b'\n_START_ARTICLE_\nGeschiedenis van FC Groningen\n_START_PARAGRAPH_\nFC Groningen, en zijn voorloper GVAV, kennen een lange geschiedenis.\n_START_SECTION_\nGVAV\n_START_PARAGRAPH_\nFC Groningen werd in 1971 opgericht als opvolger van GVAV. De amateurafdeling van GVAV bleef bestaan en ging zelfstandig verder. FC Groningen zou vanaf 1971 de profclub voor de gehele stad worden, met een tenue in de stadskleuren: groen en wit. Bij de invoering van het betaald voetbal in Nederland in de jaren vijftig traden meerdere verenigingen uit Groningen toe tot de nieuwe betaalde klassen. GVAV was toen zeker niet de meest succesrijke club in Groningen, maar op dat moment wel de vereniging op het hoogste niveau. Concurrenten als Oosterparkers en Velocitas moesten het betaald voetbal experiment al snel opgeven, waardoor alleen Be Quick binnen Groningen overbleef als opponent. Waar Be Quick zich niet wist te ontworstelen uit de toenmalige Tweede Divisie slaagde GVAV er in 1960 in de eredivisie te bereiken.\n_START_SECTION_\nPrestaties\n_START_PARAGRAPH_\nGVAV is in de jaren zestig een redelijke middenmoter. De punten worden vooral behaald in het eigen Oosterparkstadion en af en toe ook daarbuiten. Legendarisch zijn de 3-1 zege uit tegen Feyenoord (13 november 1960) de 3-1 tegen Ajax op 15 november 1964 (de debuutwedstrijd van Johan Cruijff) en de 1-0 overwinning bij Ajax op 23 april 1967, met een heldenrol voor doelman Tonny van Leeuwen. Minder positief, maar evenzeer memorabel was de 7-4 nederlaag tegen Feyenoord op 24 september 1961, na een 4-1 voorsprong bij de rust.\n_START_SECTION_\nTrots van het Noorden\n_START_PARAGRAPH_\nDe bijnaam Trots van het Noorden, die FC Groningen nog steeds heeft, dateert uit de periode waarin de club de enige Noordelijke club in de eredivisie was. De aanhang van toenmalig GVAV kwam in deze periode uit heel Noord-Nederland. Bij thuiswedstrijden in het Oosterpark reden er bussen vanuit Heerenveen en Emmen naar het stadion.\n_START_SECTION_\nOverige bijnamen\n_START_PARAGRAPH_\nNaast de Trots van het Noorden worden er ook andere bijnamen gebruikt, deze zijn: De FC, FC Grunn(en), Boeren (Farmers), Green White Army en groen-witten. Deze bijnamen worden echter voornamelijk gebruikt door supporters en niet zo zeer door de media. Supporters gebruiken de bijnamen bijvoorbeeld in liederen om het team aan te moedigen.\n_START_SECTION_\nEinde GVAV\n_START_PARAGRAPH_\nTegen het einde van de jaren zestig begint GVAV af te glijden, niet in het minst door de verdedigende spelopvatting van de Oostenrijkse trainer Ludwig Veg, vooral in uitwedstrijden. Het imago van GVAV kwam hierdoor in die jaren onder druk te staan, ook binnen de eigen aanhang. In 1970 volgt in de laatste wedstrijd van het seizoen degradatie door een nederlaag tegen DOS (uitslag 0-1), waar een gelijkspel nog net genoeg geweest zou zijn voor lijfsbehoud. Het daaropvolgende seizoen 1970-1971 promoveerde de club meteen weer naar de eredivisie.\n_START_SECTION_\nFC Groningen\n_START_PARAGRAPH_\nBij de oprichting startte de club in de Eredivisie, maar na drie jaar volgde na een 2-1 thuisnederlaag tegen PSV op de laatste wedstrijddag opnieuw degradatie. Na \xc3\xa9\xc3\xa9n seizoen werd via de nacompetitie bijna promotie bereikt. Daarna volgden een aantal troosteloze jaren. In 1980 bereikte men uiteindelijk wel promotie naar de Eredivisie, omdat de club kampioen van de Eerste divisie was geworden. Sinds 2006 kent de club betere tijden, de club eindigde elk seizoen in het linkerrijtje van de Eredivisie, oftewel plaats 1 tot en met 9. Sinds het bestaan van de Play-offs voor Europees voetbal deed de club elk seizoen mee. Door deze prestatie wordt FC Groningen in het algemeen beschouwd als subtopper van de Eredivisie.\n_START_SECTION_\nFinale KNVB beker\n_START_PARAGRAPH_\nIn het seizoen 1988-1989 werd de achtste finale in het EC III toernooi behaald. In hetzelfde seizoen werd een nieuw hoogtepunt bereikt door de finale van de KNVB beker te bereiken waarin werd verloren van PSV. Het seizoen 1990-91 was waarschijnlijk het meest succesvolle seizoen tot nu toe van FC Groningen. Tot vier wedstrijden voor het einde streed Groningen voor het kampioenschap, maar op het einde gooiden schorsingen en blessures roet in het eten.\n_START_SECTION_\nDegradatie\n_START_PARAGRAPH_\nNa het seizoen 1990-1991 ging het bergafwaarts met de prestaties van FC Groningen en in het seizoen 1997-1998 degradeerde de club na 18 jaar op het hoogste niveau te hebben gespeeld. Het volgende seizoen werd Groningen tweede in de Eerste divisie en volgde nacompetitie. Op de laatste speeldag moest een wedstrijd tegen Sparta beslissen wie in de Eredivisie zou spelen. Groningen verloor deze wedstrijd.