b'\n_START_ARTICLE_\nOleg Rachmanin\n_START_PARAGRAPH_\nOleg Borisowicz Rachmanin (ros. \xd0\x9e\xd0\xbb\xd0\xb5\xd0\xb3 \xd0\x91\xd0\xbe\xd1\x80\xd0\xb8\xd1\x81\xd0\xbe\xd0\xb2\xd0\xb8\xd1\x87 \xd0\xa0\xd0\xb0\xd1\x85\xd0\xbc\xd0\xb0\xd0\xbd\xd0\xb8\xd0\xbd, ur. 7 pa\xc5\xbadziernika 1924 w Dmitrowie, zm. 4 sierpnia 2010 w Moskwie) \xe2\x80\x93 radziecki polityk i dyplomata.\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nOd 1939 kursant moskiewskiej szko\xc5\x82y artylerii, p\xc3\xb3\xc5\xbaniej kursant tomskiej szko\xc5\x82y artylerii, 1942-1945 \xc5\xbco\xc5\x82nierz Armii Czerwonej, dos\xc5\x82u\xc5\xbcy\xc5\x82 si\xc4\x99 stopnia porucznika. Po wojnie, 1945-1946 pracowa\xc5\x82 w Ludowym Komisariacie Spraw Zagranicznych ZSRR, od 1945 cz\xc5\x82onek WKP(b), 1946-1949 pracownik Konsulatu Generalnego ZSRR w Changchunie. 1949-1951 ponownie pracownik MSZ ZSRR, 1951-1953 uczy\xc5\x82 si\xc4\x99 w szkole sinologii w Pekinie, p\xc3\xb3\xc5\xbaniej eksternistycznie uko\xc5\x84czy\xc5\x82 Wydzia\xc5\x82 Stosunk\xc3\xb3w Mi\xc4\x99dzynarodowych Uniwersytetu Ludowego w Pekinie, nast\xc4\x99pnie by\xc5\x82 II sekretarzem, potem I sekretarzem Ambasady ZSRR w Chinach. 1960-1963 radca Ambasady ZSRR w Chinach, od 1963 referent Wydzia\xc5\x82u KC KPZR ds. Kontakt\xc3\xb3w z Partiami Komunistycznymi i Robotniczymi Pa\xc5\x84stw Socjalistycznych, nast\xc4\x99pnie kierownik sektora tego wydzia\xc5\x82u, 1958-1960 s\xc5\x82uchacz Wy\xc5\xbcszej Szko\xc5\x82y Dyplomatycznej MSZ ZSRR. Od 1965 do maja 1968 zast\xc4\x99pca kierownika Wydzia\xc5\x82u KC KPZR ds. Kontakt\xc3\xb3w z Partiami Komunistycznymi i Robotniczymi Pa\xc5\x84stw Socjalistycznych, 1968-1987 I zast\xc4\x99pca kierownika tego wydzia\xc5\x82u, od 9 kwietnia 1971 do 24 lutego 1976 cz\xc5\x82onek Centralnej Komisji Rewizyjnej KPZR. Od 5 marca 1976 do 23 lutego 1981 zast\xc4\x99pca cz\xc5\x82onka, a od 3 marca 1981 do 25 kwietnia 1989 cz\xc5\x82onek KC KPZR, jednocze\xc5\x9bnie I zast\xc4\x99pca przewodnicz\xc4\x85cego Zarz\xc4\x85du Towarzystwa Przyja\xc5\xbani Radziecko-Chi\xc5\x84skiej, od 1987 na emeryturze. P\xc3\xb3\xc5\xbaniej by\xc5\x82 cz\xc5\x82onkiem Rady Naukowej Instytutu Historii Wojskowej Ministerstwa Obrony ZSRR. Deputowany do Rady Najwy\xc5\xbcszej ZSRR (1980-1989).'