b'\n_START_ARTICLE_\nKuno von Westarp\n_START_PARAGRAPH_\nKuno Friedrich Viktor Graf von Westarp (Ludom bij Posen, 12 augustus 1864 - Berlijn, 30 juli 1945) was een Duits politicus.\n_START_SECTION_\nAchtergrond, opleiding en vroege carri\xc3\xa8re\n_START_PARAGRAPH_\nKuno Graf von Westarp stamde uit een adellijke familie. Zijn ouders waren Viktor Graf von Westarp (1826-1868), Koninklijk Pruisisch opperhoutvester, en Emma von Oven (1831-1910). Von Westarp bezocht het gymnasium in Potsdam en studeerde rechten in T\xc3\xbcbingen, Breslau, Leipzig en Berlijn. Tijdens zijn studie was hij lid van de studentenverenigingen A.V. Igel T\xc3\xbcbingen en Verein Deutscher Studenten. Na zijn promotie in 1886 nam hij als eenjarige vrijwilliger dienst in het leger. Nadien nam hij als officier dienst in het reserveleger. Na 1891 werkte hij voor de Pruisische overheid. In 1903 werd hij politiedirecteur en in 1904 politiepresident van Sch\xc3\xb6neberg en Wilmersdorf. Nadien bekleedde hij diverse posten op het Pruisische ministerie van Binnenlandse Zaken._NEWLINE_Kuno von Westarp was ook universitair docent en was medeauteur van enkele werken betreffende staatsrecht.\n_START_SECTION_\nPolitieke carri\xc3\xa8re\n_START_PARAGRAPH_\nVon Westarp werd in 1908 bij tussentijdse verkiezingen in de Rijksdag (Reichstag) gekozen voor de Duitse Conservatieve Patrtij (Deutschkonservative Partei). In 1912 werd hij plaatsvervangend voorzitter van de DKP en op 26 november 1913 werd hij fractievoorzitter. Tijdens de Eerste Wereldoorlog (1914-1918) werkte hij als verpleegkundige voor de Johannieterorde. Tijdens de oorlog verzette hij zich fel tegen de politiek van rijkskanselier Theobald von Bethmann-Hollweg, die hij veel te liberaal achtte. Daarnaast was hij een voorstander van de annexionistische politiek van de legerleiding en van de onbeperkte duikbootoorlog. In juli 1917 was hij nauw betrokken bij de val van von Bethmann-Hollweg. In november 1918 was hij een van de oprichters van de Duitse Nationale Volkspartij (Deutschnationale Volkspartei), waar de DKP in opging. Von Westarp behoorde tot de v\xc3\xb6lkische, nationalistische vleugel van de partij. Hij vertegenwoordigde de DNVP in de Rijksdag, eerst al fractielid en daarna van 1925 tot 1928 als fractievoorzitter. Hij was, geheel in lijn met de partij, gekant tegen de Weimarrepubliek en betoonde zich een groot voorstander van het herstel van de monarchie onder het Huis Hohenzollern. Tijdens de Kapp-putsch was hij verbindsman tussen de putschisten en de DNVP._NEWLINE_Na het mislukken van de putsch probeerde partijvoorzitter Oskar Hergt de DNVP om te vormen van een ondemocratische partij tot een conservatief-christelijke democratische volkspartij. Von Westarp verzette zich heftig tegen de nieuwe koers van de partij. In 1924 volgde von Westarp Hergt op als voorzitter van de DNVP en voerde een conservatieve koers. De toenemende macht van de extreemrechtse vleugel onder Alfred Hugenberg maakte von Westarp gematigder, waardoor de extreemrechtse vleugel van de partij hem steeds minder steunde. In oktober 1928 werd Hugenberg tot voorzitter van de DNVP gekozen. Uit protest tegen de nieuwe, extreem-rechtse koers van de partij, verliet von Westarp de DNVP in juli 1930. Samen met Reinhold Treviranus de Conservatieve Volkspartij (Konservative Volkspartei) op. De KVP voerde een gematigder koers dan de DNVP, maar wist nooit een partij van betekenis te worden. In januari 1933 trad von Westarp als rijksdaglid af. Von Westarp wees het nationaalsocialisme van de hand en trok zich terug uit het openbare leven._NEWLINE_Kuno Graf von Westarp overleed kort na de Tweede Wereldoorlog, midden 1945 op tachtigjarige leeftijd te Berlijn.'