b"\n_START_ARTICLE_\nWijnbouw in Nederland\n_START_PARAGRAPH_\nDe wijnbouw in Nederland is beperkt, maar groeit. De gemiddelde kwaliteit van de geproduceerde wijnen is in de loop der jaren langzamerhand verbeterd.\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nEr wordt aangenomen dat er al sinds de Romeinse tijd druiven verbouwd worden in Nederland aangezien het drinken van wijn in die tijd zeer normaal was. De oudste offici\xc3\xable vermelding van wijnbouw in Nederland stamt echter pas uit 968. In de inventarislijst van koningin Gerberga van Saksen worden enige wijngaarden rond Maastricht beschreven. Dat er in die tijd rond Maastricht wijngaarden waren is niet zo verwonderlijk. Ondanks de relatief noordelijke ligging ten opzichte van andere wijngebieden was de streek erg gunstig door de hellingen en vruchtbare l\xc3\xb6ssbodem. Later in de Middeleeuwen verspreidde de wijnbouw zich ook over andere delen van Nederland. Dit was het gevolg van het relatief warme klimaat in die tijd waarvan de druiventeelt profiteerde. In de veertiende- en vijftiende eeuw waren de heuvels rond het Maasdal en Geuldal grotendeels begroeid met wijnranken en was de Nederlandse wijnbouw op zijn hoogtepunt. Dit werd snel anders nadat de wijnbouw concurrentie kreeg van bier. Doordat men hop begon toe te voegen aan bier werd dit langer houdbaar en beter van smaak en begon de bierconsumptie het te winnen van de wijnconsumptie._NEWLINE_Na 1540 veranderde ook het klimaat in Nederland, het werd kouder en vanaf 1590 kwamen we in een zogenaamde Kleine IJstijd. Hierdoor en mede ook door vernielingen tijdens de Tachtigjarige Oorlog, werd de wijnbouw in Nederland gedecimeerd. De definitieve slag voor de wijnbouw kwam toen de druifluis en Napoleon het verbouwen van wijn in Nederland onmogelijk maakten. De laatste wijngaard rond Maastricht legde rond 1946 het loodje, maar al vele jaren daarvoor was de druiventeelt in Nederland gemarginaliseerd._NEWLINE_Rond het begin van de jaren 70 van de twintigste eeuw veranderde er veel ten goede voor de wijnbouw in Nederland. Enkele ondernemers startten toentertijd voornamelijk in Limburg en Noord-Brabant met het aanplanten van nieuwe wijngaarden. Sinds die tijd is er een gestage, maar steeds snellere groei van de wijnbouw in Nederland waar te nemen. Er zijn ongeveer 170 commerci\xc3\xable wijngaarden in Nederland.\n_START_SECTION_\nWijngaarden in Nederland\n_START_PARAGRAPH_\nEr waren in 2007 ruim 150 wijngaarden in Nederland die samen een oppervlakte hadden van zo'n 260 hectare. Zijn vooral te vinden in Limburg en Gelderland. Verder liggen ze ook in Noord-Brabant, Zeeland, Noord-Holland, Overijssel en Drenthe. Zelfs in het noorden, in Groningen en Friesland bevinden zich negen wijngaarden.  De totale productie bedraagt 900.000 liter wijn. Het meeste wordt geproduceerd in Zuid-Limburg, met meer dan 90 hectare het grootste wijnbouwgebied van Nederland. Daarnaast zorgt de Achterhoek met 38 hectare ook voor een groot aandeel in de productie. De Betuwe, de Veluwe en de omgeving van Groesbeek zijn elk goed voor 12 tot 15 hectare wijnbouw._NEWLINE_Doordat het klimaat in Nederland voor traditionele druivenrassen zoals Merlot en Cabernet Sauvignon niet gunstig is kunnen deze soorten niet op grote schaal worden aangeplant. Om die reden is het noodzakelijk om druivenrassen aan te planten die een betere productie geven in een kouder klimaat.\n_START_SECTION_\nDruivenrassen\n_START_PARAGRAPH_\nIn Nederland worden zowel klassieke, oudere rassen, zoals Pinot Blanc, Pinot Gris, Chardonnay, Auxerrois Blanc, M\xc3\xbcller-Thurgau, als nieuwere schimmeltolerante rassen, zoals Regent, Rondo, Cabernet Cantor, Cabernet Cortis, Cabertin, Pinotin, Monarch, Solaris, De Baron, Souvigner Gris, Acolon, Riesel, Cabernet Blanc en Johanniter aangeplant. _NEWLINE_Gezien het feit dat in Nederland weinig bestrijdingsmiddelen mogen worden gebruikt is het van groot belang om te kijken naar nieuwere schimmeltolerante rassen. Een van de pioniers op dit gebied is een wijngoed in Vijlen. Deze wijngaard heeft vanaf 1988 op kleine schaal en op experimentele basis meer dan 70 soorten aangeplant. De aanplant was bedoeld om na te gaan of zowel bepaalde klassieke als nieuwere tolerante wijndruiven in Nederland rijp konden worden en daarnaast of het mogelijk was om er een goede wijn van te vinificeren. De meeste van de druivenrassen die onderzocht zijn en staan aangeplant (99%) hebben een grotere tolerantie voor schimmels en andere ziekten dan klassieke rassen. Hierdoor behoeven de druiven niet of nauwelijks bewerkt te worden met chemische bestrijdingsmiddelen, hetgeen een natuurlijk product ten goede komt."