b'\n_START_ARTICLE_\nEndel Puusepp\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nSko\xc5\x84czy\xc5\x82 8 klas szko\xc5\x82y i jeden kurs technikum pedagogicznego w Leningradzie, 1928-1938 i ponownie od 1941 s\xc5\x82u\xc5\xbcy\xc5\x82 w Armii Czerwonej. W 1929 uko\xc5\x84czy\xc5\x82 Leningradzk\xc4\x85 Wojskowo-Teoretyczn\xc4\x85 Szko\xc5\x82\xc4\x99 Si\xc5\x82 Wojskowo-Powietrznych Armii Czerwonej, a w 1931 3 wojskow\xc4\x85 szko\xc5\x82\xc4\x99 lotnik\xc3\xb3w im. Woroszy\xc5\x82owa w Orenburgu, od 1938 pracowa\xc5\x82 w Zarz\xc4\x85dzie Lotnictwa Polarnego G\xc5\x82\xc3\xb3wnego Zarz\xc4\x85du P\xc3\xb3\xc5\x82nocnej Drogi Morskiej. W 1938 jako drugi pilot samolotu TB-3 (dow\xc3\xb3dc\xc4\x85 by\xc5\x82 Michai\xc5\x82 Wodopianow) uczestniczy\xc5\x82 w poszukiwaniach za\xc5\x82ogi samolotu Zygmunta Lewoniewskiego zaginionego w Arktyce, prowadz\xc4\x85c rozpoznanie powietrzne nad p\xc3\xb3\xc5\x82nocn\xc4\x85 Jakucj\xc4\x85. Od 1941 uczestniczy\xc5\x82 w wojny z Niemcami jako lotnik 412/432/746 pu\xc5\x82ku bombowc\xc3\xb3w ci\xc4\x99\xc5\xbckich 81 Dywizji Bombowc\xc3\xb3w Dalekiego Zasi\xc4\x99gu w stopniu kapitana. 10 sierpnia 1941 jako drugi pilot za\xc5\x82ogi dow\xc3\xb3dcy 81 Dywizji Lotniczej Wodopianowa wylecia\xc5\x82 z aerodromu Puszkin w obwodzie leningradzkim na bombardowanie Berlina, a od kwietnia 1942 jako dow\xc3\xb3dca statku powietrznego przeprowadzi\xc5\x82 300 nocnych nalot\xc3\xb3w bojowych na wa\xc5\xbcne obiekty wojskowe na g\xc5\x82\xc4\x99bokich ty\xc5\x82ach wroga, m.in. w Berlinie, Gda\xc5\x84sku i Kr\xc3\xb3lewcu. W maju 1942 jako dow\xc3\xb3dca za\xc5\x82ogi przewi\xc3\xb3z\xc5\x82 na pok\xc5\x82adzie bombowca TB-7 delegacj\xc4\x99 pa\xc5\x84stwow\xc4\x85 ZSRR z ministrem spraw zagranicznych Wiaczes\xc5\x82awem Mo\xc5\x82otowem do USA przez Niemcy, z postojem w Szkocji, Islandii i Kanadzie, ko\xc5\x84cz\xc4\x85c misj\xc4\x99 l\xc4\x85dowaniem z powrotem 12 czerwca 1942 na centralnym lotnisku w Moskwie. Od pa\xc5\xbadziernika 1942 do maja 1946 dowodzi\xc5\x82 890 pu\xc5\x82kiem lotniczym dalekiego zasi\xc4\x99gu w stopniu podpu\xc5\x82kownika, nast\xc4\x99pnie pu\xc5\x82kownika. W marcu 1943 jako dow\xc3\xb3dca za\xc5\x82ogi przewi\xc3\xb3z\xc5\x82 delegacj\xc4\x99 w\xc5\x82adz ZSRR do Anglii i z powrotem. W 1946 przeszed\xc5\x82 do rezerwy, nast\xc4\x99pnie w stan spoczynku. P\xc3\xb3\xc5\xbaniej by\xc5\x82 zast\xc4\x99pc\xc4\x85 przewodnicz\xc4\x85cego Prezydium Rady Najwy\xc5\xbcszej Esto\xc5\x84skiej SRR, cz\xc5\x82onkiem KC Komunistycznej Partii Estonii, ministrem ubezpiecze\xc5\x84 spo\xc5\x82ecznych Esto\xc5\x84skiej SRR i przewodnicz\xc4\x85cym Republika\xc5\x84skiego Komitetu Obro\xc5\x84c\xc3\xb3w Pokoju. Zosta\xc5\x82 wybrany deputowanym do Rady Najwy\xc5\xbcszej ZSRR 4 kadencji.'