การประเมินความเสี่ยงของรอยแมวข่วน การป้องกันไม่ให้แมวข่วน การประเมินรอยแมวข่วน การรักษารอยข่วนลึก การรักษารอยข่วนตื้นๆ
แผลรอยข่วนบางแผลและแผลจากแมวกัดส่วนใหญ่จะสามารถติดเชื้อได้ การทำความสะอาดแผลดีๆ และการทายาขี้ผึ้งสมานแผลอย่างเช่น  นีโอสปอริน หรือ แบคซิทราซิน สามารถลดความเสี่ยงของการติดเชื้อได้อย่างมาก แผลที่ติดเชื้ออาจต้องการยาปฏิชีวนะที่ใช้กินด้วย สัญญาณของแผลติดเชื้อนั้นประกอบด้วย:   อาการปวดเพิ่มขึ้น อาการบวม แดง หรือความอุ่นบริเวณแผล เกิดรอยแดงๆ ขยายกว้างออกจากแผล มีหนองไหลออกจากแผล เกิดไข้สูง โรคแมวข่วนซึ่งเป็นโรคที่พบได้บ่อยที่สุดซึ่งแพร่กระจายจากแมว เป็นโรคที่เกิดจากเชื้อแบคทีเรียชื่อว่า บาร์โทเนลล่า เฮนเซลเล่ (Bartonella henselae) แมวจะเป็นพาหะของเชื้อโรค และโดยเฉพาะอย่างยิ่งจะพบได้บ่อยในหมู่แมวอายุน้อยและแมวที่มีหมัด ประมาณ 40% ของแมวจะมีเชื้อแบคทีเรียครั้งหนึ่งในชีวิตของพวกมัน แต่จะไม่แสดงอาการป่วยของโรค  แมวบางตัวที่มีโรคแมวข่วนสามารถพัฒนาไปเป็นโรคหัวใจ แผลในปากของพวกมัน หรือตาติดเชื้อ  สัญญาณแรกของโรคแมวข่วนในมนุษย์นั้นมักจะมีอาการบวมเล็กน้อยที่บริเวณของรอยแมวข่วนหรือรอยกัด ตามด้วยต่อมน้ำเหลืองโตที่รักแร้ ขาหนีบ หรือคอ ต่อไปคืออาการไข้ อ่อนล้า ตาแดง ปวดตามข้อ และเจ็บคอ  โรคแมวข่วนในมนุษย์ที่ไม่ได้รับการรักษาสามารถทำให้ดวงตา สมอง ตับ หรือม้ามเสียหายอย่างรุนแรงได้   คนที่มีภาวะภูมิคุ้มกันบกพร่องจะมีความเสี่ยงสูงที่จะประสบกับภาวะแทรกซ้อนหรือแม้กระทั่งการเสียชีวิตจากโรคแมวข่วน การวินิจฉัยของโรคแมวข่วนมักจะใช้ เซรุ่มวิทยาบี เฮนเซลเล่ แต่สามารถวินิจฉัยโดยการเพาะเชื้อ จุลพยาธิวิทยา หรือปฏิกิริยาลูกโซ่โพลิเมอเรส จะได้รับการรักษาด้วยยาปฏิชีวนะเช่น อะซิโธรมัยซิน (azithromycin) ไรแฟมพิน (rifampin) เจนตามัยซิน (gentamicin) ไซโปรฟลอกซาซิน (ciprofloxacin) คลาริโธรมัยซิน (clarithromycin) หรือ แบคทริม (bactrim) กลากเป็นโรคที่เกิดจากเชื้อราโดยมีลักษณะเป็นดวง พอง และขุยเป็นหย่อมๆ บนผิวหนัง  กลากมักจะมาพร้อมอาการคันอย่างรุนแรง กลากสามารถรักษาได้ด้วยขี้ผึ้งสำหรับรักษาเชื้อราเช่น โคลไตรมาโซล (clotrimazole) หรือ ไมโคนาโซล (miconazole) ทอกโซพลาสโมซิสเป็นปรสิตที่อยู่ในแมวและส่งต่อผ่านอุจจาระของพวกมัน เป็นไปได้ที่จะได้รับเชื้อทอกโซพลาสโมซิสจากปรสิตที่ชื่อ ทอกโซพลาสมา กอนดิไอ (Toxoplasma gondii) ผ่านรอยแมวข่วน โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้ายังมีร่องรอยของอุจจาระอยู่ในกรงเล็บของแมว   มนุษย์ที่ติดเชื้ออาจจะมีไข้ ปวดเมื่อยตามร่างกาย และต่อมน้ำเหลืองโต กรณีที่รุนแรงอาจทำให้สมอง ตา หรือปอดเสียหาย และการติดเชื้ออาจจะเป็นอันตรายได้โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับสตรีมีครรภ์ ดังนั้นสตรีมีครรภ์ควรหลีกเลี่ยงการดูแลกระบะทรายแมวหรืออุจจาระแมวในระหว่างตั้งครรภ์ การรักษาโรคทอกโซพลาสโมซิสนั้นจะการใช้ยาต้านปรสิตเช่น ไพริเมธามีน (pyrimethamine) แมวอาจจะเป็นพาหะของโรคที่คุกคามต่อชีวิตได้ ติดต่อแพทย์ทันทีถ้าคุณถูกแมวข่วนและพัฒนาเป็นอาการใดๆ ดังต่อไปนี้:  เป็นไข้ อาการบวมของศีรษะหรือคอ อาการผิวลอกเป็นขุย คัน หรือแดงเป็นหย่อมๆ อาการปวดศีรษะอย่างรุนแรง วิงเวียน หรือมึนศีรษะ การข่วนของแมวเป็นพฤติกรรมในการป้องกันตัวตามปกติ และการลงโทษที่แมวข่วนจะนำไปสู่ความก้าวร้าวต่อไปในอนาคต คุณสามารถเล็มเล็บของแมวที่บ้านโดยใช้กรรไกรตัดเล็บธรรมดา การตัดเล็บแมวสัปดาห์ละครั้งสามารถลดอันตรายจากรอยข่วนในอนาคตได้ พยายามไม่เล่นอย่างรุนแรงและก้าวร้าวกับแมวหรือลูกแมวของคุณ เพราะนี่อาจจะกระตุ้นให้พวกมันกัดและข่วนคุณและคนอื่นๆ แมวส่วนใหญ่มักจะกัดและข่วนมากเมื่อพวกมันผ่านช่วงวัยลูกแมวไปเป็นแมวโต ระหว่างช่วงอายุ 1 และ 2 ปี ถ้าคุณมีความอ่อนไหวต่อรอยแมวข่วนหรือคุณมีภูมิคุ้มกันบกพร่อง คุณควรพิจารณาการเลี้ยงแมวโตแทนลูกแมว การมีข้อมูลเกี่ยวกับแมวที่ข่วนคุณเป็นสิ่งสำคัญ ถ้ามันเป็นแมวของคุณหรือแมวของสมาชิกในครอบครัวหรือของเพื่อนสนิทของคุณ จะถือว่าเป็น "แมวบ้าน" คุณอาจจะสามารถรักษาแผลด้วยตัวเองได้ถ้ามันไม่ร้ายแรงมากเกินไปและคุณรู้ว่าข้อมูลดังต่อไปนี้เกี่ยวกับแมวตัวนั้นว่าเป็นจริง:  แมวตัวนั้นฉีดวัคซีนครบถ้วน แมวตัวนั้นปกติแล้วมีสุขภาพดี แมวตัวนั้นใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ในบ้าน แมวที่ไม่รู้จักอาจจะไม่ได้รับการฉีดวัคซีน ดังนั้นคุณอาจจะจำเป็นต้องมีการป้องกันไม่ให้ติดเชื้อแบคทีเรีย บาดทะยัก หรือโรคพิษสุนัขบ้า โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้ารอยข่วนมาพร้อมกับการกัด (ซึ่งมีโอกาสติดเชื้อประมาณ 80%) คุณจะต้องถามหาการรักษาจากแพทย์ ความรุนแรงของแผลจากรอยข่วนจะกำหนดการรักษาที่เหมาะสม รอยแมวข่วนอาจจะเจ็บแต่ความลึกของรอยข่วนจะเป็นตัวกำหนดความรุนแรงของแผล   แผลตื้นๆ ที่อยู่ชั้นบนสุดของผิวหนัง แต่ทำให้เลือดออกเล็กน้อยจะถือว่าไม่สำคัญเท่าไร อาการบาดเจ็บจากรอยข่วนที่ลึกกว่าซึ่งเจาะผิวหนังไปหลายชั้นและมีเลือดออกพอสมควรนั้นควรถือว่ารุนแรง แผลตื้นๆ จากแมวบ้านที่คุณรู้จักอาจจะสามารถรักษาได้เองที่บ้าน แต่รอยข่วนใดๆ จากแมวที่ไม่รู้จักและรอยข่วนที่รุนแรง (ลึก) จากแมวบ้านที่รู้จักก็ควรได้รับการประเมินโดยบุคลากรทางการแพทย์ แผลที่ลึกกว่าอาจจะมีส่วนทำให้เลือดออกมากและอาจจะจำเป็นต้องมีการใช้ยาปฏิชีวนะที่ใช้กินเพื่อป้องกันการติดเชื้อ แม้ว่าแมวนั้นจะฉีดวัคซีนครบถ้วนก็ตามที  แพทย์มักจะสั่งยาออกเมนติน (augmentin) 875/125 มิลลิกรัมให้คุณซึ่งจะต้องกินวันละสองครั้งเป็นเวลา 7 ถึง 10 วัน   ก่อนจะถามหาการรักษาจากแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ คุณอาจจะต้องการเริ่มรักษาที่บ้านก่อน ให้แน่ใจว่าไปพบแพทย์หลังจากที่ทำตามขั้นตอนต่อๆ ไปในการรักษาแผลแล้ว ถ้าแผลมีเลือดออกมาก ให้กดบริเวณนั้นด้วยผ้าขนหนูสะอาดๆ กดผ้าขนหนูให้แน่นที่บริเวณที่มีเลือดออกและกดค้างไว้จนกว่าเลือดจะหยุด คุณยังอาจจะจำเป็นต้องยกแผลขึ้นเหนือระดับศีรษะของคุณด้วย หลังจากล้างมือสะอาดแล้วให้ล้างบริเวณที่เป็นแผลด้วยสบู่และล้างออกด้วยน้ำสะอาด  อย่าถูขณะที่ล้างเพราะจะทำให้เลือดออกอีก ใช้ผ้าขนหนูสะอาดๆ ผืนที่สองเช็ดแผลและบริเวณรอบๆ รอยข่วนให้แห้งสนิท ควรจะคลุม (หรือปิด) แผลลึกโดยใช้ผ้าพันแผลแถบกาว (พลาสเตอร์ปิดแผล) พลาสเตอร์ผีเสื้อ หรือผ้าก๊อซที่สะอาด  ถ้าแผลกว้างให้นำขอบแผลมารวมเข้าด้วยกันเพื่อไม่ให้มีช่องว่างระหว่างขอบแผลและปิดด้วยพลาสเตอร์ผีเสื้อซึ่งจะสมานรอยแผลเข้าด้วยกัน แปะพลาสเตอร์ผีเสื้อหลายแผ่นเท่าที่จำเป็นเพื่อปิดขอบแผลเข้าด้วยกัน ซึ่งจะช่วยทำให้แผลสมานได้อย่างเหมาะสมและรวดเร็ว ถ้าคุณไม่มีพลาสเตอร์ปิดแผลคุณสามารถปิดบริเวณนั้นด้วยผ้าก๊อซ และแปะยึดไว้ด้วยเทปปิดผ้าพันแผล ก่อนที่จะดูแลบริเวณที่โดนข่วน ให้แน่ใจว่ามือของคุณสะอาดและปราศจากเชื้อโรค ล้างมือโดยใช้สบู่และน้ำอุ่น (หรือร้อน) อย่างน้อย 20 วินาที ให้แน่ใจว่าได้ทำความสะอาดระหว่างนิ้วมือและซอกเล็บของคุณด้วย หลังจากนั้นให้ล้างออกด้วยน้ำสะอาด