b'\n_START_ARTICLE_\nFrans voetbalelftal\n_START_SECTION_\nVoor de Tweede Wereldoorlog, deelname aan eerste drie WK\'s\n_START_PARAGRAPH_\nDe eerste wedstrijd van Frankrijk, die erkend werd door de FIFA werd gespeeld in 1904, er werd met 3-3 gelijk gespeeld tegen Belgi\xc3\xab. Daarvoor vertegenwoordigde  een team Frankrijk  al tijdens de Olympische Spelen namens Union des Soci\xc3\xa9t\xc3\xa9s Fran\xc3\xa7aises de Sports Athl\xc3\xa9tiques, opgericht door de drijvende kracht achter de moderne Olympische Spelen Pierre de Coubertin. Beide bonden zonden een eigen Frans team naar de Olympische Spelen van 1908. Zowel Frankrijk B (het team van de USFSA) en Frankrijk A (het team van de FIFA) werden met grote cijfers verslagen door Denemarken, respectievelijk 9-0 en 17-1. Door alle strubbelingen tussen beide bonden werd er geen Frans team toegelaten tot de Olympische Spelen van 1912. Beide bonden fuseerden uiteindelijk in 1919 onder de bond F\xc3\xa9d\xc3\xa9ration Fran\xc3\xa7aise de Football._NEWLINE_Een sterk voetballand was Frankrijk in de jaren twintig nog niet. In 1920 haalde Frankrijk nog de vierde plaats op de Olympische Spelen, maar in 1924 en 1928 werd de ploeg voortijdig uitgeschakeld. In 1930 was Frankrijk wel een van de slechts vier Europese landen die deelnamen aan het eerste Wereldkampioenschap in Uruguay.Lucien Laurent werd de eerste spelers die ooit een doelpunt scoorde op een WK, Frankrijk won zijn eerste wedstrijd met 4-1  van Mexico. De wedstrijden tegen Argentini\xc3\xab en Chili gingen met 1-0 verloren en Frankrijk was uitgeschakeld. De ontmoeting Frankrijk \xe2\x80\x93 Argentini\xc3\xab kende een tumultueus einde, doordat de scheidsrechter de wedstrijd 6 minuten te vroeg affloot tijdens een dribbel van de Fransman Langiller door de Argentijnse defensie. De Fransen protesteerden luidkeels, waarop de arbitrage besloot alsnog de wedstrijd uit te laten spelen. Aan de stand veranderde dit echter niets._NEWLINE_Voor kwalificatie voor het WK van 1934 was Frankrijk ingedeeld met Duitsland en Luxemburg, de beste twee zouden zich plaatsen. Frankrijk won met 1-6 tegen Luxemburg, omdat Duitsland ook al won van Luxemburg werd een onderlinge wedstrijd niet gespeeld. Op het WK in Itali\xc3\xab speelde men in Turijn meteen tegen het "Wunderteam" van Oostenrijk, een van de favorieten voor de wereldtitel. Frankrijk dwong een verlenging af, waar het met 3-2 ten onder ging. In 1938 organiseerde Frankrijk het WK zelf. Na een 3-1 overwinning op Belgi\xc3\xab verloor Frankrijk in de kwartfinales met 1-3 van de regerende wereldkampioen Itali\xc3\xab.\n_START_SECTION_\nWK 1950\n_START_PARAGRAPH_\nNa de Tweede Wereldoorlog moest Frankrijk kwalificatiewedstrijden spelen tegen Joegoslavi\xc3\xab om zich te plaatsen voor het WK in 1950. Zowel in Belgrado als in Parijs bleef de stand 1-1, er was een extra wedstrijd nodig voor de plaatsing. In Florence werd Frankrijk uiteindelijk uitgeschakeld na verlengingen. Zes minuten voor het einde van de verlenging viel eindelijk de beslissing: 3-2 voor Joegoslavi\xc3\xab. Wegens een tekort aan deelnemers kreeg Frankrijk toch een aanbod om mee te doen aan het WK in Brazili\xc3\xab, maar het aanbod werd geweigerd.\n_START_SECTION_\nWK 1954\n_START_PARAGRAPH_\nKwalificatie voor het WK van 1954 leverde geen enkel probleem op, in een groep met Ierland en Luxemburg werden alle wedstrijden gewonnen. Op het WK in Zwitserland was men ingedeeld met Joegoslavi\xc3\xab, Mexico en Brazili\xc3\xab, men speelde alleen tegen de eerste twee. Van Joegoslavi\xc3\xab werd opnieuw verloren, nu met 1-0. Van Mexico werd met 3-2 gewonnen door een benutte strafschop van Raymond Kopa vlak voor tijd, maar omdat Joegoslavi\xc3\xab en Brazili\xc3\xab gelijk speelde was Frankrijk uitgeschakeld.\n_START_SECTION_\nWK 1958\n_START_PARAGRAPH_\nHalverwege de jaren vijftig werd het Franse voetbal steeds succesvoller, Stade Reims haalde zowel in 1956 als in 1958 de finale van de Europa Cup I (twee keer verloren van Real Madrid). Kopa was de grote spelmaker van deze ploeg en vertrok in 1956 naar Real Madrid. Kwalificatie voor het WK in 1958 leverde geen probleem op, Frankrijk versloeg Belgi\xc3\xab met 6-3 en hield de buurman in de return op een doelpuntloos gelijkspel. Just Fontaine had tussen 1953 en 1957 slechts drie interlands gespeeld, maar ging uiteindelijk toch mee naar dat WK, hij zou de sensatie worden van dat toernooi. Frankrijk begon het toernooi in Zweden stroef met een 2-3 achterstand tegen Paraguay, maar Frankrijk won uiteindelijk met 7-3, Fontaine maakte drie doelpunten. Fontaine scoorde ook twee keer tegen "angstgegner" Joegoslavi\xc3\xab, maar vlak voor tijd werd met 3-2 verloren door een te aanvallende spelopvatting. Een 2-1 overwinning op Schotland was genoeg voor plaatsing van de kwartfinales, waarin Noord-Ierland met 4-0 verslagen werd. De halve finale tegen Brazili\xc3\xab had een gelijke stand, totdat aanvoerder Robert Jonquet zijn kuitbeen brak. Invallers waren nog niet toegestaan en Frankrijk werd daarna zoek gespeeld met name door drie treffers van Pel\xc3\xa9: 5-2. De wedstrijd om de derde en vierde plaats was de laatste kans voor Just Fontaine om de meeste treffers aller tijden te maken, hij stond op negen treffers en het record van de Hongaar S\xc3\xa1ndor Kocsis stond op elf treffers. Fontaine scoorde vier doelpunten tegen West-Duitsland en had een record dat tot op heden niet ge\xc3\xabvenaard is, 13 treffers. Frankrijk won met 6-3 van West-Duitsland en veroverde de derde plek.