b'\n_START_ARTICLE_\nAleksandras Gudaitis-Guzevi\xc4\x8dius\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\n1922-1928 ucze\xc5\x84 gimnazjum, 1924-1931 cz\xc5\x82onek Komsomo\xc5\x82u Litwy, od stycznia 1927 w Komunistycznej Partii Litwy, 1929-1931 cz\xc5\x82onek WKP(b). Od listopada 1928 w podziemiu rewolucyjnym, cz\xc5\x82onek redakcji gazety KC KPL "Balsas" ("G\xc5\x82os"), dzia\xc5\x82a\xc5\x82 w Tyl\xc5\xbcy (obecnie Sowieck), Kr\xc3\xb3lewcu (obecnie Kaliningrad) i Gda\xc5\x84sku, pisa\xc5\x82 w podziemnych gazetach na tematy rewolucyjne. W czerwcu 1919 wr\xc3\xb3ci\xc5\x82 do Moskwy, gdzie dzia\xc5\x82a\xc5\x82 w litewskiej sekcji Komitetu Wykonawczego Mi\xc4\x99dzynarod\xc3\xb3wki Komunistycznej, przedstawiciel Komsomo\xc5\x82u Litwy w Komunistycznej Mi\xc4\x99dzynarod\xc3\xb3wce M\xc5\x82odzie\xc5\xbcy, od pa\xc5\xbadziernika 1931 ponownie w nielegalnej dzia\xc5\x82alno\xc5\x9bci na Litwie, wybrany sekretarzem KC KPL i Komsomo\xc5\x82u w Kownie. W styczniu 1932 aresztowany, wi\xc4\x99ziony w Kownie, p\xc3\xb3\xc5\xbaniej w Szawlach, w lutym 1938 zwolniony z powodu choroby, przeni\xc3\xb3s\xc5\x82 si\xc4\x99 do Wi\xc5\x82komierza. Od listopada 1938 cz\xc5\x82onek redakcji gazety literackiej "Laikas" ("Czas"), jednocze\xc5\x9bnie 1938-1939 wolny s\xc5\x82uchacz uniwersytet\xc3\xb3w wile\xc5\x84skiego i kowie\xc5\x84skiego. W listopadzie 1939 ponownie aresztowany, po agresji ZSRR na Litw\xc4\x99 w czerwcu 1940 zosta\xc5\x82 wiceministrem spraw wewn\xc4\x99trznych Litwy i naczelnikiem powiatu i miasta Wilno. Od 11 wrze\xc5\x9bnia 1940 do 31 lipca 1941 ludowy komisarz spraw wewn\xc4\x99trznych Litewskiej SRR, od 2 stycznia 1941 starszy major bezpiecze\xc5\x84stwa pa\xc5\x84stwowego (NKWD), od lipca do wrze\xc5\x9bnia 1941 pracownik Obozu Specjalnego NKWD, od wrze\xc5\x9bnia 1941 do stycznia 1941 w rezerwie Wydzia\xc5\x82u II NKWD ZSRR, od 18 stycznia do 1 lipca 1942 szef Oddzia\xc5\x82u 5 Wydzia\xc5\x82u II Zarz\xc4\x85du IV NKWD ZSRR, od 1 lipca 1942 do 14 maja 1943 szef Oddzia\xc5\x82u 3 Wydzia\xc5\x82u I Zarz\xc4\x85du IV NKWD ZSRR, 14 lutego 1943 mianowany komisarzem bezpiecze\xc5\x84stwa pa\xc5\x84stwowego. Od 14 maja do 30 listopada 1943 szef Oddzia\xc5\x82u 3 Wydzia\xc5\x82u II Zarz\xc4\x85du IV NKGB ZSRR, p\xc3\xb3\xc5\xbaniej dow\xc3\xb3dca Grupy Operacyjnej NKGB na Litwie, od 12 lipca 1944 do 4 sierpnia 1945 ludowy komisarz bezpiecze\xc5\x84stwa pa\xc5\x84stwowego Litewskiej SRR, 9 lipca 1945 awansowany na genera\xc5\x82a majora. Latem 1945 zosta\xc5\x82 ci\xc4\x99\xc5\xbcko ranny w zamachu i odes\xc5\x82any na leczenie, a we wrze\xc5\x9bniu 1945 przeniesiony do rezerwy ze wzgl\xc4\x99du na stan zdrowia. Po\xc5\x9bwi\xc4\x99ci\xc5\x82 si\xc4\x99 dzia\xc5\x82alno\xc5\x9bci literackiej; autor romans\xc3\xb3w historycznych "Prawda kowala Ignotasa" (t. 1-2, 1948-1949), "Bracia" (t. 1-4, 1951-1955) i "Rozmowa" (t. 1-2, 194-1965). Od czerwca 1945 do maja 1953 dyrektor wydawnictwa literackiego, od czerwca 1953 do lipca 1955 minister kultury litewskiej SRR, od sierpnia 1950 do maja 1953 i od czerwca 1955 cz\xc5\x82onek Zarz\xc4\x85du Zwi\xc4\x85zku Pisarzy ZSRR. 1948 eksternistycznie uko\xc5\x84czy\xc5\x82 gimnazjum w Wilnie, a 1956 zaocznie uko\xc5\x84czy\xc5\x82 3 kursy Instytutu Literackiego w Moskwie. Ludowy pisarz Litewskiej SRR (1968). Deputowany do Rady Najwy\xc5\xbcszej ZSRR 1, 2 i 4 kadencji.'