b'\n_START_ARTICLE_\nMuisspechten\n_START_SECTION_\nKenmerken\n_START_PARAGRAPH_\nHet verenkleed is meestal olijfbruin met roodbruine vleugels. De stevige, relatief lange snavel is recht of iets omlaag gebogen. De lange, eigenaardig gevormde staart heeft stijve, naar binnen gebogen veerschachten. Ze hebben krachtige poten met lange, scherpe nagels. Sommige soorten hebben dunnere, naar beneden gebogen snavels, anderen weer (geslacht Campylorhamphus) hebben een lange, sikkelvormige snavel, die een derde van de totale lichaamslengte in beslag neemt. De lichaamslengte bedraagt 14 tot 37 cm.\n_START_SECTION_\nLeefwijze\n_START_PARAGRAPH_\nDe meeste muisspechten eten insecten en andere ongewervelden, terwijl de grotere soorten ook hagedissen en kikkers eten. Weer andere soorten volgen zwermen trekmieren, die de insecten opjagen, die dan door de vogels worden gevangen. Op zoek naar voedsel klimmen de vogels rechtlijnig of spiraalvormig omhoog en inspecteren de boom naar insecten.\n_START_SECTION_\nVerspreiding\n_START_PARAGRAPH_\nDeze familie komt voornamelijk in Zuid-Amerika voor.\n_START_SECTION_\nTaxonomie\n_START_PARAGRAPH_\nDe IOC World Bird List beschouwt de muisspechten niet als een aparte familie, maar als een clade binnen de familie van de ovenvogels. Over de indeling van deze groep in het geheel van de familie van de ovenvogels bestaat geen consensus. Er wordt nog steeds moleculair genetisch onderzoek aan deze groepen verricht. Voorlopig zijn alle soorten die de Nederlandse naam muisspecht dragen hier in een onderfamilie ondergebracht.'