b'\n_START_ARTICLE_\nSeismische discontinu\xc3\xafteit\n_START_PARAGRAPH_\nEen seismische discontinu\xc3\xafteit of discontinu\xc3\xafteitsvlak is in de seismologie een zone in het binnenste van de Aarde waar seismische snelheden discontinu (sprongsgewijs) veranderen (impedantieverandering). Seismische discontinu\xc3\xafteiten worden veroorzaakt door veranderingen in chemische samenstelling, mineralogische structuur of aggregatietoestand (faseovergangen) in het binnenste van de Aarde, waardoor de materiaalconstanten veranderen._NEWLINE_Discontinu\xc3\xafteiten die waar dan ook in de Aarde voorkomen worden globale discontinu\xc3\xafteiten, discontinu\xc3\xafteiten die niet overal voorkomen lokale of regionale discontinu\xc3\xafteiten genoemd. De meeste discontinu\xc3\xafteiten vormen geen echt discontinue overgang zodat het bij benadering overgangszones zijn die zich uitstrekken over een bepaald diepteinterval. Een discontinu\xc3\xafteit met een abrupte (echt discontinue) verandering in seismische snelheid wordt een nulde-orde-discontinu\xc3\xafteit genoemd.\n_START_SECTION_\nDiscontinu\xc3\xafteiten op de overgangen in de opbouw van de Aarde\n_START_PARAGRAPH_\nGrote door chemische en fysische overgangen veroorzaakte discontinu\xc3\xafteiten zijn bijvoorbeeld de Wiechert-Gutenbergdiscontinu\xc3\xafteit (de grens tussen de aardmantel en de aardkern op 2895 km diepte), de Lehmanndiscontinu\xc3\xafteit (op 210 km in de bovenmantel), de Gutenbergdiscontinu\xc3\xafteit (de grens tussen de lithosfeer en de asthenosfeer), Mohorovi\xc4\x8di\xc4\x87-discontinu\xc3\xafteit (de grens tussen de aardkorst en de aardmantel) en de Conraddiscontinu\xc3\xafteit (tussen de onder- en bovenkorst).\n_START_SECTION_\nDiscontinu\xc3\xafteiten door faseovergangen\n_START_PARAGRAPH_\nEen aantal discontinu\xc3\xafteiten in de mantel wordt door mineralogische (metamorfe) fase-overgangen veroorzaakt. Deze discontinu\xc3\xafteiten worden naar hun respectievelijke diepten genoemd. Ze vormen samen de zogenaamde manteltransitiezone, de overgang van de bovenmantel naar de ondermantel. De belangrijkste drie van deze discontinu\xc3\xafteiten liggen op 410 km (overgang in olivijn van een \xce\xb1-olivijnstructuur naar een \xce\xb2-spinelstructuur), 520 km (overgang in olivijn van \xce\xb2-spinelstructuur naar \xce\xb3-spinelstructuur) en 660 km (waar olivijn overgaat van een spinel- naar een perovskietstructuur).\n_START_SECTION_\nRegionale discontinu\xc3\xafteiten\n_START_PARAGRAPH_\nRegionaal herkende en vaak omstreden discontinu\xc3\xafteiten zijn bijvoorbeeld de Halesdiscontinu\xc3\xafteit (onder centraal Noord-Amerika), de X-discontinu\xc3\xafteit (toegeschreven aan een onbekende fase-overgang), de 720-km-discontinu\xc3\xafteit (fase-overgang in granaat), de Repettidiscontinu\xc3\xafteit (onbekende oorzaak), de 1200-km-discontinu\xc3\xafteit (fase-overgang in kwarts) en de 1700-km-discontinu\xc3\xafteit (misschien een fase-overgang in w\xc3\xbcstiet).'