b'\n_START_ARTICLE_\nCourtauld Institute of Art\n_START_SECTION_\nHistoria\n_START_PARAGRAPH_\nInstytut zosta\xc5\x82 powo\xc5\x82any w 1932 r. w wyniku prywatnej inicjatywy kolekcjoner\xc3\xb3w Samuela Courtaulda i Arthura Lee (wicehrabiego Lee of Fareham) oraz historyka sztuki Sir Roberta Witta. Uroczyste otwarcie odby\xc5\x82o si\xc4\x99 w pa\xc5\xbadzierniku tego roku. Instytut by\xc5\x82 pierwsz\xc4\x85 brytyjsk\xc4\x85 instytucj\xc4\x85 specjalizuj\xc4\x85c\xc4\x85 si\xc4\x99 w akademickich badaniach nad sztuk\xc4\x85, zanim na poszczeg\xc3\xb3lnych uniwersytetach zacz\xc4\x99to tworzy\xc4\x87 samodzielne wydzia\xc5\x82y historii sztuki. Jego pierwsz\xc4\x85 siedzib\xc4\x85 do 1989 r. by\xc5\x82 Home House przy 20 Portman Square \xe2\x80\x93 londy\xc5\x84ska rezydencja Courtaulda. Obecnie Instytut wraz z Galeri\xc4\x85 zajmuj\xc4\x85 p\xc3\xb3\xc5\x82nocne skrzyd\xc5\x82o Somerset House przy Strandzie. Niemal od pocz\xc4\x85tku pozostaje blisko zwi\xc4\x85zany z londy\xc5\x84skim Instytutem Warburga, z kt\xc3\xb3rym od 1937 r. wsp\xc3\xb3lnie publikuje \xe2\x80\x9eThe Journal of the Warburg and Courtauld Institutes\xe2\x80\x9d.  _NEWLINE_W gronie jego dyrektor\xc3\xb3w by\xc5\x82 m.in. Anthony Blunt (1907-1983), badacz nowo\xc5\xbcytnego malarstwa francuskiego (popularnie kojarzony ponadto jako cz\xc5\x82onek tzw. pi\xc4\x85tki z Cambridge).\n_START_SECTION_\nReputacja\n_START_PARAGRAPH_\nInstytut Courtaulda cieszy si\xc4\x99 bardzo wysok\xc4\x85 reputacj\xc4\x85 - wielu jego absolwent\xc3\xb3w zajmuje wysokie stanowiska, m.in. w \xc5\x9bwiatowym muzealnictwie.  W\xc5\x9br\xc3\xb3d jego absolwent\xc3\xb3w s\xc4\x85 lub byli dyrektorzy takich instytucji jak m.in. Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku, British Museum w Londynie, National Gallery w Londynie, Tate w Londynie, Detroit Institute of Art, Cleveland Museum of Art, Ashmolean Museum w Oksfordzie, Morgan Library & Museum w Nowym Jorku, Kunsthalle Bremen, Fitzwilliam Museum w Cambridge, Kimbell Art Museum w Fort Worth, National Galleries of Scotland w Edynburgu, Statens Museum for Kunst w Kopenhadze, Deutsches Historisches Museum w Berlinie, Art Gallery of Ontario w Toronto, Bibliotheca Hertziana w Rzymie.'