b'\n_START_ARTICLE_\nArthur Lydiard\n_START_SECTION_\nZarys biografii\n_START_PARAGRAPH_\nW 1950 reprezentowa\xc5\x82 Now\xc4\x85 Zelandi\xc4\x99 na igrzyskach imperium brytyjskiego w Perth w maratonie. Po zako\xc5\x84czeniu kariery zawodniczej zaj\xc4\x85\xc5\x82 si\xc4\x99 prac\xc4\x85 trenersk\xc4\x85. W\xc5\x9br\xc3\xb3d jego podopiecznych byli nowozelandzcy biegacze \xc5\x9brednio- i d\xc5\x82ugodystansowi, m.in. Murray Halberg (mistrz olimpijski z Rzymu 1960 na 5000 m, Peter Snell (mistrz olimpijski na 800 m i 1500 m z Igrzysk Olimpijskich w Rzymie 1960 i Tokio 1964), John Walker (mistrz olimpijski na 1500 m z Montrealu 1976), Dick Quax (rekordzista \xc5\x9bwiata na 5000 m). W 1964 by\xc5\x82 trenerem kadry olimpijskiej lekkoatlet\xc3\xb3w nowozelandzkich, pracowa\xc5\x82 nast\xc4\x99pnie z innymi reprezentacjami \xe2\x80\x93 Meksyku (1965-1966), Finlandii (1967-1969) i Danii (na igrzyskach w Monachium 1972). W 1974 i 1990 prowadzi\xc5\x82 reprezentacj\xc4\x99 Nowej Zelandii na Igrzyskach Wsp\xc3\xb3lnoty Brytyjskiej._NEWLINE_W 1962 za zas\xc5\x82ugi dla sportu zosta\xc5\x82 odznaczony Orderem Imperium Brytyjskiego (OBE), a w 1990 Orderem Nowej Zelandii (ONZ). R\xc3\xb3wnie\xc5\xbc w 1990 zosta\xc5\x82 przyj\xc4\x99ty do Hall of Fame sportu nowozelandzkiego.'