b'\n_START_ARTICLE_\nDynamic Host Configuration Protocol\n_START_PARAGRAPH_\nDynamic Host Configuration Protocol (DHCP) is een computerprotocol dat beschrijft hoe een computer dynamisch zijn netwerkinstelling van een DHCP-server kan verkrijgen. Het DHCP-protocol is gebaseerd op het Internet Protocol IP en werkt met UDP-pakketten.\n_START_SECTION_\nIntroductie\n_START_PARAGRAPH_\nBij DHCP is het principe dat toestellen in een IP-netwerk geen vast geconfigureerd IP-adres hebben, maar hun IP-adres dynamisch verkrijgen van een centraal beheerde DHCP-server. De server, die zelf een vast IP-adres heeft, beheert hiertoe een "pool" van beschikbare IP-adressen, veelal in de private address space volgens RFC 1918. Na opstarten van de DHCP-server zijn die adressen vrij en kunnen ze aangevraagd worden door de toestellen op het netwerk. Door de aanvragen worden de IP-adressen toebedeeld, uiteraard in aantal beperkt tot de grootte van de pool._NEWLINE_Toestellen die op het netwerk komen, kunnen via een aanvraagsequentie een IP-adres verkrijgen dat beperkt geldig is, voor de ingestelde geldigheidsduur, de "lease time". Toestellen die het netwerk verlaten, dienen hun adres vrij te geven. Dit gebeurt uiteraard niet in alle gevallen. Het adres komt echter uiteindelijk toch weer vrij door het verlopen van de geldigheidsduur._NEWLINE_DHCP-servers kunnen voor bepaalde toestellen een vast uit te reiken IP-adres geconfigureerd hebben. Zo kan het bv. zijn dat binnen een bedrijf alle netwerkprinters een vast IP-adres krijgen, dit terwijl andere toestellen een willekeurig adres uit de pool toebedeeld krijgen.\n_START_SECTION_\nOorsprong en classificatie\n_START_PARAGRAPH_\nDHCP vindt zijn oorsprong in het BootP-protocol, dat oorspronkelijk ontworpen was om computers hun besturingssysteem vanaf het netwerk te laten laden. Tegenwoordig bevindt BootP zich net als DHCP in de TCP/IP-suite, om precies te zijn in de internet-laag. Men kan deze laag vergelijken met de netwerklaag in het OSI-model, ofwel laag 3.\n_START_SECTION_\nHandmatig\n_START_PARAGRAPH_\nHet is niet noodzakelijk om DHCP te gebruiken. Een computer kan ook handmatig van de correcte instellingen worden voorzien. In de praktijk echter vinden veel systeembeheerders DHCP eenvoudiger, omdat zij dan niet zelf alle computers in het netwerk handmatig hoeven te configureren. Ook als er zich wijzigingen in het netwerk voordoen, hoeft alleen de DHCP-server van de nieuwe instellingen te worden voorzien._NEWLINE_In veel grote netwerken wordt juist w\xc3\xa9l gewerkt met vaste IP-nummers (en dus geen DHCP), om op die wijze voor tienduizenden PC\'s de instellingen eenmalig handmatig te verrichten. Daarmee kunnen ook eenvoudiger routes van het ene netwerkapparaat (PC) naar het andere (een printer bijvoorbeeld) worden opgegeven, op basis van het IP-adres. E\xc3\xa9n van de grootste netwerken in Nederland (Defensie MULAN) is op deze wijze ingericht. Bijkomend voordeel op gebied van beveiliging is dat IP-pakketten van onbekende MAC-adressen meteen kunnen worden gedetecteerd.\n_START_SECTION_\nISP\'s\n_START_PARAGRAPH_\nInternet Service Providers maakten ook graag gebruik van DHCP. Zo konden ze het aantal benodigde IP-adressen beperken, omdat niet al hun abonnees tegelijkertijd verbinding maken. Dit aantal was dan gelimiteerd aan het aantal modems dat bij deze ISP aanwezig was. Dit is door de landelijke uitrol van ADSL en kabelinternet achterhaald. Doordat veel computers met ADSL of kabelinternet continu op het internet aangesloten zijn (als het modem thuis aan blijft staan), is tegenwoordig (2009) elke abonnee voorzien van een eigen IP-adres. Een paar aanbieders schermen nog met \'dynamisch IP-adres\' maar dit is met name om geen garantie te geven dat men altijd hetzelfde IP-adres blijft houden.\n_START_SECTION_\nLooptijd\n_START_PARAGRAPH_\nAan de DHCP-gegevens is een bepaalde leasetime of looptijd gekoppeld, vari\xc3\xabrend van enkele minuten tot enkele weken. In die tijd is het IP-adres voor deze specifieke computer gereserveerd. Voordat de leasetijd verlopen is moet de computer opnieuw een aanvraag indienen, en krijgt dan eventueel een ander IP-adres (maar meestal hetzelfde IP-adres). Als een computer, of netwerkverbinding, herstart tijdens de looptijd van een lease voorziet het protocol in een voortzetting van het reeds verkregen IP-nummer zodat de eerste stap (initi\xc3\xable aanvraag) overgeslagen wordt en een verlenging gebruikt wordt._NEWLINE_Voor het opnieuw uitgeven van IP-adressen gebruikt de DHCP-server een groep adressen (\'pool\'). Deze pool is bij thuisgebruik vaak 50 adressen, bijvoorbeeld van 192.168.1.100 - 192.168.1.149.