b'\n_START_ARTICLE_\nPetro Ba\xc5\x82abujew\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nW 1954 uko\xc5\x84czy\xc5\x82 Charkowski Instytut Lotniczy, p\xc3\xb3\xc5\xbaniej pracowa\xc5\x82 w biurze konstruktorskim O. Antonowa jako in\xc5\xbcynier konstruktor, p\xc3\xb3\xc5\xbaniej m.in. szef warsztatu, kierowniczy in\xc5\xbcynier, zast\xc4\x99pca g\xc5\x82\xc3\xb3wnego konstruktora i szef filii OKB (Specjalnego Biura Konstruktorskiego) seryjnej fabryki w Taszkencie. W 1965 zosta\xc5\x82 dyrektorem fabryki nr 573 (w 1966 przemianowanego na Kijowski Zak\xc5\x82ad Mechaniczny, KMZ) Ministerstwa Przemys\xc5\x82u Lotniczego ZSRR, by\xc5\x82 g\xc5\x82\xc3\xb3wnym konstruktorem podczas tworzenia samolotu transportowego An-124 Rus\xc5\x82an, kt\xc3\xb3ry znalaz\xc5\x82 szerokie zastosowanie. P\xc3\xb3\xc5\xbaniej by\xc5\x82 I zast\xc4\x99pc\xc4\x85 generalnego konstruktora. Bra\xc5\x82 udzia\xc5\x82 w utworzeniu i modyfikowaniu ok. stu modeli samolot\xc3\xb3w Antonow. Od 1984 do 1991 by\xc5\x82 generalnym konstruktorem KMZ im. Antonowa, a od 1991 do 2005 generalnym konstruktorem Lotniczego Kompleksu Naukowo-Technicznego im. Antonowa. W 1994 wyst\xc4\x85pi\xc5\x82 z inicjatyw\xc4\x85 skonstruowania regionalnego samolotu pasa\xc5\xbcerskiego nowej generacji An-140, p\xc3\xb3\xc5\xbaniej kierowa\xc5\x82 pracami nad nim. By\xc5\x82 doktorem nauk technicznych (od 1978) i profesorem. W 1998 otrzyma\xc5\x82 honorowe obywatelstwo Kijowa.'