['   \n  \n [\'ਦੁਬਾਰਾ ਲਿਖੋਃ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਮੈਂ ਪੂਲ ਵਿੱਚ ਤੈਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਚਾਨਕ ਤੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਰਦ ਦੀ ਇੱਕ ਲਹਿਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਨਸਾਂ ਮੇਰੀਆਂ ਨਾਡ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਪਤਾ ਸੀ।ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਗਲਤ ਸੀ। ਇੰਝ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਹਰ ਸੈੱਲ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਗਾਵਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਮੈਨੂੰ ਅੰਦਰੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਮੇਰੀ ਭੈਣ, ਉਸ ਵੱਲ ਝਾਤੀ ਮਾਰ ਰਹੀ ਹੋਵੇ।ਅੱਖਾਂ ਉਸ ਦਹਿਸ਼ਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਮੈਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਬਦਲਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਹਰ ਲੰਘਦੇ ਪਲ, ਮਾਸਪੇਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਦਰਦ ਹੋਰ ਵਧਦਾ ਗਿਆ।ਬੇਕਾਬੂ ਹੋ ਕੇ ਕੰਬਦੀ ਹੋਈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਹੀ ਆਪਣੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। \\n\\n ਮੇਰੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਮੋਢੇ ਟੁੱਟਦੇ ਜਾਪਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਅੰਗ ਖਿੱਚੇ ਹੋਏ ਸਨ।ਅਤੇ ਤੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮਰੋਡ਼ਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸਹਿਣਸ਼ੀਲ ਦਰਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤੈਰਾਕੀ ਦੇ ਤਣੇ, ਜੋ ਹੁਣ ਢਿੱਲੇ ਅਤੇ ਅਰਥਹੀਣ ਹਨ, ਨੇ ਤੰਗ ਕਰਨ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।ਜਿਸ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਮੈਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਵਿਗਾਡ਼ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। \\n\\n ਜੇ ਦੁੱਖ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਛਾਤੀ ਵਿੱਚ ਤਿੱਖਾ ਦਰਦ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।ਜਿਉਂ-ਜਿਉਂ ਮੇਰੀ ਛਾਤੀ ਸੁੱਜਦੀ ਗਈ, ਮੇਰੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਉਸ ਪੀਡ਼ਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਗਿਆ ਜੋ ਮੈਂ ਝੱਲੀ। \\n\\n ਪਰਿਵਰਤਨ ਬੇਰਹਿਮੀ ਨਾਲ ਜਾਰੀ ਰਿਹਾ, ਮੇਰੇ ਵਾਲ ਕੱਟੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ।ਮੇਰੀ ਖੋਪਡ਼ੀ, ਮੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਹਰ ਦੁਖਦਾਈ ਪਲ ਦੇ ਨਾਲ ਬਦਲਦਾ ਅਤੇ ਨਵਾਂ ਰੂਪ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਤਬਦੀਲੀ ਨੇ ਮੇਰੇ ਡਰ ਅਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਹੰਝੂ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।ਸਾਹ ਲੈ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਹੀ ਪੀਡ਼ਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। \\n\\n ਮੈਂ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਪਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਡਰ ਅਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ।ਕੀ ਇਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰੋ! "ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਉਹ ਮੇਰੇ ਜਿੰਨੀ ਸ਼ਕਤੀਹੀਣ ਅਤੇ ਡਰੀ ਹੋਈ ਸੀ।ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਤਸੀਹੇ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਸਰੀਰ ਦੁਆਲੇ ਇੱਕ ਤੌਲੀਆ ਲਪੇਟਿਆ, ਪਰ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਨਰਮ ਕੱਪਡ਼ਾ ਵੀ ਮੇਰੀ ਅਤਿ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਚਮਡ਼ੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਰੇਤ ਦੇ ਕਾਗਜ਼ ਵਰਗਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ। ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਾਣੂ ਸੀ,ਹੁਣ ਇੱਕ ਅਜਨਬੀ ਵਾਂਗ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ, ਇੱਕ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਜੋ ਸਿਰਫ ਦੁੱਖ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਛਾਤੀ ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਵਧ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਮੇਰਾਪਛਾਣ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਦਲਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੇਰੀ ਅਸਲ ਮਰਦ ਸਰੀਰ ਵਿਗਿਆਨ ਡਿੱਗ ਗਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਅਤੇ ਬੇਸਹਾਰਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਸੀ।ਬਿਨਾਂ ਸਹਿਮਤੀ ਤੋਂ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ। \\n\\n ਗੂਡ਼੍ਹਾ ਪਰਿਵਰਤਨ, ਇੱਕ ਵੁਲਵਾ ਦਾ ਉੱਭਰਨਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੁਝ ਵੀ ਸੀ। ਇਹ ਇੱਕ ਅੰਦਰੂਨੀ ਨੁਕਸਾਨ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇੱਕਮੇਰੀ ਆਤਮਾ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਟੁੱਟ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਟੁੱਟ ਕੇ ਅਤੇ ਟੁੱਟ ਕੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। \\n ਅਗਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਨਿਰੰਤਰ ਦਰਦ ਬਣਿਆ ਰਿਹਾ, ਇੱਕ ਨਿਰੰਤਰ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ।ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨੇ ਜੋ ਦਰਦ ਝੱਲਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਗਡ਼ਬਡ਼ ਜੋ ਮੈਂ ਸਹਿਣ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਸੀ। ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਹਰ ਛੋਹ, ਹਰ ਹਰਕਤ, ਹਰ ਨਜ਼ਰ ਨੇ ਇੱਕ ਦਰਦ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।