b"\n_START_ARTICLE_\nOtto Kalischer\n_START_PARAGRAPH_\nOtto Kalischer (ur. 23 kwietnia 1869 w Berlinie, zm. 14 sierpnia 1942 w Berlinie) \xe2\x80\x93 niemiecki lekarz, anatom, fizjolog i neurolog. By\xc5\x82 autorem prac dotycz\xc4\x85cych anatomii uk\xc5\x82adu moczowo-p\xc5\x82ciowego, neuroanatomii o\xc5\x9brodkowego uk\xc5\x82adu nerwowego ptak\xc3\xb3w, warunkowania odruch\xc3\xb3w.\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nUrodzi\xc5\x82 si\xc4\x99 23 kwietnia 1869 roku jako syn lekarza i radcy sanitarnego Adolfa Kalischera (1833\xe2\x80\x931893) i Clary z domu Franck (1838\xe2\x80\x931921). Jego bratem by\xc5\x82 Georg Kalischer (1873\xe2\x80\x931938), chemik, siostra Else po m\xc4\x99\xc5\xbcu nazywa\xc5\x82a si\xc4\x99 Beer. Bratem stryjecznym Ottona by\xc5\x82 neurolog i neuroanatom Siegfried Kalischer (1862\xe2\x80\x931954). Ojciec by\xc5\x82 synem L\xc3\xb6bla Kalischera (1799\xe2\x80\x931890) i Charlotte z domu Skolny (1812\xe2\x80\x931883). Pozostawi\xc5\x82 prace dotycz\xc4\x85ce higieny i statystyki medycznej._NEWLINE_Otto Kalischer egzamin dojrza\xc5\x82o\xc5\x9bci zda\xc5\x82 w 1886 w berli\xc5\x84skim Gymnasium zum Grauen Kloster. Nast\xc4\x99pnie studiowa\xc5\x82 medycyn\xc4\x99 na Uniwersytecie w Berlinie, w Getyndze i we Fryburgu. W semestrze zimowym 1890/91 zda\xc5\x82 egzaminy pa\xc5\x84stwowe i 10 marca 1892 otrzyma\xc5\x82 tytu\xc5\x82 doktora medycyny, po przed\xc5\x82o\xc5\xbceniu dysertacji o powik\xc5\x82aniach nerkowych p\xc5\x82onicy. Prac\xc4\x99 t\xc4\x85 sporz\xc4\x85dzi\xc5\x82 pod kierunkiem profesora anatomii patologicznej Ernsta Zieglera. Od maja 1891 pracowa\xc5\x82 jako lekarz asystent w szpitalu w Hanau. Nast\xc4\x99pnie powr\xc3\xb3ci\xc5\x82 do Berlina, gdzie od 1894 roku prowadzi\xc5\x82 m.in. badania w I Berli\xc5\x84skim Instytucie Anatomicznym (Berliner Anatomische Institut) pod kierunkiem Heinricha Wilhelma Waldeyera. Potem zwi\xc4\x85zany by\xc5\x82 z Berli\xc5\x84skim Instytutem Fizjologicznym (Berliner Physiologische Institut), z jego sekcj\xc4\x85 chemiczn\xc4\x85 i laboratorium, w kt\xc3\xb3rym pracowa\xc5\x82 pod kierunkiem Hansa Thierfeldera, p\xc3\xb3\xc5\xbaniej w sekcji fizjologicznej i w pracowni Hermanna Munka. Z Instytutem Fizjologicznym zwi\xc4\x85zany by\xc5\x82 prawdopodobnie co najmniej do lat 30., jednak nie mia\xc5\x82 posady akademickiej i okre\xc5\x9blany by\xc5\x82 jako Privatgelehrter. Dzia\xc5\x82alno\xc5\x9b\xc4\x87 naukow\xc4\x85 Kalischer finansowa\xc5\x82 ze \xc5\x9brodk\xc3\xb3w