b"\n_START_ARTICLE_\nVerdrag van Meerssen\n_START_PARAGRAPH_\nHet Verdrag van Meerssen is genoemd naar de plaats Meerssen bij Maastricht en dateert uit 870. Het was een stadium in de deling van het Frankische Rijk. Het rijk (Hertogdom Lotharingen en Vrijgraafschap Bourgondi\xc3\xab en Transjurani\xc3\xab) van Lotharius II, de in 869 overleden oudste zoon van Lotharius I, werd hierbij verdeeld tussen zijn ooms de West-Frankische koning Karel de Kale en het Oost-Frankische koning Lodewijk de Duitser.\n_START_SECTION_\nVerdrag\n_START_PARAGRAPH_\nDoor een geblokkeerde echtscheiding door de aartsbisschop Hincmar van Reims van zijn kinderloze huwelijk was Lotharius II in 869 zonder wettige kinderen gestorven. Zijn ooms Karel de Kale en Lodewijk de Duitser, respectievelijk de koningen van West- en Oost-Franci\xc3\xab, eigenden zich de nalatenschap toe. Ze profiteerden van de afwezigheid van de wettige erfgenaam, de broer van Lotharius, de Rooms-keizer Lodewijk II van Itali\xc3\xab. Lodewijk was op veldtocht tegen het Emiraat Bari. Ondanks protest en de steun van paus Adrianus II, zou hij zijn rechten over het Middenrijk nooit kunnen uitoefenen._NEWLINE_Karel de Kale was het gebied onmiddellijk na de dood van Lotharius II binnengevallen. Hierop had zijn broer Lodewijk de Duitser hetzelfde gedaan. Niet ver van Meerssen sloten ze een vredesverdrag. In het noordelijke deel (Lotharingen en Frisia) werd de grens tussen het Franse en Duitse koninkrijk gevormd door de loop van de rivieren de Maas, de Ourthe en de Moezel. Bourgondi\xc3\xab werd aangesloten bij het Duitse Rijk.\n_START_SECTION_\nNaamgeving\n_START_PARAGRAPH_\nMeerssen was de palts waar Lodewijk de Duitser tijdens de onderhandelingen verbleef. Karel had zijn hoofdkwartier in de palts Herstal bij Luik. Het verdrag werd gesloten in een plaats halverwege beide paltsen, waarschijnlijk in Haspide (of Aspide), het latere Eijsden aan de Maas.\n_START_SECTION_\nVerder verloop\n_START_PARAGRAPH_\nHet verdrag van Meerssen hield niet lang stand. Na de dood van Lodewijk de Duitser (876) probeerde Karel de Kale het oostelijk deel van het Middenrijk in te palmen. In de Slag bij Andernach werd zijn leger echter verslagen door de zoon van Lodewijk, Lodewijk III de Jonge. In 878 werden de diverse verdragen nog geratificeerd in 's-Gravenvoeren, maar de dood van Karel de Kale gooide de strijd terug open. Nu was het Lodewijk de Jonge die westelijk Lotharingen binnenviel, en dit met blijvend succes bekroond zag door het Verdrag van Ribemont (880). Hierdoor verschoof de grens westwaarts en vormde de Schelde en de delta daarvan op de linkeroever de nieuwe scheiding tussen oost en west."