b'\n_START_ARTICLE_\nErnst Dieffenbach\n_START_SECTION_\nStudie en verblijf in Londen\n_START_PARAGRAPH_\nErnst Dieffenbach studeerde geneeskunde aan de Universiteit van Gie\xc3\x9fen. Hij werd in 1833 uit het groothertogdom Hessen verbannen wegens subversieve activiteiten. Hij vluchtte naar Straatsburg en daarna naar Zwitserland waar hij in 1834 in Z\xc3\xbcrich zijn studie kon afmaken. Hij verkreeg in 1835 de titel van doctor._NEWLINE_In 1837 verbleef hij in Londen waar hij zich staande hield met het geven van lessen in Duits. Hij verwierf daar spoedig aanzien door zijn bijdragen aan medische en geologische wetenschappelijke tijdschriften. Hij raakte bevriend met onder andere de geoloog Charles Lyell en de natuuronderzoeker Richard Owen. Dankzij aanbevelingen mocht hij inschepen op de Tory richting Nieuw-Zeeland waarheen hij reisde in de hoedanigheid van arts, landmeter en natuuronderzoeker.\n_START_SECTION_\nReis door Nieuw-Zeeland en de Chathameilanden\n_START_PARAGRAPH_\nIn augustus 1839 bereikte het schip het Noordereiland, waar hij twee jaar lang werkte in de zich ontwikkelende kolonie. Hij maakte uitgebreide reizen door dit deel van Nieuw-Zeeland en daarna bezocht hij vier weken lang de Chathameilanden. Hij werd daardoor de eerste natuuronderzoeker die in het land zelf onderzoek deed en er tegelijk woonde. Hij verzamelde en documenteerde de flora en de fauna en beschreef het landschap en de geologische structuren. Zijn verzamelde specimens werden later ondergebracht bij het British Museum en botanische tuin in Londen._NEWLINE_Dieffenbach was, samen met James Heberley (die volgens de overlevering 20 minuten eerder de top bereikte), een van de eersten die de 2518\xc2\xa0m hoge top van Mount Taranaki bereikte. Deze berg is een actieve vulkaan en deze beklimming was het initiatief van Dieffenbach._NEWLINE_Als eerbetoon aan Dieffenbach zijn de Nieuw-Zeelandse paling (Anguilla dieffenbachii) en de in 1872 uitgestorven Dieffenbachs ral (Gallirallus dieffenbachii) naar hem vernoemd. De geslachtsnaam Dieffenbachia is overigens een eerbetoon aan de hortulanus van de Weense botanische tuin, Joseph Dieffenbach (1796\xe2\x80\x931863).\n_START_SECTION_\nTerug in Engeland\n_START_PARAGRAPH_\nIn oktober 1841 keerde hij terug naar Groot-Brittanni\xc3\xab en gaf daar zijn eerste boek uit "New Zealand and its Native Population". Daarna werkte hij verder aan zijn boek  "Travels in New Zealand", dat in 1843 in twee delen verscheen. Dit boek werd lovend ontvangen, want het legde de basis voor verder onderzoek en kolonisering van dit gebiedsdeel._NEWLINE_In januari 1843 behoorde hij tot de oprichter van de London Ethnological Society. In een essay  "On the Study of Ethnology", betoogde hij dat _NEWLINE_menselijke rassen op dezelfde manier in kaart gebracht konden worden als de botanicus plantensoorten beschrijft in hun samenhang met de geografische standplaats.'