b'\n_START_ARTICLE_\nHendrik van Nassau-Saarbr\xc3\xbccken\n_START_SECTION_\nBiografie\n_START_PARAGRAPH_\nHendrik was het enige kind van vorst Lodewijk van Nassau-Saarbr\xc3\xbccken en Wilhelmina Sophia Eleonora van Schwarzburg-Rudolstadt, dochter van vorst Johan Frederik van Schwarzburg-Rudolstadt en Bernhardina van Saksen-Weimar. Het huwelijk tussen Lodewijk en Wilhelmina was ongelukkig, zodat Wilhelmina zich terugtrok in Slot Halberg en daar hun zoon grootbracht._NEWLINE_Hendrik werd in 1773 luitenant in het regiment Nassau-Infanterie. Hij studeerde eerst aan de Universiteit van Straatsburg en daarna van 1782 tot 1785 natuurkunde aan de Universiteit van G\xc3\xb6ttingen. Daarna maakte hij reizen: in 1786 was hij in Berlijn en in het voorjaar van 1787 in Itali\xc3\xab._NEWLINE_Op 14 mei 1793 moest Hendrik voor de Fransen uit Slot Neunkirchen vluchten en trad hij in Pruisische militaire dienst. Hij keerde in de herfst van 1793 met Pruisische troepen terug in Saarbr\xc3\xbccken. Hij moest in oktober 1793 toezien hoe Slot Saarbr\xc3\xbccken in vlammen opging. Op 14 november 1793 werd hij kolonel van de Pruisische cavalerie. In 1794 stierf zijn vader en hij erfde de vorstelijke waardigheid. Koning Frederik Willem II van Pruisen verleende Hendrik asiel op Slot Cadolzburg bij Ansbach. Reeds in 1797 stierf Hendrik na een val van een paard. Zijn rechten op Saarbr\xc3\xbccken vielen toe aan vorst Karel Willem van Nassau-Usingen._NEWLINE_In zijn testament had Hendrik, in herinnering aan zijn jeugd, de Saarbr\xc3\xbccker Halberg als de plaats van zijn laatste rustplaats aangewezen. Het door graaf Lodewijk Crato van Nassau-Saarbr\xc3\xbccken gebouwde (barokke) Slot Monplaisir lag echter als gevolg van de verwoestingen in de Eerste Coalitieoorlog in puin, bovendien hield het revolutionaire Frankrijk het grondgebied nog steeds bezet. Daarom werd het lijk van Hendrik in Cadolzburg begraven. Pas in 1976 maakte het initiatief Freundeskreis Erbprinz Heinrich de overdracht en herbegrafenis van zijn gebeente op de Halberg mogelijk. Een obelisk aan het einde van de toegangsweg naar het huidige (historicistische) Slot Halberg markeert de plek.\n_START_SECTION_\nHuwelijk\n_START_PARAGRAPH_\nHendrik huwde te Saarbr\xc3\xbccken op 6 oktober 1779 (protestant) en te Reichshoffen op 9 oktober 1779 (katholiek) met Anne Fran\xc3\xa7oise Maximilienne de Saint-Mauris de Montbarrey (Parijs, 2 november 1759 - Maisons-Alfort, 2 februari 1838), dochter van Alexandre Eleonor de Saint-Mauris, prins van Montbarrey en Fran\xc3\xa7oise Parfaite Tha\xc3\xafs de Mailly. Het huwelijk bleef kinderloos.'