b'\n_START_ARTICLE_\nOkr\xc4\x99ty podwodne typu George Washington\n_START_SECTION_\nPocz\xc4\x85tki programu balistycznego US Navy\n_START_PARAGRAPH_\nNa pocz\xc4\x85tku 1944 roku Klaus Riedel \xe2\x80\x93 pracownik niemieckiego o\xc5\x9brodka rakietowego w Peenem\xc3\xbcnde \xe2\x80\x93 zaproponowa\xc5\x82 wystrzeliwanie pocisk\xc3\xb3w V-2 na Wielk\xc4\x85 Brytani\xc4\x99 z Morza P\xc3\xb3\xc5\x82nocnego, dok\xc4\x85d mia\xc5\x82y by\xc4\x87 holowane w kontenerach startowych przez okr\xc4\x99ty podwodne. Kontenery V-2 mia\xc5\x82y oko\xc5\x82o 32 metr\xc3\xb3w d\xc5\x82ugo\xc5\x9bci, 5,7 metra \xc5\x9brednicy oraz wyporno\xc5\x9b\xc4\x87 500 ton, obok jednego pocisku mie\xc5\x9bci\xc5\x82y m.in. pomieszczenie os\xc3\xb3b obs\xc5\x82uguj\xc4\x85cych, centrum bojowe, zbiornik paliwa rakietowego oraz zbiorniki balastowe. _NEWLINE_ Jeden okr\xc4\x99t podwodny m\xc3\xb3g\xc5\x82 holowa\xc4\x87 do trzech pojemnik\xc3\xb3w. Planowane by\xc5\x82o tak\xc5\xbce holowanie pojemnik\xc3\xb3w przez Atlantyk, co mia\xc5\x82o umo\xc5\xbcliwi\xc4\x87 atak na Nowy Jork \xe2\x80\x93 stanowi\xc4\x85cy g\xc5\x82\xc3\xb3wny cel na kontynencie ameryka\xc5\x84skim. W ramach tej misji obs\xc5\x82uga pocisku podr\xc3\xb3\xc5\xbcowa\xc4\x87 mia\xc5\x82a na pok\xc5\x82adzie okr\xc4\x99tu podwodnego, po czym w celu odpalenia pocisku mia\xc5\x82a przej\xc5\x9b\xc4\x87 do kontenera, dokona\xc4\x87 tankowania i odpali\xc4\x87 go. Projekt kontener\xc3\xb3w uko\xc5\x84czony zosta\xc5\x82 w sierpniu 1944 roku w stoczni Vulkan w Szczecinie, tam te\xc5\xbc rozpocz\xc4\x99te zosta\xc5\x82y prace nad ich budow\xc4\x85. W momencie zako\xc5\x84czenia wojny, trzy kontenery by\xc5\x82y uko\xc5\x84czone w 65\xe2\x80\x9370 procentach, natomiast model prototypowy zosta\xc5\x82 przetestowany na wodach przybrze\xc5\xbcnych w pobli\xc5\xbcu Peenem\xc3\xbcnde._NEWLINE_Pocz\xc4\x85wszy od pa\xc5\xbadziernika 1945 roku Wielka Brytania, USA oraz ZSRR rozpocz\xc4\x99\xc5\x82y seri\xc4\x99 test\xc3\xb3w na zdobytych lub skompletowanych pociskach V-2. 6 wrze\xc5\x9bnia 1947 roku \xe2\x80\x9eameryka\xc5\x84ski\xe2\x80\x9d V-2 zosta\xc5\x82 wystrzelony z pok\xc5\x82adu lotniskowca USS \xe2\x80\x9eMidway\xe2\x80\x9d, co uznawane jest za pierwszy start pocisku balistycznego z platformy mobilnej. Od tego momentu na li\xc5\x9bcie priorytet\xc3\xb3w United States Navy znalaz\xc5\x82y si\xc4\x99 guided missile ships, czyli okr\xc4\x99ty zdolne do przenoszenia i wystrzeliwania pocisk\xc3\xb3w rakietowych. Pierwszymi tego typu okr\xc4\x99tami mia\xc5\x82y by\xc4\x87 wielozadaniowe lotniskowce \xe2\x80\x93 przystosowane zar\xc3\xb3wno do przenoszenia broni balistycznej, jak i wykonywania normalnych dla tej klasy jednostek zada\xc5\x84 \xe2\x80\x93 a tak\xc5\xbce nieuko\xc5\x84czony pancernik USS \xe2\x80\x9eKentucky\xe2\x80\x9d oraz wielki kr\xc4\x85\xc5\xbcownik USS \xe2\x80\x9eHawaii\xe2\x80\x9d. Zar\xc3\xb3wno Stany Zjednoczone, jak i Zwi\xc4\x85zek Radziecki zna\xc5\x82y niemieck\xc4\x85 ide\xc4\x99 podwodnych wyrzutni rakiet, ale nie przejawia\xc5\x82y wielkiego zainteresowania t\xc4\x85 koncepcj\xc4\x85 \xe2\x80\x93 wi\xc4\x99ksze nadzieje pok\xc5\x82adaj\xc4\x85c w morskich pociskach samosteruj\xc4\x85cych dla uderze\xc5\x84 dalekiego zasi\xc4\x99gu. W Stanach Zjednoczonych nowo utworzone si\xc5\x82y powietrzne (United States Air Force) prowadzi\xc5\x82y badania w zakresie technologii balistycznych, wsp\xc3\xb3\xc5\x82zawodnicz\xc4\x85c z kierowanym przez Wernhera von Brauna programem ameryka\xc5\x84skich wojsk l\xc4\x85dowych. W Zwi\xc4\x85zku Radzieckim program balistyczny prowadzony by\xc5\x82 z wykorzystaniem niemieckich naukowc\xc3\xb3w przewiezionych pod Moskw\xc4\x99 z o\xc5\x9brodka naukowo-badawczego Instytut Rabe w Bleicherode ko\xc5\x82o Nordhausen w okupowanych Niemczech, gdzie mieli pracowa\xc4\x87 pod nadzorem NKWD oraz Zarz\xc4\x85du Artylerii Armii Czerwonej. W 1949 roku w ZSRR przygotowano wst\xc4\x99pny projekt rakietowego okr\xc4\x99tu podwodnego pod sygnatur\xc4\x85 Projekt P-2, kt\xc3\xb3rego planowanym zadaniem by\xc5\x82o wykonywanie uderze\xc5\x84 na cele l\xc4\x85dowe. Projekt opracowany zosta\xc5\x82 przez CKB-18 (p\xc3\xb3\xc5\xbaniejsze biuro konstrukcyjne Rubin). Okr\xc4\x99t mia\xc5\x82 zak\xc5\x82adan\xc4\x85 wyporno\xc5\x9b\xc4\x87 nawodn\xc4\x85 niemal 5400 ton, a przenosi\xc4\x87 mia\xc5\x82 12 pocisk\xc3\xb3w R-1 (radzieckich wersji V-2) oraz pocisk\xc3\xb3w manewruj\xc4\x85cych \xc5\x81astoczka. W realizacji programu tego okr\xc4\x99tu napotkano jednak du\xc5\xbc\xc4\x85 liczb\xc4\x99 problem\xc3\xb3w, kt\xc3\xb3rych konstruktorzy nie zdo\xc5\x82ali pokona\xc4\x87, w tym m.in. problemy ze stabilizacj\xc4\x85 pocisku przed jego odpaleniem. W pierwszej fazie rozwoju morskich system\xc3\xb3w rakietowych woda-ziemia zar\xc3\xb3wno ZSRR, jak i USA traktowa\xc5\x82y ten rodzaj broni jako bro\xc5\x84 wy\xc5\x82\xc4\x85cznie taktyczn\xc4\x85 bez znaczenia strategicznego._NEWLINE__NEWLINE_Od 1945 roku wielu oficer\xc3\xb3w zwi\xc4\x85zanych z broni\xc4\x85 podwodn\xc4\x85 podkre\xc5\x9bla\xc5\x82o przydatno\xc5\x9b\xc4\x87 okr\xc4\x99t\xc3\xb3w podwodnych do ataku na wrogie terytorium. Okr\xc4\x99ty tej klasy nie mog\xc5\x82y rzecz jasna przenosi\xc4\x87 du\xc5\xbcej liczby broni, mia\xc5\x82y jednak\xc5\xbce mo\xc5\xbcliwo\xc5\x9b\xc4\x87 skrytego dzia\xc5\x82ania w pobli\xc5\xbcu wrogiego terytorium oraz dostarczenia \xc5\x82adunk\xc3\xb3w j\xc4\x85drowych do \xc5\xbcywotnych cel\xc3\xb3w na terytorium przeciwnika w niewielkiej odleg\xc5\x82o\xc5\x9bci od wybrze\xc5\xbca. Po przeprowadzeniu startu V-2 z lotniskowca \xe2\x80\x9eMidway\xe2\x80\x9d w 1947 roku, US Navy nie przyk\xc5\x82ada\xc5\x82a jednak wi\xc4\x99kszej wagi do pocisk\xc3\xb3w balistycznych, skupiaj\xc4\x85c si\xc4\x99 na innych rodzajach nowych broni, w szczeg\xc3\xb3lno\xc5\x9bci zwi\xc4\x85zanych z lotniskowcami. Pi\xc4\x99tno na ameryka\xc5\x84skim stosunku do broni rakietowej odcisn\xc4\x99\xc5\x82o wywodz\xc4\x85ce si\xc4\x99 z II wojny \xc5\x9bwiatowej postrzeganie floty wojennej przede wszystkim jako projekcji si\xc5\x82y grup lotniskowc\xc3\xb3w. Niezale\xc5\xbcnie bowiem od znacz\xc4\x85cej roli, jak\xc4\x85 odegra\xc5\x82y ameryka\xc5\x84skie okr\xc4\x99ty podwodne w trakcie wojny na Pacyfiku, lotniskowce wci\xc4\x85\xc5\xbc pozostawa\xc5\x82y centralnym elementem ameryka\xc5\x84skiej floty. Na dodatek najwi\xc4\x99kszym problemem marynarki w p\xc3\xb3\xc5\xbanych latach czterdziestych sta\xc5\x82y si\xc4\x99 du\xc5\xbce ci\xc4\x99cia bud\xc5\xbcetowe w zakresie wydatk\xc3\xb3w obronnych, jakie nast\xc4\x85pi\xc5\x82y za prezydentury Harry\xe2\x80\x99ego Trumana, co w roku 1949 sta\xc5\x82o si\xc4\x99 jedn\xc4\x85 z przyczyn tzw. rewolty admira\xc5\x82\xc3\xb3w. Innym polem zainteresowania ameryka\xc5\x84skiej marynarki by\xc5\x82 rozw\xc3\xb3j system\xc3\xb3w pocisk\xc3\xb3w manewruj\xc4\x85cych wystrzeliwanych z okr\xc4\x99t\xc3\xb3w podwodnych. Zainteresowanie broni\xc4\x85 balistyczn\xc4\x85 w marynarce ust\xc4\x99powa\xc5\x82o naciskowi na rozw\xc3\xb3j system\xc3\xb3w aerodynamicznych, przede wszystkim z powodu \xe2\x80\x93 jak s\xc4\x85dzono \xe2\x80\x93 zbyt wielkich koszt\xc3\xb3w i ma\xc5\x82ej wiarygodno\xc5\x9bci tego rodzaju system\xc3\xb3w. Intensywnie za to rozwijano programy pocisk\xc3\xb3w Regulus, z zamiarem zastosowania ich na okr\xc4\x99tach podwodnych o nap\xc4\x99dzie spalinowo-elektrycznym, z momentem za\xc5\x9b pojawienia si\xc4\x99 praktycznej technologii nap\xc4\x99du nuklearnego dla okr\xc4\x99t\xc3\xb3w podwodnych \xe2\x80\x93 tak\xc5\xbce na okr\xc4\x99tach pozbawionych wad nap\xc4\x99du konwencjonalnego. Rozwijano w zwi\xc4\x85zku z tym programy jednostek SSG (np. USS \xe2\x80\x9eGrayback\xe2\x80\x9d), w p\xc3\xb3\xc5\xbaniejszym za\xc5\x9b czasie SSGN (USS \xe2\x80\x9eHalibut\xe2\x80\x9d). Tymczasem jednak, od 1950 a\xc5\xbc do 1954 roku, zar\xc3\xb3wno marynarka, jak i si\xc5\x82y powietrzne, nie przejawia\xc5\x82y zainteresowania pociskami balistycznymi, wychodz\xc4\x85c z za\xc5\x82o\xc5\xbcenia, \xc5\xbce niska celno\xc5\x9b\xc4\x87 pocisk\xc3\xb3w balistycznych dalekiego zasi\xc4\x99gu nie uzasadnia wysi\xc5\x82k\xc3\xb3w niezb\xc4\x99dnych dla ich opracowania. Jednym z nielicznych przypadk\xc3\xb3w zainteresowania przedstawicieli marynarki wojennej Stan\xc3\xb3w