b'\n_START_ARTICLE_\nRies Mulder\n_START_PARAGRAPH_\nMarinus (Ries) Mulder (IJsselstein, 1 januari 1909 - Aldaar, 19 december 1973) was een Nederlands kunstschilder. Hij ontwikkelde een eigen kubistische stijl. Doordat hij leraar was aan de academie voor beeldende kunst in Indonesi\xc3\xab, heeft hij grote invloed gehad op de huidige moderne Indonesische schilderkunst.\n_START_SECTION_\nNederlandse periode tot 1940\n_START_PARAGRAPH_\nRies groeide op in een gezin met  tien kinderen. Na drie jaar HBS volgde hij een opleiding tot huisschilder in Utrecht. Uiteindelijk besloot hij kunstschilder te willen worden. Ries ging in de leer bij de kunstschilder  Piet van Wijngaerdt . Hij kwam verder in aanraking met  Otto van Rees, Lambert Simon en Charles Eyck. Tussen 1933 en 1939 assisteerde hij  Charles Eyck bij het maken van verscheidene wandschilderingen, onder andere  fresco\xe2\x80\x99s in het klooster Genazzano van de zusters Augustinessen te Utrecht en in kerken in Limburg (onder andere Sint-Hubertuskerk (Genhout). Ries werkte ook mee aan de inzending van Charles Eyck op de wereldtentoonstelling in Parijs van 1937._NEWLINE_Van 1936 tot 1939 nam hij deel aan diverse groepstentoonstellingen van de zogenaamde  \xe2\x80\x9cUtrechtse Jongeren\xe2\x80\x9d, ook wel de  \xe2\x80\x9cUtrechtse School\xe2\x80\x9d  genaamd . Veel van deze tentoonstellingen werden georganiseerd door het Genootschap Kunstliefde (opgericht 1807) dat nog steeds gevestigd is aan de Nobelstraat 12 te Utrecht. In deze tijd schilderde Ries vooral landschappen en stillevens. Ook exposeerde hij in het Consthuys Sint Pieter,  Achter Sint Pieter 16 te Utrecht. Deze tentoonstellingen hadden het motto  \xe2\x80\x9cKunst behoeft niet duur te zijn\xe2\x80\x9d en het eerste jaar waren de prijzen van een kunstwerk maximaal 25 gulden. Vanwege het grote verkoopsucces werd de prijs in 1937 al verhoogt naar 50 gulden. Er hingen werken van Breitner, Paul Citroen, Wally Moes, Otto van Rees en vele anderen._NEWLINE_Halverwege de jaren dertig deelde hij een atelier aan de Oude Gracht 55 met Otto van Rees en Gerrit Rietveld. Dit atelier bevond zich boven het kantoor van de uitgeverij van het tijdschrift \xe2\x80\x9cDe Gemeenschap, maandschrift voor Katholieke Reconstructie\xe2\x80\x9d. Uit dit tijdschrift ontstond de afsplitsing \xe2\x80\x9cDe Nieuwe Gemeenschap\xe2\x80\x9d waarvoor Ries enkele illustraties maakte. Verder maakte hij veel werk voor  onder andere De Windroos 1940 (jaarboek voor de Katholieke jeugd) en Zonnewijzer 1940 (de Almanak voor het Katholieke gezin). _NEWLINE_Otto van Rees (reeds be\xc3\xafnvloed door het kubisme) en Charles Eyck stimuleerden hem door te gaan met zijn figuratieve schilderijen.\n_START_SECTION_\nIndonesische periode 1940-1946\n_START_PARAGRAPH_\nIn 1940 werd Ries door een goede vriend uitgenodigd om een studiereis te gaan maken in Indonesi\xc3\xab._NEWLINE_Citaat uit een interview in het Utrechts Nieuwsblad:  \xe2\x80\x9dAan \xc3\xa9\xc3\xa9n kant ben ik buitengewoon benieuwd naar Indi\xc3\xab, naar het Tropenlandschap en de mensen daar, aan de andere kant houd ik ontzaglijk veel van Holland, van zijn luchten en zijn prachtige sfeer\xe2\x80\xa6\xe2\x80\x9d.  7 februari 1940 vertrok hij met de boot vanuit Tri\xc3\xabst. Hij nam veertig schilderijen mee van stillevens, interieurs en Limburgse landschappen. Deze schilderijen gingen helaas verloren tijdens de bezetting van Indonesi\xc3\xab door Japan._NEWLINE_Ries Mulder woonde in Magelang en Batavia. Hier kreeg hij veel portretopdrachten van rijke Chinese families. Hij had na een jaar terug willen gaan maar door de oorlog werden dat zeven jaren. Vijf jaar zat hij vast in de Japanse interneringskampen  Tjilatjap, Tjimahi (Cimahi) en Pakan Baroe, waar hij werkzaam was als barakverpleger of in het militair hospitaal. In het kamp van Tjimahi maakte hij van eenvoudige materialen vele toneeldecors.\n_START_SECTION_\nNederlandse periode 1946-1948\n_START_PARAGRAPH_\nIn 1946 keerde Ries weer terug naar Nederland en deelde hij een atelier met Otto van Rees aan de Bouwstraat 45 te Utrecht. Hij assisteerde samen met Daan Wildschut opnieuw Charles Eyck, dit keer  bij de beschildering van de muren en het plafonds van de Onze-Lieve-Vrouwekerk (Helmond)._NEWLINE__NEWLINE_In deze periode ontwikkelde Ries zijn eigen stijl van het kubisme.\n_START_SECTION_\nNederlandse periode 1959-1973\n_START_PARAGRAPH_\nIn 1958 verbrak Soekarno alle banden met Nederland omdat Nederland weigerde  Nieuw-Guinea over te dragen aan Indonesi\xc3\xab. De Nederlanders in Indonesi\xc3\xab kregen de keus: de Indonesische nationaliteit aannemen of het land verlaten. Ries Mulder besloot om in 1959 terug te keren naar Nederland, tot groot verdriet van zijn leerlingen. _NEWLINE_Vanaf 1959 woonde Ries Mulder bij drie van zijn zussen in het huis aan de Achtersloot te IJsselstein. Het viel hem zwaar om weer in Nederland te zijn. Hij maakte vele reizen naar de Dordogne, Spanje en Noord-Afrika. Zijn latere werk bestond vooral uit stadsgezichten in zachte pastelkleuren, opgebouwd in geometrische vlakken en van elkaar gescheiden door zwarte contouren._NEWLINE_Ries Mulder overleed in 1973 te IJsselstein._NEWLINE_Na zijn dood is er in 1994 in het Stadsmuseum IJsselstein een overzichtstentoonstelling van zijn werk gehouden. In 2009 waren een paar van zijn schilderijen en enkele personalia te zien op de tentoonstelling Beyond the Dutch: Indonesi\xc3\xab, Nederland en de beeldende kunsten van 1900 tot nu in het Centraal Museum te Utrecht.'