b'\n_START_ARTICLE_\nSchadevergoeding\n_START_PARAGRAPH_\nSchadevergoeding is de prestatie die men moet verrichten om andermans schade te vergoeden. De verplichting tot schadevergoeding komt voort uit aansprakelijkheid._NEWLINE_In Nederland bevat het algemene gedeelte van het verbintenissenrecht onder meer "Afdeling 10. Wettelijke verplichtingen tot schadevergoeding" (art. 95 - 110 Boek 6 BW).\n_START_SECTION_\nReden voor het toekennen van schadevergoeding\n_START_PARAGRAPH_\nIn beginsel draagt iedereen zijn of haar eigen schade. In Nederland zijn de meeste mensen overigens verzekerd, maar dit doet niet af aan deze regel. Soms wordt het echter onredelijk geacht om iemand zijn of haar eigen schade te laten dragen, bijvoorbeeld als deze door een ander is veroorzaakt of voor rekening komt van een ander. Als Jan met zijn auto Piet aanrijdt, zal hij de schade die Piet daardoor lijdt moeten vergoeden. Aangezien Jan dit waarschijnlijk niet uit zichzelf zal doen, zal Piet of zijn advocaat hem daartoe moeten aanspreken. Daarom spreekt men ook van \'aansprakelijkheid\'.\n_START_SECTION_\nVorm van schadevergoeding\n_START_PARAGRAPH_\nIn beginsel vindt schadevergoeding plaats in geld. Sinds het arrest Pos/Van den Bosch kan schadevergoeding echter ook in een andere vorm gevorderd worden, als dat opportuun is. Dat is inmiddels gecodificeerd in artikel 103 van Boek 6 van het Burgerlijk Wetboek.\n_START_SECTION_\nMatiging en vermindering\n_START_PARAGRAPH_\nVoor de meeste soorten aansprakelijkheid komt in beginsel de hele schade voor vergoeding in aanmerking. Op grond van artikel 6:109 BW kan de schade gematigd worden, als dat vanwege de aard van de aansprakelijkheid, de tussen partijen bestaande rechtsverhouding en de draagkracht van partijen nodig is._NEWLINE_Op grond van artikel 6:101 BW kan de vergoedingsplicht ook worden verminderd of zelfs helemaal vervallen als de benadeelde ook zelf schuld heeft aan de gebeurtenis waarvoor aansprakelijkheid bestaat. In principe dragen partijen dan bij naar evenredigheid met de mate waarin de omstandigheden waarvoor zij ieder aansprakelijk zijn, hebben bijgedragen tot de schade. Daar kan van worden afgeweken als de ernst van de fouten dat eist.\n_START_SECTION_\nBoetebeding\n_START_PARAGRAPH_\nVeel bedrijven lijden schade als hun (oud-)werknemers concurrentiegevoelige geheimen uitlekken, of zelf in concurrentie treden met hun (voormalige) werkgever. In hun arbeidscontract wordt dergelijke schade gefixeerd door een boetebeding. Dit houdt in dat de partij een bedrag, bijvoorbeeld \xe2\x82\xac 5000, moet betalen per overtreding. De opsteller van het boetebeding bespaart zichzelf hier lastig rekenwerk mee, wie schade veroorzaakt weet waar hij aan toe is, en heeft weinig verweer, want het staat zwart op wit en hij heeft zijn naam eronder gezet. Als de schade groter is zou een boete aantrekkelijk kunnen worden. Om dit te voorkomen kan boven op de boete nog extra schadevergoeding worden ge\xc3\xabist.\n_START_SECTION_\nGrenzen\n_START_PARAGRAPH_\nOok speelt vaak de vraag in hoeverre men schadevergoeding mag toekennen. Heeft een vrouw die een hartaanval krijgt doordat ze getuige is van een verkeersongeval recht op schadevergoeding? "Ja", zei de Hoge Raad. En iemand die een neurotische behoefte aan schadevergoeding ontwikkelt? "Ja, zolang hij zich voor deze aandoening (renteneurose) onder behandeling stelt", zei de Hoge Raad (renteneurose-arrest). In de werkgeversaansprakelijkheid voor veiligheid op het werk gaat de Hoge Raad heel ver. Ook kinderen in het verkeer worden vergaand beschermd. In veel landen is dit zo geregeld, omdat men daarmee het aantal ongelukken hoopt terug te dringen: automobilisten passen wel dubbel op! De grens is hier "aan opzet grenzende roekeloosheid" wat bijna niet te bewijzen is. Immateri\xc3\xable schade wordt echter alleen vergoed in een aantal in de wet genoemde gevallen (zoals opzettelijke laster of smaad, of het besmeuren van de nagedachtenis van een overledene, art 6:106 BW)_NEWLINE_Voor affectieschade of genegenheidsschade bestaat in Nederland geen vergoedingsplicht. Men kan denken aan psychische schade die een gevolg is van het overlijden van een naaste of letsel van een naaste. Er is discussie of de wetgeving aansluit bij de behoeften in de samenleving. Daarnaar stelt de VU in opdracht van het Ministerie van Justitie een onderzoek in, waarvan het eerste voorlopig rapport in 2007 is gepubliceerd.\n_START_SECTION_\nLeedtoevoeging\n_START_PARAGRAPH_\nIn sommige landen bestaat schadevergoeding niet alleen uit vergoeding van de daadwerkelijke schade, maar ook uit een deel dat toegevoegd wordt als boete. In het Engels wordt dit omschreven als punitive damages wat zoveel betekent als een "bestraffende schadevergoeding". De bedoeling van een dergelijke schadevergoeding is niet alleen het herstellen van de schade maar ook het geven van een signaal dat de acties die tot de schadevergoeding hebben geleid niet getolereerd worden. In een land waar veelvuldig hoge schadevergoedingen worden toegekend, bestaat het risico dat er een \'claimcultuur\' ontstaat, zoals in de Verenigde Staten. Het adagium "ieder draagt zijn eigen schade" wordt dan "schade wordt vergoed, tenzij...."._NEWLINE_In de meeste Europese landen komt dit niet voor en heeft schadevergoeding een zuiver repersecutoir karakter. Een eventuele boete wordt dan in het strafrecht geregeld en komt niet ten goede aan de benadeelde. Een extra "civiele" boete is dan niet mogelijk vanwege het ne bis in idembeginsel.'