പെയ്തൊഴിയാതെ: ഭാഗം 55 എഴുത്തുകാരി: ഗൗരി ലക്ഷ്മി ഇവിടെ സിറ്റൗട്ടില് ഇരുന്നു കളിക്കുവായിരുന്നു.. ഏട്ടന്റെ കൂടെ..പെട്ടെന്ന് ഏട്ടനൊരു കോള്വന്നു.. അതെടുക്കാന് അകത്ത് പോയി വന്നപ്പോ മോളില്ല.. ലേഖയുടെ വാക്കുകള് കേട്ട് ഗിരിയും വേദയും ഒന്നനങ്ങാന് പോലും കഴിയാതെ നില്ക്കുമ്ബോഴും വേദയുടെ കണ്ണില് കുടിലതയോടെ പുഞ്ചിരിക്കുന്ന മോഹന്റെ മുഖം നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു.. ഗിരി ആ ഞെട്ടലൊന്ന് മാറിയതും അതിവേഗം അകത്തേയ്ക്ക് കുതിച്ചു.. വാടിതളര്ന്നിരിക്കുന്ന കുറച്ചു മനുഷ്യര് മാത്രം.. തന്റെ മകള്.. തന്റെ ജീവന്.. അവനു ഹൃദയം വിങ്ങി.. ഗിരീ ആലോചിച്ചു നില്ക്കേണ്ട.. കാലം മോശമാണ്.. വേഗം പോലീസില് അറിയിക്കൂ.. ഗീത ഓര്മിപ്പിച്ചു.. അവനു തളരും പോലെ അനുഭവപ്പെട്ടു.. അവനിലെ പിതാവ് വിങ്ങി.. തന്റെ മകള്..തന്റെ പൊന്നുമകള്.. മനസ്സിലേക്ക് ഒരോ ദിവസവും വായിക്കുന്ന പത്രവാര്ത്തകള് കടന്നുവന്നു.. അവന് കാറ്റ് പോലെ പുറത്തേയ്ക്ക് പാഞ്ഞു.. കാറെടുത്തു.. അപ്പോഴേയ്ക്കും ദിവാകരന് വന്നു കാറില് കയറിയിരുന്നു.. അവന് കാര് വിട്ട് പോകുമ്ബോഴും ഏതോ ഓര്മയില് ഭയന്ന് പ്രതിമ കണക്കെ നില്ക്കുകയായിരുന്നു വേദ.. മറ്റുള്ളവരൊക്കെയും മോളെ തിരഞ്ഞാ വീടിനു ചുറ്റും നടക്കവേ വേദ ഞെട്ടലോടെ ഫോണ് കയ്യിലെടുത്തു.. അതില് നിന്നും ഒരിക്കലും വിളിക്കരുതെന്നാഗ്രഹിച്ച ആ നമ്ബറിലേക്ക് അവള് വിളിച്ചു.. അവസാന പ്രതീക്ഷയോടെ. ഭയത്തോടെ.. പ്രാര്ത്ഥനയോടെ.. നീ വിളിക്കുമെന്നുറപ്പിച്ചു വേദാ ഞാന്.. ക്രൂരമായ ശബ്ദം.. എന്റെ മോളെവിടെ.. അവള് പെട്ടെന്ന് ചോദിച്ചു.. നീ പെറ്റൊ.. അത് ഞാന് അറിഞ്ഞില്ലല്ലോ.. നിങ്ങള് കളിക്കരുത്.. എന്റെ കുഞ്ഞിനെ ഇവിടുന്ന് നഷ്ടപ്പെട്ടാല് അതിനുത്തരവാദി നിങ്ങളും നിങ്ങളുടെ ആങ്ങളയുമാണെന്ന് എനിക്കറിയാം.. പറയ് എന്റെ കുഞ്ഞെവിടെ.. എന്റെ മോള്ക്കെന്തേലും ആയാല് ഇന്ന് വരെ കണ്ട വേദയാകില്ല നിങ്ങളുടെ മുന്പില് വരിക.. വെട്ടി കണ്ടം തുണ്ടമാക്കും സകലതിനെയും ഞാന്. അവളുടെ വാക്കുകള്ക്ക് വല്ലാത്ത മൂര്ച്ചയുണ്ടായിരുന്നു.. ആദ്യമായി മധു ഒന്ന് പതറി.. കൊന്നിട്ടില്ല ഞാന്.. അവര് ചിരിച്ചു. എന്റെ മോളെ എനിക്ക് തിരിച്ചു വേണം.. വേദ ശക്തമായി പറഞ്ഞു.. അങ്ങനെ ചുമ്മാ കൊണ്ട് തിരിച്ചു തരാന് അല്ലല്ലോ ഞാന് കുഞ്ഞിനേം കൊണ്ട് പോന്നത്.. അവര് ചിരിച്ചു.. നിങ്ങള്ക്ക് ഭ്രാന്താണ്.. ആ പൊടികുഞ്ഞ് നിങ്ങളോടെന്ത് തെറ്റാണ് ചെയ്തത്.. അതിനെ ഓര്ത്തു നീറുന്ന ഒരു കുടുംബമുണ്ട് ഇവിടെ.. അവളെ തിരിച്ചു നല്കണം.. വേദ പറഞ്ഞു.. ഇല്ല വേദാ.. അവളെ ഓര്ത്ത് നീറുന്നവരില് നീയില്ലേ.. ഗീതയില്ലേ.. എനിക്കത് മതി.. മധു ചിരിച്ചു.. ക്രൂരമായി ചിരിച്ചു.. അട്ടഹസിച്ചു.. രാക്ഷസിയെ പോലെ.. പ്ലീസ്.. വേണ്ടാ.. നിങ്ങള്ക്ക് പക എന്നോടല്ലേ.. എന്നെ കൊന്നോളൂ.. എന്റെ മോള്.. അവളെ തിരികെ നല്കിയാല് മതി.. പ്ലീസ്.. വേദയുടെ സ്വരം പെട്ടെന്ന് ഭയം നിറഞ്ഞതായി. അപേക്ഷ നിറഞ്ഞതായി.. മധുവിനെ അവള്ക്കറിയാമായിരുന്നു..ദുഷ്ടയാണ് അവര്.. രാക്ഷസികളെക്കാള് ദുഷ്ട.. മധുവിന്റെ ചിരി.. നിങ്ങള് ചിരിക്കരുത്.. എനിക്ക് ഭ്രാന്താകും.. വേദ പറഞ്ഞു.. അതേ.. നിനക്ക് ഭ്രാന്താകണം.. നീ അലഞ്ഞു നടക്കണം.. നിന്നെ കൂടെ കൂട്ടാന് ഇറങ്ങിയില്ലേ അവന്.. അവന് നിന്നെ വെറുക്കണം.. ആട്ടി അകറ്റണം.. നിന്നെ കാണുന്നവരൊക്കെയും കല്ലെറിയണം.. നീ വെറുക്കപ്പെട്ടവളാകണം. നീ പോലും നിന്നെ അഗാധമായി വെറുക്കണം.. ഭ്രാന്തിയാകണം നീ. അലഞ്ഞു തിരിയണം.. ജട പിടിച്ച മുടിയില് പിടിച്ചു വലിച്ചു മുഷിഞ്ഞ വേഷം ധരിച്ച ഭ്രാന്തി.. മധുവിന്റെ സ്വരം.. അതിലുള്ള പക.. വേദയ്ക്ക് അതിയായ വേദന തോന്നി.. എന്തിനിത്ര പക.. അതിനുള്ള തെറ്റ് എന്താണ്.. ആരെയും അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് ദ്രോഹിച്ചിട്ടില്ല.. വേദനിപ്പിച്ചിട്ടില്ല.. എന്നിട്ടും എല്ലാവരും നല്കിയത് വേദനകള് മാത്രം.. എന്നിട്ടും തന്നോട് പക.. വേദ തളര്ന്നു.. അത് മധുവിന് മനസ്സിലായി.. അവരുടെ മുഖം കൂടുതല് ക്രൂരമായി.. ചുവന്നു.. എന്റെ മോള്.. അവള്ക്കെന്തേലും പറ്റിയാല് കൊല്ലും ഞാന് നിങ്ങളെ.. മധു ചിരിച്ചു. നിനക്കറിയില്ല വേദാ മധുവിനെ.. മധുവിന്റെ ക്രൂരതയെ.. അവര് വീണ്ടും അട്ടഹസിച്ചു.. പക.. ഭ്രാന്തിയായ ഒരു പെണ്ണിന്റെ പക.. പ്ലീസ്.. വേദ കേണു.. നീ വാ വേദാ.. നിന്റെ മോളെ അന്വേഷിച്ചു നീ വാ.. നീ അലയ്.. ആ ജന്തുവിനെ അന്വേഷിച്ച് അലയ്.. കണ്ടെത്തിയാല് വാ. അവര് ചിരിച്ചു.. ആ സ്വരം കൂടുതല് ക്രൂരമായി.. അതുവരെയും നിന്റെ മോള് വേദനിക്കും.. കരയും.. ചാകും വരെ കരയും.. അവര് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.. വേദയുടെ കയ്യില് നിന്നും ഫോണ് ഊര്ന്നു പോയി.. വേദനിച്ചു..