b'\n_START_ARTICLE_\nLacrosse\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nDe sport vindt zijn oorsprong bij de Noord-Amerikaanse indianen. Zij noemden het dehuntshigwa\'es (Onondaga taal: \'mannen slaan een rond voorwerp\'), da-nah-wah\'uwsdi (Oostelijke Cherokee: \'kleine oorlog\') of Tewaarathon (Mohawk: \'klein broertje van de oorlog\'). Met dit spel trainden zij de jonge mannen van de stam, bereidden hen voor op de oorlog, en vochten zij conflicten tussen stammen uit. Het veld was groot (500 meter tot enkele kilometers lang) en het spel duurde erg lang (twee of drie dagen)._NEWLINE_De sport kreeg zijn naam door Franse verkenners die de indianen het spel zagen spelen. Een wereldwijd bekende maar onjuiste verklaring voor de naam lacrosse is dat de vorm van de stick de Fransen deed denken aan de staf die gebruikt werd door een bisschop, in het Frans aangeduid met croisier\'. "Crosse" betekent ook \'kolf\', zoals in crossbow "kolfboog," de kruisboog heeft immers een houten kolf. Kolf en "golf" zijn eveneens verwant. Vergelijk het oeroude spel kolven of kolfbal. Een "crosse" of "kolf" is elke flinke houten "knuppel", als wapen of instrument om een balspel mee te beoefenen. De missionaris Jean-de-Br\xc3\xa9beuf legde weliswaar het verband tussen de "kolf" van de indianen en de bisschopsstaf in Relation des J\xc3\xa9suites, uitgegeven omstreeks 1640, maar het Franse woord "crosse" heeft sowieso de betekenis van kolf._NEWLINE_ In werkelijkheid is crosse een algemene Franse term voor elke stok, kolf, slaghout in een balsport. Een hockeystick is in het Frans ook een crosse. De naam is dus een verwijzing naar de kolf, en misschien een verwijzing uit een zin als "le jeu de la crosse" ("Het spel met de kolf")._NEWLINE_In 1856 richtte Dr. William George Beers, een Canadese tandarts, het lacrosseteam Montreal Lacrosse Club op, en in 1867 stelde hij de regels op voor een minder gewelddadige en dodelijke variant van lacrosse. Hij legde onder andere de lengte van een wedstrijd en de afmetingen van een lacrosseveld vast. De eerste gespeelde wedstrijd onder de regels van Beers was het Upper Canada College tegen de Toronto Cricket Club, in 1867. De wedstrijd eindigde 3-1 voor Toronto Cricket Club._NEWLINE_Tegen het begin van de twintigste eeuw begonnen steeds meer high schools, colleges en universiteiten het spel te spelen en lacrosse werd een medaillesport in 1904 en 1908 op de Olympische Spelen.\n_START_SECTION_\nMen\'s lacrosse\n_START_PARAGRAPH_\nEen team van men\'s field lacrosse bestaat uit 10 mannen. Het doel van het spel is een harde, rubberen bal in het doel van de tegenstander te werpen. Men speelt op een veld van gras of kunstgras dat ongeveer 54 meter (60 yard) breed, en 100 meter (110 yard) lang is. In Nederland speelt men, bij gebrek aan offici\xc3\xable lacrossevelden, op (kleinere) hockeyvelden en voetbalvelden._NEWLINE_Een lacrossedoel is 6 voet (1,8 meter) hoog en 6 voet breed, en loopt spits uit. Het net van een lacrossedoel is vergelijkbaar met een doelnet bij ijshockey._NEWLINE_Het lacrossedoel bevindt zich midden in een cirkel met een diameter van 18 voet (5,5 meter), welke de crease genoemd wordt. De crease bevindt zich op 20 yard afstand van de achterlijn, waardoor men achter het doel langs kan. Het gebied achter het doel wordt meestal aangeduid als "X" en is meestal bezet door een Aanvaller._NEWLINE_Er staan altijd drie Aanvallers (Attackmen), drie Middenvelders (Midfielders), drie Verdedigers (Defenders) en een Goalie in het veld. Hoewel de aantallen vast staan, is de positie van de spelers op het veld niet vastgelegd. Elke speler draagt een stick met een lengte vari\xc3\xabrend van 40 tot 42 inch (101,5 cm - 106,7 cm) voor Midfielders, en 52 tot 72 inch (132,1 cm - 182,9 cm) voor Defenders. De Goalie draagt een stick met een lengte tussen de 40 en 72 inch, en de kop van de stick mag maximaal 15 inch (38,1 cm) breed zijn, om zo meer ballen tegen te houden. De kop van de stick van zowel Midfielders, Defenders en Attackmen moet minimaal 6 inch (15,2 cm) breed zijn op het breedste punt, en 2,5 inch (6,4 cm) breed op het smalste punt._NEWLINE_De stick bestaat uit een head, pocket, shaft en butt-end. De head is gemaakt van een sterk soort plastic en over het algemeen wit van kleur. De pocket is het netje waar de bal in rust, deze is meestal van nylon of leer. De shaft is het handvat onder de pocket, en is meestal gemaakt van aluminium of titanium of een legering daarvan. Sommige spelers geven de voorkeur aan een houten shaft: deze is zwaarder en breekt sneller, maar is ook goedkoper. Metalen shafts moeten aan het uiteinde afgesloten worden met een butt-end, om snijwonden te voorkomen._NEWLINE_Alle spelers op het veld zijn verplicht handschoenen en een helm te dragen, een toque wordt bij iedereen aangeraden. Additionele uitrusting is ook toegestaan, en de hoeveelheid ervan hangt af van persoonlijke voorkeur. Midfielders en Attackmen dragen standaard schouder-, borst- en