b'\n_START_ARTICLE_\nKarel I Lodewijk van de Palts\n_START_SECTION_\nLevensloop\n_START_PARAGRAPH_\nKarel I Lodewijk was de oudste zoon van keurvorst Frederik V van de Palts en Elizabeth Stuart, dochter van koning Jacobus I van Engeland. Nadat de landerijen van zijn vader in 1620 geconfisqueerd werden door keizer Ferdinand II, ging hij met zijn familie in ballingschap naar de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. In 1629 werd hij na de dood van zijn oudere broer Frederik Hendrik de erfopvolger van zijn vader. Na het overlijden van zijn vader in 1632 werden Karel I Lodewijk en zijn broers en zussen onder de voogdij geplaatst van zijn oom Lodewijk Filips van Palts-Simmern._NEWLINE_Samen met zijn broer Ruprecht bracht hij veel tijd door aan het hof van koning Karel I van Engeland, zijn oom langs moederkant. Karel Lodewijk hoopte namelijk Engelse steun te verkrijgen voor het heroveren van de Palts. Hij werd echter door zijn oom gewantrouwd, omdat die vreesde dat Karel Lodewijk de oppositiekrachten zou ondersteunen. Dit was niet onterecht, want in de crisis die tot de Engelse Burgeroorlog zou leiden had hij tot op zekere hoogte sympathie voor de parlementaire oppositieleiders. Ook had Karel Lodewijk het gevoel dat het parlement hem gunstiger gezind was in de strijd om de Palts te heroveren. In het begin van de Engelse Burgeroorlog streed Karel Lodewijk wel aan de zijde van zijn oom, maar wegens zijn parlementaire sympathie\xc3\xabn werd hij gewantrouwd, waardoor hij terugkeerde naar zijn moeder in Den Haag en zich van de koninklijke partij distantieerde. In 1644 keerde hij op uitnodiging van het parlement terug naar Londen. Hij ging resideren in het Palace of Whitehall en steunde het akkoord dat de parlementaire leiders gesloten had met de Schotse Covenanters. Vermoed werd dat Karel Lodewijk het parlement steunde om zelf op de Engelse troon te geraken. Uiteindelijk werd de Engelse Burgeroorlog door het parlement gewonnen en werd zijn oom Karel in januari 1649 ge\xc3\xabxecuteerd. Dit was naar verluidt een grote schok voor Karel Lodewijk. _NEWLINE_In 1648 kreeg hij door de Vrede van Westfalen opnieuw het bezit over de Palts. Hij moest echter tegen zijn zin aanvaarden dat de Opper-Palts in handen van keurvorst Maximiliaan I van Beieren bleef. In de herfst van 1649 arriveerde hij in de Palts, waar tijdens de Dertigjarige Oorlog veel verwoestingen waren aangericht. Hij hield zich intensief bezig met de heropbouw van zijn keurvorstendom en voerde een absolutistische machtspolitiek. Omdat de bevolking van de Palts door de Dertigjarige Oorlog sterk gereduceerd was, probeerde hij immigranten aan te trekken met belastingvrijheden en premies en lokte hij religieuze minderheden door een strenge tolerantiepolitiek te voeren. Door effici\xc3\xabnt te besturen wist hij de overheidsuitgaven zo laag mogelijk te houden om op die manier de torenhoge schulden te saneren en hij voerde eveneens een absolutistische machtspolitiek._NEWLINE_Op buitenlands vlak voerde hij een politiek die erop gericht was om goede betrekkingen met Frankrijk te onderhouden. Toen Karel Lodewijk echter weigerde om een bondgenootschap aan te gaan in de Hollandse Oorlog tegen de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden, werd de Palts in juli 1674 door een Frans leger verwoest. Na de Vrede van Nijmegen werd Karel Lodewijk in 1678 gedwongen om 150.000 gulden oorlogsbelasting te betalen aan Frankrijk en liet de Franse koning Lodewijk XIV de gebieden van de Palts ten westen van de Rijn bezetten. _NEWLINE_In augustus 1680 stierf Karel Lodewijk op 62-jarige leeftijd. Hij werd bijgezet in de Heilige Geestkerk van Heidelberg.'