b'\n_START_ARTICLE_\nWasilij M\xc5\xbcawanadze\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nW 1924 wst\xc4\x85pi\xc5\x82 do Armii Czerwonej, a w 1927 do WKP(b). W 1937 uko\xc5\x84czy\xc5\x82 Leningradzk\xc4\x85 Akademi\xc4\x99 Wojskowo-Polityczn\xc4\x85 im. Lenina i podj\xc4\x85\xc5\x82 prac\xc4\x99 wojskowo-polityczn\xc4\x85. Bra\xc5\x82 udzia\xc5\x82 w wojnie zimowej przeciwko Finlandii 1939-1940 jako szef wydzia\xc5\x82u politycznego armii i komisarz polityczny sztabu armii. Po podbiciu przez ZSRR wschodniej Finlandii zosta\xc5\x82 naczelnikiem Specjalnego Przyba\xc5\x82tyckiego Okr\xc4\x99gu Wojskowego. Od 1941 uczestnik wojny z Niemcami jako szef wydzia\xc5\x82u politycznego 16 Dywizji Piechoty, p\xc3\xb3\xc5\xbaniej komisarz 118 Dywizji Piechoty na Froncie Leningradzkim, w listopadzie 1941 zosta\xc5\x82 szefem wydzia\xc5\x82u politycznego i cz\xc5\x82onkiem Rady Wojennej Nadmorskiej Grupy Operacyjnej Wojsk Frontu Leningradzkiego za\xc5\x82o\xc5\xbconej w celu obrony przycz\xc3\xb3\xc5\x82ka oranienbaumskiego. Od grudnia 1942 by\xc5\x82 cz\xc5\x82onkiem Rady Wojennej 42 Armii Frontu Leningradzkiego, potem 3 Frontu Nadba\xc5\x82tyckiego (6 grudnia 1942 otrzyma\xc5\x82 stopie\xc5\x84 genera\xc5\x82a majora), od kwietnia do czerwca 1944 cz\xc5\x82onkiem Rady Wojennej 2 Armii Uderzeniowej, p\xc3\xb3\xc5\xbaniej cz\xc5\x82onkiem Rady Wojennej 21 Armii na Froncie Leningradzkim, 3 Bia\xc5\x82oruskim i 1 Ukrai\xc5\x84skim w stopniu genera\xc5\x82a porucznika. Bra\xc5\x82 udzia\xc5\x82 m.in. w operacji wyborskiej, sandomiersko-\xc5\x9bl\xc4\x85skiej, g\xc3\xb3rno\xc5\x9bl\xc4\x85skiej, berli\xc5\x84skiej i praskiej. Po wojnie zosta\xc5\x82 cz\xc5\x82onkiem Rady Wojennej Charkowskiego Okr\xc4\x99gu Wojskowego (od pa\xc5\xbadziernika 1945 do 6 maja 1946), Kijowskiego Okr\xc4\x99gu Wojskowego (od stycznia 1947 do lipca 1950) i Karpackiego Okr\xc4\x99gu Wojskowego (od lipca 1950 do wrze\xc5\x9bnia 1953), jednocze\xc5\x9bnie od 28 stycznia 1949 do 23 marca 1954 wchodzi\xc5\x82 w sk\xc5\x82ad KC KP(b)U/KPU. Od 20 wrze\xc5\x9bnia 1953 do 29 wrze\xc5\x9bnia 1972 by\xc5\x82 I sekretarzem KC Komunistycznej Partii Gruzji, od 29 czerwca 1957 zast\xc4\x99pc\xc4\x85 cz\xc5\x82onka Prezydium KC KPZR, a od 8 kwietnia 1966 do 18 grudnia 1972 zast\xc4\x99pc\xc4\x85 cz\xc5\x82onka Biura Politycznego KC. Nast\xc4\x99pnie przeszed\xc5\x82 na emerytur\xc4\x99. By\xc5\x82 zwolennikiem utworzenia Muzeum Stalina w Gori.'