rugbescherming en elleboogbescherming. Een aantal van hen draagt ook ribbescherming. Defenders hebben meestal voldoende aan borst- en rugbescherming, en een aantal van hen draagt ook deze bescherming niet. Goalies zijn verplicht om naast de standaard verplichte handschoenen en helm, ook een toque, borstbescherming en een keelbeschermer te dragen._NEWLINE_In tegenstelling tot Women\'s lacrosse, mogen mannen de bal wegtrappen, en bedekken met de stick, op voorwaarde dat zij deze niet uit het spel halen (withholding the ball from play) door bijvoorbeeld in hun kleding of in hun pocket te verstoppen. Ook mag de bal niet met de handen gepakt worden. Het spel is snel en vloeiend, en op televisie is de bal soms moeilijk te volgen. In een gemiddelde wedstrijd worden 10 tot 15 punten gescoord.\n_START_SECTION_\nRegels - Men\'s lacrosse\n_START_PARAGRAPH_\nLacrosse is een full-contact sport, waarbij men bescherming draagt. Een lacrossewedstrijd in Nederland bestaat uit 4 quarters die elk 20 minuten duren. Tussen de quarters is er respectievelijk 2, 10 en 3 minuten pauze. Het slaan met de stick en bodychecking is een belangrijk onderdeel van de sport. Om blessures te voorkomen, zijn veel regels van kracht tijdens het spel._NEWLINE_Spelers mogen met hun eigen stick op de stick van de baldrager slaan, en op de handschoenen die aan de baldragende stick vastzitten. Als een baldrager zijn stick met alleen zijn rechterhand vasthoudt, mag niet op zijn linkerhand geslagen worden. Het bodychecken mag alleen tussen schouders en heupen, aan de voorkant van de tegenstander. Indien een speler in zijn rug, op zijn helm of onder de heupen gecheckt of geslagen wordt, wordt het spel stilgelegd en krijgt de overtreder een tijdstraf._NEWLINE_In het begin van een quarter of na een doelpunt wordt de face-off gedaan in het midden van het veld. Twee Midfielders, een van elk team, leggen hun sticks horizontaal op de grond, tegen elkaar aan, met de bal ertussen. De butt-end wijst naar de linkerkant van het veld, parallel met de middenlijn. De twee  face-off men vechten om de bal, meestal door deze zo snel mogelijk met hun pocket te bedekken en richting een van de twee overgebleven Midfielders te schuiven, die na het fluiten door de scheidsrechter vanaf de wingline naar het midden van het veld komen rennen. Attackmen en Defenders mogen deze tijd niet voorbij de restraining line komen, zij mogen daar pas overheen zodra een van de Midfielders van beide partijen de bal in bezit heeft._NEWLINE_Bij lacrosse kunnen twee typen straffen gegeven worden: technical fouls en personal fouls. Als een speler een overtreding begaat, wordt daarvoor gefloten en geeft de scheidsrechter aan wat de straf is. Technical fouls worden onder andere gegeven als een speler off-side gaat, een andere speler vasthoudt, of zijn vrije arm gebruikt om tegenstanders weg te duwen (warding). De straftijd hiervoor is 30 seconden._NEWLINE_Personal fouls zijn van meer serieuze aard en worden gegeven bij de meer ernstige overtredingen zoals het illegaal checken, het gevaarlijk slaan met de stick, maar ook schelden of vloeken op het veld (unsportsmanlike conduct). De straftijd varieert van 1 minuut tot 3 minuten. Als een speler 5 Personal fouls heeft begaan, wordt hij definitief van het veld gestuurd._NEWLINE_Als een speler straftijd krijgt, moet hij in de penalty box aan de rand van het veld zitten, totdat zijn straftijd afgelopen is en hij het veld weer in mag. Ook krijgt het andere team balbezit.\n_START_SECTION_\nWomen\'s lacrosse\n_START_PARAGRAPH_\nVrouwen-lacrosse is in tegenstelling tot men\'s lacrosse een non-contact sport. Er mag bij deze variant alleen onder bepaalde voorwaarden op de stick gecheckt worden. Tot aan 1930 golden dezelfde regels bij de mannen en vrouwen, sindsdien zijn alleen de regels bij de mannen aangepast tot de full-contact sport zoals die nu is.\n_START_SECTION_\nBox lacrosse\n_START_PARAGRAPH_\nBox lacrosse (box) is de indoorvorm van lacrosse en wordt gespeeld op een drooggelegd of bedekt ijshockeyveld, waarbij de grenzen van het veld worden bepaald door de boarding van plexiglas, dasherboards geheten. Bij een boxwedstrijd spelen twee teams tegen elkaar, waarbij elk team 6 spelers telt._NEWLINE_De regels van box lacrosse verschillen op een aantal punten van die van veldlacrosse. Het doel is kleiner: ongeveer 145 centimeter breed en 125 centimeter hoog, en de Goalie draagt meer bescherming. Ook mogen crosschecks uitgevoerd worden, terwijl dit een Personal Foul bij veldlacrosse is. Op het moment dat een partij balbezit krijgt, moeten zij binnen 30 seconden een schot op doel maken. De duur van een wedstrijd verschilt ook van veldlacrosse: in plaats van de 4x20 minuten van veldlacrosse, telt een boxwedstrijd 3 perioden van 20 minuten._NEWLINE_Box lacrosse wordt voornamelijk in Canada gespeeld. Belgi\xc3\xab kent geen box lacrossewedstrijden of -competities; Nederland is bezig met het opzetten van een team en doet vooral mee aan toernooien.'