b'\n_START_ARTICLE_\nJosef Myslive\xc4\x8dek\n_START_SECTION_\nOpleiding tot ongekende vermaardheid\n_START_PARAGRAPH_\nMyslive\xc4\x8dek studeerde vanaf 1744 samen met zijn broer filosofie en literatuur aan de Karelsuniversiteit Praag. In 1753 moest hij wegens het gebrek aan academisch succes de universiteit verlaten. In mei 1758 werd hij samen met zijn broer molenaar in het bedrijf van zijn vader en in 1761 werden zij meester-molenaar. Josef zag af van zijn erfdeel en richtte zich vanaf dat moment op de muziek. Hij kreeg compositieles van de zogenoemde Boheemse H\xc3\xa4ndel Franz Johann Habermann (1706-1783) en orgelonderwijs bij Josef Ferdinand Norbert Seger; het daarvoor nodige geld verdiende hij als violist._NEWLINE_In 1763 werden zijn zes symfonie\xc3\xabn, die hij voor Vincenz Graaf von Waldstein geschreven had, in Neurenberg bij Johann Ulrich Haffner gepubliceerd. Deze symfonie\xc3\xabn dragen de namen van de maanden januari tot en met juni. Op 5 november 1763 reisde hij naar Veneti\xc3\xab om zang en compositie bij Giovanni Battista Pescetti (ca.1704-ca.1766) te studeren en zich met het schrijven van opera\'s bezig te houden. Omdat zijn naam voor Italianen niet uit te spreken was, werd hij aldaar als Il Boemo ("de Bohemer") of Il Venatorino ("het Jagertje").\n_START_SECTION_\nItaliaans "wonder"\n_START_PARAGRAPH_\nIn 1764 kreeg hij een "scrittura", een operaopdracht, voor het theater in Parma en zijn Medea oogstte een spontaan succes. In 1765 volgde zijn opera Semiramide, die in Bergamo in premi\xc3\xa8re ging. Ondanks van grote concurrentie van bekende Italiaanse componisten werden hem vele nieuwe operaopdrachten gegeven. In december 1766 kreeg hij de opdracht de opera Il Bellerofonte te schrijven. Na korte tijd ging dit werk op 20 januari 1767 in Napels met bekende solisten zoals de tenor Anton Raaf (1714-1797) en de sopraan Caterina Gabrielli ("La Gabrielli") in premi\xc3\xa8re. Het succes van dit werk bracht hem een nieuwe opdracht: voor het hof van Napels schreef hij Farnace, een opera met een triomfale succes. Hij werd in eenmaal in heel Itali\xc3\xab bekend en was in die tijd de operacomponist in Itali\xc3\xab met het hoogste salaris. Overal vierde men hem als \xc2\xabIl divino Boemo\xc2\xbb (de goddelijke Boheem) en noemde hem \xc2\xabMyslive\xc4\x8dek veneziano\xc2\xbb (de Venetiaanse Myslive\xc4\x8dek)._NEWLINE_Rond de 30 opera\'s ontstonden tussen 1767 en 1779 voor alle bekende opera\'s en theaters in Itali\xc3\xab, zoals voor Veneti\xc3\xab, Milaan, Florence, Rome, Turijn en Pavia. Zijn bekendheid verbreidde zich in heel Europa. 18 van zijn opera\'s werden voor het hof in Portugal gekopieerd, in Parijs, Amsterdam en Londen werden zijn werken gedrukt, wat in de 18e eeuw niet vanzelfsprekend was. In 1768 was hij in Praag, 1769 in Veneti\xc3\xab, Padua en Florence. Wolfgang Amadeus Mozart, waartoe hij vriendschappelijk betrokken was, heeft hij voor het eerst in 1770 in Bologna ontmoet en nog eens op 15 mei 1771 in Milaan (zie ook Mozart in Itali\xc3\xab). In 1771 ontving hij in Bologna de titel van een "accademico filarmonico"._NEWLINE_In 1772 reisde hij naar aanleiding van een operaopdracht naar Wenen. Hier leerde hij Charles Burney kennen, met wie hij ook naar M\xc3\xbcnchen reisde. In 1773 was Myslive\xc4\x8dek weer in Itali\xc3\xab, waar hij opnieuw met Mozart bijeen kwam. Op 4 november 1773 dirigeerde hij de uitvoering van de opera Orfeo ed Euridice van Christoph Willibald Gluck.\n_START_SECTION_\nBedroevende finale\n_START_PARAGRAPH_\nAan het eind van het jaar 1773 was hij wederom in M\xc3\xbcnchen, om zijn opera Erifile uit te voeren, maar deze opera was geen succes. De componist gaf het commentaar dat hij "uitsluitend onder de Italiaanse zon ge\xc3\xafnspireerd werd". In 1774 bewerkte hij Glucks opera Orfeo ed Euridice door aanvullingen met aria\'s van Johann Christian Bach en eigen werk voor de hofopera te Napels en was verder bezig. Zijn laatste grote successen waren de uitvoeringen van zijn opera Ezio in 1777 te M\xc3\xbcnchen alsook zijn oratorium Abramo ed Isacco in hetzelfde jaar aldaar. Maar hij moest het ziekenhuis in, waar Mozart hem bezocht. Hij deed - zonder succes - een poging Mozart een opdracht aan een Italiaanse opera te bezorgen._NEWLINE_Na Myslive\xc4\x8deks terugkomst in Itali\xc3\xab begon zijn ster te dalen. In 1779 mislukte zijn opera Armida en ook de volgende opera\'s hadden geen succes meer. Vanaf 1775 waren de eerste symptomen van syfilis bij hem herkenbaar. Deze ziekte was de oorzaak van een Facialisparese en door een pijnlijke operatie had hij het verlies van zijn neus te betreuren. Verder kwamen er financi\xc3\xable problemen bij. Als zieke man trok Myslive\xc4\x8dek zich in Rome terug, waar hij in armoede in 1781 overleed. Sir Brady, een vriend en vroegere leerling vanuit Engeland, liet hem in de kerk San Lorenzo in Lucina begraven, waar tot heden zijn graf te zien is.\n_START_SECTION_\nMuzikaal werk\n_START_PARAGRAPH_\nSlechts een klein gedeelte van zijn hele oeuvre is intussen door moderne studioproducties voor ons weer toegankelijk. Naast zijn vele opera\'s omvat zijn werklijst vijf oratoria, een Laudate Dominum, meerdere wereldlijke cantates, negen vioolconcerten, vier pianoconcerten alsook solowerk voor piano, een celloconcert, een reeks orkestdivertimenti, symfonie\xc3\xabn en ouvertures, zes strijkkwartetten, blaasoctetten. Qua klank staan zijn composities naast de vroege werken van Mozart en bevatten qua vorm vele gemeenzaamheden met de werken van de zogenoemde Mannheimer Schule.'