b'\n_START_ARTICLE_\nJacobus van Looy\n_START_SECTION_\nJeugd en opleiding\n_START_PARAGRAPH_\nJacobus van Looy was de zoon van een timmerman. Zijn ouders stierven kort na elkaar en vanaf zijn vijfde jaar groeide hij op als weesjongen in het Haarlemse Gereformeerd Burgerweeshuis aan het Groot Heiligland in Haarlem; in dit gebouw is nu het Frans Hals Museum gevestigd. Hij leerde voor het vak van huis- en rijtuigschilder, maar mocht vanwege zijn talent daarnaast ook tekenlessen volgen. Hij studeerde aan de Rijksakademie van beeldende kunsten in Amsterdam, en raakte daar bevriend met onder andere Willem Witsen.\n_START_SECTION_\nLeven en werk\n_START_PARAGRAPH_\nIn Amsterdam huwde hij in 1892 met Titia van Gelder (1860-1940), telg uit het Zaanse geslacht van papiermakers, waarna het paar zich vestigde in Soest. Daar leefde het stel teruggetrokken. Onder de dorpsbewoners die hij schilderde  hoorde ook de moeder van de latere Utrechtse beeldhouwer Pieter d\'Hont. Zijn opgedane indrukken van overdag werden later gepubliceerd in Feesten. Verder schreef Van Looy ook korte verhalen. In 1913 verhuisden ze weer naar Haarlem, waar ze hun verdere leven lang bleven wonen.\n_START_SECTION_\nStichting Jacobus van Looy en het Museum Huis van Looy\n_START_PARAGRAPH_\nTitia van Looy-van Gelder deed haar uiterste best om de herinnering aan Jacobus levend te houden. Zij liet in 1933 een door de architect Jan Gratema ontworpen museumzaal met voorzijde aan de Voorhoutstraat bouwen. Bij gemeenteraadsbesluit was het perceel vanaf de Voorhoutsstraat, grenzend aan de tuin van de Klein Houtweg, hiervoor in erfpacht gegeven. In 1940 liet Titia van Looy-van Gelder het woonhuis en het museum (samen Museum Huis van Looy) na aan de Gemeente Haarlem. _NEWLINE__NEWLINE_Na de oorlog besloot de Gemeente Haarlem om het legaat niet te aanvaarden. De belangrijkste reden hiervoor is dat Titia van Looy-van Gelder had bepaald dat er in het woonhuis niets veranderd mocht worden. Het huis en de gehele collectie werden door de erven geveild. De veiling vond plaats in 1948. Gelukkig kon een belangrijk deel worden \xe2\x80\x9cgered\xe2\x80\x9d doordat het in aller ijl opgericht comit\xc3\xa9 \xe2\x80\x9cHet Huis van Looy\xe2\x80\x9d in staat was een zeer belangrijk deel van de nalatenschap te kopen dankzij giften van particulieren en de overheid ter grootte van 14.000,- gulden. De gemeente Haarlem kocht voor 10.250 gulden het museum. Het woonhuis werd enige tijd later gekocht.  Het comit\xc3\xa9 is in 1949 overgegaan in de Stichting Het Huis Van Looy. De woning en het museum werden door de gemeente Haarlem en ter beschikking gesteld aan de Stichting. Van 13 april 1949 tot 1967 was een keuze uit de collectie te zien in Museum Huis Van Looy, Kleine Houtweg 103 te Haarlem. Er was ook een toegang tot het \'museum\' vanaf de Kamperlaan._NEWLINE_ _NEWLINE_Na sluiting van het museum werd de collectie in bruikleen ondergebracht in het Frans Hals Museum in Haarlem. De Stichting kreeg vanaf 1970 de naam Stichting Jacobus van Looy. In het Frans Hals Museum werd op de eerste verdieping een zaal ingericht met objecten en kunstvoorwerpen uit de verzameling Van Looy. De collectie werd later regelmatig uitgebreid met aankopen en schenkingen. Tot begin eind jaren negentig was er in het Frans Hals Museum aan het Groot Heiligland een deel van de bovenverdieping een kabinet ingericht met een selectie uit de collectie. _NEWLINE_Teylers Museum in Haarlem heeft enkele schilderijen en een collectie van tekeningen in bezit, waaronder veel tekeningen en schetsen uit Itali\xc3\xab, Spanje en Marokko, gemaakt tijdens de Prix-de-Rome-reis._NEWLINE_De Stichting Jacobus van Looy heeft per 28 maart 2019 de tekeningen, manuscripten, boeken, brieven en memorabilia in eigendom overgedragen een het Noord-Hollands Archief in Haarlem. De schilderijen zijn op deze dag in eigendom over gedragen aan het Frans Hals Museum en zijn daarmede eigendom van de gemeente Haarlem. Per 1 mei 2019 is de Stichting Jacobus van Looy opgeheven.\n_START_SECTION_\nJacob van Looy Prijs\n_START_PARAGRAPH_\nVan 1985 tot 2010 is door de Stichting Van Looy de Jacobus van Looy-prijs uitgereikt aan een dubbeltalent (schrijver-beeldende kunstenaar) zoals Jacobus van Looy, die zich als "schilder van huis uit, schrijver door toevallige omstandigheid" beschreef. De prijs is een initiatief van Jan G. Elburg en Louis Ferron. De Jacobus van Looy Stichting nam dit initiatief over en maakte van de Jacobus van Looyprijs een vijfjaarlijkse oeuvreprijs. De prijs bestond uit een geld bedrag (fl 5.000,-) en een tentoonstelling in het Frans Hals Museum | De Hallen Haarlem en werd toegekend aan: Armando (1985), Lucebert (1990), Breyten Breytenbach (1995), Charlotte Mutsaers (2000), Wim T.Schippers (2005) en Peter van Straaten (2010). Bij de tentoonstelling verscheen veelal een catalogus. De prijs wordt niet meer uitgereikt.'