b'\n_START_ARTICLE_\nPerfectum (Latijn)\n_START_PARAGRAPH_\nHet perfectum is een Latijns werkwoordstijd waarvan de betekenis het meest overeenkomt met de Nederlandse voltooid tegenwoordige tijd (VTT), hoewel het gebruik van beide tijden niet volledig gelijk is. Het perfectum van regelmatige werkwoorden wordt gevormd met de perfectumstam, gevolgd door de uitgang. Het Oudgrieks kent ook een perfectum. Het gebruik hiervan wijkt echter sterk af van dat in het Latijn.\n_START_SECTION_\nVertaling\n_START_PARAGRAPH_\nHet perfectum komt in het Nederlands het meest overeen met de voltooid tegenwoordige tijd, dus met "ik heb ge(werkwoord)". Het verschil tussen de Imperfectum en de perfectum is dat bij de perfectum iets klaar is, niet meer kan veranderen. Bij de Imperfectum kan iets" mislukken". Het is dan wel verleden tijd, maar er kan nog iets tussen komen._NEWLINE_De vertaling hangt af van de context:\n_START_SECTION_\nPerfectumstammen\n_START_PARAGRAPH_\nHet Latijnse werkwoord kent een aantal stamtijden, waarvan het perfectum er \xc3\xa9\xc3\xa9n is. Vaak wijken de perfectumstammen sterk af van de praesensstammen. Zo is sustuli (ik heb opgeheven) het perfectum van tollere (opheffen, omhoogtillen). De perfectumvorm wordt doorgaans gegeven in de 1e persoon enkelvoud (uitgang -i).'