b"\n_START_ARTICLE_\nAnkylomyrma coronacantha\n_START_SECTION_\nTaksonomia\n_START_PARAGRAPH_\nGatunek i rodzaj zosta\xc5\x82y opisane przez Barry'ego Boltona w 1973. Jako lokalizacj\xc4\x99 typow\xc4\x85 autor wskaza\xc5\x82 g\xc3\xb3r\xc4\x99 Atewa w Ghanie. Nowe taksony umieszczone zosta\xc5\x82y w\xc3\xb3wczas w plemieniu Meranoplini, w podrodzinie Myrmicinae. W 1994 roku ten sam autor umie\xc5\x9bci\xc5\x82 Ankylomyrma w plemieniu Formicoxenini, a w 2003 roku przeklasyfikowa\xc5\x82 j\xc4\x85 do monotypowego plemienia Ankylomyrmini. W 2015 roku 4 autor\xc3\xb3w na podstawie analiz molekularnych wy\xc5\x82\xc4\x85czy\xc5\x82o Ankylomyrma z Myrmicinae i umie\xc5\x9bci\xc5\x82o j\xc4\x85 w Agroecomyrmecinae. Uzyskali oni w owej analizie bardzo silne poparcie dla siostrzanej pozycji rodzaj\xc3\xb3w Tatuidris i Ankylomyrma.\n_START_SECTION_\nOpis\n_START_PARAGRAPH_\nGatunek monomorficzny. Holotypowa robotnica ma 4,6 mm d\xc5\x82ugo\xc5\x9bci. Dalszy opis dotyczy robotnic. Ubarwienie czarne z pomara\xc5\x84czowobr\xc4\x85zowymi do czerwonobr\xc4\x85zowych: \xc5\xbcuwaczkami, czu\xc5\x82kami, cz\xc4\x99\xc5\x9bci\xc4\x85 naduskta i lamelli potylicznej, goleniami, stopami i pierwszym sternitem gastralnym. G\xc5\x82aszczki o d\xc5\x82ugich cz\xc5\x82onach. \xc5\xbbuwaczki z pi\xc4\x99cioma silnymi, tr\xc3\xb3jk\xc4\x85tnymi z\xc4\x85bkami, w stanie z\xc5\x82o\xc5\xbconym prawie ca\xc5\x82kiem nakryta du\xc5\xbcym, szerokim nadustkiem. \xc5\x9arodkowa cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 tego ostatniego wyniesiona, z ty\xc5\x82u szeroka i wci\xc5\x9bni\xc4\x99ta mi\xc4\x99dzy szeroko oddzielone i nakrywaj\xc4\x85ce panewki czu\xc5\x82k\xc3\xb3w p\xc5\x82aty czo\xc5\x82owe, kt\xc3\xb3re ku ty\xc5\x82owi przed\xc5\x82u\xc5\xbcaj\xc4\x85 si\xc4\x99 w kraw\xc4\x99dzie czo\xc5\x82owe si\xc4\x99gaj\xc4\x85ce a\xc5\xbc do kraw\xc4\x99dzi potylicznej g\xc5\x82owy. S\xc5\x82abe zag\xc5\x82\xc4\x99bienia oko\xc5\x82oczu\xc5\x82kowe (scrobe) od g\xc3\xb3ry odgraniczaj\xc4\x85 kraw\xc4\x99dzie czo\xc5\x82owe, od do\xc5\x82u za\xc5\x9b listewka biegn\xc4\x85ca od panewek \xc5\xbcuwaczek po cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 podoczn\xc4\x85. Du\xc5\xbce oczy po\xc5\x82o\xc5\xbcone s\xc4\x85 w obr\xc4\x99bie zag\xc5\x82\xc4\x99bienia oko\xc5\x82oczu\xc5\x82kowego, w tylno-bocznych naro\xc5\xbcach g\xc5\x82owy. Bu\xc5\x82awka dwunastocz\xc5\x82onowych czu\xc5\x82k\xc3\xb3w jest s\xc5\x82abo zaznaczona i wielko\xc5\x9b\xc4\x87 cz\xc5\x82on\xc3\xb3w biczyka ro\xc5\x9bnie stopniowo ku wierzcho\xc5\x82kowi. Szeroka, wyci\xc4\x85gni\xc4\x99ta w seri\xc4\x99 z\xc4\x85bkokszta\xc5\x82tnych wyrostk\xc3\xb3w poprzeczna blaszka (lamella) ogranicza kraw\xc4\x99d\xc5\xba potyliczn\xc4\x85, za kt\xc3\xb3r\xc4\x85 potylica staje si\xc4\x99 p\xc5\x82aska. Na du\xc5\xbcym, nabrzmia\xc5\x82ym i wypuk\xc5\x82ym promesonotum (zlane grzbietowo przedplecze i \xc5\x9br\xc3\xb3dplecze) brak szw\xc3\xb3w, za to wyst\xc4\x99puj\xc4\x85 cztery pary tr\xc3\xb3jk\xc4\x85tnych z\xc4\x99b\xc3\xb3w. Szerokie szwy oddzielaj\xc4\x85 mesopleura od metapleura jak r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc dziel\xc4\x85 w poprzek mesopleura. Na kr\xc3\xb3tkim pozatu\xc5\x82owiu oraz na petiolusie wyrastaj\xc4\x85 po dwa silne kolce. Powierzchni\xc4\x99 prawie ca\xc5\x82ego gaster pokrywa silnie powi\xc4\x99kszony pierwszy tergit. Pierwszy sternit ograniczony jest do w\xc4\x85skiego ko\xc5\x82nierzyka na brzusznej stronie nasady gaster, za\xc5\x9b pozosta\xc5\x82e segmenty gastralne s\xc4\x85 drobne i ukryte w jego wn\xc4\x99trzu. Silnie rozwini\xc4\x99te \xc5\xbc\xc4\x85d\xc5\x82o si\xc4\x99ga do przodu a\xc5\xbc pod pomostek.\n_START_SECTION_\nWyst\xc4\x99powanie\n_START_PARAGRAPH_\nMr\xc3\xb3wka nadrzewna. Holotyp pozyskano przez odymianie koron drzew w lesie pierwotnym._NEWLINE_Wyst\xc4\x99puje w Gabonie, Ghanie, Kamerunie i Republice \xc5\x9arodkowoafryka\xc5\x84skiej."