b"\n_START_ARTICLE_\nDoolhof\n_START_SECTION_\nLabyrint\n_START_PARAGRAPH_\nDe oudste vorm van de doolhof, het labyrint, heeft maar \xc3\xa9\xc3\xa9n gang, waarin diegene die loopt vanzelf wordt begeleid naar het eindpunt._NEWLINE_De oudste gedateerde afbeelding van een labyrint komt uit Pylos, Griekenland en is 3.200 jaar oud. Afbeeldingen van vergelijkbare leeftijd komen voor op rotstekeningen in het gehele Middellandse Zeegebied._NEWLINE_Klassieke labyrinten kunnen vierkant of rond zijn, maar de constructie volgt een vast patroon._NEWLINE_Koning Minos sloot volgens de legende de Minotaurus; de monsterlijke zoon van zijn vrouw, op in het Labyrint. Dankzij de Draad van Ariadne kon de held Theseus, nadat hij het monster had verslagen, uit het labyrint ontsnappen._NEWLINE_Opvallend is dat alle oude afbeeldingen een eenpadig labyrint weergeven. Volgens Herodotus was het labyrint van koning Minos gebaseerd op de dodentempel van de Egyptische farao Amenemhat III bij Medinet El-Fajoem. Hier is op enkele zuilen na niets van overgebleven, maar Herodotus beschreef het als gigantisch bouwwerk met 3000 keurig gerangschikte vertrekken. Misschien wel de belangrijkste bron over het Kretenzische labyrint is Ovidius' beschrijving van de bouw ervan in zijn epische gedicht Metamorfosen.\n_START_SECTION_\nRomeins labyrint\n_START_PARAGRAPH_\nIn de Romeinse kunst vinden we vele labyrinten. Hier wordt de klassieke vorm losgelaten, al blijft het principe van \xc3\xa9\xc3\xa9n pad gehandhaafd. Een karakteristiek Romeinse vorm is die waarbij de rondgangen opgedeeld zijn in vier kwadranten, die opeenvolgend doorlopen worden.\n_START_SECTION_\nChristelijk labyrint\n_START_PARAGRAPH_\nNiet alleen Troje werd met het labyrint geassocieerd, ook de onneembare stad Jericho. In verschillende middeleeuwse handschriften zien we Jericho als labyrint afgebeeld. Ook in de kerkenbouw is het labyrint een populair motief. Veel middeleeuwse kerken hebben labyrinten in de vloertegels verwerkt, zoals het beroemde labyrint van de kathedraal van Chartres. Vaak werd het labyrint geknield afgelegd.\n_START_SECTION_\nDoolhof met meervoudige wegen\n_START_PARAGRAPH_\nDe doolhof met meervoudige wegen is een stelsel van paden, zodanig aangelegd dat men daarin moeilijk de weg kan vinden. In de doolhof moeten bepaalde plekken gevonden worden, hier is vaak een attractie opgesteld (bijvoorbeeld lachspiegels of een uitkijktoren) of kan men in alle rust een afbeelding of waterpartij bekijken._NEWLINE_In sommige doolhoven is het de bedoeling zo snel mogelijk het doel te bereiken, waarbij men de kortst mogelijke route moet zien te vinden. Andere doolhoven zijn bedoeld om de juiste route te vinden langs verschillende aanwijzingen of afbeeldingen waardoor een verhaal ontstaat: in feite moet een puzzel worden opgelost. Soms moet in dit soort doolhoven een pad meerdere keren vanuit verschillende richtingen worden gelopen om de route te volbrengen._NEWLINE_In een doolhof zijn vaak symbolen aanwezig, op de te bereiken plekken of in het ontwerp van de doolhof zelf. In het ontwerp van een doolhof wordt vaak gebruikgemaakt van een figuratieve afbeelding. Op een plattegrond of luchtfoto is de tekening vaak duidelijk te herkennen, maar degene die in de doolhof loopt kan dit meestal niet overzien. Vanaf een uitkijkpunt, zoals een verhoging in het landschap, een brug of uitkijktoren, kan de bezoeker wel het ontwerp bekijken._NEWLINE_De paden zijn meestal gescheiden door een hoge afscheiding, vaak een heg. De doolhof kan echter ook bestaan uit lijnen op de grond of muurtjes waar men gemakkelijk overheen stapt. Tegenwoordig wordt vaak gebruikgemaakt van snelgroeiende materialen, zodat al vrij snel een onoverzichtelijke doolhof ontstaat.\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nDe meerpadige doolhof is ontstaan tijdens de Italiaanse renaissance. De graven van het huis Gonzaga waren in het bijzonder gefascineerd door het labyrint. In hun tuinen en paleizen werd het veelvuldig gebruikt, aanvankelijk als klassiek eenpadig labyrint, maar geleidelijk werden dwaalwegen toegevoegd. Het oudst bekende voorbeeld is een tekening in een schetsboek uit Mantua van 1550._NEWLINE_Vanuit Itali\xc3\xab verspreidde de renaissancetuin zich over Europa, en daarmee ook de meerpadige doolhof.\n_START_SECTION_\nGrammaticaal geslacht\n_START_PARAGRAPH_\nVan Dale (2005) en Koenen (2006) vermelden zowel de doolhof als het doolhof. Het Groene Boekje (2005) vermeldt alleen de doolhof. In de praktijk komt het doolhof vaker voor dan de doolhof."