b'\n_START_ARTICLE_\nVitali Ginzburg\n_START_SECTION_\nBiografie\n_START_PARAGRAPH_\nGinzburg werd geboren in een Joods gezin als enig kind van ingenieur Lazar Efimovitsj Ginzburg (1863-1942) en arts Augusta Felgenauer (1886-1920). Nadat zijn moeder in 1920 aan tyfus overleed, zorgde zijn jongere zus Rosa voor de familie._NEWLINE_Hij studeerde in 1938 af aan de natuurkundefaculteit van de Staatsuniversiteit van Moskou. In 1940 haalde hij zijn kandidaatsdiploma en in 1942 verkreeg hij de doctorstitel. Vanaf 1940 werkte hij aan het Lebedev Instituut. In 1950 ontwikkelde hij samen met Lev Landau een deels fenomenologische theorie over supergeleiding, die naar hen de Ginzburg-Landau theorie wordt genoemd. Verder bedacht hij een theorie over de voortplanting van elektromagnetische golven in een plasma \xe2\x80\x93 bijvoorbeeld in de ionosfeer \xe2\x80\x93 en een theorie over de oorsprong van kosmische straling. Bij biologen is hij bekend omdat hij deel uitmaakte van een groep wetenschappers die een eind maakte aan het bewind van Trofim Lysenko waardoor in de Sovjet-Unie de moderne genetica weer kon worden bestudeerd._NEWLINE_Ginzburg was al voor de Tweede Wereldoorlog verbonden aan het wetenschappelijk tijdschrift Uspekhi Fizicheskikh en werd in 1998 tot hoofdredacteur benoemd. Hij was ook hoofd van de Afdeling voor natuurkunde en astrofysische problemen die hij in 1968 had opgericht aan het Moskous Instituut voor Natuurkunde en Technologie. In 1995 ontving Ginzburg de Gouden Lomonosov-medaille van de Russische Academie van Wetenschappen.'