b'\n_START_ARTICLE_\nElektronenbuis\n_START_PARAGRAPH_\nDe elektronenbuis, ook wel radiobuis, radiolamp of vacu\xc3\xbcmbuis genoemd, was de eerste echte elektronische component._NEWLINE_De eenvoudigste elektronenbuis, de diode, bestaat uit een vacu\xc3\xbcm getrokken glazen buis waarin een gloeidraad geplaatst is die dienstdoet als kathode, met daaromheen een cilindervormig metalen plaatje, de anode. Wanneer de gloeidraad wordt opgewarmd en de anode met voldoende spanning positief is gepolariseerd, zal er een elektronenstroom gaan lopen (Edisoneffect) wanneer de stroomkring tussen anode en kathode wordt gesloten. Maakt men de anode echter negatief ten opzichte van de kathode dan vloeit er geen stroom. Per definitie loopt een stroom van plus naar min, terwijl de negatief geladen elektronen van min naar plus gaan._NEWLINE_Andere elektronenbuizen hebben tussen de kathode en de anode een of meer roosters, roostervormige elektroden, die de stroom elektronen be\xc3\xafnvloeden. Een negatief geladen rooster stoot de elektronen af.\n_START_SECTION_\nWerking van een versterkerbuis\n_START_PARAGRAPH_\nIn het vacu\xc3\xbcm van een versterkerbuis bevinden zich de anode (+), uitgevoerd als een plaat (en daarom in het verleden ook zo genoemd), en de kathode (-), uitgevoerd als gloeidraad of als buisje met daarin een gloeidraad en bedekt met een stof, meestal bariumoxide, om een goede emissie van elektronen te bewerkstelligen. Tussen deze twee elektroden wordt met behulp van een hoge spanning (enkele tientallen tot honderden volts) een elektrisch veld opgebouwd. Elektronen die uit de verwarmde kathode zijn losgemaakt, bewegen zich van de kathode naar de anode._NEWLINE_Tussen kathode en anode, vlak bij de kathode, is een roostervormige elektrode, het stuurrooster, geplaatst, met daarop een negatieve spanning ten opzichte van de kathode, waardoor de elektronen moeilijker, of in het geheel niet, de anode kunnen bereiken. Afhankelijk van de grootte van de negatieve spanning zullen meer of minder elektronen naar de anode gaan. De stroom door de buis kan dus worden geregeld door de negatieve spanning op het rooster te vari\xc3\xabren. Door in serie met de anode een weerstand op te nemen, kan over die weerstand als gevolg van de vari\xc3\xabrende anodestroom een spanningsverandering opgewekt worden die aanzienlijk groter is dan de verandering in de negatieve spanning op het stuurrooster. Aldus wordt (spannings)versterking verkregen.\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nDe elektronenbuis werd op 16 november 1904 gepatenteerd door de Brit John Ambrose Fleming. De werking van de elektronenbuis is gebaseerd op het Edisoneffect. De gloeilamp van Edison had als bijverschijnsel dat de gloeidraad verdampte waardoor het glas zwart werd. In 1883 ontdekte Edison dat dit kon worden verhinderd door een metalen plaatje tussen de gloeidraad en het glas, en tevens ontdekte hij dat er een stroom ging lopen als hij het plaatje buiten de gloeilamp verbond met de positieve pool van de gloeidraad, een gevolg van de losgeslagen elektronen van de gloeidraad. Fleming was een van de onderzoekers die dit verschijnsel bestudeerde, en op basis hiervan de eerste diode construeerde en patenteerde. De Amerikaan Lee De Forest voegde in 1906 aan de diode een derde elektrode toe, waardoor de eerste triode een feit was._NEWLINE_Door de ontwikkeling van de in 1947 uitgevonden transistor was de elektronenbuis als versterkerelement medio 1980 vrijwel geheel verdwenen uit consumentenapparatuur. De transistor is veel compacter, hoeft niet eerst warm te worden, verbruikt minder energie en gaat langer mee dan de elektronenbuis. De prestaties van elektronenbuizen verminderen door herhaalde opwarming en afkoeling en zelfs door diffusie van atomair helium uit de omgevingslucht doorheen het glas, dat het gedrag van de elektronen verstoort._NEWLINE_Wel worden elektronenbuisversterkers door hun karakteristieke oversturingsgedrag nog veel gebruikt in de muziekindustrie als bijvoorbeeld gitaarversterker en basversterker. In zogeheten "audiofiele" Hi-Fi-apparatuur wordt hij nog wel gebruikt, meestal prominent aanwezig boven op de behuizing.'