b'\n_START_ARTICLE_\n\xc5\x81a\xc5\xbania turecka\n_START_SECTION_\nPowstanie i tematyka dzie\xc5\x82a\n_START_PARAGRAPH_\nPrzy pracy nad \xc5\x81a\xc5\xbani\xc4\x85 tureck\xc4\x85 Ingres nie malowa\xc5\x82 modeli, lecz powt\xc3\xb3rzy\xc5\x82 szereg postaci i motyw\xc3\xb3w ze swoich wcze\xc5\x9bniejszych obraz\xc3\xb3w przedstawiaj\xc4\x85cych postacie odalisek i k\xc4\x85pi\xc4\x85cych si\xc4\x99 kobiet. Centralna posta\xc4\x87 kompozycji jest dok\xc5\x82adnie skopiowan\xc4\x85 postaci\xc4\x85 z obrazu K\xc4\x85pi\xc4\x85ca si\xc4\x99. R\xc3\xb3wnie\xc5\xbc odaliska z podniesionymi w g\xc3\xb3r\xc4\x99 r\xc4\x99kami umieszczona na pierwszym planie jest kopi\xc4\x85 szkicu wykonanego przez Ingresa w 1818 i przedstawiaj\xc4\x85cego jego \xc5\xbcon\xc4\x99 Madeleine Chapelle. _NEWLINE_Kobiety przedstawione na obrazie tworz\xc4\x85 zwart\xc4\x85 kompozycj\xc4\x99, jednak ka\xc5\xbcda z nich jest zarazem indywidualnym studium aktu kobiecego. Wszystkie bohaterki obrazu s\xc4\x85 nagie, niekt\xc3\xb3re nosz\xc4\x85 wykonane ze z\xc5\x82ota ozdoby, jedna z kobiet na pierwszym planie, odwr\xc3\xb3cona ty\xc5\x82em, trzyma lutni\xc4\x99. Indywidualno\xc5\x9b\xc4\x87 ka\xc5\xbcdego z akt\xc3\xb3w podkre\xc5\x9bla fakt, \xc5\xbce - poza par\xc4\x85 obejmuj\xc4\x85cych si\xc4\x99 odalisek na pierwszym planie - kobiety nawet nie patrz\xc4\x85 na siebie. _NEWLINE_Obraz nale\xc5\xbcy do grupy dzie\xc5\x82 Ingresa inspirowanych kultur\xc4\x85 i sztuk\xc4\x85 orientaln\xc4\x85, podobnie jak szereg innych namalowanych przez niego przedstawie\xc5\x84 odalisek. Malarz nigdy nie by\xc5\x82 jednak w krajach Maghrebu ani krajach Wschodu, wi\xc4\x99c jego wiedza nt. Orientu pochodzi\xc5\x82a wy\xc5\x82\xc4\x85cznie z poznawanych dzie\xc5\x82 literackich i wspomnie\xc5\x84. \xc5\x81a\xc5\xbania turecka jest przyk\xc5\x82adem wykorzystania orientalnego motywu jako pretekstu do namalowania grupy nagich kobiet w erotycznych pozach. Tez\xc4\x99 t\xc4\x99 potwierdza niewielka ilo\xc5\x9b\xc4\x87 czysto \xe2\x80\x9ewschodnich\xe2\x80\x9d element\xc3\xb3w obrazu, jak bi\xc5\xbcuteria noszona przez bohaterki obrazu.\n_START_SECTION_\nDalsze losy obrazu\n_START_PARAGRAPH_\nPo namalowaniu obrazu Ingres sprzeda\xc5\x82 go jednemu z krewnych cesarza francuskiego Napoleona III, kt\xc3\xb3ry zwr\xc3\xb3ci\xc5\x82 go po zaledwie kilku dniach, gdy jego \xc5\xbcona zarzuci\xc5\x82a obrazowi nieobyczajno\xc5\x9b\xc4\x87. W 1865 dzie\xc5\x82o naby\xc5\x82 by\xc5\x82y turecki dyplomata Chalil Bej, kolekcjonuj\xc4\x85cy dzie\xc5\x82a o tematyce erotycznej. Na pocz\xc4\x85tku XX wieku grupa mecenas\xc3\xb3w sztuki pragn\xc4\x99\xc5\x82a doprowadzi\xc4\x87 do w\xc5\x82\xc4\x85czenia obrazu do kolekcji Luwru, jednak rada muzeum dwukrotnie odm\xc3\xb3wi\xc5\x82a. Ostatecznie obraz znalaz\xc5\x82 si\xc4\x99 w tym muzeum w 1911, dzi\xc4\x99ki wykupieniu go przez Towarzystwo Przyjaci\xc3\xb3\xc5\x82 Luwru.'