b'\n_START_ARTICLE_\nSlinger van Foucault\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nOf Foucault bekend was met het eerdere theoretische werk van Gustave-Gaspard Coriolis is niet bekend. Achteraf is te zien dat bij het gedrag van de slinger van Foucault een vorm van het corioliseffect bepalend is._NEWLINE_De slinger van Foucault is een lange slinger die geheel vrij kan oscilleren. De slinger moet in staat zijn om urenlang in beweging te blijven, want als men de slinger handmatig in beweging houdt, kan men (gewild of ongewild) ook het slingervlak be\xc3\xafnvloeden. Dit kan bereikt worden door een zeer lange slinger te maken, met een zwaar gewicht aan de onderzijde. Een slinger van Foucault werd voor het eerst tentoongesteld op 26 maart 1851, vanaf het plafond van het Panth\xc3\xa9on in Parijs. De gebruikte slinger bestond uit een 28,3\xc2\xa0kg zware bol hangend aan een 67 meter lang touw._NEWLINE_Het aardige van het experiment is dat het de draaiing van de aarde bewijst in een geheel afgesloten ruimte, zonder zicht op de zon en de sterren; het bewijs van de aardse draaiing wordt geleverd zonder astronomische waarnemingen._NEWLINE_Om de beweging van de slinger waar te nemen had Foucault de vloer van het Pantheon met zand bedekt. De slinger trok een klein streepje door het zand tijdens zijn beweging. Na een uur was het slingervlak al behoorlijk van stand veranderd ten opzichte van de vloer._NEWLINE_Het experiment is sindsdien vaak herhaald. Momenteel hangt er onder andere een slinger in de sterrenwacht van Lattrop. Deze slinger wordt in beweging gehouden door een elektromagneet in de vloer, midden onder de slinger. Deze magneet wordt steeds even ingeschakeld als de slinger het laagste punt nadert en geeft zo steeds de slinger een extra duwtje.\n_START_SECTION_\nLocatie\n_START_PARAGRAPH_\nWanneer de slinger is geplaatst op een van de geografische polen, staat het vlak van slingering stil ten opzichte van de vaste sterren, en de aarde draait eronderdoor. De noordpool draait vanuit de ruimte gezien tegen de klok in (linksom) en de vloer onder de slinger ook. Maar doordat de waarnemer meedraait lijkt voor hem dat het slingervlak met de klok mee gaat (rechtsom). Dit is in overeenstemming met de eerste wet van Newton. De slinger ondervindt na het loslaten in de uiterste standen telkens een zeer kleine corioliskracht net zo lang tot het slingervlak stil blijft staan ten opzichte van de vaste sterren._NEWLINE_Wanneer de slinger van Foucault zich ergens op de evenaar bevindt is het effect nul, want dan zal het slingervlak met de aarde meedraaien. Op de polen is het effect maximaal.\n_START_SECTION_\nDraaisnelheid\n_START_PARAGRAPH_\nHet vlak draait ten opzichte van de aarde met een draaisnelheid die evenredig is met de sinus van de breedtegraad. Op 30\xc2\xb0 noorder- en zuiderbreedte draait de slinger in twee etmalen geheel rond, op 52\xc2\xb0 (zoals in Nederland) in 1,27 etmaal. Op de polen draait het vlak eenmaal per etmaal rond._NEWLINE_In formulevorm geldt voor de draaisnelheid D\xe2\xb1\xbc:_NEWLINE_Waarin  de breedtegraad is._NEWLINE_De Nederlandse natuurkundige Heike Kamerlingh Onnes schreef in 1879 een proefschrift over de slinger van Foucault: "Nieuwe bewijzen voor de aswenteling der aarde"._NEWLINE_Een "vibratiegyroscoop" is in wezen een zeer verkleinde slinger van Foucault. Uitgevoerd als micro-elektromechanisch element MEMS worden ze toegepast in bijvoorbeeld spelconsoles voor de Nintendo Wii.\n_START_SECTION_\nDe duur van een omwenteling\n_START_PARAGRAPH_\nDe duur van een omwenteling (360\xc2\xb0) van het slingervlak is te berekenen door een siderische dag te delen door de sinus van de breedtegraad._NEWLINE_Dat betekent dat op de noordpool een omwenteling gelijk is aan een siderische dag (23 uur, 56 minuten en 4,09 seconden) met de klok mee (rechtsom) en in Nederland (breedte 52\xc2\xb0) 30 uur en 24 minuten (ook rechtsom). Aan de evenaar is de duur oneindig want het slingervlak daar staat stil. Meer naar het zuiden zal een omwenteling weer in tijd afnemen maar dan tegen de klok in (linksom).'