b'\n_START_ARTICLE_\nHageheld\n_START_SECTION_\nKenmerken\n_START_PARAGRAPH_\nDe vrouwtjes zijn nog groter dan de mannetjes. Beiden hebben ze een opvallende gele, dwarslijn over de vleugels, naar de rand toe breder wordend. In het midden van de voorvleugels ligt een zwart-omrande, witte stip. De mannetjes hebben sterk gekamde voelsprieten. De spanwijdte bedraagt tussen de 45 en 75 millimeter.\n_START_SECTION_\nVerspreiding en leefgebied\n_START_PARAGRAPH_\nZe komen voor in noordelijk Afrika en Europa op open gebieden met struikgewas, heide- en zandgronden, ook in de duinen. Ze zijn wijdverbreid en vrij talrijk. Ze hebben een voorkeur voor warme streken. De vliegperiode is van mei tot en met september, in \xc3\xa9\xc3\xa9n generatie.\n_START_SECTION_\nLevenswijze\n_START_PARAGRAPH_\nDe mannelijke vlinders fladderen vooral overdag bij zonneschijn snel zigzaggend rond, terwijl de vrouwtjes pas vliegen als het gaat schemeren. De vrouwtjes zitten in het gras. Ze vliegen vlak boven het gras en laten tijdens de vlucht hun eitjes vallen.\n_START_SECTION_\nDe rups en zijn waardplanten\n_START_PARAGRAPH_\nDe acht centimeter lange rupsen zijn dichtbehaard en de brandharen kunnen na aanraking, bij mensen huidirritatie veroorzaken. Waardplanten van de rupsen komen onder meer uit de geslachten Larix, Betula, Salix en Rubus.'