b"\n_START_ARTICLE_\nGrauwwerkersstraat\n_START_SECTION_\nNaam\n_START_PARAGRAPH_\nDe straatnaam is al bekend sinds 1290, toen er werken werden uitgevoerd. De stadsrekening vermeldt het als volgt: pro calcia in vico Flamingorum et Alutariorum._NEWLINE_Voordien heette de straat Zacwynstrate. De betekenis daarvan is niet duidelijk. Nog tot in de 16e eeuw, echter, werd de naam gebruikt, bijvoorbeeld in combinatie met de gebruikelijke naam: Grauwwerkersstraat wilen de Zacwynstrate, in de Zackwynstrate die men heet de Grauwwerkerstrate en een huus in de Zacwynstrate gheseyt de Grauwwerkerstrate.\n_START_SECTION_\nBontnijverheid\n_START_PARAGRAPH_\nDe vroegst bekende vermelding van de nijverheid binnen Brugge dateert van 1252 wanneer de importtarieven van Damme melding maakten van diverse bontsoorten. De grauwwerkers vormden een van de vier bontambachten die tijdens de late middeleeuwen in Brugge actief waren. Leden van het ambacht bewerkten voornamelijk eekhoornpelzen (vair) van matige tot zeer hoge kwaliteit die door de hanze werden aangevoerd vanuit Oost-Europa en de Russische gebieden. De grijsblauwe/grauwe kleur van die pelsen gaf dan ook de naam aan het ambacht. Nauw verwant aan deze professie waren de ambachten van de wildwerkers en de lamwerkers. Samen met de grauwwerkers stonden zij bekend als de 'peltiers'. Tot aan het einde van de zestiende eeuw was er een sterke concentratie van deze bontwerkers rondom de Sint-Jakobskerk en in het bijzonder in de Grauwwerkersstraat._NEWLINE_De bekendste grauwwerker was waarschijnlijk Jan Moritoen, de vijftiende-eeuwse dichter van een paar onsterfelijke verzen. Het is niet zeker dat hij ooit in de Grauwwerkersstraat zou gewoond hebben._NEWLINE_In deze straat stond een stadsgebouw dat uiteenlopende functies vervulde. Vanaf 1830 werd het gebruikt door de Brugse Burgerwacht. Tegen het einde van de negentiende eeuw was het een aantal jaren in gebruik door de Nijverheidsschool. In de eerste helft van de twintigste eeuw was het bekend bij alle schoolkinderen die er de schoolklinek moesten bezoeken om er enkele gezondheidstests te ondergaan. Het metaalbedrijf Metalunion maakte er een tijd gebruik van. In 1971 werd het gebouw afgebroken en vervangen door enkele woonhuizen."