b'\n_START_ARTICLE_\nHelvetii\n_START_PARAGRAPH_\nDe Helvetii was een Keltische stam, die woonde in het gebied van het huidige Zwitserland. Ze zijn vooral bekend dankzij de uitvoerige beschrijving die Caesar in zijn De Bello Gallico van hen maakte. En dan vooral dankzij de veldslag die hij tegen hen uitvocht, met als sluitstuk de slag bij Bibracte._NEWLINE_De Helveti\xc3\xabrs zouden bestaan hebben uit vier kleinere stammen, waarvan Caesar enkel de Verbigeni en de Tigurini bij naam noemde. Er is ook een vermelding van Poseidonios, van de Toygenoi en de Toutonoi waarvan men vermoedt dat er mogelijk een verband is met de Teutonen, maar dit is nooit bewezen.\n_START_SECTION_\nVroege geschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nDe naam Helvetii zou afkomstig van het Etruskische woord \xe2\x80\x98eluveitie\xe2\x80\x99, wat in het Keltisch \xe2\x80\x98Helvetios\xe2\x80\x99, of \xe2\x80\x98de Helveti\xc3\xabrs\xe2\x80\x99 betekent. Dit woord werd gevonden als inscriptie op een boot in Mantua, en deze zou het eigendom zijn van een Etruskische familie, die afstamde van de Helveti\xc3\xabrs._NEWLINE_De eerste historische vermelding van de stam is van de hand van Hecataeus van Milete, een Griekse geschiedschrijver die leefde rond 500 v.Chr. Hij maakte melding van een stam die leefde boven de Romeinse provincie Massilia. Maar of dit wel degelijk de Helveti\xc3\xabrs waren is niet te zeggen._NEWLINE_Poseidonios was de eerste antieke auteur die een duidelijke vermelding van de Helveti\xc3\xabrs maakte, en hoewel hij hun leefgebied niet vermeldde, meent men uit zijn beschrijving van de stam als \xe2\x80\x98rijk aan goud, maar vreedzaam\xe2\x80\x99, op te maken dat ze leefden in het gebied van het huidige Zwitserland, maar deze hypothese wordt tegenwoordig verworpen door andere aanwijzingen die eerder doen vermoeden dat ze afkomstig waren uit een gebied in Zuid-Duitsland. Deze aanwijzingen zijn afkomstig van Ptolemaios en Tacitus. Ze beschrijven de Helveti\xc3\xabrs als een stam die voor 100 v.Chr.,  nog in een gebied tussen de Rijn, de Main en de Donau zouden wonen._NEWLINE_Tegenwoordig denkt men dat de Helveti\xc3\xabrs rond het einde van de 2e eeuw v.Chr. hun gebied in Zuid-Duitsland verlaten hebben, onder druk van de rooftochten die de Cimbri en de Ambronen voerden, waaraan de Tigurini en Toygenoi zouden deelgenomen hebben. Ze zouden zich omstreeks die tijd dan ook in het gebied van het tegenwoordige Zwitserland gevestigd hebben.\n_START_SECTION_\nIntrede in de Romeinse geschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nRond 111 v.Chr. bereikten de Cimbri en Ambrones tijdens hun strooptochten het huidige Zuid-Duitsland. Rond deze tijd sloten ook de Tigurini en de Tougenoi zich bij hen aan. Als gevolg hiervan worden de Tigurini en de Tougenoi vaak in een adem genoemd samen met de Cimbri._NEWLINE_Deze stammen voerden samen een invasie uit in Galli\xc3\xab, en in de Romeinse provincie Gallia Narbonensis. Onder leiding van Divico wisten de Tigurini in 107 v.Chr. een veldslag bij Agendicum te winnen van de consul L. Cassius Longinus. Volgens de overlevering van Caesar zouden de overwonnen soldaten door de Galli\xc3\xabrs vernederd zijn, aangezien ze verplicht waren onder toezicht van de triomferende Galli\xc3\xabrs, onder een juk door te lopen._NEWLINE_In 105 v.Chr. wisten de Kelten nog een Romeinse veldheer te verslaan ter hoogte van het huidige Orange._NEWLINE_In 103 v.Chr. splitste de groep zich op. De Ambrones en Tougenoi gingen richting van de Provence, terwijl de Cimbri en de Tigurini naar Noord-Itali\xc3\xab gingen. _NEWLINE_Marius slaagde er in 102 v.Chr. in om de Ambrones te verslaan en versloeg het jaar daarna bij de slag van Vercellae de Cimbri, waarna de Tigurini zich bij de andere substammen van de Helveti\xc3\xabrs voegden.