b'\n_START_ARTICLE_\nOlier Mordrel\n_START_PARAGRAPH_\nOlier Mordrel, Olivier Mordrelle (ur. 29 kwietnia 1901 w Pary\xc5\xbcu, zm. 25 pa\xc5\xbadziernika 1985 tam\xc5\xbce) \xe2\x80\x93 breto\xc5\x84ski architekt, publicysta, pisarz i dzia\xc5\x82acz nacjonalistyczny, kolaborant w okresie II wojny \xc5\x9bwiatowej.\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nWi\xc4\x99kszo\xc5\x9b\xc4\x87 dzieci\xc5\x84stwa sp\xc4\x99dzi\xc5\x82 w Pary\xc5\xbcu. Studiowa\xc5\x82 w \xc3\x89cole des Beaux-Arts, po czym podj\xc4\x85\xc5\x82 prac\xc4\x99 architekta. Po zako\xc5\x84czeniu I wojny \xc5\x9bwiatowej zaanga\xc5\xbcowa\xc5\x82 si\xc4\x99 w dzia\xc5\x82alno\xc5\x9b\xc4\x87 nacjonalist\xc3\xb3w breto\xc5\x84skich. W 1919 r. zosta\xc5\x82 cz\xc5\x82onkiem redakcji pisma "Breiz Atao". Od 1922 r. przewodniczy\xc5\x82 Unii M\xc5\x82odzie\xc5\xbcy Breto\xc5\x84skiej. W 1925 r. wraz z Roparzem Hermonem zacz\xc4\x85\xc5\x82 wydawa\xc4\x87 magazyn literacki "Gwalarn". W tym samym roku uczestniczy\xc5\x82 w breto\xc5\x84skiej delegacji na pierwszy panceltycki kongres w Dublinie. Nast\xc4\x99pnie zosta\xc5\x82 wiceprezydentem Breto\xc5\x84skiej Partii Autonomicznej, odpowiadaj\xc4\x85c za sprawy propagandy. W architekturze zaadaptowa\xc5\x82 styl art d\xc3\xa9co do tradycyjnych breto\xc5\x84skich temat\xc3\xb3w, tworz\xc4\x85c w\xc5\x82asny styl architektoniczny nazwany Seiz Breur. W 1932 r. by\xc5\x82 jednym ze wsp\xc3\xb3\xc5\x82tw\xc3\xb3rc\xc3\xb3w nacjonalistycznej i separatystycznej Breto\xc5\x84skiej Partii Narodowej (PNB). W jego pogl\xc4\x85dach pojawi\xc5\x82y si\xc4\x99 w\xc4\x85tki antysemickie i rasistowskie. 11 grudnia 1932 r. w pi\xc5\x9bmie "Breiz Atao" opublikowa\xc5\x82 artyku\xc5\x82 atakuj\xc4\x85cy centralizm rz\xc4\x85du francuskiego z tych pozycji. W tym czasie opracowa\xc5\x82 plan za\xc5\x82o\xc5\xbcenia organizacji politycznej Strollad Ar Gelted Adsavet, w kt\xc3\xb3rej programie Breto\xc5\x84czycy wyst\xc4\x99powali jako "rasa pan\xc3\xb3w". W nast\xc4\x99pnych latach zacz\xc4\x85\xc5\x82 wydawa\xc4\x87 mocno faszyzuj\xc4\x85ce czasopisma "Stur", na ok\xc5\x82adce kt\xc3\xb3rego wyst\xc4\x99powa\xc5\x82a swastyka oraz "Peuples et Fronti\xc3\xa8res", kt\xc3\xb3re mia\xc5\x82o by\xc4\x87 g\xc5\x82osem prze\xc5\x9bladowanych mniejszo\xc5\x9bci etnicznych w r\xc3\xb3\xc5\xbcnych krajach Europy. 14 grudnia 1938 r. O. Mordrel wraz z Fran\xc3\xa7ois Debeauvais zostali skazani na kar\xc4\x99 1 roku wi\xc4\x99zienia za "atak na jedno\xc5\x9b\xc4\x87 narodu"._NEWLINE_W 1939 r. \xe2\x80\x93 kr\xc3\xb3tko przed wybuchem II wojny \xc5\x9bwiatowej \xe2\x80\x93 O. Mordrel wraz F. Debeauvais przybyli poprzez Belgi\xc4\x99 i Holandi\xc4\x99 do Berlina. Jeszcze w Amsterdamie wydali manifest do Breto\xc5\x84czyk\xc3\xb3w, aby nie wspierali francuskiej armii. W styczniu 1940 r. napisali list (tzw. "Lizer Brezel") do dzia\xc5\x82aczy PNB, w kt\xc3\xb3rym dowodzili, \xc5\xbce prawdziwi Breto\xc5\x84czycy nie powinni walczy\xc4\x87 i umiera\xc4\x87 za Francj\xc4\x99 \xe2\x80\x93 najwi\xc4\x99kszego wroga Bretanii. Francuski trybuna\xc5\x82 wojskowy w Rennes skaza\xc5\x82 ich zaocznie na kar\xc4\x99 \xc5\x9bmierci za dzia\xc5\x82alno\xc5\x9b\xc4\x87 separatystyczn\xc4\x85, zdrad\xc4\x99 stanu, udzia\xc5\x82 w nielegalnej organizacji oraz namawianie do dezercji i zdrady. Na pocz. maja 1940 r. O. Mordrel