b"\n_START_ARTICLE_\nJodenstraat (Maastricht)\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nIn het verleden werd door historici aangenomen dat de Eerste Romeinse brug van Maastricht (of oversteekplaats) zich in het verlengde van de Jodenstraat moest bevinden, aangezien deze straat in een rechte lijn aansluit bij het trac\xc3\xa9 van de Romeinse weg door de Grote Staat. Die aanname bleek onjuist, onder meer door de vondst van resten van de brug in het verlengde van de Eksterstraat begin jaren 1960. Wel hebben archeologische opgravingen aangetoond dat het gebied van de huidige Jodenstraat in de Romeinse tijd bewoond was. In 1988 werd het bewijs aangetroffen dat de Romeinse hoofdweg, thans meestal aangeduid als Via Belgica, tussen het Vrijthof en de Romeinse brug een scherpe bocht maakte ter hoogte van de Jodenstraat._NEWLINE_Al eeuwenlang is de straat bekend onder de naam Jodenstraat (Latijn: vicus Judaeorum). De oudste vermelding dateert uit 1295. Hoewel er geen historische bronnen zijn die de aanwezigheid van Joden in de straat aantonen, lijkt het aannemelijk dat dit in de middeleeuwen wel het geval was. Aangenomen wordt dat de Joden rond 1350, op het hoogtepunt van de pestepidemie, uit Maastricht verdreven werden. Pas aan het einde van de 18e eeuw woonden er weer aantoonbaar Joden in Maastricht._NEWLINE_Vlak bij de Jodenstraat, aan de Maaskade, stond vanaf de 13e eeuw de Jodenpoort, die ook onder andere namen bekendstond. De Jodenstraat heette in de Franse tijd Rue de la Jeunesse ('Jeugdstraat'), waarschijnlijk als gevolg van een foutieve vertaling van het Maastrichtse dialectwoord j\xc3\xa4\xc3\xb6 (voor 'joden')._NEWLINE_Tussen 1845 en 1850 werd het Kanaal Maastricht-Luik aangelegd, waarvoor de parallel aan de Maas lopende Bokstraat werd gesloopt. Vanaf dat moment lag de oostelijke entree van de Jodenstraat direct aan de kade, vanaf 1875 Kesselskade genoemd. Al vanaf 1825 bestonden er plannen om de Jodenstraat te verbreden om zodoende de Grote Staat een betere aansluiting te geven op de Sint-Servaasbrug. Daartoe zou de gehele zuidkant van de straat, inclusief het middeleeuwse Dinghuis, gesloopt worden. Het plan werd in 1860 door de gemeenteraad aangenomen, maar ging desondanks niet door. In plaats daarvan werd in 1877 de Maastrichter Brugstraat verbreed.\n_START_SECTION_\nBezienswaardigheden\n_START_PARAGRAPH_\nDe Jodenstraat is een korte, smalle straat binnen het beschermd stadsgezicht van Maastricht en telt 13 rijksmonumenten, waarvan enkele met gevelstenen (nrs. 1, 10, 12, 22 en 26). De westelijke toegang tot de straat wordt gedomineerd door het Dinghuis, dat met zijn hoge, laatgotische gevel zowel de Grote als de Kleine Staat beheerst. De in 1696 met bakstenen ingevulde vakwerkgevel aan de noordzijde van het gerechtsgebouw strekt zich over een lengte van 20 meter uit langs de Jodenstraat. In 1749 werd aan de Jodenstraat een tweede ingang gemaakt, zoals de jaarsteen in de deuromlijsting aangeeft._NEWLINE_Halverwege de straat ligt het poorthuis De Posthoorn (Jodenstraat 8-12), vanaf 1699 het gebouw van de wagenposterij Maastricht-Den Bosch. Het huis heeft een brede gevel van Naamse steen met een zware kroonlijst. De koetspoort is een latere uitbreiding in Luikse r\xc3\xa9gencestijl._NEWLINE_Het Drukkunstmuseum is gevestigd in een 19e-eeuws woonhuis en de bijbehorende, aan een binnenplaats gelegen neogotische kapel van de Vincentiusvereniging uit circa 1850, die ooit in gebruik was bij de Maastrichtse Vincentiusvereniging."