b'\n_START_ARTICLE_\nAesti\n_START_PARAGRAPH_\nDe Aesti (Ook: Aestii of Aesten) waren een oud, waarschijnlijk West-Baltisch volk.\n_START_SECTION_\nHistorische bronnen\n_START_PARAGRAPH_\nSchrijvers uit de oudheid gaven erg weinig informatie over de Aesti. Plinius vermeld in 77 AD, zich baserend op Scandinavische bronnen, het land Aengina, waarschijnlijk een verbasterde vorm van Aestingia, het land der Aesti, aan het oosten van de Oostzee tot aan de Wis\xc5\x82a, waar de Sarmatae, Venetae, Skiri en Hirri woonden._NEWLINE_Ze werden voor het eerst beschreven door de Romeinse historicus Tacitus in zijn book \xe2\x80\x98Germania\xe2\x80\x99.\n_START_SECTION_\nMiddeleeuwse bronnen\n_START_PARAGRAPH_\nEen 11e-eeuws manuscript met koning Alfred\'s beschrijving van de reis van Hedeby naar Truso door Wulfstan worden de benamingen Esti, Est-mere en Eastland gebruikt. Het bevat etnografische informatie over de middeleeuwse Aestii, In de tekst wordt een beknopte beschrijving van het land en zijn rijkdommen gevolgd door een zeer gedetailleerd verslag van hun begrafenisgebruiken. De beschrijving plaats hen eenduidig ten oosten van de Wis\xc5\x82a._NEWLINE_In de middeleeuwen lijkt de benaming Aistland zich echter verruimd te hebben, en werd nu gebruikt voor de gehele Baltische oostkust tot aan de Finse Golf. Als zodanig komt het voor in de Scandinavische sagas._NEWLINE_Toen de Denen in 1219 het noorden van het huidige Estland veroverden, richtten zij daar het Hertogdom Estland op. De Duitse Zwaardbroeders gebruikten voor het door hun veroverde gebied de naam Lijfland._NEWLINE_Ook het Wislahaf heeft echter nog steeds een sterke connectie met de Aesti. In het Oudpruisisch en het moderne Litouws is de naam voor de lagune Aistmares en A\xc4\xabstinmari, waarbij mari baai of lagune betekent. De lagune stond dus bekend als "De baai van de Aestii".'