b'\n_START_ARTICLE_\nD\xc5\x82ugoszyj pi\xc5\x82kowany\n_START_SECTION_\nRozmieszczenie geograficzne\n_START_PARAGRAPH_\nNajcz\xc4\x99\xc5\x9bciej wyst\xc4\x99puj\xc4\x85cy gatunek z rodzaju Tayloria. Wyst\xc4\x99puje g\xc5\x82\xc3\xb3wnie w Europie, najbardziej pospolity jest w ca\xc5\x82ej Fennoskandii i w Alpach (do wys. 2600 m n.p.m.). Poza Europ\xc4\x85 gatunek stwierdzano w Ameryce P\xc3\xb3\xc5\x82nocnej (m.in. we wschodniej Kanadzie), w Azji (bardzo rzadko) oraz w Afryce (w wysokich po\xc5\x82o\xc5\xbceniach g\xc3\xb3rskich \xe2\x80\x93 na Ruwenzori ro\xc5\x9bnie na wys. 3500 m n.p.m. \xe2\x80\x93 jest to najwy\xc5\xbcej po\xc5\x82o\xc5\xbcone stanowisko T.serrata). W Polsce jest rzadkim gatunkiem g\xc3\xb3rskim (Sudety, Karpaty Zachodnie). W Tatrach gatunek by\xc5\x82 stwierdzany na wysoko\xc5\x9bci od 830 do 1890 m n.p.m. Poza g\xc3\xb3rami ro\xc5\x9bnie w kilku reliktowych miejscach na ni\xc5\xbcu (Polska \xc5\x9arodkowa i P\xc3\xb3\xc5\x82nocna).\n_START_SECTION_\nEkologia\n_START_PARAGRAPH_\nRo\xc5\x9bnie w miejscach wilgotnych i zacienionych, na pod\xc5\x82o\xc5\xbcu organicznym pochodzenia zwierz\xc4\x99cego (miejsca przesi\xc4\x85kni\xc4\x99te odchodami prze\xc5\xbcuwaczy) oraz na rozk\xc5\x82adaj\xc4\x85cych si\xc4\x99 ro\xc5\x9blinach (niekiedy na humusie) i na gnij\xc4\x85cych pniakach.\n_START_SECTION_\nOchrona\n_START_PARAGRAPH_\nW latach 2004\xe2\x80\x932014 ro\xc5\x9blina obj\xc4\x99ta w Polsce ochron\xc4\x85 \xc5\x9bcis\xc5\x82\xc4\x85, od 2014 r. znajduje si\xc4\x99 pod ochron\xc4\x85 cz\xc4\x99\xc5\x9bciow\xc4\x85.'