b'\n_START_ARTICLE_\nHermes da Fonseca\n_START_SECTION_\nMilitaire carri\xc3\xa8re\n_START_PARAGRAPH_\nHermes da Fonseca was de zoon van Hermes Ernesto da Fonseca en Rita Rodrigues Barbosa da Fonseca en neef van Brazili\xc3\xab\'s eerste president, maarschalk Deodoro da Fonseca. Net als zijn oom koos hij voor een militaire carri\xc3\xa8re. Vanaf 1870 studeerde hij aan de militaire academie. Hij kreeg o.a. les van kolonel Benjamin Constant. Na zijn afstuderen was hij adjudant van de conde D\'Eu. Hij was ontvankelijk voor de republikeinse idee\xc3\xabn die leefden onder jonge officieren en werd lid van de Militaire Club. Zijn oom haalde hem over om mee te doen aan de samenzwering tegen de monarchie. Na de Proclamatie van de Republiek Brazili\xc3\xab op 15 november 1889 werkte hij voor de nieuwe republikeinse regering. Later werd hij bevorderd tot generaal en daarna tot maarschalk. In november 1904 onderdrukte hij een opstand op een militaire academie.\n_START_SECTION_\nPolitieke carri\xc3\xa8re\n_START_PARAGRAPH_\nVanwege zijn doortastendheid werd Da Fonseca minister van Defensie onder president Manuel Ferraz de Campos Sales en werd als zodanig gehandhaafd onder president Afonso Augusto Moreira Pena. Da Fonseca was een fel tegenstander van het burgerbewind en streefde naar een door militairen gedomineerde regering (niet te verwarren met een militaire dictatuur). Hij stelde zich kandidaat voor het presidentschap (1909). Zijn voornaamste tegenkandidaat en tegenstander van een militair als staatshoofd. Toch werd Da Fonseca in 1910 gekozen. Hij werd op 15 november van dat jaar werd hij ge\xc3\xafnaugureerd.\n_START_SECTION_\nPresidentschap\n_START_PARAGRAPH_\nDirect na zijn ambtsaanvaarding kreeg hij direct al te maken met een militaire opstand van matrozen en lagere marineofficieren tegen hun aristocratische superieuren. De opstand werd neergeslagen en er dreigden hoge gevangenisstraffen, dit bleef echter achterwege dankzij een amnestieregeling (25 november 1910). Later zou Da Forseca een grootscheepse legerhervorming doorvoeren. Deze hervorming zorgde ervoor dat het leger gedemocratiseerd werd en de hoogste rangen in het leger meer kwamen open te staan voor militairen uit de middenklasse._NEWLINE_Het bekendst werd Da Fonseca door zijn Pol\xc3\xadtica das Salva\xc3\xa7\xc3\xb5es ("Politiek van Reddinge"), militaire interventies in deelstaten waar de politieke leiding hem niet welgezind was. De politici die Da Fonseca niet welgezind waren, veelal oligarchen en burgerpolitci - maar ook manipulatieve elementen - werden vervangen door militairen die Da Fonseca goedgezind waren. In \xc3\xa9\xc3\xa9n deelstaat lukte het Da Fonseca niet om de politieke leiding te vervangen, namelijk in de deelstaat Rio Grande do Sul, waar gouverneur Ant\xc3\xb4nio Augusto Borges de Medeiros en "sterke man" Pinheiro Machado, stevig in het zadel bleven zitten. Uiteindelijk legde Da Fonseca zich hierbij neer en begon Pinheiro Machado zelfs te steunen._NEWLINE_Van oktober 1912 tot augustus 1916 woedde de Guerra do Contestado, toen de bevolking van de deelstaten Paran\xc3\xa1 en Santa Catarina onder de mysticus monnik Jos\xc3\xa9 Maria de Santo Agostinho (eigenlijk: Miguel Lucena Boaventura). President Da Fonseca gaf direct opdracht om de revolutie onder leiding van de populaire monnik te onderdrukken. Tijdens gevechten tussen het leger en het rebellenleger onder Jos\xc3\xa9 Maria de Santo Agostinho, kwamen zowel kolonel Gualberto Jo\xc3\xa3o en Jos\xc3\xa9 Maria om het leven. Hiermee kwam geen einde aan de rebellie, daar de soldaten van het leger op de vlucht sloegen en hun wapens achterlieten, voor het oprapen dus voor de rebellen. Pas in 1916 werden de rebellen verslagen, maar toen was Da Fonseca geen president meer._NEWLINE_In 1914 eindigde het ambtstermijn van Da Fonseca, en hij was er niet in geslaagd om een militaire opvolger aan te wijzen. De militairen waren verdeeld geraakt, en een burger, Venceslau Br\xc3\xa1s Pereira Gomes, werd tot president gekozen.\n_START_SECTION_\nNa zijn presidentschap\n_START_PARAGRAPH_\nNa zijn presidentschap werd Da Fonseca gekozen tot voorzitter van de Militaire Club en bleef achter de schermen veel invloed uitoefenen. Hij werd ook, met steun van Pinheiro Machado, voor de deelstaat Rio Grande do Sul in de Senaat gekozen. Daarna verbleef hij zes jaar in Europa. Na zijn terugkeer in Brazili\xc3\xab probeerde hij zijn macht verder uit te bouwen, maar de regering zag dit niet zitten en nadat Da Fonseca zich ongedisciplineerd had gedragen, beval president Epit\xc3\xa1cio Lindolfo da Silva Pessoa in 1920 zijn arrestatie. Da Fonseca werd beschuldigd van het beramen van een coup tegen de regering. Na zes maanden werd hij echter vrijgelaten._NEWLINE_In juli 1922 brak er een revolte uit onder militairen met de bedoeling om Da Fonseca weer aan de macht te brengen. E\xc3\xa9n van de leidende officieren van de revolte was kapitein Euclides da Fonseca, een zoon van de maarschalk.\n_START_SECTION_\nFamilie\n_START_PARAGRAPH_\nHermes da Fonseca was eerst getrouwd met Orsina Francisca (\xe2\x80\xa0 1910) en daarna, sinds 1913, met Nair de Tef\xc3\xa9 (1886 - 1981). Uit zijn eerste huwelijk werd o.a. Euclides da Fonseca geboren. Hij was een officier (kapitein) en nam deel aan de Revolutie van de 5de Juli (1920) (zie ook hierboven).'