\n_START_SECTION_\nEK 1960\n_START_PARAGRAPH_\nHet eerste EK werd gehouden in 1960. Na overwinningen op Griekenland en Oostenrijk haalde Frankrijk het eindtoernooi, wat in eigen land gehouden werd. Afwezig waren de grote spelers van Frankrijk, Jonquet, Kopa en Fontaine. Frankrijk stond tegen Joegoslavi\xc3\xab tot de 75e minuut met 4-2 voor, maar voor de 79e minuut scoorden de Joegoslaven drie keer: 4-5. In de strijd om de derde en vierde plaats verloor Frankrijk met 2-0 van Tsjecho-Slowakije.\n_START_SECTION_\n1960-1976: mis\xc3\xa8re\n_START_PARAGRAPH_\nKwalificatie voor het WK van 1962 leek eenvoudig met Bulgarije en Finland als tegenstanders, Bulgarije werd met 3-0 verslagen. De return in Sofia werd met 1-0 verloren door een doelpunt van Ilev in de laatste minuut en er moest een beslissingswedstrijd gespeeld worden. Frankrijk verloor de wedstrijd in Milaan ook met 1-0 en Frankrijk bleef thuis. Raymond Kopa nam afscheid van het Franse team._NEWLINE_Kwalificatie voor het EK 1964 moest plaats vinden via drie knock-outronden. Frankrijk leverde een goede prestatie door eerst Engeland te verslaan, de wedstrijd in Parijs werd met 5-2 gewonnen. Vervolgens werd revanche genomen op Bulgarije door na een 1-0-nederlaag een 3-1-zege te boeken. In de laatste play-offronde was Hongarije tweemaal sterker en werd opnieuw een groot toernooi gemist._NEWLINE_Joegoslavi\xc3\xab was al vier keer te sterk geweest voor de Fransen en was nu de belangrijkste tegenstander om het WK van 1966 te halen. Frankrijk kwam in een goede positie terecht door een 3-0-nederlaag van Joegoslavi\xc3\xab tegen Noorwegen. In de beslissende wedstrijd won Frankrijk met 1-0 van Joegoslavi\xc3\xab door een doelpunt van Philippe Gondet. Het WK in Engeland werd geen succes, in de eerste ronde werd met 1-1 gelijk gespeeld tegen Mexico en met 2-1 verloren van Uruguay. In de laatste wedstrijd moest Frankrijk van het gastland winnen om alsnog de kwartfinales te halen, maar in het Wembley Stadium was Engeland met 2-0 te sterk. Coach Henri Gu\xc3\xa9rin werd na afloop van het toernooi ontslagen._NEWLINE_Om zich te plaatsen voor het EK van 1968 moest eerst een poule overleefd worden met Belgi\xc3\xab en Polen. Belgi\xc3\xab won van Frankrijk met 1-0, maar omdat twee keer van Polen werd gewonnen en de Belgen twee keer van dezelfde tegenstander verloren, volstond een 1-1-gelijkspel tegen Belgi\xc3\xab voor plaatsing. In de play-offwedstrijden was Joegoslavi\xc3\xab voor de zoveelste keer de tegenstander, in Marseille bleef het 1-1, maar in de return in Belgrado was Frankrijk kansloos: 5-1._NEWLINE_Waren de resultaten in de jaren zestig matig, echt slecht werd het aan het einde van de jaren zestig en de eerste helft van de jaren zeventig. Voor het WK in 1970 had Frankrijk meteen een valse start door thuis van Noorwegen te verliezen, na een 2-0-nederlaag tegen Zweden was de ploeg uitgeschakeld. Voor het EK van 1972 werd plaatsing hopeloos na een 0-2-thuisnederlaag tegen Hongarije, alleen een 0-4-zege op Bulgarije zou de ploeg nog redden, maar na de 2-1-nederlaag eindigde Frankrijk op de derde plaats. Het kwalificatie-toernooi voor het WK in 1974 begon hoopvol met een 1-0-zege op de Sovjet-Unie, maar in de twee wedstrijden tegen Ierland werd maar \xc3\xa9\xc3\xa9n punt gehaald. Na een 2-0-nederlaag in Moskou eindigde Frankrijk zelfs op de derde en laatste plaats. Voor het EK van 1976 was Frankrijk niet opgewassen tegen Belgi\xc3\xab en Oost-Duitsland. Tegen IJsland werd zelfs met 0-0 gelijk gespeeld, alleen de thuiswedstrijd tegen IJsland leverde winst op.\n_START_SECTION_\n1976-1986: periode Platini, EK-titel in eigen land en legendarische WK-wedstrijden\n_START_PARAGRAPH_\nRond 1976 was er licht in de duisternis, AS Saint-\xc3\x89tienne haalde in dat jaar de finale van de Europa Cup I, het verloor met 1-0 van Bayern M\xc3\xbcnchen en het Olympische team plaatste zich verrassend voor de Olympische Spelen in Montreal door het op volledig oorlogsterkte spelende Roemeni\xc3\xab met 4-0 te verslaan. Grote man was de bij AS Nancy spelende Michel Platini, die vlak daarna zijn debuut maakte bij het nationale team. Frankrijk speelde met 2-2 gelijk tegen Tsjecho-Slowakije en Platini scoorde bij zijn debuut, zijn specialiteit de vrije trap. Het Olympische team haalde de kwartfinales, waarin het werd uitgeschakeld door de staatsamateurs van Oost-Duitsland, Platini scoorde drie keer dat toernooi.\n_START_SECTION_\nWK 1978\n_START_PARAGRAPH_\nMichel Hidalgo was de nieuwe trainer van de ploeg en het eerste doel was kwalificatie voor het WK van 1978. De Fransen begonnen goed met een gelijkspel in de uitwedstrijd tegen Bulgarije (2-2 na een 0-2 voorsprong). Aangezien Bulgarije beter presteerde tegen Ierland dan de Fransen, moest Frankrijk in Parijs winnen. Frankrijk won met 3-1 (met doelpunten van Platini en Dominique Rocheteau). Frankrijk trof het niet met de loting voor het WK in Argentini\xc3\xab met als tegenstanders het gastland, Itali\xc3\xab en Hongarije. Frankrijk begon het duel met Itali\xc3\xab spectaculair met een doelpunt van Bernard Lacombe na een sterke rush van Didier Six, op dat moment het snelste doelpunt op een WK ooit. Itali\xc3\xab nam daarna het duel over, het neutraliseerde het gevaar Platini en won met 2-1. In de tweede wedstrijd tegen Argentini\xc3\xab kreeg Frankrijk in de eerste helft een benutte strafschop tegen, een aangeschoten bal op de pink van Marius Tr\xc3\xa9sor werd strafbaar verklaard. In de tweede helft vocht Frankrijk voor zijn laatste kans en na de gelijkmaker van Platini rook de ploeg bloed. Rocheteau miste ehter een opgelegde kans en een daverende knal van Leopoldo Luque besliste het duel voor Argentini\xc3\xab. Frankrijk was nu uitgeschakeld en besloot het toernooi met een 3-1-zege op Hongarije.