b"\n_START_ARTICLE_\nUrsulinenklooster (Maastricht)\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nIn 1850 vestigden de ursulinen van Tildonk zich in Maastricht, daartoe aangespoord door de priester en kloosterstichter Louis Hubert Rutten. De zusters vestigden zich aanvankelijk aan de Jodenstraat en vanaf 1863 aan de Grote Gracht. Daar verwierven zij een tweetal herenhuizen, het huis Bonhomme (nr. 74) en het huis Cumberland (nr. 76). Op beide locaties hielden ze zich bezig met onderwijs aan arme kinderen. In het eerste jaar meldden zich al vier Maastrichtse postulanten aan. Ook twee leden van de gefortuneerde familie Claereboets, rijk geworden met het fabriceren van behangselpapier, traden bij de Maastrichtse Ursulinen in. De orde ontving veel financi\xc3\xable steun van deze familie bij de bouw van hun klooster en scholen. Ook de kapel werd in 1890 gebouwd in opdracht van de familie Claereboets. Als architect werd Johannes Kayser aangetrokken, die eerder al de kerk van Sint-Pieter boven, eveneens door de familie Claereboets gefinancierd, had ontworpen. In dezelfde periode bouwde Kayser de grafkapel op de Algemene Begraafplaats Tongerseweg. In 1892 werd de Ursulinenkapel ingewijd._NEWLINE_Naast de kapel en het klooster bouwden de zusters Ursulinen in de directe omgeving een scholencomplex bestaande uit een lagere meisjesschool (Capucijnenstraat 120), een lyceum voor meisjes (Grote Gracht 76) en een kweekschool voor onderwijzeressen (Capucijnenstraat 118). Van 1867 tot 1960 was aan deze scholen een pensionaat verbonden. De zogenaamde Ursulinenscholen vormden later het Stella Maris en Jeanne d'Arc College, die omstreeks 1980 opgingen in het Porta Mosana College in Maastricht-West en het Stella Maris College in Meerssen. In 2005 verlieten de laatste zusters Maastricht. Op het kerkhof van Sint-Pieter boven is een sectie gereserveerd voor de zusters._NEWLINE_In het klooster is tegenwoordig woon- en zorgcentrum De Merici gevestigd met 35 zelfstandige zorgappartementen voor mensen met een verstandelijke beperking. De kapel is enige tijd in gebruik geweest als heiligenbeeldenmuseum (Museum N More). Tegenwoordig is er museum Sjoen Limburg gevestigd van Stichting Vrienden van De Merici. Er worden onder andere maquettes van vakwerkhuizen, kastelen, watermolens en andere gebouwen tentoongesteld, die de cultuurhistorie van Limburg illustreren. Verder zijn er oude foto's te zien van het klooster, de Ursulinenscholen, het pensionaat en de omgeving Grote Gracht. Uit het klooster komen enkele 19e-eeuwse beelden en een collectie schilderijen, prenten en geborduurde iconen. In de maand december vindt er een tentoonstelling plaats van kerststalletjes en kerstgroepen uit de hele wereld. In 2018 besloot het museum Afrika Anders (met een collectie afkomstig van het Missiehuis Cadier en Keer) het Ursulinenklooster in Eijsden te verruilen voor het Maastrichtse Ursulinenklooster, waar het de ruimte deelt met Sjoen Limburg._NEWLINE_De voormalige kweekschool van de ursulinen aan de Capucijnenstraat is tegenwoordig in gebruik als Montessorischool Binnenstad. In de naastgelegen lagere meisjesschool is sinds 2008 de studentenvereniging SV Circumflex gevestigd. Het voormalige lyceum aan de Grote Gracht is in gebruik bij de Universiteit Maastricht. Sinds 2016 is hier een dependance van de School of Business and Economics ondergebracht, alsmede het Maastricht Centre for Entrepreneurship.\n_START_SECTION_\nHuis Bonhomme\n_START_PARAGRAPH_\nHet woonhuis van de familie Bonhomme aan de Grote Gracht 74 is een voornaam herenhuis uit het begin van de 18e eeuw, dat de Ursulinen eind 19e eeuw verwierven en toen sterk lieten verbouwen, waarbij het hoofdgebouw hoger werd opgetrokken. Dit is duidelijk te zien aan de merkwaardige vensterindeling van de voorgevel. Van het L-vormige pand grenst alleen de lagere zijvleugel direct aan de straat. Beide vleugels liggen aan een voorhof, die door een gestucte muur gescheiden is van de Grote Gracht. In de muur bevindt zich een grote 19e-eeuwse inrijpoort van Naamse steen in neoclassicistische stijl en een kleinere poort.