b'\n_START_ARTICLE_\nKlasse van de doornstruwelen\n_START_SECTION_\nEcologie\n_START_PARAGRAPH_\nDe klasse van de doornstruwelen omvat plantengemeenschappen van matig natte tot droge, matig tot zeer voedselrijke standplaatsen op een neutrale tot basische bodem._NEWLINE_Doornstruwelen komen van nature voor als mantels van verschillende types bossen, en binnen deze bossen als tijdelijk stadium op kapvlaktes, als opvolger van vegetaties van de klasse van de kapvlaktengemeenschappen. Verder vindt men ze vooral in niet al te natte duinen en op rotsen. De meeste doornstruwelen in Nederland en Belgi\xc3\xab zijn echter oorspronkelijk aangeplant in de vorm van houtwallen en heggen rond begraasde weilanden.\n_START_SECTION_\nStructuur\n_START_PARAGRAPH_\nDeze klasse wordt in de Lage Landen gekenmerkt door een dichte struiklaag, met verschillende al dan niet doornige struiken. De meest voorkomende zijn eenstijlige meidoorn, sleedoorn, gewone vlier, hondsroos, rode kornoelje en wilde kardinaalsmuts, veel minder algemeen zijn de wegedoorn, wilde liguster en egelantier._NEWLINE_In de struiken zijn dikwijls lianen te vinden, zoals de bosrank en de heggenrank. Zeldzamer zijn de hop, rode kamperfoelie en besanjelier._NEWLINE_In de ondergroei zijn veel soorten gemeenschappelijk te vinden met de klasse van de nitrofiele zomen (Galio-Urticetea), zoals de grote brandnetel, kleefkruid en hondsdraf.'