b"\n_START_ARTICLE_\nOtto Frank\n_START_SECTION_\nLevensloop\n_START_PARAGRAPH_\nOtto Frank was een zoon van Michael Frank (1851-1909), eigenaar van de Michael Frank Bank in Frankfurt am Main en Alice Betty Stern (1865-1953). Otto groeide op in een liberaal Joods middenklasse gezin en was de tweede van vier kinderen (Robert, Otto, Herbert, Helene). Otto had in Frankfurt een gelukkige jeugd. Hij zat op muziekles, leerde paardrijden en ging met het gezin regelmatig naar het theater en de opera.   Na zijn eindexamen in 1908 studeerde hij economie aan de universiteit van Heidelberg, maar hij brak die studie al na een paar maanden af. Hij werkte een jaar in een bank en kreeg via een studievriend een kans om stage te lopen in het warenhuis Macy's in New York. Begin september 1909 vertrok hij. Kort na aankomst moest hij alweer terug, omdat zijn vader gestorven was._NEWLINE_Spoedig daarna vertrok Otto Frank opnieuw. Deze keer bleef hij twee jaar in de Verenigde Staten. Eerst werkte hij een jaar bij Macy's, daarna bij een bank. In de herfst van 1911 keerde hij terug naar Duitsland waar hij eerst in dienst trad bij een firma in D\xc3\xbcsseldorf die raamkozijnen maakte. Daarna stapte hij over naar een bedrijf dat hoefijzers voor het Duitse leger produceerde._NEWLINE_In de Eerste Wereldoorlog diende hij als luitenant in het Duitse leger. Op zesendertigjarige leeftijd trouwde hij in 1925 met de elf jaar jongere Edith Holl\xc3\xa4nder in de synagoge van Aken. Het echtpaar vestigde zich in Frankfurt en woonde eerst in bij Otto's moeder, voordat ze een ruim appartement huurde aan de Marbachweg. Ze kregen twee dochters: Margot (1926) en Anne (1929).\n_START_SECTION_\nAmsterdam\n_START_PARAGRAPH_\nIn juli 1933, een half jaar nadat Adolf Hitler in Duitsland aan de macht gekomen was, vluchtte Frank (die Joods was) naar Nederland om te ontkomen aan het toenemende antisemitisme in nazi-Duitsland. In Amsterdam richtte hij met behulp van zijn zwager Erich Elias een filiaal van Opekta op: N.V. Nederlandsche Opekta Mij. Het bedrijf verkocht pectine. Eind december kwamen ook zijn vrouw en dochter Margot naar Amsterdam, Anne Frank volgde in februari 1934. Het gezin woonde aan het Merwedeplein in Amsterdam, in een nieuwbouwwijk aan de zuidkant van de stad, waar zich ook veel andere Duits-joodse vluchtelingen vestigden._NEWLINE_Otto bouwde een klein team van medewerkers op dat onder meer bestond uit Johannes Kleiman, Victor Kugler, Miep Gies en Bep Voskuijl, die op kantoor werkten en Beps vader, Johannes Voskuijl, die in het magazijn van het bedrijf werkte. Het bedrijf verhuisde in 1940 van het Singel naar Prinsengracht 263.\n_START_SECTION_\nTweede Wereldoorlog\n_START_PARAGRAPH_\nTot de Duitse inval op 10 mei 1940 was Amsterdam voor de familie Frank een veilig toevluchtsoord. Vanwege de dreiging die uitging van nazi-Duitsland probeerde Frank vanaf 1938 met zijn gezin naar Cuba of de Verenigde Staten te ontkomen, maar al zijn pogingen mislukten. Om te voorkomen dat zijn bedrijf in Duitse handen viel namen enkele niet-Joodse collega's het op papier over. Op 6 juli 1942 dook het gezin onder in het Achterhuis, het achterste gedeelte van het bedrijfspand van Opekta aan de Prinsengracht 263 in Amsterdam._NEWLINE_Op 4 augustus 1944 werd het gezin (vermoedelijk) verraden en samen met de vier andere onderduikers uit het Achterhuis via het doorgangskamp Westerbork in Drenthe op transport gezet naar het concentratie- en vernietigingskamp Auschwitz. Otto Franks echtgenote Edith stierf in Auschwitz op 6 januari 1945, zijn beide dochters overleden in februari 1945 in het concentratiekamp Bergen-Belsen aan de gevolgen van vlektyphus. Hijzelf werd in Auschwitz bevrijd door de Russen en keerde na een lange reis na de bevrijding terug naar Nederland.\n_START_SECTION_\nNa de oorlog\n_START_PARAGRAPH_\nTerug in Amsterdam kreeg Frank uit handen van Miep Gies het dagboek van zijn dochter Anne, toen duidelijk werd dat Anne overleden was. Nadat hij de dagboekpapieren gelezen had en er met vrienden over gesproken had, besloot hij het te laten uitgeven als boek onder de titel Het Achterhuis. Deze titel had Anne Frank zelf gekozen. Een aantal passages waarin Anne negatief over haar moeder schreef en waarin ze het onderwerp seksualiteit aanroerde, werd geschrapt. Het Achterhuis verscheen op 25 juni 1947. Na de publicatie van het dagboek van zijn dochter heeft Frank zich tot zijn dood beziggehouden met het corresponderen met de lezers van het boek. Deze correspondentie bevindt zich tegenwoordig in de collectie van de Anne Frank Stichting in Amsterdam._NEWLINE_Otto Frank weigerde na de oorlog de Duitse nationaliteit aan te nemen en werd in 1949 Nederlands staatsburger. In 1953 hertrouwde hij met de weduwe Elfriede Geiringer (1905-1998), die hij had leren kennen tijdens de terugreis vanuit Auschwitz en die haar man en zoon had verloren. Hij verhuisde samen met haar naar Bazel waar hij de rest van zijn leven woonde._NEWLINE_In januari 1963 richtte Otto Frank het Anne Frank Fonds op. Deze in Bazel gevestigde stichting vertegenwoordigt de familie Frank en beheert de auteursrechten van de geschriften van Anne Frank. Samen met uitgevers houdt het fonds zich bezig met de uitgaves van het dagboek van Anne Frank.  Met de opbrengsten ondersteunt het wereldwijd projecten, met name op het gebied van mensenrechten._NEWLINE_Otto Frank overleed op 91-jarige leeftijd aan longkanker. Hij werd gecremeerd en zijn as werd begraven op het kerkhof van Birsfelden in Basel-Landschaft."