Zjednoczonych balistyczn\xc4\x85 broni\xc4\x85 rakietow\xc4\x85 w tym okresie by\xc5\x82a propozycja z 1950 roku, w kt\xc3\xb3rej komandor Francis D. Boyle \xe2\x80\x93 dow\xc3\xb3dca okr\xc4\x99tu podwodnego z czas\xc3\xb3w II wojny \xc5\x9bwiatowej \xe2\x80\x93 zaproponowa\xc5\x82 stworzenie na bazie dotychczasowych jednostek podwodnych okr\xc4\x99t\xc3\xb3w rakietowych guided missile submarines. Innowacyjno\xc5\x9b\xc4\x87 tego pomys\xc5\x82u polega\xc5\x82a m.in. na propozycji pionowych wyrzutni oraz zast\xc4\x85pieniu systemu nap\xc4\x99dowego opartego na \xc5\x9brubach systemem p\xc4\x99dnik\xc3\xb3w strugowodnych. _NEWLINE_ W tym czasie nie podj\xc4\x99to jednak w USA jakiegokolwiek s\xc5\x82u\xc5\xbc\xc4\x85cego marynarce wojennej programu balistycznego. Idea ta nabra\xc5\x82a w USA impetu dopiero po przeprowadzeniu 12 sierpnia 1953 roku przez ZSRR pr\xc3\xb3by j\xc4\x85drowej z bomb\xc4\x85 wodorow\xc4\x85. Strach przed stopniem zaawansowania radzieckich pocisk\xc3\xb3w strategicznych pchn\xc4\x85\xc5\x82 marynark\xc4\x99 zainteresowania broni\xc4\x85 balistyczn\xc4\x85. Marynarka wojenna mia\xc5\x82a tak\xc5\xbce dwa nieoficjalne powody niech\xc4\x99ci do programu balistycznego. Po pierwsze: od p\xc3\xb3\xc5\xbanych lat 40. XX w. Bureau of Aeronautics oraz Bureau of Ordnance niezale\xc5\xbcnie od siebie prowadzi\xc5\x82y programy rozwoju pocisk\xc3\xb3w manewruj\xc4\x85cych (dla okr\xc4\x99t\xc3\xb3w podwodnych) przeznaczonych do ataku na cele l\xc4\x85dowe. \xc5\xbbadne z tych biur nie chcia\xc5\x82o wydziela\xc4\x87 w\xc5\x82asnych zasob\xc3\xb3w naukowo-badawczych i konstrukcyjnych dla programu balistycznego. Drugim, nieoficjalnym powodem niech\xc4\x99ci by\xc5\x82a przegrana marynarki wojennej w kontrowersyjnej rywalizacji z si\xc5\x82ami powietrznymi w sprawie: \xe2\x80\x9ebombowiec B-36 czy lotniskowce typu United States\xe2\x80\x9d. Przegrana ta kosztowa\xc5\x82a marynark\xc4\x99 sporo presti\xc5\xbcu oraz anulowanie programu pierwszego powojennego lotniskowca \xe2\x80\x9eUnited States\xe2\x80\x9d. W rezultacie, dow\xc3\xb3dztwo marynarki chcia\xc5\x82o unikn\xc4\x85\xc4\x87 kolejnej batalii mi\xc4\x99dzy r\xc3\xb3\xc5\xbcnymi formacjami si\xc5\x82 zbrojnych, tym razem o pociski balistyczne. Jednym z powod\xc3\xb3w niech\xc4\x99ci \xe2\x80\x93 tym razem bardzo realnym, by\xc5\x82a obawa o konieczno\xc5\x9b\xc4\x87 ponoszenia koszt\xc3\xb3w nowej broni, poza zwyk\xc5\x82ym bud\xc5\xbcetem marynarki. Dosz\xc5\x82o wr\xc4\x99cz do tego, \xc5\xbce szef operacji morskich (CNO) w latach 1953\xe2\x80\x931955, admira\xc5\x82 Robert B. Carney, zagrozi\xc5\x82 sankcjami wobec oficer\xc3\xb3w marynarki wspieraj\xc4\x85cych program balistyczny._NEWLINE_Stanowisko US Navy wobec programu balistycznego zmieni\xc5\x82o si\xc4\x99 wraz z obj\xc4\x99ciem stanowiska szefa operacji morskich (CNO) przez admira\xc5\x82a Arleigha Burke, kt\xc3\xb3ry stan\xc4\x85\xc5\x82 na stanowisku, i\xc5\xbc technologia balistyczna jest potrzebna marynarce i powinna by\xc4\x87 rozwijana r\xc3\xb3wnolegle do rozwoju technologii pocisk\xc3\xb3w manewruj\xc4\x85cych. Jak twierdzi biograf admira\xc5\x82a \xe2\x80\x93 David A. Rosenberg \xe2\x80\x93 wsparcie, wbrew opozycji w marynarce, najwy\xc5\xbcszego priorytetu programu balistycznego US Navy, by\xc5\x82o najbardziej znacz\xc4\x85c\xc4\x85 inicjatyw\xc4\x85 Arleigha Burke\xe2\x80\x99a w trakcie sprawowania przez niego po raz pierwszy tej funkcji w latach 1955-1957. Pod koniec 1955 roku, prezydent oraz departament obrony zdecydowali, \xc5\xbce mimo przyznania najwy\xc5\xbcszego priorytetu Brickbat 01, liczba program\xc3\xb3w balistycznych si\xc5\x82 zbrojnych nie mo\xc5\xbce przekroczy\xc4\x87 czterech. Aprobat\xc4\x99 dla trzech program\xc3\xb3w uzyska\xc5\x82y si\xc5\x82y powietrzne (Atlas i Titan ICBM oraz Thor MRBM). Z uwagi na do\xc5\x9bwiadczenie jej niemieckich in\xc5\xbcynier\xc3\xb3w \xe2\x80\x93 czwarty program uzyska\xc5\x82a armia dla swojego Jupiter IRBM. W tej sytuacji, marynarka mog\xc5\x82a bra\xc4\x87 udzia\xc5\x82 w rozwoju broni balistycznych wy\xc5\x82\xc4\x85cznie przez znalezienie partnera w pozosta\xc5\x82ych rodzajach si\xc5\x82 zbrojnych. US Navy zwr\xc3\xb3ci\xc5\x82a si\xc4\x99 wi\xc4\x99c pierwotnie w stron\xc4\x99 programu US Air Force, jednak\xc5\xbce si\xc5\x82y powietrzne nie by\xc5\x82y zainteresowane wsp\xc3\xb3\xc5\x82prac\xc4\x85 z US Navy \xe2\x80\x93 raz z uwagi na fakt, i\xc5\xbc przystosowanie ich pocisku Thor do warunk\xc3\xb3w morskich wymaga\xc5\x82oby zbyt du\xc5\xbcych zmian, po drugie za\xc5\x9b, si\xc5\x82y powietrzne zwyczajnie nie potrzebowa\xc5\x82y partnera. _NEWLINE_ Po odmowie ze strony si\xc5\x82 powietrznych, marynarka zwr\xc3\xb3ci\xc5\x82a si\xc4\x99 z propozycja wsp\xc3\xb3lnego programu IRBM do armii, kt\xc3\xb3rej wsp\xc3\xb3\xc5\x82praca z US Navy z technicznego punktu widzenia nie by\xc5\x82a bardziej potrzebna ni\xc5\xbc si\xc5\x82om powietrznym, mia\xc5\x82a natomiast sens organizacyjny \xe2\x80\x93 jako daj\xc4\x85ca lepsze perspektywy przeciwdzia\xc5\x82ania hegemonii si\xc5\x82 powietrznych w zakresie broni balistycznych. Na pocz\xc4\x85tku listopada 1955 roku, CNO Arleigh Burke oraz szef sztabu armii Maxwell Taylor porozumieli si\xc4\x99 co do wsp\xc3\xb3\xc5\x82pracy w tym zakresie. 8 listopada 1955 roku, sekretarz obrony Charles Wilson wystosowa\xc5\x82 do sekretarzy poszczeg\xc3\xb3lnych rodzaj\xc3\xb3w wojsk memorandum autoryzuj\xc4\x85ce programy balistyczne, w tym l\xc4\x85dowy program IRBM si\xc5\x82 powietrznych (\xe2\x80\x9eIRBM nr 1\xe2\x80\x9d) oraz wsp\xc3\xb3lny program armii i marynarki (\xe2\x80\x9eIRBM nr 2\xe2\x80\x9d). Przed ostatnim z tych program\xc3\xb3w postawiono dwa cele: osi\xc4\x85gni\xc4\x99cie wst\xc4\x99pnej zdolno\xc5\x9bci do rozmieszczenia pocisku balistycznego na pok\xc5\x82adzie okr\xc4\x99tu oraz zapewnienie l\xc4\x85dowej alternatywy dla programu IRBM si\xc5\x82 powietrznych. Du\xc5\xbca cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 dow\xc3\xb3dztwa US Navy by\xc5\x82a jednak sceptyczna wobec przyst\xc4\x85pienia do programu Armii, gdy\xc5\xbc ta opracowywa\xc5\x82a pocisk nap\xc4\x99dzany paliwem ciek\xc5\x82ym, kt\xc3\xb3re uwa\xc5\xbcano za zbyt niebezpieczne do obs\xc5\x82ugi na morzu. Tak\xc5\xbce sam mierz\xc4\x85cy 18,3 metra pocisk, jak s\xc4\x85dzono, by\xc5\x82 zbyt k\xc5\x82opotliwy nawet na pok\xc5\x82adzie okr\xc4\x99tu nawodnego._NEWLINE_Tak zdefiniowany program balistyczny by\xc5\x82 organizacyjnym kompromisem. Jego natura zdeterminowana by\xc5\x82a nie przez jasno zdefiniowan\xc4\x85 rol\xc4\x99 strategiczn\xc4\x85, ani te\xc5\xbc przez okre\xc5\x9blone preferencje techniczne, lecz przez prost\xc4\x85 potrzeb\xc4\x99 dokonania podzia\xc5\x82u przydzielonego si\xc5\x82om zbrojnym balistycznego \xe2\x80\x9etortu\xe2\x80\x9d. W szczeg\xc3\xb3lno\xc5\x9bci, admira\xc5\x82 Burke \xe2\x80\x93 wbrew pogl\xc4\x85dom przeciwnik\xc3\xb3w programu balistycznego podnosz\xc4\x85cym nadmierny drena\xc5\xbc bud\xc5\xbcetu marynarki przez tego rodzaju programy \xe2\x80\x93 sta\xc5\x82 na stanowisku, i\xc5\xbc US Navy powinna rywalizowa\xc4\x87 z US Air Force o przydzielone dla program\xc3\xb3w balistycznych zasoby.