b'\n_START_ARTICLE_\nGroot Blankenburgh\n_START_SECTION_\nWeerbare huizen in Utrecht\n_START_PARAGRAPH_\nIn de 12e, 13e en 14e eeuw bouwden rijk geworden patrici\xc3\xabrgeslachten grote stenen, weerbare huizen aan de Oudegracht. Deze verspreid voorkomende stenen huizen vormden een groot contrast met de kleine, houten huizen waaruit de rest van de bebouwing grotendeels bestond. Het was een periode van grote bloei voor de stad Utrecht, destijds de belangrijkste stad in de Noordelijke Nederlanden._NEWLINE_Andere gedeeltelijk bewaard gebleven exemplaren zijn onder meer Kranestein (Oudegracht 55), Oudaen (Oudegracht 99), Drakenburg (Oudegracht 114), Fresenburch (Oudegracht 113), Groenewoude (Oudegracht 151) en Het Keizerrijk (onderdeel van het Utrechtse stadhuis, hoek Oudegracht/Ganzenmarkt).\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nBlankenburgh is een van de oudste weerbare huizen van Utrecht en werd gebouwd in het tweede kwart van de 13e eeuw in of bij de handelswijk Stathe. Het was het prestigieuze huis van een vooraanstaande Utrechtse patrici\xc3\xabrsfamilie. Net als de andere "stadskastelen" bestond Blankenburgh uit een groot, diep, representatief hoofdhuis en enkele veel kleinere zijhuizen die makkelijker te verwarmen waren en eigenlijk meer als woonruimte dienstdeden._NEWLINE_Oorspronkelijk stond het hoofdhuis op een erf dat zich uitstrekte tot aan het Vredenburg. Het hoofdhuis, met een oppervlakte van 10 \xc3\x97 23 m, had vier bouwlagen met een kap en een huiskelder met werfkelder. De begane grond is maar liefst 5,9 m hoog. De voorgevel was een trapgevel, bestaande uit geglazuurde bakstenen, terwijl de zijgevels voorzien werden van kantelen, waarachter zich weergangen bevonden._NEWLINE_Al in 1350 vond er een verbouwing plaats, waarbij er een verdieping is afgehaald en een houtskelet in het pand aangebracht werd. Het huis heeft nu dus nog maar drie bouwlagen. Een tweede verbouwing van het hoofdhuis vond rond 1500 plaats. Hierbij werd de voorgevel geheel vernieuwd. De balklagen boven de begane grond en de eerste verdieping dateren ook nog van deze verbouwing._NEWLINE_Rond 1750 werd de trapgevel afgetopt. In het tweede kwart van de negentiende eeuw is de gevel aan de heersende smaak aangepast, waarbij een pleisterlaag met moderne versiering werd aangebracht. De leeuwenkoppen uit ca. 1575, die zich in een fries boven de pui bevonden, zijn daarbij helemaal boven in de gevel geplaatst. Onder de pleisterlaag is de oude gevel nog aanwezig. Zo zijn de aanzet van de trapgevel en de korfboognissen boven de vensters nog te herkennen._NEWLINE_De achtergevel dateert nog grotendeels uit de dertiende eeuw. Tijdens de belegering van kasteel Vredenburg in 1576-1577 werd het bovenste deel van de achtergevel beschadigd. Bij het herstel kwamen de weergangen rond het hoofdhuis grotendeels te vervallen._NEWLINE_In de 18e eeuw heeft de Utrechtse orgelbouwer Abraham Meere in het pand gewoond. Vanaf 1842 was het in gebruik als chocoladefabriek van J.W. van Haagen. Van 1960 tot 2014 was boekhandel De Slegte in het pand gevestigd. Blankenburgh is in 1980/81 gerenoveerd._NEWLINE_Na het vertrek van De Slegte werd Blankenburgh in 2015 opnieuw gerenoveerd. De werkzaamheden bestonden uit het herstellen van de vloerconstructies, metselwerk, aanbrengen van complete staalconstructie, een nieuwe lift en stalen trap, het cre\xc3\xabren van daklicht over de gehele achtergevel en het maken van een nieuwe pui. Sindsdien is het in gebruik als kledingwinkel.'