b"\n_START_ARTICLE_\nMijnen onder Parijs\n_START_PARAGRAPH_\nDe mijnen onder Parijs, in de volksmond de Carri\xc3\xa8res genoemd, vormen een gangenstelsel van voor zover bekend 290 km onder de Franse hoofdstad. De mijnen werden tot 1873 gebruikt voor het winnen van kalksteen en gips. Onder andere de Notre-Dame werd gebouwd met kalksteen uit de mijnen. Ook was het gesteente door zijn fijne structuur geliefd onder beeldhouwers. De tunnels liggen zo'n twintig meter onder de grond en worden beheerd door de Inspection G\xc3\xa9n\xc3\xa9rale des Carri\xc3\xa8res.\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nDe mijnen werden al gebruikt in de 1e eeuw v.Chr., de Romeinse tijd, en lagen toen nog buiten de stad. Er was toen sprake van dagbouw, waarbij de grond bijna volledig werd afgegraven. In de weinige tunnels uit die tijd zijn wel beelden en pilaren gevonden waardoor historici later de namen van Gallische goden aan een uiterlijk konden koppelen._NEWLINE_In de twaalfde eeuw begon men op grote schaal tunnels te graven. In de loop van de eeuwen ontstond zo een ondergronds labyrint. Terwijl Parijs steeds groter werd, kwamen grote delen van de stad (aan de linkeroever van de Seine) boven deze tunnels te liggen. Men zag hier geen gevaar in maar toen in de 17e eeuw het observatorium en het Val-de-Gr\xc3\xa2ce werden gebouwd bleek de grond eronder zo instabiel te zijn dat de onderliggende tunnels eerst gestut moesten worden._NEWLINE_In 1774 vond een grote verzakking plaats, waarbij een aantal huizen (met bewoners en al) in de diepte verdwenen. Hierdoor bleek voor het eerst hoe gevaarlijk de tunnels onder de stad eigenlijk waren. Koning Lodewijk XVI riep daarom een dienst in het leven die de tunnels in kaart moest gaan brengen en de gevaarlijkste delen moesten stutten. Om alles beter toegankelijk te maken ging deze dienst na verloop van tijd zelf nieuwe tunnels aanleggen die meestal het stratenpatroon volgden. Ook in 1784 en 1879 vonden verzakkingen plaats._NEWLINE_Vanaf 1786 werden begraafplaatsen geruimd en de menselijke resten in een aantal verlaten tunnels ondergebracht. Deze staan bekend als de Catacomben van Parijs en hier liggen zo'n zes miljoen anonieme Parijzenaren. De oudste botten stammen al uit de 9e eeuw. Tijdens de Tweede Wereldoorlog had het Franse verzet een commandopost in de tunnels._NEWLINE_De mijnen zijn sinds 1955 verboden gebied. Slechts 1,7 kilometer is toegankelijk voor toeristen. De toeristische route loopt gedeeltelijk langs het Aquaduc M\xc3\xa9dicis, een ondergrondse watertoevoer die in 1623 werd aangelegd, en door de catacomben."