b'\n_START_ARTICLE_\nLiparis (orchidee\xc3\xabngeslacht)\n_START_SECTION_\nKenmerken\n_START_PARAGRAPH_\nDe Liparis-soorten zijn kleine tot middelgrote epifytische, litofytische of terrestrische orchidee\xc3\xabn. Ze hebben eivormig tot cilindrisch verdikte pseudobulben._NEWLINE_Opvallend zijn de glanzend groene stengelbladeren bij vele soorten. De kroonbladeren zijn vaak draadvormig, de lip naar beneden gebogen. Het gynostemium is gevleugeld bij de top en langer dan bij Malaxis, waar ze verder wel op lijken._NEWLINE_De bloemen hebben dikwijls een sterke maar onwelriekende geur.\n_START_SECTION_\nHabitat\n_START_PARAGRAPH_\nDe leden van het geslacht Liparis komen voor in zeer uiteenlopende biotopen, van het regenwoud over vochtige bossen tot rotsen en open grasland.\n_START_SECTION_\nVoorkomen\n_START_PARAGRAPH_\nHet geslacht komt wereldwijd voor, maar voornamelijk in de tropische streken van Azi\xc3\xab en Oceani\xc3\xab. In Nieuw-Guinea komen meer dan 100 Liparis-soorten voor. Het geslacht is minder algemeen in gematigde streken van het Noordelijk halfrond. E\xc3\xa9n soort, de groenknolorchis (Liparis loeselii), komt voor in Europa.\n_START_SECTION_\nTaxonomie\n_START_PARAGRAPH_\nLiparis wordt samen met de geslachten Malaxis en Hammarbya tot de tribus Malaxideae gerekend._NEWLINE_Het geslacht telt naargelang de auteur van 250 tot 350 soorten, te veel om hier op te noemen. In Belgi\xc3\xab en Nederland komt slechts \xc3\xa9\xc3\xa9n soort voor, de groenknolorchis of sturmia.'