b'\n_START_ARTICLE_\nHendrik II van Montmorency\n_START_SECTION_\nLevensloop\n_START_PARAGRAPH_\nHendrik II was de zoon van hertog Hendrik I van Montmorency uit diens tweede huwelijk met Louise de Budos. Hij was door zijn persoonlijkheid en zijn naam erg populair aan het Franse hof en in 1612 benoemde koning Lodewijk XIII van Frankrijk hem tot grootadmiraal van Frankrijk. In 1614 volgde hij zijn vader op als hertog van Montmorency en gouverneur van de Languedoc. Bovendien was hij van 1620 tot 1624 onderkoning van Nieuw-Frankrijk._NEWLINE_Hij nam deel aan de oorlog tegen de Hugenoten en streed mee in de belegeringen van Montauban en Montpellier. Na de hernieuwing van de oorlog in 1625 kreeg hij het commando over een Nederlandse vloot die Lodewijk XIII bijstond. Hetzelfde jaar versloeg hij de protestantse vloot onder leiding van de hertog van Soubise en veroverde hij de eilanden R\xc3\xa9 en Ol\xc3\xa9ron. In 1628-1629 commandeerde Hendrik een koninklijk leger dat de troepen van hertog Hendrik II van Rohan bestreed in de Languedoc en hij slaagde erin om de bekende Hugenotenleider te verslaan._NEWLINE_In 1630 verwierf hij faam als militaire leider tijdens de Mantuaanse Successieoorlog tegen Spanje. Hij versloeg de vijand in de Slag bij Avigliana en nam hun generaal Carlo Doria. Deze overwinning werd gevolgd door de opheffing van het beleg van Casal en de inname van Saluzzo. Nadien werd hij benoemd tot maarschalk van Frankrijk._NEWLINE_Op het hoogtepunt van zijn roem en invloed werd hij gevraagd om zich bij de opponenten van de kardinaal de Richelieu te voegen, de eerste minister van Lodewijk XIII. Ontevreden over diens pogingen om de invloed van zijn klasse in te perken, ging Hendrik II op het aanbod in. Hij gebruikte zijn positie als gouverneur van Languedoc om troepen en geld te verzamelen, werd een bondgenoot van Gaston van Orl\xc3\xa9ans en nam het bevel van een leger van zes \xc3\xa0 zevenduizend soldaten op zich._NEWLINE_In september 1632 ging hij in de Slag bij Castelnaudary de confrontatie aan met het koninklijk leger. Hendrik, die tijdens de veldslag zwaargewond raakte, werd verslagen door maarschalk Henri de Schomberg. Vervolgens werd hij door Gaston van Orl\xc3\xa9ans in de steek gelaten, terwijl Richelieu besliste om hem ter dood te veroordelen, als voorbeeld voor de andere opstandige edelen. In oktober 1632 werd Hendrik II onthoofd in het Capitool van Toulouse, met een guillotine-achtig toestel._NEWLINE_Aangezien Hendrik geen nakomelingen had, werden zijn domeinen ge\xc3\xabrfd door zijn zus Charlotte Margaretha.'