b'\n_START_ARTICLE_\n\xc5\xbba\xc5\x82obnica eukaliptusowa\n_START_SECTION_\nTaksonomia\n_START_PARAGRAPH_\nPo raz pierwszy gatunek opisa\xc5\x82 Ivan Carnaby w 1948 na podstawie holotypu z Hopetoun (Australia Zachodnia). Nada\xc5\x82 mu nazw\xc4\x99 Calyptorhynchus latirostris. Jest ona obecnie (2017) podtrzymywana przez Mi\xc4\x99dzynarodowy Komitet Ornitologiczny. IOC uznaje \xc5\xbca\xc5\x82obnic\xc4\x99 eukaliptusow\xc4\x85 za gatunek monotypowy. Bywa ona r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc umieszczana w rodzaju Zanda z \xc5\xbca\xc5\x82obnic\xc4\x85 \xc5\xbc\xc3\xb3\xc5\x82tostern\xc4\x85 (Z. funerea) i bia\xc5\x82ostern\xc4\x85 (Z. baudinii), z kt\xc3\xb3r\xc4\x85 by\xc5\x82a niegdy\xc5\x9b uznawana za jeden gatunek. \xc5\xbba\xc5\x82obnice eukaliptusowe maj\xc4\x85 jednak wyra\xc5\xbanie kr\xc3\xb3tsze dzioby, do tego r\xc3\xb3\xc5\xbcni\xc4\x85 si\xc4\x99 ekologi\xc4\x85.\n_START_SECTION_\nMorfologia\n_START_PARAGRAPH_\nD\xc5\x82ugo\xc5\x9b\xc4\x87 cia\xc5\x82a wynosi 55\xe2\x80\x9360 cm, d\xc5\x82ugo\xc5\x9b\xc4\x87 g\xc3\xb3rnej kraw\xc4\x99dzi dzioba 41\xe2\x80\x9346 mm, masa cia\xc5\x82a 580\xe2\x80\x93770 g. Wi\xc4\x99kszo\xc5\x9b\xc4\x87 upierzenia czarna, na g\xc5\x82owie widoczny ruchomy czub. Dzi\xc3\xb3b u samca ma barw\xc4\x99 czarn\xc4\x85 lub ciemnoszar\xc4\x85, u samicy bia\xc5\x82awy. Na pokrywach usznych dostrzec mo\xc5\xbcna barwn\xc4\x85 plam\xc4\x99, bia\xc5\x82\xc4\x85 u samc\xc3\xb3w, za\xc5\x9b u samic jasno\xc5\xbc\xc3\xb3\xc5\x82t\xc4\x85 i nieco wi\xc4\x99ksz\xc4\x85. Osobniki m\xc5\x82odociane podobne s\xc4\x85 do samic.\n_START_SECTION_\nZasi\xc4\x99g wyst\xc4\x99powania\n_START_PARAGRAPH_\n\xc5\xbba\xc5\x82obnice eukaliptusowe wyst\xc4\x99puj\xc4\x85 w po\xc5\x82udniowo-zachodniej Australii Zachodniej, w strefie, gdzie roczna suma opad\xc3\xb3w wynosi 300\xe2\x80\x93750 mm. Gniazduj\xc4\x85 g\xc5\x82\xc3\xb3wnie na obszarze mi\xc4\x99dzy Three Springs a Stirling Range oraz na obszarze od Cataby po rzek\xc4\x99 Tone.\n_START_SECTION_\nEkologia i zachowanie\n_START_PARAGRAPH_\n\xc5\x9arodowiskiem \xc5\xbcycia \xc5\xbca\xc5\x82obnic eukaliptusowych s\xc4\x85 zadrzewienia, zakrzewienia i wrzosowiska. Poza sezonem l\xc4\x99gowym poruszaj\xc4\x85 si\xc4\x99 w stadach; udaj\xc4\x85 si\xc4\x99 w okolice wybrze\xc5\xbca, gdzie znajduj\xc4\x85 si\xc4\x99 plantacje sosen, kt\xc3\xb3re od lat 30. XX wieku s\xc4\x85 \xc5\xbar\xc3\xb3d\xc5\x82em po\xc5\xbcywienia i miejscem odpoczynku tych papug. \xc5\xbbywi\xc4\x85 si\xc4\x99 nasionami ro\xc5\x9blin z rodzaj\xc3\xb3w Hakea, Grevillea, Banksia Allocasuarina i Eucalyptus oraz nasionami traw, sosen, larwami owad\xc3\xb3w i nektarem. Odnotowywano przypadki niszczenia upraw kaki i orzech\xc3\xb3w oraz sadzonek drzew w sadach.