b"\n_START_ARTICLE_\nCarcharhinus fitzroyensis\n_START_SECTION_\nTaksonomia\n_START_PARAGRAPH_\nRekin ten zosta\xc5\x82 po raz pierwszy opisany przez australijskiego ichtiologa Gilberta Percy'ego Whitley'a w 1943 roku na \xc5\x82amach 68 wydania periodyku Proceedings of the Linnean Society of New South Wales. Whitley umie\xc5\x9bci\xc5\x82 go w podrodzaju Uranganops i rodzaju Galeolamna oraz nada\xc5\x82 mu epitet gatunkowy fitzroyensis, kt\xc3\xb3ry pochodzi od miejsca pochodzenia osobnika typowego, czyli zatoki Connora w uj\xc5\x9bciu australijskiej rzeki Fitzroy. Holotypem zosta\xc5\x82a samica o d\xc5\x82ugo\xc5\x9bci 1,2 m, oznaczona numerem katalogowym AMS IB.1229. W pracy wymieniony zosta\xc5\x82 r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc paratyp AMS I.14569 (mniejsza samica mierz\xc4\x85ca 74\xc2\xa0cm, pochodz\xc4\x85ca z w\xc3\xb3d rafy \xc5\x9aw. Kryspina w pobli\xc5\xbcu Port Douglas w Queensland). P\xc3\xb3\xc5\xbaniejsi autorzy zsynonimizowali Galeolamna z rodzajem Carcharhinus.\n_START_SECTION_\nFilogenetyka\n_START_PARAGRAPH_\nW pracy dotycz\xc4\x85cej bada\xc5\x84 filogenetycznych \xc5\xbcar\xc5\x82aczowatych na podstawie cech morfologicznych, opublikowanej w 1982 roku, Jack Garrick uzna\xc5\x82 C. fitroyensis i C. porosus za taksony siostrzane dla kladu tworzonego przez C. sealei, C. acronotus i C. dussumeri. W 1988 roku Leonard Compagno, opieraj\xc4\x85c si\xc4\x99 na fenetycznych badaniach, umie\xc5\x9bci\xc5\x82 gatunek ten w grupie wraz z C. sorrah, C. sealei, C. borneensis, C. porosus, C. dussumeri, C. macloti i C. hemiodon.  Analiza filogenetyczna na podstawie danych allozymowych, opublikowanych przez Shane Lavery w 1992 roku, wskazuje, \xc5\xbce gatunek ten najbli\xc5\xbcej spokrewniony jest z C. cautus i C. melanopterus._NEWLINE_Z bada\xc5\x84 molekularnych czterech loci mitochondrialnych (COI, NADH-2, CytB, 16S RNA) oraz jednego locus j\xc4\x85drowego (Rag-1), opublikowanych przez Ximen\xc4\x99 V\xc3\xa9lez-Zuazoa and Ingi Agnarsson w 2011 wynika, \xc5\xbce C. fitzroyensis jest taksonem siostrzanym dla kladu, w sk\xc5\x82ad kt\xc3\xb3rego wchodzi C. tilstoni, C. amblyrhynchoides i \xc5\xbcar\xc5\x82acz czarnop\xc5\x82etwy (C. limbatus). Za\xc5\x82o\xc5\xbcenie to potwierdzi\xc5\x82 w 2012 roku Gavin Naylor z wsp\xc3\xb3\xc5\x82pracownikami, dodaj\xc4\x85c do tego kladu r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc C. leiodon i wskazuj\xc4\x85c, \xc5\xbce C. fitzroyensis jest najbardziej bazalnym spo\xc5\x9br\xc3\xb3d tych pi\xc4\x99ciu gatunk\xc3\xb3w i oddzieli\xc5\x82 si\xc4\x99 od pozosta\xc5\x82ych 25-23 miliony lat temu.\n_START_SECTION_\nWyst\xc4\x99powanie i \xc5\x9brodowisko\n_START_PARAGRAPH_\nZakres wyst\xc4\x99powania C. fitzroyensis ograniczony jest do wybrze\xc5\xbcy p\xc3\xb3\xc5\x82nocnej Australii, od Gladstone w centralnym Queensland po przyl\xc4\x85dek Cuviera w Australii Zachodniej. Ahmad i Lim podaj\xc4\x85 dla tego gatunku r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc Indonezj\xc4\x99. Zamieszkuje p\xc5\x82ytkie wody przybrze\xc5\xbcne w pobli\xc5\xbcu zatok i uj\xc5\x9b\xc4\x87 rzek o