\n_START_SECTION_\nPromotie\n_START_PARAGRAPH_\nEen jaar later werd het doel toch bereikt tegen en in Emmen. De daaropvolgende huldiging werd bijgewoond door duizenden FC Groningen-supporters. FC Groningen was weer terug op het hoogste niveau. In het seizoen 2000-2001 werd nacompetitie ontweken. In hetzelfde seizoen stond het grootste Groningse talent na Klaas Nuninga, Erwin en Ronald Koeman op: Arjen Robben. De daaropvolgende seizoenen werd FC Groningen weer een stabiele middenmoter.\n_START_SECTION_\nPeriode Ron Jans (2002-2010)\n_START_PARAGRAPH_\nOp 22 oktober 2002 volgde Ron Jans Dwight Lodeweges op als trainer van FC Groningen. Tot en met 2005 speelde FC Groningen zijn wedstrijden in het Oosterparkstadion in de Oosterparkwijk. Op 22 december 2005 nam de club afscheid van dit stadion met een 3-0 bekerzege tegen FC Volendam.\n_START_SECTION_\nVertrek Ron Jans\n_START_PARAGRAPH_\nOp 11 november 2009 heeft Ron Jans in overleg met de clubleiding van FC Groningen besloten, dat zijn achtste seizoen, tevens zijn laatste seizoen zal zijn. Ron Jans was belangrijk voor FC Groningen in de afgelopen jaren, mede dankzij Jans is Groningen een stabiele middenmoter geworden de afgelopen seizoenen. Op 23 oktober 2008 was Ron Jans officieel de langstzittende trainer van FC Groningen. Theo Verlangen was hiervoor de langstzittende trainer, hij was zes jaar lang trainer van FC Groningen van 1 juli 1977 tot 30 juni 1983. Daarnaast was Jans ook de langstzittende trainer in de eredivisie, bij de wedstrijd tegen Vitesse op 12 april 2009 zat Jans voor de 226e keer op de bank bij FC Groningen._NEWLINE_Ondanks zijn vertrek wil Jans benadrukken dat hij het bij FC Groningen nog steeds heel goed naar zijn zin heeft. "De jaren bij FC Groningen zijn de mooiste in mijn voetballeven. Daar ben ik de club enorm dankbaar voor." Na zijn afscheid in de laatste thuiswedstrijd van het seizoen, vertrok Jans naar sc Heerenveen, de rivaal onder de supporters van FC Groningen, waar hij een contract heeft getekend voor twee jaar.\n_START_SECTION_\nPeriode Pieter Huistra\n_START_PARAGRAPH_\nOp 22 december 2009 werd bekend dat Ron Jans zou worden opgevolgd voor Pieter Huistra. Huistra, oud-speler van onder andere FC Groningen, FC Twente en Glasgow Rangers, had tot zijn debuut bij FC Groningen nog nooit als trainer op het hoogste niveau gediend. Hiervoor had hij gewerkt als trainer voor de jeugd van FC Groningen, de beloften van Ajax en had hij gewerkt als assistent trainer bij Ajax en Vitesse._NEWLINE_Onder Huistra beleefde Groningen de beste seizoensstart in de geschiedenis van FC Groningen. Na 17 speelronden stond Groningen derde met 33 punten. Groningen stond hiermee onder PSV en FC Twente. Na 19 speelronden ging Groningen de winterstop in met 37 op een derde plaats._NEWLINE_Onder Huistra maakte FC Groningen zich bekend als een ploeg die thuis onverslaanbaar was. In tien thuiswedstrijden werd er "slechts" \xc3\xa9\xc3\xa9n maal gelijk gespeeld. Alle andere wedstrijden werden gewonnen. Onder Huistra kwamen profileerden een aantal spelers zich. Een voorbeeld hiervan is Garc\xc3\xada. Onder Ron Jans was deze speler afgeschreven en verhuurd aan VVV-Venlo. Onder Huistra werkte Garc\xc3\xada zich tot een basisspeler en een favoriet onder het publiek. Een prachtmoment voor de gehele club was de rentree van Andersson welke terugkwam van een twee jaar durende blessure. Zijn eerste basisplaats werd bekroond met een prachtig doelpunt. Een slecht moment voor de club was de kruisbandblessure voor van de Laak. Van de Laak had de pech dat hij op dat moment bijna aan het eind van zijn contractperiode was.\n_START_SECTION_\nVervolg seizoen\n_START_PARAGRAPH_\nDe eerste thuiswedstrijd na de winterstop werd er voor het eerst in dit seizoen thuis verloren. Dit gebeurde tegen de, op dat moment, regerend landskampioen FC Twente. De twee daaropvolgende competitiewedstrijden tegen aartsrivaal Heerenveen en Willem II werden echter wel gewonnen met respectievelijk 4-1 en 7-1. De overwinning tegen Willem II ging de boeken in als de grootste competitieoverwinning van FC Groningen. Na deze overwinningen ging FC Groningen een negatieve periode tegemoet. Na een teleurstellende wedstrijd tegen de Graafschap, volgenden vier nederlagen met de duidelijke doelcijfers van 3 voor, 14 tegen. Uiteindelijk eindige FC Groningen op de vijfde plaats. Dit betekende dat FC Groningen weer, als club met de meeste play-off ervaring, in de play-offs moest spelen. In de eerste wedstrijden werd de club gekoppeld aan Heracles Almelo, de uitwedstrijd werd nipt verloren, maar doordat de thuiswedstrijd werd gewonnen ging Groningen door naar de volgende ronde. In de finaleronde moest Groningen spelen tegen ADO Den Haag. De uitwedstrijd werd verloren met 5-1 en Groningen werd al meteen afgeschreven door de diverse media. De thuiswedstrijd werd echter gewonnen met 5-1, waardoor een verlenging en strafschoppen volgden. Deze werden verloren, maar Groningen kon terug kijken op een goed seizoen.'