b'\n_START_ARTICLE_\nGeschiedenis van Toulouse\n_START_PARAGRAPH_\nDe geschiedenis van Toulouse begint als Toulouse (Tolosa Tectosagum) rond 200 voor Christus door de stam van de Tectosages wordt gesticht. Belangrijk middel van bestaan was de handel in wijn, die toen nog hoofdzakelijk uit Itali\xc3\xab werd ge\xc3\xafmporteerd.\n_START_SECTION_\nRomeinen\n_START_PARAGRAPH_\nRond 120 v.Chr. werd bij de stad een Romeins legioen gelegerd. In de 1e eeuw van onze jaartelling was de stad al sterk geromaniseerd en had 15.000 \xc3\xa0 20.000 inwoners. In de 2e eeuw had de stad een school, waar de Griekse taal en de retorica werd onderwezen. Rond 250 deed het christendom zijn intrede in Tolosa met de eerste bisschop, de heilige Saturninus. Onder Diocletianus (284-305) werd Toulouse een ommuurde Romeinse stad met theaters, openbare baden, tempels etc. Bij de aanleg van de metro zijn hiervan resten teruggevonden. Van het oude Tolosa is betrekkelijk weinig overgebleven. De gebouwen van de stad werden namelijk in baksteen, afkomstig van klei uit de directe omgeving, opgetrokken, en veel minder in natuursteen. De ru\xc3\xafnes van de Romeinse  bakstenen gebouwen en stadsmuren konden in de middeleeuwen relatief gemakkelijk voor nieuwbouw worden hergebruikt.\n_START_SECTION_\nVisigoten\n_START_PARAGRAPH_\nIn 418 veroverden de Visigoten Toulouse. Toulouse werd geregeerd door de koningen:_NEWLINE_Walia (418), Theodorik I (418-451), Thorismond (451-453), Theodorik II (453-466), Eurik (466-484) en Alarik (484-507). Theodorik II vestigde zijn residentie in de stad._NEWLINE_In 507 veroverde Clovis het koninkrijk van de Visigoten. Toulouse, nu nog maar een provinciestad,  raakte wat in de vergetelheid. In 721 belegerde de Arabische emir Al Samh, nadat deze vanuit Spanje  Narbonne had veroverd, Toulouse tevergeefs; na de overwinning van Karel Martel bij Poitiers in 732 werd Toulouse Frankisch.\n_START_SECTION_\nFranken\n_START_PARAGRAPH_\nIn 778 begint de geschiedenis van het graafschap Toulouse, dat een van de grote pays van Frankrijk wordt, later onder de naam Languedoc. Karel de Grote benoemde Chorson tot graaf van Toulouse. Chorson werd opgevolgd door Willem I, eerste graaf van Orange. Onder de graven bloeide Toulouse op tot het culturele centrum van de Languedoc. De latere graven waren zeer liberaal. Zo kende Toulouse in die periode een vorm van godsdienstvrijheid, waar met name katharen en joden van profiteerden. In 1152 stichtte Raimon V een gemeenteraad, (de Capitouls); de Capitouls werden democratisch gekozen, waarbij (uitzonderlijk voor die tijd) ook Joden stemrecht hadden.\n_START_SECTION_\nTwaalfde- tot en met achttiende eeuw\n_START_PARAGRAPH_\nIn de late twaalfde en de dertiende eeuw kwamen er steeds meer katharen in de Languedoc. Paus Innocentius III begon kruistochten tegen deze afvalligen. Onder leiding van Simon de Montfort werden B\xc3\xa9ziers, Carcassonne en ook Toulouse op wrede wijze overwonnen in de vlakte van Muret (1213). Het eerste Franse klooster van de Dominicanen die in het verband van de daar reeds bestaande Inquisitie tegen deze ketterij predikten bevond zich te Toulouse. Omstreeks 1230 werd de stad zetel van een universiteit._NEWLINE_In de vijftiende eeuw bloeide Toulouse op door de verkoop van wede en het mede daarvan bereide  pastel. Rijke kooplieden bouwden huizen met de beroemde roze bakstenen. De stad wordt nog steeds "la ville rose" genoemd. Met de komst van de kleurstof indigo ging het slecht met de pastel, en dus met Toulouse._NEWLINE_Een lange periode van godsdienstoorlogen tussen hugenoten en katholieken begon, leidend tot in het midden van de 15e eeuw vele executies van  dissidente studenten aan de universiteit ( deze had de reputatie van humanistische  en Lutherse invloeden, en zou rond 1550 maar liefst 10.000 studenten hebben, en daarmee op de Sorbonne na de belangrijkste van Frankrijk zijn); de godsdiensttroebelen duurden  tot in de 18e eeuw. In de 17e en 18e eeuw werd de stad beheerst door de streng katholieke broederschap "Associatio amicorum" (Aa), die bestond uit belangrijke mannen van de universiteit en de rooms-katholieke clerus. De Capitouls werden verjaagd, omdat ze ervan verdacht werden protestant te zijn._NEWLINE_In 1762 speelde zich in de stad de geruchtmakende affaire af rond de protestantse stoffenkoopman Jean Calas. Deze werd er, waarschijnlijk ten onrechte, van beschuldigd, zijn zoon, die zich tot de rooms-katholieke leer zou hebben willen bekeren, te hebben gewurgd.  Op 10 maart 1762 werd Calas na foltering ge\xc3\xabxecuteerd. Een andere zoon van Calas was naar het calvinistische Gen\xc3\xa8ve uitgeweken en bracht de zaak onder de aandacht van Voltaire. Deze bracht de affaire in de publiciteit (de eerste van dit soort affaires in de Franse geschiedenis!), wat later tot een postume rehabilitatie van Jean Calas leidde._NEWLINE_In de zeventiende eeuw besloot Lodewijk XIV het Canal du Midi te graven, dat de oceaan met de Middellandse Zee zou gaan verbinden. Pierre Paul Riquet, liet het kanaal graven, dat door Toulouse ging. In 1629 en 1652 werd Toulouse getroffen door pestepidemie\xc3\xabn.'