b'\n_START_ARTICLE_\nTheodore Bikel\n_START_SECTION_\nBiografie\n_START_PARAGRAPH_\nBikel was een zoon van joodse emigranten uit de voormalige Oostenrijk-Hongaarse regio Boekovina. Toen Oostenrijk werd geannexeerd door nazi-Duitsland vluchtte zijn familie naar Palestina waar goede contacten van de familie hen hielp aan Britse paspoorten._NEWLINE_In zijn tienerjaren begon Bikel met acteren in het theater in Palestina en verhuisde later naar Londen om te gaan studeren aan de Royal Academy of Dramatic Art aldaar. Hij werd in 1948 aanbevolen bij Laurence Olivier voor een rol in het theater in West End voor het toneelstuk A Streetcar Named Desire. Hij kreeg hier goede recensies voor en werd toen veel gevraagd voor rollen in het theater. Na diverse rollen in het theater en televisie in Europa verhuisde hij in 1954 naar Amerika en werd daar genaturaliseerd tot Amerikaan in 1961. Door zijn rondzwerven door verschillende landen spreekt hij diverse talen uit Europa en Midden-Oosten._NEWLINE_Bikel begon met acteren voor televisie in 1949 met de film Ein Breira. Hierna heeft hij nog meerdere rollen gespeeld in films en televisieseries zoals The African Queen (1951), Betrayed (1954), The Pride and the Passion (1957), The Defiant Ones (1958), My Fair Lady (1964), The Little Ark (1972), Dynasty (1985), Falcon Crest (1987-1988) en Murder, She Wrote (1987-1994). Voor zijn rol in de film The Defiant Ones werd hij genomineerd voor een Oscar in de categorie Beste Acteur met een Bijrol._NEWLINE_Bikel was ook actief als zanger, hij zong voornamelijk volksliederen en begeleidde zichzelf met gitaar, mandoline, balalaika en trekharmonica. Door de jaren heen heeft hij opgetreden in concertzalen en schoolcampussen. Hij heeft ook diverse muziekalbums opgenomen met volksliederen van over de wereld._NEWLINE_Bikel was drie keer getrouwd. Met zijn tweede vrouw had hij twee kinderen. Hij overleed in 2015 op 91-jarige leeftijd in een ziekenhuis in Los Angeles.'