b'\n_START_ARTICLE_\nLanden (Belgi\xc3\xab)\n_START_SECTION_\nLanden\n_START_PARAGRAPH_\nToponymisch is Landen verwant met Londen. De oudste vormen van Landen zijn: circa 1050 Landane (genitief), 1080 Landen, 1116 Landenes, 1132 Landinis, enz._NEWLINE_Landen is te reconstrueren als Londhiniom, wat zoveel betekent als "de nederzetting van Londhinios". De grondvorm in Landen, net als in Londen, is het adjectief londo "wild"._NEWLINE_In de tweede eeuw voor Christus vangt de eerste germanisering aan. Van oorsprong "Belgische" toponiemen worden dan fonetisch gegermaniseerd. Ze nemen deel aan de laatste fase van de Germaanse consonantverschuiving. Ook ontsnappen ze niet aan het samenvallen van o en a in het Germaans. Londhiniom werd aldus Landhiniom. Bovendien werd de Indo-Europese dh na een n in het Oud-Germaans d._NEWLINE_Samengevat: Landen(en) ontwikkelde zich uit Londhiniom, een afleiding van de persoonsnaam Londhinios, met als grondvorm londo "wild". Landen betekent dus: nederzetting van de wilde.\n_START_SECTION_\nDe naam Pippijn\n_START_PARAGRAPH_\nVolgens de (onjuiste) overlevering hoorde de Borg toe aan de Frankische hofmeier Pippijn I of de Oude (580-640), later Pepijn van Landen genoemd. De naam Pepijn is een half-vernederlandste vorm van het Franse P\xc3\xa9pin. Volgens prof. K. Roelandts, in Naamkunde 1979 p.\xc2\xa015, luidde de middeleeuwse vorm Pippin (de tweede i is lang), een naam uit de kindertaal die ontstond uit Wil of Wig + het tweede lid bald of berht. Deze vorm evolueerde tot Wibbo en Wippo. De W in het begin van het woord werd in de kindertaal vervangen door een P (zie Pippo). In de geschiedenis van Landen is het derhalve beter van Pippijn te spreken die historisch aansluit bij de oudste bronnen.\n_START_SECTION_\nRoeferdingen\n_START_PARAGRAPH_\nIn de 5de eeuw na Christus ontstonden in Vlaanderen veel nederzettingsnamen op -ingas, toegevoegd aan een Germaanse persoonsnaam. In Landen is dit type vertegenwoordigd door de gehuchtnaam Roeferdingen. Het eerste lid is de tweestammige Germaanse naam Hrodfried (lees: Chrod-fried). Hij bestaat uit hroti "roem" en frithu "vrede". Beide elementen komen in heel wat persoonsnamen voor. Zo is hrod het eerste element in Robrecht en Rudolf, en fried het tweede element in Godfried en Elfriede. Besluit: Roeferdingen betekent "bij de lieden van Hrodfried".\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nDe Merovingische tijd (6de-7de eeuw) was voor het vruchtbare Haspengouw een periode van betrekkelijke rust en tevens een periode van kerstening. Pepijn van Landen, of juister Pippijn I van Landen, zoon van Karloman, is waarschijnlijk in 580 in Landen geboren. Hij zou hofmeier worden van de Merovingische koningen en zou in 640 gestorven zijn. Hij werd de stamvader van een geslacht van prinsen en vorsten. Zijn dochter Begga (620-695) huwde Ansegisel. Uit dit huwelijk sproot Pepijn van Herstal (650-714). Dan volgde de verdere stamboom over de Karolingen: Karel Martel (689-741), Pepijn de Korte (714-768) en uiteindelijk Karel de Grote (742-814). Te Landen werd Gertrud geboren (626-659), dochter van Pepijn van Landen, latere abdis van Nijvel, heilig verklaard (patrones van Landen). Zij zou Amandus (patroonheilige van Wezeren) ondersteunen in zijn kersteningswerk. De zoon van Pepijn van Landen - Grimoald I (615-656) - wilde voortijdig de koningskroon grijpen maar werd, samen met zijn zoon, te Parijs in duistere omstandigheden vermoord. Aan de Frankische periode herinnert het domein Sinte-Gitter met twee motheuvels (kunstmatige heuvels met woontoren) en de belangrijkste overblijfselen van de primaire Merovingische kerk die thans in het museum is blootgelegd en tentoongesteld._NEWLINE_Na de