['   \n  \n ["ਪਿਛੋਕਡ਼ਃ \\n\\n ਸਮੱਸਿਆਃ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਗਰ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਧ ਰਹੀ ਹੈ (ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਾਲ 2019 ਵਿੱਚ 84 ਲੱਖ ਬਾਲਗ ਸ਼ੂਗਰ ਨਾਲ ਪੀਡ਼ਤ ਸਨ।ਸਾਲ 2011 ਵਿੱਚ 10.95% ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਸਾਲ 2018 ਵਿੱਚ * * 13.75% ਹੋ ਗਿਆ।) ਸ਼ੂਗਰ ਦੇ ਲਗਭਗ ਅੱਧੇ ਮਰੀਜ਼ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਹੈ।ਅੰਤਰ। ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਕੋਲ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਡਾਟਾਬੇਸ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ੂਗਰ ਦੇ ਪ੍ਰਸਾਰ ਬਾਰੇ ਅੰਕਡ਼ੇ/ਰਿਪੋਰਟ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰ ਸਕੇ ਅਤੇ ਅੱਪਡੇਟ ਕਰ ਸਕੇ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੂਗਰ ਦੇ ਪ੍ਰਸਾਰ ਦੀ ਗਣਨਾ ਸੈਕੰਡ ਆਰਟ ਡੇਟਾ ਸਰੋਤ, ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਜਨਸੰਖਿਆ ਸਿਹਤ ਸਰਵੇਖਣ ਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਡੇਟਾ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸੀਮਾ ਹੈਃਇਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ \'ਤੇ ਸ਼ੂਗਰ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨੂੰ ਕਵਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਹੈ। \\n\\n ਕਾਰਨਃ ਇਸ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਅੰਤਰ ਦੇ ਅੰਡਰਲਾਈੰਗ ਕਾਰਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।ਇਹ ਹੈ, ਸ਼ੂਗਰ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਟੈਸਟ ਦੀ ਉੱਚ ਲਾਗਤ (ਲਗਭਗ 100-300 ਟੀਕੇ)। ਕਿਉਂਕਿ, ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਪਡ਼ਾਅ \'ਤੇ, ਸ਼ੂਗਰ ਅਸਿੰਪਟੋਮਿਕ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਲੋਕ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।ਪੈਸੇ ਖਰਚ ਕਰਨ ਅਤੇ ਟੈਸਟ ਕਰਵਾਉਣ ਤੋਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਣਾ। ਆਬਾਦੀ ਦੇ ਪੱਧਰ \'ਤੇ ਡਾਟਾ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦਾ ਰਵਾਇਤੀ ਤਰੀਕਾ ਇੱਕ ਮਹਿੰਗਾ ਵਿਕਲਪ ਹੈ। ਸ਼ੂਗਰ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਟੈਸਟ ਹਨਨਾਲ ਹੀ, ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ। ਬੇਲੋਡ਼ੀ ਸ਼ੂਗਰ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨਾ ਵੀ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਵਿੱਤੀ ਬੋਝ ਹੈ।\\n\\n ਮੌਕੇਃ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਕੇ ਹਨਃ \\n\\n1. ਸ਼ੂਗਰ ਪ੍ਰਤੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਹੱਲ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ।ਦੇਸ਼ ਵਿਆਪੀ ਡਾਟਾਬੇਸ ਜੋ ਦੇਸ਼ ਵਿਆਪੀ ਸ਼ੂਗਰ ਦੇ ਪ੍ਰਸਾਰ ਅਤੇ ਰੁਝਾਨਾਂ ਬਾਰੇ ਮੰਗ ਅਤੇ ਨਵੀਨਤਮ ਜਾਣਕਾਰੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰੇਗਾ। \\n3. ਵਿੱਤੀ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਘੱਟ ਤੋਂ ਘੱਟ ਕਰਨਾ।