b"\n_START_ARTICLE_\nYtzen Brusse\n_START_SECTION_\nBiografie\n_START_PARAGRAPH_\nYtzen Brusse was afkomstig uit een bekende kunstenaarsfamilie. Hij was een zoon van auteur en journalist Marie Joseph Brusse en operazangeres Antje Ebes, broer van journalist Jan Brusse en van acteur Kees Brusse, en halfbroer van journalist en schrijver Peter Brusse, van beeldhouwer, schilder en graficus Mark Brusse, van architect Henk Brusse en van de vroeg gestorven Marie Joseph jr. Zijn ooms Willy en Jo Brusse waren de eigenaars van W.L. & J. Brusse's Uitgeversmaatschappij in Rotterdam._NEWLINE_Rond 1950 was Brusse onderdeel van een groepje aankomende filmers in Amsterdam, waartoe onder meer Eddy van der Enden, Bert Haanstra, Piet van Moock, Peter Staugaard, Fred Tammes en Wim van der Velde behoorden. Brusse is vooral bekend geworden door zijn documentaire Parlevinkers uit 1949 en zijn film Boer Pietersen schoot in de roos uit 1950, een gedramatiseerde voorlichtingsfilm, waarin het vergroten van productiviteit door het inzetten van landbouwmachines centraal staat. Een aantal boeren heeft een co\xc3\xb6peratie gevormd om goedkoper machines te kunnen kopen. Slechts \xc3\xa9\xc3\xa9n boer ziet aanvankelijk het nut daarvan niet in, maar gaat uiteindelijk overstag. Er werd gefilmd in Heel, Baexem en Voerendaal, en de plaatselijke bevolking deed ook mee. De rol van Pietersen werd gespeeld door landbouwvoorlichter Jan Kunnen. Een jonge Bert Haanstra stond achter de camera, en Kees Brusse vertolkt een van de nagesproken teksten, want in de film zou niet al te veel Limburgse tongval mogen klinken._NEWLINE_De film  Hij, zij, en een wereldhaven was onderdeel van de in 1952 bekroonde Nederlandse inzending voor het Filmfestival van Cannes. Brusse werd ook bekend vanwege zijn witte tornado-spot."