\n_START_SECTION_\nSpecial Projects Office\n_START_PARAGRAPH_\nMimo silnego wsparcia ze strony CNO, program pocisku balistycznego dla floty nie rozwija\xc5\x82 si\xc4\x99 dobrze, tak\xc5\xbce z uwagi na opory biurokracji w marynarce wojennej. Pragn\xc4\x85c wzmocni\xc4\x87 rang\xc4\x99 programu i przyspieszy\xc4\x87 prace nad w\xc5\x82asnym pociskiem, admira\xc5\x82 utworzy\xc5\x82 niezale\xc5\xbcne od innych biur technicznych biuro Special Projects Office (SPO), kt\xc3\xb3rego wy\xc5\x82\xc4\x85cznym zadaniem mia\xc5\x82y by\xc4\x87 prace nad morskim pociskiem balistycznym. Na czele SPO stan\xc4\x85\xc5\x82 wiceadmira\xc5\x82 William Raborn, by\xc5\x82y pilot marynarki, wybrany przez CNO ze wzgl\xc4\x99du na cechy osobiste oraz w nadziei na wojskowe raczej ni\xc5\xbc techniczne spojrzenie na prowadzony program. W staraniach tych admira\xc5\x82 Burke mia\xc5\x82 silne wsparcie ze strony sekretarza marynarki wojennej Charlesa S. Thomasa. Prace nad morsk\xc4\x85 wersj\xc4\x85 pocisku Jupiter nabra\xc5\x82y tempa w 1956 roku, natomiast na rok 1959 ustalono termin wys\xc5\x82ania w morze pierwszych pocisk\xc3\xb3w na pok\xc5\x82adach zmodyfikowanych statk\xc3\xb3w komercyjnych. Dla morskiej wersji tego pocisku rozwa\xc5\xbcano nap\xc4\x99d oparty o paliwo sta\xc5\x82e. Niekt\xc3\xb3re prace studyjne przewidywa\xc5\x82y r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc uzbrojenie w osiem pocisk\xc3\xb3w balistycznych okr\xc4\x99t\xc3\xb3w podwodnych z nap\xc4\x99dem j\xc4\x85drowym o wyporno\xc5\x9bci podwodnej 8300\xc2\xa0t._NEWLINE_W trakcie trwania programu, US Navy wci\xc4\x85\xc5\xbc mia\xc5\x82a w\xc4\x85tpliwo\xc5\x9bci co do zastosowania na pok\xc5\x82adach okr\xc4\x99t\xc3\xb3w pocisk\xc3\xb3w nap\xc4\x99dzanych paliwem ciek\xc5\x82ym, wszcz\xc4\x99to wi\xc4\x99c studia nad mo\xc5\xbcliwo\xc5\x9bci\xc4\x85 zastosowania nap\xc4\x99d\xc3\xb3w na paliwo sta\xc5\x82e, kt\xc3\xb3re jednak dawa\xc5\x82y mniejszy ci\xc4\x85g, co ogranicza\xc5\x82o mo\xc5\xbcliwy do przeniesienia \xc5\x82adunek. Prze\xc5\x82om w tym zakresie nast\xc4\x85pi\xc5\x82 w 1956 roku, kiedy naukowcy odkryli spos\xc3\xb3b na znaczne zmniejszenie rozmiar\xc3\xb3w g\xc5\x82owic termoj\xc4\x85drowych. Ojciec ameryka\xc5\x84skiej bomby wodorowej \xe2\x80\x93 dr Edward Teller stwierdzi\xc5\x82 latem 1956 roku, i\xc5\xbc ju\xc5\xbc wkr\xc3\xb3tce g\xc5\x82owica o masie 400 funt\xc3\xb3w (181\xc2\xa0kg) b\xc4\x99dzie mia\xc5\x82a si\xc5\x82\xc4\x99 eksplozji bomby 5000-funtowej (2270\xc2\xa0kg). We wrze\xc5\x9bniu tego roku ameryka\xc5\x84ska Agencja Energii Atomowej szacowa\xc5\x82a, i\xc5\xbc ma\xc5\x82a g\xc5\x82owica nuklearna b\xc4\x99dzie dost\xc4\x99pna w 1965 roku, z pewnymi szansami na jej udost\xc4\x99pnienie ju\xc5\xbc w roku 1963. Rozw\xc3\xb3j tego specyficznego programu zbieg\xc5\x82 si\xc4\x99 z intensywnymi pracami nad nap\xc4\x99dem na paliwo sta\xc5\x82e o du\xc5\xbcej sile ci\xc4\x85gu, oraz podj\xc4\x99ciem w sierpniu 1956 roku przez adm. Raborna formalnej decyzji o odej\xc5\x9bciu marynarki wojennej ze wsp\xc3\xb3lnego z armi\xc4\x85 programu Jupiter. Wi\xc4\x85za\xc5\x82o si\xc4\x99 to z formaln\xc4\x85 inicjacj\xc4\x85 programu ma\xc5\x82ego pocisku na paliwo sta\xc5\x82e, kt\xc3\xb3ra zosta\xc5\x82a zaakceptowana przez sekretarza obrony w grudniu 1956 roku, oraz porzuceniem idei bazowania pocisk\xc3\xb3w balistycznych na jednostkach nawodnych, na rzecz rozmieszczenia ich na pok\xc5\x82adach okr\xc4\x99t\xc3\xb3w podwodnych.\n_START_SECTION_\nIdea Polaris\n_START_PARAGRAPH_\nPocz\xc4\x85tkowo, system Polaris okre\xc5\x9blany by\xc5\x82 jako proste przed\xc5\x82u\xc5\xbcenie taktycznej roli marynarki, przewidziane do pokrycia tego samego rodzaju cel\xc3\xb3w jak w przypadku pocisk\xc3\xb3w Regulus oraz samolot\xc3\xb3w bazuj\xc4\x85cych na lotniskowcach \xe2\x80\x93 na wi\xc4\x99kszych jednak dystansach. 7 stycznia 1957 roku admira\xc5\x82 Arleigh Burke okre\xc5\x9bli\xc5\x82 termin gotowo\xc5\x9bci przej\xc5\x9bciowego systemu rakietowego na 1963 rok, za\xc5\x9b systemu docelowego na rok 1965. 8 lutego tego samego roku adm. Burke ustanowi\xc5\x82 wymagania dla opracowywanych pocisk\xc3\xb3w balistycznych, o zasi\xc4\x99gu 1500 mil morskich (2778\xc2\xa0km), kt\xc3\xb3re mia\xc5\x82y by\xc4\x87 dost\xc4\x99pne dla dzia\xc5\x82alno\xc5\x9bci operacyjnej w roku 1965. Zasi\xc4\x99g ten obliczony by\xc5\x82 na mo\xc5\xbcliwo\xc5\x9b\xc4\x87 wykonania ataku na stolic\xc4\x99 ZSRR z okr\xc4\x99tu podwodnego znajduj\xc4\x85cego si\xc4\x99 na Morzu Norweskim. Koszty R&D nowego programu bardzo szybko ros\xc5\x82y, adm. Burke finansowa\xc5\x82 go wi\xc4\x99c z bie\xc5\xbc\xc4\x85cego bud\xc5\xbcetu US Navy, staraj\xc4\x85c si\xc4\x99 jednocze\xc5\x9bnie pozyskiwa\xc4\x87 \xc5\x9brodki na najwa\xc5\xbcniejsze programy marynarki wojennej, w tym okr\xc4\x99ty nawodne o nap\xc4\x99dzie nuklearnym i program Polaris. Sytuacja by\xc5\x82a tym trudniejsza, \xc5\xbce biuro sekretarza obrony (Office of Secretary of Defense \xe2\x80\x93 OSD) odm\xc3\xb3wi\xc5\x82o zgody na jednoczesne finansowanie program\xc3\xb3w pocisk\xc3\xb3w manewruj\xc4\x85cych i balistycznych, st\xc4\x85d te\xc5\xbc marynarka musia\xc5\x82a dokona\xc4\x87 definitywnego wyboru. Jego konsekwencj\xc4\x85 by\xc5\x82o ca\xc5\x82kowite zatrzymanie programu pocisk\xc3\xb3w Regulus I oraz drastyczne zmniejszenie wydatk\xc3\xb3w na program Regulus II. Jednocze\xc5\x9bnie jednak okaza\xc5\x82o si\xc4\x99, \xc5\xbce pocisk na paliwo sta\xc5\x82e b\xc4\x99dzie o oko\xc5\x82o 1/3 ta\xc5\x84szy w rozwoju ni\xc5\xbc poprzednik na paliwo ciek\xc5\x82e \xe2\x80\x93 morska wersja pocisku Jupiter. Nowy pocisk otrzyma\xc5\x82 nazw\xc4\x99 Polaris._NEWLINE_Marynarka stara\xc5\x82a si\xc4\x99 unikn\xc4\x85\xc4\x87 bezpo\xc5\x9bredniej rywalizacji z si\xc5\x82ami powietrznymi, przez odr\xc3\xb3\xc5\xbcnienie roli systemu Fleet Ballistic Missile (FBM) od strategicznej misji US Air Force. Typowym do po\xc5\x82owy 1957 roku by\xc5\x82o okre\xc5\x9blanie Polaris jako systemu uderzeniowego marynarki na cele zwi\xc4\x85zane z marynark\xc4\x85 potencjalnego przeciwnika, jak bazy morskie. W 1957 roku pojawi\xc5\x82o si\xc4\x99 jednak pierwsze \xe2\x80\x93 opracowane przez Naval Warfare Analysis Group \xe2\x80\x93 studium stwierdzaj\xc4\x85ce, i\xc5\xbc celem Polaris powinny sta\xc4\x87 si\xc4\x99 tak\xc5\xbce skupiska ludzkie i centra przemys\xc5\x82owe, co wyra\xc5\xbanie zbli\xc5\xbcy\xc5\x82oby Polaris do systemu o charakterze strategicznym. Admira\xc5\x82 Burke zarysowa\xc5\x82 wkr\xc3\xb3tce koncept strategiczny znany pod nazw\xc4\x85 \xe2\x80\x9eostatecznego odstraszania\xe2\x80\x9d (finite deterrence), zgodnie z kt\xc3\xb3rym nuklearny odwet mia\xc5\x82 by\xc4\x87 zapewniony przez relatywnie niewielkie, lecz niewra\xc5\xbcliwe na nuklearny atak wroga si\xc5\x82y. Wielko\xc5\x9b\xc4\x87 tych si\xc5\x82 determinowana jest wymogami mo\xc5\xbcliwo\xc5\x9bci przeprowadzenia skutecznego ataku na precyzyjnie okre\xc5\x9blone, wa\xc5\xbcne dla przeciwnika cele \xe2\x80\x93 na przyk\xc5\x82ad zdolno\xc5\x9bci\xc4\x85 do dokonania pewnego zniszczenia najwi\xc4\x99kszych miast wroga \xe2\x80\x93 nie ma natomiast na celu wygrania wojny. Broni\xc4\x85 o dok\xc5\x82adnie takim \xe2\x80\x9eantymiejskim\xe2\x80\x9d charakterze mia\xc5\x82 by\xc4\x87 system rakietowy Polaris \xe2\x80\x93 o znaczeniu strategicznym, lecz nie s\xc5\x82u\xc5\xbc\xc4\x85cym (przynajmniej nie w warstwie zada\xc5\x84 pierwszoplanowych) do ataku na si\xc5\x82y j\xc4\x85drowe przeciwnika, do czego nie predestynowa\xc5\x82a go ma\xc5\x82a celno\xc5\x9b\xc4\x87. Jego misj\xc4\x85 by\xc5\x82o jedynie zniszczenie radzieckich miast w odpowiedzi na atak ze strony ZSRR. Co wi\xc4\x99cej, taka filozofia systemu mia\xc5\x82a sens zar\xc3\xb3wno wobec Zwi\xc4\x85zku Radzieckiego, jak te\xc5\xbc w stosunku do US Air Force. Polaris mia\xc5\x82 by\xc4\x87 bowiem wystarczaj\xc4\x85co precyzyjny, aby by\xc4\x87 wiarygodnym systemem uderzenia odwetowego wobec ZSRR, mniej jednak precyzyjnym ni\xc5\xbc stacjonarne \xe2\x80\x93 l\xc4\x85dowe systemy ICBM ameryka\xc5\x84skich si\xc5\x82 powietrznych. Przede wszystkim, zar\xc3\xb3wno w ramach zimnej wojny z ZSRR, jak i w ramach wewn\xc4\x99trznej \xe2\x80\x9ewojny\xe2\x80\x9d z USAF, chodzi\xc5\x82o o budow\xc4\x99 systemu Polaris w jak najkr\xc3\xb3tszym czasie i udowodnienie, \xc5\xbce system dzia\xc5\x82a._NEWLINE_Z uwagi na post\xc4\x99py radzieckich prac nad rakietowymi broniami strategicznymi, program Polaris by\xc5\x82 kilkakrotnie przyspieszany. Przedsi\xc4\x99wzi\xc4\x99cie Polaris sta\xc5\x82o si\xc4\x99 programem jeszcze pilniejszym 3 sierpnia 1957 roku, kiedy ZSRR przeprowadzi\xc5\x82 pierwszy na \xc5\x9bwiecie test pocisku dalekiego zasi\xc4\x99gu (ICBM). W ramach tego testu pocisk R-7 przelecia\xc5\x82 kilka tysi\xc4\x99cy kilometr\xc3\xb3w z pola startowego w Tiuratam, aby uderzy\xc4\x87 w Syberi\xc4\x99. Kilka tygodni p\xc3\xb3\xc5\xbaniej \xe2\x80\x93 4 pa\xc5\xbadziernika 1957 roku, za pomoc\xc4\x85 R-7, Zwi\xc4\x85zek Radziecki umie\xc5\x9bci\xc5\x82 na orbicie Sputnika \xe2\x80\x93 pierwszego sztucznego satelit\xc4\x99 Ziemi. Spowodowa\xc5\x82o to, i\xc5\xbc 23 pa\xc5\xbadziernika tego roku sekretarz marynarki Thomas S. Gates zaproponowa\xc5\x82 przyspieszenie programu Polaris przez udost\xc4\x99pnienie pocisk\xc3\xb3w o mniejszym zasi\xc4\x99gu (1200\xc2\xa0Mm \xe2\x80\x93 2225\xc2\xa0km) ju\xc5\xbc do grudnia 1959 roku, wraz z trzema okr\xc4\x99tami podwodnymi do ich przenoszenia najdalej do po\xc5\x82owy 1962 roku oraz pocisku o zasi\xc4\x99gu 1500 mil morskich najdalej do po\xc5\x82owy 1963 roku. Miesi\xc4\x85c p\xc3\xb3\xc5\xbaniej program zosta\xc5\x82 ponownie przyspieszony poprzez ograniczenie czasu na przygotowanie pocisku o zasi\xc4\x99gu 1200\xc2\xa0Mm do pa\xc5\xbadziernika 1960 roku. W grudniu 1957 roku, po wype\xc5\x82nieniu wst\xc4\x99pnego terminarza przygotowania okr\xc4\x99t\xc3\xb3w dla pocisk\xc3\xb3w Polaris, terminarz programu balistycznego zosta\xc5\x82 ponownie zmieniony przez przyspieszenie oddania drugiego okr\xc4\x99tu Polaris do marca 1960 r., za\xc5\x9b trzeciego do grudnia tego roku.