b'\n_START_ARTICLE_\nGeorges Chabot\n_START_PARAGRAPH_\nGeorges Chabot (ur. 5 kwietnia 1890 w Besan\xc3\xa7on, zm. 16 pa\xc5\xbadziernika 1975) \xe2\x80\x93 francuski geograf._NEWLINE_Studiowa\xc5\x82 na Sorbonie, gdzie doktoryzowa\xc5\x82 si\xc4\x99 w 1927 na podstawie pracy dotycz\xc4\x85cej francuskiej Jury. W 1928 rozpocz\xc4\x85\xc5\x82 prac\xc4\x99 jako wyk\xc5\x82adowca na Universit\xc3\xa9 de Bourgogne w Dijon. W 1945 przeni\xc3\xb3s\xc5\x82 si\xc4\x99 do Pary\xc5\xbca, gdzie obj\xc4\x85\xc5\x82 kierownictwo Katedry Geografii Regionalnej, a nast\xc4\x99pnie dyrekcj\xc4\x99 Instytutu Geograficznego Sorbony. W 1961 przeszed\xc5\x82 na emerytur\xc4\x99._NEWLINE_By\xc5\x82 przedstawicielem tzw. regionalnej szko\xc5\x82y geograficznej. Opiera\xc5\x82 si\xc4\x99 na syntezie przyrodniczych i historycznych kryteri\xc3\xb3w wydzielania region\xc3\xb3w. Uwzgl\xc4\x99dnia\xc5\x82 przy tym kryteria nie tylko historyczne, ale tak\xc5\xbce wsp\xc3\xb3\xc5\x82czesne, zwi\xc4\x85zane z faktem kszta\xc5\x82towania si\xc4\x99 miast i stref ich wp\xc5\x82yw\xc3\xb3w. Dotyczy\xc5\x82a tego m.in. obszerna monografia Trait\xc3\xa9 de g\xc3\xa9ographie urbaine (1963), kt\xc3\xb3rej by\xc5\x82 wsp\xc3\xb3\xc5\x82autorem. Po\xc5\x82o\xc5\xbcy\xc5\x82 szczeg\xc3\xb3lny wk\xc5\x82ad w badania nad strefami wp\xc5\x82yw\xc3\xb3w miast. Wyk\xc5\x82adni\xc4\x85 jego nowatorskich metod badawczych by\xc5\x82o dzie\xc5\x82o Geographie r\xc3\xa9gionale de France z 1966, kt\xc3\xb3re zosta\xc5\x82o ostro skrytykowane przez cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 \xc5\x9brodowiska naukowego, z uwagi na nietradycyjne potraktowanie podzia\xc5\x82u regionalnego Francji. Ze sprawami polskimi zetkn\xc4\x85\xc5\x82 si\xc4\x99 ju\xc5\xbc w 1919, kiedy to skierowano go do francuskiego komitetu studi\xc3\xb3w przy konferencji pokojowej po I wojnie \xc5\x9bwiatowej. Wykona\xc5\x82 wtedy kilka studi\xc3\xb3w i ekspertyz przychylnych stanowisku polskiemu, zw\xc5\x82aszcza dotycz\xc4\x85cych przesz\xc5\x82o\xc5\x9bci Gda\xc5\x84ska i Pomorza. Pozna\xc5\x82 wtedy m.in. Eugeniusza Romera, z kt\xc3\xb3rym po\xc5\x82\xc4\x85czy\xc5\x82y go serdeczne stosunki. W 1934 przyjecha\xc5\x82 na kongres geograficzny do Warszawy. Od tego czasu datuj\xc4\x85 si\xc4\x99 jego silne kontakty z geografami polskimi, przerwane na kr\xc3\xb3tki czas dzia\xc5\x82aniami II wojny \xc5\x9bwiatowej. Zamieszcza\xc5\x82 liczne recenzje prac polskich autor\xc3\xb3w we francuskich czasopismach fachowych. Zamieszcza\xc5\x82 te\xc5\xbc artyku\xc5\x82y w \xe2\x80\x9ePrzegl\xc4\x85dzie Geograficznym\xe2\x80\x9d, \xe2\x80\x9eGeografii w szkole\xe2\x80\x9d i \xe2\x80\x9eGeographia Polonica\xe2\x80\x9d. W 1962 otrzyma\xc5\x82 godno\xc5\x9b\xc4\x87 honorowego cz\xc5\x82onka Polskiego Towarzystwa Geograficznego (by\xc5\x82 te\xc5\xbc cz\xc5\x82onkiem honorowym towarzystw z Chorwacji, Finlandii, W\xc5\x82och, Norwegii, Serbii, Belgii i Wielkiej Brytanii). Otrzyma\xc5\x82 tytu\xc5\x82 doktora honoris causa uniwersytet\xc3\xb3w w Uppsali i Jassach.'