b'\n_START_ARTICLE_\nAshton, Gardner & Dyke\n_START_SECTION_\nSk\xc5\x82ad\n_START_PARAGRAPH_\nTrzon grupy stanowili od samego pocz\xc4\x85tku Tony Ashton (\xc5\x9bpiew, instr. klawiszowe), Kim Gardner (git. basowa), Roy Dyke (perkusja) i Mick Liber (git.). W studiu wspomagali ich jednak zwykle inni instrumentali\xc5\x9bci, m.in.: Jim Price (tr\xc4\x85bka), Stan Webb (git.), Sir Cedric Clayton (git.), Paul Pink (git.), Chris Barber (tr\xc4\x85bka), John Mumford (tr\xc4\x85bka), Romulus Woodworth (git.), Brian Cole (git.), Jon Lord (instr. klawiszowe, aran\xc5\xbce), Phil & His Boogie Brass (sekcja d\xc4\x99ta). Na p\xc5\x82ytach grupy wyst\xc4\x99powa\xc5\x82 tak\xc5\xbce go\xc5\x9bcinnie George O\xe2\x80\x99Hara Smith, czyli ukrywaj\xc4\x85cy si\xc4\x99 pod pseudonimem George Harrison, bliski przyjaciel Tony\xe2\x80\x99ego Ashtona._NEWLINE_Koncertowy sk\xc5\x82ad Ashton, Gardner & Dyke z 1971 r.: Tony Ashton (\xc5\x9bpiew, instr. klawiszowe), Kim Gardner (git. basowa), Roy Dyke (perkusja), Mick Liber (git.), Dave Caswell (tr\xc4\x85bka) i Lyle Jenkins (saksofon, flet).\n_START_SECTION_\nGeorge Harrison\n_START_PARAGRAPH_\nTony Ashton pozna\xc5\x82 George\xe2\x80\x99a Harrisona w 1968 r. podczas prac nad p\xc5\x82yt\xc4\x85 Wonderwall Music, do kt\xc3\xb3rej nagrywania Harrison zaprosi\xc5\x82 prowadzony przez Ashtona zesp\xc3\xb3\xc5\x82 The Remo Four. W p\xc3\xb3\xc5\xbaniejszych latach Harrison wyst\xc4\x99powa\xc5\x82 go\xc5\x9bcinnie na p\xc5\x82ytach Ashton, Gardner & Dyke pod pseudonimem George O\xe2\x80\x99Hara Smith. W 1970 r. Ashton napisa\xc5\x82 piosenk\xc4\x99 dla Pattie Boyd, \xc3\xb3wczesnej \xc5\xbcony Harrisona, zatytu\xc5\x82owan\xc4\x85 \xe2\x80\x9eSweet Pattie O\xe2\x80\x99Hara Smith\xe2\x80\x9d. Przyja\xc5\xba\xc5\x84 muzyk\xc3\xb3w trwa\xc5\x82a do \xc5\x9bmierci obu w 2001 r.'