b'\n_START_ARTICLE_\nMarc Surer\n_START_PARAGRAPH_\nMarc Surer (Aresdorf, 18 september 1951) is een voormalige autocoureur uit Zwitserland. Hij behaalde in totaal 17 punten in de Formule 1.\n_START_SECTION_\nCarri\xc3\xa8re\n_START_PARAGRAPH_\nSurer moest voor zijn autosportcarri\xc3\xa8re uitwijken naar het buitenland, aangezien autoracen in Zwitserland verboden is na de ramp tijdens de 24 uur van Le Mans in 1955. Goede optredens in Duitsland en in de Europese Formule 3 leidden in 1977 tot een contract bij BMW voor hun junior-team samen met Eddie Cheever en Manfred Winkelhock. In 1978 werd hij tweede in het Europese Formule 2-kampioenschap achter Bruno Giacomelli, een jaar later pakte Surer de titel._NEWLINE_Datzelfde jaar volgde ook zijn debuut in Formule 1 bij Ensign. In 1980 stapte hij over naar ATS maar liep al vroeg in het seizoen bij een testcrash op Kyalami twee gebroken enkels op. Een jaar later keerde hij terug bij Ensign en reed ook voor Theodore als vervanger van Patrick Tambay. Voor het seizoen 1982 had Surer een contract bij Arrows, maar hij crashte zwaar, opnieuw tijdens testritten op Kyalami en hij miste de eerste races van het jaar. Uiteindelijk bleef Surer Arrows trouw tot eind 1984 en behaalde verschillende malen punten voor het team._NEWLINE_In 1985 maakte hij, mede dankzij zijn BMW-connectie, de overstap naar Brabham. Dat jaar won hij ook de 24 uur van Spa-Francorchamps met Gerhard Berger en Roberto Ravaglia. Een jaar later keerde hij terug bij Arrows, maar Surer maakte een zwaar ongeluk tijdens de Hessen Rally met zijn Ford RS200, waarbij zijn navigator Michel Wyder omkwam. Surer zelf had ernstige verwondingen en moest zijn autosportcarri\xc3\xa8re be\xc3\xabindigen._NEWLINE_Surer werd vervolgens rijinstructeur en teambaas bij BMW. Tegenwoordig is hij ook actief als journalist en presentator op de Duitse en Zwitserse televisie.'