സ്വപ്രയത്നത്താലേ കാലക്കയറ്റം മേളചക്രവര്ത്തി തൃപ്പേക്കുളം അച്യുതമാരാരുടെ ജന്മശതാബ്ദി ഇന്ന് ചെണ്ടയുടെ സാധകക്കൈകളൊന്നും കുട്ടിയെ ആരും ഇരുത്തിപ്പഠിപ്പിച്ചില്ല. തൃശൂര് പരിസരത്തായിരുന്നതിനാല് തലങ്ങുവിലങ്ങ് മേളങ്ങള് നടക്കും. ഊരകത്തെ വീടിനു തൊട്ടമ്ബലത്തിലാകട്ടെ നൂറ്റാണ്ടുകളായി അടിയന്തിരക്കാരുമാണ് കുടുംബക്കാര്. സോപാനത്തിലെ പാട്ടും നിത്യശ്ശീവേലിക്കുള്ള കൊട്ടും അങ്ങനെ ബാല്യത്തിലേ പരിചിതമായി. കണ്ടും കേട്ടും ഉള്ളത് നേരെയങ്ങ് പ്രയോഗിച്ചു. അതല്ലാതെ ദക്ഷിണവച്ചുള്ള അഭ്യസനമുണ്ടായിട്ടില്ല. എന്നിട്ടും കേരളത്തിന്റെ മേളചരിത്രത്തില് വലിയ പേരായി തൃപ്പേക്കുളം അച്യുതമാരാര്. സാമ്ബ്രദായികമായുള്ള അധ്യയനം ഒഴിവാക്കിയും പഞ്ചാരിക്കോ പാണ്ടിക്കോ ചെമ്ബടയ്ക്കോ അഞ്ചടന്തയ്ക്കോ ഒക്കെ കൂടുക നൂറുവര്ഷമൊക്കെ മുമ്ബ് പതിവുകാര്യമാണ്. ഇന്നും അങ്ങനെയുള്ളവരുണ്ട്. എന്നാല്, ശരാശരി കഴകക്കാരില്നിന്ന് സ്വപരിശ്രമത്താല്മാത്രം വലുതായി മലനാട്ടിലെ പുകഴ്പെറ്റ പൂരോത്സവങ്ങള്ക്ക് വാദ്യപ്രമാണിയാകുക എന്നത് സാമാന്യം അസാധാരണമായ അനുഭവചരിത്രമാണ്. തൃപ്പേക്കുളം എന്ന പേരില് രണ്ടെങ്കിലും ക്ഷേത്രങ്ങളുണ്ട് മധ്യകേരളത്തില്. അവിടെനിന്ന് പോന്നവരാണോ മുന്ഗാമികളെന്ന് ഇടയ്ക്കൊക്കെ സന്ദേഹിക്കാറുണ്ടിരുന്നുപോലും അച്യുതമാരാര്. ഏതായാലും യൗവനത്തിന്റെ നിറവിലേക്ക് നീങ്ങിയ കാലംവരെ അദ്ദേഹം ഊരകത്തായിരുന്നു വാസം. തെല്ലൊന്നു വൈകി, മുപ്പത്തിനാലാം വയസ്സില്, വിവാഹം കഴിച്ചപ്പോള് സ്വദേശത്തിന് പത്തുനാഴിക തെക്ക് ഭാര്യയുടെ ഇരിഞ്ഞാലക്കുടയിലേക്ക് പറിച്ചുനട്ടു. അക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം പ്രത്യേകിച്ച് പ്രാഗല്ഭ്യം തെളിയിച്ചത് തവിലില് ആയിരുന്നു. ചങ്ങാതിയായ കൊമ്ബത്ത് കുട്ടന്പണിക്കരുടെ നാഗസ്വരക്കച്ചേരികള്ക്ക് സ്ഥിരം പക്കക്കാരനായിരുന്നു തൃപ്പേക്കുളം. തവില് അദ്ദേഹം നേരത്തേ ചിട്ടപ്പടിതന്നെ അഭ്യസിച്ചിരുന്നു. കൊമ്ബത്തിന്റെ ഗുരുവായ നെല്ലിക്കല് നാരായണപ്പണിക്കര് നാഗസ്വരമൂതാന് എന്നപോലെ തവിലു വായിക്കാനും പ്രാപ്തനായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിനു