b'\n_START_ARTICLE_\nBuddy Guy\n_START_SECTION_\nMuzyka\n_START_PARAGRAPH_\nBuddy Guy by\xc5\x82 pionierem wykorzystania sprz\xc4\x99\xc5\xbcenia zwrotnego w muzyce. Ju\xc5\xbc w 1959 r. stosowa\xc5\x82 je w czasie koncert\xc3\xb3w. Jednak nie m\xc3\xb3g\xc5\x82 przekona\xc4\x87 do swojego stylu muzycznego Leonarda Chessa, w\xc5\x82a\xc5\x9bciciela firmy Chess, kt\xc3\xb3ry nie pozwala\xc5\x82 mu na dokonywanie nagra\xc5\x84 z wykorzystywaniem tego efektu. Dopiero sukces grupy Cream spowodowa\xc5\x82, \xc5\xbce zrozumia\xc5\x82 sw\xc3\xb3j b\xc5\x82\xc4\x85d._NEWLINE_W 1960 r. Buddy do\xc5\x82\xc4\x85czy\xc5\x82 do plejady gwiazd legendarnej wytw\xc3\xb3rni Chess Records. Pracowa\xc5\x82 z takimi legendami, jak Muddy Waters, Willie Dixon, Sonny Boy Williamson II i Little Walter, Howlin\' Wolf. Po dw\xc3\xb3ch latach nagra\xc5\x82 album Stone Crazy, kt\xc3\xb3ry na listach R&B zaj\xc4\x85\xc5\x82 12. miejsce. Pod koniec 1960 r. Buddy odszed\xc5\x82 z Chess Records i rozpocz\xc4\x85\xc5\x82 prac\xc4\x99 w Vanguard Records. Dla niej w\xc5\x82a\xc5\x9bnie powsta\xc5\x82y takie albumy, jak A Man and the Blues, This Is Buddy Guy i Hold That Plane._NEWLINE_W 1970 The Rolling Stones zaprosili go do wsp\xc3\xb3lnych wyst\xc4\x99p\xc3\xb3w podczas ich europejskiej trasy. Jego kariera rozkwit\xc5\x82a podczas odrodzenia bluesa w latach 1980\xe2\x80\x931990, szczeg\xc3\xb3lnie od momentu, gdy Eric Clapton zaprosi\xc5\x82 go na presti\xc5\xbcow\xc4\x85 imprez\xc4\x99 wszystkich gwiazd bluesowych "24 Nights". W 1989 r. Buddy otworzy\xc5\x82 w Chicago w\xc5\x82asny klub "Buddy Guy\'s Legends", kt\xc3\xb3ry sta\xc5\x82 si\xc4\x99 miejscem kultowym dla wielbicieli bluesa. W 1991 r. Eric Clapton zaprosi\xc5\x82 Buddy\'ego na wyst\xc4\x99p w londy\xc5\x84skim "Royal Albert Hall". Koncert ten zaowocowa\xc5\x82 intratnym kontraktem z wytw\xc3\xb3rni\xc4\x85 Silverstone Records._NEWLINE_Kolejnym wspania\xc5\x82ym albumem artysty okaza\xc5\x82 si\xc4\x99 kr\xc4\x85\xc5\xbcek Damn Right, I\'ve Got the Blues. Natchnieniem dla tej p\xc5\x82yty byli tacy gitarzy\xc5\x9bci, jak Jeff Beck, Eric Clapton i Mark Knopfler. Buddy zadedykowa\xc5\x82 znajduj\xc4\x85cy si\xc4\x99 na niej utw\xc3\xb3r "Rememberin\' Stevie" swemu staremu przyjacielowi Steviemu Rayowi Vaughanowi. W 1994 powsta\xc5\x82 kolejny album Slippin In._NEWLINE_W 2003 zosta\xc5\x82 sklasyfikowany na 30. miejscu listy 100 najlepszych gitarzyst\xc3\xb3w wszech czas\xc3\xb3w magazynu Rolling Stone._NEWLINE_14 marca 2005 r. Buddy Guy do\xc5\x82\xc4\x85czy\xc5\x82 do Rock and Roll Hall of Fame._NEWLINE_Przez bluesowych krytyk\xc3\xb3w album Sweet Tea z 2001 r. zosta\xc5\x82 wybrany w styczniu 2010 r. "najlepszym albumem bluesowym 10-lecia"._NEWLINE_Jeff Beck: Nie by\xc5\x82oby Jeffa Becka czy Erica Claptona, czy Jimiego Hendriksa, gdyby nie by\xc5\x82o ciebie. My zawsze s\xc5\x82uchamy ciebie.\n_START_SECTION_\nNagrody\n_START_PARAGRAPH_\nBuddy Guy otrzyma\xc5\x82 m.in. sze\xc5\x9b\xc4\x87 nagr\xc3\xb3d Grammy oraz 24 nagrody W.C. Handy Awards, obecnie Blues Music Awards, zwanych te\xc5\xbc potocznie "bluesowymi oscarami", a tak\xc5\xbce Narodowy Medal Sztuki, wr\xc4\x99czony przez prezydenta USA za szczeg\xc3\xb3lnie przyczynienie si\xc4\x99 do rozpowszechnienia i wspomagania tw\xc3\xb3rczo\xc5\x9bci w Stanach Zjednoczonych.'