തോക്ക് തിരിച്ച് പിടിച്ച് രാജീവ് ഗാന്ധിയുടെ തലയ്ക്കടിക്കാനോങ്ങിയ ശ്രീലങ്കന് ഭടന്, അന്ന് ഒഴിവായത് വലിയ ദുരന്തമായിരുന്നു, കൊളംബോയിലെ മുന് ഇന്ത്യന് നയതന്ത്ര ഉദ്യോഗന് എഴുതുന്നു 1987 ജൂലായ് 29ന് ഇന്ത്യ ശ്രീലങ്കയുമായി ഒപ്പുവച്ച ഇന്ത്യ ശ്രീലങ്ക എക്കോര്ഡ് എന്ന കരാറിനെ വ്യത്യസ്തമാക്കുന്നത് കരാര് ഒപ്പുവച്ച ഇന്ത്യയ്ക്കും ശ്രീലങ്കയ്ക്കും പുറമെ എല്.ടി.ടി.ഇ തമിഴ് പുലികള് എന്ന തീവ്ര തമിഴ് സംഘടന മൂന്നാമതൊരു ഘടകമാണെന്നതും, കരാര് നടപ്പാക്കാന് വേണ്ടിവന്നാല്, ഇന്ത്യന് സമാധാനസേനയെ വിന്യസിക്കാന് തയ്യാറാണെന്ന് ഇന്ത്യ സമ്മതിച്ചതുമാണ്. കരാര് ഒപ്പുവച്ചിട്ട് 35ാം വര്ഷത്തിലേക്ക് കടക്കുമ്ബോള്, എന്തായിരുന്നു കരാര്, ഇന്ത്യയ്ക്ക് അതില് ഒപ്പുവയ്ക്കേണ്ടിവന്ന സാഹചര്യമെന്തായിരുന്നു. എന്തുകൊണ്ട് കരാര് നടപ്പാക്കാന് കഴിയാതെ പോയി എന്നീ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരവലോകനം ആവശ്യമാണ്. 1949 ല് ബ്രിട്ടീഷുകാര് സിലോണിന് ശ്രീലങ്ക സ്വാതന്ത്ര്യം നല്കുമ്ബോള് ജനസംഖ്യ 10 ദശലക്ഷം യില് 75 ശതമാനം സിംഹളരും 12 ശതമാനം തമിഴ് വംശജരും എട്ട് ശതമാനം മുസ്ലിങ്ങളും ബാക്കി ബര്ഗേര്സ് ഉള്പ്പെടെ മറ്റുള്ളവരുമായിരുന്നു. എന്നാല്, ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ കാലത്ത് അവരുടെ വിശ്വാസം നേടാന് കഴിഞ്ഞ തമിഴ് വംശജര്, ഭരണതലത്തിലും വിദ്യാഭ്യാസ വ്യവസായ മേഖലകളിലും വളരെയേറെ നേട്ടം കൈവരിച്ചിരുന്നു. സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു മുന്പ് അതില് പ്രകടമായ പ്രതിഷേധം പ്രകടിപ്പിക്കാന് സാധിക്കാതിരുന്ന സിംഹളര്, സ്വാതന്ത്ര്യം കിട്ടി ഭരണം കൈകളിലെത്തിയപ്പോള് മുതല് തമിഴരെ ഏതുവിധേനയും വരുതിയില് കൊണ്ടുവരാനുള്ള ശ്രമം തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. 1955ല് ഡി.എസ്. സേനാനായകെയ്ക്കുശേഷം പ്രധാനമന്ത്രിയാകാന് അവസരം ലഭിക്കില്ലെന്ന് ഉറപ്പായപ്പോള്, ഭരണകക്ഷിയായ യു.എന്.പിയുടെ മുതിര്ന്ന നേതാവായ എസ്.ഡബ്ളിയു.ആര്.