b'\n_START_ARTICLE_\nZdzis\xc5\x82aw Trze\xc5\x9bniowski\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nUrodzi\xc5\x82 si\xc4\x99 19 lutego 1868. Jego ojciec Witold bra\xc5\x82 udzia\xc5\x82 w powstaniu styczniowym. Zosta\xc5\x82 urz\xc4\x99dnikiem kolejowym. Dzia\xc5\x82a\xc5\x82 w Zwi\xc4\x85zku Walki Czynnej. Pe\xc5\x82ni\xc5\x82 funkcj\xc4\x99 komendanta oddzia\xc5\x82u Zwi\xc4\x85zku Strzeleckiego w Stanis\xc5\x82awowie, gdzie pracowa\xc5\x82 jako urz\xc4\x99dnik kolejowy._NEWLINE_Po wybuchu I wojny \xc5\x9bwiatowej wst\xc4\x85pi\xc5\x82 do Legion\xc3\xb3w Polskich. Zosta\xc5\x82 dow\xc3\xb3dc\xc4\x85 jednej z czterech kompanii, kt\xc3\xb3re 4 sierpnia 1914 wyruszy\xc5\x82y jako oddzia\xc5\x82 strzelecki pod dow\xc3\xb3dztwem Mieczys\xc5\x82awa Norwida-Neugebauera z Krzeszkowic na teren Kr\xc3\xb3lestwa. Od 8 sierpnia 1914 by\xc5\x82 dow\xc3\xb3dc\xc4\x85 2 kompanii w III batalionie 1 pu\xc5\x82ku piechoty w sk\xc5\x82adzie I Brygady. Zosta\xc5\x82 awansowany na chor\xc4\x85\xc5\xbcego piechoty 29 listopada 1914, a wkr\xc3\xb3tce na podporucznika piechoty 9 pa\xc5\xbadziernika 1914. Od 22 pa\xc5\xbadziernika 1914 by\xc5\x82 dow\xc3\xb3dc\xc4\x85 2 kompanii. W grudniu 1914 bra\xc5\x82 udzia\xc5\x82 w bitwie pod \xc5\x81owcz\xc3\xb3wkiem. Awansowany do stopnia porucznika piechoty 1 stycznia 1915. Po zachorowaniu na tyfus przebywa\xc5\x82 na leczeniu w 1915. Od lutego 1917 s\xc5\x82u\xc5\xbcy\xc5\x82 w 3 pu\xc5\x82ku piechoty w sk\xc5\x82adzie II Brygady. Po kryzysie przysi\xc4\x99gowym z 1917 s\xc5\x82u\xc5\xbcy\xc5\x82 w Polskim Korpusie Posi\xc5\x82kowym. Zosta\xc5\x82 w\xc3\xb3wczas awansowany na kapitana piechoty 1 wrze\xc5\x9bnia 1917 oraz zosta\xc5\x82 dow\xc3\xb3dc\xc4\x85 kompanii. Po przej\xc5\x9bciu frontu w bitwie pod Rara\xc5\x84cz\xc4\x85 w po\xc5\x82owie lutego 1918 zosta\xc5\x82 internowany przez Austriak\xc3\xb3w i przebywa\xc5\x82 w obozach Huszt i Dulfalva na W\xc4\x99grzech. Po odzyskaniu wolno\xc5\x9bci przebywa\xc5\x82 we Lwowie, gdzie organizowa\xc5\x82 zal\xc4\x85\xc5\xbcek Wojska Polskiego, podleg\xc5\x82ego Sztabowi Generalnemu Wojsk Polskich w Warszawie na czele z gen. Tadeuszem Rozwadowskim. U schy\xc5\x82ku wojny w nocy z 31 pa\xc5\xbadziernika na 1 listopada 1918 by\xc5\x82 pierwszym dow\xc3\xb3dc\xc4\x85 za\xc5\x82ogi szko\xc5\x82y im. Henryka Sienkiewicza podczas obrony Lwowa w trakcie wojny polsko-ukrai\xc5\x84skiej. W\xc3\xb3wczas kierowa\xc5\x82 obron\xc4\x85 szko\xc5\x82y i odpar\xc5\x82 atak Ukrai\xc5\x84c\xc3\xb3w. Na wie\xc5\x9b\xc4\x87 o skutecznej obronie plac\xc3\xb3wki przez kpt. Tatara w to miejsce kierowa\xc5\x82a si\xc4\x99 polska ludno\xc5\x9b\xc4\x87 miasta, g\xc5\x82\xc3\xb3wnie m\xc5\x82odzie\xc5\xbc, z zamiarem podj\xc4\x99cia walki. Od 2 do 5 listopada by\xc5\x82 komendantem Rz\xc4\x99sny Polskiej, od 5 do 22 listopada by\xc5\x82 komendantem I grupy (sk\xc5\x82adaj\xc4\x85cej si\xc4\x99 z 1 i 2 odcinka) oraz dow\xc3\xb3dca II grupy