b'\n_START_ARTICLE_\nKurt Heegner\n_START_PARAGRAPH_\nKurt Heegner (ur. 16 grudnia 1893 w Berlinie, zm. 2 lutego 1965 w Berlinie w dzielnicy Steglitz) \xe2\x80\x93 niemiecki in\xc5\xbcynier, kt\xc3\xb3ry jako niezale\xc5\xbcny badacz specjalizowa\xc5\x82 si\xc4\x99 w matematyce, szczeg\xc3\xb3lnie w teorii liczb. Znany jest ze swych odkry\xc4\x87 w tej dziedzinie.\n_START_SECTION_\nRodzina\n_START_PARAGRAPH_\nHeegner urodzi\xc5\x82 si\xc4\x99 i zmar\xc5\x82 w Berlinie. Jego ojciec Otto zosta\xc5\x82 mianowany ksi\xc4\x99gowym (Obercalculator) w czasach Cesarstwa Niemieckiego, z ma\xc5\x82\xc5\xbce\xc5\x84stwa z Clar\xc4\x85 Fechner mia\xc5\x82 trzech syn\xc3\xb3w i c\xc3\xb3rk\xc4\x99. Zmar\xc5\x82 w 1910. Do ko\xc5\x84ca \xc5\xbcycia pozosta\xc5\x82 kawalerem. Jego starszy brat Fritz po\xc5\x9blubi\xc5\x82 \xc5\xbbyd\xc3\xb3wk\xc4\x99, a siostra Charlotte po\xc5\x9blubi\xc5\x82a Ernsta Hensela. Trzeci brat mia\xc5\x82 na imi\xc4\x99 Wolfgang.\n_START_SECTION_\nKariera naukowa i zawodowa\n_START_PARAGRAPH_\nW 1913 Heegner zda\xc5\x82 matur\xc4\x99 w Askanische Gymnasium w Berlinie i do 1917 studiowa\xc5\x82 w Berlinie matematyk\xc4\x99 u Schwarza i Knoppa, oraz fizyk\xc4\x99 u Plancka, Wehnelta i Rubensa. Podczas I wojny \xc5\x9bwiatowej zosta\xc5\x82 wcielony do wojska i bra\xc5\x82 udzia\xc5\x82 w badaniach nad rozwojem radia. Wtedy rozwin\xc4\x85\xc5\x82 zainteresowanie elektronik\xc4\x85. W 1920 otrzyma\xc5\x82 tytu\xc5\x82 doktora w Jenie pod kierunkiem Waltera Rogowskiego, by\xc5\x82ego prze\xc5\x82o\xc5\xbconego w czasie bada\xc5\x84 wojskowych z okresu wojny. W pracy doktorskiej z dziedziny elektroniki omawia\xc5\x82 te\xc5\xbc krzywe eliptyczne. W latach 20. i 30. XX wieku opublikowa\xc5\x82 prace o obwodach lampowych generuj\xc4\x85cych drgania elektron\xc3\xb3w i kryszta\xc5\x82ach piezoelektrycznych, mi\xc4\x99dzy innymi wsp\xc3\xb3lnie z Japo\xc5\x84czykiem Watanabe. W 1933 zg\xc5\x82osi\xc5\x82 patent dla obwodu Heegnera, kt\xc3\xb3ry pierwotnie by\xc5\x82 licencjonowany dla firmy Loewe, a pod koniec lat 30. XX wieku mia\xc5\x82y miejsce negocjacje z firm\xc4\x85 Telefunken w kontek\xc5\x9bcie zastosowa\xc5\x84 wojskowych. W latach 1932\xe2\x80\x931946 by\xc5\x82 niezale\xc5\xbcnym badaczem w Berlinie, gdzie w 1939 rozpocz\xc4\x85\xc5\x82 prac\xc4\x99 nad transformowalnymi funkcjami automorficznymi i formami kwadratowymi oraz innymi pracami opublikowanymi w Mathematische Zeitschrift w zwi\xc4\x85zku z habilitacj\xc4\x85 doktorsk\xc4\x85 z matematyki. Egzamin ustny przeprowadzili Werner Weber i Erhard Schmidt._NEWLINE_Pierwsz\xc4\x85 publikacj\xc4\x99 matematyczn\xc4\x85 wyda\xc5\x82 w 1929/30 i 1932 po wielu poprawkach. Recenzent Erich Hecke uzna\xc5\x82 j\xc4\x85 za niezrozumia\xc5\x82\xc4\x85 i przestarza\xc5\x82\xc4\x85, dlatego Helmut Hasse poprosi\xc5\x82 bo\xc5\x84skiego matematyka Ericha Bessel-Hagena, by w czasie pobytu w Berlinie pom\xc3\xb3g\xc5\x82 Heegnerowi w przerobieniu jej na j\xc4\x99zyk nowoczesnej algebry._NEWLINE_Od lat 30. do 1956 opublikowa\xc5\x82 kilka prac mi\xc4\x99dzy innymi o funkcjach eliptycznych i automorficznych, ca\xc5\x82kach abelowych i formach kwadratowych w Mathematische Annalen i Mathematische Zeitschrift._NEWLINE_Oko\xc5\x82o 1946, najprawdopodobniej przypadkowo, spotka\xc5\x82 si\xc4\x99 ponownie z Erhardem Schmidtem, kt\xc3\xb3ry po wojnie