\n_START_SECTION_\nNawigacja\n_START_PARAGRAPH_\nStandardowym wyposa\xc5\xbceniem nawigacyjnym okr\xc4\x99t\xc3\xb3w SSBN pierwszej generacji by\xc5\x82y trzy uk\xc5\x82ady SINS, elektromagnetyczny log mierz\xc4\x85cy pr\xc4\x99dko\xc5\x9b\xc4\x87 przep\xc5\x82ywaj\xc4\x85cej obok okr\xc4\x99tu wody, odbiornik Loran-C, odbiornik Transit (od momentu wprowadzenia systemu do u\xc5\xbcytku), peryskop typu 11, sonar rozpoznania dna morskiego oraz dwa systemy komputerowe NAVDAC (Navigation Data Assimilation Computer) do integracji wszystkich danych nawigacyjnych. _NEWLINE_ Jednym z najistotniejszych system\xc3\xb3w nawigacyjnych okr\xc4\x99t\xc3\xb3w balistycznych pierwszej generacji by\xc5\x82 satelitarny system nawigacyjny Transit, kt\xc3\xb3ry umo\xc5\xbcliwia\xc5\x82 precyzyjna lokalizacj\xc4\x99 cel\xc3\xb3w dla pocisk\xc3\xb3w Polaris. B\xc5\x82\xc4\x99dy bowiem w tym zakresie, by\xc5\x82y do tej pory jedn\xc4\x85 z najistotniejszych przyczyn braku celno\xc5\x9bci. Do momentu wprowadzenia do u\xc5\xbcytku systemu Transit w 1959 roku, wiedza o lokalizacji Australii na przyk\xc5\x82ad, by\xc5\x82a b\xc5\x82\xc4\x99dna \xe2\x80\x93 b\xc5\x82\xc4\x85d w okre\xc5\x9bleniu miejsca jej po\xc5\x82o\xc5\xbcenia wynosi\xc5\x82 kilka tysi\xc4\x99cy metr\xc3\xb3w. Kiedy ZSRR wys\xc5\x82a\xc5\x82 w kosmos pierwszego sztucznego satelit\xc4\x99 Ziemi nadaj\xc4\x85cego sygna\xc5\x82 radiowy, \xe2\x80\x9eSputnik 1\xe2\x80\x9d by\xc5\x82 pilnie obserwowany przez naukowc\xc3\xb3w z Applied Physics Laboratory Uniwersytetu Hopkinsa (APL). Dzi\xc4\x99ki monitoringowi nadawanego przez satelit\xc4\x99 sygna\xc5\x82u radiowego, zaobserwowano m.in. efekt Dopplera. Podobnie do d\xc5\xbawi\xc4\x99ku gwizdka lokomotywy, kt\xc3\xb3ry wzmacnia si\xc4\x99 przy jej zbli\xc5\xbcaniu do s\xc5\x82uchacza, osi\xc4\x85gaj\xc4\x85c najwi\xc4\x99ksze nat\xc4\x99\xc5\xbcenie, gdy lokomotywa jest najbli\xc5\xbcej i s\xc5\x82abn\xc4\x85c, gdy si\xc4\x99 oddala, sygna\xc5\x82 radiowy satelity podlega\xc5\x82 temu samemu zjawisku. Naukowcy stwierdzili dzi\xc4\x99ki temu, \xc5\xbce analizuj\xc4\x85c wariacje zmiany sygna\xc5\x82u mo\xc5\xbcna dok\xc5\x82adnie okre\xc5\x9bla\xc4\x87 trajektorie satelity tak d\xc5\x82ugo, jak d\xc5\x82ugo znana jest prawid\xc5\x82owa lokalizacja s\xc5\x82uchacza. To spostrze\xc5\xbcenie sta\xc5\x82o si\xc4\x99 kluczem tezy Franka McClure z APL, \xc5\xbce dzi\xc4\x99ki odwr\xc3\xb3ceniu tej zale\xc5\xbcno\xc5\x9bci mo\xc5\xbcna dok\xc5\x82adnie okre\xc5\x9bla\xc4\x87 pozycj\xc4\x99 obiektu na Ziemi. Odkrycie to spowodowa\xc5\x82o uruchomienie programu badawczo rozwojowego (Research and Development \xe2\x80\x93 R&D) systemu Transit. W marcu 1958 roku APL otrzyma\xc5\x82 pierwsze \xc5\x9brodki finansowe na program R&D systemu nawigacji satelitarnej w projekcie Transit. Program by\xc5\x82 pocz\xc4\x85tkowo zarz\xc4\x85dzany przez Agencj\xc4\x99 Zaawansowanych Projekt\xc3\xb3w Badawczych (Advanced Research Projects Agency), a od 1960 roku przez SPO. Dzi\xc4\x99ki wystrzelonemu na orbit\xc4\x99 13 kwietnia 1960 roku satelicie Transit 1B, obok m.in. potwierdzenia sp\xc5\x82aszczonego kszta\xc5\x82tu Ziemi, uwydatniono niedostateczno\xc5\x9b\xc4\x87 \xc3\xb3wczesnego stanu wiedzy na temat p\xc3\xb3l grawitacyjnych Ziemi dla cel\xc3\xb3w ustalania orbit satelit\xc3\xb3w. Wiedza ta by\xc5\x82a natomiast kluczowa dla spe\xc5\x82niania przez system Transit swojej roli nawigacyjnej \xe2\x80\x93 do precyzyjnego ustalania bowiem pozycji obiekt\xc3\xb3w na powierzchni Ziemi, niezb\xc4\x99dna jest wcze\xc5\x9bniejsza dok\xc5\x82adna znajomo\xc5\x9b\xc4\x87 pozycji satelity. Badania dokonane za pomoc\xc4\x85 pierwszych satelit\xc3\xb3w systemu Transit wykaza\xc5\x82y, \xc5\xbce do osi\xc4\x85gni\xc4\x99cia wymaganej precyzji ustalenia obity satelit\xc3\xb3w, niezb\xc4\x99dna jest dok\xc5\x82adna wiedza geodezyjna. St\xc4\x85d te\xc5\xbc ju\xc5\xbc we wczesnych latach 60. mapowanie geodezyjne powierzchni globu sta\xc5\x82o si\xc4\x99 pierwszoplanowym programem badawczym systemu Transit, bez przeprowadzenia kt\xc3\xb3rego nie by\xc5\x82o mo\xc5\xbcliwe spe\xc5\x82nienie przez system jego podstawowej roli nawigacyjnej. Program ten okaza\xc5\x82 si\xc4\x99 du\xc5\xbcym sukcesem. Do 1964 roku, APL opracowa\xc5\x82 zaawansowany model p\xc3\xb3l grawitacyjnych Ziemi \xe2\x80\x93 wystarczaj\xc4\x85co dok\xc5\x82adny do zapewnienia wcze\xc5\x9bniej za\xc5\x82o\xc5\xbconej precyzji ustalenia pozycji w morzu z dok\xc5\x82adno\xc5\x9bci\xc4\x85 do 0,1 mili (160 metr\xc3\xb3w). Model ten bazowa\xc5\x82 przede wszystkim na \xc5\x9bledzeniu wielu satelit\xc3\xb3w z wykorzystaniem zjawiska Dopplera._NEWLINE_Wkr\xc3\xb3tce na orbicie znalaz\xc5\x82 si\xc4\x99 pierwszy operacyjny satelita nawigacyjny \xe2\x80\x93 Transit 5BN-2, a nast\xc4\x99pne starty w latach 60. ustanowi\xc5\x82y konstelacj\xc4\x99 zwykle zawieraj\xc4\x85ca pi\xc4\x99\xc4\x87 lub sze\xc5\x9b\xc4\x87 satelit\xc3\xb3w na orbitach oko\xc5\x82obiegunowych. Ka\xc5\xbcdy kolejny satelita zawiera\xc5\x82 pewne ulepszenia wzgl\xc4\x99dem swojego poprzednika. W 1965 roku wyniesiony na orbit\xc4\x99 zosta\xc5\x82 pierwszy satelita Transit serii Oscar. W czasie projektowania pesymistycznie oczekiwano, i\xc5\xbc czas bezawaryjnej pracy tych satelit\xc3\xb3w wynosi\xc5\x82 b\xc4\x99dzie oko\xc5\x82o dw\xc3\xb3ch lat. Tymczasem pierwszy satelita tej serii pracowa\xc5\x82 13, niekt\xc3\xb3re nast\xc4\x99pne natomiast ponad 20 lat. W ten spos\xc3\xb3b transit zapewnia\xc5\x82 nawigacyjny reset system\xc3\xb3w bezw\xc5\x82adno\xc5\x9bciowych okr\xc4\x99t\xc3\xb3w FBM pierwszej generacji, do czego by\xc5\x82 od pocz\xc4\x85tku przewidziany. Okre\xc5\x9bla\xc5\x82 tak\xc5\xbce precyzyjne dane lokalizacyjne cel\xc3\xb3w dla pocisk\xc3\xb3w balistycznych marynarki.\n_START_SECTION_\nKonstrukcja\n_START_PARAGRAPH_\nOkr\xc4\x99ty zosta\xc5\x82y skonstruowane do odpalania pocisk\xc3\xb3w balistycznych z nieruchomej pozycji. Pocz\xc4\x85tkowo stabilizowane by\xc5\x82y w niej przez 50-tonowy \xc5\xbcyroskop, kt\xc3\xb3ry zainstalowano przynajmniej w kilku jednostkach, lecz praktyka wykaza\xc5\x82a, \xc5\xbce to by\xc5\x82o niepotrzebne. W tylnej cz\xc4\x99\xc5\x9bci kiosku zarezerwowano przestrze\xc5\x84 dla instalacji podwodnej kamery ze \xc5\xbar\xc3\xb3d\xc5\x82em \xc5\x9bwiat\xc5\x82a s\xc5\x82u\xc5\xbc\xc4\x85cej do obserwacji otwartych pokryw wyrzutni w trakcie i po wystrzeleniu pocisk\xc3\xb3w w celu wykrycia wadliwego dzia\xc5\x82ania pokryw. Ka\xc5\xbcdy pocisk umieszczony by\xc5\x82 pod membran\xc4\x85, kt\xc3\xb3ra by\xc5\x82a zalewana wod\xc4\x85 wypompowywan\xc4\x85 ze specjalnego zbiornika kompensacyjnego, przestrze\xc5\x84 natomiast pod membran\xc4\x85 wype\xc5\x82niana by\xc5\x82a powietrzem pod ci\xc5\x9bnieniem r\xc3\xb3wnowa\xc5\xbc\xc4\x85cym ci\xc5\x9bnienie wody morskiej ponad wyrzutni\xc4\x85. Po otwarciu pokrywy wyrzutni, do jej wn\xc4\x99trza wpompowywane by\xc5\x82o powietrze pod ci\xc5\x9bnieniem 4000\xc2\xa0psi, kt\xc3\xb3re rozsadza\xc5\x82o membran\xc4\x99 i wypycha\xc5\x82o pocisk na zewn\xc4\x85trz. W celu unikni\xc4\x99cia uszkodzenia okr\xc4\x99tu w wypadku awarii zap\xc5\x82onu pierwszego stopnia nap\xc4\x99dowego pocisku, jego silnik uruchamia\xc5\x82 si\xc4\x99 dopiero w du\xc5\xbcej odleg\xc5\x82o\xc5\x9bci od okr\xc4\x99tu. Tak skonfigurowane okr\xc4\x99ty, oznaczane SCB 180A (w odr\xc3\xb3\xc5\xbcnieniu od oryginalnych SCB 180), zosta\xc5\x82y zaklasyfikowane jako typ George Washington. Konstrukcja SCB 180A nie by\xc5\x82a tak satysfakcjonuj\xc4\x85ca jak SCB 180, okr\xc4\x99ty zbudowane na podstawie tego projektu mog\xc5\x82y jednak by\xc4\x87 gotowe znacznie szybciej. Oryginalny projekt SCB 180 sta\xc5\x82 si\xc4\x99 natomiast podstawa budowy okr\xc4\x99t\xc3\xb3w typu Ethan Allen_NEWLINE_Wszystkie pi\xc4\x99\xc4\x87 okr\xc4\x99t\xc3\xb3w typu George Washington zosta\xc5\x82o tymczasowo wyposa\xc5\xbcone w pociski Polaris A-1 oraz pierwsz\xc4\x85 generacj\xc4\x99 system\xc3\xb3w nawigacyjnych, kontroli ognia i wyrzutni. W ramach jednak pierwszego planowego remontu w latach 1966-1967, pociski A-1 ka\xc5\xbcdego z nich zosta\xc5\x82y zast\xc4\x85pione pociskami Polaris A-3, za\xc5\x9b ich systemy nawigacyjne zosta\xc5\x82y zmodernizowane, przy czym dotychczasowe oznaczenie SINS zosta\xc5\x82o zmienione na Mk 2 Mod 4.