b"\n_START_ARTICLE_\nMartinus Scriblerus\n_START_PARAGRAPH_\nThe Memoirs of the Extraordinary Life, Works and Discoveries of Martinus Scriblerus, kortweg Martinus Scriblerus, is een satirische roman, die in 1714 collectief werd geschreven door John Arbuthnot, John Gay, Robert Harley, Thomas Parnell, Alexander Pope en Jonathan Swift._NEWLINE_Men kan de titel vertalen als De memoires van het buitengewone leven, werk en ontdekkingen van Maarten de Krabbelaar, waarbij de gelatiniseerde naam Martinus Scriblerus in het Engels Martin the Scribbler oplevert: een ironische verwijzing naar iemand die 'krabbelt', teksten zonder veel inhoud schrijft. De oorspronkelijke versie werd in latere jaren ietwat aangevuld; een editie verscheen in 1741, en in 1743 nogmaals in de werken van Alexander Pope. De opzet van Scriblerus was zuivere satire: door een zo dwaas mogelijk, pseudo-wetenschappelijk levensverhaal te publiceren, vielen de auteurs de dikwijls onwaarschijnlijke wetenschappelijke theorie\xc3\xabn uit hun tijd aan. Martinus Scriblerus was zogezegd een groot geleerde, die door middel van zijn memoires zijn bijdrage aan de wetenschap leverde. Ook wilden de satirici een aantal anoniem verschenen teksten met twijfelachtige wetenschappelijke inhoud in naam van de grote Scriblerus opeisen. Het concept sloeg aan: reeds in 1754 werd het werk in het Nederlands vertaald._NEWLINE_Pope, Gay en consorten kwamen voor de samenstelling van hun Scriblerus wekelijks in een Londens koffiehuis samen, waar ze 'brainstormden' over mogelijke idee\xc3\xabn om diverse kwakzalvers uit die tijd belachelijk te maken. De grote populariteit die het werk in de achttiende eeuw genoot (ondanks de afkeuring van Samuel Johnson), berustte dan ook zeer sterk op het rationele Verlichtingsdenken en het dilettantisme van de zich ontwikkelende wetenschap; over van alles en nog wat werden de waanzinnigste theorie\xc3\xabn gelanceerd, en dit bood voor satirici zeer dankbaar materiaal. Aanvankelijk beloofden de auteurs, die zich gaandeweg de Scriblerus Club hadden gedoopt, een vervolg op de verbazingwekkende memoires: dit is er nooit gekomen, maar veel van de plannen voor dit vervolg werden wel degelijk door Jonathan Swift gebruikt. Hij verwerkte ze uiteindelijk tot zijn Gullivers reizen._NEWLINE_De toon van het werk is buitengewoon witty: het staat bol van de gevatte toespelingen en dubbele bodems, maar doordat zeer veel van de aangehaalde personen die geridiculiseerd worden, inmiddels lang vergeten zijn, heeft het werk op dat gebied zijn actualiteitswaarde verloren. Desalniettemin kan men het ongetwijfeld als een scherpe satire op de stompzinnigheid in het algemeen beschouwen: door reductio ad absurdum wordt immers veel dwaasheid blootgelegd."