['   \n  \n [\'ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਕਿਵੇਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? \\n ਕਿਹਡ਼ਾ ਜਵਾਬ ਵਧੇਰੇ ਮਦਦਗਾਰ, ਸਹੀ ਅਤੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੈ? ਕਿਉਂ? \\n "" \\n "" \\n "" ਸੰਕੇਤਃ ਮੈਨੂੰ ਦੋ ਦਿਓ।ਹੇਠ ਦਿੱਤੇ ਵਿਸ਼ੇ ਉੱਤੇ ਪੈਰੇਃ ਇੱਕ ਪਿਸ਼ਾਚ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵੇਅਰਵੌਲਫ ਇੱਕ ਪੱਟੀ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। \\n "\\\'\\\'\\\'\\\' \\n"\\\'\\\'\\\'\\\'\\\'ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆ 1: \\n ਜਿਵੇਂ ਪਿਸ਼ਾਚ ਅਤੇ ਵੇਅਰਵੌਲਫ ਦਾਖਲ ਹੋਏਮੱਧਮ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲੀ ਪੱਟੀ, ਸਰਪ੍ਰਸਤਾਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਚੁੱਪ ਛਾ ਗਈ। ਇਸ ਜੋਡ਼ੀ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜੋ ਖਤਰੇ ਅਤੇ ਰਹੱਸ ਦੀ ਇੱਕ ਆਭਾ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਦਾ ਜਾਪਦਾ ਸੀ।ਸਾਰੇ ਕਾਲੇ ਕੱਪਡ਼ੇ ਪਹਿਨੇ ਪਿਸ਼ਾਚ ਨੇ ਬਾਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੀਟ ਲੈ ਲਈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਵੇਅਰਵੌਲਫ, ਅਜੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਕਮਰੇ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਜਗ੍ਹਾ ਲਈ ਸਕੈਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।ਹੇਠਾਂ. \\n\\n\\n ਬਾਰਟੈਂਡਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ, ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਅਲੌਕਿਕ ਜੋਡ਼ੀ ਤੋਂ ਕੀ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ। ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੀਣ ਦਾ ਆਰਡਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।ਦੋਸਤਾਨਾ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਇਹ ਖੂਨ-ਖਰਾਬੇ ਅਤੇ ਦਹਿਸ਼ਤ ਦੀ ਰਾਤ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਮ ਬੀਤਦੀ ਗਈ, ਪਿਸ਼ਾਚ ਅਤੇ ਵੇਅਰਵੌਲਫਇਹ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਣ ਗਈ, ਆਪਣੇ ਸਰੋਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਲੌਕਿਕ ਮੂਲ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੇ ਮਜ਼ਾਕ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਅਜਿਹਾ ਲਗਦਾ ਸੀ ਕਿਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਡਰੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਗਲਤ ਸਮਝੇ ਗਏ ਲੋਕ ਵੀ ਅਰਥਪੂਰਨ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਚੰਗਾ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਉਣ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਸਨ।ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖਡ਼੍ਹਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਇੱਕ ਤਾਜ਼ਗੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਵੱਖਰੇ ਹੋਣ ਨਾਲੋਂ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਹਾਂ। ਪਿਸ਼ਾਚ ਅਤੇ ਵੇਅਰਵੌਲਫ,ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਤਭੇਦਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਸਾਂਝਾ ਆਧਾਰ ਅਤੇ ਸਾਂਝੇ ਅਨੁਭਵ ਮਿਲੇ। ਸ਼ਾਇਦ ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਸਬਕ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ-ਕਿ ਅਸੀਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਬਿਹਤਰ ਹਾਂ।ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਇਕਜੁੱਟ ਕਰਦੀ ਹੈ ਨਾ ਕਿ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। \\n "\\"\\"\\"\\"ਜਵਾਬ 2: \\n ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਹਨੇਰੇ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਪਿਸ਼ਾਚ ਅਤੇਇੱਕ ਵੇਅਰਵੌਲਫ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ, ਮੱਧਮ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲੀ ਪੱਟੀ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਪਿਸ਼ਾਚ, ਆਪਣੀ ਪੀਲੀ ਚਮਡ਼ੀ ਅਤੇ ਤਿੱਖੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ, ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਘਬਰਾਹਟ ਨਾਲ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਵੇਅਰਵੌਲਫ,ਆਪਣੇ ਫਰ ਅਤੇ ਪੰਜੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਰਾਮ ਵਿੱਚ ਜਾਪਦੇ ਸਨ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਬਾਰ ਦੇ ਨੇਡ਼ੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਇੱਕ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਹੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ।ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣਾ। \\n\\n\\n ਪਿਸ਼ਾਚ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਝਿਜਕਦਾ ਰਿਹਾ, ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਸਮੂਹ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਵੇਅਰਵੌਲਫ, ਵਧੇਰੇ ਆਤਮਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਤੁਰਿਆ।ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਪਿਸ਼ਾਚ ਦੇ ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਲਈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਨਿੱਘਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਪੀਣ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਵੀ ਕੀਤੀ। ਪਿਸ਼ਾਚ, ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀਥੋਡ਼੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ, ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਵੀ ਕੀਤਾ। \\n\\n\\n ਜਦੋਂ ਉਹ ਬੈਠ ਗਏ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੀਣ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਗੱਲਬਾਤ ਅਜੀਬ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇਅਸਾਧਾਰਣ ਜੀਵ ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਮਨੁੱਖ ਪਿਸ਼ਾਚ ਅਤੇ ਵੇਅਰਵੌਲਫ ਵੱਲ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛੇਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਯੋਗਤਾਵਾਂ. ਪਿਸ਼ਾਚ ਅਤੇ ਵੇਅਰਵੌਲਫ, ਥੋਡ਼ਾ ਹੋਰ ਅਰਾਮ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਨੇ ਕਿਹਾ \'] ', 'ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਕਿਵੇਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਕਿਹਡ਼ਾ ਜਵਾਬ ਵਧੇਰੇ ਮਦਦਗਾਰ, ਸਹੀ ਅਤੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੈ? ਕਿਉਂ? "" "" "ਸੰਕੇਤਃ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਦੋ ਪੈਰੇ ਦਿਓ।