b'\n_START_ARTICLE_\nBarend Cornelis Koekkoek\n_START_PARAGRAPH_\nBarend Cornelis Koekkoek (ur. 11 pa\xc5\xbadziernika 1803 w Middelburgu, zm. 5 kwietnia 1862 w Kleve) \xe2\x80\x93 holenderski malarz romantyczny, jeden z najwa\xc5\xbcniejszych pejza\xc5\xbcyst\xc3\xb3w niderlandzkich swojego pokolenia.\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nUrodzi\xc5\x82 si\xc4\x99 w rodzinie o tradycjach artystycznych, jako czwarty syn malarza marynisty Johannesa Hermanusa Koekkoeka. Jego dwaj bracia Hermanus Koekkoek (1815\xe2\x80\x931882) i Marinus Adrianus Koekkoek (1807\xe2\x80\x931868) r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc byli uznanymi malarzami. Jego pierwszym nauczycielem by\xc5\x82 ojciec, p\xc3\xb3\xc5\xbaniej studiowa\xc5\x82 na Tekenacademie w Middelburgu i kontynuowa\xc5\x82 nauk\xc4\x99 na Rijksakademie w Amsterdamie pod kierunkiem Jeana Augustina Daiwaille (1786\xe2\x80\x931850)._NEWLINE_Pierwsz\xc4\x85 wystaw\xc4\x99 mia\xc5\x82 w 1820, w kolejnych latach podr\xc3\xb3\xc5\xbcowa\xc5\x82 po ziemiach niemieckich, szukaj\xc4\x85c inspiracji w g\xc3\xb3rach Harzu, dolinach Renu i Ruhry. Pierwsze znacz\xc4\x85ce wyr\xc3\xb3\xc5\xbcnienie otrzyma\xc5\x82 w 1829, gdy nagrodzono go z\xc5\x82otym medalem stowarzyszenia artystycznego Felix Meritis w Amsterdamie. Od tej pory jego kariera by\xc5\x82a ci\xc4\x85giem licznych wyr\xc3\xb3\xc5\xbcnie\xc5\x84 i sukces\xc3\xb3w. By\xc5\x82 uznawany za najwybitniejszego pejza\xc5\xbcyst\xc4\x99. W\xc5\x9br\xc3\xb3d jego klient\xc3\xb3w byli m.in. rosyjski car Aleksander II, kr\xc3\xb3l Prus Fryderyk Wilhelm IV Pruski, kr\xc3\xb3l Holandii i wielki ksi\xc4\x85\xc5\xbc\xc4\x99 Luksemburga Wilhelm II Holenderski. _NEWLINE_Barend Koekkoek o\xc5\xbceni\xc5\x82 si\xc4\x99 w 1833 z Elise Th\xc3\xa9r\xc3\xa8se Daiwaille (1814\xe2\x80\x9381), c\xc3\xb3rk\xc4\x85 swojego nauczyciela i przyjaciela Jeana Augustina Daiwaille. Mieli pi\xc4\x99cioro dzieci. W 1842 zakupi\xc5\x82 grunt w Kleve i wzni\xc3\xb3s\xc5\x82 du\xc5\xbc\xc4\x85 will\xc4\x99, w kt\xc3\xb3rej pracowa\xc5\x82 i sp\xc4\x99dzi\xc5\x82 reszt\xc4\x99 \xc5\xbcycia. W 1859 dozna\xc5\x82 udaru m\xc3\xb3zgu, kt\xc3\xb3ry uniemo\xc5\xbcliwi\xc5\x82 mu dalsz\xc4\x85 prac\xc4\x99 artystyczn\xc4\x85. Zmar\xc5\x82 5 kwietnia 1862. W jego domu znajduje si\xc4\x99 obecnie muzeum Haus Koekkoek. Jego dwie c\xc3\xb3rki Adele Koekkoek (1838\xe2\x80\x931919) i Marie Louise Koekkoek (1840\xe2\x80\x931910) r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc zosta\xc5\x82y malarkami.\n_START_SECTION_\nTw\xc3\xb3rczo\xc5\x9b\xc4\x87\n_START_PARAGRAPH_\nMalowa\xc5\x82 przede wszystkim pejza\xc5\xbce i sporadycznie portrety. Na jego tw\xc3\xb3rczo\xc5\x9b\xc4\x87 mieli wp\xc5\x82yw siedemnastowieczni mistrzowie niderlandzcy, tacy jak: Meindert Hobbema, Jacob Gerritsz Cuyp i Salomon van Ruisdael. Jego ulubionym motywem by\xc5\x82y romantyczne ruiny zamk\xc3\xb3w, widoki las\xc3\xb3w, p\xc3\xb3l i rozleg\xc5\x82ych dolin rzecznych. Pierwszoplanow\xc4\x85 rol\xc4\x99 zawsze odgrywa\xc5\x82o \xc5\x9bwiat\xc5\x82o, kt\xc3\xb3re malarz uznawa\xc5\x82 za dusz\xc4\x99 wszystkiego. Kolorystyka obraz\xc3\xb3w i spos\xc3\xb3b przedstawiania przestrzeni wyra\xc5\xbanie nawi\xc4\x85zuje do tw\xc3\xb3rczo\xc5\x9bci Pietera van Laera, Jana Botha i innych Bamboccianti.'