\n_START_SECTION_\nKad\xc5\x82ub\n_START_PARAGRAPH_\nJednostki SSBN598 oparte by\xc5\x82y na kad\xc5\x82ubie zastosowanym w okr\xc4\x99tach Skipjack z przed\xc5\x82u\xc5\xbcon\xc4\x85 cz\xc4\x99\xc5\x9bci\xc4\x85 \xc5\x9brodkow\xc4\x85, o d\xc5\x82ugo\xc5\x9bci 130 st\xc3\xb3p (39,6\xc2\xa0m) i szeroko\xc5\x9bci 45 st\xc3\xb3p (13,7\xc2\xa0m) dla uk\xc5\x82ad\xc3\xb3w nawigacji specjalnej i wyposa\xc5\xbcenia kontroli pocisk\xc3\xb3w, 10 st\xc3\xb3p (3,0\xc2\xa0m) dla urz\xc4\x85dze\xc5\x84 pomocniczych oraz 75 st\xc3\xb3p (22,9\xc2\xa0m) dla dw\xc3\xb3ch rz\xc4\x99d\xc3\xb3w pionowych wyrzutni rakietowych, po osiem w ka\xc5\xbcdym. Powierzchnie sterowe zastosowane w okr\xc4\x99tach my\xc5\x9bliwskich zosta\xc5\x82y powi\xc4\x99kszone \xe2\x80\x93 z nowym jednak, mniejszym, pionowym sterem kierunku poni\xc5\xbcej kilu. Systemy hydrauliczne nowego typu zosta\xc5\x82y wzmocnione, dodano tak\xc5\xbce dodatkowe zbiorniki balastowe celem zwi\xc4\x99kszenia rezerwy wyporu hydrostatycznego i osi\xc4\x85gni\xc4\x99cia lepszego wytrymowania jednostek na powierzchni. W celu umo\xc5\xbcliwienia okr\xc4\x99tom prowadzenia operacji arktycznych, ca\xc5\x82y kiosk uleg\xc5\x82 wzmocnieniu, zarezerwowano w nim tak\xc5\xbce przestrze\xc5\x84 dla dw\xc3\xb3ch przetwornik\xc3\xb3w sonaru nawigacji podlodowej. Pi\xc4\x99\xc4\x87 pierwszych okr\xc4\x99t\xc3\xb3w SSBN, bazuj\xc4\x85cych na Skipjackach (SSN585), mia\xc5\x82y testow\xc4\x85 g\xc5\x82\xc4\x99boko\xc5\x9b\xc4\x87 zanurzenia 700 st\xc3\xb3p (215\xc2\xa0m) z prawdopodobnym marginesem bezpiecze\xc5\x84stwa wynosz\xc4\x85cym 1,5 \xe2\x80\x93 wyj\xc4\x85tkiem w tym zakresie by\xc5\x82 \xe2\x80\x9eGeorge Washington\xe2\x80\x9d, kt\xc3\xb3rego sekcja rakietowa zbudowana by\xc5\x82a z wykorzystaniem stali HTS (High-Tensile Steel), nie za\xc5\x9b jak pozosta\xc5\x82e jednostki typu ze stali HY-80, co ograniczy\xc5\x82o jego testow\xc4\x85 g\xc5\x82\xc4\x99boko\xc5\x9b\xc4\x87 zanurzenia do 600 st\xc3\xb3p (183\xc2\xa0m). Okr\xc4\x99ty te w ostatecznej konfiguracji mia\xc5\x82y wyporno\xc5\x9b\xc4\x87 6700\xc2\xa0d\xc5\x82ugich ton w po\xc5\x82o\xc5\xbceniu podwodnym i 5900 d\xc5\x82ugich ton na powierzchni. Podobnie jak w jednostkach SSN585 zachowano opracowan\xc4\x85 w programie badawczym \xe2\x80\x9eAlbacore\xe2\x80\x9d koncepcj\xc4\x99 usterzenia rufowego umieszczonego przed \xc5\x9brub\xc4\x85.\n_START_SECTION_\nNap\xc4\x99d\n_START_PARAGRAPH_\nNap\xc4\x99d jednostek George Washington oparty by\xc5\x82 na si\xc5\x82owni zastosowanej w okr\xc4\x99tach typu Skipjack \xe2\x80\x93 pierwszej w pe\xc5\x82ni dojrza\xc5\x82ej ameryka\xc5\x84skiej technologii reaktora dla okr\xc4\x99t\xc3\xb3w podwodnych. Reaktor S5W w okr\xc4\x99tach SSBN598 nap\xc4\x99dza\xc5\x82 dwie turbiny parowe o mocy wyj\xc5\x9bciowej 15\xc2\xa0000\xc2\xa0KM i jedn\xc4\x85 \xc5\x9brub\xc4\x99. S5W by\xc5\x82 pierwszym typem ameryka\xc5\x84skiego reaktora nap\xc4\x99dowego dla okr\xc4\x99t\xc3\xb3w podwodnych, kt\xc3\xb3ry pracowa\xc5\x82 bezawaryjnie. Na dodatek zapewnia\xc5\x82 bardzo wysok\xc4\x85 pr\xc4\x99dko\xc5\x9b\xc4\x87 podwodn\xc4\x85 okr\xc4\x99tom typu Skipjack, st\xc4\x85d te\xc5\xbc zastosowano go nie tylko w tych jednostkach, lecz tak\xc5\xbce w 51 okr\xc4\x99tach typu Thresher (licz\xc4\x85c \xc5\x82\xc4\x85cznie z pochodnymi), turbinowo-elektrycznej jednostce USS \xe2\x80\x9eGlenard P. Lipscomb\xe2\x80\x9d oraz 41 okr\xc4\x99tach systemu Polaris/Poseidon. Wszelkie testy tego nap\xc4\x99du wypada\xc5\x82y bardzo dobrze, co potwierdza\xc5\x82y z doskona\xc5\x82ymi rezultatami r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc pr\xc3\xb3by nap\xc4\x99du my\xc5\x9bliwskiego USS \xe2\x80\x9eThresher\xe2\x80\x9d. Okr\xc4\x99ty SSBN typu George Washington by\xc5\x82y jednak\xc5\xbce w prostej linii powi\xc4\x99kszonymi jednostkami Skipjack ze wszystkimi ich wadami, z niewielk\xc4\x85 te\xc5\xbc cz\xc4\x99\xc5\x9bci\xc4\x85 technologii wyciszenia zastosowanych w okr\xc4\x99tach typu Thresher.\n_START_SECTION_\nSystem komunikacji\n_START_PARAGRAPH_\nWprowadzony do u\xc5\xbcytku operacyjnego w 1969 roku system komunikacyjny TACAMO (Take charge and move out) korzysta\xc5\x82 z 12 samolot\xc3\xb3w EC-130 wyposa\xc5\xbconych w nadajniki VLF z ci\xc4\x85gni\xc4\x99tymi antenami o d\xc5\x82ugo\xc5\x9bci 22\xc2\xa0000 st\xc3\xb3p (6,7\xc2\xa0km), z wykorzystaniem specjalnej techniki ciasnego kr\xc4\x85\xc5\xbcenia w celu utrzymania anten w pozycji pionowej. W 1972 roku Special Communications Project Office okre\xc5\x9bli\xc5\x82 TACAMO jako jedyny wsp\xc3\xb3\xc5\x82cze\xc5\x9bnie i najprawdopodobniej a\xc5\xbc do p\xc3\xb3\xc5\xbanych lat siedemdziesi\xc4\x85tych zdolny do operacyjnego przetrwania w warunkach bojowych element w posiadaniu marynarki. Mimo \xc5\xbce w systemie przewidziane by\xc5\x82o u\xc5\xbcycie co najmniej jednego samolotu w ka\xc5\xbcdym czasie nad Oceanami Spokojnymi i Atlantyckim, za\xc5\x82o\xc5\xbcenie to prawdopodobnie nigdy nie zosta\xc5\x82o osi\xc4\x85gni\xc4\x99te. W rzeczywisto\xc5\x9bci, niezale\xc5\xbcnie od faktu, i\xc5\xbc system zapewnia\xc5\x82 najpewniejsz\xc4\x85 form\xc4\x99 komunikacji w warunkach wojny nuklearnej, TACAMO pad\xc5\x82 ostatecznie ofiar\xc4\x85 d\xc4\x85\xc5\xbcenia marynarki do korzystania z systemu ELF, w wersji Sanguine, a nast\xc4\x99pnie Seafarer.\n_START_SECTION_\nUzbrojenie i system kontroli ognia\n_START_PARAGRAPH_\nPodstawowym, wynikaj\xc4\x85cym z roli systemu FBM, uzbrojeniem okr\xc4\x99t\xc3\xb3w typu George Washington by\xc5\x82y rakietowe pociski balistyczne SLBM (submarine-launched ballistic missile). W dodatkowej sekcji o d\xc5\x82ugo\xc5\x9bci 39,6 metra, jednostki SSBN598 mie\xc5\x9bci\xc5\x82y szesna\xc5\x9bcie wyrzutni po jednym pocisku Polaris A-1, a od lat 1966-1967 Polaris A-3. Okr\xc4\x99ty te nigdy natomiast nie by\xc5\x82y wyposa\xc5\xbcone w pociski Polaris A-2 i Poseidon C-3, kt\xc3\xb3re znalaz\xc5\x82y si\xc4\x99 na wyposa\xc5\xbceniu innych typ\xc3\xb3w okr\xc4\x99t\xc3\xb3w FBM pierwszej generacji. Pociski Polaris mog\xc5\x82y by\xc4\x87 wystrzeliwane podczas ca\xc5\x82kowitego zanurzenia okr\xc4\x99t\xc3\xb3w na g\xc5\x82\xc4\x99boko\xc5\x9b\xc4\x87 oko\xc5\x82o 60 st\xc3\xb3p (18,3\xc2\xa0m), z mo\xc5\xbcliwo\xc5\x9bci\xc4\x85 wykonywania strza\xc5\x82\xc3\xb3w oko\xc5\x82o jednego pocisku na minut\xc4\x99.\n_START_SECTION_\nUGM-27C Polaris A-3\n_START_PARAGRAPH_\nPociski Polaris A-1 od pocz\xc4\x85tku ich programu traktowane by\xc5\x82y jako pociski przej\xc5\x9bciowe, opracowywanie kt\xc3\xb3rych zmierza\xc5\x82o jedynie do jak najszybszego wprowadzenia do s\xc5\x82u\xc5\xbcby morskich pocisk\xc3\xb3w balistycznych na paliwo sta\xc5\x82e. Mimo i\xc5\xbc program A-1 (a tak\xc5\xbce Polaris A-2) przebiega\xc5\x82 zgodnie z za\xc5\x82o\xc5\xbconym harmonogramem, ju\xc5\xbc w 1959 roku SPO rozpocz\xc4\x99\xc5\x82o prace nad pociskiem nast\xc4\x99pnej generacji. Pocz\xc4\x85tkowo oczywistym celem wydawa\xc5\x82o si\xc4\x99 zwi\xc4\x99kszenie zasi\xc4\x99gu pocisku oraz powi\xc4\x99kszenie g\xc5\x82owicy, wkr\xc3\xb3tce jednak szef operacji morskich (CNO) zacz\xc4\x85\xc5\x82 rozwa\xc5\xbca\xc4\x87 mo\xc5\xbcliwo\xc5\x9b\xc4\x87 osi\xc4\x85gni\xc4\x99cia przez system zdolno\xc5\x9bci do wykonywania uderze\xc5\x84 typu counterforce, czyli ataku na si\xc5\x82y j\xc4\x85drowe Zwi\xc4\x85zku Radzieckiego, co zr\xc3\xb3wna\xc5\x82oby system FBM z mo\xc5\xbcliwo\xc5\x9bciami systemu balistycznego ICBM si\xc5\x82 powietrznych. W tym czasie szereg jednak przyczyn z\xc5\x82o\xc5\xbcy\xc5\x82o si\xc4\x99 na to, \xc5\xbce zamierzenia CNO nie by\xc5\x82y