b'\n_START_ARTICLE_\nPulsatilla rubra\n_START_SECTION_\nKenmerken\n_START_PARAGRAPH_\nPulsatilla rubra is een polvormende, overblijvende, kruidachtige planten, met rechtop staande wortelstokken, een tot 30\xc2\xa0cm hoge, onvertakte stengel en een bladrozet van langgesteelde, fijnverdeelde, dubbelgeveerde bladeren met spitse bladslippen. Zowel bladeren als stengels zijn bezet met lange, zilvergrijze haren, doch minder dan bij het wildemanskruid (P. vulgaris)._NEWLINE_De bloemen zijn groot, alleenstaand aan het einde van de bloemstengel, opgericht of knikkend, ondersteund door een kraag van geveerde schutbladen. De bloemen zijn radiaal symmetrisch, klokvormig tot uitgespreid, met meestal 6 steen- of purperrode tot bijna zwarte, kroonbladachtige kelkbladen, aan de buitenzijde zilverachtig behaard. Er zijn geen echte kroonbladen. De bloem bezit talrijke geel of paars gekleurde vruchtbare meeldraden en meestal ook schijfvormige staminodi\xc3\xabn of onvruchtbare meeldraden. Er zijn talrijke, losse vruchtbeginsels met elk een zaadknop en een lange, veervormige stijl._NEWLINE_De plant bloeit van april tot juni.\n_START_SECTION_\nHabitat en verspreiding\n_START_PARAGRAPH_\nPulsatilla rubra groeit voornamelijk in droge graslanden op zure bodems, op een hoogte van 400 tot 1.500\xc2\xa0m._NEWLINE_De plant heeft een beperkt verspreidingsgebied van Midden- en Zuid-Frankrijk (voornamelijk in en rond het Centraal Massief en in de vallei van de Loire) tot het noordoosten van Spanje.'