b'\n_START_ARTICLE_\nGeocharis estremozensis\n_START_SECTION_\nTaksonomia\n_START_PARAGRAPH_\nGatunek ten zosta\xc5\x82 opisany w 2003 roku przez Artura R. M. Serrano i Carlosa A. S. Aguiara\n_START_SECTION_\nOpis\n_START_PARAGRAPH_\nChrz\xc4\x85szcz bezoki i bezskrzyd\xc5\x82y. Pokrywy r\xc3\xb3wnoleg\xc5\x82e do prawie r\xc3\xb3wnoleg\xc5\x82ych. G\xc3\xb3rna cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 pokryw z dwiema parami szczecinek: przedni\xc4\x85 i tyln\xc4\x85. Wewn\xc4\x99trzna kraw\xc4\x99d\xc5\xba tylnych ud z\xc4\x85bkowana. \xc5\x9arodkowy p\xc5\x82at edeagusa w widoku grzbietowym o wierzcho\xc5\x82ku niezgi\xc4\x99tym w prawo, a widoku brzusznym i bocznym silnie powi\xc4\x99kszony przed wierzcho\xc5\x82kiem. Woreczek wewn\xc4\x99trzny edeagusa z zakr\xc4\x99conym sklerytem. Lewa paramera z dwoma szczecinkami wierzcho\xc5\x82kowymi.\n_START_SECTION_\nRozprzestrzenienie\n_START_PARAGRAPH_\nGatunek palearktyczny, endemiczny dla P\xc3\xb3\xc5\x82wyspu Iberyjskiego, gdzie wykazany zosta\xc5\x82 z Portugalii i Hiszpanii.'