Karolingische tijd kwam het Landens domein toe aan Lotharingen en nadien, bij afstamming, via Neder-Lotharingen aan de Brabantse hertogen. Wanneer de graven van Leuven hun titel veranderden in deze van hertogen van Brabant, was reeds een verdeling van de gronden ingetreden en behoorde de Sint-Gertrudiskerk toe aan het prinsbisdom Luik. In het begin van de 13de eeuw, namelijk in 1211, streefde Hendrik I van Brabant ernaar de handelseconomie naar het Rijngebied te bevorderen en zou hierbij rechtstreeks te Landen een stad in het leven roepen met de daaraan verbonden persoonlijke voorrechten en de economische vrijheid voor de inwoners, een versterkte stad. Elk dorp beleefde een eigen geschiedenis gedurende vele eeuwen. Doorheen de middeleeuwen bleven de afzonderlijke dorpen verder bestaan, maar verder gescheiden door twee staten. Enkele behoorden tot de prinsbisschoppelijke Staat van Luik: Walsbets, Walshoutem en Wezeren en enkele behoorden tot het hertogdom Brabant: Eliksem, Ezemaal, Laar, Neerwinden, Overwinden, Wange, Neerlanden, Rumsdorp, Waasmont en de kleine stad Landen. Het dorp Attenhoven kreeg het statuut van vrijheerlijheid en zou gedurende vele jaren een twistgebied vormen tussen Brabant en Luik._NEWLINE_De tweede inval van de Fransen in Belgi\xc3\xab - op 29 juli 1794 verjoeg de Franse generaal Kleber de Oostenrijkers uit het Landense - betekende het einde van het Ancien R\xc3\xa9gime en betekende de invoering van de gemeentelijke structuren. Tijdens de week van 20-25 augustus 1795 stelde de Franse overheid de oprichting voor van een 30ste kanton bij het Ourthedepartement (de latere provincie Luik): het kanton Landen met de Kleine Gete als afbakening. Ezemaal verhuisde naar het kanton Hoegaarden, maar het Landens kanton kreeg nog twee Nederlandstalige gemeenten erbij (Neerhespen en Overhespen) en de Franstalige gemeenten Avernas-le-Bauduin, Cras-Avernas, Grand-Hallet, Petit-Hallet, Lijsem, Raatshoven (was toen tweetalig), Truielingen en Wansin. Het Comit\xc3\xa9 du Salut Public van 31 augustus 1795 bekrachtigde dit voorstel en het kanton Landen zou tot 31 augustus 1963 blijven bestaan._NEWLINE_Al deze gemeenten zouden tijdens het Directoire (1795-1799) \xc3\xa9\xc3\xa9n kantonmunicipaliteit vormen met een voorzitter en een agent en een adjunct-agent in iedere deelgemeente, de voorloper van de huidige fusie. De consulaire staatsgreep van Napol\xc3\xa9on op 18 Brumaire jaar VIII (9 november 1799) bood de Fransen een nieuwe grondwet. Na de wet van 28 Pluvi\xc3\xb4se jaar VIII (17 februari 1800) verwierven de gemeenten opnieuw hun autonomie, legden in 1802 hun grenzen definitief vast, verkozen een eigen bestuur, maar bleven behoren tot het kanton Landen. Reeds in 1803 trachtte Napol\xc3\xa9on de Landense gemeenten te fuseren. Hierin slaagde hij niet. Intussen, bij Besluyt van 24 Prairial, jaar III van de Franse Republiek (13 juni 1795), had Landen de stadstitel verloren._NEWLINE_De Grondwet van 1815 van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden bepaalde onder artikel 2 dat de nieuwe provincie Luik het territorium van het vroegere departement van de Ourthe omvat. Een voorstel tot provinciale grenswijzigingen van de Landense gemeenten van 23 oktober 1816 kreeg geen uitvoering. Een onderzoek van de gouverneur van 1822 en een voorstel van een bijzondere commissie van 1823 brachten evenmin wijzigingen aan de bestaande toestand. Verscheidene voorziene samenvoegingen van gemeenten in 1821 en 1829 kenden geen succes._NEWLINE_Bij de onafhankelijkheid van Belgi\xc3\xab inventariseerde geograaf Philippe Vandermaelen in dit dorp 145 huizen, een molen en een brouwerij. Er waren 688 inwoners. Het inventaris omvat verder details over de natuurlijke