b'\n_START_ARTICLE_\nAnthaxia simandli\n_START_SECTION_\nTaksonomia\n_START_PARAGRAPH_\nGatunek ten opisa\xc5\x82 w 2013 roku Daniele Baiocchi na podstawie pojedynczej samicy od\xc5\x82owionej w 2011 roku przez J. Simandla, na kt\xc3\xb3rego cze\xc5\x9b\xc4\x87 nadano epitet gatunkowy. W obr\xc4\x99bie rodzaju kwietniczek umieszczany jest we wprowadzonej w 1917  roku przez Jana Obenbergera "Anthaxia manca species group" \xe2\x80\x93 palearktycznej grupie spokrewnionych gatunk\xc3\xb3w, do kt\xc3\xb3rej nale\xc5\xbc\xc4\x85 r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc: A. brodskyi, A. cupressi, A. hackeri, A. intermedia, A. magnifica, A. manca, A. senicula, A. ulmi.\n_START_SECTION_\nMorfologia\n_START_PARAGRAPH_\nChrz\xc4\x85szcz o przysadzistym ciele d\xc5\x82ugo\xc5\x9bci 9,5 mm i szeroko\xc5\x9bci 3,8 mm. G\xc5\x82owa jest czerwona z niebieskawozielonym ciemieniem i czarnymi czu\xc5\x82kami; ma g\xc5\x82\xc4\x99boko rze\xc5\xbabiony i g\xc5\x82\xc4\x99boko tr\xc3\xb3jk\xc4\x85tnie wykrojony na przedzie nadustek, stosunkowo du\xc5\xbce oczy i p\xc5\x82askie czo\xc5\x82o. Ow\xc5\x82osienie czo\xc5\x82a jest bardzo d\xc5\x82ugie, za\xc5\x9b ciemienia silnie rozproszone i ledwo widoczne. D\xc5\x82ugie, 1,3 raza d\xc5\x82u\xc5\xbcsze od przedplecza czu\xc5\x82ki maj\xc4\x85 dwa pocz\xc4\x85tkowe cz\xc5\x82ony d\xc5\x82ugo i bia\xc5\x82o ow\xc5\x82osione, cz\xc5\x82on trzeci prawie walcowaty, cz\xc5\x82ony od czwartego do dziesi\xc4\x85tego niemal trapezowate, a ostatni prawie rombowaty. Rze\xc5\xbaba g\xc5\x82owy sk\xc5\x82ada si\xc4\x99 z do\xc5\x82k\xc3\xb3w. 1,6 raza szersze ni\xc5\xbc d\xc5\x82u\xc5\xbcsze przedplecze ma przedni\xc4\x85 kraw\xc4\x99d\xc5\xba lekko dwufalist\xc4\x85, kraw\xc4\x99dzie boczne silnie zbie\xc5\xbcne w przedniej \xe2\x85\x93 i zw\xc4\x99\xc5\xbcaj\xc4\x85ce si\xc4\x99 w tylnej \xe2\x85\x93, a kraw\xc4\x99d\xc5\xba tyln\xc4\x85 prost\xc4\x85. Barwa przedplecza jest czerwona z niebieskawozielonym, siod\xc5\x82okszta\xc5\x82tnym znakiem na przedzie, a na jego rze\xc5\xbab\xc4\x99 sk\xc5\x82adaj\xc4\x85 si\xc4\x99 okr\xc4\x85g\xc5\x82awe do prawie wielok\xc4\x85tnych kom\xc3\xb3rki. W\xc5\x82oski na przedpleczu s\xc4\x85 rzadkie, d\xc5\x82ugie i stercz\xc4\x85ce. Czarna, pi\xc4\x99ciok\xc4\x85tna tarczka jest delikatnie mikrorze\xc5\xbabiona. Szerokie, 1,9 raza d\xc5\x82u\xc5\xbcsze ni\xc5\xbc szersze pokrywy maj\xc4\x85 odr\xc4\x99bnie zaokr\xc4\x85glone i nieregularnie pi\xc5\x82kowane wierzcho\xc5\x82ki oraz umiarkowanie nabrzmia\xc5\x82e barki od kt\xc3\xb3rych biegn\xc4\x85 ku tarczce nieregularne, poprzeczne wciski przypodstawowe. Barwa pokryw jest niebieskawozielona, a ich powierzchnia grubo rze\xc5\xbabiona i z rzadka poro\xc5\x9bni\xc4\x99ta stercz\xc4\x85cymi w\xc5\x82oskami. Odn\xc3\xb3\xc5\xbca s\xc4\x85 czarne, z nieregularn\xc4\x85, acz niewykrojon\xc4\x85 listewk\xc4\x85 na przednich goleniach. Sp\xc3\xb3d cia\xc5\x82a charakteryzuje si\xc4\x99 wyra\xc5\xbanie rozbie\xc5\xbcnym na tylnym ko\xc5\x84cu szwem metasternalnym i dobrze widoczn\xc4\x85, g\xc4\x99st\xc4\x85 rze\xc5\xbab\xc4\x85 zapiersia.\n_START_SECTION_\nEkologia i wyst\xc4\x99powanie\n_START_PARAGRAPH_\nLarwy s\xc4\x85 ksylofagami. Nie uda\xc5\x82o si\xc4\x99 stwierdzi\xc4\x87 \xc5\xbcerowania, ale samic\xc4\x99 od\xc5\x82owiono w czasie gdy bada\xc5\x82a pok\xc5\x82ade\xc5\x82kiem okorowane drewno wierzby, st\xc4\x85d jest to najpewniej ich ro\xc5\x9blina \xc5\xbcywicielska._NEWLINE_Owad endemiczny dla Iranu, znany tylko okolic Darbandu w g\xc3\xb3rach Zagros w Lorestanie.'