ആ വള് അലറി വിളിച്ചു.. ആ നിലവിളി മധു കേട്ടു.. അവരുടെ മുഖം കൂടുതല് കൂടുതല് ക്രൂരമായി.. ഒരു പിഞ്ചു കുഞ്ഞിനെ കൊല്ലാന് തക്ക ക്രൂരമായി.. പോര.. ആ കുഞ്ഞ് മാത്രമല്ല.. അവളും മരിക്കണം.. ഇഞ്ചിഞ്ചായി.. ജീവനുവേണ്ടി അവള് പിടയ്ക്കണം.. കാലു പിടിക്കണം.. ഇരക്കണം.. അവര് ചിരിച്ചു.. ഭ്രാന്തമായി.. വേദ പെട്ടെന്നെന്തോ ഓര്മയില് ഫോണെടുത്തു.. ഞാനിപ്പോ പോലീസില് പറയും.. വേദ പേടിപ്പിച്ചു.. വിഭലമായി.. അവര് കൂടുതല് അട്ടഹസിച്ചു.. അവരവിടെ എത്തുമ്ബോള് ചോരയില് കുളിച്ചു വെട്ടിനുറുക്കിയ ശരീരമേ കിട്ടൂ.. അത്പോലും ഞാന് ചിലപ്പോ അരിഞ്ഞു കടല് മീനിന് എറിഞ്ഞു കൊടുക്കും.. വേദ ഭയന്നു.. അവരുടെ ക്രൂരത.. അവളിലെ മാതൃത്വത്തിനു മുറിവേറ്റു.. ഹൃദയം പിടഞ്ഞു.. ചോര.. കണ്ണില് ചോര നിറഞ്ഞു.. മ്മേ.. മോളുടെ സ്വരം. അവള് ഇറങ്ങി ഓടി.. പുറത്തേയ്ക്ക്.. ആരെ വിളിക്കും.. അവള് ഗിരിയെ വിളിച്ചു നോക്കി.. എടുക്കുന്നില്ല.. അവള്ക്ക് പിന്നെയും പേടി തോന്നി.. എന്തും ചെയ്യാന് മടിക്കാത്ത ക്രൂരയാണ് മധു.. അവരെവിടെ ആയിരിക്കും.. അവള് ആലോചിച്ചു.. തലയ്ക്ക് വല്ലാത്ത ഭാരം.. ചൂട്.. ഒന്നും.. ഒന്നും ഓര്മ വരുന്നില്ല.. വീട്ടില് ആകുമോ.. അത്ര ദൂരം.. ഹേയ്.. കുഞ്ഞുമായി അത്ര ദൂരം അവര് പോകില്ല.. കുഞ്ഞിനെ കൊണ്ടുപോയത് മധുവാന്റിയാണ്.. രക്ഷിക്കണം.. അവരെന്തും ചെയ്യും.. അവള് ഗിരിക്ക് മെസേജ് ഇട്ടു.. പിന്നെ ഓടി..എങ്ങോട്ടെന്നില്ലാതെ നടന്നു.. അലഞ്ഞു നടന്നു.. മണിക്കൂര് ഒന്ന് പിന്നിട്ടിരിക്കുന്നു.. നീ വരും വരെ അവള് വേദനിക്കും.. ചിലപ്പോള് ചത്തു പോകും.. അവള് ഫോണ് നോക്കി ചാര്ജ് തീര്ന്ന് അത് ഓഫായിരിക്കുന്നു.. ശരീരം തളരുന്നു.. എവിടെയാകും അവര്.. അടുത്തുണ്ടാകും.. പക്ഷെ എവിടെ.. അവള് മുന്പില് കണ്ട മാതാവിന്റെ രൂപക്കൂടിനു മുന്പില് തളര്ന്നിരുന്നു.. മാതാവേ.. എന്റെ മോള്.. ഒരു