stan\xc4\x85\xc5\x82 na czele tzw. Bretonische Regierung (breto\xc5\x84skiego rz\xc4\x85du na uchod\xc5\xbastwie). Wraz z F. Debeauvais zosta\xc5\x82 przez Niemc\xc3\xb3w uznany za przyw\xc3\xb3dc\xc4\x99 narodu breto\xc5\x84skiego. Po ataku wojsk niemieckich i kapitulacji Francji pod koniec czerwca, powr\xc3\xb3ci\xc5\x82 1 lipca wraz z F. Debeauvais do Bretanii. Reaktywowa\xc5\x82 dzia\xc5\x82alno\xc5\x9b\xc4\x87 PNB i zacz\xc4\x85\xc5\x82 wydawa\xc4\x87 pismo "L\'Heure Bretonne". Po kongresie w Pontivy, na kt\xc3\xb3rym utworzono Breto\xc5\x84ski Komitet Narodowy, O. Mordrel pod koniec pa\xc5\xbadziernika przej\xc4\x85\xc5\x82 przyw\xc3\xb3dztwo w PNB i rozpocz\xc4\x85\xc5\x82 prowadzenie kampanii przeciw Francji Vichy. Nie przynios\xc5\x82a ona efektu, gdy\xc5\xbc Niemcy poparli marsza\xc5\x82ka Philippe\xe2\x80\x99a P\xc3\xa9taina, wycofuj\xc4\x85c si\xc4\x99 jednocze\xc5\x9bnie z oficjalnej pomocy nacjonalistom breto\xc5\x84skim. W tej sytuacji O. Mordrel pod koniec 1940 r. wyst\xc4\x85pi\xc5\x82 z PNB. W styczniu 1941 r. przyby\xc5\x82 do Niemiec. Zacz\xc4\x85\xc5\x82 wyk\xc5\x82ada\xc4\x87 j\xc4\x99zyki celtyckie na uniwersytecie w Bonn. Jednak\xc5\xbce ju\xc5\xbc w maju powr\xc3\xb3ci\xc5\x82 do Francji. Zamieszka\xc5\x82 w miejscowo\xc5\x9bci Mayenne, gdzie prowadzi\xc5\x82 spotkania z dzia\xc5\x82aczami breto\xc5\x84skimi, jak Jean Merrien, Rafig Tullou, Jean Tr\xc3\xa9can, czy Ren\xc3\xa9-Yves Creston. Wznowi\xc5\x82 te\xc5\xbc wydawanie pisma "Stur". We wrze\xc5\x9bniu 1943 r. przeni\xc3\xb3s\xc5\x82 si\xc4\x99 do Rennes. Powr\xc3\xb3ci\xc5\x82 do kierownictwa PNB. Niemcy traktowali go jako alternatyw\xc4\x99 dla rz\xc4\x85d\xc3\xb3w Vichy. Kiedy alianci w sierpniu 1944 r. zaj\xc4\x99li Bretani\xc4\x99, O. Mordrel zbieg\xc5\x82 do Niemiec. W lutym 1945 r. z ramienia PNB prowadzi\xc5\x82 rozmowy z przyw\xc3\xb3dc\xc4\x85 Francuskiej Partii Ludowej Jakiem Doriotem w sprawie przysz\xc5\x82o\xc5\x9bci Bretanii. Uzgodnili, \xc5\xbce prowincja powinna uzyska\xc4\x87 status taki, jak kantony w Federacji Szwajcarskiej. Po zako\xc5\x84czeniu wojny O. Mordrel z pomoc\xc4\x85 tajnej grupy stworzonej przez J. Doriota przedosta\xc5\x82 si\xc4\x99 do Brazylii, stamt\xc4\x85d do Argentyny, za\xc5\x9b ostatecznie zamieszka\xc5\x82 we frankistowskiej Hiszpanii. We Francji w czerwcu 1946 r. zosta\xc5\x82 zaocznie skazany na kar\xc4\x99 \xc5\x9bmierci. Pomimo tego pod pseudonimem "Brython" przesy\xc5\x82a\xc5\x82 swoje artyku\xc5\x82y do magazynu "Ar Vro". W 1972 r. powr\xc3\xb3ci\xc5\x82 do ojczyzny. Pod pseudonimem "Otto Mohr" pisa\xc5\x82 artyku\xc5\x82y dla pisma "La Bretagne R\xc3\xa9elle". By\xc5\x82 te\xc5\xbc autorem kilku ksi\xc4\x85\xc5\xbcek. Na pocz. lat 80. zwi\xc4\x85za\xc5\x82 si\xc4\x99 ze skrajn\xc4\x85 prawic\xc4\x85. Wsp\xc3\xb3\xc5\x82zak\xc5\x82ada\xc5\x82 organizacj\xc4\x99 Kelc\'h Maksen Wledig. Dzia\xc5\x82a\xc5\x82 aktywnie w Groupement de recherche et d\'\xc3\xa9tudes sur la civilisation europ\xc3\xa9enne kierowanej przez Alaina de Benoista. Pomimo tego w wyborach prezydenckich w 1981 r. popar\xc5\x82 kandydata socjalist\xc3\xb3w Fran\xc3\xa7ois Mitterranda._NEWLINE_Syn O. Mordrela Andr\xc3\xa9 Chelain jest prawicowym rewizjonist\xc4\x85 historycznym, stoj\xc4\x85cym na czele \'Association bretonne de recherche historique i wydaj\xc4\x85cym pismo "L\'Autre Histoire".'