b'\n_START_ARTICLE_\nSiemion Apriatkin\n_START_PARAGRAPH_\nSiemion Siemionowicz Apriatkin (ros. \xd0\xa1\xd0\xb5\xd0\xbc\xd1\x91\xd0\xbd \xd0\xa1\xd0\xb5\xd0\xbc\xd1\x91\xd0\xbd\xd0\xbe\xd0\xb2\xd0\xb8\xd1\x87 \xd0\x90\xd0\xbf\xd1\x80\xd1\x8f\xd1\x82\xd0\xba\xd0\xb8\xd0\xbd, ur. 27 kwietnia 1911 w Baku, zm. 12 lutego 1977 w Moskwie) \xe2\x80\x93 radziecki naftowiec i dzia\xc5\x82acz partyjny, Bohater Pracy Socjalistycznej (1948).\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nOd 1934 in\xc5\xbcynier-naftowiec, szef dzia\xc5\x82u, kierownik biura, g\xc5\x82\xc3\xb3wny mechanik trustu wydobycia ropy naftowej i szef dzia\xc5\x82u technicznego Zjednoczenia "Aznieftedobycza". W 1936 uko\xc5\x84czy\xc5\x82 Azerbejd\xc5\xbca\xc5\x84ski Instytut Naftowy, 1939-1940 zarz\xc4\x85dza\xc5\x82 trustem "Leninnieft", po czym zosta\xc5\x82 szefem "Majkopnieftekombinatu" w Kokandzie, nast\xc4\x99pnie do 1946 by\xc5\x82 szefem kombinatu naftowego w Krasnodarze, a 1946-1957 szefem Zjednoczenia "Groznieft". Od 1948 w WKP(b), 1957-1958 I zast\xc4\x99pca przewodnicz\xc4\x85cego Sownarchozu Czecze\xc5\x84sko-Inguskiej ASRR, 1958-1966 sekretarz, a od 11 stycznia 1966 do lipca 1975 I sekretarz Czecze\xc5\x84sko-Inguskiego Komitetu Obwodowego KPZR. Od 8 kwietnia 1966 do 30 marca 1971 cz\xc5\x82onek Centralnej Komisji Rewizyjnej KPZR, od 9 kwietnia 1971 do 24 lutego 1976 zast\xc4\x99pca cz\xc5\x82onka KC KPZR, od lipca 1975 na emeryturze. Deputowany do Rady Najwy\xc5\xbcszej RFSRR 3 i 4 kadencji (1951-1959) i do Rady Najwy\xc5\xbcszej ZSRR od 7 do 9 kadencji (od 1966). Pochowany na Cmentarzu Trojekurowskim.'