b"\n_START_ARTICLE_\nVan der Hooghe van Borssele\n_START_PARAGRAPH_\nVan der Hooghe van Borssele is de naam van een notabele Zeeuwse familie die, van de vijftiende tot de achttiende eeuw, over verschillende generaties hoge functies en opname in de adelstand verwierf.\n_START_SECTION_\nVan der Hooghe\n_START_PARAGRAPH_\nHet Goed Ter Hooghe, eigendom die de familie van Borssele in Middelburg bezat, en waar Lodewijk van Gruuthuse verblijf hield tijdens de uitoefening van zijn ambt van stadhouder van Holland en Zeeland, werd verkocht aan een Middelburgse poorter, Adriaan Jacobszoon. Hij zou, volgens de nazaten, op 9 mei 1485 open brieven hebben gekregen van aartshertog Maximiliaan waardoor hij \xe2\x80\x98van der Hooghe\xe2\x80\x99 als zijn familienaam mocht aannemen._NEWLINE_Bij Van Dycke wordt zelfs gemeld dat hij door deze open brieven de toelating kreeg de wapens van Borssele te voeren met bovenop een kroon met dertien parels. Voor beide voorrechten is geen document bekend, maar op de gemelde datum bestaat een document met een veel bescheidener inhoud: het gaf vergunning aan Adriaan om langs de openbare weg bomen te planten bij zijn nieuw verworven eigendom. Hoe dan ook, na aankoop van het landgoed, noemden Adriaan en de zijnen zich voortaan Van der Hooghe._NEWLINE_De familie was aan een steile maatschappelijke opgang bezig, eerst in Middelburg, weldra in heel Zeeland. Zo werd Pieter van der Hooghe (\xe2\x80\xa0 1607) Eerste edele van Zeeland, vertegenwoordiger in Zeeland van de katholieke prins Filips Willem van Oranje en rentmeester-generaal van de Domeinen van Zeeland Bewestenschelde.\n_START_SECTION_\nVan der Hooghe van Borssele\n_START_PARAGRAPH_\nJoos van der Hooghe (\xe2\x80\xa0 1666), burgemeester van Middelburg, was de laatste die het bij die naam hield. Zijn nakomelingen voegden de prestigieuze naam Van Borssele aan de hunne toe. Zijn zoon Jacob van der Hooghe (1622-1686) liet talrijke opzoekingen verrichten en stambomen opmaken waaruit moest blijken dat een Nicolaas van Borssele van Zandycke in Middelburg, de vader was van de eerste Van der Hooghe, met als enige 'bewijs' dat deze eerste Van der Hooghe, Jacop Clayszoon heette._NEWLINE_Een massale hoeveelheid documenten werd verzameld, aangekocht of gefabriceerd. Zo veel mogelijk oude documenten afkomstig van de uitgestorven families werden bijeengebracht of gekopieerd, teneinde de indruk te wekken dat het om van oudsher bewaarde familiearchieven ging. Volgens de gewoonten van de tijd werden sommige documenten 'bijgewerkt'.\n_START_SECTION_\nBetwistingen in Nederlanden\n_START_PARAGRAPH_\nRond die tijd begon de betwisting over de naam, de afkomst en de adellijke kwaliteit van de familie._NEWLINE_De Ridderschap van Utrecht weigerde een andere zoon van Adriaan, Philips-Jacob van Borssele van der Hooghe (ca. 1700 \xe2\x80\x93 na 1759) als lid te erkennen en zitting te laten nemen in de Staten van Utrecht op de bank van de edelen, omdat ze de bewijzen van zijn adeldom onvoldoende achtten. Anna van Hannover (1709-1759), vanaf 1751 regentes van de Verenigde Provincies na de dood van Willem IV, wees de bezwaren af en ondanks luid en schriftelijk protest bekrachtigde ze Borsseles' lidmaatschap van de vergadering van edelen. De afstamming bleef niettemin betwist en daarom werden de Noord-Nederlandse leden van de familie in 1814 en 1819 slechts in het laagst mogelijke echelon, met de predicaten jonkheer en jonkvrouw, in de Nederlandse adel toegelaten. Dit werd gedaan onder de enigszins verwonderlijke naam Van Borssele. Het geslacht is in 1917 uitgestorven.\n_START_SECTION_\nBarons in Belgi\xc3\xab\n_START_PARAGRAPH_\nDe naar Zuid-Nederland uitgeweken naamdragers slaagden beter in hun opzet. Pieter-Lodewijk van Borsselen liet in 1760 een stamboom goedkeuren door de Heraldische Kamer in Brussel. De omkoopbaarheid van de wapenherauten die deze Kamer bevolkten, was bekend. Toch maakte dit offici\xc3\xable lichaam in dit geval enig voorbehoud en verklaarde dat het onduidelijk bleef hoe de familie Van der Hooghe gesproten kon zijn uit de tak Van Borssele van Zandycke._NEWLINE_Dit voorbehoud belette niet dat de Zuid-Nederlandse tak, bekend als Van Borssele van der Hooghe, in 1816 van Willem I de adelserkenning met de (niet overdraagbare, persoonlijke) baronstitel kon verkrijgen. Deze van Borsseles beschouwden zich als \xe2\x80\x98descendentium perantiquae et illustrissimae stirpis\xe2\x80\x99, zoals ze op hun graftomben lieten beitelen. Deze familietak stierf met de geadelde Nicolas uit in 1829.\n_START_SECTION_\nFamiliewapen\n_START_PARAGRAPH_\nHet stamwapen van de familie van Borssele is zwart met een zilveren balk. Het komt ook voor in een aantal gemeentewapens waar de familie Van Borssele, of een van haar afsplitsingen, bezittingen had. Dit zijn meestal wapens in Zeeland (Baarsdorp (niet helemaal zeker), Brigdamme, Ellewoutsdijk, Tholen, Veere), maar ook Westbroek in Utrecht. De familie Van der Hooghe heeft het wapenschild van de oude familie Van Borssele overgenomen."