b'\n_START_ARTICLE_\nObjectief (fotografie)\n_START_SECTION_\nBrandpuntsafstand\n_START_PARAGRAPH_\nDe brandpuntsafstand bepaalt in combinatie met het opnameformaat de beeldhoek: Hoe korter de brandpuntsafstand, hoe groter de beeldhoek._NEWLINE_In de fotografie wordt als standaardbrandpuntafstand gewoonlijk beschouwd een brandpuntafstand ongeveer gelijk aan de beeldiagonaal van de gevoelige plaat. Bij een beelddiagonaal d en een brandpuntafstand f is de beeldhoek over de diagonaal dan 2 x arctan (d / 2f), hetgeen voor d \xe2\x89\x88 f leidt tot een beeldhoek van 2 x arctan (\xc2\xbd) \xe2\x89\x88 53\xc2\xb0. Dat geeft een perspectief dat ongeveer overeenkomt met dat van het menselijk oog._NEWLINE_Bij eenvoudige meetzoekercamera\'s wordt de brandpuntafstand meestal iets kleiner \xe2\x80\x93 en daarmee de beeldhoek iets groter \xe2\x80\x93 gekozen, als compensatie voor de parallaxfout. Camera\'s waarbij het zoekerbeeld door de opnamelens wordt gevormd en dus parallaxvrij is (zoals spiegelreflexcamera\'s en veel digitale camera\'s met lcd-zoeker) hebben meestal een brandpuntafstand die iets groter is dan de beelddiagonaal._NEWLINE_Kleinbeeldcamera\'s hebben een beeldformaat van 24 x 36\xc2\xa0mm. De diagonaal daarvan is ca. 43\xc2\xa0mm. Kleinbeeld-spiegelreflexcamera\'s hebben daarom meestal een brandpundafstand van 50 \xc3\xa0 55\xc2\xa0mm, en kleinbeeld-meetzoekercamera\'s meestal 40 \xc3\xa0 45\xc2\xa0mm._NEWLINE_Digitale camera\'s zijn, in tegenstelling tot kleinbeeldcamera\'s, niet gebonden aan een vast beeldformaat. De brandpuntafstand zonder meer zegt dus niet zoveel als men de afmetingen van de opnamesensor niet weet. Commercieel worden de brandpuntafstanden hier vaak opgegeven na omrekening naar het kleinbeeldformaat. De werkelijke brandpuntafstand is dan de opgegeven "commerci\xc3\xable" waarde, vermenigvuldigd met de verhouding sensordiagonaal / kleinbeelddiagonaal. Deze verhouding wordt wel de crop-factor genoemd._NEWLINE_Wordt een portret met een standaardobjectief beeldvullend opgenomen, dan geeft dat gewoonlijk perspectivische vertekening, waardoor bijvoorbeeld in een portretfoto de neus veel te groot wordt. Dat komt doordat de opnameafstand te klein is. Voor een goed perspectief (dat wil zeggen een perspectief dat goed overeenkomt met de "ervaring"), moet de opnameafstand vergelijkbaar zijn met de afstand waarop men een persoon meestal ziet, dus bijvoorbeeld ca. 1,5 m. De neus en de oren worden dan ongeveer op dezelfde schaal gezien. Hoe kleiner de opnameafstand, des te groter het schaalverschil tussen neus en oren, hetgeen tot een onnatuurlijk perspectief leidt. Als het perspectief naar wens is, kan men vervolgens de brandpuntafstand zo kiezen dat de opname beeldvullend wordt. Daarvoor is een brandpuntafstand nodig van ca. 100\xc2\xa0mm (kleinbeeldequivalent). (Als de resolutie van de film of de opnamesensor voldoende groot is, kan men natuurlijk ook een standaardobjectief gebruiken op een opnameafstand van ca. 1,5 m en het beeld achteraf uitvergroten.)\n_START_SECTION_\nKwaliteit\n_START_PARAGRAPH_\nDe kwaliteit van de lenzen en de mate van correctie voor lensfouten bepalen de kwaliteit van het objectief, samen met de mechanische constructie, de vocht-resistentie en de comfortfactoren zoals grootte en gewicht).'