b"\n_START_ARTICLE_\nGarderegiment Grenadiers en Jagers\n_START_SECTION_\nOorsprong en heden van grenadiers, jagers en gardisten\n_START_PARAGRAPH_\nSinds enkele eeuwen bestaan er Grenadiers en Jagers. Uitvinding van de handgranaat in de 17e eeuw schept de behoefte aan grote, sterke Grenadiers als 'granaatwerper'. Berenmutsen moeten hen beschermen tegen sabelhouwen en aan de voorzijde kleurrijke uniformen moeten hen nog groter doen lijken. Na de succesvolle inzet van snelle beweeglijke eenheden met goede schutterskwaliteiten in de Oostenrijkse Successieoorlog in de 18e eeuw worden overal Jagers ingevoerd. Groene uniformen helpen hen zich als jagers aan de omgeving aan te passen. Grenadiers en Jagers zijn dus al van oorsprong geselecteerde militaire vaklieden. Omdat zij vorsten en veldheren bewaken als lijfwacht worden zij ook \xe2\x80\x98gardist\xe2\x80\x99. _NEWLINE_Het garderegiment Grenadiers en Jagers zet een traditie voort van verschillende garderegimenten die in de loop van de Nederlandse geschiedenis hebben bestaan. Vanaf de tijd van Willem I van Oranje waren er keurtroepen die functioneerde als de lijfwacht, oftewel garde, van de stadhouders. Naast Nederlandse gardisten hadden alle stadhouders ook Zwitserse huurlingen in dienst als lijfwacht. De Nederlandse gardisten, de Stadhouderlijke Garde te Voet heeft bestaan tot de vlucht van stadhouder Willem V van Oranje-Nassau naar Engeland in 1795. In 1688 volgde de Garde te Voet Willem III van Oranje-Nassau naar Engeland, waar de garde een belangrijke rol heeft gespeeld in de overwinning van Willem III van Oranje-Nassau op de Ieren tijdens de Slag aan de Boyne. In de napoleontische tijd had koning Lodewijk Napoleon Bonaparte zijn eigen koninklijke garde. Bij de inlijving van Nederland in het Eerste Franse Keizerrijk in 1810 is deze garde opgenomen in de Keizerlijke Garde van Napoleon als het 3de regiment. Tot 1829 zijn er Zwitserse gardisten in dienst geweest van de Oranjes. _NEWLINE_Tegenwoordig wordt het garde-aspect vooral getoond tijdens erediensten als Prinsjesdag (met het escorteren van de Koning(in) in de Koninklijke Stoet naar en de Erewacht op het Binnenhof), bij Koninklijke begrafenissen en als Erewacht bij staatsbezoeken van buitenlandse staatshoofden. Het wordt zeer gewaardeerd dat leden van de Koninklijke Familie regelmatig \xe2\x80\x9chet uniform van hun garde\xe2\x80\x9d dragen, evenals de gewoonte om officieren bij Koninklijk Besluit bij de garde te plaatsen en ontheffen._NEWLINE_Deze lijfwacht- of gardefunctie is bevestigd bij Koninklijk Besluit nr 5 van 25 mei 1948 en zo ontstaan de drie Garderegimenten der Grenadiers (GG), der Jagers (GJ) en der Fuseliers Prinses Irene (GFPI). Analoog aan eerdere samenvoegingen in 1843-1913 en 1950-1951 worden de GG en GJ bij Koninklijk Besluit van 22 september 1994 samengevoegd tot het Garderegiment Grenadiers en Jagers (GGJ). Op 11 april 1995 reikte H.M. Koningin Beatrix vergezeld van Z.K.H. Prins Willem-Alexander het nieuwe vaandel uit aan de regimentscommandant GGJ tevens commandant van 11 Infanteriebataljon luchtmobiel GGJ. Op dit vaandel zijn de oude vaandelopschriften van beide regimenten aangebracht: Tiendaagse Veldtocht 1831, Ypenburg 1940, Ockenburg 1940, West-Java 1946-1949 en Oost-Java 1946-1949. De Vaandelwacht is samengesteld uit Grenadiers en Jagers, wat het meest tot uiting komt bij optreden in ceremonieel tenue. De tradities van de oude afzonderlijke Garderegimenten worden bewaakt en voortgezet bij 11 Infanteriebataljon Air Assault GGJ, de Stafstafcompagnie Luchtmobiele Brigade GGJ en de in 2005 opgerichte Regimentsfanfare Garde Grenadiers en Jagers.