b'\n_START_ARTICLE_\nCD4\n_START_PARAGRAPH_\nCD4 (ang. cluster of differentation 4, synonimy: Leu-3, L3T4, T4) \xe2\x80\x93 glikoproteina o masie cz\xc4\x85steczkowej 55 kDa wyst\xc4\x99puj\xc4\x85ca na powierzchni kom\xc3\xb3rek uk\xc5\x82adu odporno\xc5\x9bciowego, takich jak limfocyty T pomocnicze, monocyty, makrofagi i kom\xc3\xb3rki dendrytyczne. U ludzi bia\xc5\x82ko to jest kodowane przez gen CD4 zlokalizowany na chromosomie 12, u myszy na chromosomie 6.\n_START_SECTION_\nHistoria\n_START_PARAGRAPH_\nW latach 70. XX wieku nast\xc4\x85pi\xc5\x82 rozw\xc3\xb3j metod zwi\xc4\x85zanych ze stosowaniem przeciwcia\xc5\x82 monoklonalnych w celach identyfikacji bia\xc5\x82ek swoistych dla r\xc3\xb3\xc5\xbcnych populacji kom\xc3\xb3rek. Jedno z badanych przeciwcia\xc5\x82 o nazwie OKT4 wykazywa\xc5\x82o reaktywno\xc5\x9b\xc4\x87 wzgl\xc4\x99dem antygenu obecnego na cz\xc4\x99\xc5\x9bci limfocyt\xc3\xb3w T. Antygen rozpoznawany przez wy\xc5\xbcej wspomniane przeciwcia\xc5\x82o \xe2\x80\x93 od jego nazwy \xe2\x80\x93 oznaczono nazw\xc4\x85 T4, funkcjonowa\xc5\x82a r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc alternatywna nazwa Leu-3. W roku 1984, w zwi\xc4\x85zku z utworzeniem nomenklatury CD, bia\xc5\x82ko uzyska\xc5\x82o oficjaln\xc4\x85 nazw\xc4\x99 CD4 .\n_START_SECTION_\nStruktura\n_START_PARAGRAPH_\nPodobnie do wielu innych bia\xc5\x82ek powierzchniowych, CD4 jest cz\xc5\x82onkiem nadrodziny bia\xc5\x82ek immunoglobulinopodobnych. Sk\xc5\x82ada si\xc4\x99 z czterech domen immunoglobulinowych, oznaczonych symbolami od D1 do D4, kt\xc3\xb3re znajduj\xc4\x85 si\xc4\x99 na powierzchni kom\xc3\xb3rki. Domeny D1 i D3 maj\xc4\x85 charakter domen zmiennych (IgV), za\xc5\x9b D2 i D4 strukturalnie przypominaj\xc4\x85 domeny sta\xc5\x82e (IgC) przeciwcia\xc5\x82. Domena D1 jest kluczowa dla funkcjonowania CD4, gdy\xc5\xbc wi\xc4\x85\xc5\xbce si\xc4\x99 z bia\xc5\x82kami MHC klasy II, co jest podstaw\xc4\x85 dzia\xc5\x82ania CD4. Bia\xc5\x82ko CD4 posiada r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc kr\xc3\xb3tki fragment wewn\xc4\x85trzkom\xc3\xb3rkowy, kt\xc3\xb3ry oddzia\xc5\x82uj\xc4\x99 z kinaz\xc4\x85 Lck._NEWLINE_Funkcjonalnie aktywna cz\xc4\x85steczka CD4 wyst\xc4\x99puje na powierzchni kom\xc3\xb3rek w formie dimeru lub tetrameru, powi\xc4\x85zanego mechanicznie r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc z TCR/CD3 . Rozbicie tych kompleks\xc3\xb3w powoduje utrat\xc4\x99 funkcji CD4.