf het schip een maximum snelheid van 14,5 knopen (circa 27\xc2\xa0km/u) en een bereik van ongeveer 4500 zeemijlen (8330\xc2\xa0km) bij 10 knopen (19\xc2\xa0km/u)._NEWLINE_De hoofdbewapening bestond uit vier 305mm-kanonnen van Krupp. De kanonnen stonden opgesteld in twee barbettes. Deze waren asymmetrisch gemonteerd aan de bak- en stuurboordzijde van het schip. Met deze opstelling konden alle kanonnen naar alle zijden schieten, al leverde dit in de praktijk grote problemen op. Ze hadden een schietbereik van 7,8 kilometer en de granaten verlieten de loop met een mondingssnelheid van 500 meter per seconde. Nog eens twee Krupp-kanonnen met een kaliber van 150\xc2\xa0mm werden ge\xc3\xafnstalleerd in geschutstorens voor op de boeg en op de achtersteven. Deze hadden een bereik van 11,0 kilometer. Verder waren er zes 37mm-kanonnen en drie torpedobuizen._NEWLINE_De bemanning bestond uit 363 koppen.\n_START_SECTION_\nIn dienst\n_START_PARAGRAPH_\nDe levering van Dingyuan stond gepland voor 1884. Een Duitse bemanning zou het naar China varen. De levering werd op verzoek van Frankrijk uitgesteld omdat het land in conflict lag met China dat uitliep in de Chinees-Franse Oorlog van 1884-1885. Dingyuan was een zeer krachtig schip en zou de machtsverhoudingen in het voordeel van China drastisch hebben veranderd. Na het sluiten van de vrede op 3 juli 1885, kreeg de Dingyuan toestemming om door het Suezkanaal te varen onder een Duitse koopvaardijvlag._NEWLINE_Het arriveerde op 29 oktober 1885 in Tianjin. De thuishaven van Dingyuan was L\xc3\xbcshunkou, de marinebasis van de Beiyang-vloot. In 1886 nam het schip deel aan een reis langs Hongkong, de Japanse haven van Nagasaki, de Koreaanse havens van Busan en Wonsan, en de Russische marinebasis van Vladivostok samen met zusterschip Zhenyuan en vier kruisers._NEWLINE_Vanaf het begin van de Eerste Chinees-Japanse Oorlog (1894-1895) was de Dingyuan het vlaggenschip van admiraal Ding Ruchang. Het speelde een bescheiden rol in de Slag bij de Yalu-rivier op 17 september 1894. De hoofdbatterijen konden niet naar voren vuren want dit zou de brug van het schip te veel beschadigen. Het schip kon daardoor weinig vuursteun geven en kampte verder met munitietekorten door incompetentie. Aan het einde van de strijd ontsnapte de Dingyuan naar L\xc3\xbcshunkou. Op 5 februari 1895 werd hij zwaar beschadigd door een Japanse torpedo en vervolgens door kanonvuur. Kapitein Lui Buchan liet het schip zinken om te voorkomen dat het in vijandelijke handen zou vallen.'