b'\n_START_ARTICLE_\nChristendemocratische Partij (Peru)\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nDe oorsprong van de PDC gaat terug op de regering van Jos\xc3\xa9 Luis Bustamante y Rivero die in 1948 omvergeworpen werd door Manuel A. Odr\xc3\xada. Als georganiseerde partij begint de geschiedenis echter in 1956, toen een aantal partijen werden opgericht nadat Odr\xc3\xada een nieuwe democratie had aangekondigd. Onder de oprichters bevonden zich onder meer Ernesto Alayza Grundy, Luis Bedoya Reyes, Mario Polar Ugarteche, Roberto Ram\xc3\xadrez del Villar en H\xc3\xa9ctor Cornejo Ch\xc3\xa1vez._NEWLINE_In het oprichtingsjaar verwierf de partij zetels in beide parlementen. In 1962 stelde H\xc3\xa9ctor Cornejo zich kandidaat voor her presidentschap, maar behaalde slechts 2,9% van de stemmen. Ook verdween de partij uit het Peruviaanse congres._NEWLINE_In 1963 kwam de partij terug in het congres vormde het een coalitie ter ondersteuning van de presidentskandidatuur van Fernando Bela\xc3\xbande Terry, de leider van de Actie van het Volk, die het land aanvoerde tot 1968. In 1966 vond er een afsplitsing plaats waaruit de Christelijke Volkspartij voortkwam. In 1985 deed de partij tot 1990 opnieuw mee met de regering van Peru, in de samenwerking met president Alan Garc\xc3\xada van de Amerikaanse Populaire Revolutionaire Alliantie (APRA).'