ฝึกท่วงท่าการวิ่งให้สมบูรณ์ กระโดดข้ามไม้พาดโดยใช้ท่ากระโดดกรรไกร ข้ามไม้พาดโดยใช้ท่า Fosbury Flop
เวลาที่นักกระโดดสูงวิ่งเข้าหาไม้พาดนั้น พวกเขาต้องสร้างแรงเหวี่ยงมากพอที่จะใช้กระโดดข้ามไม้พาดไป  ดังนั้น คุณจำเป็นต้องฝึกวิ่งให้ดีเสียก่อนที่จะพยายามกระโดดข้ามอะไร ฝึกโดยการวิ่งไปหาเบาะยิมนาสติกและทำเหมือนกับว่าข้างหน้านั้นมีไม้พาด นี่เป็นเบาะแบบเดียวกับที่ใช้วางหลังไม้พาดในตอนกระโดดสูง นักกระโดดสูงส่วนใหญ่จะใช้การก้าวเท้าเพียง 10 ก้าวก่อนกระโดดข้ามไม้พาด ดังนั้นให้แน่ใจว่าคุณอยู่ห่างจากเบาะอย่างน้อยสิบช่วงก้าวเพื่อที่จะฝึกเลียนแบบ  หากคุณเป็นมือใหม่ ให้ถอยหลังออกไปอีกราว 5 ถึง 6 ก้าวเพื่อจะได้มีพื้นที่มากพอในการเพิ่มแรงเหวี่ยง   อย่ายืนตรงหน้าเบาะ คุณจะต้องวิ่งเป็นรูปตัว “J” โดยการเอี้ยวตัวหันไปทางไม้พาดราวสิบก้าวในตอนวิ่ง ดังนั้น คุณจำเป็นต้องอยู่เยื้องไปทางด้านซ้ายหรือด้านขวาของเบาะรองรับอย่างน้อยเก้าฟุตก่อนที่จะออกวิ่ง หากคุณถนัดเท้าขวาก็ควรอยู่ทางด้านขวามือของเบาะ แต่ถ้าถนัดเท้าซ้ายก็อยู่ทางซ้ายของเบาะ ผู้หญิงมักจะต้องสาวเท้าราว 9 ถึง 13 ฟุตทางด้านซ้ายหรือขวาของเบาะ และเริ่มวิ่งเมื่อห่างออกไปเป็นระยะทาง 35 ถึง 55 ฟุต  ในขณะที่ผู้ชายมักสาวเท้าราว 12 ถึง 16 ฟุตทางด้านซ้ายหรือขวาของเบาะและเริ่มต้นห่างออกไปเป็นระยะ 50 ถึง 70 ฟุต ใช้เท้าข้างที่ไม่ถนัดในการดันตัวเองออกไป นักกีฬาบางคนเริ่มออกตัวโดยย่อตัวเลียดกับพื้น ก่อนจะไปยืดตัวตรงราวก้าวที่สาม  ทำแบบที่คุณรู้สึกถนัด แต่ในระหว่างฝึกซ้อมนั้น ถ้าเริ่มด้วยการยืนอาจจะง่ายกว่า   ให้แน่ใจว่าได้วิ่งเป็นรูปตัว “J” เส้นทางที่คุณใช้ในการวิ่งจะดูเหมือนตัว "J" เพราะคุณวิ่งไปตรงๆ แล้วโค้งเข้าหาไม้พาดในตอนท้าย วิ่งตรงไปยังมุมของเบาะราว 5 ก้าวเพื่อสร้างแรงเหวี่ยง  แล้วเริ่มวิ่งโค้งเพื่อที่ตัวคุณจะขนานกับไม้พาดเมื่อเหลืออีกประมาณ 3 ช่วงก้าว อย่าเร่งหรือลดความเร็ว รักษาความเร็วให้คงที่เพื่อจะไม่สูญเสียแรงเหวี่ยง ช่วงนี้จะเรียกว่าช่วง “กระโดดลอยตัว” กระโดดลอยตัวขึ้นไปบนอากาศด้วยเท้าข้างที่ไม่ถนัด ขาข้างที่ไม่ถนัดจะยืดออกโดยอัตโนมัติในระหว่างกระโดด และคุณจะยกเข้าข้างตรงข้ามขึ้น  อย่าลงที่เบาะ ให้ลงด้วยเท้าทั้งสอง ตรงจุดนี้คุณแค่ฝึกรูปแบบการวิ่ง อย่างไรก็ตาม เบาะมีไว้ช่วยรับคุณหากคุณเกิดอุบัติเหตุล้ม หากการกระโดดกลับหลังเอาศีรษะพุ่งไปก่อนดูท้าทายเกินไปในตอนนี้ คุณอาจเลือกกระโดดข้ามไม้พาดด้วยวิธีอื่น การกระโดดที่ง่ายและซับซ้อนน้อยกว่าเรียกว่า “ท่ากระโดดแบบกรรไกร” ซึ่งทำได้โดยใช้เส้นทางวิ่งแบบเดียวกัน แต่แทนที่จะหมุนตัวกลับหลังข้ามไม้พาด คุณจะกระโดดข้ามไม้พาดในท่านั่งโดยที่หลังตั้งตรงและขายื่นออกไปข้างหน้า  