b'\n_START_ARTICLE_\nXanthochilus quadratus\n_START_SECTION_\nUiterlijk\n_START_PARAGRAPH_\nDe zwartvlekrookwants is 4,6 tot 5,4\xc2\xa0mm lang. De kop, het schildje (scutellum en het bovenste deel van het halsschild (pronotum) zijn zwart. Het onderste deel van het halsschild en de voorvleugels zijn geelbruin. Op elke voorvleugel is een opvallende, ruitvormige zwarte vlek. Ze zijn langvleugelig (macropteer).\n_START_SECTION_\nVerspreiding en habitat\n_START_PARAGRAPH_\nDe soort komt voor in Europa behalve in het noorden. Naar het oosten is hij verspreid tot in West-Siberi\xc3\xab en Centraal-Azi\xc3\xab. Hij heeft een vookeur voor droge, warme open leefgebieden met een zandige of rotsachtige bodem.\n_START_SECTION_\nLeefwijze\n_START_PARAGRAPH_\nDe wantsen leven op de bodem, waar ze zich snel kunnen voortbewegen. Ze klimmen ook wel in planten. Hoewel ze bij buntgras (Corynephorus canescens) worden aangetroffen, leven ze waarschijnlijk polyfaag van zaden. De imago\xe2\x80\x99s overwinteren. In mei leggen de vrouwtjes de eitjes tussen de wortels van het gras, waarna de nimfen in juni tot augustes verschijnen. De volwassen wantsen van de nieuwe generatie zijn er vanaf juli.'