b'\n_START_ARTICLE_\nHerman Van Snick\n_START_PARAGRAPH_\nHerman Van Snick (Antwerpen, 19 januari 1914 \xe2\x80\x93 Koksijde, 19 januari 2002) was een Belgisch jurist en dichter.\n_START_SECTION_\nLevensloop\n_START_PARAGRAPH_\nHerman van Snick was een zoon van boekhouder Gustave Van Snick en van Stephanie Bellon. Tijdens de Eerste Wereldoorlog week het gezin uit naar Engeland._NEWLINE_Rond 1930 begon hij rechtenstudies aan de Rijksuniversiteit Gent. Tijdens zijn studententijd werkte hij mee aan het tijdschrift Prisma en was redacteur bij Neohumanisme, het tijdschrift van het Liberaal Vlaams Studentenverbond Gent. In 1936 en 1937 publiceerde hij ook zijn eerste dichtbundels in het tijdschrift Cahiers van de Waterkluis._NEWLINE_In 1937 studeerde hij af als doctor in de rechten en vestigde zich als advocaat in Antwerpen._NEWLINE_In 1939 trouwde hij in Schaarbeek met Lucienne Briot._NEWLINE_Tijdens de Tweede Wereldoorlog sloot hij aan bij het Verzet en werkte mee aan het clandestien Antwerps sluikblad De vrijheid, waarin hij gedichten publiceerde die tot de zeldzame verzetsliteratuur behoren._NEWLINE_Van 1945 tot 1957 was hij substituut van de procureur des Konings en vervolgens vrederechter voor de kantons Diksmuide en Nieuwpoort. In 1957 werd hij vrederechter in Vilvoorde.'