b"\n_START_ARTICLE_\nSanta Cruz del Islote\n_START_SECTION_\nBevolking\n_START_PARAGRAPH_\nDe bevolking van Santa Cruz del Islote bestaat uit een aantal families met hun (vele) nakomelingen. Op het eiland staan negentig huizen en een kerk. Jongeren bouwen hun huis vaak boven op dat van hun ouders. Op Santa Cruz is geen stromend drinkwater. Water wordt driewekelijks aangevoerd door Colombiaanse marineschepen. Elektriciteit, afkomstig van \xc3\xa9\xc3\xa9n enkele generator, is er slechts van 19 tot 24 uur. De bevolking leeft van de visvangst en werkt op de eilanden in de omgeving, zoals M\xc3\xbacura of in Cartagena. De bevolking (en daarmee de dichtheid) van het eiland fluctueert sterk. In rustige tijden van het jaar wonen er zo'n 700 mensen. In schoolvakanties, als de kinderen van de bewoners niet op school zijn op het Colombiaanse vasteland, kan de bevolking oplopen tot zo'n 1250 inwoners._NEWLINE_Vanwege de beperkte ruimte zijn er op het eiland geen begraafplaatsen. Deze bevinden zich op eilanden in de buurt, zoals het veel grotere Tintip\xc3\xa1n. Ook is er geen plaats voor een voetbalveld, daar het eiland zelf slechts twee voetbalvelden groot is. Voetbal wordt op Tintip\xc3\xa1n gespeeld. De meest populaire muziek op het eilandje is champeta, een afrocolombiaanse muziekstijl._NEWLINE_Het eiland is bereikbaar vanuit de havenstad Tol\xc3\xba en vanaf het tegenovergelegen M\xc3\xbacura._NEWLINE_Fernando Salinas, eilandbewoner, schreef over het eilandje: Duermen tan juntos que sue\xc3\xb1an lo mismo (Ze slapen zo dicht op elkaar dat ze hetzelfde dromen)."