b'\n_START_ARTICLE_\nMientje Vrijdag\n_START_PARAGRAPH_\nHermina "Mientje" ter Haar-Vrijdag (Rijssen, 11 januari 1884 - aldaar, 27 juli 1943) is een bekend figuur uit het verleden van Rijssen en in bevindelijk gereformeerde kringen.\n_START_SECTION_\nLevensloop\n_START_PARAGRAPH_\nMientje Vrijdag verkreeg haar bekendheid als bekeerde vrouw. Bekeerd wil zeggen dat een mens door God is uitverkoren, waardoor men in het leven bekeerd wordt en een geheel ander leven krijgt en na het sterven in de hemel mag komen. Dit gebeurt niet door goede werken (zoals bijvoorbeeld in veel Protestantse kerken en zeker in de Rooms-katholieke Kerk) maar enkel uit genade. Ze trad op 19 juli 1913 in het huwelijk met Jan ter Haar, het huwelijk werd bevestigd door ds. B. van Neerbos, predikant van de Gereformeerde Gemeente te Rijssen-Esch (Eskerk). Mientje Vrijdag had een uitgebreide briefwisseling met verschillende predikanten en andere personen door het gehele land, waaronder Jannetje van de Muurhuizen. Deze brieven zijn later grotendeels in boekvorm gepubliceerd._NEWLINE_Mientje Vrijdag is op 27 juli 1943 overleden en begraven door de predikanten ds. J. Fraanje en ds. M. Heikoop, respectievelijk predikanten van de Gereformeerde Gemeenten te Barneveld en Utrecht. Nog steeds wordt ze in veel preken aangehaald als voorbeeldfiguur. Ouderling B. Roest van de Gereformeerde Gemeente te Scherpenzeel, publiceerde in 1977 het boek Het leven en sterven van Mientje Vrijdag. Het boek is hoofdzakelijk gevuld met brieven van Mientje Vrijdag en is in 2004 voor de 8e keer herdrukt.\n_START_SECTION_\nContext\n_START_PARAGRAPH_\nBekeerde mensen staan in zeer hoog aanzien in bevindelijk gereformeerde kringen, zoals bijvoorbeeld de Gereformeerde Gemeenten en de Hersteld Hervormde Kerk. Door hun deelname aan het Heilig Avondmaal zijn ze duidelijk afgebakend van de rest van de gemeente. Ze maken een klein percentage uit van de kerkelijke gemeente, hun aandeel varieert in reformatorische gemeenten van 1% tot hooguit 5%. Bepaalde mensen, zoals bijvoorbeeld Leen Potappel zijn in het hele land bekend en worden met veel respect behandeld. Op hun begrafenissen komen soms duizenden mensen. Buiten de bevindelijk gereformeerde gezindte is deze manier van leven nauwelijks bekend. Regelmatig worden wel boeken uitgegeven met levensgeschiedenissen, maar de meeste verhalen zijn enkel uit mondelinge overlevering bekend.'