b'\n_START_ARTICLE_\nJef Scherens\n_START_SECTION_\nKariera\n_START_PARAGRAPH_\nPierwszy sukces w karierze Jef Scherens osi\xc4\x85gn\xc4\x85\xc5\x82 w 1931 roku, kiedy zdoby\xc5\x82 br\xc4\x85zowy medal w sprincie indywidualnym zawodowc\xc3\xb3w podczas torowych mistrzostw \xc5\x9bwiata w Kopenhadze. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie Du\xc5\x84czyk Willy Falck Hansen oraz Francuz Lucien Michard. Na siedmiu kolejnych mistrzostwach Belg zdobywa\xc5\x82 medale w tej konkurencji: z\xc5\x82ote podczas M\xc5\x9a w Rzymie (1932), M\xc5\x9a w Pary\xc5\xbcu (1933), M\xc5\x9a w Lipsku (1934), M\xc5\x9a w Brukseli (1935), M\xc5\x9a w Zurychu (1936) i M\xc5\x9a w Kopenhadze (1937) oraz srebrny na M\xc5\x9a w Amsterdamie (1938). Sw\xc3\xb3j ostatni medal Scherens wywalczy\xc5\x82 ju\xc5\xbc po zako\xc5\x84czeniu II wojny \xc5\x9bwiatowej,  na mistrzostwach \xc5\x9bwiata w Pary\xc5\xbcu w 1947 roku blisko 40-letni Belg ponownie zwyci\xc4\x99\xc5\xbcy\xc5\x82 w sprincie zawodowc\xc3\xb3w. Pod wzgl\xc4\x99dem zdobytych tytu\xc5\x82\xc3\xb3w w sprincie Scherens zajmuje drugie miejsce w historii ex aequo z W\xc5\x82ochem Antonio Maspesem. Rekordzist\xc4\x85 jest Japo\xc5\x84czyk K\xc5\x8dichi Nakano z dziesi\xc4\x99cioma zwyci\xc4\x99stwami. Ponadto Jef Scherens wielokrotnie zdobywa\xc5\x82 medale torowych mistrzostw Belgii, w tym szesna\xc5\x9bcie z\xc5\x82otych. Startowa\xc5\x82 r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc w wy\xc5\x9bcigach szosowych, ale bez wi\xc4\x99kszych sukces\xc3\xb3w. Nigdy nie wyst\xc4\x85pi\xc5\x82 na igrzyskach olimpijskich. Na jego cze\xc5\x9b\xc4\x87 od 1963 roku w Leuven organizowany jest wy\xc5\x9bcig Grote Prijs Jef Scherens.'