\n_START_SECTION_\nEK 1980\n_START_PARAGRAPH_\nIn de eerste wedstrijd voor het kwalificeren voor het EK van 1980 liep Frankrijk meteen achter de feiten aan door thuis met 2-2 gelijk te spelen tegen Zweden. Aangezien Tsjecho-Slowakije twee keer won van de Zweden en Tsjechen met 2-0 van Frankrijk wonnen was de strijd snel beslist. Frankrijk miste op \xc3\xa9\xc3\xa9n punt achterstand het eindtoernooi.\n_START_SECTION_\nWK 1982\n_START_PARAGRAPH_\nOm zich wel te plaatsen voor het WK van 1982 waren er geduchte tegenstanders: voor de derde achtereenvolgende keer Ierland, EK-finalist Belgi\xc3\xab en WK-finalist Nederland. Frankrijk won de thuiswedstrijden van Ierland en Belgi\xc3\xab, maar alle drie uitwedstrijden tegen de concurrenten gingen verloren. De vierde uitwedstrijd tegen Cyprus eindigde in 0-7, een belangrijke opsteker voor het doelsaldo. In de beslissende wedstrijd moest Frankrijk van Nederland winnen, Frankrijk won in de tweede helft dankzij een vrije trap van Platini en een doelpunt van Six. Frankrijk eindigde op de tweede plaats in de groep met \xc3\xa9\xc3\xa9n punt achterstand op Belgi\xc3\xab, evenveel punten als Ierland maar een beter doelsaldo en \xc3\xa9\xc3\xa9n punt voorsprong op Nederland. Beste linie van de Fransen was het middenveld, waar naast Platini de technici Alain Giresse, Bernard Genghini en het loopwonder Jean Tigana waren geposteerd. Frankrijk begon het WK in 1982 slecht met een 3-1-nederlaag tegen Engeland, Bryan Robson nam het record van Lacombe over door na 27 seconden te scoren. De tweede wedstrijd tegen Koeweit leverde een merkwaardig incident op, bij een stand van 3-1 maakte Frankrijk een doelpunt via Alain Giresse, maar de Koeweiti hoorden een fluitje op het veld en waren uit hun concentratie. Koeweit weigerde verder te spelen en de baas van de Koeweitse voetbalbond sjeik Fahid Al-Ahman kwam het veld op en ging in discussie met de scheidsrechter. Uiteindelijk keurde de scheidsrechter het doelpunt toch maar af, de Fransen wonnen uiteindelijk met 4-1. Een 1-1-gelijkspel tegen Tsjecho-Slowakije was genoeg om zich te plaatsen voor de tweede ronde. In de tweede ronde had Frankrijk weinig moeite met Oostenrijk (1-0) en Noord-Ierland (4-1) en openbaarde zich steeds meer als het Europese alternatief van het swingende voetbal van Brazili\xc3\xab. Tegenstander in de halve finale was West-Duitsland, het werd een van de meest legendarische wedstrijden ooit gespeeld op een WK. De ruststand was 1-1 door een doelpunt van Pierre Littbarski en een benutte strafschop van Michel Platini. Vroeg in de tweede helft was er het moment van de wedstrijd: invaller Patrick Battiston werd gelanceerd door Platini en kwam alleen voor doelman Harald Schumacher te staan. Battiston miste, maar werd bovendien genadeloos onderuit getorpedeerd door Schumacher, die zijn heup in het gezicht van Battistion plantte. De Nederlandse scheidsrechter Charles Corver floot niet eens voor een overtreding en Schumacher stond doodleuk klaar om de uittrap te nemen, terwijl Battiston per brancard werd afgevoerd. Later bleek Battiston gebroken tanden, een gebroken kaak, een hersenschudding en een gebroken ruggenwervel opgelopen te hebben, hij was zelfs even in coma.  De Franse bondscoach Michel Hidalgo moest al vroeg zijn tweede wissel toepassen. In de verlenging nam Frankrijk afstand door doelpunten van Tr\xc3\xa9sor en Giresse, de Duitse coach Jupp Derwall kon zijn laatste troefkaart uitspelen, de geblesseerde Karl-Heinz Rummenigge viel in. Rummenigge scoorde vrij snel, waarna Klaus Fisher de gelijkmaker scoorde via een omhaal. In  de strafschoppen was er ook genoeg spektakel, na vijf strafschoppen hadden beide teams \xc3\xa9\xc3\xa9n misser achter zijn naam, in de extra strafschoppen stopte Schumacher de inzet van Maxime Bossis, uitgerekend de vervanger van Battiston. Horst Hrubesch schoot de winnende strafschop binnen en de Fransen misten de finale. Twee dagen later verloor de gedemoraliseerde ploeg de wedstrijd om de derde en vierde plaats van Polen: 3-2. Battiston was een jaar lang geblesseerd, maar keerde daarna terug in het Franse team.\n_START_SECTION_\nEK 1984\n_START_PARAGRAPH_\nDe naam van het Franse voetbal was echter gevestigd en men ging zich richten op het Europees Kampioenschap 1984 te houden in eigen land. Michel Platini vertrok naar Juventus en vierde daar grote triomfen. Het middenveld werd nog verder geperfectioneerd, de meer verdedigend ingestelde Luis Fern\xc3\xa1ndez verving Bernard Genghini om voor meer evenwicht te zorgen. Het middenveld kreeg de bijnaam: "de gouden diamant". De eerste wedstrijd tegen het verrassend sterke Denemarken verliep moeizaam, Frankrijk won vlak voor tijd dankzij een doelpunt van Michel Platini. Manuel Amoros zorgde voor het dieptepunt van de wedstrijd door Jesper Olsen met een kopstoot te blesseren, hij werd voor drie wedstrijden geschorst en werd vervangen door Jean-Fran\xc3\xa7ois Domergue. Frankrijk begon daarna op stoom te komen, Belgi\xc3\xab werd met 5-0 verpletterd en ook Joegoslavi\xc3\xab