b'\n_START_ARTICLE_\nDiplomatieke relaties tussen Japan en Rusland\n_START_PARAGRAPH_\nDiplomatieke relaties tussen Japan en Rusland werden voor het eerst officieel aangeknoopt in 1855, bij de ondertekening van het Verdrag van Shimoda. Het zou de aanloop zijn naar verdere en verdiepende verdragen die op hun beurt een haat-liefde verhouding zouden teweegbrengen tussen de twee landen. Tot op het heden zijn de relaties een constante afweging tussen economische en strategische samenwerking enerzijds en een territoriumkwestie anderzijds.\n_START_SECTION_\nEen zwak Bakufu\n_START_PARAGRAPH_\nHet Bakufu kwam onder hevige druk te staan van het Japanse volk, binnen zijn eigen rangen en door de Keizer als gevolg van deze oneerlijke verdragen. Ook de benoeming van Tokugawa Yoshitomi tot nieuwe Sh\xc5\x8dgun was een reden tot verzet van de Hitotsubashi-ha, een groepering gekant tegen de bestuurlijke beslissingen van het Bakufu. Deze onrust leidde tot een repressief beleid van het Bakufu met doel de kritiek in de kiem te smoren. Het beleid staat ook wel bekend als de Ansei-razzia\'s (ansei no taigoku \xe5\xae\x89\xe6\x94\xbf\xe3\x81\xae\xe5\xa4\xa7\xe7\x8d\x84). Japan had te kampen met tal van bestuurlijke en binnenlandse problemen. De Russen waren echter nog steeds niet tevreden met de regeling rond Sachalin en zagen nu hun kans om van het zwakke Bakufu gebruik te maken. Nog geen jaar na het vorige verdrag zou de Russische Admiraal en Oost-Siber\xc3\xafe gouverneur Piotr Petrovitch Mouravieff met 7 oorlogsschepen de baai van T\xc5\x8dky\xc5\x8d binnenvaren met de eis Sachalin volkomen Russisch te maken. Het ware bijna een traditie, maar toch kwam ook deze Siberische gouverneur van een koude douche thuis. Het Bakufu had nog steeds de bovenhand in Japan en verdiende bijgevolg nog steeds erkenning van de buitenlandse mogendheden.\n_START_SECTION_\nMeiji-restauratie\n_START_PARAGRAPH_\nIn Japan werd in 1868 symboliek met de Eed in Vijf Artikelen (gokaj\xc5\x8d no goseimon \xe4\xba\x94\xe7\xae\x87\xe6\x9d\xa1\xe3\x81\xae\xe5\xbe\xa1\xe8\xaa\x93\xe6\x96\x87) de Meiji-restauratie (meiji ishin \xe6\x98\x8e\xe6\xb2\xbb\xe7\xb6\xad\xe6\x96\xb0) ingezet. Deze culturele, politieke, maatschappelijke en economische omwenteling hield in dat het oude bestuur van het Bakufu werd afgeschaft en een nieuwe hervormingspolitiek ingevoerd werd, inclusief restauratie van de macht van de keizer. Een gecentraliseerd bestuur onder de nieuwe keizer Meiji werd nu nagestreefd en het feodale klassensysteem, inclusief de samoerai, werd afgeschaft. Deze hervormingspolitiek, die ook tal van andere sectoren moderniseerde, was ge\xc3\xafnspireerd op succesvolle Westerse modellen (bv. het Duitse leger, het Belgische bankwezen, het Brits parlementair systeem, ...) Deze hervormingspolitiek hield echter ook in dat Japan zijn verdragen met de buitenlandse mogendheden zou trachten te herzien (Ts\xc5\xabsh\xc5\x8d j\xc5\x8dyaku no kaisei \xe9\x80\x9a\xe5\x95\x86\xe6\x9d\xa1\xe7\xb4\x84\xe3\x81\xae\xe6\x94\xb9\xe6\xad\xa3). Jarenlang zou het ijveren om gezien te worden als een nieuwe moderne staat, waardig in de ogen van het Westen. Japan zond delegaties naar het buitenland voor studie en bemiddeling voor meer rechtvaardige verdragen. Zo werd in 1871 besloten een Japanse delegatie naar het buitenland te sturen onder leiding van Iwakura Tomomi (\xe5\xb2\xa9\xe5\x80\x89\xe5\x85\xb7\xe8\xa6\x96). Deze missie staat ook wel bekend als de Iwakura-Missie (iwakura shisetsudan \xe5\xb2\xa9\xe5\x80\x89\xe4\xbd\xbf\xe7\xaf\x80\xe5\x9b\xa3). Deze Japanse delegatie deed ook Rusland aan.