കാലം മാറിയിട്ടും കോലം മാറാതെ മന്ത്രിമാരും മന്ത്രിസഭകളും പണ്ടേ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. രാജാവിന് പകരം മുഖ്യമന്ത്രിയോ പ്രധാനമന്ത്രിയോ ഒക്കെയാണ് ഇപ്പോള് എന്നേയുള്ളൂ. പക്ഷേ, സൂക്ഷിച്ചുനോക്കിയാല് ഒരു കാര്യം മനസ്സിലാവും: മന്ത്രിസഭ യോഗങ്ങളില് സംഭവിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളില് അന്നും ഇന്നും തമ്മില് വലിയ മാറ്റമൊന്നുമില്ല!രാവണ മന്ത്രിസഭയുടെ ഒരു യോഗത്തിന്റെ ചിത്രം രാമായണത്തില് കാണുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുക. വാലില് തീ കൊളുത്തപ്പെട്ട ഹനുമാന് ലങ്ക നഗരം മുഴുക്കെ ചുട്ടു പൊട്ടിച്ച് ഒരു കുഴപ്പവും കൂടാതെ തിരികെ പോയതിനെ തുടര്ന്ന് രാമനും വാനരസേനയും കടല് കടന്ന് എത്തിയിരിക്കുന്നു എന്ന വാര്ത്തക്കു പിേമ്ബയാണ് ഈ യോഗം ചേരുന്നത്. ഇനി എന്തു ചെയ്യണം എന്നാണ് ആലോചിച്ചു നിശ്ചയിക്കാന് ഉള്ളത്.മതിയായ അറിവും കഴിവും ഉള്ളവരാണ് മന്ത്രിമാര്. കരുത്ത് തെളിയിച്ച സൈന്യാധിപന്മാര് കൂടിയാണ് അവര്. ഇതൊന്നും പോരെങ്കില് എങ്ങനെയാണ് ഒരു നല്ല സഭ പെരുമാറേണ്ടത് എന്ന് രാവണന് ആമുഖമായി വിശദീകരിക്കുന്നുമുണ്ട്. അദ്ദേഹം പറയുന്നു: സൗഹാര്ദപരമായ അന്തരീക്ഷത്തില്, എല്ലാവരും ഏക മനസ്സും ഏക ലക്ഷ്യവുമായി, സൃഷ്ടിപരമായി കൂടിയാലോചിച്ച് ഏകകണ്ഠമായി തീരുമാനം പറയുന്നത് ഉത്തമമായ ആലോചന. കുറച്ചൊക്കെ അഭിപ്രായ ഭിന്നതയും വാശിയേറിയ വാദവും ഒക്കെ നടന്നാലും അവസാനം സമഗ്രവും ശരിയുമായ തീരുമാനത്തിലെത്തി പിരിയുന്നത് മധ്യമമായ ആലോചന. അവനവന്റെ കഴിവ് തെളിയിക്കാന് വേണ്ടിയോ രാജാവിനോട് കൂടുതല് കൂറ് തനിക്കാണെന്ന് കാണിക്കാന് വേണ്ടിയോ ദുര്ബോധനങ്ങള് ഉന്നയിച്ച് ഒന്നും തീരുമാനിക്കാന് ആകാതെ പിരിയുന്നത് അധമം. ഈ ഗീര്വാണമൊക്കെ വെറുതെ ആണെന്നും തനിക്ക് ഇഷ്ടമില്ലാത്ത എന്തെങ്കിലും ആരെങ്കിലും പറഞ്ഞാല് മട്ട് മാറും എന്നും എല്ലാവര്ക്കുമറിയാം! ധര്മപത്നിയും അനിയന്മാരും കാരണവന്മാരും ഗുരുക്കളും ഒക്കെ നല്ലത് പറഞ്ഞപ്പോള് വജ്രായുധം ഉറയൂരി വധിക്കാന് ചെന്ന ആളാണ്. സീതയെ തിരിച്ചുകൊടുത്താലേ യുദ്ധം ഒഴിവാക്കാന് പറ്റുകയുള്ളൂ എന്ന് പകല്വെളിച്ചം പോലെ വ്യക്തം. പക്ഷേ, എത്ര നല്ല ഭാഷയില് ആണെന്നാലും ഈ കാര്യം പറഞ്ഞാല് പറഞ്ഞവന്റെ തല കഴുത്തില് ഉണ്ടാവില്ല! അതുകൊണ്ട് അവര് രാവണന് പഥ്യമാകാവുന്നത് മാത്രം പറയുന്നു: ഇതിപ്പോള് ഇത്ര ആലോചിക്കാന് എന്തിരിക്കുന്നു! യമരാജാവിനെയും ദേവേന്ദ്രനെയും പോലും ജയിച്ച അങ്ങേക്ക് ഈ മഹാ പ്രപഞ്ചത്തില് ആരെയെങ്കിലും പേടിക്കേണ്ടതുണ്ടോ? വിരലോളം പോന്ന രണ്ടു മനുഷ്യരും കുറച്ച് കുരങ്ങന്മാരും കൂടി അങ്ങയോട് എന്ത് ചെയ്യാനാണ്! പോരെങ്കില് ഞങ്ങളൊക്കെ ഇല്ലേ ഇവിടെ, അങ്ങ് ഒരു വാക്ക് പറഞ്ഞാല് ഞങ്ങള് ഈ നിമിഷം പോയി അവരുടെ കഥ കഴിച്ച് മടങ്ങിവരാം. കല്പിച്ചാലും! കല്പിച്ചാലും!! ഈ ആധുനിക കാലത്തും പരിഷ്കൃത ലോകത്ത് എവിടെയെങ്കിലും ഏതെങ്കിലും നാട്ടില് ഒരു മന്ത്രിസഭയിലെ ആരെങ്കിലും അവരുടെ മുഖ്യനോട് എതിര്ത്ത് ഒരു കാര്യം പറയാന് മുന്നിട്ടു വരുമോ? ജനായത്തം ഒക്കെ ഇതാ ഇവിടെ വരെ എന്നല്ലേ? എന്നുെവച്ചാല് തൊലിപ്പുറം വരെ! മന്ത്രിസഭകളില് മാത്രമല്ല, എല്ലാ നയരൂപവത്കരണ ചര്ച്ചകളിലും ഇതുതന്നെയാണ് മുറ. ബന്ധപ്പെട്ട അധികാരി തീരുമാനം ഒക്കെ നേരേത്ത എടുത്തിരിക്കും. കൂടിയാലോചിച്ചേ ചെയ്യാവൂ എന്നു പറയുന്ന നിയമത്തെ മറികടക്കാന് ഒരു വെറും നാടകം. ഇത് എല്ലാവര്ക്കും അറിയാവുന്നതുകൊണ്ട് ചായയും സ്നാക്സും കഴിച്ച് അംഗങ്ങള് യാത്രപ്പടിയും വാങ്ങി അവരുടെ പാട്ടിന് സ്ഥലംവിടുന്നു.