b'\n_START_ARTICLE_\nJulien Vanden Haesevelde\n_START_SECTION_\nMedailles en erkenning van de wereldtitel\n_START_PARAGRAPH_\nBij de profs behaalde hij 15 overwinningen, alsook een zilveren medaille (1969) en bronzen medaille (1973) op het kampioenschap van Belgi\xc3\xab. Bij de toenmalige liefhebbers behaalde hij eerder in 1967 eveneens een zilveren medaille op het wereldkampioenschap te Z\xc3\xbcrich achter Michel Pelchat. _NEWLINE_Dat was het eerste wereldkampioenschap veldrijden voor Internationale liefhebbers dat apart van de  beroepsrenners werd gereden.  _NEWLINE_Later kwam uit dat deze zilveren medaille een gouden had moeten zijn. De Fransman Michel Pelchat was een gewezen profrenner. Volgens het reglement mochten profrenners niet meer terugkeren naar de amateurs. Maar dit werd door de Fransen weggewimpeld met het feit dat Michel Pelchat amateur s\xc3\xa9nior was of onafhankelijke. Een categorie tussen amateur en beroepsrenner die in Belgi\xc3\xab door de KBWB in 1911 in het leven werd geroepen. De Franse wielerbond FFC hanteerde hierbij andere selectienormen. Dus was Julien eigenlijk de 1e Internationale Liefhebber in die wedstrijd en rechtmatig wereldkampioen bij de liefhebbers in 1967. _NEWLINE_Dit werd 35 jaar na de feiten rechtgezet. Nadat zijn schoonzoon Geert Lories uitgebreid opzoekingswerk had verricht, en ze een klacht per brief ingediend hadden bij de KBWB. Deze met bewijzen uit het VUM archief, waar de overwinning ook als omstreden werd beschreven. De KBWB had de klacht als ontvankelijk verklaard en alsnog bevestigd dat  Julien de titel had verdiend. Julien verklaarde ook nog dat hij toen geen klacht ingediend had uit vrees voor represailles.'