b"\n_START_ARTICLE_\nZware Jongens (Disney)\n_START_SECTION_\nNaam\n_START_PARAGRAPH_\nDe Zware Jongens werden bedacht door tekenaar Carl Barks en kregen van hem de naam 'Beagle Boys' mee. Barks baseerde hun uiterlijk namelijk op dat van het hondenras beagle, hoewel de gelijkenis niet groot is. Ze maakten hun debuut als stripfiguren in november 1951, in het verhaal Terror of the Beagle Boys (WDC#134). Hier zijn ze alleen op het laatste plaatje te zien en hebben ze nog geen eigen tekstballonnen. In de jaren daarna kregen ze belangrijke rollen in enkele langere verhalen, zoals Only a Poor Old Man (1952) en The Mysterious Stone Ray (1954).\n_START_SECTION_\nNederlandse naam\n_START_PARAGRAPH_\nToen het Nederlandstalige tijdschrift Donald Duck uitkwam, moest er een goede naam voor de boeven worden bedacht. In eerste instantie werd dit 'Brandkastenkrakers'. Later is de naam veranderd in de 'Zware Jongens'. Hoe de Zware Jongens (eigenlijk hun ouders) ooit aan hun naam zijn gekomen wordt onthuld in Koning van de Mississippi, een verhaal uit 1992 van Keno Don Rosa._NEWLINE_De Zware Jongens hebben in de stripverhalen geen eigen namen. Ze noemen elkaar altijd bij hun gevangenisnummer, dat ze duidelijk zichtbaar op hun kleding dragen.\n_START_SECTION_\nRol in de verhalen\n_START_PARAGRAPH_\nDe Zware Jongens zijn meestal niet bijster intelligent. In enkele verhalen is 176-167 de plannenmaker, maar vaak hebben ze hulp van anderen nodig om een goed plan te bedenken. Ook wordt soms gebruikgemaakt van vermommingen of gestolen uitvindingen van Willie Wortel. Dit zijn bijvoorbeeld apparaten waarmee zaken gekopieerd kunnen worden of uitvindingen waarmee ze gemakkelijk Dagobert Ducks geldpakhuis kunnen binnendringen. In andere verhalen slagen ze erin om gesprekken tussen Donald Duck en Oom Dagobert af te luisteren om zo bruikbare informatie te verzamelen voor hun plannen. Hiervoor installeren ze soms speciale apparatuur, waarbij ze zich bijvoorbeeld voordoen als medewerkers van een elektriciteitsbedrijf of als loodgieters. Ook maken ze hiervoor wel eens gebruik van een hoorn die ze richten op de af te luisteren gesprekken en met het andere uiteinde tegen hun oor houden, bv. hangend aan een luchtballon of vanuit een helikopter. Hun plannen mislukken uiteindelijk vrijwel altijd._NEWLINE_In sommige verhalen komen meer Zware Jongens voor. Zo is er een met de naam IQ-176 (nummerbord I-176). Deze Zware Jongen is in tegenstelling tot de rest zeer intelligent, en wordt door de anderen dan ook ingezet om bijvoorbeeld dingen uit te vinden of goede doordachte plannen te bedenken. Deze lukken over het algemeen bijna, maar mislukken uiteindelijk alsnog door domme pech waarna de Zware Jongens weer in de gevangenis belanden. Er bestaat nog een andere slimme Zware Jongen, Justus Zware. Hoewel er in sommige verhalen tot wel acht Zware Jongens zijn, gaan de meeste verhalen alleen over 176-167, 176-671 en 176-761. In enkele verhalen die onder meer in Donald Duck Extra zijn verschenen, spelen deze drie Zware Jongens steeds de hoofdrol. Ze raken verwikkeld in allerlei avonturen waarbij ze steevast in de gevangenis eindigen. Een belangrijk verschil met de verhalen van Barks en Don Rosa is dat Dagobert Duck en zijn geld doorgaans geen rol spelen in deze verhalen._NEWLINE_De eigenlijke gezichten van de Zware Jongens zijn in de verhalen van Barks en Don Rosa nooit te zien. Soms slaagt iemand (zoals Dagobert) erin om een masker van het gezicht van een Zware Jongen af te trekken, maar dan nog blijft het gezicht in de volgende plaatjes buiten beeld. In verhalen van andere tekenaars is er af en toe wel een Zware Jongen zonder masker te zien, zoals in Willie Wortel- In de val (H96226, De Zware Jongens- vakantieboek 2016).\n_START_SECTION_\nFamilie\n_START_PARAGRAPH_\nIn sommige verhalen komt ook hun opa voor, Zwarthart Zware, die meer ervaring heeft en van wiens raad zij graag gebruikmaken. Op het gevangenisbordje op zijn borst staat het nummer 186-802. Door de Zware Jongens zelf wordt hij meestal simpelweg 'Opaatje' genoemd. Vaak moeten zij wachten totdat hun opa weer eens uit de gevangenis wordt ontslagen, om zijn hulp te kunnen gebruiken. Soms duiken in deze verhalen nog meer familieleden van de Zware Jongens op._NEWLINE_De Zware Jongens hebben ook drie kleine neefjes: de Zware Schoffies. Deze zijn gecre\xc3\xaberd door Tony Strobl en verschenen voor het eerst That Motherly Feeling, een verhaal uit 1965.\n_START_SECTION_\nWoonplaats\n_START_PARAGRAPH_\nDe Zware Jongens blijken verspreid over de hele wereld te wonen. Een deel van hen woont in Schotland. Allemaal maken ze deel uit van een wereldwijde criminele organisatie, waarbij de Zware Jongens uit de Donald Duck-verhalen deel uitmaken van het Duckstadse deel."