b'\n_START_ARTICLE_\nLoxodon macrorhinus\n_START_SECTION_\nTaksonomia i filogenetyka\n_START_PARAGRAPH_\nGatunek ten opisali naukowo po raz pierwszy dwaj niemieccy przyrodnicy Johannes Peter M\xc3\xbcller i Jakob Henle w 1839 roku. Nazw\xc4\x99 rodzajow\xc4\x85 Loxodon t\xc5\x82umaczy si\xc4\x99 jako "sko\xc5\x9bnoz\xc4\x99by" (loxos = "sko\xc5\x9bny", "pochy\xc5\x82y", odous = "z\xc4\x99by"). Epitet gatunkowy pochodzi od greckich s\xc5\x82\xc3\xb3w makros znacz\xc4\x85cego "d\xc5\x82ugi" oraz rhinos oznaczaj\xc4\x85cego "nos". Analiza filogenetyczna na podstawie danych allozymowych, opublikowanych przez Gavina Naylora w 1992 roku, wskaza\xc5\x82a, \xc5\xbce L. macrorhinus jest taksonem siostrzanym Triaenodon obesus i wraz z nim tworzy wsp\xc3\xb3lny klad z \xc5\xbcar\xc5\x82aczem \xc5\xbc\xc3\xb3\xc5\x82tym (Negaprion brevirostris). Carrier i inni w 2004 roku uznali, \xc5\xbce rodzaj Loxodon wraz z Lamiopsis, Negaprion, Glyphis i Triaenodon, zajmuj\xc4\x85 po\xc5\x9bredni\xc4\x85 pozycj\xc4\x99 na drzewie ewolucyjnym \xc5\xbcar\xc5\x82aczowatych, pomi\xc4\x99dzy bazalnymi rodzajami Galeocerdo, Rhizoprionodon i Scoliodon oraz bardziej zaawansowanymi Carcharhinus i Sphyrna. Badania przeprowadzone w 2012 roku przez Naylora i innych sugeruj\xc4\x85, \xc5\xbce L. macrorhinus jest najbli\xc5\xbcej spokrewniony z Scoliodon laticaudus i Scoliodon macrorhynchos i wraz z nimi tworzy klad siostrzany z rodzajem Rhizoprionodon, co wskazuje, \xc5\xbce jest bardziej bazalny ni\xc5\xbc wcze\xc5\x9bniej s\xc4\x85dzono.\n_START_SECTION_\nWyst\xc4\x99powanie\n_START_PARAGRAPH_\nRekin ten wyst\xc4\x99puje w tropikalnych wodach Oceanu Indyjskiego. Na zachodzie spotykany jest u wschodnich wybrze\xc5\xbcy Afryki, od p\xc3\xb3\xc5\x82nocnych kra\xc5\x84c\xc3\xb3w Po\xc5\x82udniowej Afryki na po\xc5\x82udniu po D\xc5\xbcibuti na p\xc3\xb3\xc5\x82nocy, w Morzu Czerwonym, Zatoce Ade\xc5\x84skiej, Zatoce Perskiej, Zatoce Oma\xc5\x84skiej, w wodach wok\xc3\xb3\xc5\x82 Madagaskaru, Wysp Sokotra i Archipelagu Czagos, na Komorach, Seszelach i Maskarenach. Na p\xc3\xb3\xc5\x82nocy zamieszkuje przybrze\xc5\xbca Iranu, Pakistanu, Indii, Bangladeszu i Mjanmy, Morze Arabskie, Zatok\xc4\x99 Bengalsk\xc4\x85 oraz wody wok\xc3\xb3\xc5\x82 Lakszadiw\xc3\xb3w, Malediw\xc3\xb3w, Andaman\xc3\xb3w, Nikobar\xc3\xb3w oraz Sri Lanki. Na p\xc3\xb3\xc5\x82nocnym wschodzie wyst\xc4\x99puje u wybrze\xc5\xbcy Wietnamu, Chin i Japonii, w wodach Zatoki Tonki\xc5\x84skiej, Cie\xc5\x9bniny Hajna\xc5\x84skiej, Morza Po\xc5\x82udniowochi\xc5\x84skiego, Morza Wschodniochi\xc5\x84skiego, Cie\xc5\x9bniny Tajwa\xc5\x84skiej, wok\xc3\xb3\xc5\x82 wysp Hajnan, Tajwan, Kiusiu, Sikoku i po\xc5\x82udniowego Honsiu. Na po\xc5\x82udniowym wschodzie spotykany jest w wodach Morza Jawajskiego, Morza Flores, Morza Sawu, Morza Timor, Morza Banda, Morza Arafura, Zatoki Karpentaria, Cie\xc5\x9bniny Torresa i Morza Koralowego, u wybrze\xc5\xbcy wysp Sumatra, Jawa, Sumbawa, Flores, Sumba, Timor, Alor, Wetar oraz p\xc3\xb3\xc5\x82nocno-wschodniej Australii. Preferuje p\xc5\x82ytkie przybrze\xc5\xbcne wody o g\xc5\x82\xc4\x99boko\xc5\x9bci 7-100 m wzd\xc5\x82u\xc5\xbc g\xc3\xb3rnych p\xc3\xb3\xc5\x82ek szelf\xc3\xb3w kontynentalnych.