b'\n_START_ARTICLE_\nSiegfried I van Anhalt\n_START_SECTION_\nLevensloop\n_START_PARAGRAPH_\nHij was de jongste zoon van vorst Hendrik I van Anhalt en Irmgard van Th\xc3\xbcringen, dochter van landgraaf Herman I van Th\xc3\xbcringen._NEWLINE_In 1244 trok zijn vader zich terug als heerser en droeg het bestuur over aan zijn zoons: Hendrik II, Bernhard I en Siegfried._NEWLINE_Hoewel vaak wordt aangenomen dat de drie broers hun erfenis direct na de dood van hun vader in 1252 verdeelden, bleven ze aanvankelijk samen regeren. Op 14 juli 1259 namen ze gezamenlijk de bescherming over het Klooster van Gods genade bij Calbe op zich. Een jaar eerder hadden ze echter al afzonderlijk de overdracht van het dorp Buro bij Coswig aan de Duitse Orde bevestigd. Een delingsverdrag is niet overgeleverd, maar na 1259 was Anhalt feitelijk in drie delen verdeeld. Bij de verdeling kreeg Siegfried het gebied rond K\xc3\xb6then en de voogdij over het klooster Nienburg._NEWLINE_Toen na de dood van landgraaf Hendrik Raspe van Th\xc3\xbcringen in 1247 het huis Ludowingers uitstierf en de Th\xc3\xbcringse Successieoorlog uitbrak, kreeg Siegfried I bij recht van zijn moeder de macht over het paltsgraafschap Saksen. Later stond hij in ruil voor een grote geldsom het paltsgraafschap Saksen af aan het huis Wettin._NEWLINE_In 1290 trok hij zich terug als vorst van Anhalt-Zerbst om monnik in een klooster te worden, waarna zijn zoon Albrecht de macht overnam. Siegfried I bleef echter zijn titel van vorst en zijn rang behouden tot aan zijn dood in 1298.'