b'\n_START_ARTICLE_\nNiedopasowanie przestrzenne\n_START_PARAGRAPH_\nNiedopasowanie przestrzenne jest to socjologiczne, ekonomiczne i polityczne zjawisko zwi\xc4\x85zane z ekonomicznymi przemianami, w kt\xc3\xb3rym mo\xc5\xbcliwo\xc5\x9bci zatrudnienia dla s\xc5\x82abo wykszta\xc5\x82conych i posiadaj\xc4\x85cych niskie kwalifikacje pracownik\xc3\xb3w s\xc4\x85 zlokalizowane daleko od miejsc przez nich zamieszka\xc5\x82ych. W Stanach Zjednoczonych przybiera to form\xc4\x99 du\xc5\xbcej koncentracji biedy w centrach miast, z du\xc5\xbcymi mo\xc5\xbcliwo\xc5\x9bciami zatrudnienia dla nisko wykwalifikowanych pracownik\xc3\xb3w na przedmie\xc5\x9bciach._NEWLINE_Termin ten zosta\xc5\x82 pierwszy raz u\xc5\xbcyty przez Johna F. Kaina w 1968. W ksi\xc4\x85\xc5\xbcce The Truly Disadvantaged: The Inner City, the Underclass, and Public Policy (1987), William Julius Wilson by\xc5\x82 wczesnym i jednym z pierwszych wyrazicieli teorii niedopasowania przestrzennego, kt\xc3\xb3re doprowadzi\xc5\x82o do rozwoju klasy spo\xc5\x82ecznej \xc5\xbcyj\xc4\x85cej w gettach w Stanach Zjednoczonych.\n_START_SECTION_\nHistoria\n_START_PARAGRAPH_\nPo pierwszej wojnie \xc5\x9bwiatowej wielu bogatych Amerykan\xc3\xb3w zacz\xc4\x99\xc5\x82o przenosi\xc4\x87 swoje miejsca zamieszkania z centr\xc3\xb3w miast na przedmie\xc5\x9bcia. W drugiej po\xc5\x82owy dwudziestego wieku, domy towarowe pod\xc4\x85\xc5\xbcy\xc5\x82y za trendem przenoszenia si\xc4\x99 ludno\xc5\x9bci i otwiera\xc5\x82y swoje plac\xc3\xb3wki na przedmie\xc5\x9bciach. W 1968 r. J. F Kain sformu\xc5\x82owa\xc5\x82 "hipotezy teorii niedopasowania przestrzennego", chocia\xc5\xbc nie u\xc5\xbcy\xc5\x82 dok\xc5\x82adnie tego sformu\xc5\x82owania. W teorii tej spekulowa\xc5\x82, \xc5\xbce pracownicy o czarnym kolorze sk\xc3\xb3ry rezyduj\xc4\x85 w wydzielonych strefach, kt\xc3\xb3re s\xc4\x85 daleko oddalone i s\xc5\x82abo skomunikowane z g\xc5\x82\xc3\xb3wnymi centrami rozwojowymi miast. Zjawisko niedopasowania przestrzennego ma wiele konsekwencji dla mieszka\xc5\x84c\xc3\xb3w centr\xc3\xb3w miast, kt\xc3\xb3rzy s\xc4\x85 zale\xc5\xbcni od zaj\xc4\x99\xc4\x87 wymagaj\xc4\x85cych niewielkich umiej\xc4\x99tno\xc5\x9bci. Dla przyk\xc5\x82adu wzrost odleg\xc5\x82o\xc5\x9bci od centr\xc3\xb3w pracy mo\xc5\xbce prowadzi\xc4\x87 do zwi\xc4\x99kszenia stopy bezrobocia i rozrostu biedy w regionie.\n_START_SECTION_\nCzynniki niedopasowania przestrzennego\n_START_PARAGRAPH_\nW ksi\xc4\x85\xc5\xbcce The Mechanisms of Spatial Mismatch (2007), Laurent Gobillon, Harris Selod i Yves Zenou zasygnalizowali istnienie siedmiu r\xc3\xb3\xc5\xbcnych czynnik\xc3\xb3w powoduj\xc4\x85cych zjawisko niedopasowania przestrzennego. Trzy z tych czynnik\xc3\xb3w s\xc4\x85 zwi\xc4\x85zane z dost\xc4\x99pno\xc5\x9bci\xc4\x85 pracownik\xc3\xb3w i ich inicjatyw\xc4\x85. Pozosta\xc5\x82e akcentuj\xc4\x85 niech\xc4\x99\xc4\x87 pracodawc\xc3\xb3w do zmiany stereotyp\xc3\xb3w o negatywnej efektywno\xc5\x9bci pracy ludzi mieszkaj\xc4\x85cych w centrach miast oraz mniejszo\xc5\x9bci narodowych.'