b"\n_START_ARTICLE_\nGipo Farassino\n_START_SECTION_\nLata 50. i 60.\n_START_PARAGRAPH_\nGiuseppe Farassino urodzi\xc5\x82 si\xc4\x99 jako syn saksofonisty Alessandra Farassino. Dzieci\xc5\x84stwo sp\xc4\x99dzi\xc5\x82 w domu przy via Cuneo 6, w pobli\xc5\xbcu Porta Pila, Wychowywa\xc5\x82 si\xc4\x99 w popularnej dzielnicy Turynu, Barriera di Milano. Po uko\xc5\x84czeniu studi\xc3\xb3w z rachunkowo\xc5\x9bci zacz\xc4\x85\xc5\x82 gra\xc4\x87 na gitarze i kontrabasie, wyst\xc4\x99puj\xc4\x85c przez dziesi\xc4\x99\xc4\x87 kolejnych lat z r\xc3\xb3\xc5\xbcnymi zespo\xc5\x82ami w klubach nocnych. W okresie gdy by\xc5\x82 cz\xc5\x82onkiem ch\xc3\xb3rku towarzysz\xc4\x85cego Nilli Pizzi pozna\xc5\x82 swoj\xc4\x85 \xc5\xbcon\xc4\x99, kt\xc3\xb3ra r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc w nim \xc5\x9bpiewa\xc5\x82a. Wykonywa\xc5\x82 zar\xc3\xb3wno piosenki skomponowane przez siebie, jak i pie\xc5\x9bni tradycyjne we w\xc5\x82asnych opracowaniach. Nagra\xc5\x82 kilka singli, pocz\xc4\x85tkowo pod pseudonimem Tony D\xe2\x80\x99Angelo, a dopiero p\xc3\xb3\xc5\xbaniej pod prawdziwym nazwiskiem. Pod koniec 1960 roku wyda\xc5\x82 album, nagrany we wsp\xc3\xb3\xc5\x82pracy z innym piemonckim piosenkarzem folk, Rizem Samaritano oraz z Giuanin 'd Porta Pila, pod kt\xc3\xb3rym to pseudonimem literackim skrywa\xc5\x82 si\xc4\x99 w rzeczywisto\xc5\x9bci sam Farassino. Album, b\xc4\x99d\xc4\x85cy zbiorem piosenek ludowych w j\xc4\x99zyku piemonckim, nosi\xc5\x82 tytu\xc5\x82 Le cans\xc3\xb4n \xc3\xabd P\xc3\xb2rta Pila i by\xc5\x82 podzielony pomi\xc4\x99dzy obu artyst\xc3\xb3w. Album ten, podobnie jak i dwa kolejne, wyda\xc5\x82a mediola\xc5\x84ska wytw\xc3\xb3rnia IPM; na trzecim z nich Farassino u\xc5\xbcy\xc5\x82 na nim po raz pierwszy przydomka Gipo. P\xc3\xb3\xc5\xbaniej przeni\xc3\xb3s\xc5\x82 si\xc4\x99 do Mediolanu, gdzie rozpocz\xc4\x85\xc5\x82 prac\xc4\x99 w klubie Derby jako artysta kabaretowy i wykonawca w\xc5\x82asnych piosenek. Zdoby\xc5\x82 uznanie publiczno\xc5\x9bci \xc5\x9bpiewaj\xc4\x85c w j\xc4\x99zyku piemonckim piosenki, kt\xc3\xb3rych tematem by\xc5\x82y przedmie\xc5\x9bcia, \xc5\xbcycie i trudno\xc5\x9bci zwyk\xc5\x82ych ludzi, drobnych urz\xc4\x99dnik\xc3\xb3w i pracownik\xc3\xb3w najemnych._NEWLINE_Kilka lat sp\xc4\x99dzi\xc5\x82 na Bliskim Wschodzie jako cz\xc5\x82onek orkiestry. Po powrocie do W\xc5\x82och przez pewien czas wyst\xc4\x99powa\xc5\x82 w Mediolanie, w Derby Club, gdzie wykonywa\xc5\x82 monologi, piosenki w\xc5\x82asnej kompozycji oraz t\xc5\x82umaczenia