b'\n_START_ARTICLE_\nVictoria (planeto\xc3\xafde)\n_START_SECTION_\nOntdekking en naamgeving\n_START_PARAGRAPH_\nVictoria werd op 13 september 1850 ontdekt door de Engelse astronoom John Russell Hind. Hind had eerder de planeto\xc3\xafden (7) Iris en (8) Flora ontdekt en zou na Victoria nog zeven andere planeto\xc3\xafden ontdekken. De planeto\xc3\xafde is genoemd naar de Romeinse godin Victoria, hoewel tijdens de ontdekking in Engeland koningin Victoria regeerde. Er ontstond enige verwarring, omdat afgesproken was planeto\xc3\xafden alleen naar mythologische figuren te noemen. Benjamin Apthorp Gould, uitgever van het Astronomical Journal, gebruikte daarom de naam "Clio" (later werd deze naam aan planeto\xc3\xafde (84) Klio gegeven). Dankzij de invloedrijke Amerikaanse astronoom William Cranch Bond, die van mening was dat de naam aan de afspraak voldeed, werd de naam Victoria uiteindelijk algemeen aanvaard.\n_START_SECTION_\nEigenschappen\n_START_PARAGRAPH_\nVictoria heeft een diameter van ongeveer 115 km en behoort tot het S-type planeto\xc3\xafde, een type dat voornamelijk uit silicaten en metalen als ijzer en nikkel bestaat en een relatief helder oppervlak heeft (een hoog albedo). Met radar en Speckle-inferometrie is aangetoond dat de planeto\xc3\xafde een zeer langwerpige vorm heeft. Het is ook goed mogelijk dat Victoria een binaire planeto\xc3\xafde is, bestaande uit twee verschillende objecten die in een baan om elkaar draaien.'