b'\n_START_ARTICLE_\nLe Freak\n_START_SECTION_\nAchtergrond\n_START_PARAGRAPH_\n"Le Freak" is geschreven en geproduceerd door bandleden Bernard Edwards en Nile Rodgers. Het nummer ontstond op nieuwjaarsdag 1977, toen de twee door Grace Jones waren uitgenodigd in Studio 54. Jones was echter vergeten om dit door te geven aan het personeel, waardoor Edwards en Rodgers niet naar binnen werden gelaten. Rodgers vertelde in een interview dat de uitsmijter "fuck off!" tegen hen riep toen hij de deur in hun gezicht dichtsloeg. Oorspronkelijk zou de tekst van het refrein ook "fuck off" luiden, maar Rodgers was bang dat dit niet zou worden toegestaan op de radio. Hij veranderde het eerst naar "freak off", maar dat klonk volgens hem niet goed, dus maakte hij er "freak out" van. In een ander deel van de tekst wordt gerefereerd aan het nummer "Stompin\' at the Savoy" van Edgar Sampson._NEWLINE_"Le Freak" was het eerste nummer dat driemaal op de eerste positie van de Amerikaanse Billboard Hot 100 terechtkwam. Dit record bleef tot 2008 onge\xc3\xabvenaard, toen Leona Lewis driemaal de eerste plaats behaalde met "Bleeding Love". In 2018 werd het record verbroken toen Drake voor de vierde keer op de eerste plaats stond met "Nice for What". Ook in andere landen werd "Le Freak" een grote hit; in Australi\xc3\xab, Canada, Nieuw-Zeeland en Zuid-Afrika kwam het eveneens op de eerste plaats terecht, maar in het Verenigd Koninkrijk kwam het niet verder dan de zevende positie. In Nederland kwam het nummer respectievelijk tot de tweede en vijfde plaats in de Top 40 en de Nationale Hitparade, terwijl in Vlaanderen de tweede plaats in de BRT Top 30 werd behaald. In 2018 werd het nummer opgenomen in het National Recording Registry._NEWLINE_In 1987 werd een acid house-remix van "Le Freak" uitgebracht onder de titel "Jack Le Freak". Deze versie bereikte de negentiende plaats in het Verenigd Koninkrijk, de achtste plaats in de Nederlandse Top 40, de zesde plaats in de Nationale Hitparade Top 100 en de zeventiende plaats in de Vlaamse BRT Top 30. In 1998 brachten MC Lyte en Nicci Gilbert een cover van het nummer uit voor de soundtrack van de film Woo. De originele versie van het nummer is gebruikt in de films Heavyweights, The Last Days of Disco, Mystery Men, 102 Dalmati\xc3\xabrs, Dickie Roberts: Former Child Star, Shrek 2, It\'s Pat!, Son of the Mask, Roll Bounce, Diary of a Wimpy Kid, Furry Vengeance, Toy Story 3, Super 8, Buddy en Think Like a Man Too.'