ใช้น้ำสะอาดจากก๊อกน้ำเพื่อล้างรอยแมวข่วนและบริเวณรอบๆ  หลีกเลี่ยงการใช้น้ำที่ร้อนเกินไปซึ่งอาจจะทำให้เลือดออกมากกว่าเดิม ล้างบริเวณรอยข่วนอย่างระมัดระวังด้วยสบู่อ่อนๆ  พยายามล้างบริเวณใกล้ๆ แผลเช่นเดียวกับรอยข่วน (เช่น ถ้ารอยข่วนอยู่บนแขนก็อาจจะล้างทั้งแขนดีกว่าไม่ใช่แค่รอยข่วนเพียงอย่างเดียว) หลังจากที่ทำความสะอาดแล้วให้ล้างออกให้หมดจดด้วยน้ำสะอาดจากก๊อก อย่าถูบริเวณที่เป็นแผลในขณะที่ล้าง เพราะนี่อาจจะเพิ่มอาการบาดเจ็บ (รอยช้ำ) ที่เนื้อเยื่อที่ได้รับบาดเจ็บมากขึ้นได้ คุณควรจะรักษารอยข่วนด้วยยาขี้ผึ้งฆ่าเชื้อ  อาจจะใช้ยาขี้ผึ้งสมานแผลอย่างเช่น  นีโอสปอริน (neosporin) ยาขี้ผึ้งเหล่านี้มีส่วนประกอบของนีโอมัยซิน (neomycin) ซึ่งเป็นยาปฏิชีวนะที่มีประสิทธิภาพมากในการช่วยรักษาอาการบาดเจ็บ  ทาขี้ผึ้งสมานแผลสดบนแผลวันละสามครั้ง   แบคซิทราซิน (Bacitracin) เป็นทางเลือกที่ดีสำหรับใครที่แพ้ขี้ผึ้งสมานแผลสด ยาปฏิชีวนะที่ใช้กินนั้นไม่จำเป็นสำหรับรอยข่วนตื้นๆ จากแมวบ้าน ถ้าคุณรักษาเองที่บ้านแผลรอยข่วนนั้นควรเป็นแผลที่ค่อนข้างตื้น ดังนั้นจึงไม่น่าจะจำเป็นต้องปิดผ้าพันแผล คอยดูแลรอยข่วนให้สะอาดในขณะที่แผลกำลังสมานตัว แต่ปล่อยให้แผลได้สัมผัสกับอากาศ
หลีกเลี่ยงการติดเชื้อ. ระวังโรคแมวข่วน. ตรวจดูว่าคุณมีกลากหรือไม่. การประเมินความเสี่ยงที่จะเป็นโรคทอกโซพลาสโมซิส (toxoplasmosis). มองหาอาการของโรคอื่นๆ . ไม่ลงโทษที่แมวข่วนคุณ. ตัดเล็บแมวของคุณออก. หลีกเลี่ยงการเล่นแบบรุนแรง. เลี้ยงแมวโต. ระบุแมวตัวนั้น. ถามหาการรักษาทางการแพทย์สำหรับรอยข่วนจากแมวที่ไม่รู้จัก. ประเมินแผล. ตัดสินใจเลือกการรักษาที่เหมาะสม. ถามหาการรักษาพยาบาล. ห้ามเลือด. ล้างบริเวณรอยข่วน. เช็ดแผลให้แห้ง. คลุมแผลรอยข่วน. ล้างมือ. ล้างแผล. ล้างบริเวณที่ถูกข่วน. ทาขี้ผึ้งที่รอยข่วน. ไม่ต้องปิดแผลรอยข่วน.
https://www.wikihow.com/Deal-With-a-Cat-Scratch https://www.wikihow.com/Deal-With-a-Cat-Scratch https://www.wikihow.com/Deal-With-a-Cat-Scratch https://www.wikihow.com/Deal-With-a-Cat-Scratch https://www.wikihow.com/Deal-With-a-Cat-Scratch
Evaluating Cat Scratch Risks Preventing Cat Scratches Evaluating the Cat Scratch Treating a Deep Scratch Treating a Superficial Scratch