നന്ദിനി തമ്ബുരാട്ടി രാജയോഗവുമായി ഊട്ടി റെയില്വേ സ്റ്റേഷനില് ഇറങ്ങിയിട്ട് ഇന്നേക്ക് മുപ്പത് വര്ഷം മഞ്ഞു വീണ പാതകള്ക്ക് മുകളിലൂടെ വെള്ളപ്പുകയൂതി ആ തീവണ്ടി ഒരിക്കല്ക്കൂടി ഊട്ടി റെയില്വേ സ്റ്റേഷനിലേക്ക് വരും....അതില് നിന്ന് നീളന് കുട നിവര്ത്തി നന്ദിനി തമ്ബുരാട്ടി വീണ്ടും ഊട്ടിയുടെ തണുപ്പിലേക്ക് കാലുകുത്തും... അവിടെ അവള് ജോജിയെ കണ്ടുമുട്ടും.....മഞ്ഞു പൊഴിയുന്ന വഴികളിലൂടെ അവരിരുവരും നടക്കും.... ആ യാത്രയില് തമാശകളും പൊട്ടിച്ചിരികളുമായി നിശ്ചലും ഒപ്പം ചേരും.....തമ്ബുരാട്ടിയുടെ വട്ടും നിശ്ചലിന്റെ മട്ടും ജോജിയുടെ പാട്ടുമെല്ലാം നിറഞ്ഞു നില്ക്കുന്ന ആ ഫ്രെയിമിലേക്ക് മീശയും പിരിച്ച് പരുക്കന് ഭാവവുമായി ജസ്റ്റിസ് പിള്ളയും കിട്ടുണ്ണിയും കയറി വരും..... ഞാനൊരു സത്യം പറഞ്ഞാല് വിശ്വസിക്കുമോ, എന്നാ എനിക്കതോര്മയില്ല... എന്ന കിട്ടുണ്ണിയുടെ ഒറ്റ ഡയലോഗില് ഫ്രെയിമില് ചിരി പടരും.... അപ്പോള് നിശ്ചലിന്റെ മറുപടി വരും... കെളവന് ഉന്നം ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് ചത്തില്ല ... അങ്ങനെയൊരു കാലം കിലുക്കമായി ഇനി ഊട്ടിയില് പുനര്ജനിക്കുമോ എന്നു ചോദിച്ചാല് ഇല്ല എന്ന് സ്പഷ്ടമായി പറയാം. പക്ഷെ ഒരിക്കല് കൂടി അങ്ങനെ സംഭവിച്ചിരുന്നുവെങ്കില് എന്ന് വീണ്ടും വീണ്ടും മലയാളികള് ചിന്തിക്കുന്നിടത്താണ് കിലുക്കത്തിന്റെ വിജയം.കിലുക്കം ഇറങ്ങുന്നതിന് മുമ്ബും ഊട്ടി ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ ഊട്ടി എന്ന തമിഴ്നാട്ടിലെ ടൂറിസ്റ്റ് കേന്ദ്രത്തെ മലയാളി അറിഞ്ഞതും ഇഷ്ടപ്പെട്ടതുമെല്ലാം കിലുക്കം എന്ന സിനിമയിലൂടെയായിരുന്നു. അതേ....കിലുക്കത്തിലെ രാജകുമാരി രാജയോഗവുമായി ഊട്ടി റെയില്വേ സ്റ്റേഷനില് ഇറങ്ങിയിട്ട് ഇന്ന് മുപ്പത് വര്ഷം.