b"\n_START_ARTICLE_\nVincent d\xe2\x80\x99Indy\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nPochodzi\xc5\x82 z dawnej rodziny arystokratycznej z regionu Vivarais w departamencie Ard\xc3\xa8che. Po wczesnej \xc5\x9bmierci matki wychowywa\xc5\x82 si\xc4\x99 u babki, surowej hrabiny R\xc3\xa9zia d\xe2\x80\x99Indy. Jego wuj, kompozytor-amator Wilfrid d\xe2\x80\x99Indy (1821\xe2\x80\x931891) zainteresowa\xc5\x82 go muzyk\xc4\x85. Vincent uczy\xc5\x82 si\xc4\x99 gry na fortepianie u Louisa Di\xc3\xa9mera i Antoine Fran\xc3\xa7ois Marmontela, a od roku 1865 harmonii u Alberta Lavignaca. Uczestniczy\xc5\x82 w wojnie francusko-pruskiej 1870\xe2\x80\x931871 walcz\xc4\x85c w obronie Pary\xc5\xbca. Po zako\xc5\x84czeniu wojny opublikowa\xc5\x82 pierwsze kompozycje. _NEWLINE_W roku 1872 zosta\xc5\x82 uczniem C\xc3\xa9sara Francka. Po pobycie na Festiwalu w Bayreuth zosta\xc5\x82 zwolennikiem muzyki Wagnera._NEWLINE_1875 po\xc5\x9blubi\xc5\x82 swoj\xc4\x85 kuzynk\xc4\x99 Isabelle de Pampelonne i obj\xc4\x85\xc5\x82 posad\xc4\x99 organisty w Saint-Leu-la-For\xc3\xaat 20 km na p\xc3\xb3\xc5\x82noc od Pary\xc5\xbca._NEWLINE_W roku 1886 skomponowa\xc5\x82 Symphonie sur un chant montagnard fran\xc3\xa7ais (Symfoni\xc4\x99 na temat francuskiej pie\xc5\x9bni g\xc3\xb3ralskiej) i oper\xc4\x99 Le chant de la cloche (\xc5\x9apiew dzwonu) kt\xc3\xb3ra przynios\xc5\x82a mu nagrod\xc4\x99 miasta Pary\xc5\xbca. _NEWLINE_Po \xc5\x9bmierci C\xc3\xa9sara Francka zast\xc4\x85pi\xc5\x82 go na stanowisku prezesa Narodowego Towarzystwa Muzycznego. _NEWLINE_Po odmowie wprowadzenia proponowanej reformy Konserwatorium Paryskiego za\xc5\x82o\xc5\xbcy\xc5\x82 w 1894 roku wraz z Charlesem Bordes i Alexandrem Guilmantem Schola Cantorum, a w roku 1900 zosta\xc5\x82 jej dyrektorem. Napisa\xc5\x82 czterotomowy Cours de composition musicale, w kt\xc3\xb3rym wzorem Francka zaleca\xc5\x82 oparcie nauki o dzie\xc5\x82a Jana Sebastiana Bacha i Ludwiga van Beethovena oraz dawnych mistrz\xc3\xb3w, jak Giovanniego Palestriny, Claudio Monteverdiego, Jean-Philippe Rameau i chorale gregoria\xc5\x84skim. _NEWLINE_Po prawykonaniach oper Fervaal (1897) i L'\xc3\xa9tranger (1903) oraz wariacji Istar (1896) i Drugiej Symfonii (1903) sta\xc5\x82 si\xc4\x99 tw\xc3\xb3rc\xc4\x85 znanym w\xc5\x9br\xc3\xb3d francuskich meloman\xc3\xb3w. Sta\xc5\x82 si\xc4\x99 zaciek\xc5\x82ym przeciwnikiem Debussy\xe2\x80\x99ego i impresjonist\xc3\xb3w. W zwi\xc4\x85zku z Spraw\xc4\x85 Dreyfusa zaanga\xc5\xbcowa\xc5\x82 si\xc4\x99 w dzia\xc5\x82anie Ligi Ojczyzny Francuskiej. Wypowiada\xc5\x82 si\xc4\x99 w duchu szowinizmu, militaryzmu i antysemityzmu, czemu da\xc5\x82 wyraz w La l\xc3\xa9gende de Saint Christophe (Legendzie o \xc5\x9bw. Krzysztofie, 1908\xe2\x80\x931915) oraz Trzeciej Symfonii De bello gallico (1916\xe2\x80\x931918). _NEWLINE_Po I wojnie \xc5\x9bwiatowej obok dzia\xc5\x82alno\xc5\x9bci w Schola Cantorum wyk\xc5\x82ada\xc5\x82 w Konserwatorium Paryskim (1912\xe2\x80\x931929). Wyprowadzi\xc5\x82 si\xc4\x99 z dotychczasowej rezydencji letniej ko\xc5\x82o Boffres w departamencie Ard\xc3\xa8che, z kt\xc3\xb3rej stworzy\xc5\x82 1886 zamek Ch\xc3\xa2teau des Faugs i przeni\xc3\xb3s\xc5\x82 si\xc4\x99 na Lazurowe Wybrze\xc5\xbce do Agay ko\xc5\x82o Saint-Rapha\xc3\xabl. W tym okresie zbli\xc5\xbcy\xc5\x82 si\xc4\x99 do Karoliny Janson, kt\xc3\xb3ra w przysz\xc5\x82o\xc5\x9bci zosta\xc5\x82a jego \xc5\xbcon\xc4\x85. W tw\xc3\xb3rczo\xc5\x9bci tego okresu zacz\xc4\x99\xc5\x82y dominowa\xc4\x87 wp\xc5\x82ywy neoklasycyzmu, lecz nadal pozosta\xc5\x82 przeciwnikiem nowoczesno\xc5\x9bci, do czego nie potrafili go przekona\xc4\x87 jego uczniowie Albert Roussel, Erik Satie, Antonio Mar\xc3\xada Valencia i Edgar Var\xc3\xa8se."