\n_START_SECTION_\nCaesars campagne tegen de Helveti\xc3\xabrs (58v.Chr.)\n_START_PARAGRAPH_\nHeel veel is bekend over de campagne die Caesar voerde tegen de Helveti\xc3\xabrs, dankzij zijn eigen uitvoerige beschrijving ervan in De Bello Gallico._NEWLINE_Rond 58 v.Chr. hadden de Helveti\xc3\xabrs onder leiding van Orgetorix een migratie naar West-Galli\xc3\xab voorbereid met als doel zich in de kuststreek te vestigen en van daaruit hun macht en invloed uit te breiden. Orgetorix had als doel koning te worden van een rijk groter dan het huidige gebied van de stam. En daarvoor ging hij al in 61 v.Chr. een verbond aan met Casticus van de Sequani en Dumnorix van de Aedui. Orgetorix stierf nog voor de eigenlijke migratie plaatsvond._NEWLINE_In 58 v.Chr. verlieten de Helveti\xc3\xabrs hun woongebieden en lieten niets heel achter, alles werd verbrand. Ze werden vergezeld van nog een aantal kleinere stammen: de Raucari, de Latobrigi, Tulingi en Boii. In totaal zouden volgens Caesar ongeveer 368.000 personen deelgenomen hebben aan de migratie. Latere bronnen laten vermoeden dat dit vrij overdreven was, en schatten eerder  160.000 personen. Een zo groot aantal zou ook nooit zo snel hebben kunnen reizen als Caesar beschrijft._NEWLINE_Er waren 2 mogelijke routes die ze konden nemen, de zuidelijke route ging via het gebied van de Allobroges, en van daaruit via de Provence richting West-Galli\xc3\xab. De andere route was veel moeilijker en ging door het gebied van de Sequani en de Aedui._NEWLINE_Caesar had al vlug berichten gekregen van de op handen zijnde migratie van de Helveti\xc3\xabrs, haastte zich noordwaarts, en slaagde erin om net op tijd de bruggen over de Rh\xc3\xb4ne ter hoogte van Gen\xc3\xa8ve te vernietigen en zo de Helveti\xc3\xabrs de doorgang te belemmeren. De leiders van de Helveti\xc3\xabrs probeerden vervolgens te overleggen met Caesar. Ze beloofden een vredige en snelle doorgang door de provincie Gallia Narbonensis. Caesar die hier niet in geloofde, en zijn belofte indachtig de Allobroges te beschermen, vroeg enkele dagen tijd om tot een besluit te komen. Hij gebruikte deze tijd om in een snel tempo zijn troepen te versterken met nieuwe legioenen, zodat hij na afloop van de bedenktijd sterk genoeg was, om de Helveti\xc3\xabrs de doorgang te weigeren._NEWLINE_De Helveti\xc3\xabrs moesten toen de meer noordelijke en moeilijkere route door de territoria van de Sequani en de Aedui nemen, die juist buiten Gallia Narbonensis liggen. Vanwege de vernielzuchtige doortocht van de Helveti\xc3\xabrs door hun gebied riepen de Aedui de hulp van Caesar in. Hij kwam hen ook te hulp en slaagde erin om een deel van de troepen uit te schakelen bij de overtocht van de stam over de Sa\xc3\xb4ne. Dit zou ongeveer een vierde van hun troepen geweest zijn, waarvan het grootste deel Tigurini._NEWLINE_Caesar liet bruggen bouwen, stak zo snel mogelijk de Sa\xc3\xb4ne over en achtervolgde de Helveti\xc3\xabrs. Deze stuurden