b'\n_START_ARTICLE_\nGambrinus (trein)\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nIn 1953 introduceerde de Deutsche Bundesbahn de Gambrinus met treinnummers F 33/34 op de route M\xc3\xbcnchen - W\xc3\xbcrzburg - Keulen - Hamburg - Kiel. In 1957 werd de route aan de noordkant ingekort tot Hamburg-Altona. In 1970 werd de trein omgenummerd in F 125/124, in 1971 in F 122/123. In de winterdienstregeling 1971/72 werd de trein als IC 112/117 in het, toen nieuwe, intercity net opgenomen en aan de noordkant verlengd tot Westerland op Sylt. In 1979 zouden de IC-treinen worden voorzien van 2e klas rijtuigen, terwijl de Gambrinus als zuivere 1e klas trein zou blijven rijden. Net als de andere 1e klas intercities zou de Gambrinus als binnenlandse TEE alleen op werkdagen gaan rijden.\n_START_SECTION_\nTrans Europ Express\n_START_PARAGRAPH_\nDe Gambrinus kreeg al op 28 mei 1978 de treinnummers TEE 15/14. Op 29 mei 1979 werden de treinnummers gewijzigd in TEE 18/19. De TEE versie van de Gambrinus reed tussen M\xc3\xbcnchen en Mainz niet over de noordelijke route via W\xc3\xbcrzburg, maar over de zuidelijke route via Stuttgart en Heidelberg.\n_START_SECTION_\nRollend materieel\n_START_PARAGRAPH_\nDe treindienst werd meteen gestart met elektrische tractie met getrokken rijtuigen.\n_START_SECTION_\nTractie\n_START_PARAGRAPH_\nAls locomotieven is de serie 103 ingezet.\n_START_SECTION_\nRijtuigen\n_START_PARAGRAPH_\nAls rijtuigen werden de, vanaf 1964 gebouwde vervolgseries type Rheingold ingezet.'