b'\n_START_ARTICLE_\nWi\xc5\x82y (opera)\n_START_SECTION_\nAkt I\n_START_PARAGRAPH_\nMa\xc5\x82e miasteczko w Schwarzwaldzie. W domu le\xc5\x9bnika Wulfa, \xc5\x9bwi\xc4\x99towane s\xc4\x85 zar\xc4\x99czyny jego c\xc3\xb3rki, Anny. Rado\xc5\x9b\xc4\x87 dwojga m\xc5\x82odych nie trwa jednak d\xc5\x82ugo, gdy\xc5\xbc narzeczony Anny, Roberto musi jecha\xc4\x87 do Moguncji, aby obj\xc4\x85\xc4\x87 pozostawiony mu spadek. Wyje\xc5\xbcd\xc5\xbcaj\xc4\x85c, przysi\xc4\x99ga ukochanej wierno\xc5\x9b\xc4\x87 po gr\xc3\xb3b; jednak\xc5\xbce w wielkim mie\xc5\x9bcie zapomina o swej mi\xc5\x82o\xc5\x9bci i wi\xc4\x85\xc5\xbce si\xc4\x99 z kurtyzan\xc4\x85. W tym samym czasie Anna, przeczuwaj\xc4\x85c, \xc5\xbce j\xc4\x85 zdradzi\xc5\x82, umiera ze smutku. Jej dusza \xc5\x82\xc4\x85czy si\xc4\x99 z Willidami - duchami kobiet, kt\xc3\xb3re r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc zmar\xc5\x82y ze smutku po utracie ukochanych, niewiernych im m\xc4\x99\xc5\xbcczyzn.\n_START_SECTION_\nAkt II\n_START_PARAGRAPH_\nDo miasteczka powraca dr\xc4\x99czony wyrzutami sumienia Roberto, kt\xc3\xb3ry nie wie nic o tragicznym losie Anny. Wulf, ojciec dziewczyny, pragn\xc4\x85c zem\xc5\x9bci\xc4\x87 si\xc4\x99 na niedosz\xc5\x82ym zi\xc4\x99ciu, wzywa ducha c\xc3\xb3rki, by ukara\xc5\x82 wiaro\xc5\x82omc\xc4\x99. Anna zmienia si\xc4\x99 w wi\xc5\x82\xc4\x99 - jedn\xc4\x85 ze z\xc5\x82owieszczych istot, kt\xc3\xb3re mszcz\xc4\x85 si\xc4\x99 na niewiernych kochankach. W otoczeniu innych podobnych jej duch\xc3\xb3w ukazuje si\xc4\x99 Robertowi podczas snu i wraz z towarzyszkami porywa go w \xc5\x9bmiertelny, nie ko\xc5\x84cz\xc4\x85cy si\xc4\x99 taniec. Wyczerpany nim m\xc5\x82odzieniec osuwa si\xc4\x99 na ziemi\xc4\x99 - martwy.\n_START_SECTION_\nHistoria utworu\n_START_PARAGRAPH_\nBy\xc5\x82a to pierwsza opera m\xc5\x82odego Pucciniego. Skomponowa\xc5\x82 j\xc4\x85 na rozpisany przez Eduarda Sonzogna - wydawc\xc4\x99 utwor\xc3\xb3w muzycznych, b\xc4\x99d\xc4\x85cego zarazem w\xc5\x82a\xc5\x9bcicielem mediola\xc5\x84skiego Teatro Lirico) w Mediolanie - konkurs na jednoakt\xc3\xb3wk\xc4\x99. Id\xc4\x85c za rad\xc4\x85 swego wyk\xc5\x82adowcy i przyjaciela, Amilcare Ponchiellego, Puccini zam\xc3\xb3wi\xc5\x82 libretto u poety nazwiskiem Ferdinando Fontana; otrzyma\xc5\x82 ode\xc5\x84 tekst we wrze\xc5\x9bniu 1883, za\xc5\x9b w cztery miesi\xc4\x85ce p\xc3\xb3\xc5\xbaniej uko\xc5\x84czy\xc5\x82 partytur\xc4\x99 opery. Sk\xc5\x82ada\xc5\x82a si\xc4\x99 ona z 7 numer\xc3\xb3w: wst\xc4\x99pu, ch\xc3\xb3ralnej introdukcji, duetu Anny z Robertem, symfonicznego sabatu, wst\xc4\x99pu i sceny Wulfa oraz fina\xc5\x82owej arii Anny. _NEWLINE_"Willidy" okaza\xc5\x82y si\xc4\x99 konkursow\xc4\x85 pora\xc5\xbck\xc4\x85, jurorzy je zignorowali. W\xc3\xb3wczas to Ferdinando Fontana zainteresowa\xc5\x82 oper\xc4\x85 wp\xc5\x82ywowego dziennikarza i krytyka muzycznego, Marca Sal\xc4\x99. W domu tego ostatniego cz\xc4\x99sto zbiera\xc5\x82y si\xc4\x99 wybitne osobisto\xc5\x9bci \xc5\x9bwiata kultury. Zaproszony na jedno z owych spotka\xc5\x84 Puccini pozna\xc5\x82 tam Arriga Boita (1842 - 1918; poeta, dziennikarz, kompozytor), kt\xc3\xb3ry, wys\xc5\x82uchawszy fragment\xc3\xb3w dzie\xc5\x82a, za\xc5\x82atwi\xc5\x82 wykonanie go w mediola\xc5\x84skim Teatro del Verme. Przedstawienie sko\xc5\x84czy\xc5\x82o si\xc4\x99 triumfem, "Willidy" spotka\xc5\x82y si\xc4\x99 z uznaniem zar\xc3\xb3wno ze strony krytyk\xc3\xb3w, jak i ze strony publiczno\xc5\x9bci. W\xc3\xb3wczas Puccini przerobi\xc5\x82 utw\xc3\xb3r na dwuaktowy, by m\xc3\xb3g\xc5\x82 on wype\xc5\x82ni\xc4\x87 ca\xc5\x82y wiecz\xc3\xb3r. W "Willidach" znalaz\xc5\x82y si\xc4\x99 wi\xc4\x99c trzy dodatkowe numery: romanca Anny (akt I), nowy fragment symfoniczny oraz wielka scena drammatica Roberta (akt II). Tak przerobione dzie\xc5\x82o wystawiono z podobnym sukcesem 26 XII 1884 w tury\xc5\x84skim Teatro Regio, a w styczniu nast\xc4\x99pnego roku - w La Scali, gdzie Pucciniemu zarzucono w\xc3\xb3wczas nadmierny symfonizm. Tak\xc5\xbce wznowienie neapolita\xc5\x84skie "Willid" zako\xc5\x84czy\xc5\x82o si\xc4\x99 fiaskiem, co jednak nie zaszkodzi\xc5\x82o karierze utworu, grywanego p\xc3\xb3\xc5\xbaniej za granic\xc4\x85. _NEWLINE_Prapremiera: Mediolan, Teatro Dal Verme, 31 maja 1884 (Turyn, Teatro Regio, 26 lipca 1885).'