\n_START_SECTION_\nTiendaagse Veldtocht 1831 en de periode 1815-1839\n_START_PARAGRAPH_\nNa de overwinning op Napoleon (Waterloo, 1815) is heel Europa erg onrustig omdat de nieuwe verhoudingen zich nog moeten zetten. Zo ook het Koninkrijk der Nederlanden dat Belgi\xc3\xab, Nederland en Luxemburg omvat. De sinds 1648 onafhankelijke Noord-Nederlandse en de eeuwenlang door Oostenrijk bestuurde Zuid-Nederlandse gebieden blijken politiek-cultureel uit elkaar te zijn gegroeid. In 1830 broeit het in Belgi\xc3\xab waar de katholieken en liberalen het niet eens zijn met het beleid van koning Willem I en velen aansluiting met Frankrijk nastreven. Het komt tot een oproer in Brussel dat uitgroeit tot een nationale opstand. Met steun van Engeland wordt prins Leopold van Saksen-Coburg koning der Belgen en een jaar later komt Frankrijk de nieuwe staat te hulp. Het in 1829 opgerichte Regiment Grenadiers en Jagers krijgt in 1830 te maken met het oproer in Brussel en neemt in 1831 onder leiding van kroonprins Willem (de latere koning Willem II, die al bij Waterloo vocht en nu het opperbevel over het Nederlandse leger heeft), deel aan de Tiendaagse Veldtocht in Belgi\xc3\xab en vervolgens aan de verdediging langs de huidige zuidgrens van Nederland tot 1839. _NEWLINE_In 1839 volgt de definitieve afscheiding van Belgi\xc3\xab. Tijdens de acties in 1830 en 1831 betreuren de Afdeling Grenadiers en de Jagersbataljons, in alle rangen, 61 doden. Voor uitstekende daden van moed, beleid en trouw worden viermaal de Militaire Willems-Orde 3e klasse en zeventig maal de Militaire Willems-Orde 4e Klasse toegekend. Alle deelnemers aan de gevechten te Brussel en de Tiendaagse Veldtocht ontvangen het 'Metalen Kruis', vervaardigd uit vijf op de Belgen veroverde kanonnen, die voor dit doel werden omgesmolten. Uit erkenning voor de prestaties in 1830-1831 bevestigt koning Willem III in 1849 het Metalen Kruis van zijn gestorven vader koning Willem II aan het vaandel, terwijl pas in 1896 het opschrift \xe2\x80\x98Tiendaagse Veldtocht 1831' aan vaandel van het Regiment Grenadiers en Jagers wordt toegekend.\n_START_SECTION_\nGereedstaan in de periode 1839-1938 en de Eerste Wereldoorlog\n_START_PARAGRAPH_\nNa de vrede met Belgi\xc3\xab (1839) wordt het leger grotendeels gedemobiliseerd. In 1843 worden na diverse inkrimpingen de Grenadiers en Jagers samengevoegd tot het Regiment Grenadiers en Jagers, gelegerd in de Oranjekazerne in Den Haag. Aan de vooravond van de Eerste Wereldoorlog, op 28 maart 1913, worden de beide regimenten weer opgesplitst. Tijdens de Eerste Wereldoorlog (1914-1918) blijft Nederland neutraal. Grenadiers en Jagers betrekken opstellingen in en rond Den Haag waar ze regeringsgebouwen en de Koninklijke Paleizen bewaken, spoorbaanvakken beveiligen en ge\xc3\xafnterneerden opvangen en bewaken._NEWLINE_Eind 1918 wordt er gedemobiliseerd, maar de Grenadiers en Jagers behouden elk hun eigen regiment en vormen de 'Brigade Grenadiers en Jagers' (1e Infanteriebrigade). In heel Europa heerst in 1918 een revolutionaire stemming (Russische Revolutie, troonsafstand van de Duitse keizer) en Troelstra en anderen willen ook in Nederland een revolutie uitketenen en het koningschap afschaffen. Maar zij overschatten hun positie. Op 18 november 1918 vindt als antwoord in Den Haag een indrukwekkende huldiging en trouwbetuiging aan het Huis van Oranje plaats. Duizenden mensen zien hoe Grenadiers en Jagers de paarden uitspannen en de koets met koningin Wilhelmina en koningin-moeder Emma erin langs de op het Malieveld opgestelde troepen en buurtverenigingen voorttrekken. In 1922 wordt het bataljonsverband opgeheven en bestaat elk regiment slechts uit enige schoolcompagnie\xc3\xabn met 5 maanden dienstplichttijd. Het is tot 1938 de periode van \xe2\x80\x9chet gebroken geweertje\xe2\x80\x9d.