b'\n_START_ARTICLE_\nEdvard Gylling\n_START_PARAGRAPH_\nEdvard Otto Vilhelm Gylling (ur. 30 listopada 1881 w Kuopio, zm. 14 czerwca 1938 w Kommunarce) \xe2\x80\x93 dzia\xc5\x82acz i przewodnicz\xc4\x85cy Socjaldemokratycznej Partii Finlandii, premier Karelskiej ASRR (1923-1935).\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nW 1903 uko\xc5\x84czy\xc5\x82 studia na Wydziale Ekonomicznym Uniwersytetu Aleksandrowskiego w Helsinkach i zosta\xc5\x82 kandydatem nauk filozoficznych, w 1904 wst\xc4\x85pi\xc5\x82 do Socjaldemokratycznej Partii Finlandii, od sierpnia 1908 do lutego 1910 i ponownie od lutego 1911 do maja 1918 by\xc5\x82 deputowanym do Sejmu Finlandii. W 1909 uzyska\xc5\x82 doktorat z filozofii, 1910-1918 by\xc5\x82 docentem Uniwersytetu Aleksandrowskiego w Helsinkach i jednocze\xc5\x9bnie 1913-1917 cz\xc5\x82onkiem Komitetu Wykonawczego Socjaldemokratycznej Partii Finlandii, a 1917-1918 przewodnicz\xc4\x85cym tej partii. Od marca do 26 kwietnia 1918 by\xc5\x82 pe\xc5\x82nomocnikiem ds. finans\xc3\xb3w Rady Pe\xc5\x82nomocnik\xc3\xb3w Ludowych Finlandii, w 1918 szefem G\xc5\x82\xc3\xb3wnego Sztabu Czerwonej Gwardii Finlandii, po zako\xc5\x84czeniu wojny domowej w Finlandii i przegranej "czerwonych" 1918-1920 przebywa\xc5\x82 na emigracji w Szwecji. W 1920 uda\xc5\x82 si\xc4\x99 do Rosji radzieckiej, wst\xc4\x85pi\xc5\x82 do WKP(b) i zosta\xc5\x82 przewodnicz\xc4\x85cym Karelskiego Komitetu Rewolucyjnego (od 7 czerwca 1920 do 11 lutego 1921). Od lutego 1921 do wrze\xc5\x9bnia 1923 by\xc5\x82 przewodnicz\xc4\x85cym Komitetu Wykonawczego Obwodowej Rady Karelskiej Komuny Pracowniczej, jednocze\xc5\x9bnie od grudnia 1921 do lutego 1922 przewodnicz\xc4\x85cym Karelo-Murma\xc5\x84skiego Komitetu Rewolucyjnego, nast\xc4\x99pnie od 4 wrze\xc5\x9bnia 1923 do 5 listopada 1935 przewodnicz\xc4\x85cym Rady Komisarzy Ludowych Karelskiej ASRR, a od 1936 do lipca 1937 pracownikiem naukowym Instytutu Gospodarki \xc5\x9awiatowej i Polityki \xc5\x9awiatowej._NEWLINE_17 lipca 1937 zosta\xc5\x82 aresztowany podczas wielkiego terroru, 14 czerwca 1938 skazany na \xc5\x9bmier\xc4\x87 przez Wojskowe Kolegium S\xc4\x85du Najwy\xc5\xbcszego ZSRR i rozstrzelany. 16 lipca 1955 po\xc5\x9bmiertnie zrehabilitowany.'