b'\n_START_ARTICLE_\nSalvador Contreras\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nUko\xc5\x84czy\xc5\x82 Conservatorio Nacional de M\xc3\xbasica w Meksyku, gdzie uczy\xc5\x82 si\xc4\x99 u Silvestre Revueltasa (skrzypce i dyrygentura), Candelario Hu\xc3\xadzara (teoria) i Carlosa Ch\xc3\xa1veza (kompozycja i dyrygentura). Wsp\xc3\xb3lnie z Blasem Galindo, Jos\xc3\xa9 Pablo Moncayo i Danielem Ayal\xc4\x85 P\xc3\xa9rezem powo\xc5\x82a\xc5\x82 w 1935 roku Grupo de J\xc3\xb3venes Compositores, przemianowan\xc4\x85 p\xc3\xb3\xc5\xbaniej na Grupo de los Cuatro, zajmuj\xc4\x85c\xc4\x85 si\xc4\x99 propagowaniem nowej muzyki. Wyst\xc4\x99powa\xc5\x82 jako skrzypek w Orquesta Sinf\xc3\xb3nica de M\xc3\xa9xico (1934\xe2\x80\x931946) i Orquesta Sinf\xc3\xb3nica Nacional (1946\xe2\x80\x931955)._NEWLINE_Dzia\xc5\x82a\xc5\x82 jako pedagog, od 1946 by\xc5\x82 profesorem teorii, skrzypiec i kompozycji w Conservatorio Nacional de M\xc3\xbasica w Meksyku. W latach 1946\xe2\x80\x931962 bra\xc5\x82 udzia\xc5\x82 w pracach Instituto Nacional de Bellas Artes, a od 1955 do 1958 prowadzi\xc5\x82 dzia\xc5\x82aj\xc4\x85c\xc4\x85 przy nim orkiestr\xc4\x99. Go\xc5\x9bcinnie wyk\xc5\x82ada\xc5\x82 w New England Conservatory of Music w Bostonie i na Uniwersytecie Harvarda.\n_START_SECTION_\nTw\xc3\xb3rczo\xc5\x9b\xc4\x87\n_START_PARAGRAPH_\nW pocz\xc4\x85tkowym okresie swojej tw\xc3\xb3rczo\xc5\x9bci odwo\xc5\x82ywa\xc5\x82 si\xc4\x99 do tradycji meksyka\xc5\x84skiej muzyki ludowej, p\xc3\xb3\xc5\xbaniej zwr\xc3\xb3ci\xc5\x82 si\xc4\x99 ku bardziej uniwersalnym formom powi\xc4\x85zanym z muzyk\xc4\x85 europejsk\xc4\x85, pr\xc3\xb3buj\xc4\x85c przeszczepi\xc4\x87 na grunt rodzimy aktualne pr\xc4\x85dy estetyczne i techniczne obecne w muzyce \xc5\x9bwiatowej._NEWLINE_Skomponowa\xc5\x82 m.in. Tr\xc3\xadada en modos griegos na orkiestr\xc4\x99 kameraln\xc4\x85 (1935), Tres poemas na sopran i orkiestr\xc4\x99 kameraln\xc4\x85 (1936), Suite ind\xc3\xadgena primitiva na gitar\xc4\x99, perkusj\xc4\x99 i orkiestr\xc4\x99 kameraln\xc4\x85 (1937), M\xc3\xbasica para orquesta sinf\xc3\xb3nica (1940), Corridos na ch\xc3\xb3r mieszany (1941), Obertura en tiempo de danza (1942), cztery symfonie (1944, 1945, 1957, 1967), Suite en tries movimientos (1944), balety Provincianas (1948) i La paloma (1949), Provincianas na orkiestr\xc4\x99 kameraln\xc4\x85 (1950), La paloma na orkiestr\xc4\x99 kameraln\xc4\x85 (1951), Danza na orkiestr\xc4\x99 kameraln\xc4\x85 (1951), balet Titeresca (1951), Suite sinf\xc3\xb3nica (1952), Tres movimientos sinf\xc3\xb3nicos (1956), Cuatro canciones na g\xc5\x82os wokalny i orkiestr\xc4\x99 kameraln\xc4\x85 (1959), Overture (1960), Introducci\xc3\xb3n, andante y final (1962), Danza negra (1966), Dos piezas dodecaf\xc3\xb3nicas na orkiestr\xc4\x99 kameraln\xc4\x85 (1966), Xochipilli na orkiestr\xc4\x99 kameraln\xc4\x85 (1967), Cantata a Ju\xc3\xa1rez na recytatora i ch\xc3\xb3r (1967), Retratos (1975), Homenaje a Stravinsky na orkiestr\xc4\x99 kameraln\xc4\x85 (1976), Poema eleg\xc3\xadaco, Homenaje a Silvestre Revueltas (1976), Homenaje a Carlos Ch\xc3\xa1vez na orkiestr\xc4\x99 kameraln\xc4\x85 (1978), Simbolos (1979).'