ഡി ബന്ദാരനായകെ സ്വന്തമായി ശ്രീലങ്ക ഫ്രീഡം പാര്ട്ടി SLFP രൂപീകരിച്ചു. 1956ലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിനു മുന്പ് ശക്തമായ വംശീയകാര്ഡ് ഉപയോഗിച്ച്, തന്നെ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളില് വിജയിപ്പിച്ചാല് ഭരണത്തില് വന്ന് 48 മണിക്കൂറിനകം സിംഹളഭാഷയെ മാത്രം ദേശീയഭാഷയാക്കാമെന്ന് വാഗ്ദാനവും നല്കി. വിധിവൈപരീത്യമെന്ന് പറയട്ടെ വലതുപക്ഷ സിംഹളരെ പ്രീണിപ്പിച്ച് അധികാരത്തില് വന്ന ബന്ദാരനായകെ 1959ല് ഒരു ബുദ്ധഭിക്ഷുവിന്റെ വെടിയേറ്റ് കൊല്ലപ്പെടുകയായിരുന്നു. തുടര്ന്ന് ഭരണത്തില് വന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിധവ സിരിമാവോ ബന്ദാര നായകെയുടെ സമയത്തും പലവിധ കരാറുകള് ഒപ്പുവച്ചെങ്കിലും ഒന്നും ഫലപ്രദമായി നടപ്പാക്കിയിരുന്നില്ല. തത്ഫലമായി സമാധാന ചര്ച്ചകളില് വിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു വിഭാഗം തമിഴ് യുവജനങ്ങള് തീവ്രവാദമാര്ഗം സ്വീകരിച്ചു. 1977ല് നടന്ന പൊതുതിരഞ്ഞെടുപ്പില് സിരിമാവോ ബന്ദാരനായകെയെ പരാജയപ്പെടുത്തി യു.എന്.പി നേതാവ് ജെ.ആര്. ജയവര്ദ്ധനെ അധികാരത്തില് വന്നു. ശ്രീലങ്കയില് അക്രമ രാഷ്ട്രീയം ആരംഭിച്ചത് ഈ തിരഞ്ഞെടുപ്പോടു കൂടിയാണ്. 1977 മുതല് 82 വരെ ഒരു വശത്ത് തമിഴ് നേതാക്കളുമായി ചര്ച്ച നടത്തി പ്രശ്നപരിഹാരത്തിനു ശ്രമം നടത്തുമ്ബോള് മറുവശത്ത് പാകിസ്ഥാനില് നിന്നും ഇസ്രയേലില് നിന്നും തമിഴ് പ്രക്ഷോഭങ്ങളെ അടിച്ചമര്ത്തുന്നതിനു സഹായങ്ങള് തേടുകയായിരുന്നു ജയവര്ദ്ധനെ ഭരണം . 1983 ആയപ്പോഴേക്കും തമിഴ് തീവ്രവാദികളും ശ്രീലങ്കന് സുരക്ഷാസേനയും തമ്മിലുള്ള ഏറ്റുമുട്ടലുകള് വളരെയേറെ വര്ദ്ധിച്ചിരുന്നു. ജൂലായ് 23 ന് ജാഫ്നയില് നടന്ന രൂക്ഷ ഏറ്റുമട്ടലില് 13 സുരക്ഷാഭടന്മാര് കൊല്ലപ്പെട്ടു. അവരുടെ ഭൗതികശരീരം കൊളംബോയില് എത്തിയതോടെ വംശീയ കലാപം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു. തമിഴരുടെ വീടുകളും വ്യാപാരസ്ഥാപനങ്ങളും തിരഞ്ഞുപിടിച്ച് തീവച്ച് നശിപ്പിച്ചു. ഒരാഴ്ച നീണ്ടുനിന്ന കലാപത്തില് ആയിരത്തിലധികം