mo\xc5\xbcliwe do realizacji. Pierwsz\xc4\x85 z nich by\xc5\x82o moratorium Stan\xc3\xb3w Zjednoczonych na testy j\xc4\x85drowe, co uniemo\xc5\xbcliwi\xc5\x82o testowanie g\xc5\x82owic, a jedynymi dost\xc4\x99pnymi wi\xc4\x99kszymi g\xc5\x82owicami by\xc5\x82y g\xc5\x82owice si\xc5\x82 powietrznych. Drug\xc4\x85 okoliczno\xc5\x9bci\xc4\x85 by\xc5\x82 fakt, \xc5\xbce Zwi\xc4\x85zek Radziecki (podobnie jak i Stany Zjednoczone) zacz\xc4\x85\xc5\x82 rozwija\xc4\x87 system obrony antybalistycznej. Ostatnia okoliczno\xc5\x9b\xc4\x87 spowodowa\xc5\x82a, i\xc5\xbc dostrze\xc5\xbcono konieczno\xc5\x9b\xc4\x87 przeciwdzia\xc5\x82ania sowieckiej obronie antybalistycznej zar\xc3\xb3wno poprzez opracowanie pakietu penetration aids PX-1, jak te\xc5\xbc instalacj\xc4\x99 w pociskach A-3 trzech wystrzeliwanych na jeden cel g\xc5\x82owic MRV. Opracowany przez Lockheeda pakiet PX-1 zawiera\xc5\x82 sze\xc5\x9b\xc4\x87 g\xc5\x82owic pozornych, urz\xc4\x85dzenia zak\xc5\x82\xc3\xb3caj\xc4\x85ce fazy \xc5\x9brodkowej lotu pocisku balistycznego oraz elektroniczne urz\xc4\x85dzenia zak\xc5\x82\xc3\xb3caj\xc4\x85ce fazy powrotnej. Od lipca 1963 do lipca 1964 roku wyprodukowano 221 pakiet\xc3\xb3w PX-1. Pakiet ten uwa\xc5\xbcano za udany, jednak\xc5\xbce wyst\xc4\x85pi\xc5\x82y pewne problemy z bateriami skutkuj\xc4\x85ce zmniejszonym stopniem pewno\xc5\x9bci co do niezawodno\xc5\x9bci pakietu; instalacja PX-1 ogranicza\xc5\x82a te\xc5\xbc zasi\xc4\x99g pocisku. Istnia\xc5\x82a te\xc5\xbc pewna niech\xc4\x99\xc4\x87 do r\xc3\xb3\xc5\xbcnicowania konfiguracji pocisk\xc3\xb3w w si\xc5\x82ach FBM. Ostatecznie, pakiet zainstalowano w pociskach jedynie kilku okr\xc4\x99t\xc3\xb3w. SPO d\xc4\x85\xc5\xbcy\xc5\x82o pierwotnie do umo\xc5\xbcliwienia A-3 przenoszenia jednej g\xc5\x82owicy o mocy 1 Mt bez u\xc5\xbcycia g\xc5\x82owic, kt\xc3\xb3re nie by\xc5\x82y wcze\xc5\x9bniej testowane b\xc4\x85d\xc5\xba pochodzi\xc5\x82y z programu si\xc5\x82 powietrznych. Zamiast jednak zastosowania pojedynczej g\xc5\x82owicy, jak w pociskach A-1 i A-2, SPO dokona\xc5\x82a technologicznego prze\xc5\x82omu w rozwoju system\xc3\xb3w MRV (Multiple Reentry Vehicle), zast\xc4\x99puj\xc4\x85c 1 g\xc5\x82owic\xc4\x99 o mocy 1 Mt, trzema g\xc5\x82owicami MRV W58 o mocy 200 kt, kt\xc3\xb3re zapewni\xc5\x82y jej megatonowy ekwiwalent. Trzy przenoszone przez A-3 g\xc5\x82owice separowa\xc5\x82y si\xc4\x99 z pocisku w taki spos\xc3\xb3b, aby ich miejsca eksplozji tworzy\xc5\x82y razem wz\xc3\xb3r tr\xc3\xb3jk\xc4\x85ta. Wywo\xc5\x82any trzema eksplozjami o mocy 200 kiloton podmuch powietrza, tworzy\xc4\x87 mia\xc5\x82 nadci\xc5\x9bnienie, kt\xc3\xb3re uwa\xc5\xbcano za niezb\xc4\x99dne do zniszczenia budynk\xc3\xb3w \xe2\x80\x93 siedem funt\xc3\xb3w na cal kwadratowy (0,49\xc2\xa0kG na cm\xc2\xb2) \xe2\x80\x93 na obszarze odpowiadaj\xc4\x85cym obszarowi ra\xc5\xbcenia nadci\xc5\x9bnienia powsta\xc5\x82ego z wybuchu jednej g\xc5\x82owicy o mocy 1 megatony. 28 wrze\xc5\x9bnia 1964 roku Polaris A-3 wysz\xc5\x82y na pierwszy patrol w ramach misji odstraszania strategicznego pod pok\xc5\x82adem USS \xe2\x80\x9eDaniel Webster\xe2\x80\x9d typu Lafayette, w latach za\xc5\x9b 1966-1967 uzbrojono w nie wszystkie kolejno powracaj\xc4\x85ce z planowych remont\xc3\xb3w jednostki typu George Washington._NEWLINE_W zwi\xc4\x85zku z obserwowanym rozwojem radzieckiego systemu antybalistycznego (ABM) Galosz, g\xc5\x82owice Mk 2 pocisk\xc3\xb3w A-3 zaopatrzono w uk\xc5\x82ady elektroniczne o zwi\xc4\x99kszonej odporno\xc5\x9bci na impuls elektromagnetyczny (EMP) opracowane w programie \xe2\x80\x9eTopsy\xe2\x80\x9d. Modyfikacjom maj\xc4\x85cym na celu u\xc5\x82atwienie pociskowi pokonywania radzieckiego systemu ABM poddano r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc uk\xc5\x82ad naprowadzania pocisku. Wszystkie te zmiany zmierza\xc5\x82y do zapewnienia ochrony zar\xc3\xb3wno przed bezpo\xc5\x9bredni\xc4\x85 radiacj\xc4\x85 nuklearn\xc4\x85, jak te\xc5\xbc efektem EMP. W tym celu oryginalne pociski A-3 (A3P) pod koniec lat sze\xc5\x9b\xc4\x87dziesi\xc4\x85tych zast\xc4\x85piono pociskami A3T.\n_START_SECTION_\nUzbrojenie konwencjonalne\n_START_PARAGRAPH_\nNiezale\xc5\xbcnie od pocisk\xc3\xb3w balistycznych, okr\xc4\x99ty podwodne typu George Washington uzbrojone by\xc5\x82y w 12 torped kalibru 21\xe2\x80\x9d (533\xc2\xa0mm). Przejmuj\xc4\x85c zasadnicze zr\xc4\x99by projektu okr\xc4\x99t\xc3\xb3w my\xc5\x9bliwskich typu Skipjack, w jednostkach typu SSBN598 zachowano 6 dziobowych wyrzutni torpedowych, kt\xc3\xb3re mie\xc5\x9bci\xc5\x82y odpowiadaj\xc4\x85c\xc4\x85 im liczb\xc4\x99 torped, sze\xc5\x9b\xc4\x87 pozosta\xc5\x82ych natomiast jednostek tego rodzaju broni stanowi\xc5\x82o przechowywany w okr\xc4\x99cie zapas. W ci\xc4\x85gu 26 lat s\xc5\x82u\xc5\xbcby tych okr\xc4\x99t\xc3\xb3w w United States Submarine Force, jednostki SSBN598 wyposa\xc5\xbcone by\xc5\x82y w torpedy Mark 14-6, Mk 37, Mk NT37 lub Mark 48.\n_START_SECTION_\nSystem dw\xc3\xb3ch za\xc5\x82\xc3\xb3g\n_START_PARAGRAPH_\nProgram jednostek George Washington utorowa\xc5\x82 drog\xc4\x99 koncepcji dw\xc3\xb3ch wymiennie przejmuj\xc4\x85cych okr\xc4\x99t za\xc5\x82\xc3\xb3g. 1 lipca 1958 roku, 14. eskadra okr\xc4\x99t\xc3\xb3w podwodnych (SUBRON-14) pod dow\xc3\xb3dztwem kpt. Norvella Warda otrzyma\xc5\x82a zadanie opracowanie operacyjnej doktryny u\xc5\xbcycia dw\xc3\xb3ch za\xc5\x82\xc3\xb3g dla jednostek SSBN598 i przysz\xc5\x82ych typ\xc3\xb3w okr\xc4\x99t\xc3\xb3w SSBN. SUBRON-14 mia\xc5\x82a swoj\xc4\x85 siedzib\xc4\x99 w bazie marynarki Holy Loch w Szkocji, gdzie wyposa\xc5\xbcona by\xc5\x82a w statek zaopatrzeniowy (okr\xc4\x99t-baz\xc4\x99) okr\xc4\x99t\xc3\xb3w podwodnych, p\xc5\x82ywaj\xc4\x85cy suchy dok, dwa warsztaty oraz bark\xc4\x99. Eskadra odpowiedzialna by\xc5\x82a za trening, ekwipunek oraz administracj\xc4\x99 pierwszymi okr\xc4\x99tami SSBN. Opracowany przez ni\xc4\x85 system dw\xc3\xb3ch za\xc5\x82\xc3\xb3g dla ka\xc5\xbcdego pojedynczego okr\xc4\x99tu podwodnego zak\xc5\x82ada\xc5\x82 posiadanie przez ka\xc5\xbcd\xc4\x85 jednostk\xc4\x99 za\xc5\x82ogi \xe2\x80\x9ez\xc5\x82otej\xe2\x80\x9d oraz \xe2\x80\x9eniebieskiej\xe2\x80\x9d. Ka\xc5\xbcda z tych za\xc5\x82\xc3\xb3g mia\xc5\x82a przebywa\xc4\x87 na patrolu przez 180 dni rocznie \xe2\x80\x93 podczas gdy jedna za\xc5\x82oga odbywa\xc5\x82a sze\xc5\x9b\xc4\x87dziesi\xc4\x99ciodniowy patrol, druga pozostawa\xc5\x82a na l\xc4\x85dzie, przygotowuj\xc4\x85c si\xc4\x99 do wyj\xc5\x9bcia na patrol po powrocie pierwszej za\xc5\x82ogi. System ten zapewnia bardzo sprzyjaj\xc4\x85ce warunki do treningu na l\xc4\x85dzie oraz sp\xc4\x99dzania du\xc5\xbcej ilo\xc5\x9bci czasu z rodzinami przed wyj\xc5\x9bciem w morze. Po powrocie do bazy jednej za\xc5\x82ogi, okr\xc4\x99t przejmowany jest przez drug\xc4\x85 za\xc5\x82og\xc4\x99. Podczas gdy poprzednia za\xc5\x82oga okr\xc4\x99tu mo\xc5\xbce odpoczywa\xc4\x87 po patrolu i szkoli\xc4\x87 si\xc4\x99, za\xc5\x82oga kt\xc3\xb3ra przej\xc4\x99\xc5\x82a okr\xc4\x99t przygotowuje jednostk\xc4\x99 do wyj\xc5\x9bcia w morze, po czym prowadzi okr\xc4\x99t na nast\xc4\x99pny patrol._NEWLINE_Przez pierwsze 15 lat zimnej wojny ameryka\xc5\x84skie okr\xc4\x99ty podwodne by\xc5\x82y obs\xc5\x82ugiwane przez relatywnie w\xc4\x85sk\xc4\x85 elit\xc4\x99, w ca\xc5\x82o\xc5\x9bci dobrowoln\xc4\x85 grup\xc4\x99. W konsekwencji zakrojony na szeroka skal\xc4\x99 program okr\xc4\x99t\xc3\xb3w Polaris doprowadzi\xc5\x82 do powstania problemu obsady jednostek. US Navy bowiem musia\xc5\x82a w ci\xc4\x85gu sze\xc5\x9bciu lat zapewni\xc4\x87 82 za\xc5\x82ogi o najwy\xc5\xbcszym stopniu wyszkolenia, po 136 os\xc3\xb3b ka\xc5\xbcda, plus za\xc5\x82ogi dla dwudziestu nowych okr\xc4\x99t\xc3\xb3w my\xc5\x9bliwskich \xe2\x80\x93 po oko\xc5\x82o 100 os\xc3\xb3b na ka\xc5\xbcd\xc4\x85 jednostk\xc4\x99. Sta\xc5\x82o si\xc4\x99 to w\xc4\x85skim gard\xc5\x82em programu, powodem przeprowadzenia bardzo trudnego naboru, w kt\xc3\xb3rym do s\xc5\x82u\xc5\xbcby na nowych jednostkach podwodnych w latach 60. XX wieku przyjmowano nieraz starszych oficer\xc3\xb3w i marynarzy. W rzeczywisto\xc5\x9bci, z powodu braku wystarczaj\xc4\x85cej liczby personelu o odpowiedniej jako\xc5\x9bci, okr\xc4\x99ty podwodne cz\xc4\x99sto musia\xc5\x82y wychodzi\xc4\x87 w morze z za\xc5\x82ogami w znacz\xc4\x85cej