b'\n_START_ARTICLE_\nMylabris aschnae\n_START_SECTION_\nTaksonomia\n_START_PARAGRAPH_\nGatunek ten zosta\xc5\x82 opisany w 2011 roku przez Dewananda Makhana i Somayeha Ezzatpanaha, a jego epitet gatunkowy pochodzi od imienia c\xc3\xb3rki pierwszego z nich. Gatunek opisano na podstawie holotypu i serii 55 paratyp\xc3\xb3w.\n_START_SECTION_\nOpis\n_START_PARAGRAPH_\nHolotypowy samiec ma cia\xc5\x82o d\xc5\x82ugo\xc5\x9bci 24,5 mm i szeroko\xc5\x9bci 6 mm. G\xc5\x82owa z przydatkami, odn\xc3\xb3\xc5\xbca i przedplecze czarne. Trzeci cz\xc5\x82on czu\xc5\x82k\xc3\xb3w szerszy ni\xc5\xbc d\xc5\x82ugi, a pozosta\xc5\x82e 10 d\xc5\x82u\xc5\xbcsze ni\xc5\xbc szerokie. Przedplecze najszersze u podstawy, grubo punktowane, z dwoma du\xc5\xbcymi p\xc5\x82ytkimi wg\xc5\x82\xc4\x99bieniami: jednym po\xc5\x9brodku i drugim u nasady. Pokrywy ubarwione pomara\xc5\x84czowo z dwoma czarnymi poprzecznymi pasami i dwoma czarnymi kropkami w cz\xc4\x99\xc5\x9bci przedniej. Na pokrywach obecne drobne punktowanie i czarne szczecinki. Pazurki st\xc3\xb3p z z\xc4\x99bem. Edeagus samca z dwoma z\xc4\x99bami, w\xc4\x85ski w wierzcho\xc5\x82kowej \xe2\x85\x93 i z hakiem na wierzcho\xc5\x82ku._NEWLINE_Gatunek ten najbardziej zbli\xc5\xbcony jest do M. minae i M. calida od kt\xc3\xb3rych r\xc3\xb3\xc5\xbcni si\xc4\x99 wygl\xc4\x85dem edeagusa.\n_START_SECTION_\nWyst\xc4\x99powanie\n_START_PARAGRAPH_\nChrz\xc4\x85szcz palearktyczny, endemiczny dla Iranu. Podawany z ostan\xc3\xb3w Markazi i Semnan. Imagines spotykane s\xc4\x85 na kwiatach arbuza (Citrullus vulgaris), Alhagi maurorum, cykorii podr\xc3\xb3\xc5\xbcnik (Cichorium intybus), przegorzanu (Echinops sp.) i Perovskia atriplicifolia.'