g\xc5\x82\xc4\x99boko\xc5\x9bci nie przekraczaj\xc4\x85cej 40 m. Preferuje g\xc5\x82\xc3\xb3wnie siedliska pokryte traw\xc4\x85 morsk\xc4\x85 (g\xc5\x82\xc3\xb3wnie Cymodocea serrulata, Halophila spp., Halodule uninervis). Rzadziej wyst\xc4\x99puje na obszarach o piaskowym dnie, w okolicy raf, las\xc3\xb3w namorzynowych czy w m\xc4\x99tnych p\xc5\x82ytkich wodach o mulistym dnie. Nie wyst\xc4\x99puje segregacja ze wzgl\xc4\x99du na p\xc5\x82e\xc4\x87 czy wielko\xc5\x9b\xc4\x87, zar\xc3\xb3wno samce i samice, jak i m\xc5\x82ode oraz doros\xc5\x82e osobniki mog\xc4\x85 przebywa\xc4\x87 na tych samych obszarach. Naukowcy oznakowali i \xc5\x9bledzili 10 osobnik\xc3\xb3w przez 18 miesi\xc4\x99cy w wodach zatoki Cleveland. Otrzymane dane wskazuj\xc4\x85, \xc5\xbce pojedyncze okazy przebywa\xc5\x82y w ci\xc4\x85gu roku na sta\xc5\x82ym obszarze wielko\xc5\x9bci oko\xc5\x82o 225 kilometr\xc3\xb3w kwadratowych, nie zapuszczaj\xc4\x85c si\xc4\x99 dalej ni\xc5\xbc 27\xc2\xa0km od brzegu. Wody na tych terenach maj\xc4\x85 g\xc5\x82\xc4\x99boko\xc5\x9b\xc4\x87 mniejsz\xc4\x85 ni\xc5\xbc 10 metr\xc3\xb3w, przy p\xc5\x82ywach o wysoko\xc5\x9bci 4,2 m. Nie odnotowano sezonowych migracji tego gatunku.\n_START_SECTION_\nEkologia\n_START_PARAGRAPH_\nG\xc5\x82\xc3\xb3wnym sk\xc5\x82adnikiem diety C. fitzroyensis s\xc4\x85 ma\xc5\x82e ryby kostnoszkieletowe (nitecznikowate i jaszczurnikowate), w mniejszym stopniu skorupiaki (dziesi\xc4\x99cionogi z rodziny Penaeidae oraz ustonogi) oraz g\xc5\x82owonogi. Ryby stanowi\xc4\x85 od 80 do 84% diety. Rekin ten poluje w pobli\xc5\xbcu dna, przeczesuj\xc4\x85c muliste dno lub obszary poro\xc5\x9bni\xc4\x99te podwodn\xc4\x85 ro\xc5\x9blinno\xc5\x9bci\xc4\x85._NEWLINE_W\xc5\x9br\xc3\xb3d paso\xc5\xbcyt\xc3\xb3w wewn\xc4\x99trznych tego gatunku wyr\xc3\xb3\xc5\xbcnia si\xc4\x99 tasiemce z rz\xc4\x99du Trypanorhyncha (Callitetrarhynchus gracilis, Pristiorhynchus palmi i Proemotobothrium southwelli) oraz nicienie z rodzaju Pulchrascaris. Larwy tasiemc\xc3\xb3w bytuj\xc4\x85 si\xc4\x99 w skorupiakach i rybach. Po zjedzeniu ich przez rekina tasiemiec rozwija si\xc4\x99 w form\xc4\x99 doros\xc5\x82\xc4\x85. Trypanorhyncha bytuj\xc4\x85 w g\xc3\xb3rnych fragmentach jelita. Na sk\xc3\xb3rze, w okolicy skrzeli oraz w jamie ustnej rekina zagnie\xc5\xbcd\xc5\xbcaj\xc4\x85 si\xc4\x99 wid\xc5\x82onogi z gatunku Perissopus dentatus.\n_START_SECTION_\nCykl \xc5\xbcyciowy\n_START_PARAGRAPH_\nPodobnie jak inne \xc5\xbcar\xc5\x82aczowate jest \xc5\xbcyworodny. Okres godowy trwa od lipca do wrze\xc5\x9bnia. Zap\xc5\x82odnienie odbywa si\xc4\x99 za pomoc\xc4\x85 pterygopodium, narz\xc4\x85du wykszta\xc5\x82conego z dystalnych fragment\xc3\xb3w p\xc5\x82etw brzusznych samc\xc3\xb3w. Samice posiadaj\xc4\x85 jeden funkcjonalny jajnik oraz dwie macice. Ka\xc5\xbcda macica podzielona jest na odizolowane segmenty, osobne dla ka\xc5\xbcdego z zarodk\xc3\xb3w. Embriony w ciele matki zu\xc5\xbcywaj\xc4\x85 zapasy \xc5\xbc\xc3\xb3\xc5\x82tka z p\xc4\x99cherzyka \xc5\xbc\xc3\xb3\xc5\x82tkowego, kt\xc3\xb3ry p\xc3\xb3\xc5\xbaniej \xc5\x82\xc4\x85czy si\xc4\x99 ze \xc5\x9bcian\xc4\x85 