മഹാരാജാസിലെ സൂപ്പര് സ്റ്റാര് മമ്മൂട്ടി സിനിമ മാസികയിലാണ് ഞാന് ആ പരസ്യം കണ്ടത്: അനുഭവങ്ങള് പാളിച്ചകള് എന്ന ചിത്രത്തിനുവേണ്ടി പുതുമുഖങ്ങളെ ആവശ്യമുണ്ട്. സംവിധായകന് കെ. എസ് സേതുമാധവന് കോട്ടയം ടി.ബിയില് വച്ച് പുതുമുഖങ്ങളെ ഇന്്റര്വ്യൂ ചെയ്യുന്നു. എന്തായാലും ഒന്ന് ശ്രമിച്ചു നോക്കാമെന്ന് ഞാന് തീരുമാനിച്ചു. പക്ഷേ സിനിമാസംവിധായകന് കാണാന് പോകണം എന്ന് പറഞ്ഞാല് വീട്ടില് നിന്നും വിടില്ല. അതുകൊണ്ട് തലേന്ന് രാത്രി ബാപ്പയോടു ഞാനൊരു കള്ളം പറഞ്ഞു: നാളെ എംപ്ലോയ്മെന്്റ് എക്സ്ചേഞ്ചില് പേര് രജിസ്റ്റര് ചെയ്യാന് കോട്ടയത്തിന് പോകണം. ബാപ്പ അതുവിശ്വസിച്ചു. യാത്രച്ചിലവിനുള്ള പണവും തന്നു. അടുത്തദിവസം രാവിലെ ഒമ്ബതരയ്ക്ക് ചെമ്ബില് നിന്നും കോട്ടയത്തിനു വണ്ടികയറി. നേരെ ഞാന് ചെന്നത് സിനിമ മാസിക ഓഫീസിലേക്കാണ്. അവിടെവച്ച് മണി മാന്തുരുത്തിയെ പരിചയപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹത്തോട് വിവരങ്ങള് അന്വേഷിച്ചു. ഇന്നു രാത്രി സിനിമ മാസിക അവാര്ഡ് നൈറ്റുണ്ട്. അതിനുശേഷമേ സേതുമാധവനെ കാണാന് കഴിയൂ. രാത്രി അദ്ദേഹം ടി.ബി യില് വരും. പകല് മുഴുവന് നഗരത്തിലൂടെ ചുറ്റിനടന്നു. രാത്രി ഒമ്ബതു കഴിഞ്ഞാണ് സേതുമാധവന് സാര് വന്നത്. ഞാന് ആദ്യം സത്യനെ കാണുന്നത് അവിടെവച്ചാണ്. വെള്ള പാന്്റും ഷര്ട്ടുമാണ് വേഷം. കൂടെ അടൂര്ഭാസിയുമുണ്ട്. അദ്ദേഹം ഓരോ തമാശകള് പൊട്ടിക്കുന്നു. മുറിയില് നിലയ്ക്കാത്ത ചിരിയുടെ അലയൊലികള്. ഞാനതു നോക്കി മുറിയുടെ വാതില്ക്കല് സ്വയം മറന്നങ്ങനെ നിന്നുപോയി. ധാരാളം ഭാഗ്യാന്വേഷികള് അന്നവിടെ എത്തിയിരുന്നു. അതില് പരിചയപ്പെട്ട ഒരാളെ ഇന്നും ഓര്മിക്കുന്നു. തലശ്ശേരിക്കാരന് മുഹമ്മദലി. അയാളുടെ ഫോട്ടോ അവിടെ വച്ച് എന്നെ കാണിച്ചു . വാഴ്വേമായത്തിലെ സത്യനെപ്പോലെ താടി വളര്ത്തിയ ആ പടം കണ്ടപ്പോള് മുഹമ്മദാലിയോട് എനിക്ക് അസൂയ തോന്നി പ്രേംനസീറിനെക്കാള് സുന്ദരനായിരുന്നു മുഹമ്മദാലി. എനിക്ക് സങ്കടം തോന്നി. ഇത്ര സുന്ദരന്മാരുള്ളപ്പോള് എനിക്ക് എങ്ങനെ അവസരം കിട്ടും.? മെലിഞ്ഞുണങ്ങി പെന്സില് പോലെ ഇരിക്കുകയാണ് ഞാനന്ന്. എന്നെ കണ്ടാല് ഒരു സംവിധായകനും ചാന്സ് തരാന് സാധ്യതയില്ല. പുതുമുഖങ്ങള്ക്ക് വേണ്ടി പരസ്യം ചെയ്തു പോലും പ്രഹസനമാണോ എന്ന് ഞാനന്ന് സംശയിച്ചു. പിന്നീടറിയിക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞ് ഓരോരുത്തരെയും