b'\n_START_ARTICLE_\nR-11FM\n_START_SECTION_\nOpis\n_START_PARAGRAPH_\nPocz\xc4\x85wszy od pa\xc5\xbadziernika 1945 roku Wielka Brytania, USA oraz ZSRR rozpocz\xc4\x99\xc5\x82y seri\xc4\x99 test\xc3\xb3w na zdobytych lub skompletowanych pociskach V-2, 6 wrze\xc5\x9bnia 1947 roku, "ameryka\xc5\x84ski" V-2 zosta\xc5\x82 wystrzelony z pok\xc5\x82adu lotniczego lotniskowca USS "Midway" (CV-41), co by\xc5\x82o pierwszym startem pocisku balistycznego z platformy mobilnej. Od tego momentu na li\xc5\x9bcie priorytet\xc3\xb3w Marynarki Wojennej Stan\xc3\xb3w Zjednoczonych znalaz\xc5\x82y si\xc4\x99 guided missile ships, czyli okr\xc4\x99ty zdolne do przenoszenia i wystrzeliwania pocisk\xc3\xb3w rakietowych. Pierwszymi tego typu okr\xc4\x99tami mia\xc5\x82y by\xc4\x87 wielozadaniowe lotniskowce \xe2\x80\x93 przystosowane zar\xc3\xb3wno do przenoszenia broni balistycznej, jak i wykonywania normalnych dla tego typu jednostek zada\xc5\x84 \xe2\x80\x93 a tak\xc5\xbce nieuko\xc5\x84czony pancernik USS "Kentucky" (BB-66) oraz wielki kr\xc4\x85\xc5\xbcownik USS "Hawaii" (CB-3). Zar\xc3\xb3wno Stany Zjednoczone, jak i Zwi\xc4\x85zek Radziecki zna\xc5\x82y niemieck\xc4\x85 ide\xc4\x99 podwodnych wyrzutni, ale nie przejawia\xc5\x82y wielkiego zainteresowania t\xc4\x85 koncepcj\xc4\x85, wi\xc4\x99ksze nadzieje pok\xc5\x82adaj\xc4\x85c w morskich pociskach samosteruj\xc4\x85cych dla uderze\xc5\x84 dalekiego zasi\xc4\x99gu. W Stanach Zjednoczonych nowo utworzone si\xc5\x82y powietrzne (United States Air Force) prowadzi\xc5\x82y badania w zakresie technologii balistycznych, wsp\xc3\xb3\xc5\x82zawodnicz\xc4\x85c z kierowanym przez von Brauna programem US Army. W Zwi\xc4\x85zku Radzieckim program balistyczny prowadzony by\xc5\x82 pod nadzorem struktur rz\xc4\x85dowych, w tym zw\xc5\x82aszcza NKWD oraz Zarz\xc4\x85du Artylerii Armii Czerwonej. W 1949 roku w ZSRR przygotowano wst\xc4\x99pny projekt rakietowego okr\xc4\x99tu podwodnego pod sygnatur\xc4\x85 Projekt P-2, kt\xc3\xb3rego planowanym zadaniem by\xc5\x82o wykonywanie uderze\xc5\x84 na cele l\xc4\x85dowe. Projekt opracowany zosta\xc5\x82 przez CKB-18 (p\xc3\xb3\xc5\xbaniejsze biuro konstrukcyjne Rubin). Okr\xc4\x99t mia\xc5\x82 zak\xc5\x82adan\xc4\x85 wyporno\xc5\x9b\xc4\x87 nawodn\xc4\x85 niemal 5400 ton, a przenosi\xc4\x87 mia\xc5\x82 12 pocisk\xc3\xb3w R-1 (radzieckich wersji V-2) oraz pocisk\xc3\xb3w manewruj\xc4\x85cych \xc5\x81astoczka. W realizacji programu tego okr\xc4\x99tu napotkano jednak du\xc5\xbc\xc4\x85 liczb\xc4\x99 problem\xc3\xb3w, kt\xc3\xb3rych konstruktorzy nie zdo\xc5\x82ali pokona\xc4\x87, w tym m.in. problemy ze stabilizacj\xc4\x85 pocisku przed jego odpaleniem. W pierwszej fazie rozwoju morskich system\xc3\xb3w rakietowych woda-ziemia zar\xc3\xb3wno ZSRR, jak i USA traktowa\xc5\x82y ten rodzaj broni jako bro\xc5\x84 wy\xc5\x82\xc4\x85cznie taktyczn\xc4\x85 bez znaczenia strategicznego._NEWLINE_Radzieckie prace nad stworzeniem morskiego systemu balistycznego zapocz\xc4\x85tkowane zosta\xc5\x82y rz\xc4\x85dowym dekretem z 26 stycznia 1954 r. Szefem programu systemu rakietowego D-1 ustanowiono kierownika biura konstrukcyjnego OKB-1 NII-88 Siergieja Korolowa. W latach 1953\xe2\x80\x931954 Korolow zaproponowa\xc5\x82 morski wariant opracowanego przez OKB-1 pocisku R-11 na paliwo ciek\xc5\x82e \xe2\x80\x93 R-11FM ze zmienionymi sk\xc5\x82adnikami paliwa oraz systemami kontroli i naprowadzania. Modyfikacje te zaowocowa\xc5\x82y mi\xc4\x99dzy innymi zdolno\xc5\x9bci\xc4\x85 