b'\n_START_ARTICLE_\nCalvin Coolidge\n_START_SECTION_\nBiografie\n_START_PARAGRAPH_\nCoolidge werd geboren in Plymouth, in Windsor County in de staat Vermont, als zoon van John Coolidge en Victoria Moore. Na zijn afstuderen liet hij de naam John vallen. Hij studeerde aan het Amherst College in Massachusetts en studeerde af in 1895. Hij vestigde zich als advocaat in Northampton in dezelfde staat en werd in 1899 lid van de gemeenteraad. Voorts was hij stadsadvocaat van 1900 tot 1902, rechtbankgriffier in 1904 en lid van het Huis van Afgevaardigden van de staat Massachusetts (niet te verwarren met het nationale Huis van Afgevaardigden) van 1907 tot 1908._NEWLINE_Hij werd gekozen tot burgemeester van Northampton voor de periode 1910-1911 en was tussen 1912 en 1915 lid van de senaat van Massachusetts, de laatste twee jaar als voorzitter van dat lichaam. In de periode 1916-1918 was hij luitenant-gouverneur van de staat en in 1919-1920 gouverneur. Hij verwierf nationale bekendheid toen de politie van Boston in staking ging met zijn uitspraak "Er is geen recht om tegen de publieke veiligheid te staken voor wie dan ook, waar dan ook, wanneer dan ook"._NEWLINE_In 1920 dong Coolidge mee naar de nominatie voor het presidentschap van de Republikeinse Partij, maar hij verloor van senator Warren G. Harding van Ohio. De populaire kandidaat voor het vicepresidentschap was senator Irvine Lenroot van Wisconsin, maar de partij koos voor Coolidge. Het team Harding-Coolidge won het van de gouverneur van Ohio James M. Cox en zijn running mate en staatssecretaris van de marine Franklin Delano Roosevelt._NEWLINE_Coolidge legde op 4 maart 1921 de eed als vicepresident af en diende tot 3 augustus 1923. Op die dag werd hij be\xc3\xabdigd tot president van de Verenigde Staten, na het overlijden van Warren Harding. Coolidge zat thuis \xe2\x80\x93 een familiebezoek \xe2\x80\x93 waar nog geen stroom of telefoon was toen hem het bericht van de dood van Harding bereikte. Zijn vader, een notaris, nam hem in hun huiskamer de eed af bij het licht van een kerosinelamp; later werd hem in Washington D.C. nog eens de eed afgenomen door een ambtenaar van de Federale overheid._NEWLINE_Coolidge was \xe2\x80\x93 ongebruikelijk voor een prominent politicus \xe2\x80\x93 een man van weinig woorden; dit leverde hem de bijnaam "Silent Cal" ("Stille Cal") op. Het verhaal doet de ronde dat bij een officieel diner op het Witte Huis een gast een weddenschap aanging met haar vriendinnen dat zij de president gedurende het maal ten minste drie woorden kon laten zeggen. Toen Coolidge deze weddenschap van haar vernam, antwoordde hij simpelweg "You lose"._NEWLINE_Coolidge won de presidentsverkiezingen van 1924 voor de termijn tot 4 maart 1929. Zijn verkiezingsslogan was: Keep Cool with Coolidge. Hij maakte gebruik van het destijds nieuwe medium de radio en schreef verschillende keren radio-geschiedenis: zijn inaugurele rede was de eerste die per radio uitgezonden werd, op 12 februari 1924 was hij de eerste president die een politieke speech op de radio hield en op 22 februari de eerste die een dergelijke speech liet uitzenden vanuit het Witte Huis._NEWLINE_Coolidge was de laatste president die niet probeerde in te grijpen in de vrije marktwerking en die de economische cyclus op zijn beloop liet. Daar was tijdens zijn presidentschap ook betrekkelijk weinig reden toe, want toen maakte de Verenigde Staten een enorme economische groei door: de zogeheten "Roaring Twenties". Coolidge wordt hierdoor weleens aangeduid als \'the president when America was at play\'. Coolidge kon niet alleen de belasting verlagen, hij betaalde ook $1 miljard aan staatsschuld af._NEWLINE_Voor de buitenlandse politiek toonde hij weinig belangstelling. Slechts eenmaal reisde hij naar het buitenland: op 16 januari 1928 sprak hij op Cuba de zesde Pan-Amerikaanse Conferentie toe. Zijn presidentschap viel in de periode van de drooglegging, en op recepties in Washington was alcohol taboe. De verslaggever van de Saterday Evening Post was benieuwd wat er zou gebeuren toen op een ontvangst in Havanna een groot blad met Cubaanse rum de president naderde. "Cal himself, of course, was the cynosure of the drama. As the tray approached from his left, he wheeled artfully to the right, seeming to admire a portrait on the wall. The tray came closer. Mr. Coolidge wheeled right another 90 degrees, pointing out to president Machado the beauties of the tropical verdure. By the time he completed his 360-degree turn, the incriminating tray had passed safely beyond him. Apparently he had never seen it. His maneuver was a masterpiece of evasive action."_NEWLINE_De groeitijd van de Verenigde Staten in de jaren \'20 bracht veel sociale veranderingen teweeg, de jazz-era, niet alleen vanwege de doorbraak van de jazz-muziek als amusement voor het grote blanke publiek, maar ook door de opkomst van elektronische massamedia (radio en film en de bijbehorende reclame) en van een massa-consumptiecultuur, waarmee Amerika de rest van de wereld zou vervullen met een mengeling van afgunst, afwijzing en navolging. Coolidge voelde zich niet meer thuis in zijn eigen tijd. Hij stelde zich daarom niet opnieuw kandidaat. Hij deelde dit mee in de voor hem typerende beknopte stijl: "Ik verkies mij n\xc3\xacet te kandideren voor het presidentschap in 1928."_NEWLINE_Hij werd voorzitter van de Nonpartisan Railroad Commission en erevoorzitter van de Stichting voor Blinden. Hij stierf in de "Beeches", te Northampton, Massachusetts op 5 januari 1933. Hij werd begraven in het Notch Cemetery in zijn geboorteplaats, Plymouth in Vermont.'