b'\n_START_ARTICLE_\nFran\xc3\xa7ois Morel\n_START_SECTION_\nLevensloop\n_START_PARAGRAPH_\nMorel studeerde van 1944 tot 1953 aan het Conservatoire de musique et d\'art dramatique du Qu\xc3\xa9bec bij Claude Champagne (compositie), Jean Papineau-Couture (akoestiek), Isabelle Delorme (harmonie, contrapunt en fuga), Arthur Letondal, Germaine Mal\xc3\xa9part en Edmond Trudel (piano). Verder studeerde hij bij G\xc3\xa9rald Gagnier orkestdirectie. _NEWLINE_Morel verwierf internationale bekendheid als componist na de premi\xc3\xa8re van zijn orkestwerk Antiphonie onder leiding van de dirigent Leopold Stokowski in 1953 in de Carnegie Hall in New York. In 1954 en 1955 werkte hij samen met Serge Garant en Gilles Tremblay, om eigentijdse Europese en Canadese muziek in concerten uit te voeren. Binnen dit soort concerten verzorgde hij zelf de Canadese premi\xc3\xa8re van pianowerken van de Franse componist Olivier Messiaen, maar ook eigen werk \xc3\x8ele de feu II en Neumes rythmiques. In 1956 ontstond uit deze samenwerking de groep Musique de n\xc3\xb4tre temps, waarin naast Morel en Garant ook de componisten Otto Joachim en Jeanne Landry werkten. _NEWLINE_Van 1956 tot 1970 werkte Morel bij de Canadese omroepmaatschappij Canadian Broadcasting Corporation (CBC). Hij produceerde het programma Festivals en schreef naast werken voor de omroep ook composities voor meerdere televisieseries. _NEWLINE_Hij werkte vanaf 1959 tot 1961 als "docent compositie" aan het Instituut Nazareth, een school voor blinde kinderen in Montreal, en was van 1972 tot 1978 directeur van de Acad\xc3\xa9mie de musique du Qu\xc3\xa9bec (AMQ). In 1979 en 1980 werkte hij als docent voor orkestratie en compositie aan de Universiteit van Montreal en sinds 1979 ook aan de Laval Universiteit in Quebec. _NEWLINE_Dat Morel tot de vooraanstaande Canadese componisten behoort is te zien aan dat bekende Canadese orkesten waaronder het Orchestre symphonique de Montr\xc3\xa9al onder leiding van bekende dirigenten zijn werken vertolkten. In 1960 dirigeerde Igor Markevitsj de premi\xc3\xa8re van de compositie Bor\xc3\xa9al en in 1964 Thomas Schippers zijn L\'\xc3\x89toile noire, een werk dat naar een gelijknamig schilderij van Paul-\xc3\x89mile Borduas is genoemd. In 1978 dirigeerde Rafael Fr\xc3\xbchbeck de Burgos het werk Jeux ter opening van de 78e bijeenkomst van het Internationaal Olympisch Comit\xc3\xa9 (IOC) en in 1988 Charles Dutoit het werk Aux couleurs du ciel dat ge\xc3\xafnspireerd is op het boek \xc2\xabPoussi\xc3\xa8res d\'\xc3\xa9toiles\xc2\xbb van de Canadese astrofysicus Hubert Reeves. Morel werd in 1994 onderscheiden als Chevalier (ridder) in de Ordre national du Qu\xc3\xa9bec en hij ontving de Prijs Denise-Pelletier in 1996.'