b'\n_START_ARTICLE_\nLandschap met ru\xc3\xafnes, vee en herten\n_START_SECTION_\nVoorstelling\n_START_PARAGRAPH_\nHet stelt een heuvelachtig landschap voor met links en rechts weelderig begroeide ru\xc3\xafnes. Tussen deze ru\xc3\xafnes is allerlei soorten vee te zien. Links stro-etende muilezels, rechts waterdrinkende koeien en middenachter twee geiten. Helemaal rechts lijken een hert en een hinde \xe2\x80\x93 normaal gesproken geen vee \xe2\x80\x93 stiekem met de koeien mee te drinken. De twee herders die middenachter op de grond liggen hebben niets in de gaten._NEWLINE_Vanwege het hert en de hinde werd deze voorstelling lange tijd als uitbeelding van een fabel van de Griekse schrijver Aesopus gezien. Hierin vindt een mannetjeshert op de vlucht voor enkele jagers een veilig heenkomen in een koeienstal. De koeien staan dit toe en de luie knecht merkt er niets van. Het hert wordt uiteindelijk ontdekt door de boer, die hem daarna laat slachten. In de literatuur wordt deze interpretatie over het algemeen aanvaardt, op Kurt Erasmus en Yvonne Thi\xc3\xa9ry na. Kunsthistorica Yvette Bruijnen wijst echter op een aantal verschillen met de fabel. Er is geen sprake van een koeiestal. Er is naast een hert ook een hinde aanwezig. En geiten en muilezels komen in de fabel niet voor. Daarnaast zijn van Savery een groot aantal dierenschilderijen bekend zonder verband met een specifieke fabel of verhaal.\n_START_SECTION_\nToeschrijving en datering\n_START_PARAGRAPH_\nHet schilderij is linksonder gesigneerd \xe2\x80\x98\xc2\xb7ROELANDT / \xc2\xb7SAVERY\xc2\xb7 FE[CIT]\xe2\x80\x99 (Roelandt Savery heeft [dit] gemaakt). De voorstelling is nauw verwant aan twee andere schilderijen van Savery: \xc3\xa9\xc3\xa9n in de verzameling M\xc3\xbcllenmeister in Solingen (gedateerd 1614) en \xc3\xa9\xc3\xa9n in Schloss Mosigkau (gedateerd 1618; verloren gegaan). Kurt Erasmus dateerde de versie in Maastricht omstreeks 1618 op grond van overeenkomsten met het exemplaar in Mosigkau. Volgens Kurt M\xc3\xbcllenmeister is het werk enkele jaren jonger (ca. 1621) en is het van deze groep het beste exemplaar.'