b"\n_START_ARTICLE_\nG\xc3\xa9raud Christophe Michel Duroc\n_START_PARAGRAPH_\nG\xc3\xa9raud Christophe Michel Duroc, 1ste hertog van Friuli, eigenlijk G\xc3\xa9raud Christophe de Michel, chevalier du Roc, (Pont-\xc3\xa0-Mousson, 25 oktober 1772 - Markersdorf bij G\xc3\xb6rlitz, 23 mei 1813) was een Franse generaal, diplomaat en Grootmaarschalk van het Paleis tijdens de napoleontische periode. Duroc was een van Napoleon's hoofdadjudanten en een van zijn naaste vertrouwelingen.\n_START_SECTION_\nMilitaire dienst - Revolutionaire periode - Vertrouweling van Napoleon\n_START_PARAGRAPH_\nG\xc3\xa9raud Christophe Michel du Roc begon een militaire carri\xc3\xa8re als kadet aan het begin van 1789, maar werd in 1792 uit het leger gezet. Hij emigreerde (uit vrees voor republikeinse represailles tegen Franse edellieden) maar keerde al snel terug naar Frankrijk en hervatte zijn militaire carri\xc3\xa8re spoedig in de artillerie school van Ch\xc3\xa2lons._NEWLINE_Gepromoveerd tot luitenant van de artillerie in 1793 maakte Duroc deel uit van de belegering van Toulon en diende vervolgens in het Franse Leger van Itali\xc3\xab tot 1798, met name onder Andreossy's bevel in het ponton korps, waarbij hij zich onderscheidde in Primolano (4 september 1796). Generaal Bonaparte benoemde Duroc in deze periode tot zijn aide de camp (adjudant)._NEWLINE_In 1798-1799 was hij in Egypte, waar hij in Salahieh vocht, in Jaffa en Saint-Jean-d'Acre (Akko), waar hij gewond raakte. Duroc keerde terug naar Frankrijk met Bonaparte en nam deel aan de staatsgreep van Brumaire en werd de premier aide de camp van de Eerste Consul.\n_START_SECTION_\nDiplomatie - Grootmaarschalk van het Paleis\n_START_PARAGRAPH_\nVervolgens voerde hij diplomatieke missies uit in Berlijn en Bazel, maar dat weerhield hem er niet van om in juni 1800 de slag bij Marengo mee te maken. Andere missies volgden in Wenen, Sint-Petersburg en Kopenhagen. In oktober 1801 werd Duroc bevorderd tot brigadegeneraal, twee jaar later tot divisiegeneraal en in 1804 tot Grootmaarschalk van het Paleis._NEWLINE_Als gouverneur van het Palais Imp\xc3\xa9rial, grootofficier van het Maison de l'Empereur en Grootmaarschalk was hij verantwoordelijk voor de persoonlijke veiligheid van Napoleon (in Frankrijk of tijdens de militaire campagnes in het buitenland) en overzag hij alle details van het keizerlijke huishouden (bijvoorbeeld het regelen van audi\xc3\xabnties), alsook de volledige organisatie van het dagelijks leven van de keizerlijke familie. Dat omvatte voornamelijk het beheer van onder andere het meubilair, voedsel, reizen, tuinonderhoud,... Rond 1810 beschikte de Grootmaarschalk over meer dan 400 bedienden om deze diverse diensten te onderhouden. Duroc kon ook ten alle tijden zich in de vertrekken van Napoleon begeven. _NEWLINE_Voor dergelijke zaken onderhield Duroc goede verstandhoudingen met intendant generaal graaf Daru, opperstalmeester Armand de Caulaincourt, de architecten Charles Percier en Pierre Fontaine en de napoleontische politiediensten. Het was in deze hoedanigheid dat hij ook offici\xc3\xable ceremonies zoals Napoleon's keizerskroning van 1804 voor zijn rekening nam. De keizerlijke correspondentie werd nagezet gecontroleerd door het zwarte kabinet van Duroc.\n_START_SECTION_\nOp campagne aan de zijde van Napoleon - Hertog van Friuli\n_START_PARAGRAPH_\nVan 1805 tot 1807 diende Duroc tijdens Napoleon\xe2\x80\x99s veldtochten in Oostenrijk, Pruisen en Polen. Tijdens de slag bij Austerlitz nam hij tijdelijk de leiding over van generaal Oudinot's grenadier divisie en onderhandelde vervolgens met de Pruisen over het Verdrag van Sch\xc3\xb6nbrunn, in een poging hen af te raden een oorlog te starten tegen Napoleon._NEWLINE_Duroc raakte eind 1806 ernstig gewond bij een koetsongeluk in Polen, maar herstelde op tijd om de wapenstilstandsvoorstellen na de slag bij Friedland (juni 1807) aan de Russische tsaar Alexander te overhandigen. In mei daaropvolgend werd hij benoemd tot hertog van Friuli._NEWLINE_In 1808 te Bayonne verkreeg Duroc de troonsafstand van de koning van Spanje, waarna hij Napoleon vergezelde naar Erfurt en later naar Spanje. Duroc ondersteunde daar Napoleon in diens overtocht van de Sierra de Guadarrama ten midden van een sneeuwstorm. Hij vervoegde de keizer tijdens de campagne van 1809 in Duitsland en Oostenrijk en vocht tijdens de veldslagen van Essling en Wagram. Duroc beheerde onder andere de reserve artillerie op het eiland van Lobau in de Donau rivier en maakte deel uit van de grote batterij kanonnen die de slag van Wagram deed kantelen in het voordeel van de Franse strijdkrachten (ter ondersteuning van de doorslaggevende aanval van generaal Macdonald) en onderhandelde de wapenstilstand van Znaim (12 juli 1809)._NEWLINE_In 1812 participeerde Duroc aan de Russische veldtocht. Wanneer de campagne uitdraaide in een mislukking vluchtte hij begin december met Napoleon richting Parijs. Daar bewerkstelligde hij de reconstructie van het Franse leger en de Keizerlijke Garde. In een paar maanden tijd assisteerde Duroc Napoleon in het vormen van tientallen nieuwe infanterie bataljonnen en ruiterij eskadrons, de artillerie werd volledig herverzameld. In de Duitse campagne (1813) vocht Duroc in L\xc3\xbctzen en Bautzen. Hij werd eveneens senator maar zou de functie nooit volledig beoefenen."