cz\xc4\x99\xc5\x9bci sk\xc5\x82adaj\xc4\x85cymi si\xc4\x99 z nowo przyj\xc4\x99tych cz\xc5\x82onk\xc3\xb3w. Marynarka ameryka\xc5\x84ska a\xc5\xbc do masowej redukcji personelu po zako\xc5\x84czonej zimnej wojnie nie otrz\xc4\x85sn\xc4\x99\xc5\x82a si\xc4\x99 z wszystkich b\xc5\x82\xc4\x99d\xc3\xb3w pope\xc5\x82nionych przez zatrudnionych w ten spos\xc3\xb3b z konieczno\xc5\x9bci oficer\xc3\xb3w oraz polityki personalnej tego okresu. W tej sytuacji, fakt unikni\xc4\x99cia przez ameryka\xc5\x84sk\xc4\x85 flot\xc4\x99 tego czasu powa\xc5\xbcnych wypadk\xc3\xb3w, \xc5\x9bwiadczy o jako\xc5\x9bci kadry oficerskiej okr\xc4\x99t\xc3\xb3w oraz o poziomie szkolenia \xe2\x80\x93 przede wszystkim w bazie New London. US Navy nie szuka\xc5\x82a rozwi\xc4\x85zania problem\xc3\xb3w personalnych na drodze znacznego zwi\xc4\x99kszenia stopnia automatyzacji okr\xc4\x99t\xc3\xb3w. Ostatnie typy ameryka\xc5\x84skich okr\xc4\x99t\xc3\xb3w podwodnych zredukowa\xc5\x82y liczb\xc4\x99 cz\xc5\x82onk\xc3\xb3w za\xc5\x82\xc3\xb3g zaledwie o pi\xc4\x99\xc4\x87 procent wzgl\xc4\x99dem liczebno\xc5\x9bci za\xc5\x82\xc3\xb3g sprzed dwudziestu pi\xc4\x99ciu lat. W rzeczywisto\xc5\x9bci taka sytuacja jest dla ameryka\xc5\x84skiej marynarki satysfakcjonuj\xc4\x85ca, nie zmieniaj\xc4\x85 tego stanu nawet najnowocze\xc5\x9bniejsze my\xc5\x9bliwskie okr\xc4\x99ty typu Seawolf oraz Virginia.\n_START_SECTION_\nPolaris \xe2\x80\x93 z g\xc5\x82\xc4\x99bin do celu\n_START_PARAGRAPH_\nUSS \xe2\x80\x9eGeorge Washington\xe2\x80\x9d zosta\xc5\x82 oficjalnie przyj\xc4\x99ty do s\xc5\x82u\xc5\xbcby 20 grudnia 1959 roku. 18 czerwca 1960 roku wyszed\xc5\x82 w morze z dwoma nieuzbrojonymi pociskami Polaris A-1, celem przeprowadzenia pierwszego ameryka\xc5\x84skiego odpalenia pocisku balistycznego z okr\xc4\x99tu podwodnego. Pod pok\xc5\x82adem okr\xc4\x99tu znajdowa\xc5\x82 si\xc4\x99 mi\xc4\x99dzy innymi kontradmira\xc5\x82 William Raborn \xe2\x80\x93 szef SPO \xe2\x80\x93 oraz obydwie za\xc5\x82ogi, a tak\xc5\xbce pewna liczba technik\xc3\xb3w \xe2\x80\x93 razem oko\xc5\x82o 250 os\xc3\xb3b. W trakcie odpalenia wyst\xc4\x85pi\xc5\x82y niewielkie problemy procedury odliczania przed startem, co spowodowa\xc5\x82o, i\xc5\xbc okr\xc4\x99t powr\xc3\xb3ci\xc5\x82 do portu, rezygnuj\xc4\x85c z odpalenia dw\xc3\xb3ch zaplanowanych do wystrzelenia pocisk\xc3\xb3w. Po usuni\xc4\x99ciu usterek okr\xc4\x99t ponownie wyszed\xc5\x82 w morze, 20 lipca 1960 roku o godzinie 12:39 dokonuj\xc4\x85c historycznego pierwszego odpalenia pocisku balistycznego z pok\xc5\x82adu zanurzonego okr\xc4\x99tu podwodnego. Po udanym strzale, kadm. Raborn wys\xc5\x82a\xc5\x82 z pok\xc5\x82adu okr\xc4\x99tu bezpo\xc5\x9bredni\xc4\x85 depesz\xc4\x99 do prezydenta Dwighta Eisenhowera o tre\xc5\x9bci POLARIS \xe2\x80\x93 FROM OUT OF THE DEEP TO TARGET. PERFECT (Polaris \xe2\x80\x93 z g\xc5\x82\xc4\x99bin do celu. Perfekcyjnie). Stanowi\xc5\x82o to nie tylko pierwsze ameryka\xc5\x84skie odpalenie pocisku SLBM, lecz tak\xc5\xbce pierwsze w historii odpalenia pocisk\xc3\xb3w balistycznych z zanurzonego okr\xc4\x99tu. Nieca\xc5\x82e dwie godziny p\xc3\xb3\xc5\xbaniej, USS \xe2\x80\x9eGeorge Washington\xe2\x80\x9d wystrzeli\xc5\x82 drugi pocisk, kt\xc3\xb3ry trafi\xc5\x82 w inny cel oddalony o 1100 mil morskich._NEWLINE_Na pierwszy operacyjny patrol bojowy USS \xe2\x80\x9eGeorge Washington\xe2\x80\x9d wyszed\xc5\x82 15 listopada 1960 roku. Podczas tego patrolu przenosi\xc5\x82 16 pocisk\xc3\xb3w Polaris A-1 o zasi\xc4\x99gu 1200 mil morskich, uzbrojonych w bojowe g\xc5\x82owice j\xc4\x85drowe W47 o mocy 600 kiloton ka\xc5\xbcda. SSBN-598 przebywa\xc5\x82 na patrolu 67 dni, z czego 66 w pe\xc5\x82nym zanurzeniu, a przed jego powrotem do bazy 30 grudnia 1960 r. na patrol wyszed\xc5\x82 drugi okr\xc4\x99t Polaris \xe2\x80\x93 \xe2\x80\x9ePatrick Henry\xe2\x80\x9d, co da\xc5\x82o pocz\xc4\x85tek regularnym patrolom ameryka\xc5\x84skich okr\xc4\x99t\xc3\xb3w SSBN. Plani\xc5\x9bci US Navy przygotowywali miejsca dyslokacji okr\xc4\x99t\xc3\xb3w SSBN na obszarze Atlantyku i Pacyfiku, administracja prezydenta Kennedy\xe2\x80\x99ego zdecydowa\xc5\x82a jednak wys\xc5\x82a\xc4\x87 trzy okr\xc4\x99ty Polaris na Morze \xc5\x9ar\xc3\xb3dziemne, w zast\xc4\x99pstwie wycofywanych z Turcji w zwi\xc4\x85zku z zako\xc5\x84czeniem kryzysu kuba\xc5\x84skiego pocisk\xc3\xb3w IRBM Jupiter. W celu ujawnienia Zwi\xc4\x85zkowi Radzieckiemu obecno\xc5\x9bci Polaris na tym akwenie, pierwszy okr\xc4\x99t SSBN, kt\xc3\xb3ry wszed\xc5\x82 na Morze \xc5\x9ar\xc3\xb3dziemne \xe2\x80\x93 \xe2\x80\x9eSam Houston\xe2\x80\x9d typu Ethan Allen \xe2\x80\x93 14 kwietnia 1963 roku wp\xc5\x82yn\xc4\x85\xc5\x82 do tureckiego portu w Izmirze. Wej\xc5\x9bcie \xe2\x80\x9eSan Houston\xe2\x80\x9d do Izmiru by\xc5\x82o pierwsz\xc4\x85 wizyt\xc4\x85 okr\xc4\x99tu Polaris w zagranicznym porcie, poza \xe2\x80\x9eRefit Site One\xe2\x80\x9d w Holy Loch w Szkocji \xe2\x80\x93 b\xc4\x99d\xc4\x85c\xc4\x85 od marca 1961 r. wysuni\xc4\x99t\xc4\x85 baz\xc4\x85 tych okr\xc4\x99t\xc3\xb3w. Pierwszym okr\xc4\x99tem SSBN, kt\xc3\xb3ry rozpocz\xc4\x85\xc5\x82 patrol w ramach strategicznego odstraszania na Pacyfiku, by\xc5\x82 jednak dopiero \xe2\x80\x9eDaniel Boone\xe2\x80\x9d typu Lafayette, kt\xc3\xb3ry opu\xc5\x9bci\xc5\x82 baz\xc4\x99 Guam 25 grudnia 1964 r., maj\xc4\x85c w swych wyrzutniach 16 pocisk\xc3\xb3w Polaris A-3.\n_START_SECTION_\nPatrole operacyjne\n_START_PARAGRAPH_\nOkr\xc4\x99ty podwodne systemu Polaris spe\xc5\x82nia\xc5\x82y tylko jedn\xc4\x85 misj\xc4\x99 \xe2\x80\x93 gotowo\xc5\x9bci do odpalenia wszystkich b\xc4\x85d\xc5\xba niekt\xc3\xb3rych przenoszonych przez siebie pocisk\xc3\xb3w, w ka\xc5\xbcdym czasie w kt\xc3\xb3rym b\xc4\x99dzie to wymagane. Dla systemu rakietowego Polaris, w tym tak\xc5\xbce okr\xc4\x99t\xc3\xb3w podwodnych typu George Washington, ustanowono w tym celu \xc5\x9bcis\xc5\x82y schemat patroli. Z powodu ma\xc5\x82ego zasi\xc4\x99gu przenoszonych przez pierwsze okr\xc4\x99ty balistyczne pocisk\xc3\xb3w, patrole jednostek typu SSBN598 ograniczone by\xc5\x82y pocz\xc4\x85tkowo do Morza Norweskiego. Standardow\xc4\x85 praktyk\xc4\x85 by\xc5\x82y tworzone przez trzy okr\xc4\x99ty jednocze\xc5\x9bnie \xe2\x80\x9e\xc5\x82a\xc5\x84cuchy\xe2\x80\x9d. Ka\xc5\xbcdemu \xc5\x82a\xc5\x84cuchowi przydzielone by\xc5\x82y dwa zestawy cel\xc3\xb3w, kt\xc3\xb3re by\xc5\x82y \xe2\x80\x9eprzenoszone\xe2\x80\x9d z jednego okr\xc4\x99tu na drugi, w po\xc5\x82owie jego patrolu. Trzeci okr\xc4\x99t pe\xc5\x82ni\xc5\x82 w tym czasie rol\xc4\x99 jednostki wsparcia (w tym zaopatrzenia) oraz przejmowa\xc5\x82 pierwszy zestaw cel\xc3\xb3w, w chwili gdy pierwsza jednostka \xc5\x82a\xc5\x84cucha wraca\xc5\x82a z patrolu. W ten spos\xc3\xb3b, trzy okr\xc4\x99ty zapewnia\xc5\x82y ci\xc4\x85g\xc5\x82e pokrycie dw\xc3\xb3ch zestaw\xc3\xb3w cel\xc3\xb3w. W oparciu o ustanowiony w\xc3\xb3wczas schemat operacyjny, \xc5\x82\xc4\x85cznie z okr\xc4\x99tami operuj\xc4\x85cymi na Atlantyku i Pacyfiku, dzia\xc5\x82a\xc5\x82y wszystkie nast\xc4\x99pne ameryka\xc5\x84skie podwodne systemy rakietowe po czasy wsp\xc3\xb3\xc5\x82czesne. System \xc5\x82a\xc5\x84cuch\xc3\xb3w wymaga wysokiego poziomu standaryzacji, gdy\xc5\xbc wszystkie okr\xc4\x99ty \xc5\x82a\xc5\x84cucha musz\xc4\x85 by\xc4\x87 wyposa\xc5\xbcone w tak\xc4\x85 sam\xc4\x85 liczb\xc4\x99 g\xc5\x82owic tego samego typu, a w odpowiednich przypadkach tak\xc5\xbce penetration aids._NEWLINE_W trakcie patrolu, system nawigacyjny okr\xc4\x99t\xc3\xb3w musi dokonywa\xc4\x87 sta\xc5\x82ych aktualizacji pozycji oraz przekazywa\xc4\x87 te dane systemowi kontroli ognia. Tak\xc5\xbce systemy komunikacyjne okr\xc4\x99tu pracuj\xc4\x85 w trybie ci\xc4\x85g\xc5\x82ym, w oczekiwaniu na informacje ze strony dow\xc3\xb3dztwa, zw\xc5\x82aszcza za\xc5\x9b sygna\xc5\x82y bojowe, w tym przede wszystkim EAM. Emergency Action Message z rozkazem odpalenia jednego lub wi\xc4\x99kszej liczby pocisk\xc3\xb3w, musi pochodzi\xc4\x87 od najwa\xc5\xbcniejszych w pa\xc5\x84stwie os\xc3\xb3b, co w pierwszej kolejno\xc5\x9bci oznacza Prezydenta oraz Sekretarza Obrony. Ameryka\xc5\x84ska polityka w zakresie podj\xc4\x99cia dzia\xc5\x82a\xc5\x84 nuklearnych nie uznaje zasady, i\xc5\xbc brak komunikacji z dow\xc3\xb3dztwem oznacza jego zniszczenie w ataku nuklearnym i nie daje