b'\n_START_ARTICLE_\nAnatoli Marienhof\n_START_PARAGRAPH_\nAnatoli Borisovitsj Marienhof of Mariengof (Russisch: \xd0\x90\xd0\xbd\xd0\xb0\xd1\x82\xd0\xbe\xd0\xbb\xd0\xb8\xd0\xb9 \xd0\x91\xd0\xbe\xd1\x80\xd0\xb8\xd1\x81\xd0\xbe\xd0\xb2\xd0\xb8\xd1\x87 \xd0\x9c\xd0\xb0\xd1\x80\xd0\xb8\xd0\xb5\xd0\xbd\xd0\xb3\xd0\xbe\xd1\x84) (Nizjni Novgorod, 6 juli 1897 \xe2\x80\x93 Sint-Petersburg, 24 juni 1962) was een Russisch schrijver en dichter, afstammend van een adellijke familie uit Koerland.\n_START_SECTION_\nLeven en werk\n_START_PARAGRAPH_\nMarienhof werd geboren in Nizjni Novgorod in een adellijke familie. Na het overlijden van zijn moeder verhuisde hij naar Penza, waar hij het gymnasium bezocht. Na de dood van zijn vader, door een verdwaalde kogel tijdens de Russische Burgeroorlog, trok hij in 1918 naar Moskou. In Moskou ontmoette hij de dichters Sergej Jesenin en Vadim Sjersjenevitsj. Samen stichtten ze de \xe2\x80\x98imaginistische\xe2\x80\x99 school. Alle drie waren ze overtuigd van het belang van het beeld in de po\xc3\xabzie. Ze verwierpen het futurisme en het symbolisme en aanvaardden alleen het beeld als po\xc3\xabtisch fundament. De inhoud was onbelangrijk. De dichter moet proberen het beeld te vinden dat in ieder woord vervat is, maar vaak verborgen zit achter de alledaagse betekenis. \xe2\x80\x9cEen imaginist\xe2\x80\x9d, schreven ze in hun manifest "Deklaraciia" uit februari 1919, \xe2\x80\x9cis iemand die het kuiken in het ei van het woord voelt\xe2\x80\x9d._NEWLINE_Van 1918 tot 1922 waren Marienhof en Jesenin schier onafscheidelijk. Ze woonden bij elkaar, droegen gedichten aan elkaar op en publiceerden samen. Nadat Jesenin begin 1923 plotseling (voor korte tijd) trouwde met danseres Isadora Duncan en Marienhof ondertussen begonnen was aan zijn \xe2\x80\x9cRoman zonder leugen\xe2\x80\x9d (waarin veel details over het leven van Jesenin worden prijsgegeven) liep de vriendschap stuk. In 1924 huwde ook Marienhof, met Anna Nikitina._NEWLINE_Het werk van Marienhof viel niet goed bij de Sovjet-kritiek. De schrijversbond oordeelde in 1929 dat zijn werk een \xe2\x80\x9canti-maatschappelijk verschijnsel\xe2\x80\x9d was. Na het verschijnen van zijn korte roman \xe2\x80\x9cDe geschoren man\xe2\x80\x9d (1928), kreeg hij nauwelijks nog werk gepubliceerd en schreef hij literaire niemendalletjes voor radio en theater. Autobiografisch werk dat hij op latere leeftijd schreef kon pas ver na zijn dood verschijnen. Marienhof is begraven op de Bogoslovskoje-begraafplaats._NEWLINE_Het werk van Marienhof geraakte lange tijd in de vergetelheid, maar in de jaren tachtig en negentig werd zijn werk herontdekt. In 1995 verscheen zijn experimentele geschrift \xe2\x80\x9cCynici\xe2\x80\x9d (over het leven van jonge intellectuelen tijdens de Russische Revolutie en de Russische Burgeroorlog) in een Nederlandse vertaling door Robert-Jan Henkes en Elena Pereverzeva.'