b'\n_START_ARTICLE_\nLomatia tasmanica\n_START_SECTION_\nWyst\xc4\x99powanie\n_START_PARAGRAPH_\nGatunek ro\xc5\x9bnie na pojedynczym stanowisku w Southwest National Park, na wysoko\xc5\x9bci 80\xe2\x80\x93280 m n.p.m. w dolinach dw\xc3\xb3ch strumieni po po\xc5\x82udniowej stronie Bathurst Range w pobli\xc5\xbcu Cox Bight. Poszczeg\xc3\xb3lne p\xc4\x99dy tego krzewu rozprzestrzenione s\xc4\x85 na obszarze o powierzchni 1,2 km\xc2\xb2. Obszar ten pokrywa las mieszany z dominacj\xc4\x85 Eucalyptus nitida (drzewa do 25 m wysoko\xc5\x9bci) i ni\xc5\xbcsz\xc4\x85 warstw\xc4\x85 drzew tworzon\xc4\x85 przez Phyllocladus aspleniifolius, Eucryphia lucida i Nothofagus cunninghamii. Podszyt tworz\xc4\x85 takie gatunki jak Anopterus glandulosus, Anodopetalum biglandulosum i Cenarrhenes nitida. W runie bujnie rosn\xc4\x85 paprocie. Klimat jest ch\xc5\x82odny i wilgotny.\n_START_SECTION_\nBiologia\n_START_PARAGRAPH_\nKwiaty pojawiaj\xc4\x85 si\xc4\x99 na p\xc4\x99dach nadziemnych po oko\xc5\x82o 7 latach ich rozwoju, jednak ro\xc5\x9bliny te kwitn\xc4\x85 nieregularnie, nie w ka\xc5\xbcdym roku. Zwykle w grudniu, styczniu i lutym. Poniewa\xc5\xbc ro\xc5\x9blina jest w pe\xc5\x82ni sterylnym triploidem o liczbie chromosom\xc3\xb3w 2n=3x=33 \xe2\x80\x93 nie wytwarza owoc\xc3\xb3w i nasion \xe2\x80\x93 rozmna\xc5\xbca si\xc4\x99 wy\xc5\x82\xc4\x85cznie przez odrosty korzeniowe i p\xc4\x99dowe. Ro\xc5\x9blina rozrasta si\xc4\x99 bardzo wolno wegetatywnie i ma bardzo niewielkie przyrosty roczne. P\xc4\x99d o \xc5\x9brednicy nieco ponad 6 cm osi\xc4\x85ga ten rozmiar po 240 latach. Poniewa\xc5\xbc mimo tak wolnego tempa wzrostu ro\xc5\x9blina pokry\xc5\x82a obszar o powierzchni 1,2 km\xc2\xb2 \xe2\x80\x93 spodziewano si\xc4\x99, \xc5\xbce jest bardzo stara. Oszacowanie wieku umo\xc5\xbcliwi\xc5\x82o odkrycie skamienia\xc5\x82ych pozosta\xc5\x82o\xc5\x9bci li\xc5\x9bcia identycznych z ro\xc5\x9blin\xc4\x85 wsp\xc3\xb3\xc5\x82czesn\xc4\x85, znalezione 8,5 km od wsp\xc3\xb3\xc5\x82czesnego miejsca jej rozwoju. Datowanie radiow\xc4\x99glowe pozwoli\xc5\x82o ustali\xc4\x87 wiek \xc5\x9bladu kopalnego na 43\xc2\xa0600 lat. Poniewa\xc5\xbc ro\xc5\x9blina ro\xc5\x9bnie co najmniej tak d\xc5\x82ugo \xe2\x80\x93 uznawana jest za najstarszy znany \xc5\xbcyj\xc4\x85cy egzemplarz ro\xc5\x9bliny na Ziemi.  Diploidalny przodek tej ro\xc5\x9bliny nie jest znany i jest uznawany za wymar\xc5\x82ego. Dwa inne gatunki z tego samego rodzaju (L. polymorpha i L. tinctori) wyst\xc4\x99puj\xc4\x85ce wsp\xc3\xb3\xc5\x82cze\xc5\x9bnie na Tasmanii nie zawieraj\xc4\x85 niekt\xc3\xb3rych allozym\xc3\xb3w stwierdzonych u L. tasmanica.\n_START_SECTION_\nZagro\xc5\xbcenia i ochrona\n_START_PARAGRAPH_\nMimo \xc5\xbce stanowisko ro\xc5\x9bliny znajduje si\xc4\x99 na obszarze poddanym ochronie prawnej, zagro\xc5\xbcona jest ona na swym stanowisku przez po\xc5\xbcary i niebezpiecze\xc5\x84stwo zawleczenia przez ludzi \xc5\x9bmiertelnego dla australijskiej flory l\xc4\x99gniowca z rodzaju Phytophthora. Dla zachowania gatunku pracownicy Royal Tasmanian Botanical Gardens pr\xc3\xb3buj\xc4\x85 namno\xc5\xbcy\xc4\x87 go z sadzonek. Ro\xc5\x9blina jednak s\xc5\x82abo si\xc4\x99 ukorzenia i \xc5\xbale ro\xc5\x9bnie w uprawie, tak \xc5\xbce do 2009 roku otrzymano jedynie 46 ro\xc5\x9blin potomnych. Nadzieje na skuteczne namno\xc5\xbcenie na wi\xc4\x99ksz\xc4\x85 skal\xc4\x99 tego gatunku pok\xc5\x82adane s\xc4\x85 w hodowli kultur tkankowych.'