b'\n_START_ARTICLE_\nKies (boek)\n_START_SECTION_\nVerhaal\n_START_PARAGRAPH_\nWouter wil een smartphone kopen. En omdat hij zichzelf kent, kiest hij een winkel waar niet te veel telefoons te koop zijn: \xe2\x80\x98slechts\xe2\x80\x99 achttien modellen waaruit hij een keuze moet maken. Toch heeft hij een probleem om er een te kiezen. Wouter beseft het verschil tussen een iphone en een andere smartphone: het is vooral het verschil in imago. Verder heeft het ene apparaatje lekker grote toetsen, maar het andere heeft dan weer zo\xe2\x80\x99n mooie kleur of een groot scherm, nog een ander ligt zo goed in de hand, is onverwoestbaar, of het ziet er gewoon sneller uit. Aan de andere kant hebben alle smartphones ook een nadeel: de ene is zwaarder, de andere heeft te kleine toetsen, is fragiel, enzovoort._NEWLINE_Terwijl hij probeert te kiezen, blokkeert Wouter meer en meer. Dag na dag keert hij terug naar de winkel, hij staat er van \xe2\x80\x99s morgens tot \xe2\x80\x99s avonds, zes weken lang. Soms koopt hij \xe2\x80\x99s avonds een smartphone, maar dan brengt hij die de volgende dag alweer terug en krijgt hij een omruilbon. _NEWLINE_Terwijl hij voor de smartphones in het rek staat, bestudeert Wouter het thema "Kiezen" in al zijn facetten en probeert het te rationaliseren._NEWLINE_Ten slotte besluit hij dat er geen echte oorzaak en niet \xc3\xa9\xc3\xa9n schuldige is die kan worden aangewezen voor het feit dat hij niet kan kiezen. De echte schuldigen zijn al degenen die dag na dag meespelen in het systeem van \xe2\x80\x9ckopen en groeien, kopen en groeien\xe2\x80\x9d. Daaraan deelnemen is toestemmen. Deelnemen is schuldig verzuim. Omdat hij niet aan schuldig verzuim wil doen, pleegt Wouter op het einde dan ook een ludieke daad van verzet.'