b"\n_START_ARTICLE_\nAuguste Rodin\n_START_SECTION_\nBiografie\n_START_PARAGRAPH_\nRodin werd geboren in Parijs en bracht er een uitermate armoedige jeugd door. Op zijn vijftiende kon hij terecht in de \xc3\x89cole imp\xc3\xa9riale de dessin, genoemd la Petite \xc3\x89cole. Zijn eerste leraren waren er Horace Lecoq de Boisbaudran en Jean-Baptiste Carpeaux. Aangemoedigd door zijn leermeesters, trachtte hij tot drie keer toe om toegelaten te worden tot de \xc3\x89cole des Beaux Arts, maar telkens werd hij door de jury afgewezen. De academische conformisten vonden zijn gepresenteerde ontwerpen te vrijpostig._NEWLINE_Door deze mislukking werd hij echter niet ontmoedigd. Om den brode moest hij gaan werken bij decorateurs, die zijn uitzonderlijke handigheid op prijs stelden. De dood van zijn zuster (1862) bracht hem bij de Fr\xc3\xa8res du Tr\xc3\xa8s-Saint-Sacrement. In 1863 ontstond de bronzen zware buste van de superieur Pierre-Julien Eymard, getuigend van een merkwaardige originaliteit door haar krachtdadige uitdrukking._NEWLINE_In 1864 ontmoette Rodin een jonge naaister, Rose Beuret, met wie hij de rest van zijn leven zou delen. In 1870 beeldhouwde hij haar buste en gebruikte haar als model voor heel wat van zijn werken._NEWLINE_In 1864 waagde hij een eerste inzending voor het Salon, maar zijn energieke Homme au nez cass\xc3\xa9 werd geweigerd. Datzelfde jaar bood hij zijn diensten aan bij de bekende Albert-Ernest Carrier-Belleuse, die hem wel vijf jaar lang een aanvaardbare levenssituatie bezorgde, maar bij wie hij niet verder kwam dan het eindeloos modelleren van nietszeggende beeldjes en decoratiemotieven voor theatergevels of protserige woningen._NEWLINE_In 1870 verbleef hij in Brussel, weer bij Carrier-Belleuse. Hij zou pas in 1878 terugkeren naar Parijs. Het jaar 1875 werd het keerpunt in Rodins leven. Hij reisde naar Itali\xc3\xab en daar ontsloten de Renaissance-werken van Michelangelo, zowel in Rome als in Florence, zijn genie. Later zou hij aan Bourdelle schrijven: \xe2\x80\x9cMijn bevrijding van het academisme werd gecre\xc3\xaberd door Michelangelo.\xe2\x80\x9d_NEWLINE_Terug in Brussel gaf hij geestdriftig de vrije loop aan zijn inspiratie en begon zijn lange, vaak polemische strijd tegen de decadente offici\xc3\xable kunst. Een magistrale l'Age d'airain was in 1876 een eerste resultaat. Hij werd aangemoedigd door de bewondering van Rainer Maria Rilke, St\xc3\xa9phane Mallarm\xc3\xa9, Octave Mirbeau en L\xc3\xa9on Gambetta._NEWLINE_In 1880 kreeg Rodin zijn eerste offici\xc3\xable bestelling. Met deze Porte de l'Enfer werd hij beroemd. Hij werkte meer dan zes jaar aan de meer dan 200 beelden die ervoor bestemd waren. Ook De kus en De Denker, beide ge\xc3\xafnspireerd door de Divina Comedia van Dante, behoren tot deze groep. _NEWLINE_Zijn Porte de l'Enfer was nog niet afgewerkt, toen hij in 1886 van de stad Calais een nieuwe opdracht kreeg. Hij werkte tot 1888 aan De Burgers van Calais._NEWLINE_In 1889 cre\xc3\xaberde hij het monument Victor Hugo en voor Buenos Aires maakte hij in 1895 het monument Pr\xc3\xa9sident Sarmiento. Intussen maakte hij van 1892 tot 1897 het schandaalverwekkende beeld Balzac, dat zelfs geweigerd werd door de Soci\xc3\xa9t\xc3\xa9 des gens de lettres._NEWLINE_Dertien jaar lang, tussen 1879 en 1892, beleefde Rodin een tumultueus chaotisch amoureuze verhouding met zijn 24 jaar jongere leerlinge Camille Claudel, de twee jaar oudere zus van de Franse dichter, schrijver en diplomaat Paul Claudel. _NEWLINE_Maar reeds sinds 1864 had hij dus een relatie met Rose Beuret. Drie weken voor haar dood trouwde hij haar die zijn levensgezellin was geweest gedurende 53 jaar. Dit was in januari 1917. Tien maanden later stierf Rodin zelf te Meudon, 77 jaar oud.\n_START_SECTION_\nStijl\n_START_PARAGRAPH_\nRodin was een beeldhouwer van het impressionisme. _NEWLINE_Hij gebruikte de natuur om zijn werk er levendig uit te laten zien.                           _NEWLINE_Zijn werk valt op door het onregelmatige oppervlak, waarop de lichtval schitteringen veroorzaakt. Deze schitteringen geven het beeld beweeglijkheid. _NEWLINE_Dit effect was niet waar hij naar streefde. Met deze manier van tentoonstellen probeerde Rodin de stappen van de sculptuur te laten zien. Zoals de schilders hun werk opbouwden uit kleur- en lichtvlekken, zo bouwde Rodin zijn beelden uit klei en brons. Door het zichtbaar worden van het maakproces, wist Rodin het tijdelijke aspect in zijn werk naar voren te laten komen. _NEWLINE_Nog een kenmerk van het impressionisme in de beeldhouwkunst is de opvatting dat de kunst autonoom is, de vorm en bedoeling zijn een eenheid en de kijker kan zien hoe het werk gemaakt is. Daardoor lijkt het soms zo dat het kunstwerk niet af is._NEWLINE_Het vluchtig impressionisme van Rodin, die bevriend was met Claude Monet, Pierre Auguste Renoir en St\xc3\xa9phane Mallarm\xc3\xa9, bereikte ongekende hoogten. \xc3\x89mile-Antoine Bourdelle, Aristide Maillol, Charles Despiau, Fran\xc3\xa7ois Pompon, de Argentijn Sesostris Vitullo, de Duitser Georg Kolbe en de Rus Soudbinine stonden sterk onder zijn invloed._NEWLINE_Naast de ontelbare sculpturen produceerde hij een indrukwekkend aantal vlugge schetsen, tekeningen en al of niet gerehausseerde aquarellen, veelal met een verwarrend erotisme, zodat sommige critici hem \xe2\x80\x9cseksueel geobsedeerd\xe2\x80\x9d noemden.\n_START_SECTION_\nBeeldenroof in Nederland\n_START_PARAGRAPH_\nIn de nacht van 16 op 17 januari 2007 werd uit de museumtuin van het Singer Museum in het Nederlandse Laren een afgietsel van de De Denker van Rodin gestolen plus nog zes andere beelden. Het werd van zijn sokkel getrokken, waarschijnlijk door middel van een touw, gebonden aan de trekhaak van een auto. De daders werden gevat en op 28 januari 2008 werd tegen hen zes jaar gevangenisstraf ge\xc3\xabist. Het was hen niet om de culturele waarde van de beelden te doen geweest, maar om de opbrengst van het brons."