b'\n_START_ARTICLE_\nAllosterie\n_START_PARAGRAPH_\nAllosterie stamt van het Griekse \xe1\xbc\x84\xce\xbb\xce\xbb\xcf\x89\xcf\x82 allos (anders) en \xcf\x83\xcf\x84\xce\xb5\xcf\x81\xce\xb5\xcf\x8c\xcf\x82 stere\xc3\xb3s (plaats), hetgeen dus "op andere plaats" betekent, heeft betrekking op de prote\xc3\xafnefunctie en is afkomstig uit de biochemie._NEWLINE_Allosterische regulatie is de regulatie van een enzym of een ander prote\xc3\xafne door binding aan een effectormolecuul bij de allosterische zijde van het prote\xc3\xafne, hetgeen een andere zijde is dan de actieve zijde van het prote\xc3\xafne. Een effector is een molecuul dat zich aan een prote\xc3\xafne bindt en daarbij de activiteit van het prote\xc3\xafne be\xc3\xafnvloedt. Effectoren die de activiteit van het prote\xc3\xafne verhogen worden allosterische activatoren (allosterische agonisten) genoemd, terwijl degenen die deze verminderen allosterische onderdrukkers (allosterische antagonisten) heten._NEWLINE_Allosterie omvat de verandering van de ruimtelijke structuur, waardoor de werking van het actieve centrum be\xc3\xafnvloed wordt. Vele auteurs denken dat voor het allosterisch effect in ieder geval een co\xc3\xb6peratieve samenwerking tussen de afzonderlijke eenheden van een (oligomeer) prote\xc3\xafne noodzakelijk is._NEWLINE_Hemoglobine is een voorbeeld van een allosterisch prote\xc3\xafne, waarbij de bindingssterkte van de zuurstof door een aantal effectoren wordt be\xc3\xafnvloed.'