b"\n_START_ARTICLE_\nNeanops pritchardi\n_START_SECTION_\nTaksonomia\n_START_PARAGRAPH_\nGatunek zosta\xc5\x82 opisany w 1987 roku przez J. M. Valentine'a i nazwany na cze\xc5\x9b\xc4\x87 E. D. Pritcharda. W 2010 roku James Ian Townsend dokona\xc5\x82 jego redeskrybcji.\n_START_SECTION_\nOpis\n_START_PARAGRAPH_\nCia\xc5\x82o d\xc5\x82ugo\xc5\x9bci od 3,6 do 3,75 mm, jasno rudo-br\xc4\x85zowe, z czu\xc5\x82kami, odn\xc3\xb3\xc5\xbcami i g\xc5\x82aszczkami troch\xc4\x99 ja\xc5\x9bniejszymi. Bruzdy czo\xc5\x82owe g\xc5\x82\xc4\x99bokie i d\xc5\x82ugie, stykaj\xc4\x85ce si\xc4\x99 z szyjnymi. 3 szczecinki przyoczne po ka\xc5\xbcdej stronie. Czo\xc5\x82o g\xc5\x82adkie. Policzki uszczecinione. Oczu brak. \xc5\xbbuwaczki d\xc5\x82ugie, z ma\xc5\x82ym lecz wyra\xc5\xbanym z\xc4\x85bkiem premolarnym. Przedplecze o bokach raczej \xc5\x82ukowatych, a tylnej kraw\xc4\x99dzi zafalowanej. Pokrywy o rz\xc4\x99dach dobrze wg\xc5\x82\xc4\x99bionych, z niewyra\xc5\xban\xc4\x85 punktacj\xc4\x85, kt\xc3\xb3ra staje si\xc4\x99 \xc5\x9bladowa w kierunku wierzcho\xc5\x82ka i bok\xc3\xb3w. Rz\xc4\x99dy 1 i 2 si\xc4\x99gaj\xc4\x85 szczecinki przytarczkowej, a pozosta\xc5\x82e zanikaj\xc4\x85 na barkach. 3 szczecinki na lub obok trzeciego rz\xc4\x99du. Przew\xc3\xb3d genitalny samic z wyra\xc5\xbanym spermatekopodobnym gruczo\xc5\x82em, szeroko z\xc5\x82\xc4\x85czonym z torebk\xc4\x85 kopulacyjn\xc4\x85.\n_START_SECTION_\nWyst\xc4\x99powanie\n_START_PARAGRAPH_\nGatunek ten jest endemitem nowozelandzkiej, znanym jedynie z jaskini w regionie Waikato na Wyspie P\xc3\xb3\xc5\x82nocnej."