b'\n_START_ARTICLE_\nJ\xc3\xb3zef Muszy\xc5\x84ski (pose\xc5\x82)\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nUko\xc5\x84czy\xc5\x82 studia ekonomii na Wydziale Ekonomicznym Uniwersytetu Jagiello\xc5\x84skiego. W latach 40. pracowa\xc5\x82 w przemy\xc5\x9ble sk\xc3\xb3rzanym. Od 1947 dzia\xc5\x82acz Polskiej Partii Robotniczej, nast\xc4\x99pnie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1950 kierownik gabinetu metodycznego Szko\xc5\x82y Partyjnej w \xc5\x81odzi, od 1951 dyrektor Dyrekcji Okr\xc4\x99gowej Szkolnictwa Zawodowego w \xc5\x81odzi. Od stycznia 1950 kierownik Wydzia\xc5\x82u Propagandy Komitetu Wojew\xc3\xb3dzkiego PZPR, p\xc3\xb3\xc5\xbaniej sekretarz tego KW. Od 1962 w Wydziale Propagandy i Agitacji Komitetu Centralnego PZPR, od 1964 zast\xc4\x99pca kierownika wydzia\xc5\x82u. W czerwcu 1968 wszed\xc5\x82 w sk\xc5\x82ad Komitetu Przygotowawczego obchod\xc3\xb3w 500. rocznicy urodzin Miko\xc5\x82aja Kopernika. Od grudnia 1968 I sekretarz Komitetu Wojew\xc3\xb3dzkiego PZPR w \xc5\x81odzi. Od 1980 przewodnicz\xc4\x85cy Centralnej Komisji Rewizyjnej PZPR. By\xc5\x82 delegatem na III, VI i VIII Zjazd partii. By\xc5\x82 cz\xc5\x82onkiem Komitetu Centralnego PZPR od 1971 do 1975. Pe\xc5\x82ni\xc5\x82 funkcj\xc4\x99 ambasadora Polski w Bu\xc5\x82garii od 1973 do 1978.'