b"\n_START_ARTICLE_\nJohannes Schotel\n_START_PARAGRAPH_\nJohannes Schotel (Dordrecht, 1 juli 1825 - Haarlem, 9 april 1914) was als predikant van grote betekenis voor het voortbestaan van de Christelijke Gereformeerde Kerk na 1892. Als lid van het Curatorium was hij betrokken bij de Theologische School._NEWLINE_Hij werkte aanvankelijk als rijksambtenaar in Rotterdam. Op 19-jarige leeftijd kwam hij tot bekering. Het voorbeeld van de roeping van Jesaja gaf hem de vrijmoedigheid predikant te worden. Theologisch onderwijs ontving hij mede van de predikant van de Gereformeerde Gemeente onder het Kruis in Rotterdam, ds. D. Klinkert (1818-1890). Toen de Christelijke Afgescheidenen en de Kruisgezinden zich in 1869 verenigden ontstond in Rotterdam de \xe2\x80\x98Christelijke Gereformeerde Kerk\xe2\x80\x99, plaatselijk aangeduid als \xe2\x80\x98Christelijke Gereformeerde Gemeente\xe2\x80\x99. In 1872 werd hij binnen dit kerkverband predikant in Bergambacht. Hierna was hij werkzaam in Dinteloord, Alphen aan den Rijn, Scheveningen, Haarlem, Utrecht en tenslotte nogmaals in Haarlem._NEWLINE_In 1892 was de vereniging tot stand gekomen met de Nederduits Gereformeerde Kerken, maar vanwege bezwaren brak hij de band met het pas gevormde kerkverband van de Gereformeerde Kerken en nam in 1893 het beroep van de Christelijke Gereformeerde Gemeente van Utrecht aan. De overwegingen dat de naam van Christus uit de kerknaam zou verdwijnen, de plaatselijke gemeenten nooit wezenlijk betrokken waren geweest bij de vereniging van 1892 en niet het minst het bezwaar tegen de 'leer van de veronderstelde wedergeboorte' en de 'rechtvaardigmaking' van dr. A. Kuyper waren hierbij doorslaggevend geweest. _NEWLINE_In 1896 kon hij als christelijk gereformeerd predikant terugkeren naar Haarlem, waar hij bevestigd werd door zijn collega ds. H.A. Minderman. Op 1 mei 1904 moest hij vanwege gezondheidsredenen zijn arbeid be\xc3\xabindigen. Van zijn hand verschenen daarna nog diverse bundels \xe2\x80\x98leerredenen\xe2\x80\x99 (preken)."