werd met 3-2 verslagen. Platini scoorde in beide wedstrijden liefst drie doelpunten. De halve finale tegen Portugal werd net als twee jaar eerder tegen West-Duitsland een epische wedstrijd. Domerque scoorde uit een vrije trap, maar Portugal bleef overeind mede door het spel van spelverdeler Ferenando Chalana, die het "Gouden diamant" van Frankrijk behoorlijk ontregelde. Dat loonde zich uit, want Jord\xc3\xa3o scoorde een kwartier voor tijd de gelijkmaker na een voorzet van Chalana en in de verlenging gebeurde precies hetzelfde: 1-2 voor Portugal. Frankrijk leek verslagen, pas zes minuten voor tijd scoorde opnieuw Domerque de gelijkmaker, waarna de wedstrijd op strafschoppen leek af te stevenen. In de laatste minuut scoorde de voor de rest onzichtbare Michel Platini na goed doorzetten van Jean Tigana. In de finale had Frankrijk problemen met het stugge spel van Spanje. In de tweede helft mocht Platini aanleggen voor een vrije trap, de matig genomen vrije trap werd tot doelpunt gepromoveerd door een fout van de Spaanse doelman Luis Arconada. Vlak voor tijd besliste Bruno Bellone de wedstrijd, hij was de enige Franse aanvaller, die dat toernooi scoorde. Frankrijk had zijn eerste titel gewonnen, Michel Platini was de grote man met liefst negen treffers in vijf wedstrijden. 1984 was sowieso een groot succes voor het Franse voetbal, het A-team won al zijn twaalf wedstrijden dat jaar en het B-team won de Olympische Spelen door met 2-0 van Brazili\xc3\xab te winnen. Hildalgo stopte als coach en werd opgevolgd door Henri Michel.\n_START_SECTION_\nWK 1986\n_START_PARAGRAPH_\n1985 begon slecht voor het Franse team, in de uitwedstrijden voor kwalificatie voor het WK van 1986 werd met 0-0 gelijk gespeeld tegen Joegoslavi\xc3\xab en met 2-0 verloren van zowel Bulgarije als Oost-Duitsland. Kwalificatie kwam niet op de tocht te staan, omdat ook Joegoslavi\xc3\xab als Oost-Duitsland wisselende resultaten boekten, Bulgarije plaatste zich als eerste land. In de beslissende wedstrijd moest Frankrijk winnen van Joegoslavi\xc3\xab en voor de zoveelste keer was Michel Platini de redder des vaderlands met twee doelpunten, waaronder een vrije trap. De voorsprong op nummer drie Oost-Duitsland was maar \xc3\xa9\xc3\xa9n punt. Het WK in Mexico moest de kroon op het werk worden voor de generatie Platini. Zowel Platini als Giresse waren niet fit en speelden beiden met een injectie. De start was moeizaam met een 1-0-zege op het onbekende Canada, een nog jonge Jean-Pierre Papin scoorde 11 minuten voor tijd. Een 1-1 tegen een sterke Sovjet-ploeg en een 3-0-zege op Hongarije zorgde voor kwalificatie voor de knock-outfase. Frankrijk begon op te stoom te komen en in de 1/8 finales was regerend wereldkampioen Itali\xc3\xab kansloos: 2-0 door doelpunten van Platini en Yannick Stopyra na voorzetten van Dominique Rocheteau. In de kwartfinales volgde weer een epische wedstrijd, waar de gebeurtenissen elkaar snel opvolgden, de "Braziliaanse Europeanen" speelden tegen het Brazili\xc3\xab van Zico en Socrates; het was voor beide talentvolle generaties de laatste kans op de wereldtitel. Brazili\xc3\xab begon overdonderend met een doelpunt van Careca als beloning, nog voor rust maakte de jarige Platini gelijk. Beide teams speelden vol op de aanval, de grootste kans was voor Zico, die een strafschop miste. In de verlenging werd Bruno Bellone onreglementair gestopt door de doelman van Brazili\xc3\xab, waarna in de tegenaanval Brazili\xc3\xab bijna scoorde.  In de strafschoppenserie misten de twee aanvoerders Platini en Socrates als enigen, uiteindelijk schoot Luis Fern\xc3\xa1ndez de beslissende strafschop raak. In de halve finale was West-Duitsland opnieuw de tegenstander, maar het team was vermoeid geraakt. Doelman Jo\xc3\xabl Bats liet een vrije trap van Andreas Brehme uit zijn handen glippen en daarna kon Frankrijk aanvallend geen vuist meer maken, de wedstrijd eindigde in 2-0. De derde plaats werd nu wel veroverd na een 4-2 overwinning op Belgi\xc3\xab.\n_START_SECTION_\nEK 1988\n_START_PARAGRAPH_\nDe "Gouden Diamant" begon uit elkaar te vallen, Alain Giresse nam afscheid van het nationale team en een jaar later stopte Michel Platini zelfs met zijn hele professionele carri\xc3\xa8re. De start om zijn EK-titel te verdedigen was niet best, na een 0-0-gelijkspel tegen IJsland volgde een 2-0-nederlaag tegen de Sovjet-Unie. Een inhaalrace zat er niet in, er werd alleen nog thuis van IJsland gewonnen en Frankrijk eindigde gelijk met hetzelfde IJsland en had maar twee punten meer dan de nummer laatst Noorwegen. Er werden slechts vier doelpunten gescoord in acht wedstrijden. Ook Jean Tigana stopte als international, Luis Fern\xc3\xa0ndez werd alleen nog als wisselspeler gebruikt.\n_START_SECTION_\nWK 1990\n_START_PARAGRAPH_\nHenry Michel werd ontslagen na een 1-1-gelijkspel tegen Cyprus, de opvolger was de als trainer totaal onervaren Platini. Platini verloor zowel van Joegoslavi\xc3\xab en Schotland en kwalificatie voor het WK van 1990 werd onmogelijk. De inhaalrace kwam te laat en met \xc3\xa9\xc3\xa9n punt achterstand op Schotland moest Frankrijk thuis blijven.