b'\n_START_ARTICLE_\nEduard VI van Engeland\n_START_SECTION_\nAchtergrond\n_START_PARAGRAPH_\nEduard was de enige overlevende wettige zoon van Hendrik VIII. Twee eerder geboren zoons waren ruim twintig jaar voor zijn geboorte al op zeer jonge leeftijd gestorven. Eduards moeder was Hendriks derde vrouw Jane Seymour, die enkele dagen na zijn geboorte in het kraambed overleed._NEWLINE_Hendrik hertrouwde spoedig, in de hoop meer mannelijk nageslacht te krijgen, maar uit zijn drie volgende huwelijken werden geen kinderen geboren. Eduard werd samen met zijn oudere halfzus Elizabeth grotendeels opgevoed door de gematigd protestantse Catharina Parr, Hendriks zesde en laatste vrouw, met wie deze in 1543 trouwde. In januari 1547 stierf Hendrik.\n_START_SECTION_\nLevenseinde\n_START_PARAGRAPH_\nTegen het eind van zijn korte leven maakte Eduard zich al zorgen om zijn opvolging. Hij was protestants opgevoed en wilde niet dat het land na zijn dood zou terugkeren tot het katholicisme. Daarom steunde hij de aanspraken op de troon die John Dudley deed gelden ten gunste van zijn schoondochter Jane Grey en ten nadele van Eduards eigen halfzuster Maria._NEWLINE_Eduard werd ziek in januari 1553. Na aanvankelijke verbetering werd zijn toestand ernstiger in juni van dat jaar. Over zijn doodsoorzaak bestaat onzekerheid. In de zestiende eeuw werd door velen vermoed dat de jonge koning vergiftigd was, maar daar is geen bewijs voor. De Venetiaanse ambassadeur rapporteerde dat Eduard was gestorven aan tuberculose, en veel historici zijn het daarmee eens, zo ook Eduards biograaf Chris Skidmore. Volgens Jennifer Loach duiden de symptomen eerder op bronchiale longontsteking. Eduard VI werd begraven in Westminster Abbey.'