b'\n_START_ARTICLE_\nCD3\n_START_PARAGRAPH_\nCD3 (ang. cluster of differentiation 3, dawniej tak\xc5\xbce T3) \xe2\x80\x93 g\xc5\x82\xc3\xb3wny marker limfocyt\xc3\xb3w T. Jest to z\xc5\x82o\xc5\xbcony z kilku cz\xc4\x85steczek bia\xc5\x82kowych koreceptor tych kom\xc3\xb3rek, sk\xc5\x82adaj\xc4\x85cy si\xc4\x99 z czterech r\xc3\xb3\xc5\xbcnych \xc5\x82a\xc5\x84cuch\xc3\xb3w peptydowych. U ssak\xc3\xb3w w sk\xc5\x82ad kompleksu CD3 wchodz\xc4\x85: \xc5\x82a\xc5\x84cuch CD3\xce\xb3, \xc5\x82a\xc5\x84cuch CD3\xce\xb4, dwa \xc5\x82a\xc5\x84cuchy CD3\xce\xb6 i dwa \xc5\x82a\xc5\x84cuchy CD3\xce\xb5. Razem z receptorem kom\xc3\xb3rek T tworz\xc4\x85 one tzw. kompleks TCR, kt\xc3\xb3ry jest odpowiedzialny za dostarczenie aktywuj\xc4\x85cego sygna\xc5\x82u do limfocyt\xc3\xb3w T. Mimo \xc5\xbce w literaturze naukowej \xc5\x82a\xc5\x84uch \xce\xb6 jest wci\xc4\x85\xc5\xbc nazywany jako CD3\xce\xb6, oficjalna nazwa tego peptydu w nomenklaturze CD to CD247.\n_START_SECTION_\nHistoria\n_START_PARAGRAPH_\nW roku 1979, w wyniku prac nad izolacj\xc4\x85 przeciwcia\xc5\x82 monoklonalnych produkowanych na bazie limfocyt\xc3\xb3w B uzyskiwanych od zwierz\xc4\x85t immunizowanych ludzkimi leukocytami, zidentyfikowano przeciwcia\xc5\x82o oznaczone jako OKT3, kt\xc3\xb3re wi\xc4\x85za\xc5\x82o si\xc4\x99 z ludzkimi limfocytami T, ale nie z limfocytami B, granulocytami, monocytami i kom\xc3\xb3rkami NK. Przeciwcia\xc5\x82o OKT3 okaza\xc5\x82o si\xc4\x99 istotne nie tylko ze wzgl\xc4\x99du na reaktywno\xc5\x9b\xc4\x87 wzgl\xc4\x99dem okre\xc5\x9blonej grupy leukocyt\xc3\xb3w, ale tak\xc5\xbce ze wzgl\xc4\x99du na wywo\xc5\x82ywanie aktywacji limfocyt\xc3\xb3w T. W roku 1980 wykazano, \xc5\xbce przeciwcia\xc5\x82o OKT3 reaguje swoi\xc5\x9bcie z limfocytami T wykrywanymi standardowo w\xc3\xb3wczas stosowanym testem rozetkowym. Rok p\xc3\xb3\xc5\xbaniej Chang i wsp. opisali antygen reaguj\xc4\x85cy z przeciwcia\xc5\x82em OKT3 jako element kompleksu odpowiedzialnego za rozpoznawanie antygen\xc3\xb3w przez kom\xc3\xb3rki T. Na podstawie tych i innych bada\xc5\x84 przeciwcia\xc5\x82o OKT3 zosta\xc5\x82o uznane za cz\xc4\x85steczk\xc4\x99 reaguj\xc4\x85c\xc4\x85 z moleku\xc5\x82\xc4\x85 swoist\xc4\x85 dla limfocyt\xc3\xb3w T i w ramach prac konferencji Human Leukocyte Differentiation Antigens (HLDA), kt\xc3\xb3ra ustala nomenklatur\xc4\x99 CD, antygen rozpoznawany przez przeciwcia\xc5\x82o OKT3 uzyska\xc5\x82 oficjaln\xc4\x85 nazw\xc4\x99 CD3.