b'\n_START_ARTICLE_\nSonet 102 (William Szekspir)\n_START_SECTION_\nTre\xc5\x9b\xc4\x87\n_START_PARAGRAPH_\nW sonecie tym, podmiot liryczny, przez niekt\xc3\xb3rych badaczy uto\xc5\xbcsamiany z autorem, kontynuuje t\xc5\x82umaczenie swojego milczenia w ostatnim czasie, argumentuj\xc4\x85c, \xc5\xbce nawet \xc5\x9bpiew s\xc5\x82owika sta\xc5\x82by si\xc4\x99 powszedni i nudny, gdyby taki g\xc5\x82os wydawa\xc5\x82 co drugi ptak i mo\xc5\xbcna by\xc5\x82oby go us\xc5\x82ysze\xc4\x87 przez ca\xc5\x82e lato. W dalszej tre\xc5\x9bci sonetu wiosna b\xc4\x99d\xc4\x85ca najpierw symbolem m\xc5\x82odo\xc5\x9bci ukochanego, staje si\xc4\x99 sama przedmiotem opisu. Na koniec podmiot liryczny o\xc5\x9bwiadcza, \xc5\xbce milczenie jest jednak najlepszym rozwi\xc4\x85zaniem, gdy\xc5\xbc ich mi\xc5\x82o\xc5\x9b\xc4\x87 nie wymaga s\xc5\x82ownej pochwa\xc5\x82y. U\xc5\xbcyte w tre\xc5\x9bci imi\xc4\x99 Filomeli nie zawiera odniesienia do mitologii greckiej, a jest jedynie poetyckim okre\xc5\x9bleniem s\xc5\x82owika.'