അയ്യപ്പപ്പണിക്കര്ക്കു മാത്രം കഴിയുന്നത്: ഉണ്മ മോഹന് ഇന്ന് 15 വര്ഷം തികയുന്നു കവി ഡോ. കെ. അയ്യപ്പപ്പണിക്കര് കാവ്യജീവിതം വിട്ടുപോയിട്ട്. ജനിച്ചുവളര്ന്ന കാവാലത്തെ മണ്ണില് ആ മനുഷ്യന് എരിഞ്ഞടങ്ങുന്നത് നോക്കിനിന്ന് ഉള്ളുവിങ്ങിയത് ഇന്നുമോര്ക്കുന്നു. ഉണ്മയേയും മോഹനേയും അദ്ദേഹം എക്കാലവും വാല്സല്യത്തോടെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചിരുന്നു. ഒരുനാള് അസമയത്ത് വയലാര് പുരസ്കാര വിശേഷവുമായി വഴുതക്കാട് കോട്ടണ്ഹില്ലിലെ വീട്ടിലേക്കു കയറിവന്ന ഭാരവാഹികളോട് പാതിതുറന്ന ജനാലയിലൂടെ പുറത്തേക്കുനോക്കി പണിക്കര് സാര് ചോദിച്ചു: എന്താ ഈ വൈകിയ വേളയില്? ഇത്തവണത്തെ വയലാര് പുരസ്കാരം അങ്ങേയ്ക്ക്. തലവലിച്ച്, മണ്ണെണ്ണപ്പാട്ടയും സഞ്ചിയുമെടുത്ത് കതകുതുറന്ന് ഗെയ്റ്റിനു പുറത്തിറങ്ങി കോട്ടണ്ഹില്ലിലേക്കു നടന്നുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം പുരസ്കാരദാതാക്കളോട് പറഞ്ഞു: റേഷന്കട അടയ്ക്കുംമുമ്ബ് ശകലം അരിയും മണ്ണെണ്ണയും വാങ്ങണം.. ഇത് അയ്യപ്പണിക്കര്ക്കുമാത്രം കഴിയുന്ന തമാശയാണ്. വയലാര് പുരസ്കാരം ആ വര്ഷം ആര്ക്കും നല്കിയില്ല. ഒരിക്കല് ഞാനും, കവി എ. അയ്യപ്പനുംകൂടി എന്റെ ഓംമ്നിയില് അയ്യപ്പണിക്കര്സാറിന്റെ വീട്ടില് ചെന്നു. പതിവുപോലെ കതകുതുറന്ന് ചോദ്യം: എന്താ? ഞാനും അയ്യപ്പനാ. അയ്യപ്പണ്ണന്. മനസ്സിലായി. പണിക്കര് സാര്. അവാര്ഡ് കിട്ടിയതറിഞ്ഞു. അതിലൊരു പങ്കുവാങ്ങാന് വന്നതാ. അയ്യപ്പണ്ണന്റെ അപ്പോഴത്തെ നില മനസ്സിലാക്കിയിട്ടാവണം, പണിക്കര്സാര് കതകടച്ചു. അയ്യപ്പണ്ണന് ആ കൂടിക്കാഴ്ചയെ അങ്ങനെ കുളമാക്കി. മടങ്ങുംവഴി കവിയെ ഞാനൊത്തിരി വഴക്കും പറഞ്ഞു. ഒരു ദിവസം ദേശമംഗലം രാമകൃഷ്ണന്സാര് ലാന്റ് ഫോണില് വിളിക്കുന്നു: കണിമോളുടെ ആരൂഢം കവിതാപുസ്തകം സംക്രമണം വേദിയില് ചര്ച്ചചെയ്യുന്നു തിരുവനന്തപുരം ഹിന്ദി പ്രചാരസഭാ ഹാളില്. അയ്യപ്പപ്പണിക്കര് സാര് പ്രത്യേകം പറഞ്ഞു കണിമോളെ പങ്കെടുപ്പിക്കണം. മോഹനും വരണം. കവിതാചര്ച്ച കേമമായി നടന്നു. പണിക്കര് സാര് കണിയുടെ കവിതകളെപ്പറ്റി സംസാരിച്ചു മറ്റ് പലരും. ഇടയില് ഒരേയൊരു അപശബ്ദം ഉയര്ന്നുകേട്ടു. അത് പണ്ട് ഉണ്മയില് ആദ്യകവിത അച്ചടിച്ചുവന്നതില് അന്ന് സഹര്ഷം പുളകിതനായ, പിന്നീട് കുറച്ചു ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ട കവി കെ. സജീവ്കുമാര് എന്ന സജീവ്കുമാര് ചെറുവക്കലിന്റേതായിരുന്നു. ഇന്നും അദ്ദേഹം എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട സുഹൃത്താണ്. പഴയ നിഷേധ സ്വഭാവശൈലിയില്നിന്ന് സജീവ് ഇന്ന് മുക്തനായതുപോലുണ്ട്. അന്ന് മീറ്റിംഗ് കഴിഞ്ഞിറങ്ങുമ്ബോള് അയ്യപ്പപ്പണിക്കര് സാര് കണിയോടു പറയുന്നതു കേട്ടു: മോള് ഇതൊന്നും കേട്ട് വിഷമിക്കണ്ട. ചില വിരകുത്തികളുടെ സൂക്കേടാ.. സാരമില്ല. നാളത്തെ കാവ്യരംഗം കണിമോള്ക്കുള്ളതാ. വര്ഷങ്ങള് എത്രയോ കഴിഞ്ഞു. ഇന്നും ആ വിലപ്പെട്ട വാക്കുകള് എന്റെ ഹൃദയത്തിലുണ്ട്. തിരുവനന്തപുരത്തുവെച്ച് പലപ്പോഴും പണിക്കര്സാറിനെ കാണുമായിരുന്നു. ഉണ്മയ്ക്ക് കവിത തരാറുമുണ്ടായിരുന്നു. ആ സ്നേഹം മറക്കാന് കഴിയില്ല.