b'\n_START_ARTICLE_\nUlises Francisco Espaillat\n_START_SECTION_\nBiografie\n_START_PARAGRAPH_\nOndanks de beperkte mogelijkheden van het onderwijs onder de Ha\xc3\xaftiaanse bezetting, studeerde hij Engels, Frans, muziek, wiskunde en andere vakken. Later kreeg hij medische lessen van Dr. Santiago Espaillat, een oom van vaders kant.\n_START_SECTION_\nPolitiek\n_START_PARAGRAPH_\nEspaillat nam actief deel aan de julirevolutie van 1857, die het terugtreden van Buenaventura B\xc3\xa1ez en de terugkeer Pedro Santana tot gevolg had en nam deel aan de bewegingen die vochten tegen de Spaanse overheersing. Zijn economische en intellectuele bijdragen waren cruciaal voor het succes van de volledige restauratie van de Dominicaanse Republiek in 1866._NEWLINE_Zijn carri\xc3\xa8re leidde hem naar het ministerie van Binnenlandse Zaken en Politie, als minister in de interim-regering van Jos\xc3\xa9 Valverde Desiderio in 1858. Hij werd voorzitter van de Commissie Buitenlandse Betrekkingen in het kabinet Salcedo (september 1863 - oktober 1864), Vice-President van de Republiek tijdens het regime van Gaspar Polanco (oktober 1864 - januari 1865) en beheerde de portefeuille van Justitie, Buitenlandse Zaken en Openbaar Onderwijs onder president Jos\xc3\xa9 Mar\xc3\xada Cabral tussen 1866 en 1868. Ten slotte was hij met sterke steun van de bevolking, van 29 april tot 5 oktober 1876 president van de Dominicaanse Republiek._NEWLINE_In de loop van zijn korte ambtstermijn vertoonde hij een zeldzame politieke werkwijze. Hij probeerde te regeren volgens de grondwettelijke en democratische regels. Hij omringde zich met de bekwaamste mannen van het land, ongeacht hun politieke voorkeuren, verminderde de salarissen van ambtenaren, te beginnen met de president zelf, moedigde een vrije pers aan en introduceerde regels tegen ongewenst gedrag van de civiele overheid en militaire ambtenaren, die gewend waren aan de privileges en voordelen van de macht. Al snel ontstonden opstanden tegen de uitvoerende macht en, hoewel hij de steun van de meerderheid van de Dominicanen had, vroeg Espaillat de raad van bestuur om hem te vervangen. Op 5 oktober 1876 nam het Nationale Paleis en een raad van bestuur, onder leiding van Pedro Tom\xc3\xa1s Garrido de macht over.'