b'\n_START_ARTICLE_\nPierre Arpaillange\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nUko\xc5\x84czy\xc5\x82 szko\xc5\x82\xc4\x99 \xc5\x9bredni\xc4\x85 w P\xc3\xa9rigueux. W okresie II wojny \xc5\x9bwiatowej od 1943 dzia\xc5\x82a\xc5\x82 w ruchu oporu, od 1944 uczestniczy\xc5\x82 w akcjach zbrojnych. Po demobilizacji zosta\xc5\x82 absolwentem prawa, studiowa\xc5\x82 na uniwersytetach w Tuluzie i Pary\xc5\xbcu. W 1949 do\xc5\x82\xc4\x85czy\xc5\x82 do francuskiego wymiaru sprawiedliwo\xc5\x9bci. By\xc5\x82 zast\xc4\x99pc\xc4\x85 s\xc4\x99dziego w Orleanie i Pary\xc5\xbcu, zast\xc4\x99pc\xc4\x85 prokuratora w Meaux i Wersalu, urz\xc4\x99dnikiem S\xc4\x85du Kasacyjnego w dziale dokumentacji i bada\xc5\x84 oraz sekretarzem generalnym urz\xc4\x99du prokuratora generalnego. W latach 60. przeszed\xc5\x82 do pracy w ministerstwie sprawiedliwo\xc5\x9bci, by\xc5\x82 dyrektorem gabinetu trzech ministr\xc3\xb3w, a od 1968 do 1974 dyrektorem departamentu spraw karnych i u\xc5\x82askawie\xc5\x84. W 1974 zosta\xc5\x82 radc\xc4\x85 w izbie pracy S\xc4\x85du Kasacyjnego._NEWLINE_W 1981 obj\xc4\x85\xc5\x82 stanowisko prokuratora generalnego przy s\xc4\x85dzie apelacyjnym w Pary\xc5\xbcu, a w 1984 powierzono mu urz\xc4\x85d prokuratora generalnego przy S\xc4\x85dzie Kasacyjnym. Od maja 1988 do pa\xc5\xbadziernika 1990 pe\xc5\x82ni\xc5\x82 funkcj\xc4\x99 ministra sprawiedliwo\xc5\x9bci w dw\xc3\xb3ch gabinetach Michela Rocarda. Nast\xc4\x99pnie do 1993 by\xc5\x82 prezesem Trybuna\xc5\x82u Obrachunkowego._NEWLINE_Odznaczony Legi\xc4\x85 Honorow\xc4\x85 klasy III (1983) i II (1990).'