b'\n_START_ARTICLE_\nBijlmerkwestie\n_START_PARAGRAPH_\nDe Bijlmerkwestie, ook wel bekend als de nacht van Scheps, was een tien uur durend debat in de Tweede Kamer dat plaatsvond op 27 oktober 1964 waarbij met zeven stemmen meerderheid werd besloten het westelijk grondgebied van de gemeente Weesperkarspel bestaande uit de Bijlmermeer, Oost Bijlmerpolder, de Polder Gein en Gaasp en delen van de West Bijlmerpolder, Bullewijker en Holendrechter polder en Venserpolder voorlopig voor twaalf jaar aan de gemeente Amsterdam toe te wijzen. Een gevolg van de toewijzing was wel dat het Plan Pampus niet werd uitgevoerd alhoewel in de jaren negentig daarvan toch nog een soort light-variant is ontwikkeld in de vorm van IJburg.\n_START_SECTION_\nAanleiding\n_START_PARAGRAPH_\nIn het Algemeen Uitbreidingsplan dat voor Amsterdam in 1935 werd opgesteld werd alleen uitgegaan van een stadsuitbreiding naar het westen en zuiden. In 1957 werd duidelijk dat binnen de bestaande grenzen van Amsterdam geen ruimte meer te vinden was voor grootschalige woningbouw. Gedeputeerde Staten van Noord-Holland en Amsterdam dachten daarom aan het gebied ten zuidoosten van de stad waar ruimte zou zijn voor 100.000 inwoners. Probleem was echter dat het beoogde gebied niet in de gemeente Amsterdam lag maar in de gemeente Weesperkarspel. Amsterdam met wethouder Joop den Uyl wilde van deze gemeente het westelijk deel met daarin de Bijlmermeer, de Oost Bijlmerpolder en de Polder Gein en Gaasp annexeren. Het rijk maar ook Weesperkarspel waren hier echter tegen en de minister van binnenlandse zaken Edzo Toxopeus stelde voor om Diemen en Ouder-Amstel samen te voegen met de Bijlmermeer tot een gemeente Bijlmermeer maar Diemen wilde Ouder-Amstel er niet bij hebben en ook Ouder Amstel wilde liever zelfstandig blijven._NEWLINE_Het belangrijkste argument voor annexatie was het behoud van een harmonische bevolkingsopbouw en te voorkomen dat er veel inwoners vertrokken en de stad zou vergrijzen en toevoeging aan Diemen en Ouder Amstel de bevolkingsstructuur van Amsterdam zou scheeftrekken. Amsterdam stuurde daarom een brief naar de Tweede Kamer waarin werd gepleit voor annexatie._NEWLINE_Hoewel het besluit tot annexatie door de Kamer nog moest worden genomen, en dat een langdurige procedure was, legde Weesperkarspel zich al bij zijn mogelijke aanstaande opheffing neer en werkte mee aan de verandering van het bestemmingsplan van een agrarische in een woonbestemming. Burgemeester Dirk Kastelein en zijn enige wethouder deden alles wat Amsterdam hen vroeg en kochten vanaf 1962 vrijwel alle boerderijen op die werden onteigend. Er werd nauw samengewerkt met de Dienst der Publieke Werken Amsterdam met een team onder leiding van Ton de Gier en ontwerper Siegfried Nassuth om de plannen verder uit te werken. Intussen werd ook begonnen met het het opspuiten van de Bijlmermeer met 11,5 miljoen kubieke meter zand uit de Vinkeveense plassen en het Muiderzand.'