b'\n_START_ARTICLE_\nHendrik van Grosmont\n_START_PARAGRAPH_\nHendrik van Grosmont (Kasteel van Grosmont, Monmouthshire, 1300 \xe2\x80\x94 Kasteel van Leicester, Leicestershire, 24 maart 1361) was graaf van Derby, hertog van Lancaster en een belangrijk krijgsheer, diplomaat en raadgever van de koning van Engeland.\n_START_SECTION_\nAlgemeen\n_START_PARAGRAPH_\nHendrik van Grosmont was de enige zoon van Hendrik van Lancaster, de 3e graaf van Lancaster en Maud Chaworth, en een achterkleinkind van koning Hendrik III van Engeland. Als krijgsheer en diplomaat nam hij gedurende de Honderdjarige Oorlog deel aan vele expedities._NEWLINE_Hij speelde een belangrijke rol in de vredesonderhandelingen met Frankrijk. Zijn succes als onderhandelaar maakte hem favoriet bij koning Eduard III van Engeland, die hem beloonde met de titel van Lord High Steward. Hendrik droeg vele adellijke titels, waaronder graaf van Derby, graaf van Lancaster, graaf van Leicester, graaf van Lincoln, baron van Halton en hertog van Lancaster.\n_START_SECTION_\nLevensloop\n_START_PARAGRAPH_\nZijn eerste succesvolle militaire onderneming was waarschijnlijk een expeditie naar Schotland in 1336. Vanwege zijn moed en militaire vaardigheden benoemde koning Eduard III hem vervolgens tot kapitein-generaal van de koninklijke troepen in Schotland._NEWLINE_In mei 1337 kreeg hij van de koning de opdracht om samen met sir Walter Manny Vlaanderen binnen te vallen. Bij de expeditie kwamen 3000 Vlamingen om het leven._NEWLINE_In juli 1338 hielp hij de koning bij een eerste expeditie in Frankrijk. In 1340 nam hij deel aan de zeeslag bij Sluis waarbij de vloot door koning Eduard zelf werd aangevoerd. In 1343 werd hij afgevaardigd als diplomaat om in Rome, met medewerking van de paus, een vredesakkoord met Filips van Valois te bereiken._NEWLINE_In 1344 was hij een van de oprichters van de Orde van de Kousenband en tevens een van de eerste ridders in deze orde._NEWLINE_Een van zijn belangrijkste overwinningen behaalde hij in 1345 in de Slag bij Auberoche._NEWLINE_In 1347 ondernam de koning opnieuw een expeditie tegen Frankrijk en belegerde samen met Hendrik de stad Calais (dit beleg zou later door de beeldhouwer August Rodin worden vereeuwigd in het standbeeld "De Burgers van Calais")._NEWLINE_Zijn dochter trouwde in 1356 met veel vertoon in de koninklijke kapel van het Paleis van Westminster met Willem van Beieren, hertog van Zeeland en Holland, in het bijzijn van de Engelse koning en koningin._NEWLINE_Vanaf 1348 tot en met 1360 was Hendrik betrokken in talrijke expedities. In 1360 onderhandelde hij opnieuw met de Franse koning in de hoop een definitieve vrede te bereiken. De onderhandelingen resulteerden in de Vrede van Br\xc3\xa9tigny, waarbij de Engelsen Aquitani\xc3\xab kregen toegewezen en Eduard afstand deed van aanspraken op de Franse troon._NEWLINE_Op 15 maart 1361 maakte Hendrik zijn testament op in zijn kasteel te Leicester. De 24e maart overleed hij als gevolg van de builenpest. Hij werd begraven in de Collegiate Church in Leicester die hij gesticht had.'