b'\n_START_ARTICLE_\nJeleniak bagienny\n_START_SECTION_\nSystematyka\n_START_PARAGRAPH_\nTakson po raz pierwszy opisany przez J. Iligera w 1815 roku pod nazw\xc4\x85 Cervus dichotomus. Autor opisu taksonu nie wskaza\xc5\x82 miejsca typowego i okre\xc5\x9bli\xc5\x82 je za F. Azar\xc4\x85 jako \xe2\x80\x9eGouazoupoukou\xe2\x80\x9d. W 1961 roku A. Cabrera ograniczy\xc5\x82 miejsce typowe do jeziora Ypo\xc3\xa1 na po\xc5\x82udnie od Asunci\xc3\xb3n w Paragwaju. Jedyny przedstawiciel rodzaju jeleniak (Blastocerus) utworzonego przez J. A. Wagnera w 1844 roku.\n_START_SECTION_\nWyst\xc4\x99powanie\n_START_PARAGRAPH_\nAmeryka Po\xc5\x82udniowa \xe2\x80\x93 Brazylia, Boliwia, Peru, Paragwaj i Argentyna. Na terenie Urugwaju prawdopodobnie wygin\xc4\x85\xc5\x82. Zasiedla g\xc4\x99sto poro\xc5\x9bni\xc4\x99te tereny podmok\xc5\x82e.\n_START_SECTION_\nZagro\xc5\xbcenia i ochrona\n_START_PARAGRAPH_\nG\xc5\x82\xc3\xb3wnym zagro\xc5\xbceniem jeleni bagiennych jest utrata siedlisk. Ich g\xc5\x82\xc3\xb3wni naturalni wrogowie \xe2\x80\x93 jaguar i puma \xe2\x80\x93 wyst\xc4\x99puj\xc4\x85 na tyle nielicznie, \xc5\xbce przesta\xc5\x82y stanowi\xc4\x87 bezpo\xc5\x9brednie zagro\xc5\xbcenie dla istnienia gatunku.'