prywatnych i otrzymywanych stypendi\xc3\xb3w. W 1907 przyznano mu stypendium w wysoko\xc5\x9bci 500 marek. W 1910 roku otrzyma\xc5\x82 kolejne stypendium, od Pruskiej Akademii Nauk, w wysoko\xc5\x9bci 600 marek, a w 1914 nast\xc4\x99pne, na sum\xc4\x99 800 marek._NEWLINE_Oko\xc5\x82o 1899 roku przez pewien czas pracowa\xc5\x82 w poliklinice chor\xc3\xb3b nerwowych Hermanna Oppenheima. W 1893 zosta\xc5\x82 cz\xc5\x82onkiem Berliner medizinische Gesellschaft. Zwi\xc4\x85zany by\xc5\x82 z klinik\xc4\x85 neurologiczn\xc4\x85 Emanuela Mendla. W 1913 roku zosta\xc5\x82 profesorem tytularnym. _NEWLINE_Podczas I wojny \xc5\x9bwiatowej praktykowa\xc5\x82 jako neurolog w lazarecie dla chorych nerwowo (Nervenlazarett) w Berlinie przy Prinz-Albrecht-Strasse 7, obecnie Martin-Gropius-Bau, kt\xc3\xb3rym kierowa\xc5\x82 \xe2\x80\x93 do swojej \xc5\x9bmierci \xe2\x80\x93 Hermann Oppenheim, a po nim Max Lewandowsky._NEWLINE_Pod koniec lat 20. kontynuowa\xc5\x82 prace fizjologiczne w Berlinie, wsp\xc3\xb3\xc5\x82pracowa\xc5\x82 z Erichem Schilfem._NEWLINE_Nie za\xc5\x82o\xc5\xbcy\xc5\x82 rodziny. W Berlinie mieszka\xc5\x82 przy Mauerstra\xc3\x9fe\xc2\xa081 (pod tym adresem mieszka\xc5\x82a r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc jego matka), a potem pod adresem Sch\xc3\xbctzenstra\xc3\x9fe\xc2\xa073\xe2\x80\x9374. Mia\xc5\x82 prywatn\xc4\x85 praktyk\xc4\x99; jego pacjentem by\xc5\x82 m.in. Reinhold Meyer._NEWLINE_Zmar\xc5\x82 14 sierpnia 1942 w Berlinie, pope\xc5\x82ni\xc5\x82 samob\xc3\xb3jstwo przez powieszenie w swoim mieszkaniu przy Hafenplatz po tym, jak otrzyma\xc5\x82 nakaz deportacji. 21 sierpnia 1942 zosta\xc5\x82 pochowany na cmentarzu \xc5\xbcydowskim w Berlinie-Wei\xc3\x9fensee.\n_START_SECTION_\nDorobek naukowy\n_START_PARAGRAPH_\nW 1900 roku Kalischer opublikowa\xc5\x82 w wydawnictwie Samuela Kargera monografi\xc4\x99 Die Urogenitalmuskulatur des Dammes mit besonderer Ber\xc3\xbccksichtigung des Harnblasenverschlusses, po\xc5\x9bwi\xc4\x99con\xc4\x85 anatomii uk\xc5\x82adu moczowo-p\xc5\x82ciowego u kobiet. Praca by\xc5\x82a przygotowywana w Instytucie Anatomii od 1895 roku, autor korzysta\xc5\x82 ze stypendium fundacji Louise von Bose. Wst\xc4\x99pne wyniki bada\xc5\x84 Kalischer przedstawi\xc5\x82 na XII Mi\xc4\x99dzynarodowym Kongresie Medycznym w Moskwie w sierpniu 1897. Waldeyer poprzedzi\xc5\x82 prac\xc4\x99 przedmow\xc4\x85. Kalischer opracowa\xc5\x82 materia\xc5\x82 sekcyjny wykonuj\xc4\x85c serie r\xc3\xb3wnoleg\xc5\x82ych przekroj\xc3\xb3w