b"\n_START_ARTICLE_\nPerron (platform)\n_START_PARAGRAPH_\nEen perron is een platform bij een halte, een metrostation of een spoorwegstation dat het reizigers makkelijker maakt om in een bus, tram, metro of trein te stappen.\n_START_SECTION_\nHoogte\n_START_PARAGRAPH_\nDe hoogte van het perron wordt gemeten tot de kop van de spoorstaaf. In veel Europese landen geldt volgens EU-richtlijnen een perronhoogte van 550 of 760\xc2\xa0mm. In Nederland werd eerder een standaardhoogte van 840\xc2\xa0mm aangehouden, maar vanwege de Europese standaard wordt dit gewijzigd in 760\xc2\xa0mm._NEWLINE_De vloer van de meeste treinen is hoger dan 760\xc2\xa0mm, zodat reizigers meestal een hoogteverschil moeten overbruggen. Bij lighttrains als de LINT en Talent is de vloer op gelijke hoogte met de Europese norm van 760\xc2\xa0mm. De Spurts van Arriva zijn als eerste speciaal aangepast aan de Nederlandse perronhoogte. De perrons in Noord-Nederland bleken niet allemaal even hoog te zijn, waardoor bij de komst van de Spurt toch problemen optraden._NEWLINE_In Belgi\xc3\xab komen zowel hoge als lage perrons voor. Zelfs in grotere stations komen nog lagere perrons voor (bijvoorbeeld Antwerpen-Berchem, Gent-Sint-Pieters, en op het traject Luik - Luxemburg). In Tsjechi\xc3\xab en in de zeer kleine stations van Duitsland komt het voor dat een perron geheel ontbreekt; de reizigers wandelen over het spoor naar de trein. De hierdoor ontstane hoge opstap kan zowel voor mindervalide reizigers als voor reizigers met veel bagage een (groot) probleem vormen.\n_START_SECTION_\nLengte\n_START_PARAGRAPH_\nDe lengte van een treinperron bepaalt de maximale lengte van de reizigerstrein die er kan stoppen. Een trein die op elk station aan een lijn stopt mag dus niet langer zijn dan het kortste perron dat op die lijn voorkomt._NEWLINE_Een perronlengte van 320 meter is geschikt voor de meeste Nederlandse intercitytreinen (tot 12 bakken). De meeste stoptreinstations kennen kortere perrons. Langere perrons komen ook voor - het langste perron in Nederland bevindt zich in Sittard en is 700 meter lang._NEWLINE_Als een stoptrein uitvalt, kan soms worden besloten dat de eerstvolgende intercity of sneltrein op ieder station stopt. Daarbij kan de geringe perronlengte van kleinere stations problematisch zijn._NEWLINE_Lange perrons zijn doorgaans onderverdeeld in een a- en b-zijde (soms ook een c-zijde), zodat er twee treinen tegelijk kunnen stoppen. Het spoor wordt dan meestal in twee\xc3\xabn gedeeld met een (kruis)wissel, waardoor de treinen los van elkaar via het naastliggende spoor kunnen arriveren en vertrekken._NEWLINE_Vertrekken er treinen waarin plaatsen gereserveerd zijn, dan is een perron vaak verdeeld in vakken, aangeduid met een hoofdletter. Elk vak is ongeveer even lang als een spoorrijtuig. Vooraf wordt dan (met een bord op het perron of met de omroepinstallatie) bekendgemaakt bij welk vak het rijtuig met een bepaald nummer stopt, zodat de vertrekkende reizigers meteen op de juiste plek van het perron kunnen gaan wachten.\n_START_SECTION_\nPerron, spoor en platform\n_START_PARAGRAPH_\nEr kan onderscheid gemaakt worden tussen eilandperrons en zijperrons.