b'\n_START_ARTICLE_\nBruno G\xc3\xb6tze\n_START_SECTION_\nKariera\n_START_PARAGRAPH_\nNajwi\xc4\x99kszy sukces w karierze Bruno G\xc3\xb6tze osi\xc4\x85gn\xc4\x85\xc5\x82 w 1906 roku, kiedy wsp\xc3\xb3lnie ze swym bratem Maxem G\xc3\xb6tze zdoby\xc5\x82 srebrny medal w wy\xc5\x9bcigu tandem\xc3\xb3w podczas letniej olimpiady w Atenach. Na tej samej imprezie by\xc5\x82 te\xc5\xbc mi\xc4\x99dzy innymi \xc3\xb3smy w wy\xc5\x9bcigu na 1000 m na czas, a rywalizacji w szosowym wy\xc5\x9bcigu ze startu wsp\xc3\xb3lnego nie uko\xc5\x84czy\xc5\x82. Na rozgrywanych dwa lata p\xc3\xb3\xc5\xbaniej igrzyskach olimpijskich w Londynie wystartowa\xc5\x82 w trzech konkurencjach, ale w \xc5\xbcadnym z wyst\xc4\x99p\xc3\xb3w nie uplasowa\xc5\x82 si\xc4\x99 w czo\xc5\x82owej dziesi\xc4\x85tce. Ponadto trzykrotnie zdobywa\xc5\x82 medale torowych mistrzostw kraju, w tym z\xc5\x82oty w sprincie amator\xc3\xb3w w 1906 roku. Nigdy nie zdoby\xc5\x82 medalu na torowych mistrzostwach \xc5\x9bwiata.'