b'\n_START_ARTICLE_\n(3) Juno\n_START_SECTION_\nOdkrycie i nazwa\n_START_PARAGRAPH_\nPlanetoida (3) Juno zosta\xc5\x82a odkryta przez niemieckiego astronoma Karla Hardinga w dniu 1 wrze\xc5\x9bnia 1804 roku w Lilienthal. Jej nazwa pochodzi od najwy\xc5\xbcszej bogini z mitologii rzymskiej \xe2\x80\x93 Junony. 19 lutego 1958 roku wykonano pierwsz\xc4\x85 obserwacj\xc4\x99 zakrycia gwiazdy przez planetoid\xc4\x99, a planetoid\xc4\x85 t\xc4\x85 by\xc5\x82a w\xc5\x82a\xc5\x9bnie Juno. Zakrycie trwa\xc5\x82o sekundy i dostarczy\xc5\x82o badaczom danych, z kt\xc3\xb3rych mo\xc5\xbcna by\xc5\x82o oceni\xc4\x87 wielko\xc5\x9b\xc4\x87 tej planetoidy.\n_START_SECTION_\nOrbita\n_START_PARAGRAPH_\nOrbita planetoidy Juno nachylona jest pod k\xc4\x85tem 12,97\xc2\xb0 do ekliptyki, a jej mimo\xc5\x9br\xc3\xb3d wynosi 0,26. Cia\xc5\x82o to kr\xc4\x85\xc5\xbcy w \xc5\x9bredniej odleg\xc5\x82o\xc5\x9bci 2,67 j.a. wok\xc3\xb3\xc5\x82 S\xc5\x82o\xc5\x84ca, na co potrzebuje 4 lata i 134 dni.\n_START_SECTION_\nW\xc5\x82a\xc5\x9bciwo\xc5\x9bci fizyczne\n_START_PARAGRAPH_\nJest to cia\xc5\x82o o nieregularnym kszta\xc5\x82cie, kt\xc3\xb3rego rozmiary wynosz\xc4\x85 290\xc3\x97240\xc3\x97190 km. Albedo Junony wynosi 0,24; maksimum jasno\xc5\x9bci, jak\xc4\x85 mo\xc5\xbce osi\xc4\x85gn\xc4\x85\xc4\x87 to 7,7 (dla ziemskiego obserwatora). Jej absolutna wielko\xc5\x9b\xc4\x87 gwiazdowa si\xc4\x99ga natomiast 5,3._NEWLINE_Na powierzchni tej planetoidy wykryto, prowadz\xc4\x85c obserwacje w podczerwieni, du\xc5\xbcy krater uderzeniowy o \xc5\x9brednicy ok. 100 km, kt\xc3\xb3ry jest stosunkowo m\xc5\x82odym tworem. Juno mo\xc5\xbce by\xc4\x87 tak\xc5\xbce jednym ze \xc5\xbar\xc3\xb3de\xc5\x82 pochodzenia meteoryt\xc3\xb3w zwanych chondrytami, w kt\xc3\xb3rych sk\xc5\x82adzie odnajdujemy zawieraj\xc4\x85ce \xc5\xbcelazo zwi\xc4\x85zki krzemu, np. oliwin czy piroksen.'