ਬੇਲੋਡ਼ੀ ਸ਼ੂਗਰ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਟੈਸਟ ਨੂੰ ਘਟਾ ਕੇ ਬੋਝ \\n4. ਡਾਟਾ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਘੱਟ ਕਰਨਾ \'] ', '"ਪਿਛੋਕਡ਼ਃ ਸਮੱਸਿਆਃ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਗਰ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਧ ਰਹੀ ਹੈ (ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਾਲ 2019 ਵਿੱਚ 84 ਲੱਖ ਬਾਲਗ ਸ਼ੂਗਰ ਨਾਲ ਪੀਡ਼ਤ ਸਨ।ਸਾਲ 2011 ਵਿੱਚ 10.95% ਤੋਂ 2018 ਵਿੱਚ * * 13.75% ਤੱਕ।) ਸ਼ੂਗਰ ਦੇ ਲਗਭਗ ਅੱਧੇ ਮਰੀਜ਼ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰ ਹੈ। ਅਤੇਦੂਜੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਕੋਲ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਡਾਟਾਬੇਸ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ੂਗਰ ਦੇ ਪ੍ਰਸਾਰ ਬਾਰੇ ਅੰਕਡ਼ੇ/ਰਿਪੋਰਟ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰ ਸਕੇ ਅਤੇ ਅਪਡੇਟ ਕਰ ਸਕੇ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ,ਸ਼ੂਗਰ ਦੇ ਪ੍ਰਸਾਰ ਦੀ ਗਣਨਾ ਸੈਕੰਡ ਆਰਟ ਡੇਟਾ ਸਰੋਤ, ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਜਨਸੰਖਿਆ ਸਿਹਤ ਸਰਵੇਖਣ ਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਡੇਟਾ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸੀਮਾ ਹੈਃ ਇਹ ਹੈਇਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ \'ਤੇ ਸ਼ੂਗਰ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਲੋਡ਼ੀਂਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਕਾਰਨਃ ਇਸ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਅੰਤਰਾਲ ਦਾ ਇੱਕ ਅੰਤਰੀਵ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਉੱਚਸ਼ੂਗਰ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਦੇ ਟੈਸਟ ਦੀ ਲਾਗਤ (ਲਗਭਗ 100-300 ਰੁਪਏ)। ਕਿਉਂਕਿ, ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਪਡ਼ਾਅ \'ਤੇ, ਸ਼ੂਗਰ ਅਸਿੰਪਟੋਮਿਕ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਲੋਕ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।ਪੈਸਾ ਖਰਚ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਟੈਸਟ ਕਰਵਾਉਣਾ। ਆਬਾਦੀ ਦੇ ਪੱਧਰ \'ਤੇ ਡਾਟਾ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦਾ ਰਵਾਇਤੀ ਤਰੀਕਾ ਇੱਕ ਮਹਿੰਗਾ ਵਿਕਲਪ ਹੈ। ਸ਼ੂਗਰ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਟੈਸਟ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।ਕੋਸਲਟੀ, ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ। ਬੇਲੋਡ਼ੀ ਸ਼ੂਗਰ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨਾ ਵੀ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਵਿੱਤੀ ਬੋਝ ਹੈ। ਮੌਕਾਃਹੇਠ ਲਿਖੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਕੇ ਹਨਃ 1. ਸ਼ੂਗਰ ਪ੍ਰਤੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਹੱਲ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ 2. ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰਵਿਆਪੀ ਡਾਟਾਬੇਸ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਜੋਦੇਸ਼ ਭਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਗਰ ਦੇ ਪ੍ਰਸਾਰ ਅਤੇ ਰੁਝਾਨਾਂ ਬਾਰੇ ਮੰਗ \'ਤੇ ਅਤੇ ਤਾਜ਼ਾ ਜਾਣਕਾਰੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰੋ। 3. ਬੇਲੋਡ਼ੀ ਸਮੱਸਿਆ ਨੂੰ ਘਟਾ ਕੇ ਵਿੱਤੀ ਬੋਝ ਨੂੰ ਘੱਟ ਕਰਨਾ।ਡਾਇਬਟੀਜ਼ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਟੈਸਟ 4. ਡਾਟਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਨੂੰ ਘੱਟ ਤੋਂ ਘੱਟ ਕਰਨਾ \n ']