കീഴിലായിരുന്നു അച്ചു എന്ന പയ്യന്റെ പഠനം. കുട്ടന്പണിക്കര് അച്യുതമാരാര് ദ്വയം വൈകാതെ കല്യാണം തുടങ്ങി കുടുംബവേദികളില് മംഗളഗീതവുമായി പലകുറി മേടയേറി. അച്ചുവിന്റെ താളസ്ഥിതിയും കോല്സ്വാധീനവും ശ്രദ്ധിച്ച നാട്ടുകാരന് പെരുവനം അപ്പുമാരാര് തായമ്ബകയിലേക്ക് ആനയിച്ചു. കരിങ്കല്പ്പാളിയില് പുളിമുട്ടികൊണ്ട് തക്കിട്ടക്കപ്പുറം തരികിട എന്ന പാഠംകൂടി സാമാന്യം വേഗത്തില് ചെയ്യിച്ചുറപ്പിച്ചു. തായമ്ബകയുടെ മുഖവും തുടര്ന്നുള്ള കുറച്ച് എണ്ണങ്ങളും പറഞ്ഞു കൊട്ടിച്ചു. ഒറ്റയ്ക്ക് അവതരിപ്പിച്ചു തെളിയേണ്ട ആ കലയിലേക്ക് അച്ചു വലിയ താല്പ്പര്യം തുടര്ന്നു കാട്ടിയില്ല. പാതിവഴിമുമ്ബേ ശിക്ഷണം മതിയാക്കിയത്രേ. എന്നിട്ടും മുതിര്ന്നശേഷം, ആവശ്യത്തിനൊക്കെ തായമ്ബക കൊട്ടി തൃപ്പേക്കുളം. അടക്കവും ശുദ്ധിയുമുള്ള ചെണ്ടക്കച്ചേരികളായി അവയെ ഗ്രഹിതക്കാര് വിലയിരുത്തി. അപ്പോഴും, മിക്കവാറും കേട്ടബലത്തില് മാത്രമുള്ള അവതരണമാണെന്ന് അധികമാരും മനസ്സിലാക്കിയില്ല. തവില് കൂടാതെ, തൃപ്പേക്കുളം മാമൂല്പ്രകാരം പഠിച്ചത് തിമിലയാണ്. ആ വാദ്യത്തിലെ പ്രഭു അന്നമനട വലിയ പരമേശ്വര മാരാര് 190889 ഊരകത്ത് തമ്ബടിച്ചിരുന്ന മഴമാസങ്ങളില് ശിഷ്യപ്പെട്ടതാണ് അച്ചു. ഗുരുവില് വിശ്വാസമുണ്ടാക്കുംവിധം തുടര്ന്നു ആ ബന്ധം. പലയിടത്തും പഞ്ചവാദ്യത്തില് അവരൊന്നിച്ചു. പരമേശ്വരമാരാരുടെ നിരയില് തൃപ്പേക്കുളം ഒരുവശത്ത് പതിവുകാരനായി. പ്രായം 40 ചെന്നപ്പോള് തൃശൂര്പ്പൂരത്തിന്റെ മഠത്തില്നിന്നുള്ള വരവിനും കൊട്ടി തുടര്ന്നുള്ള കൊല്ലങ്ങളിലും കിട്ടി ക്ഷണം. കാലം 1980കളെത്തിയപ്പോള് മലനാടിന്റെ സാംസ്കാരിക ഭൂപടത്തില് കൂടിയാട്ടം മുമ്ബില്ലാഞ്ഞ ഇടംകണ്ടു. ആ സംസ്കൃതനാടകത്തിന്റെ മഹാനടന്മാരില് അമ്മന്നൂര് മാധവച്ചാക്യാരുടെ വേഷങ്ങള്ക്ക് തിമിലയുമായി തൃപ്പേക്കുളം പിന്നണി കൊഴുപ്പിച്ചു. അതേസമയത്തുതന്നെ, കനത്ത മേളനായകനായി അച്യുതമാരാര് പേരെടുക്കാന് തുടങ്ങി. തവിലും ഇടയ്ക്കയും കൊട്ടിപ്പാടിസ്സേവയും തിമിലയും ഒക്കെ ഏറെക്കുറെ പിന്നാമ്ബുറക്കഥയാക്കി അദ്ദേഹം വലിയ പൂരങ്ങത്തിനും