\n_START_SECTION_\nEK 1992\n_START_PARAGRAPH_\nPlatini bleef bondscoach en Frankrijk maakte indruk door alle acht wedstrijden voor kwalificatie voor het EK in 1992 te winnen. Vooral uitoverwinningen op Tsjecho-Slowakije en Spanje maakten indruk. Jean-Pierre Papin was uitgegroeid tot een gevreeesde aanvaller bij Olympique Marseille en maakte negen doelpunten. \xc3\x89ric Cantona was omstreden vanwege zijn gedrag in het Franse voetbal, maar op aandringen van Platini maakte hij een succesvolle come-back in Engeland, waar hij Leeds United kampioen maakte. Met dit duo behoorde Frankrijk voor het EK in Zweden met Duitsland en Nederland tot de favorieten. De eerste wedstrijden maakte Frankrijk weinig indruk met twee gelijke spelen tegen Zweden en Engeland en vooral defensief spel. Platini durfde tegen Denemarken meer risico\'s te nemen, maar Denemarken, dat alleen deelnam aan het toernooi vanwege uitsluiting van Joegoslavi\xc3\xab vocht voor zijn laatste kans en kwam met 1-0 voor. Een gelijkmaker van Papin zou genoeg zijn om de halve finales te halen, maar door een doelpunt van Lars Elstrup was Frankrijk voortijdig uitgeschakeld en Platini stopte op als coach. Denemarken zou later ook de andere favorieten Nederland en Duitsland uitschakelen en Europees Kampioen worden.\n_START_SECTION_\nWK 1994\n_START_PARAGRAPH_\nZijn assistent G\xc3\xa9rard Houllier volgde Platini op. Kwalificatie voor het WK van 1994 begon slecht met een 2-0-nederlaag tegen Bulgarije, maar daarna volgden zes overwinningen en \xc3\xa9\xc3\xa9n gelijkspel. Een overwinning op het op de laatste plaats staande Isra\xc3\xabl zou genoeg zijn voor plaatsing, maar in de laatste tien minuten vergooide Frankrijk een 1-2 voorsprong, 3-2 voor Isra\xc3\xabl. Zweden was nu geplaatst en Frankrijk had \xc3\xa9\xc3\xa9n punt voorsprong op Bulgarije, de laatste wedstrijd was tegen deze ploeg. \xc3\x89ric Cantona scoorde de openingstreffer, maar voor rust maakte Emil Kostadinov de gelijkmaker. Tevergeefs zocht Bulgarije naar een opening in de tweede helft, maar de Fransen hielden stand. Totdat David Ginola in de laatste minuut een vrije bal in het Bulgaarse strafschopgebied slordig inleverde en Bulgarije een laatste aanvalsmogelijkheid gaf. In een razendsnelle tegenaanval scoorde Kostadinov een uitstekend doelpunt en de Fransen waren verslagen. Houillier nam ontslag, de uitgekotste Ginola vertrok naar een Engelse club en Aim\xc3\xa9 Jacquet werd de nieuwe bondcoach.\n_START_SECTION_\nEK 1996\n_START_PARAGRAPH_\nJaquet formeerde een nieuw team om Frankrijk klaar te stomen voor het WK van 1998 in eigen land. Van Papin en Ginola werd afscheid genomen. Frankrijk raakte zijn aanvoerder \xc3\x89ric Cantona kwijt, die in januari 1995 voor negen maanden werd geschorst, nadat hij spelend voor zijn club Manchester United een karatetrap uitdeelde aan een fan van Crystal Palace, die hem uitschold. Cantona zou nooit meer voor het nationale team uitkomen ondanks het feit, dat hij na zijn schorsing de absolute uitblinker was van Manchester United. Vervangers waren spelers als Zin\xc3\xa9dine Zidane en Youri Djorkaeff respectievelijk spelend voor Girondins de Bordeaux en Paris St. Germain. De start was stroef, in zes wedstrijden werd twee keer gewonnen en vier keer doelpuntloos gelijkgespeeld: de doelcijfers waren: 6-0. Frankrijk streed met Polen om de tweede plaats in de groep achter Roemeni\xc3\xab en kwam in een direct duel met 0-1 achter, Djorkaeff scoorde vlak voor tijd gelijk. De volgende wedstrijden werden allemaal gewonnen, waaronder een 10-0-zege op Azerbeidzjan, de grootste zege van de Fransen ooit. Op het EK in Engeland won het in de groepsfase met 1-0 en 3-1 op respectievelijk Roemeni\xc3\xab en  Bulgarije en speelde gelijk tegen Spanje. Het spel in de play-offs werd steeds terughoudender, vooral de aanval miste stootkracht. Zowel in de kwartfinale tegen Nederland als in de halve finale tegen Tsjechi\xc3\xab werd niet gescoord. Frankrijk won van Nederland na strafschoppen door een misser van Clarence Seedorf, maar in de halve finales was Reynald Pedros de enige die een strafschop miste. Er was veel kritiek van met name de Engelse pers, die de absentie van de in de Engelse competitie excellerende \xc3\x89ric Cantona en David Ginola niet begrepen.\n_START_SECTION_\nWK 1998\n_START_PARAGRAPH_\nZidane en Djorkaeff vertrokken na het EK naar Juventus en Inter Milan, met name Zidane groeide uit tot een wereldster. Na een 3-0-zege op het WK 1998 in eigen land tegen Zuid-Afrika werd met 4-0 gewonnen van Saoedi-Arabi\xc3\xab, maar het land was in schok door een rode kaart van Zidane wegens natrappen. Hij werd geschorst voor twee  wedstrijden. Zonder Zidane had Frankrijk veel moeite met Paraguay,  pas in de 113e minuut maakte verdediger Laurent Blanc de "golden goal". In de kwartfinale tegen Itali\xc3\xab was Zidane weer aanwezig in een terughoudende wedstrijd zonder veel kansen. In de strafschoppenserie won Frankrijk met 4-3, alleen Bixente Lizarazu miste een strafschop names "les bleues". Ook in de halve finale tegen Kroati\xc3\xab liep het stroef en in het begin van de tweede helft scoorde Davor \xc5\xa0uker namens de Kroaten. Het was opnieuw een verdediger die Frankrijk redde, Lilian Thuram scoorde twee doelpunten, het waren zijn enige doelpunten in 142 interlands. Frankrijk haalde de finale, maar raakte Blanc kwijt, hij ontving een rode kaart na theatraal gedrag van Slaven Bili\xc4\x87. In de finale tegen Brazili\xc3\xab stond Zidane op, hij scoorde tweemaal met kopgoals. In de tweede helft werd Marcel Desailly uit het veld gestuurd, maar Brazili\xc3\xab met de door een insult afwezig spelende Ronaldo kon geen vuist maken. In de slotfase scoorde Emmanuel Petit het derde doelpunt en Frankrijk was definitief wereldkampioen. Na de finale maakte Jaquet bekend dat hij stopte als bondscoach, Roger Lemerre volgde hem op.