b'\n_START_ARTICLE_\nSymfonie nr. 2 (Sallinen)\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nHet werk is geschreven in opdracht van de Norrk\xc3\xb6pings muziekvereniging, dat verbonden is aan het Norrk\xc3\xb6pings Symfoniorkester. De werktitel luidde Symfonische dialoog voor solo percussionist en orkest; deze titel werd later omgebogen naar de subtitel van Symfonie nr. 2 van deze componist. Bijkomend effect was dat Sinfonia uit 1971 een nummer kreeg toegevoegd. Deze tweede symfonie is geschreven voor percussionist Rainer Kuisma, die dan ook de premi\xc3\xa8re verzorgde in Norrk\xc3\xb6ping, met genoemd orkest op 25 februari 1973. Okko Kamu, muzikale vriend van de componist, stond op de bok.\n_START_SECTION_\nMuziek\n_START_PARAGRAPH_\nDe tweede symfonie bestaat net als zijn eerste symfonie uit maar \xc3\xa9\xc3\xa9n deel. Wel wordt halverwege een verschil in tempo voorgeschreven Tempo piu tranquillo (tempo iets langzamer), maar dat verschil is nauwelijks waarneembaar. De thema\xe2\x80\x99s zijn direct duidelijk. De dalende toonladderachtige notenreeks wordt afgebroken door de g\xc3\xbciro, probeert het opnieuw maar komt door de g\xc3\xbciro wederom tot stilstand. Het tweede thema, een versierde notenreeks omhoog ondervindt hetzelfde lot. Na het gevecht om de symfonie op gang te krijgen, zet de cadens van de solist alles stil. Na die cadens proberen de thema\xe2\x80\x99s al dan niet in een variatie de symfonie weer vlot te trekken. De voor Sallinen typische wals komt weer voorbij, net als een aantal fanfares._NEWLINE_In het geheel is deze symfonie veel rustiger dan zijn eerste symfonie, ook al lijkt dat niet logisch door de hoofdstem, een batterij aan slagwerkinstrumenten. De dalende notenlijn in het begin en haar gevolg zijn niet zo opdringerig als de thematiek van nummer 1, het blijft verontrustende muziek. Pas op het eind als de muziek langzaam wegsterft zijn beide, solist en orkest, uitgepraat.'