b'\n_START_ARTICLE_\nWilhelm Solf\n_START_PARAGRAPH_\nWilhelm Heinrich Solf (ur. 5 pa\xc5\xbadziernika 1862 w Berlinie, zm. 6 lutego 1936 w Berlinie) - niemiecki dyplomata i polityk, gubernator Samoa w latach 1900 - 1910; m\xc4\x85\xc5\xbc Hanny Solf._NEWLINE_Studiowa\xc5\x82 indologi\xc4\x99 w Berlinie. Po kr\xc3\xb3tkim pobycie w Londynie zosta\xc5\x82 przyj\xc4\x99ty do s\xc5\x82u\xc5\xbcby dyplomatycznej. Pracowa\xc5\x82 w konsulacie generalnym w Kalkucie. W mi\xc4\x99dzyczasie zda\xc5\x82 egzaminy prawnicze i W 1898 wyjecha\xc5\x82 jako s\xc4\x99dzia okr\xc4\x99gowy do Dar es Salaam - stolicy Niemieckiej Afryki Wschodniej. Od 1899 przebywa\xc5\x82 w Samoa, gdzie w 1900 obj\xc4\x85\xc5\x82 stanowisko gubernatora wyspy. By\xc5\x82 uwa\xc5\xbcany za zwolennika "humanistycznego kolonializmu" i znany z pokojowego podej\xc5\x9bcia do autochton\xc3\xb3w. Przyczyni\xc5\x82 si\xc4\x99 do za\xc5\xbcegnania powstania tubylczego w 1909._NEWLINE_W 1911 otrzyma\xc5\x82 nominacj\xc4\x99 na sekretarza stanu w Urz\xc4\x99dzie ds. Kolonii (Reichskolonialamt). By\xc5\x82 zwolennikiem polityki kanclerza Bethmanna-Hollwega. W rz\xc4\x85dzie Maxa von Baden (przedostatniego kanclerza cesarskiej II Rzeszy) otrzyma\xc5\x82 tek\xc4\x99 ministra spraw zagranicznych. Po rewolucji 1918 roku opowiada\xc5\x82 si\xc4\x99 za utrzymaniem monarchii, ale w jej liberalnym wydaniu. Z przekonania by\xc5\x82 bowiem konserwatywnym libera\xc5\x82em. Nale\xc5\xbca\xc5\x82 do Niemieckiej Partii Demokratycznej. W latach 1920 - 1928 by\xc5\x82 ambasadorem w Tokio. Krytycznie ocenia\xc5\x82 polityk\xc4\x99 Hitlera. Skupia\xc5\x82 wok\xc3\xb3\xc5\x82 siebie p\xc3\xb3\xc5\xbaniejszych uczestnik\xc3\xb3w antyhitlerowskiego ruchu oporu, kt\xc3\xb3rzy potem wspierali jego \xc5\xbcon\xc4\x99 w dzia\xc5\x82aniach opozycyjnych (by\xc5\x82 to tzw. Solf-Kreis)._NEWLINE_Napisa\xc5\x82 m.in. Die Lehren des Weltkriegs f\xc3\xbcr unsere Kolonialpolitik (1916).'