b'\n_START_ARTICLE_\nPatellatendinopathie\n_START_SECTION_\nPathofysiologie\n_START_PARAGRAPH_\nDoor veelvuldige belasting van het strekapparaat van de knie (de quadriceps) ontstaat in sommige gevallen irritatie en ontsteking van de knieschijfpees. De ziekte komt dus vaak voor bij sporters die vaak springen, zoals bij volleybal en basketbal het geval is. Ook kunnen de springonderdelen in de atletiek aanleiding geven tot een patellatendinopathie._NEWLINE_Meestal (65% van de gevallen, nummer 2 in het diagram) zit de aandoening in de aanhechting van de pees aan de onderpool van de knieschijf. Minder vaak (25%, nummer 1 in het diagram) komt de aandoening voor bij de bovenpool van de knieschijf, dus bij de aanhechting van de quadricepspees aan de knieschijf. De aandoening kan ook voorkomen bij de aanhechting van de knieschijfpees aan de tibia (10%, nummer 3 in het diagram). Dit kan verward worden met de ziekte van Osgood-Schlatter.\n_START_SECTION_\nSymptomen\n_START_PARAGRAPH_\nBij een springersknie is er sprake van kleine beschadigingen in het peesweefsel en dat komt door overbelasting. De pijn zit daarbij net onder de knieschijf. Bij voortdurende belasting wordt deze pijn vaak steeds erger. Men kan dan bijvoorbeeld na een training of wedstrijd ook pijn krijgen bij het traplopen, zitten, fietsen of als er geknield of te erg gestrekt wordt.\n_START_SECTION_\nBeloop\n_START_PARAGRAPH_\nIn de meeste gevallen heeft de aandoening een gunstig beloop. Zodra de specifieke belastende activiteiten worden verminderd nemen de klachten af.'