വഴി.. ഒരു വഴി കാണിച്ചു തരണേ.. അവള് കരഞ്ഞു.. ഒരമ്മയുടെ കണ്ണുനീര്.. ആ രൂപക്കൂടിനു മുന്പില് തളര്ന്ന ഒരമ്മയുടെ കണ്ണുനീര് പതിച്ചു.. ആരൊക്കെയോ അവളെ ശ്രദ്ധിച്ചു. പെട്ടെന്നാണ് അവളുടെ മുന്പിലൂടെ ഒരു വണ്ടി പോയത്.. ആര് എം അസോസിയേറ്റ്സ്. അവളുടെ മനസ്സില് പണ്ടെപ്പോഴോ ഗൗതം പറഞ്ഞ വാക്കോര്മ്മ വന്നു. നാട്ടിലുള്ള എസ്റ്റേറ്റ്.. അതിലെ ബംഗ്ലാവ്.. അവള് പിടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റു.. ഓട്ടോ സ്റ്റാണ്ടിലേയ്ക്ക് ഓടി.. ഗൗതം.. ഗൗതം.. റൂമിന്റെ വാതിലില് തുടര്ച്ചയായുള്ള മുട്ട് കേട്ട് ഗൗതം വാതില് തുറന്നു.. അവനെ ഞെട്ടിച്ചുകൊണ്ട് ഗിരി അവന്റെ കുത്തിന് പിടിച്ച് അകത്തേയ്ക്ക് തള്ളി.. നിലതെറ്റി അവന് നിലത്തേയ്ക്ക് വീണുപോയിരുന്നു.. എന്റെ മോളെവിടെ ഗൗതം.. ഗിരിയുടെ ശബ്ദം. ഒരച്ഛന്റെ ശബ്ദം.. ഗൗതം പിടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റു.. നിങ്ങളാരാ.. എന്താ പ്രശ്നം. കളിക്കല്ലേ ഗൗതം.. എന്റെ മോളെ കൊണ്ടുപോയത് നിങ്ങളുടെ ആന്റിയും അച്ഛനുമാണ്.. എന്റെ മോളെവിടെ.. ഗിരിയുടെ ശബ്ദം ഇടറി.. ഗൗതം.ഞെട്ടലോടെ അവനെ നോക്കി.. എനിക്ക് നിങ്ങളെ മനസ്സിലായിട്ടില്ല.. ആരാണ് നിങ്ങള്.. ഡാഡിയും ആന്റിയും മോളെ കൊണ്ടുപോകാനോ.. നിങ്ങളും അവരുമായി എന്താ ബന്ധം. ഗൗതം.ചോദ്യങ്ങള് ചോദിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. ഗൗതം.. ഗീതയുടെ ശബ്ദം.. അവന് ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞു നോക്കി.. അവന്റെ കണ്ണില് അവരുടെ രൂപം പതിഞ്ഞു.. അമ്മയാണ്.. അവനവരെ നോക്കി.. ഇത് ഗിരി.. വേദയെ കല്യാണം കഴിക്കാന് പോകുന്നത് ഗിരിയാണ്.. ഗിരിയുടെ മോളെ അവര്.. നിന്റെ ഡാഡിയും ആന്റിയും ചേര്ന്ന് തട്ടിക്കൊണ്ടു പോയി.. വേദയാണ് അത് പറഞ്ഞത്.. വേദയെയും ഇപ്പോള് കാണുന്നില്ല.. നിന്റെ അറിവില്ലാതെ അവരത് ചെയ്യില്ല ഗൗതം..പറയ്.. അവരെവിടെ.. ഗീത ചോദിച്ചു.. ഗൗതം ഞെട്ടി ഗിരിയെ നോക്കി.. നിന്നെ വിശ്വസിച്ച അവളാണ് മണ്ടി.. പലവട്ടം നീ ചതിച്ചവളാണ്.. എന്നിട്ടും നീ പറഞ്ഞതൊക്കെയും അവള് വിശ്വസിച്ചു.. ഈ കല്യാണം മുടക്കാന് നീ ചെയ്യിപ്പിച്ചതാണ് ഇത്..