b'\n_START_ARTICLE_\nOtto II van Mei\xc3\x9fen\n_START_SECTION_\nLevensloop\n_START_PARAGRAPH_\nHij was de oudste overlevende zoon van markgraaf Koenraad de Grote van Mei\xc3\x9fen. Toen zijn vader in 1156 om gezondheidsredenen aftrad als markgraaf van Mei\xc3\x9fen, volgde hij hem op. Zijn broers Diederik en Dedo kregen de andere bezittingen van het vader: Diederik kreeg het markgraafschap Lausitz en Dedo het graafschap Groitzsch. _NEWLINE_De verdeling van Koenraads rijk betekende een verzwakking voor de Wettindynastie en dat betekende dat Otto in tegenstelling tot zijn vader weinig invloed had. Zo moest hij toezien hoe de macht van keizer Frederik I Barbarossa in het naburige Plei\xc3\x9fenland uitbreidde en verloor hij een gebiedsconflict met de burggraven van Dohna._NEWLINE_In 1179 nam Otto deel aan de expeditie van Frederik Barbarossa tegen de rebelse Saksische hertog Hendrik de Leeuw. De expeditie was succesvol en Hendrik werd afgezet. Toch slaagde Otto er niet in om voordeel uit deze winst te halen._NEWLINE_Op binnenlands vlak kende Otto meer successen. Zo schonk hij in 1165 de inwoners van Leipzig stadsrechten en richtte hij de abdij Altzella op. Hij haalde heel wat van zijn inkomsten uit de mijnbouw in de stad Freiberg en kreeg op deze manier de bijnaam de Rijke. _NEWLINE_In zijn latere jaren werd Otto geconfronteerd met een erfenisconflict tussen zijn zonen Diederik en Albrecht. Otto besloot namelijk om de jongste, Diederik, tot enige erfgenaam te benoemen. Albrecht was het daar niet mee eens en liet zijn vader gevangennemen. Keizer Frederik Barbarossa dwong Albrecht om zijn vader vrij te laten, wat hij dan ook deed. Albrecht hield echter vast aan zijn claim op de erfenis en volgde in 1190 zijn vader op als markgraaf van Mei\xc3\x9fen. De vete tussen Diederik en Albert bleef echter duren en zou pas eindigen na de dood van Albrecht in 1195.'