b"\n_START_ARTICLE_\nVollenhoofs volkslied\n_START_SECTION_\n\xe2\x80\x99t Akkertien op de Voorst\n_START_PARAGRAPH_\nOmstreeks de jaren '50 is dit volkslied in gebruik genomen, vermoedelijk is het gemaakt door een plaatselijke schoolmeester. Hij heeft dit geschreven om van de Vollenhoofse bevolking een hechter geheel te maken, dit was nodig na de aanleg van de Noordoostpolder en het verdwijnen van de visserij._NEWLINE_Waar aan 't strand van 't IJsselmeer_NEWLINE_ Vollenhove ligt_NEWLINE_ Waar zo menig visserman_NEWLINE_ Hoopvol 't anker licht_NEWLINE_ Waar de Voorst zo prachtig blinkt_NEWLINE_ aan de waterkant_NEWLINE_ Doar is mien Va zien laand_NEWLINE_ 't Akkertien op de Voorst_NEWLINE_ Doar is mien Va zien laand_NEWLINE_ 't Akkertien op de Voorst_NEWLINE_Vollenhove, prachtig land_NEWLINE_ Aan de waterkant._NEWLINE_ Met je grasland en je bouw_NEWLINE_ Waar \xe2\x80\x98k zoveel van hou._NEWLINE_ Met je bossen en je zee_NEWLINE_ Je geschiedenis._NEWLINE_ Doar is mien Va zien land_NEWLINE_ Dat mij dierbaar is._NEWLINE_ Doar is mien Va zien land_NEWLINE_ Dat mij dierbaar is._NEWLINE_Maar waar eens de zee bestond_NEWLINE_ Is nu polderland._NEWLINE_ 't Bracht voor velen in Veno_NEWLINE_ Weer een nieuwe kans._NEWLINE_ Vollenhove slaapt niet in_NEWLINE_ Aan de polderrand,_NEWLINE_ Maar blijft als steeds paraat_NEWLINE_ Aan de polderrand_NEWLINE_ Maar blijft als steeds paraat_NEWLINE_ Aan de polderrand_NEWLINE_Melodie: Waar in 't bronsgroen eikenhout (Limburgs volkslied).\n_START_SECTION_\nWaar de Zuiderzee eens bruiste\n_START_PARAGRAPH_\nDit lied is geschreven door een toe nu toe onbekende auteur._NEWLINE_Waar de Zuiderzee eens bruiste_NEWLINE_ langs de haven en de Voorst,_NEWLINE_ Waar de zilte zeewind ruiste_NEWLINE_ rond die vuurtoor\xe2\x80\x99n als een toorts_NEWLINE_ juich ik aan het oude strand (bis)_NEWLINE_ 'k Heb u lief mijn dierbaar land_NEWLINE_ Vollenhove en ommeland._NEWLINE_Waar de Oldenhof zijn kruinen_NEWLINE_ groen omkranst ten hemel steekt_NEWLINE_ waar voorheen de oude duinen_NEWLINE_ werden doorsnee\xe2\x80\x99n door een beek_NEWLINE_ juich ik aan het oude strand (bis)_NEWLINE_ 'k Heb u lief mijn dierbaar land_NEWLINE_ Vollenhove en ommeland._NEWLINE_Waar de stoer massieve toren_NEWLINE_ van de eeuwenoude kerk_NEWLINE_ nog altijd zijn roep doet horen_NEWLINE_ tot een bede na het werk_NEWLINE_ juich ik aan het oude strand (bis)_NEWLINE_ 'k Heb u lief mijn dierbaar land_NEWLINE_ Vollenhove en ommeland._NEWLINE_Waar voorheen de volle schuiten_NEWLINE_ van de visvangst voorgekeerd,_NEWLINE_ leegden hunne volle fuiken,_NEWLINE_ rijkdom, voorspoed brachten eerst_NEWLINE_ juich ik aan het oude strand (bis)_NEWLINE_ 'k Heb u lief mijn dierbaar land_NEWLINE_ Vollenhove en ommeland._NEWLINE_Altijd zal ik u gedenken,_NEWLINE_ land waar ik geboren ben._NEWLINE_ Moog de toekomst voorspoed schenken_NEWLINE_ is mijn vurige gebed,_NEWLINE_ Altijd blijft mijn hart verpand_NEWLINE_ aan dit dierbaar Voorsterland._NEWLINE_ 'k Heb u lief mijn dierbaar land_NEWLINE_ Vollenhove en ommeland.\n_START_SECTION_\nFulnaholied\n_START_PARAGRAPH_\nDit lied is gemaakt bij de viering van 600 jaar stadrechten in het jaar 1954 door Wim van Heerde. Bij deze viering werd hij voor het eerste gezongen._NEWLINE_Wie kent niet het stadje wat oud en vervallen_NEWLINE_ dat eenmaal verrees aan de oever der zee?_NEWLINE_ Daar hoorde men vroeger de jachthoren schallen_NEWLINE_ daar volgde de jager het spoor van de ree._NEWLINE_ De visser wierp 't net in de bruisende baren_NEWLINE_ de boer trok zijn ploeg door de zandgronden heen._NEWLINE_ Een vogel zong 't lied boven ruisende aren_NEWLINE_ zo was Vollenhove in 't grijze verleen._NEWLINE_Kastelen en machtige buitens verrezen_NEWLINE_ een jachtstoet trok vrolijk door velden en bos_NEWLINE_ En ver in het rond werd de grootheid geprezen_NEWLINE_ van d' edele die streed op zijn vurige ros._NEWLINE_ En eeuwenlang zongen de schuimende golven_NEWLINE_ hun lied langs de kust rond het stedeke heen._NEWLINE_ In stormnacht werd 't strand door het water bedolven_NEWLINE_ dat was Vollenhove in 't grijze verleen._NEWLINE_Veel is er verdwenen uit 't verre verleden_NEWLINE_ een polder kwam op uit de bruisende vloed._NEWLINE_ Kastelen vervielen - men hoort in het heden_NEWLINE_ geen schallende hoorns bij een adellijke stoet._NEWLINE_ Maar wat in ons stadje is overgebleven_NEWLINE_ wordt door wie het kent steeds ge\xc3\xaberd en bemind._NEWLINE_ Het ambt met zijn akkers en groenende dreven_NEWLINE_ dat is Vollenhove zo men 't heden vindt."