b'\n_START_ARTICLE_\nJacob Moleschott\n_START_PARAGRAPH_\nJacobus Albertus Willebrordus Moleschott (\'s-Hertogenbosch, 9 augustus 1822 \xe2\x80\x93 Rome, 20 mei 1893) was een Nederlands arts, fysioloog en hoogleraar.\n_START_SECTION_\nOpleiding\n_START_PARAGRAPH_\nMoleschott behaalde op 22 januari 1845 zijn doctoraat in de genees-, heel- en  verloskunde aan de Universiteit Utrecht; zijn Kritiek van Liebig\'s theorie der voeding van de plant was toen al door Teylers Genootschap bekroond; voor de beloning, vierhonderd gulden, kocht Moleschott zijn eerste microscoop. Zijn studievriend in deze tijd was J.W.R. Tilanus.\n_START_SECTION_\nLoopbaan\n_START_PARAGRAPH_\nMoleschott vertrok naar Heidelberg waar hij zijn Lehre der Nahrungsmittel f\xc3\xbcr das Volk en Kreislauf des Lebens publiceerde. De regering van Baden ontzegde, naar aanleiding van laatstgenoemd geschrift, Moleschott, op 26 juli 1854, de bevoegdheid om college te geven, maar desalniettemin had het boek toen al vijf drukken beleefd. Moleschott werd nu hoogleraar in de fysiologie te Z\xc3\xbcrich (21 juni 1856); op 16 december 1861 werd hij hoogleraar aan de hogeschool van Turijn. Angelo de Grubernatis (hoogleraar te Florence) noemde hem un des chefs de l\'\xc3\xa9cole m\xc3\xa9dicinale moderne; Victor Emanuel II van Itali\xc3\xab benoemde hem in 1876 tot Senator van het Rijk. In 1879 werd Moleschott benoemd tot hoogleraar aan de "Sapienza", alwaar hij omringd was met mensen als Pasquale Stanislao Mancini, Francesco de Sanctis, Giuseppe Zanardelli, Ubaldino Peruzzi enz.\n_START_SECTION_\nMaatschappelijke betrokkenheid en receptie\n_START_PARAGRAPH_\nIn 1848 deed Moleschott een geschrift uitgaan, waarin hij bepleitte dat hoogleraren niet langer benoemd zouden moeten worden in dienst van een kerkelijke partij maar in het belang van de wetenschap. Hij was in die tijd ook een voorstander van de staatkundige vereniging van Nederland met Duitsland, maar herriep dit standpunt in 1870._NEWLINE_Hij wordt beschouwd als een van Nederlands meest oorspronkelijke denkers in de 19e eeuw. Zijn denken kan worden gekarakteriseerd met \'athe\xc3\xafstisch materialisme\'. Hoewel hij uit zichzelf het lidmaatschap van de vrijdenkersvereniging De Dageraad nooit heeft gezocht aanvaardde hij in 1892 het erelidmaatschap van die vereniging._NEWLINE_Van hem is het bekende woord afkomstig: "Ohne Phosphor keine Gedanken" (\'zonder fosfor geen gedachten\').'