b"\n_START_ARTICLE_\nListkogonka czerwonoczapkowa\n_START_SECTION_\nTaksonomia\n_START_PARAGRAPH_\nPo raz pierwszy gatunek opisa\xc5\x82 Richard Bowdler Sharpe w 1893 na \xc5\x82amach Bulletin of British Ornithologists' Club. Nie wskaza\xc5\x82 dok\xc5\x82adnej lokacji pozyskania holotypu; m\xc3\xb3g\xc5\x82 pochodzi\xc4\x87 z Tawi-Tawi, Sibutu lub Bongao. Autor nada\xc5\x82 nowemu gatunkowi nazw\xc4\x99 Prioniturus verticalis, kt\xc3\xb3ra jest obecnie (2018) podtrzymywana przez Mi\xc4\x99dzynarodowy Komitet Ornitologiczny. IOC uznaje gatunek za monotypowy. W 1966 Muzeum Historii Naturalnej w Londynie (w\xc3\xb3wczas Muzeum Brytyjskie) by\xc5\x82o w posiadaniu dw\xc3\xb3ch syntyp\xc3\xb3w \xe2\x80\x93 doros\xc5\x82ego samca, pozyskanego w czerwcu 1893 na Sibutu oraz jednej samicy. Epitet gatunkowy verticalis oznacza z \xc5\x82aciny maj\xc4\x85cy koron\xc4\x99.\n_START_SECTION_\nMorfologia\n_START_PARAGRAPH_\nD\xc5\x82ugo\xc5\x9b\xc4\x87 cia\xc5\x82a, nie licz\xc4\x85c dekoracyjnych ko\xc5\x84c\xc3\xb3w ster\xc3\xb3wek (5\xe2\x80\x936 cm), wynosi 28\xe2\x80\x9330 cm. Upierzenie w wi\xc4\x99kszo\xc5\x9bci zielone. Dzi\xc3\xb3b jasnoszary. G\xc5\x82owa jaskrawozielona. Ciemi\xc4\x99 wyr\xc3\xb3\xc5\xbcnia si\xc4\x99 jaskrawoniebiesk\xc4\x85 barw\xc4\x85, dodatkowo u samca widnieje na nim du\xc5\xbca, czerwona plama. Pozosta\xc5\x82a cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 upierzenia \xc5\xbc\xc3\xb3\xc5\x82tozielona, najciemniejsze s\xc4\x85 skrzyd\xc5\x82a; zewn\xc4\x99trzne chor\xc4\x85giewki wszystkich lotek maj\xc4\x85 niebieskawy nalot. Zewn\xc4\x99trzne ster\xc3\xb3wki wyr\xc3\xb3\xc5\xbcniaj\xc4\x85 si\xc4\x99 czarnymi ko\xc5\x84c\xc3\xb3wkami. Wyst\xc4\x99puje para ozdobnych, wyd\xc5\x82u\xc5\xbconych pi\xc3\xb3r, w cz\xc4\x99\xc5\x9bci chor\xc4\x85giewki pozbawion\xc4\x85 promieni, za\xc5\x9b na ko\xc5\x84cu zako\xc5\x84czon\xc4\x85 p\xc5\x82ask\xc4\x85, czarn\xc4\x85 struktur\xc4\x85.\n_START_SECTION_\nZasi\xc4\x99g, ekologia i zachowanie\n_START_PARAGRAPH_\nListkogonki czerwonoczapkowe odnotowano \xc5\x82\xc4\x85cznie na sze\xc5\x9bciu spo\xc5\x9br\xc3\xb3d wysp Archipelagu Sulu (Filipiny) \xe2\x80\x93 Tumindao, Manuk Manka, Bongao, Sanga-Sanga, Sibutu oraz Tawi-Tawi; na cz\xc4\x99\xc5\x9bci by\xc4\x87 mo\xc5\xbce ju\xc5\xbc wymar\xc5\x82y. \xc5\x9arodowiskiem \xc5\xbcycia tych papug s\xc4\x85 lasy, w tym namorzyny oraz skraje las\xc3\xb3w przyleg\xc5\x82e do obszar\xc3\xb3w wycinki lub teren\xc3\xb3w rolniczych. Obserwowano ptaki \xc5\xbceruj\xc4\x85ce na owocuj\xc4\x85cych drzewkach. Okres l\xc4\x99gowy trwa od wrze\xc5\x9bnia do stycznia; jedno gniazdo odnotowano w z\xc5\x82amanej palmie.\n_START_SECTION_\nStatus\n_START_PARAGRAPH_\nIUCN uznaje listkogonk\xc4\x99 czerwonoczapkow\xc4\x85 za gatunek krytycznie zagro\xc5\xbcony wygini\xc4\x99ciem (CR, Critically Endangered) nieprzerwanie od 2012 (stan: 2018). Na Tumindao i Manuk Manka nie zaobserwowano tych papug przez blisko 80 lat (stan: 2011). Prawdopodobnie wymar\xc5\x82y na Bongao i Sanga-Sanga, by\xc4\x87 mo\xc5\xbce przetrwa\xc5\x82 na Sibutu. Na pocz\xc4\x85tku lat 90. XX wieku niewielk\xc4\x85 liczb\xc4\x99 osobnik\xc3\xb3w odnotowano na Tawi-Tawi (w 1891 by\xc5\x82 to na tej wyspie gatunek do\xc5\x9b\xc4\x87 pospolity). W 2008 na tej wyspie pr\xc3\xb3bowano zwabi\xc4\x87 listkogonki czerwonoczapkowe odtwarzaj\xc4\x85c ich g\xc5\x82os, jednak bez rezultatu. Zagro\xc5\xbceniem dla tych ptak\xc3\xb3w jest wycinka dziewiczych las\xc3\xb3w, ponadto w przesz\xc5\x82o\xc5\x9bci stanowi\xc5\x82y \xc5\x82atwy cel dla my\xc5\x9bliwych ze wzgl\xc4\x99du na swoj\xc4\x85 \xc5\x82agodno\xc5\x9b\xc4\x87. Z powodu swojego upierzenia trudno dostrzec ptaki tego gatunku, przez co ich liczebno\xc5\x9b\xc4\x87 mo\xc5\xbce by\xc4\x87 niedoszacowana."