b"\n_START_ARTICLE_\nPapirus 3\n_START_SECTION_\nOpis\n_START_PARAGRAPH_\nZachowa\xc5\x82 si\xc4\x99 tylko fragment jednej karty kodeksu z tekstem \xc5\x81ukasza 7,36-45; 10,38-42. Prawdopodobnie by\xc5\x82 to lekcjonarz. Papirus ma jasno-brunatn\xc4\x85 barw\xc4\x99. Pismo jest niestaranne i nieregularne, niekt\xc3\xb3re litery s\xc4\x85 wielkie (\xcf\x86, \xce\xb2, \xce\xba), inne ma\xc5\x82e (\xd0\xbe, \xce\xb1, \xcf\x83), uncja\xc5\x82a ma tendencj\xc4\x99 w stron\xc4\x99 kursywy. Stosuje ligatury. Nomina sacra obejmuj\xc4\x85: \xce\x99\xce\xa3, \xce\x9a\xce\xa5, \xce\x9a\xce\x95._NEWLINE_Reprezentuje aleksandryjski typ tekstu, Kurt Aland zaklasyfikowa\xc5\x82 go do III kategorii.\n_START_SECTION_\nHistoria\n_START_PARAGRAPH_\nKarl Wessely, austriacki paleograf, datowa\xc5\x82 r\xc4\x99kopis na VI wiek. Wessely twierdzi\xc5\x82, \xc5\xbce Teodor Graf przywi\xc3\xb3z\xc5\x82 ten fragment z Fajum. Obecnie datowany jest przez INTF na VI/VII wiek. Porter preferuje VI wiek._NEWLINE_Tekst r\xc4\x99kopisu zosta\xc5\x82 odczytany i opublikowany przez Karla Wessely w 1882 roku oraz w 1885. Wessely s\xc4\x85dzi\xc5\x82, \xc5\xbce r\xc4\x99kopis jest lekcjonarzem ze wzgl\xc4\x99du na uk\xc5\x82ad tekstu. Stanley i Wendy Porterowie dokonali ponownego odczytu r\xc4\x99kopisu w 2008 roku._NEWLINE_C.R. Gregory wci\xc4\x85gn\xc4\x85\xc5\x82 go na list\xc4\x99 r\xc4\x99kopis\xc3\xb3w Nowego Testamentu w 1890 roku i umie\xc5\x9bci\xc5\x82 w grupie lekcjonarzy, nadaj\xc4\x85c mu numer 348. Gregory opar\xc5\x82 si\xc4\x99 na publikacji Wessely'ego. Scrivener nada\xc5\x82 mu numer 502. W 1908 roku Gregory umie\xc5\x9bci\xc5\x82 go w grupie papirus\xc3\xb3w i nada\xc5\x82 siglum ._NEWLINE_R\xc4\x99kopis przechowywany jest w Austriackiej Bibliotece Narodowej (Pap. G. 2323) w Wiedniu."