\n_START_SECTION_\nBreedband\n_START_PARAGRAPH_\nIn het geval van breedband-internetverbindingen, zoals kabelinternet en ADSL, wordt vaak ook met DHCP gewerkt, hoewel een aantal providers ook vaste adressen uitdeelt. Mensen met een dynamisch IP-adres zullen iets meer moeite moeten doen als zij een server willen draaien. Hoewel hun IP-adres over het algemeen hetzelfde zal blijven (toegewezen op basis van hun MAC-adres), kan het zijn dat het toch verandert. Dit gebeurt bijvoorbeeld als de host langere tijd offline is geweest (en het IP-adres is vrijgegeven of zelfs al toegewezen aan iemand anders), of als er bijvoorbeeld een andere netwerkkaart wordt geplaatst. De ISP herkent dan het MAC-adres van de host niet meer. Eventuele DNS-instellingen moeten dan worden aangepast. Dit kan handmatig of automatisch door middel van een script (zoals DynDNS) gebeuren.\n_START_SECTION_\nProblemen bij DHCP\n_START_PARAGRAPH_\nWanneer de computer niet als zodanig is ingesteld dat deze zelf aan de DHCP-server verlenging van de looptijd vraagt, of er is langere tijd geen DHCP-server beschikbaar, wordt de verbinding met een regelmaat van een half uur tot een dag tijdelijk verbroken. Dit kan bij applicaties als IRC hinderlijk zijn._NEWLINE_Ook het onjuist instellen van de DHCP-server en/of de overige netwerkapparatuur kan problemen geven: indien een netwerkgebruiker een IP-adres gebruikt dat binnen de pool van de DHCP-server ligt, dan zijn er op een gegeven moment twee netwerkapparaten met hetzelfde IP-adres. Hierdoor ontstaan op ethernetverbindingen veel collisions en haperende apparatuur. Het reserveren van adresgebieden is van groot belang. Indien de client geen DHCP server kan bereiken (of niet tijdig kan bereiken) gaat de client gebruikmaken van APIPA.\n_START_SECTION_\nDHCP Authentication\n_START_PARAGRAPH_\nOm DHCP veiliger te maken werd in juni 2001 authenticatie voor DHCP-berichten bedacht. DHCP Authentication is beschreven in RFC 3118 en is een verbetering in de beveiliging die de normale DHCP-berichten met geverifieerde servers/clients vervangt. Clients en servers controleren de afkomst van de bron met verificatie-informatie en berichten. Indien ongeldig zal de bron geweigerd worden._NEWLINE_Een DHCP Authentication-server kan tevens overweg met clients die alleen het standaard DHCP-protocol ondersteunen.\n_START_SECTION_\nDHCP Relay Agent\n_START_PARAGRAPH_\nIn grotere, typisch hi\xc3\xabrarchisch georganiseerde netwerkomgevingen met vele subnetten en verschillende IP-reeksen is het niet effici\xc3\xabnt om \xc3\xa9\xc3\xa9n DHCP-server per LAN/subnet op te zetten en te onderhouden. Voor dergelijke netwerken zal men er daarom de voorkeur aan geven om te werken met een of meer centrale DHCP-servers die IP-adressen kunnen toewijzen voor verschillende LANs/subnetten. Dit betekent echter dat DHCP-verkeer tussen de verschillende LANs en de DHCP-server mogelijk moet zijn, waarbij er toestellen op hogere lagen dan de datalinklaag, zoals routers, moeten worden gepasseerd. Om dit toe te laten kan men werken met DHCP-relay-agents._NEWLINE_Een DHCP-relay-agent communiceert met een DHCP-server in een ander IP-netwerk (segment) en fungeert als een proxy voor DHCP-broadcastberichten die moeten worden gerouteerd naar dat andere IP-netwerk._NEWLINE_Hierdoor verloopt het DHCP-verkeer, in verschillende netwerken, transparanter._NEWLINE_Om de DHCP-relay-agent goed DHCP-verkeer te laten uitwisselen is het essentieel om zowel een DHCP-server als een DHCP-relay-agent te hebben in de andere IP-netwerken._NEWLINE_De DHCP-relay-agent wordt ge\xc3\xafnstalleerd op een geschikt apparaat (router, modem of server) dat het protocol ondersteunt._NEWLINE_Het gebruik van een DHCP-relay-agent compliceert op zich de opzet en is daardoor doorgaans alleen ge\xc3\xabigend voor grote, complexe netwerkomgevingen met vele subnetten, waar centralisatie meer voordelen biedt dan het behouden van eenvoud op het niveau van de individuele netwerksegmenten.\n_START_SECTION_\nVoorbeeld bij ADSL\n_START_PARAGRAPH_\nEen mogelijke instelling zoals bij ADSL gebruikt kan worden:_NEWLINE_10.0.0.0_NEWLINE_10.0.0.1 standaard gateway (ADSL-modem)_NEWLINE_10.0.0.150 - 10.0.0.200 pool van uit te geven IP-adressen_NEWLINE_10.0.0.255 broadcastadres (bericht aan alle netwerkstations in dit segment)_NEWLINE_Apparatuur die via DHCP werkt, krijgt van de DHCP-server op aanvraag een adres uit de adressen-pool. Overige apparatuur op het netwerk dat niet met DHCP werkt (dus handmatig of fabrieksmatig is ingesteld) moeten buiten dit adressen-gebied blijven. Een mogelijke indeling zou kunnen zijn:_NEWLINE_10.0.0.10 - 10.0.0.50 netwerkopslagapparatuur (NAS) en netwerkprinters_NEWLINE_10.0.0.51 - 10.0.0.100 PC\'s op vaste adressen'