\n_START_SECTION_\nCechy morfologiczne\n_START_PARAGRAPH_\nDoros\xc5\x82e osobniki osi\xc4\x85gaj\xc4\x85 maksymalnie do 100 cm d\xc5\x82ugo\xc5\x9bci. Nie stwierdzono dymorfizmu p\xc5\x82ciowego w odniesieniu do wielko\xc5\x9bci cia\xc5\x82a. L. macrorhinus ma wyd\xc5\x82u\xc5\xbcony, wrzecionowaty korpus i w\xc4\x85sk\xc4\x85, ostro zako\xc5\x84czon\xc4\x85 g\xc5\x82ow\xc4\x99 z szerokim V-kszta\xc5\x82tnym otworem g\xc4\x99bowym. W szcz\xc4\x99kach mie\xc5\x9bci si\xc4\x99 kilka rz\xc4\x99d\xc3\xb3w heterodontycznych z\xc4\x99b\xc3\xb3w (inne w ka\xc5\xbcdej ze szcz\xc4\x99k). Pierwszy z nich u\xc5\x82o\xc5\xbcony jest pionowo, a ka\xc5\xbcdy kolejny coraz bardziej pochylony ku ty\xc5\x82owi. W razie utraty kt\xc3\xb3rego\xc5\x9b z z\xc4\x99b\xc3\xb3w na jego miejsce przesuwa si\xc4\x99 nast\xc4\x99pny z kolejnego rz\xc4\x99du. Ostre, mocno wygi\xc4\x99te na boki z\xc4\x99by posiadaj\xc4\x85 pi\xc5\x82kowane kraw\xc4\x99dzie i masywne podstawy. Z\xc4\x99by szcz\xc4\x99ki s\xc4\x85 szersze i masywniejsze ni\xc5\xbc g\xc5\x82adkie, w\xc4\x85skie z\xc4\x99by \xc5\xbcuchwy. Na dolnej stronie pyska po obu stronach znajduj\xc4\x85 si\xc4\x99 ma\xc5\x82e, w\xc4\x85skie nozdrza z tr\xc3\xb3jk\xc4\x85tnymi, drobnymi fa\xc5\x82dami sk\xc3\xb3rnymi na zewn\xc4\x99trznej kraw\xc4\x99dzi. Proporcjonalne du\xc5\xbce okr\xc4\x85g\xc5\x82e oczy wyposa\xc5\xbcone w fa\xc5\x82dy p\xc3\xb3\xc5\x82ksi\xc4\x99\xc5\xbcycowate spoj\xc3\xb3wek (ochraniaj\xc4\x85ce migotk\xc4\x99) i posiadaj\xc4\x85 okr\xc4\x85g\xc5\x82\xc4\x85 \xc5\xbarenic\xc4\x99. Za nimi znajduj\xc4\x85 si\xc4\x99 niewielkie, owalne tryskawki. Rekin ten ma pi\xc4\x99\xc4\x87 niedu\xc5\xbcych, r\xc3\xb3wnych szczelin skrzelowych. Na spodzie pyska widoczne s\xc4\x85 liczne elektroreceptory zwane ampu\xc5\x82kami Lorenziniego._NEWLINE_Wygi\xc4\x99ta ku ty\xc5\x82owi pierwsza p\xc5\x82etwa grzbietowa jest stosunkowo niska o tr\xc3\xb3jk\xc4\x85tnym kszta\xc5\x82cie i ostrym g\xc3\xb3rnym wierzcho\xc5\x82ku. Drobna druga p\xc5\x82etwa grzbietowa ma romboidalny kszta\xc5\x82t podobnie jak nieco wi\xc4\x99ksze p\xc5\x82etwy brzuszne. Mi\xc4\x99dzy p\xc5\x82etwami grzbietowymi nie wyst\xc4\x99puje wyra\xc5\xbany \xc5\x82uk mi\xc4\x99dzygrzbietowy. P\xc5\x82etwy piersiowe s\xc4\x85 r\xc3\xb3wne i szerokie. Proksymalna kraw\xc4\x99d\xc5\xba ich podstawy mie\xc5\x9bci si\xc4\x99 pod pi\xc4\x85t\xc4\x85 par\xc4\x85 szczelin skrzelowych. Proporcjonalnie ma\xc5\x82e p\xc5\x82etwy brzuszne, maj\xc4\x85 romboidalny kszta\xc5\x82t i stosunkowo szerok\xc4\x85 podstaw\xc4\x99. U samca z cz\xc4\x99\xc5\x9bci p\xc5\x82etw brzusznych wykszta\xc5\x82ci\xc5\x82 si\xc4\x99 narz\xc4\x85d kopulacyjny zwany pterygopodium. Tr\xc3\xb3jk\xc4\x85tna p\xc5\x82etwa odbytowa ma d\xc5\x82ug\xc4\x85 woln\xc4\x85 ko\xc5\x84c\xc3\xb3wk\xc4\x99. Znajduj\xc4\x85ca