macicy, tworz\xc4\x85c tzw. \xc5\x82o\xc5\xbcysko \xc5\xbc\xc3\xb3\xc5\x82tkowe, dzi\xc4\x99ki kt\xc3\xb3remu dostarczane jest po\xc5\xbcywienie z organizmu matki._NEWLINE_Z pocz\xc4\x85tku tempo rozwoju embrion\xc3\xb3w jest szybkie, ju\xc5\xbc po dw\xc3\xb3ch miesi\xc4\x85cach osi\xc4\x85gaj\xc4\x85 15\xe2\x80\x9318\xc2\xa0cm, a w czwartym miesi\xc4\x85cu mierz\xc4\x85 ju\xc5\xbc oko\xc5\x82o 30\xc2\xa0cm. Z ka\xc5\xbcdym kolejnym miesi\xc4\x85cem zwi\xc4\x99kszaj\xc4\x85 rozmiary o 4\xe2\x80\x935\xc2\xa0cm. Por\xc3\xb3d nast\xc4\x99puje od ko\xc5\x84ca lutego do pocz\xc4\x85tku maja (najcz\xc4\x99\xc5\x9bciej w okolicy kwietnia) w p\xc5\x82ytkich przybrze\xc5\xbcnych wodach, kt\xc3\xb3re obfituj\xc4\x85 w pokarm i zapewniaj\xc4\x85 wi\xc4\x99ksze bezpiecze\xc5\x84stwo samicom i m\xc5\x82odym. Samice rodz\xc4\x85 od 1 do 7 m\xc5\x82odych (zwykle 3-7) co rok lub dwa lata. Nowo narodzone m\xc5\x82ode mierz\xc4\x85 45\xe2\x80\x9355\xc2\xa0cm. Samice osi\xc4\x85gaj\xc4\x85 dojrza\xc5\x82o\xc5\x9b\xc4\x87 p\xc5\x82ciow\xc4\x85 po oko\xc5\x82o 4 latach przy d\xc5\x82ugo\xc5\x9bci 90\xe2\x80\x93100\xc2\xa0cm, a samce po 2-3 latach po osi\xc4\x85gni\xc4\x99ciu 83\xe2\x80\x9388\xc2\xa0cm. Samice do\xc5\xbcywaj\xc4\x85 do nawet 14 lat.\n_START_SECTION_\nRelacje z lud\xc5\xbami i ochrona\n_START_PARAGRAPH_\nZ uwagi na rozmiary nie stanowi zagro\xc5\xbcenia dla ludzi. Po\xc5\x82awiany jest za pomoc\xc4\x85 sieci skrzelowych oraz takli w celach przemys\xc5\x82owych i konsumpcyjnych. Znajdowany niekiedy jako przy\xc5\x82\xc3\xb3w. Mi\xc4\x99so spo\xc5\xbcywane jest przez ludzi, a p\xc5\x82etwy s\xc5\x82u\xc5\xbc\xc4\x85 do produkcji zupy z p\xc5\x82etwy rekina. Z uwagi na niewielkie rozmiary nie ma wi\xc4\x99kszego znaczenia ekonomicznego. Rekin ten w latach 1997-1999 stanowi\xc5\x82 0,2% przy\xc5\x82ow\xc3\xb3w w po\xc5\x82owach przy u\xc5\xbcyciu w\xc5\x82ok\xc3\xb3w przydennych przez trawlery krewetkowe u wybrze\xc5\xbcy p\xc3\xb3\xc5\x82nocnej Australii. Na obszarze morskiego parku Wielkiej Rafy Koralowej (ang. Great Barrier Reef Marine Park) stanowi 0,8% po\xc5\x82ow\xc3\xb3w rekin\xc3\xb3w. C. fitzroyensis preferuje wyspecjalizowane siedliska, jak cho\xc4\x87by obszary pokryte traw\xc4\x85 morsk\xc4\x85, przez co jego populacja mo\xc5\xbce by\xc4\x87 zagro\xc5\xbcona z uwagi na degradacj\xc4\x99 ekosystem\xc3\xb3w. G\xc5\x82\xc3\xb3wn\xc4\x85 ich przyczyn\xc4\x85 jest zanieczyszczenie w\xc3\xb3d oraz intensywny rozw\xc3\xb3j przemys\xc5\x82u na wybrze\xc5\xbcach zachodniego Queensland. W zatoce Cleverland, po\xc5\x82acia traw morskich zmniejszy\xc5\x82y swoj\xc4\x85 powierzchnie o 25% w przeci\xc4\x85gu 20 lat. Mi\xc4\x99dzynarodowa Unia Ochrony Przyrody ocenia, \xc5\xbce stan populacji C. fitzroyensis jest stabilny, z uwagi na szybki stopie\xc5\x84 reprodukcji. Jednak\xc5\xbce z uwagi na zanikanie naturalnych siedlisk oraz mo\xc5\xbcliwo\xc5\x9b\xc4\x87 prze\xc5\x82owienia, Gribble i inni w 2005 roku uznali takson ten za gatunek podwy\xc5\xbcszonego ryzyka. W Czerwonej ksi\xc4\x99dze gatunk\xc3\xb3w zagro\xc5\xbconych rekin ten wymieniony zosta\xc5\x82 jako gatunek najmniejszej troski."