b'\n_START_ARTICLE_\nPinctada margaritifera\n_START_SECTION_\nBeschrijving\n_START_PARAGRAPH_\nDeze oester heeft geen offici\xc3\xable Nederlandse naam. In het Engels wordt hij black-lip pearl oyster genoemd. Deze naam verwijst van de zwarte kleuring die zichtbaar is langs de randen aan de binnenkant van de schelp. Van buiten is de oester donker grijsachtig bruin of groen, vaak met witte stippen over de hele buitenkant van de schelp. Deze pareloester kan een lente van 20 tot 25 cm bereiken. Een kenmerk is het ontbreken van een getande structuur op de slotband ("scharnier")._NEWLINE_Deze pareloester komt voor in de Perzische Golf, Rode Zee, in het zuidwesten van de Indische Oceaan, langs de kust van India en verder tot aan  de Indische Archipel, Nieuw-Guinea, Cookeilanden en eilanden in de Grote Oceaan tot aan Japan.\n_START_SECTION_\nLeefgebied\n_START_PARAGRAPH_\nDeze pareloester komt voor in gebieden van koraalriffen. Het zijn zogenaamde filtervoeders die leven in wateren met een lage concentratie aan fytoplankton. De oester hecht zich met zijn byssusdraden aan harde onderwaterstructuren zoals kolonies van rankpootkreeften. Ze gedijen het best in zeewater met getijdestromingen op dieptes tot 75 meter. Kenmerk is voedselarm (oligotroof) en helder water. Ander onderwaterdiersoorten zoals sponsdieren, hydro\xc3\xafdpoliepen, borstelwormenen lamellibrachia, vlokreeften, zee-egels en vissen vormen vaak een hechte levensgemeenschap met deze oesterbanken. Deze pareloester stellen hoge eisen aan de waterkwaliteit en de aard van de stroming. Er moet stroming zijn maar niet te veel en het water mag beslist niet verontreinigd zijn.'