b'\n_START_ARTICLE_\nZygfryd I (palatyn re\xc5\x84ski)\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nZygfryd by\xc5\x82 synem hrabiego Ballenstedt Adalberta i Adelajdy, c\xc3\xb3rki margrabiego Mi\xc5\x9bni Ottona z Weimaru-Orlam\xc3\xbcnde. Jego matka po \xc5\x9bmierci ojca, wysz\xc5\x82a dwukrotnie za m\xc4\x85\xc5\xbc, za dw\xc3\xb3ch kolejnych palatyn\xc3\xb3w re\xc5\x84skich: Hermana II i Henryka II. Zygfryd, chocia\xc5\xbc pochodz\xc4\x85cy z kr\xc4\x99g\xc3\xb3w wschodnio-saskiej arystokracji, pozostaj\xc4\x85cej w konflikcie z w\xc5\x82adcami Niemiec z dynastii salickiej, nale\xc5\xbca\xc5\x82 do stronnictwa cesarza Henryka IV Salickiego._NEWLINE_Za spraw\xc4\x85 zwi\xc4\x85zk\xc3\xb3w swej matki po bezpotomnej \xc5\x9bmierci ojczyma Henryka II (kt\xc3\xb3ry adoptowa\xc5\x82 Zygfryda) zosta\xc5\x82 jego nast\xc4\x99pc\xc4\x85 w Palatynacie Re\xc5\x84skim. Toczy\xc5\x82 o niego konflikt z hrabi\xc4\x85 Limburga Henrykiem I i dzi\xc4\x99ki wsparciu cesarza zdo\xc5\x82a\xc5\x82 go opanowa\xc4\x87 do 1099. Jednak konflikty z Henrykiem I i jego krewnymi Zygfryd toczy\xc5\x82 do ko\xc5\x84ca swego \xc5\xbcycia. Pozostawa\xc5\x82 wiernym stronnikiem cesarskim nawet w obliczu buntu wznieconego przez syna Henryka IV, Henryka V, kt\xc3\xb3rego popar\xc5\x82a zdecydowana wi\xc4\x99kszo\xc5\x9b\xc4\x87 ksi\xc4\x85\xc5\xbc\xc4\x85t Rzeszy (m.in. w 1105 zapobieg\xc5\x82 przekroczeniu przez Henryka V Renu). Po zwyci\xc4\x99stwie Henryka V i \xc5\x9bmierci Henryka IV zosta\xc5\x82 odsuni\xc4\x99ty od dworu kr\xc3\xb3lewskiego._NEWLINE_W 1109, podczas dalszych spor\xc3\xb3w z limburczykami, Zygfryd zosta\xc5\x82 uwi\xc4\x99ziony przez Henryka V. Kronikarz z epoki przekaza\xc5\x82, \xc5\xbce hrabia Limburga oskar\xc5\xbcy\xc5\x82 go przed Henrykiem V o pr\xc3\xb3b\xc4\x99 organizacji spisku w celu wzniecenia powstania i zamordowania kr\xc3\xb3la. Zosta\xc5\x82 zwolniony z niewoli w 1112 i pogodzi\xc5\x82 si\xc4\x99 z Henrykiem V (kt\xc3\xb3ry w mi\xc4\x99dzyczasie zosta\xc5\x82 cesarzem) \xe2\x80\x93 w tym samym roku cesarz trzyma\xc5\x82 do chrztu jednego z syn\xc3\xb3w Zygfryda, potwierdzi\xc5\x82 tak\xc5\xbce jego ponown\xc4\x85 fundacj\xc4\x99 opactwa Laach. Jednak ju\xc5\xbc w tym samym roku dosz\xc5\x82o do ponownego roz\xc5\x82amu \xe2\x80\x93 tym razem z powodu roszcze\xc5\x84 Zygfryda do dziedzictwa po rodzinie, z kt\xc3\xb3rej pochodzi\xc5\x82a jego matka (hrabstw Weimaru i Orlam\xc3\xbcnde), kt\xc3\xb3re Henryk w\xc5\x82\xc4\x85czy\xc5\x82 do cesarskiej domeny. Zygfryda poparli mo\xc5\xbcni sascy (m.in. jego szwagier Lotara z Supplinburga). Na pocz\xc4\x85tku marca 1113 mo\xc5\xbcni wspieraj\xc4\x85cy Zygfryda w walce z cesarzem zebrali si\xc4\x99 w Warnstedt w pobli\xc5\xbcu Kwedlinburga. Tam zostali zaatakowani przez cesarskie wojsko. Zygfryd odni\xc3\xb3s\xc5\x82 liczne obra\xc5\xbcenia, kt\xc3\xb3re spowodowa\xc5\x82y jego \xc5\x9bmier\xc4\x87 kilka dni p\xc3\xb3\xc5\xbaniej.'