przez tkanki mi\xc4\x99kkie, co pozwoli\xc5\x82o na bardzo szczeg\xc3\xb3\xc5\x82ow\xc4\x85 analiz\xc4\x99 rzeczywistych stosunk\xc3\xb3w anatomicznych mi\xc4\x99\xc5\x9bni miednicy mniejszej. Kalischer wprowadzi\xc5\x82 do anatomii poj\xc4\x99cie mi\xc4\x99\xc5\x9bnia odbytniczo-pochwowego. Jako pierwszy opisa\xc5\x82 szczeg\xc3\xb3\xc5\x82owo mi\xc4\x99\xc5\x9bni\xc3\xb3wk\xc4\x99 okolicy tr\xc3\xb3jk\xc4\x85ta p\xc4\x99cherza moczowego. Praca ta cytowana jest do dzi\xc5\x9b._NEWLINE_Pomi\xc4\x99dzy 1900 a 1905 Kalischer opublikowa\xc5\x82 szereg prac na temat neuroanatomii ptak\xc3\xb3w. W poszukiwaniu obszar\xc3\xb3w ptasiego m\xc3\xb3zgu zaanga\xc5\xbcowanych w czynno\xc5\x9b\xc4\x87 \xc5\x9bpiewu wykona\xc5\x82 lewo- i obustronne lezje m\xc3\xb3zgowia (ekstyrpacje) u ponad sze\xc5\x9b\xc4\x87dziesi\xc4\x99ciu papug (amazonek i kakadu). Umiejscowi\xc5\x82 uszkodzenia na bocznej powierzchni m\xc3\xb3zgowia, gdy\xc5\xbc \xe2\x80\x93 jak s\xc4\x85dzi\xc5\x82 \xe2\x80\x93 tam znajduje si\xc4\x99 obszar homologiczny do pola Broki u ludzi. Nast\xc4\x99pnie przeprowadzi\xc5\x82 do\xc5\x9bwiadczenia, w kt\xc3\xb3rych sprawdza\xc5\x82 zdolno\xc5\x9b\xc4\x87 ptak\xc3\xb3w do reagowania na bod\xc5\xbace s\xc5\x82uchowe, jednak nie wykaza\xc5\x82 aby uszkodzenia jednej z p\xc3\xb3\xc5\x82kul powodowa\xc5\x82y znacz\xc4\x85co cz\xc4\x99\xc5\x9bciej utrat\xc4\x99 zdolno\xc5\x9bci \xc5\x9bpiewu czy mowy (wcze\xc5\x9bniej nauczy\xc5\x82 ptaki prostych wyra\xc5\xbce\xc5\x84, takich jak \xe2\x80\x9eEins zwei drei, Hurra!\xe2\x80\x9d). Uszkodzenie mesostriatum ca\xc5\x82kowicie pozbawia\xc5\x82o papug\xc4\x99 zdolno\xc5\x9bci  mowy. Obecnie uwa\xc5\xbca si\xc4\x99, \xc5\xbce lezje Kalischera obejmowa\xc5\x82y obszary oznaczane we wsp\xc3\xb3\xc5\x82czesnej nomenklaturze neuroanatomicznej jako robust nucleus of archistriatum (RA) i hyperstriatum ventrale pars caudale (HVc). W innych do\xc5\x9bwiadczeniach stymulowa\xc5\x82 m\xc3\xb3zgowie \xc5\xbcywych ptak\xc3\xb3w pr\xc4\x85dem elektrycznym i dra\xc5\xbcni\xc4\x85c okre\xc5\x9blone struktury neostriatum prowokowa\xc5\x82 sygna\xc5\x82 alarmowy. _NEWLINE_Kalischer postulowa\xc5\x82 istnienie dr\xc3\xb3g piramidowych u ptak\xc3\xb3w. By\xc5\x82 te\xc5\xbc jednym z pierwszych, kt\xc3\xb3rzy upatrywali o\xc5\x9brodk\xc3\xb3w inteligencji ptak\xc3\xb3w w ich pr\xc4\x85\xc5\xbckowiu, a nie korze m\xc3\xb3zgowej._NEWLINE_21 lutego 1907 na posiedzeniu Sekcji Fizyczno-Matematycznej Pruskiej Akademii Nauk przedstawi\xc5\x82 rezultaty