\n_START_SECTION_\nKloostergebouwen\n_START_PARAGRAPH_\nHet volumineuze klooster van de ursulinen ligt deels achter het huis Bonhomme, deels achter het verdwenen huis Hertog van Cumberland, het latere meisjeslyceum. Alle kloostervleugels tellen drie verdiepingen met hoog opgaande zadeldaken. De gevels van het huis Bonhomme en de kloostervleugels rondom de binnentuin zijn wit geschilderd. Op de noordoosthoek van het U-vormige complex achter het lyceum bevindt zich een achthoekige traptoren met een koperen torenspits. Aan de achterzijde bevindt zich een trapgevel waarin een beeld is geplaatst van een mannelijke heilige die een kind draagt. Op de sokkel is een engel afgebeeld.\n_START_SECTION_\nKloostertuin\n_START_PARAGRAPH_\nDe kloostertuin dateert uit het eind van de 19e eeuw, maar is herhaaldelijk heringericht; voor het laatst in 1950. Uit de eerste periode dateert het smeedijzeren hekwerk aan de noordzijde. De kloostertuin ligt op een hellend terrein waarin enkele terrassen zijn aangelegd. Een deel is ingericht als moestuin. Een opvallend element is het achthoekige tuinpaviljoen met een ajourlijst. In de tuin staan enkele bijzondere bomen, waaronder een moerbeiboom. Verder staan er enkele beelden (o.a. van Sint-Jozef met kindje Jezus, en een ursuline met een schoolkind) en een reli\xc3\xabf van Angela Merici, de_NEWLINE_stichteres van de Ursulinenorde.\n_START_SECTION_\nExterieur\n_START_PARAGRAPH_\nKayser ontwierp een driebeukige kapel met vijfzijdig gesloten priesterkoor in neogotische stijl. Op het dak staat een houten dakruiter met naaldspits, die met koper is bekleed. De zijgevels worden ondersteund door steunberen en luchtbogen, waartussen zich lancetvensters bevinden. De lage zijbeuk aan de kant van de Capucijnenstraat heeft merkwaardige vensters, die zijn samengesteld uit rondboog- en spitsboogvensters. Deze vormen een geleidelijke overgang naar het naastgelegen schoolgebouw in neoromaanse stijl. De muren zijn versierd met geglazuurde bakstenen en siermetselwerk. De korte zijden van het schip tonen de voor het oeuvre van Kayser typerende trapgevels.\n_START_SECTION_\nInterieur\n_START_PARAGRAPH_\nDe kapel heeft gemetselde kruisribgewelven. Het interieur is nog grotendeels in oorspronkelijke staat; alleen zijn de oorspronkelijk gepolychromeerde muren witgeverfd. De zijbeuken zijn door middel van paneeldeuren van het schip gescheiden, zodat de kerkruimte eenvoudig kan worden vergroot. De apsis heeft een kooromgang en wordt ondersteund door acht zwart marmeren zuilen met vergulde kapitelen in de Korinthische orde. De terrazzo vloer is ingelegd met een moza\xc3\xafekpatronen in zwart, rood en wit. Bijzonder in het interieur zijn ook de glas-in-loodramen met episodes uit het leven van Heilige Ursula van Keulen, het marmeren hoofdaltaar en de communiebank van Leo Brom, en het orgel uit circa 1870 van de firma Pereboom & Leijser.\n_START_SECTION_\nUrsulinenscholen\n_START_PARAGRAPH_\nDe Ursulinen gaven aanvankelijk les in de bestaande panden aan de Grote Gracht. In 1888 besloot moeder-overste Ulens tot de bouw van een lagere meisjesschool aan de Capucijnenstraat, waar rond diezelfde tijd de neogotische kloosterkapel verrees. De meisjesschool is een vrij somber ogend gebouw in neoromaanse stijl, die echter in \xc3\xa9\xc3\xa9n oogopslag duidelijk maakt dat dit een katholieke school is. De lange gevel telt negen vensterassen over twee verdiepingen. De vensters worden omlijst door rood geaccentueerde rondbooglijsten met boogvullingen van rode en gele baksteen. In 1916 startten de zusters met middelbaar onderwijs voor meisjes in het huis Cumberland, dat in 1928 moest wijken voor een nieuw schoolgebouw. Architect Sandh\xc3\xb6vell ontwierp een fors gebouw met een gevel in een expressieve baksteenarchitectuur, die doet denken aan de Amsterdamse School. Met name het vooruitspringende middendeel is rijk gedecoreerd. Hierachter bevindt zich het trappenhuis, dat versierd is met tegels en glas-in-loodvensters. In 1938 werd het lyceum uitgebreid met een smaller deel ter linkerzijde, ontworpen door Alphons Boosten. Dit deel lijkt sterk op de in 1933 door dezelfde architect voltooide kweekschool aan de Capucijnenstraat. Beide gebouwen zijn bekleed met kalksteenplaten op een plint van basalt en zijn gedecoreerd met beeldhouwwerk van Charles Vos, dat de zorgzaamheid van de ursulinen voor kinderen uitbeeldt."