b"\n_START_ARTICLE_\nZwarte kerkuil\n_START_SECTION_\nBeschrijving\n_START_PARAGRAPH_\nDe uil is een middelgrote, roetzwarte uil met vrij grote donkere ogen in een ronde gezichtssluier. De bovendelen (rugzijde) zijn roetzwart, met fijne witte vlekjes op de kop en grotere maar meer verspreide witte vlekken op de vleugels. De gezichtssluier is breed en rond, donker van kleur en afgezoomd met een harde, donkere rand. De onderdelen (buik en borst) zijn donkergrijs tot zwart, maar nooit zo donker als de bovendelen, met fijne witte vlekjes bezet. De buikstreek is altijd bleker dan de borst. De zwarte staart is kort en de poten zijn bevederd. De Zwarte kerkuil heeft een hoornkleurige bek, die bijna tot aan de punt bevederd is. De tenen zijn donkergrijs en de lange klauwen dan weer zwart. Beide geslachten zijn gelijk wat pluimage betreft, maar - zoals zo dikwijls bij uilen en dagroofvogels- zijn de vrouwtjes groter en zwaarder dan mannetjes. De (grotere) Zwarte kerkuil kan onderscheiden worden van de nauw verwante Kleine zwarte kerkuil door zijn (uiteraard) grotere afmetingen, donkerder pluimage en een verschillend vlekkenpatroon. Ook hun jachtgewoontes verschillen vrij grondig.\n_START_SECTION_\nAfmetingen\n_START_PARAGRAPH_\nVrouwtje: - Lengte 44\xe2\x80\x9351\xc2\xa0cm Gewicht 750-1000g_NEWLINE_Mannetje: - Lengte 37\xe2\x80\x9343\xc2\xa0cm Gewicht 500-700g\n_START_SECTION_\nLeefgewoonte\n_START_PARAGRAPH_\nHet dier is uitsluitend een nachtvogel, die er overdag een verborgen leefwijze op na houdt: hij verbergt zich in holtes, holle bomen, dicht gebladerte van hoge bomen en soms ook in grotten.\n_START_SECTION_\nGeluid\n_START_PARAGRAPH_\nDe typische schreeuw is een indringende 'kerkuilschreeuw' met afdalende toon, in het Engels beter bekend als de 'bomb whistle', omdat het kan vergeleken worden met het typische geluid van een vallende bom (zonder de fatale explosie).\n_START_SECTION_\nJachtwijze en voedsel\n_START_PARAGRAPH_\nDe Zwarte kerkuil is een krachtige jager die in verhouding vrij grote prooien vangt, die hij proportioneel gezien dan nog vrij vaak uit de bomen plukt. Dit in tegenstelling met niet alleen de Kleine zwarte kerkuil, maar ook met andere soorten kerkuilen, die hun voedsel meestal op de grond vangen. Het voedsel bestaat uit een rijke variatie van kleinere zoogdieren en tijdens het broedsizoen zorgt het mannetje alleen voor de aanbreng van prooien.\n_START_SECTION_\nStatus\n_START_PARAGRAPH_\nOnbekend, waarschijnlijk zeldzaam en bedreigd\n_START_SECTION_\nOriginele beschrijving\n_START_PARAGRAPH_\nGould, John. 1845. Proceedings of the Zoological Society of London, pt. 13, no. 149, p. 80."