b'\n_START_ARTICLE_\nSusanna Kallur\n_START_SECTION_\nBiografie\n_START_PARAGRAPH_\nSusanna is niet de enige sportieveling in haar familie. Haar tweelingzus, Jenny, doet eveneens aan hordelopen. Hun vader Anders Kallur was een ijshockeyspeler bij de New York Islanders. Daardoor zijn Jenny en Susanna in New York (VS) geboren. Hun moeder, Lisa, was een professionele volleybalspeelster. Susanna is enkele minuten jonger dan Jenny, die Susanna (of Sanna, zoals ze in Zweden wordt genoemd) nog nooit heeft verslagen. Ze hebben ook nog een jongere broer Martin, die in 2007 4,21 m hoog sprong met het polsstokhoogspringen. De twee zussen hebben gestudeerd aan de Universiteit van Illinois, VS.\n_START_SECTION_\nIn het begin\n_START_PARAGRAPH_\nDe zusjes Kallur kwamen door hun vader vanzelf in de sportwereld terecht. De eerste sport die Susanna beoefende was turnen en niet atletiek. Toen Susanna en Jenny Kallur in 1996 deelnamen aan een scholencompetitie, ontdekte een lokale clubleider hen en zo besloten zij om aan atletiek te gaan doen. Een andere factor was dat het Zweedse indoorkampioenschap werd gehouden in een naburig gelegen stadje, Borl\xc3\xa4nge._NEWLINE__NEWLINE_Susanna was bezeten van de 100 m, de 200 m en de 100 m horden. Op vijftienjarige leeftijd begon ze in competitieverband. Op zeventienjarige leeftijd won ze een bronzen medaille op de horden bij de wereldkampioenschap voor junioren in Annecy (Frankrijk). In datzelfde jaar, 1998, won ze goud op het Zweedse outdoorkampioenschap met een tijd van 13,48 s, waarna zij haar tijd verbeterde (13,40) en vijfde werd op de Europese outdoorkampioenschappen voor junioren, waar ze ook deelnam aan de 4 x 100 m estafette._NEWLINE_De eerste gouden medaille in een serieuze competitie veroverde Susanna Kallur in 2000, tijdens de WK voor junioren in Santiago op de 100 m horden. Haar tijd werd verbeterd tot 13,02 en ze begon aan senioren-competities deel te nemen.\n_START_SECTION_\n2001-2002\n_START_PARAGRAPH_\nIn het academische jaar 2001-2002 startten de zusjes Kallur met hun studie aan de Universiteit van Illinois, VS. In 2001 verbeterde Susanna haar persoonlijk record aanzienlijk tot 12,74. Ook nam ze deel aan de wereldkampioenschappen te Edmonton, evenals aan de Europese kampioenschappen voor atleten onder 23 jaar te Amsterdam, waar ze een eerste plaats bereikte met een resultaat van 12,96. De tweede plaats werd bezet door haar tweelingzus Jenny; haar resultaat was 13,19. In 2002 was haar belangrijkste prestatie een finaleplaats op de Europese kampioenschappen te M\xc3\xbcnchen, waar ze een zevende plaats bereikte met 13,09. Vervolgens besloten Susanna en Jenny om zich geheel aan Zweden te gaan wijden.\n_START_SECTION_\n2003\n_START_PARAGRAPH_\nHet seizoen 2003 begon met succes voor Susanna. In haar eerste kampioenschap liep ze 7,90 s op de 60 m horden. Op het Zweedse outdoorkampioenschap won ze zilver op de 100 m sprint en goud op de 100 m horden. Op de WK in Parijs werd ze zesde in de halve finale op de 100 m horden met een tijd van 12,94 s..\n_START_SECTION_\n2004\n_START_PARAGRAPH_\nIn vergelijking met het voorgaande seizoen begon 2004 ietwat minder voor Susanna. Ze nam aan verschillende indoorcompetities deel, maar haar tijd op de 60 m horden bedroeg rond de 8 seconden. In het begin van de maand mei kreeg Susanna last van een spierblessure, waardoor haar deelname aan de Olympische Spelen in Athene twijfelachtig werd. Na haar herstel en een onderbreking van het seizoen nam ze deel aan het Zweedse kampioenschap, waar haar tijd, 12,83, voldoende werd bevonden om deel te nemen aan de Olympische Spelen van Athene. Hier bereikte ze de halve finale, waarin zij met een tijd van 12,67 zevende werd.