b'\n_START_ARTICLE_\nAlbert Eduard Stoov\xc3\xa9\n_START_SECTION_\nJeugd\n_START_PARAGRAPH_\nStoov\xc3\xa9 werd geboren als het derde van de in totaal acht kinderen van Jozeph Leophinus Gaillard Stoov\xc3\xa9 en Louise Caroline Fran\xc3\xa7oise Manz. Zijn vader was van Nederlandse en Duitse afkomst, en zijn moeder was van Zwitserse afkomst. Zijn vader was eigenaar van een melkerij genaamd "Louise" te Djetis. Tevens had hij renpaarden en jockies en leverde renpaarden aan Sultan Hamengkoeboewono VIII van Djokjakarta. Mede hierdoor had Ed een redelijk makkelijke en fijne jeugd.\n_START_SECTION_\nOpleiding tot vlieger\n_START_PARAGRAPH_\nOmdat Stoov\xc3\xa9 eind december 1938 zijn 18e verjaardag gevierd had moest hij zich in januari 1939 melden voor zijn dienstplicht. Na zijn algemene basisopleiding werd hij ingedeeld bij de marine. Hij wilde niet langere periodes op een schip moeten doorbrengen en vroeg om overplaatsing naar de luchtmacht, wat hem werd toegekend. Al snel mocht hij beginnen met opleiding tot vlieger op vliegbasis Kalidjati, Bandoeng-Java. Hier trainde hij in een Koolhoven FK 51. In december 1939 behaalde Stoov\xc3\xa9 zijn vliegers opleiding. Na zijn opleiding vloog Stoov\xc3\xa9 in de Glenn Martin 139, echter maakte hij al binnen een half jaar de overstap naar jachtvliegtuigen. Op 1 juli 1941 werd Stoov\xc3\xa9 na een re-organisatie toegevoegd aan het nieuwe opgerichte tweede afdeling van vliegtuiggroep vijf, kortweg 2-VLG-V, alwaar hij voor het eerst zijn eigen vaste jachtvliegtuig kreeg: de B-3117.\n_START_SECTION_\nSlag om Malaya\n_START_PARAGRAPH_\nDe Nederlandse hulp aan Singapore was al voor aanvang van de vijandigheden overeengekomen. Al vanaf oktober 1940 wisselden de Britten en Nederlanders militaire informatie aan elkaar uit. In november van dat jaar hadden de eerste besprekingen plaatsgevonden tussen de Britten, Australi\xc3\xabrs en de Nederlanders, over een gezamenlijke verdediging van het gehele gebied. Op 9 december 1941 vertrokken meerdere vliegtuiggroepen, inclusief 2-VLG-V, de groep waarbij sergeant Stoov\xc3\xa9 was ingedeeld, naar Singapore. In totaal werden er 27 Glenn Martin 139 bommenwerpers en 12 Brewster 339 jagers naar Singapore gestuurd. Deze werden gestationeerd op Kallang Airfield in Kallang._NEWLINE_Vanaf dit vliegveld vloog Stoov\xc3\xa9 meerdere missies ter verdediging van Singapore. Tijdens een van deze missies bracht zijn groep onder andere een Japanse torpedobootjager tot zinken, en werden vier Japanse vliegtuigen neergehaald. Bij deze actie kwam de Nederlandse piloot sergeant Groot om. De groep keerde op 18 januari 1942 terug naar Java. Samen met zeven andere Brewster Buffalo piloten vloog Stoov\xc3\xa9 naar Semplak, terwijl 23 andere piloten uitweken naar Andir en Tjilitian. Doordat ze de 18e terugvlogen ter verdediging van Java, misten de vliegers op een haar na het einde van de Slag om Singapore.\n_START_SECTION_\nSlag om Balikpapan\n_START_PARAGRAPH_\nOp 23 januari was Stoov\xc3\xa9 een van de betrokken vliegers die bombardementen uitvoerde op Japanse schepen in de Straat Makassar. In totaal vlogen er 20 Brewster 339\'s, van 1-VLG-V en 2-VLG-V, met elk 2 bommen van 50\xc2\xa0kg. In totaal werden er 8 \'hits\' (waaronder \xc3\xa9\xc3\xa9n hit door Stoov\xc3\xa9) geregistreerd op 4 schepen. Tijdens deze actie kwam de koppelgenoot van Stoov\xc3\xa9, Vdg. Robert Adolf Rothkrans om het leven. Deze werd door vijandelijk vuur neergeschoten. Voor deze aanval werd Stoov\xc3\xa9 onderscheiden met het Vliegerkruis.