b'\n_START_ARTICLE_\nWasilij Winogradow\n_START_PARAGRAPH_\nWasilij Pietrowicz Winogradow (ros. \xd0\x92\xd0\xb0\xd1\x81\xd0\xb8\xd0\xbb\xd0\xb8\xd0\xb9 \xd0\x9f\xd0\xb5\xd1\x82\xd1\x80\xd0\xbe\xd0\xb2\xd0\xb8\xd1\x87 \xd0\x92\xd0\xb8\xd0\xbd\xd0\xbe\xd0\xb3\xd1\x80\xd0\xb0\xd0\xb4\xd0\xbe\xd0\xb2, ur. 7 stycznia 1895 we wsi Gusaki w guberni twerskiej, zm. 19 stycznia 1985 w Leningradzie) \xe2\x80\x93 rosyjski rewolucjonista, dzia\xc5\x82acz bolszewicki, dwukrotny Bohater Pracy Socjalistycznej (1975 i 1985).\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nUrodzi\xc5\x82 si\xc4\x99 w rodzinie ch\xc5\x82opskiej. W latach 1908-1916 pracowa\xc5\x82 w fabrykach w Petersburgu i Rewla (Tallina), w 1913 zwi\xc4\x85za\xc5\x82 si\xc4\x99 z ruchem rewolucyjnym, pomaga\xc5\x82 zbiera\xc4\x87 \xc5\x9brodki na wydawanie "Prawdy", w 1915 wst\xc4\x85pi\xc5\x82 do SDPRR(b) i zosta\xc5\x82 cz\xc5\x82onkiem Wyborskiego Komitetu SDPRR(b) w Piotrogrodzie. W marcu 1916 zosta\xc5\x82 aresztowany za dzia\xc5\x82alno\xc5\x9b\xc4\x87 w partii bolszewickiej, po \xc5\x9bledztwie skazany na zes\xc5\x82anie zamienione na skierowanie do armii, s\xc5\x82u\xc5\xbcy\xc5\x82 w zapasowym pu\xc5\x82ku w Finlandii. Po rewolucji lutowej zosta\xc5\x82 wybrany do komitetu pu\xc5\x82kowego, a wkr\xc3\xb3tce cz\xc5\x82onkiem Rady Piotrogrodzkiej i sekretarzem organizacji SDPRR(b) piotrogrodzkiego zak\xc5\x82adu metalurgicznego, jesieni\xc4\x85 1917 pe\xc5\x82ni\xc5\x82 funkcj\xc4\x99 agitatora komunistycznego w guberni ka\xc5\x82uskiej, a od listopada 1917 do 1918 ponownie sekretarza organizacji SDPRR(b) piotrogrodzkiego zak\xc5\x82adu metalurgicznego. W latach 1918-1923 by\xc5\x82 pracownikiem politycznym Armii Czerwonej, w tym od pa\xc5\xbadziernika 1918 komisarzem 1 (P\xc3\xb3\xc5\x82nocnego) Okr\xc4\x99gu Ochrony Pogranicznej, od 25 stycznia 1919 komisarzem 1 Dywizji Wojsk Pogranicznych Frontu Zachodniego, p\xc3\xb3\xc5\xbaniej cz\xc5\x82onkiem Piotrogrodzkiego Trybuna\xc5\x82u Rewolucyjnego i do 1922 komisarzem Okr\xc4\x99gu Piotrogrodzkiego Okr\xc4\x99gu Wojsk Pogranicznych GPU, a od grudnia 1922 do lipca 1923 przewodnicz\xc4\x85cym Komitetu Wykonawczego Bria\xc5\x84skiej Rady Gubernialnej. Od grudnia 1924 do wrze\xc5\x9bnia 1924 by\xc5\x82 przewodnicz\xc4\x85cym Komitetu Wykonawczego Zabajkalskiej Rady Gubernialnej, 1925-1927 dyrektorem zak\xc5\x82adu metalurgicznego im. Kominternu w Leningradzie, a 1927-1930 sekretarzem odpowiedzialnym Komitetu Okr\xc4\x99gowego WKP(b) w \xc5\x81odiejnym Polu, nast\xc4\x99pnie do 1933 studiowa\xc5\x82 w Akademii Przemys\xc5\x82owej. W 1933 ponownie zosta\xc5\x82 dyrektorem zak\xc5\x82adu metalurgicznego im. Kominternu w Leningradzie, od 1940 do sierpnia 1941 by\xc5\x82 dyrektorem Instytutu Odbiornik\xc3\xb3w Radiowych i Akustyki w Leningradzie, od sierpnia 1941 do 1945 s\xc5\x82u\xc5\xbcy\xc5\x82 w Armii Czerwonej, gdzie by\xc5\x82 m.in. organizatorem partyjnym 541 pu\xc5\x82ku artyleryjskiego na Froncie Leningradzkim, dos\xc5\x82u\xc5\xbcy\xc5\x82 si\xc4\x99 stopnia podpu\xc5\x82kownika s\xc5\x82u\xc5\xbcby intendenckiej. Po wojnie zdemobilizowany, pracowa\xc5\x82 w Leningradzie, 1950-1957 by\xc5\x82 tam dyrektorem laboratorium naukowo-badawczego ds. walki z zak\xc5\x82\xc3\xb3ceniami radiowymi, a 1957-1959 cz\xc5\x82onkiem zarz\xc4\x85du organizacji towarzystwa "Znanije", w 1959 przeszed\xc5\x82 na emerytur\xc4\x99. W 1927, 1966, 1976 i 1981 by\xc5\x82 delegatem na XV, XVIII, XXV i XXVI Zjazdy WKP(b)/KPZR.'