b'\n_START_ARTICLE_\nLorenz Eichstaedt\n_START_PARAGRAPH_\nLorenz (Laurentius) Eichstaedt (Eichst\xc3\xa4dt, Eichstadius) (ur. 10 sierpnia 1596 w Szczecinie, zm. 8 czerwca 1660 w Gda\xc5\x84sku) \xe2\x80\x93 niemiecki lekarz, matematyk, fizyk i nauczyciel, opublikowa\xc5\x82 tak\xc5\xbce szereg prac z zakresu botaniki, astronomii i astrologii.\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbycie i dzia\xc5\x82alno\xc5\x9b\xc4\x87\n_START_PARAGRAPH_\nUrodzi\xc5\x82 si\xc4\x99 jako syn zamo\xc5\xbcnego szczeci\xc5\x84skiego kupca Petera Eichstaedta (zm. ok. 1600) i Anny, c\xc3\xb3rki radcy z Goleniowa \xe2\x80\x93 Petera Mathiasa. Pocz\xc4\x85tkowo uczy\xc5\x82 si\xc4\x99 prywatnie, nast\xc4\x99pnie kontynuowa\xc5\x82 nauk\xc4\x99 w gimnazjum w Szczecinie. Studiowa\xc5\x82 w Greifswaldzie, a p\xc3\xb3\xc5\xbaniej w Wittenberdze. Wiele podr\xc3\xb3\xc5\xbcowa\xc5\x82 \xe2\x80\x93 odwiedzi\xc5\x82 miasta akademickie w Niemczech (Jena, Frankfurt nad Odr\xc4\x85, Helmstedt, Marburg, Lipsk, Heidelberg, Kolonia) i w Holandii (Lejda, Franeker, Groningen). Od 1619 odbywa\xc5\x82 praktyki medyczne u Davida Fabera w Altenburgu. Promocj\xc4\x99 uzyska\xc5\x82 w Wittenberdze w 1621 roku, otrzymuj\xc4\x85c tytu\xc5\x82 doktora filozofii i medycyny na podstawie dysputy De pleuritide. Nast\xc4\x99pnie przez trzy lata prowadzi\xc5\x82 praktyk\xc4\x99 lekarsk\xc4\x85 w Stargardzie. _NEWLINE_W 1624 przeni\xc3\xb3s\xc5\x82 si\xc4\x99 do Szczecina, gdzie zosta\xc5\x82 lekarzem miejskim. W 1628 roku o\xc5\xbceni\xc5\x82 si\xc4\x99 z Catharin\xc4\x85 Giese, c\xc3\xb3rk\xc4\x85 burmistrza, z kt\xc3\xb3r\xc4\x85 mia\xc5\x82 czterech syn\xc3\xb3w i dwie c\xc3\xb3rki. W Szczecinie sp\xc4\x99dzi\xc5\x82 20 lat, pracuj\xc4\x85c jako lekarz i naukowiec. W tym czasie dwukrotnie podr\xc3\xb3\xc5\xbcowa\xc5\x82 do Holandii w celach naukowych (1633 i 1640). W 1645 roku powo\xc5\x82any zosta\xc5\x82 na stanowisko lekarza miejskiego w Gda\xc5\x84sku. Pracowa\xc5\x82 tak\xc5\xbce w Gimnazjum Akademickim (Akademisches Gymnasium) jako profesor medycyny, matematyki i fizyki._NEWLINE_Pochowany zosta\xc5\x82 14 czerwca 1660 w gda\xc5\x84skim ko\xc5\x9bciele pw. \xc5\x9awi\xc4\x99tej Tr\xc3\xb3jcy, pod kamienn\xc4\x85 p\xc5\x82yt\xc4\x85, kt\xc3\xb3r\xc4\x85 kupi\xc5\x82 w roku 1657.