b'\n_START_ARTICLE_\nJer\n_START_SECTION_\nOorsprong\n_START_PARAGRAPH_\nDe korte of gereduceerde klinkers \xd1\x8a (\xc5\xad) en \xd1\x8c (\xc4\xad) ontwikkelden zich in het Proto-Slavisch uit de Proto-Indo-Europese korte [u] respectievelijk de korte [i]. De jers verspreidden zich sterk bij de Wet van open lettergrepen, die ervoor zorgde dat alle lettergrepen in het Proto-Slavisch op een klinker gingen eindigen; jers werden hiertoe ingevoegd in medeklinkerclusters en aan het woordeinde. In het Oudkerkslavisch duurt de Oerslavische situatie op dit punt vrijwel onveranderd voort en worden \xd1\x8a en \xd1\x8c nog op hun oorspronkelijke posities aangetroffen. In de overgeleverde teksten is echter al te zien dat de jers geen volwaardige positie meer innamen in de Oudkerkslavische fonologie; het wegvallen van de toch al korte klinkers was begonnen.\n_START_SECTION_\nUitval\n_START_PARAGRAPH_\nDoor de Wet van Havl\xc3\xadk kwam er een tweedeling van de jers, op basis van hun plaats in het woord. Er ontstond een verschil tussen jers in "zwakke" positie en in "sterke" positie, waarbij jers aan het woordeinde altijd zwak werden. Voor jers in het midden van een woord geldt dat ze sterk zijn als zich in de volgende lettergreep een zwakke jer bevindt._NEWLINE_Na het ontstaan van zwakke en sterke jers gaan de zwakke \xd1\x8a en \xd1\x8c geleidelijk uitvallen, waarbij ze soms een spoor achterlaten op de voorgaande medeklinker. De sterke jers blijven behouden en zullen zich in de moderne Slavische talen op verschillende wijze tot andere klinkers ontwikkelen. Doordat dezelfde jer binnen de verbuiging van een woord soms in sterke en soms in zwakke positie kan staan, verschijnen er zogenaamde vluchtige klinkers, die in de ene vorm wel voorkomen en in de andere niet (zie ook noot 3)._NEWLINE_Het uitvallen van de jers geldt als de laatste fase van het uiteenvallen van het Gemeenslavisch.\n_START_SECTION_\nWest-Slavisch\n_START_PARAGRAPH_\nIn de West-Slavische talen (Pools, Slowaaks, Sorbisch en Tsjechisch) zijn de zwakke jers verdwenen zonder de voorgaande medeklinker te be\xc3\xafnvloeden. De sterke jers, zowel \xd1\x8a als \xd1\x8c, hebben zich ontwikkeld tot [e].\n_START_SECTION_\nOost-Slavisch\n_START_PARAGRAPH_\nIn het Russisch, Oekra\xc3\xafens en Wit-Russisch valt een zwakke \xd1\x8a uit zonder een spoor achter te laten; een weggevallen \xd1\x8c zorgt er echter voor dat de voorafgaande medeklinker gepalataliseerd of "verzacht" wordt. Ook in sterke positie blijft het onderscheid tussen \xd1\x8a en \xd1\x8c gehandhaafd: de eerste ontwikkeld zich tot [o], de tweede tot [e]._NEWLINE_De letter \xd1\x8a komt in het Russische alfabet wel voor, maar vervult daar een andere functie en heeft geen eigen klankwaarde (zie hard teken).\n_START_SECTION_\nZuid-Slavisch\n_START_PARAGRAPH_\nDe zwakke jers vallen in de Zuid-Slavische talen op gelijke wijze uit als in het West-Slavisch. Sterke jers ontwikkelen zich, zonder onderscheid tussen \xd1\x8a en \xd1\x8c, in het Sloveens tot [e], in het Servo-Kroatisch tot [a]. In het Macedonisch komen zowel [a], [e] als [o] voor.\n_START_SECTION_\nBulgaars\n_START_PARAGRAPH_\nHet Bulgaars heeft als enige Slavische taal de \xd1\x8a als klinker behouden. Deze er goljam (\xd0\xb5\xd1\x80 \xd0\xb3\xd0\xbe\xd0\xbb\xd1\x8f\xd0\xbc, "grote jer") vertegenwoordigt een halfgesloten ongeronde achterklinker ([\xc9\xa4]) of een sjwa ([\xc9\x99]).'