b'\n_START_ARTICLE_\nGeorge Rosenkrans\n_START_SECTION_\nLevensloop\n_START_PARAGRAPH_\nRosenkrans werkte als klein jongetje mee als zanger in het plaatselijke kerkkoor van de Methodist Church, in Penfield (Pennsylvania). Zijn vader was organist en koorleider in deze kerk en gaf zijn zoon ook de eerste orgelles. Hij begon al spoedig met het schrijven van eigen composities (orgelmuziek, koralen, hymnes, solozang) en liet de meeste van deze werken zelf publiceren bij de kerkelijke uitgave van Russel Orner in DuBois. George Rosenkrans was het eerste kind van de familie, dat gradueerde van de High School._NEWLINE_Rond 1900 was een glorierijke tijd voor "Marching-" en vooral "Concert-Bands" in Amerika. Zo had ook Penfield een eigen harmonieorkest. Hierin speelde George Rosenkrans aanvankelijk bariton en werd later dirigent. Op 17-jarige leeftijd schreef hij zijn eerst van rond 200 werken voor harmonieorkest. Een geregelde opleiding in muziek heeft hij nauwelijks gehad, maar zijn muziek werd in de regio, in de hele Verenigde Staten en daarbuiten door harmonieorkesten uitgevoerd. In 1939 bij de inauguratie van Arthur H. James tot Gouverneur van Pennsylvania speelde een van de vooraanstaande harmonieorkesten marsen van Rosenkrans. In 1942 werd in het Panamakanaal-gebied zijn Army V. Song gespeeld. Bij de bevrijding van Parijs van de nazi\'s speelde een Amerikaans militaire kapel de mars Triumphant Battalions van Rosenkrans. Bij de uitvaart van Konrad Adenauer en van Winston Churchill werden zijn werken gespeeld. Zijn mars Immortal Heroes werd uitgevoerd tijdens de begrafenis van de Amerikaanse presidenten Franklin D. Roosevelt, Dwight D. Eisenhower en John F. Kennedy. Eens kreeg hij ook een aanvraag van een dirigent vanuit het toenmalige Siam, nu: Thailand, om een van Rosenkrans werken voor de bezetting van zijn orkest aan te passen. Tegen betaling van 50 cent was het gedaan._NEWLINE_Tijdens zijn verblijf tot kort voor zijn dood in Penfield (Pennsylvania) was hij organist in de kerk van de Methodisten._NEWLINE_Hij was onderwijzer, instructeur en dirigent van verschillende harmonieorkesten zoals in Weedville (Pennsylvania) en later in Butler (Pennsylvania) maar kreeg er nauwelijks een salaris voor. Dit was later ook het grote probleem. Toen zijn vader in 1920 en zijn moeder in 1928 overleden verbleef hij in het ouderlijke huis. Hij speelde piano in een dansorkest en componeerde rond 8 werken voor harmonieorkesten per jaar. Aanvankelijk bracht het hem genoeg geld op, om van te kunnen leven. Toen dat later niet meer lukte, gaf hij zijn werk aan orkesten zonder er betaling voor te krijgen. In armoede en verwaarlozing overleed hij in 1955.'