b"\n_START_ARTICLE_\nPhil Goff\n_START_SECTION_\nM\xc5\x82odo\xc5\x9b\xc4\x87 i edukacja\n_START_PARAGRAPH_\nPhil Goff urodzi\xc5\x82 si\xc4\x99 i dorasta\xc5\x82 w Auckland. Z powodu biedy, w wieku 16 lat opu\xc5\x9bci\xc5\x82 dom rodzinny. W latach 1968-1974, by op\xc5\x82aci\xc4\x87 nauk\xc4\x99 i zarobi\xc4\x87 na w\xc5\x82asne utrzymania, podejmowa\xc5\x82 r\xc3\xb3\xc5\xbcne prace, w tym zamiatacza oraz pracownika ch\xc5\x82odni. _NEWLINE_W 1973 uzyska\xc5\x82 stypendium i rozpocz\xc4\x85\xc5\x82 studia w zakresie nauk politycznych na Uniwersytecie Auckland, uzyskuj\xc4\x85c w 1979 tytu\xc5\x82 magistra. W 1992 zosta\xc5\x82 stypendyst\xc4\x85 na Uniwersytecie Oksfordzkim. Po zako\xc5\x84czeniu nauki, od 1980 do 1981, pracowa\xc5\x82 w Zwi\xc4\x85zku Pracownik\xc3\xb3w Ubezpieczeniowych. _NEWLINE_Phil Goff jest \xc5\xbconaty z Mary Hellen Goff, ma troje dzieci.\n_START_SECTION_\nKariera polityczna\n_START_PARAGRAPH_\nW 1969 r. wst\xc4\x85pi\xc5\x82 do Partii Pracy. W jej strukturach od 1975 do 1977 zajmowa\xc5\x82 stanowisko przewodnicz\xc4\x85cego M\xc5\x82odzie\xc5\xbcowej Rady Doradczej. _NEWLINE_W 1981 wzi\xc4\x85\xc5\x82 po raz pierwszy udzia\xc5\x82 w wyborach parlamentarnych, zdobywaj\xc4\x85c mandat w Izbie Reprezentant\xc3\xb3w w okr\xc4\x99gu Roskill. Trzy lata p\xc3\xb3\xc5\xbaniej, po zwyci\xc4\x99stwie Partii Pracy w kolejnych wyborach i w\xc5\x82asnej reelekcji, po raz pierwszy wszed\xc5\x82 w sk\xc5\x82ad gabinetu. Od 26 lipca 1984 do 24 sierpnia 1987 zajmowa\xc5\x82 stanowisko ministra mieszkalnictwa, a od 19 lutego 1986 do 24 sierpnia 1987 tak\xc5\xbce stanowisko ministra \xc5\x9brodowiska w rz\xc4\x85dzie premiera Davida Lange'a. _NEWLINE_W wyborach w 1987 odnowi\xc5\x82 mandat, a tak\xc5\xbce utrzyma\xc5\x82 stanowisko w gabinecie. Od 24 sierpnia 1987 do 14 sierpnia 1989 pe\xc5\x82ni\xc5\x82 funkcj\xc4\x99 ministra zatrudnienia oraz ministra do spraw m\xc5\x82odzie\xc5\xbcy. Od 24 sierpnia 1987 do 12 wrze\xc5\x9bnia 1988 by\xc5\x82 ministrem turystyki, a od 14 sierpnia 1989 do 2 listopada 1990 ministrem edukacji. _NEWLINE_W wyborach w 1990]Partia Pracy ponios\xc5\x82a pora\xc5\xbck\xc4\x99, a sam Goff nie dosta\xc5\x82 si\xc4\x99 do parlamentu. W swoim okr\xc4\x99gu Roskill zosta\xc5\x82 pokonany przez kandydata Partii Narodowej, Gilberta Mylesa. W latach 1991-1993 by\xc5\x82 wyk\xc5\x82adowc\xc4\x85 w Instytucie Technologii w Auckland. W 1992 przez p\xc3\xb3\xc5\x82 roku przebywa\xc5\x82 na stypendium naukowym na Uniwersytecie Oksfordzkim. _NEWLINE_W 1993 wzi\xc4\x85\xc5\x82 udzia\xc5\x82 w wyborach parlamentarnych, ponownie