b'\n_START_ARTICLE_\nKoninklijk Kabinet van Zeldzaamheden\n_START_SECTION_\nVoorgeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nBasis voor het Kabinet was de collectie van de Haagse jurist Jean Theodore Royer (1737-1807), die in de achttiende eeuw een grote verzameling aanlegde van oude kunst, boeken en handschriften. Met name de Chinese taal en cultuur had zijn belangstelling en hij stond in Nederland bekend als een grote China-kenner. Zijn verzameling van voorwerpen van buiten Europa stelde hij in zijn huis in enkele kamers tentoon in een museale opstelling. Zijn weduwe, Johanna Louise van Oldenbarneveld, genaamd Tullingh, liet de verzameling in een legaat na aan Koning Willem I, welk hij in 1816 aanvaardde._NEWLINE_De nalatenschap maakte het mogelijk om een Koninklijk Kabinet van Zeldzaamheden op te richten, als toevoeging aan een aantal andere nieuwe of vernieuwde instellingen, zoals het Koninklijk Kabinet van Schilderijen, de Koninklijke Bibliotheek en het Koninklijk Penningkabinet.\n_START_SECTION_\nOprichting\n_START_PARAGRAPH_\nIn 1816 werd op last van Koning Willem I het Koninklijk Kabinet van Zeldzaamheden opgericht. Het zou bestaan tot 1883. In die tijd werd de collectie aanzienlijk uitgebreid. Ook vele voorwerpen die geen Chinese oorsprong hadden werden aangekocht. Aanvankelijk werd het ondergebracht in deel van een pand aan het Buitenhof 37 in Den Haag. Dit pand was in 1766 door stadhouder Willem V aangekocht om zijn verzameling exotische objecten in te huisvesten. In 1821 werd het Kabinet verhuisd naar de benedenverdieping van het net gerestaureerde Mauritshuis.\n_START_SECTION_\nRariteitenkabinet van de koning\n_START_PARAGRAPH_\nIn 1855 werd de oude rariteitenverzameling van koning Willem III toegevoegd aan het Koninklijk Kabinet van Zeldzaamheden. De objecten waren in 1795 door stadhouder Willem V meegenomen toen hij naar Engeland vluchtte. Na het ontstaan van het Koninkrijk der Nederlanden was de collectie teruggekeerd naar Den Haag. De verzameling omvatte belangrijke voorwerpen, waaronder gouden sieraden uit Azi\xc3\xab, buitgemaakte wapens uit Ceylon, ge\xc3\xabmailleerde horloges uit de zeventiende-eeuw en miniaturen uit de verzameling van het Huis Oranje-Nassau. Na terugkomst in Nederland was de verzameling nog aanzienlijk uitgebreid op kosten van Koning Willem I. Een tijdlang was het gehuisvest geweest in een gebouw op het Binnenhof.\n_START_SECTION_\nOndergang\n_START_PARAGRAPH_\nIn 1875 verhuisde de deelcollectie Vaderlandse Geschiedenis naar het nieuw opgerichte Nederlandsch Museum voor Geschiedenis en Kunst, dat was gevestigd aan de Prinsegracht in Den Haag. Het Koninklijk Kabinet van Zeldzaamheden verhuisde datzelfde jaar van het Mauritshuis naar de Lange Vijverberg 15, een kapitaal pand dat uitkijkt over de Hofvijver._NEWLINE_In 1883 sloot het Koninklijk Kabinet van Zeldzaamheden haar deuren. De collectie werd verdeeld over meerdere museums. Een deel van de collectie werd toegevoegd aan de collectie van het Rijks Ethnografisch Museum te Leiden, het huidige Museum Volkenkunde. Een groot deel werd aan de collectie van het Rijksmuseum Amsterdam toegevoegd._NEWLINE_In 1883 werd ook het Nederlandsch Museum voor Geschiedenis en Kunst gesloten. Het werd in 1887 geherhuisvest in het in 1885 voltooide Rijksmuseumgebouw, waar het nog een tijd functioneerde als afzonderlijk museum, maar uiteindelijk opging in de collectie van het Rijksmuseum Amsterdam. Het grootste deel van de collectie was weliswaar verscheept naar Amsterdam; een klein deel van de collectie, de verzameling oude straf- en martelwerktuigen, eindigde in Museum De Gevangenpoort in Den Haag, dat in 1882 was geopend.'