\n_START_SECTION_\nL\xc4\x99gi\n_START_PARAGRAPH_\nZwykle jaja sk\xc5\x82adane s\xc4\x85 w okresie od czerwca do ko\xc5\x84ca wrze\xc5\x9bnia, niekiedy czas ten przeci\xc4\x85ga si\xc4\x99 do pa\xc5\xbadziernika lub listopada. \xc5\xbba\xc5\x82obnice eukaliptusowe gniazduj\xc4\x85 w dziuplach eukaliptus\xc3\xb3w, szczeg\xc3\xb3lnie Eucalyptus salmonophloia i Eucalyptus wandoo. S\xc4\x85 monogamiczne; pary trzymaj\xc4\x85 si\xc4\x99 razem do \xc5\x9bmierci jednego z ptak\xc3\xb3w. Zniesienie liczy 2 jaja, sk\xc5\x82adane w odst\xc4\x99pie do 8 dni. Inkubacja trwa 28\xe2\x80\x9329 dni. Tylko w do 6% przypadk\xc3\xb3w dw\xc3\xb3m piskl\xc4\x99tom udaje si\xc4\x99 do\xc5\xbcy\xc4\x87 opierzenia; przewa\xc5\xbcnie te m\xc5\x82odsze umiera do dw\xc3\xb3ch d\xc3\xb3b po wykluciu. Najstarsza znana samica w 2014 mia\xc5\x82a przynajmniej 30 lat; najstarszy znany samiec do\xc5\xbcy\xc5\x82 34 lat. Samice nie rozmna\xc5\xbcaj\xc4\x85 si\xc4\x99 przed 4. rokiem \xc5\xbcycia.\n_START_SECTION_\nStatus\n_START_PARAGRAPH_\nW latach 1994 i 1996 IUCN nada\xc5\x82o \xc5\xbca\xc5\x82obnicy eukaliptusowej rang\xc4\x99 gatunku nara\xc5\xbconego na wygini\xc4\x99cie (VU, Vulnerable); od 2000 uznawana jest za gatunek zagro\xc5\xbcony wygini\xc4\x99ciem (EN, Endangered; stan w 2017). Zagro\xc5\xbceniem dla tych ptak\xc3\xb3w jest niszczenie \xc5\x9brodowiska ich \xc5\xbcycia; szacunkowo, od lat 50. XX wieku do 2016 w tereny rolnicze zamieniono blisko 87% terenu, na kt\xc3\xb3rym mog\xc5\x82yby l\xc4\x99gn\xc4\x85\xc4\x87 si\xc4\x99 \xc5\xbca\xc5\x82obnice eukaliptusowe. Pozosta\xc5\x82e po\xc5\x82acie odpowiedniego dla\xc5\x84 terenu s\xc4\x85 rozproszone i zagro\xc5\xbcone zasoleniem gleby, zaro\xc5\x9bni\xc4\x99ciem przez ro\xc5\x9bliny zielne i po\xc5\xbcarami. Ponadto samym ro\xc5\x9blinom grozi obcy dla Australii l\xc4\x99gniowiec Phytophthora cinnamomi. Wraz z utrat\xc4\x85 \xc5\x9brodowiska \xc5\xbca\xc5\x82obnice eukaliptusowe staj\xc4\x85 si\xc4\x99 coraz bardziej nara\xc5\xbcone na kolizj\xc4\x99 z samochodem lub odstrza\xc5\x82; wiele z pozosta\xc5\x82ych obszar\xc3\xb3w l\xc4\x99gowych znajduje si\xc4\x99 nieopodal ludzkich siedlisk.'