b"\n_START_ARTICLE_\nZoutwinning in Bonaire\n_START_PARAGRAPH_\nDe commerci\xc3\xable zoutwinning in Bonaire werd door de West-Indische Compagnie opgestart door het exploiteren van de natuurlijke zoutpannen op het zuidelijke deel van het eiland.\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nAl voordat de Nederlanders zich op Bonaire hadden gevestigd werd er door koopvaarders zout 'geraapt'. _NEWLINE_Om te kunnen voldoen in de groeiende Europese vraag naar zout liet de WIC haar oog vallen op Bonaire. Het Caribische eiland is in het zuiden gezegend met natuurlijke zoutpannen en is daardoor uitermate geschikt voor de zoutwinning. In 1672 ligt er voor een toenmalige waarde van \xc6\x92 100.000 van Bonaire afkomstig zout in de pakhuizen van de West-Indische Compagnie._NEWLINE_Om de zoutpannen leeg te schrapen maakte de WIC gebruik van Afrikaanse slaven. Het werk in de zoutpannen was extreem zwaar. De slavenhuisjes bij Witte Pan en Oranje Pan, die rond 1850 zijn gebouwd, zijn kleine huisjes waarin de slaven die werkten in de zoutpannen op Bonaire de nacht konden doorbrengen.  _NEWLINE_Na de afschaffing van de slavernij in 1863 werd de zoutwinning steeds minder rendabel. De massale zoutwinning werd toen al snel stopgezet. Maar sinds 1966 heeft de Canadese multinational Cargill zich weer ontfermd over de zoutpannen van Bonaire. Anno 2016 runt Cargill nog steeds de zoutwinning."