b'\n_START_ARTICLE_\nKouddruklassen\n_START_SECTION_\nWerkingsmechanisme\n_START_PARAGRAPH_\nAls twee stukken materiaal elkaar raken, komen de atomen van de tegenover elkaar liggende voorwerpen zo dicht bij elkaar in de buurt dat zij elkaar gaan aantrekken en spontaan samengaan tot \xc3\xa9\xc3\xa9n samenhangend kristalrooster. Dit is een unieke eigenschap van zuivere metalen. Uiteraard gaat dat het best als beide oppervlakken een zeer schoon en glad oppervlak hebben dat bij voorkeur niet van een oxidehuid is voorzien, en in vacu\xc3\xbcm.\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nHet fenomeen van het kouddruklassen werd ontdekt in de jaren 1940. Men merkte dat twee schone gladde oppervlakken van een zuiver metaal, die in vacu\xc3\xbcm tegen elkaar werden gedrukt, aan elkaar bevestigd bleven._NEWLINE_In tegenstelling tot kouddruklassen op macro-schaal, dat zeer een hoge druk vereist, ontdekten wetenschappers dat zeer dunne gouddraadjes (diameter minder dan 10\xc2\xa0nm) binnen enkele seconden aaneengelast kunnen worden door eenvoudig mechanisch contact. Metingen met een transmissie-elektronenmicroscoop toonden aan dat er nagenoeg perfecte lassen waren ontstaan, met dezelfde kristalori\xc3\xabntatie, sterkte en elektrische geleidbaarheid als de rest van de nanodraadjes. Dergelijke lassen zijn later ook aangetoond met nanodraadjes van zilver, en met draadjes van goud en zilver onderling._NEWLINE_Feitelijk komt het proces in de natuur voor zonder dat men dat ontdekt had: edelmetalen hebben geen oxidelaag die onderlinge verbinding belemmert. Goudkorrels in de natuur kunnen daardoor onder druk eenvoudig met elkaar versmelten tot grotere goudklompen.'