b'\n_START_ARTICLE_\nJanina Hurynowicz\n_START_PARAGRAPH_\nJanina Hurynowicz (ur. 10 listopada 1894 w Krystynopolu, zm. 2 pa\xc5\xbadziernika 1967 w Toruniu) \xe2\x80\x93 polska lekarka, neurofizjolog, neurolog i psychiatra. Profesor Uniwersytetu Miko\xc5\x82aja Kopernika w Toruniu, a przed II wojn\xc4\x85 \xc5\x9bwiatow\xc4\x85, autorka cenionych prac dotycz\xc4\x85cych chronaksji i wp\xc5\x82ywu insuliny na autonomiczny uk\xc5\x82ad nerwowy.\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nSzko\xc5\x82\xc4\x99 \xc5\x9bredni\xc4\x85 uko\xc5\x84czy\xc5\x82a w Wilnie w roku 1911. Studia medyczne odby\xc5\x82a w \xc5\xbbe\xc5\x84skim Instytucie Medycznym w Petersburgu ko\xc5\x84cz\xc4\x85c je w roku 1918 (podobnie jak Halina Jankowska). W latach 1918\xe2\x80\x931922 pracowa\xc5\x82a w r\xc3\xb3\xc5\xbcnych szpitalach na terenie Rosji jako epidemiolog, neurolog i psychiatra. Jako lekarz wojskowy trafi\xc5\x82a do Polskiej Dywizji Syberyjskiej i prowadzi\xc5\x82a szpital polowy. Do kraju powr\xc3\xb3ci\xc5\x82a w roku 1921 przez Japoni\xc4\x99, Indie, Francj\xc4\x99 i Niemcy, opiekuj\xc4\x85c si\xc4\x99 jako lekarz transportem je\xc5\x84c\xc3\xb3w inwalid\xc3\xb3w wojennych._NEWLINE_W okresie 1922\xe2\x80\x931933 przechodzi\xc5\x82a kolejno szczeble kariery akademickiej na Uniwersytecie Wile\xc5\x84skim od m\xc5\x82odszego asystenta do adiunkta w Klinice Neurologicznej. Doktoryzowa\xc5\x82a si\xc4\x99 na podstawie pracy Wp\xc5\x82yw insuliny na uk\xc5\x82ad nerwowy wegetatywny w roku 1927. Okres 1927-1939 sp\xc4\x99dzi\xc5\x82a w Pary\xc5\xbcu w r\xc3\xb3\xc5\xbcnych instytucjach naukowych zajmuj\xc4\x85c si\xc4\x99 metod\xc4\x85 chronaksjometryczn\xc4\x85 pomiar\xc3\xb3w pobudliwo\xc5\x9bci uk\xc5\x82adu naczynioruchowego, co spotka\xc5\x82o si\xc4\x99 z uznaniem Paryskiej Akademii Nauk. W roku 1930 habilitowa\xc5\x82a si\xc4\x99 z neurologii na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie, od roku 1937 pe\xc5\x82ni\xc4\x85c funkcje zast\xc4\x99pcy profesora i tymczasowego kierownika Kliniki Neurologiczno-Psychiatrycznej. W czasie wojny pracowa\xc5\x82a jako neurolog, bra\xc5\x82a r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc udzia\xc5\x82 w ruchu oporu. Latem roku 1945 po ewakuacji z Wilna przyjecha\xc5\x82a do Torunia obejmuj\xc4\x85c jako profesor nadzwyczajny stanowisko kierownika Katedry Neurofizjologii i Fizjologii Por\xc3\xb3wnawczej Uniwersytetu Miko\xc5\x82aja Kopernika w Toruniu. W roku 1949 uzyska\xc5\x82a tytu\xc5\x82 profesora zwyczajnego. Od roku 1946 zajmowa\xc5\x82a si\xc4\x99 prac\xc4\x85 organizacyjn\xc4\x85 przy powstaj\xc4\x85cych Filiach Pa\xc5\x84stwowego Instytutu Higieny Psychicznej w Toruniu i Bydgoszczy, z kt\xc3\xb3rych powsta\xc5\x82y p\xc3\xb3\xc5\xbaniej wojew\xc3\xb3dzkie przychodnie zdrowia psychicznego. Pozostawa\xc5\x82a dyrektorem takiej przychodni w Toruniu do roku 1954. Zmar\xc5\x82a w 1967 roku, pochowana jest na Cmentarzu \xc5\x9bw. Jerzego w Toruniu.\n_START_SECTION_\nDorobek naukowy\n_START_PARAGRAPH_\nPozostawi\xc5\x82a ponad 90 publikacji naukowych, w\xc5\x9br\xc3\xb3d kt\xc3\xb3rych przewa\xc5\xbcaj\xc4\x85 prace po\xc5\x9bwi\xc4\x99cone neurofizjologii, zw\xc5\x82aszcza chronaksjometrii. Szczeg\xc3\xb3lnym przedmiotem jej zainteresowa\xc5\x84 by\xc5\x82a problematyka zm\xc4\x99czenia i reakcji naczynioruchowych. Cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 publikacji mia\xc5\x82a charakter popularnonaukowy i odnosi\xc5\x82a si\xc4\x99 do psychiatrii wieku rozwojowego.'