systemu nawigacyjnego pocisku do przyj\xc4\x99cia z okr\xc4\x99tu danych startowych. Starty testowe R-11FM przeprowadzono w latach 1954\xe2\x80\x931955 na Czwartym Pa\xc5\x84stwowym Poligonie Testowym w Kapustin Jarze. Po trzech startach z nieruchomego stanowiska, w celu symulowania ruchu, przeprowadzono start z poruszaj\xc4\x85cej si\xc4\x99 platformy. Biuro OKB-1 opracowa\xc5\x82o procedur\xc4\x99 startow\xc4\x85 pocisku z pojemnika wynurzonego okr\xc4\x99tu, w ramach kt\xc3\xb3rej pocisk mia\xc5\x82 by\xc4\x87 podnoszony w g\xc3\xb3r\xc4\x99, a nast\xc4\x99pnie odpalany znad pojemnika. Marynarka Wojenna ZSRR za\xc5\xbc\xc4\x85da\xc5\x82a wprawdzie mo\xc5\xbcliwo\xc5\x9bci startu pocisku z okr\xc4\x99tu zanurzonego, jednak\xc5\xbce Korolow przeciwstawi\xc5\x82 si\xc4\x99 temu, twierdz\xc4\x85c i\xc5\xbc start z powierzchni nast\xc4\x85pi w kr\xc3\xb3tszym czasie. Poza pociskiem, program napotka\xc5\x82 wiele problem\xc3\xb3w zwi\xc4\x85zanych m.in. z trudno\xc5\x9bci\xc4\x85 ustalenia dok\xc5\x82adnej pozycji okr\xc4\x99tu podwodnego oraz namiar\xc3\xb3w celu, bezpiecze\xc5\x84stwem komunikacji i in.; wszystkie one jednak zosta\xc5\x82y rozwi\xc4\x85zane i do ko\xc5\x84ca roku 1956 opracowano komplet dokument\xc3\xb3w konstrukcyjnych._NEWLINE_Pierwszym na \xc5\x9bwiecie okr\xc4\x99tem podwodnym przenosz\xc4\x85cym pociski balistyczne by\xc5\x82 radziecki zmodyfikowany okr\xc4\x99t projektu 611 (kod NATO Zulu) \xe2\x80\x93 B-67. Na okr\xc4\x99cie tym, dwie pionowe wyrzutnie pocisk\xc3\xb3w R-11FM umieszczono w powi\xc4\x99kszonym kiosku okr\xc4\x99tu, rezygnuj\xc4\x85c przy tym z cz\xc4\x99\xc5\x9bci baterii elektrycznych w przedzia\xc5\x82ach znajduj\xc4\x85cych si\xc4\x99 pod kioskiem, a tak\xc5\xbce kilku pomieszcze\xc5\x84 oficer\xc3\xb3w, kt\xc3\xb3rych przeniesiono do magazynu torpedowego. Pierwszy w historii start pocisku balistycznego z pok\xc5\x82adu okr\xc4\x99tu podwodnego mia\xc5\x82 miejsce 16 wrze\xc5\x9bnia 1955 roku. Wystrzelony ze znajduj\xc4\x85cego si\xc4\x99 na Morzu Bia\xc5\x82ym wynurzonego B-67 pocisk R-11FM trafi\xc5\x82 w poligon testowy na Nowej Ziemi. W tym te\xc5\xbc roku rozpocz\xc4\x99to prace nad zmodyfikowan\xc4\x85 wersj\xc4\x85 projektu 611, oznaczon\xc4\x85 AW611. W 1959 roku pierwsze pociski R-11FM osi\xc4\x85gn\xc4\x99\xc5\x82y gotowo\xc5\x9b\xc4\x87 operacyjn\xc4\x85, daj\xc4\x85c tym samym ZSRR miano pierwszego pa\xc5\x84stwa uzbrojonego w wystrzeliwane z okr\xc4\x99tu podwodnego pociski balistyczne. W trakcie regularnych patroli, pociski te nie by\xc5\x82y wyposa\xc5\xbcone w przeznaczone dla nich g\xc5\x82owice nuklearne RDS-4 o mocy 10 kt, kt\xc3\xb3re przechowywane by\xc5\x82y na l\xc4\x85dzie z mo\xc5\xbcliwo\xc5\x9bci\xc4\x85 zainstalowania w pociskach w razie zagro\xc5\xbcenia atakiem. Tymczasem w 1955 roku Siergiej Korolow podj\xc4\x85\xc5\x82 decyzj\xc4\x99 o przeniesieniu prac nad pociskami balistycznymi dla okr\xc4\x99t\xc3\xb3w podwodnych z OKB-1 do specjalnego biura konstrukcyjnego SKB-385 kierowanego przez Wiktora Makijewa, co pozwoli\xc5\x82o Korolowowi skoncentrowa\xc4\x87 si\xc4\x99 na strategicznych pociskach o wi\xc4\x99kszym zasi\xc4\x99gu oraz programach kosmicznych. Po przeniesieniu programu pocisk\xc3\xb3w dla okr\xc4\x99t\xc3\xb3w podwodnych do SKB-385, biuro to rozpocz\xc4\x99\xc5\x82o prace nad systemem rakietowym D-2, sk\xc5\x82adaj\xc4\x85cym si\xc4\x99 z nowego pocisku R-13 oraz nowej serii okr\xc4\x99t\xc3\xb3w podwodnych projektu 629 (NATO: Golf).'