\n_START_SECTION_\nZijperron\n_START_PARAGRAPH_\nEen zijperron heeft maar aan een zijde een spoor. Bij grotere stations is vaak het eerste perron (direct achter het stationsgebouw) een zijperron, en pas aan de overzijde van de eerste sporen ligt dan een eilandperron._NEWLINE_Kleinere stations langs de vrije baan zijn vaak voorzien van zijperrons. Dat heeft het voordeel dat de sporen niet uit elkaar gelegd hoeven te worden voor een perron, wat vooral opgaat bij stations die aan bestaande spoorlijnen worden gebouwd. Nadeel is dat er voor ieder perron een aparte ingang nodig is.\n_START_SECTION_\nNummering\n_START_PARAGRAPH_\nIn het verleden gaven de spoorwegen aan vanaf welk perronnummer de treinen vertrokken. In bepaalde landen is dit in 2016 nog steeds het geval, de reiziger moet dan bij een eilandperron uitzoeken aan welke zijde van het perron de trein vertrekt. De spoorwegen geven thans het spoornummer aan, waarmee duidelijk is welke zijde van het perron bedoeld wordt._NEWLINE_In de volksmond wordt 'perron' gezegd als 'spoor' wordt bedoeld; in dat geval duidt het woord 'perron' op de helft van een eilandperron._NEWLINE_In bijvoorbeeld Taiwan wordt nog steeds het perronnummer gebruikt: de ene kant van het perron is daar de a-zijde, de andere kant de b-zijde._NEWLINE_Het Engelse woord 'platform' wordt gebruikt daar waar Nederlandstaligen 'spoor' zeggen. Ook hierbij wordt dus - in veel gevallen - gedacht aan de helft van een perron.\n_START_SECTION_\nReisinformatie\n_START_PARAGRAPH_\nDe borden die aangeven welke trein er als volgende van een perron vertrekt, heten CTA's. In Nederland zijn bij de NS de mechanische aanwijzers vervangen door TFT-schermen, met daarop de eerst vertrekkende treinen. Op de perrons van onbemande stations en bij de ov-poortjes bevinden zich een of meerdere praatpalen. Meestal zijn daar ook schermen te vinden met een overzicht van vertrekkende treinen met daarbij eventuele vertraging en spoor van vertrek.\n_START_SECTION_\nMetro\n_START_PARAGRAPH_\nHet perron van een metro of sneltram is 900\xc2\xa0mm hoog (gemeten vanaf de kop van de spoorstaaf). Het meeste metromaterieel heeft een vloerhoogte die even hoog is. Hierdoor heeft een metro vrijwel altijd een gelijkvloerse instap._NEWLINE_Metroperrons van de Rotterdamse metro zijn doorgaans 120 meter lang zodat met maximaal vier gekoppelde metrostellen (Type T en B) kan worden gehalteerd. Dit is alleen mogelijk op de lijnen C en D. Perrons aan de sneltramlijnen van de Rotterdamse metro zijn doorgaans 90 meter lang, zodat hier met maximaal drie gekoppelde metrostellen kan worden gehalteerd. Het nieuwe materieel (Metrotype R), beschikt over een tussenbak en is daardoor ruim 12 meter langer dan het standaardmaterieel. Hierdoor zijn twee gekoppelde metrostellen met een lengte van 85 meter vergelijkbaar met drie gekoppelde metrostellen Type T en B. Met drie gekoppelde metrostellen halteren is niet mogelijk.\n_START_SECTION_\nBus en tram\n_START_PARAGRAPH_\nMet de komst van de lagevloertram en -bus, werd het mogelijk een gelijkvloerse instap te cre\xc3\xabren door de perrons iets te verhogen. De vloerhoogte van lagevloermaterieel is maximaal 34 centimeter. De hoogte van de geleidende trottoirrand is in Nederland vastgesteld op 18 centimeter. De meeste haltes bij tram- en HOV-lijnen zijn of worden daarom verhoogd naar ongeveer 30 centimeter. De bushaltes worden bijvoorbeeld opgehoogd in de provincie Utrecht. Ook zijn veel bushaltes voorzien van wielgeleidende trottoirbanden wat halteren voor een buschauffeur gemakkelijker maakt."