സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ സന്തോഷവും വിഭജനത്തിന്റെ വേദനയും ഭൂതകാലത്തെ പിഴവുകളും തെറ്റുകളും ചൂണ്ടിക്കാട്ടി കൂടുതല് അസ്വസ്ഥതകള് സൃഷ്ടിക്കുകയല്ല ശരിയായ വഴി, ഭാവിയില് കുറ്റബോധം ഉണ്ടാകാതിരിക്കാന് വര്ത്തമാനകാലത്തു ശരിയായ തീരുമാനങ്ങളെടുത്തു നടപ്പാക്കുകയാണ്.സ്വതന്ത്ര ഇന്ത്യ മുക്കാല് നൂറ്റാണ്ടിന്റെ പക്വതയിലേക്കു കടന്നിരിക്കുന്നു. ഇന്ത്യന് പൗരന്മാര്ക്കെല്ലാം അഭിമാനമുയരുന്ന സന്ദര്ഭം. 1947ല് ബ്രിട്ടീഷ് കൊളോണിയല് ഭരണകൂടം അവശേഷിപ്പിച്ചുപോയ ദരിദ്ര രാജ്യമല്ല ഇന്നത്തെ ഇന്ത്യ. ലോക രാഷ്ട്രങ്ങള്ക്കു മുന്പില് തലയുയര്ത്തി നില്ക്കുന്ന സാന്പത്തിക സൈനിക ശക്തിയായി ഇന്ത്യ വളര്ച്ച നേടിയിരിക്കുന്നു. സമാന സാഹചര്യങ്ങളില് സ്വാതന്ത്ര്യം നേടിയ പല വികസ്വര രാജ്യങ്ങളും വീണ്ടും ഏകാധിപത്യ നുകത്തിനു കീഴിലേക്കു പോവുകയോ ഛിന്നഭിന്നമായിത്തീരുകയോ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. എന്നാല്, ജനാധിപത്യവും ഐക്യവും ഇത്രനാളും നിലനിര്ത്താന് കഴിഞ്ഞു എന്നതു ഇന്ത്യക്കാര്ക്കെല്ലാം ചാരിതാര്ഥ്യം പകരുന്നു. ഇന്ത്യക്കൊപ്പം സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിച്ച പാക്കിസ്ഥാന്റെ അവസ്ഥയുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുന്പോള്തന്നെ ഒരു രാഷ്ട്രമെന്ന നിലയില് ഇന്ത്യ നേടിയ വളര്ച്ചയുടെ മേന്മകള് എല്ലാവര്ക്കും ബോധ്യമാകും. അതുകൊണ്ടു കാര്യങ്ങളെല്ലാം തികച്ചും ഭദ്രമാണ് എന്നു മേനി നടിക്കുന്നതും യാഥാര്ഥ്യത്തിനു നിരക്കുന്നതാവില്ല.സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ സന്തോഷത്തോടൊപ്പം വിഭജനത്തിന്റെ വേദനയും പേറേണ്ടിവന്ന രാജ്യമാണ് ഇന്ത്യ. പാക്കിസ്ഥാന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യദിനമായ ഓഗസ്റ്റ് 14 വിഭജനഭീതി അനുസ്മരണ ദിനമായി പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്രമോദി പ്രഖ്യാപിച്ചതു വിവാദമായിരിക്കുകയാണ്. സാമൂഹ്യവിഭജനങ്ങള്, മതസ്പര്ധ എന്നിവയുടെ വിഷം നീക്കുന്നതിനും ഐക്യത്തിന്റെ സന്ദേശം, സമൂഹ സൗഹാര്ദം എന്നിവ കൂടുതല് ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതിനുമാണു വിഭജനഭീതി അനുസ്മരണദിനം ആചരിക്കുന്നതെന്നാണു മോദി പറഞ്ഞത്. അതേസമയം, വിദ്വേഷത്തിന്റെയും ഭീതിയുടെയും സന്ദേശം നല്കുന്നതാണു പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ സന്ദേശമെന്നു പ്രതിപക്ഷം കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നു. വിഭജനത്തിന്റെ മുറിവുകള് അളിക്കത്തിച്ചു വര്ഗീയവും രാഷ്ട്രീയവുമായ മുതലെടുപ്പിനാണു മോദിയുടെ ശ്രമമെന്നു കോണ്ഗ്രസ് ആരോപിച്ചു. യുപി നിയമസഭ മുന്നില്ക്കണ്ടു ദേശീയശ്രദ്ധ തിരിച്ചുവിടാനാണ് അനുചിത വ്യാഖ്യാനങ്ങള് മോദി നടത്തുന്നതെന്ന് ഇതര പ്രതിപക്ഷ പാര്ട്ടികളും കുറ്റപ്പെടുത്തി. മനഃസാക്ഷിയില്ലാത്ത വിദ്വേഷവും അക്രമവും മൂലം നമ്മുടെ സഹോദരര് കുടിയൊഴിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ഒട്ടേറെപേര്ക്കു ജീവന് നഷ്ടമാവുകയും ചെയ്തെന്നു മോദി പ്രസ്താവിച്ചിരുന്നു. വിഭജനം കഴിഞ്ഞു മുക്കാല് നൂറ്റാണ്ടിനു ശേഷമുള്ള ഈ ഓര്മപ്പെടുത്തലിനു പിന്നില് രാഷ്ട്രീയമുണ്ടെന്നു സംഘപരിവാര് രീതികള് അറിയുന്നവര് സംശയിച്ചുപോകുന്നതു ന്യായം.ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിനു കീഴില് ഒരുമിപ്പിക്കപ്പെട്ട ഇന്ത്യയെ രണ്ടു രാജ്യങ്ങളായി വെട്ടിമുറിക്കുന്നതു തടയാന് അന്നത്തെ ദേശീയ നേതാക്കളായ മഹാത്മാഗാന്ധിയും ജവഹര്ലാല് നെഹ്റുവും വല്ലഭ്ഭായ് പട്ടേലും ആവുംവിധം ശ്രമിച്ചുവെന്നതു ചരിത്രയാഥാര്ഥ്യമാണ്. മുസ്ലിംലീഗ് നേതാവായ മുഹമ്മദലി ജിന്നയുടെ കടുംപിടുത്തമാണു വിഭജനത്തിനും പാക്കിസ്ഥാന്റെ രൂപവത്കരണത്തിനും വഴിതെളിച്ചത്. കോണ്ഗ്രസിനു മേധാവിത്വമുള്ള സ്വതന്ത്ര ഇന്ത്യയില് തങ്ങളുടെ താത്പര്യങ്ങള് സംരക്ഷിക്കപ്പെടാതെ പോകുമോ എന്നായിരുന്നു ജിന്നയുടെ ഭീതി. ജിന്നയുടെ ആഗ്രഹം സാധിച്ചെങ്കിലും വിഭജനത്തിനു നല്കേണ്ടിവന്ന വില വലുതാണ്. വിഭജനത്തെത്തുടര്ന്നുണ്ടായ കലാപത്തില് പത്തുലക്ഷത്തോളം പേര് മരിക്കുകയും ഒരു കോടിക്കും രണ്ടു കോടിക്കുമിടയ്ക്ക് ആളുകള്ക്ക് സ്വന്തം വീടുംനാടുംവിട്ടു പലായനം ചെയ്യേണ്ടിവരികയും ചെയ്തു. അന്നത്തെ മുറിവുകള് ഉണങ്ങി പതിറ്റാണ്ടുകള്ക്കുശേഷം ഇപ്പോള് അതേപ്പറ്റി വീണ്ടും ഓര്മപ്പെടുത്തുന്നതു സമൂഹത്തിന് എന്തു ഗുണമാണു ചെയ്യുക? ഭൂതകാലത്തെ പിഴവുകളും തെറ്റുകളും ചൂണ്ടിക്കാട്ടി കൂടുതല് അസ്വസ്ഥതകള് സൃഷ്ടിക്കുകയല്ല ശരിയായ വഴി, ഭാവിയില് കുറ്റബോധം ഉണ്ടാകാതിരിക്കാന് വര്ത്തമാനകാലത്തു ശരിയായ തീരുമാനങ്ങളെടുത്തു നടപ്പാക്കുകയാണ്.ചരിത്രത്തിലെ വസ്തുതകള് തങ്ങള്ക്കു നേട്ടമുണ്ടാകുന്ന രീതിയിലാണ് ഓരോരുത്തരും വ്യാഖ്യാനിക്കുക. 1757ലെ പ്ലാസിയുദ്ധം മുതല് 1947 വരെ 190 വര്ഷമാണു ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണം ഇന്ത്യയിലുണ്ടായിരുന്നത്. അതിനുമുന്പ് ആറു നൂറ്റാണ്ടോളം കാലം മറ്റു വിദേശ ശക്തികളുടെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്നു ഇന്ത്യന് ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിലെ ഗണ്യമായൊരു ഭാഗവും. മുഹമ്മദ് ഗോറി 1175ല് സിന്ധു നദീതട പ്രദേശങ്ങള് ആക്രമിച്ചു കീഴടക്കിയതോടെയാണ് ഇവിടെ വിപുലമായ വിദേശാധിപത്യത്തിനു തുടക്കം കുറിക്കുന്നത്. പിന്നീട് വിദേശികളോ അവരുടെ പിന്മുറക്കാരോ ആയ അടിമ വംശം, ഖില്ജിവംശം, തുഗ്ലക്ക് വംശം, സയ്യിദ് വംശം, ലോദി വംശം, മുഗള്വംശം എന്നിവരൊക്കെ ഡല്ഹിയോ സമീപപ്രദേശങ്ങളോ ആസ്ഥാനമാക്കി ഭരണം നടത്തി. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിനെതിരേ മഹാത്മാഗാന്ധിയുടെ നേതൃത്വത്തില് ഇന്ത്യന് നാഷണല് കോണ്ഗ്രസ് നടത്തിയ സ്വാതന്ത്ര്യസമരമാണ് ഇന്ത്യയില് ദേശീയൈക്യം സൃഷ്ടിച്ചതും ഇന്ത്യക്കാരെ ഒരൊറ്റ ജനതയാക്കി മാറ്റിയതും. ഐക്യത്തിന്റെ ദീപശിഖയുമായി മുന്നോട്ടുപോകാന് സ്വതന്ത്ര ഇന്ത്യയിലെ ജനാധിപത്യ ഭരണകൂടങ്ങള്ക്കു കഴിഞ്ഞതു നാടിനും നാട്ടുകാര്ക്കും ഗുണമായി. ആ മഹിത പാരന്പര്യം തുടര്ന്നുകൊണ്ടുപോകാന് കഴിയട്ടെ.