\n_START_SECTION_\nVerdrag over de Ruil van de Koerilen tegen Sachalin\n_START_PARAGRAPH_\nMet de uitbreiding van het Russische rijk tot aan de Japanse Zee, realiseerde Japan het expansionisme van het Russische rijk in Siberi\xc3\xab. De Europese gigant stond nu aan de noorderpoort van Japan. Meer bepaald Sachalin, waar Rusland steeds meer moeite begon te investeren in de vorm van verkenning en ontginning van de natuurlijke rijkdommen. Japan had echter ook enige aanspraak op het gebied dankzij het laatste getekende verdrag met Putyatin (zie "Ansei-verdragen" hierboven). Zo had het bovendien een Commissaris van Ontwikkeling met jurisdictie over Hokkaido en Sachalin eerder aangesteld. Maar omwille van financi\xc3\xable problemen en met advies van de VS en Engeland benaderde Japan Rusland op een vreedzame en onderhandelende manier. Zo zou Japan in een goed daglicht komen te staan in de internationale opinie, belangrijk voor het vertrouwen. In de hoop de Russische uitbreidingszucht een halt toe te roepen besloot het moderniserende Japan aan Rusland een nieuw territorium-verdrag te verzoeken._NEWLINE_Dit verdrag zou een duidelijke en meer eerlijkere grens moeten afbakenen dat Rusland ver genoeg van het Japanse Hokkaido zou houden. Bijgevolg stuurde de Meiji-regering in 1874 de befaamde Enomoto Takeaki (\xe6\xa6\x8e\xe6\x9c\xac \xe6\xad\xa6\xe6\x8f\x9a) als afgevaardigde naar Sint-Petersburg waar de regering van de Russische tsaar gevestigd was. In het Verdrag van Sint-Petersburg of het Verdrag over de Ruil van de Koerilen tegen Sachalin (chishima karafuto k\xc5\x8dkan j\xc5\x8dyaku \xe5\x8d\x83\xe5\xb3\xb6\xe6\xa8\xba\xe5\xa4\xaa\xe4\xba\xa4\xe6\x8f\x9b\xe6\x9d\xa1\xe7\xb4\x84) van 1875 dat Takeaki met de Russen bekwam, erkende Japan Sachalin als Russisch grondgebied in ruil voor de Koerilen strekkend tot aan het Kamchatka schiereiland. Een ander gevolg van het steeds groter wordende Russische rijk was dat Japan vanaf nu ook een meer agressieve en landinwaartse politiek aan zou nemen op het Chinese vasteland.\n_START_SECTION_\nOts\xc5\xab-Incident\n_START_PARAGRAPH_\nHet \xc5\x8ctsu Incident van 11 mei 1891 introduceerde een nieuw dieptepunt betreffende Russo-Japanse relaties. De Russische kroonprins Nicholas Alexandrovitch Romanov (\xd0\x9d\xd0\xb8\xd0\xba\xd0\xbe\xd0\xbb\xd0\xb0\xd0\xb9 \xd0\x90\xd0\xbb\xd0\xb5\xd0\xba\xd1\x81\xd0\xb0\xd0\xbd\xd0\xb4\xd1\x80\xd0\xbe\xd0\xb2\xd0\xb8\xd1\x87 \xd0\xa0\xd0\xbe\xd0\xbc\xd0\xb0\xd0\xbd\xd0\xbe\xd0\xb2) was namelijk op een plezierbezoek in de Japanse stad \xc5\x8ctsu (\xe5\xa4\xa7\xe6\xb4\xa5\xe5\xb8\x82), zonder medeweten dat zijn Japanse escort een moordpoging zou ondernemen. De prins werd gewond afgevoerd. Als gevolg van de aanslag kwamen de spanningen tussen Rusland en Japan lichterlaaie. De Japanse overheid zou trachten de doodstraf te verkrijgen voor de Japanse misdadiger om zo in een goed daglicht bij Rusland te komen. Het rechterlijk hof besliste echter dat de doodstraf enkel geld voor aanslagen op de Keizer en diens entourage en hier dus niet van toepassing kon zijn. De man werd voor levenslange opsluiting veroordeeld en de ministers van respectievelijk Binnenlandse en Buitenlandse Zaken, Saig\xc5\x8d Tsugumichi (\xe8\xa5\xbf\xe9\x83\xb7\xe9\x9a\x86\xe7\x9b\x9b) en Aoki Sh\xc5\xabz\xc5\x8d (\xe9\x9d\x92\xe6\x9c\xa8\xe5\x91\xa8\xe8\x94\xb5), traden af. Rusland was tevreden over de uitkomst. Dit voorval zou de eerste echte grote test zijn voor de moderne staat Japan dat door de scheiding der machten steeds meer erkenning won. Een test waarin het met glans slaagde. In de periode van 1888-1899 zou Japan dan ook sterk lobbyen om de Ongelijke Verdragen ongedaan te maken. Uiteindelijk slaagde het erin o.a. het extra-territorialisme en de vastgelegde tolheffingen af te schaffen.\n_START_SECTION_\nMantsjoerije & Korea: Russo-Japanse belangen\n_START_PARAGRAPH_\nNaar het einde van de 19e eeuw toe breidden Rusland en Japan hun interesse uit naar Mantsjoerije en Korea. Voor Rusland waren deze gebieden zeer interessant omdat ze Rusland van ijsvrije havens konden voorzien. Japan was ge\xc3\xafnteresseerd in deze gebieden op het vaste continent vanwege de aanwezigheid van vele grondstoffen voor zijn groeiende industrie. Om een confrontatie te vermijden sloten Japan en Rusland op 9 juni 1896 het Yamagata-Lobanov Akkoord (Yamagata-Robanofu Ky\xc5\x8dtei), genoemd naar de ondertekenaars Yamagata Aritomo (\xe5\xb1\xb1\xe7\x9c\x8c \xe6\x9c\x89\xe6\x9c\x8b) en Russisch Buitenland Minister Aleksei Lobanov-Rostovski (\xd0\x9b\xd0\xbe\xd0\xb1\xd0\xb0\xd0\xbd\xd0\xbe\xd0\xb2-\xd0\xa0\xd0\xbe\xd1\x81\xd1\x82\xd0\xbe\xd0\xb2\xd1\x81\xd0\xba\xd0\xb8\xd0\xb9). Het akkoord bepaalde dat Japan en Rusland elkaar niet voor de voeten zouden lopen in een tijd van groeiende regionale machten. Er heerst echter een anti-Japanse stemming in Korea, waardoor Rusland het voordeel wist te halen in deze overeenkomst._NEWLINE__NEWLINE_Na diens overwinning in de Eerste Sino-Japanse Oorlog zou de Drie Landen-Interventie onder leiding van Rusland samen met Frankrijk en Duitsland, ervoor ijveren Japans expansionisme een halt toe te roepen. Rusland had hier vooral baat bij vanwege zijn eigen interesses in het gebied. Als gevolg heerste er een sterk anti-Russisch sentiment onder de Japanse bevolking, aangewakkerd door de regering. Toch zou Japan ijveren voor een betere en eerlijkere overeenkomst met Rusland inzake Korea en verkreeg een toenadering in T\xc5\x8dky\xc5\x8d op 25 april 1898 om een nieuw verdrag met Rusland te ondertekenen. Het te bekomen Nishi-Rosen Akkoord (\xe8\xa5\xbf\xef\xbc\x8d\xe3\x83\xad\xe3\x83\xbc\xe3\x82\xbc\xe3\x83\xb3\xe5\x8d\x94\xe5\xae\x9a), met onderhandelaars Russische Minister Roman Romanovich Rosen en Japans Buitenland Minister Nishi Tokujir\xc5\x8d, zou bepalen dat Rusland en Japan geen inmenging zouden hebben in Koreaanse binnenlandse aangelegenheden. Alleszins niet zonder elkaar te consulteren, welteverstaan. Rusland zou zich er ook op toe leggen afstand te doen van enige obstructie van Japanse commerci\xc3\xable en industri\xc3\xable interesses in het gebied. Japan zou dus erkenning voor zijn interesse in Korea verkrijgen, maar in ruil zou Japan de invloed die Rusland uitoefende in Mantsjoerije erkennen. Toch breidde Rusland zijn invloed in China en Korea uit.