ให้แน่ใจว่าไม้พาดนั้นวางใกล้กับเบาะรอง โดยเฉพาะหากคุณเป็นมือใหม่ ท่านี้ควรฝึกให้ชำนาญก่อนจะลองไปกระโดดข้ามไม้พาดของจริง หากคุณฝึกวิ่งรูปตัว “J” เพียงพอแล้ว คุณจะสามารถวิ่งเข้าหาไม้พาดในท่วงท่าถูกต้องได้อย่างมั่นใจ อย่าวิ่งตัดมุมตัว "J" เพื่อประหยัดเวลา การวิ่งเต็มระยะทางนั้นจำเป็นมากเพื่อที่คุณจะสะสมแรงเหวี่ยงเพื่อกระโดดได้มากขึ้น เวลาฝึกวิ่ง คุณกระโดดโดยการใช้ขาข้างที่ไม่ถนัดและงอเข่าด้านที่ถนัดยันตัวเองขึ้นจากพื้น คราวนี้ ให้ดันตัวเองขึ้นด้วยขาข้างที่ไม่ถนัดแต่สลับยกขาข้างถนัดขึ้นไปบนอากาศโดยเหยียดขาตรง คุณควรจะงอตรงช่วงเอวเหมือนเวลานั่งอยู่บนพื้น และเท้าก็ไม่ควรอยู่สูงกว่าสะโพกของตนเอง  เวลากระโดด ร่างกายควรขนานไปกับไม้พาด คุณจะกระโดดในท่วงท่า “หันข้าง” ที่จะพาคุณข้ามไม้พาด แกว่งขาข้างที่ไม่ถนัดขึ้นเข้าหาขาที่เหยียดตรง โดยให้ขาทั้งสองข้างเหยียดตรง มันจะทำให้เกิดท่วงท่าที่เหมือนตอนหุบกรรไกร ดังนั้นจึงได้ชื่อว่า “การกระโดดแบบกรรไกร” รักษาแผ่นหลังให้ตรงและยืดขาไปข้างหน้าคุณ แรงเหวี่ยงจะพาคุณข้ามไม้พาดลงไปที่เบาะ ฝึกกระโดดแบบกรรไกรจนทำได้คล่อง พอเริ่มชำนาญขึ้น ก็เพิ่มระดับความสูงของไม้พาดช้าๆ เมื่อกระโดดได้ระดับสูงที่สุดแล้ว ก็ถึงเวลาเปลี่ยนไปใช้วิธีการกระโดดที่ก้าวหน้ากว่านั้น ท่านี้เริ่มใช้ครั้งแรกในกีฬาโอลิมปิกที่เม็กซิโกซิตี้ในปี 1968 โดยดิค ฟอสบิวรี่และคว้าเหรียญทองไปครอง  เทคนิคของเขาซึ่งภายหลังถูกขนานนามเป็นเกียรติว่าท่า Fosbury Flop นั้นต้องใช้การพุ่งศีรษะไปก่อนโดยหันหลังให้ไม้พาด ปัจจุบันมันกลายเป็นเทคนิคที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในหมู่นักกีฬากระโดดสูงอาชีพ เวลาที่คุณวิ่งเป็นรูปตัว “J” ได้แล้วและอยู่ถัดจากเบาะรอง หมุนตัวหันหลังเข้าหาไม้พาดเตรียมทำท่า Fosbury Flop  เมื่อคุณยกหัวเข่าขึ้นและดันตัวเองจากขาข้างที่ไม่ถนัด หมุนตัวให้เข้าหาท้องฟ้า มันอาจทำให้รู้สึกฝืนธรรมชาติในการกระโดดสองสามครั้งแรก ฝึกต่อไปจนมันกลายเป็นความคุ้นเคย เอนศีรษะและหลังส่วนบนเข้าหาเบาะรองรับ แหงนศีรษะกลับไปและอย่าเก็บคางในระหว่างข้ามไม้พาดเพื่อเลี่ยงอาการบาดเจ็บ งอแผ่นหลังขึ้น ในขณะทำเช่นนั้นให้ยกสะโพกขึ้นเหนือไม้พาด ศีรษะของคุณจะตกลงมา  หลังจากที่สะโพกข้ามผ่านไม้พาดมาได้ คุณจะพับศีรษะเข้าหาทรวงอกตามธรรมชาติเพื่อช่วยยกเท้าขึ้นให้พ้น   ยกเท้าขึ้นและผ่านไม้พาด. จังหวะเวลาถือเป็นจุดสำคัญตรงนี้เพราะอาจเหลือพื้นที่เพียงเล็กน้อยให้คุณยกเท้าข้ามผ่านไม้พาด เมื่อสะโพกคุณข้ามไม้พาดมาได้และกำลังหล่นลงมานั้น ให้ถีบขาขึ้นเร็วๆ เพื่อข้ามไม้พาดให้ได้   พยายามเก็บแขนแนบกับลำตัวเพื่อให้จุดศูนย์ถ่วงมั่นคงยิ่งขึ้น