dow\xc3\xb3dcy okr\xc4\x99tu podstawy do odpalenia jego pocisk\xc3\xb3w. W celu ich odpalenia dow\xc3\xb3dca okr\xc4\x99tu musi otrzyma\xc4\x87 wyra\xc5\xbany rozkaz takiego dzia\xc5\x82ania. W przeciwie\xc5\x84stwie do wi\xc4\x99kszo\xc5\x9bci broni nuklearnej w arsenale ameryka\xc5\x84skim, g\xc5\x82owice j\xc4\x85drowe przenoszone przez ameryka\xc5\x84skie okr\xc4\x99ty podwodne nie zosta\xc5\x82y wyposa\xc5\xbcone w permisywny bezpiecznik u\xc5\xbcycia (Permissive Action Link \xe2\x80\x93 PAL), wymagaj\xc4\x85cy w celu u\xc5\xbcycia broni podania specjalnego kodu aktywacji. PAL zosta\xc5\x82 wprowadzony po raz pierwszy w 1960 roku, w celu zapobie\xc5\xbcenia nieautoryzowanemu u\xc5\xbcyciu broni nuklearnej w l\xc4\x85dowych strategicznych si\xc5\x82ach j\xc4\x85drowych United States Air Force. Marynarka wojenna Stan\xc3\xb3w Zjednoczonych opar\xc5\x82a si\xc4\x99 jednak wprowadzeniu PAL do swoich system\xc3\xb3w, gdy\xc5\xbc opanowanie nale\xc5\xbc\xc4\x85cych do niej okr\xc4\x99t\xc3\xb3w, a w \xc5\x9blad za tym broni nuklearnej, przez osoby nieupowa\xc5\xbcnione by\xc5\x82o bardzo ma\xc5\x82o prawdopodobne. Nie bez znaczenia w tym przypadku by\xc5\x82 r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc fakt, i\xc5\xbc kod uruchamiaj\xc4\x85cy PAL musia\xc5\x82by zosta\xc4\x87 przekazany na okr\xc4\x99t za pomoc\xc4\x85 systemu \xc5\x82\xc4\x85czno\xc5\x9bci, co mog\xc5\x82oby go zniekszta\xc5\x82ci\xc4\x87. Zamiast PAL, bro\xc5\x84 atomow\xc4\x85 na ameryka\xc5\x84skich okr\xc4\x99tach podwodnych zabezpiecza konieczno\xc5\x9b\xc4\x87 zachowania przez kilka os\xc3\xb3b jednocze\xc5\x9bnie \xc5\x9bcis\xc5\x82ej procedury \xe2\x80\x93 niemo\xc5\xbcliwej do przeprowadzenia przez pojedyncz\xc4\x85 osob\xc4\x99. W przeciwie\xc5\x84stwie do nale\xc5\xbc\xc4\x85cych do si\xc5\x82 powietrznych pocisk\xc3\xb3w ICBM, znajduj\xc4\x85ce si\xc4\x99 w posiadaniu US Navy pociski SLBM nie utrzymuj\xc4\x85 swoich system\xc3\xb3w naprowadzania w stanie permanentnej aktywno\xc5\x9bci. Zamiast tego musz\xc4\x85 by\xc4\x87 stale utrzymywane w odpowiedniej temperaturze, w gotowo\xc5\x9bci do natychmiastowego wzbudzenia. Przeprowadzona na pok\xc5\x82adzie okr\xc4\x99tu wieloosobowa procedura uruchamia zar\xc3\xb3wno proces przygotowania pocisk\xc3\xb3w do startu, jak te\xc5\xbc \xe2\x80\x93 za po\xc5\x9brednictwem systemu kontroli ognia \xe2\x80\x93 ich system\xc3\xb3w naprowadzania. System kontroli ognia wskazuje systemom nawigacyjnym pocisku kierunek g\xc3\xb3ry w lokalnym pionie, a nast\xc4\x99pnie zaopatruje je w dane dotycz\xc4\x85ce cel\xc3\xb3w. Wi\xc4\x99kszo\xc5\x9b\xc4\x87 z tych danych oparta jest na obliczeniach dokonanych uprzednio na l\xc4\x85dzie przez Centrum Broni Nawodnej Marynarki \xe2\x80\x93 (NSWCDD) w Dahlgren w stanie Wirginia. Po przekazaniu wszystkich informacji systemowi nawigacyjnemu pocisku, system kontroli ognia dokonuje ich ci\xc4\x85g\xc5\x82ych aktualizacji. Tu\xc5\xbc przed startem pocisku, wszystkie jego systemy prze\xc5\x82\xc4\x85czane s\xc4\x85 na zasilanie wewn\xc4\x99trzne, do systemu nawigacyjnego i naprowadzania przekazywane s\xc4\x85 ostatnie instrukcje, g\xc5\x82owice bojowe otrzymuj\xc4\x85 dane dotycz\xc4\x85ce \xc5\xbc\xc4\x85danego momentu eksplozji, a sam system nawigacyjny pocisku rozpoczyna prac\xc4\x99 w trybie bezw\xc5\x82adno\xc5\x9bciowym.\n_START_SECTION_\nWysuni\xc4\x99te bazy okr\xc4\x99t\xc3\xb3w George Washington\n_START_PARAGRAPH_\nSkutkiem niewielkiego zasi\xc4\x99gu pocisk\xc3\xb3w Polaris, marynarka wojenna USA potrzebowa\xc5\x82a wysuni\xc4\x99tych baz w niedu\xc5\xbcej odleg\xc5\x82o\xc5\x9bci od Zwi\xc4\x85zku Radzieckiego, z kt\xc3\xb3rych jej okr\xc4\x99ty mog\xc5\x82y operowa\xc4\x87 bez konieczno\xc5\x9bci ka\xc5\xbcdorazowego powrotu do odleg\xc5\x82ych baz w kontynentalnych Stanach Zjednoczonych po sko\xc5\x84czonym patrolu. Konieczno\xc5\x9b\xc4\x87 powrotu do bazy na kontynencie ameryka\xc5\x84skim wi\xc4\x85za\xc5\x82aby si\xc4\x99 bowiem z du\xc5\xbc\xc4\x85 strat\xc4\x85 czasu niezb\xc4\x99dnego dla przej\xc5\x9bcia do wyznaczonego rejonu i powrotu z niego po patrolu. Mo\xc5\xbcliwo\xc5\x9b\xc4\x87 wymiany w wysuni\xc4\x99tych bazach za\xc5\x82\xc3\xb3g, zaopatrzenia okr\xc4\x99t\xc3\xb3w oraz dokonywania drobnych napraw mi\xc4\x99dzy kolejnymi patrolami, mog\xc5\x82a znacznie u\xc5\x82atwi\xc4\x87 prowadzenie rutynowej dzia\xc5\x82alno\xc5\x9bci operacyjnej floty FBM. W tym celu okr\xc4\x99tom 41 for freedom zapewniono mo\xc5\xbcliwo\xc5\x9b\xc4\x87 prowadzenia dzia\xc5\x82a\xc5\x84 z kilku wysuni\xc4\x99tych baz: Naval Base Guam w Apra Harbor na wyspie Guam, Naval Station Rota w hiszpa\xc5\x84skiej Rocie oraz Holy Loch Refit Site I w Szkocji. Bazy te zosta\xc5\x82y przystosowane do potrzeb w zakresie wymiany za\xc5\x82\xc3\xb3g okr\xc4\x99t\xc3\xb3w, dostaw \xc5\xbcywno\xc5\x9bci, cz\xc4\x99\xc5\x9bci zamiennych, torped i pocisk\xc3\xb3w balistycznych, a tak\xc5\xbce drobnych napraw. Sta\xc5\x82ymi bazami, z kt\xc3\xb3rych operowa\xc5\x82y jednostki typu George Washington, zosta\xc5\x82a Holy Loch (gdzie stacjonowa\xc5\x82 \xe2\x80\x9ePatrick Henry\xe2\x80\x9d) oraz Refit Site III na wyspie Guam, stanowi\xc4\x85ca port operacyjny dla \xe2\x80\x9eGeorge\xe2\x80\x99a Washingtona\xe2\x80\x9d, \xe2\x80\x9eTheodore\xe2\x80\x99a Roosevelta\xe2\x80\x9d, \xe2\x80\x9eRoberta E. Lee\xe2\x80\x9d i \xe2\x80\x9eAbrahama Lincolna\xe2\x80\x9d. W bazach tych okr\xc4\x99ty Polaris zaopatrywane by\xc5\x82y przez statki zaopatrzenia okr\xc4\x99t\xc3\xb3w podwodnych typ\xc3\xb3w typu Fulton oraz Victory.\n_START_SECTION_\nGuam\n_START_PARAGRAPH_\nPocz\xc4\x85tkowo USS \xe2\x80\x9eGeorge Washington\xe2\x80\x9d operowa\xc5\x82 z bazy New London na wschodnim wybrze\xc5\xbcu Stan\xc3\xb3w Zjednoczonych. Od 1964 roku portem macierzystym tego okr\xc4\x99tu sta\xc5\x82a si\xc4\x99 baza w Pearl Harbor na Pacyfiku. Mimo to, przez wi\xc4\x99kszo\xc5\x9b\xc4\x87 s\xc5\x82u\xc5\xbcby SSBN-598 wykorzystywa\xc5\x82 port w Guam jako baz\xc4\x99 dla prowadzonej przez siebie dzia\xc5\x82alno\xc5\x9bci operacyjnej. W bazie tej, wraz z innymi okr\xc4\x99tami zaopatrywany by\xc5\x82 przez okr\xc4\x99t zaopatrzeniowy floty FBM USS \xe2\x80\x9eProteus\xe2\x80\x9d, dop\xc3\xb3ki \xe2\x80\x9eProteus\xe2\x80\x9d nie zmieni\xc5\x82 miejsca swojej dzia\xc5\x82alno\xc5\x9bci na Holy Loch. Naval Base Guam w Apra Harbor wykorzystywana by\xc5\x82a jako baza wsparcia dla okr\xc4\x99t\xc3\xb3w Polaris przez ca\xc5\x82y okres ich s\xc5\x82u\xc5\xbcby. U progu jednak wej\xc5\x9bcia do s\xc5\x82u\xc5\xbcby operacyjnej okr\xc4\x99t\xc3\xb3w okr\xc4\x99t\xc3\xb3w systemu Trident typu Ohio, z pociskami Trident II o zasi\xc4\x99gu 11\xc2\xa0000\xc2\xa0km, kwestia czasu przej\xc5\x9bcia okr\xc4\x99tu z portu do wyznaczonego rejonu patrolu straci\xc5\x82a krytyczne znaczenie. Z tego powodu baza na wyspie Guam przesta\xc5\x82a by\xc4\x87 elementem ameryka\xc5\x84skiego systemu odstraszania nuklearnego, a okr\xc4\x99ty podwodne przesta\xc5\x82y operowa\xc4\x87 z jej wykorzystaniem.\n_START_SECTION_\nZako\xc5\x84czenie s\xc5\x82u\xc5\xbcby\n_START_PARAGRAPH_\nNa skutek ogranicze\xc5\x84 na\xc5\x82o\xc5\xbconych traktatem SALT I z 1972 r., we wczesnych latach 80., w celu umo\xc5\xbcliwienia wej\xc5\x9bcia do s\xc5\x82u\xc5\xbcby pierwszych okr\xc4\x99t\xc3\xb3w Ohio, \xc5\xbce s\xc5\x82u\xc5\xbcby w US Navy wy\xc5\x82\xc4\x85czone zosta\xc5\x82y \xe2\x80\x9eTheodore Roosevelt\xe2\x80\x9d i \xe2\x80\x9eAbraham Lincoln\xe2\x80\x9d. Z \xe2\x80\x9eGeorge\xe2\x80\x99a Washingtona\xe2\x80\x9d, \xe2\x80\x9ePatricka Henry\xe2\x80\x99ego\xe2\x80\x9d oraz \xe2\x80\x9eRoberta E. Lee\xe2\x80\x9d usuni\xc4\x99to pociski balistyczne, za\xc5\x9b okr\xc4\x99ty przeklasyfikowano na jednostki my\xc5\x9bliwskie. Ju\xc5\xbc jednak w latach 1983-1985 wycofano je ca\xc5\x82kowicie ze s\xc5\x82u\xc5\xbcby w US Navy, nie spe\xc5\x82nia\xc5\x82y bowiem warunk\xc3\xb3w niezb\xc4\x99dnych do s\xc5\x82u\xc5\xbcby w roli okr\xc4\x99t\xc3\xb3w my\xc5\x9bliwskich. By\xc5\x82y powolne i ha\xc5\x82a\xc5\x9bliwe, dysponowa\xc5\x82y te\xc5\xbc zbyt s\xc5\x82abym uzbrojeniem i niewystarczaj\xc4\x85co sprawnym uk\xc5\x82adem sonarowym. Okr\xc4\x99ty podwodne typu George Washington sta\xc5\x82y si\xc4\x99 w ten spos\xc3\xb3b pierwszymi wycofanymi ze s\xc5\x82u\xc5\xbcby jednostkami SSBN.'