b'\n_START_ARTICLE_\nGrateful Dead\n_START_SECTION_\nSpecyfika tw\xc3\xb3rczo\xc5\x9bci zespo\xc5\x82u\n_START_PARAGRAPH_\nOd pocz\xc4\x85tku do ko\xc5\x84ca dzia\xc5\x82alno\xc5\x9bci trzon Grateful Dead stanowili dwaj gitarzy\xc5\x9bci, Jerry Garcia i Bob Weir. Pocz\xc4\x85tkowo muzyka Grateful Dead, wychodz\xc4\x85c od dwunastotaktowego bluesa, osadzona by\xc5\x82a przede wszystkim w rocku psychodelicznym (Live-Dead) z d\xc4\x85\xc5\xbcno\xc5\x9bci\xc4\x85 do eksperyment\xc3\xb3w formalnych (Anthem of the Sun), o unikalnym stylu przypominaj\xc4\x85cym halucynacje, tworzonym pod wp\xc5\x82ywem LSD. Sta\xc5\x82a si\xc4\x99 wa\xc5\xbcnym punktem rozwoju acid rocka (Aoxomoxoa); w tym czasie wyst\xc4\x99powa\xc5\x82a jako gwiazda tzw. "Acid Tests" organizowanych przez Kena Keseya. Od pocz\xc4\x85tku lat 70 zaobserwowa\xc4\x87 mo\xc5\xbcna nieoczekiwany zwrot grupy w stron\xc4\x99 country (Workingman\'s Dead) i folku (American Beauty). Muzyka Grateful Dead sta\xc5\x82a si\xc4\x99 w\xc3\xb3wczas \xc5\x82agodna i melancholijna, pozbawiona dysonans\xc3\xb3w pocz\xc4\x85tkowych p\xc5\x82yt. Cz\xc5\x82onkowie zespo\xc5\x82u coraz bardziej od\xc5\xbcegnywali si\xc4\x99 tym samym od inspiracji narkotycznych, aby czerpa\xc4\x87 z do\xc5\x9bwiadcze\xc5\x84 mistycznych i medytacji. W ostatnim etapie dzia\xc5\x82alno\xc5\x9bci muzycy coraz cz\xc4\x99\xc5\x9bciej sk\xc5\x82aniali si\xc4\x99 w stron\xc4\x99 jazz fusion (Blues for Allah) oraz soft rocka (Go to Heaven). Rok 1991 przyni\xc3\xb3s\xc5\x82 z kolei album eksperymentalny z\xc5\x82o\xc5\xbcony z kompilacji wyst\xc4\x99p\xc3\xb3w na \xc5\xbcywo.\n_START_SECTION_\nGrateful Dead i wej\xc5\x9bcie w \xc5\x9bwiat cyganerii artystycznej\n_START_PARAGRAPH_\nGrupa utworzy\xc5\x82a komun\xc4\x99 hippisowsk\xc4\x85, w kt\xc3\xb3rej muzycy zamieszkiwali przez d\xc5\x82ugie lata. Tak\xc5\xbce w p\xc3\xb3\xc5\xbaniejszych etapach swej tw\xc3\xb3rczo\xc5\x9bci pozostali wierni dewizie cyganerii artystycznej. Jako \xc5\xbce muzyka grupy najlepiej odbierana by\xc5\x82a na \xc5\xbcywo, zesp\xc3\xb3\xc5\x82 zawsze intensywnie koncertowa\xc5\x82, zw\xc5\x82aszcza w Ameryce P\xc3\xb3\xc5\x82nocnej. Na trasy koncertowe wyrusza\xc5\x82 z nimi olbrzymi "dw\xc3\xb3r", sk\xc5\x82adaj\xc4\x85cy si\xc4\x99 z du\xc5\xbcej ilo\xc5\x9bci technik\xc3\xb3w scenicznych (ang. roadies), rodzin, krewnych i przyjaci\xc3\xb3\xc5\x82. Grupa pocz\xc4\x85tkowo traktowana (nie bez przyczyny) jako rebelianci, z czasem sta\xc5\x82a si\xc4\x99 atrakcj\xc4\x85 San Francisco, \xc5\x9bci\xc4\x85gaj\xc4\x85c do tego miasta t\xc5\x82umy swych fan\xc3\xb3w._NEWLINE_S\xc5\x82aw\xc4\x99 zyskali w po\xc5\x82owie lat 60. dzi\xc4\x99ki tzw. acid tests \xe2\x80\x93 imprezom organizowanym przez pisarza Kena Keseya, na kt\xc3\xb3rych s\xc5\x82uchaj\xc4\x85cy muzyki pili poncz z LSD.\n_START_SECTION_\nAnthem of the Sun\n_START_PARAGRAPH_\nBrzmienie grupy sta\xc5\x82o si\xc4\x99 sygnatur\xc4\x85 ameryka\xc5\x84skiej odmiany psychodelicznego rocka, a narkotyczne do\xc5\x9bwiadczenia jej muzyk\xc3\xb3w (przyjacielem Garcii by\xc5\x82 wytw\xc3\xb3rca LSD Owsley Stanley) da\xc5\x82y pocz\xc4\x85tek modelowi anarchistycznego rockersa. W 1969 grupa wyst\xc4\x85pi\xc5\x82a na festiwalu w Woodstock._NEWLINE_Ciekawe zjawisko w muzyce lat 60. stanowi psychodeliczny album grupy Anthem of the Sun, kt\xc3\xb3ry \xc5\x82\xc4\x85czy\xc5\x82 celowo wypadaj\xc4\x85c\xc4\x85 z rytmu, czy wr\xc4\x99cz niesk\xc5\x82adn\xc4\x85 melodi\xc4\x99 z d\xc5\xbawi\xc4\x99kami spoza obszaru muzyki, wielog\xc5\x82osowym ch\xc3\xb3rem