b'\n_START_ARTICLE_\nUnicode\n_START_PARAGRAPH_\nUnicode is een internationale standaard (nauw samenhangend met ISO-10646) voor de codering van grafische tekens en symbolen in binaire codes, vergelijkbaar met de ASCII-standaard. De standaard voorziet alle tekens van alle geschreven talen van een naam (in de standaard in hoofdletters geschreven) en een nummer (vaak hexadecimaal geschreven, voorafgegaan door U+). Er is bijvoorbeeld het teken LATIN CAPITAL LETTER A met nummer U+0041 (65), los van de lettertypes waarin het weergegeven kan worden. De grafische weergave per lettertype behoort niet tot de standaard._NEWLINE_De standaard wordt onderhouden door het Unicode Consortium. In tegenstelling tot ASCII (alleen Engels) of Latin-1 (alleen West-Europese talen) heeft Unicode als doel alle gebruikte schriften (zoals het Griekse alfabet en Chinese karakters) te ondersteunen. De standaard bevat ruim 100.000 gestandaardiseerde tekens en ongeveer 900.000 voor toekomstig gebruik gereserveerde codes. De Unicode standaard schrijft niets voor over de visuele representatie van een karakter._NEWLINE_Unicode stelt geen beperkingen aan het aantal talen dat in \xc3\xa9\xc3\xa9n enkel document gebruikt kan worden. Naast letters en cijfers bevat Unicode ook veel symbolen, zoals: kruisen, wiskundige tekens, muntsymbolen enzovoort. Unicode bevat geen symbolen die niet in een schrift worden gebruikt, zoals verkeersborden. Enkele "tekens" in Unicode zijn zelf geen grafische tekens, maar hebben betekenis voor de wijze waarop de zichtbare tekens geplaatst worden, zoals carriage return, line feed, spatie en de niet-afbrekende spatie (harde spatie, NBSP)._NEWLINE_Een neveneffect bij omzetting van gegevens die anders gecodeerd waren, is dat bij sorteren op numerieke volgorde een ander resultaat (space, numeric, uppercase, lowercase (SNUL)) dan bijvoorbeeld bij EBCDIC (space, lowercase, uppercase, numeric (=SLUN)) verkregen wordt, omdat de tekens anders gerangschikt zijn.\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nBij de eerste computers waren alle teksten (programma\'s en in- en uitvoer) in hoofdletters, met als verdere tekens cijfers, leestekens en dergelijke, zie bijvoorbeeld GBCD. Later werden kleine letters toegevoegd, zie bijvoorbeeld ASCII. Deze  7-bits code (8-bits zijn samen 1 byte) bevat alleen het Latijnse alfabet en geen diakritische tekens. Het lag daarom voor de hand ASCII uit te breiden tot extended ASCII met een achtste bit, maar er was niet genoeg ruimte voor alle tekens in alle talen met het Latijnse schrift. Daarom kregen veel talen hun eigen variant van extended ASCII en er was ook EBCDIC. Er is geen standaardmethode om aan te geven welke variant gebruikt wordt, zo gebeurt dit in HTML anders dan in e-mail, en in platte tekst kan het al helemaal niet, wat veel spraakverwarring oplevert._NEWLINE_Voor veel schriften, zoals het Chinese, Arabische en Japanse schrift, zijn 256 tekens niet voldoende. Voor deze uitgebreidere tekenverzamelingen worden traditioneel al andere coderingen gebruikt, die ruimte voor meer tekens bevatten._NEWLINE_Zelfs met al deze verschillende coderingen voor de verschillende talen was het nog niet mogelijk om over een vreemde taal te schrijven. Wanneer men in een Chinese tekst over het Arabisch wilde schrijven, kon men dat niet in de standaard-Chinese codering: de Arabische letters zijn daarin namelijk niet opgenomen. Unicode en de daarvoor beschikbare coderingen bieden voor al dit soort problemen uitkomst.\n_START_SECTION_\nSorteren\n_START_PARAGRAPH_\nHet sorteren van tekens op basis van de scalaire waarde komt bij UTF-32 en UTF-8 overeen met het sorteren op de daarbij behorende (big-endian) bytereeksen (in de zin dat 0x01 0x00 v\xc3\xb3\xc3\xb3r 0x02 komt omdat 0x01 v\xc3\xb3\xc3\xb3r 0x02 komt). Dit geldt voor UTF-16 niet wanneer er tekens van zowel het Basic Multilingual Plane als van een ander plane vergeleken worden.\n_START_SECTION_\nGebruik\n_START_PARAGRAPH_\nIn HTML- en XML-documenten kunnen Unicode-tekens die niet worden ondersteund in de gebruikte karaktercodering, worden ingevoegd via karakter-entiteitreferenties.'