\n_START_SECTION_\nRussisch-Japanse Oorlog\n_START_PARAGRAPH_\nDe wereld was niet te groot voor de Russen die nu met Groot-Brittanni\xc3\xab de verdeling van het Chinese land reeds bespraken. Bovendien zou het zijn invloed in Mantsjoerije proberen te vergroten. De coalitie tegen het expansionisme van Japan, onder leiding van Rusland, lag nog vers in het geheugen van de Japanners. Japan zou er dan ook alles aan doen om het tij te doen keren. Zo neutraliseerde het Groot-Brittanni\xc3\xab in zijn vete met Rusland. Een zet die nadelig bleek te zijn voor Rusland. Niet veel later, in februari 1904 provoceerden de Russen een Japans preventief en militair ingrijpen. Met de aanval op Port Arthur vond de Russisch-Japanse Oorlog plaats. Een conflict met inzet Mantsjoerije en Korea, dat zou uitdraaien op een overwinning voor Japan._NEWLINE_Mits bemiddeling van de VSA werd in september 1905 door Japan en Rusland het Verdrag van Portsmouth afgesloten. Een verdrag dat Japan de winst toekende en een enorme blaam zou betekenen voor de Russische tsaar duizenden kilometers verder in Sint-Petersburg. Het einde van de oorlog kon niet snel genoeg komen voor Japan dat in geldnood begon te geraken. Japan verkreeg het Kant\xc5\x8d pachtgebied in Mantsjoerije en op Sachalin werd alles onder de 50\xc2\xb0 breedtegraad Japans grondgebied. Toch kreeg de Japanse regering met haar eigen publieke opinie af te rekenen door geen schadevergoedingen te kunnen afdwingen. Een publieke opinie die niet echt op de hoogte was van de reden tot stopzetting van de oorlog: financi\xc3\xable crisis. Door het verlies van onder meer de oorlog tegen Japan vond er een demoralisatie plaats in Rusland, wat het aanzien van de tsaar sterk ondermijnde. De Russische Revolutie van 1905, die volgde na het neerslaan van de Bloedige Zondag-protestmars in Sint-Petersburg, getuigt hiervan. Het einde van de heerschappij van de tsaar was nabij. Later zou de Februarirevolutie van 1917 de tsaar van de troon stoten en op 7 november 1917 zou de Bolsjewikrevolutie het tijdperk van de Sovjet-Unie inluiden.\n_START_SECTION_\nVier geheime verdragen tussen 1907 en 1916\n_START_PARAGRAPH_\nNa diens overwinning in de Russisch-Japanse Oorlog en ook mede dankzij haar eerdere overwinning in de Eerste Sino-Japanse Oorlog, verkeerde de Japanse natie in een roes van overwinning. Zo begon ze, na de oorlog met Rusland, stapsgewijs Korea te annexeren met als uiteindelijke resultaat de Japanse bezetting van Korea. Deze agressieve continentale politiek vanwege Japan werd met argusogen bekeken vanuit het Westen. Zo zouden de VSA (Katsura-Taft overeenkomst van 1905), Groot-Brittanni\xc3\xab (herziening van de Japans-Britse Alliantie in 1905 en 1911) en Frankrijk verdragen sluiten met Japan om hun belangen in Azi\xc3\xab te vrijwaren van diens continentale beleid._NEWLINE_Ook de vroegere staatsvijand nummer \xc3\xa9\xc3\xa9n, Rusland, zou in het geheim verdragen afsluiten met Japan. In 1907 situeert zich het eerste verdrag, dat de status quo tussen de 2 machten beschreef en een open deur politiek inzake de territoriale integriteit en onafhankelijkheid van China. Ze erkenden elkaars belangen in oost-Azi\xc3\xab en Mantsjoerije werd opgedeeld in belangengebieden. Met het tweede geheime verdrag, van 1910, bundelden Japan en Rusland hun krachten voor het opstellen van een strategie om meer toegevingen van China te verkrijgen inzake spoorwegen. Verder zou in 1912 een overeenkomst gesloten worden dat Binnen- en Buiten Mongoli\xc3\xab opdeelde in Russische en Japanse invloedssferen. Dit werd gedaan om het opkomende nationalisme in China in te dijken. Het vierde verdrag dat werd bekomen in 1916 stipuleerde dat Japan en Rusland samen zouden spannen tegen iedere natie die de integriteit van het Chinese grondgebied zou bemoeilijken._NEWLINE_De reden waarom deze verdragen in het geheim werden gesloten was de Japans-Britse Alliantie. Groot-Brittanni\xc3\xab had namelijk Rusland als grootste concurrent in Azi\xc3\xab. Moest Londen er weet van gehad hebben, zou dit zeker niet licht opgenomen worden. De Sovjet-Unie zou echter deze geheime verdragen later nietig verklaren.\n_START_SECTION_\nRussische Federatie-Japan relaties\n_START_PARAGRAPH_\nNa de val van de Sovjet-Unie en het einde van de Koude Oorlog werden er tussen het nieuwe kapitalistische Rusland en Japan nieuwe relaties aangeknoopt. De laatste topontmoeting tussen de twee landen vond plaats van 20 november tot en met 22 november 2005. De ontmoeting tussen de Japanse premier Koizumi (Koizumi Jun\'ichir\xc5\x8d \xe5\xb0\x8f\xe6\xb3\x89\xe7\xb4\x94\xe4\xb8\x80\xe9\x83\x8e) en Russisch president Poetin (\xd0\x92\xd0\xbb\xd0\xb0\xd0\xb4\xd0\xb8\xd0\xbc\xd0\xb8\xd1\x80 \xd0\x92\xd0\xbb\xd0\xb0\xd0\xb4\xd0\xb8\xd0\xbc\xd0\xb8\xd1\x80\xd0\xbe\xd0\xb2\xd0\xb8\xd1\x87 \xd0\x9f\xd1\x83\xd1\x82\xd0\xb8\xd0\xbd) stond in het teken van betere relaties tussen de twee landen in het 150e verjaardagsjaar van de komst van Poetjatin. Gesprekken werden gevoerd inzake handel, olietoevoer, gezamenlijke economische projecten en ten slotte ook de Noordelijke Gebieden. Alhoewel eerder afgesproken er geen agenda punt van te maken bracht Koizumi de kwestie toch voor bij Poetin. Tot een akkoord is het niet gekomen. Er wordt algemeen vermoed dat er geen Russisch voordeel te behalen valt bij het afstaan van de sinds de Tweede Wereldoorlog bezette Noordelijke Gebieden. De Koerilen (inclusief de vier betrokken eilandjes) zijn namelijk een belangrijke poort tot de Stille Oceaan met rijke viszones. Bovendien stond Rusland in 2005 onder binnenlandse druk betreffende zijn territoria, gaat de ontwikkeling van Japanse relaties vlot genoeg voor Rusland en ten slotte staat olie-rijk Rusland economisch en diplomatiek sterk met de hoge olieprijzen. Toch blijft het eilandenprobleem een actueel punt in de Japanse politiek. In de periode tussen 1995-2003 zijn er zeventien grensincidenten voorgevallen, voornamelijk met betrekking tot visserij._NEWLINE_In augustus 2006 wordt een Japanse visser bij de Koerilen door een Russische patrouille doodgeschoten.'