b'\n_START_ARTICLE_\nHieronim Rybicki\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nUrodzi\xc5\x82 si\xc4\x99 w 1925 roku w Cegielni, w powiecie \xc5\xbcni\xc5\x84skim jako syn Jana Rybickiego i jego \xc5\xbcony Zofii. W latach 1929-1933 przebywa\xc5\x82 wraz z rodzin\xc4\x85 na emigracji we Francji, gdzie jego ojciec pracowa\xc5\x82 jako g\xc3\xb3rnik w kopalni w\xc4\x99gla kamiennego. Po powrocie do Polski jego rodzina osiedli\xc5\x82a si\xc4\x99 w Go\xc5\x9bcieszynie. Po wybuchu II wojny \xc5\x9bwiatowej w 1939 roku Jan Rybicki zosta\xc5\x82 zmobilizowany i walczy\xc5\x82 w kampanii wrze\xc5\x9bniowej, dostaj\xc4\x85c si\xc4\x99 do niewoli niemieckiej, w kt\xc3\xb3rej przebywa\xc5\x82 do 1942 roku. Zosta\xc5\x82 zwolniony ze wzgl\xc4\x99du na ca\xc5\x82kowit\xc4\x85 niezdolno\xc5\x9b\xc4\x87 do pracy. Powr\xc3\xb3ci\xc5\x82 do Go\xc5\x9bcieszyna, gdzie Hieronim wraz z matk\xc4\x85 i rodze\xc5\x84stwem sp\xc4\x99dzi\xc5\x82 ca\xc5\x82y okres okupacji niemieckiej, pracuj\xc4\x85c przymusowo w gospodarstwie w\xc3\xb3jta Go\xc5\x9bcieszyna, Paula Schultza, terroryzuj\xc4\x85cego w\xc3\xb3wczas ca\xc5\x82\xc4\x85 wie\xc5\x9b. Po jego ewakuacji niemieckiego w\xc3\xb3jta do Dolnej Saksonii w styczniu 1945 roku musia\xc5\x82 transportowa\xc4\x87 z innymi Polakami jego dobytek do zachodnich Niemiec, gdzie nadal pracowa\xc5\x82 w gospodarstwach lokalnych gospodarzy. _NEWLINE_Do Polski Hieronim Rybicki powr\xc3\xb3ci\xc5\x82 w pa\xc5\xbadzierniku 1945 roku. Skierowano go do odbycia zasadniczej s\xc5\x82u\xc5\xbcby wojskowej, a potem Oficerskiej Szko\xc5\x82y Piechoty w Jeleniej G\xc3\xb3rze, kt\xc3\xb3ra uko\xc5\x84czy\xc5\x82 w 1949 roku. Nast\xc4\x99pnie zosta\xc5\x82 skierowany do pracy jako wyk\xc5\x82adowca do Oficerskiej Szko\xc5\x82y Artylerii Przeciwlotniczej w Koszalinie, gdzie wyk\xc5\x82ada\xc5\x82 do 1956 roku. Przeniesiono go w\xc3\xb3wczas go rezerwy. W zwi\xc4\x85zku z tym podj\xc4\x85\xc5\x82 dalsze kszta\xc5\x82cenie, rozpoczynaj\xc4\x85c studia historyczne na Wydziale Historycznym Uniwersytecie Warszawskim. Uko\xc5\x84czy\xc5\x82 je w 1961 roku, zdobywaj\xc4\x85c tytu\xc5\x82 zawodowy magistra. Bezpo\xc5\x9brednio potem zacz\xc4\x85\xc5\x82 studia doktoranckie na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, zako\xc5\x84czone uzyskaniem w 1965 roku stopnia naukowego doktora nauk humanistycznych w zakresie historii na podstawie pracy pt. Partie i stronnictwa polityczne na Pomorzu Zachodnim w latach 1945-1947, kt\xc3\xb3rej promotorem by\xc5\x82 prof. Witold Jak\xc3\xb3bczyk._NEWLINE_Bezpo\xc5\x9brednio po studiach rozpocz\xc4\x85\xc5\x82 prac\xc4\x99 w Wojew\xc3\xb3dzkim Archiwum Pa\xc5\x84stwowym w Koszalinie, zostaj\xc4\x85c jego dyrektorem w 1963 roku. Funkcj\xc4\x99 t\xc4\x99 sprawowa\xc5\x82 do 1978 roku. W tym czasie wraz z grup\xc4\x85 innych historyk\xc3\xb3w (Bogus\xc5\x82aw Drewniak, Andrzej Czarnik, Tadeusz Gasztold, Tomasz Szrubka) prowadzi\xc5\x82 badania historii regionalnej, publikowa\xc5\x82 prace naukowe i popularnonaukowe, by\xc5\x82 organizatorem \xc5\xbcycia naukowego, zak\xc5\x82ada\xc5\x82 i redagowa\xc5\x82 czasopisma naukowe i popularnonaukowe, przybli\xc5\xbcaj\xc4\x85c przesz\xc5\x82o\xc5\x9b\xc4\x87 Pomorza nowym mieszka\xc5\x84com tego regionu. W tym czasie by\xc5\x82 tak\xc5\xbce redaktorem "Rocznika Koszali\xc5\x84skiego", wsp\xc3\xb3\xc5\x82pracowa\xc5\x82 z Koszali\xc5\x84skim O\xc5\x9brodkiem Naukowo-Badawczym, wsp\xc3\xb3\xc5\x82redagowa\xc5\x82 "Bibliotek\xc4\x99 S\xc5\x82upsk\xc4\x85". W dalszym ci\xc4\x85gu pracowa\xc5\x82 naukowo, co zaowocowa\xc5\x82o uzyskaniem przez niego w 1978 roku stopnia naukowego doktora habilitowanego na podstawie rozprawy nt. Pocz\xc4\x85tki w\xc5\x82adzy ludowej na zachodnich i p\xc3\xb3\xc5\x82nocnych obszarach Polski w latach 1945-1948._NEWLINE_W 1978 roku podj\xc4\x85\xc5\x82 prac\xc4\x99 jako docent, a nast\xc4\x99pnie profesor nadzwyczajny i profesor zwyczajny w Wy\xc5\xbcszej Szkole Pedagogicznej w S\xc5\x82upsku. Pe\xc5\x82ni\xc5\x82 tan funkcj\xc4\x99 prorektora w latach 1978-1981 i 1982-1987 oraz rektora w latach 1987-1990. Tytu\xc5\x82 profesora nauk humanistycznych uzyska\xc5\x82 w 1984 roku. W tym czasie by\xc5\x82 redaktorem "Rocznika S\xc5\x82upskiego", cz\xc5\x82onkiem Instytutu Zachodnio-Pomorskiego w Szczecinie, Instytutu Zachodniego w Poznaniu, Instytutu \xc5\x9al\xc4\x85skiego w Opolu oraz Instytutu Kaszubskiego w Gda\xc5\x84sku. W 1995 roku przeszed\xc5\x82 na emerytur\xc4\x99, jednak nie zaniecha\xc5\x82 pracy naukowej i dydaktycznej, pracuj\xc4\x85c nadal w Ba\xc5\x82tyckiej Wy\xc5\xbcszej Szkole Humanistycznej w Koszalinie.'