b'\n_START_ARTICLE_\nPembrokeshire\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nBewoning door mensen van de regio Pembrokeshire gaat terug tot 125.000 v.Chr. De Griekse geograaf Claudius Ptolemaeus (87 \xe2\x80\x93 na 150) vermeldt als bewoners de Keltische stam der Demetae. In de late periode van het Romeinse Keizerrijk, tussen 350 en 400, vestigde een Ierse stam genaamd D\xc3\xa9isi vestigde zich er._NEWLINE_Na de Romeinse periode gingen de Ierse D\xc3\xa9isi op in de lokale Welse bevolking en evolueerde de naam van de regio naar Dyfed dat als onafhankelijk koninkrijkje bestond totdat een erfgename, Elen, trouwde met Hywell Dda (Hywell de Goede) in 904._NEWLINE_Hywell voegde Dyfed samen met zijn eigen koninkrijkje Seisyllwg en vormde zo een nieuw rijk Deheubarth. Gedurende het tijdperk van Vikingen (van ca. 793 tot ca. 1066), had de regio het zwaar te verduren van verwoestende en ongenadige aanvallen en rooftochten van de Vikingen. Dezelfde Vikingen stichten nederzettingen en handelsposten in Haverfordwest, Fishguard en Caldey Island._NEWLINE_Dyfed, de regio van Pembrokeshire, bleef een volledige provincie van Deheubarth, maar werd bevochten door de invallen van Normandi\xc3\xabrs en Vlamingen tussen 1067 en 1111. De kroniek Brut y Tywysogion doet de Vlaamse aanwezigheid teruggaan op een tussenkomst van koning Hendrik I in 1108. Mogelijk ging het om verwanten van de huurlingen die Willem de Veroveraar hadden bijgestaan in de Slag bij Hastings (1066). De kolonisten vestigden zich op het schiereiland Rhos en verjoegen de lokale bevolking. Gerald van Wales schreef in de 12e eeuw over hun ruwe zeden._NEWLINE_De regio kwam bekend te staan als Pembroke, na de bouw van het Normandische kasteel Penfro Cantref. De Normandisch/Vlaamse aanwezigheid was zorgwekkend en aanleiding voor de vijandige houding van de oorspronkelijke Welse prinsen. In 1136 wreekte prins Owain Gwynedd (Owain ap Gruffydd), de executie van zijn zuster prinses Gwenllian van Deheubarth en haar kinderen. Vanaf Gwynedd vertrok prins Owain samen met Gwenllians echtgenoot prins Rhys en een geweldig leger en ontmoette bij Crug Mawr nabij Cardigan het 3000 man sterke Normandische/Vlaamse leger en vernietigde het. De overgebleven Normandi\xc3\xabrs vluchtten via de brug bij Cardigan die bezweek onder het geweld en de rivier de Teifi raakte geblokkeerd door verdronken soldaten, paarden en wapentuig._NEWLINE_De Normandische infanterist Richard fitz Gilbert de Clare is hierbij ook gesneuveld. Cadwaladr ap Gruffydd, een jongere broer van Owain, huwde Alice een dochter van Richard de Clare. Owain lijfde Deheubarth in bij Gwynedd en herstelde daarmee het gezag in de regio. De sterk verzwakte Normandische/Vlaamse invloed is nooit volledig hersteld in West-Wales. Prinses Gwenllian van Deheubarth is een van de meest memorabele slachtoffers van die periode. De county of Pembrokeshire kreeg in 1138 koninklijke privileges._NEWLINE_Het graafschap was lange tijd verdeeld tussen het Engelstalige zuiden (bekend als "Klein Engeland achter Wales" (Little England Beyond Wales) en het historische meer Welstalige noorden, door een denkbeeldige lijn genaamd the Landsker. De Vlaamse gemeenschap was nog herkenbaar tot de 16e eeuw. Ze zijn beschreven bij William Camden en bij Lucas d\'Heere, die beweerde in Pembrokeshire mensen te hebben ontmoet die goed vlaemsch spraken._NEWLINE_Lord Rhys, prins van Deheubarth, de zoon van prinses Gwenllian, herstelde het Welse gezag over een groot gedeelte van de regio en dreigde geheel Pembrokeshire te heroveren, maar hij overleed in 1197. Nadat Deheubarth was verdeeld door een vete in de familie, slaagde Llywelyn de Grote erin bijna de gehele regio van Pembroke in te nemen tussen 1216 en het jaar van zijn overlijden 1240._NEWLINE_In 1457 werd Henry Tudor geboren op Pembroke Castle en 28 jaar later betuigde hij steun aan een leger vlak bij zijn geboorteplaats. Hij marcheerde door Wales naar Bosworth Field in Leicestershire en versloeg het grotere leger van Richard III, Als Hendrik VII regeerde hij Engeland succesvol tot 1509. Hij is de stichter van het Huis Tudor._NEWLINE_De \xe2\x80\x98Act of Union\xe2\x80\x99 van 1536 verdeelde het graafschap in hundreds (een voormalige subdivisie van een graafschap), die volgens de oude grenzen, met enkele aanpassingen, in \xe2\x80\x98cantrefs\xe2\x80\x99 werden opgedeeld, waarmee de klok werd teruggezet naar de tijd voor de Normandische verovering.'