swoich do\xc5\x9bwiadcze\xc5\x84 nad zwi\xc4\x85zkiem percepcji d\xc5\xbawi\xc4\x99k\xc3\xb3w o r\xc3\xb3\xc5\xbcnych tonach z kor\xc4\x85 skroniow\xc4\x85 u ps\xc3\xb3w. Wcze\xc5\x9bniej zwi\xc4\x85zku obszar\xc3\xb3w skroniowych m\xc3\xb3zgu z odbieraniem bod\xc5\xbac\xc3\xb3w s\xc5\x82uchowych dowodzi\xc5\x82 Munk; wykaza\xc5\x82 on, \xc5\xbce uszkodzenie przedniej cz\xc4\x99\xc5\x9bci obszaru skroniowego pozbawia psy zdolno\xc5\x9bci s\xc5\x82yszenia d\xc5\xbawi\xc4\x99k\xc3\xb3w o wysokiej cz\xc4\x99stotliwo\xc5\x9bci, a uszkodzenie cz\xc4\x99\xc5\x9bci tylnej \xe2\x80\x93 d\xc5\xbawi\xc4\x99k\xc3\xb3w niskich. _NEWLINE_Kalischer ulepszy\xc5\x82 eksperymenty zaprojektowane przez Munka, badaj\xc4\x85c u zwierz\xc4\x85t reakcje na kolejne d\xc5\xbawi\xc4\x99ki r\xc3\xb3\xc5\xbcni\xc4\x85ce si\xc4\x99 o jedn\xc4\x85 oktaw\xc4\x99. Tresowa\xc5\x82 psy, pozwalaj\xc4\x85c im zje\xc5\x9b\xc4\x87 podawane po\xc5\xbcywienie po okre\xc5\x9blonym d\xc5\xbawi\xc4\x99ku, i nie pozwalaj\xc4\x85c im na po\xc5\xbcywianie si\xc4\x99 po zastosowaniu sygna\xc5\x82u d\xc5\xbawi\xc4\x99kowego o odmiennej wysoko\xc5\x9bci. Mi\xc4\x99so by\xc5\x82o trzymane w r\xc4\x99ku przez eksperymentatora, i k\xc5\x82adzione na krze\xc5\x9ble obok przy d\xc5\xbawi\xc4\x99ku wybranym na sygna\xc5\x82 do karmienia. Instrumentem u\xc5\xbcywanym przez Kalischera na pocz\xc4\x85tku by\xc5\x82y organy, potem stosowa\xc5\x82 tak\xc5\xbce pianino i fisharmoni\xc4\x99. Nauczenie sygna\xc5\x82u do karmienia u przeci\xc4\x99tnego psa trwa\xc5\x82o oko\xc5\x82o dw\xc3\xb3ch tygodni, przy czym zwierz\xc4\x99ta odr\xc3\xb3\xc5\xbcni\xc5\x82y d\xc5\xbawi\xc4\x99ki o p\xc3\xb3\xc5\x82 tonu ni\xc5\xbcsze i wy\xc5\xbcsze, rozpoznawa\xc5\x82y te\xc5\xbc sygna\xc5\x82 w wyra\xc5\xbanych dysonansach. W kolejnym etapie do\xc5\x9bwiadczenia Kalischer czasowo o\xc5\x9blepi\xc5\x82 cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 zwierz\xc4\x85t, zszywaj\xc4\x85c im powieki; u innych wyuczonych ju\xc5\xbc ps\xc3\xb3w uszkodzi\xc5\x82 struktury ucha wewn\xc4\x99trznego, jedno- i obustronnie. Spo\xc5\x9br\xc3\xb3d tych ps\xc3\xb3w te, kt\xc3\xb3re mia\xc5\x82y obustronnie uszkodzony \xc5\x9blimak, traci\xc5\x82y bezpowrotnie zdolno\xc5\x9b\xc4\x87 rozpoznawania sygna\xc5\x82u do karmienia. W ko\xc5\x84cu, Kalischer dokona\xc5\x82 eksytrpacji okre\xc5\x9blonych przez Munka obszar\xc3\xb3w kory skroniowej, jedno- i obustronnie. _NEWLINE_17 stycznia 1908 wyg\xc5\x82osi\xc5\x82 kolejny referat po\xc5\x82\xc4\x85czony