b'\n_START_ARTICLE_\nJohan Labberton\n_START_PARAGRAPH_\nJohan Hendrik Labberton (Ameide, 29 december 1877 - Den Haag, 17 juli 1955) was een Nederlands ambtenaar, activist en lid van de Raad van Vlaanderen.\n_START_SECTION_\nLevensloop\n_START_PARAGRAPH_\nLabberton was ambtenaar bij de provinciale griffie van Zeeland in Middelburg. Hij was medewerker aan het literair tijdschrift De Beweging van Albert Verwey._NEWLINE_Zijn pro-Duitse sympathie\xc3\xabn brachten er hem toe de Duitse inval in Belgi\xc3\xab te verdedigen. In 1916 aanvaardde hij een benoeming tot hoogleraar aan de vernederlandste universiteit in Gent. Samen met Everhardus God\xc3\xa9e-Molsbergen sloot hij zich aan bij de radicale Vlamingen van Jong-Vlaanderen. Namens deze vereniging werd hij ook lid van de Raad van Vlaanderen. Hij publiceerde artikels in het Gentse studentenblad Aula en hield wetenschappelijke voordrachten voor het groot publiek._NEWLINE_In 1918 vertrok hij weer naar Nederland en werd in Belgi\xc3\xab veroordeeld. Hij werd er secretaris van het Comit\xc3\xa9 van uitgeweken hoogleraars. Hij werd vervolgens ambtenaar bij de gemeente Den Haag en speelde verder geen rol meer in de Vlaamse Beweging.'