b'\n_START_ARTICLE_\nAdelognathus\n_START_SECTION_\nLeefwijze\n_START_PARAGRAPH_\nSoorten uit Adelognathus zijn klein, meestal niet langer dan 4 mm, en voor zover bekend zijn het externe parasito\xc3\xafden van de larven van zaagwespen en bladwespen (Pamphiliidae en Tenthredinidae). De wijfjes leggen eitjes op deze larven en de larven voeden zich ermee._NEWLINE_Sommige soorten als Adelognathus leucotrochi uit het Verenigd Koninkrijk zijn koinobiont, dat wil zeggen dat de gastheer enkel tijdelijk wordt verlamd door de sluipwesp bij het leggen van de eitjes, maar daarna terug mobiel wordt en doorgaat met vreten gedurende het eerste deel van de ontwikkeling van de parasito\xc3\xafdelarve.  A. leucotrochi gebruikt de larven van Nematus leucotrochus als gastheer. Andere soorten waaronder Adelognathus difformis (die Platycampus luridiventris parasiteert) en Adelognathus cubiceps  (die Pontania-soorten parasiteert) zijn idiobiont: zij verlammen de gastheer volledig en permanent en doden hem uiteindelijk._NEWLINE_De larven voeden zich met hemolymfe of ander weefsel van hun gastheer aan een wonde die de wesp met haar mandibels heeft gemaakt. De ontwikkeling van de larven gebeurt gewoonlijk zeer snel; bij A. leucotrochi in ongeveer 70 uur. Gedurende die periode doorlopen ze vijf stadia (instars), waarna ze de gastheer verlaten en in een cocon de winter doorbrengen.'