പറയ് എന്റെ മോളെവിടെ.. ശങ്കരിമോളെവിടെ.. ഗീത ഗൗതത്തിന്റെ കോളറില് പിടിച്ചുലച്ചു.. ശക്തമായി.. എനിക്കറിയില്ല.. എന്നെ വിട്.. ഗൗതം അവരെ പിടിച്ചു മാറ്റാന് ശ്രമിച്ചു.. ഇല്ല.. ഞാന്.നിന്നെ വിശ്വസിക്കില്ല.. അവര് വളര്ത്തിയതല്ലേ നിന്നെ.. നീ ചതിക്കും. ക്രൂരനാണ് നീ.. എന്റെ മോളോടും നീ ക്രൂരത ചെയ്തു..സ്നേഹിക്കുന്നെന്ന് പറഞ്ഞു പറ്റിച്ചു.. പിന്നെ ക്രൂരമായി അവളെ ബലാത്സംഗം ചെയ്തു.. അത് മറച്ചു വെച്ചു കല്യാണം കഴിച്ചു.. ക്രൂരമായി വഞ്ചിച്ചു.. ഒടുവില് സ്വന്തം കുഞ്ഞിനെയും കൊന്നു.. ഇപ്പോള് അവളുടെ ജീവിതം തകര്ക്കുന്നു.. ക്രൂരനാണ് നീ.. ഒരിക്കലും ഒരിക്കലും നീ ഗുണം പിടിക്കില്ല.. പെറ്റ വയറിന്റെ ശാപമാ.. ഗീത കരഞ്ഞു.. വിട്.. വിടാന്.. ഗൗതത്തിന്റെ സര്വ്വ നിയന്ത്രണങ്ങളും നഷ്ടമായിരുന്നു.. അവന് അവരെ പിടിച്ചു കട്ടിലിലേക്ക് തള്ളി.. അവര് ചെന്ന് കട്ടിലിലേക്ക് മലര്ന്നു വീണു.. മിണ്ടിപ്പോകരുത് നിങ്ങള്.. ഗൗതം അലറി.. തന്റെ വേദന മുഴുവന് നിറഞ്ഞ അലര്ച്ച.. പെറ്റ വയറു പോലും. ശാപം പോലും..എന്നെ ശപിക്കാന് എന്ത് അര്ഹതയുണ്ട് നിങ്ങള്ക്ക്.. നിങ്ങള് പ്രസവിച്ചതോ.. അതോ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയതോ.. നിങ്ങള്ക്കിഷ്ടമുള്ളയാളോടൊപ്പം ജീവിച്ചതോ..ഒരിക്കല് പോലും ഒരു മകന്റെ സ്നേഹം നല്കാതെ നിഷ്കരുണം ഉപേക്ഷിച്ചു കടന്ന് കളഞ്ഞവളല്ലേ നിങ്ങള്.. ആ നിങ്ങള് എന്ത് അര്ഹതയിലാണ് എന്നെ ശപിക്കുന്നത്.. ഗൗതം ചോദിച്ച ചോദ്യത്തിന് ഗീതയുടെ കയ്യില് ഉത്തരമുണ്ടായിരുന്നില്ല.. നിങ്ങളിപ്പോള് പറഞ്ഞല്ലോ ഗൗതം ചതിച്ചുവെന്ന്.. സത്യമാണ്..നിങ്ങള് പറഞ്ഞല്ലോ ഗൗതം ക്രൂരത കാട്ടിയെന്ന്..സത്യമാണ്.. എന്ത് കൊണ്ട് എന്നറിയുമോ.. ഗിരിയ്ക്ക് പോലും മറുപടി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.. കാരണം അതവന്റെ വേദനയായിരുന്നു.. നിങ്ങള്..നിങ്ങള് കാരണം.. അവന്റെ ശബ്ദമിടറി.. ഗീതയ്ക്ക് വാക്കുകള് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.. അവന് തന്റെ മകന് തനിക്ക് നേരെ കൈ ചൂണ്ടിയിരിക്കുന്നു.. ഒരമ്മയുടെ തോല്വി. അവര് തലകുനിച്ചു.. ആലോചിച്ചിട്ടുണ്ടോ എപ്പോഴെങ്കിലും നിങ്ങള്..