b'\n_START_ARTICLE_\nErik Bergman\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nStudiowa\xc5\x82 muzykologi\xc4\x99 u Ilmara Krohna i literatur\xc4\x99 u Yrj\xc3\xb6 Hirna na Uniwersytecie Helsi\xc5\x84skim (1931\xe2\x80\x931933) oraz kompozycj\xc4\x99 u Erika Furuhjelma i Bengta Carlsona i gr\xc4\x99 na fortepianie u Ilmara Hannikainenena w Akademii Sibeliusa (1931\xe2\x80\x931938). Ponadto w latach 1937\xe2\x80\x931939 pobiera\xc5\x82 studia w Hochschule f\xc3\xbcr Musik w Berlinie u Heinza Tiessena. Kszta\xc5\x82ci\xc5\x82 si\xc4\x99 te\xc5\xbc w Wiedniu u Josepha Marxa. Od 1949 do 1950 roku przebywa\xc5\x82 w Szwajcarii, gdzie pod kierunkiem Wladimira Vogela zapozna\xc5\x82 si\xc4\x99 z technik\xc4\x85 dwunastotonow\xc4\x85._NEWLINE_Pisywa\xc5\x82 jako krytyk muzyczny m.in. do Nya Pressen i Hufvudstadsbladet. W latach 1963\xe2\x80\x931976 wyk\xc5\x82ada\xc5\x82 kompozycj\xc4\x99 w Akademii Sibeliusa. W 1961 roku przyj\xc4\x99ty na cz\xc5\x82onka Kr\xc3\xb3lewskiej Szwedzkiej Akademii Muzycznej. Prowadzi\xc5\x82 dzia\xc5\x82alno\xc5\x9b\xc4\x87 jako organista i dyrygent ch\xc3\xb3ralny, dyrygowa\xc5\x82 m.in. ch\xc3\xb3rem Akademiska S\xc3\xa5ngf\xc3\xb6reningen. By\xc5\x82 te\xc5\xbc autorem audycji radiowych.\n_START_SECTION_\nTw\xc3\xb3rczo\xc5\x9b\xc4\x87\n_START_PARAGRAPH_\nMuzyka Bergmana cechuje si\xc4\x99 doskona\xc5\x82o\xc5\x9bci\xc4\x85 warsztatow\xc4\x85 i zwi\xc4\x99z\xc5\x82o\xc5\x9bci\xc4\x85 wypowiedzi. Szczeg\xc3\xb3lne miejsce w tw\xc3\xb3rczo\xc5\x9bci kompozytora zajmowa\xc5\x82a muzyka wokalna. Uwa\xc5\xbcany jest za tw\xc3\xb3rc\xc4\x99 neoimpresjonistycznego, interesowa\xc5\x82 si\xc4\x99 jednak tak\xc5\xbce nowszymi trendami w muzyce, si\xc4\x99ga\xc5\x82 te\xc5\xbc po elementy zaczerpni\xc4\x99te z muzyki Bliskiego Wschodu._NEWLINE_Skomponowa\xc5\x82 m.in. Suit\xc4\x99 na orkiestr\xc4\x99 smyczkow\xc4\x85 (1940), Tre aspetti d\xe2\x80\x99una seria dodecafonica (1957), Aubade (1958), Simbolo (1960), Circulus (1965), Trio fortepianowe (1940), Three fantasias na klarnet i fortepian (1953), Concertino da camera na flet, klarnet, klarnet basowy, trio smyczkowe, perkusj\xc4\x99 i fortepian (1961), Suit\xc4\x99 na gitar\xc4\x99 (1949), suit\xc4\x99 Intervalles na fortepian (1949), Sonatina na fortepian (1950), Exsultate na organy (1954), Majn\xc3\xa4tter na sopran i orkiestr\xc4\x99 (1946), Ensamhetens s\xc3\xa5nger na g\xc5\x82os i orkiestr\xc4\x99 (1947), Rubaiyat na baryton, ch\xc3\xb3r m\xc4\x99ski i orkiestr\xc4\x99 (1953), Svanbild na baryton, ch\xc3\xb3r m\xc4\x99ski i kwartet (1958), Aton na baryton, recytatora, ch\xc3\xb3r i orkiestr\xc4\x99 (1959), Sela na baryton, ch\xc3\xb3r i orkiestr\xc4\x99 kameraln\xc4\x85 (1962), F\xc3\xa5glarna na baryton, ch\xc3\xb3r m\xc4\x99ski z 5 solistami, perkusj\xc4\x99 i czelest\xc4\x99 (1962), suit\xc4\x99 Sn\xc3\xb6 na baryton, ch\xc3\xb3r m\xc4\x99ski i flet (1966), Spring-time na baryton i ch\xc3\xb3r m\xc4\x99ski (1966), Canticum Fennicum na ch\xc3\xb3r i orkiestr\xc4\x99 (1968), Nox na baryton, ch\xc3\xb3r, flet, ro\xc5\xbcek angielski i perkusj\xc4\x99 (1970), 4 Galgenlieder dla 3 narrator\xc3\xb3w i ch\xc3\xb3ru m\xc3\xb3wionego (1960), suit\xc4\x99 H\xc3\xa4 Li Bomp dla narratora, tenora i ch\xc3\xb3ru m\xc4\x99skiego (1964), cykl pie\xc5\x9bni Med dig (1956), oper\xc4\x99 Det sjungande Tr\xc3\xa4det (1986\xe2\x80\x931988).'