ഒഴിവാക്കുകയായിരുന്നു അവിടെ. എവിടെ വച്ചാണ് സാര് ഷൂട്ടിംഗ് .? ഇന്്റര്വ്യൂ കഴിഞ്ഞ് ഇറങ്ങാന് നേരം ഞാന് സേതുമാധവന് സാറിനോടു ചോദിച്ചു. ചേര്ത്തലയില്. സാര് അവിടെ വന്നാല് എന്തെങ്കിലും ഒരു ചാന്സ് കിട്ടുമോ. അത്. ഒരു നിമിഷം അദ്ദേഹം എന്തോ ആലോചിച്ചു. എന്തായാലും നിങ്ങളുടെ വരൂ. ഇരുട്ടില് സേതുമാധവന് സാര് എന്്റെ മുഖം പോലും കണ്ടിട്ടില്ല. എങ്കിലും പ്രതീക്ഷയോടെയാണ് ഞാന് ആ രാത്രി വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിയത്. രണ്ടുദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോള് വീട്ടില് ഒരു നുണ പറഞ്ഞിട്ട് ഞാന് ചേര്ത്തലക്കു പുറപ്പെട്ടു. രണ്ടാമത്തെ സഹോദരിയുടെ മകള് ജമീലയെ വയലാറിലാണ് വിവാഹം കഴിച്ചയച്ചിരിക്കുന്നത്. ഞാന് നേരെ അവിടെ ചെന്നു. അതിനുശേഷം ഷൂട്ടിങ് സ്ഥലം എവിടെയാണെന്ന് അന്വേഷിച്ചു. കളവങ്കോടം ക്ഷേത്രത്തിനടുത്താണ് ലൊക്കേഷന്. ഒരു കയര് ഫാക്ടറിയിലെ സമരരംഗമാണ് ചിത്രീകരിക്കുന്നത്. സത്യന്, ബഹദൂര്, പറവൂര് ഭരതന്, ഗിരീഷ് കുമാര്, പുന്നപ്ര അപ്പച്ചന്, സാം എന്നീ താരങ്ങള് സെറ്റിലുണ്ട്. സ്റ്റണ്ട് പാപ്പി, ത്യാഗരാജന് തുടങ്ങി വേറെയും നിരവധി പേര്. ഇടവേളയില് ഞാന് സംവിധായകനെ സമീപിച്ചു:സാര് കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഞാന് കോട്ടയത്ത് വന്ന് സാറിനെ കണ്ടിരുന്നു. സേതുമാധവന് സാര് എന്നെ അടിമുടി ഒന്ന് നോക്കി. കൊള്ളാം, പക്ഷേ നിങ്ങള്ക്ക് ശരീരം പോരാ. നിരാശപ്പെടാനില്ല. പ്രായം ഇത്രയല്ലേ ആയുള്ളൂ എന്തായാലും കുറെ നേരം വെയിറ്റ് ചെയ്യൂ. അന്ന് ഇടവേളയില് പിന്നീട് സംസാരിച്ചപ്പോള് എന്്റെ ശരീരം പുഷ്ടിപ്പെടാന് സേതുമാധവന് സാര് ഒരു സൂത്രം പറഞ്ഞു തന്നു. രാത്രി കുറെ പാലെടുത്ത് അതില് ചോറിട്ട് അല്പം മോരൊഴിച്ച് വയ്ക്കണം. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ പാലും ചോറും ഒരു കട്ടത്തെരായി മാറിയിട്ടുണ്ടാകും. അത് കഴിച്ചാല് ശരീരം നന്നായി പുഷ്ടിപ്പെടുമത്രേ.! പക്ഷേ ഞാന് ഈ വിദ്യ ഇതുവരെ പരീക്ഷിച്ചിട്ടില്ല. കാരണം അന്നും ഇന്നും തൈരു കഴിക്കാന് എന്നെക്കൊണ്ടാവില്ല. സേതുമാധവന് സാറുമായി സംസാരിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള് എന്്റെ സന്തോഷം ഇരട്ടിച്ചു. ഒരംഗീകാരം കിട്ടിയത് പോലെ ഞാന് കുറച്ചു