b'\n_START_ARTICLE_\nConcert voor piano en blaasinstrumenten\n_START_SECTION_\nUitvoering en ontvangst\n_START_PARAGRAPH_\nHet werk is vanaf het begin positief ontvangen, wat te maken zal hebben met de levendige, aansprekende sprankelende buitendelen die een meer gedragen middendeel omlijsten, hoewel het over het algemeen volgens Robert Craft \'een minder gelijkmatig interessant werk is\'. Ernest Ansermet had de voorpremi\xc3\xa8re bij De Polignac bijgewoond en hij vermeldde daarentegen dat hij het een belangrijk werk vond, bewonderenswaardig gespeeld door Stravinsky, een werk in de geest van het Octet, maar in een monumentalere stijl en \xc3\xa0 la Bach. Ansermet wilde ook dat Stravinsky het werk in Gen\xc3\xa8ve en Winterthur zou komen spelen; Stravinsky had al duidelijk gemaakt dat hij het exclusieve uitvoeringsrecht voor de eerste vijf jaar zelf wilde houden. Het werk zou door Stravinsky\'s eigen uitvoering gedurende de vijf jaar na componeren zijn bekendste nieuwe werk zijn in de jaren twintig van de 20e eeuw._NEWLINE_Koussevitzky stelde Stravinsky voor het concert zelf te spelen; na twijfels over zijn eigen techniek en tijd om te oefenen en repeteren, stemde Stravinsky met dit plan in. Stravinsky ging \xc3\xa9tudes van Carl Czerny studeren om zijn techniek op te frissen en hij nam pianolessen bij Isidore Philipp._NEWLINE_Stravinsky heeft het concert vaak daarna zelf uitgevoerd. Tijdens de eerste uitvoering moest Koussevitzky hem wel de eerste noten van het Largo voorzingen, omdat de componist-solist niet meer wist hoe hij verder moest. "Wie Stravinsky speelt, kan het moeilijk zonder partituur stellen" stellen Andriessen en Sch\xc3\xb6nberger, de muziek van Stravinsky staat op gespannen voet met het geheugen, en voegen daaraan toe dat uitvoeringen van het pianoconcert waarbij de partituur half-verstopt in de vleugel ligt, niet tot de uitzonderingen behoren._NEWLINE_Stravinsky voerde het Pianoconcert tussen 1924 en 1929 meer dan veertig keer. Stravinsky voerde het werk ook uit met de New York Philharmonic op 5 en 6 februari 1924 in New York onder leiding van Willem Mengelberg. Later voerde hij het werk weer met Mengelberg uit in Rotterdam en Amsterdam in 1926.\n_START_SECTION_\nOpnames\n_START_PARAGRAPH_\nStravinsky maakte van het eerste deel een opname op pianola-rol; de laatste opname van het concert waarbij hij was betrokken was de opname in de serie \'Stravinsky conducts Stravinsky\' die door CBS werd uitgebracht. Hij had het werk, evenals het Capriccio voor piano en orkest, vaak zelf uitgevoerd en kende het daardoor ook vanuit een andere dimensie \xe2\x80\x93 als uitvoerend solist - uitstekend. Stravinsky was voor de CBS-opname allerminst gecharmeerd van de keuze voor de solist, de \xe2\x80\x93 eveneens bij CBS gecontracteerde \xe2\x80\x93 Franse pianist Philippe Entremont. Pijnlijk is te horen hoe Stravinsky tijdens opnames van de repetities Entremont het ritme probeert bij te brengen en ge\xc3\xafrriteerd reageert wanneer dit weer niet goed is. Voor de opname van het Capriccio met Entremont weigerde hij zelfs aanwezig te zijn, hoewel de plaatopname wel de \'muzikale supervisie\' van de componist vermeldt \xe2\x80\x93 Robert Craft dirigeerde het orkest in dat werk.'