\n_START_SECTION_\nEK 2000\n_START_PARAGRAPH_\nKwalificatie voor het Europees kampioenschap van 2000 was voor de kersverse Wereldkampioen een moeizame zaak, er werd thuis verloren van Rusland, twee keer gelijk gespeeld tegen de Oekra\xc3\xafne en gelijk gespeeld tegen IJsland. Symptonisch waren ook de wedstrijden tegen de debuterende dreumes Andorra, thuis werd er met 2-0 gewonnen en uit won het door een benutte strafschop van Frank Leb\xc5\x93uf drie minuten voor tijd. Op de laatste speeldag stonden Frankrijk en Rusland \xc3\xa9\xc3\xa9n punt achter op de Oekra\xc3\xafne, het doelsaldo van de Russen was beter. Rusland en de Oekra\xc3\xafne speelden tegen elkaar en Frankrijk moest winnen van IJsland en hopen op een gelijkspel in de andere wedstrijd. Frankrijk kwam met 2-0 voor, raakte de voorsprong kwijt, maar David Trezeguet scoorde het winnende doelpunt. Frankrijk werd groepswinnaar, omdat in de slotfase de Oekra\xc3\xafne gelijk maakte tegen Rusland. Op het EK in Nederland en Belgi\xc3\xab vond Frankrijk onder het inspirerende spel van Zidane zijn vorm terug. Denemarken en Tsjechi\xc3\xab werden verslagen en de kwartfinales waren al zeker. De derde tegenstander Nederland was ook al zeker van plaatsing, maar Nederland wilde groepswinnaar worden om in Nederland te blijven spelen. Frankrijk spaarde veel spelers zoals Zidane en verloor met 3-2. In de kwartfinale won Frankrijk met 2-1 van Spanje door doelpunten van Zidane en Djorkaeff, Ra\xc3\xbal miste namens Spanje een strafschop in de slotfase. In de halve finale tegen Portugal kwam de ploeg op achterstand door een doelpunt van Nuno Gomez, Thierry Henry maakte gelijk. Drie minuten voor het einde van de verlengingen gaf de scheidsrechter een strafschop na een handsbal van Abel Xavier, Zidane scoorde de "golden goal". Ook de finale tegen Itali\xc3\xab was een spannende wedstrijd, in de 55e minuut scoorde Marco Delvecchio voor Itali\xc3\xab. Frankrijk leek de wedstrijd te verliezen, maar ver in blessuretijd scoorde invaller Sylvain Wiltord de gelijkmaker. In de verlenging maakten de andere twee invallers het af, Robert Pir\xc3\xa8s bediende David Trezeguet, die in de 103e minuut de "golden goal" scoorde. Frankrijk was het eerste land dat na de wereldtitel ook de Europese titel veroverde.\n_START_SECTION_\nWK 2002\n_START_PARAGRAPH_\nIn 2001 veroverde Frankrijk de Confederations Cup door met 1-0 van Japan te winnen. Een paar weken voor het WK in Zuid-Korea en Japan won Zinedine Zidane opnieuw een grote prijs, met zijn club Real Madrid won hij ten koste van  Bayer Leverkusen de Europa Cup I dankzij een indrukwekkende volley. Een week voor de openingswedstrijd sloeg het noodlot toe, Zidane blesseerde zich in een oefenwedstrijd tegen Zuid-Korea, hij zou de eerste twee wedstrijden moeten missen. Zonder zijn leider kon Frankrijk geen vuist maken tegen het debuterende Senegal en ze verloren met 0-1. In de volgende wedstrijd tegen Uruguay bleef het 0-0, maar nog erger was het feit dat Frankrijk ook zijn tweede vedette Thiery Henry kwijt raakte, Henry ontving in de 25e minuut al rood na een onbesuisde tackle. Frankrijk moest nu met twee doelpunten verschil winnen van Denemarken om alsnog de achtste finales te halen. De nood was hoog en de goed ingetapete Zidane werd opgelapt om alsnog mee te doen. Het hielp niet, want na een 2-0-nederlaag tegen Denemarken was het over en sluiten. Frankrijk had zelf geen enkele doelpunt gescoord en was na Itali\xc3\xab 1950 en Brazili\xc3\xab 1966 de derde wereldkampioen, die in de eerste ronde was uitgeschakeld. Na de afgang in Azi\xc3\xab werd Roger Lemerre ontslagen, Jacques Santini volgde hem op.\n_START_SECTION_\nEK 2004\n_START_PARAGRAPH_\nIn de kwalificatie voor het EK van 2004 werden alle acht wedstrijden gewonnen, de voorsprong was 10 punten op Sloveni\xc3\xab. Op het EK in Portugal ontsnapte Frankrijk aan een nederlaag tegen Engeland. Engeland stond in blessuretijd met 1-0 voor en had een strafschop gemist dankzij David Beckham, maar in de blessuretijd scoorde Zidane uit een vrije trap en een strafschop. Na een 2-2-gelijkspel tegen Kroati\xc3\xab en een 3-1-zege op Zwitserland werd de kwartfinale gehaald. In de kwartfinale kon de ploeg geen vuist maken tegen het verdedigend spelende Griekenland en werd met 1-0 verslagen. Niet alleen coach Santini stapte op, ook Zinedine Zidane, Claude Mak\xc3\xa9l\xc3\xa9l\xc3\xa9, Marcel Desailly en Lilian Thuram namen afscheid van het team.\n_START_SECTION_\nWK 2006\n_START_PARAGRAPH_\nOnder de nieuwe coach Raymond Domenech was de start voor kwalificatie voor het WK van 2006 beroerd, alle thuiswedstrijden tussen Ierland, Zwitserland en Ierland werden doelpuntloos gelijk gespeeld. Domenech verzocht met succes de terugkeer van Zidane, Mak\xc3\xa9l\xc3\xa9l\xc3\xa9 en Thuram en met deze drie werd de uitwedstrijd tegen Ierland gewonnen. Frankrijk werd eerste met twee punten voorsprong op Zwitserland en Isra\xc3\xabl. Zidane verklaarde voor het WK dat hij daar zijn laatste wedstrijden als prof zou spelen. De start op het WK in Duitsland was ook niet best, 0-0 tegen Zwitserland en 1-1 tegen Zuid-Korea. Zidane ontving in beide wedstrijden een gele kaart en was geschorst voor de wedstrijd tegen Togo. Zidane bleef in het toernooi, omdat zijn teammaten met 2-0 van Togo wonnen. In de play-offs was Zidane van