b'\n_START_ARTICLE_\nUrineonderzoek\n_START_PARAGRAPH_\nAan de hand van urineonderzoek is het mogelijk op eenvoudige en niet-invasieve wijze te screenen op een aantal aandoeningen. Eenvoudig ori\xc3\xabnterend urineonderzoek met behulp van teststrips kan door de huisarts, doktersassistente, verloskundige of verpleegkundige worden verricht. Indien verder onderzoek nodig is, kan een beroep worden gedaan op klinisch chemisch laboratorium en/of microbiologisch laboratorium.\n_START_SECTION_\nMogelijkheden\n_START_PARAGRAPH_\nUrineonderzoek kan op verschillende manieren plaatsvinden, afhankelijk van de aandoening waar de arts de pati\xc3\xabnt van verdenkt. Allereerst kan bij het bekijken van het aspect van de urine al het een en ander opvallen. Ander onderzoek bestaat uit het semi-kwantitatief meten van verschillende bepalingen met behulp van een urinestrip. Dit soort onderzoek wordt vaak gebruikt als screening op urineweginfecties, bloed in de urine of glucose en/of ketonen in urine. Daarnaast kan er microscopisch onderzoek gedaan worden in urine. Dit wordt veelal gedaan om te kijken of iemand bepaalde type cellen of cilinders in de urine heeft, wat kan wijzen op een nieraandoening. Ook kan er een kweek uitgevoerd worden in urine om te achterhalen welke bacteri\xc3\xabn verantwoordelijk zijn voor een urineweginfectie. Dan zijn er nog tal van kwantitatieve bepalingen die in urine gedaan kunnen worden. Bijvoorbeeld bij pati\xc3\xabnten met diabetes mellitus wordt regelmatig de concentratie albumine (microalbumine) bepaald in urine. Andere veel voorkomende bepalingen in urine zijn die van de concentratie kreatinine, natrium, kalium en andere elektrolyten. Ten slotte wordt er ook urineonderzoek gedaan bij verdenking op een erfelijke metabole stofwisselingsziekte. In een zogeheten crisis-urine worden dan allerlei bepalingen gedaan zoals organische zuren en aminozuren.\n_START_SECTION_\nTeststroken\n_START_PARAGRAPH_\nMet teststroken (dipsticks, urinestrip) kan semi-kwantitatief bilirubine, eiwit, erytrocyten/hemoglobine, glucose, ketonen, leukocyten, nitriet, pH, urobilinogeen en soortelijk gewicht bepaald worden._NEWLINE_Afwijkende resultaten kunnen een aanwijzing zijn voor een onderliggende pathologie.\n_START_SECTION_\nBilirubine\n_START_PARAGRAPH_\nDit kan verhoogd aanwezig zijn in urine als het sterk verhoogd is in het bloed.\n_START_SECTION_\nNitriet\n_START_PARAGRAPH_\nDe aanwezigheid van nitriet in de urine duidt op een bacteri\xc3\xable urineweginfectie. Het is belangrijk om te weten dat niet alle bacteri\xc3\xabn in staat zijn om nitriet te produceren. Dit betekent dat afwezigheid van nitriet een bacteri\xc3\xable urineweginfectie niet kan uitsluiten._NEWLINE_De belangrijkste en meest voorkomende urinewegpathogenen vormen nitriet (uit nitraat) in de urine: E. coli, Proteus, Klebsiella, Citrobacter._NEWLINE_Bacteri\xc3\xabn die niet in staat zijn om nitraat te reduceren tot nitriet zijn bv. Enterococcus faecalis en andere gram-positieve kokken, N. gonorrhoeae, M. tuberculosis.\n_START_SECTION_\npH\n_START_PARAGRAPH_\nNormale pH van ochtendurine is 5-7, licht zuur tot neutraal._NEWLINE_De urine is na een maaltijd vaak basisch, rond een pH van 8, dit komt door een grotere productie van maagsap na de maaltijd. Een zuurdere urine (pH <5) wijst op diarree of diabetes mellitus. Bij diabetes mellitus, ofwel suikerziekte, kan bij een tekort aan glucose vetzuurverbranding ontstaan wat de urine zuur maakt. Bij een basische ochtendurine, een pH hoger dan 7, kan er sprake zijn van een urineweginfectie. De aanwezigheid van bacteri\xc3\xabn in de urine maakt deze basisch.\n_START_SECTION_\nUrobilinogeen\n_START_PARAGRAPH_\nEen verhoogd gehalte Urobilinogeen kan wijzen op een prehepatische icterus\n_START_SECTION_\nMicroscopisch sedimentonderzoek\n_START_PARAGRAPH_\nHet microscopisch onderzoek wordt sedimentonderzoek genoemd. Hierbij wordt de urine in een centrifuge afgedraaid zodat alle deeltjes (cellen, kristallen, cilinders etc) door de kracht van de centrifuge zich op de bodem van de buis bevinden (sediment). Een kleine druppel van dit sediment wordt vervolgens onder de microscoop geanalyseerd op de aanwezigheid van bacteri\xc3\xabn, rode en witte bloedcellen deze cellen zijn afkomstig van de nieren. Ook wordt gekeken naar de vorm van de cellen en van eventueel aanwezige kristallen of andere stoffen. De beperking van dit onderzoek ligt vooral in de mogelijke lysis van erytrocyten en/of leukocyten in vivo en ex vivo, afhankelijk van de bewaartijd, de pH en het soortelijk gewicht van de urine. Een zo vers mogelijk monster (maximaal 2 uur na mictie) is dan ook een vereiste voor een deugdelijk sediment-onderzoek om lysis van cellen te voorkomen._NEWLINE_De teststrook toont gelyseerde leukocyten en erytrocyten w\xc3\xa9l aan. Daarom mag microscopische beoordeling van het urinesediment niet los gezien worden van de resultaten van het teststrookonderzoek.'