b'\n_START_ARTICLE_\nAlma Mahler-Werfel\n_START_SECTION_\nLevensloop\n_START_PARAGRAPH_\nAlma Mahler groeide op in een bevoorrecht milieu als dochter van de landschapsschilder Emil Jakob Schindler en de zangeres Anna Sofie von Bergen. Ze was tevens de stiefdochter van de Sezession-schilder Carl Moll, met wie haar moeder al een verhouding had tijdens haar huwelijk met Schindler. De tweede dochter Margarethe Julie kwam voort uit een kortstondige relatie met een zekere Julius Victor Berger. Schindler heeft deze dochter wel erkend. Een van de vrienden van Schindler was de bekende schilder Gustav Klimt. Als jonge vrouw had Alma kortstondige relaties met Klimt, met de theaterdirecteur Max Burckhard en met de componist Alexander von Zemlinsky. Zelf had ze ook enig talent als componiste._NEWLINE_Van Alma Mahler wordt gezegd dat zij graag macht wilde uitoefenen op mannen door middel van haar schoonheid. Gingen zij niet in op haar avances, dan kon zij in grote woede ontsteken en wilde zij wraak nemen._NEWLINE_Het was haar compositieleraar, Zemlinsky, die haar voor het eerst in contact bracht met de negentien jaar oudere Gustav Mahler, met wie ze in 1902 huwde in de Karlskirche in Wenen. Ze kregen twee dochters, Maria Anna (1902-1907) en Anna (1904-1988), die beeldhouwer werd. Alma hield niet van de muziek die Mahler componeerde en voelde zich miskend, omdat hij haar aspiraties op muzikaal terrein niet serieus nam. Nog tijdens het huwelijk met Mahler begon zij een affaire met Bauhaus-architect Walter Gropius. Mahler heeft (waarschijnlijk op 26 augustus 1910) Sigmund Freud in Leiden bezocht om over de oorzaken van het slechte huwelijk te praten. Mahler stierf in 1911._NEWLINE_In de herfst van 1915 trouwde Alma met Gropius. Ook dit huwelijk was tumultueus. Gedurende twee jaar had Alma een affaire met schilder Oskar Kokoschka, die in zijn schilderij Die Windsbraut (1914) hun liefde tot uitdrukking bracht. Bang voor de passie die Kokoschka in haar losmaakte, verliet Alma hem voor de schrijver Franz Werfel. Waarschijnlijk van hem kreeg ze een kind, terwijl ze nog steeds getrouwd was met Gropius. Ze had Werfel leren kennen dankzij Franz Blei. Ze scheidde van Gropius en hertrouwde met Werfel in 1929. Het kind, Martin Carl Johannes, werd te vroeg geboren en stierf op de leeftijd van tien maanden, alleen in een ziekenhuis. Zijn moeder heeft nooit over hem gesproken en waar hij begraven is, is onbekend._NEWLINE_De dochter van Alma en Gropius, Manon (1916), stierf in 1935 aan polio en werd na haar dood tot heilige verklaard door haar omgeving. Alma zei nog jaren later, dat toen "haar enige echte kind was gestorven". Haar nog levende dochter Anna was slechts een halfbloed, vond Alma. Componist Alban Berg schreef zijn vioolconcert ter nagedachtenis aan Manon._NEWLINE_In 1938 vluchtten Alma en Werfel van Oostenrijk naar Frankrijk vanwege de Anschluss. Door de Duitse invasie en bezetting van Frankrijk in de Tweede Wereldoorlog en de deportatie van de joden naar de nazi-vernietigingskampen, moesten Alma en haar man ook Frankrijk ontvluchten. Met hulp van de Amerikaanse journalist Varian Fry in Marseille ontsnapten ze via de Pyrenee\xc3\xabn en Spanje naar Portugal, vanwaar ze naar New York voeren. Uiteindelijk gingen ze wonen in Los Angeles, waar Werfel succes behaalde toen zijn Song of Bernadette in 1943 werd verfilmd. Na Werfels dood in 1945 verhuisde Alma terug naar New York, waar ze zich in 1946 tot Amerikaans staatsburger liet naturaliseren. Ze bleef actief in de culturele wereld tot haar dood in 1964.\n_START_SECTION_\nComposities\n_START_PARAGRAPH_\nAlma Mahler-Werfel twijfelde er sterk aan of zij als vrouw haar muzikale roeping kon volgen. Gustav Mahler wilde haar aspiraties niet serieus nemen, verbood haar zelfs te componeren - iets waarvan hij later veel spijt had - en voor een vrouw lag een carri\xc3\xa8re als componiste niet voor de hand. De 19e-eeuwse voorbeelden van Fanny Hensel-Mendelssohn en Clara Schumann-Wieck, die weliswaar componeerden, maar weinig uitgevoerd werden, waren niet al te stimulerend. Alma schreef ongeveer 100 liederen, diverse instrumentale composities en een onvoltooid operafragment. Het meeste daarvan ging verloren tijdens de Tweede Wereldoorlog, voor zover ze het niet zelf al had vernietigd. Bewaard gebleven zijn in totaal 17 liederen, die geschreven zijn in een stijl die niet direct verwant is aan die van Mahler, maar eerder doet denken aan zowel Johannes Brahms als Franz Schreker en Alexander von Zemlinsky. Zij worden met enige regelmaat uitgevoerd en op cd gezet. Van zes liederen maakten David en Colin Matthews een orkestratie.'