onschatbare waarde, hij scoorde tegen Spanje het laatste doelpunt (3-1) en benutte in de halve finale een strafschop tegen Portugal. Meest indrukwekkende wedstrijd was de kwartfinale tegen Brazili\xc3\xab waar Zidane het middenveld domineerde met subtiel spel. Henry scoorde in de tweede helft het enige doelpunt na een vrije trap van Zidane. In de finale tegen Itali\xc3\xab scoorde Zidane uit een strafschop, hij was de vierde speler na Vav\xc3\xa1, Pel\xc3\xa9 en Breitner die in twee finales scoorde. In de twee helft scoorde Marco Materazzi uit een gelijkmaker. In de verlengingen scoorde Zidane bijna uit een kopstoot, maar een miraculeuze redding van Gianluigi Buffon voorkwam een doelpunt. Vlak daarna provoceerde Materazzi Zidane, waarna Zidane wraak nam met een kopstoot. Het was meteen zijn laatste daad als profvoetballer, want hij werd uit het veld gestuurd. In de strafschoppenserie miste alleen David Trezeguet een strafschop en Frankrijk werd tweede.\n_START_SECTION_\nEK 2008\n_START_PARAGRAPH_\nEr was snel kans op revanche op Itali\xc3\xab, twee maanden na dato won Frankrijk met 3-1, de return eindigde in 0-0. Frankrijk verloor twee keer van Schotland, maar omdat Schotland de laatste twee wedstrijden verloor kwalificeerde het zich met twee punten voorsprong op Schotland en drie achter Itali\xc3\xab. Voor de selectie van het EK baarde Domenech opzien door Trezeguet bijna niet te selecten voor het team vanwege zijn sterrenbeeld. De eerste wedstrijd van het EK in Zwitserland en Oostenrijk tegen Roemeni\xc3\xab was een wedstrijd zonder hoogtepunten en het bleef 0-0. Tegen Nederland kreeg Frankrijk genoeg kansen, maar dankzij sterk keeperwerk van Edwin van der Sar en doeltreffend spel van de Nederlandse aanvallers werd het 4-1 voor Nederland. De wedstrijd tegen Itali\xc3\xab moest worden gewonnen, Domenech passeerde record-international Lilian Thuram gen gunste van \xc3\x89ric Abidal, die in de 25e minuut een strafschop veroorzaakte en uit het veld werd gestuurd. De strafschop werd benut en Frankrijk verloor uiteindelijk met 2-0. Na het mislukte toernooi namen Turam en Makal\xc3\xa9l\xc3\xa9 afscheid van het team, Trezeguet stopte, omdat hij niet meer onder Domenech wilde spelen.\n_START_SECTION_\nWK 2010\n_START_PARAGRAPH_\nOndanks hevige kritiek in de Franse pers bleef Domenech trainer van het Franse team. Kwalificatie voor het WK in 2010 begon slecht met een nederlaag tegen Oostenrijk en een gelijkspel tegen Roemeni\xc3\xab na een 2-0 achterstand. Frankrijk eindigde als tweede in zijn groep met \xc3\xa9\xc3\xa9n punt achterstand op Servi\xc3\xab en moest play-offwedstrijden spelen tegen Ierland. De uitwedstrijd tegen Ierland werd met 0-1 gewonnen door een doelpunt van Nicolas Anelka. In de return maakte Robbie Keane het enige doelpunt in de offici\xc3\xable speeltijd. In de verlenging maakte William Gallas gelijk en Frankrijk was gekwalificeerd voor het WK. Voorafgaand aan het doelpunt maakte Thierry Henry twee keer hands, hetgeen grote verontwaardiging opleverde in Ierland, tot in het parlement aan toe. Een verzoek van de Ierse voetbalbond om de wedstrijd over te laten spelen werd afgewimpeld door de FIFA. Later lekte uit, dat de FIFA de Ierse voetbalbond vijf miljoen betaalde om een rechtszaak tegen de FIFA te voorkomen. Het WK in Zuid-Afrika begon slecht, na een 0-0 tegen Uruguay en een 2-0-nederlaag tegen Mexico was een snelle uitschakeling nabij. Na de wedstrijd tegen Mexico werd Anelka naar huis gestuurd omdat hij Domenech zou hebben geantwoord met "va t\'enculer, fils de pute" (Nederlands: "val toch dood, hoerenzoon") toen deze hem vroeg niet te veel uit zijn positie te lopen. Tijdens de training werd zelfs gevochten tussen Patrice Evra en de fitness-coach, waarna enkele spelers begonnen te staken. Domenech ontnam hem de aanvoerdersband en degradeerde hem tot een plaats op de reservebank. De laatste wedstrijd tegen Zuid-Afrika eindigde in een 2-1-nederlaag. Na afloop weigerde Domenec de hand van de Zuid-Afrikaanse bondscoach te schudden. Na het beschamende toernooi werden alle spelers voor de eerste nieuwe wedstrijd niet opgeroepen door de Franse voetbalbond, Henry moest zich verantwoorden bij de president en met name Anelka en Evra kregen een stevige schorsing.\n_START_SECTION_\nEK 2012\n_START_PARAGRAPH_\nOnder de nieuwe coach Laurent Blanc moest Frankrijk zich rehabiliteren, de openingswedstrijd voor kwalificatie voor het EK van 2012 was slecht, want thuis werd er met 0-1 gewonnen van Wit-Rusland. In de volgende wedstrijden werd er zeven keer gewonnen en \xc3\xa9\xc3\xa9n keer gelijk gespeeld en had de ploeg aan een gelijkspel tegen Bosni\xc3\xab en Herzegovina genoeg om zich te plaatsen. Lange tijd stond Frankrijk met 0-1 achter, maar een benutte strafschop van Samir Nasri na een zelf afgedwongen actie zorgde voor kwalificatie. Het EK in Polen en Oekra\xc3\xafne werd opnieuw geen succes, wel werd de kwartfinale gehaald na een overwinning op de Oekra\xc4\xa9ne (0-2), een gelijkspel tegen Engeland (1-1) en een nederlaag tegen Zweden (0-2). In de kwartfinale had de ploeg mede door een te afwachtende houding geen schijn van kans tegen Spanje: 2-0-nederlaag. Na afloop was er weer een incident: Nasri reageerde furieus toen een Franse journalist hem om een reactie vroeg. Volgens de voetballer was de verslaggever uit op schandalen. "Donder op!", was daarop de reactie van de verslaggever, waarna Nasri reageerde met een scheldkanonnade en zijn ondervrager (tevergeefs) vroeg mee naar buiten te gaan om het "als mannen onder elkaar" op te lossen. De Franse voetbalbond schorste Nasri voor twee jaar. Hij zou nooit meer uitkomen voor het Franse team.