b"\n_START_ARTICLE_\nElite\n_START_SECTION_\nEtymologie\n_START_PARAGRAPH_\nelite '(uitverkoren) groep van bevoorrechte mensen'. In Nieuwnederlands 'de keur, het uitgelezen gedeelte (van de bevolking)'. 'Elite' is ontleend aan het Franse '\xc3\xa9lite' (Oudfrans eslite 'keuze'. Het Franse \xc3\xa9lite komt van het Latijnse \xc4\x93ligere 'verkiezen', gevormd uit ex- 'uit-' en het werkwoord legere 'uitlezen, kiezen'._NEWLINE_De elite van een natie was een uitgelezen minderheid die bijzondere sociale, geestelijke en zedelijke kwaliteiten geacht werd te bezitten en die als geprivilegieerde, leidinggevende groep optrad in een hi\xc3\xabrarchisch opgebouwde maatschappij. Selecties waren drieledig: bloed, bezit en prestatie bepaalden of iemand wel of niet tot de elite behoorde (periode 16e tot 19e eeuw). Pas in de 20e eeuw begonnen klassenmaatschappijen te wankelen. In de jaren 1960 waren er heftige discussies in de politiek tussen links en rechts over de elite en elitarisme (= het bevorderen van de belangen van de elite). Hierdoor heeft elite in het Nederlands in het algemeen een negatieve connotatie gekregen._NEWLINE_elitair 'bestemd voor een elite'. Ontleend aan Frans \xc3\xa9litaire [1968]. In het Frans zijn in de jaren 1960 twee bijvoeglijke naamwoorden \xc3\xa9litaire en \xc3\xa9litiste gevormd als afleiding bij '\xc3\xa9lite'. Maar omdat het Frans, veel meer dan het Nederlands, '\xc3\xa9lite' ook in een positieve betekenis gebruikt, hebben deze bijvoeglijke naamwoorden zich later in betekenis gedifferentieerd: \xc3\xa9litaire 'behorend tot een elite' heeft nu geen enkele negatieve connotatie; het is Frans '\xc3\xa9litiste' dat nu met ons elitair correspondeert. Het afkeurende woord elitair deed bij ons ruim opgeld in de links-rechts-polemiek begin jaren 1970."