b'\n_START_ARTICLE_\nMeester van de Catharinalegende\n_START_SECTION_\nStijlkenmerken\n_START_PARAGRAPH_\nBij het voorstellen van personen gaat deze meester vrij gebrekkig en stereotiep te werk, de personen zijn statisch, de oren zijn zeer hoog geplaatst, hij geeft ze langwerpige harde ogen en de oogleden lijken gezwollen. Sommige figuren hebben een uitzonderlijk brede nek. Samenvattend kan men zeggen dat de gezichten karikaturaal en verwrongen zijn. Het is dan ook opvallend dat deze meester heel zorgvuldig te werk gaat bij het weergeven van architectuur. Maar dit stijlbeeld is veelvoorkomend bij de Brusselse kleinmeesters die zeer dikwijls de architectuur zeer goed behandelen, de menselijke figuren daarentegen vrij onbeholpen.\n_START_SECTION_\nWerken\n_START_PARAGRAPH_\nDe kleine meesters en ateliers die werkten in de periode na Rogier van der Weyden hebben blijkbaar veel samengewerkt aan dezelfde opdracht. Het klassieke voorbeeld daarvan is de triptiek met de Mirakels van Christus in Melbourne waarvan het middenluik van de hand van deze meester is, linkerluik van de Meester van de Vorstenportretten en het rechterluik van de Meester van de Barbaralegende (Aert van den Bossch?). Deze samenwerking of eerder werkverdeling tussen de meesters en ateliers maakt het toewijzen van werken vrij problematisch.\n_START_SECTION_\nToeschrijvingen\n_START_PARAGRAPH_\nG. Steyaert schrijft in haar doctoraatsstudie over deze meester dertien schilderijen en \xc3\xa9\xc3\xa9n tekening aan de Meester van de Catharinalegende toe. De kerngroep bestaat uit de volgende werken:'