b'\n_START_ARTICLE_\nSingalees\n_START_SECTION_\nSingalees schrift\n_START_PARAGRAPH_\nGeschreven is het Singalees een abugida en behoort tot de familie van de Indische schriften en kent 58 letters voor bepaalde klanken en lettergrepen. De taal kent veel Nederlandse, Portugese en Engelse woorden die terug te voeren zijn op het koloniale verleden van Sri Lanka.\n_START_SECTION_\nEtymologie\n_START_PARAGRAPH_\nSinhala is eigenlijk een woord uit het Sanskriet. S\xc4\xabhala is het equivalent in het Midden-Indo-Arisch, terwijl he\xe1\xb8\xb7a of e\xe1\xb8\xb7u de eigenlijke Singalese term is. De woorden in het Sanskriet en Indo-Arisch hebben als betekenis in het eerste deel het woord "leeuw" (si\xe1\xb9\x83ha en s\xc4\xabha). Volgens de legende was Sinhabahu of S\xc4\xabhab\xc4\x81hu ("Leeuw-armen/wapens") de zoon van een prinses uit het Koninkrijk Vanga en een leeuw. Hij doodde zijn vader en werd koning van Vanga. Zijn zoon Vijaya zou emigreren van het noorden van India naar Lanka om daar uiteindelijk stamvader te worden van het Singaleessprekende volk. Wanneer we lingu\xc3\xafstisch en mythologisch bewijs in rekening brengen, kunnen we aannemen dat het eerste deel van het woord "Sinhala" in feite "leeuw" betekent"._NEWLINE_Wat betreft het tweede deel, namelijk la, moet het volgens de plaatselijke kennis worden verbonden aan de oorsprong in het Sanskriet, namelijk l\xc4\x81- ("grijpen"). Op die manier kan het geheel worden vertaald als "leeuw-grijper" of "leeuw-doder", of naar loha (Sanskriet)/l\xc4\x93 (Sinhala) ("bloed") zodat het eerder "leeuw bloed" wordt. Vanuit een lingu\xc3\xafstisch standpunt hebben geen van allen een overtuigende interpretatie zodat we enkel op zijn minst kunnen zeggen dat er zeker een link is met het woord "leeuw".\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nRond ongeveer de 5e eeuw v.Chr. bereikten nederzetters van het noordwesten van India het eiland Sri Lanka. Met hen kwam dan ook de Indo-Arische talen mee. (Naar deze eerste groep wordt verwezen met de prins Vijaya en zijn metgezellen in de kroniek Mahavamsa). Gedurende de volgende eeuwen was er een grootse immigratie vanuit het oosten van India en Bangladesh (Kalinga, Magadha) waarbij dit leidde tot een toevoeging van invloeden van oostelijke Prakrits. Het werd sterk be\xc3\xafnvloed door het Sanskriet en het Pali.\n_START_SECTION_\nHeden\n_START_PARAGRAPH_\nDe taal is verder be\xc3\xafnvloed door enkele koloniserende machten, uit West-Europa, zoals het Nederlands, Engels en Portugees. Ook de achternamen van hun nazaten, plaatselijk Burghers geheten, duiden op de aanwezigheid van kolonisten. Daarnaast zijn er leenwoorden uit het Tamil aanwezig en via deze en andere talen uit de omgeving heeft het Singalees in de grammatica en fonetiek enkele Dravidische kenmerken. Naamvallen zijn volop aanwezig in de nominatief, accusatief, datief, genitief, ablatief en instrumentalis.'