b'\n_START_ARTICLE_\nJemeljan Poegatsjov\n_START_PARAGRAPH_\nJemeljan Ivanovitsj Poegatsjov (Russisch: \xd0\x95\xd0\xbc\xd0\xb5\xd0\xbb\xd1\x8c\xd1\x8f\xcc\x81\xd0\xbd \xd0\x98\xd0\xb2\xd0\xb0\xcc\x81\xd0\xbd\xd0\xbe\xd0\xb2\xd0\xb8\xd1\x87 \xd0\x9f\xd1\x83\xd0\xb3\xd0\xb0\xd1\x87\xd1\x91\xd0\xb2) (Zimovejskaja aan de Don, Gouvernement Azov, 1740 of 1742 - Moskou, 10 januari 1775) was de leider van een opstand van Oeral-Kozakken tegen het bewind van Catharina de Grote. De geschiedenis van deze opstand is opgetekend door Aleksandr Poesjkin, die deze gebeurtenissen ook gebruikte in zijn novelle De kapiteinsdochter.\n_START_SECTION_\nMilitaire carri\xc3\xa8re\n_START_PARAGRAPH_\nNa zijn huwelijk in 1758 nam Poegatsjov, de zoon van een Don-Kozak landeigenaar, deel aan de Zevenjarige Oorlog als lid van de Kozakkenexpeditie naar Pruisen onder leiding van graaf Zachar Tsjernysjov, die minister van Oorlog was onder Catharina de Grote. In de eerste Russisch-Turkse Oorlog (1768-1774) diende Poegatsjov (met een rang gelijkwaardig aan luitenant) in het leger van graaf Pjotr Panin en nam deel aan het beleg van Bender in 1770. Nadat hij gewond was geraakt, deserteerde hij, keerde terug naar huis en leidde gedurende een aantal jaar een zwervend bestaan.'