b'\n_START_ARTICLE_\nStefan Rehn\n_START_SECTION_\nClubcarri\xc3\xa8re\n_START_PARAGRAPH_\nHij begon zijn carri\xc3\xa8re bij Djurg\xc3\xa5rdens IF. Later vertrok hij naar Everton FC om vervolgens terug te keren naar zijn thuisland, naar IFK G\xc3\xb6teborg. Bij laatstgenoemde won hij vijf keer de Zweedse titel._NEWLINE_Hij vond dat hij weer toe was aan een buitenlands avontuur, en vertrok naar de Zwitserse club Lausanne Sports. Hij speelde daar vijf jaar en keerde toen terug naar Djurg\xc3\xa5rdens IF. Ook daar pakte hij een landstitel, in 2002. Daarna be\xc3\xabindigde hij zijn carri\xc3\xa8re._NEWLINE_Rehn werd opgenomen in de leiding van Djurg\xc3\xa5rdens IF, maar vertrok toen hij trainer kon worden van IFK G\xc3\xb6teborg.\n_START_SECTION_\nInterlandcarri\xc3\xa8re\n_START_PARAGRAPH_\nRehn zat bij de selectie van het Zweedse elftal dat in 1994 derde werd bij het WK voetbal 1994 in de Verenigde Staten. Hij speelde 45 interlands en scoorde in totaal zes keer voor de nationale ploeg. Rehn vertegenwoordigde zijn vaderland eveneens bij de Olympische Spelen in 1988. Onder leiding van bondscoach Olle Nordin maakte hij zijn debuut op 12 januari 1988 in de vriendschappelijke wedstrijd tegen Oost-Duitsland (1-4). Andere debutanten in dat duel waren Hans Eskilsson (Hammarby IF), Hans Eklund (\xc3\x96sters IF), Dennis Schiller (Lillestr\xc3\xb8m SK), Sulo Vaattovaara (IFK Norrk\xc3\xb6ping), Lars Eriksson (Hammarby IF) en Roger Ljung (Malm\xc3\xb6 FF).'