b'\n_START_ARTICLE_\nCesare Brancadoro\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nBy\xc5\x82 synem Giuseppe Brancadoro i Giulii Massi. Podj\xc4\x85\xc5\x82 studia na Uniwersytecie w Fermo, gdzie uzyska\xc5\x82 doktorat utroque iure. Nast\xc4\x99pnie przyj\xc4\x85\xc5\x82 \xc5\x9bwi\xc4\x99cenia kap\xc5\x82a\xc5\x84skie i pracowa\xc5\x82 jako bibliotekarz w katedrze w Fermo. 20 pa\xc5\xbadziernika 1789 zosta\xc5\x82 wybrany arcybiskupem tytularnym Nisibis. 25 lipca 1790 otrzyma\xc5\x82 sakr\xc4\x99. W 1792 zosta\xc5\x82 nuncjuszem apostolskim w Belgii, a pi\xc4\x99\xc4\x87 lat p\xc3\xb3\xc5\xbaniej sekretarzem Kongregacji Rozkrzewiania Wiary. 11 sierpnia 1800 zosta\xc5\x82 mianowany biskupem Orvieto. 23 lutego 1801 zosta\xc5\x82 kreowany kardyna\xc5\x82em prezbiterem i otrzyma\xc5\x82 ko\xc5\x9bci\xc3\xb3\xc5\x82 tytularny S. Girolamo dei Croati (degli Schiavoni). 11 lipca 1803 zosta\xc5\x82 wybrany arcybiskupem Fermo, kt\xc3\xb3rym pozosta\xc5\x82 a\xc5\xbc do \xc5\x9bmierci. Poniewa\xc5\xbc odm\xc3\xb3wi\xc5\x82 uczestnictwa w za\xc5\x9blubinach Napoleona, zosta\xc5\x82 uwi\xc4\x99ziony w Reims w 1810, a nast\xc4\x99pnie w Fontainebleau w 1813. Nied\xc5\x82ugo potem zosta\xc5\x82 uwolniony. Wzi\xc4\x85\xc5\x82 udzia\xc5\x82 w konklawe 1823, lecz w \xc5\xbcadnym kolejnym ju\xc5\xbc nie uczestniczy\xc5\x82. Straci\xc5\x82 wzrok na kilka lat przed \xc5\x9bmierci\xc4\x85.'