b'\n_START_ARTICLE_\nO\xc5\x82tarz z San Cassiano\n_START_SECTION_\nProweniencja\n_START_PARAGRAPH_\nNajwcze\xc5\x9bniejsze wzmianki na temat dzie\xc5\x82a pochodz\xc4\x85 od M. Colazio w Opuscoli di retorica (1486), M. Sanudo w Cronica (1493), M. A. Sabellico w De Venetae urbis(1494) i M. A. Michiel (1543). W pocz\xc4\x85tkach XVII wieku O\xc5\x82tarz znikn\xc4\x85\xc5\x82 z ko\xc5\x9bcio\xc5\x82a, a o fakcie tym wspomina w\xc5\x82oski biograf Carlo Ridolfi (1594-1658) w 1648 roku. W p\xc3\xb3\xc5\xbaniejszych latach fragmenty o\xc5\x82tarza zosta\xc5\x82y odnalezione w zbiorach arcyksi\xc4\x99cia Leopold Wilhelma i by\xc5\x82y one uznawane za dzie\xc5\x82o Giovaniego Belliniego. W 1700 roku trzy du\xc5\xbce fragmenty zosta\xc5\x82y przewiezione do Wiednia. Do 1928 roku dzie\xc5\x82o by\xc5\x82o zapomniane przez badaczy i dopiero Wilde rozpozna\xc5\x82, a nast\xc4\x99pnie zrekonstruowa\xc5\x82 o\xc5\x82tarz. Cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 \xc5\x9brodkow\xc4\x85 przedstawiaj\xc4\x85ca Madonn\xc4\x99 z Dzieci\xc4\x85tkiem przypisywano Belliniemu lub Boccaccinowi. W 1916 roku ameryka\xc5\x84ski krytyk sztuki Bernard Berenson rozpozna\xc5\x82 w dziele \xc5\x9brodkow\xc4\x85 cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 o\xc5\x82tarza z San Cassino.'