b'\n_START_ARTICLE_\nUni\xc3\xb3n General de Trabajadores\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nUGT werd opgericht op 21 augustus 1888 door Pablo Iglesias Posse._NEWLINE_Ten tijde van de Eerste Wereldoorlog onderhield de UGT een nauwe relatie met de Confederaci\xc3\xb3n Nacional del Trabajo (CNT, Nationale Federatie van de Arbeid) en de Spaanse Communistische Partij. Zij voerden gezamenlijk actie. Desalniettemin beschouwde de bond tot aan het 14e congres, in 1920, de klassenstrijd niet als een principieel element van het vakbondswerk._NEWLINE_Hieraan kwam plotseling een einde door de komst van de dictatuur van Miguel Primo de Rivera. Zijn eigen, door de regering gesponsorde, vakbond werd de enige toegestane vakorganisatie._NEWLINE_De CNT koos voor een radicale confrontatie met het regime en werd verboden._NEWLINE_Daartegen koos de UGT, hoewel zij niet achter de dictatuur stond, voor een meer collaboratieve opstelling, ingegeven door de wens om legaal te kunnen blijven opereren. De voorzitter van de UGT, Francisco Largo Caballero, werd adviseur inzake arbeidszaken. De UGT werd tevens de enige toegestane vakbond._NEWLINE_Gedurende de Tweede Spaanse Republiek radicaliseerde de vleugel die geleid werd door Francisco Largo Caballero. De UGT kreeg meer dan een miljoen leden._NEWLINE_Daardoor, en door het uitbreken van de bloedige Spaanse Burgeroorlog, werden de scheuren binnen de UGT steeds dieper. In 1937 deed Largo Caballero afstand van zijn functie als secretaris-generaal van de UGT._NEWLINE_Na zijn overwinning in de Spaanse Burgeroorlog dreef Generaal Francisco Franco de UGT in ballingschap en ondergronds. Dit duurde tot zijn dood in 1975._NEWLINE_Gedurende de democratische overgang na de dood van Franco trad de UGT weer in de openbaarheid. Hetzelfde gold voor de communistische Comisiones Obreras (CC.OO.). Tegenwoordig zijn CC.OO. en UGT in Spanje de voornaamste organisaties die de belangen van werkenden vertegenwoordigen.\n_START_SECTION_\nDoel\n_START_PARAGRAPH_\nDe UGT verklaart dat zij een organisatie is van productieve werkenden, georganiseerd naar vakgebied en vrije beroepen, die de vrijheid van gedachte respecteert, leidend tot een omvorming van de samenleving, om die te grondvesten op basis van sociale rechtvaardigheid, sociale gelijkheid en sociale solidariteit.'