b'\n_START_ARTICLE_\nConfederaci\xc3\xb3n General del Trabajo (Spanje)\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nIn 1979 organiseert de vakbond Confederaci\xc3\xb3n Nacional del Trabajo (CNT) in Madrid voor het eerst weer een congres sinds de herinvoering van de democratie na de dood van Francisco Franco. Als de bond op dat congres onder andere besluit niet deel te nemen aan ondernemingsraden en overheidssubsidie te weigeren, besluit een groep leden zich af te splitsen en een alternatief congres te organiseren in Valencia. Zij noemen zich in eerste instantie CNT-Valencia. In 1989 kent het Spaanse hooggerechtshof de afkorting toe aan de bond die tegenwoordig nog die naam draagt, en ziet CNT-Valencia zich gedwongen de naam Confederaci\xc3\xb3n General del Trabajo (CGT) aan te nemen._NEWLINE_Het daaropvolgende jaar splitst zich een groep leden van CGT zich af en gaat verder onder de naam Solidaridad Obrera (niet toevallig ook de naam van de oude CNT krant).\n_START_SECTION_\nLeden\n_START_PARAGRAPH_\nCGT is met 60.000 leden in omvang (waarschijnlijk) de vierde vakbond van Spanje, na CC.OO., UGT en USO. Dit is niet helemaal zeker omdat de bond CNT geen cijfers over ledenaantallen naar buiten brengt. Desalniettemin haalt CGT niet de drempel van 10% van alle vertegenwoordigers, waardoor het geen zitting mag nemen in overleg met de nationale regering._NEWLINE_De invloed van CGT is het grootst in de auto-industrie en de telecommunicatiebedrijven. Ook in publieke sectoren als onderwijs en gezondheidszorg heeft de bond veel invloed.'