b'\n_START_ARTICLE_\nJacques Carabain\n_START_PARAGRAPH_\nJacques Carabain (Amsterdam, 23 februari 1834 \xe2\x80\x93 Schaarbeek, 2 januari 1933) was een Nederlands-Belgisch kunstschilder van stadsgezichten.\n_START_SECTION_\nAfkomst\n_START_PARAGRAPH_\nHij is geboren als Jacob Frans Jozef Carabain, zoon van Jacob Carabain en van Jacoba Scheude Groothuijse. Hij huwde Helena Th\xc3\xa9odora Ricken en had drie kinderen: Jean-Jacques, Emile-Cr\xc3\xa9tien, Victor Eug\xc3\xa8ne. Twee van zijn zonen, Victor Carabain (geboren ca. 1863) en Emile Carabain, werden eveneens kunstschilder (Victor vooral marines; Emile stillevens); zijn kleinzoon Emile Carabain (geboren ca. 1902) werd beeldhouwer. Jacques Carabain verkreeg in 1880 de Belgische nationaliteit.\n_START_SECTION_\nLevensloop\n_START_PARAGRAPH_\nJacques Carabain was leerling van de Amsterdamse academie, waar hij Jacobus Schoemaker Doyer en Valentijn Bing (1812-1895) als leraars had. Hij specialiseerde zich in het uitbeelden van stadsgezichten, al schilderde hij ook wel \xe2\x80\x93 vooral in het begin van zijn carri\xc3\xa8re - marines en rivierlandschappen. Carabain woonde en werkte te Amsterdam tot omstreeks 1856, dan verhuisde hij naar Schaarbeek. In zijn Nederlandse jaren exposeerde hij in de "Tentoonstelling van Levende Meesters" van Amsterdam 1852 en Den Haag 1853 met resp. "Landschap" en "Rotsachtig landschap"._NEWLINE_Hij woonde in de Marktstraat 18 in Brussel, later in de Vifquinstraat 54 te Schaarbeek. Op hetzelfde adres vinden we later zijn zonen Victor en Emiel terug.\n_START_SECTION_\nTentoonstellingen\n_START_PARAGRAPH_\nCarabain nam in de periode 1852-92 geregeld deel aan de tentoonstellingen van Levende Meesters in Den Haag en Amsterdam, alsook aan de Belgische salons. Hij behaalde medailles tijdens de kunsttentoonstellingen te Londen in 1873 en 1874 en te Duinkerke in 1876.'