b'\n_START_ARTICLE_\nPhilippe Corten\n_START_PARAGRAPH_\nPhilippe Corten (Tienen, 8 februari 1798 - Mechelen, 13 december 1854) was een rooms-katholiek priester en werd door het arrondissement Leuven-Tienen tot lid verkozen van het Nationaal Congres.\n_START_SECTION_\nLevensloop\n_START_PARAGRAPH_\nCorten werd tot priester gewijd op 15 juni 1820. Hij werd sub-regent en professor in de wijsbegeerte aan het seminarie in Mechelen, waar hij ook Heilige Schrift en theologie doceerde._NEWLINE_Op 26-jarige leeftijd werd hij pastoor-deken in Aarschot. In 1837 werd hij vicaris-generaal van het aartsbisdom Mechelen. In 1845 werd hij eveneens benoemd tot kanunnik, aartsdiaken en deken van het kapittel verbonden aan de Sint-Romboutskathedraal.\n_START_SECTION_\nNationaal Congres\n_START_PARAGRAPH_\nCorten nam regelmatig deel aan de zittingen van het Nationaal Congres maar behoorde tot het honderdtal leden dat nooit enige tussenkomst hield._NEWLINE_Hij stemde voor de onafhankelijkheidsverklaring en voor de eeuwigdurende uitsluiting van de Nassaus. Hij koos voor Karel van Oostenrijk-Teschen als koning en voor F\xc3\xa9lix de Merode als regent._NEWLINE_In juni stemde hij voor de kandidatuur van Leopold van Saksen Coburg en voor de aanvaarding van het Verdrag der XVIII artikelen.'