['   \n  \n [ਯਕੀਨਨ, ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਸੋਧਿਆ ਹੋਇਆ ਸੰਸਕਰਣ ਹੈਃ \\n\\n ਇਸ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ 160 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਸਵਿਮਿੰਗ ਪੂਲ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦੇ ਪੱਧਰ ਦੇ ਹੱਲ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਅਤੇ ਤਸਦੀਕ ਕਰਾਂਗੇ।ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਹੱਲ ਇਸ ਧਾਰਨਾ \'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਅਤੇ ਪੂਲ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦੁਆਰਾ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈਰੇਖਾਗਣਿਤਿਕ ਆਕਾਰ। \\n\\n ਸਮਾਧਾਨ ਦਾ ਸਾਡਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ 160 ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੂਲ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦਾ ਪੱਧਰ ਲਗਭਗ 40.41 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਵਧੇਗਾ।ਦਾਖਲ ਕਰੋ। ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਤੇ ਪੂਲ ਦੇ ਆਕਾਰ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਇਹ ਨਤੀਜਾ ਵਾਜਬ ਜਾਪਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਸੀਮਾਵਾਂ ਹਨ।ਸਾਡੇ ਹੱਲ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ। \\n\\n ਇੱਕ ਸੀਮਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਹੱਲ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਵਰਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਰੇਖਾਗਣਿਤਿਕ ਆਕਾਰਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਅਤੇ ਪੂਲ ਦੇ ਮਾਪ ਨੂੰ ਮਾਡਲ ਬਣਾਉਣ ਲਈ। ਜੇ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਨਤੀਜੇ ਗਲਤ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। \\n\\n ਇੱਕ ਹੋਰ ਸੀਮਾਇਹ ਹੈ ਕਿ ਹੱਲ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੇ ਅਕਾਰ, ਪੂਲ ਦੇ ਮਾਪ ਅਤੇ ਇਸ ਤੱਥ ਕਿ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸਲ-ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਭਿੰਨਤਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈਸੰਪੂਰਨ ਰੇਖਾਗਣਿਤਿਕ ਆਕਾਰ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਮਾਡਲ ਲਹਿਰਾਂ ਜਾਂ ਗਡ਼ਬਡ਼ ਕਾਰਨ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਪਾਣੀ ਦੇ ਵਿਸਥਾਪਨ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ।ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀਆਂ ਹਰਕਤਾਂ। \\n\\n ਸਮਾਧਾਨ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਸਹੀ ਰੇਖਾਗਣਿਤਿਕ ਆਕਾਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਜਾਂਲਹਿਰਾਂ ਜਾਂ ਅਸ਼ਾਂਤੀ ਕਾਰਨ ਪਾਣੀ ਦੇ ਵਿਸਥਾਪਨ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਵਧੇਰੇ ਉੱਨਤ ਮਾਡਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਤਰਲ-ਪ੍ਰਵਾਹ ਜਾਂ ਕੰਪਿਊਟੇਸ਼ਨਲ ਤਰਲ-ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ ਸਿਮੂਲੇਸ਼ਨ, ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ th "] ', 'ਯਕੀਨਨ, ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਸੋਧਿਆ ਹੋਇਆ ਸੰਸਕਰਣ ਹੈਃ ਇਸ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ 160 ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਸਵਿਮਿੰਗ ਪੂਲ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦੇ ਪੱਧਰ ਦੇ ਹੱਲ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਅਤੇ ਤਸਦੀਕ ਕਰਾਂਗੇ।ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੋ। ਹੱਲ ਇਸ ਧਾਰਨਾ ਉੱਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ ਕਿ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਅਤੇ ਪੂਲ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਨੂੰ ਜਿਓਮੈਟਰਿਕ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦੁਆਰਾ ਅਨੁਮਾਨਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।ਹੱਲ ਦਾ ਸਾਡਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ 160 ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੂਲ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦਾ ਪੱਧਰ ਲਗਭਗ 40.41 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਵਧੇਗਾ।ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਤੇ ਪੂਲ ਦੇ ਆਕਾਰ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਨਤੀਜਾ ਵਾਜਬ ਜਾਪਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸਾਡੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਸੀਮਾਵਾਂ ਹਨ।ਹੱਲ। ਇੱਕ ਸੀਮਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਹੱਲ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਮਾਡਲ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਰੇਖਾਗਣਿਤਿਕ ਆਕਾਰਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਗ ਅਤੇ ਪੂਲ ਦੇ ਮਾਪ। ਜੇ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਨਤੀਜੇ ਗਲਤ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਸੀਮਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿਹੱਲ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੇ ਅਕਾਰ, ਪੂਲ ਦੇ ਮਾਪ ਅਤੇ ਇਸ ਤੱਥ ਕਿ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਗ ਸੰਪੂਰਨ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਵਿੱਚ ਅਸਲ-ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਭਿੰਨਤਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।ਰੇਖਾਗਣਿਤਿਕ ਆਕਾਰ. ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਮਾਡਲ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਜਾਂ ਅਸ਼ਾਂਤੀ ਕਾਰਨ ਪਾਣੀ ਦੇ ਵਿਸਥਾਪਨ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ।ਅੰਦੋਲਨ। ਹੱਲ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈਣ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਸਹੀ ਰੇਖਾਗਣਿਤਿਕ ਆਕਾਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।ਲਹਿਰਾਂ ਜਾਂ ਅਸ਼ਾਂਤੀ ਕਾਰਨ ਪਾਣੀ ਦੇ ਵਿਸਥਾਪਨ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਵਧੇਰੇ ਉੱਨਤ ਮਾਡਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤਰਲ-ਪ੍ਰਵਾਹ ਜਾਂਕੰਪਿਊਟੇਸ਼ਨਲ ਤਰਲ-ਡਾਇਨਾਮਿਕਸ ਸਿਮੂਲੇਸ਼ਨ, ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਲਈ \n ']