b'\n_START_ARTICLE_\nAleksandr Mieszkow\n_START_PARAGRAPH_\nAleksandr Grigorjewicz Mieszkow (ros. \xd0\x90\xd0\xbb\xd0\xb5\xd0\xba\xd1\x81\xd0\xb0\xd0\xbd\xd0\xb4\xd1\x80 \xd0\x93\xd1\x80\xd0\xb8\xd0\xb3\xd0\xbe\xd1\x80\xd1\x8c\xd0\xb5\xd0\xb2\xd0\xb8\xd1\x87 \xd0\x9c\xd0\xb5\xd1\x88\xd0\xba\xd0\xbe\xd0\xb2, ur. 12 lipca 1927 w obwodzie woroneskim, zm. 1994 w Moskwie) \xe2\x80\x93 radziecki dzia\xc5\x82acz pa\xc5\x84stwowy i partyjny, Bohater Pracy Socjalistycznej (1982).\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nW 1948 uko\xc5\x84czy\xc5\x82 Moskiewski Instytut In\xc5\xbcynierii Chemicznej, p\xc3\xb3\xc5\xbaniej pracowa\xc5\x82 przy reaktorze uranowo-grafitowym w w Czelabi\xc5\x84sku-40 (obecnie Oziorsk), nast\xc4\x99pnie do 1954 by\xc5\x82 zast\xc4\x99pc\xc4\x85 g\xc5\x82\xc3\xb3wnego in\xc5\xbcyniera PO Majak, 1953 zosta\xc5\x82 cz\xc5\x82onkiem KPZR. Od 1955 pracowa\xc5\x82 w mie\xc5\x9bcie Tomsk-7 (obecnie Siewiersk), w Syberyjskim Kombinacie Chemicznym, potem w Krasnojarsku-26 (obecnie \xc5\xbbeleznogorsk), gdzie by\xc5\x82 g\xc5\x82\xc3\xb3wnym in\xc5\xbcynierem w Kombinacie G\xc3\xb3rniczo-Chemicznym, a 1965-1969 by\xc5\x82 dyrektorem Kombinatu G\xc3\xb3rniczo-Chemicznego. W latach 1970-1979 szef 16 G\xc5\x82\xc3\xb3wnego Zarz\xc4\x85du Ministerstwa Budowy Maszyn \xc5\x9arednich, 1979-1982 zast\xc4\x99pca ministra, a 1982-1986 I zast\xc4\x99pca ministra budowy maszyn \xc5\x9brednich ZSRR, 1986-1990 dyrektor fabryki maszyn w mie\xc5\x9bcie Elektrostal. Jednocze\xc5\x9bnie od 6 marca 1986 do 2 lipca 1990 zast\xc4\x99pca cz\xc5\x82onka KC KPZR, potem 1990-1991 zast\xc4\x99pca ministra energii i przemys\xc5\x82u atomowego. Pochowany na Cmentarzu Trojekurowskim.'