\n_START_SECTION_\nFunkcja\n_START_PARAGRAPH_\nCD4 jest jednym z koreceptor\xc3\xb3w receptora limfocyt\xc3\xb3w T i odgrywa zasadnicz\xc4\x85 rol\xc4\x99 w procesie prezentacji antygenu. Dzia\xc5\x82anie CD4 polega na dw\xc3\xb3ch zjawiskach. Po pierwsze, CD4 powoduje, \xc5\xbce kontakt pomi\xc4\x99dzy kom\xc3\xb3rk\xc4\x85 prezentuj\xc4\x85c\xc4\x85 antygen i limfocytem T jest bardziej \xc5\x9bcis\xc5\x82y i stabilny, co pozwala na d\xc5\x82u\xc5\xbcsz\xc4\x85 interakcj\xc4\x99 pomi\xc4\x99dzy tymi kom\xc3\xb3rkami. Po drugie, wspomniana wcze\xc5\x9bniej rekrutacja kinazy Lck wzmacnia sygna\xc5\x82 biegn\xc4\x85cy od receptora TCR, u\xc5\x82atwiaj\xc4\x85c tym samym aktywacj\xc4\x99 limfocytu. Obni\xc5\xbcony poziom CD4 na limfocytach Th2 oraz limfocytach T regulatorowych jest odpowiedzialny za s\xc5\x82absz\xc4\x85 odpowied\xc5\xba tych kom\xc3\xb3rek na stymulacj\xc4\x99 antygenem. CD4 mo\xc5\xbce r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc inicjowa\xc4\x87 szlaki sygna\xc5\x82owe niezale\xc5\xbcnie od kompleksu TCR/CD3, co prowadzi do nap\xc5\x82ywu wapnia do wn\xc4\x99trza kom\xc3\xb3rki oraz produkcji interleukiny 2.\n_START_SECTION_\nZnaczenie w nauce i medycynie\n_START_PARAGRAPH_\nCD4 jest bia\xc5\x82kiem rutynowo oznaczanym w testach naukowych i diagnostycznych zwi\xc4\x85zanych z funkcjonowaniem limfocyt\xc3\xb3w T, zwykle w po\xc5\x82\xc4\x85czeniu z oznaczaniem innych antygen\xc3\xb3w. Poniewa\xc5\xbc w wielu bia\xc5\x82aczkach rozwijaj\xc4\x85cych si\xc4\x99 z limfocyt\xc3\xb3w T ekspresja CD4 jest zachowana, bia\xc5\x82ko to jest pomocne w diagnostyce tych nowotwor\xc3\xb3w. Zwi\xc4\x99kszona liczba kom\xc3\xb3rek wykazuj\xc4\x85cych obecno\xc5\x9b\xc4\x87 CD4 jest r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc powi\xc4\x85zana z niekt\xc3\xb3rymi chorobami autoimmunizacyjnymi, np. cukrzyc\xc4\x85 typu I._NEWLINE_Znaczenie CD4 polega r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc na tym, \xc5\xbce jest to jeden z receptor\xc3\xb3w (opr\xc3\xb3cz koreceptor\xc3\xb3w, kt\xc3\xb3rymi s\xc4\x85 receptory chemokin: CXCR4 i CCR5), kt\xc3\xb3re wi\xc4\x85\xc5\xbc\xc4\x85 bia\xc5\x82ka wirusa HIV (w tym wypadku glikoprotein\xc4\x99 gp120) i umo\xc5\xbcliwiaj\xc4\x85 wnikni\xc4\x99cie wirusa do kom\xc3\xb3rek, co skutkuje jego namna\xc5\xbcaniem i rozwojem zaka\xc5\xbcenia. Poniewa\xc5\xbc skutkiem dzia\xc5\x82ania wirusa HIV jest obni\xc5\xbcenie liczby kom\xc3\xb3rek wykazuj\xc4\x85cych ekspresj\xc4\x99 CD4, oznaczanie kom\xc3\xb3rek CD4-pozytywnych we krwi jest narz\xc4\x99dziem diagnostycznym, wspomagaj\xc4\x85cym terapi\xc4\x99 os\xc3\xb3b zara\xc5\xbconych wirusem, mimo \xc5\xbce wska\xc5\xbanik ten sam w sobie nie mo\xc5\xbce by\xc4\x87 stosowany jako test na zaka\xc5\xbcenie HIV.'