b'\n_START_ARTICLE_\nOliestook\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nOliestook verving vanaf ongeveer 1950 geleidelijk aan de kolenkachels, doch heeft deze nimmer geheel verdrongen. Het hoogtepunt van de verkoop van oliehaarden lag voor Nederland in 1965, maar de met behulp van aardolieproducten geleverde energie voor huisbrand bleef stijgen tot ongeveer 1970, mede door de op olie gestookte centrale-verwarmingsinstallaties en de collectieve installaties. _NEWLINE_Veel kachelfabrikanten gingen over van de productie van kolenkachels op die van oliekachels, wat echter grote investeringen vergde op het gebied van de bewerking van plaatijzer en certificering. Toen omstreeks 1964 bekend werd dat aardgas beschikbaar kwam en beloofd werd dat deze brandstof goedkoop zou zijn, stagneerde de verkoop van oliestookinrichtingen. In 1968 werd het Voorlichtingscentrum Oliestook opgeheven. Diverse bedrijven die op de fabricage van oliekachels waren overgegaan konden hun investeringen niet terugverdienen en gingen failliet._NEWLINE_Wat bleef waren de olietanks die een inhoud van duizenden liter konden bevatten. Deze moesten worden weggehaald ofwel worden gesaneerd.'