b'\n_START_ARTICLE_\nWaldemar G\xc5\x82az\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nUcz\xc4\x99szcza\xc5\x82 do VI Liceum Og\xc3\xb3lnokszta\xc5\x82c\xc4\x85cego im. Stefana Czarnieckiego w Szczecinie. Studia z fizyki uko\xc5\x84czy\xc5\x82 na pozna\xc5\x84skim UAM w 1977, gdzie nast\xc4\x99pnie zosta\xc5\x82 zatrudniony i zdobywa\xc5\x82 kolejne awanse akademickie. Stopie\xc5\x84 doktorski uzyska\xc5\x82 w 1988, a habilitowa\xc5\x82 si\xc4\x99 w 2003. Sta\xc5\xbc podoktorski odby\xc5\x82 na University of Manitoba w kanadyjskim Winnipeg (1990-1992). W latach 1992-1995 pracowa\xc5\x82 jako research associate na dw\xc3\xb3ch kanadyjskich uczelniach: University of Manitoba oraz University of Guelph. Zagraniczne wizyty naukowe odbywa\xc5\x82 tak\xc5\xbce we Francji i Szwecji. _NEWLINE_Na macierzystym Wydziale Fizyki UAM pracuje jako profesor nadzwyczajny w Zak\xc5\x82adzie Optyki Nieliniowej. Cz\xc5\x82onek Polskiego Towarzystwa Fizycznego. Swoje prace publikowa\xc5\x82 m.in. w "Journal of Chemical Physics" oraz w "Physical Review A".'