b'\n_START_ARTICLE_\nTautochrone kromme\n_START_PARAGRAPH_\nEen tautochrone of isochrone kromme (Grieks: \xcf\x84\xe1\xbd\xb8 \xce\xb1\xe1\xbd\x90\xcf\x84\xcf\x8c, dezelfde, \xce\xb9\xcf\x83\xce\xbf\xcf\x82, gelijk en \xcf\x87\xcf\x81\xce\xbf\xce\xbd\xce\xbf\xcf\x82, tijd) is een kromme waarvoor geldt dat het voor de tijd die een voorwerp er over doet om er langs naar beneden te glijden niet uitmaakt of het deeltje hoger of lager los gelaten wordt. Het voorwerp is een wrijvingsloos puntdeeltje, en er is een gelijkmatig uniform gravitatieveld. Als het deeltje hoger los gelaten wordt beweegt het sneller, waardoor het in dezelfde tijd beneden komt. De perfecte tautochrone kromme blijkt een cyclo\xc3\xafde vorm te hebben.\n_START_SECTION_\nBrachistochrone kromme\n_START_PARAGRAPH_\nDe oplossing van het "tautochrone probleem" werd later door Jakob Bernoulli gebruikt om ook het probleem van de brachistochrone kromme op te lossen (Acta Eruditorum, 1690); daarin gebruikte hij voor het eerst de term integraal.'