b'\n_START_ARTICLE_\nStadspartij Leefbaar Utrecht\n_START_SECTION_\nOprichting\n_START_PARAGRAPH_\nDe partij werd in 1997 door Henk Westbroek en Broos Schnetz opgericht naar aanleiding van een aantal zaken waarbij de gemeente de bevolking zou hebben gepasseerd: de verkoop van de Winkel van Sinkel, waar destijds een ABN AMRO-bank in gevestigd was, aan een horeca-exploitant, die er een grand caf\xc3\xa9 van maakte, terwijl er een openbare cultuurtempel in zou komen, de bouw van een HOV-busbaan door de binnenstad, geplande enorme kantorenbouw rondom het Centraal Station en de aanleg van ontsluitingswegen vanaf dat kantorencentrum naar de Utrechtse ring. Verder vond de partij dat de stad regentesk bestuurd werd zonder fatsoenlijke inbreng van bewonersorganisaties. Saillant detail is dat beide oprichters zelf ook horeca-exploitant zijn, nl. van het rockcaf\xc3\xa9 Stairway to Heaven.\n_START_SECTION_\nVerkiezingen\n_START_PARAGRAPH_\nDe partij behaalde bij de gemeenteraadsverkiezingen in 1998 vanuit het niets 9 zetels. In 2000 werd LU met 14 zetels de grootste partij van Utrecht. In 2006 kelderde het zetelaantal na deelname aan het College van burgemeester en wethouders: de partij hield 3 zetels over. De partij heeft aangekondigd dat het signaal dat afgegeven moest worden, aangekomen was, de stad beter bestuurd werd en dat de partij daarom vindt overbodig te zijn geworden. Na de huidige zittingstermijn van de gemeenteraad zal ze zich daarom opheffen. Critici zien de nederlaag van Leefbaar Utrecht als een gevolg van het zwalkende beleid. Leefbaar Utrecht zelf wijt de nederlaag aan "het kontje van Wouter Bos en de allesvernietigende \xe2\x80\x98rode golf\xe2\x80\x99 die Nederland in 2006 overspoelt". Een logisch gevolg van de kritiek van de andere partijen op de opkomst van Leefbaar Utrecht, die grotendeels werd toegeschreven aan de toenmalige lijsttrekker Henk Westbroek en lijstduwer Ronald Giphart.\n_START_SECTION_\nGevoerde beleid\n_START_PARAGRAPH_\nUitgevoerde eigen beleidsmaatregelen zijn onder meer de instelling van Wijkraden, het referendum over het te reconstrueren Stationsgebied en de Culturele Zondagen, dat onder meer in de portefeuille zat van wethouder Toon Gispen alsook het ontstaan van Muziekcentrum Vredenburg en het Nijntje museum. In 2005 vertrok Gispen na fouten rond het Centraal Museum toen hij een depot had aangekocht zonder de gemeenteraad daarover in te lichten._NEWLINE_De partij moest veel reeds vastgesteld beleid uitvoeren dat loodrecht op de eigen voornemens stond. Daarnaast steunde Leefbaar Utrecht voorstellen van het college die regelrecht ingingen op de verkiezingsbeloften. Zo steunde de fractie aanvankelijk een plan van het college om enkele tientallen parken en andere groene recreatiegebieden in de stad te gebruiken voor woningbouw (het \'Groen voor Poen\' plan), terwijl in het verkiezingsprogramma letterlijk was opgenomen \'verbieden om ook maar \xc3\xa9\xc3\xa9n vierkante centimeter groen te bebouwen\'._NEWLINE_Leefbaar Utrecht profileerde zich aanvankelijk als de \'anti-busbaan\' partij. De busbaan door de binnenstad heeft Leefbaar Utrecht niet meer kunnen en willen tegenhouden. Na de aanleg hiervan kwam de eigen wethouder van verkeer Yet van den Bergh met een plan voor een nieuwe busbaan naar De Uithof. Ondanks dat de partij zich aanvankelijk als tegenstander van nieuwe ontsluitingswegen naar het centrum opstelde, ontwikkelde Van den Bergh een plan voor een nieuwe fly-over over het 24 oktoberplein om het centrum bereikbaar te houden.\n_START_SECTION_\nBekende namen\n_START_PARAGRAPH_\nBekende voormalige raadsleden waren onder andere: Henk Westbroek en Fred Siebelink. Ook heeft Ronald Giphart als lijstduwer gefungeerd._NEWLINE_De partijtop was op persoonlijke titel betrokken bij de oprichting van Leefbaar Nederland. De rest van de partij zei daar niet bij betrokken te zijn, net zomin als bij welke andere zich Leefbaar noemende Nederlandse politieke partij, zoals Leefbaar Rotterdam._NEWLINE_Leefbaar Utrecht wordt als voornaamste reden opgegeven voor het slechte verkiezingsresultaat van de LPF in Utrecht bij de Tweede Kamerverkiezingen op 15 mei 2002. Twee jaar eerder had de partij, zoals eerder gezegd, zelf al een klinkende overwinning behaald tijdens de tussentijdse gemeenteraadsverkiezingen.\n_START_SECTION_\nNaamswijziging\n_START_PARAGRAPH_\nOp 8 september 2006 kondigde de partij aan van naam te veranderen. De Vlaamse partij Vlaams Belang voert namelijk campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen van 8 oktober 2006 met als slogan "Voor een leefbaar Vlaanderen". Het zich pragmatisch links noemende Leefbaar Utrecht zegt "geen associaties te willen oproepen met een extreemrechtse partij". De partij heet daarom vanaf die tijd Stadspartij Leefbaar Utrecht, met als slogan "Niet links, niet rechts, maar Utrechts!".\n_START_SECTION_\nStopzetting\n_START_PARAGRAPH_\nIn augustus 2010 kondigde Stadspartij Leefbaar Utrecht aan geen nieuwe raadsperiode meer in te willen gaan. Tevens werd het einde van de partij ingeluid. Een van de redenen was dat de partij zichzelf niet meer onderscheidend vond. Ook meldde het laatst overgebleven raadslid Vincent Oldenborg dat het rechtse imago dat aan \'Leefbaar\' is komen te hangen, met name dankzij Leefbaar Rotterdam, een smet werpt op de Utrechtse partij. Enkele partijleden beraden zich op de toekomst. Daarin zou een nieuwe partij kunnen ontstaan of een platform dat de gemeentepolitiek van buitenaf kan be\xc3\xafnvloeden.'