b"\n_START_ARTICLE_\nK\xc3\xa1roly Schaffer\n_START_PARAGRAPH_\nK\xc3\xa1roly Schaffer, tak\xc5\xbce Karl Schaffer (ur. 7 wrze\xc5\x9bnia 1864 w Wiedniu, zm. 16 pa\xc5\xbadziernika 1939 w Budapeszcie) \xe2\x80\x93 w\xc4\x99gierski lekarz neurolog, neuropatolog i psychiatra. W\xc5\x82\xc3\xb3kna akson\xc3\xb3w neuron\xc3\xb3w CA3 do CA1 hipokampa, tzw. kolaterale Schaffera, nazwane s\xc4\x85 na jego cze\xc5\x9b\xc4\x87. Tw\xc3\xb3rca w\xc5\x82asnej szko\xc5\x82y neuropatologicznej.\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nUrodzi\xc5\x82 si\xc4\x99 w Wiedniu, gdzie pracowa\xc5\x82 na kontrakcie jego ojciec, z zawodu artysta rze\xc5\xbabiarz. Od urodzenia pos\xc5\x82ugiwa\xc5\x82 si\xc4\x99 niemieckim jako drugim j\xc4\x99zykiem ojczystym, jednak uwa\xc5\xbca\xc5\x82 si\xc4\x99 za W\xc4\x99gra i w domu rodzinnym rozmawia\xc5\x82 po w\xc4\x99giersku (inaczej ni\xc5\xbc jego brat Frigyes). Studiowa\xc5\x82 medycyn\xc4\x99 w Budapeszcie, ucz\xc4\x99szcza\xc5\x82 te\xc5\xbc na wyk\xc5\x82ady Theodora Meynerta w Wiedniu. Uko\xc5\x84czy\xc5\x82 studia w roku 1888, po czym podj\xc4\x85\xc5\x82 prac\xc4\x99 jako asystent K\xc3\xa1roly'ego Laufenauera w jego budapeszte\xc5\x84skim laboratorium. W tym samym roku opublikowa\xc5\x82 pierwsz\xc4\x85 prac\xc4\x99 neuropatologiczn\xc4\x85 w niemieckim czasopi\xc5\x9bmie \xe2\x80\x9eArchiv f\xc3\xbcr Psychiatrie und Nervenkrankheiten\xe2\x80\x9d. Od 1889 do 1895 roku pracowa\xc5\x82 jako asystent w Wydziale Psychiatrii Uniwersytetu w Budapeszcie. W 1891 roku studiowa\xc5\x82 we Frankfurcie nad Menem u Weigerta i Edingera. W 1893 roku zosta\xc5\x82 Privatdozentem neuropatologii i neurologii. W 1895 roku opu\xc5\x9bci\xc5\x82 klinik\xc4\x99 Laufenauera i podj\xc4\x85\xc5\x82 prac\xc4\x99 jako lekarz w Szpitalu El\xc5\xbcbiety oraz neurolog w Poliklinice Ksi\xc4\x99cia Alberta Apponyi. W 1899 roku zosta\xc5\x82 profesorem, jednak bez katedry. W 1912 roku Schaffer otrzyma\xc5\x82 tytu\xc5\x82 profesora nadzwyczajnego, i powierzono mu nowo utworzony Wydzia\xc5\x82 Histologii M\xc3\xb3zgu. W 1919 roku zosta\xc5\x82 profesorem zwyczajnym psychopatologii i neuropatologii. W 1925 zosta\xc5\x82 profesorem psychiatrii. _NEWLINE_W latach 1902\xe2\x80\x931905 opisa\xc5\x82 szczeg\xc3\xb3\xc5\x82owo neuropatologi\xc4\x99 choroby Taya-Sachsa. _NEWLINE_Uczniami Schaffera byli m.in. Dezs\xc5\x91 Miskolczy, Istv\xc3\xa1n K\xc3\xb6rnyey, K\xc3\xa1lm\xc3\xa1n S\xc3\xa1nta, Lajos Angyal, B\xc3\xa9la Hechst-Hor\xc3\xa1nyi, Art\xc3\xbar Sarb\xc3\xb3, L\xc3\xa1szl\xc3\xb3 Epstein, Rezs\xc5\x91 B\xc3\xa1lint, S\xc3\xa1ndor Ferenczi, Tibor Lehoczky, Ern\xc5\x91 Frey, L\xc3\xa1szl\xc3\xb3 Balassa, L\xc3\xa1szl\xc3\xb3 Meduna i P\xc3\xa1l Ranschburg._NEWLINE_Zmar\xc5\x82 16 pa\xc5\xbadziernika 1939 w Budapeszcie. Wspomnienia po\xc5\x9bmiertne napisali Miskolczy i Scholz."