b'\n_START_ARTICLE_\nShaunae Miller\n_START_SECTION_\nEerste juniorsuccessen\n_START_PARAGRAPH_\nMiller deed voor het eerst van zich spreken in 2010 door bij de Carifta Games in Santo Domingo, de kampioenschappen van Midden-Amerika en het Caribisch gebied, bij de junioren tot zeventien jaar de 400 m te winnen in 53,39 s. In datzelfde jaar veroverde zij op de wereldkampioenschappen U20 in Moncton op hetzelfde onderdeel de gouden medaille in een tijd van 52,52. Een jaar later liep zij op de WK voor junioren tot achttien jaar zelfs naar 51,84.\n_START_SECTION_\nProfessioneel atlete\n_START_PARAGRAPH_\nNadat Miller in 2012 haar high school-opleiding had be\xc3\xabindigd, ging ze Business en Management studeren aan de Universiteit van Georgia en werd zij opgenomen in het universiteits-atletiekteam. Alvorens hiervoor in actie te komen, maakte zij haar olympisch debuut op de Olympische Spelen in Londen, waar zij  sneuvelde in de kwalificaties._NEWLINE_Het jaar daarop startte zij sterk door bij de NCAA-indoorkampioenschappen voor haar universiteit de titel op de 400 m te veroveren, terwijl zij later dat jaar op de NCAA-outdoorkampioenschappen tweede werd op haar specialiteit. Vervolgens veroverde zij op de Carifta Games bij de junioren drie gouden medailles, te weten op de 200 m, de 400 m en de 4 x 400 m estafette. Het leidde ertoe dat zij van verschillende schoenenfabrikanten lucratieve contracten kreeg aangeboden. Ten slotte koos zij voor een overeenkomst met Adidas en was zij vanaf dat moment professioneel atlete. Daarbij was haar vader met de universiteit van zijn dochter overeengekomen, dat zij haar studie als gewoon studente zou mogen afmaken.\n_START_SECTION_\nOlympisch kampioene\n_START_PARAGRAPH_\nOp de wereldkampioenschappen in Moskou kwam Shaunae Miller dat jaar vervolgens uit op de 200 m. Hoewel zij daar met een vierde plaats in 22,74 beslist niet slecht presteerde, bleef zij toch bijna een halve seconde verwijderd van de plaatsen op het erepodium, die werden bezet door de Jamaicaanse Shelly-Ann Fraser-Pryce (goud in 22,17), Murielle Ahour\xc3\xa9 uit Ivoorkust (zilver in 22,32) en de Nigeriaanse Blessing Okagbare (brons in 22,32). In 2014 eindigde ze op de wereldindoorkampioenschappen echter wel op het erepodium. Op de 400 m werd zij in 52,06 derde achter Francena McCorory (goud in 51,12) en Kaliese Spencer (zilver in 51,54). En een jaar later schoof zij op de WK in Peking opnieuw een plaatsje op. Op de 400 m werd zij in 49,74 tweede achter Allyson Felix, die in 49,52 naar de overwinning snelde._NEWLINE_Dat Miller in 2016 op weg was naar een topvorm, bewees ze al aan het begin van het jaar door op 16 april in eigen land tijdens de Chris Brown Invitational op de 400 m met 49,69 de beste wereldjaartijd neer te zetten. Vervolgens verbeterde zij op 11 juni in Kingston haar eigen nationale record op de 200 m van 22,14 naar 22,05, op twee na de beste wereldjaarprestatie. Dus gold zij op de Olympische Spelen van 2016 in Rio de Janeiro als een belangrijke favoriete voor eremetaal. Die rol maakte zij helemaal waar: Shaunae Miller werd olympisch kampioene op de 400 m, al moest zij er aan de finish een duikvlucht voor nemen. Met een tijd van 49,44 bleef ze er Allyson Felix zeven honderdsten mee voor.\n_START_SECTION_\nGoed begin in 2017\n_START_PARAGRAPH_\nIn 2017 begon Miller-Uibo het jaar opnieuw goed door op 27 mei bij de Prefontaine Classic, deel uitmakend van de IAAF Diamond League, op de 200 m achter winnares Tori Bowie (eerste in 21,77) tweede te worden in 21,91, alweer een verbetering van haar nationale record. Opvallend was dat zij in deze race zowel olympisch kampioene Elaine Thompson (derde in 21,98) als wereldkampioene Dafne Schippers (vierde in 22,30) achter zich wist te houden.'