b'\n_START_ARTICLE_\nMyszor\xc3\xb3wka czadyjska\n_START_SECTION_\nKlasyfikacja\n_START_PARAGRAPH_\nGatunek zosta\xc5\x82 opisany naukowo w 1957 roku przez F. Pettera na podstawie holotypu z regionu A\xc3\xafru w p\xc3\xb3\xc5\x82nocnym Nigrze, jako podgatunek myszor\xc3\xb3wki natalskiej (M. natalensis). Wyr\xc3\xb3\xc5\xbcnia si\xc4\x99 kariotypem (38 par chromosom\xc3\xb3w, FNa wynosi 40-41). Gryzonie znad jeziora Czad, opisane w 1989 roku jako M. verheyeni, nale\xc5\xbc\xc4\x85 do tego samego gatunku. Myszor\xc3\xb3wka natalska, myszor\xc3\xb3wka przyl\xc4\x85dkowa (M. coucha), myszor\xc3\xb3wka bia\xc5\x82o-ruda (M. erythroleucus) oraz myszor\xc3\xb3wka zalewowa (M. huberti) tworz\xc4\x85 grup\xc4\x99 siostrzan\xc4\x85 wobec tego gatunku.\n_START_SECTION_\nBiologia\n_START_PARAGRAPH_\nGryzonie te wyst\xc4\x99puj\xc4\x85 w Czadzie, p\xc3\xb3\xc5\x82nocnym Kamerunie, Nigrze i p\xc3\xb3\xc5\x82nocno-wschodniej Nigerii, wschodnim Sudanie i Sudanie Po\xc5\x82udniowym. Myszor\xc3\xb3wki czadyjskie s\xc4\x85 spotykane w wielu \xc5\x9brodowiskach, by\xc5\x82y chwytane na piaszczystych polach prosa, pod krzewami otaczaj\xc4\x85cymi uprawiane ogrody, w wyschni\xc4\x99tych oczkach wodnych, na nieuprawianych r\xc3\xb3wninach pokrytych lu\xc5\xbanym \xc5\xbcwirem i terenach zalewowych. Wydaje si\xc4\x99 gnie\xc5\xbadzi\xc4\x87 w szczelinach z wysychania.\n_START_SECTION_\nPopulacja\n_START_PARAGRAPH_\nMyszor\xc3\xb3wki czadyjskie s\xc4\x85 szeroko rozprzestrzenione i lokalnie liczne, wyst\xc4\x99puj\xc4\x85 w r\xc3\xb3\xc5\xbcnorodnych \xc5\x9brodowiskach. Populacja jest stabilna, nie s\xc4\x85 znane zagro\xc5\xbcenia dla tego gatunku. Jest on uznawany za gatunek najmniejszej troski. Wraz z myszor\xc3\xb3wk\xc4\x85 bia\xc5\x82o-rud\xc4\x85 wyst\xc4\x99puje w Parku Narodowym Zakouma w Czadzie.'