\n_START_SECTION_\nSlag om Java\n_START_PARAGRAPH_\nOp 1 maart 1942 moest kapitein Van Helsdingen een aanval op de Japanse landingen op Eretan Wetan leiden. Hij koos Stoov\xc3\xa9 uit als zijn koppelgenoot. Om ongeveer 05.30 uur startten de zeven inzetbare jagers (vijf van 1-VLG-V en twee van 2-VLG-V). Het achtste ingedeelde toestel (van 2-VLG-V) kon niet mee, omdat tijdens het proefdraaien eerder op de ochtend de motor in brand vloog. De vliegers van 1-VLG-V die meededen aan deze aanval waren: kapitein Van Rest, de eerste-luitenants Tideman en Benjamins, en de sergeants Adam en Van Kempen. Onder hevig luchtafweervuur gooiden ze hun bommen af boven schepen, en beschoten ze de landingsvaartuigen die vol zaten met Japanse militairen in drie aparte runs. Hierna keerden ze terug naar hun vliegbasis. Bij een tweede aanval werden troepenformaties gemitrailleerd door Benjamins en Stoov\xc3\xa9. Op de terugweg kreeg Stoov\xc3\xa9 nog wel motorproblemen, maar hij haalde het vliegveld zonder kleerscheuren. Op 7 maart zou Stoov\xc3\xa9 deelnemen aan de laatste missie. Echter nadat zijn leidinggevende, Kapitein Jacob Pieter van Helsdingen, erachter kwam dat Stoov\xc3\xa9 net te horen had gekregen dat hij vader zou worden, nam hij diens plaats in. Met het toestel van Stoov\xc3\xa9, de B-3117, werd Van Helsdingen die dag neergeschoten. 8 maanden later kreeg Stoov\xc3\xa9 een zoon. Deze zag hij, door enkele jaren in een gevangenschap in jappenkampen, pas toen die 3 en een half jaar oud was.\n_START_SECTION_\nKrijgsgevangene\n_START_PARAGRAPH_\nNa de capitulatie van Nederlands-Indi\xc3\xab op 8 maart 1942 werd Stoov\xc3\xa9 in de navolgende drie en een half jaar naar verschillende jappenkampen gestuurd. Zo werd hij onder andere ter werk gesteld in een jappenkamp op het eiland Flores, waar hij met andere gevangenen onder andere landingsbanen moest aanleggen voor de Japanse luchtmacht. Op 15 augustus 1945 werd hij bevrijd uit een jappenkamp in Singapore.\n_START_SECTION_\nEmigratie\n_START_PARAGRAPH_\nNadat de oorlog afgelopen was, en Stoov\xc3\xa9 uit het jappenkamp bevrijd was, kreeg hij op 16 juni 1949 eervol ontslag en ging aan de slag bij een auto-dealer. Nadat Nederland in 1949 de onafhankelijkheid van Indonesi\xc3\xab erkende, was het er voor bewoners van Europese afkomst zeer gevaarlijk. Velen werden opgejaagd, mishandeld, en soms zelfs vermoord. Vooral (ex-)militairen en inheemse bevolkingen die samengewerkt hadden met de Nederlanders waren het slachtoffer. Nadat Stoov\xc3\xa9 via een kennis te horen kreeg dat men hem op het oog had besloot hij het land te ontvluchten. In 1954 emigreerde Stoov\xc3\xa9 tezamen met zijn vrouw, Janet Edith van Handenhove, naar Nederland. Op 12 mei 1954 begon hun bootreis op de MS Willem Ruys vanuit Nederlands-Indi\xc3\xab naar Rotterdam, dat drie weken duurde, waarna ze zich vestigden in Bloemendaal.\n_START_SECTION_\nTerug in dienst\n_START_PARAGRAPH_\nVia een oude kennis uit Nederlands-Indi\xc3\xab hoorde Stoov\xc3\xa9 dat de Nederlandse luchtmacht oude vliegers van de ML-Knil aan nam. Hierop besloot hij te solliciteren, waarna hij werd aangenomen en gestationeerd op vliegbasis Ypenburg bij 334 Squadron. Het gezin verhuisde daarom naar Delft. Stoov\xc3\xa9 vloog in Nederland geen jachtvliegtuigen meer, enkel transportvliegtuigen. Dit ging om zowel goederen en personeel van de luchtmacht, als om goederen en_NEWLINE_leden van de koninklijke familie. Op 7 mei 1968 vloog Stoov\xc3\xa9 met de Fokker F27, met registratie C-8, toen deze werd geraakt door de bliksem. Hierbij verloor het toestel zijn neus, maar Stoov\xc3\xa9 wist het toestel veilig aan de grond te krijgen in Twente. Begin 1976 ging Stoov\xc3\xa9, vanwege zijn 55ste verjaardag, met vervroegd pensioen, waarna hij tot zijn 70ste nog bij een autogarage in Delft aan het werk was. Stoov\xc3\xa9 is een van de weinige luchtmachtpiloten die 10.000+ vlieguren op zijn naam schreef. Op 23 september 2010 overleed Stoov\xc3\xa9 in verpleeghuis Bieslandhof te Delft.'