എന്നെപ്പറ്റി.. അമ്മയെ നഷ്ടമായ ഒരഞ്ചു വയസ്സുകാരന്റെ കരച്ചില് നിങ്ങള് കേട്ടിട്ടുണ്ടോ.. അമ്മയെ സ്നേഹിച്ചു അമ്മയുടെ വാലായി നടക്കാന് കൊതിച്ച അവനു മുന്പില് ഒരു രാത്രി ആ അമ്മ മാഞ്ഞു പോകുമ്ബോള് അവനു നഷ്ടമായത് എന്തൊക്കെയാണെന്ന് നിങ്ങള് എപ്പോഴെങ്കിലും ഒരുവട്ടം ആലോചിച്ചിരുന്നുവോ.. ആന്റി.. അമ്മയ്ക്ക് തുല്യമായിരുന്നു.. പക്ഷെ അമ്മ ആയിരുന്നില്ല.. കുഞ്ഞു നാള് മുതല് പെറ്റമ്മയുടെ ദൂഷ്യങ്ങള് ഓതിതന്ന് വളര്ത്തി.. വെറുപ്പായിരുന്നു നിങ്ങളെ എനിക്ക്.. പിന്നെ പിന്നെ തോന്നി തുടങ്ങി അമ്മയോടുള്ള ആവേശം.. ബാക്കിയുള്ള കുട്ടികള് അമ്മമാരെപ്പറ്റി പറയുമ്ബോള്. അവരുടെ വാത്സല്യത്തെപ്പറ്റി പറയുമ്ബോള്.. നഷ്ടപ്പെട്ടത് എത്രമാത്രം വലുതാണെന്ന് ബോധ്യമായി തുടങ്ങിയ നാളുകള്.. എത്ര ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നോ വീട്ടിലേയ്ക്ക് വരുമ്ബോള് സ്നേഹത്തോടെ മോനെ കാത്തിരിക്കുന്ന ഒരമ്മയെ.. ഇഷ്ടമുള്ള പലഹാരങ്ങള് ഉണ്ടാക്കി കാത്തിരിക്കുന്ന അമ്മയെ.. മുഖമൊന്ന് വാടിയാല് കാര്യം തിരക്കുന്ന ക്ഷീണത്തോടെ കിടക്കുമ്ബോള് തലോടിത്തരുന്ന അമ്മയെ.. ആന്റി അങ്ങനെ ആയിരുന്നില്ല.. സ്വാര്ഥമായിരുന്നു ആ ഇഷ്ടം.. എന്നും നിബന്ധനകള്ക്കുള്ളില് ഉള്ള ജീവിതം. ഡാഡി ഒരിക്കല് പോലും എന്റെ ഇഷ്ടങ്ങള് അറിഞ്ഞിട്ടില്ല.. എന്നും സ്വന്തം കാര്യങ്ങള്.. സ്വന്തം തിരക്കുകള്.. മടുത്തു തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് മദ്യത്തിലേയ്ക്കും പുകയിലയിലേയ്ക്കും അഭയം തേടിയത്..എന്നിട്ടും ഒരു പെണ്ണിനോടും മോശമായി പെരുമാറിയിട്ടില്ല ഗൗതം.. വേദ.. അവളെ കണ്ട മാത്രയില് എനിക്ക് അതുവരെ കിട്ടാത്ത എന്തൊക്കെയോ അവളില് നിന്ന് കിട്ടുമെന്ന് തോന്നി.. അതും നഷ്ടപ്പെടും എന്ന ഘട്ടത്തിലാണ് ഞാന് അന്ന് അമിതമായി കുടിച്ചത്.. അവള്.. അവള് മാത്രമായിരുന്നു ഉള്ളില്.. അതിനിടയില് സംഭവിച്ചു പോയതൊക്കെ ഞാന് പോലും അറിഞ്ഞില്ല.. പക്ഷെ അറിഞ്ഞപ്പോള് ഞാനറിഞ്ഞ വേദന നിങ്ങള്ക്കൊരാള്ക്കും മനസ്സിലാകില്ല.. ഗൗതം ക്രൂരനല്ലേ..