\n_START_SECTION_\nWest-Java 1946-1949 en Oost-Java 1946-1949\xe2\x80\x9d en de Politionele Acties in Nederlands-Indi\xc3\xab\n_START_PARAGRAPH_\nNa de Japanse overgave roept op 15 augustus 1945 de (provisorische) regering van de Republiek Indonesi\xc3\xab de onafhankelijkheid uit. Nederland wil na de Japanse bezetting een andere overgang naar de toekomst van het toenmalige Nederlands-Indi\xc3\xab. Vijf bataljons Grenadiers en vijf bataljons Jagers nemen in 1946-1949 aan de Politionele Acties deel, waarbij een aantal is ingedeeld bij de 1e Divisie \xe2\x80\x9c7 december\xe2\x80\x9d. Veel dienstplichtige soldaten zijn vaak jarenlang van huis en voeren een anti-guerrilla oorlog in een ver land met heel andere culturen en een tropisch klimaat. _NEWLINE_Uiteindelijk moet Nederland onder internationale druk (lees: Verenigde Naties en de Verenigde Staten) Indonesi\xc3\xab in 1949 haar onafhankelijkheid geven. Ruim 200 Grenadiers en Jagers zijn niet in Nederland teruggekeerd en zijn begraven op de militaire begraafplaats Menteng Poeloe. Naast diverse onderscheidingen voor getoonde moed en uitzonderlijke prestaties, zijn allen onderscheiden met het onderscheidingsteken 'Voor Orde en Vrede'. In 1977 worden bij Koninklijk Besluit aan het Garderegiment Grenadiers en aan het Garderegiment Jagers de vaandelopschriften 'West-Java 1946-1949' en 'Oost-Java 1947-1949' toegekend.\n_START_SECTION_\nKoude Oorlog\n_START_PARAGRAPH_\nGereedstaan in de Koude Oorlog van 1950 tot 1992. Na de Indonesische onafhankelijkheid wordt er opnieuw gedemobiliseerd en worden in 1950-1951 de Grenadiers en de Jagers opnieuw samengevoegd, nu tot Garderegiment Grenadiers en Jagers (GGJ). Gezien de Sovjet-Russische dreiging eisen de West-Europese Unie (WEU) en de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie (NAVO) meer Nederlandse defensie-inspanningen in bondgenootschappelijk verband. In 1951 wordt het GGJ opnieuw opgesplitst in Garderegiment Grenadiers (GG) en Garderegiment Jagers (GJ). Hun parate bataljons worden eerst in Arnhem (Menno van Coehoorn kazerne en de Saxen Weimar kazerne) gelegerd, verhuizen veelvuldig naar andere Nederlandse kazernes en komen uiteindelijk op de Oranjekazerne in Schaarsbergen (Jagers in 1954) en de Saxen Weimar kazerne in Arnhem (Grenadiers in 1960) terecht. Na veelvuldige hernummeringen worden ze in 1957 11Infanterie bataljon GG en 12 Infanteriebataljon GJ. _NEWLINE_In 1965 bij de invoering van het pwi YP-408 krijgen ze 11 Pantserinfanteriebataljon GG en 12 Pantserinfanteriebataljon GJ. In 1985 wordt met de invoering van de pri YPR-765 overgaan op rupsvoertuigen. Ook zijn er een aantal mobilisabele GG en GJ bataljons, die regelmatig op herhaling komen. _NEWLINE_Vele lichtingen met in totaal tienduizenden grenadiers en jagers vervullen tijdens de Koude Oorlog hun (dienst)plicht, ook tijdens de grootschalige, nationale en internationale oefeningen in Duitsland en Frankrijk, waarmee de staven en eenheden worden geoefend en de tegenstander wordt afgeschrikt."