b'\n_START_ARTICLE_\nOtto Rudolf Salvisberg\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nUrodzi\xc5\x82 si\xc4\x99 w 1882 roku. Od 1901 roku ucz\xc4\x99szcza\xc5\x82 do szko\xc5\x82y budowlanej w Biel, kt\xc3\xb3r\xc4\x85 uko\xc5\x84czy\xc5\x82 z wyr\xc3\xb3\xc5\xbcnieniem w 1904 roku. Nast\xc4\x99pnie studiowa\xc5\x82 na Uniwersytecie Technicznym w Monachium, gdzie wyk\xc5\x82adali August Thiersch, Friedrich von Thiersch i Karl Hocheder. Oko\xc5\x82o 1905 roku przeprowadzi\xc5\x82 si\xc4\x99 do Karlsruhe i podj\xc4\x85\xc5\x82 prac\xc4\x99 w biurze architekt\xc3\xb3w Roberta Curjela i Karla Mosera. Jednocze\xc5\x9bnie s\xc5\x82ucha\xc5\x82 wyk\xc5\x82ad\xc3\xb3w Carla Sch\xc3\xa4fera[1] na Politechnice._NEWLINE_Od 1908 roku pracowa\xc5\x82 w Berlinie[2] w biurze Johanna Emila Schaudta, kt\xc3\xb3re prowadzi\xc5\x82 wsp\xc3\xb3lnie z Paulem Zimmerreimerem, tw\xc3\xb3rc\xc3\xb3w m.in. domu handlowego KaDeWe w Berlinie. Po podziale biura Salvisberg pozosta\xc5\x82 przy Zimmerreimerze._NEWLINE_Ostatecznie w 1914 roku otworzy\xc5\x82 w\xc5\x82asne biuro, razem z Otto Brechb\xc3\xbchlem. W trakcie I wojny \xc5\x9bwiatowej obaj wsp\xc3\xb3\xc5\x82pracowali z Paulem Schmitthennerem nad rozbudow\xc4\x85 zaprojektowanego przez niego i realizowanego w latach 1914\xe2\x80\x931917 miasta-ogrodu Staaken w Berlinie-Spandau._NEWLINE_A\xc5\xbc do 1930 roku Salvisberg projektowa\xc5\x82 w Berlinie. Realizowa\xc5\x82 r\xc3\xb3\xc5\xbcnorodne zadania, m.in. fabryki filmowej Geyer, domu parafialnego przy ko\xc5\x9bciele Matth\xc3\xa4uskirche oraz osiedli mieszkaniowych Onkel Tom H\xc3\xbctte (Berlin-Zehlendorf) i Weisse Stadt (Berlin-Reinickendorf)[1]. We Wroc\xc5\x82awiu zaprojektowa\xc5\x82 kompleks wojskowy w kwartale mi\xc4\x99dzy ulicami Pretficza, Gajowick\xc4\x85, Sztabow\xc4\x85 i \xc5\x81\xc4\x85czno\xc5\x9bci[1]._NEWLINE_Wsp\xc3\xb3\xc5\x82pracownik Salvisberga, Brechb\xc3\xbchl, wr\xc3\xb3ci\xc5\x82 w 1922 roku do Szwajcarii, gdzie w Bernie prowadzi\xc5\x82 fili\xc4\x99 biura berli\xc5\x84skiego. Ich wsp\xc3\xb3lne projekty wygrywa\xc5\x82y wiele konkurs\xc3\xb3w architektonicznych, m.in. na Lory-Spital (dzi\xc5\x9b Szpital Uniwersytecki w Bernie), \xc5\xbc\xc5\x82obek Elfenau, czy nowe budynki dla Uniwersytetu w Bernie. W 1929 roku Salvisberg zosta\xc5\x82 powo\xc5\x82any na stanowiska profesora architektury na Politechnice w Zurychu, jako nast\xc4\x99pca Karla Mosera. W 1930 roku przeprowadzi\xc5\x82 si\xc4\x99 ostatecznie do Szwajcarii, gdzie zaprojektowa\xc5\x82 m.in. laboratorium maszynowe dla Politechniki w Zurychu. W latach 30-tych pe\xc5\x82ni\xc5\x82 tak\xc5\xbce funkcj\xc4\x99 g\xc5\x82\xc3\xb3wnego architekta koncernu farmaceutycznego Hoffmann-La Roche, dla kt\xc3\xb3rego wykona\xc5\x82 projekty g\xc5\x82\xc3\xb3wnej siedzimy w Bazylei, a tak\xc5\xbce budynk\xc3\xb3w w Wielkiej Brytanii i W\xc5\x82oszech._NEWLINE_Salvisberg zmar\xc5\x82 na zawa\xc5\x82 podczas jazdy na nartach w Arosie, 23 grudnia 1940 roku.'