si\xc4\x99 na ko\xc5\x84cu ogona d\xc5\x82uga heterocerkiczna p\xc5\x82etwa ogonowa ma na g\xc3\xb3rnym \xc5\x82uku du\xc5\xbcy, szeroki, tr\xc3\xb3jk\xc4\x85tny p\xc5\x82at sk\xc3\xb3ry, poprzedzony niewielkim, \xc5\x82agodnym wyci\xc4\x99ciem. Dolny \xc5\x82uk jest kilkukrotnie kr\xc3\xb3tszy od g\xc3\xb3rnego._NEWLINE_Sk\xc3\xb3ra pokryta jest drobnymi nachodz\xc4\x85cymi na siebie \xc5\x82uskami plakoidalnymi. Grzbiet rekina cechuje si\xc4\x99 jasnobrunatn\xc4\x85 barw\xc4\x85. P\xc5\x82etwy s\xc4\x85 nieco ja\xc5\x9bniejsze. Sp\xc3\xb3d cia\xc5\x82a jest barwy bia\xc5\x82ej lub srebrnej. Na grzbiecie i bokach rekina wyst\xc4\x99puj\xc4\x85 nieregularne ciemne charakterystyczne c\xc4\x99tki i plamki.\n_START_SECTION_\nEkologia\n_START_PARAGRAPH_\nPodobnie jak inne \xc5\xbcar\xc5\x82aczowate jest \xc5\xbcyworodny. Dojrza\xc5\x82o\xc5\x9b\xc4\x87 p\xc5\x82ciow\xc4\x85 osi\xc4\x85ga przy d\xc5\x82ugo\xc5\x9bci 60\xe2\x80\x9370 cm. Embriony w ciele matki zu\xc5\xbcywaj\xc4\x85 zapasy \xc5\xbc\xc3\xb3\xc5\x82tka z p\xc4\x99cherzyka \xc5\xbc\xc3\xb3\xc5\x82tkowego, kt\xc3\xb3ry p\xc3\xb3\xc5\xbaniej \xc5\x82\xc4\x85czy si\xc4\x99 ze \xc5\x9bcian\xc4\x85 macicy tworz\xc4\x85c tzw. \xc5\x82o\xc5\xbcysko \xc5\xbc\xc3\xb3\xc5\x82tkowe, dzi\xc4\x99ki kt\xc3\xb3remu dostarczane jest po\xc5\xbcywianie z organizmu matki. Samica rodzi od 2 do 4 m\xc5\x82odych, maj\xc4\x85cych d\xc5\x82ugo\xc5\x9b\xc4\x87 oko\xc5\x82o 40\xe2\x80\x9355 cm. Nie ma szczeg\xc3\xb3\xc5\x82owych danych danych dotycz\xc4\x85cych parametr\xc3\xb3w historii \xc5\xbcycia, przypuszcza si\xc4\x99, \xc5\xbce podobnie jak inne ma\xc5\x82e \xc5\xbcar\xc5\x82aczowate, cechuje si\xc4\x99 szybkim osobniczym tempem wzrostu i wcze\xc5\x9bnie przyst\xc4\x99puje do rozrodu. Dieta L. macrorhinus sk\xc5\x82ada si\xc4\x99 g\xc5\x82\xc3\xb3wnie z ma\xc5\x82ych ryb kostnoszkieletowych, w tym sardelowatych (Engraulidae) i kulbinowatych (Sciaenidae) oraz g\xc5\x82owonog\xc3\xb3w i krewetek. Najcz\xc4\x99\xc5\x9bciej od\xc5\xbcywiaj\xc4\x85 si\xc4\x99 bli\xc5\xbcej dna morskiego ni\xc5\xbc powierzchni. Jednym z poznanych paso\xc5\xbcyt\xc3\xb3w tego gatunku jest tasiemiec Ancipirhynchus afossalis.\n_START_SECTION_\nRelacje z lud\xc5\xbami\n_START_PARAGRAPH_\nGatunek ten jest po\xc5\x82awiany komercyjnie na potrzeby handlu na wszystkich obszarach swojego wyst\xc4\x99powania. Najwi\xc4\x99kszy popyt na ten gatunek istnieje u wybrze\xc5\xbcy Indii, gdzie jego mi\xc4\x99so uznawane jest za przysmak. U wybrze\xc5\xbcy Australii jest to jeden z najcz\xc4\x99\xc5\x9bciej \xc5\x82owionych gatunk\xc3\xb3w rekin\xc3\xb3w. Z uwagi na niewielkie rozmiary, jego p\xc5\x82etwy oraz w\xc4\x85troby nie maj\xc4\x85 wi\xc4\x99kszego znaczenia ekonomicznego. Mi\xc4\x99dzynarodowa Unia Ochrony Przyrody i Jej Zasob\xc3\xb3w wpisa\xc5\x82a go do Czerwonej Ksi\xc4\x99gi Gatunk\xc3\xb3w Zagro\xc5\xbconych w kategorii gatunk\xc3\xb3w najmniejszej troski z uwagi na stosunkowo du\xc5\xbcy potencja\xc5\x82 reprodukcyjny.'