k\xc5\x82\xc3\xb3c\xc4\x85cym si\xc4\x99 z g\xc5\x82osem g\xc5\x82\xc3\xb3wnego wokalisty, stylizacj\xc4\x85 na kompozycyjny chaos oraz synkretyzmem nagra\xc5\x84 studyjnych z wci\xc4\x99ciami z nagra\xc5\x84 na \xc5\xbcywo. Nowatorstwo Anthem of the Sun spowodowa\xc5\x82o, \xc5\xbce jest to album niejako prekursorski wzgl\xc4\x99dem najnowszych rozwi\xc4\x85za\xc5\x84 w muzyce wsp\xc3\xb3\xc5\x82czesnej. Album ten zapisa\xc5\x82 si\xc4\x99 ponadto na list\xc4\x99 pi\xc4\x99ciuset p\xc5\x82yt wszech czas\xc3\xb3w sporz\xc4\x85dzon\xc4\x85 przez magazyn Rolling Stone.\n_START_SECTION_\nLive-Dead\n_START_PARAGRAPH_\nPierwsza p\xc5\x82yta koncertowa Grateful Dead, Live-Dead, okre\xc5\x9blana jest przez krytyk\xc3\xb3w muzycznych jako kwintesencja wczesnego, psychodelicznego brzmienia zespo\xc5\x82u. Nagrana zosta\xc5\x82a w San Francisco, w 1969. Zdaniem Lindsay Planera warto\xc5\x9b\xc4\x87 Live-Dead jest tym wi\xc4\x99ksza, \xc5\xbce stanowi wierny dokument rewolucji hippisowskiej p\xc3\xb3\xc5\xbanych lat 60. Inny ameryka\xc5\x84ski dziennikarz muzyczny, Robert Christgau, stwierdzi\xc5\x82 z kolei, \xc5\xbce album zawiera nagrania jednych z najlepszych improwizacji elektrycznych w muzyce rockowej.\n_START_SECTION_\nIn the Dark i Built to Last\n_START_PARAGRAPH_\nGdy 9 sierpnia 1995 zmar\xc5\x82 charyzmatyczny gitarzysta Jerry Garcia, postrzegany jako lider grupy, rada miejska San Francisco og\xc5\x82osi\xc5\x82a \xc5\xbca\xc5\x82ob\xc4\x99 i nakaza\xc5\x82a opu\xc5\x9bci\xc4\x87 flagi do po\xc5\x82owy maszt\xc3\xb3w. Po \xc5\x9bmierci Garcii grupa si\xc4\x99 rozwi\xc4\x85za\xc5\x82a, a muzycy grali solo albo we w\xc5\x82asnych zespo\xc5\x82ach, takich jak Ratdog Boba Weira czy Phil Lesh and Friends. Mickey Hart stworzy\xc5\x82 muzyk\xc4\x99 na igrzyska olimpijskie w roku 1996. Pod koniec lat dziewi\xc4\x99\xc4\x87dziesi\xc4\x85tych XX wieku okazjonalnie wyst\xc4\x99powali razem jako The Other Ones. Po bardzo udanym tourn\xc3\xa9e w 2002, w kt\xc3\xb3rym udzia\xc5\x82 wzi\xc4\x99li Bob, Bill, Phil i Mickey, arty\xc5\x9bci doszli do wniosku, \xc5\xbce nazwa ta nie jest adekwatna do ich obecnej sytuacji i 14 lutego 2003 postanowili wr\xc3\xb3ci\xc4\x87 do tradycji \xe2\x80\x93 z tym \xc5\xbce zmienili nazw\xc4\x99 na The Dead, przez szacunek dla zmar\xc5\x82ego Jerry\'ego Garcii pomijaj\xc4\x85c s\xc5\x82owo "grateful" (kt\xc3\xb3re znaczy "wdzi\xc4\x99czny"). The Dead sta\xc5\x82a si\xc4\x99 grup\xc4\x85 trybutow\xc4\x85 (ang. tribute band).\n_START_SECTION_\nRecepcja grupy\n_START_PARAGRAPH_\nW 1994 roku grupa Grateful Dead zosta\xc5\x82a wprowadzona do Rock and Roll Hall of Fame. Wywar\xc5\x82a ona znaczny wp\xc5\x82yw na szereg zespo\xc5\x82\xc3\xb3w psychodelicznych, takich jak Kula Shaker, Flaming Lips czy Phish.\n_START_SECTION_\nSpecyfika kultury fan\xc3\xb3w\n_START_PARAGRAPH_\nFani Grateful Dead, okre\xc5\x9blani jako Dead Heads, je\xc5\xbadzili na ka\xc5\xbcdy koncert zespo\xc5\x82u, nagrywali utwory i wymieniali si\xc4\x99 ta\xc5\x9bmami. Arty\xc5\x9bci z Grateful Dead byli jednymi z pierwszych, kt\xc3\xb3rzy zezwalali na takie dzia\xc5\x82ania (pod warunkiem, \xc5\xbce nikt nie czerpie z tego korzy\xc5\x9bci maj\xc4\x85tkowych), a nawet do tego zach\xc4\x99cali. Do dzi\xc5\x9b wymiana nagra\xc5\x84 koncertowych GD jest cz\xc4\x99\xc5\x9bci\xc4\x85 kultury Dead Heads, i odbywa si\xc4\x99 r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc w Internecie. Traktowana jest jako forma promocji muzyki i ho\xc5\x82du z\xc5\x82o\xc5\xbconego artystom poprzez upami\xc4\x99tnienie ich wykona\xc5\x84.'