b'\n_START_ARTICLE_\nCarlos Guimard\n_START_SECTION_\nKariera szachowa\n_START_PARAGRAPH_\nOd po\xc5\x82owy lat 30. do ko\xc5\x84ca 50. XX wieku nale\xc5\xbca\xc5\x82 do grona najlepszych argenty\xc5\x84skich szachist\xc3\xb3w. W latach 1936, 1937 i 1941 trzykrotnie zdoby\xc5\x82 tytu\xc5\x82 indywidualnego mistrza kraju. Pomi\xc4\x99dzy 1937 a 1954 rokiem czterokrotnie uczestniczy\xc5\x82 w szachowych olimpiadach, zdobywaj\xc4\x85c trzy srebrne medale: wraz z dru\xc5\xbcyn\xc4\x85 (1950, 1954) oraz za indywidualny wynik na IV szachownicy (1937)._NEWLINE_Najwi\xc4\x99kszy indywidualny sukces na arenie mi\xc4\x99dzynarodowej osi\xc4\x85gn\xc4\x85\xc5\x82 w roku 1955, zajmuj\xc4\x85c XIII miejsce w rozegranym w G\xc3\xb6teborgu turnieju mi\xc4\x99dzystrefowym (eliminacji mistrzostw \xc5\x9bwiata). Do innych znacz\xc4\x85cych wynik\xc3\xb3w nale\xc5\xbc\xc4\x85 m.in. dz. I m. w Berlinie (1937, wraz z Ludwigiem Rellstabem), II m. w Montevideo (1938, za Aleksandrem Alechinem, dz. I m. w Rio de Janeiro (1939, wraz z Virgilio Fenoglio i Julio Bolboch\xc3\xa1nem), I m. w Santiago (1940), dz. I m. w S\xc3\xa3o Pedro de Piracicaba (1941, wraz z Erichem Eliskasesem), dz. II m. w Buenos Aires (1945, za Miguelem Najdorfem, a wraz z Gideonen Stahlbergiem), I m. w Vigna del Mare (1945), dz. II m. w Mar del Placie (1949, za Hectorem Rossetto i 1950, za Svetozarem Gligoriciem), II m. w Remedios de Escalada (1949, za Julio Bolbochanem) oraz dz. I m. w Enschede (1961).'