b"\n_START_ARTICLE_\nPseudagonica\n_START_SECTION_\nTaksonomia\n_START_PARAGRAPH_\nRodzaj opisany zosta\xc5\x82 w 1960 roku przez B. P. Moore'a. Gatunkiem typowym zosta\xc5\x82a Pseudagonica nitida.\n_START_SECTION_\nOpis\n_START_PARAGRAPH_\nG\xc5\x82owa z ciemieniem wkl\xc4\x99\xc5\x9bni\xc4\x99tym i s\xc5\x82abo zaznaczonymi bruzdami czo\xc5\x82owymi. G\xc5\x82aszczki szcz\xc4\x99kowe zaostrzone u wierzcho\xc5\x82ka. G\xc5\x82aszczki wargowe o ostatnim cz\xc5\x82onie zbli\xc5\xbconym do tr\xc3\xb3jk\xc4\x85ta, z wierzcho\xc5\x82kiem prostym. Pokrywy o wierzcho\xc5\x82ku mniej lub bardziej falistym i rz\xc4\x99dach s\xc5\x82abo zaznaczonych. Odn\xc3\xb3\xc5\xbca \xc5\x9brodkowe i tylne o \xc5\x9brodkowej powierzchni goleni bruzdkowanej. Edeagus z z\xc4\x85bkowanymi lub kolczastymi p\xc3\xb3lkami na woreczku wewn\xc4\x99trznym.\n_START_SECTION_\nRozprzestrzenienie\n_START_PARAGRAPH_\nRodzaj endemiczny dla Australii."