b'\n_START_ARTICLE_\nBoris Kazanowicz\n_START_PARAGRAPH_\nBoris Iljicz Kazanowicz, ros. \xd0\x91\xd0\xbe\xd1\x80\xd0\xb8\xd1\x81 \xd0\x98\xd0\xbb\xd1\x8c\xd0\xb8\xd1\x87 \xd0\x9a\xd0\xb0\xd0\xb7\xd0\xb0\xd0\xbd\xd0\xbe\xd0\xb2\xd0\xb8\xd1\x87 (ur. 10 lipca 1871, zm. 2 czerwca 1943 w Panczewie) \xe2\x80\x93 rosyjski wojskowy (genera\xc5\x82 lejtnant), emigracyjny dzia\xc5\x82acz kombatancki, wojskowy Rosyjskiego Korpusu Ochronnego podczas II wojny \xc5\x9bwiatowej_NEWLINE_W 1890 roku uko\xc5\x84czy\xc5\x82 gimnazjum klasyczne w Mohylewie, w 1892 kursy wojskowe przy junkierskiej szkole piechoty w Moskwie, a w 1899 niko\xc5\x82ajewsk\xc4\x85 akademi\xc4\x99 sztabu generalnego. S\xc5\x82u\xc5\xbcy\xc5\x82 w V turkiesta\xc5\x84skim batalionie liniowym. Od 1902 roku pe\xc5\x82ni\xc5\x82 funkcj\xc4\x99 ober-oficera do specjalnych porucze\xc5\x84 przy sztabie X Korpusu Armijnego. Uczestniczy\xc5\x82 w wojnie rosyjsko-japo\xc5\x84skiej w latach 1904-1905. Po jej zako\xc5\x84czeniu by\xc5\x82 oficerem w dyspozycji dowodz\xc4\x85cego wojskami Priamurskiego Okr\xc4\x99gu Wojskowego. Nast\xc4\x99pnie by\xc5\x82 ober-oficerem do specjalnych porucze\xc5\x84 przy sztabie Turkiesta\xc5\x84skiego Okr\xc4\x99gu Wojskowego. W marcu 1909 r. zosta\xc5\x82 awansowany do stopnia pu\xc5\x82kownika. Od 1912 r. by\xc5\x82 szefem sztabu kolejno 11 i 31 dywizji piechoty. Bra\xc5\x82 udzia\xc5\x82 w I wojnie \xc5\x9bwiatowej. Od grudnia 1914 r. dowodzi\xc5\x82 127 putilskim pu\xc5\x82kiem strzeleckim. W marcu 1916 r. zosta\xc5\x82 szefem sztabu, a nast\xc4\x99pnie dow\xc3\xb3dc\xc4\x85 6 syberyjskiej dywizji strzeleckiej. W grudniu tego roku awansowa\xc5\x82 na genera\xc5\x82a majora. Pod koniec 1917 r. wst\xc4\x85pi\xc5\x82 do nowo formowanej Armii Ochotniczej. By\xc5\x82 bliskim przyjacielem jej dow\xc3\xb3dcy gen. \xc5\x81awra G. Korni\xc5\x82owa. Uczestniczy\xc5\x82 jako szeregowiec w tzw. 1 Lodowym Marszu Kuba\xc5\x84skim. W II po\xc5\x82. marca 1918 r. obj\xc4\x85\xc5\x82 dow\xc3\xb3dztwo partyzanckiego kozackiego pu\xc5\x82ku pieszego. Pod koniec marca bra\xc5\x82 udzia\xc5\x82 na jego czele w szturmie Jekaterynodaru, przedostaj\xc4\x85c si\xc4\x99 w g\xc5\x82\xc4\x85b miasta. Zosta\xc5\x82 jednak ci\xc4\x99\xc5\xbcko ranny. W maju odkomenderowano go w sekretnej misji do Moskwy do s\xc5\x82u\xc5\xbcby w Centrum Narodowym Finansowej Pomocy Armii. Od ko\xc5\x84ca czerwca dowodzi\xc5\x82 1 dywizj\xc4\x85 piechoty, na czele kt\xc3\xb3rej uczestniczy\xc5\x82 w tzw. 2 Marszu Kuba\xc5\x84skim. Od listopada dowodzi\xc5\x82 I Korpusem Armijnym. W listopadzie 1919 r. zosta\xc5\x82 z rozkazu gen. Antona I. Denikina g\xc5\x82\xc3\xb3wnodowodz\xc4\x85cym wojskami Okr\xc4\x99gu Zakaspijskiego. 3 grudnia tego roku zosta\xc5\x82 ranny w walkach pod wsi\xc4\x85 Kazand\xc5\xbcik. Wycofa\xc5\x82 si\xc4\x99 na czele swoich wojsk do Krasnowodska, sk\xc4\x85d zosta\xc5\x82y one wkr\xc3\xb3tce statkami przewiezione do Pietrowsk-Portu. W styczniu 1920 r. gen. B. I. Kazanowicz awansowa\xc5\x82 na genera\xc5\x82a lejtnanta. 13 maja tego roku rozkazem gen. Piotra N. Wrangla zosta\xc5\x82 przesuni\xc4\x99ty do rezerwy oficerskiej. W sierpniu obj\xc4\x85\xc5\x82 dow\xc3\xb3dztwo mieszanej dywizji Kozak\xc3\xb3w kuba\xc5\x84skich, kt\xc3\xb3ra uczestniczy\xc5\x82a w nieudanym desancie na Kuba\xc5\x84. W po\xc5\x82. listopada gen. B. I. Kazanowicz wraz z resztkami wojsk bia\xc5\x82ych ewakuowa\xc5\x82 si\xc4\x99 z Krymu do Gallipoli. Zamieszka\xc5\x82 w Kr\xc3\xb3lestwie SHS w Murskiej Sobocie, a nast\xc4\x99pnie Belgradzie, gdzie stan\xc4\x85\xc5\x82 na czele Zwi\xc4\x85zku Uczestnik\xc3\xb3w 1 Marszu Kuba\xc5\x84skiego. Przewodniczy\xc5\x82 te\xc5\xbc od 1931 r. Stowarzyszeniu Oficer\xc3\xb3w Sztabu Generalnego w Jugos\xc5\x82awii i Stowarzyszeniu Naukowemu Wojny Domowej. Po zaj\xc4\x99ciu Jugos\xc5\x82awii przez wojska niemieckie w kwietniu 1941 r., wst\xc4\x85pi\xc5\x82 jako szeregowiec do nowo formowanego Rosyjskiego Korpusu Ochronnego. Zmar\xc5\x82 w rosyjskim szpitalu w okupowanym Panczewie 2 czerwca 1943 r.'