z demonstracj\xc4\x85, we wrze\xc5\x9bniu ukaza\xc5\x82 si\xc4\x99 artyku\xc5\x82 w kt\xc3\xb3rym opisa\xc5\x82 \xe2\x80\x9eTondressur\xe2\x80\x9d, czyli metod\xc4\x99 warunkowania rozr\xc3\xb3\xc5\xbcniania ton\xc3\xb3w u ps\xc3\xb3w. W p\xc3\xb3\xc5\xbaniejszych eksperymentach, kt\xc3\xb3rych wyniki przedstawi\xc5\x82 m.in. na posiedzeniu Berliner Physiologische Gesellschaft w styczniu 1909 roku, bada\xc5\x82 tak\xc5\xbce zdolno\xc5\x9b\xc4\x87 rozpoznawania przez psy zapach\xc3\xb3w i barw. Kolejny referat na temat roli swojej metody w badaniu uk\xc5\x82adu nerwowego przedstawi\xc5\x82 na 6. spotkaniu Gesellschaft Deutscher Nerven\xc3\xa4rzte w Hamburgu w 1912 roku._NEWLINE_Wsp\xc3\xb3\xc5\x82pracowa\xc5\x82 z Maxem Lewandowskym przy redagowanym przeze\xc5\x84 podr\xc4\x99czniku neurologii, do kt\xc3\xb3rego napisa\xc5\x82 rozdzia\xc5\x82 po\xc5\x9bwi\xc4\x99cony neurologii do\xc5\x9bwiadczalnej._NEWLINE_Kalischer wsp\xc3\xb3\xc5\x82pracuj\xc4\x85c z neuroanatomami ze szko\xc5\x82y Mendla opracowywa\xc5\x82 cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 preparat\xc3\xb3w anatomicznych wsp\xc3\xb3lnie z Louisem Jacobsohnem-Laskiem. W sesji 1909/10 BGPN Jacobsohn przedstawi\xc5\x82 ich wsp\xc3\xb3ln\xc4\x85 prac\xc4\x99. Referowa\xc5\x82 literatur\xc4\x99 fizjologiczn\xc4\x85 i neurologiczn\xc4\x85 w Jahresbericht \xc3\xbcber die Leistungen und Fortschritte auf dem Gebiete der Neurologie und Psychiatrie i w Zentralblatt f\xc3\xbcr Physiologie.\n_START_SECTION_\nKontrowersje\n_START_PARAGRAPH_\nSilne kontrowersje zbudzi\xc5\x82y pretensje Kalischera do pierwsze\xc5\x84stwa w odkryciu warunkowania odruch\xc3\xb3w. Nazwana przez niego metoda \xe2\x80\x93 \xe2\x80\x9eDressurmethode\xe2\x80\x9d \xe2\x80\x93 w podobnym kszta\xc5\x82cie zosta\xc5\x82a opisana przez Iwana Paw\xc5\x82owa i przez W\xc5\x82adimira Biechtierewa, i ju\xc5\xbc za \xc5\xbcycia tych trzech badaczy toczy\xc5\x82 si\xc4\x99 sp\xc3\xb3r o pierwsze\xc5\x84stwo odkrycia. Zarzuty odnosi\xc5\x82y si\xc4\x99 tak\xc5\xbce do metodologii do\xc5\x9bwiadczenia Kalischera: wskazywano niedok\xc5\x82adno\xc5\x9bci opisu eksperymentu, jego niedok\xc5\x82adne zaplanowanie, niekompletne wnioski, nieodwo\xc5\x82ywanie si\xc4\x99 do opublikowanych prac wspomnianych autor\xc3\xb3w._NEWLINE_Pierwsze\xc5\x84stwo Kalischera po\xc5\x9brednio lub bezpo\xc5\x9brednio sankcjonowali niemieccy neurofizjolodzy. W 1907 roku pierwsze\xc5\x84stwo Kalischera uzna\xc5\x82 Max Rothmann, autor podobnych eksperyment\xc3\xb3w, w 