b'\n_START_ARTICLE_\nMuzeum Historii Naturalnej w Berlinie\n_START_SECTION_\nRekonstrukcja brachiozaura\n_START_PARAGRAPH_\nOkaz zrekonstruowanego dinozaura gatunku Brachiosaurus (lub Giraffatitan) brancai zajmuje g\xc5\x82\xc3\xb3wne miejsce w \xc5\x9brodkowej sali wystawowej i jest najwi\xc4\x99kszym, z\xc5\x82o\xc5\xbconym szkieletem dinozaura na \xc5\x9bwiecie._NEWLINE_Okaz sk\xc5\x82ada si\xc4\x99 ze skamienia\xc5\x82ych ko\xc5\x9bci, wykopanych podczas wyprawy niemieckiego paleontologa Wernera Janenscha do Tanzanii, w latach 1909-13. Szcz\xc4\x85tki pochodz\xc4\x85 w wi\xc4\x99kszo\xc5\x9bci z jednego zwierz\xc4\x99cia, z wyj\xc4\x85tkiem kilku kr\xc4\x99g\xc3\xb3w ogona, kt\xc3\xb3re s\xc4\x85 pozosta\xc5\x82o\xc5\x9bci innego zwierz\xc4\x99cia podobnej wielko\xc5\x9bci i tego samego gatunku._NEWLINE_Ca\xc5\x82y okaz mierzy sobie 11,72 metr\xc3\xb3w wysoko\xc5\x9bci i 22,25 metr\xc3\xb3w d\xc5\x82ugo\xc5\x9bci. Szacuje si\xc4\x99, \xc5\xbce samo zwierz\xc4\x99 wa\xc5\xbcy\xc5\x82o ponad 50 ton. Co prawda szkielet Diplodocus carnegiei zmontowany w Carnegie Museum of Natural History w Pittsburghu w USA jest d\xc5\x82u\xc5\xbcszy (27 metr\xc3\xb3w), ale okaz berli\xc5\x84skiego dinozaura jest wy\xc5\xbcszy i o wiele bardziej masywny.\n_START_SECTION_\nArchaeopteryx\n_START_PARAGRAPH_\n"Berli\xc5\x84ski okaz" Archaeopteryx lithographica (HMN 1880) jest tak\xc5\xbce elementem wystawy w \xc5\x9brodkowej sali. Okaz zwierz\xc4\x99cia \xc5\x82\xc4\x85cz\xc4\x85cego w sobie cechy dinozaur\xc3\xb3w z cechami ptak\xc3\xb3w by\xc5\x82 bezpo\xc5\x9brednim dowodem na istnienie ogniwa ewolucyjnego \xc5\x82\xc4\x85cz\xc4\x85cego gady i ptaki. Tym samym okaz ten sta\xc5\x82 si\xc4\x99 jedn\xc4\x85 z najs\xc5\x82awniejszych skamienia\xc5\x82o\xc5\x9bci \xc5\x9bwiata. _NEWLINE_Okaz odnaleziono w niemieckich Solnhofen w pok\xc5\x82adach jurajskich w 1880. Jest to jeden z dziesi\xc4\x99ciu odkrytych okaz\xc3\xb3w Archaeopteryxa i jednocze\xc5\x9bnie najbardziej kompletny. Inny cenny okaz to skamienia\xc5\x82e pi\xc3\xb3ro, o wieku datowanym na 150 milion\xc3\xb3w lat, a odnalezione w 1860, tak\xc5\xbce jest w zbiorach muzeum, podobnie jak kopie wi\xc4\x99kszo\xc5\x9bci pozosta\xc5\x82ych znalezisk archeopteryksa.\n_START_SECTION_\nHistoria\n_START_PARAGRAPH_\nKolekcja minera\xc5\x82\xc3\xb3w, zanim sta\xc5\x82a si\xc4\x99 ona okazem muzealnym, stanowi\xc5\x82a cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 zbioru dydaktycznego Berli\xc5\x84skiej Akademii G\xc3\xb3rniczej. Po powo\xc5\x82aniu uniwersytetu w Berlinie w 1809, przej\xc4\x85\xc5\x82 on cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 tych kolekcji w 1814 pod szyldem nowego Muzeum Mineraologii. W 1857 powo\xc5\x82ano wydzia\xc5\x82 paleontologii, a w 1854 petrografii i geologii, kt\xc3\xb3re ca\xc5\x82kowicie przej\xc4\x85\xc5\x82y piecz\xc4\x99 nad zbiorami. W 1886 uniwersytet, nie maj\xc4\x85c ju\xc5\xbc wolnych powierzchni magazynowych dla zbior\xc3\xb3w, zacz\xc4\x85\xc5\x82 nieopodal budow\xc4\x99 nowego budynku na Invalidenstrasse 43, kt\xc3\xb3ry otwarto ju\xc5\xbc jako Muzeum Historii Naturalnej w 1889._NEWLINE_Muzeum podczas II wojny \xc5\x9bwiatowej by\xc5\x82o powa\xc5\xbcnie uszkodzone. R\xc3\xb3\xc5\xbcne naloty uszkodzi\xc5\x82y dach, jakkolwiek zbiory, przeniesione w bezpieczniejsze miejsce, pozosta\xc5\x82y w wi\xc4\x99kszo\xc5\x9bci nieuszkodzone. Jednak podczas nalotu 3 lutego 1945 uleg\xc5\x82o zniszczeniu wschodnie skrzyd\xc5\x82o budynku, a wraz z nim zmia\xc5\xbcd\xc5\xbcone zosta\xc5\x82y kolekcje ssak\xc3\xb3w i szkielety wieloryb\xc3\xb3w. Skrzyd\xc5\x82a nigdy p\xc3\xb3\xc5\xbaniej do ko\xc5\x84ca nie odbudowano. _NEWLINE_W 1993 muzeum podzieli\xc5\x82o si\xc4\x99 na istniej\xc4\x85ce obecnie: Instytut Mineralogii, Zoologii i Paleontologii.'