b'\n_START_ARTICLE_\nChristian Frederik L\xc3\xbctken\n_START_SECTION_\nLevensschets\n_START_PARAGRAPH_\nL\xc3\xbctken was de zoon van de schrijver Johann Christian L\xc3\xbctken, die tevens leraar filosofie was aan de "Sor\xc3\xb8 Akademi" (een gymnasium). Dat gymnasium werd van 1844 tot 1846 ook door de zoon bezocht. Hij maakte daar kennis met Japetus Steenstrup, die er tot 1845 leraar mineralogie was. L\xc3\xbctken begon daarna een studie zo\xc3\xb6logie in Kopenhagen, bij de daar inmiddels als hoogleraar werkende Steenstrup. Hij onderbrak zijn studie in 1848 om vrijwillig dienst te nemen in het Deense leger tijdens de Eerste Duits-Deense Oorlog. Het belette hem niet om in 1850 zijn eerste wetenschappelijke werk te publiceren, over de systematische indeling van de neteldieren. In 1852 gaf hij zijn positie als luitenant op, en hervatte zijn studie. Het volgende jaar behaalde hij zijn mastergraad in de zo\xc3\xb6logie. Daarna werkte hij als assistent van Steenstrup aan het Zoologisk Museum van de Universiteit van Kopenhagen. Op 8 oktober 1855 huwde hij zijn nicht Mathea Elisabeth M\xc3\xbcller (15 maart 1834 - 28 maart 1890). Op 19 juni 1857 promoveerde hij op een proefschrift over de stekelhuidigen van Groenland. Hij hield zich daarna jarenlang bezig met ongewervelden maar hij publiceerde, hoofdzakelijk in samenwerking met Johannes Theodor Reinhardt, ook over "reptielen" en amfibie\xc3\xabn en later over vissen. In 1882 werd hij curator gewervelden. Van 1878 tot 1886 was hij daarnaast docent zo\xc3\xb6logie aan de Polytechnische Universiteit. Toen Steenstrup begin 1885 met emeritaat ging, volgde L\xc3\xbctken hem op, en vanaf 28 januari dat jaar was hij hoogleraar in de zo\xc3\xb6logie en directeur van het Zo\xc3\xb6logisch Museum, een positie die hij hield tot 1899, toen lichamelijke ongemakken hem het werk ernstig waren gaan bemoeilijken. In het laatste jaar van zijn leven raakte hij geleidelijk verlamd._NEWLINE_L\xc3\xbctken specialiseerde zich vooral in de taxonomie van stekelhuidigen en werd in dat vakgebied door zijn tijdgenoten als zeer deskundig beschouwd. Hij beschreef en benoemde in totaal zo\'n 140 taxa van slangsterren, waarvan in 2012 nog 111 namen als geldig werden gebruikt. Samen met Johannes Theodor Reinhardt beschreef hij een aantal Midden- en Zuid-Amerikaanse amfibie\xc3\xabn en "reptielen" in Bidrag til Kundskab om Brasiliens Padder og Krybdyr (1862). Hij beschreef en benoemde aan de hand van door Reinhardt gemaakte verzamelingen en aantekeningen ook een aantal vissen, onder meer in de families Characidae, Callichthyidae (pantsermeervallen) en Pimelodidae._NEWLINE_Hij was ridder in de Orde van de Dannebrog, vanaf 1870 lid van het Kongelige Danske Videnskabernes Selskab en vanaf 1897 corresponderend lid van de Russische Academie van Wetenschappen.'