b'\n_START_ARTICLE_\nMiko\xc5\x82aj Kwa\xc5\x9bniewski\n_START_SECTION_\nKariera medyczna i wojskowa\n_START_PARAGRAPH_\nW 1891 rozpocz\xc4\x85\xc5\x82 studia na wydziale matematyczno-fizycznym Uniwersytetu Noworosyjskiego w Odessie. W 1897 wyjecha\xc5\x82 do Charkowa, gdzie rozpocz\xc4\x85\xc5\x82 studia na wydziale medycznym Uniwersytetu. W 1901 wst\xc4\x85pi\xc5\x82 do Polskiej Partii Socjalistycznej. Wielokrotnie aresztowany za dzia\xc5\x82alno\xc5\x9b\xc4\x87 polityczn\xc4\x85, uko\xc5\x84czy\xc5\x82 studia medyczne w 1904 na Uniwersytecie Lwowskim. W latach 1907\xe2\x80\x931914 by\xc5\x82 lekarzem ziemskim w P\xc5\x82oskirowie w guberni podolskiej. W 1914 przeni\xc3\xb3s\xc5\x82 si\xc4\x99 do Warszawy. _NEWLINE_Od lipca 1915 s\xc5\x82u\xc5\xbcy\xc5\x82 w 5 pu\xc5\x82ku piechoty Legion\xc3\xb3w Polskich. Awansowa\xc5\x82 kolejno na podporucznika (28 pa\xc5\xbadziernika 1915) i porucznika (1 listopada 1916). Wiosn\xc4\x85 1917 pe\xc5\x82ni\xc5\x82 s\xc5\x82u\xc5\xbcb\xc4\x99 w Komendzie Placu Rembert\xc3\xb3w. Po tzw. kryzysie przysi\xc4\x99gowym (1917) przebywa\xc5\x82 w obozie dla internowanych legionist\xc3\xb3w w Beniaminowie. _NEWLINE_Po odzyskaniu niepodleg\xc5\x82o\xc5\x9bci s\xc5\x82u\xc5\xbcy\xc5\x82 w Wojsku Polskim. W grudniu 1921 og\xc5\x82oszono jego przeniesienie do kompanii zapasowej sanitarnej nr 2 na stanowisko dow\xc3\xb3dcy. 3 maja 1922 roku zosta\xc5\x82 zweryfikowany w stopniu pu\xc5\x82kownika ze starsze\xc5\x84stwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 30. lokat\xc4\x85 w korpusie oficer\xc3\xb3w sanitarnych, w grupie lekarzy, a jego oddzia\xc5\x82em macierzystym by\xc5\x82a w\xc3\xb3wczas kompania zapasowa sanitarna nr 1 w Warszawie. W styczniu 1924 zosta\xc5\x82 przydzielony ze Szpitala Okr\xc4\x99gowego Nr I do 1 batalionu sanitarnego w Warszawie na stanowisko dow\xc3\xb3dcy batalionu. We wrze\xc5\x9bniu 1926 roku zosta\xc5\x82 przeniesiony do Departamentu VIII Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych na stanowisko szefa Wydzia\xc5\x82u II. Z dniem 1 marca 1927 roku zosta\xc5\x82 mu udzielony dwumiesi\xc4\x99czny urlop z zachowaniem uposa\xc5\xbcenia, a z dniem 30 kwietnia 1927 roku zosta\xc5\x82 przeniesiony w stan spoczynku.\n_START_SECTION_\nKariera polityczna\n_START_PARAGRAPH_\nW 1926 przeszed\xc5\x82 do s\xc5\x82u\xc5\xbcby w administracji pa\xc5\x84stwowej. Jako radca wojew\xc3\xb3dzki w marcu 1926 zosta\xc5\x82 mianowany naczelnikiem Wydzia\xc5\x82u V w Urz\xc4\x99dzie Wojew\xc3\xb3dzkim we Lwowie. W ko\xc5\x84cu listopada powierzono mu kierownictwo starostwa powiatu stoli\xc5\x84skiego, po czym od 16 lutego 1927 do listopada 1928 zajmowa\xc5\x82 stanowisko wojewody tarnopolskiego, od listopada 1928 do czerwca 1935 wojewody krakowskiego, a od czerwca do wrze\xc5\x9bnia 1935 wojewody pozna\xc5\x84skiego. W 1935 w dow\xc3\xb3d wdzi\xc4\x99czno\xc5\x9bci otrzyma\xc5\x82 tytu\xc5\x82 Honorowego Obywatela Zakopanego._NEWLINE_Wybrany senatorem RP we wrze\xc5\x9bniu 1935 z terenu Krakowa (z ramienia BBWR), utrzyma\xc5\x82 mandat do chwili rozwi\xc4\x85zania parlamentu w ko\xc5\x84cu 1938. By\xc5\x82 jednym z trzech wicemarsza\xc5\x82k\xc3\xb3w Senatu, ponadto przewodnicz\xc4\x85cym krakowskiej grupy parlamentarnej. W ko\xc5\x84cu 1937 wsp\xc3\xb3\xc5\x82organizowa\xc5\x82 Klub Demokratyczny w Warszawie i Krakowie, zosta\xc5\x82 cz\xc5\x82onkiem komitetu Organizacyjnego Stronnictwa Demokratycznego w Krakowie. W po\xc5\x82owie kwietnia 1939 wybrany zosta\xc5\x82 prezesem Rady Naczelnej SD. W latach trzydziestych by\xc5\x82 prezesem Zwi\xc4\x85zku Legionist\xc3\xb3w Polskich w Krakowie, dzia\xc5\x82a\xc5\x82 w Lidze Morskiej i Kolonialnej, nale\xc5\xbca\xc5\x82 do wybitnych wolnomularzy w Krakowie._NEWLINE_Podczas okupacji niemieckiej by\xc5\x82 organizatorem i przyw\xc3\xb3dc\xc4\x85 konspiracyjnego SD w Krakowie. Aresztowany w Krakowie mi\xc4\x99dzy 11 a 13 stycznia 1941, zosta\xc5\x82 21 lutego 1941 przewieziony do niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz i prawdopodobnie tam zamordowany.'