b"\n_START_ARTICLE_\nChristian Matras\n_START_SECTION_\nLeven en werk\n_START_PARAGRAPH_\nMatras maakte zijn debuut in de wereld van de film in de jaren twintig, als reporter bij \xc3\x89clair-Journal, een filmproductie- en filmdistributiemaatschappij. Hij deed eveneens ervaring op met camerawerk bij het maken van filmjournaals en bij zijn broer die een speciale effectenbedrijf leidde. Vanaf 1926 werkte hij mee aan documentaires en enkele jaren later ook aan korte films. Vanaf 1932 draaide hij zijn eerste lange speelfilms waarbij hij aanvankelijk werkte onder de hoede van meer ervaren collega's. La Grande Illusion (1937) van Jean Renoir vormde zijn eerste belangrijke opdracht._NEWLINE_Matras werd dikwijls gevraagd door heel wat vertegenwoordigers van de toenmalige cin\xc3\xa9ma de papa, gedegen en heel productieve cineasten, vooral gekend voor het vakkundig, onpersoonlijk en soms te slaafs in beeld brengen van hun drama's, melodrama's en academische literaturverfilmingen. Het was geen toeval dat Matras in de loop van zijn carri\xc3\xa8re de cameravoering voor heel veel historische en/of literaire films verzorgde. Vooral Christian-Jaque en Jean Delannoy vertrouwden hem het camerawerk toe van heel wat van hun films. Maar ook Henri Decoin, Marc All\xc3\xa9gret, Pierre Chenal, Andr\xc3\xa9 Cayatte en Henri Verneuil deden verscheidene keren een beroep op zijn cinematografisch talent._NEWLINE_Hij werkte samen met Max Oph\xc3\xbcls voor diens vier laatste films: de tragikomedies La Ronde (1950) en Le Plaisir (1952), en de drama's Madame de... (1953) en Lola Mont\xc3\xa8s (1955). Hij werd op latere leeftijd ook gevraagd door internationaal gereputeerde regisseurs als Henri-Georges Clouzot, Vittorio De Sica, Ren\xc3\xa9 Clair en Luis Bu\xc3\xb1uel._NEWLINE_Matras overleed in 1977 op 73-jarige leeftijd aan een hartaanval."