b'\n_START_ARTICLE_\nZatonie (Zielona G\xc3\xb3ra)\n_START_SECTION_\nHistoria\n_START_PARAGRAPH_\nWie\xc5\x9b o metryce \xc5\x9bredniowiecznej, za\xc5\x82o\xc5\xbcona prawdopodobnie w XIII w., po raz pierwszy odnotowana zosta\xc5\x82a w 1305 roku jako Martinivilla. Do 1646 roku znajdowa\xc5\x82a si\xc4\x99 w posiadaniu rodu von Kietlitz (vel Kittlitz). Oko\xc5\x82o po\xc5\x82owy XVI wieku wie\xc5\x9b by\xc5\x82a podzielona mi\xc4\x99dzy rodzin\xc4\x99 von Kittlitz i Sigismunda von Knobelsdorfa. Barbara, bezdzietna wdowa po baronie von Kittllitz w 1646 roku sprzeda\xc5\x82a cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 Zatonia Joachimowi von Lestwitzowi. P\xc3\xb3\xc5\xbaniej dobra zato\xc5\x84skie zosta\xc5\x82y scalone przez Balthasara von Unruha, kt\xc3\xb3ry wybudowa\xc5\x82 tu swoj\xc4\x85 rezydencj\xc4\x99. Maj\xc4\x85tek zato\xc5\x84ski naby\xc5\x82 po \xc5\x9bmierci potomka Balthasara Hansa Friedricha von Unruha Ferdinand Gottlob von Scopp z Przec\xc5\x82awia. W roku 1771 kupi\xc5\x82a go hrabina von Cosel, a po jej \xc5\x9bmierci w 1784 roku dobra odziedziczy\xc5\x82 jej syn Gustaw Ernest. W 1789 roku maj\xc4\x85tek kupi\xc5\x82 von Johnston und Kr\xc3\xb6geborn, poniewa\xc5\xbc syn hrabiny nie by\xc5\x82 w stanie nim zarz\xc4\x85dza\xc4\x87. W nast\xc4\x99pnych 20 latach odnotowano trzech w\xc5\x82a\xc5\x9bcicieli d\xc3\xb3br: von Ramina, rotmistrza Prittwitza i hrabiego Hansa Melchiora von Schweinitza. Dobra te stanowi\xc5\x82y uposa\xc5\xbcenie posagowe c\xc3\xb3rki Piotra Birona, zmar\xc5\x82ego w 1800 roku ksi\xc4\x99cia kurlandzkiego i \xc5\xbcaga\xc5\x84skiego. W 1809 roku dobra zato\xc5\x84skie naby\xc5\x82 kurator ksi\xc4\x99\xc5\xbcniczki Doroty Biron, Leopold Friedrich von Goeckingk. Dopiero w 1810 roku ksi\xc4\x99\xc5\xbcna Dorota osiad\xc5\x82a w Zatoniu, ale na kr\xc3\xb3tko, bo na cztery lata. W\xc3\xb3wczas, to pa\xc5\x82ac i ogr\xc3\xb3d zosta\xc5\x82y przebudowane w stylu klasycystycznym, a przebudowa zosta\xc5\x82a zako\xc5\x84czona w 1843 roku. W 1844 roku ksi\xc4\x99\xc5\xbcna Dorota de Talleyrand-P\xc3\xa9rigord przenios\xc5\x82a si\xc4\x99 do \xc5\xbbagania, gdzie obj\xc4\x99\xc5\x82a w posiadanie dobra ksi\xc4\x99stwa \xc5\xbcaga\xc5\x84skiego. Pa\xc5\x82ac w Zatoniu by\xc5\x82 \xc5\x9bwiadkiem wizyt znacz\xc4\x85cych postaci dziewi\xc4\x99tnastowiecznej Europy: przyrodnika i podr\xc3\xb3\xc5\xbcnika, tw\xc3\xb3rcy geografii fizycznej Alexandra von Humboldta, kompozytor\xc3\xb3w Franciszka Liszta i Ryszarda Wagnera, pisarza Viktora Hugo, cara Rosji Miko\xc5\x82aja I, kr\xc3\xb3la pruskiego Fryderyka Wilhelma IV, czy angielskiego genera\xc5\x82a Artura Wellingtona. Maj\xc4\x85tek wraz z Zatoniem po \xc5\x9bmierci ksi\xc4\x99\xc5\xbcnej w 1862 roku odziedziczy\xc5\x82 jej syn, ksi\xc4\x85\xc5\xbc\xc4\x99 Aleksander von Dino, a w 1879 roku maj\xc4\x85tek naby\xc5\x82 minister Rudolf von Friedenthal, po kt\xc3\xb3rym drog\xc4\x85 dziedziczenia przej\xc4\x99\xc5\x82a Zatonie jego c\xc3\xb3rka, baronowa von Lancken-Wakenitz.'