b'\n_START_ARTICLE_\nAlbert Mehrabian\n_START_PARAGRAPH_\nAlbert Mehrabian (1939), is emeritus-hoogleraar psychologie aan de UCLA. Hij is het meest bekend geworden door zijn publicaties over het relatieve belang van verbale en non-verbale boodschappen. Zijn bevindingen over tegenstrijdige boodschappen van gevoelens en opvattingen worden wereldwijd geciteerd op seminars over de menselijke communicatie en zijn ook bekend geworden als de 7%-38%-55%-regel.\n_START_SECTION_\nOnjuiste interpretatie van Mehrabians regel\n_START_PARAGRAPH_\nDeze "7%-38%-55%-regel" is overdreven ge\xc3\xafnterpreteerd, zodanig dat sommige mensen beweren dat in elke communicatiesituatie de betekenis van de boodschap voor het grootste gedeelte wordt overgebracht door middel van non-verbale signalen en niet door de betekenis van de woorden. Deze generalisatie \xe2\x80\x93 gebaseerd op de aanvankelijk zeer specifieke omstandigheden bij zijn experimenten \xe2\x80\x93 vormt de wezenlijke misvatting over "Mehrabians regel", en op zijn website verklaart Mehrabian duidelijk het volgende:_NEWLINE_ (...)Totale Voorkeur = 7% Verbale Voorkeur + 38% Vocale Voorkeur + 55% Voorkeur voor Gezichtsuitdrukking: Bedenk dat deze en andere vergelijkingen, met betrekking tot het relatieve belang van verbale en non-verbale boodschappen, zijn ontleend aan proefnemingen over het overbrengen van gevoelens en opvattingen (dat wil zeggen voorkeur/afkeer). Tenzij een mededeler het heeft over zijn gevoelens of opvattingen, zijn deze vergelijkingen niet toepasbaar. Zie ook de referenties 286 en 305 in Silent Messages \xe2\x80\x93 dat zijn de oorspronkelijke bronnen van mijn bevindingen. (...)\n_START_SECTION_\nKritiek\n_START_PARAGRAPH_\nDe \xe2\x80\x9cregel\xe2\x80\x9d is gebaseerd op twee onderzoeken, waarvan verslag is gedaan in twee artikelen,. Beide artikelen gaan over het overbrengen van positieve of negatieve emoties via enkelvoudige uitgesproken woorden, zoals \xe2\x80\x9clief\xe2\x80\x9d of \xe2\x80\x9cvreselijk.\xe2\x80\x9d Het eerste onderzoek vergeleek het relatieve belang van de semantische betekenis van het woord met de intonatie en vond dat de laatste veel meer invloed had. Het tweede onderzoek betrof gezichtsuitdrukkingen (getoond in zwart-wit foto\xe2\x80\x99s) en intonatie (beluisterd via een bandrecorder), en vond dat de relatieve bijdragen van de twee communicatiekanalen zich verhielden als 3\xc2\xa0: 2. Mehrabian voegde vervolgens de resultaten van beide_NEWLINE_onderzoeken samen om de verhouding 7 \xe2\x80\x93 38 \xe2\x80\x93 55 te krijgen._NEWLINE_Dat kan op vele manieren bekritiseerd worden. Ten eerste is het gebaseerd op de beoordeling van de betekenis van afzonderlijke op de band opgenomen woorden, dat wil zeggen een zeer kunstmatige context. Ten tweede worden de getallen verkregen door het samenvoegen van twee verschillende onderzoeken, die misschien helemaal niet samengevoegd kunnen worden. Ten derde wordt het alleen in verband gebracht met de overdracht van positieve versus negatieve emoties. Ten vierde betrof het alleen vrouwen, omdat er geen mannen aan het onderzoek deelnamen. Ten vijfde werden andere manieren van non-verbale communicatie, zoals lichaamshouding, in het onderzoek niet inbegrepen._NEWLINE_Sindsdien hebben andere onderzoekingen de relatieve bijdrage van verbale en non-verbale signalen geanalyseerd onder meer_NEWLINE_natuurlijke omstandigheden. Argyle, die videobanden gebruikte die hij aan zijn proefpersonen liet zien, analyseerde de overdracht van submissie/dominantie-gedrag en vond dat alle soorten non-verbale signalen samen \xe2\x80\x93 met name de lichaamshouding \xe2\x80\x93 4.3 x zoveel uitwerking hadden als verbale signalen. Anderzijds bleek uit een onderzoek van Hsee et al, met betrekking tot de overdracht van een gelukkige/ongelukkige stemming, dat het horen van woorden, die \xe2\x80\x9ceentonig\xe2\x80\x9d werden uitgesproken vier maal zoveel invloed hadden als gezichtsuitdrukkingen die werden waargenomen bij een film zonder geluid. Verschillende onderzoeken kunnen dus heel verschillende conclusies opleveren, afhankelijk van de gekozen opstelling.'