b"\n_START_ARTICLE_\nMarino Basso\n_START_SECTION_\nKariera\n_START_PARAGRAPH_\nNajwi\xc4\x99kszy sukces w karierze Marino Basso osi\xc4\x85gn\xc4\x85\xc5\x82 w 1972 roku, kiedy zdoby\xc5\x82 z\xc5\x82oty medal w wy\xc5\x9bcigu ze startu wsp\xc3\xb3lnego podczas szosowych mistrzostw \xc5\x9bwiata w Gap. W zawodach tych wyprzedzi\xc5\x82 bezpo\xc5\x9brednio swego rodaka Franco Bitossiego oraz Francuza Cyrille'a Guimarda. W tej samej konkurencji by\xc5\x82 te\xc5\xbc szesnasty na rozgrywanych pi\xc4\x99\xc4\x87 lat wcze\xc5\x9bniej mistrzostwach \xc5\x9bwiata w Heerlen. Ponadto wygrywa\xc5\x82 mi\xc4\x99dzy innymi wy\xc5\x9bcig Mediolan-Vignola w latach 1968, 1971 i 1973, Trofeo Matteotti, Giro del Piemonte i Tre Valli Varesine w 1969 roku, Grosser Preis des Kantons Aargau w 1973 roku, a cztery lata p\xc3\xb3\xc5\xbaniej by\xc5\x82 najlepszy w Coppa Placci. Wielokrotnie startowa\xc5\x82 w Giro d\xe2\x80\x99Italia, \xc5\x82\xc4\x85cznie wygrywaj\xc4\x85c 15 etap\xc3\xb3w. W klasyfikacji generalnej najlepszy wynik osi\xc4\x85gn\xc4\x85\xc5\x82 w 1971 roku, kiedy zaj\xc4\x85\xc5\x82 42. miejsce, a w klasyfikacji punktowej by\xc5\x82 najlepszy. Dwa lata wcze\xc5\x9bniej by\xc5\x82 drugi w klasyfikacji punktowej, a w generalnej zaj\xc4\x85\xc5\x82 47. miejsce. Cztery razy wzi\xc4\x85\xc5\x82 udzia\xc5\x82 w Tour de France, wygrywaj\xc4\x85c przy tym sze\xc5\x9b\xc4\x87 etap\xc3\xb3w. Najlepiej wypad\xc5\x82 w 1970 roku, kiedy by\xc5\x82 trzeci w klasyfikacji punktowej, a klasyfikacji generalnej uplasowa\xc5\x82 si\xc4\x99 na 63. pozycji. W 1975 roku wystartowa\xc5\x82 w Vuelta a Espa\xc3\xb1a. Wygra\xc5\x82 wtedy sze\xc5\x9b\xc4\x87 etap\xc3\xb3w, jednak nie zdo\xc5\x82a\xc5\x82 uko\xc5\x84czy\xc4\x87 ca\xc5\x82ego wy\xc5\x9bcigu. Nigdy nie wyst\xc4\x85pi\xc5\x82 na igrzyskach olimpijskich. Startowa\xc5\x82 tak\xc5\xbce w kolarstwie torowym, ale bez wi\xc4\x99kszych sukces\xc3\xb3w. W 1978 roku zako\xc5\x84czy\xc5\x82 karier\xc4\x99."