b'\n_START_ARTICLE_\nRussisch-Turkse Oorlog (1735-1739)\n_START_SECTION_\nDe politieke situatie voor de oorlog\n_START_PARAGRAPH_\nV\xc3\xb3\xc3\xb3r de oorlog stond het Russische Rijk er internationaal gunstig voor. In de Poolse Successieoorlog was Rusland aan de winnende hand en door de oorlog had Polen-Litouwen zijn aanspraak op een deel van Oekra\xc3\xafne opgegeven. De Kaspische Provincies, die tsaar Peter de Grote in de Russisch-Perzische oorlog van 1723 had veroverd, werden teruggegeven aan Perzi\xc3\xab in ruil voor een Perzische oorlogsverklaring aan het Ottomaanse Rijk. Oostenrijk was sinds 1726 een bondgenoot van Rusland.\n_START_SECTION_\nVerloop van de oorlog\n_START_PARAGRAPH_\nOp 20 mei 1736 viel veldmaarschalk Burkhard Christoph von Munnich de Turkse Fortificaties op de Landengte van Perekop aan met een leger van 62.000 man. Op 17 juni werd Bachtsjysaraj, de hoofdstad van het kanaat van de Krim, veroverd. Maar door een tekort aan voorraden en de uitbraak van een epidemie moest het Russische leger teruggetrokken worden naar Oekra\xc3\xafne. Op 19 juni viel een ander Russisch leger onder het commando van generaal Peter Lacy, samen met een vloot onder viceadmiraal Peter Bredahl, het fort van Azov aan en veroverde het. In juli 1737 veroverde het leger van Burkhard Christoph von Munnich het fort van Otsjakov. Dezelfde maand marcheerde het leger van Peter Lacy naar de Krim waarbij het leger van de kan verschillende keren verslagen werd en Karasubazar veroverd werd. Door weer een tekort aan voorraden moest het leger de Krim echter weer verlaten._NEWLINE_Oostenrijk, dat vanaf juli 1737 met het Ottomaanse Rijk in oorlog was, werd in tegenstelling tot de Russen, verschillende keren door de Turken verslagen. Rusland, Oostenrijk en het Ottomaanse Rijk begonnen daarom onderhandelingen in Nemirov, maar deze liepen op niets uit. In 1738 waren er geen noemenswaardige militaire gebeurtenissen, maar het Russische leger moest zich wel uit Otsjakov terugtrekken vanwege een uitbraak van de pest.'