തമിഴ് വംശജര് കൊല്ലപ്പെട്ടു. തുടര്ന്ന് എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ട രണ്ടുലക്ഷത്തിലധികം തമിഴര് അഭയാര്ത്ഥികളായി ഇന്ത്യയിലെത്തി. സാമ്ബത്തികശേഷിയുള്ള ആയിരക്കണക്കിന് തമിഴര് യൂറോപ്പുള്പ്പെടെ വികസിത രാജ്യങ്ങളിലേക്ക് കുടിയേറി. ഇന്ത്യന് വംശജരായ തമിഴര്ക്ക് വംശീയ കലാപത്തിലേറ്റ ആഘാതത്തിന്റെ ആഴം മനസിലാക്കിയ ഇന്ത്യന് പ്രധാനമന്ത്രി ഇന്ദിരാഗാന്ധി ലങ്കന് പ്രസിഡന്റ് ജയവര്ദ്ധനെയുമായി ടെലിഫോണില് ബന്ധപ്പെട്ടു. ഇന്ത്യന് വംശജരുടെ ആശങ്കയകറ്റാന് വിദേശകാര്യമന്ത്രി പി.വി. നരസിംഹറാവുവിനെ കൊളംബോയിലേക്ക് തന്റെ പ്രത്യേക ദൂതനായി അയയ്ക്കാന് ഉദ്ദേശിക്കുന്നതായും അറിയിച്ചു. അതനുസരിച്ച് ജൂലായ് 26ന് നരസിംഹറാവു കൊളംബോയിലെത്തി ജയവര്ദ്ധനയുമായി ചര്ച്ച നടത്തി. യഥാര്ത്ഥത്തില് ശ്രീലങ്കയിലെ വംശീയ പ്രതിസന്ധിക്ക് , ഇന്ത്യ പരിഹാരം കണ്ടെത്താന് ആരംഭിച്ചത് നരസിംഹറാവുവിന്റെ സന്ദര്ശനം മുതലാണ്. തുടര് ചര്ച്ചകള്ക്കായി ഇന്ദിരാഗാന്ധി മുതിര്ന്ന നയതന്ത്രജ്ഞനായി ജി. പാര്ത്ഥസാരഥിയെ പ്രത്യേക ദൂതനായി നിയമിച്ചു. 1983നും 85നും ഇടയില് പലതവണ ജി.പി ശ്രീലങ്കന് ഗവണ്മെന്റ് നേതാക്കളുമായും തമിഴ് പ്രതിനിധികളുമായും ചര്ച്ചകള് നടത്തി. നിര്ഭാഗ്യവശാല് ചര്ച്ചകള് ഫലപ്രദമായില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല, രണ്ട് കക്ഷികളും തമ്മിലുള്ള വിദ്വേഷം വര്ദ്ധിക്കുകയും ചെയ്തു. 1984 ഒക്ടോബറില് ഇന്ദിരാഗാന്ധി കൊല്ലപ്പെട്ടശേഷം അധികാരത്തിലെത്തിയ രാജീവ്ഗാന്ധി, ശവസംസ്കാര ചടങ്ങിനെത്തിയ ശ്രീലങ്കന് പ്രസിഡന്റ് ജയവര്ദ്ധനയുമായി നടത്തിയ ഹ്രസ്വ കൂടിക്കാഴ്ചയില് സമാധാനചര്ച്ചയില് ഒരു പുതിയ തുടക്കത്തിനുള്ള സന്നദ്ധത അറിയിച്ചു. അതനുസരിച്ച് ഇന്ത്യയുടെ സാന്നിദ്ധ്യത്തില് ശ്രീലങ്കന് ഗവണ്മെന്റിന്റെയും തമിഴ് സംഘടനകളുടെയും പ്രതിനിധികള് 1985 ജൂലായില് ഭൂട്ടാന് തലസ്ഥാനമായ തിമ്ബുവില് രണ്ടുവട്ടം ചര്ച്ചകള് നടത്തി. തമിഴര് മുന്നോട്ടുവച്ച അടിസ്ഥാന ആവശ്യങ്ങളില് പ്രധാനം അധികാര വികേന്ദ്രീകരണത്തിന്റെ പ്രാഥമിക യൂണിറ്റ് എന്ന നിലയില് നിലവിലുള്ള ഡിസ്ട്രിക്ട് കൗണ്സിലിനു പകരം പ്രവിശ്യകള് രൂപീകരിക്കുക, ജാഫ്ന, മുല്ലതീവ്, കില്ലിനോച്ചി ജില്ലകള് ഉള്പ്പെടെ നോര്ത്തേണ് പ്രോവിന്സും അമ്ബാറെ, ബെറ്റിക്കൊലോവ, ട്രിങ്കമാലി ഉള്പ്പെടെ ഈസ്റ്റേണ് പ്രോവിന്സും കൂട്ടിച്ചേര്ത്ത് വടക്കുകിഴക്കന് പ്രവിശ്യ ഉണ്ടാക്കുകയും തമിഴ് വംശജരുടെ മാതൃഭൂമിയായി അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്യുക, ഭരണപരവും ധനകാര്യപരവുമായ അധികാരം പ്രവിശ്യകളുമായി പങ്കിടുക, തമിഴ് ഭാഷയെ സിംഹള ഭാഷയ്ക്കൊപ്പം ദേശീയ ഭാഷയായി അംഗീകരിക്കുക, ജനസംഖ്യയ്ക്ക് അനുസൃതമായി തമിഴ് വംശജര്ക്ക് സുരക്ഷാസേനയില് നിയമനം നല്കുക തുടങ്ങിയവയായിരുന്നു. ചര്ച്ചകള് പരാജയമായിരുന്നെങ്കിലും അതിനെ ഒരു തുടക്കമായിട്ടാണ് ഇന്ത്യ കണ്ടത്. കാബിനറ്റില് ചര്ച്ച ചെയ്തശേഷം സിംഹള ജനതയും ബുദ്ധമത പുരോഹിതന്മാരും അംഗീകരിക്കില്ലെന്ന കാരണം പറഞ്ഞ് ശ്രീലങ്കന് തമിഴരുടെ ആവശ്യങ്ങള് പാടെ നിരാകരിച്ചു. തിമ്ബു ചര്ച്ചകളുടെ പരാജയത്തിനുശേഷം എല്.ടി.ടി.ഇ സുരക്ഷാസേനയുമായുള്ള സംഘട്ടനത്തിന്റെ തീവ്രത വര്ദ്ധിപ്പിച്ചപ്പോള് സുരക്ഷാസേന തമിഴ്വംശജരെ തന്നെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യാനുള്ള ശ്രമം ശക്തിപ്പെടുത്തി. അതിനായി ശ്രീലങ്കന് ഗവണ്മെന്റ് പല യൂറോപ്യന് രാജ്യങ്ങളുടെയും ഇസ്രായേലിന്റെയും പാകിസ്ഥാന്റെയും സഹായം തേടിയിരുന്നു. മേയ് 27ന് വൈകുന്നേരം ബാങ്ക് ഒഫ് സിലോണിന്റെ കെട്ടിട ഉദ്ഘാടന ചടങ്ങില് ജയവര്ദ്ധനെ പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഇത്തവണത്തെ യുദ്ധം എല്ലാം അവസാനിപ്പിക്കാനുള്ള യുദ്ധം This time the fight is a fight to the finish ആണ്. അന്നുതന്നെ നിരപരാധികളായ തമിഴ് ജനത നേരിടേണ്ടിവരുന്ന കടുത്ത ദുരവസ്ഥയില് ഇന്ത്യാ ഗവണ്മെന്റ് പ്രതിഷേധം അറിയിച്ചു. എന്നാല്, ആക്രമണം തുടരുമെന്ന് ജയവര്ദ്ധനെ മറുപടി നല്കി. തുടര്ന്ന് മേയ് 28 ന് രാജീവ്ഗാന്ധി തന്റെ വാര്ത്താസമ്മേളനത്തില് തമിഴ് ജനതയെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിന് വേണ്ടിവന്നാല് ഇന്ത്യയ്ക്ക് ഇടപെടേണ്ടി വരുമെന്ന് താക്കീത് നല്കി. തുടര്ന്ന് ജൂലായ് 19ന് രാജീവ്ഗാന്ധി നിര്ദ്ദേശിച്ചതനുസരിച്ച് ഹൈകമ്മിഷനിലെ ഒന്നാം സെക്രട്ടറി ഹര്ദ്വീപ് പുരി ജാഫ്നയില് പോയി പ്രഭാകരനുമായി ചര്ച്ച നടത്തി. കരാറില് താന് തൃപ്തനാണെന്നാണ് പ്രഭാകരന് അറിയിച്ചത്. കരാര് ഒപ്പിടുന്നതിന് മുന്പ് തമിഴ്നാട് മുഖ്യമന്ത്രി എം.ജി. ആറിനെയും പ്രധാനമന്ത്രി രാജീവ്ഗാന്ധിയെയും കാണണമെന്ന് അദ്ദേഹം ആവശ്യപ്പെട്ടു. അതനുസരിച്ച് 23 ന് പ്രഭാകരനെ മദ്റാസിലെത്തിക്കുകയും എം.ജി.ആറുമായി കൂടിക്കാഴ്ചയ്ക്ക് അവസരമൊരുക്കുകയും അടുത്ത ദിവസം ഡല്ഹിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോവുകയുമുണ്ടായി. ഡല്ഹിയില് എം.കെ. നാരായണനും ദീക്ഷിയും ഹര്ദീപ് പുരിയും ചേര്ന്ന് കരട് നിര്ദ്ദേശിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് വിശദമായി വിവരിച്ചുകൊടുത്തു. എന്നാല്, പ്രഭാകരന് അവയില് തൃപ്തനല്ലെന്നു പറഞ്ഞ് പിന്മാറുകയായിരുന്നു. അതിനുശേഷം രാഷ്ട്രീയ കാര്യങ്ങള്ക്കായുള്ള ക്യാബിനറ്റ് കമ്മിറ്റി കൂടുകയും കരാര് ഒപ്പിടാന് തീരുമാനിക്കുകയുമായിരുന്നു. അതനുസരിച്ച് ജൂലായ് 29ന് കൊളംബോയില് കരാര് ഒപ്പിട്ടു. അടുത്ത ദിവസം തിരികെ പോകുന്നതിനു മുന്പ് നടന്ന ഗാര്ഡ് ഒഫ് ഓണറില് ശ്രീലങ്കന് നേവിയിലെ ഒരു ഭടന് തന്റെ തോക്ക് തിരിച്ചുപിടിച്ച് ചുഴറ്റി രാജീവ്ഗാന്ധിയുടെ തലയ്ക്കടിക്കാന് ശ്രമിച്ചു. സമയോചിതമായി ഒഴിഞ്ഞതിനാല് അടി രാജീവ്ഗാന്ധിയുടെ തോളിലായിരുന്നു പതിച്ചത്. അങ്ങനെ വലിയൊരു ദുരന്തം ഒഴിവായി. ജനസംഖ്യയില് 74 ശതമാനമുള്ള സിംഹളര് 15 ശതമാനം മാത്രമുള്ള തമിഴര്, തമിഴ്നാട്ടിലെ ജനസംഖ്യയുമായി കൂട്ടിച്ചേരുമ്ബോള് തങ്ങള് ന്യൂനപക്ഷമായി മാറുമെന്ന് ഭയപ്പെട്ടിരുന്നതാണ് പ്രധാനപ്രശ്നം. 2009ല് എല്.ടി.ടി.ഇയെ തകര്ത്തത് ഇന്ത്യയുടെ കൂടെ സഹായത്താലാണെന്നത് മറ്റൊരു കാര്യം. ഡി. ജയചന്ദ്രന് , ഇന്ത്യന് ഹൈ കമ്മിഷന് കൊളംബോയിലെ മുന് നയതന്ത്ര ഉദ്യോഗസ്ഥനാണ് ലേഖകന് ഫോണ് : 9496255315