b'\n_START_ARTICLE_\nHipoteza dewiacji\n_START_PARAGRAPH_\nHipoteza dewiacji (znana te\xc5\xbc jako: hipoteza dewiacyjna, hipoteza Berga) \xe2\x80\x93 postulowane przez Irwina A. Berga za\xc5\x82o\xc5\xbcenie na temat atre\xc5\x9bciowego charakteru dewiacji przejawianej w odpowiedziach na pytania kwestionariusza psychologicznego.\n_START_SECTION_\nZa\xc5\x82o\xc5\xbcenia\n_START_PARAGRAPH_\nZgodnie z hipotez\xc4\x85 dewiacji, tre\xc5\x9b\xc4\x87 pozycji u\xc5\xbcywanych w kwestionariuszach s\xc5\x82u\xc5\xbc\xc4\x85cych do diagnozy zaburze\xc5\x84 osobowo\xc5\x9bci jest nieistotna, poniewa\xc5\xbc dewiacyjne wzorce odpowiedzi maj\xc4\x85 charakter uog\xc3\xb3lniony. Co za tym idzie, osoby istotnie r\xc3\xb3\xc5\xbcni\xc4\x85ce si\xc4\x99 od populacji odbiegaj\xc4\x85 od normy we wszystkich obszarach zachowania, zar\xc3\xb3wno krytycznych, uwa\xc5\xbcanych za symptomy zaburzenia, jak i neutralnych i tre\xc5\x9bciowo niepowi\xc4\x85zanych z patologi\xc4\x85.\n_START_SECTION_\nKontrowersje\n_START_PARAGRAPH_\nSkrajnie empiryczne podej\xc5\x9bcie do tworzenia kwestionariuszy reprezentowane przez Berga wzbudzi\xc5\x82o wiele kontrowersji w \xc5\x9brodowisku naukowym. W 1963 r. Warren T. Norman przeprowadzi\xc5\x82 badania maj\xc4\x85ce na celu por\xc3\xb3wnanie mocy dyskryminacyjnej trzech typ\xc3\xb3w bod\xc5\xbac\xc3\xb3w o r\xc3\xb3\xc5\xbcnym stopniu powi\xc4\x85zania z kryterium. Ich wyniki podwa\xc5\xbcy\xc5\x82y za\xc5\x82o\xc5\xbcenia hipotezy dewiacyjnej, dowodz\xc4\x85c istotno\xc5\x9bci zwi\xc4\x85zku tre\xc5\x9bciowego pozycji z kryterium dla trafno\xc5\x9bci diagnostycznej.'