അവനെവിടെയാണ് വേദന.. അത്രമേല് പ്രണയിച്ചവല് സ്വന്തം കയ്യാല് പിച്ചിച്ചീന്തപ്പെട്ടു എന്നറിയുന്ന ഒരാളുടെ മാനസികാവസ്ഥ ആര്ക്ക് മനസ്സിലാകും.. ആത്മഹത്യയെപ്പറ്റി വരെ ചിന്തിച്ചു.. സത്യങ്ങള് അവളോട് പറഞ്ഞ ശേഷം അതായിരുന്നു മനസ്സില്.. പക്ഷെ ആനിനെ കണ്ടപ്പോള് വേദ അനുഭവിക്കുന്ന വേദന അറിഞ്ഞപ്പോള് അവളെ രക്ഷിക്കണമെന്ന് തോന്നി.. അതിനായി അവളുടെ വീട്ടുകാരെ കണ്ട് സത്യം ബോധിപ്പിച്ചപ്പോള് അയാള് മകളുടെ അഭിമാനം രക്ഷിക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞു കാലില് വീണു.. അവളെ കല്യാണം കഴിക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞു.. ഗൗതം കണ്ണുകള് തുടച്ചു.. അവളൊന്നുമറിയില്ല എന്ന് അവളുടെ പേരില് സത്യം ചെയ്തു നല്കിയാണ് കല്യാണം കഴിച്ചത്.. ഒരിക്കല് പോലും മനസ്സറിഞ്ഞവളെ വേദനിപ്പിച്ചിട്ടില്ല ഗൗതം.. ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല സത്യമാണ്.. അതിന് കാരണം വേറൊന്നുമല്ല.. സ്നേഹം.. ആ സ്നേഹം നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്ന എന്റെ പേടി.. നിങ്ങള്ക്കറിയുമോ.. വേദ സ്നേഹിച്ചതുപോലെ ഒരാളും ഗൗതത്തെ സ്നേഹിച്ചിട്ടില്ല.. ചേര്ത്തു പിടിച്ചിട്ടില്ല.. കേട്ടിട്ടില്ല.. ഗൗതത്തിനായി പ്രാര്ഥിച്ചിട്ടില്ല.. ആ അവളെ ഒന്നിന്റെ പേരിലും നഷ്ടപ്പെടുത്താന് ഞാന് തയാറായിരുന്നില്ല.. അതുകൊണ്ട് മാത്രമാണ് ഹൃദയം ഉരുകുന്ന വേദനയിലും അവളെ ഒന്നും അറിയിക്കാതെ ഞാന്.. ഗൗതം പൊട്ടിക്കരഞ്ഞുപോയി.. അതിനെനിക്ക് നഷ്ടമായത് അവളെയാണ്.. ജീവിതത്തില് ആദ്യമായി കിട്ടിയ സ്നേഹമാണ്.. കൂട്ടാണ്.. പ്രണയമാണ്.. പിന്നെ.. എന്റെ കുഞ്ഞും.. ഗൗതം കണ്ണുകള് അമര്ത്തി തുടച്ചു ഗീതയെ നോക്കി.. നിങ്ങള്ക്കിനിയും പറയാമോ നിങ്ങള് ഇതിനൊന്നും കാരണം അല്ലെന്ന്.. അവനവരെ നോക്കി.. ഗീതയുടെ മുഖം താഴ്ന്നു.. എനിക്ക് സ്നേഹിക്കാന് അറിയില്ല.. സ്നേഹിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല ഞാന്.. പിന്നെ എങ്ങനെ അറിയും.. പിന്നെ ഈ ഒറ്റപ്പെടല്.. അതും ഞാന് സ്വീകരിക്കുന്നു..കാരണം ഇതെനിക്ക് എന്റെ വേദ നല്കുന്ന ശിക്ഷയാണ്.. അവള് മാത്രമേ ആത്മാര്ത്ഥമായി അത്രത്തോളം എന്നെ വേറൊന്നിനും വേണ്ടിയല്ലാതെ സ്നേഹിച്ചിട്ടുള്ളൂ.. അതുകൊണ്ട് അവള്.. അവള്ക്ക് മാത്രമേ ഗൗതത്തെ ശിക്ഷിക്കാനും ശപിക്കാനും അധികാരമുള്ളു..വേദയ്ക്ക് മാത്രം..