b'\n_START_ARTICLE_\nJules Delruelle\n_START_PARAGRAPH_\nJules Emile Delruelle (For\xc3\xaat-Trooz, 30 mei 1900 - Luik, 15 januari 1980) was een Belgisch politicus en minister van Economische Zaken.\n_START_SECTION_\nLevensloop\n_START_PARAGRAPH_\nVan opleiding chemisch ingenieur, ging Jules Delruelle werken in de nv Soci\xc3\xa9t\xc3\xa9 m\xc3\xa9tallurgique de Prayon, waar zijn vader directeur was. Na de Tweede Wereldoorlog ging deze nv op in de nv Nouvelle Montagne._NEWLINE_Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij actief in het Verzet en was in 1941 samen met Charles De Visscher, Walter Ganshof van der Meersch, Jacques Basyn en Louis Bekaert de oprichter van het Politiek Comit\xc3\xa9 van het Verzet, dat de regering in Londen informeerde over de toestanden in Belgi\xc3\xab onder de Duitse bezetter. Na de Bevrijding was hij van september 1944 tot januari 1945 minister van Economische Zaken. De extraparlementaire en partijloze Delruelle besloot echter niet om actief te worden als politicus._NEWLINE_Na het einde van zijn ministerschap was hij van 1945 tot 1952 administrateur van de Federatie van Belgische Industrie\xc3\xabn en van 1948 tot 1961 ondervoorzitter van de Centrale Raad van de Economie. Als voorstander van economische decentralisatie voor Vlaanderen en Walloni\xc3\xab was hij in 1968 vervolgens de oprichter van de Waalse Unie van Bedrijven en oefende tot in 1975 het voorzitterschap uit. In 1975 werd hij als voorzitter opgevolgd door zijn zoon Jacques Delruelle.'