b'\n_START_ARTICLE_\nDepositogarantiestelsel\n_START_PARAGRAPH_\nEen depositogarantiestelsel biedt een bepaalde bescherming voor de tegoeden van de rekeninghouders als een bank failliet gaat. Alle lidstaten van de Europese Unie hebben op de een of andere manier een depositogarantiestelsel, om te voldoen aan Europese richtlijnen._NEWLINE__NEWLINE_Het Nederlandse depositogarantiestelsel is geregeld in de Wet op het financieel toezicht, die op 1 januari 2007 van kracht werd. In Belgi\xc3\xab is een soortgelijke regeling van toepassing. Deze regeling wordt uitgevoerd door het Beschermingsfonds voor deposito\'s en financi\xc3\xable instrumenten.\n_START_SECTION_\nEuropese rol\n_START_PARAGRAPH_\nBinnen Europa zijn nationale depositogarantiestelsels de afgelopen jaren steeds verder op elkaar afgestemd. Sinds eind 2010 is het dekkingsniveau voor de gehele Europese Unie vastgesteld op \xe2\x82\xac 100.000. Elk land moet die garantie zelf kunnen waarmaken. Verder is de uitbetalingstermijn aan depositohouders verkort van drie maanden naar maximaal 20 werkdagen.\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nDe Nederlandse Wet op het financieel toezicht werd van kracht op 1 januari 2007. Daarmee verviel de Collectieve Garantieregeling (met een dekking van \xe2\x82\xac 20.000)  en het Besluit van 12 oktober 2006, houdende regels met betrekking tot verscheidene bijzondere prudenti\xc3\xable maatregelen, het beleggerscompensatie- en het depositogarantiestelsel op grond van de Wet op het financieel toezicht (Besluit bijzondere prudenti\xc3\xable maatregelen, beleggerscompensatie en depositogarantie Wft).\n_START_SECTION_\nEx post\n_START_PARAGRAPH_\nIn beginsel betalen de andere banken gezamenlijk het stelsel. Wanneer De Nederlandsche Bank (DNB) het depositogarantiestelsel in werking stelt, keert de DNB die vergoedingen uit aan de depositohouders. Vervolgens worden deze vergoedingen omgeslagen over de overige deelnemende banken. Hiermee wordt het depositogarantiestelsel ex post gefinancierd: eerst na de inwerkingstelling van het depositogarantiestelsel wordt van de overige banken verlangd dat zij een bedrag betalen aan DNB._NEWLINE_Bij een faillissement van een van de grootste banken (een systeembank) zouden de bijdragen van de overige banken voor hen te zwaar te zijn. De overheid probeert mede daarom zo\'n faillissement te voorkomen.\n_START_SECTION_\nBeschermde personen en instellingen\n_START_PARAGRAPH_\nHet depositogarantiestelsel beschermt naast natuurlijke personen ook rechtspersonen, maar per rechtspersoon voor geen hoger maximum dan per natuurlijk persoon (zie boven). Het stelsel beschermt ook Nederlanders en buitenlanders die bij een buitenlandse vestiging van een Nederlandse bank een tegoed hebben.\n_START_SECTION_\nTegoeden\n_START_PARAGRAPH_\nHet gaat om tegoeden op betaal- en spaarrekeningen, en die in de vorm van obligaties op naam._NEWLINE_Achtergestelde deposito\'s vallen er in het algemeen niet onder; echter in het geval van DSB Bank heeft het College van Beroep voor het bedrijfsleven anders beslist: de achtergestelde deposito\xe2\x80\x99s van DSB vallen er wel onder, omdat ze in enkele bijzondere gevallen buiten het geval van liquidatie van de bank vervroegd opeisbaar waren, en om die reden niet mochten worden beschouwd als behorend tot het garantievermogen van de bank. Dit wordt niet anders indien de bank bij het aanbieden van de deposito\'s de klanten erop gewezen heeft dat ze niet onder het depositogarantiestelsel zouden vallen, en ook niet door het feit dat DNB ze destijds gekwalificeerd heeft als lager aanvullend (\xe2\x80\x9cLower Tier 2\xe2\x80\x9d) vermogen._NEWLINE_Schulden (van de klant) worden zo veel mogelijk verrekend met deze tegoeden. Resteert een tegoed dan wordt de vergoeding daarop gebaseerd.\n_START_SECTION_\nRente\n_START_PARAGRAPH_\nAfgaande op het geval Icesave gaat het ook om de rente opgebouwd tot het moment waarop de bank niet meer aan zijn verplichtingen kan voldoen, ook al was die nog niet bijgeschreven. Er wordt geen rente vergoed vanaf dat moment tot het moment van uitkering.\n_START_SECTION_\nProcedure\n_START_PARAGRAPH_\nWanneer een in Nederland gevestigde bank failliet gaat, zal DNB via de grote dagbladen rekeninghouders oproepen een verzoek tot terugbetalen in te dienen. Dit moeten de rekeninghouders binnen vijf maanden na publicatie doen. Binnen 15 werkdagen na de openstelling van het garantiestelsel, alleen in uitzonderlijke gevallen eenmalig te verlengen met maximaal 10 werkdagen, krijgen de rekeninghouders in principe hun geld terug bij banken die volledig onder het Nederlandse garantiestelsel vallen.\n_START_SECTION_\nKritiek\n_START_PARAGRAPH_\nDe econoom Wim van den Goorbergh heeft erop gewezen dat het niet nodig is vele miljarden over te hevelen naar een extern fonds en dat dit ook ongewenst is in een tijd waarin verhoging van de solvabiliteit van banken geboden is. De verandering van risicocategorie door DNB zal niet verborgen blijven en daarmede de bank in problemen kunnen brengen. Ook de Rabobank heeft kritiek op het stelsel, aangezien hierdoor banken die een hoge spaarrente aanbieden de daarbij horende risico\'s afwentelen op andere banken en hun klanten. Ook bestaat het gevaar dat het faillissement van een grote bank de andere banken zoveel kost dat sommige daarvan ook failliet gaan. Een van de voorgestelde remedies is de oprichting van een fonds waaraan banken of hun klanten moeten bijdragen, en wel meer naarmate de kredietwaardigheid van de bank lager is._NEWLINE_De commissie-De Wit heeft begrip voor de verhoging van het garantiebedrag van het Nederlandse depositogarantiestelsel naar \xe2\x82\xac 100.000 in "crisistijd". Echter, onder normale omstandigheden acht de commissie een dekking van \xe2\x82\xac 100.000 een te hoog bedrag en raadt daarom aan om de dekking in Europees verband omlaag te brengen naar circa \xe2\x82\xac 50.000.\n_START_SECTION_\nCyprus\n_START_PARAGRAPH_\nOp Cyprus werd in maart 2013 een speciale eenmalige belasting (crisisheffing) overwogen op spaargeld (zie ook bankrun Cyprus en akkoord over steunpakket Cyprus), die min of meer afbreuk zou doen aan de geest van het depositogarantiestelsel; de afbakening tussen het risico op verlies van (een deel van) het tegoed (gedekt door de garantie) en het niet-gedekte risico van een onverwachte belasting (zoals deze crisisheffing, die onverwachter is dan de tot nu toe stabiele Nederlandse vermogensrendementsheffing) is niet zo duidelijk. Het plan is door het Cypriotische parlement afgewezen. Het uiteindelijke akkoord respecteert de grens van \xe2\x82\xac 100.000.'