\n_START_SECTION_\nStruktura\n_START_PARAGRAPH_\n\xc5\x81a\xc5\x84cuchy peptydowe CD3\xce\xb3, CD3\xce\xb4 i CD3\xce\xb5 nale\xc5\xbc\xc4\x85 do tej samej nadrodziny immunoglobulin i wykazuj\xc4\x85 silne podobie\xc5\x84stwo w sekwencji aminokwasowej i strukturze. Wszystkie one posiadaj\xc4\x85 zewn\xc4\x85trzkom\xc3\xb3rkow\xc4\x85 domen\xc4\x99 immunoglobulinopodobn\xc4\x85, nast\xc4\x99pnie helikalny fragment przechodz\xc4\x85cy przez b\xc5\x82on\xc4\x99 kom\xc3\xb3rkow\xc4\x85 oraz ogon cytoplazmatyczny, zawieraj\xc4\x85cy aktywuj\xc4\x85ce sekwencje ITAM. Ka\xc5\xbcdy z \xc5\x82a\xc5\x84uch\xc3\xb3w \xce\xb3,\xce\xb4 i \xce\xb5 zawiera dwa motywy ITAM. Z kolei \xc5\x82a\xc5\x84cuch CD3\xce\xb6 nie posiada zewn\xc4\x85trzkom\xc3\xb3rkowej domeny immunoglobulinowej, zawiera natomiast cztery motywy ITAM w cz\xc4\x99\xc5\x9bci cytoplazmatycznej. Wariant CD3\xce\xb7 posiada trzy motywy ITAM. Region transb\xc5\x82onowy ka\xc5\xbcdej z cz\xc4\x85steczek CD3 jest ujemnie na\xc5\x82adowany, co w rezultacie prowadzi do tworzenia kompleksu z dodatnio na\xc5\x82adowanymi \xc5\x82a\xc5\x84cuchami TCR. W ten spos\xc3\xb3b dochodzi do tworzenia kompleks\xc3\xb3w: TCR\xce\xb1-CD3\xce\xb3-CD3\xce\xb5-CD3\xce\xb6-CD3\xce\xb6 oraz TCR\xce\xb2-CD3\xce\xb4-CD3\xce\xb5, kt\xc3\xb3re razem tworz\xc4\x85 pe\xc5\x82ny kompleks TCR.\n_START_SECTION_\nFunkcja\n_START_PARAGRAPH_\nSame \xc5\x82a\xc5\x84cuchy TCR posiadaj\xc4\x85 jedynie kr\xc3\xb3tk\xc4\x85 sekwencj\xc4\x99 cytoplazmatyczn\xc4\x85, kt\xc3\xb3ra nie przekazuje sygna\xc5\x82u. Funkcj\xc4\x99 t\xc4\x99 spe\xc5\x82niaj\xc4\x85 w\xc5\x82a\xc5\x9bnie \xc5\x82a\xc5\x84cuchy CD3, kt\xc3\xb3re po zwi\xc4\x85zaniu antygenu przez TCR zapocz\xc4\x85tkowuj\xc4\x85 kaskad\xc4\x99 sygna\xc5\x82ow\xc4\x85 w limfocytach T poprzez rekrutacj\xc4\x99 kinazy ZAP70 na skutek fosforylacji reszt tyrozyny w motywach ITAM.\n_START_SECTION_\nCD3 jako cel terapeutyczny\n_START_PARAGRAPH_\nLimfocyty T s\xc4\x85 kom\xc3\xb3rkami, kt\xc3\xb3re w znacznej mierze odpowiadaj\xc4\x85 za rozw\xc3\xb3j zapalenia. Z tego wzgl\xc4\x99du czynniki, kt\xc3\xb3rych dzia\xc5\x82anie w za\xc5\x82o\xc5\xbceniu mia\xc5\x82oby hamowa\xc4\x87 aktywacj\xc4\x99 CD3 (a w zwi\xc4\x85zku z tym limfocyt\xc3\xb3w T), s\xc4\x85 testowane pod k\xc4\x85tem w\xc5\x82a\xc5\x9bciwo\xc5\x9bci przeciwzapalnych w chorobach autoimmunizacyjnych i cukrzycy typu 1.\n_START_SECTION_\nZastosowanie w badaniach naukowych i diagnostyce\n_START_PARAGRAPH_\nZe wzgl\xc4\x99du na fakt, \xc5\xbce bia\xc5\x82ko CD3 jest charakterystyczne dla limfocyt\xc3\xb3w T, jego oznaczanie znajduje szerokie zastosowanie w badaniach naukowych. Przeciwcia\xc5\x82a monoklonalne skierowane przeciwko CD3 i koniugowane z barwnikami fluorescencyjnymi lub enzymami umo\xc5\xbcliwiaj\xc4\x85 oznaczenie frekwencji lub liczby tych kom\xc3\xb3rek we krwi i tkankach przy u\xc5\xbcyciu metod cytometrycznych oraz immunohistochemicznych. _NEWLINE_W diagnostyce oznaczanie CD3 jest szczeg\xc3\xb3lnie u\xc5\xbcyteczne w przypadku bia\xc5\x82aczek.'