b'\n_START_ARTICLE_\nWiktor Syniewski\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nUko\xc5\x84czy\xc5\x82 gimnazjum w Czerniowcach studiowa\xc5\x82 w latach 1885\xe2\x80\x931890 chemi\xc4\x99 w lwowskiej Szkole Politechnicznej. Podczas studi\xc3\xb3w dzia\xc5\x82a\xc5\x82 w Bratniaku w 1888 by\xc5\x82 pomys\xc5\x82odawc\xc4\x85 budowy pierwszego w Galicji samopomocowego domu studenckiego we Lwowie zrealizowanego w r. 1895. Po Szkole Politechnicznej z przyczyn materialnych zrezygnowa\xc5\x82 pocz\xc4\x85tkowo z pracy naukowej i w 1892 zosta\xc5\x82 urz\xc4\x99dnikiem technicznej kontroli gorzelni w \xc5\xbb\xc3\xb3\xc5\x82kwi. W 1894 wr\xc3\xb3ci\xc5\x82 do Szko\xc5\x82y Politechnicznej jako asystent u Bronis\xc5\x82awa Pawlewskiego w Katedrze Technologii Chemicznej. Odby\xc5\x82 sta\xc5\xbce naukowe w laboratorium bakteriologicznym w Kopenhadze i Instytucie Pasteura w Pary\xc5\xbcu. Zajmuj\xc4\x85c si\xc4\x99 technologi\xc4\x85 fermentacyjn\xc4\x85, bakteriologi\xc4\x85 i chemi\xc4\x85 organiczn\xc4\x85. By\xc5\x82 autorem pierwszego polskiego podr\xc4\x99cznika Mykologia fermentacyjna wydanego we Lwowie w 1900. Habilitowany 27 czerwca 1901 w zakresie technologii chemicznej i mykologii technicznej, wyk\xc5\x82ada\xc5\x82 encyklopedi\xc4\x99 chemii technicznej. W 1904 obj\xc4\x85\xc5\x82 jako profesor nadzwyczajny nowo utworzon\xc4\x85 Katedr\xc4\x99 Technologii Chemicznej i Mykologii Technicznej. Specjalizowa\xc5\x82 si\xc4\x99 w badaniach skrobi i enzym\xc3\xb3w. 21 stycznia 1907 otrzyma\xc5\x82 tytu\xc5\x82 profesora zwyczajnego. W latach 1905\xe2\x80\x931907 pe\xc5\x82ni\xc5\x82 funkcj\xc4\x99 dziekana Wydzia\xc5\x82u Chemii Technicznej, a w latach 1907\xe2\x80\x931908 rektora Szko\xc5\x82y Politechnicznej. Jako rektor by\xc5\x82 w 1907 pos\xc5\x82em wirylist\xc4\x85 na Sejm Krajowy Galicji. By\xc5\x82 cz\xc5\x82onkiem galicyjskiej Krajowej Rady G\xc3\xb3rniczej od 1907 oraz zaprzysi\xc4\x99\xc5\xbconym rzeczoznawc\xc4\x85 s\xc4\x85dowym ds. gorzelnictwa. W latach 1908\xe2\x80\x931909 prorektorem Szko\xc5\x82y Politechnicznej, a nast\xc4\x99pnie w latach 1909\xe2\x80\x931910 prodziekanem Wydzia\xc5\x82u Chemii Technicznej. Po odzyskaniu przez Polsk\xc4\x99 niepodleg\xc5\x82o\xc5\x9bci by\xc5\x82 ponownie dziekanem Wydzia\xc5\x82u Chemii Technicznej (1919\xe2\x80\x9320); funkcj\xc4\x99 t\xc4\x99 pe\xc5\x82ni\xc5\x82 tak\xc5\xbce po przekszta\xc5\x82ceniu jednostki w Wydzia\xc5\x82 Chemiczny (1920\xe2\x80\x9322). W 1921 zosta\xc5\x82 cz\xc5\x82onkiem komisji organizacyjnej, tworz\xc4\x85cej nowy Wydzia\xc5\x82 Og\xc3\xb3lny Politechniki Lwowskiej. Kilka tygodni przed \xc5\x9bmierci\xc4\x85 otrzyma\xc5\x82 Krzy\xc5\xbc Komandorski Orderu Odrodzenia Polski. Zmar\xc5\x82 we Lwowie, zosta\xc5\x82 pochowany na Cmentarzu \xc5\x81yczakowskim.'