b'\n_START_ARTICLE_\nEksperyment Sherifa\n_START_PARAGRAPH_\nEksperyment Sherifa \xe2\x80\x93 eksperyment psychologiczny przeprowadzony przez Muzafera Sherifa, tureckiego psychologa spo\xc5\x82ecznego. Eksperyment bada\xc5\x82 wp\xc5\x82yw norm grupowych na dzia\xc5\x82anie cz\xc5\x82onk\xc3\xb3w grupy oraz konformizm informacyjny. Wykorzystano w nim efekt autokinetyczny.\n_START_SECTION_\nPrzebieg eksperymentu\n_START_PARAGRAPH_\nOsoba badana by\xc5\x82a umieszczona w bardzo ciemnym pomieszczeniu, w kt\xc3\xb3rym na \xc5\x9bcianie wy\xc5\x9bwietlano pojedynczy, nieruchomy punkt \xc5\x9bwiat\xc5\x82a. W takich warunkach cz\xc5\x82owiek ma z\xc5\x82udzenie, \xc5\xbce punkt ten jest w ruchu (wi\xc4\x99cej zobacz: efekt autokinetyczny). Sherif prosi\xc5\x82 badanych o oszacowanie odleg\xc5\x82o\xc5\x9bci, o jak\xc4\x85 przesuwa si\xc4\x99 \xc3\xb3w punkt. Osoby badane nie wiedzia\xc5\x82y, \xc5\xbce w rzeczywisto\xc5\x9bci punkt ten jest nieruchomy. Indywidualne szacunki mie\xc5\x9bci\xc5\x82y si\xc4\x99 w granicach od 2,5 cm (1 cal) do 25 cm (10 cali). Rozpi\xc4\x99to\xc5\x9b\xc4\x87 indywidualnych oszacowa\xc5\x84 by\xc5\x82a du\xc5\xbca._NEWLINE_W\xc5\x82a\xc5\x9bciwy eksperyment polega\xc5\x82 na \xc5\x82\xc4\x85czeniu badanych w trzyosobowe grupy, w kt\xc3\xb3rych obserwowali punkt \xc5\x9bwiat\xc5\x82a. Nast\xc4\x99pnie proszono ich o oszacowanie odleg\xc5\x82o\xc5\x9bci, o jak\xc4\x85 przesuwa\xc5\x82 si\xc4\x99 punkt. Okaza\xc5\x82o si\xc4\x99, \xc5\xbce gdy ludzie byli w grupie, oszacowania by\xc5\x82y u\xc5\x9brednione i przyj\xc4\x99te przez wszystkich cz\xc5\x82onk\xc3\xb3w grupy jako w\xc5\x82asne. Nie pojawia\xc5\x82y si\xc4\x99 r\xc3\xb3\xc5\xbcnice mi\xc4\x99dzy badanymi w ocenianiu przesuni\xc4\x99cia punktu.\n_START_SECTION_\nInterpretacja\n_START_PARAGRAPH_\nTo zjawisko nazywane jest konformizmem informacyjnym \xe2\x80\x93 badani dostosowywali swoje oszacowania do normy wypracowanej przez grup\xc4\x99, rezygnuj\xc4\x85c z indywidualnych ocen, milcz\xc4\x85co zak\xc5\x82adaj\xc4\x85c, \xc5\xbce zdanie wypracowane przez grup\xc4\x99 jest bardziej adekwatne ni\xc5\xbc ich indywidualne oceny. W sytuacji niepewno\xc5\x9bci i braku obiektywnych danych \xc5\xbar\xc3\xb3d\xc5\x82em informacji o rzeczywisto\xc5\x9bci staje si\xc4\x99 zachowanie innych ludzi.\n_START_SECTION_\nWp\xc5\x82yw eksperymentu\n_START_PARAGRAPH_\nZjawisko dopasowywania indywidualnych przekona\xc5\x84 do przekona\xc5\x84 i norm obowi\xc4\x85zuj\xc4\x85cych w grupie jest objawem konformizmu. Badani dopasowywali si\xc4\x99 do zdania wypracowanego przez grup\xc4\x99, bowiem byli w warunkach du\xc5\xbcej niepewno\xc5\x9bci. Solomon Asch twierdzi\xc5\x82, \xc5\xbce w sytuacji pewno\xc5\x9bci, czyli wtedy, gdy badani byliby pewni swoich spostrze\xc5\xbce\xc5\x84, takie zjawisko nie zachodzi. W zwi\xc4\x85zku z tym skonstruowa\xc5\x82 jeden z bardzo s\xc5\x82ynnych eksperyment\xc3\xb3w psychologicznych, kt\xc3\xb3ry da\xc5\x82 nieoczekiwane wyniki \xe2\x80\x93 zobacz eksperyment Ascha.'