b"\n_START_ARTICLE_\nPaul Hymans\n_START_SECTION_\nLevensloop\n_START_PARAGRAPH_\nHij was de zoon van de liberale politicus, dichter, historicus en journalist Louis Hymans. Hij promoveerde in 1885 tot doctor in de rechten aan de ULB. Na de dood van zijn vader in 1884 combineerde hij zijn universitaire studies met de functie van adjunct-bibliothecaris van het parlement._NEWLINE_Hymans werd beroepshalve advocaat en was tevens politiek correspondent van de krant La Meuse en juridisch kroniekschrijver bij L'Ind\xc3\xa9pendance belge. Hij was eveneens samen met de latere burgemeester van Brussel Adolphe Max redacteur van de krant La Libert\xc3\xa9. Hij werkte tevens het boek l'Histoire Parlementaire de la Belgique af, waar zijn vader aan begonnen was maar nooit afgewerkt had. Bovendien was hij van 1897 tot 1918 hoogleraar parlementaire en wetgevende geschiedenis aan de ULB._NEWLINE_Hij werd politiek actief voor de Liberale Partij en werd voor deze partij in 1900 verkozen tot lid van de Kamer van volksvertegenwoordigers namens het arrondissement Brussel, een mandaat dat hij behield tot aan zijn dood in 1941. Algauw werd Hymans een belangrijke leider van de Liberale Partij, waar hij tot de links-liberalen behoorde. Ook speelde hij een belangrijke rol in het herstel van de eenheid bij de liberalen. Als parlementslid was hij voorstander van de overname van Congo-Vrijstaat door de Belgische staat en van het algemeen enkelvoudig stemrecht, dat in 1919 ingevoerd zou worden._NEWLINE_Na de uitbraak van de Eerste Wereldoorlog kreeg hij van de Belgische regering in Le Havre de opdracht om naar de Verenigde Staten te gaan, waar hij samen met enkele andere parlementsleden de Belgische belangen moest verdedigen bij president Woodrow Wilson. Na het einde van deze missie werd hij in 1915 benoemd tot ambassadeur in Londen, waar over de Belgische belangen onderhandelde met Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk en Rusland. In 1916 verliet hij deze functie om de Belgische regering in Le Havre als minister Zonder Portefeuille te vervoegen. Van 1917 tot 1918 was hij dan minister van Economische Zaken en vervolgens van 1918 tot 1920 minister van Buitenlandse Zaken._NEWLINE_In 1919 vertegenwoordigde hij samen met Jules Van den Heuvel en Emile Vandervelde Belgi\xc3\xab bij de onderhandelingen over het verdrag van Versailles, waarbij Belgi\xc3\xab Ruanda-Urundi en de Duitstalige Oostkantons kreeg toegewezen. Bovendien was hij van 1920 tot 1921 en van 1932 tot 1933 voorzitter van de Volkenbond en in 1914 werd hij benoemd tot minister van Staat. Van 1924 tot 1925, van 1927 tot 1934 en van 1934 tot 1935 was hij opnieuw minister van Buitenlandse Zaken, van 1926 tot 1927 minister van Justitie en van 1935 tot 1936 minister Zonder Portefeuille. Als minister van Buitenlandse Zaken sloot hij een militair akkoord met Frankrijk._NEWLINE_Hymans stond vijandig tegenover de Frontbeweging en had weinig begrip tegenover de Vlaamse eisen. Ook kantte hij zich tegen amnestie voor activisten, de vrijlating van activist August Borms en de realisatie van het Vlaamse minimumprogramma._NEWLINE_In 1940 volgde hij na de uitbraak van de Tweede Wereldoorlog de Belgische regering naar Frankrijk, maar ging niet mee naar Londen. In 1941 overleed hij in de Zuid-Franse stad Nice. Hij werd met een protestantse eredienst begraven."