b"\n_START_ARTICLE_\nMinimax\n_START_PARAGRAPH_\nMinimax staat voor het minimaliseren van het maximaal haalbare voor tegenpartijen bij een competitie. Het wordt in verschillende gebieden toegepast, zoals bij verkiezingen (methode Condorcet), en bij zoekbomen in spelen._NEWLINE_Het laatste gebied komt men bijvoorbeeld tegen bij schaakprogramma's. Het programma maakt in dat geval een (zoek)boom van alle mogelijke zetten, de zetten die de tegenstander daarop weer kan doen, de volgende zetten van het programma zelf, et cetera. Wanneer we aan alle resultaten een score toekennen kan de beste zet bepaald worden. Hierbij is een hoge score een voor het programma goed resultaat. Het bepalen van de beste zet doet men dan vervolgens door in iedere vertakking van de boom de maximale score voor een eigen zet te verkiezen, en de minimale score voor een zet van de opponent. Zodoende verkrijgt men de beste zet.\n_START_SECTION_\nToepassing\n_START_PARAGRAPH_\nIn principe is het mogelijk elk spel dat aan bovenstaande voorwaarden voldoet, volledig door te rekenen._NEWLINE_Men weet dan bijvoorbeeld van elke stelling in het schaakspel wat de juiste zet is en hoe het spel zal eindigen._NEWLINE_De praktijk is minder eenvoudig: het schaakspel heeft daarvoor te veel mogelijkheden en de snelste computers zouden er vele miljarden jaren voor nodig hebben. Daardoor blijft het schaakspel interessant en verrassend. Bij een ander spel, zoals boter-kaas-en-eieren, en ook bij het hierboven gegeven spel tussen Robin en Esmeralda, is het veel eenvoudiger._NEWLINE_In de notatie van bordspellen worden vaak een vraagteken en een uitroepteken gebruikt om respectievelijk slechte en sterke zetten te markeren. Het is duidelijk wat een sterke zet is: heeft een speler zetten tot zijn beschikking die tot winst leiden, dan moet hij een van die zetten uitvoeren. Dat is dan een sterke zet. Elke andere zet is een slechte zet en wordt in de notatie van een vraagteken voorzien._NEWLINE_De conclusie is eigenlijk ook dat echt sterke zetten niet bestaan. Een sterkere zet dan de juiste zet bestaat niet. Toch wordt er vaak een uitroepteken toegevoegd aan een zet, en de bedoeling is dan eerder dat het een zet is die er slecht uitziet, maar toch juist is."