b'\n_START_ARTICLE_\nSlag bij Fleurus (1794)\n_START_SECTION_\nAchtergrond en aanloop\n_START_PARAGRAPH_\nNa de Slag bij Tourcoing op 17 en 18 mei 1794 kreeg Jourdan het bevel over het Franse Leger van de Ardennen en een deel van het Leger van het Noorden, ongeveer 96.000 man in totaal. Deze nieuwe legergroep werd samen het Leger van de Samber en de Maas. Het kreeg tot taak om de stad Charleroi in te nemen._NEWLINE_Op 12 juni sloeg het Franse leger met ongeveer 70.000 man het beleg van Charleroi. Op 16 juni dreef een Oostenrijks-Nederlandse strijdmacht de Franse troepen in een tegenaanval met zware verliezen terug naar de Samber. Twee dagen later viel Jourdan weer aan en kreeg Charleroi andermaal onder beleg. Op 26 juni gaf de stad zich over, net toen het Zuid-Nederlandse leger aankwam om te stad te ontzetten.\n_START_SECTION_\nDe Slag bij Fleurus\n_START_PARAGRAPH_\nOp die dag verscheen Jozias van Coburg bij Charleroi met een leger van 52.000 voornamelijk Oostenrijkers en Nederlanders om het Franse beleg op te heffen. Hij was echter te laat om de stad te redden, die zich toen immers al had overgegeven. De Oostenrijkse bevelhebber deelde zijn leger in vijf divisies en viel de Fransen aan. De Franse observatieballon l\'Entreprenant hield Jourdan gedurende de veldslag voortdurend op de hoogte van de Oostenrijkse bewegingen. De Oostenrijkers slaagden erin om door de Franse flanken te breken. Het Franse centrum hield echter stand en voerde een tegenaanval uit, waardoor de Oostenrijkse aanvallen op de flanken stokten. Kolonel Nicolas Soult, chef-staf van de Franse generaal Fran\xc3\xa7ois Joseph Lefebvre, schreef over deze gevechten dat het_NEWLINE_"vijftien uur van de meest wanhopige strijd was die ik ooit in mijn leven heb gezien."_NEWLINE_Coburg verzuimde om door te stoten. Onzeker over de mogelijke uitkomst van de strijd trok hij zich terug richting Eigenbrakel (Braine-l\'Alleud) en Waterloo. Hij bezorgde de Fransen hiermee een onverwacht snelle overwinning.'