uzyskuj\xc4\x85c mandat w okr\xc4\x99gu Roskill. Nowa przewodnicz\xc4\x85ca partii, Helen Clark, mianowa\xc5\x82 go na stanowisko rzecznika ds. sprawiedliwo\xc5\x9bci. W p\xc3\xb3\xc5\xbaniejszym czasie do\xc5\x82\xc4\x85czy\xc5\x82 do grupy polityk\xc3\xb3w, domagaj\xc4\x85cych si\xc4\x99 ust\xc4\x85pienia Clark z funkcji lidera. Clark utrzyma\xc5\x82a si\xc4\x99 jednak na stanowisku, marginalizuj\xc4\x85c ob\xc3\xb3z Goffa. W wyborach parlamentarnych w 1996 nie uzyska\xc5\x82 miejsca na li\xc5\x9bcie wyborczej Partii Pracy. Mimo to uzyska\xc5\x82 mandat jako jej przedstawiciel w okr\xc4\x99gu New Lynn.\n_START_SECTION_\nMinister 1999-2008\n_START_PARAGRAPH_\nW zwyci\xc4\x99skich dla Partii Pracy wyborach w 1999 zajmowa\xc5\x82 si\xc3\xb3dme miejsce na li\xc5\x9bcie partyjnej, uzyskuj\xc4\x85c mimo tego elekcj\xc4\x99 do Izby Reprezentant\xc3\xb3w w okr\xc4\x99gu Mount Roskill. 10 grudnia 1999 w gabinecie premier Helen Clark obj\xc4\x85\xc5\x82 stanowisko ministra spraw zagranicznych i handlu oraz ministra sprawiedliwo\xc5\x9bci. Utrzyma\xc5\x82 je tak\xc5\xbce po zwyci\xc4\x99skich wyborach parlamentarnych w 2002. Jako minister sprawiedliwo\xc5\x9bci, doprowadzi\xc5\x82 do zaostrzenia prawa i kar dotycz\xc4\x85cych dzieci\xc4\x99cej pornografii oraz wykorzystywania seksualnego nieletnich. Od 2003 do 2007 pe\xc5\x82ni\xc5\x82 tak\xc5\xbce funkcj\xc4\x99 ministra do spraw wysp Pacyfiku. _NEWLINE_W wyborach parlamentarnych 17 wrze\xc5\x9bnia 2005, wygranych ponownie przez laburzyst\xc3\xb3w, po raz \xc3\xb3smy dosta\xc5\x82 si\xc4\x99 do Izby Reprezentant\xc3\xb3w. 19 pa\xc5\xbadziernika 2005 obj\xc4\x85\xc5\x82 w gabinecie premier Clark funkcj\xc4\x99 ministra obrony, ministra handlu, ministra poprawek oraz ministra rozbrojenia i kontroli zbroje\xc5\x84.\n_START_SECTION_\nLider opozycji\n_START_PARAGRAPH_\nW wyborach parlamentarnych 8 listopada 2008 Partia Pracy dozna\xc5\x82a pora\xc5\xbcki, oddaj\xc4\x85c po 9 latach w\xc5\x82adz\xc4\x99 w kraju. Tego samego dnia premier Helen Clark og\xc5\x82osi\xc5\x82a swoj\xc4\x85 rezygnacj\xc4\x99 ze stanowiska lidera partii. 11 listopada 2008 nowym liderem Partii Pracy zosta\xc5\x82 wybrany Phil Goff. Na stanowisku tym, a tym samym stanowisku lidera opozycji pozosta\xc5\x82 do 13 grudnia 2011. Z funkcji zrezygnowa\xc5\x82 po pora\xc5\xbcce Partii Pracy w wyborach parlamentarnych 26 listopada 2011. Partia Pracy zdoby\xc5\x82a w\xc3\xb3wczas 34 mandaty w 120-osobowym parlamencie, podczas gdy Nowozelandzka Partia Narodowa 59 mandat\xc3\xb3w. 13 grudnia 2011 nowym liderem Partii Pracy zosta\xc5\x82 wybrany David Shearer."