b'\n_START_ARTICLE_\nL\xc3\xb3d X\n_START_PARAGRAPH_\nL\xc3\xb3d X \xe2\x80\x93 regularna odmiana lodu, stabilna w bardzo wysokich ci\xc5\x9bnieniach (62 GPa \xe2\x80\x93 ~400 GPa) i bardzo szerokim zakresie temperatur.\n_START_SECTION_\nCharakterystyka\n_START_PARAGRAPH_\nW sieci krystalicznej takiego lodu atomy tlenu maj\xc4\x85 po o\xc5\x9bmiu s\xc4\x85siad\xc3\xb3w, tworz\xc4\x85c sie\xc4\x87 regularn\xc4\x85, przestrzennie centrowan\xc4\x85. Ka\xc5\xbcdy atom wodoru dzieli r\xc3\xb3wna odleg\xc5\x82o\xc5\x9b\xc4\x87 od s\xc4\x85siednich atom\xc3\xb3w tlenu i jest on z nimi r\xc3\xb3wnie silnie zwi\xc4\x85zany. Prawdopodobnie taki kryszta\xc5\x82 jest przynajmniej cz\xc4\x99\xc5\x9bciowo zjonizowany w zwi\xc4\x85zku z autodysocjacj\xc4\x85 moleku\xc5\x82 wody. Podobnie jak w lodzie VII w wysokim ci\xc5\x9bnieniu, w sieci krystalicznej znajduj\xc4\x85 si\xc4\x99 o\xc5\x9bmio\xc5\x9bcienne pustki, do kt\xc3\xb3rych trafiaj\xc4\x85 niekt\xc3\xb3re protony; s\xc4\x85 one mniej ruchliwe ni\xc5\xbc w lodzie VII._NEWLINE_L\xc3\xb3d X ma punkty potr\xc3\xb3jne z lodem VII i lodem VIII (100 K, 62 GPa) oraz prawdopodobnie wod\xc4\x85 i lodem VII (~1000 K, ~47 GPa).\n_START_SECTION_\nWy\xc5\xbcsze ci\xc5\x9bnienia\n_START_PARAGRAPH_\nObliczenia teoretyczne przewiduj\xc4\x85 istnienie innych faz lodu w jeszcze wy\xc5\xbcszych ci\xc5\x9bnieniach, np. rombowej (wskazanej na diagramie przez oznaczenie jej grupy przestrzennej: Pbcm) i metalicznej dla ci\xc5\x9bnienia rz\xc4\x99du kilku terapaskali. Takie odmiany lodu mog\xc4\x85 wykazywa\xc4\x87 niespotykane w ni\xc5\xbcszych ci\xc5\x9bnieniach w\xc5\x82asno\xc5\x9bci, m.in. przewodnictwo superjonowe. Fazy te nie zosta\xc5\x82y jednak dot\xc4\x85d zweryfikowane eksperymentalnie.'