piosenek Georges\xe2\x80\x99a Brassensa, kt\xc3\xb3re w po\xc5\x82owie lat 60. przynios\xc5\x82y mu popularno\xc5\x9b\xc4\x87. Podpisa\xc5\x82 umow\xc4\x99 z wytw\xc3\xb3rni\xc4\x85 Fonit Cetra, kt\xc3\xb3ra wyda\xc5\x82a niekt\xc3\xb3re z jego kolejnych p\xc5\x82yt. Artysta wyda\xc5\x82 sw\xc3\xb3j pierwszy album Le cansonn dr Porta Pila, po kt\xc3\xb3rym przysz\xc5\x82y nast\xc4\x99pne: Auguri, Avere un amico, Due soldi di coraggio (1969), Gipo a so Turin (1970). Wa\xc5\xbcne w jego karierze okaza\xc5\x82o si\xc4\x99 poznanie Leo Chiosso, tek\xc5\x9bciarza Freda Buscaglione i dziennikarza Piero Novelli. Zaprzyja\xc5\xbani\xc5\x82 si\xc4\x99 r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc z Fabrizio De Andr\xc3\xa9. Zbli\xc5\xbcy\xc5\x82 si\xc4\x99 do W\xc5\x82oskiej Partii Komunistycznej (z kt\xc3\xb3r\xc4\x85 jednak po kilku latach zerwa\xc5\x82). Z Fabriziem De Andr\xc3\xa9 po\xc5\x82\xc4\x85czy\xc5\x82o go zainteresowanie losem ludzi opuszczonych i ubogich. Wyrazem tych zainteresowa\xc5\x84 sta\xc5\x82a si\xc4\x99 piosenka \xe2\x80\x9eMaria dij gat\xe2\x80\x9d. Na prze\xc5\x82omie lat 60. i 70. Farassino osi\xc4\x85gn\xc4\x85\xc5\x82 szczyt popularno\xc5\x9bci: zaj\xc4\x85\xc5\x82 drugie miejsce na festiwalu Un disco per l'estate z piosenk\xc4\x85 \xe2\x80\x9eNon devi piangere Maria\xe2\x80\x9d oraz na Festiwalu w Lugano z \xe2\x80\x9eLa mia citt\xc3\xa0\xe2\x80\x9d. Dzi\xc4\x99ki aktorowi i re\xc5\xbcyserowi Gualtiero Rizzi zadebiutowa\xc5\x82 w teatrze, w tradycyjnych sztukach ludowych. Pierwsz\xc4\x85 jego rol\xc4\x85 by\xc5\x82a posta\xc4\x87 Gelindo w sztuce pod tym samym tytu\xc5\x82em, wystawiona 21 grudnia 1969 roku na deskach Teatro Gobetti. Spektakl objecha\xc5\x82 ca\xc5\x82y Piemont i zosta\xc5\x82 powt\xc3\xb3rzony w Teatro Erba w nast\xc4\x99pnym sezonie.\n_START_SECTION_\nLata 70.\n_START_PARAGRAPH_\nSzczyt popularno\xc5\x9bci osi\xc4\x85gn\xc4\x85\xc5\x82 na prze\xc5\x82omie lat 60. i 70. W 1970 roku jego piosenka \xe2\x80\x9eSenza frontiere\xe2\x80\x9d zosta\xc5\x82a odrzucona Festiwalu w San Remo z uwagi na antywojenny tekst. W tym samym roku uczestniczy\xc5\x82 w Mi\xc4\x99dzynarodowych Targach Muzyki Rozrywkowej (Mostra Internazionale di Musica Leggera) z piosenk\xc4\x85 \xe2\x80\x9eQuando lei arriver\xc3\xa0\xe2\x80\x9d, nagra\xc5\x82 piosenk\xc4\x99 \xe2\x80\x9eAnnalisa\xe2\x80\x9d z zespo\xc5\x82em New Trolls, a z re\xc5\xbcyserem Massimo Scaglione za\xc5\x82o\xc5\xbcy\xc5\x82 wsp\xc3\xb3lny teatr, kt\xc3\xb3rego repertuar mia\xc5\x82 na celu