ഉത്സവത്തിനും എഴുന്നള്ളിപ്പുകളില് പ്രമാണിയായി. തൃശൂരും എറണാകുളവും ജില്ലകളിലെ പൈതൃകപ്രാധാന്യമുള്ള പഞ്ചാരികള്ക്കും പാണ്ടികള്ക്കും സംഘത്തലവനായി. സപ്തതിയൊക്കെ അടുത്തതോടെ പാലക്കാടും മലപ്പുറവും കോട്ടയവും ആലപ്പുഴയും പ്രദേശങ്ങളില്ക്കൂടി മേളരംഗത്ത് വിശ്രുതനായി. സംസ്ഥാനത്തിന്റെ തലസ്ഥാനനഗരിയിലും ഒരിക്കല് കൊട്ടി. അതിനകം മേളലോകം അടുത്ത തലമുറയെക്കൂടി കൊണ്ടാടിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. അവരില് ഏറ്റവും ജനപ്രീതിയുള്ള പെരുവനം കുട്ടന്മാരാരുടെ അച്ഛനാണ് തൃപ്പേക്കുളത്തെ തെല്ലൊന്ന് ചെണ്ട പഠിപ്പിച്ച അപ്പുവാശാന്. മേളങ്ങളില് ചെണ്ടയടക്കം വാദ്യങ്ങളുടെ എണ്ണങ്ങള്ക്ക് നിയതമായൊരു കണക്ക് പറഞ്ഞുകേള്ക്കാം. ഇതിനെ അതുപടിയൊന്നും തൃപ്പേക്കുളം ചിലപ്പോഴെങ്കിലും അംഗീകരിച്ചില്ല. പതിനഞ്ചാണ് മുന്നിരയിലെ ഉരുട്ടുചെണ്ട എങ്കില് അതിന്റെ മൂന്നിരട്ടി വലംതലയും ഇലത്താളവും എന്ന് പഴമക്കാര് വിധിക്കാറുള്ളതില് വലിയ കഥയൊന്നുമില്ല എന്നായിരുന്നു അച്യുതമാരാരുടെ പക്ഷം. വീക്കന്ചെണ്ട ഒരു 35 ആയാലും ധാരാളാ. ചില സ്ഥലത്തൊക്കെ അതിലധികമായിട്ട് കാര്യമില്ല എന്ന് പറയുമായിരുന്നു. ഊരകത്തെ മകയിരം പുറപ്പാടിന്റെ രാത്രിപ്പാണ്ടിയെ വിശേഷിച്ചും ലക്ഷണമാക്കുമായിരുന്നു. സ്വാനുഭവത്തില് പൊതിഞ്ഞ നര്മംകൊണ്ട് ഇതിനെ വിശദീകരിക്കും: പണ്ടൊക്കെ നല്ല ദാരിദ്ര്യല്ലേ... മേളം ഉള്ളിടത്തൊക്കെ ചെന്നെത്തും വാദ്യക്കാര്. കാശ്! അങ്ങനെ കൊമ്ബും കുഴലുമൊക്കെ അനുപാതത്തിന് വളരെ മീതെപ്പോകും. കേള്വിസുഖം കുറയും. ഉള്ളുതുറന്ന് സംസാരിക്കുമ്ബോഴും വിവാദങ്ങളൊന്നിലും തലവച്ചില്ല തൃപ്പേക്കുളം. കേന്ദ്രത്തിലെയും കേരളത്തിലെയും സംഗീതനടക അക്കാദമികള് അദ്ദേഹത്തെ ആദരിച്ചു. സംസ്ഥാന സര്ക്കാരിന്റെ പല്ലാവൂര് പുരസ്കാരവും കലാമണ്ഡലം അവാര്ഡും കൂടാതെ, പല സാംസ്കാരിക സംഘടനകളും ക്ഷേത്രഭരണസമിതികളും വീരശൃംഖലയടക്കം സമ്മാനങ്ങള് നല്കി.പ്രായം 92 ചെന്ന തൃപ്പേക്കുളം 2014ല് അന്തരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജന്മ ശതാബ്ധി വര്ഷമാണിത്. കലാനിരൂപകനാണ് ലേഖകന്