\n_START_SECTION_\n2005\n_START_PARAGRAPH_\nOp de Europese indoorkampioenschappen te Madrid werd Susanna Kallur op de 60 m horden Europees kampioene. Haar tijd bedroeg 7,80. Haar zus Jenny werd tweede. Op de WK te Helsinki bereikte Susanna de halve finale. Tijdens die halve finale was het weer zeer slecht, regen, wind (3,3\xc2\xa0m/s). In tegenstelling tot haar zus, die in de andere halve finale zat, kon Susanna zich niet plaatsen voor de finale. Op het Zweeds kampioenschap te Helsingborg voorzag ze zich van twee extra gouden medailles op de horden. In het jaarlijkse Fins-Zweedse kampioenschap (Finnkampen) won ze de 100 m na een persoonlijk record van 11,42!\n_START_SECTION_\n2006\n_START_PARAGRAPH_\nHet seizoen begon voor haar op 28 januari in Glasgow, waar ze de 60 m horden won in 7,86. Daarna nam ze deel aan de wereldindoorkampioenschappen, met een bronzen medaille als resultaat. Op 10 augustus werd ze in het Zweedse G\xc3\xb6teborg eerste op de 100 m horden en dus Europees kampioene in haar thuisland Zweden\n_START_SECTION_\n2007\n_START_PARAGRAPH_\nHet indoorseizoen 2007 begint alvast zeer succesvol voor Susanna. Op 15 januari wint zij de Jerringpriset. Vervolgens wint zij in Glasgow, waar ze op 27 januari met het Zweedse atletiekteam een interland (Norwich Union International) afwerkt, zowel de 60 m horden (7,90) als de 60 m (7,25) en dat in 40 minuten. Op die 60 m vestigt ze tevens een persoonlijk record. Enkele dagen later (31 januari) wint ze net als in Glasgow in G\xc3\xb6teborg de dubbel op de Eurojump: de 60 m in 7,28 en de 60 m horden in 7,98. Vervolgens is het op 3 februari alweer prijs. Susanna wint de 60 m horden bij de Sparkassen-Cup te Stuttgart met een beste wereldjaarprestatie van 7,88. Het indoortoernooi in Karlsruhe moet ze voorbij laten gaan vanwege een kleine blessure._NEWLINE__NEWLINE_Kallur raast door het indoorcircuit. Na haar vorige overwinningen wint ze nu ook de 60 m horden in (7,94) op het GE Gala in Stockholm (Globe Arena, 20-02-2007). Tijdens de EK indoor in Birmingham behaalt ze op 2 maart 2007 een gouden medaille op de 60 m horden (7,89). In de halve finale van de 60 m horden zet ze een nieuwe beste wereldjaarprestatie (7,84) neer. In de 60 m bereikt ze de finale en wordt hierin zevende in een tijd van 7,29. Die finale wordt overigens gewonnen door Kim Gevaert._NEWLINE_Op vrijdag 15 juni 2007 nam ze deel aan haar eerste wedstrijd van het zomerseizoen en het was meteen al een Golden League-wedstrijd. Hierin finishte ze 2de na Michelle Perry in een tijd van 12,76. Na enkele keren achter deze Michelle Perry te eindigen, lukte het Kallur dan eindelijk om haar te verslaan. Dit gebeurde op dinsdag 7 augustus 2007 op het DN Galan in Stockholm. Susanna won de race in 12,66 voor Michelle Perry die 12,77 had gelopen._NEWLINE__NEWLINE_Haar laatste voorbereidingen op de WK in Osaka waren de Zweedse kampioenschappen. Hier deed ze enkel de 100 m horden en met succes. In de finale was er wat regen en tegenwind, toch liep Kallur een tijd van 12,90._NEWLINE_Op datzelfde WK in Osaka liep Susanna zich gemakkelijk naar