ഗൗരവത്തില് അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും നടന്നു. ഷൂട്ടിംഗ് കാണാന് തിങ്ങിക്കൂടിയ ആളുകളെ നിയന്ത്രിച്ചു: ഇങ്ങനെ തിങ്ങിക്കൂടി നില്ക്കാതെ ഒന്നു മാറി നില്ക്ക്. ബഹളം വച്ചാല് ഒന്നും നടക്കില്ല. പറവൂര് ഭരതനെ അവിടെ വച്ച് പരിചയപ്പെട്ടു. വളരെ വിനീതനാണ് അദ്ദേഹം. ആരെ സമീപിച്ചാല് അവസരം കിട്ടും, എങ്ങനെ അഭിനയിക്കണം തുടങ്ങി നൂറുകൂട്ടം സംശയവുമായി പിന്നാലെ കൂടി. അദ്ദേഹം ക്ഷമയോടെ എല്ലാറ്റിനും മറുപടി നല്കി. ഉച്ചയ്ക്ക് സെറ്റില് നിന്നും ഭക്ഷണം കിട്ടും. പക്ഷേ ഞാന് അവിടുന്ന് കഴിച്ചില്ല. സെറ്റിലെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചാല് അഭിനയിക്കാനുള്ള അവസരം കിട്ടാതെ പോയാലോ എന്നായിരുന്നു എന്്റെ പേടി. സന്ധ്യവരെ അവിടെ ചുറ്റിത്തിരിഞ്ഞു നിന്നെങ്കിലും അവസരം ലഭിച്ചില്ല. രാത്രി വയലാറില് പോയി കിടന്നു. പിറ്റേന്ന് പുലര്ച്ചെ വീണ്ടും ലൊക്കേഷനിലെത്തി. രണ്ടാം ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം സംവിധായകന് എന്നെ വിളിച്ചു, രണ്ടു ചെറിയ ഷോട്ടുകളില് അഭിനയിക്കണം. വര്ഗ്ഗ ശത്രുവിനെ എതിരിട്ട് കൊന്നശേഷം തൂക്കുമരം ഏറ്റുവാങ്ങുന്ന കരുത്തനായ ചെല്ലപ്പന് എന്ന കഥാപാത്രമായിരുന്നു സത്യന്. ചെല്ലപ്പനെ സഹായിച്ചതിന് മുതലാളിയുടെ ഗുണ്ടകള് ഫാക്ടറി കവാടത്തിലുള്ള ബഹുദൂറിന്്റെ മാടക്കട തല്ലിത്തകര്ക്കുന്നു. ആ വാര്ത്ത അറിഞ്ഞ് ബഹദൂര് പരിഭ്രമത്തോടെ ഓടിക്കിതച്ചുവരുന്നു. പിന്നാലെ മറ്റ് രണ്ടുപേരുമുണ്ട്. ഒന്ന് കൊച്ചിയിലെ ഒരു തിയേറ്ററില് ടിക്കറ്റ് വാങ്ങാന് നില്ക്കുന്ന വര്ഗീസ്. രണ്ടാമന് ഞാന്. ഷോട്ട് റെഡിയാകാന് അല്പം സമയം എടുക്കും. ഞാന് മെല്ലെ ഫാക്ടറിക്കകത്തു ചെന്നു. അവിടെ ഒരു ഒഴിഞ്ഞ മൂലയില് ചാക്കിന്്റെ പുറത്തു കിടന്ന് കൂര്ക്കം വലിച്ചുറങ്ങുകയാണ് സത്യന്. ഞാന് ഒരു നിമിഷം അത് നോക്കി നിന്നു. ക്രോസ്ബെല്റ്റും കാക്കി കുപ്പായവും ഊരിയെറിഞ്ഞ് ചലച്ചിത്ര നടനായ പ്രതിഭാധനന്. സ്വതസിദ്ധമായ അഭിനയ ശൈലിയിലൂടെ പുതിയൊരു സൗന്ദര്യസങ്കല്പം സൃഷ്ടിച്ച ആ കറുത്ത മുത്തിന്്റെ കാലില് തൊട്ടു ഞാന് വണങ്ങി. ആരും അത് കണ്ടില്ല. സത്യന് സാര് പോലുമതറിഞ്ഞില്ല. അദ്ദേഹം എന്നോട് സംസാരിച്ചിട്ട് പോലുമില്ല.വീണ്ടും സംവിധായകന് അടുത്തെത്തി. മേക്കപ്മാന് കെ.