b'\n_START_ARTICLE_\nOkr\xc4\x99ty podwodne typu Collins\n_START_SECTION_\nGeneza\n_START_PARAGRAPH_\nNa pocz\xc4\x85tku lat 80. XX wieku RAN zacz\xc4\x99\xc5\x82a szuka\xc4\x87 nast\xc4\x99pc\xc3\xb3w pozostaj\xc4\x85cych w jej szeregach od 1967 roku sze\xc5\x9bciu okr\xc4\x99t\xc3\xb3w podwodnych typu Oberon. Po ustaleniu wst\xc4\x99pnej charakterystyki nowych jednostek, w 1982 roku przeznaczono na ten cel pieni\xc4\x85dze w bud\xc5\xbcecie obronnym Australii. Pocz\xc4\x85tkowo planowano budow\xc4\x99 nawet 10 okr\xc4\x99t\xc3\xb3w, jednak po przeanalizowaniu koszt\xc3\xb3w projektu sta\xc5\x82o si\xc4\x99 jasne, \xc5\xbce w gr\xc4\x99 wchodzi zbudowanie tylko od czterech do o\xc5\x9bmiu sztuk. Pierwsze z nich mia\xc5\x82y pojawi\xc4\x87 si\xc4\x99 w latach 1991\xe2\x80\x9392. W maju 1983 roku australijskie Ministerstwo Obrony Narodowej wys\xc5\x82a\xc5\x82o zaproszenie do przetargu potencjalnym wykonawcom samych okr\xc4\x99t\xc3\xb3w podwodnych, jak i systemu bojowego, jaki mia\xc5\x82 by\xc4\x87 umieszczony na jednostkach. Pozytywnie odpowiedzia\xc5\x82o siedem stoczni i pi\xc4\x99\xc4\x87 firm z bran\xc5\xbcy elektronicznej. W maju 1985 roku do dalszej cz\xc4\x99\xc5\x9bci konkursu zakwalifikowa\xc5\x82y si\xc4\x99 stocznia niemiecka Ingenieur Kontor L\xc3\xbcbeck (IKL) oraz szwedzka Kockums. Ostatecznie 18 maja 1987 roku og\xc5\x82oszono, \xc5\xbce zwyci\xc4\x99zc\xc4\x85 konkursu zosta\xc5\x82a stocznia Kockums ze swoim projektem oznaczonym jako Typ 471, a system bojowy okr\xc4\x99tu dostarczy konsorcjum Rockwell Ship Systems of Australia. Producentem okr\xc4\x99t\xc3\xb3w zostanie Australian Submarine Corporation.\n_START_SECTION_\nKonstrukcja\n_START_PARAGRAPH_\nOkr\xc4\x99ty typu Collins s\xc4\x85 konwencjonalnymi, wielozadaniowymi jednostkami dalekiego zasi\xc4\x99gu, o budowie jednokad\xc5\x82ubowej, podzielonej dwoma pok\xc5\x82adami, z lekk\xc4\x85 hydrodynamiczn\xc4\x85 nadbudow\xc4\x85 stanowi\xc4\x85c\xc4\x85 pok\xc5\x82ad i os\xc5\x82aniaj\xc4\x85c\xc4\x85 wyposa\xc5\xbcenie na kad\xc5\x82ubie sztywnym. Obudowa kiosku i os\xc5\x82ona anten systemu hydrolokacyjnego wykonana jest z materia\xc5\x82\xc3\xb3w kompozytowych. Ca\xc5\x82o\xc5\x9b\xc4\x87 pokryto pow\xc5\x82ok\xc4\x85 anechoiczn\xc4\x85 maj\xc4\x85c\xc4\x85 na celu wyciszenie okr\xc4\x99tu oraz absorpcj\xc4\x99 wi\xc4\x85zki d\xc5\xbawi\xc4\x99kowej sonar\xc3\xb3w aktywnych przeciwnika. Kad\xc5\x82ub typu Albacore ma budow\xc4\x99 modu\xc5\x82ow\xc4\x85. Operacyjna g\xc5\x82\xc4\x99boko\xc5\x9b\xc4\x87 zanurzenia wynosi 300 metr\xc3\xb3w, jednak prawdopodobnie jednostki tego typu potrafi\xc4\x85 schodzi\xc4\x87 na wi\xc4\x99ksz\xc4\x85 g\xc5\x82\xc4\x99boko\xc5\x9b\xc4\x87. Wykonany ze stali kad\xc5\x82ub sztywny o \xc5\x9brednicy 8 metr\xc3\xb3w wyposa\xc5\xbcono w system demagnetyzacyjny SGD-1802 firmy Marconi. Stery rufowe w uk\xc5\x82adzie "X" wykonano z kompozyt\xc3\xb3w, stery dziobowe umieszczone s\xc4\x85 na kiosku okr\xc4\x99tu. Na \xc5\x9br\xc3\xb3dokr\xc4\x99ciu jednostki, za kioskiem, znajduje si\xc4\x99 w\xc5\x82az ewakuacyjny, dostosowany do wsp\xc3\xb3\xc5\x82pracy z okr\xc4\x99tem ratowniczym "Remora", b\xc4\x99d\xc4\x85cym na wyposa\xc5\xbceniu australijskiej marynarki. G\xc5\x82\xc3\xb3wny silnik nap\xc4\x99dowy znajduje si\xc4\x99 w ostatnim rufowym przedziale, dzi\xc4\x99ki czemu wa\xc5\x82 nap\xc4\x99dowy jest bardzo kr\xc3\xb3tki. Na jego ko\xc5\x84cu obraca si\xc4\x99 siedmio\xc5\x82opatowa \xc5\x9bruba o \xc5\x9brednicy 4220\xc2\xa0mm. Energia dla silnika pochodzi z czterech zespo\xc5\x82\xc3\xb3w baterii akumulator\xc3\xb3w, umieszczonych w cz\xc4\x99\xc5\x9bci dziobowej i rufowej. Do \xc5\x82adowania akumulator\xc3\xb3w wykorzystywane s\xc4\x85 trzy zespo\xc5\x82y pr\xc4\x85dotw\xc3\xb3rcze, w sk\xc5\x82ad ka\xc5\xbcdego zespo\xc5\x82u wchodzi 18-cylindrowy, czterosuwowy, turbodo\xc5\x82adowany silnik wysokopr\xc4\x99\xc5\xbcny. Do manewrowania, cichego p\xc5\x82ywania i w sytuacjach awaryjnych wykorzystywany jest pomocniczy silnik hydrauliczny. Pe\xc5\x82na autonomiczno\xc5\x9b\xc4\x87 p\xc5\x82ywania wynosi 70 d\xc3\xb3b.\n_START_SECTION_\nUzbrojenie\n_START_PARAGRAPH_\nOkr\xc4\x99ty mog\xc4\x85 zabra\xc4\x87 22 jednostki uzbrojenia, czyli torpedy Gould Mark 48 Mod. 4, a od 2006 roku torpedy Mark 48 ADCAP lub pociski przeciwokr\xc4\x99towe Boeing UGM-84C Sub Harpoon. Zamiast pocisk\xc3\xb3w i torped okr\xc4\x99ty mog\xc4\x85 przenosi\xc4\x87 44 miny denne BEA Systems Stonefish Mk III, stawiane poprzez aparaty torpedowe. Pierwotny system dowodzenia Rockwella zast\xc4\x85piony zosta\xc5\x82 systemem Raytheon CCS Mk. 2 ust\xc4\x99puj\xc4\x85cym nowszemu systemowi AN/BYG-1 montowanemu ju\xc5\xbc na ameryka\xc5\x84skich okr\xc4\x99tach podwodnych typu Virginia. Na dziobie zainstalowana jest antena sonaru firmy Thales Scylla, dzia\xc5\x82aj\xc4\x85ca w trybie pasywnym i aktywnym. Okr\xc4\x99t ma r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc: dwie pasywne anteny boczne niskiej cz\xc4\x99stotliwo\xc5\x9bci do pomiaru dystansu od celu, sonar aktywny z anten\xc4\x85 na froncie kiosku, 16 czujnik\xc3\xb3w do monitorowania w\xc5\x82asnych szum\xc3\xb3w, holowan\xc4\x85 stacj\xc4\x99 hydrolokacyjn\xc4\x85 GEC Marconi Kariwaria (pierwsze dwa okr\xc4\x99ty) zast\xc4\x85pion\xc4\x85 przez Thomson Marconi Narama lub Allied Signal TB-23 z anten\xc4\x85 linearn\xc4\x85, stacj\xc4\x99 radiolokacyjn\xc4\x85 s\xc5\x82u\xc5\xbc\xc4\x85c\xc4\x85 do cel\xc3\xb3w nawigacyjnych Kelvin Hughes Typ 1007, pracuj\xc4\x85c\xc4\x85 w pa\xc5\x9bmie I, dwa peryskopy Thales CK043 (wachtowy) i CK093 (bojowy) z laserowymi dalmierzami oraz systemy walki radioelektronicznej i wykrywania emisji elektromagnetycznych ES-5600 dostarczony przez firm\xc4\x99 EDO Corporation.'