b'\n_START_ARTICLE_\nKomunistyczna Partia Polski\n_START_SECTION_\nLiczebno\xc5\x9b\xc4\x87 partii\n_START_PARAGRAPH_\nZ oblicze\xc5\x84 dokonanych przez Henryka Cimka, Antoniego Czubi\xc5\x84skiego, J\xc3\xb3zefa Kowalskiego i Franciszk\xc4\x99 \xc5\x9awietlikow\xc4\x85 wynika, \xc5\xbce KPP na przestrzeni okresu mi\xc4\x99dzywojennego liczy\xc5\x82a sobie od 5 do 16 tys. cz\xc5\x82onk\xc3\xb3w. Przewa\xc5\xbcali cz\xc5\x82onkowie pochodzenia niepolskiego\xc2\xa0: \xc5\xbbydzi, Ukrai\xc5\x84cy, Bia\xc5\x82orusini (te kategorie cz\xc5\x82onk\xc3\xb3w grupowa\xc5\x82y si\xc4\x99 g\xc5\x82\xc3\xb3wnie w organizacjach autonomicznych KPP czyli Komunistycznej Partii Zachodniej Ukrainy i Komunistycznej Partii Zachodniej Bia\xc5\x82orusi). Polacy stanowili ok. 40 procent sk\xc5\x82adu osobowego KPP. Jednocze\xc5\x9bnie Zwi\xc4\x85zek M\xc5\x82odzie\xc5\xbcy Komunistycznej w Polsce (od 1930 roku - Komunistyczny Zwi\xc4\x85zek M\xc5\x82odzie\xc5\xbcy Polski) liczy\xc5\x82 sobie od kilku do kilkunastu tysi\xc4\x99cy cz\xc5\x82onk\xc3\xb3w.\n_START_SECTION_\nOrgany prasowe\n_START_PARAGRAPH_\nG\xc5\x82\xc3\xb3wnym organem prasowym KPP by\xc5\x82 Czerwony Sztandar oraz wychodz\xc4\x85cy za granic\xc4\x85 Nowy Przegl\xc4\x85d. W\xc5\x9br\xc3\xb3d pocz\xc4\x85tkowo legalnych czasopism komunistycznych znajdowa\xc5\x82y si\xc4\x99 zar\xc3\xb3wno pozycje wysokonak\xc5\x82adowe, takie jak Sztandar Socjalizmu (dziennik KPRP o nak\xc5\x82adzie od 10 do 30 tys. egzemplarzy), wychodz\xc4\x85ca we Lwowie Trybuna Robotnicza (1922-1924) czy Dziennik Popularny (wydawany od pa\xc5\xbadziernika 1936 do marca 1937 w nak\xc5\x82adzie 50 tys. egzemplarzy), jak i czasopisma o mniejszym zasi\xc4\x99gu. KPP koordynowa\xc5\x82a te\xc5\xbc wydawanie szerokiej gamy pism nielegalnych. Staraj\xc4\x85c si\xc4\x99 dotrze\xc4\x87 do jak najwi\xc4\x99kszej liczby odbiorc\xc3\xb3w, KPP wraz z KPZB i KPZU wydawa\xc5\x82a materia\xc5\x82y propagandowe w j\xc4\x99zyku polskim, rosyjskim, bia\xc5\x82oruskim, ukrai\xc5\x84skim, litewskim i jidysz.'