\n_START_SECTION_\nWK 2014\n_START_PARAGRAPH_\nFrankrijk streed met Spanje om de eerste plaats in de kwalificatie-groep voor het WK van 2014. In de uitwedstrijd scoorde Olivier Giroud in de blessure-tijd de gelijkmaker (1-1), maar de thuiswedstrijd werd met 0-1 verloren. In de play-offs werd eerst met 2-0 van de Oekra\xc3\xafne verloren, maar in de thuiswedstrijd zette Frankrijk alles recht: 3-0 met twee treffers van Mamadou Sakho. Vlak voor het WK viel Franck Rib\xc3\xa9ry uit, hij zou vlak daarna afscheid nemen van het Franse team. Frankrijk was al snel zeker van de achtste finales na twee duidelijke zeges op Honduras (3-0) en Zwitserland (5-2 na een 5-0-voorsprong). Doellijntechnologie debuteerde op een WK tijdens Frankrijk-Honduras en het bewees zijn waarde bij het tweede Franse doelpunt van Karim Benzema. In de achtste finales werd Nigeria in de slotfase verslagen. In de kwartfinale tegen Duitsland kwam Frankrijk snel met 1-0 achter en Frankrijk was niet bij machte het Duitsland moeilijk te maken.\n_START_SECTION_\nEK 2016\n_START_PARAGRAPH_\nFrankrijk organiseerde het EK en hoefde geen kwalificatie-wedstrijden te spelen. Voor het toernooi ontstond een enorme rel rond Karim Benzema, Benzema gaf toe ploeggenoot Mathieu Valbuena verteld te hebben om 150.000 euro aan chanteurs te betalen om te voorkomen dat een sekstape met Valbuena openbaar zou worden. Benzema stelde dat het slechts een goedbedoeld advies betrof. Hij moest een nacht doorbrengen in een Franse cel en hij werd vanwege de affaire niet opgenomen in de Franse selectie voor het EK voetbal van 2016. Frankrijk begon het toernooi moeizaam, de wedstrijden tegen Roemeni\xc3\xab en Albani\xc3\xab werden in de slotfase gewonnen. Dimitri Payet scoorde tegen Roemeni\xc3\xab een van de mooiste treffers in het seizoen door met zijn linkerbeen de bal in de kruising te schieten. Coach Didier Deschamps baarde opzien in de wedstrijden tegen Albani\xc3\xab door zijn sterspelers Antoine Griezmann en Paul Pogba te passeren. In de achtste finale tegen Ierland maakte Griezmann in de tweede helft een 0-1 achterstand goed met twee treffers en in de kwartfinale werd het verrassende IJsland gedecideerd met 5-2 verslagen. In de halve finale was Frankrijk tegen Duitsland vaak de onderliggende partij, maar individuele fouten van de Duitsers werden door Griezmann afgestraft: 2-0. Frankrijk haalde voor de derde keer de finale van een groot toernooi in eigen land, maar in tegenstelling tot in 1984 en 1998 werd de finale niet gewonnen. In een wedstrijd zonder veel hoogtepunten werd in de verlenging met 0-1 van Portugal verloren door een doelpunt van invaller \xc3\x89der.\n_START_SECTION_\nWK 2018\n_START_PARAGRAPH_\nHet kwalificatie-toernooi van het WK 2018 begon met een doelpuntloos gelijkspel tegen Wit-Rusland, vier overwinningen op rij zorgde daarna voor een voorsprong. Belangrijk was met name een uitoverwinning op Nederland dankzij een schot van afstand van Pogba. Frankrijk verspeelde zijn leidende positie door een 2-1-nederlaag tegen Zweden, in blessure-tijd strafte Ola Toivonen een fout van doelman Hugo Lloris. Frankrijk nam de leiding van Zweden over dankzij een gala-voorstelling tegen Nederland (4-0), maar twee dagen later volgde een doelpuntloos gelijkspel tegen Luxemburg en was de voorsprong op Zweden nog \xc3\xa9\xc3\xa9n punt. In de laatste wedstrijden tegen Bulgarije en Wit-Rusland werd de voorsprong vast gehouden en plaatste Frankrijk zich met vier punten voorsprong op Zweden en Nederland._NEWLINE_Op het eindtoernooi werd Frankrijk ingedeeld met Australi\xc3\xab, Peru en Denemarken. In de openingswedstrijd van Frankrijk tegen Australi\xc3\xab kwam Frankrijk op voorsprong doordat Griezmann een penalty benutte in de 58e minuut. Frankrijk kreeg die penalty nadat VAR de beelden heeft gekregen. Maar nog geen 5 minuten later stond het 1-1. Jedinak benutte ook een strafschop nadat Umtiti een handsbal maakte. Een eigen doelpunt van Behich zorgde ervoor dat Frankrijk de wedstrijd won. In de tweede wedstrijd speelde Frankrijk tegen Peru. Mbappe scoorde in de 34e minuut het enige doelpunt van de wedstrijd. Door de winst was Frankrijk met nog een wedstrijd te gaan al zeker van de volgende ronde. Tegen Denemarken bleef het 0-0. Frankrijk werd groepswinnaar._NEWLINE_In de achtste finales moest Frankrijk het opnemen tegen Argentinie. Griezmann benutte een penalty waardoor Frankrijk op voorsprong kwam. Maar nog voor rust kwam Argentini\xc3\xab gelijk door een doelpunt van Di Mar\xc3\xada. Mercado maakte er vlak voor rust 2-1 van voor de Zuid-Amerikanen. Frankrijk won uiteindelijk wel, mede door twee doelpunten van Mbapp\xc3\xa9: 4-3. In de kwartfinales moest Frankrijk het opnemen tegen Uruguay, die eerder dat toernooi huidig Europees kampioen Portugal versloeg. Doelpunten van Varane en Griezmann zette een 2-0-eindstand op het bord, Frankrijk zat bij de beste vier van het toernooi, waar het speelde tegen Belgi\xc3\xab, dat in de kwartfinales titelfavoriet Brazili\xc3\xab versloeg. Umtiti maakte het enige doelpunt van de wedstrijd in de 51e minuut na een ruststand van 0-0. Frankrijk stond voor de derde keer in de geschiedenis in de finale van het WK en won die met 4-2 van Kroati\xc3\xab.'