b'\n_START_ARTICLE_\nKnud Andersen\n_START_SECTION_\nKariera\n_START_PARAGRAPH_\nPierwszy sukces w karierze Knud Andersen osi\xc4\x85gn\xc4\x85\xc5\x82 w 1947 roku, kiedy zdoby\xc5\x82 br\xc4\x85zowy medal w indywidualnym wy\xc5\x9bcigu na dochodzenie amator\xc3\xb3w podczas torowych mistrzostw \xc5\x9bwiata w Pary\xc5\xbcu. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie W\xc5\x82och Arnaldo Benfenati oraz Urugwajczyk Atilio Fran\xc3\xa7ois. Na rozgrywanych rok p\xc3\xb3\xc5\xbaniej igrzyskach olimpijskich w Londynie Du\xc5\x84czyk zaj\xc4\x85\xc5\x82 28. miejsce w szosowym wy\xc5\x9bcigu ze startu wsp\xc3\xb3lnego, a wraz z kolegami z reprezentacji nie uko\xc5\x84czy\xc5\x82 rywalizacji dru\xc5\xbcynowej. W 1949 roku wywalczy\xc5\x82 z\xc5\x82oty medal w indywidualnym wy\xc5\x9bcigu na dochodzenie na mistrzostwach \xc5\x9bwiata w Kopenhadze. Trzy lata p\xc3\xb3\xc5\xbaniej wystartowa\xc5\x82 na igrzyskach olimpijskich w Helsinkach zajmuj\xc4\x85c pi\xc4\x85t\xc4\x85 pozycj\xc4\x99 w dru\xc5\xbcynowym wy\xc5\x9bcigu na dochodzenie. Wielokrotnie zdobywa\xc5\x82 medale torowych i szosowych mistrzostw kraju, a tak\xc5\xbce mistrzostw kraj\xc3\xb3w nordyckich.'