b'\n_START_ARTICLE_\nPartia Radykalna (Francja)\n_START_SECTION_\nHistoria\n_START_PARAGRAPH_\nPartia powsta\xc5\x82a w 1972 w wyniku roz\xc5\x82amu mi\xc4\x99dzy frakcjami Partii Radykalnej. PR za\xc5\x82o\xc5\xbcyli zwolennicy wsp\xc3\xb3\xc5\x82pracy z centrystami, odrzucaj\xc4\x85cy sojusz z Fran\xc3\xa7ois Mitterrandem, a zw\xc5\x82aszcza mo\xc5\xbcliwo\xc5\x9b\xc4\x87 koalicji z komunistami. Na jej czele stan\xc4\x85\xc5\x82 dotychczasowy przyw\xc3\xb3dca radyka\xc5\x82\xc3\xb3w, Jean-Jacques Servan-Schreiber. Partia w 1974 popar\xc5\x82a kandydatur\xc4\x99 Val\xc3\xa9ry\xe2\x80\x99ego Giscarda d\xe2\x80\x99Estainga w wyborach prezydenckich, a w 1978 wzi\xc4\x99\xc5\x82a udzia\xc5\x82 w za\xc5\x82o\xc5\xbceniu Unii na rzecz Demokracji Francuskiej, w ramach kt\xc3\xb3rej dzia\xc5\x82a\xc5\x82a do 2002, zachowuj\xc4\x85c odr\xc4\x99bno\xc5\x9b\xc4\x87 organizacyjn\xc4\x85._NEWLINE_W wyborach do Zgromadzenia Narodowego z list UDF pomi\xc4\x99dzy 1978 a 1997 radyka\xc5\x82owie uzyskiwali z regu\xc5\x82y kilka mandat\xc3\xb3w (od 2 do 7), jedynie w 1993 odnie\xc5\x9bli wi\xc4\x99kszy sukces, wprowadzaj\xc4\x85c do ni\xc5\xbcszej izby parlamentu 14 pos\xc5\x82\xc3\xb3w._NEWLINE_Przed wyborami prezydenckimi w 2002 Partia Radykalna opowiedzia\xc5\x82a si\xc4\x99 za kandydatur\xc4\x85 ubiegaj\xc4\x85cego si\xc4\x99 o reelekcj\xc4\x99 Jacques\xe2\x80\x99a Chiraca. Po jego zwyci\xc4\x99stwie podj\xc4\x99\xc5\x82a decyzj\xc4\x99 o zerwaniu sojuszu z UDF i przy\xc5\x82\xc4\x85czeniu si\xc4\x99 do Unii na rzecz Wi\xc4\x99kszo\xc5\x9bci Prezydenckiej. W wyborach parlamentarnych w tym samym roku uzyska\xc5\x82a 9 mandat\xc3\xb3w poselskich, w kolejnych latach zasili\xc5\x82a j\xc4\x85 grupa znanych polityk\xc3\xb3w, m.in. Serge Lepeltier i Jean-Louis Borloo._NEWLINE_Na kongresie przeprowadzonym w dniach 26\xe2\x80\x9327 pa\xc5\xbadziernika 2002 PR podj\xc4\x99\xc5\x82a decyzj\xc4\x99 o stowarzyszeniu si\xc4\x99 z Uni\xc4\x85 na rzecz Ruchu Ludowego (przy sprzeciwie wobec tej decyzji ze strony trzech by\xc5\x82ych przewodnicz\xc4\x85cych radyka\xc5\x82\xc3\xb3w \xe2\x80\x93 Didiera Barianiego, Yves\xe2\x80\x99a Gallanda i Thierry\xe2\x80\x99ego Cornilleta)._NEWLINE_W 2007 Partia Radykalna zaanga\xc5\xbcowa\xc5\x82a si\xc4\x99 w kampani\xc4\x99 wyborcz\xc4\x85 Nicolasa Sarkozy\xe2\x80\x99ego, po jego zwyci\xc4\x99stwie Jean-Louis Borloo wszed\xc5\x82 w sk\xc5\x82ad rz\xc4\x85du Fran\xc3\xa7ois Fillona. W tym samym roku kilkunastu przedstawicieli radyka\xc5\x82\xc3\xb3w uzyska\xc5\x82o mandaty do Zgromadzenia Narodowego. W 2009 z list UMP trzech jej kandydat\xc3\xb3w uzyska\xc5\x82o mandaty europos\xc5\x82\xc3\xb3w (V\xc3\xa9ronique Mathieu, Tokia Sa\xc3\xaffi i Dominique Riquet)._NEWLINE_Kongres radyka\xc5\x82\xc3\xb3w z 14\xe2\x80\x9315 marca 2011 przeg\xc5\x82osowa\xc5\x82 wi\xc4\x99kszo\xc5\x9bci\xc4\x85 93% g\xc5\x82os\xc3\xb3w decyzj\xc4\x99 o uniezale\xc5\xbcnieniu partii od UMP i o wystawieniu w\xc5\x82asnego kandydata (kt\xc3\xb3rym zosta\xc5\x82 Jean-Louis Borloo) w wyborach prezydenckich w 2012. W tym samym roku Partia Radykalna przyst\xc4\x85pi\xc5\x82a do organizowania nowej centroprawicowej koalicji politycznej pod nazw\xc4\x85 Sojusz. Blok ten nie podj\xc4\x85\xc5\x82 szerszej wsp\xc3\xb3lnej dzia\xc5\x82alno\xc5\x9bci, a jego cz\xc5\x82onkowie ostatecznie poparli Nicolasa Sarkozy\xe2\x80\x99ego. W wyborach do Zgromadzenia Narodowego w tym samym roku 12 jej kandydat\xc3\xb3w zosta\xc5\x82o wybranych do tej izby francuskiego parlamentu, z czego sze\xc5\x9bciu pod szyldem UMP, a sze\xc5\x9bciu pod szyldem radyka\xc5\x82\xc3\xb3w (w wi\xc4\x99kszo\xc5\x9bci z poparciem UMP). W 2012 partia przyst\xc4\x85pi\xc5\x82a do federacyjnej Unii Demokrat\xc3\xb3w i Niezale\xc5\xbcnych, w 2017 wprowadzi\xc5\x82a kilkuosobow\xc4\x85 reprezentacj\xc4\x99 do ni\xc5\xbcszej izby parlamentu._NEWLINE_W grudniu 2017 Partia Radykalna po\xc5\x82\xc4\x85czy\xc5\x82a si\xc4\x99 z Lewicow\xc4\x85 Parti\xc4\x85 Radykaln\xc4\x85, tworz\xc4\x85c wsp\xc3\xb3lne ugrupowanie pod nazw\xc4\x85 Mouvement radical.'