b"\n_START_ARTICLE_\nSchendylops mascarenicus\n_START_SECTION_\nTaksonomia\n_START_PARAGRAPH_\nGatunek opisany w 1960 roku przez R. F. Lawrence'a pod nazw\xc4\x85 Haploschendyla insolita. Do rodzaju Schendylops przeniesiony zosta\xc5\x82 w 1997 przez R. L. Hoffmana i L. Pereir\xc4\x99. W 2004 L. Pereira, A. Minelli i M. Uliana dokonali jego redeskrypcji.\n_START_SECTION_\nOpis\n_START_PARAGRAPH_\nZnana wy\xc5\x82\xc4\x85cznie samica o ciele d\xc5\x82ugo\xc5\x9bci 38 mm, szeroko\xc5\x9bci do 1,2 mm, 65 parach odn\xc3\xb3\xc5\xbcy i barwie jasnopomara\xc5\x84czowej po przechowywaniu w alkoholu. Czu\xc5\x82ki 2,1 raza d\xc5\x82u\xc5\xbcsze ni\xc5\xbc p\xc5\x82ytka g\xc5\x82owowa i nieco dystalnie wysmuklone. P\xc5\x82ytka g\xc5\x82owowa nieco d\xc5\x82u\xc5\xbcsza ni\xc5\xbc szeroka. Na nadustku 18 szczecin \xc5\x9brodkowych i para przedwargowych. Warga g\xc3\xb3rna z 30 z\xc4\x85bkami, z kt\xc3\xb3rych \xc5\x9brodkowe s\xc4\x85 ciemniejsze i silniejsze. Blaszki z\xc4\x85bkowane \xc5\xbcuwaczek podzielone na trzy wyra\xc5\xbane bloki maj\xc4\x85ce kolejno: 3, 3 i 6 z\xc4\x85bk\xc3\xb3w, a blaszki grzebykowate z 19 z\xc4\x85bkami ka\xc5\xbcda. Coxosterna I pary szcz\xc4\x99k z par\xc4\x85 szczecin i dobrze rozwini\xc4\x99tymi wyrostkami \xc5\x9brodkowymi. Telopodity szcz\xc4\x99kon\xc3\xb3\xc5\xbcy w pozycji zamkni\xc4\x99tej nie wystaj\xc4\x85ce za przedni brzeg g\xc5\x82owy i o wszystkich stawach bez z\xc4\x85bk\xc3\xb3w. Pola por\xc3\xb3w ko\xc5\x84cz\xc4\x85 si\xc4\x99 na przednim przedostatnim sternum. Pory brzuszne obecne na przednich i tylnych sterna. Chetotaksja odn\xc3\xb3\xc5\xbcy krocznych jednolita, a ich pazurki z dwoma kolcami po\xc5\x82o\xc5\xbconymi brzuszno-nasadowo. Gonopodia samicy jednostawowe.\n_START_SECTION_\nWyst\xc4\x99powanie\n_START_PARAGRAPH_\nGatunek jest endemitem Madagaskaru, znanym jedynie z Ambohimahosoa w prowincji Mahajanga."