ಶ್ರೀ ರಾಮ ಸಮರ್ಥ ಶ್ರೀ ರಾಮ ಸಮರ್ಥ ಸಮರ್ಥ ಸದ್ಗುರು ಶ್ರೀಬ್ರಹ್ಮಚೈತನ್ಯ ಮಹಾರಾಜರ ಪ್ರವಚನಪ್ರಪಂಚದ ಗಡಿಬಿಡಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಪರಮಾರ್ಥ ಸಾಧಿಸಬೇಕು ಕೋರ್ಟಿನಲ್ಲಿಯ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಜನರು ಸತ್ಯವೆಂದು ಹೇಗೆ ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲವೋ ಅದರಂತೆ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಜನರು ಧೂರ್ತತನದಿಂದ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ ಹಾಗೂ ಇದು ವ್ಯವಹಾರ ಎಂದು ಅದಕ್ಕೆ ಅನ್ನುತ್ತಾರೆ . ಆದರೆ ಇದೇನೂ ಸರಿಯಾದ ಪ್ರಪಂಚವಲ್ಲ . ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಾನವೆನಿಸದಿದ್ದರೆ ಅದು ಸರಿಯಾದ ಪ್ರಪಂಚವಾದಂತೆ ಆಗಲಿಲ್ಲ . ಯಾರ ಪ್ರಪಂಚದ ದಿಶೆ ತಪ್ಪಿರುತ್ತವೆಯೋ ಅವರ ಪರಮಾರ್ಥ ಸಾಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ . ಯಾರಿಗೆ ಪ್ರಪಂಚ ಮಾಡಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲವೋ ಅವನಿಗೆ ಸಾಧುತನವು ಸಾಧಿಸಲಾರದು . ಸಾಲವು ಬಹಳವಾಯಿತೆಂದು ಪ್ರಪಂಚ ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರೆ ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸ್ವಾರ್ಥತ್ಯಾಗವಿರುತ್ತದೆ ? ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದನೆಂದರೆ ಏನು ಮಾಡಿದ ? ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಕುಳಿತ . ಚಳಿಯಾಗತೊಡಗಿತೆಂದು ಕಟ್ಟಿಗೆ ಕೂಡಿಸಿ ಉರಿಹಚ್ಚಿ ಕಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ , ವಾಸಮಾಡಿದ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಸ್ವಚ್ಚಮಾಡಿ ತುಳಸಿಗಿಡಗಳನ್ನು ಹಚ್ಚುತ್ತಾನೆ , ಗುಡಿಸಲು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ . ಭಿಕ್ಷೆಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಗುಡಿಸಲಿನ ಚಿಂತೆ ಮಾಡಿದನೆಂದರೆ ಹೆಂಡತಿಮಕ್ಕಳು ಏನು ಮಾಡಿದ್ದರು ? ಪ್ರಪಂಚದ ಬಂಧನಗಳನ್ನು ಬಿಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ . ಅವುಗಳನ್ನು ಆಗ್ರಹಪೂರ್ವಕ ಬಿಡುವದರಿಂದ ಬಿಟ್ಟಂತಾಗುವದೆ ? ಈ ಪ್ರಪಂಚ , ಈ ಸಂಸಾರ ಭಗವಂತನೇ ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡಿರುತ್ತಾನೆ ಎಂದಮೇಲೆ ಯಾರಿಂದಾದರೂ ಬಿಡಲು ಶಕ್ಯವಾದೀತೆ ? ಯಾರು ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದವರಾಗಿರುವರೋ ಅವರಿಗೆ ಸಂಸಾರವಿದೆಯಂದೇ ತಿಳಿಯಬೇಕು . ತುಕಾರಾಮ ಹಾಗೂ ಜ್ಞಾನೇಶ್ವರ ಮಹಾರಾಜರಿಗೂ ಸಂಸಾರ , ಪ್ರಪಂಚ ಇದ್ದೇ ಇತ್ತು . ಆದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಆಸಕ್ತಿ ಇರಲಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಅದು ಅವರಿಗೆ ಬಾಧಿಸಲಿಲ್ಲ . ಪೆನ್ಶನ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಮೇಲೆ ಪರಮಾರ್ಥ ಮಾಡೋಣ ಎನ್ನುವುದು ಉಚಿತವಲ್ಲ . ಈ ಗಡಿಬಿಡಿಯಲ್ಲಿಯೇ , ಪ್ರಪಂಚದ ಜಂಜಾಟದಲ್ಲಿಯೆ ಪರಮಾರ್ಥ ಸಾಧಿಸಬೇಕು . ನಾವು ಯಾವ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸಾವಧಾನರಾಗಿರಬೇಕು ?. ಯಾವದರಲ್ಲಿ ಅಂದರೆ , ನಾವು ಹುಟ್ಟಿಬರುವಾಗ ಯಾವದನ್ನು ಸ್ವೀಕಾರ ಮಾಡಿರುವೆವೋ ಆ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸಾವಧಾನರಾಗಿರಬೇಕು . ಪ್ರಪಂಚ ಮಾಡುವಾಗ ನಾವು ನಮ್ಮ ಲಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ಭಗವಂತನ ಕಡೆಗೆ ಇಡಬೇಕು . ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ತನ್ಮಯರಾದವೆಂದರೆ ಭಗವಂತನ ವಿಸ್ಮರಣೆಯಾಗತೊಡಗಿತೆಂದರೆ , ಇಂಥ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಾವಧಾನತೆಯಿಂದ ಭಗವಂತನ ಸ್ಮರಣೆ ಮಾಡಬೇಕು . ನಾವು ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಶರಣು ಹೋದಂತೆ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಶರಣು ಹೋಗಬೇಕು . ಚಿತ್ತಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ವಿಚಾರ ಮಾಡಬೇಕು ಹಾಗೂ ನಾನು ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ಶರಣು ಹೋಗಿರುವೆನೆಂಬುದನ್ನು ನೋಡಬೇಕು . ವಿಷಯದಿಂದ ಬೇರೆಯಾದರೆ ಮಾತ್ರ ಹೀಗೆ ಆಗಲು ಶಕ್ಯವಿದೆ . ವ್ಯಸನೀಮನುಷ್ಯನು ವ್ಯಸನಸೇವನೆಗಿಂತ ಮೊದಲು ತಾನು ಹೇಗೆ ವ್ಯವಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದನೆಂಬುವದನ್ನು ವಿಚಾರ ಮಾಡಬೇಕು . ಮೊದಲು ನಾನು ನಿತ್ಯ ಮಾರುತಿರಾಯನ ದರುಶನಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆ . ಆದರೆ ಈಗ ವಿಷಯಸೇವನೆಯಲ್ಲಿ ಅವನ ಸ್ಮರಣೆಯು ಕೂಡ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಇದಕ್ಕೇನನ್ನಬೇಕು ? ನೌಕರಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ವರಿಷ್ಠರಿಗೆ ಶರಣು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲವೇ ? ಅಂದ ಮೇಲೆ ಹೊಟ್ಟೆಗಾಗಿ ಮಾಡುವದನ್ನೂ ಭಗವಂತನಿಗಾಗಿ ಏಕೆ ಮಾಡಲಾಗುವದಿಲ್ಲ ? ಭಗವಂತನಿಗೆ ಶರಣು ಹೋಗುವದೇ ಅತ್ಯಂತ ಸುಲಭವಾಗಿರುತ್ತದೆ . ಅದಕ್ಕೆ ಬೇರೆ ಯಾವದೇ ವಸ್ತುವಿನ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ . ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಶರಣುಹೋಗುಲು ಬರುತ್ತದೆ . ಭಗವಂತನಿಗೆ ಶರಣು ಹೋಗುವದೆಂದರೆ ನಾನು ಅವನವನಾದನು ಅನ್ನುವುದೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ . ನಾನು ರಾಮನವನಾದನು ಆಗುವುದಲ್ಲವೂ ರಾಮನ ಇಚ್ಚೆಯಿಂದಲೇ ಆಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಯಾರು ಅನ್ನುತ್ತಾರೋ , ಅವನು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಸಾವಧಾನವಹಿಸಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಈ ದಿವಸದ ಮುಖ್ಯ ವಿಚಾರ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಅವಶ್ಯಕತೆಇರುತ್ತದೆ ಹಾಗೂನನಗೆ ಭಗವಂತನ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇರುತ್ತದೆ .ಜೈ ಜೈ ರಘುವೀರ ಸಮರ್ಥ