b'\n_START_ARTICLE_\nLelo Naz\xc3\xa1rio\n_START_PARAGRAPH_\nLelo Naz\xc3\xa1rio (S\xc3\xa3o Paulo, 1956) is een Braziliaans componist, arrangeur, dirigent, pianist en muziekproducent.\n_START_SECTION_\nLevensloop\n_START_PARAGRAPH_\nNaz\xc3\xa1rio kreeg al op vierjarige leeftijd pianoles, later was de pianist Menininha Lobo zijn pianoleraar. Door zijn oudere broer, de professionele slagwerker (drummer) Z\xc3\xa9 Eduardo Naz\xc3\xa1rio en schepper van het "Jequibau", een 5/4 ritme bossa nova, kreeg hij contact met de groep om Hermeto Pascoal. De gebroeders Naz\xc3\xa1rio en de bassist Zeca Assump\xc3\xa7\xc3\xa3o cre\xc3\xaberden de zogenoemde The S\xc3\xa3o Paulo Rhythm Section van deze groep tot 1977. Zoals een zwam zoog hij al deze nieuwe (muzikale) indrukken in zich op. Lelo heeft ook met andere bekende Braziliaanse muzikanten samengewerkt zoals Toninho Carrasqueira, Roberto Sion, Paulo Bellinati en John Scofield. Zijn passie voor de hedendaagse klassieke muziek ontstond in diezelfde periode, toen verschillende nieuwe en innovatieve tendensen opkwamen in de Verenigde Staten en in Europa door componisten zoals Karlheinz Stockhausen, Olivier Messiaen, Luciano Berio en John Cage, maar ook door Brazilianen zoals Marlos Nobre, Almeida Prado en anderen. Deze nieuwe muziek heeft ook zijn jazz composities be\xc3\xafnvloed, die diverse atonale en polytonale elementen hebben._NEWLINE_Op zoek na zijn eigen muzikale stijl vormde Naz\xc3\xa1rio in 1976 met andere muzikanten (Zeca Assump\xc3\xa7\xc3\xa3o, Z\xc3\xa9 Eduardo Naz\xc3\xa1rio, Carlinhos Gon\xc3\xa7alves, Mauro Senise en Roberto Sion) de groep UM. Het werd een groep met uitgebreide klankexperimenten die een repertoire cre\xc3\xaberde waarin zij akoestische muziek combineerden met Braziliaanse ritmes in een eigentijdse structuur. De zanger en componist Marlui Miranda nodigde de groep uit naast concerten ook studio-opnames te maken. Daaruit ontstond het eerste langspeelplaat getiteld "Marcha Sobre A Cidade" (1979). Er volgden meer langspeelplaten zoals "Reflex\xc3\xb5es Sobre a Crise do Desejo" (1981) en "A Flor de Pl\xc3\xa1stico Incinerada" (1983). De muzikanten binnen de groep veranderden, zo wisselden Zeca Assump\xc3\xa7\xc3\xa3o en zijn opvolger Rodolfo Stroeter de plaatsen aan de bas, Mauro Senise en Teco Cardoso aan saxofoon en dwarsfluit en de uit Duitsland afkomstige Felix Wagner versterkte de groep en speelde altklarinet en marimba. Dit ensemble maakte concertreizen door Europa._NEWLINE_Naast zijn werkzaamheden met deze groep UM ontwikkelde zich Naz\xc3\xa1rio ook als componist, arrangeur en pianist. Hij had succes als componist van filmmuziek en van elektroakoestische werken._NEWLINE_In de jaren tachtig werd hij lid van de groep "Pau Brasil" waarmee hij concertreizen door de Verenigde Staten en Europa maakte. De opgenomen cd\'s "Metr\xc3\xb3polis Tropical" (1991) en "Babel" (1996) hadden spoedig succes. De als "Babel" getitelde cd werd in Brazili\xc3\xab met de "Sharp Prijs" bekroond en kreeg een Grammynominatie in 1998. Samen met andere componisten schreef hij in 1992 de Opera dos 500, een operaopdracht van de stad S\xc3\xa3o Paulo naar een libretto van Naum Alves de Souza voor de viering van 500 jaar ontdekking van Amerika. Zijn samen met Marlui Miranda geschreven filmmuziek voor Anchieta Jos\xc3\xa9 do Brazil werd onderscheiden met een eerste prijs voor de beste filmmuziek tijdens het filmfestival in 2000 te Brasilia. Hij werkte eveneens samen met choreografen zoals Takao Kusuno, Claudia de Souza en Germaine Acogny. Voor het symfonisch blaasorkest van S\xc3\xa3o Paulo schreef hij twee werken voor harmonieorkest, die zowel in Brazili\xc3\xab alsook tijdens de 8e werelconferentie van de World Association for Symphonic Bands and Ensembles in 1997 in het Oostenrijkse Schladming uitgevoerd werden.'