b'\n_START_ARTICLE_\nFlora Nwapa\n_START_SECTION_\nEerste jaren en vorming\n_START_PARAGRAPH_\nNwapa werd geboren in Oguta, in zuid-oost Nigeria, als oudste dochter in een gezin van zes kinderen van Christopher Ijeoma, werkzaam als agent van de United Africa Company, en Martha Nwapa, een theaterdocente. Nwapa volgde haar schoolopleiding in Oguta, Port Harcourt en Lagos, en behaalde in 1957 een BA-graad aan de University College Ibadan. In 1958 reisde Nwapa naar Schotland waar ze een onderwijsdiploma behaalde aan de Universiteit van Edinburgh.\n_START_SECTION_\nCarri\xc3\xa8re in het onderwijs en in overheidsdienst\n_START_PARAGRAPH_\nNa haar terugkeer in Nigeria trad Nwapa in dienst bij het Ministerie van Onderwijs en was tot 1959 werkzaam als onderwijsambtenaar in Calabar. Van  1959 tot 1971 onderwees ze Engelse taal en aardrijkskunde in de Queen\'s school in Enugu. Ze bleef werken binnen het onderwijs en bekleedde verschillende functies waaronder die van adjunct-archivaris aan de Universiteit van Lagos (1962\xe2\x80\x9367). Na de Nigeriaanse burgeroorlog van 1967\xe2\x80\x9370, accepteerde ze een kabinetspost als minister van Volksgezondheid en Welzijn in East Central State (1970\xe2\x80\x9371), en vervolgens als minister van Landerijen, taxatie en stadsontwikkeling (1971\xe2\x80\x9374).\n_START_SECTION_\nSchrijverschap en uitgeverij\n_START_PARAGRAPH_\nNwapa\'s debuutroman, Efuru (1966) was de eerste Engelstalige roman van de hand van een Afrikaanse schrijfster en wordt daarom beschouwd als een mijlpaal in de Afrikaanse literatuur. Dit werk werd gevolgd door de romans Idu (1967), Never Again (1975), One is Enough (1981) en Women Are Different (1986). Daarnaast publiceerde ze twee verhalenbundels, This Is Lagos (1971) en Wives at War (1980), en de gedichtenbundel Cassava Song and Rice Song (1986). Ook schreef ze verschillende kinderboeken._NEWLINE_In 1974 richtte ze de uitgeverij Tana Press op en in 1977 de Flora Nwapa Company, waar ze eigen werk en dat van andere schrijvers publiceerde. Een van haar doelstellingen was: "vrouwen over de hele wereld, in het bijzonder feministen (zowel die met een hoofdletter F als met een kleine letter f) te informeren en te vormen met betrekking tot de rol van vrouwen in Nigeria, hun economische onafhankelijkheid, hun relatie met hun echtgenoten en kinderen, hun traditionele geloofsovertuigingen en hun status in de gemeenschap als geheel". Tana Press is beschreven als "de eerst uitgeverij die door een vrouw werd geleid en zich richtte op een grotendeels vrouwelijk publiek. Een project dat haar tijd ver vooruit was in een periode waarin niemand zag dat Afrikaanse vrouwen een lezersgemeenschap of een boeken kopend bevolkingssegment zouden kunnen vormen".\n_START_SECTION_\nLaatste jaren\n_START_PARAGRAPH_\nMwapa bleef haar hele leven werkzaam binnen het onderwijs en doceerde op verschillende buitenlandse universiteiten, waaronder de New York-universiteit, Trinity College, Universiteit van Minnesota, Universiteit van Michigan en Universiteit van Ilorin. In een interview met Contemporary Authors verklaarde ze "Ik heb me bijna dertig jaar bezig gehouden met schrijven. Mijn interesse ging uit naar zowel de stadsvrouw als de plattelandsvrouw in haar queeste te overleven in een snel veranderende wereld die door mannen wordt gedomineerd"._NEWLINE_Nwapa overleed op 16 oktober 1993, op 62-jarige leeftijd, aan een longontsteking in het ziekenhuis van Enugu.\n_START_SECTION_\nErkenning\n_START_PARAGRAPH_\nFlora Nwapa is onderwerp geweest van een documentaire van Onyeka Nwelue getiteld The House of Nwapa, die in augustus 2016 in premi\xc3\xa8re ging._NEWLINE_Op 13 januari 2017, werd Nwapa\'s verjaardag gemarkeerd met een Google Doodle.'