b'\n_START_ARTICLE_\nMartin Weikert\n_START_PARAGRAPH_\nMartin Weikert (ur. 29 lipca 1914 w Spittelgrund (obecnie Doln\xc3\xad Sedlo w Czechach), zm. 28 kwietnia 1997 w Erfurcie) \xe2\x80\x93 wiceminister bezpiecze\xc5\x84stwa pa\xc5\x84stwowego NRD (1953 i 1955-1957).\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nW 1928 sko\xc5\x84czy\xc5\x82 szko\xc5\x82\xc4\x99, a w 1931 technikum w mie\xc5\x9bcie Hr\xc3\xa1dek nad Nisou, pracowa\xc5\x82 jako cie\xc5\x9bla, w 1931 zwi\xc4\x85za\xc5\x82 si\xc4\x99 z ruchem komunistycznym. By\xc5\x82 sekretarzem kom\xc3\xb3rki i cz\xc5\x82onkiem KC Komunistycznego Zwi\xc4\x85zku M\xc5\x82odzie\xc5\xbcy Czechos\xc5\x82owacji, utrzymywa\xc5\x82 kontakty z KPD, je\xc5\xbadzi\xc5\x82 do Niemiec i ZSRR, uczy\xc5\x82 si\xc4\x99 w Mi\xc4\x99dzynarodowej Szkole Leninowskiej im. Kominternu, w 1935 wst\xc4\x85pi\xc5\x82 do KPCz. W latach 1936-1938 odbywa\xc5\x82 s\xc5\x82u\xc5\xbcb\xc4\x99 w czechos\xc5\x82owackiej armii, w 1939 uciek\xc5\x82 do ZSRR, pracowa\xc5\x82 jako \xc5\x9blusarz w Stalingradzie, po ataku Niemiec na ZSRR 1941 ewakuowa\xc5\x82 si\xc4\x99 do Kazachstanu. Od 1942 przechodzi\xc5\x82 szkolenie w specjalnej szkole Kominternu w Kusznarenkowie k. Ufy i w Moskwie, we wrze\xc5\x9bniu 1944 zosta\xc5\x82 przerzucony do S\xc5\x82owacji, by\xc5\x82 radzist\xc4\x85 w G\xc5\x82\xc3\xb3wnym Sztabie Oddzia\xc5\x82\xc3\xb3w Partyzanckich w S\xc5\x82owacji. Po wojnie pracowa\xc5\x82 w aparacie KC KPCz, w sierpniu 1946 uda\xc5\x82 si\xc4\x99 do Halle, do radzieckiej strefy okupacyjnej Niemiec i w pa\xc5\xbadzierniku 1946 wst\xc4\x85pi\xc5\x82 do policji w Saksonii, w 1948 by\xc5\x82 s\xc5\x82uchaczem Wy\xc5\xbcszej Szko\xc5\x82y Policyjnej. Pracowa\xc5\x82 w sakso\xc5\x84skim Zarz\xc4\x85dzie Kryminalnym, od 1949 do lutego 1950 kierowa\xc5\x82 Zarz\xc4\x85dem Ochrony Gospodarki Narodowej Saksonii-Anhalt, 1950-1952 by\xc5\x82 szefem Ziemskiego Zarz\xc4\x85du Stasi Saksonii-Anhalt, w 1952 kierownikiem Grupy Stasi NRD, a od 1 stycznia do lipca 1953 wiceministrem bezpiecze\xc5\x84stwa pa\xc5\x84stwowego NRD, w 1953 otrzyma\xc5\x82 stopie\xc5\x84 pu\xc5\x82kownika. Od lipca 1953 do listopada 1955 by\xc5\x82 zast\xc4\x99pc\xc4\x85 sekretarza stanu bezpiecze\xc5\x84stwa pa\xc5\x84stwowego w Ministerstwie Spraw Wewn\xc4\x99trznych NRD, w maju 1954 zosta\xc5\x82 awansowany na genera\xc5\x82a majora, od 2 kwietnia do 15 czerwca 1955 by\xc5\x82 p.o. szefa G\xc5\x82\xc3\xb3wnego Wydzia\xc5\x82u I (Wywiad Wojskowy) w Ministerstwie Spraw Wewn\xc4\x99trznych NRD, a od listopada 1955 do 31 pa\xc5\xbadziernika 1957 ponownie wiceministrem bezpiecze\xc5\x84stwa pa\xc5\x84stwowego NRD. Jednocze\xc5\x9bnie od maja 1956 do 1957 kierowa\xc5\x82 berli\xc5\x84skim zarz\xc4\x85dem Stasi, od 1 listopada 1957 do 31 pa\xc5\xbadziernika 1982 by\xc5\x82 szefem Okr\xc4\x99gowego Zarz\xc4\x85du Stasi w Erfurcie, w 1982 przeszed\xc5\x82 na emerytur\xc4\x99.'