b'\n_START_ARTICLE_\nJ\xc4\x99zyk gotlandzki\n_START_SECTION_\nHistoria i geografia\n_START_PARAGRAPH_\nWywodzi si\xc4\x99 z j\xc4\x99zyka starogotlandzkiego. Do ok. 1600 r. by\xc5\x82 j\xc4\x99zykiem m\xc3\xb3wionym i pisanym, ale obecnie ma w\xc5\x82a\xc5\x9bciwie tylko form\xc4\x99 m\xc3\xb3wion\xc4\x85, przemieszan\xc4\x85 ze s\xc5\x82ownictwem szwedzkim, du\xc5\x84skim i niemieckim. Jest to ewenement w historii j\xc4\x99zykoznawstwa, \xc5\xbceby j\xc4\x99zyk pisany przetrwa\xc5\x82 jako jedynie m\xc3\xb3wiony. Ze wzgl\xc4\x99du na pochodzenie z dialekt\xc3\xb3w starogotlandzkich j\xc4\x99zyka staronordyckiego nie wydaje si\xc4\x99 s\xc5\x82usznym uznanie j\xc4\x99zyka gotlandzkiego za dialekt szwedzkiego. Znajomo\xc5\x9b\xc4\x87 gotlandzkiego (Gutam\xc3\xa5l/Gutniska) jest stosunkowo s\xc5\x82aba, zar\xc3\xb3wno w\xc5\x9br\xc3\xb3d Gotlandczyk\xc3\xb3w jak i innych Szwed\xc3\xb3w. M\xc3\xb3wi si\xc4\x99 nim g\xc5\x82\xc3\xb3wnie w po\xc5\x82udniowej cz\xc4\x99\xc5\x9bci wyspy oraz w niekt\xc3\xb3rych cz\xc4\x99\xc5\x9bciach F\xc3\xa5r\xc3\xb6.\n_START_SECTION_\nGramatyka\n_START_PARAGRAPH_\nJedn\xc4\x85 z cech gotlandzkiego jest zachowanie staronordyckich dyftong\xc3\xb3w jak ai (jak np. w "stain" \xe2\x80\x93 kamie\xc5\x84; por\xc3\xb3wnaj ze szwedzkim "sten").  Istnieje r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc tryftong, kt\xc3\xb3rego nie ma w innych j\xc4\x99zykach nordyckich \xe2\x80\x93 iau (np. "skiaute"/ "skiauta" vs. szwedzki "skjuta" (strzela\xc4\x87)).'