b'\n_START_ARTICLE_\nNiko\xc5\x82aj Talberg\n_START_PARAGRAPH_\nNiko\xc5\x82aj Dmitrijewicz Talberg, ros. \xd0\x9d\xd0\xb8\xd0\xba\xd0\xbe\xd0\xbb\xd0\xb0\xd0\xb9 \xd0\x94\xd0\xbc\xd0\xb8\xd1\x82\xd1\x80\xd0\xb8\xd0\xb5\xd0\xb2\xd0\xb8\xd1\x87 \xd0\xa2\xd0\xb0\xd0\xbb\xd1\x8c\xd0\xb1\xd0\xb5\xd1\x80\xd0\xb3 (ur. 10 lipca 1886 r. w Korostyszewie ko\xc5\x82o Kijowa, zm. 11 czerwca 1967 r. w Jordanville) \xe2\x80\x93 rosyjski urz\xc4\x99dnik i dzia\xc5\x82acz pa\xc5\x84stwowy, emigracyjny publicysta, pisarz i dzia\xc5\x82acz polityczno-religijny\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nW 1898 r. uko\xc5\x84czy\xc5\x82 jekatery\xc5\x84sk\xc4\x85 szko\xc5\x82\xc4\x99 realn\xc4\x85, za\xc5\x9b w 1907 r. imperatorsk\xc4\x85 szko\xc5\x82\xc4\x99 prawnicz\xc4\x85 w Kijowie. Znalaz\xc5\x82 prac\xc4\x99 w jednym z departament\xc3\xb3w ministerstwa spraw wewn\xc4\x99trznych. W 1908 r. skierowano go do Rygi w celu poprawienia pracy kancelarii priba\xc5\x82tyjskiego genera\xc5\x82-gubernatora. Od jesieni 1909 r. by\xc5\x82 cz\xc5\x82onkiem kurlandzkiego urz\xc4\x99du gubernialnego, za\xc5\x9b od 1910 r. kijowskiego urz\xc4\x99du gubernialnego. Pod koniec 1911 r. tymczasowo zosta\xc5\x82 pracownikiem zarz\xc4\x85du przemys\xc5\x82owego. Jednocze\xc5\x9bnie wszed\xc5\x82 w sk\xc5\x82ad rady rosyjskiej. Na pocz. 1913 r. zosta\xc5\x82 cz\xc5\x82onkiem czernichowskiej rady gubernialnej do spraw ziemskich i miejskich. Od maja 1914 r. by\xc5\x82 urz\xc4\x99dnikiem do zada\xc5\x84 specjalnych ministerstwa spraw wewn\xc4\x99trznych. Wsp\xc3\xb3\xc5\x82przygotowywa\xc5\x82 wybory do Dumy Pa\xc5\x84stwowej i Rady Pa\xc5\x84stwowej. Jednocze\xc5\x9bnie po wybuchu I wojny \xc5\x9bwiatowej obj\xc4\x85\xc5\x82 funkcj\xc4\x99 sekretarza komitetu dobroczynno\xc5\x9bci przy ministerstwie spraw wewn\xc4\x99trznych. Jesieni\xc4\x85 1915 r. wszed\xc5\x82 w sk\xc5\x82ad rady stowarzyszenia pomocy uchod\xc5\xbacom rosyjskim. Po rewolucji lutowej 1917 r., kt\xc3\xb3r\xc4\x85 krytykowa\xc5\x82, z\xc5\x82o\xc5\xbcy\xc5\x82 dymisj\xc4\x99, po czym wyjecha\xc5\x82 na Kaukaz. Zwi\xc4\x85za\xc5\x82 si\xc4\x99 ze \xc5\x9brodowiskami monarchistycznymi. Podczas rewolucji bolszewickiej przebywa\xc5\x82 w Moskwie, sk\xc4\x85d uda\xc5\x82 si\xc4\x99 do Piotrogrodu. Wst\xc4\x85pi\xc5\x82 tam do tajnej organizacji antybolszewickiej Wielka Jedna Rosja. Z jej ramienia pod koniec kwietnia 1918 r. przyby\xc5\x82 do Kijowa, gdzie zosta\xc5\x82 urz\xc4\x99dnikiem ukrai\xc5\x84skiego ministerstwa spraw wewn\xc4\x99trznych Hetmanatu. Uczestniczy\xc5\x82 w maju tego roku w tajnym