b'\n_START_ARTICLE_\nHippolyte Delaroche\n_START_SECTION_\nLeven\n_START_PARAGRAPH_\nAls zoon van de kunsthandelaar Gr\xc3\xa9goire-Hippolyte kwam hij uit een rijke familie. In 1816 trad hij toe tot de Parijse kunstschool \xc3\x89cole des Beaux Arts. Daar was hij eerst leerling van de landschapsschilder Louis-\xc3\x89tienne Watelet en later, in 1818, werd hij leerling van de historieschilder Antoine-Jean Gros._NEWLINE_In 1822 maakte hij, samen met Th\xc3\xa9odore G\xc3\xa9ricault en Eug\xc3\xa8ne Delacroix, zijn debuut in de Parijse salon. Hierdoor verkreeg hij al snel naamsbekendheid en werd zijn werk gewild in adellijke kringen. In 1838 en 1843 maakte hij studiereizen naar Itali\xc3\xab._NEWLINE_In 1832 werd hij docent aan de \xc3\x89cole des Beaux-Arts en in 1835 trouwde hij met Louise Vernet. Zij was de dochter van de beroemde kunstenaar Horace Vernet, die directeur was van de Academie de France in Rome. Tien jaar na hun huwelijk, in 1845, overleed zijn vrouw plotseling, wat voor Delaroche een zwaar verlies betekende. Volgens critici ontstond daarna het beste werk van Delaroche, die zijn gevoel uitte in meerdere kleine passiestukken._NEWLINE_In 1837 kreeg Delaroche van de architect F\xc3\xa9lix Duban de opdracht tot het vervaardigen van een enorme wandschildering in de halfronde theateraula van de \xc3\x89cole des Beaux Arts. Het werk in de trant van de school van Athene was zevenentwintig meter breed en geschilderd in olieverf direct op de muur. Het werk staat bekend als de H\xc3\xa9micycle. In centrale deel ziet men voorname zetels met de drie scheppers van het Parthenon: de architect Phidias, de beeldhouwer Ictinus, en de schilder Apelles. Zij vertegenwoordigen de eenheid der kunsten._NEWLINE_Links en rechts van het middendeel zijn de vijfenzeventig grootste kunstenaars aller tijden met elkaar in gesprek in kleine groepjes. Om een vrouwelijk element in te brengen schilderde Delaroche ook de negen muzen als schone jonge dames. Het werk werd gereedgezet in 1841, maar werd zwaar beschadigd bij een brand in 1855. Het herstel werd door het overlijden van de schilder in 1856 voortgezet en afgerond door Joseph-Nicolas Robert-Fleury._NEWLINE_Zijn schilderstijl wordt gerekend tot de romantiek. Hij had een groot aantal leerlingen, van wie er velen bekend werden, zoals Tony Robert-Fleury, Jean-L\xc3\xa9on G\xc3\xa9r\xc3\xb4me en Jean-Fran\xc3\xa7ois Millet en voorts Gustave Boulanger, Charles-Fran\xc3\xa7ois Daubigny, Gustave Le Gray, Charles N\xc3\xa8gre en Jean-Fran\xc3\xa7ois Portaels._NEWLINE_De Amerikaanse schrijver Henry James was zeer onder de indruk van het werk van Delaroche, dat hij zag op de postume tentoonstelling van de \xc3\x89cole des Beaux-Arts in 1856, en beschreef het werk De prinsen in de toren in zijn autobiografie "A small boy and others".'