b'\n_START_ARTICLE_\nAndranik Petrosjanc\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nUrodzi\xc5\x82 si\xc4\x99 w ormia\xc5\x84skiej rodzinie robotniczej. Od 16 roku \xc5\xbcycia pracowa\xc5\x82, w 1923 przeni\xc3\xb3s\xc5\x82 si\xc4\x99 do Moskwy, gdzie by\xc5\x82 m.in. pracownikiem trustu i \xc5\x9blusarzem, dzia\xc5\x82a\xc5\x82 w Komsomole, 1929-1930 uczy\xc5\x82 si\xc4\x99 na kursach Moskiewskiego Instytutu Przemys\xc5\x82owo-Ekonomicznego. Od 1930 do 1933 studiowa\xc5\x82 w Uralskim Instytucie Mechaniki i Budowy Maszyn, p\xc3\xb3\xc5\xbaniej pracowa\xc5\x82 w Uralskim Zak\xc5\x82adzie Budowy Maszyn Ci\xc4\x99\xc5\xbckich im. Frunzego w Swierd\xc5\x82owsku w 1932 zosta\xc5\x82 cz\xc5\x82onkiem WKP(b), w 1935 na trzy miesi\xc4\x85ce by\xc5\x82 delegowany s\xc5\x82u\xc5\xbcbowo do Niemiec. Od 1939 pracowa\xc5\x82 na kierowniczych stanowiskach w resorcie przemys\xc5\x82u ci\xc4\x99\xc5\xbckiego ZSRR m.in. jako cz\xc5\x82onek jego kolegium i 1940-1941 zast\xc4\x99pca ludowego komisarza przemys\xc5\x82u ci\xc4\x99\xc5\xbckiego ZSRR. Od czerwca do listopada 1941 by\xc5\x82 I zast\xc4\x99pc\xc4\x85 ludowego komisarza budowy obrabiarek ZSRR, 1941-1943 zast\xc4\x99pc\xc4\x85 ludowego komisarza przemys\xc5\x82u czo\xc5\x82gowego ZSRR, 1943-1945 zast\xc4\x99pc\xc4\x85 cz\xc5\x82onka Pa\xc5\x84stwowego Komitetu Obrony ds. zagadnie\xc5\x84 przemys\xc5\x82u czo\xc5\x82gowego, a 1945-1947 pomocnikiem zast\xc4\x99pcy przewodnicz\xc4\x85cego Rady Ministr\xc3\xb3w ZSRR i jednocze\xc5\x9bnie pracownikiem Pierwszego G\xc5\x82\xc3\xb3wnego Zarz\xc4\x85du przy Radzie Ministr\xc3\xb3w ZSRR. Od 1947 do 1953 by\xc5\x82 zast\xc4\x99pc\xc4\x85 szefa Pierwszego G\xc5\x82\xc3\xb3wnego Zarz\xc4\x85du przy Radzie Ministr\xc3\xb3w ZSRR ds. zagadnie\xc5\x84 instalacji i zaopatrzenia, 1953-1955 szefem Departamentu Instalacji Ministerstwa Budowy Maszyn \xc5\x9arednich ZSRR, 1955-1962 wiceministrem budowy maszyn \xc5\x9brednich ZSRR, a 1962-1965 przewodnicz\xc4\x85cym Pa\xc5\x84stwowego Komitetu Rady Ministr\xc3\xb3w ZSRR ds. wykorzystania energii atomowej. W latach 1963-1965 by\xc5\x82 przewodnicz\xc4\x85cym przewodnicz\xc4\x85cym Pa\xc5\x84stwowego Komitetu ds. wykorzystania energii atomowej Najwy\xc5\xbcszej Rady Gospodarki Narodowej Rady Ministr\xc3\xb3w ZSRR, 1965-1978 I wiceministrem budowy maszyn \xc5\x9brednich ZSRR i szefem G\xc5\x82\xc3\xb3wnego Zarz\xc4\x85du ds. wykorzystania energii atomowej, 1978-1987 przewodnicz\xc4\x85cym Pa\xc5\x84stwowego Komitetu ds. wykorzystania energii atomowej i 1962-1987 pe\xc5\x82nomocnym przedstawicielem ZSRR w Zjednoczonym Instytucie Bada\xc5\x84 J\xc4\x85drowych w Dubnej w obwodzie moskiewskim, nast\xc4\x99pnie przeszed\xc5\x82 na emerytur\xc4\x99. W 1945 otrzyma\xc5\x82 stopie\xc5\x84 genera\xc5\x82a majora s\xc5\x82u\xc5\xbcby in\xc5\xbcynieryjno-technicznej, w 1955 zosta\xc5\x82 doktorem nauk fizyczno-matematycznych,, w 1957 profesorem, a w 1982 akademikiem Akademii Nauk Arme\xc5\x84skiej SRR, by\xc5\x82 te\xc5\xbc akademikiem Narodowej Akademii Nauk Armenii. Nale\xc5\xbca\xc5\x82 do Zwi\xc4\x85zku Dziennikarzy ZSRR. W 1974 zosta\xc5\x82 doktorem uniwersytetu w Grenoble (Francja), w 1977 cz\xc5\x82onkiem Akademii Nauk In\xc5\xbcynieryjnych w Szwecji.'