b'\n_START_ARTICLE_\nKarl Sch\xc3\xa4fer\n_START_SECTION_\nBiografie\n_START_PARAGRAPH_\nKarl Sch\xc3\xa4fer blonk al jong uit in zowel sport als muziek (saxofoon en viool). Hij won zeven Oostenrijkse zwemtitels op de schoolslag en nam deel aan de Olympische Zomerspelen 1928 in Amsterdam. Daar viel hij af tijdens de halve finales van de 200 meter schoolslag. Sch\xc3\xa4fer bleek echter meer succes met het kunstschaatsen te hebben, wat hij leerde op de ijsbaan van kunstschaatser Eduard Engelmann. Deze in 1912 gebouwde ijsbaan was de allereerste outdoor kunstijsbaan. Sch\xc3\xa4fer zou na afloop van zijn sportieve carri\xc3\xa8re met Engelmanns jongste dochter Christine, een zus van olympisch kampioene Helene Engelmann, trouwen._NEWLINE_Van 1929 tot en met 1936 domineerde hij de kunstschaatssport. Hij won in die periode zeven nationale, acht Europese, zeven wereld- en twee olympische titels. Na de Olympische Winterspelen 1936 in Garmisch-Partenkirchen stopte hij met de wedstrijdsport, ging professioneel schaatsen en toerde door de Verenigde Staten. In 1940 bedachten Sch\xc3\xa4fer en kunstschaatscoach Herta W\xc3\xa4chter de Karl-Sch\xc3\xa4fer-Eisrevue. Drie jaar later speelde hij mee in de ijsrevue Der wei\xc3\x9fe Traum. Na de Tweede Wereldoorlog werd hij, eerst in de Verenigde Staten en later in zijn thuisland Oostenrijk, een kunstschaatscoach. Sch\xc3\xa4fer overleed in 1976 op 66-jarige leeftijd. In 1997 werd de jaarlijkse Oostenrijkse kunstschaatscompetitie omgedoopt in de Karl Sch\xc3\xa4fer Memorial.'