b"\n_START_ARTICLE_\nCappadoci\xc3\xab\n_START_SECTION_\nGeologie\n_START_PARAGRAPH_\nCappadoci\xc3\xab bestaat uit enerzijds een tufsteenlandschap, ontstaan door uitbarstingen van de vulkanen, en anderzijds een kalksteen waarin karstverschijnselen te zien zijn. Door langzame verwering en de verschillende gesteentetypen die elk anders en met een andere snelheid eroderen, is een bijzonder eigenaardig en grillig landschap ontstaan. In de karstgrotten zijn in de loop der tijd kerken gebouwd._NEWLINE_Door de platentektoniek sloot de Tethysoceaan zich geleidelijk doordat het Afrikaanse continent richting Eurazi\xc3\xab bewoog. Kleine stukjes continent drijven voorop, waaronder Itali\xc3\xab en Turkije. De effectieve botsing van Europa en Azi\xc3\xab, zo'n 60 miljoen jaar geleden, is het startsein voor de Alpiene orogenese. Dit zorgt voor tal van erupties en vulkanische neerslag, die op de grote uitbarsting volgden. Dit alles hield vele duizenden jaren aan. De vulkanische neerslag van onder andere de stratovulkaan Hasan Da\xc4\x9f\xc4\xb1 zet zich neer en klit samen tot tufsteen. Bij sommige uitbarstingen is er sprake van lava die uit de vulkaan vloeit. Deze lava stolt tot hardere puimsteen._NEWLINE_In de miljoenen jaren daarna sleten de extremen van het landklimaat en de rivier de Halys (K\xc4\xb1z\xc4\xb1l\xc4\xb1rmak) het plateau uit. De vorming van de typische tufsteenkegels komt grotendeels door harde stukken lava die oorspronkelijk in de enorme `tufsteenkoek' lagen. Door erosie kwamen ze bloot te liggen, waarna wind en water minder invloed hadden op het onderliggende tufsteen. Op plaatsen waar deze harde stenen in de tufsteenkoek ontbraken, vormden zich tafelformaties, waarin rivieren diepe ravijnen uitsleten. Al in de prehistorie werd dit gestolde lava gewonnen en werden de markante tufsteenkegels uitgehakt tot woningen. Vanaf deze tijd tot de jaren 1950, toen op last van de regering deze holwoningen verlaten werden, woonden hier mensen. Millennium na millennium. En vandaag de dag zien sommige rotswanden en kegels er dan ook uit als gatenkaas.\n_START_SECTION_\nVoor de Romeinse komst\n_START_PARAGRAPH_\nCappadoci\xc3\xab was de bakermat van het volk van de Hettieten en tijdens het Oud-Hettitische Rijk zal de hoofdstad, Hattusa, in Cappadoci\xc3\xab gelegen zijn. Maar de Hettieten moesten in 1200 v.Chr. na hun ondergang plaatsmaken voor de Phrygi\xc3\xabrs, die Hattusa in brand staken en daarmee een eind maakten aan de Hettitische overheersing in Cappadoci\xc3\xab. Nog later kwamen de Cimmeri\xc3\xabrs. Na deze twee heerschappijen begon dan Perzi\xc3\xab eveneens met een expansie, waardoor Cappadoci\xc3\xab onder Perzisch bewind kwam, van de 6de tot de 4de eeuw voor Christus. Uit die tijd dateert de oudste vermelding van de naam Cappadoci\xc3\xab: in Oud-Perzische inscripties komt de naam Katpatuka voor._NEWLINE_Onder het Perzisch gezag genoot Cappadoci\xc3\xab een grote zelfstandigheid en culturele vrijheid. Zo mocht het bijvoorbeeld de vuurgod, die de vulkanen in toom moest houden, blijven eren, en ook mochten ze hun eigen architecturale stijlen behouden. In de 4de eeuw voor Christus was het tijd voor Alexander de Grote om zijn grote intrede op het Aziatische continent te maken. Cappadoci\xc3\xab bleef hiervan niet gespaard en werd bij het Hellenistische Rijk ingelijfd. Alexander heeft echter nooit in Cappadoci\xc3\xab verbleven, waardoor het weer een zekere vrijheid kon behouden. Toen het Hellenistische Rijk in 323 v.Chr., na de dood van Alexander, onder de diadochen werd verdeeld kwam Cappadoci\xc3\xab onder het vorstengeslacht van Ariarathes. Dit geslacht regeerde van 323 tot 93 v.Chr..\n_START_SECTION_\nRomeinen\n_START_PARAGRAPH_\nNa de Slag bij Magnesia 190 v.Chr. schaarde Cappadoci\xc3\xab zich aan de zijde van de Romeinen. Tijdens de Derde Macedonische Oorlog steunde Ariarathes IV Rome in de strijd tegen Perseus van Macedoni\xc3\xab. Attalus III van Pergamon schonk in 133 v.Chr. zijn koninkrijk aan Rome. De omringende landen dachten het land in te palmen en een regioconflict was geboren, beginnende met Aristonicus van Pergamum. Na de dood van Ariarathes VI eiste Nicomedes III van Bithyni\xc3\xab, die getrouwd was met zijn dochter Nysa, de troon op. Mithridates VI van Pontus, de oom van Nysa, vond dat hij evenveel recht had. Beide partijen vroegen het oordeel van Rome. Rome besliste dat ze Cappadoci\xc3\xab moesten verlaten en zetten hun eigen stroman, Ariobarzanes I op de troon. Het regionale conflict mondde uiteindelijk uit in de Mithridatische oorlogen (89-63), die gewonnen werden door de Romeinen._NEWLINE_Weer begon Cappadoci\xc3\xab aan zijn politiek om in een goed blaadje te staan bij de Romeinen. De burgeroorlog tussen Julius Caesar en Pompeius brak uit en Cappadoci\xc3\xab steunde Pompeius. Nadat deze bij de Slag bij Pharsalus was verslagen, kozen ze partij voor Caesar. Na diens dood sloten ze zich aan bij zijn moordenaars Brutus en Cassius die het Oosten bestuurden, maar wanneer deze een nederlaag lijden tegen Marcus Antonius en Octavianus steunen ze Marcus Antonius. Deze werd echter bij Actium verslagen door Octavianus en Cappadoci\xc3\xab sloot zich aan bij Octavianus. Zo konden ze lange tijd hun autonomie waarborgen. Wel kwam er een einde aan de dynastie van Ariobarzanes. Archela\xc3\xbcs van Cappadoci\xc3\xab werd de nieuwe koning, een vazalkoning onder de Romeinen."