b'\n_START_ARTICLE_\nAndr\xc3\xa9 Wynen\n_START_PARAGRAPH_\nAndr\xc3\xa9 Wynen (Ukkel, 8 december 1923 - Godinne, 10 juni 2007) was een Belgische arts en verzetsstrijder.\n_START_SECTION_\nVerzet\n_START_PARAGRAPH_\nReeds in zijn jeugd sympathiseerde Wynen met het gedachtegoed van de communistische partij, zonder echter partijlid te worden. Tijdens de Tweede Wereldoorlog, op zeventienjarige leeftijd, maakte hij deel uit van het distributienetwerk van de clandestiene pers. Hij begon zijn geneeskundige studies aan de ULB. Als reactie op onaanvaardbare eisen van de bezetter, besloot de ULB in november 1941 haar onderwijsactiviteiten op te schorten. Hij stapte daarna over naar de universiteit van Namen, maar daar werd door de Duitse bezetter ge\xc3\xabist dat alle studenten eerst zes maanden moesten werken in de oorlogsindustrie. Andr\xc3\xa9 Wynen weigerde en dook onder in 1943 in het verzet bij de Gewapende Partizanen. Hij werd er chef van de elfde compagnie._NEWLINE_Gedurende de razzia\'s van maart-april 1944 werd hij in een hinderlaag van de Gestapo gelokt. Zijn gezel werd doodgeschoten en Wynen werd gearresteerd. Hij werd ondervraagd en gemarteld op het Gestapo-hoofdkwartier aan de Louisalaan in Brussel. Hij bracht Pasen 1944 door in de gevangenis van Sint-Gillis. Hij werd daarna overgebracht naar het Fort van Breendonk (10 of 11 april 1944 tot 6 mei 1944) en daarna naar kamp Buchenwald. In dit laatste kamp moest hij eerst handenarbeid verrichten en hij werd vervolgens verpleger in de ziekenzaal. Hij verbleef er ongeveer een jaar. Hij wist deze kampen te overleven door puur toeval omdat zijn dossier bij een bombardement in rook was opgegaan. De andere leden van zijn verzetsafdeling werden allen opgehangen. Na de bevrijding van het kamp werd hij door de bevrijders ingelijfd als verzorger. Andr\xc3\xa9 Wynen hield aan Buchenwald een tuberculosebesmetting over. Hij was eveneens getuige op het proces van militair gouverneur Alexander von Falkenhausen.\n_START_SECTION_\nLatere jaren\n_START_PARAGRAPH_\nNa zijn pensionering werd hij in september 2004 voorzitter van de Groupe M\xc3\xa9moire van Breendonk in opvolging van Arthur Haulot. Deze geeft informatie aan de jeugd over wat er zich tijdens de Tweede Wereldoorlog heeft afgespeeld en hield zich tevens bezig met het bestrijden van het neonazisme en het rechts-extremisme. Wynen, die zich altijd al ongerust maakte over de ontwikkelingen van laatstgenoemde, was er een voorstander van dat partijen van een dergelijke signatuur een verbod zouden krijgen opgelegd._NEWLINE_Hij heeft zich ook altijd verzet tegen legalisering van euthanasie omdat hij het schrikbeeld van de euthanasiewetten van het naziregime niet van zich kon afzetten. Volgens hem was de vroegtijdige levensbe\xc3\xabindiging een kwestie tussen de arts en de pati\xc3\xabnt. Hij was ook bang dat het generatieconflict in de toekomst kon leiden tot een "economische euthanasie" van de oudere generatie._NEWLINE_Op het einde van zijn leven schreef hij nog een voorwoord in het pedagogisch dossier "Le fort de Breendonk, le camp de la terreur nazie en Belgique pendant la Seconde Guerre mondiale" (Editions Racine, Brussel, 2006)._NEWLINE_Hij was drager van de titels van commandeur in de Leopoldsorde en grootofficier in de Leopoldsorde._NEWLINE_Hij bleef in zijn latere jaren ook niet gespaard van zware tegenslagen. Na een val van een fiets was hij de laatste vijftien jaar deels verlamd. Zijn oudste dochter overleed in 2006 bij het beklimmen van de Mount Kenya._NEWLINE_Begin juni 2007 raakte Andr\xc3\xa9 Wynen betrokken bij een ernstig verkeersongeluk. De verwondingen die hij daarbij opliep, hadden een week later zijn overlijden op 83-jarige leeftijd tot gevolg in het Universitair Ziekenhuis UCL in Mont-Godinne, Yvoir._NEWLINE_Hij wordt geroemd door de Belgische Vereniging van Artsensyndicaten (BVAS) als de belichaming van de vrije geneeskunde, een voorvechter binnen het Belgische gezondheidszorgsysteem en een onvermoeibare verdediger van de kwaliteit ervan.'