b"\n_START_ARTICLE_\nZadie Smith\n_START_PARAGRAPH_\nZadie Smith (Londen, 27 oktober 1975) is een Britse schrijfster van romans, verhalen en essays. _NEWLINE_Zij wordt beschouwd als een van Groot-Brittanni\xc3\xabs meest getalenteerde jonge auteurs. Haar debuutroman White Teeth (2000), waarmee zij drie prestigieuze prijzen in de wacht sleepte, werd gevolgd door The Autograph Man (2002) en On Beauty (2005). Smiths werk zou ge\xc3\xafnspireerd zijn door Vladimir Nabokov, E.M. Forster, Charles Dickens, Franz Kafka, George Eliot, Martin Amis, Raymond Carver en David Foster Wallace, hoewel er ook analogie\xc3\xabn te vinden zijn met Arundhati Roy.\n_START_SECTION_\nLevensloop\n_START_PARAGRAPH_\nSadie Smith, zoals ze toen officieel heette, groeide op in de Londense gemeente Brent bij haar Engelse vader Harvey Smith en haar Jamaicaanse moeder Yvonne McLean, haar vaders tweede vrouw. Op 14-jarige leeftijd veranderde Sadie haar naam in Zadie. Als kind hield ze van tapdansen en acteren. Tijdens haar opleiding in Engelse literatuur in King's College aan de universiteit van Cambridge verdiende ze wat als jazzzangeres en koesterde ze de droom om journaliste te worden. Ze publiceerde een aantal korte verhalen in de May Anthologies, op basis waarvan diverse uitgevers haar een contract aanboden. Haar eerste roman White Teeth, waaraan ze sinds 1997 gewerkt had, voltooide ze tijdens haar laatste jaar aan de universiteit. Eenmaal gepubliceerd in 2000 werd het onmiddellijk een bestseller. Het werd internationaal erkend als een schitterend debuut. White Teeth vertelt het verhaal van drie families: de Brits-Jamaicaanse familie Jones, de Bengalese familie Iqbal en de Joods-Katholieke familie Chalfen. Rassenvermenging en multiculturaliteit, religieuze verschillen en generatieconflicten blijven ook na White Teeth typisch voor Smiths oeuvre. Het boek won de Whitbread First Novel Award 2000, de Guardian First Book Award, de Commonwealth Writers First Book Prize, de Betty Trask Award en de James Tait Black Memorial Prize voor fictie. In 2002 werd het verhaal gebruikt voor een korte tv-reeks op het Britse Channel 4._NEWLINE_In interviews vertelde ze dat ze door de hype over haar debuutroman terecht was gekomen in een periode van schrijversblok. Toch presenteerde ze nauwelijks twee jaar later, in 2002, haar volgende roman The Autograph Man. Ook dat was een commercieel succes, maar de verwachtingen lagen zo hoog dat de critici het boek niet unaniem de hemel in konden prijzen, zoals ze dat met White Teeth gedaan hadden. The Autograph Man vertelt het verhaal van de Joods-Chinese Londenaar Alex-Li Tandem, die de kost verdient met het kopen en verkopen van handtekeningen en die geobsedeerd is door beroemdheden. Het boek won de Jewish Quarterly Review's Wingate Literary Prize 2003._NEWLINE_In 2002 en 2003 verbleef Zadie Smith in de Verenigde Staten. Ze schreef zich in aan het Radcliffe Institute for Advanced Study van de Harvard-universiteit en begon er aan een (nog niet voltooide) essaybundel The Morality of the Novel, waarin ze een selectie van 20e-eeuwse auteurs bestudeert vanuit moraalfilosofisch oogpunt._NEWLINE_Haar derde roman On Beauty, waarvan de titel verwijst naar een essay van Elaine Scarry (On Beauty and Being Just), verscheen in september 2005 en vertelt de verhalen van de Brits-Amerikaanse familie Belsey die in New England woont. Het boek werd genomineerd voor de Booker Prize 2005 en won de Orange Prize for Fiction in juni 2006._NEWLINE_Zadie Smith heeft haar activiteiten deels verlegd naar de Verenigde Staten. Na een docentschap aan de Columbia University School of the Arts kreeg zij in 2010 een professoraat in het vak fictie aan de New York University. In 2012 verscheen haar vierde roman NW._NEWLINE_Aan de universiteit leerde ze de Noord-Ierse schrijver en dichter Nick Laird kennen. Ze trouwden in 2004 in de kapel van King's College en wonen thans afwisselend in Queen's Park (Londen) en New York. Hun dochter werd geboren in 2009."