b"\n_START_ARTICLE_\n10199 Chariklo\n_START_SECTION_\nGrootte\n_START_PARAGRAPH_\n10199 Chariklo is de tot nu toe grootst bekende Centaur, met een geschatte diameter van 250 kilometer. 2060 Chiron is de op \xc3\xa9\xc3\xa9n na grootste, met een geschatte diameter van 230 kilometer. Alleen de verdwenen Centaur 1995 SN55 was vermoedelijk groter. Deze had namelijk een geschatte diameter van 300 kilometer.\n_START_SECTION_\nBaan\n_START_PARAGRAPH_\nDe Centaur-planeto\xc3\xafden vinden hun oorsprong in de Kuipergordel. Ze beschrijven een instabiele baan rond de zon, die uiteindelijk zal leiden tot verdwijning uit het Zonnestelsel, een botsing met een andere planeet of met de zon, of een evolutie in een kortstondige komeet._NEWLINE_De baan van 10199 Chariklo is stabieler dan die van andere Centaurs zoals Nessus en Pholus. 10199 Chariklo ligt binnen een afstand van 0,09 AE ten opzichte van de 4:3 baanresonantie van Uranus. Over ongeveer 30.000 jaar zal 10199 Chariklo regelmatig Uranus op een afstand van 3 AE naderen._NEWLINE_In 2003, toen de aarde tussen de zon en 10199 Chariklo in stond, had 10199 Chariklo een schijnbare magnitude van +17,7.\n_START_SECTION_\nRingen\n_START_PARAGRAPH_\nTijdens een occultatie op 3 juni 2013 - waarbij 10199 Chariklo voor de ster UCAC4 248-108672 heenschoof - keken astronomen vanaf verschillende locaties naar 10199 Chariklo en zagen naast de verduistering door de planeto\xc3\xafde nog twee kleinere verduisteringen, die alleen te verklaren waren door de aanwezigheid van een ring. Het nieuws werd op 26 maart bekendgemaakt. Het bleek te gaan om 'twee scherp begrensde ringen van slechts zeven en drie kilometer breed, die door een duidelijke leemte van negen kilometer van elkaar gescheiden zijn'. De ringen staan een afstand van respectievelijk 396 en 405 kilometer van 10199 Chariklo. De planeto\xc3\xafde is het kleinste en tot nog toe vijfde object in het zonnestelsel met een ring, na Saturnus, Jupiter, Neptunus en Uranus. Beide ringen bevatten waarschijnlijk een substanti\xc3\xable hoeveelheid ijs._NEWLINE_De vondst van de ringen is opmerkelijk, aangezien tot voor kort werd gedacht dat alleen grote hemellichamen met een grote massa genoeg zwaartekracht hadden om hun ring vast te houden. Het blijft onduidelijk hoe het kan dat 10199 Chariklo hier wel in slaagt. Een van de hypotheses is dat de planeto\xc3\xafde een of meerdere kleine manen heeft om de ringen vast te houden in hun smalle gedaante. De ringen, bestaande uit puin en ijs, hebben zich waarschijnlijk gevormd na een botsing._NEWLINE_De binnenste, bredere ring heeft de voorlopige naam Oiapoque gekregen. De buitenste ring kreeg de voorlopige naam Chu\xc3\xad. De namen komen van twee rivieren in noordelijk respectievelijk zuidelijk Brazili\xc3\xab. De Internationale Astronomische Unie (IAU) zal later beslissen over de offici\xc3\xable namen."