b"\n_START_ARTICLE_\nHypolimnus pedderensis\n_START_SECTION_\nSystematyka\n_START_PARAGRAPH_\nHypolimnus pedderensis zosta\xc5\x82 odkryty w 1971 roku. Gatunek opisano na podstawie tylko jednego znalezionego osobnika. Zaliczono go do podrodziny Megascolecinae w obr\xc4\x99bie rodziny Megascolecidae. Barrie G. M. Jamieson pocz\xc4\x85tkowo przypisywa\xc5\x82 go do rodzaju Perionychella (Vesiculodrilus) ze wzgl\xc4\x99du na podobie\xc5\x84stwo. Nast\xc4\x99pnie by\xc5\x82 zaliczany do rodzaj\xc3\xb3w: Atantodrilus oraz Diprochaeta. Od 1996 roku jego pozycja taksonomiczna zosta\xc5\x82a zaktualizowana przez Roberta J. Blakemore \xe2\x80\x93 gatunek zosta\xc5\x82 zaliczony do monotypowego rodzaju Hypolimnus Blakemore, 2000.\n_START_SECTION_\nNazewnictwo\n_START_PARAGRAPH_\nNazwa rodzajowa Hypolimnus z j\xc4\x99zyka greckiego oznacza pod jeziorem. Nie nale\xc5\xbcy jej myli\xc4\x87 z Hypolimnas \xe2\x80\x93 nazwy te w swoim zapisie r\xc3\xb3\xc5\xbcni\xc4\x85 si\xc4\x99 tylko jedn\xc4\x85 liter\xc4\x85, ale w wymowie nie s\xc4\x85 jednobrzmi\xc4\x85ce. Rodzaj Hypolimnas Jacob H\xc3\xbcbner, 1819 odnosi si\xc4\x99 do grupy motyli dziennych z rodziny rusa\xc5\x82kowatych. Synonim nazwy \xc5\x82aci\xc5\x84skiej Atlantodrilus pedderensis (Robert J. Blakemore, 1997) okre\xc5\x9blany jest terminem nomen nudum \xe2\x80\x93 nazwa taka nie jest oficjalnie stosowana do cel\xc3\xb3w nomenklatury zoologicznej. Nazwa zwyczajowa w j\xc4\x99zyku angielskim to Lake Pedder Earthworm.\n_START_SECTION_\nMorfologia\n_START_PARAGRAPH_\nHypolimnus pedderensis zosta\xc5\x82 opisany na podstawie jednego znalezionego osobnika, kt\xc3\xb3ry by\xc5\x82 lekko uszkodzony. D\xc5\x82ugo\xc5\x9b\xc4\x87 cia\xc5\x82a badanego osobnika wynosi\xc5\x82a 50 mm, a jego \xc5\x9brednica 1,6 mm. Ca\xc5\x82e cia\xc5\x82o sk\xc4\x85poszczeta z\xc5\x82o\xc5\xbcone by\xc5\x82o z 129 segment\xc3\xb3w, zw\xc4\x99\xc5\xbca\xc5\x82o si\xc4\x99 w stron\xc4\x99 ogona. W tylnej cz\xc4\x99\xc5\x9bci cia\xc5\x82a wyst\xc4\x99powa\xc5\x82y szerokie rynny grzbietowe. G\xc5\x82owa oraz tu\xc5\x82\xc3\xb3w ubarwione by\xc5\x82y na br\xc4\x85zowo, a klitellum (g\xc5\x82adki, kr\xc3\xb3tki odcinek cia\xc5\x82a, z kt\xc3\xb3rego wytwarzany jest kokon) r\xc3\xb3\xc5\xbcowo-p\xc5\x82owy._NEWLINE_Otw\xc3\xb3r g\xc4\x99bowy (tzw. prostomium) tego gatunku by\xc5\x82 s\xc5\x82abo zarysowany, pory grzbietowe u Hypolimnus pedderensis nie wyst\xc4\x99powa\xc5\x82y._NEWLINE_Liczba szczecinek przypadaj\xc4\x85cych na segment wynosi\xc5\x82a 10 w przedniej cz\xc4\x99\xc5\x9bci cia\xc5\x82a, natomiast ku ogonowi wzrasta\xc5\x82a do 12 na ka\xc5\xbcdy segment. By\xc5\x82y u\xc5\x82o\xc5\xbcone regularnie, przy czym szczecinki grzbietowe by\xc5\x82y wi\xc4\x99ksze od brzusznych. Wa\xc5\xbcn\xc4\x85 cech\xc4\x85 taksonomiczn\xc4\x85 tego gatunku jest wyst\xc4\x99powanie kilku \xc5\xbco\xc5\x82\xc4\x85dk\xc3\xb3w, kt\xc3\xb3re znajdowa\xc5\x82y si\xc4\x99 w 5, 6 oraz cz\xc4\x99\xc5\x9bciowo w 7 segmencie. Klitellum u tego gatunku wyst\xc4\x99powa\xc5\x82 mi\xc4\x99dzy 13 a 16 segmentem. \xc5\xbbe\xc5\x84skie pory po\xc5\x82o\xc5\xbcone by\xc5\x82y w 14 segmencie, natomiast m\xc4\x99skie znajdowa\xc5\x82y si\xc4\x99 w 18 segmencie i mia\xc5\x82y posta\xc4\x87 ma\xc5\x82ych brodawek. Badany osobnik charakteryzowa\xc5\x82 si\xc4\x99 obecno\xc5\x9bci\xc4\x85 4 par zbiornik\xc3\xb3w nasiennych. W 12 segmencie umiejscowione by\xc5\x82o serce.