b'\n_START_ARTICLE_\nNico Tack\n_START_SECTION_\nTweede Wereldoorlog\n_START_PARAGRAPH_\nTack ging in 1937 naar de KMA in Breda, als cadet bestemd voor het Wapen der Infanterie.\n_START_SECTION_\nMei 1940\n_START_PARAGRAPH_\nToen de Tweede Wereldoorlog uitbrak in mei 1940 was cadet-Vaandrig Nico Tack commandant van de 3\xe1\xb5\x89 sectie van 3-III-13\xc2\xa0RI. 13 RI was onderdeel van de 5\xe1\xb5\x89 Divisie van III LegerkorpsLk in Noord-Brabant. III-13\xc2\xa0RI was actief in de sector Geertruidenberg-Keizersveer-Biesbosch van het Zuidfront van de vesting Holland. 2 Secties van de 3\xe1\xb5\x89 compagnie waaronder die van Tack raakten op 11 mei bij een zuiveringsactie in het zuidwesten van de Biesbosch in gevecht met een groep Duitse parachutisten wier Ju 52 transportvliegtuig daar een noodlanding had gemaakt. E\xc3\xa9n duitser sneuvelde, en de overige werden door Tack en zijn sectie gevangengenomen.\n_START_SECTION_\nBezettingsjaren\n_START_PARAGRAPH_\nIn mei 1942 moesten alle beroepsofficieren, cadetten en adelborsten zich melden \xe2\x80\x9cvoor controle\xe2\x80\x9d op een 5-tal kazernes (Assen, Breda, Bussum, Ede en Roermond) en werden toen alsnog in krijgsgevangenschap gevoerd. Reden was, dat veel van hen werkzaam waren in het verzet of Engeland probeerden te bereiken. Tack meldde zich op 15 mei 1942 in Bussum. Tot het eind van de oorlog verbleef hij in verschillende krijgsgevangenkampen: OflagXIII-B Langwasser, Stalag 371 Stanislau en Oflag 67 Neu-Brandenburg.\n_START_SECTION_\nNederlands-Indi\xc3\xab\n_START_PARAGRAPH_\nNa de oorlog bleef Tack in het leger en werd uitgezonden naar Nederlands-Indi\xc3\xab, waar hij in september 1949 in Palembang deel uitmaakte van de plaatselijke Gemengde Commissie ter uitvoering van de order de vijandelijkheden te staken.\n_START_SECTION_\nKorea\n_START_PARAGRAPH_\nOp 27 september 1950 vertrok kapitein Tack met kapitein Jan Linzel met het vliegtuig naar Korea waar vier maanden eerder de Koreaanse Oorlog was uitgebroken. Zij waren de kwartiermakers voor het NDVN dat op 26 oktober 1950 vertrok vanuit Rotterdam.  Tack was het hoofd van de Sectie 3 (Operaties) van het NDVN bataljon dat bestond uit 631 militairen, vrijwilligers voornamelijk afkomstig van het Regiment Speciale Troepen en het Korps Commandotroepen. Het NDVN stond onder leiding van luitenant-kolonel M.P.A. den Ouden, die later de Militaire Willems-Orde zou krijgen. Bij aankomst bleek dat de Chinezen een tegenoffensief waren begonnen. Het NDVN werd ingedeeld bij 38 U.S. Infantry Regiment \xe2\x80\x9cRock of the Marne\xe2\x80\x9d van 2 US Infantry Division \xe2\x80\x9cIndianhead\xe2\x80\x9d, en vertrok eind december 1950 naar het front. Ze werd ingezet om de Amerikaanse terugtocht te dekken, en werd op 2 januari 1951 verplaatst naar Hoeng-song. Daar raakte Tack op 12 februari 1951 tijdens de Nacht van Hoeng-song gewond. Overste Den Ouden sneuvelde, evenals zestien anderen.\n_START_SECTION_\nLatere carri\xc3\xa8re\n_START_PARAGRAPH_\nBegin jaren \xe2\x80\x9850 was Tack als kapitein compagniescommandant op de onderofficiersschool (de latere KMS) in Weert._NEWLINE_Vervolgens werd hoofd van de Generalestafsectie 1 (G1 - Personeel) bij de 5\xe1\xb5\x89 Divisie en hoofd van de Generalestafsectie 2 (G2 - Inlichtingen) bij de 1\xe1\xb5\x89 Divisie._NEWLINE_Begin jaren \xe2\x80\x9860 was hij als luitenant-kolonel adjudant van koningin Juliana. tot oktober 1965_NEWLINE_Daarna werd hij commandant van het 42 Pantserinfanteriebataljon Limburgse Jagers in Seedorf (West-Duitsland), waarmee hij het 4e Divisie Fanion 1966 won, de prijs voor het onderdeel dat zich dat jaar het meest verdienstelijk toonde in de divisie._NEWLINE_Hierna werd Tack militair attach\xc3\xa9 bij de Nederlandse ambassade in Washington._NEWLINE_Vervolgens werd Tack als kolonel nog Chef staf bij de Territoriaal Bevelhebber Zuid, en tenslotte werd hij in 1972 (waarnemend) Territoriaal Bevelhebber Zuid (Zeeland, Brabant en Limburg), en bevorderd tot generaal-majoor (titulair)._NEWLINE_Na zijn actieve loopbaan was hij een van de oprichters en tevens voorzitter van de Vereniging Oud Korea-Strijders (VOKS).'