b'\n_START_ARTICLE_\nMaksymilian Matwij\xc3\xb3w\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\n2 lutego 1916 r. zosta\xc5\x82 powo\xc5\x82any do odbycia s\xc5\x82u\xc5\xbcby w armii Austro-W\xc4\x99gier. Po przeszkoleniu otrzyma\xc5\x82 przydzia\xc5\x82 do 113 batalionu szturmowego i skierowany zosta\xc5\x82 na front w\xc5\x82oski. Bra\xc5\x82 udzia\xc5\x82 w walkach nad Isonzo oraz nad Piaw\xc4\x85._NEWLINE_Od 1917 r. nale\xc5\xbca\xc5\x82 do Polskiej Organizacji Wojskowej. W pa\xc5\xbadzierniku 1918 r. zdezerterowa\xc5\x82 z armii (nie powr\xc3\xb3ci\xc5\x82 z urlopu) i bra\xc5\x82 udzia\xc5\x82 w rozbrajaniu \xc5\xbcandarmerii w rejonie Grybowa i Str\xc3\xb3\xc5\xbc. W listopadzie jego oddzia\xc5\x82 zosta\xc5\x82 w\xc5\x82\xc4\x85czony do 15 Pu\xc5\x82ku Piechoty w Bochni. Jako \xc5\xbco\xc5\x82nierz 1 Batalionu 15PP wzi\xc4\x85\xc5\x82 udzia\xc5\x82 w wojnie polsko-bolszewickiej oraz w wojnie polsko\xe2\x80\x93ukrai\xc5\x84skiej. Okres walk o niepodleg\xc5\x82o\xc5\x9b\xc4\x87 zako\xc5\x84czy\xc5\x82 w stopniu sier\xc5\xbcanta, zosta\xc5\x82 dwukrotnie odznaczony Krzy\xc5\xbcem Walecznych. W 1921 r. jego jednostka zosta\xc5\x82a przeniesiona do D\xc4\x99blina._NEWLINE_W 1922 r. rozpocz\xc4\x85\xc5\x82 nauk\xc4\x99 w Centralnej Szkole Mechanik\xc3\xb3w Lotniczych w Bydgoszczy. Po jej uko\xc5\x84czeniu otrzyma\xc5\x82 przydzia\xc5\x82 do 2 Pu\xc5\x82ku Lotniczego w Krakowie, gdzie by\xc5\x82 zast\xc4\x99pc\xc4\x85 szefa mechanik\xc3\xb3w w 22 Eskadrze Bombowej. W 1934 r. zosta\xc5\x82 przeniesiony do 24 Eskadry Rozpoznawczej na stanowisko szefa mechanik\xc3\xb3w. W tym czasie o\xc5\xbceni\xc5\x82 si\xc4\x99 z Mari\xc4\x85 Dr\xc4\x99g\xc4\x85 oraz otrzyma\xc5\x82 awans na starszego sier\xc5\xbcanta._NEWLINE_28 sierpnia 1939 r. jego jednostka zosta\xc5\x82a przebazowana na lotnisko polowe w Klimontowie, nast\xc4\x99pnie do Tomaszowa a p\xc3\xb3\xc5\xbaniej do Podlodowa. Po ataku ZSRS na Polsk\xc4\x99 bra\xc5\x82 udzia\xc5\x82 w niszczeniu uszkodzonego sprz\xc4\x99tu lotniczego i zosta\xc5\x82 ewakuowany do Rumunii. Tu zosta\xc5\x82 internowany ale uciek\xc5\x82 i przez Syri\xc4\x99 dotar\xc5\x82 do Marsylii. We Francji zosta\xc5\x82 skierowany do o\xc5\x9brodka na lotnisku Le Bourget k. Pary\xc5\xbca. _NEWLINE_Jako mechanik zosta\xc5\x82 wytypowany do ewakuacji do Wielkiej Brytanii. Trafi\xc5\x82 do o\xc5\x9brodka szkoleniowego w Blackpool, a nast\xc4\x99pnie w Portsmouth. Po uko\xc5\x84czeniu szkolenia otrzyma\xc5\x82 na pocz\xc4\x85tku 1941 r. przydzia\xc5\x82 do Dywizjonu 316 na stanowisko szefa mechanik\xc3\xb3w. W tej jednostce s\xc5\x82u\xc5\xbcy\xc5\x82 do rozwi\xc4\x85zania Polskich Si\xc5\x82 Powietrznych w Wielkiej Brytanii._NEWLINE_Zosta\xc5\x82 zdemobilizowany i w 1947 r. powr\xc3\xb3ci\xc5\x82 do Polski. Jako by\xc5\x82y \xc5\xbco\xc5\x82nierz Polskich Si\xc5\x82 Zbrojnych na Zachodzie by\xc5\x82 obj\xc4\x99ty rozpracowaniem przez Ministerstwo Bezpiecze\xc5\x84stwa Publicznego, utrudniano mu prac\xc4\x99 zawodow\xc4\x85. W marcu 1952 r. zosta\xc5\x82 zwolniony z pracy w Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Tarnowie z powodu s\xc5\x82u\xc5\xbcby wojskowej poza granicami PRL. Decyzj\xc4\x85 Komisji Rehabilitacyjnej przy Prezydium WRN w Krakowie z lutego 1957 r. zarzuty te uznano za bezpodstawne i nakazano przywr\xc3\xb3cenie go do pracy. Do emerytury pracowa\xc5\x82 w Zak\xc5\x82adzie Komunalnym w Tuchowie._NEWLINE_Zmar\xc5\x82 5 grudnia 1980 roku w Tuchowie i zosta\xc5\x82 pochowany na miejscowym cmentarzu.'