ਬੇਰਹਿਮੀ ਤਸੀਹੇ, ਉਸ ਪੀਡ਼ਾ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਤੋਂ ਮੈਂ ਬਚ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ। ', 'ਦੁਬਾਰਾ ਲਿਖੋਃ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਮੈਂ ਪੂਲ ਵਿੱਚ ਤੈਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਚਾਨਕ ਦਰਦ ਦੀ ਇੱਕ ਲਹਿਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਗਨੀ ਦੀਆਂ ਨਸਾਂ ਮੇਰੀਆਂ ਨਾਡ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਪਤਾ ਸੀਇਹ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਗਲਤ ਸੀ। ਇੰਝ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਹਰ ਸੈੱਲ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਗਾਵਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਅੰਦਰੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਭੈਣ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵੱਲ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈ।ਮੈਂ ਉਸ ਦਹਿਸ਼ਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬਤ ਕੀਤਾ ਜੋ ਮੈਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਬਦਲਦੇ ਵੇਖਿਆ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਹਰ ਲੰਘਦੇ ਪਲ, ਮਾਸਪੇਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਦਰਦ ਹੋਰ ਵਧਦਾ ਗਿਆ।ਬੇਕਾਬੂ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਹੀ ਆਪਣੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਮੇਰੇ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਮੋਢੇ ਟੁੱਟਦੇ ਜਾਪਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਅੰਗ ਖਿੱਚੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇਤਸੀਹੇ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮਰੋਡ਼ਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸਹਿਣਸ਼ੀਲ ਦਰਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤੈਰਾਕੀ ਦੇ ਤਣੇ, ਜੋ ਹੁਣ ਢਿੱਲੇ ਅਤੇ ਅਰਥਹੀਣ ਹਨ, ਨੇ ਵਿਗਾਡ਼ ਦੀ ਇੱਕ ਕੌਡ਼ਾ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।ਜਿਸ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਮੈਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦੁੱਖ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਮੇਰੀ ਛਾਤੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤਿੱਖਾ ਦਰਦ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਮੇਰੀ ਛਾਤੀ ਵਾਂਗ ਦਰਦ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।ਮੇਰੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਪੀਡ਼ ਹੋਰ ਵਧ ਗਈ। ਇਹ ਤਬਦੀਲੀ ਬੇਰਹਿਮੀ ਨਾਲ ਜਾਰੀ ਰਹੀ, ਮੇਰੀ ਖੋਪਡ਼ੀ ਤੋਂ ਮੇਰੇ ਵਾਲ ਪਾਡ਼ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।ਹਰ ਦੁਖਦਾਈ ਪਲ ਦੇ ਨਾਲ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਬਦਲਣਾ ਅਤੇ ਨਵਾਂ ਰੂਪ ਦੇਣਾ। ਹਰ ਤਬਦੀਲੀ ਨੇ ਮੇਰੇ ਡਰ ਅਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਾਹ ਲੈਣ ਲਈ ਹੰਝੂ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਕਸ਼ਟ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਪਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਡਰ ਅਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ। "ਅਜਿਹਾ ਕਿਉਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ?ਮੈਨੂੰ? ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰੋ! "ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਉਹ ਮੇਰੇ ਜਿੰਨੀ ਸ਼ਕਤੀਹੀਣ ਅਤੇ ਡਰੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਮੱਧਮ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਕੱਪਡ਼ੇ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਤੌਲੀਆ ਲਪੇਟਿਆ।ਮੇਰੇ ਤਸੀਹੇ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਸਰੀਰ ਦੇ ਦੁਆਲੇ, ਪਰ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਨਰਮ ਕੱਪਡ਼ੇ ਵੀ ਮੇਰੀ ਅਤਿ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਚਮਡ਼ੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਰੇਤ ਦੇ ਕਾਗਜ਼ ਵਾਂਗ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ, ਜੋ ਕਦੇ ਜਾਣੂ ਸੀ, ਹੁਣ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂਅਜਨਬੀ, ਇੱਕ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਜੋ ਸਿਰਫ ਦੁੱਖ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ। ਮੇਰੀ ਛਾਤੀ ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਵਧ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਮੇਰੀ ਪਛਾਣ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀਵਾਪਸੀਯੋਗ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬਦਲਿਆ ਗਿਆ। ਮੇਰਾ ਮੂਲ ਮਰਦ ਸਰੀਰ ਵਿਗਿਆਨ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਅਤੇ ਬੇਸਹਾਰਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੇਰਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਲੈ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।ਸਹਿਮਤੀ। ਗੂਡ਼੍ਹਾ ਪਰਿਵਰਤਨ, ਇੱਕ ਯੋਨੀ ਦਾ ਉੱਭਰਨਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਹ ਇੱਕ ਅੰਦਰੂਨੀ ਨੁਕਸਾਨ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੇਰੀ ਆਤਮਾ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਸੀਟੁੱਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਟੁੱਟਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਟੁੱਟਿਆ ਹੋਇਆ ਮੈਂ। ਅਗਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਨਿਰੰਤਰ ਦਰਦ ਜਾਰੀ ਰਿਹਾ, ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਪੀਡ਼ਾ ਦੀ ਨਿਰੰਤਰ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ।ਸਹਿਣ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸਹਿਣ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੋਇਆ। ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਹਰ ਛੋਹ, ਹਰ ਹਰਕਤ, ਹਰ ਨਜ਼ਰ ਨੇ ਇੱਕ ਬੇਰਹਿਮੀ ਤਸੀਹੇ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਇੱਕ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈਇਸ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੈਂ ਬਚ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ। \n ']