b'\n_START_ARTICLE_\nKaratepe\n_START_SECTION_\nGeschiedenis van de opgravingen\n_START_PARAGRAPH_\nH. Th. Bossert en Halet \xc3\x87ambel werden zich in 1945 ervan bewust dat er mogelijk een rotsreli\xc3\xabf van een leeuw in de deze streek te vinden was. Een ploeg van de universiteit van Istanbul raakte in februari 1946 ingesneeuwd in Feke en hoorden daar van plaatselijk bekenden dat deze plek inderdaad bestond. Een plaatselijke schoolmeester Efrem Ku\xc5\x9f\xc3\xa7u wist het te vinden. Bij aankomst bleken er niet alleen standbeelden maar ook inscripties te zijn, en wel in twee talen: hi\xc3\xabrogliefisch Luwisch en Fenicisch. Het is zelfs de langste tekst in die laatste taal die bekend is en de inscripties zijn elkaars vertalingen._NEWLINE_Opgravingen begonnen in de herfst van 1947 gefinancierd door het Turks Historisch Genootschap onder leiding van H. Th. Bossert met een ploeg van de Universiteit van Istanbul. Een complicatie was de regeringsbeslissing de Aslanta\xc5\x9fdam te verhogen waardoor een deel van het dal van de Ceyhan onderliep. Een kruisvaardersru\xc3\xafne (Kumkale) ging hierdoor verloren en het dal moest in allerijl op archeologische overblijfselen onderzocht worden. Hierdoor liep de opgraving van Karatepe aanzienlijke vertraging op.'