b'\n_START_ARTICLE_\nHermine Deurloo\n_START_SECTION_\nBiografie\n_START_PARAGRAPH_\nDeurloo is geboren en getogen in Amsterdam. Haar vader, Karel Deurloo, was hoogleraar theologie. Ze leerde als kind blokfluit en cello spelen en kreeg interesse in jazz tijdens haar tienerjaren. De bandjes waarin ze in deze jaren speelde, richtten zich niettemin op reggae en ska._NEWLINE_Aan het Sweelinck-conservatorium studeerde ze altsaxofoon; later leerde ze zichzelf chromatische mondharmonica. Dit werd vanaf 1994 haar belangrijkste muziekinstrument. In 1997 bracht ze met Ricardo Insunza het jazzalbum Sozinhos uit. Het jaar erop verscheen haar eerste soloalbum, I say jazz, met John Engels op drums._NEWLINE_Vanaf 1998 speelde ze rond de zeven jaar voor het Willem Breuker Kollektief, zowel op saxofoon als mondharmonica. Met de groep bracht ze meerdere albums uit en deed ze wereldwijd optredens, vari\xc3\xabrend van Amerika en Europa tot in Azi\xc3\xab. In 2005 nam ze met de Grammywinnaar Tony Scherr het album Crazy clock op in zijn huis in New York._NEWLINE_Op het album Glas fish uit 2011 speelden Joshua Samson (drums), Jesse van Ruller (gitaar) en Tony Overwater (bas) mee. Verder speelde ze met bekende artiesten zoals Toots Thielemans, Candy Dulfer, Denise Jannah, Trijntje Oosterhuis, Al Jarreau en anderen._NEWLINE_Ze trad op met orkesten als het Sch\xc3\xb6nberg Ensemble, het Metropole Orkest en het Koninklijk Concertgebouworkest, en medio jaren 2000 voor films als Erik of het klein insectenboek, Pluk van de Petteflet en Johan. In 2018 won ze de Bernie Bray Harmonica Player of the Year Award; Toots Thielemans en Stevie Wonder wonnen deze prijs eerder.'