vervolgens enkele vertegenwoordigers, onder wie Divico, die hij noemt als de leider van de Helveti\xc3\xabrs in de oorlog tegen Marius. _NEWLINE_De Helveti\xc3\xabrs stelden aan Caesar voor dat ze zich zouden vestigen op een plaats die hij goedkeurde en dreigden met een veldslag als hij zou weigeren. Caesar wilde daar wel mee instemmen, maar eiste krijgsgevangenen en herstelbetalingen voor de schade, en daar gingen de Helveti\xc3\xabrs niet mee akkoord._NEWLINE_Er volgde een slag, waarin de Helveti\xc3\xabrs de Aedui overwonnen, waarna ze weer voort trokken. Caesar kon ze niet onmiddellijk achtervolgen wegens problemen met de bevoorrading, en gewonde soldaten die verzorgd moesten worden. _NEWLINE_Uiteindelijk slaagde hij er enkele dagen later in de Helveti\xc3\xabrs in te halen nabij Bibracte, waar hij een grote veldslag uitvocht waarin de Helveti\xc3\xabrs het onderspit moesten delven. De Helveti\xc3\xabrs trokken zich terug, en verloren het grootste deel van hun bagage aan de Romeinen._NEWLINE_Ze trokken zich terug in het gebied van de Lingones. Caesar wachtte om hen te achtervolgen, en zond in de plaats daarvan berichtgevers naar de Lingones, om hen te waarschuwen geen hulp te geven aan de Helveti\xc3\xabrs. De Helveti\xc3\xabrs boden vervolgens hun totale overgave aan._NEWLINE_Caesar bood de verslagen stammen aan, om terug te keren naar hun oorspronkelijke gebieden en gebood hen hun huizen weer op te bouwen, en droeg de Allobroges op om hen steun te verlenen. Hij gaf hen eveneens de status van foederati, dit vooral met als doel de grenzen veilig te stellen tegen de Germanen._NEWLINE_Van de 360.000 mensen die aan de migratie begonnen volgens Caesar zouden er maar 110.000 de tocht overleefd hebben.\n_START_SECTION_\nFoederati\n_START_PARAGRAPH_\nDe Helvetii bleven maar korte tijd foederati, aangezien ze in 52 v.Chr. deelnamen aan een opstand onder leiding van Vercingetorix van de Averni, waardoor de Romeinen besloten om van het Helvetische gebied een kolonie te maken, genaamd de \xe2\x80\x98Colonia Iulia Equestris\xe2\x80\x99. Deze kolonie diende als versterking tegen de Germanen._NEWLINE_Onder de regering van Augustus werd de Romeinse invloed in het Helvetisch gebied nog groter, en tegen deze tijd was het grootste deel al geromaniseerd, hoewel de stammen nog steeds een vrij grote graad van culturele eigenheid hadden en niet volledig geromaniseerd waren.\n_START_SECTION_\nEinde van de Helveti\xc3\xabrs\n_START_PARAGRAPH_\nDe Helveti\xc3\xabrs geraakten in 68/69 n.Chr. betrokken bij de burgeroorlog die ontstond na de dood van keizer Nero. De Helveti\xc3\xabrs steunden Galba die de keizerstroon had bestegen. Ze kwamen in conflict met zijn tegenstander Vitellius die vanuit Zuid-Duitsland en hun gebieden een aanval op Rome voorbereidde. Dit conflict leidde tot plundering en vernieling van de grootste Helvetische oppida, en duizenden werden vermoord of als slaaf weggevoerd. Ook de hoofdplaats Aventicum werd ingenomen en vernield, en hun leider werd vermoord._NEWLINE_Na 68/69 wordt er nog heel weinig vermelding gemaakt van de Helveti\xc3\xabrs. Men weet wel dat ze uiteindelijk weer eigen autonomie verkregen. Als gevolg van de Germaanse invallen zijn de geromaniseerde Helveti\xc3\xabrs samengesmolten met de invallende volkeren, hoewel er tot op heden nog een duidelijke aanwezigheid is van overblijfselen uit de Helvetische cultuur.'