b'\n_START_ARTICLE_\nFocke-Wulf Fw 238\n_START_PARAGRAPH_\nDe Fw 238 was een project voor een langeafstandsbommenwerper dat werd ontwikkeld door de Duitse vliegtuigbouwer Focke Wulf.\n_START_SECTION_\nOntwikkeling\n_START_PARAGRAPH_\nHet project stond ook bekend als Focke Wulf-tekeningnummer 03.10206.20. Het project werd opgestart voor dezelfde specificatie als waarvoor de Ta 400 en Junkers Ju 390 werden ontwikkeld. De specificatie werd opgezet voor een langeafstandsbommenwerper met vier motoren, een bommenlading van 5.000 kg en een actieradius van 15.000 km._NEWLINE_Het toestel werd geheel van hout vervaardigd. Het toestel was voorzien van een vierkante romp. Er werd gebruikgemaakt van vier BMW 803-motoren die waren voorzien van contraroterende propellers. De staartsectie was voorzien van twee richtingsroeren. Er ontstond zo ook een vrij schootsveld voor de twee op afstand bediende rugkoepels, die waren voorzien van twee 20mm-MG151/20-kanonnen. In de romponderkant waren ook twee geschutskoepels van dezelfde configuratie aangebracht. Onder de romp kon nog een gondel worden aangebracht met vier 30mm-MK108-kanonnen die konden worden gebruikt tegen schepen. De gehele bewapening werd bediend vanuit het voorste deel van de romp. Er werd een staartwiellandingsgestel aangebracht. Over de hoeveelheid bemanningsleden bestaat enige twijfel; soms spreekt men over vijf man en soms zelfs over tien man. De bemanning bevond zich echter wel geheel in de van veel glas voorziene cockpit in de rompneus. Deze was als drukcabine uitgevoerd.\n_START_SECTION_\nUitvoeringen\n_START_PARAGRAPH_\nEr werd ook een kleinere uitvoering van de Fw 238 ontwikkeld, de Fw 238H. Het toestel was grotendeels gelijk aan het grotere toestel. Alleen de afmetingen, gewichten en prestaties waren aangepast.\n_START_SECTION_\nEinde van het project\n_START_PARAGRAPH_\nEr werd geen opdracht gegeven voor de bouw van het project, maar als dit wel het geval was geweest dan hadden de toestellen tegen het einde van 1944 in operationele dienst kunnen worden genomen. Het RLM en de leiding van de Luftwaffe zagen echter niet de noodzaak voor de zware bommenwerper voor het uitvoeren van strategische bombardementen. Het RLM gaf hierom op 14 februari 1943 opdracht om alle werkzaamheden aan de ontwikkeling van zware bommenwerpers stop te zetten.'