1913 roku pierwsze\xc5\x84stwo przyzna\xc5\x82 mu Ren\xc3\xa9 du Bois-Reymond._NEWLINE_Windholz w artykule z 1993 roku przypomnia\xc5\x82 zas\xc5\x82ugi jeszcze wcze\xc5\x9bniejszych autor\xc3\xb3w: Grabera, Lubbocka, Thorndike\xe2\x80\xb2a i Himstedta. Jednocze\xc5\x9bnie wskaza\xc5\x82 na mo\xc5\xbcliwo\xc5\x9b\xc4\x87 zapo\xc5\xbcyczenia idei Paw\xc5\x82owa przez Kalischera; wsp\xc3\xb3\xc5\x82pracownikiem Paw\xc5\x82owa w lecie 1906 roku by\xc5\x82 Georg Friedrich Nicolai, Privatdozent na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma i kolega Kalischera. Fakt ten by\xc5\x82 znany rosyjskim fizjologom, dyskredytuj\xc4\x85cym osi\xc4\x85gni\xc4\x99cia Kalischera; przywo\xc5\x82uje go m.in. ucze\xc5\x84 Paw\xc5\x82owa Majorow. Nicolai prowadzi\xc5\x82 badania razem z Baudouinem i przedstawi\xc5\x82 ich wyniki na sesji Berliner Physiologische Gesellschaft 10 czerwca 1908 roku._NEWLINE_Windholz podsumowuj\xc4\x85c chronologi\xc4\x99 odkry\xc4\x87 poda\xc5\x82 nast\xc4\x99puj\xc4\x85ca kolejno\xc5\x9b\xc4\x87 (daty prac w nawiasie): Graber (1884), Lubbock (1888), Thorndike (1901), Himstedt (1902), Orbeli (1905), Kaszereninowa (1906), Kalischer (1907) i oceni\xc5\x82 prace Kalischera nast\xc4\x99puj\xc4\x85co:_NEWLINE_\xe2\x80\x9eGdy Kalischer przedstawi\xc5\x82 pierwszy opis Dressurmethode  [...] nie cytuj\xc4\x85c prac Grabera, Lubbocka, Thorndike'a i Himstedta przypisa\xc5\x82 sobie pierwsze\xc5\x84stwo odkrycia tej metody. [...] Powinien by\xc5\x82 przyzna\xc4\x87, \xc5\xbce stosowali j\xc4\x85 niemieccy uczeni Graber i Himstedt. [...] Najwyra\xc5\xbaniej Kalischer by\xc5\x82 przekonany, \xc5\xbce odkry\xc5\x82 now\xc4\x85 metod\xc4\x99 dyskryminacji sensorycznej, Dressur. [...] Kalischer m\xc3\xb3g\xc5\x82 by\xc4\x87 pod takim wra\xc5\xbceniem swojego domniemanego odkrycia, \xc5\xbce nie mia\xc5\x82 potrzeby uznania prac innych uczonych, kt\xc3\xb3rzy przyczynili si\xc4\x99 do odkrycia dyskryminacji. Kalischera za\xc5\x9blepi\xc5\x82o pragnienie posiadania pierwsze\xc5\x84stwa w odkryciu tej metody. Jednak\xc5\xbce, nawet uwzgl\xc4\x99dniaj\xc4\x85c niejasne okoliczno\xc5\x9bci odkrycia Kalischera, oczywistym jest, \xc5\xbce pierwsze\xc5\x84stwo nie nale\xc5\xbcy si\xc4\x99 jemu. Naszym zdaniem, honor ten przynale\xc5\xbcy Graberowi, kt\xc3\xb3ry przedstawi\xc5\x82 projekt do\xc5\x9bwiadczenia badaj\xc4\x85cego dyskryminacj\xc4\x99 sensoryczn\xc4\x85, i Thorndike\xe2\x80\xb2owi, kt\xc3\xb3ry wykona\xc5\x82 to do\xc5\x9bwiadczenie.\xe2\x80\x9d"