b"\n_START_ARTICLE_\nEiken-haagbeukenbos\n_START_SECTION_\nAlgemeen\n_START_PARAGRAPH_\nHet eiken-haagbeukenbos omvat oude, zeer structuur- en soortenrijke bossen, kenmerkend voor matig voedselrijke tot voedselrijke bodems op een zware, slecht doorlaatbare ondergrond van leem, klei, zandleem of keileem, al dan niet afgedekt met een laag leemhoudend zand. De bodemvochtigheid is meestal hoog in de winter en in het voorjaar, maar veel lager in de zomer. In Nederlands Zuid-Limburg, in de Belgische Voerstreek en in Walloni\xc3\xab komt dit bostype ook voor op drogere standplaatsen op mergel of op kalksteen._NEWLINE_Het eiken-haagbeukenbos vormt het eindstadium in de natuurlijke successie, de climaxvegetatie, ontstaan uit een opeenvolging van struweelgemeenschappen en andere bosgemeenschappen door de geleidelijke toename van de voedselrijkdom (humus) in de bodem._NEWLINE_Meer specifiek ontstaat de sub-associatie orchietosum in Zuid-Limburg en in de Voerstreek uit de associatie van hazelaar en purperorchis, en kan ze daar door kapbeheer terug in overgaan.\n_START_SECTION_\nStructuur\n_START_PARAGRAPH_\nHet eiken-haagbeukenbos is een hoog opgaand loofbos met een boomlaag die tot 25\xc2\xa0m hoog kan reiken. De struiklaag is zeer goed ontwikkeld, met een groot aandeel van hazelaar. De kruidlaag kan bijzonder soortenrijk zijn en telt vooral veel voorjaarsbloeiers, terwijl de moslaag minder opvallend aanwezig is._NEWLINE_Het eiken-haagbeukenbos is van belang omwille van het grote aandeel van monumentale bomen in dit bostype.\n_START_SECTION_\nOnderverdeling\n_START_PARAGRAPH_\nIn het eiken-haagbeukenbos worden in Belgi\xc3\xab en Nederland zes sub-associaties onderscheiden, die duidelijk kunnen onderscheiden worden en soms zelfs als zelfstandige associaties worden beschouwd. Ze wijzen vooral op verschillen in de bodemsamenstelling, de voedselrijkdom en het vochtgehalte in de bodem.\n_START_SECTION_\nSub-associatie polystichetosum\n_START_PARAGRAPH_\nEen subassociatie typisch voor holle wegen met als kensoort de stijve naaldvaren (Polystichum aculeatum) en andere stikstofminnende soorten als hondsdraf, grote brandnetel en gewone vlier. Syntaxoncode voor Nederland is 43Ab1a.\n_START_SECTION_\nSub-associatie orchietosum\n_START_PARAGRAPH_\nHet eiken-haagbeukenbos met purperorchis of orchidee\xc3\xabnrijke eiken-haagbeukenbos komt voor op steile hellingen met een ondiepe, kalkrijke ondergrond, en wordt gekenmerkt door de aanwezigheid van kalkminnende orchidee\xc3\xabn als de mannetjesorchis (Orchis mascula), purperorchis (Orchis purpurea) en zeldzamer de bergnachtorchis en het bleek bosvogeltje, maar waar ook eenbes, ruig viooltje, christoffelkruid, heelkruid, ruig viooltje en rood peperboompje kunnen worden aangetroffen. Deze vegetatie is zeer gevoelig voor verruiging en gebrek aan onderhoud, waardoor bosrank en klimop de bovenhand nemen._NEWLINE_Syntaxoncode voor Nederland is 43Ab1b, BWK-karteringseenheden voor Vlaanderen zijn het eiken-haagbeukenbos op mergel (qk) en het beukenbos op mergel (fk).\n_START_SECTION_\nSub-associatie typicum\n_START_PARAGRAPH_\nDe typische subassociatie zoals hieronder beschreven, zonder differenti\xc3\xabrende soorten maar met een hoge presentie van de kensoorten voor de associatie. Ze komt voor op zware gronden zoals op keileem, die vooral in het voorjaar zeer nat zijn. Syntaxoncode voor Nederland is 43Ab1c.\n_START_SECTION_\nSub-associatie allietosum\n_START_PARAGRAPH_\nHet eiken-haagbeukenbos met daslook is een sub-associatie met een hoge presentie van de kensoorten daslook (Allium ursinum) en winterlinde, maar ook met bosbingelkruid en gele anemoon. Het zijn traag koloniserende soorten van oude, schaduwrijke bossen met een lange ontwikkelingstijd, typisch voor kalkrijke bodems bedekt met klei of leem, zoals colluviale bodems onderaan een helling. Dit soort bos is zeer gevoelig voor verstoring en exploitatie en is best gebaat met nietsdoen. Syntaxoncode voor Nederland is 43Ab1d.