\n_START_SECTION_\nWyst\xc4\x99powanie i siedlisko\n_START_PARAGRAPH_\nHypolimnus pedderensis wyst\xc4\x99powa\xc5\x82 na pla\xc5\xbcach jeziora Pedder, po\xc5\x82o\xc5\xbconego w po\xc5\x82udniowo-zachodniej cz\xc4\x99\xc5\x9bci wyspy Tasmania. Jezioro znajduje si\xc4\x99 na obszarze Southwest National Park. Jedyny przedstawiciel gatunku zosta\xc5\x82 znaleziony na pla\xc5\xbcy po\xc5\x82o\xc5\xbconej w pobli\xc5\xbcu strumienia Maria Creek. Pla\xc5\xbca by\xc5\x82a zbudowana z kwarcytu; Hypolimnus pedderensis bytowa\xc5\x82 w podmok\xc5\x82ym i wilgotnym piasku. Niewiele wiadomo na temat jego historycznego zasi\xc4\x99gu. Przypuszcza si\xc4\x99, \xc5\xbce wyst\xc4\x99powa\xc5\x82 jedynie w okolicy jeziora Pedder._NEWLINE_W 1991 roku G. R. Dyne w celu odnalezienia przedstawicieli gatunku Hypolimnus pedderensis zbada\xc5\x82 obszary wzd\xc5\x82u\xc5\xbc rzek Serpentine River i g\xc3\xb3rnego odcinka rzeki Huon oraz jezior charakteryzuj\xc4\x85cych si\xc4\x99 w\xc5\x82a\xc5\x9bciwo\xc5\x9bciami podobnymi do jeziora Pedder, m.in.: Rhona i Curly. W trakcie przeprowadzonych poszukiwa\xc5\x84 \xc5\xbcaden osobnik z tego gatunku nie zosta\xc5\x82 odnaleziony. Kolejne badania zosta\xc5\x82y przeprowadzone w 1996 roku na brzegach jeziora Pedder. Poszukiwania by\xc5\x82y prowadzone przez Roberta J. Blakemore'a i zako\xc5\x84czy\xc5\x82y si\xc4\x99 tak\xc5\xbce negatywnym wynikiem.\n_START_SECTION_\nCykl \xc5\xbcyciowy\n_START_PARAGRAPH_\nCykl \xc5\xbcyciowy Hypolimnus pedderensis nie zosta\xc5\x82 poznany. Na podstawie bada\xc5\x84 prowadzonych na innych gatunkach z rodziny Megascolecidae mo\xc5\xbcna spodziewa\xc4\x87 si\xc4\x99, \xc5\xbce \xc5\x9brednia d\xc5\x82ugo\xc5\x9b\xc4\x87 \xc5\xbcycia w warunkach naturalnych wynosi\xc5\x82a oko\xc5\x82o 2 lat. Zapewne \xe2\x80\x93 jak wi\xc4\x99kszo\xc5\x9b\xc4\x87 sk\xc4\x85poszczet\xc3\xb3w \xe2\x80\x93 Hypolimnus pedderensis by\xc5\x82 hermafrodyt\xc4\x85, jaja sk\xc5\x82ada\xc5\x82 do kokonu, kt\xc3\xb3ry nast\xc4\x99pnie by\xc5\x82 wydzielany bezpo\xc5\x9brednio do gleby. Na podstawie analizy tre\xc5\x9bci jelita, kt\xc3\xb3ra zosta\xc5\x82a przeprowadzona na jednym zebranym okazie przypuszcza si\xc4\x99, \xc5\xbce gatunek \xc5\xbcywi\xc5\x82 si\xc4\x99 mikroorganizmami, glonami oraz cz\xc4\x85steczkami materii organicznej, kt\xc3\xb3re znajduj\xc4\x85 si\xc4\x99 w piasku.\n_START_SECTION_\nWymarcie i status\n_START_PARAGRAPH_\nW 1972 roku, w wyniku tworzenia systemu wytwarzania energii elektrycznej na rzece Gordon przez Hydro Electric Commission, jezioro Pedder zosta\xc5\x82o zwarte przez zesp\xc3\xb3\xc5\x82 trzech tam, w celu przekszta\xc5\x82cenia go w zbiornik retencyjny. Stworzenie sztucznego zbiornika przyczyni\xc5\x82o si\xc4\x99 do podniesienia poziomu wody w jeziorze i tym samym zalane zosta\xc5\x82y pla\xc5\xbce stanowi\xc4\x85ce siedlisko \xc5\xbcycia Hypolimnus pedderensis._NEWLINE_Hypolimnus pedderensis zosta\xc5\x82 uznany przez IUCN za gatunek wymar\xc5\x82y (kategoria EX). Australijska ustawa o ochronie przyrody Environment Protection and Biodiversity Conservation z 1999 roku podczas 178 posiedzenia w dniu 17 czerwca 2009 roku nada\xc5\x82a temu gatunkowi status wymar\xc5\x82ego. W 1995 roku, na mocy ustawy Threatened Species Protection, zosta\xc5\x82 wpisany na list\xc4\x99 gatunk\xc3\xb3w zagro\xc5\xbconych wymarciem, dopiero w 2011 roku zosta\xc5\x82 w\xc5\x82\xc4\x85czony do gatunk\xc3\xb3w uznawanych za wymar\xc5\x82e."