zje\xc5\xbadzie monarchistycznym w Kijowie. Po upadku rz\xc4\x85d\xc3\xb3w hetmana Paw\xc5\x82o Skoropadskiego jesieni\xc4\x85 1918 r., wyjecha\xc5\x82 do Besarabii, sk\xc4\x85d po roku przyjecha\xc5\x82 do Odessy. Podczas ewakuacji wojsk Bia\xc5\x82ych gen. Antona I. Denikina uda\xc5\x82 si\xc4\x99 na emigracj\xc4\x99. Przebywa\xc5\x82 kr\xc3\xb3tko w Bu\xc5\x82garii, Serbii, Austrii i Czechos\xc5\x82owacji, po czym na pocz. 1920 r. zamieszka\xc5\x82 w Berlinie. Wsp\xc3\xb3\xc5\x82organizowa\xc5\x82 zjazd monarchistyczny w Bad Reichenhall, kt\xc3\xb3ry odby\xc5\x82 si\xc4\x99 w dniach 29 maja \xe2\x80\x93 4 czerwca 1921 r. Wybrano go na przewodnicz\xc4\x85cego Wy\xc5\xbcszej Rady Monarchistycznej. Bra\xc5\x82 udzia\xc5\x82 w zagranicznym zje\xc5\xbadzie monarchistycznym w Pary\xc5\xbcu w 1926 r. Zosta\xc5\x82 w\xc3\xb3wczas cz\xc5\x82onkiem Rady Stowarzyszenia Patriotycznego. Ponadto by\xc5\x82 cz\xc5\x82onkiem Rady Komisji Pa\xc5\x84stwowej w Belgradzie. Przez ca\xc5\x82y okres emigracji N. D. Talberg prowadzi\xc5\x82 wyk\xc5\x82ady i odczyty na tematy historyczne, religijne i polityczne. Pisa\xc5\x82 liczne artyku\xc5\x82y do takich pism, jak "Dwug\xc5\x82awyj Orio\xc5\x82", "Czasowoj", "Otieczestwo". Wsp\xc3\xb3\xc5\x82uczestniczy\xc5\x82 w wydawaniu ksi\xc4\x85\xc5\xbcek autor\xc3\xb3w rosyjskich. W 1938 r. w Sremskich Karlovcach bra\xc5\x82 udzia\xc5\x82 w II Wszechzagranicznym Soborze Cerkiewnym, na kt\xc3\xb3rym wybrano go zast\xc4\x99pc\xc4\x85 sekretarza komisji wydawniczej. Pe\xc5\x82ni\xc5\x82 te\xc5\xbc funkcje ko\xc5\x9bcielne, jak starosta cerkwi Opieki Matki Bo\xc5\xbcej w Belgradzie, czy cerkwi \xc5\x9bw. Micha\xc5\x82a Archanio\xc5\x82a w Salzburgu. Po zaj\xc4\x99ciu Jugos\xc5\x82awii przez wojska niemieckie w kwietniu 1941 r., zosta\xc5\x82 cz\xc5\x82onkiem Przedstawicielstwa Rosyjskiego w okupowanym Belgradzie. W p\xc3\xb3\xc5\xbaniejszym okresie okupacji uczestniczy\xc5\x82 w ewakuacji Bia\xc5\x82ych Rosjan z Jugos\xc5\x82awii na Zach\xc3\xb3d. We wrze\xc5\x9bniu 1944 r. przyby\xc5\x82 do Wiednia, a nast\xc4\x99pnie Salzburga, obejmuj\xc4\x85c funkcj\xc4\x99 przewodnicz\xc4\x85cego rady szkoleniowej gimnazjum rosyjskiego w okolicznym obozie dla uchod\xc5\xbac\xc3\xb3w. W 1950 r. wyemigrowa\xc5\x82 do USA, gdzie zamieszka\xc5\x82 w Monasterze Tr\xc3\xb3jcy \xc5\x9awi\xc4\x99tej w Jordanville. Zosta\xc5\x82 wyk\xc5\x82adowc\xc4\x85 przedmiot\xc3\xb3w historycznych. Odnowi\xc5\x82 ponadto seminarium istniej\xc4\x85ce przy monasterze. By\xc5\x82 te\xc5\xbc autorem artyku\xc5\x82\xc3\xb3w w rosyjskiej prasie emigracyjnej.'