b'\n_START_ARTICLE_\nPiet de Wit\n_START_SECTION_\nKariera\n_START_PARAGRAPH_\nPierwszy sukces w karierze Piet de Wit osi\xc4\x85gn\xc4\x85\xc5\x82 w 1964 roku, kiedy zwyci\xc4\x99\xc5\xbcy\xc5\x82 w szosowym kryterium w Heemskerk. Dwa lata p\xc3\xb3\xc5\xbaniej Holender wystartowa\xc5\x82 na torowych mistrzostwach \xc5\x9bwiata we Frankfurcie, gdzie zwyci\xc4\x99\xc5\xbcy\xc5\x82 w wy\xc5\x9bcigu ze startu zatrzymanego amator\xc3\xb3w. Wynik te powt\xc3\xb3rzy\xc5\x82 na rozgrywanych w 1967 roku mistrzostwach \xc5\x9bwiata w Amsterdamie, a w 1968 roku przeszed\xc5\x82 na zawodowstwo. W nowej kategorii zdoby\xc5\x82 jeszcze trzy medale w swej koronnej konkurencji, jednak ani razu nie zwyci\xc4\x99\xc5\xbcy\xc5\x82. Podczas mistrzostw \xc5\x9bwiata w Rzymie w 1968 roku i mistrzostw \xc5\x9bwiata w San Sebasti\xc3\xa1n w 1973 roku zajmowa\xc5\x82 drugie miejsce (odpowiednio za Belgiem Leo Proostem i swym rodakiem Ceesem Stamem), a na mistrzostwach w Leicester w 1970 roku by\xc5\x82 trzeci (za Ehrenfriedem Rudolphem z RFN i Belgiem Theo Verschuerenem). Opr\xc3\xb3cz zwyci\xc4\x99stwa w Heemskerk w 1964 roku jego najwi\xc4\x99kszym sukcesem na szosie by\xc5\x82o zwyci\xc4\x99stwo w brytyjskim Leyland International Grand Prix w 1967 roku. Wielokrotnie zdobywa\xc5\x82 medale torowych mistrzostw kraju, w tym cztery z\xc5\x82ote. Nigdy nie wystartowa\xc5\x82 na igrzyskach olimpijskich.'