b'\n_START_ARTICLE_\nRichard Hol\n_START_SECTION_\nPriv\xc3\xa9\n_START_PARAGRAPH_\nHij was zoon van melkverkoper Cornelis Hol en Bregje Nagel. Hij was getrouwd met Jacoba van Waning Bolt en na haar overlijden met Amalie Philippine Frederike Reuter (overleden 1896). Tijdens dat laatste huwelijk had hij een relatie met Maria Theresia Koene, met wie hij een buitenechtelijke dochter kreeg in de persoon van Jacoba Hol (1886-1964). Zij werd de eerste vrouwelijke hoogleraar in de fysische geografie in Nederland. In 1897 huwde Hol alsnog met Koene.\n_START_SECTION_\nMuziek\n_START_PARAGRAPH_\nHol kreeg een piano-opleiding van Johan George Bertelman aan de Amsterdamse muziekschool en werd in 1857 dirigent van het Amsterdamse Toonkunstkoor. Toen in 1862 Johannes Verhulst in plaats van Hol werd gevraagd om de nieuwe volksconcerten van Toonkunst te komen leiden, vertrok Hol naar Utrecht, waar hij al snel de spil van het muziekleven werd. Als opvolger van Johann Hermann Kufferath leidde hij de "stadsconcerten" (tot zijn dood in 1904), de studentenconcerten en het Toonkunstkoor. In deze tijd was hij bevriend met Johan Cornelis Marius van Riemsdijk, jonkheer, jurist en toonkunstenaar. Hol werd tevens benoemd tot Domorganist (1869-1888) en was vanaf 1875 directeur van de pas opgerichte Stedelijke Muziekschool, waar hij ook als docent zang, muziektheorie en muziekgeschiedenis werkzaam was en waar Johan Wagenaar en Catharina van Rennes tot zijn leerlingen behoorden._NEWLINE_Hol kreeg er in 1878 nog de mannenzangvereniging Caecilia in Den Haag bij. Bij Diligentia in Den Haag leidde hij vanaf 1883 enkele concerten per jaar met moderne muziek, en in 1886 volgde hij daar Johannes Verhulst op (tot 1898). Sindsdien bekleedde Hol een zeer vooraanstaande positie in het Nederlandse muziekleven. De doorbraak in Nederland van een componist als Brahms was deels aan hem te danken. Van 1891 tot 1893 dirigeerde hij de donderdagse "klassieke concerten" in het Paleis voor Volksvlijt in Amsterdam. Hij stond tussen 1889 en 1900 meer dan zestig keer voor het Concertgebouworkest, maar slechts eenmaal in het Concertgebouw; alle andere concerten vonden plaats in Den Haag._NEWLINE_Hol was tevens pianist en recensent. In die laatste hoedanigheid werkte hij voor vele bladen en hij redigeerde vanaf 1894 het tijdschrift Het Orgel. Toen in 1875 de Nederlandsche Toonkunstenaars-Vereeniging werd opgericht, was Hol de eerste voorzitter. Hol kreeg vele offici\xc3\xable onderscheidingen en werd in 1878 gekozen tot corresponderend lid van de Acad\xc3\xa9mie fran\xc3\xa7aise.\n_START_SECTION_\nComponist\n_START_PARAGRAPH_\nRichard Hol werd in zijn tijd als componist gevierd, zijn talrijke werken, nog geheel in de sfeer van de Leipziger school van Mendelssohn en Schumann verraden echter geen spoor van de moderne muziek van Wagner, Liszt en Berlioz die hij als dirigent verdedigde._NEWLINE_Sommige van zijn kinderliederen zijn lang populair gebleven. Een voorbeeld daarvan is Draaiersjongen over Michiel de Ruyter, dat begint met de woorden \'In een blauwgeruiten kiel\'. De tekst is geschreven door A.L. de Rop. Een ander bekend lied van Hol is Mijn Nederland, met de openingswoorden \'Waar de blanke top der duinen\', op tekst van P. Louwerse. Deze liedjes werden opgenomen in de populaire liedbundel Kun je nog zingen, zing dan mee, evenals En over de weide daar blonk de zon (tekst G. Antheunis), Vaarwel, vaarwel mijn dierbaar vaderland en De paden op, de lanen in, vooruit met flinken pas (beide op tekst van A.L. de Rop) en Kling-klang! Kling-klang! Over het woud (canon, tekst A. Winkler Prins).\n_START_SECTION_\nPostuum\n_START_PARAGRAPH_\nIn Den Haag werd op 2 oktober 1906 aan de Stadhouderslaan een monument onthuld ter nagedachtenis van Richard Hol, naar ontwerp van Bart van Hove. Het bestaat uit een bronzen borstbeeld op een circa drie meter hoge hardstenen sokkel. Op de sokkel is in haut-reli\xc3\xabf een vrouwenfiguur gebeiteld, die de \'Muze, de Lier bespelend\' voorstelt. In de Tweede Wereldoorlog moest het standbeeld wijken. Later kreeg het een plek aan de Groot Hertoginnelaan. Diverse steden (o.a. Amsterdam, Den Haag, Vlaardingen) hebben straten naar hem vernoemd.'