b'\n_START_ARTICLE_\nCh\xc3\xa2teau Durfort-Vivens\n_START_PARAGRAPH_\nCh\xc3\xa2teau Durfort-Vivens is een wijndomein in Bordeaux en een tweede cru uit het classificatiesysteem voor Bordeauxwijn van 1855. Het ligt in het dorp Margaux._NEWLINE_De oppervlakte van de wijngaarden is ongeveer 32 ha met een aanplant van cabernet sauvignon (70%), merlot (20%) en cabernet franc (10%). De gemiddelde leeftijd van de wijnstokken is 25 jaar. De gemiddelde productie per jaar is 8.000 kisten van 12 flessen._NEWLINE_Hoewel de wijngaarden en het ch\xc3\xa2teau aan het zuidelijke einde van Margaux liggen, moet de wijn feitelijk worden beschouwd als Cantenac, omdat de wijngaarden boven en achter Ch\xc3\xa2teau Brane-Cantenac liggen. De wijn kan als een robuustere Brane worden gezien, maar die de afgelopen 40 jaar grotendeels weinig opwindende wijnen heeft opgebracht. Pas sinds 1996 worden weer pogingen gedaan op het niveau van tweede cru te presteren. De lijn vanaf 2000 belooft nog meer. Durfort-Vivens is niet altijd even regelmatig in kwaliteit. In goede jaren heeft de wijn diepte en intensiteit en is goed houdbaar. Voor een Margaux is Durfort-Vivens vrij streng.\n_START_SECTION_\nGeschiedenis van het ch\xc3\xa2teau\n_START_PARAGRAPH_\nDe naam Durfort komt van een oude, adellijke familie in Aquitani\xc3\xab. De wortels als Durfort de Duras liggen in Lot-et-Garonne. Maar ene Thomas de Durfort was in 1450 de seigneur op Ch\xc3\xa2teau Margaux en het gelijknamige dorp. Het domein van Durfort, dat ook wat nu Ch\xc3\xa2teau Lascombes is en andere ch\xc3\xa2teaux omvatte, ging in de zeventiende eeuw over naar de familie Montalembert. In 1768 liet de markiezin De Montalembert haar domain na aan haar twee neven en erfgenamen: Monbrison en Vivens. De viscomte De Vivens kocht zijn neef uit en sinds die tijd heet de wijn Durfort-Vivens. Het was een van de handvol crus die speciaal werden genoemd door Thomas Jefferson in 1787._NEWLINE_Durfort-Vivens wisselde in de negentiende eeuw verschillende keren van eigenaar, totdat het in 1895 werd gekocht door de koopmannen Delors. Abel Delors verkocht het in 1937 aan Pierre Ginestet, die ook eigenaar was van Ch\xc3\xa2teau Margaux. waarna het feitelijk de tweede wijn van Margaux werd, wat pas later duidelijk werd. In 1961 verkocht Ginestet Durfort-Vivens aan Lucien Lurton, maar hield het ch\xc3\xa2teau zelf wel in handen. Diens zoon Gonzague heeft sinds 1992 de leiding over het domein. Hij liet in 1995 en 1996 nieuwe vinificatiegebouwen installeren en verwierf daarmee weer "onafhankelijkheid" en vormde de basis voor een sindsdien stijgende kwaliteit.'