\n_START_SECTION_\nSub-associatie dryopteridetosum\n_START_PARAGRAPH_\nEen varenrijke sub-associatie van steile hellingen met een koel, vochtig microklimaat, meestal op het noorden gericht, met vooral mannetjesvaren (Dryopteris filix-mas), brede en smalle stekelvaren. Syntaxoncode voor Nederland is 43Ab1e.\n_START_SECTION_\nSub-associatie oxalidetosum\n_START_PARAGRAPH_\nEen sub-associatie met een hoge presentie van witte klaverzuring (Oxalis acetosella) en dalkruid, met in de struiklaag vooral wilde lijsterbes, hulst en sporkehout, die vooral voorkomt op l\xc3\xb6ss en andere vochthoudende, matig voedselrijke leemgronden, en die aansluit bij het wat voedselarmere en drogere beuken-eikenbos uit de klasse van de eiken- en beukenbossen op voedselarme grond. Syntaxoncode voor Nederland is 43Ab1f.\n_START_SECTION_\nSub-associatie periclymenetosum\n_START_PARAGRAPH_\nHet kamperfoelierijk eiken-haagbeukenbos is een sub-associatie van droge, voedselarme bodems, met een weinig diverse ondergroei met een hoge presentie van wilde kamperfoelie (Lonicera periclymenum).\n_START_SECTION_\nBiologische Waarderingskaart\n_START_PARAGRAPH_\nIn de Biologische Waarderingskaart (BWK) van Vlaanderen en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest is deze associatie opgedeeld in twee karteringseenheden, het eiken-haagbeukenbos (qa) en het beukenbos met voorjaarsflora zonder wilde hyacint (fa)._NEWLINE_Het eiken-haagbeukenbos met purperorchis (de sub-associatie orchietosum) wordt in de BWK eveneens apart onderscheiden in twee eenheden, het eiken-haagbeukenbos op mergel (qk) en het beukenbos op mergel (fk)._NEWLINE_Deze vegetatietypes staan alle gewaardeerd als 'Biologisch zeer waardevol'.\n_START_SECTION_\nEiken-haagbeukenbos\n_START_PARAGRAPH_\nHet eiken-haagbeukenbos (qa) komt voor als oude, door zomereik, gewone es, gewone esdoorn, zoete kers en haagbeuk gedomineerde bossen op matig voedselrijke leem- en zandleembodems, grenzend aan elzen-eikenbossen of andere beekbegeleidende bostypes, en op plateaus en hellingen met een hangwatertafel.\n_START_SECTION_\nBeukenbos met voorjaarsflora zonder wilde hyacint\n_START_PARAGRAPH_\nHet beukenbos met voorjaarsflora zonder wilde hyacint (fa) vertoont hiermee veel overeenkomsten, maar heeft beuk als dominante boomsoort. Het omvat ook het gierstgras-beukenbos (Milio-Fagetum) dat voorkomt op droge, licht zure leembodem.\n_START_SECTION_\nEiken-haagbeukenbos op mergel\n_START_PARAGRAPH_\nHet eiken-haagbeukenbos op mergel (qk) is eerder een lichtrijk bostype van hellingen, van oorsprong intensief beheerd waardoor erosie de mineraal- en mergelrijke ondergrond kan blootleggen. De boomlaag van dit bos bestaat vooral uit zomereik, gewone es en hazelaar, de kruidlaag is vergelijkbaar met dat van het beukenbos met parelgras en lievevrouwebedstro (fm) aangevuld met kalk-, licht- en warmteminnende soorten zoals diverse soorten orchidee\xc3\xabn.\n_START_SECTION_\nBeukenbos op mergel\n_START_PARAGRAPH_\nHet beukenbos op mergel (fk) komt net als het voorgaande type enkel voor op plaatsen waar mergel dagzoomt. De boomlaag wordt gedomineerd door beuk, de ondergroei is rijk aan voorjaarsflora maar zonder wilde hyacint. Indicatorsoorten zijn de vingerzegge en de spekwortel.\n_START_SECTION_\nVerspreiding en voorkomen\n_START_PARAGRAPH_\nHet eiken-haagbeukenbos heeft een beperkt verspreidingsgebied in sub-atlantisch Europa, van Noord-Frankrijk over Belgi\xc3\xab en Nederland tot in Noord-Duitsland._NEWLINE_In Nederland vinden we dit bostype vooral in Zuid-Limburg, op het Drents Plateau (gebied), in Twente en in het oosten van Gelderland. Minder algemeen komt de associatie voor langs duinranden._NEWLINE_In Vlaanderen komt het verspreid voor in alle fytogeografische districten, zelfs in het maritieme district, maar het zwaartepunt ligt in de Limburgse, Vlaams- en Waals-Brabantse Leemstreek. Het komt er voor naast het eiken-haagbeukenbos met wilde hyacint (qe). Het eiken-haagbeukenbos met purperorchis komt enkel (fragmentarisch) voor in de Voerstreek, de variant met beuken (fk) enkel in enkele percelen van het Zoni\xc3\xabnwoud."