b'\n_START_ARTICLE_\nClassicisme (literatuur)\n_START_SECTION_\nKenmerken\n_START_PARAGRAPH_\nHet belangrijkste kenmerk van het literaire classicisme is het teruggrijpen op auteurs uit de klassieke oudheid en het herinvoeren van een strikt regelsysteem in de literatuur (en dan met name in het theater) gebaseerd op geschriften uit die tijd. Men hoopte op deze manier de klassieke literatuur niet alleen te evenaren maar deze uiteindelijk zelfs te overtreffen, iets wat beter bekendstaat als Translatio, imitatio en aemulatio.\n_START_SECTION_\nOorsprong\n_START_PARAGRAPH_\nHet classicistische theater is ontstaan als reactie op de barok. De barok is een uit Itali\xc3\xab afkomstige en voor die tijd heel vrije stijl, waarin er gezocht wordt naar originaliteit in alles en het choqueren van de kijker/lezer, het liefst door grootse ingrepen in de verhaallijn of op de sc\xc3\xa8ne. In Frankrijk waren het voornamelijk een aantal aristocratische dames, de pr\xc3\xa9cieuses, die zich in hun salons bezighielden met po\xc3\xabzie in deze stijl. Een van hun "originaliteiten" bestond uit het maken van parafrases van desnoods enkele zinnen om het gebruik van een enkel banaal woord te vermijden. De classicisten vonden dat dat enkel inhoudsloze mooipraterij was. Moli\xc3\xa8re zou hen later belachelijk maken in het toneelstuk Les pr\xc3\xa9cieuses ridicules. Naast dit mani\xc3\xabrisme was het libertinisme ook een van de stromingen binnen de barok die een groot aantal classicisten verwierp._NEWLINE_In plaats van verplichting tot originaliteit die de barok voorschreef, stelde het classicisme een eenvoudig en duidelijk regelsysteem waar alle literaire werken, en dan met name theaterstukken, aan moesten voldoen. Het was niet langer de bedoeling de kijker te "verblinden" met allerlei ingrepen, de classicisten wilden een diepgaandere boodschap overbrengen in een eenvoudige vorm. De vorm mocht hierbij niet verstorend werken, dus bedachten de classicisten een strak en eenvoudig regelsysteem dat voor iedereen duidelijk was en waar alle werken aan dienden te voldoen. Hier wordt vaak de invloed van Descartes in gezien. Classicistische schrijvers streven ernaar zo\'n realistisch mogelijk beeld van de werkelijkheid te schilderen in hun werken.\n_START_SECTION_\nStijl en thematiek\n_START_PARAGRAPH_\nDe basisprincipes van het classicisme worden door Nicolas Boileau uiteen gezet in zijn werk L\'art po\xc3\xa9tique. Bijna alle voorschriften voor classicistische literatuur komen voort uit het principe van vraisemblance (gelijkenis aan de werkelijkheid), wat het streven naar een realistische beschrijving verwoordt._NEWLINE_Hoewel de classicistische auteurs een zo doorzichtig en eenvoudig mogelijke schrijfstijl probeerden te hanteren, betekent dat niet dat de thematiek ook zo simpel mogelijk diende te zijn. Integendeel: veelal is er sprake van een complexe thematiek, die door eenvoudig taalgebruik snel begrijpelijk voor de lezer/toeschouwer gemaakt werd. Zo laten classicistische personages zich vaak leven door hun passies en zitten zij gevangen in een bepaald soort dwangmatig gedrag, dat door de schrijver op eenvoudige wijze beschreven wordt. Een aantal goede voorbeelden vindt men terug in de satirische werken van Moli\xc3\xa8re, zoals: Tartuffe, L\'\xc3\x89cole des femmes, Le Misanthrope (de mensenhater), Le malade imaginaire (de ingebeelde zieke) en L\'avare (de vrek).'