Zdjęcie nr 1: Ambona drewniana przy północnej ścianie prezbiterium; z koszem na rzucie czworoboku ze ściętymi narożami. Część dolna w formie odwróconego, ściętego ostrosłupa z podwieszonym owocem winnego grona, w kształcie kulistym, otoczonym liśćmi akantu. Na podwieszeniu, w narożach dużych rozmiarów woluty. Kosz wydzielony profilowanym cokołem u dołu. W narożach pilastry o trzonach wypełnionych podwieszonymi kampanulami; w dolnej części przechodzą w woluty. Kapitele zredukowane do małej wolutki. W polach ścian bocznych złocone, prostokątne płyciny wypełnione dekoracją rocaille&#039;ową oraz akantem. Na licu większy kartusz utworzony z akantu i rocaille&#039;a. Kosz wieńczy wydatny, silnie profilowany gzyms. Zaplecek prostokątny, ujęty uszakami z akantu, zakończony wolutami. Flankowany pilastrami pozbawionymi kapiteli, trzony wypełnione podwieszonymi kampanulami. Drzwi prostokątne zamknięte łukiem kotarowym ściętym, w centrum złocone oko Opatrzności na tle srebrzonych obłoków i złotej glorii promienistej. Nad drzwiami, na osi, złocona muszla palmetowa. Baldachim na rzucie analogicznym jak kosz, w podniebieniu srebrzona gołębica Ducha Świętego na tle glorii promienistej. Wokół podwieszony lambrekin o srebrzonych chwostach. Brzegi profilowane, na osi środkowej złocony kartusz rocaille&#039;owy. Zwieńczenie w formie ściętego ostrosłupa z wolutami na narożach. Na szczycie pełnoplastyczna rzeźba anioła dmącego w trąbę, który w lewej dłoni trzyma z księgą z tekstem „RZEKŁ / BÓG / DO PANA / MEGO / SIĄDŹ / PO PRAWICY / MOJEJ”. Ambona utrzymana w kolorystyce jasnego beżu, złocenia w partiach ornamentu i załamaniach profili detalu architektonicznego.