അവന് കണ്ണു തുടച്ചു ഗിരിയെ നോക്കി.. നിങ്ങളിലെ അച്ഛനെ എനിക്ക് മനസ്സിലാകും.. ഒരിക്കല് ഓപ്പറേഷന് തീയേറ്ററിന് മുന്പിലിരുന്ന് എന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ ജീവനുവേണ്ടി കരഞ്ഞു പ്രാര്ത്ഥിച്ച ഒരച്ഛനാണ് ഞാനും..പക്ഷെ ദൈവം എന്നെ ശിക്ഷിച്ചു.. എന്റെ കണ്ണില് കാണാന്.. എന്റെ ചോരയില് ജനിച്ച സ്വന്തമെന്നു പറഞ്ഞെനിക്ക് ചേര്ത്ത് പിടിക്കാന് അധികാരമുള്ള ഒരു കുഞ്ഞു ജീവന് പോലും ദൈവം എനിക്കായി അനുവദിച്ചില്ല.. പക്ഷെ നിങ്ങളുടെ കുഞ്ഞിനൊന്നും വരില്ല.. ഗൗതം ഉള്ളിടത്തോളം.. എനിക്കറിയാം വേദ ആ വിവാഹത്തിന് സമ്മതിച്ചെങ്കില് അതിനൊറ്റ കാരണം ആ കുഞ്ഞാണ്.. അവള് മുറിവേറ്റ ഒരമ്മയാണ്.. കണ്ണുനീര് ഉണങ്ങാത്ത അമ്മ.. അവന് ഗിരിയെ നോക്കി.. അവളിനിയും വേദനിക്കരുത്.. അതെന്റെ കൂടെ അയാള് കഴിയില്ല എന്നുറപ്പുള്ളത്കൊണ്ടാണ് ഞാന് അവളെ നിങ്ങള്ക്ക് വിട്ട് തന്നത്.അതിന് തടസ്സം ആരാണെങ്കിലും ഞാനതിനെ എതിര്ക്കും..എന്റെ ജീവന് നല്കിയിട്ടാണെങ്കിലും.. ഗൗതം ഗിരിയെ നോക്കി.. പറയ് എന്താ ഉണ്ടായത്.. ഗിരി അപ്പോഴാണ് അവനെ നോക്കുന്നത്.. തളര്ന്ന് അവശനായ നിര്ജ്ജീവനായ ഒരുവന്.. ഗിരിക്ക് ഒരേസമയം അവനോട് അനുതാപവും ദേഷ്യവും തോന്നി.. ഗിരി കാര്യങ്ങള് പറഞ്ഞു.. ഗൗതം ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു.. ശേഷം ഫോണെടുത്തു കാതോട് ചേര്ത്തുകൊണ്ട് പുറത്തേക്കിറങ്ങി.. ഗിരി ഗീതയെ നോക്കി.. മുറിവേറ്റിരിക്കുന്നു അവര്ക്കും. അവരിലെ മാതൃത്വത്തിനും.. അവര് വിങ്ങിപ്പൊട്ടുകയാണ്.. പക്ഷെ അവര് അതര്ഹിക്കുന്നു.. അവന് മിണ്ടിയില്ല.. ഡാഡിയും ആന്റിയും ഇവിടുത്തെ ഞങ്ങളുടെ എസ്റ്റേറ്റ് ബംഗ്ലാവില് ഉണ്ട്.. വേഗം വാ.. അതൊരു വല്ലാത്ത സ്ഥലമാണ്.. ഒരാളെ കൊന്നാല് പോലും ആരും അറിയില്ല.. ഗൗതം ഭയതോടെയാണ് പറഞ്ഞത്.. ഗിരിയും ഗീതയും.ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റു.. അവര് ഗൗതത്തിനൊപ്പം ഇറങ്ങി.. പുറത്തേയ്ക്ക്.. അവിടേയ്ക്ക് ഗൗതത്തിനൊപ്പം പോകുമ്ബോഴും ആര്ക്കും ഒന്നും സംഭവിക്കരുതെ എന്ന പ്രാര്ഥനയായിരുന്നു ആ മൂന്ന് ഹൃദയങ്ങള് നിറയെ.......... തുടരും........ പെയ്തൊഴിയാതെ: ഭാഗം 54