b"\n_START_ARTICLE_\nZuidelijke gladde slang\n_START_SECTION_\nUiterlijke kenmerken\n_START_PARAGRAPH_\nDe totale lichaamslengte bedraagt ongeveer 60 tot 70 centimeter, de meeste exemplaren blijven wat kleiner. De zuidelijke gladde slang is moeilijk van andere soorten slangen te onderscheiden omdat het dier geen duidelijk afwijkende kenmerken heeft. De basiskleur is meestal lichtgrijs tot lichtbruin, met op de rug een tekening van vage donkere strepen die in de nek veranderen in lengtestrepen tot op de kop. Achter het oog zit een oogvlek die naar de rug toe vervaagt en op de snuitpunt is een zeer donkere vlek te zien over de hele breedte, de snuit is meestal geel tot geelwit.\n_START_SECTION_\nVerspreiding en habitat\n_START_PARAGRAPH_\nDeze slang wordt tot 90 centimeter lang, is niet giftig en veel zeldzamer dan de 'gewone' gladde slang (Coronella austriaca), die in grote delen van Europa leeft. De zuidelijke gladde slang komt alleen voor in Spanje, Portugal, zuidelijk Frankrijk, Sicili\xc3\xab en noordwestelijk Afrika, en is sinds enige tijd beschermd omdat de soort zeldzamer wordt. In het achterland van de Spaanse Costa Blanca, het gebied van de Circo de la Safor nabij Lorcha, zijn ze tevens gesignaleerd. De habitat bestaat uit droge, open gebieden bij voorkeur met rotsen, ru\xc3\xafnes of oude muren.\n_START_SECTION_\nLevenswijze\n_START_PARAGRAPH_\nDeze soort eet voornamelijk hagedissen, net zoals de verwante katslang (Telescopus fallax). Ook slangen worden wel gegeten en van de juvenielen is bekend dat ze ook wel insecten buitmaken. De slang is 's nachts actief, het menu bestaat namelijk uit gekko's en deze dieren zijn eveneens nachtactief. De zuidelijke gladde slang is een eierleggende soort, in tegenstelling tot de gladde slang die eierlevendbarend is."