promocj\xc4\x99 kultury Piemontu (od sztuki Le Miserie di Monsi\xc3\xb9 Travet do I fastidi d\xe2\x80\x99un grand om). Nadal \xc5\x9bpiewa\xc5\x82 w j\xc4\x99zyku piemonckim, napisa\xc5\x82 r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc wiele piosenek w j\xc4\x99zyku w\xc5\x82oskim, kt\xc3\xb3rych melodie nawi\xc4\x85zywa\xc5\x82y niekiedy do tradycji francuskiej. Odbywa\xc5\x82 tourn\xc3\xa9e koncertowe po ca\xc5\x82ym kraju. Wyda\xc5\x82 kilka p\xc5\x82yt. Jego najpopularniejsze piosenki z tego okresu to: \xe2\x80\x9eMatilde Pellissero\xe2\x80\x9d, \xe2\x80\x9eL 6 \xc2\xb4d via Cuni\xe2\x80\x9d, \xe2\x80\x9eSangon Blues\xe2\x80\x9d, \xe2\x80\x9eMontagne dal Me Piemont\xe2\x80\x9d, \xe2\x80\x9eCor nen va pian\xe2\x80\x9d i \xe2\x80\x9eSerenata ciocatona\xe2\x80\x9d. Da\xc5\x82 si\xc4\x99 pozna\xc4\x87 jako aktor wyst\xc4\x99puj\xc4\x85c w trzech filmach: Uccidere in silenzio w re\xc5\xbcyserii Giuseppe Rolando (1972), La bottega del caff\xc3\xa8 w re\xc5\xbcyserii Edmo Fenoglio (1973) i Un uomo, una citt\xc3\xa0 w re\xc5\xbcyserii Romolo Guerrieri (1974). Kontynuowa\xc5\x82 przygod\xc4\x99 z teatrem; wyst\xc4\x85pi\xc5\x82 w sztuce P\xc3\xb2rdiao, wyre\xc5\xbcyserowanej przez Gualtiero Rizziego i wystawionej 11 listopada 1970 roku w teatrze Gobetti, a p\xc3\xb3\xc5\xbaniej w teatrach poza Turynem. W 1971 roku wyst\xc4\x85pi\xc5\x82 w sztuce Notti astigiane, r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc wyre\xc5\xbcyserowanej przez Rizziego._NEWLINE_W 1977 roku wyda\xc5\x82 album Per la mia gente, z kilkoma tekstami napisanymi we wsp\xc3\xb3\xc5\x82pracy z Giorgio Conte i Paolo Conte. W tym samym roku ukaza\xc5\x82 si\xc4\x99 jego podw\xc3\xb3jny, koncertowy album Recital Gipo, a po nim Turin bei ceur (1978).\n_START_SECTION_\nLata 80.\n_START_PARAGRAPH_\nW latach 80. kontynuowa\xc5\x82 wydawanie album\xc3\xb3w: N\xe2\x80\x99aptit da sonador (1982, z jedynym tekstem napisanym w j\xc4\x99zyku piemonckim przez Paolo Conte), Piemonteis (1985), Canson d\xe2\x80\x99amor (1988) i Gipo recital (1990). W 1987 roku znalaz\xc5\x82 si\xc4\x99 w\xc5\x9br\xc3\xb3d za\xc5\x82o\xc5\xbcycieli Lega Piemontese (Piemont Autonomista) \xe2\x80\x93 roz\xc5\x82amowc\xc3\xb3w z ugrupowania Union Piemont\xc3\xa8isa, za\xc5\x82o\xc5\xbconego przez Roberto Gremmo. W latach 1987\xe2\x80\x931996 by\xc5\x82 sekretarzem w Lega Piemont. W 1989 kandydowa\xc5\x82 w wyborach do Parlamentu Europejskiego.\n_START_SECTION_\nLata 90.