ਹੇਠ ਦਿੱਤਾ ਵਿਸ਼ਾਃ ਇੱਕ ਪਿਸ਼ਾਚ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵੇਅਰਵੌਲਫ ਇੱਕ ਬਾਰ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ। "" "" ਜਵਾਬ 1: ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਪਿਸ਼ਾਚ ਅਤੇ ਵੇਅਰਵੌਲਫ ਮੱਧਮ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਬਾਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ, ਇੱਕ ਚੁੱਪ ਛਾ ਗਈ।ਸਰਪ੍ਰਸਤਾਂ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਇਸ ਜੋਡ਼ੀ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜੋ ਖਤਰੇ ਅਤੇ ਰਹੱਸ ਦੀ ਇੱਕ ਆਭਾ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਦਾ ਜਾਪਦਾ ਸੀ। ਪਿਸ਼ਾਚ, ਸਾਰੇ ਕੱਪਡ਼ੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏਕਾਲਾ, ਬਾਰ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਕਿ ਬਘਿਆਡ਼, ਅਜੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜਗ੍ਹਾ ਲਈ ਸਕੈਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਬਾਰਟੈਂਡਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ,ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਅਲੌਕਿਕ ਜੋਡ਼ੀ ਤੋਂ ਕੀ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ। ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੀਣ ਦਾ ਆਰਡਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਦੋਸਤਾਨਾ ਢੰਗ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਇਹ ਨਹੀਂ ਸੀਖੂਨ-ਖਰਾਬੇ ਅਤੇ ਦਹਿਸ਼ਤ ਦੀ ਰਾਤ ਹੋਣ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਮ ਬੀਤਦੀ ਗਈ, ਪਿਸ਼ਾਚ ਅਤੇ ਵੇਅਰਵੌਲਫ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਣ ਗਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਕੀਤਾਆਪਣੇ ਅਲੌਕਿਕ ਮੂਲ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੇ ਮਜ਼ਾਕ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇੰਝ ਜਾਪਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਵੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਡਰ ਅਤੇ ਗਲਤ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਅਸੀਂ ਅਰਥਪੂਰਨ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਚੰਗਾ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਉਣ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਸੀ। ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਜੋ ਅਕਸਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖਡ਼੍ਹਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਸਮਾਂ ਹੈ।ਤਾਜ਼ਾ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਵੱਖਰੇ ਹੋਣ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹਾਂ। ਪਿਸ਼ਾਚ ਅਤੇ ਵੇਅਰਵੌਲਫ, ਆਪਣੇ ਮਤਭੇਦਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਸਾਂਝਾ ਆਧਾਰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ ਅਤੇਸਾਂਝੇ ਅਨੁਭਵ। ਸ਼ਾਇਦ ਉੱਥੇ ਸਿੱਖਣ ਲਈ ਇੱਕ ਸਬਕ ਹੈ-ਕਿ ਅਸੀਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਬਿਹਤਰ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਇਕਜੁੱਟ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਜੋਡ਼ਦੀਆਂ ਹਨ।ਕਿਹਡ਼ੀ ਗੱਲ ਸਾਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਦੀ ਹੈ। "" ਜਵਾਬ 2: ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੱਕ ਹਨੇਰੇ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਪਿਸ਼ਾਚ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵੇਅਰਵੌਲਫ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ, ਮੱਧਮ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲੀ ਪੱਟੀ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ।ਆਪਣੀ ਪੀਲੀ ਚਮਡ਼ੀ ਅਤੇ ਤਿੱਖੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਪਿਸ਼ਾਚ ਨੇ ਕਮਰੇ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘਬਰਾਹਟ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਵੇਅਰਵੌਲਫ, ਆਪਣੀ ਫਰ ਅਤੇ ਪੰਜੇ ਨਾਲ, ਅਰਾਮ ਵਿੱਚ ਜਾਪਦਾ ਸੀ।ਉਹ ਬਾਰ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਇੱਕ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪਿਸ਼ਾਚ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਝਿਜਕਦਾ ਰਿਹਾ, ਯਕੀਨ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।ਗਰੁੱਪ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਵੁਲਫ, ਵਧੇਰੇ ਆਤਮਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਪਿਸ਼ਾਚ ਦੇ ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਲਈ,ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਨਿੱਘਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਪੀਣ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਵੀ ਕੀਤੀ। ਪਿਸ਼ਾਚ ਨੇ ਥੋਡ਼੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਬੇਅਰਾਮੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਿਆਂ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।ਬੈਠ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੀਣ ਦਾ ਆਰਡਰ ਦਿੱਤਾ, ਗੱਲਬਾਤ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਅਜੀਬ ਅਤੇ ਅਸਾਧਾਰਨ ਜੀਵਾਂ ਵੱਲ ਮੁਡ਼ ਗਈ। ਮਨੁੱਖ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਏ।ਪਿਸ਼ਾਚ ਅਤੇ ਵੇਅਰਵੌਲਫ ਦੁਆਰਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛੇ। ਪਿਸ਼ਾਚ ਅਤੇ ਵੇਅਰਵੌਲਫ, ਥੋਡ਼ਾ ਜਿਹਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨਵਧੇਰੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ, ਦੱਸਿਆ \n ']