b"\n_START_ARTICLE_\nAgonica\n_START_SECTION_\nTaksonomia\n_START_PARAGRAPH_\nRodzaj opisany zosta\xc5\x82 w 1920 roku przez Thomasa Gibsona Sloane'a. Gatunkiem typowym zosta\xc5\x82 Agonica simsoni, przez p\xc3\xb3\xc5\xbaniejsze wyznaczenie przez B. P. Moore'a.\n_START_SECTION_\nOpis\n_START_PARAGRAPH_\nG\xc5\x82owa du\xc5\xbca z wypuk\xc5\x82ym ciemieniem i dobrze rozwini\xc4\x99tymi bruzdami czo\xc5\x82owymi. G\xc5\x82aszczki szcz\xc4\x99kowe \xc5\x9bci\xc4\x99te u wierzcho\xc5\x82ka. G\xc5\x82aszczki wargowe o ostatnim cz\xc5\x82onie zbli\xc5\xbconym do tr\xc3\xb3jk\xc4\x85ta, z wierzcho\xc5\x82kiem \xc5\x9bci\xc4\x99tym. Pokrywy o wierzcho\xc5\x82ku s\xc5\x82abo falistym i rz\xc4\x99dach zwykle dobrze wg\xc5\x82\xc4\x99bionych. Odn\xc3\xb3\xc5\xbca \xc5\x9brodkowe i tylne o \xc5\x9brodkowej powierzchni goleni niebruzdkowanej. Edeagus bez z\xc4\x85bkowanych lub kolczastych p\xc3\xb3l na woreczku wewn\xc4\x99trznym.\n_START_SECTION_\nRozprzestrzenienie\n_START_PARAGRAPH_\nRodzaj endemiczny dla krainy australijskiej, z wi\xc4\x99kszo\xc5\x9bci\xc4\x85 gatunk\xc3\xb3w endemicznych dla Tasmanii."