b'\n_START_ARTICLE_\nD\xc5\xbeemail Konicanin\n_START_PARAGRAPH_\nD\xc5\xbeemail Konicanin (ur. w 1910 r. we wsi Konice pod Tutinem w Sand\xc5\xbcaku, zm. pod koniec 1944 r. w rejonie wsi Hazane ko\xc5\x82o miasta Petnice) \xe2\x80\x93 dow\xc3\xb3dca jednego z najwi\xc4\x99kszych i najsilniejszych oddzia\xc5\x82\xc3\xb3w muzu\xc5\x82ma\xc5\x84skiej milicji Sand\xc5\xbcaku podczas II wojny \xc5\x9bwiatowej\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nW okresie istnienia Kr\xc3\xb3lestwa Jugos\xc5\x82awii pracowa\xc5\x82 jako stra\xc5\xbcnik w wi\xc4\x99zieniu w mie\xc5\x9bcie Novi Pazar. Doprowadzi\xc5\x82 do \xc5\x9bmierci jednego z wi\xc4\x99\xc5\xbani\xc3\xb3w, z powodu czego zmuszony by\xc5\x82 zbiec w rodzinne strony. Jesieni\xc4\x85 1941 r., pod w\xc5\x82oskim zwierzchnictwem, zorganizowa\xc5\x82 w Tutinie jeden z najsilniejszych oddzia\xc5\x82\xc3\xb3w nieregularnej muzu\xc5\x82ma\xc5\x84skiej milicji Sand\xc5\xbcaku. G\xc5\x82\xc3\xb3wnym jego zadaniem by\xc5\x82a obrona miejscowej ludno\xc5\x9bci przed ataki serbskich czetnik\xc3\xb3w i komunistycznych partyzant\xc3\xb3w. D\xc5\xbeemail Konicanin wsp\xc3\xb3\xc5\x82pracowa\xc5\x82 blisko z Xhaferem Dev\xc4\x85, ministrem spraw wewn\xc4\x99trznych w alba\xc5\x84skim rz\xc4\x85dzie kolaboracyjnym, gdy\xc5\xbc Tutin wszed\xc5\x82 w sk\xc5\x82ad tzw. Wielkiej Albanii. Nosi\xc5\x82 mundur alba\xc5\x84skich oddzia\xc5\x82\xc3\xb3w w s\xc5\x82u\xc5\xbcbie w\xc5\x82oskiej. Poniewa\xc5\xbc rejon Tutina nie by\xc5\x82 zagro\xc5\xbcony atakami serbskich czetnik\xc3\xb3w, D. Konicanin ze swoim oddzia\xc5\x82em wspiera\xc5\x82 formacje milicji w Sjenicy, Prijepolju, Bijelim Polju i Beranach. Ju\xc5\xbc w listopadzie 1941 r. jego oddzia\xc5\x82 udzieli\xc5\x82 pomocy Alba\xc5\x84czykom, zaatakowanym w Novim Pazarze przez czetnik\xc3\xb3w. Z trudem uda\xc5\x82o si\xc4\x99 odeprze\xc4\x87 natarcie silniejszych oddzia\xc5\x82\xc3\xb3w serbskich. W odpowiedzi Alba\xc5\x84czycy wraz z oddzia\xc5\x82ami muzu\xc5\x82ma\xc5\x84skiej milicji Sand\xc5\xbcaku, w tym D. Konicanina, zorganizowali kontruderzenie na poblisk\xc4\x85 czetnick\xc4\x85 baz\xc4\x99 w Raska, na p\xc3\xb3\xc5\x82noc od Novego Pazara. Pod koniec grudnia ponownie broni\xc5\x82 Novego Pazara i Sjenicy przed kolejnymi atakami czetnik\xc3\xb3w. W 1942 r. milicjanci D. Konicanina uczestniczyli w aresztowaniu, a nast\xc4\x99pnie deportacjach \xc5\xbbyd\xc3\xb3w do Kosovskiej Mitrovicy (sk\xc4\x85d trafili ostatecznie do oboz\xc3\xb3w koncentracyjnych). W dalszym ci\xc4\x85gu trwa\xc5\x82y te\xc5\xbc walki z serbskimi czetnikami, a tak\xc5\xbce komunistycznymi partyzantami Josipa Broz Tity. Po wyj\xc5\x9bciu W\xc5\x82och z wojny na pocz. wrze\xc5\x9bnia 1943 r., oddzia\xc5\x82 D. Konicanina trafi\xc5\x82 pod zwierzchno\xc5\x9b\xc4\x87 Niemc\xc3\xb3w, kt\xc3\xb3rzy go dozbroili i doposa\xc5\xbcyli. Milicjanci rozpocz\xc4\x99li patrolowanie g\xc5\x82\xc3\xb3wnych dr\xc3\xb3g i linii kolejowych. Brali te\xc5\xbc udzia\xc5\x82 w niemieckich operacjach antypartyzanckich. Pod koniec 1943 r. pr\xc3\xb3bowa\xc5\x82 bezskutecznie podj\xc4\x85\xc4\x87 wsp\xc3\xb3\xc5\x82dzia\xc5\x82anie przeciwko Niemcom i komunistycznym partyzantom z alba\xc5\x84skimi bojownikami z Balli Komb\xc3\xabtar. W lipcu 1944 r. oddzia\xc5\x82 D. Konicanina, podobnie jak wszystkie pozosta\xc5\x82e oddzia\xc5\x82y milicji, wszed\xc5\x82 w sk\xc5\x82ad Policyjnego Pu\xc5\x82ku Selbschutzu SS "Sand\xc5\xbcak". Pod koniec 1944 r. na obszar dot\xc4\x85d nie zagro\xc5\xbconego centralnego Sand\xc5\xbcaku wkroczy\xc5\x82y oddzia\xc5\x82y komunistycznych partyzant\xc3\xb3w z Czarnog\xc3\xb3ry i Serbii. D\xc5\xbeemail Konicanin, kt\xc3\xb3rego oddzia\xc5\x82 liczy\xc5\x82 w\xc3\xb3wczas ok. 400 dobrze uzbrojonych ludzi, wesp\xc3\xb3\xc5\x82 z pozosta\xc5\x82ymi dow\xc3\xb3dcami muzu\xc5\x82ma\xc5\x84skiej milicji Sand\xc5\xbcaku podj\xc4\x85\xc5\x82 obron\xc4\x99 tego terytorium. Zgin\xc4\x85\xc5\x82 podczas krwawych walk w rejonie wsi Hazane ko\xc5\x82o miasta Petnice. Doprowadzi\xc5\x82o to do rozbicia jego oddzia\xc5\x82u. Cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 jego bojownik\xc3\xb3w przenios\xc5\x82a cia\xc5\x82o swojego komendanta do wsi Konice, gdzie zosta\xc5\x82o pochowane.'