b"\n_START_ARTICLE_\nAangewezen slagman\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nVoor 1973 was de aangewezen slagman in het honkbal onbekend. Sindsdien is het in de American League toegestaan om een aangewezen slagman te gebruiken. De redenen voor de invoering waren tweeledig. Enerzijds kan het wenselijk zijn een werper vrij te stellen van de lichamelijke belasting van het slaan en honklopen tussen het werpen door. Anderzijds biedt het opstellen van een aangewezen slagman de mogelijkheid om goede (oude) slagmensen, met beperkte verdedigende mogelijkheden in de competitie te houden. De offensieve sterren kunnen zo langer blijven spelen, zonder dat hun team daar in de verdediging onder lijdt. Het is dan ook niet ongebruikelijk dat oudere spelers van de NL naar de AL gaan in de laatste jaren van hun carri\xc3\xa8re. Enkele namen van (voormalige) DHs die hiervan profiteren (of hebben geprofiteerd): David Ortiz (BOS), Cecil Fielder (NYY), Edgar Martinez (SEA), en recent Frank Thomas (OAK) en Mike Piazza (OAK)._NEWLINE_Een gevolg van de DH-regel is het feit dat de tactiek in de NL nogal afwijkt van die in de AL. De werper in de line-up levert gemiddeld meer stootslagen af, waardoor de 'running-game' ook weer belangrijker wordt. Hoewel de grenzen langzaam vervagen is het NL-style honkbal meer gebaseerd op snelheid en honklopen, terwijl er in de AL met meer 'power' geslagen wordt._NEWLINE_Tegenstanders van de DH-regel hebben als voornaamste argumenten dat DHs maar een halve sport spelen, en dat het NL-spel taktisch rijker en daarom interessanter is.\n_START_SECTION_\nSoftbal\n_START_PARAGRAPH_\nSoftbal kent geen aangewezen slagman/-vrouw, maar een 'aangewezen velder'. Waar de aangewezen slagman een vervanging voor de werper in de slagvolgorde inhoudt, is de aangewezen velder een vervanging van een slagman/-vrouw in het veld. Het belangrijkste verschil is dat een aangewezen velder voor een willekeurige speler in de slagvolgorde mag worden ingezet, en dus niet alleen voor de werper."