b"\n_START_ARTICLE_\nTemperament\n_START_SECTION_\nHippocrates' temperamentenleer\n_START_PARAGRAPH_\nHippocrates was ervan overtuigd dat gezondheid bij de mens afhing van de balans tussen lichaamssappen; onbalans zou ziekte veroorzaken. Dit wordt de leer der humores genoemd._NEWLINE_Hij dacht dat een overheersing van een van de vier lichaamssappen, bloed, slijm, gele gal en zwarte gal, kon leiden tot een bepaald karaktertype. De vier temperamenten zijn:_NEWLINE_De sanguinicus: Bij deze mensen overheerst het bloed (Lat. sanguis). Ze staan verbonden met lucht en zijn opgewekt en vrolijk, maar ook oppervlakkig, snel afgeleid en hebben veel interesses en hebben altijd tijd te kort._NEWLINE_De flegmaticus: Bij deze mensen overheerst het slijm (Gr. flegma). Ze staan verbonden met water en zijn rustig, kalm en reageren vaak onbewogen. Ze laten niet veel mensen toe, zijn dromerig en hebben veel tijd nodig._NEWLINE_De cholericus: Bij deze mensen overheerst de gele gal (Gr. chol\xc3\xa8). Ze staan verbonden met vuur en zijn druk en opvliegend, maar ook vasthoudend en actief. Ze hebben een duidelijk doel, nemen de leiding en zijn gefocust op de toekomst._NEWLINE_De melancholicus: Bij deze mensen overheerst de zwarte gal (Gr. melas chol\xc3\xa8). Zij staan verbonden met de aarde en zijn zwaarmoedig, somber en ernstig, maar ook zorgelijk. Ze houden van een overzicht, onthouden goed en denken veel na, vooral om te begrijpen._NEWLINE_Overigens komt temperament ook in het alledaagse spraakgebruik voor, bijvoorbeeld als men van bepaalde paarden of auto's zegt dat zij een 'fel temperament' hebben. _NEWLINE_De klassieke temperamentenleer is in de antroposofische geesteswetenschap vernieuwd en voor onze tijd praktisch toepasbaar gemaakt. Vooral in de vrijeschoolpedagogie en in de opvoedingsinstituten voor kinderen met een beperking (orthopedagogie) wordt de spirituele temperamentenleer veel gebruikt. Daarbij wordt onderscheid gemaakt tussen het temperament van de opvoeder en dat van het kind."