വി ഭാസ്കരന്്റെ സഹായി എന്്റെ മുഖത്ത് സ്പ്രേ അടിച്ചു. യുഡികോളോണ് ആണതെന്ന് എനിക്ക് പിന്നീടാണ് മനസ്സിലായത്. ഞാന് മുണ്ട് അലക്ഷ്യമായി കുത്തി. ഷര്ട്ടിന്്റെ കൈ മുകളിലേക്ക് തെറുത്തു വച്ചു. മുടി ചിതറിയിട്ടു. അഭിനയിക്കാന് തയ്യാറായി. ഈ റോളില് ഷൈന് ചെയ്തിട്ടുവേണം കൂടുതല് അവസരങ്ങള് നേടാന്. വലിയ സ്റ്റാറാകാന്. അതിനുള്ള ഒരുക്കമായിരുന്നു എന്്റേത്. ആദ്യ റിഹേഴ്സല്. കണ്ണ് ഇറുകെപ്പൂട്ടി വായ് പൊളിച്ചു കൊണ്ടാണ് ഞാന് ഓടി വന്നത്. കാരണം റിഫ്ലക്ടര് ചൂടും പ്രകാശവും മൂലം എനിക്ക് കണ്ണു തുറക്കാന് ആവുന്നില്ല. മല്ലി ഇറാനി ആണ് ചായാഗ്രാഹകന്: അയ്യേ നിങ്ങളെന്തിനാ വാ പൊളിക്കുകയും കണ്ണടയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്. ശരിക്ക് ഓടിവരു. സംവിധായകന് നിര്ദ്ദേശിച്ചു. പക്ഷേ റിഫ്ലക്ടര് മുന്നിലിരിക്കുന്ന കൊണ്ട് എനിക്ക് കണ്ണുതുറക്കാന് കഴിയുകയില്ല. രണ്ടു റിഹേഴ്സല് ആയി. പക്ഷെ എന്്റെ അഭിനയം ശരിയാകുന്നില്ല. ഒരു കാര്യം ചെയ്യൂ. നിങ്ങള് അങ്ങോട്ട് മാറിനില്ക്ക്. മറ്റാരെയെങ്കിലും നോക്കാം. സേതുമാധവന് സാറിന്്റെ വാക്കുകള് കേട്ടപ്പോള് ഞാന് തകര്ന്നുപോയി. എല്ലാ പ്രതീക്ഷകളും പൊലിഞ്ഞു പൊട്ടി കരഞ്ഞു പോകും എന്്റെ നിലയിലാണ് നില്പ്പ്. അതിനിടെ സഹസംവിധായകന് എനിക്ക് പകരം മറ്റൊരെയോ അന്വേഷിക്കുന്നുണ്ട്. സാര് ഒരു പ്രാവശ്യം കൂടി ഞാന് ശ്രമിച്ചു നോക്കട്ടെ. എന്്റെ സങ്കടം കലര്ന്ന ശബ്ദവും മുഖവും കണ്ടിട്ടാവണം സേതുമാധവന് സാര് ഒരു റിഹേഴ്സല് കൂടി നടത്തി. വളരെ പ്രയാസപ്പെട്ട് ഞാന് കണ്ണ് തുറന്നു പിടിച്ച്, വായടച്ച് ഒരു വിധത്തില് ആ ഷോട്ട് എടുത്തു. അതുകഴിഞ്ഞാണ് സമാധാനമായത്. സെറ്റില് പോലും ആരോടും മിണ്ടാതെ ഞാന് ഉടനെ അവിടെ നിന്നു മുങ്ങി. വയലാറില് ചെന്ന് ജമീലമാമിയോടും ഭര്ത്താവ് ബാപ്പുട്ടികയാടും പറഞ്ഞിട്ട് നേരെ ചെമ്ബിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ഒരു ജേതാവിനെ മട്ടിലായിരുന്നു ഞാന് നാട്ടില് ബസ് ഇറങ്ങിയത്. ആദ്യം കണ്ടത് മമ്മദിനെയാണ്. അവനോട് കാര്യങ്ങള് വിശദമായി തന്നെ പറഞ്ഞു. പിന്നെ ഒരു നിര്ദ്ദേശവും: നീ ഇത് ആരോടും പറയണ്ട. രഹസ്യമായിരുന്നാല് മതി. പക്ഷേ ഞാന് തന്നെ പരിചയക്കാരോടൊക്കെ ഈ വിവരം പറഞ്ഞു. അനിയന്മാരായ ഇബ്രാഹിംകുട്ടിക്കും സക്കറിയായ്ക്കും ഇതറിഞ്ഞപ്പോള് അതിശയമായി. ഇച്ചാക്കാ സിനിമയില് അഭിനയിച്ചുവെന്നോ.?