b"\n_START_ARTICLE_\nPatrick Conrad\n_START_SECTION_\nStijl van zijn po\xc3\xabzie\n_START_PARAGRAPH_\nToen Patrick Conrad en dichter Nic van Bruggen op 22 november 1972 het intellectueel genootschap \xe2\x80\x98Pink Poets\xe2\x80\x99 in Antwerpen oprichtten was dit een manifest tegen het realisme, dat Gentse dichters rond tijdschrift Yang voorstonden. Ook speelde het verlangen mee om de stad na de roerige jaren zestig, met onder andere Ferre Grignard, in een tweede avant-gardegolf op te nemen. De roze kleur was geen kenmerk van homoseksuele geaardheid, maar stond voor een hip, elitair tintje, vergelijkbaar met de \xe2\x80\x98fine-fleur\xe2\x80\x98 of \xe2\x80\x98the very pink in the mode\xe2\x80\x99. Tot de groep traden andere dichters toe, bijvoorbeeld Paul Snoek en Hugues C. Pernath. Corresponderende buitenleden, zoals cineast Andr\xc3\xa9 Delvaux, sloten zich ook aan. De Pink Poets was een initiatief van de twee auteurs. Toen ze er weinig meer in zagen ontbonden ze de club na tien jaar met een eenvoudige persmededeling._NEWLINE_Ondanks de onderlinge verschillen in stijl zagen de Antwerpse dichters als Pernath, van Bruggen en Conrad zich als dandyeske stadsdichters, verbonden door een mani\xc3\xabristische, of decadentistische visie op het kunstenaarschap. Lid van de beweging, dichter, uitgever en tijdschriftredacteur, Henri-Floris Jespers, zag een Vlaams mani\xc3\xabrisme en dandyisme, in de traditie van Paul Van Ostaijen en Maurice Gilliams. De gedichten van Conrad van de jaren zestig bestaan uit fragmenten van beelden, geconcentreerd als de aanslag van pianotonen, een kort impromptu, elegische schetsen van een gestileerde erotiek, met fin de si\xc3\xa8cle bedwelming\xc2\xa0:_NEWLINE_In de glimmende stilte gevaarlijk de hitte / pas ontkleed_NEWLINE_met de brede witte feutrinehoed de zwarte taftastrik / buigt ze een druppel en raakt_NEWLINE_heel even maar bloedend een roos / de wachtende tepelkrater tussen / de gelakte nagels van_NEWLINE_Het mani\xc3\xabristisch karakter, zag Conrad zelf eerder \xe2\x80\x98in het verlengde van het estheticisme van de late romantici en symbolisten: erotiek, morbiditeit, melancholie en sublimatie.\xe2\x80\x99 Grote woorden die niet verhinderden dat de vroege gedichten effectbejag en een maniertje leken te worden, waarbij de dichter in een zelf gekozen valkuil stapte van gekozen distantie en mani\xc3\xabrisme. Zijn werk zou daarna een meer expressieve en intiemere po\xc3\xabzie zijn. Hij toont zich hier verwant met de Franse negentiende eeuwse symbolistische dichter St\xc3\xa9phane Mallarm\xc3\xa9, schrijver van onder meer het muzikale klankdicht L\xe2\x80\x99 apr\xc3\xa8s-midi d\xe2\x80\x99un faune. De suite van gedichten, 'De Cadillac van Mallarm\xc3\xa9', heeft Conrad ge\xc3\xabnt op een formulering van deze auteur\xc2\xa0: \xe2\x80\x98Het is het perfecte gebruik van dit geheim dat het symbool samenstelt\xc2\xa0: het beetje bij beetje oproepen van een voorwerp om een zielstoestand te tonen, of, andersom, het kiezen van een voorwerp en er de zielstoestand uit los te maken, door een serie ontcijferingen\xe2\x80\x99. De gedichten zijn geen vertalingen van het collagebeeld dat er tegenover staat, wel delen ze een zelfde grillige sfeer, van gay twenties, de Oorlog, verval en parodie, waarbij barokke vervreemding de overhand heeft. Over de maan schreef hij in de genoemde bundel\xc2\xa0:_NEWLINE_Al gaf ze / net als dins, woens, vrij of zater / haar naam aan een dag of week,_NEWLINE_al blijft ze tot vervelens toe / opkomen en ondergaan, zwellen en krimpen /_NEWLINE_en de stromen als ze vol is uit hun bedding lokken,/ zonder de zon zou de maan niet bestaan._NEWLINE_De maan die sinds zij daarboven rondhangt / en met haar kop vol kraters zo onschuldig lijkt,_NEWLINE_de waarheid en het sacrale, de durf en de twijfel / door elkaar wist te halen,_NEWLINE_ze is geen bevallige bleke dame / die zich geeuwend achter de wolken verbergt_NEWLINE_of ons toelacht in de nacht._NEWLINE_Wanneer ze afneemt maakt ze / de paarden in de polders blind./ Wanneer ze op maandagen als een wassen pop wast,/ blaffen de honden naar haar / en dolen maanzieke vrouwen met maskers /_NEWLINE_in ru\xc3\xafnes rond op zoek / naar de man die hen uit de greep zal bevrijden."