de finale door haar serie en vervolgens haar halve finale te winnen. In die finale werd Susanna vierde in een persoonlijk record: 12,51. Michelle Perry verlengde haar wereldtitel van 2005. In die finale raakte Perry Kallur, waardoor deze uit evenwicht kwam en net over de lijn ten val kwam. Ook kwam Perry in Kallurs baan op het moment dat ze de horde passeerde en dus Kallur hinderde. De Zweedse atletiekfederatie diende een klacht in, maar volgens de officials was dit te laat en behield Perry haar wereldtitel._NEWLINE_Na het WK vertrok Susanna terug naar Falun, waar ze zich voorbereidde op de komende wedstrijd uit de Golden League cyclus. Z\xc3\xbcrich was het toneel en Kallur zorgde er daar voor, dat Michelle Perry de jackpot van 1 miljoen euro aan haar neus voorbij zag gaan. Kallur won in 12,66 en ze wist de goede vorm mee terug te nemen naar Zweden, waar de traditionele Finnkampen werden gehouden, de wedstrijd tussen Finland en Zweden. Kallur liep er 12,80 en won._NEWLINE__NEWLINE_Op de \xc3\xa9\xc3\xa9n na laatste Golden League wedstrijd van het seizoen, de Memorial Van Damme te Brussel, deed Susanna weer mee, net als Michelle Perry, en zij won in 12,52. Haar goede vorm bleek twee dagen later nogmaals, toen ze de laatste Golden League-wedstrijd van het seizoen in Berlijn met grote overmacht wist te winnen, met een voorsprong van 0,18 seconde op nummer twee, Perry. Haar winnende tijd was tevens een persoonlijk record van 12,49. Bij de Wereldatletiekfinale in Stuttgart van 22 september werd ze vervolgens gediskwalificeerd wegens een valse start.\n_START_SECTION_\n2008\n_START_PARAGRAPH_\nDit seizoen begon alvast geweldig voor Kallur. Zij won op haar openingswedstrijd, de Norwich Union International in Glasgow, de 60 m horden in 7,81, een tijd die 1/100 boven haar persoonlijke en Zweedse record lag. Enkele dagen later in G\xc3\xb6teborg, op het Samsung Galan, verbeterde ze dit Zweedse record tot 7,75, wat trouwens een tijd was die slechts 6/100 boven het wereldrecord lag! Over dat wereldrecord zei ze dat dit geen doel was, want ze had uit vorig seizoen geleerd dat men zichzelf zo t\xc3\xa9 veel druk oplegde. Kallur bleek alvast klaar te zijn voor de WK indoor te Valencia en de aanloop naar Peking was gezet! Ook in Stuttgart woin Kallur in een Zweeds record 7,72, slechts 3/100 van het wereldrecord!_NEWLINE_In Valencia had Kallur pech; in de halve finale moest ze opgeven door een blessure. Dit was het begin van al het blessureleed dat ze de rest van de zomer kende. Ze haalde wel Peking, waar ze de halve finales bereikte. Maar ook hier had ze pech door te snel de eerste horde te nemen, waardoor ze viel. Kallur liep hierna nog \xc3\xa9\xc3\xa9n wedstrijd in 2008 en probeerde vervolgens te herstellen van een blessure. Uiteindelijk bleek het een stressfractuur te zijn in het scheenbeen. Dezelfde blessure als haar zus, die hierdoor heel 2008 had moeten missen._NEWLINE__NEWLINE_In november kozen de twee zussen om zich te laten opereren in de VS, de een aan het linkerbeen en de ander aan het rechterbeen. Hierdoor misten ze niet alleen het indoorseizoen van 2009, maar moesten zij ook het WK in Berlijn in augustus 2009 aan zich voorbij laten gaan.\n_START_SECTION_\nWereldrecord\n_START_PARAGRAPH_\nOp 10 februari 2008 lukte ten slotte wat zich al enige tijd aankondigde: in Karlsruhe liep Kallur de 60 m horden in 7,68, een wereldrecord indoor.'