b'\n_START_ARTICLE_\nParijse salon\n_START_PARAGRAPH_\nDe Parijse salon is een grote kunsttentoonstelling, die regelmatig in Parijs plaatsvindt. De Salon de Paris of Salon was vooral in de 19e eeuw van groot belang voor de kunst.\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nDe salon, destijds genaamd l\'exposition, werd in 1648 opgericht door kardinaal Jules Mazarin, minister van financi\xc3\xabn onder Lodewijk XIV, en was bedoeld voor afgestudeerden aan de \xc3\x89cole des Beaux-Arts. Vanaf 1673 vond jaarlijks (later ook wel tweejaarlijks) de, door de eveneens in 1648 gestichte Acad\xc3\xa9mie royale de peinture et sculpture (die in 1816 werd vervangen door de Acad\xc3\xa9mie des Beaux-Arts), georganiseerde tentoonstelling plaats. In 1725 werd de expositie gehouden in de zogenaamde Salon carr\xc3\xa9 van het Palais du Louvre en heette aanvankelijk de Sallon. De Salon, zoals de expositie later werd genoemd, was sinds 1737 ook voor het publiek toegankelijk. Gedurende twee eeuwen was het de belangrijkste tentoonstelling voor beeldende kunstenaars in Frankrijk en het was voor schilders en beeldhouwers, die hun naam wilden vestigen, absoluut noodzakelijk er aan deel te nemen._NEWLINE_De strenge selectie werd na de revolutie van 1848 geliberaliseerd en aanvankelijk werden minder kunstenaars geweigerd. De organisatie van de Salon is sinds 1881, toen de staat zich volledig als organisator terugtrok, in handen van de Soci\xc3\xa9t\xc3\xa9 des Artistes Fran\xc3\xa7ais en de offici\xc3\xable naam werd gewijzigd in Salon des Artistes Fran\xc3\xa7ais._NEWLINE_De salon werd bezocht door bezoekers uit alle lagen van de bevolking. De salon toonde vooral werken van gevestigde beeldende kunstenaars vanuit de kunstacademie. Nieuwelingen die hun eigen weg gingen, zoals Paul C\xc3\xa9zanne, werden vaak geweigerd.  Als werk van kunstenaars werd geweigerd voor de Salon, werden de mogelijkheden om het elders te exposeren erg klein. Het geweigerde werk werd namelijk gemerkt met een stempel met de letter R (van "refus\xc3\xa9", hetgeen geweigerd betekent)._NEWLINE_Maar ook als het werk was geselecteerd, was het nog van belang een goede plaats te krijgen. In de negentiende eeuw werd namelijk bij een tentoonstelling de gehele wand volgehangen met schilderijen. Als het werk erg hoog werd opgehangen kon niemand het natuurlijk zien. Door brieven en verzoeken aan de directie van de academie, probeerden de kunstenaars een betere plaats te krijgen.'