omgeving, bodems, landbouwproductie en veestapel. Ook het wegennetwerk van toen is beschreven. De omschrijving door Vandermaelen geeft een interessante inkijk in het dagelijkse leven rond 1830. _NEWLINE_Na de onafhankelijkheid van Belgi\xc3\xab in 1830 poogden de verschillende opeenvolgende regeringen de Landense gemeenten te fuseren of de grenzen van het kanton te wijzigen, echter vruchteloos. Men moest wachten tot 15 december 1917, toen de Duitse bezettende overheid bij besluit van de gouverneur-generaal het hele kanton overplaatste naar Limburg. De Pr\xc3\xa4sident der deutschen Zivilverwaltung hernam de uitvoeringsmodaliteiten op 13 maart 1918, maar alles bleef beperkt tot papieren veranderingen. De Commissie Harmel voorzag op 13 december 1951 de overgang van de Landense gemeenten van Luik naar Brabant. Na veel discussie zou dit effectief intreden op 1 september 1963: het kanton Landen verhuisde naar de provincie Brabant. Nadien volgde een eerste samenvoeging van gemeenten en per 1 januari 1977 ontstond het huidige Landen._NEWLINE_Een wetsvoorstel van 1981 van volksvertegenwoordiger Gust Bogaerts voorzag de teruggave van de stadstitel aan Landen. Een wet van 5 juni 1985 zou dit bekrachtigen. Landen is bijgevolg een kanton, een stad met veertien deelgemeenten. Vlag en wapen zijn toegekend door het ministerieel besluit van 10 december 1986._NEWLINE_Sedert 1 januari 1995 maakt deze stad deel uit van de destijds gevormde provincie Vlaams-Brabant.\n_START_SECTION_\nDeelgemeenten\n_START_PARAGRAPH_\nDe huidige stad Landen kwam tot stand op 1 januari 1977 ingevolge een fusie van 14 dorpen die op hun beurt, voordien reeds, samengevoegd waren: Attenhoven (deelgemeenten Attenhoven en Neerlanden), Landen (deelgemeenten Landen en Rumsdorp), Neerwinden (deelgemeenten Eliksem, Ezemaal, Laar, Neerwinden, Overwinden, Wange) en Walshoutem (deelgemeenten Waasmont, Walsbets, Walshoutem en Wezeren).\n_START_SECTION_\nOmgeving\n_START_PARAGRAPH_\nDe Vlaams-Brabantse gemeente Landen behoort geografisch tot westelijk Brabants Haspengouw in het zuiden van Vlaanderen. Zijn oppervlakte van 55\xc2\xa0km\xc2\xb2 en zijn 43\xc2\xa0km lange grenzen worden afgeboord door de gemeenten Gingelom en Sint-Truiden in het oosten, Zoutleeuw en Linter in het noorden, Tienen en H\xc3\xa9l\xc3\xa9cine in het westen en ten slotte Lijsem en Hannuit in het zuiden. Landen-centrum is een levendige, kleine stad die binnen een straal van 15\xc2\xa0km omgeven wordt door de steden Hannuit (Frans: Hannut), Geldenaken (Frans: Jodoigne), Sint-Truiden, Tienen en Borgworm (Frans: Waremme).\n_START_SECTION_\n2019-2025\n_START_PARAGRAPH_\nBurgemeester is Gino Debroux (L\'Anders). De coalitie bestaat uit L\'Anders en CD&V. Samen vormen ze de meerderheid met 13 op 25 zetels.\n_START_SECTION_\nLithostratigrafie\n_START_PARAGRAPH_\nDe Landen Groep wordt vernoemd naar de stad Landen als een groep van gesteentelagen in de Belgische ondergrond.\n_START_SECTION_\nFestivals\n_START_PARAGRAPH_\nLanden is onder meer bekend van het meerdaagse muziekfestival Rock Landen, een Belgisch alternatief festival. Het festival vindt meestal plaats in de eerste weken van september.\n_START_SECTION_\nMobiliteit\n_START_PARAGRAPH_\nLanden ligt op de spoorlijn van Brussel naar Luik (aan het gedeelte tussen Tienen en Ans dat geopend werd in 1838) en aan het begin van de spoorlijn Landen-Hasselt-Genk (geopend in 1839). Andere spoorverbindingen langs spoorlijn 147 vanuit Landen naar Statte en Tamines werden rond ca. 1960 afgeschaft en vervangen door busdiensten. Hierdoor is Landen ook bekend omwille van haar station._NEWLINE_Voor het wegverkeer is Landen te bereiken via de afrit nr. 28 (Walshoutem) van de autosnelweg A3-E40.'