b'\n_START_ARTICLE_\nPier 21\n_START_SECTION_\nAankomstplaats\n_START_PARAGRAPH_\nGelegen in het havengebied aan de zuidkant van Halifax, Pier 21 werd gebruikt als een passagiersterminal voor de trans-Atlantische oceaanlijners van 1928 tot 1971. Het verving een eerdere immigratiefaciliteit bij Pier 2 aan de noordkant van Halifax. Schepen werden aangemeerd bij een lange kade die verdeeld was in de pieren 20, 21, 22 en 23. De immigratie faciliteiten waren gevestigd op Pier 21, hoewel de term ook vaak werd gebruikt om alle pieren voor oceaanlijners te beschrijven. Pier 21 had een spoorwegreserveringskantoor en rangeersporen voor speciale passagierstrein voor immigratie alsmede een loopbrug naar het treinstation van Halifax. De Pier was het belangrijkste punt van binnenkomst voor meer dan een miljoen immigranten en vluchtelingen uit Europa en elders, alsook het vertrekpunt voor 496.000 Canadese militairen tijdens de Tweede Wereldoorlog. De locatie stond informeel bekend als de \'Gateway to Canada\'. Het sloot in maart 1971, als gevolg van de aanzienlijke daling van het immigratieverkeer via zeeschepen ten gunste van het vliegtuig._NEWLINE_Van 1971 tot de late jaren 1990 was Pier 21 een weinig gebruikte opslagruimte, hoewel de voormalige immigratiekantoren werden gebruikt als populaire studio- en atelierruimte voor kunstenaars. De oceaanlijnerpier zelf werd steeds meer gebruikt als aanlegplaats voor cruiseschepen.\n_START_SECTION_\nNederlandse immigranten en Pier 21\n_START_PARAGRAPH_\nIn 1928 kwam de eerste boot, de Nieuw Amsterdam van de Holland-Amerika Lijn, aan bij Pier 21 in Halifax.  _NEWLINE_Overigens was 1928 niet het begin van de emigratie van Nederlanders naar Canada. Voor die tijd gingen er al zeker 30.000 Nederlanders de oceaan over. Vooral eind jaren 40 en begin jaren 50 vertrokken veel mensen. Ze waren op zoek naar een beter leven. Tegenwoordig wonen er meer dan een miljoen Canadezen van Nederlandse afkomst._NEWLINE_Op 30 juni 2003 werd er in Halifax door de Nederlandse ambassadeur en een Canadese minister een herdenkingsteen onthuld ter herinnering aan de massale immigratie van Nederlanders via Pier 21 in Halifax.\n_START_SECTION_\nMuseum\n_START_PARAGRAPH_\nIn 1990 werd het Pier 21-genootschap opgericht door J.P. LeBlanc en Ruth Goldbloom met als doel om fondsen te werven en de publiek belangstelling voor het vervallen loods, de laatste van zijn soort in Canada, te vergroten. Goldbloom werd in 1993 de tweede voorzitter van het genootschap. De druk om het pand te veranderen in een National Historic Site en museum ging snel.  Op 22 september 1997 werd de plaats, op advies van de Historic Sites and Monuments Board of Canada, aangewezen als National Historic Site. In samenwerking met het Havenbedrijf van Halifax, werd Pier 21 in 1999 op Canada Day heropend als een museum en begon haar nieuwe rol als Herinnering aan de 1,5 miljoen immigranten die zijn deuren gepasseerd zijn. Op 25 juni 2009 kondigde premier Stephen Harper een intentieverklaring aan om een Nationaal museum van de immigratie te vestigen op Pier 21. Later dat jaar werd Pier 21 verkozen om te concurreren in de tv-show "Seven Wonders of Canada" van Canadian Broadcasting Corporation (CBC), waar het zich plaatste in de top zeven.\n_START_SECTION_\nNationaal museum\n_START_PARAGRAPH_\nIn 2009 zijn de regering van Canada, het Pier 21-genootschao, de Pier 21 Stichting en het Havenbedrijf van Halifax overeengekomen om samen te werken ter ondersteuning van een nieuwe nationaal museum op Pier 21. Als zesde nationaal museum in Canada en slechts de tweede nationale museum buiten de hoofdstedelijke regio voegde Pier 21 zich op 7 februari 2011 officieel bij de vijf andere nationale musea.\n_START_SECTION_\nCollectie\n_START_PARAGRAPH_\nPier 21 heeft momenteel 2.000 verhalen, 500 interviews met daarin mondelinge overlevering, 700 geschonken boeken, 300 films en duizenden archiefbeelden en scans van documenten met betrekking tot de immigratie en de Tweede Wereldoorlog. Veel van de bronnen kunnen worden gevonden op de website en alles is toegankelijk door contact op te met nemen Pier 21\'s Scotiabank Family History Center._NEWLINE_De Pier 21 verhalencollectie is inmiddels uitgebreid van alleen degenen die daadwerkelijk via Pier 21 Canada zijn binnengekomen tot verhalen over immigratie uit alle punten van binnenkomst vanaf het prille begin van Canada (inclusief First Nations) en concentreert zich hierbij op alle immigratie van 1867 tot het heden. Pier 21 verzamelt familiegeschiedenissen die teruggaan tot 1867 en wil graag beginnen met het verzamelen van verhalen van immigranten die aankwamen na 1971. Deze verhalen zullen als basis worden gebruikt voor toekomstige tentoonstellingen._NEWLINE_In het museum worden door speciale medewerkers mondelinge interviews gehouden. Deze zijn van vitaal belang voor de collectie van Pier 21 en haar voortdurende inzet voor het behoud en het delen van verhalen van alle Canadezen._NEWLINE_De beeldcollectie omvat duizenden gescande krantenknipsels, immigratie gerelateerde documenten en scheepsmemorabilia, alsmede digitale foto\'s geschonken door individuele families en veel organisaties.\n_START_SECTION_\nMS St. Louis gedenkteken\n_START_PARAGRAPH_\nOp 20 januari 2011 werd een gedenkteken, het "Wheel of Conscience", onthuld. Het herdenkt de reis in 1939 van het Duitse passagiersschip MS St. Louis van Europa naar Noord-Amerika. De joodse passagiers, op de vlucht voor de vroege stadia van de Holocaust, werden geweigerd als vluchtelingen in vele Noord-Amerikaanse havens als gevolge van Antisemitisme in Canada en Verenigde Staten. Ontworpen door Daniel Libeskind, met grafisch ontwerp door David Berman en Trevor Johnston, werd het vervaardigd door het Canadian Jewish Congress. Het gedenkteken is een gepolijst roestvrijstalen wiel dat weerspiegelt de gevoelens die leidde tot de afkeer van de passagiers op de MS St. Louis. Als symbool van het haatdragende en racistische beleid dat zich afkeerde van meer dan 900 Joodse vluchtelingen, is het wiel voorzien van vier versnellingen, waarop elk een woord staat gegraveerd om de overdracht van invloeden te vertegenwoordigen die, door het het draaien van de steeds kleinere versnellingen, het proces hebben versneld dat heeft geleid tot de weigering van het schip en de passagiers in de havens. De op de tandwielen van de versnellingen aangebrachte woorden zijn: antisemitisme, vreemdelingenhaat, racisme en vervolgens haat. Op de achterkant van het monument is een lijst van de passagiers aan boord van de MS St. Louis gegraveerd.'