\n_START_PARAGRAPH_\nW 1994 roku zosta\xc5\x82 wybrany do Parlamentu Europejskiego z listy Ligi P\xc3\xb3\xc5\x82nocnej. W Parlamencie zasiada\xc5\x82 pocz\xc4\x85tkowo jako cz\xc5\x82onek niezrzeszony (1994.05.19\xe2\x80\x931994.07.18), p\xc3\xb3\xc5\xbaniej wszed\xc5\x82 w sk\xc5\x82ad Grupy Europejskiej Liberalno-Demokratycznej Partii Reform (1994.07.19\xe2\x80\x931997. 02.18), po czym zn\xc3\xb3w by\xc5\x82 cz\xc5\x82onkiem niezrzeszonym (1997.02.19\xe2\x80\x931999.07.19). By\xc5\x82 wiceprzewodnicz\xc4\x85cym Delegacji do Wsp\xc3\xb3lnej Komisji Parlamentarnej UE-Malta (1997.01.30\xe2\x80\x931997.05.13) oraz cz\xc5\x82onkiem Komisji ds. Transportu i Turystyki i ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi, a w mi\xc4\x99dzyczasie cz\xc5\x82onkiem Delegacji ds.: stosunk\xc3\xb3w z Czechami, S\xc5\x82owacj\xc4\x85 i S\xc5\x82oweni\xc4\x85, UE-Czechy i UE-Malta._NEWLINE_Kiedy zajmowa\xc5\x82 si\xc4\x99 polityk\xc4\x85, dzia\xc5\x82alno\xc5\x9b\xc4\x87 artystyczna zesz\xc5\x82a na dalszy plan. Przypomnia\xc5\x82 jedynie swoje stare nagrania w nowych aran\xc5\xbcacjach, wydawane na albumach kompilacyjnych. Nagra\xc5\x82 tylko kilka nowych piosenek: \xe2\x80\x9eMamma mia che calura!\xe2\x80\x9d i \xe2\x80\x9eSe hai gambe cammina\xe2\x80\x9d, kt\xc3\xb3re znalaz\xc5\x82y si\xc4\x99 na albumie Ridatemi Amapola, wydanym w 1998 roku. Pod koniec lat 90. porzuci\xc5\x82 polityk\xc4\x99 i powr\xc3\xb3ci\xc5\x82 na scen\xc4\x99.\n_START_SECTION_\nXXI wiek\n_START_PARAGRAPH_\nW 2001 roku odby\xc5\x82 tourn\xc3\xa9e po Ameryce Po\xc5\x82udniowej ze spektaklem Agli amici. W sezonie 2002/2003 wyst\xc4\x99powa\xc5\x82 na deskach teatru Alfieri w Turynie ze zr\xc3\xb3\xc5\xbcnicowanym repertuarem obejmuj\xc4\x85cych muzyk\xc4\x99 folkow\xc4\x85, blues, swing, a nawet jazz. W 2007 roku wyda\xc5\x82 powie\xc5\x9b\xc4\x87 Viaggiatori paganti. W 2010 zaprezentowa\xc5\x82 w Stabile Torinese spektakl Stasseira w re\xc5\xbcyserii Massimo Scaglione, w kt\xc3\xb3rym dokona\xc5\x82 podsumowania swojej kariery artystycznej oraz historii rodzinnego miasta po 1945 roku._NEWLINE_Chorowa\xc5\x82 od d\xc5\x82u\xc5\xbcszego czasu. Zmar\xc5\x82 11 grudnia 2013 roku. Do ostatnich chwil towarzyszy\xc5\x82a mu c\xc3\xb3rka Valentina._NEWLINE_13 grudnia 2013 roku w Teatro Carignano w Turynie w godzinach od 11 do 14 mia\xc5\x82y miejsce publiczne uroczysto\xc5\x9bci pogrzebowe Gipo Farassino. Pochowany zosta\xc5\x82 na cmentarzu Pino Torinese obok \xc5\xbcony i tragicznie zmar\xc5\x82ej c\xc3\xb3rki Cateriny (zgin\xc4\x99\xc5\x82a w 2005 roku w wypadku samochodowym maj\xc4\x85c 27 lat)."