b"\n_START_ARTICLE_\nWillem Zeylmans van Emmichoven\n_START_SECTION_\nLevensloop\n_START_PARAGRAPH_\nFrederik Willem Zeylmans van Emmichoven was zoon van een chocoladefabrikant. Zijn moeder kwam uit Duitsland. In zijn kindertijd doorliep hij veelvuldig innerlijke crisissen. Na herstel van een hevige buiktyfus begon hij op zijn achttiende een medicijnenstudie, en algauw ging hij zich in de psychiatrie specialiseren. Door zijn voorkeur voor kleuren, en ge\xc3\xafnspireerd door schilderes Jacoba van Heemskerck en haar vriendin en mecenase Marie Tak van Poortvliet, begon hij met experimenteel onderzoek over de werking van kleuren op het gevoel. Zijn medische studie zette hij in Leipzig bij Wilhelm Wundt voort. Door zijn ontmoeting met Rudolf Steiner werd hij in zijn onderzoek naar de werking van de kleuren bevestigd. Zijn proefschrift schreef hij over De werking van de kleuren op het gevoel._NEWLINE_Op zijn 28e begon Zeylmans voordrachten voor antroposofisch ge\xc3\xafnteresseerd publiek en collega's. Hij hielp bij de oprichting van de eerste Vrije School in Den Haag en stichtte aldaar als directeur ook een kleine psychiatrische kliniek, die al spoedig een eigen gebouw betrok (tegenwoordig de Rudolf Steiner Zorg). Dit gebouw, de Rudolf Steiner Kliniek, werd gevestigd op de grens van Den Haag met Scheveningen en was in opdracht van de Antroposofische Vereniging Nederland ontworpen op aanwijzingen van Steiner door architecten Jan Buijs en Joan L\xc3\xbcrsen. Het werd op 17 juli 1918 geopend en zou door zijn unieke vormgeving en gebruik van kleuren bijdragen aan het herstel van de in het gebouw verblijvende pati\xc3\xabnten. _NEWLINE_Bij de oprichting van antroposofische vereniging in Nederland werd hij op voorstel van Rudolf Steiner tot voorzitter benoemd. Naast zijn psychiatrisch werk ondernam Zeylmans wereldwijd reizen om voordrachten te houden. Hij sprak vaak over de werking van de kleuren op de mens en gaf advies aan verffabrikanten, architecten, directeuren van musea en kunstschilders._NEWLINE_Het ging Zeylmans hoofdzakelijk om toenadering en begrip tussen nationaliteiten en volken onderling, alsook om kosmopolitisme. Zijn poging om de door Rudolf Steiner geopperde wereldwijde schoolvereniging (Weltschulverein), om de verspreiding en vrije financiering van vrijeschoolonderwijs te bevorderen, mislukte met name door weerstand uit antroposofische kringen tegen een breder opgezette voorlichting. In de tijd van toenemend politiek fanatisme was een ander project van Zeylmans de jeugd in Europa met antroposofie bekend te maken. Zomer 1930 organiseerde hij een jeugdkamp op de Stakenberg (Gemeente Nunspeet / Veluwe). Meer dan duizend deelnemers kwamen er bijeen om in werkgroepen en via voordrachten van vooraanstaande antroposofen zoals Eugen Kolisko, Walter Johannes Stein, Elisabeth Vrede en Ita Wegman gedachten uit te wisselen over de toenmalige situatie. _NEWLINE_Politieke ontwikkelingen gingen zijn werk echter in toenemende mate beperken. Zijn engagement ondervond ook binnen het bestuur van de algemene antroposofische vereniging in het Zwitserse Dornach toenemende afkeuring. De interne geschillen sinds het overlijden van Rudolf Steiner en zijn intense samenwerking met arts Ita Wegman leidden 1935 tot zijn uitsluiting en die van het overgrote deel van de Nederlandse leden. _NEWLINE_Na de oorlog nam Zeylmans zijn reizen om voordrachten te houden weer op. In 1954 ondernam hij daarvoor een wereldreis van negen maanden. Aangespoord door Bernard Lievegoed herenigde hij in 1960 in Dornach de afgesplitste Nederlandse vereniging met de overkoepelende algemene antroposofische vereniging aan het Goetheanum. Tijdens een tweede reis door Zuid-Afrika bezocht hij in 1961 scholen en andere instituten om advies te geven en voordrachten te houden. Op deze reis stierf hij onverwacht in Kaapstad."