b'\n_START_ARTICLE_\nTelekonwerter\n_START_PARAGRAPH_\nTelekonwerter \xe2\x80\x93 zesp\xc3\xb3\xc5\x82 soczewek mocowany pomi\xc4\x99dzy aparatem fotograficznym a obiektywem lub na obiektywie, w celu powi\xc4\x99kszenia centralnej cz\xc4\x99\xc5\x9bci obrazu podawanego przez obiektyw fotograficzny. Zestawienie telekonwertera i obiektywu podstawowego ma dzia\xc5\x82anie podobne do obiektywu d\xc5\x82ugoogniskowego, od kt\xc3\xb3rego cz\xc4\x99sto jest ta\xc5\x84sze i l\xc5\xbcejsze, ale wprowadza dodatkowe aberracje optyczne, a czasem tak\xc5\xbce winietowanie._NEWLINE_Obraz na mat\xc3\xb3wce aparatu fotograficznego:\n_START_SECTION_\nTelekonwerter klasyczny\n_START_PARAGRAPH_\nKlasyczny telekonwerter montuje si\xc4\x99 pomi\xc4\x99dzy aparatem fotograficznym a obiektywem. Jest on zbudowany z grupy soczewek, kt\xc3\xb3re razem dzia\xc5\x82aj\xc4\x85 jak soczewka rozpraszaj\xc4\x85ca. Po\xc5\x82o\xc5\xbcenie obiektywu wzgl\xc4\x99dem telekonwertera jest takie, aby obraz podawany przez sam obiektyw powstawa\xc5\x82 pomi\xc4\x99dzy soczewkami telekonwertera a jego ogniskiem pierwszym (przedmiotowym). W ten spos\xc3\xb3b obraz ten stanowi obiekt pozorny dla telekonwertera, kt\xc3\xb3ry z kolei przekszta\xc5\x82ca go w obraz rzeczywisty, powi\xc4\x99kszony. Je\xc5\x9bli na przyk\xc5\x82ad obraz tworzony przez sam obiektyw powstaje w po\xc5\x82owie odleg\xc5\x82o\xc5\x9bci mi\xc4\x99dzy soczewk\xc4\x85 rozpraszaj\xc4\x85c\xc4\x85 a jej ogniskiem, to obraz wynikowy powstanie w jej odleg\xc5\x82o\xc5\x9bci ogniskowej (w ognisku przedmiotowym soczewki) z czego wynika, \xc5\xbce b\xc4\x99dzie powi\xc4\x99kszony dwukrotnie. Otrzyma si\xc4\x99 w ten spos\xc3\xb3b telekonwerter 2\xc3\x97. Najcz\xc4\x99\xc5\x9bciej spotykanymi telekonwerterami s\xc4\x85 1,4\xc3\x97 i 2\xc3\x97, rzadziej 3\xc3\x97._NEWLINE_Telekonwerter 2\xc3\x97 zwi\xc4\x99ksza w przybli\xc5\xbceniu dwukrotnie ogniskow\xc4\x85 obiektywu, zmniejszaj\xc4\x85c jednocze\xc5\x9bnie 4 razy jasno\xc5\x9b\xc4\x87 (co odpowiada dwukrotnemu zwi\xc4\x99kszeniu liczby przes\xc5\x82ony) i zmniejsza oko\xc5\x82o 2 razy rozdzielczo\xc5\x9b\xc4\x87 obiektywu. Np. telekonwerter 2\xc3\x97 z obiektywem 2,8/135 mm o rozdzielczo\xc5\x9bci 100 lpmm b\xc4\x99dzie odpowiednikiem obiektywu 5,6/270 mm o rozdzielczo\xc5\x9bci 50 lpmm.\n_START_SECTION_\nTelekonwerter nasadkowy\n_START_PARAGRAPH_\nTelekonwerter nasadkowy jest afokalnym (nie ogniskuj\xc4\x85cym) uk\xc5\x82adem optycznym podobnym do niewielkiej lunety Galileusza. Taki konwerter nie zmniejsza jasno\xc5\x9bci obiektywu, zmniejsza natomiast rozdzielczo\xc5\x9b\xc4\x87 i mo\xc5\xbce powodowa\xc4\x87 winietowanie. Jest du\xc5\xbco wi\xc4\x99kszy i ci\xc4\x99\xc5\xbcszy od telekonwertera montowanego mi\xc4\x99dzy aparatem i obiektywem._NEWLINE_Telekonwerter nasadkowy zosta\xc5\x82 wynaleziony w roku 1899 i przez Dallmeyera. Aktualnie stosowany jest g\xc5\x82\xc3\xb3wnie w aparatach z niewymiennymi obiektywami. W 1935 r. Gramatzki wynalaz\xc5\x82 konwerter o zmiennym stopniu powi\xc4\x99kszenia (transfokator). Znalaz\xc5\x82 on zastosowanie g\xc5\x82\xc3\xb3wnie w kinematografii._NEWLINE_Dzia\xc5\x82anie przeciwne do telekonwertera nasadkowego (skracaj\xc4\x85ce ogniskow\xc4\x85) ma konwerter szerokok\xc4\x85tny.'