b'\n_START_ARTICLE_\nWac\xc5\x82aw Miller\n_START_PARAGRAPH_\nWac\xc5\x82aw Miller pseud. Jurek, Morski (ur. 28 wrze\xc5\x9bnia 1887 w Skar\xc5\xbcysku, zm. 15 sierpnia 1939) \xe2\x80\x93 dzia\xc5\x82acz komunistyczny, polityk radziecki._NEWLINE_Syn maszynisty kolejowego Aleksandra. Uko\xc5\x84czy\xc5\x82 \xc5\x9bredni\xc4\x85 Szko\xc5\x82\xc4\x99 Stowarzyszenia Kupc\xc3\xb3w w \xc5\x81odzi. W 1905 wst\xc4\x85pi\xc5\x82 do SDKPiL, cz\xc5\x82onek jej Zarz\xc4\x85du Dzielnicowego, dow\xc3\xb3dca warszawskiej Dru\xc5\xbcyny Bojowej SDKPiL. Uczestnik B Zjazdu SDKPiL w Zakopanem w czerwcu 1906. 1907-1908 studiowa\xc5\x82 w Genewie, a od 1908 w Petersburgu w Instytucie Komunikacji. Technik w przedsi\xc4\x99biorstwie dla irygacji Turkiestanu. Cz\xc5\x82onek petersburskiej sekcji SDKPiL. Uczestnik rewolucji lutowej 1917 w Piotrogrodzie. Wst\xc4\x85pi\xc5\x82 do partii bolszewickiej z zaliczeniem sta\xc5\xbcu od 1905 roku. 11 sierpnia 1917 zosta\xc5\x82 redaktorem "Trybuny", pisma SDKPiL w Rosji. Uczestnik II Og\xc3\xb3lnorosyjskiego Zjazdu Rad w listopadzie 1917. Podczas zbrojnej rebelii bolszewickiej w Piotrogrodzie zosta\xc5\x82 zast\xc4\x99pc\xc4\x85 dow\xc3\xb3dcy artylerii Czerwonej Gwardiii komisarzem Arsena\xc5\x82u Twierdzy Pietropaw\xc5\x82owskiej, a w grudniu 1917 wszed\xc5\x82 do Wydzia\xc5\x82u Artylerii Piotrogrodzkiego Wojskowego Komitetu Rewolucyjnego. Organizowa\xc5\x82 oddzia\xc5\x82y artyleryjskie i odpowiada\xc5\x82 za ich zaopatrzenie w amunicj\xc4\x99. Nast\xc4\x99pnie zosta\xc5\x82 wys\xc5\x82any na front przeciw oddzia\xc5\x82om antybolszewickim pod Pu\xc5\x82kowo ko\xc5\x82o Piotrogrodu. Od grudnia 1917 do lipca 1918 kierownik Wydzia\xc5\x82u Prasy Komisariatu Polskiego. Uczestnik III konferencji grup SDKPiL w Rosji w Moskwie 11 listopada 1918. Od lipca 1918 do kwietnia 1920 kierowa\xc5\x82 Wydzia\xc5\x82em Informacji w Komisariacie Ludowym do spraw Narodowo\xc5\x9bci, cz\xc5\x82onek Kolegium tego Komisariatu i redaktor jego pisma, a jednocze\xc5\x9bnie zast\xc4\x99pca komisarza do spraw polskich. W 1919 cz\xc5\x82onek moskiewskiej grupy KPP. Zwolennik ca\xc5\x82kowitej likwidacji odr\xc4\x99bno\xc5\x9bci organizacyjnej KPP od partii bolszewickiej, zosta\xc5\x82 w\xc5\x82\xc4\x85czony do odpowiednich grup Rosyjskiej Komunistycznej Partii (bolszewik\xc3\xb3w) (RKP(b). Od lipca 1919 do maja 1920 nale\xc5\xbca\xc5\x82 do Biura Polskiego Agitacji i Propagandy Komitetu Centralnego (KC) RKP(b). Od lipca do sierpnia 1920 redaktor "Sztandaru Komunizmu" w Mi\xc5\x84sku. Ekspert delegacji sowieckiej podczas polsko-sowieckich rokowa\xc5\x84 pokojowych 1920-1921. 1921-1922 pracowa\xc5\x82 w Komisariacie Ludowym O\xc5\x9bwiaty Rosyjskiej Federacyjnej Republiki Radzieckiej (RFRR). 1922 by\xc5\x82 radc\xc4\x85 poselstwa sowieckiego w Pradze. 1922-1923 kierownik Wydzia\xc5\x82u Propagandy i Agitacji Komitetu Gubernialnego RKP(b) w Groznym. Zast\xc4\x99pca kierownika zjednoczenia naftowego w Groznym i na Sachalinie (1925-1927 i 1927-1929). 1930-1931 zast\xc4\x99pca dyrektora G\xc5\x82\xc3\xb3wnego Zarz\xc4\x85du Przemys\xc5\x82u Naftowego ZSRR. 1931-1934 kierownik Naukowego Instytutu Geologicznego Poszukiwa\xc5\x84 Naftowych. Pe\xc5\x82nomocnik Komisariatu Ludowego Przemys\xc5\x82u Ci\xc4\x99\xc5\xbckiego ZSRR do spraw nafty na Dalekim Wschodzie. 13 czerwca 1937 w Chabarowsku i 20 wrze\xc5\x9bnia skazany na \xc5\x82agry, gdzie zmar\xc5\x82. 5 pa\xc5\xbadziernika 1955 po\xc5\x9bmiertnie zrehabilitowany. By\xc5\x82 \xc5\xbconaty z dzia\xc5\x82aczk\xc4\x85 SDKPiL i RKP(b) Natali\xc4\x85 Davison, z kt\xc3\xb3r\xc4\x85 mia\xc5\x82 c\xc3\xb3rk\xc4\x99 Zofi\xc4\x99, a nast\xc4\x99pnie z dziennikark\xc4\x85, dzia\xc5\x82aczk\xc4\x85 WKP(b) Tatian\xc4\x85 Arnold, z kt\xc3\xb3r\xc4\x85 mia\xc5\x82 syna Ellisa.'