b'\n_START_ARTICLE_\nMola-zwangerschap\n_START_SECTION_\nEpidemiologie\n_START_PARAGRAPH_\nEen mola-zwangerschap komt weinig voor. Een complete mola-zwangerschap komt slechts in een op de 2000 zwangerschappen voor en een incomplete mola-zwangerschap slechts een op de 20.000 keer. In het verre oosten echter ongeveer tien keer zo vaak.\n_START_SECTION_\nOorzaken\n_START_PARAGRAPH_\nHoewel de aard van de genetische vergissing bekend is (zie boven), is de oorzaak waardoor die vergissing optreedt niet duidelijk. Er lijkt een verband te bestaan met de leeftijd (vrouwen jonger dan 20 of ouder dan 35 lopen een hoger risico), en vrouwen uit Azi\xc3\xab hebben een groter risico. Daarnaast wordt mola-zwangerschap geassocieerd met een lage caroteenconsumptie en vitamine A-defici\xc3\xabntie.\n_START_SECTION_\nSymptomen\n_START_PARAGRAPH_\nAangezien er gewoon zwangerschapshormoon geproduceerd wordt voelt de vrouw zich gewoon zwanger. Ook kan de buik gewoon groeien. Er treedt wel vaak vaginaal bloedverlies op of het zogenaamde "spotting". Hyperemesis gravidarum (veel braken tijdens zwangerschap) kan een symptoom zijn van een mola-zwangerschap.\n_START_SECTION_\nBehandeling\n_START_PARAGRAPH_\nIn eerste instantie volstaat meestal een zuigcurettage. Verder wordt de hoeveelheid zwangerschapshormoon bepaald.\n_START_SECTION_\nFollow-up\n_START_PARAGRAPH_\nNa behandeling wordt lange tijd het zwangerschapshormoon gevolgd totdat het geheel verdwenen is uit het bloed. Indien het gedurende enkele maanden geheel uit het bloed verdwenen is wordt ervan uitgegaan dat de mola-zwangerschap verdwenen is en mag een vrouw weer zwanger worden. In sommige gevallen kan het nodig zijn een jaar te wachten.\n_START_SECTION_\nBehandeling bij persisteren of verspreiding door het lichaam\n_START_PARAGRAPH_\nIndien een mola-zwangerschap blijft bestaan (persisterende trofoblast, in 15% van de gevallen) wordt deze behandeld met een chemotherapiekuur tot nadat het zwangerschapshormoon uit het bloed verdwenen is.'