b"\n_START_ARTICLE_\nPetras Au\xc5\xa1trevi\xc4\x8dius\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nW 1981 uko\xc5\x84czy\xc5\x82 szko\xc5\x82\xc4\x99 \xc5\x9bredni\xc4\x85 w Wilnie, a w 1986 studia ekonomiczne na Uniwersytecie Wile\xc5\x84skim. Od 1986 do 1991 pracowa\xc5\x82 jako asystent w Instytucie Ekonomii Litewskiej Akademii Nauk, od 1988 odbywaj\xc4\x85c studia doktoranckie._NEWLINE_W 1991 zosta\xc5\x82 zatrudniony w Ministerstwie Spraw Zagranicznych jako starszy specjalista, nast\xc4\x99pnie dyrektor departamentu. Po odbyciu w 1992 studium dyplomatycznego na Instytucie Hoovera Uniwersytetu Stanforda zosta\xc5\x82 powo\xc5\x82any do oddzia\xc5\x82u nordyckiego w MSZ. W 1993 powierzono mu stanowisko charg\xc3\xa9 d'affaires ad interim w Finlandii, nast\xc4\x99pnie od 1994 do 1997 pe\xc5\x82ni\xc5\x82 funkcj\xc4\x99 ambasadora Republiki Litewskiej w tym kraju (najm\xc5\x82odszego ambasadora Litwy w historii)._NEWLINE_W 1998 zosta\xc5\x82 doradc\xc4\x85 premiera Gediminasa Vagnoriusa do spraw zagranicznych. W tym samym roku stan\xc4\x85\xc5\x82 na czele rz\xc4\x85dowego komitetu do spraw europejskich. Zajmowa\xc5\x82 to stanowisko do 1999 i ponownie w latach 2000\xe2\x80\x932003. Od stycznia 2001 do grudnia 2002 by\xc5\x82 g\xc5\x82\xc3\xb3wnym negocjatorem cz\xc5\x82onkostwa Litwy w Unii Europejskiej._NEWLINE_W 2004 wystartowa\xc5\x82 w wyborach prezydenckich jako kandydat niezale\xc5\xbcny, uzyskuj\xc4\x85c poparcie kilku ugrupowa\xc5\x84 prawicy i centrum. Przegra\xc5\x82 w pierwszej turze, uzyskuj\xc4\x85c jednak dobry wynik (19,3%). W drugiej turze udzieli\xc5\x82 poparcia Valdasowi Adamkusowi. W odbywaj\xc4\x85cych si\xc4\x99 w tym samym roku wyborach parlamentarnych zosta\xc5\x82 pos\xc5\x82em z ramienia Zwi\xc4\x85zku Libera\xc5\x82\xc3\xb3w i Centrum._NEWLINE_Po konflikcie z Art\xc5\xabrasem Zuokasem jesieni\xc4\x85 2005 wraz z grup\xc4\x85 deputowanych opu\xc5\x9bci\xc5\x82 frakcj\xc4\x99 LiCS. W 2006 stan\xc4\x85\xc5\x82 na czele nowego ugrupowania, Ruchu Liberalnego Republiki Litewskiej. Kierowa\xc5\x82 t\xc4\x85 formacj\xc4\x85 do 2008, przegrywaj\xc4\x85c wewn\xc4\x85trzpartyjne wybory z Eligijusem Masiulisem. W wyborach parlamentarnych w tym samym roku z jej listy partyjnej po raz drugi uzyska\xc5\x82 mandat deputowanego. W 2012 uzyska\xc5\x82 reelekcj\xc4\x99 na kolejn\xc4\x85 kadencj\xc4\x99. Po nowych wyborach zosta\xc5\x82 wybrany na jednego z wiceprzewodnicz\xc4\x85cych parlamentu._NEWLINE_W wyborach w 2014 uzyska\xc5\x82 mandat pos\xc5\x82a do Parlamentu Europejskiego VIII kadencji jako jeden z dw\xc3\xb3ch przedstawicieli libera\xc5\x82\xc3\xb3w. W kwietniu 2018 zosta\xc5\x82 og\xc5\x82oszony kandydatem Ruchu Libera\xc5\x82\xc3\xb3w w wyborach prezydenckich przewidzianych na 2019, jednak nie zdo\xc5\x82a\xc5\x82 zarejestrowa\xc4\x87 swojej kandydatury. W 2019 utrzyma\xc5\x82 natomiast mandat europos\xc5\x82a na kolejn\xc4\x85 kadencj\xc4\x99.\n_START_SECTION_\nOdznaczenia\n_START_PARAGRAPH_\nZosta\xc5\x82 odznaczony orderem 750. rocznicy koronacji kr\xc3\xb3la Mendoga (2003), Krzy\xc5\xbcem Komandorskim Orderu Wielkiego Ksi\xc4\x99cia Giedymina (2003), medalem za przyst\xc4\x85pienie Litwy do UE i NATO (2004), fi\xc5\x84skim Krzy\xc5\xbcem Komandorskim I klasy Orderu Bia\xc5\x82ej R\xc3\xb3\xc5\xbcy (1998), francuskim Orderem Narodowym Zas\xc5\x82ugi (2003), gruzi\xc5\x84skim Orderem Honoru (2013).\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbycie prywatne\n_START_PARAGRAPH_\n\xc5\xbbonaty z Gintar\xc4\x97, ma dw\xc3\xb3ch syn\xc3\xb3w: Vytenisa i Vainiusa."