b'\n_START_ARTICLE_\nZatoczek bia\xc5\x82owargi\n_START_SECTION_\nTaksonomia\n_START_PARAGRAPH_\nW literaturze zachodniej jest opisywany pod nazw\xc4\x85 Anisus leucostoma, a w polskoj\xc4\x99zycznej Anisus leucostomus. Wielu malakolog\xc3\xb3w nie akceptuje wyodr\xc4\x99bniania tego gatunku traktuj\xc4\x85c go jako synonim Anisus septemgyratus.\n_START_SECTION_\nWyst\xc4\x99powanie\n_START_PARAGRAPH_\nZasi\xc4\x99g jego wyst\xc4\x99powania obejmuje Europ\xc4\x99, p\xc3\xb3\xc5\x82nocn\xc4\x85 Turcj\xc4\x99 i p\xc3\xb3\xc5\x82nocny Iran oraz zachodni\xc4\x85 i \xc5\x9brodkow\xc4\x85 Syberi\xc4\x99. Wed\xc5\x82ug niekt\xc3\xb3rych \xc5\xbar\xc3\xb3de\xc5\x82 nie stwierdzono jego obecno\xc5\x9bci w Finlandii i Estonii, czemu przecz\xc4\x85 dane IUCN._NEWLINE_Zatoczek bia\xc5\x82owargi zasiedla ma\xc5\x82e zbiorniki wody stoj\xc4\x85cej, g\xc5\x82\xc3\xb3wnie na bagnach i torfowiskach, tak\xc5\xbce okresowo zalewane, zanikaj\xc4\x85ce. W zbiornikach okresowych jest gatunkiem charakterystycznym. Spotykany g\xc5\x82\xc3\xb3wnie na r\xc3\xb3wninach, ale \xe2\x80\x93 w przeciwie\xc5\x84stwie do Anisus spirorbis \xe2\x80\x93 wyst\xc4\x99puje r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc na obszarach g\xc3\xb3rzystych (do 1800 m w Szwajcarii). W Polsce jest gatunkiem pospolitym.\n_START_SECTION_\nBudowa\n_START_PARAGRAPH_\nMuszla o wymiarach 1,4\xe2\x80\x931,5 \xc3\x97 6\xe2\x80\x937 mm, zwykle br\xc4\x85zowa, bardzo l\xc5\x9bni\xc4\x85ca. Jej g\xc3\xb3rna powierzchnia jest zwykle sp\xc5\x82aszczona. Skr\xc4\x99ty s\xc4\x85 lekko wypuk\xc5\x82e, w liczbie 6\xe2\x80\x936,5. Ostatni skr\xc4\x99t nie jest szerszy od poprzedniego, ale szerszy ni\xc5\xbc u A. septemgyratus i w\xc4\x99\xc5\xbcszy ni\xc5\xbc u A. spirorbis.\n_START_SECTION_\nBiologia i ekologia\n_START_PARAGRAPH_\nWykazuje wybitn\xc4\x85 odporno\xc5\x9b\xc4\x87 na wysychanie, co pozwala mu przetrwa\xc4\x87 okres suszy. Rozmna\xc5\xbca si\xc4\x99 od kwietnia do wrze\xc5\x9bnia. Jest nosicielem wielu gatunk\xc3\xb3w przywr, m.in.: Australapatemon burti, A. minor, Gigantobilharzia suebica i Echinoparyphium pseudorecurvatum.\n_START_SECTION_\nZagro\xc5\xbcenia i ochrona\n_START_PARAGRAPH_\nW wielu regionach Europy jest zagro\xc5\xbcony z powodu utraty siedlisk. W pozosta\xc5\x82ych obszarach zasi\xc4\x99gu jest szeroko rozprzestrzeniony, lokalnie wyst\xc4\x99puje licznie, a nawet masowo.'