b"\n_START_ARTICLE_\nFor\xc3\xaat de Paimpont\n_START_PARAGRAPH_\nHet for\xc3\xaat de Paimpont (bos van Paimpont; Bretons: Koad Pempont), is een bos in Frankrijk, in Bretagne. In de Arthurlegendes wordt regelmatig een bos met de naam Broc\xc3\xa9liande vermeld en beschreven. De meerderheid van de historici gelooft volgens de Franse Wikipedia, dat het For\xc3\xaat de Paimpont de locatie van dit Broc\xc3\xa9liande is.\n_START_SECTION_\nGeografie en geologie\n_START_PARAGRAPH_\nHet is gelegen in het Franse departement Ille-et-Vilaine, nabij het plaatsje Paimpont, 30 km ten zuidwesten van de stad Rennes. De oppervlakte van het bos is ca. 9.000 hectare. Het ligt tussen 71 en 258 meter boven NAP._NEWLINE_Geologisch behoort het bosgebied grotendeels tot het Armoricaans Massief en is dus mogelijk al 600 miljoen jaar oud.\n_START_SECTION_\nFlora en fauna\n_START_PARAGRAPH_\nHet bos is deels productiebos, deels priv\xc3\xa9-domein voor de jacht, en voor een klein deel natuurreservaat. Het valt onder de Franse administratieve aanduiding Zone naturelle d'int\xc3\xa9r\xc3\xaat \xc3\xa9cologique, faunistique et floristique, afgekort: ZNIEFF, een vorm van overheidsregulering die een beperkte natuurbescherming inhoudt, en onder de Natura 2000-regeling._NEWLINE_In het bos, dat een zeeklimaat heeft, waarin de aanwezige heuvels extra regen opvangen, wat de vochtigheid van het gebied nog vergroot, groeien vooral eiken- en beukenbomen. Waar in het verleden houtkap heeft plaatsgevonden, is vaak herinplant geschied met zeeden en grove den. Het bos wordt afgewisseld met moerassig terrein, heidevelden, akker- en weiland. Door het bos stromen vele kleine beken, waarvan de Aff nog de belangrijkste is._NEWLINE_De soortenrijkdom in het gebied, vooral van de flora, is zeer groot._NEWLINE_De universiteit van de stad Rennes beschikt er sinds 1967 over een biologisch onderzoekscentrum, met een collegezaal, laboratoria en woonaccommodatie voor ca. 70 studenten en docenten. Van hieruit vindt voortdurend belangrijk wetenschappelijk onderzoek plaats._NEWLINE_In het bos staan enkele zeer markante bomen, o.a. de h\xc3\xaatre de Ponthus ( beuk van Ponthus), die voorkomt in het laatmiddeleeuwse chanson de geste Pont(h)us et Sidonia, en de 9 m in omvang dikke eik van Guillotin, die duizend jaar oud zou zijn.\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nReeds in prehistorische tijd woonden er mensen in het gebied, wat blijkt uit de talrijke megalieten, die tegenwoordig worden verbonden met de Arthurlegendes (zie onder)._NEWLINE_In de 15e eeuw wordt het gebied vermeld als Broc\xc3\xa9lien, Bretons: Brec'Helean. Het bos stond in die tijd onder beheer van de Franse koningen. Toch vond er toen zeer veel houtkap plaats, voor de uitbreiding van de stad Rennes. Van ca. 1500 tot ca. 1890 ging de kap door, ten behoeve van de productie van ijzer uit ter plaatse veel voorkomend ijzeroer. Een dorp in de buurt heet daarnaar\xc2\xa0:Les Forges (De smederijen). Inderdaad zijn een aantal oude smederijgebouwtjes uit die tijd bewaard gebleven. Vanaf de tijd van de Franse Revolutie werd er ook gekapt voor de productie van houtskool. In de 19e eeuw begon men met herbebossing en conservering van het bos. In 1875 verkocht prins Louis Philippe van Orl\xc3\xa9ans het bos aan een grootindustrieel, die er een jachtdomein van maakte. Het bos had zowel van de Eerste als de Tweede Wereldoorlog te lijden. Medio 1944 werden Engelse en in Engeland getrainde Franse parachutisten in het bos gedropt, om het Franse verzet rond Operatie Overlord te helpen._NEWLINE_In september 1990 werd het gebied door een vijf dagen durende bosbrand geteisterd. Vrijwilligers plantten er in de jaren daarna ca. 500.000 nieuwe bomen. In de jaren daarna wist de plaatselijke bevolking door massieve protesten de aanleg van een stuwdam in de Aff te verhinderen."