b'\n_START_ARTICLE_\nAralosaurus\n_START_SECTION_\nVondsten\n_START_PARAGRAPH_\nIn 1957 vond Lew Nesow een fragmentarisch skelet van een euornithopode bij Sjach-Sjach in Kazachstan._NEWLINE_In 1964 benoemde Anatoli Konstantinowitsj Rozjdestwenski de typesoort Aralosaurus tuberiferus. De geslachtsnaam verwijst naar de stad Aral en het Aralmeer. De soortaanduiding betekent "bultdragend" in het Latijn, een verwijzing naar de bult op de neus._NEWLINE_Het holotype, PIN AN SSR 2229/1, is gevonden in een laag van de Bostobeformatie die dateert uit het Santonien-Campanien. Het bestaat uit een schedel._NEWLINE_In 2004 werd de soort opnieuw beschreven door Pascal Godefroit.\n_START_SECTION_\nBeschrijving\n_START_PARAGRAPH_\nDit 8 m lange en 3 ton zware dier had op de langgerekte schedel een verhoging, direct achter de neus. Zijn snuit, die de vorm had van een eendenbek, eindigde in een grote, tandeloze hoornsnavel. De achterkaak was bezet met talrijke tanden, om het plantenmateriaal te verwerken. Zijn nestplaats bevond zich op een speciale plaats, naar waar dit dier telkens weer terugkeerde om eieren te leggen en te broeden._NEWLINE_Volgens Godefroit onderscheidde Aralosaurus zich door het bezit van een holle kam op de neus, ver voor de oogkassen, en een kam aan het bovenkaaksbeen aan de buitenkant van het beenplateau gevormd door de achterste praemaxilla.'