b'\n_START_ARTICLE_\nZygmunt Zawadowski\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nW m\xc5\x82odo\xc5\x9bci by\xc5\x82 cz\xc5\x82onkiem POW. U kresu I wojny \xc5\x9bwiatowej w listopadzie 1918 uczestniczy\xc5\x82 w obronie Lwowa podczas wojny polsko-ukrai\xc5\x84skiej i zosta\xc5\x82 w\xc3\xb3wczas ranny. Bra\xc5\x82 udzia\xc5\x82 tak\xc5\xbce w wojnie polsko-bolszewickiej (1920). Uczestniczy\xc5\x82 w akcji plebiscytowej na Spiszu i Orawie (1920). Uko\xc5\x84czy\xc5\x82 studia prawnicze z tytu\xc5\x82em doktora praw na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie (1922) i w tym samym roku rozpocz\xc4\x85\xc5\x82 prac\xc4\x99 w polskiej s\xc5\x82u\xc5\xbcbie zagranicznej, m.in. pracowa\xc5\x82 w konsulacie w Pradze (1922), pe\xc5\x82ni\xc5\x82 funkcje attach\xc3\xa9 konsularnego/kierownika agencji konsularnej RP w Koszycach (1922\xe2\x80\x931928), kierownika wicekonsulatu w U\xc5\xbcgorodzie (1928\xe2\x80\x931930), wicekonsula w kons. w Kijowie (1930\xe2\x80\x931932), pracowa\xc5\x82 w Departamencie Politycznym MSZ (1932\xe2\x80\x931933), kierowa\xc5\x82 konsulatem w Essen (1934\xe2\x80\x931936), ponownie pracowa\xc5\x82 w Departamencie Politycznym MSZ (1936\xe2\x80\x931938). W sierpniu 1938 zosta\xc5\x82 mianowany kierownikiem referatu centralno-europejskiego Wydzia\xc5\x82u Politycznego MSZ. Od sierpnia 1939 by\xc5\x82 zast\xc4\x99pc\xc4\x85 Komisarza Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej w Wolnym Mie\xc5\x9bcie Gda\xc5\x84sku, 1 wrze\xc5\x9bnia 1939 zosta\xc5\x82 zatrzymany przez w\xc5\x82adze niemieckie, a nast\xc4\x99pnie zwolniony. Przez Litw\xc4\x99 dotar\xc5\x82 do Francji. Po wybuchu II wojny \xc5\x9bwiatowej pracowa\xc5\x82 dla rz\xc4\x85du RP na uchod\xc5\xbastwie, m.in. jako radca/z-ca kier. referatu MSZ (1939\xe2\x80\x931940), urz\xc4\x99dnik ambasady w Madrycie odpowiadaj\xc4\x85c m.in. za pomoc dla polskich wi\xc4\x99\xc5\xbani\xc3\xb3w obozu w Miranda de Ebro (1940\xe2\x80\x931942), by\xc5\x82 radc\xc4\x85 ambasady w Lizbonie (1942), oraz radc\xc4\x85 ambasady w Kujbyszewie (1942\xe2\x80\x931943), kilkakrotnie zast\xc4\x99puj\xc4\x85c w charakterze charg\xc3\xa9 d\xe2\x80\x99affaires ad interim ambasadora Tadeusza Romera. W Teheranie kierowa\xc5\x82 likwidacj\xc4\x85 ambasady w ZSRR. W pa\xc5\xbadzierniku 1943 zosta\xc5\x82 kierownikiem Konsulatu RP w Bejrucie, nast\xc4\x99pnie zosta\xc5\x82 pos\xc5\x82em RP w Libanie (1944\xe2\x80\x931956) i Syrii (1944\xe2\x80\x931946). W kolejnych latach tolerowano jego pobyt w Bejrucie w charakterze nieoficjalnego przedstawiciela w\xc5\x82adz emigracyjnych, zachowuj\xc4\x85c mu przywileje dyplomatyczne. Liban opu\xc5\x9bci\xc5\x82 ostatecznie w 1971. By\xc5\x82 ministrem spraw zagranicznych w rz\xc4\x85dzie Kazimierza Sabbata (1976\xe2\x80\x931978). By\xc5\x82 za\xc5\x82o\xc5\xbcycielem Instytutu Wschodniego \xe2\x80\x9eReduta\xe2\x80\x9d.'