b'\n_START_ARTICLE_\nHugues de Saint-Cher\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nPochodzi\xc5\x82 z Saint-Cher ko\xc5\x82o Vienne. Studiowa\xc5\x82 prawo i teologi\xc4\x99 na Uniwersytecie Paryskim, uzyskuj\xc4\x85c tytu\xc5\x82 doktora obydwu tych nauk. W 1225 roku wst\xc4\x85pi\xc5\x82 do zakonu dominika\xc5\x84skiego. Dwukrotnie (1227\xe2\x80\x931230 i 1236\xe2\x80\x931244) pe\xc5\x82ni\xc5\x82 funkcj\xc4\x99 zakonnego prowincja\xc5\x82a we Francji. Profesor teologii od 1230 roku. Od 1236 kierowa\xc5\x82 dokonywan\xc4\x85 przez dominikan\xc3\xb3w pierwsz\xc4\x85 rewizj\xc4\x85 tekstu Wulgaty, zako\xc5\x84czon\xc4\x85 ostatecznie 20 lat p\xc3\xb3\xc5\xbaniej (tzw. Bibliae Sorbonicum)._NEWLINE_28 maja 1244 papie\xc5\xbc Innocenty IV mianowa\xc5\x82 go kardyna\xc5\x82em prezbiterem S. Sabinae. Odegra\xc5\x82 du\xc5\xbc\xc4\x85 rol\xc4\x99 na Soborze Lyo\xc5\x84skim I (1245), m.in. przyczyniaj\xc4\x85c si\xc4\x99 do ustanowienia \xc5\x9bwi\xc4\x99ta Naj\xc5\x9bwi\xc4\x99tszego Sakramentu. Popiera\xc5\x82 tak\xc5\xbce reformy w zakonie karmelickim (1247). Bra\xc5\x82 udzia\xc5\x82 w papieskiej elekcji 1254 oraz papieskiej elekcji 1261. Wielki penitencjariusz od oko\xc5\x82o 1245. W 1251 by\xc5\x82 legatem papieskim w Niemczech wobec ksi\xc4\x85\xc5\xbc\xc4\x85t \xc5\x9awi\xc4\x99tego Cesarstwa Rzymskiego. W grudniu 1261 zosta\xc5\x82 mianowany biskupem Ostia e Velletri, jednak kilka miesi\xc4\x99cy p\xc3\xb3\xc5\xbaniej zrezygnowa\xc5\x82 na rzecz Enrico Bartolomei i powr\xc3\xb3ci\xc5\x82 do rangi prezbitera S. Sabina._NEWLINE_Hugues de Saint-Cher jest autorem tekst\xc3\xb3w egzegetycznych (m.in. komentarza do Ksi\xc4\x99gi Przys\xc5\x82\xc3\xb3w) oraz zbior\xc3\xb3w kaza\xc5\x84. Zmar\xc5\x82 w Orvieto.'