\n_START_SECTION_\nPrace astrologiczne i astronomiczne\n_START_PARAGRAPH_\nW czasie praktyki lekarskiej w Stargardzie napisa\xc5\x82 sw\xc4\x85 pierwsz\xc4\x85 publikacj\xc4\x99 z zakresu astrologii na temat koniunkcji Jowisza i Saturna, w kt\xc3\xb3rej docieka\xc5\x82 mo\xc5\xbcliwych skutk\xc3\xb3w zjawiska, odwo\xc5\x82uj\xc4\x85c si\xc4\x99 do wydarze\xc5\x84 towarzysz\xc4\x85cych podobnym zdarzeniom w przesz\xc5\x82o\xc5\x9bci. Zajmowa\xc5\x82 si\xc4\x99 przepowiedniami astrometeorologicznymi, przewiduj\xc4\x85c pogod\xc4\x99 w latach 1630\xe2\x80\x931633. Broni\xc5\x82 zreszt\xc4\x85 astrologii przed zarzutami, \xc5\xbce jest form\xc4\x85 zakazanej magii, co by\xc5\x82o w tamtych czasach przedmiotem \xc5\xbcywej dyskusji. _NEWLINE_Opracowa\xc5\x82 gda\xc5\x84skie kalendarze na lata 1655 i 1658. Przyja\xc5\xbani\xc5\x82 si\xc4\x99 z Janem Heweliuszem i napisa\xc5\x82 jedn\xc4\x85 z cz\xc4\x99\xc5\x9bci wst\xc4\x99pnych do jego Selenographii. Utrzymywa\xc5\x82 szerokie kontakty naukowe, koresponduj\xc4\x85c m.in. z Marsennem, Jungiusem i Komeniuszem. Mi\xc4\x99dzy 1636 i 1665 opublikowa\xc5\x82 w trzech cz\xc4\x99\xc5\x9bciach efemerydy (Ephemeriden) przewiduj\xc4\x85ce po\xc5\x82o\xc5\xbcenie cia\xc5\x82 niebieskich na niebie \xe2\x80\x93 s\xc5\x82u\xc5\xbc\xc4\x85ce astronomom, geografom i \xc5\xbceglarzom. Dzie\xc5\x82a te by\xc5\x82y swego rodzaju kontynuacj\xc4\x85 Tablic rudolfi\xc5\x84skich wydanych przez Johannesa Keplera w 1627. _NEWLINE_W uznaniu jego dzia\xc5\x82alno\xc5\x9bci z zakresu astronomii w 1935 na jego cze\xc5\x9b\xc4\x87 nazwano jeden z krater\xc3\xb3w ksi\xc4\x99\xc5\xbcycowych \xe2\x80\x93 Eichstadt.\n_START_SECTION_\nPrace botaniczne\n_START_PARAGRAPH_\nDane o florze Gda\xc5\x84ska i okolic zdobywa\xc5\x82 g\xc5\x82\xc3\xb3wnie w czasie wycieczek ze studentami. W 1656 roku opublikowa\xc5\x82 now\xc4\x85, rozszerzon\xc4\x85 wersj\xc4\x99 dzie\xc5\x82a Miko\xc5\x82aja Oelhafa o florze Gda\xc5\x84ska (1643), zawieraj\xc4\x85c\xc4\x85 381 gatunk\xc3\xb3w ro\xc5\x9blin. Do oryginalnego \xe2\x80\x9eElenchus\xe2\x80\xa6\xe2\x80\x9d doda\xc5\x82 oko\xc5\x82o 30 gatunk\xc3\xb3w, kt\xc3\xb3re w wi\xc4\x99kszo\xc5\x9bci wymieniane by\xc5\x82y ju\xc5\xbc jednak w opracowaniu Christiana Mentzla (1650). Wed\xc5\x82ug Klinggr\xc3\xa4ffa (1854) nowe, rodzime gatunki dodane przez Eichst\xc3\xa4dta, to tylko paj\xc4\x99cznica ga\xc5\x82\xc4\x99zista i listera jajowata.'