b'\n_START_ARTICLE_\nJean Molinet\n_START_PARAGRAPH_\nJean Molinet (Desvres 1435 - Valencijn, 23 augustus 1507) was een Zuid-Nederlands dichter en kroniekschrijver. Hij is bekend van zijn gemoraliseerde proza versie van de Roman de la rose\n_START_SECTION_\nBiografie\n_START_PARAGRAPH_\nHij werd geboren nabij Boulogne-sur-Mer, nu in Frankrijk, toen in de Bourgondische Nederlanden. Hij studeerde aan de universiteit van Parijs waar hij \xe2\x80\x9cBachelier \xc3\xa8s arts\xe2\x80\x9d werd. Daarna huwt hij en vestigde zich in Valencijn in Henegouwen. In 1464 trad hij in dienst aan het Bourgondische hof als secretaris van Georges Chastellain, die hij in 1475 zou opvolgen als historiograaf van de hertogen. Hij werkte voor Filips de Goede tot diens overlijden in 1467. Karel de Stoute behield hem in dienst en na diens overlijden in de veldslag bij Nancy in 1477 bleef hij in dienst van Maria van Bourgondi\xc3\xab en later van haar echtgenoot Maximiliaan van Oostenrijk en diens zoon Filips de Schone in 1497. Hij hield de kronieken van het Bourgondische hof bij van 1475 tot 1504. In 1501 werd hij benoemd tot kanunnik aan de Notre-Dame in Valencijn waar hij overleed op 23 augustus 1507 en werd er begraven in de Notre-Dame de la Salle naast zijn voorganger Georges Chastellain.\n_START_SECTION_\nWerk\n_START_PARAGRAPH_\nZijn eerste werk , \xe2\x80\x9cLa complainte de Grece\xe2\x80\x9d schreef hij in dienst van Philips de Goede in 1464. Dit werk moest de politiek van de Bourgondi\xc3\xabrs ondersteunen. \xe2\x80\x9cLe trosne d\xe2\x80\x99honneur\xe2\x80\x9d is een elegie die hij schreef bij de dood van Philips de Goede in 1467, waarin negen deugden in negen hemelse sferen worden beschreven, waarvan de naam begint met de letters uit de Latijnse naam van de hertog Philippus. In zijn verzameld werk, \xe2\x80\x9cLes faictz et dictz\xe2\x80\x9d dat na zijn dood werd samengesteld, vindt men allerlei beschrijvingen van de pracht en praal aan het Bourgondische hof, maar ook van de teloorgang na de dood van Karel de Stoute. \xe2\x80\x9cLe naufrage de la pucelle\xe2\x80\x9d (1477) bijvoorbeeld beschrijft de terechtstelling van twee raadgevers van Karel de Stoute door de gilden in Gent._NEWLINE_Molinet was vrij populair in zijn tijd, sommige van zijn gedichten zoals \xe2\x80\x9cLe temple de Mars\xe2\x80\x9d werden herhaaldelijk gepubliceerd. Hij was een van de bekende leden van de Bourgondische po\xc3\xabzieschool gekend als de Grands Rh\xc3\xa9toriqueurs die po\xc3\xabzie als een kunstambacht beschouwden en niet als een uitdrukking van goddelijke inspiratie. Men zou hun kunst kunnen beschrijven met wat Bernard Shaw zegde over de Fransen \xe2\x80\x9cze letten niet op wat ze zeggen, maar op de manier waarop ze het zeggen\xe2\x80\x9d, het laten schitteren van de taal was een zeer belangrijk aspect van hun po\xc3\xabzie. De neef van Molinet, Jean Lemaire de Belges verbleef enige tijd bij hem in Valencijn en beschouwde zich al een leerling van zijn oom._NEWLINE_Molinet onderhield nauwe relaties met de bekende musici van zijn tijd zoals Johannes Ockeghem, Antoine Busnois, en Loyset Comp\xc3\xa8re, die regelmatig vernoemd worden in zijn gedichten. Er is van hem \xc3\xa9\xc3\xa9n compositie bekend, een vierstemmig rondo, \xe2\x80\x9cTart ara mon cueur sa plaisance\xe2\x80\x9d dat zeer populair moet geweest zijn, getuige het aantal kopie\xc3\xabn dat er van teruggevonden werd. Hij was trouwens bekend in muzikale kringen, zo schreef hij een elegie voor Johannes Ockeghem bij diens overlijden, die op muziek gezet werd door Josquin Des Prez._NEWLINE_Zijn verzamelde dichtwerk, samengesteld in 1520, werd voor het eerst uitgegeven als \xe2\x80\x9cLes faictz et dictz de feu de bone memoire maistre Jehan Molinet\xe2\x80\x9d in 1531 door Jehan Longis in Parijs. Er waren voordien al wel handschriften gemaakt van \xe2\x80\x9cLes faictz et dictz\xe2\x80\x9d (Arras, Biblioth\xc3\xa8que municipale Ms. 692 en Biblioth\xc3\xa8que nationale de France, James de Rothschild 471)._NEWLINE_De "Pronostications joyeuses" van Jean Molinet werden uitgegeven door Paul Verhuyck en Jelle Koopmans, Gen\xc3\xa8ve, Droz, 1998.'