b'\n_START_ARTICLE_\nZesp\xc3\xb3\xc5\x82 Wiedemanna-Rautenstraucha\n_START_PARAGRAPH_\nZesp\xc3\xb3\xc5\x82 Wiedemanna-Rautenstraucha (ang.\xc2\xa0Wiedemann-Rautenstrauch syndrome, neonatal progeroid syndrome), (pol. syndrom progerii noworodkowej) \xe2\x80\x93 rzadki zesp\xc3\xb3\xc5\x82 wad wrodzonych. Objawia si\xc4\x99 wewn\xc4\x85trzmacicznym zahamowaniem wzrostu, nisk\xc4\x85 mas\xc4\x85 urodzeniow\xc4\x85, niezro\xc5\x9bni\xc4\x99tymi szwami czaszkowymi, upo\xc5\x9bledzeniem umys\xc5\x82owym i charakterystyczn\xc4\x85 dysmorfi\xc4\x85 twarzy zwi\xc4\x85zan\xc4\x85 z zanikiem tkanki t\xc5\x82uszczowej; Pierwsze cechy progeryjne u dziecka jak np. postarza\xc5\x82a sk\xc3\xb3ra s\xc4\x85 widoczne od razu po urodzeniu a nie jak w przypadku klasycznej progerii dopiero ok. 2 roku \xc5\xbcycia dlatego ten zesp\xc3\xb3\xc5\x82 cz\xc4\x99sto jest nazywany progeri\xc4\x85 noworodkow\xc4\x85, dodatkowe objawy to ostre rysy twarzy, rzadkie w\xc5\x82osy g\xc5\x82owy, zazwyczaj wyst\xc4\x99puje \xc5\x82agodne upo\xc5\x9bledzenie umys\xc5\x82owe,wyra\xc5\xbany rysunek \xc5\xbcylny sk\xc3\xb3ry skalpu, prognatyzm i wyd\xc5\x82u\xc5\xbcony nos._NEWLINE_Zesp\xc3\xb3\xc5\x82 zosta\xc5\x82 opisany jako odr\xc4\x99bna jednostka chorobowa w 1979 roku przez Hansa-Rudolfa Wiedemanna, kt\xc3\xb3ry wcze\xc5\x9bniej opisa\xc5\x82 dwa przypadki choroby: jeden w 1966 i drugi w 1977. Thomas Rautenstrauch i wsp. w 1977 rozpoznali zesp\xc3\xb3\xc5\x82 u dwojga rodze\xc5\x84stwa jako progeri\xc4\x99.\n_START_SECTION_\nEpidemiologia\n_START_PARAGRAPH_\nZesp\xc3\xb3\xc5\x82 Wiedemanna-Rautenstraucha zosta\xc5\x82 do tej pory wykryty u oko\xc5\x82o 30 os\xc3\xb3b. Ocenia si\xc4\x99, \xc5\xbce cz\xc4\x99stotliwo\xc5\x9b\xc4\x87 wyst\xc4\x99powania tego zespo\xc5\x82u wad wynosi 1:4 do 8 mln urodze\xc5\x84. \xc5\x9arednia d\xc5\x82ugo\xc5\x9b\xc4\x87 \xc5\xbcycia dzieci z Zespo\xc5\x82em Wiedamanna-Rautenstraucha to 7 miesi\xc4\x99cy ale w bardzo rzadkich przypadkach zdarza si\xc4\x99 do\xc5\xbcycie wieku nastoletniego i doros\xc5\x82ego.'