b'\n_START_ARTICLE_\nWiktor Charczenko\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nUko\xc5\x84czy\xc5\x82 stolarsk\xc4\x85 szko\xc5\x82\xc4\x99 zawodow\xc4\x85, od 1929 w Leningradzie, dzia\xc5\x82acz Komsomo\xc5\x82u, cz\xc5\x82onek fabrycznego komitetu Komsomo\xc5\x82u, od 1931 w WKP(b), od 1932 w Armii Czerwonej, 1939 uko\xc5\x84czy\xc5\x82 Wy\xc5\xbcsz\xc4\x85 Wojskow\xc4\x85 Elektrotechniczn\xc4\x85 Szko\xc5\x82\xc4\x99 Dow\xc3\xb3dc\xc3\xb3w Robotniczo-Ch\xc5\x82opskiej Armii Czerwonej, na kt\xc3\xb3rej potem pracowa\xc5\x82 jako kierownik kurs\xc3\xb3w i zast\xc4\x99pca naczelnika wydzia\xc5\x82u in\xc5\xbcynieryjno-elektrotechnicznego. Bra\xc5\x82 udzia\xc5\x82 w wojnie z Finlandi\xc4\x85 1939-1940. 1937-1940 by\xc5\x82 mistrzem Armii Czerwonej w skokach narciarskich, a 1938 srebrnym medalist\xc4\x85 ZSRR w tej dyscyplinie. Od sierpnia 1941 uczestnik wielkiej wojny ojczy\xc5\xbanianej, in\xc5\xbcynier wojskowy 3 rangi, 1941/1942 bra\xc5\x82 udzia\xc5\x82 w bitwie pod Moskw\xc4\x85, od grudnia 1941 szef sztabu 33 Samodzielnej Brygady In\xc5\xbcynieryjno-Saperskiej Specjalnego Przeznaczenia, od czerwca 1942 zast\xc4\x99pca dow\xc3\xb3dcy 16 Samodzielnej Brygady In\xc5\xbcynieryjnej Specjalnego Przeznaczenia na Froncie Po\xc5\x82udniowo-Zachodnim i Stalingradzkim, uczestnik bitwy pod Stalingradem. 1943 bra\xc5\x82 udzia\xc5\x82 w pracach in\xc5\xbcynieryjnych na Froncie Centralnym i bitwie pod Kurskiem, potem w bitwie nad Dnieprem i walkach na 1 Froncie Bia\xc5\x82oruskim. 1944-1945 uczestnik operacji wi\xc5\x9bla\xc5\x84sko-odrza\xc5\x84skiej i berli\xc5\x84skiej. Kilkakrotnie ranny i kontuzjowany, wojn\xc4\x99 uko\xc5\x84czy\xc5\x82 w stopniu pu\xc5\x82kownika. Do jesieni 1945 w Niemczech, p\xc3\xb3\xc5\xbaniej ponownie w wojskach in\xc5\xbcynieryjnych, 1948 uko\xc5\x84czy\xc5\x82 Wy\xc5\xbcsz\xc4\x85 Akademi\xc4\x99 Wojskow\xc4\x85 im. Woroszy\xc5\x82owa i zosta\xc5\x82 naczelnikiem wojsk in\xc5\xbcynieryjnych Si\xc5\x82 Zbrojnych ZSRR, od 1951 dyrektor Instytutu Badawczego Wojsk In\xc5\xbcynieryjnych, od 1953 naczelnik Komitetu In\xc5\xbcynieryjnego Wojsk In\xc5\xbcynieryjnych Armii Radzieckiej. Od 1961 zast\xc4\x99pca naczelnika, od 1965 naczelnik Wojsk In\xc5\xbcynieryjnych Ministerstwa Obrony ZSRR. Od 16 grudnia 1972 marsza\xc5\x82ek wojsk in\xc5\xbcynieryjnych. Aktywny zwolennik idei tworzenia wojsk specjalnych. Wni\xc3\xb3s\xc5\x82 wielki wk\xc5\x82ad w rozw\xc3\xb3j wojsk in\xc5\xbcynieryjnych, wyposa\xc5\xbcaj\xc4\x85c je w now\xc4\x85 technik\xc4\x99 i sprz\xc4\x99t. Autor wielu artyku\xc5\x82\xc3\xb3w na temat teorii i praktyki in\xc5\xbcynierii i wsparcia operacji bojowych, historii wojsk in\xc5\xbcynieryjnych i wspomnie\xc5\x84. Zgin\xc4\x85\xc5\x82 w wypadku wojskowego helikoptera Mi-8 w Bia\xc5\x82oruskim Okr\xc4\x99gu Wojskowym. Pochowany na cmentarzu Nowodziewiczym.'