b'\n_START_ARTICLE_\nDmitrij Prianisznikow\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nOd \xc5\x9bmierci ojca w 1868 mieszka\xc5\x82 z matk\xc4\x85 w Irkucku, gdzie w 1883 sko\xc5\x84czy\xc5\x82 gimnazjum, po czym podj\xc4\x85\xc5\x82 studia na Wydziale Fizyczno-Matematycznym Uniwersytetu Moskiewskiego, w 1887 uko\xc5\x84czy\xc5\x82 studia przyrodnicze. W 1889 uko\xc5\x84czy\xc5\x82 Pietrowsk\xc4\x85 Akademi\xc4\x99 Rolnicz\xc4\x85 (obecnie Moskiewska Akademia Rolnicza im. Timiriazewa), w 1891 zosta\xc5\x82 magistrem, a w 1900 doktorem nauk, by\xc5\x82 delegowany naukowo do Niemiec, Francji i Szwajcarii. Od 1894 do ko\xc5\x84ca \xc5\xbcycia by\xc5\x82 profesorem i kierownikiem katedry Moskiewskiego Instytutu Rolniczego (od 1923: Moskiewskiej Akademii Rolniczej im. Timiriazewa), 1891-1931 by\xc5\x82 wyk\xc5\x82adowc\xc4\x85 Uniwersytetu Moskiewskiego, 1907-1913 zast\xc4\x99pc\xc4\x85 dyrektora ds. naukowych, 1916-1917 dyrektorem instytutu, a 1919-1929 kierownikiem wydzia\xc5\x82u agrotechnicznego tego Moskiewskiego Instytutu Rolniczego/Moskiewskiej Akademii Rolniczej. W 1913 zosta\xc5\x82 cz\xc5\x82onkiem Petersburskiej Akademii Nauk (p\xc3\xb3\xc5\xbaniejszej Akademii Nauk ZSRR), a od 1935 Og\xc3\xb3lnozwi\xc4\x85zkowej Akademii Nauk Rolniczych. Prowadzi\xc5\x82 badania dotycz\xc4\x85ce m.in. nawo\xc5\xbcenia mineralnego i organicznego, od\xc5\xbcywiania si\xc4\x99 ro\xc5\x9blin (zw\xc5\x82aszcza roli zwi\xc4\x85zk\xc3\xb3w azotowych w ro\xc5\x9blinach). Jego badania soli potasowych i fosforyt\xc3\xb3w przyczyni\xc5\x82y si\xc4\x99 do rozwoju przemys\xc5\x82u nawozowego w ZSRR i rozpowszechnienia chemizacji rolnictwa. Opracowa\xc5\x82 nowe metody badawcze w analizach chemiczno-rolniczych. By\xc5\x82 tw\xc3\xb3rc\xc4\x85 rosyjskiej szko\xc5\x82y agrochemicznej. Od 1920 do 1925 by\xc5\x82 cz\xc5\x82onkiem Pa\xc5\x84stwowego Komitetu Planowania (Gosp\xc5\x82anu) ZSRR, a 1925-1929 pracowa\xc5\x82 w Komitecie ds. Chemizacji Gospodarki Narodowej, 1929-1941 kierowa\xc5\x82 katedr\xc4\x85 chemii agrochemicznej Wydzia\xc5\x82u Biologicznego Moskiewskiego Uniwersytetu Pa\xc5\x84stwowego. W 1929 zosta\xc5\x82 akademikiem Akademii Nauk ZSRR. Zwalcza\xc5\x82 b\xc5\x82\xc4\x99dne koncepcje Trofima \xc5\x81ysenki. Wyr\xc3\xb3\xc5\xbcnia\xc5\x82 si\xc4\x99 wyj\xc4\x85tkow\xc4\x85 przyzwoito\xc5\x9bci\xc4\x85 i odwag\xc4\x85 cywiln\xc4\x85, przez kilka lat pr\xc3\xb3bowa\xc5\x82 ratowa\xc4\x87 z wi\xc4\x99zienia genetyka Niko\xc5\x82aja Wawi\xc5\x82owa, interweniuj\xc4\x85c w jego sprawie u Berii i jego zast\xc4\x99pcy Kobu\xc5\x82owa i pisz\xc4\x85c listy do Stalina; przedstawi\xc5\x82 te\xc5\xbc uwi\xc4\x99zionego Wawi\xc5\x82owa do nagrodzenia Nagrod\xc4\x85 Stalinowsk\xc4\x85. Jego wa\xc5\xbcniejsze prace to Czastnoje ziemledielije (1898, wyd. 8 1931) i Agrochimija (1934, wyd. 3 1940), wydane tak\xc5\xbce w Niemczech, Jugos\xc5\x82awii i Bu\xc5\x82garii. By\xc5\x82 honorowym cz\xc5\x82onkiem Szwedzkiej Kr\xc3\xb3lewskiej Akademii Nauk Rolniczych (1925), Czechos\xc5\x82owackiej Akademii Rolniczej (1931), Niemieckiej Akademii Przyrodniczej w Halle (1923), cz\xc5\x82onkiem Niemieckiej Akademii Przyrodniczej "Leopoldina" (1925), cz\xc5\x82onkiem Niemieckiego Towarzystwa Botanicznego (1931), Niemieckiego Towarzystwa Botaniki Stosowanej (1931), Ameryka\xc5\x84skiego Towarzystwa Fizjologii Ro\xc5\x9blin (1931), Kr\xc3\xb3lewskiego Towarzystwa Botanicznego Niderland\xc3\xb3w (1931), cz\xc5\x82onkiem-korespondentem Francuskiej Akademii Nauk (1946) i doktorem honoris causa Uniwersytetu Wroc\xc5\x82awskiego (1925).'