b'\n_START_ARTICLE_\nDFB-Pokal\n_START_SECTION_\nGeschiedenis\n_START_PARAGRAPH_\nIn december 1935 werd de eerste finale gespeeld in het Rheinstadion te D\xc3\xbcsseldorf. Toen ging het om de Tschammer-beker, vernoemd naar de nationale sportcommissaris Hans von Tschammer und Osten. Na de Tweede Wereldoorlog duurde het tot 1952 voordat de DFB weer een toernooi om de beker organiseerde. In de DDR werd in 1949 een bekertoernooi gestart, om de FDGB-Pokal.\n_START_SECTION_\nOpzet\n_START_PARAGRAPH_\nAan het toernooi nemen 64 clubs deel. Dit zijn de 18 Bundesliga-clubs, de 18 clubs van de 2. Bundesliga, de eerste vier clubs van de 3. Liga, de 21 bekerwinnaars van de Landesverb\xc3\xa4nde en de drie bekerfinalisten van de Landesverb\xc3\xa4nde Beieren, Nedersaksen en Westfalen (van het voorgaande seizoen)._NEWLINE_Het toernooi wordt gespeeld middels het knock-outsysteem, met steeds \xc3\xa9\xc3\xa9n wedstrijd per ronde. In de eerste ronde speelt een ploeg uit de twee hoogste divisies tegen een amateurploeg. In de tweede hoofdronde loten profclubs weer tegen amateurclubs. Steeds geldt: amateurs die tegen Bundesliga-clubs loten mogen altijd thuis spelen, ook verder in het toernooi. Vanaf de achtste finales (laatste zestien ploegen) wordt geloot zonder plaatsingen._NEWLINE_De finale wordt (vanaf 1985) steevast gespeeld in het Olympiastadion te Berlijn. Zo nodig wordt een half uur verlengd, en eventueel volgen strafschoppen. De winnaar plaatst zich voor de UEFA Europa League, behalve als hij al is geplaatst voor de Champions League. Tot het seizoen 2015/16 nam dan de verliezend finalist deze plaats over, vanaf genoemd seizoen de hoogste geeindigde club uit de Bundesliga die nog niet geplaatst is voor Europees clubvoetbal.'