b'\n_START_ARTICLE_\nGaston III van Foix-B\xc3\xa9arn\n_START_SECTION_\nLevensloop\n_START_PARAGRAPH_\nGaston III was de zoon van graaf Gaston II van Foix-B\xc3\xa9arn en diens echtgenote Eleonora, dochter van graaf Bernard VII van Comminges. Wegens zijn mooie uiterlijk had hij als bijnaam Phoebus, de Latijnse naam van de Griekse god Apollo._NEWLINE_In 1343 volgde hij zijn vader op als graaf van Foix en burggraaf van B\xc3\xa9arn. Van zodra hij in 1347 zelfstandig begon te regeren, moest Gaston als vazal een eed van trouw afleggen aan koning Filips VI van Frankrijk. Hij deed dit wel voor het graafschap Foix, maar niet voor het burggraafschap B\xc3\xa9arn, dat Gaston Phoebus als een onafhankelijk leengoed beschouwde._NEWLINE_Net als zijn vader assisteerde Gaston III Frankrijk in de oorlog tegen Engeland en werd hij toevertrouwd met de verdediging van Gascogne. Toen de nieuwe Franse koning Jan II in 1350 het graafschap Armagnac steunde in hun dispuut met het graafschap Foix over het bezit van het burggraafschap B\xc3\xa9arn, be\xc3\xabindigde Gaston III zijn koninklijke dienst. Vervolgens ging in 1356 samen met de Duitse Orde vechten tegen de heidense Pruisen. Na zijn terugkeer naar Frankrijk bevrijdde hij in 1358 Franse edelvrouwen die tijdens de Jacquerie-boerenopstand in Meaux waren opgesloten._NEWLINE_In juli 1360 kwam het opnieuw tot oorlog tussen het graafschap Foix en het graafschap Armagnac. Tijdens deze oorlog viel Gaston III eveneens de graaf van Poitiers aan, de koninklijke vertegenwoordiger in de Languedoc. Na bemiddeling van paus Innocentius VI sloot Gaston Phoebus uiteindelijk vrede met de graaf van Poitiers, maar hij bleef verder vechten met de graaf van Armagnac, die in 1362 werd verslagen, gevangengenomen en na het betalen van een hoge geldsom terug werd vrijgelaten. In 1377 kwam het conflict tussen Armagnac en Foix ten einde toen de graaf van Armagnac zijn aanspraken op het burggraafschap B\xc3\xa9arn liet vallen._NEWLINE_Na de vrede met het graafschap Armagnac verbeterde de relatie tussen Gaston III en Frankrijk terug en begin 1380 werd hij door koning Karel V van Frankrijk benoemd tot gouverneur van de Languedoc. Deze benoeming werd geannuleerd toen Karel later dat jaar stierf en opgevolgd werd door zijn zoon Karel VI. Gaston Phoebus weigerde dit te aanvaardden en streed met de steun van de inwoners van de Languedoc twee jaar lang tegen hertog Jan van Berry, zijn opvolger als gouverneur. Toen hij in 1382 uiteindelijk werd verslagen, be\xc3\xabindigde hij de strijd en trok hij zich terug in zijn landgoederen. Voortaan was hij een onafhankelijk en neutraal vorst en hij ging resideren in Orthez, de hoofdstad van B\xc3\xa9arn._NEWLINE_Gaston III had een grote voorliefde voor jagen en ook had hij smaak voor kunst en literatuur. Verschillende mooie manuscripten die op zijn vraag waren gemaakt bestaan nog steeds en in 1387-1389 schreef hij verschillende handschriften over de jacht, gebundeld in Le Livre de Chasse._NEWLINE_In de zomer van 1391 stierf Gaston III toen hij een beroerte kreeg tijdens het handenwassen na een berenjacht. Omdat hij geen wettige nakomelingen had, gingen het graafschap Foix en het burggraafschap B\xc3\xa9arn naar de Franse koning Karel VI, die beide leengoederen aan Matheus van Foix-Castelbon schonk, een neef van Gaston Phoebus. Na zijn dood werd hij bijgezet in de Abdij van Boulbonne.'