അത്ഭുതകരമായ ഒരു വാര്ത്തയറിഞ്ഞ ആഹ്ലാദമായിരുന്നു അവര്ക്ക്. ബാപ്പയോടും ഉമ്മയോടും മാത്രം ഈ കാര്യം പറഞ്ഞില്ല. അവരുടെ പ്രതികരണം എതിരാണെങ്കിലോ.? ഇതിനിടെ സത്യന് മരിച്ചു. 1971 ജൂണ് 15 ന് പുലര്ച്ചെ മദിരാശി കെ.ജെ ഹോസ്പിറ്റലില് വച്ച്. ഏറ്റവും പ്രിയങ്കരനായ ഒരാള് കാലയവനികക്കുള്ളില് മറഞ്ഞു പോയ മാനസിക വിഷമം ആയിരുന്നു എനിക്കന്ന്. കറുത്ത ബാഡ്ജ് ധരിച്ചാണ് ആ ദിവസം ഞാന് കോളജില് പോയത്. അടുത്ത ദിവസത്തെ പത്രങ്ങള് നിറയെ സത്യന്്റെ മരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വാര്ത്തയും ചിത്രങ്ങളുമായിരുന്നു. ആ വാര്ത്തകളിലൂടെ ഒഴുകിനടന്ന എന്്റെ കണ്ണുകള് എത്രയോവട്ടം അറിയാതെ നിറഞ്ഞു തുളുമ്ബി. എറണാകുളം ഷേണായിസില് ആനന്ദ് എന്ന ചിത്രം പ്രദര്ശനത്തിനെത്തി. അമിതാബച്ചന്്റെ ചിത്രമാണത്. അതിനുശേഷമാണ് അനുഭവങ്ങള് പാളിച്ചകള് എത്തുന്നത്. ആ സിനിമയെക്കുറിച്ച് കോളജിലെ പെണ്കുട്ടികള്ക്കിടയില് ഞാന് തന്നെ വലിയ പബ്ലിസിറ്റി കൊടുത്തു. പക്ഷേ അതില് അഭിനയിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നകാര്യമൊന്നും ആരോടും പറഞ്ഞില്ല. പക്ഷേ അവരാരും സിനിമയ്ക്ക് വന്നില്ല. അങ്ങനെ കാത്തിരുന്ന ആ സുദിനം വന്നു. അനുഭവങ്ങള് പാളിച്ചകള് റിലീസായി. ആദ്യത്തെ ദിവസം മോര്ണിംഗ് ഷോയ്ക്കെതിരെ ഞങ്ങള് കയറി. എനിക്കാകെ ടെന്ഷനായി. ഞാന് അഭിനയിച്ച ഭാഗം ഇല്ലാതെ വരുമോ.? ചില രംഗങ്ങള് കട്ട് ചെയ്തു കളയും എന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അങ്ങനെ വല്ലതും സംഭവിച്ചാലോ.? ആകെ നാണക്കേടാകും. കൂട്ടുകാരൊക്കെ ഈ വിവരംപറഞ്ഞതു തന്നെ അബദ്ധമായെന്ന് തോന്നി. അടക്കാനാവാത്ത ഉത്കണ്ഠയോടെ അങ്ങനെയിരിക്കുമ്ബോള് സ്ക്രീനില് എന്്റെ മുഖം. ദൂരെ നിന്ന് ഓടി വരികയാണ്. കാലൊക്കെ നീണ്ടു കുക്കു പോലിരിക്കുന്ന ആരൂപം കണ്ടപ്പോള് എനിക്ക് വല്ലാത്ത നിരാശ തോന്നി. പക്ഷേ തിയേറ്ററില് ആകെ കൂട്ടുകാരുടെ ആര്പ്പുവിളി: എടാ മമ്മൂട്ടിയേ. എന്ന വര് വിളിച്ചു കൂവുന്നു. കണ്ണടച്ചു തുറക്കുന്നതിനു മുമ്ബ് സ്ക്രീനില് നിന്ന് മറഞ്ഞു പോകുകയൊന്നും ഇല്ല. ഒരു മിനിറ്റ് നേരം കാണാം. സിനിമ കഴിഞ്ഞിറങ്ങിയപ്പോള് എല്ലാവരും കൂടി എന്നെ പൊതിഞ്ഞു. ഇതെങ്ങനെ സാധിച്ചു എന്നാണ് അവര്ക്ക് അറിയേണ്ടത്. ഓരോരുത്തര്ക്കും ഓരോ സംശയങ്ങള്. അതേതുടര്ന്ന് ഞാന് മഹാരാജാസ് കോളജിലെ സൂപ്പര്സ്റ്റാര് ആയി മാറി. ചമയങ്ങളില്ലാതെ