wojsk polskich w Szkole \xc5\x9bw. Marii Magdaleny. Pod koniec listopada 1918 zosta\xc5\x82 dow\xc3\xb3dc\xc4\x85 batalionu 1 pu\xc5\x82ku Strzelc\xc3\xb3w Lwowskich. Od 2 maja 1919 do 2 czerwca 1920 pe\xc5\x82ni\xc5\x82 funkcj\xc4\x99 dow\xc3\xb3dcy 7 pu\xc5\x82ku piechoty Legion\xc3\xb3w. Nast\xc4\x99pnie podczas wojnie polsko-bolszewickiej od 12 lipca 1920 dowodzi\xc5\x82 batalionem 240 Pu\xc5\x82ku Piechoty w sk\xc5\x82adzie Armii Ochotniczej. Zosta\xc5\x82 zweryfikowany do stopnia majora piechoty._NEWLINE_16 czerwca 1921 zosta\xc5\x82 przeniesiony do rezerwy. Kierowany tym powodem 25 czerwca 1921 dokona\xc5\x82 zab\xc3\xb3jstwa pe\xc5\x82ni\xc4\x85cego w zast\xc4\x99pstwie funkcj\xc4\x99 dow\xc3\xb3dcy 20 pu\xc5\x82ku piechoty podpu\xc5\x82kownika Henryka Madurowicza z broni palnej w krakowskim garnizonie w Krowodrzach, a nast\xc4\x99pnie sam pope\xc5\x82ni\xc5\x82 samob\xc3\xb3jstwo. Sprawie tej towarzyszy\xc5\x82a aura tajemnicy i braku pe\xc5\x82nego wyja\xc5\x9bnienia. Pocz\xc4\x85tkowo informowano, \xc5\xbce pp\xc5\x82k. Madurowicza zastrzeli\xc5\x82 ppor. tudzie\xc5\xbc mjr Siemicki w po\xc5\x82udnie w kancelarii pu\xc5\x82ku, a powodem mia\xc5\x82a by\xc4\x87 niekorzystna opinia wydana w podaniu o awans._NEWLINE_Major Trze\xc5\x9bniowski zosta\xc5\x82 pochowany 28 czerwca 1921 bez honor\xc3\xb3w wojskowych. Spocz\xc4\x85\xc5\x82 na Cmentarzu Obro\xc5\x84c\xc3\xb3w Lwowa (kwatera II, miejsce 24). Z inicjatywy okr\xc4\x99gu lwowskiego Zwi\xc4\x85zku Legionist\xc3\xb3w Polskich w 1935 powsta\xc5\x82 komitet budowy nagrobka-pomnika mjr. Tatar-Trze\xc5\x9bniowskiego, kt\xc3\xb3rego ustanowienie zaplanowano po uprzednio przeprowadzonej ekshumacji i przeniesieniu w inne miejsce na Cmentarzu Obro\xc5\x84c\xc3\xb3w Lwowa. Gr\xc3\xb3b majora jest po\xc5\x82o\xc5\xbcony w kwaterze II w miejscu nr 40._NEWLINE_Jego \xc5\xbcon\xc4\x85 zosta\xc5\x82a Bronis\xc5\x82awa z domu Majerska, z kt\xc3\xb3r\xc4\x85 mia\xc5\x82 cztery c\xc3\xb3rki i dw\xc3\xb3ch syn\xc3\xb3w.\n_START_SECTION_\nUpami\xc4\x99tnienie\n_START_PARAGRAPH_\nPo \xc5\x9bmierci Zdzis\xc5\x82awa Trze\xc5\x9bniowskiego przy jego grobie odbywa\xc5\x82y si\xc4\x99 corocznie uroczysto\xc5\x9bci upami\xc4\x99tniaj\xc4\x85ce. W 19. rocznic\xc4\x99 podj\xc4\x99cia walk w obronie Lwowa, 31 pa\xc5\xbadziernika 1937 jedna z ulic we Lwowie zosta\xc5\x82a uroczy\xc5\x9bcie nazwana imieniem kpt. Zdzis\xc5\x82awa Tatara-Trze\xc5\x9bniowskiego. W wydaniu \xe2\x80\x9eGazety Lwowskiej\xe2\x80\x9d z 3 listopada 1937 napisano, i\xc5\xbc Zdzis\xc5\x82aw Trze\xc5\x9bniowski b\xc4\x99dzie zawsze dla Lwowa tym, kim dla Warszawy by\xc5\x82 Piotr Wysocki 29 listopada 1930 w chwili wybuchu powstania listopadowego. Po utworzeniu pa\xc5\x84stwa Ukrainy ulica zosta\xc5\x82a przemianowana na Bober\xc5\x9bkoho._NEWLINE_W 1937 imi\xc4\x99 Zdzis\xc5\x82awa Trze\xc5\x9bniowskiego przyj\xc4\x99to do nazwy Ko\xc5\x82a Nr. 5 Zwi\xc4\x85zku Rezerwist\xc3\xb3w we Lwowie.'