b'\n_START_ARTICLE_\nZevenjarige Oorlog (1756-1763)\n_START_SECTION_\nBeginfase\n_START_PARAGRAPH_\nTijdens de Oostenrijkse Successieoorlog had Pruisen het grootste deel van Silezi\xc3\xab ingenomen (eerste twee Silezische Oorlogen). Oostenrijk wilde dit ongedaan maken en vernieuwde het bondgenootschap met Rusland. Groot-Brittanni\xc3\xab schaarde zich voorheen aan de kant van Oostenrijk, maar George II van Groot-Brittanni\xc3\xab was tevens keurvorst van Hannover en meende dat dit enkel veilig bleef door vrede te sluiten met Pruisen (Verdrag van Westminster). De landen Groot-Brittanni\xc3\xab, Hannover en Pruisen vormden samen "de Geallieerden"._NEWLINE_Groot-Brittanni\xc3\xab was al sinds 1754 verwikkeld in de Franse en Indiaanse Oorlog, wat ertoe leidde dat Frankrijk uit het kamp van de Geallieerden stapte. Het sloot zich daarentegen aan bij erfvijand Oostenrijk. De radicale wisseling van onder meer Groot-Brittanni\xc3\xabs en Frankrijks bondgenootschappen staat bekend als de renversement des alliances. In 1756 werd de oorlog in Europa geopend met de Slag bij Minorca, waarin een Franse vloot de Engelse vloot versloeg.\n_START_SECTION_\nEuropa\n_START_PARAGRAPH_\nIn Europa omvatte de Zevenjarige Oorlog de Derde Silezische Oorlog. De Pruisische koning Frederik de Grote begon een succesvol offensief tegen Saksen. Het Saksische leger capituleerde te Pirna. Hierna was Saksen de facto Pruisisch. De Pruisische troepen trokken Bohemen binnen en sloegen na de gewonnen Slag bij Praag ook het beleg om Praag. Dit beleg werd vroegtijdig afgebroken om een Oostenrijks-Frans leger te trotseren. Dat werd verslagen in de Slag bij Ro\xc3\x9fbach en de Slag bij Leuthen, eind 1757. Frankrijk zou zijn troepen in het vervolg van de oorlog niet meer diep in Duitsland sturen._NEWLINE_Hierna bereikten Russische troepen de streek. Nu werd Pruisen in het defensief gedwongen. In de Slag bij Kunersdorf (1759) verpletterden Oostenrijks-Russische troepen de Pruisen. Pruisen won nog de Slag bij Torgau (1760), maar was uitgeput. Het koninkrijk was de ondergang nabij, koning Frederik werd geplaagd door zelfmoordgedachten._NEWLINE_Dan geschiedde het Mirakel des Hauses Brandenburg: tsarina Elisabeth stierf, waardoor Peter III tsaar werd. Deze was geboren in Duitsland en bewonderde Frederik II. Hij sloot niet alleen vrede met Pruisen, maar besloot het ook te helpen. Peter III werd spoedig hierna vermoord, maar voor Pruisen veranderde niets. Peters vrouw Catharina II was weliswaar minder Pruisischgezind en liet de alliantie dan ook ontbinden, maar omdat ze geen nieuwe oorlog wenste, liet ze Pruisen verder ongemoeid.'