ใช้หลังส่วนบนลงสัมผัสกับเบาะก่อน หลังจากข้ามไม้พาดได้ คุณต้องใช้หลังส่วนบนกับหัวไหล่ลงเพื่อหลีกเลี่ยงอาการบาดเจ็บ  ร่างกายที่เหลือจะตามมาและจะปล่อยท่วงท่ากลายเป็นการม้วนตัวกลับหลังเลยก็ได้ ถ้าจะทำเช่นนั้น ให้ผ่อนร่างกายและพยายามม้วนตัวต่อเนื่องไปเลย   ถ้าจะม้วนตัว ให้ดันการม้วนตัวเอี้ยวไปทางด้านซ้ายหรือขวาของหลังส่วนบน แล้วทิ้งน้ำหนักตัวลงบนไหล่ข้างนั้นๆ (แทนที่จะลงบนศีรษะตรงๆ) เพื่อที่จะปัดแรงดันออกจากส่วนลำคอ   ปิดปากให้สนิท เพราะถ้าอ้าปาก อาจเผลอกัดลิ้นตนเองก็ได้ กางแขนเปิดร่างกายออกเพื่อที่คุณจะไม่เอาหัวเข่าทิ่มไปที่ใบหน้า อย่าผ่อนตัวเมื่อแผ่นหลังสัมผัสกับเบาะ และกางขาออกจากกันแบบสบายๆ เพื่อที่หัวเข่าจะงอไปข้างหน้า ถึงแม้คุณจะไม่ม้วนตัวกลับหลังก็ตาม  หากคุณกระแทกโดนไม้พาดระหว่างกระโดด มันอาจหลุดจากคอนและลอยในอากาศ ถ้าเป็นเช่นนั้นก็มีสิทธิตกลงมาโดนตัวคุณ ลงบนเบาะ หรือลงมาในมุมที่อาจเป็นอันตรายต่อคุณได้ ถ้าคุณโดนไม้พาด ให้ใช้แขนปิดใบหน้าในระหว่างลงสู่เบาะเพื่อป้องกันการบาดเจ็บจากไม้พาด ฝึกกระโดดและเอาตัวลงจนกระทั่งคุณทำได้คล่องแคล่ว ไม่มีใครเรียนรู้การกระโดดสูงได้ในชั่วข้ามคืน ฉะนั้นอย่าเพิ่งดูถูกดูแคลนตนเองถ้าตอนแรกๆ คุณพบว่ามันยาก ฝึกให้บ่อยที่สุดและขอคำปรึกษาจากโค้ชและเคล็ดลับจากนักกีฬาคนอื่นๆ หากคุณมีเพื่อนช่วยดู เขาอาจชี้ให้ดูได้ว่ารูปแบบการกระโดดเป็นอย่างไรและช่วยให้คุณตกลงเบาะอย่างถูกวิธีได้   เพื่อพัฒนาตนเอง เลื่อนไม้พาดขึ้นสูงกว่าเดิมคราวละ 3 เซนติเมตร สามเซนติเมตรอาจดูเหมือนเล็กนิดเดียว แต่คุณจะรู้สึกถึงความแตกต่างเมื่อได้ลองกระโดดจริง บางคนอาจเห็นประโยชน์ของการเก็บสถิติความก้าวหน้าในสมุดบันทึก ถ้าจะทำก็ให้จดความสูงของไม้พาดที่คุณกระโดดผ่านได้ในระหว่างฝึกซ้อม หากคุณสามารถยกระดับความสูงของไม้พาดขึ้นไปได้ในแต่ละสัปดาห์ คุณสามารถติดตามพัฒนาการของตนได้
ฝึกเทคนิคการวิ่ง. เตรียมตัววิ่งเข้าหาเบาะ. เริ่มวิ่ง. กระโดดเข้าหาเบาะรอง. ใช้ท่ากระโดดสลับขาแบบกรรไกรผ่านไม้พาด. วิ่งเข้าหาไม้พาดด้วยความเร็วคงที่เพื่อสร้างแรงเหวี่ยง. ดันตัวเองขึ้นจากพื้น. กระโดดข้าม. พัฒนาเทคนิค. ฝึกท่า Fosbury Flop. เตรียมตัวพาตนเองกระโดดข้ามไม้พาด. ข้ามไม้พาด. ลงมาที่เบาะรองรับอย่างถูกต้อง. ต้านปฏิกิริยาสนองฉับพลันที่จะม้วนหน้า. พัฒนารูปแบบและความสูงของการกระโดดให้ดีขึ้น.
https://www.wikihow.com/High-Jump-(Track-and-Field) https://www.wikihow.com/High-Jump-(Track-and-Field) https://www.wikihow.com/High-Jump-(Track-and-Field)
Perfecting the Run Clearing the Bar using Scissor Jumps Clearing the Bar using the Fosbury Flop