b"\n_START_ARTICLE_\nKomische literatuur\n_START_PARAGRAPH_\nOnder komische literatuur vallen alle teksten van een zeker niveau die bedoeld zijn om de lezer te vermaken, van middeleeuwse klucht tot moderne krantencolumn. Ook teksten die niet in de eerste plaats geschreven zijn om te vermaken kunnen zo geestig geschreven zijn dat ze een lezerspubliek van komische literatuur zullen aanspreken. In de moderne Nederlandse literatuur schreven onder meer Godfried Bomans, Simon Carmiggelt en Annie M.G. Schmidt komische literatuur van een bijzonder hoog niveau._NEWLINE_Met literatuur wordt in dit artikel bedoeld: teksten die niet in de eerste plaats, zoals bij moppen of cabaret, dienen om gesproken of gezongen te worden, maar doorgaans in gedrukte vorm in boek of tijdschrift verspreid worden om gelezen te worden. In strikte zin worden hiermee ook toneelstukken (komedies) uitgesloten, maar feit is dat heel wat mensen voor hun plezier komische stukken van Shakespeare of Bredero lezen, waardoor dit genre wel onder de bedoelde categorie valt. Dit artikel behandelt hoofdzakelijk humor in de moderne literatuur van het westen vanaf de 19e eeuw tot nu.\n_START_SECTION_\nHumor als literair ingredi\xc3\xabnt\n_START_PARAGRAPH_\nPuur komische literatuur is eigenlijk iets dat niet bestaat. Alleen een combinatie van goede plot, stijl, levendige personages \xc3\xa9n humor werkt bij de lezer. Goede schrijvers zoals Gerard Reve en Gerrit Komrij weten dat; zij gebruiken hun geestigheid als een van de ingredi\xc3\xabnten in de opbouw van hun boek. Zo zijn er heel wat talentrijke schrijvers, die niet meteen in het vakje 'komische literatuur' thuishoren, maar op een subtiele (of minder subtiele) manier van humor gebruik weten te maken. De reeds genoemde Herman Brusselmans bijvoorbeeld schrijft op een wat zwaarmoedige toon, waarbij hij de lezer dan plots verrast met een absurde bespiegeling. Gabriel Garc\xc3\xada M\xc3\xa1rquez is de meester van het magisch-realistische verhaal dat hij met humor en ironie vertelt. Toch kan hij bezwaarlijk een komische auteur genoemd worden, daarvoor is zijn ge\xc3\xabngageerdheid en verontwaardiging over de corruptie in Zuid-Amerika te oprecht._NEWLINE_Een tweede categorie schrijvers zoekt eigenlijk het komische meer op en wil bewust humoristisch proza of humoristische po\xc3\xabzie schrijven. Deze vorm van literatuur is nog vrij jong en kwam vooral onder impuls van Britse en Amerikaanse schrijvers en columnisten op gang. Groot-Brittanni\xc3\xab kan bogen op een lange traditie van humoristische literatuur, waarbij onder meer Oscar Wilde, Jerome K. Jerome en P. G. Wodehouse wereldwijd bekend geraakten. Amerikaanse schrijvers met een reputatie in het genre zijn voornamelijk columnisten, essayisten, (punt)dichters en schrijvers van kortverhalen die vaak dankzij kranten met grote oplages brede bekendheid genieten. Zo schreef Dorothy Parker in de jaren '20 van de vorige eeuw voor de The New Yorker ongewoon scherpe, sarcastische columns die al snel door een groot lezerspubliek gewaardeerd werden."