b'\n_START_ARTICLE_\nSint-Jan-de-Doperkerk (Molenbeek)\n_START_SECTION_\n1836-1932\n_START_PARAGRAPH_\nIn 1834-36 werd gebroken met de middeleeuwse Sint-Janskerk, die volledig herbouwd werd naar een ontwerp van Louis Spaak. Ook het nieuwe gebedshuis bleek echter niet berekend op de aanhoudende bevolkingsgroei die Molenbeek doormaakte. Het sobere, door vochtproblemen geteisterde gebouw was alweer toe aan vervanging, maar de kerkfabriek had voor zo\'n operatie niet de middelen. Er waren reeds zeven nieuwe parochies gecre\xc3\xaberd. _NEWLINE_Het socialistische, antiklerikale gemeentebestuur van burgemeester Louis Mettewie besloot dan maar zelf een nieuwbouw te bekostigen die het "Belgische Manchester" waardig was. Als gevolg hiervan bestaat nog steeds een spanningsveld over de exacte eigendomsstatus en de rechten van resp. gemeente en kerkfabriek. De nieuwe kerk werd opgetrokken naast de oude, die na afbraak ruimte bood voor de aanleg van het Sint-Jans-Voorplein.\n_START_SECTION_\nArt Decokerk\n_START_PARAGRAPH_\nDe Sint-Janskerk van architect Diongre was na de Sint-Suzannakerk een van de eerste Brusselse kerken uit gewapend beton. Deze keuze was in de eerste plaats financieel: ze liet toe om de kosten te beperken tot 5 miljoen frank i.p.v. de oorspronkelijk geraamde 9 miljoen. Dit was ook de reden voor het gebruik van betonnen prefabvensters (604 oosters aandoende kaders of claustra). Door deze moderne technieken kon de bouw gebeuren in een recordtijd van vijftien maanden (de plannen waren op 20 augustus 1930 ondertekend en de eerst steen was gelegd door kardinaal Jozef Van Roey op 11 mei 1931). _NEWLINE_De nieuwe kerk bood plaats voor duizenden gelovigen. Het gebouw is beschermd bij besluit van 29 februari 1984 en werd begin 21e eeuw gerenoveerd. De misvieringen trekken tegenwoordig ook Afrikaanse katholieken.\n_START_SECTION_\nBeschrijving\n_START_PARAGRAPH_\nBuiten is de betonstructuur deels bekleed met witte Brainvillierssteen. Op de fa\xc3\xa7ade zijn bas-reli\xc3\xabfs aangebracht. Boven de hoofdingang bevindt zich de Doop van Christus door Albert Aebly, en verder zijn ook de attributen van de Vier Evangelisten te zien. De glaspartij in de voorgevel heeft de vorm van een Latijns kruis. De ranke, octogonale toren is toegankelijk voor publiek._NEWLINE_Het kleurige interieur wordt gedomineerd door elegante paraboolbogen die zo lijken weggelopen uit de Zeppelinhangars van Orly (1923). Hun monumentaliteit is een geslaagde verderzetting van het werk van vernieuwer Auguste Perret, dat Diongre bekend was (confectieatelier Esders in Parijs, hoofdpaviljoen van de cultuurexpo in Brno). De zes bogen van het middenschip zijn 23 meter hoog. De gebrandschilderde en in beton gevatte glaswanden zijn ge\xc3\xafnspireerd op de Notre-Dame du Raincy, eveneens van de gebroeders Perret. Diongre liet het gekleurde daglicht ook door het dak binnenkomen. Alle (non-figuratieve) brandglazen komen uit het atelier van de Jetse glazenier Frans David Crickx (1893-1979). Enkele interieurelementen zijn overgenomen uit de oude kerk, waaronder het koorgestoelte (17e eeuw) en een Johannes de Doper (eind 18e eeuw, toegeschreven aan Pieter Jozef Verhaghen).\n_START_SECTION_\nArchieven\n_START_PARAGRAPH_\nHet Rijksarchief te Anderlecht bewaart de parochiale geschiedenis van de Sint-Jan-Baptistkerk.'