odbudowywa\xc5\x82 matematyk\xc4\x99 na Uniwersytecie w Berlinie i mieszka\xc5\x82 niedaleko Heegnera. Mimochodem wspomnia\xc5\x82 o swoich pracach nad problemem Gaussa i Schmidt oraz Helmut Hasse (kt\xc3\xb3ry mia\xc5\x82 ju\xc5\xbc kontakt z Heegnerem w latach 30. z okazji publikacji jego prac w Crelles Journal) za\xc5\x82atwi\xc5\x82 mu posad\xc4\x99 w Zentralblatt f\xc3\xbcr Mathematik w Instytucie Badawczym Matematyki Akademii Nauk, gdzie pracowa\xc5\x82 w latach 1947\xe2\x80\x931950. P\xc3\xb3\xc5\xbaniej przeszed\xc5\x82 na emerytur\xc4\x99. Wydaje si\xc4\x99, \xc5\xbce nigdy nie stara\xc5\x82 si\xc4\x99 o sta\xc5\x82\xc4\x85 prac\xc4\x99 na uniwersytecie i habilitowa\xc5\x82 si\xc4\x99 najwyra\xc5\xbaniej, by zyska\xc4\x87 uznanie jako matematyk.\n_START_SECTION_\nKo\xc5\x84cowe lata\n_START_PARAGRAPH_\nHeegner zmar\xc5\x82 w biedzie w swoim mieszkaniu w berli\xc5\x84skiej dzielnicy Steglitz, w kt\xc3\xb3rym mieszka\xc5\x82 od 1932 przy ulicy Elisenstra\xc3\x9fe 7. Znaleziono go 2 lutego 1965, ale prawdopodobnie zmar\xc5\x82 kilka dni wcze\xc5\x9bniej oko\xc5\x82o 31 stycznia. Pod koniec \xc5\xbcycia wspiera\xc5\x82a go siostra Charlotte Hensel, \xc5\xbcona nauczyciela matematyki Ernsta Hensela (niespokrewnionego z Kurtem Henselem). Heegner by\xc5\x82 kawalerem i d\xc5\x82ugo mieszka\xc5\x82 razem z matk\xc4\x85, kt\xc3\xb3ra jako wdowa wpiera\xc5\x82a go finansowo ze swojej dobrej emerytury. Zmar\xc5\x82a pod koniec 1941 lub na pocz\xc4\x85tku 1942. By\xc5\x82 uwa\xc5\xbcany za dziwaka i po\xc5\x9bwi\xc4\x99ci\xc5\x82 si\xc4\x99 intensywnym studiom religijnym. Na przyk\xc5\x82ad r\xc4\x99kopis swojej pracy na temat problemu Gaussa zwi\xc4\x85zanego z liczb\xc4\x85 klas zatytu\xc5\x82owa\xc5\x82 recytatyw\xc4\x85 kantaty 51 Bacha. S\xc4\x85siedzi znali go p\xc3\xb3\xc5\xbaniej jako "Jezusa von Steglitz". Mia\xc5\x82 d\xc5\x82ug\xc4\x85 bia\xc5\x82\xc4\x85 brod\xc4\x99 i fryzur\xc4\x99 w ko\xc5\x84ski ogon. W czasie II wojny \xc5\x9bwiatowej wykaza\xc5\x82 si\xc4\x99 odwag\xc4\x85, poniewa\xc5\xbc w czasie bombardowania pozosta\xc5\x82 w domu, gdy dom dalej spad\xc5\x82a bomba zapalaj\xc4\x85ca.\n_START_SECTION_\nOsi\xc4\x85gni\xc4\x99cia\n_START_PARAGRAPH_\nW 1952 opublikowa\xc5\x82, jak twierdzi\xc5\x82, rozwi\xc4\x85zanie klasycznego problemu przedstawionego przez Gaussa, zwanego problemem liczby klas r\xc3\xb3wnej jeden, istotnego od dawna problemu teorii liczb. Praca Heegnera przez lata nie by\xc5\x82a akceptowana, g\xc5\x82\xc3\xb3wnie ze wzgl\xc4\x99du na cytowanie cz\xc4\x99\xc5\x9bci prac Webera, kt\xc3\xb3re by\xc5\x82y uznawane za nieprawid\xc5\x82owe (cho\xc4\x87 w dowodzie nie u\xc5\xbcy\xc5\x82 jego wyniku), i raczej mistyczny i nieortodoksyjny styl referatu._NEWLINE_Dow\xc3\xb3d Heegnera w ko\xc5\x84cu zosta\xc5\x82 uznany za w\xc5\x82a\xc5\x9bciwie poprawny po 1967 przez Bryana Bircha, a ostatecznie uzupe\xc5\x82niony w referacie Harolda Starka opublikowanym z op\xc3\xb3\xc5\xbanieniem w 1969 (Stark niezale\xc5\xbcnie doszed\xc5\x82 do podobnego dowodu, lecz nie zgadza\xc5\x82 si\xc4\x99 z okre\xc5\x9bleniem, \xc5\xbce jego dow\xc3\xb3d jest "mniej wi\xc4\x99cej taki sam" jak Heegnera). Stark wi\xc4\x85za\xc5\x82 pomy\xc5\x82ki Heegnera z faktem, \xc5\xbce ten u\xc5\xbcywa\xc5\x82 podr\xc4\x99cznika Webera, kt\xc3\xb3ry zawiera\xc5\x82 pewne wyniki z niekompletnymi dowodami.'