b"\n_START_ARTICLE_\nEuagoras I\n_START_SECTION_\nJeugd\n_START_PARAGRAPH_\nHij was een zoon van Nikokleos, een voormalig koning van Salamis, en voerde zijn afstamming terug op Teukros, halfbroer van Ajax, zoon van Telamon, terug en zijn familie vormde reeds lang het koningsreis van Salamis, hoewel de macht in Salamis tijdens zijn kinderjaren door een Fenicisch usurpator was overgenomen.\n_START_SECTION_\nRegering\n_START_PARAGRAPH_\nTerwijl hij in Cilici\xc3\xab verbleef, verzamelde Euagoras de steun van 50 aanhangers en keerde in 410 in het geheim terug, om de troon te heroveren. Nadat hij de macht overgenomen had - zonder al te veel enthousiasme van zijn nieuwe onderdanen -, heerste Euagoras over een stad, waarvan de bevolking van Grieks en Fenicische afkomst was. Hoewel hij koning van Salamis was, was hij net zoals alle ander heersers op Cyprus een vazal van de Perzische grootkoning. Hij was ook een groot bewonderaar van Athene.\n_START_SECTION_\nEerste helft van zijn regering (411 tot 391\xc2\xa0v.\xc2\xa0Chr.)\n_START_PARAGRAPH_\nIn de eerste helft van zijn regering (411 tot 391\xc2\xa0v.\xc2\xa0Chr.) vestigde hij vooral zijn heerschappij \xe2\x80\x93\xc2\xa0een polis-achtige structuur is echter niet terug te vinden\xc2\xa0\xe2\x80\x93 in Salamis en poogde zelfs zijn macht over heel het eiland uit te breiden. Dit gebeurde echter niet zonder de goedkeuring van de Perzen. Omdat hij dan ook een eventuele Perzische reactie verwachtte om Cyprus te heroveren, cultiveerde hij zijn vriendschap met de Atheners. Hij ondersteunde de Atheense aristocraat Konon, die in 405 v.Chr. na de nederlaag bij Aigospotamoi bij hem onderdak had gevonden, bij diens voorbereidingen op een oorlog tegen Sparta. Zo zorgde hij ervoor dat Artaxerxes II Sparta uitriep tot staatsvijand van Perzi\xc3\xab en aldus een medestander van Athene werd. Hij nam in 394 v.Chr. deel aan de slag bij Knidos, waarbij de Spartaanse vloot werd verslagen, en voor deze dienst werd zijn standbeeld door Atheners in Kerameikos zij aan zij geplaatst met dat van Konon. Toch weigerden de Perzen Euagoras' streven naar de heerschappij over heel Cyprus toe te laten omwille van strategische overwegingen. Ze wilden Cyprus niet in de handen van een alleenheerser zien.\n_START_SECTION_\nTweede helft van zijn regering (391-380 of 379\xc2\xa0v.\xc2\xa0Chr.)\n_START_PARAGRAPH_\nDaarom kwam het in de tweede helft van zijn regering to een anti-Perzische opstand (391-380 of 379\xc2\xa0v.\xc2\xa0Chr.). Daarbij ging hij een bondgenootschap aan met Athene en Akoris van Egypte, waarop de Atheners in 388 v.Chr. hun generaal Chabrias naar Cyprus stuurden met 800 peltasten. Nadat Euagoras zijn machtsbereik over het grootste deel van Cyprus had uitgebreid, stak hij over naar Klein-Azi\xc3\xab. Hij nam vervolgens verscheidene steden in Fenici\xc3\xab in en slaagde erin de Cilici\xc3\xabrs in opstand te brengen. Voortaan stonden Fenici\xc3\xab en Cilici\xc3\xab onder zijn bescherming. Een resultaat van de Vrede van Antalcidas (387 v.Chr.), die Euagoras weigerde te aanvaarden, was dat de Atheners hun steun terugtrokken, aangezien zij door de voorwaarden van deze vrede de heerschappij van Perzi\xc3\xab over Cyprus erkenden. Daarom zou Euagoras de volgende tien jaar op zijn eentje de vijandigheden voortzetten, waarbij hij soms hulp kreeg vanuit Egypte, dat zelf door de Perzen werd bedreigd. De Perzische generaals Tiribazus en Orontes vielen uiteindelijk in 381 v.Chr. Cyprus binnen, met een veel groter leger dan dat van Euagoras. Euagoras slaagde er echter in om deze strijdmacht van haar bevoorrading af te snijden, waarop de verhongerende troepen aan het muiten sloegen. Toen de Perzen echter de vloot van Euagoras in de slag bij Kition hadden vernietigd, werd Eugaros te vluchten naar Salamis, dat daarop werd belegerd. Hier, hoewel in het nauw gedreven, slaagde Euagoras erin stand te houden, en voordeel te halen uit een ruzie tussen de twee Perzische generaals om een vrede te sluiten (376 v.Chr.). Euagoras behield het stadkoninkrijk van Salamis, maar werd verplicht een vazal te worden van Perzi\xc3\xab, waaraan hij een jaarlijkse tribuut moest betalen._NEWLINE_De chronologie van het laatste deel van zijn regering is onzeker. Hij zou tot in 374/373 v.Chr. regeren, toen hij door de eunuch Thrasydaios werd vermoord. Samen met hem werd ook zijn zoon en troonopvolger Pnytagoras gedood. Zijn opvolger werd Nicocles, een van zijn andere zonen."