b'\n_START_ARTICLE_\nMeester van Margaretha van York\n_START_SECTION_\nStijlkenmerken\n_START_PARAGRAPH_\nDe meester zou volgens Winkler qua stijlevolutie te situeren zijn tussen Willem Vrelant en de Meester van het gebedenboek van Dresden. Hij gebruikte dezelfde artistieke middelen als zij, maar met meer competentie dan Vrelant en minder ver ontwikkeld dan bij de Dresden-meester. Kunsthistorici zien vandaag een invloed van Lieven van Lathem op het werk van deze meester._NEWLINE_Volgens Maurits Smeyers tekent deze meester vlug en eerder slordig wat aan routinewerk doet denken. De figuren zijn zacht en bevallig maar de bewegingen eerder houterig, de gezichten zijn fijn uitgewerkt. Het perspectief van de gebouwen is niet correct en dikwijls maakt de meester voor interieursc\xc3\xa8nes gebruik van een opengewerkte voorzijde die zicht biedt op een doosachtige ruimte. De lagere gedeeltes van de muren zijn dikwijls gedrapeerd met tapijten of wandkleden in goudbrokaat. De soms massieve dakpartijen worden gesteund door lange rode of blauwe slanke kolommen die van glas lijken en, op basis van hun plaatsing, louter decoratief zijn._NEWLINE_De zorg die aan een miniatuur besteed werd is blijkbaar sterk afhankelijk van de belangrijkheid van het onderwerp, de grootte van het handschrift, de dringendheid van de opdracht en dergelijke meer. Personages zijn daardoor soms zeer nauwgezet uitgewerkt en levendig weergegeven soms dan weer vlug neergezet voor minder belangrijke figuren. Dit leidde tot een vrij ongelijke productie waarbij men automatisch gaat denken aan meerdere kunstenaars. Maar los daarvan kan men stellen dat de handschriften toegeschreven aan deze meester eerder kleurcontrasten en expressiviteit beogen dan illusionisme of een perfecte tekening.'