บรรเทาอาการไข้ด้วยการรักษาแบบพื้นบ้าน รู้ว่าต้องไปหาหมอตอนไหน ใช้เครื่องอ่านอุณหภูมิ การลดไข้ด้วยยา
รักษาความชุ่มชื้นให้ร่างกายเป็นสิ่งที่สำคัญระหว่างมีไข้ เพราะการที่ร่างกายมีอุณหภูมิสูงขึ้นจะทำให้ร่างกายขาดน้ำได้ โดยการดื่มน้ำและของเหลวอื่นๆ ช่วยให้ร่างกายขับไล่ไวรัสและแบคทีเรียที่ทำให้เกิดไข้ แต่ควรหลีกเลี่ยงคาเฟอีนและแอลกอฮอล์ เพราะมันทำให้ขาดน้ำมากยิ่งขึ้น  ชาเขียวอาจจะช่วยลดไข้และเสริมภูมิคุ้มกันได้  ถ้ามีอาการวิงเวียนและคลื่นไส้ขณะมีไข้ ให้หลีกเลี่ยงน้ำผลไม้ นม เครื่องดื่มที่น้ำตาลสูงมาก และเครื่องดื่มอัดแก๊ส เพราะของเหล่านี้ทำให้รู้สึกป่วยและเป็นตัวทำให้อาเจียนได้  ลองแทนที่อาหารแข็งๆ ด้วยซุปหรือน้ำสต็อก เพื่อช่วยเติมความชุ่มชื้นให้ร่างกายใหม่ (แต่ต้องระวังเรื่องเกลือ) ไอศกรีมแท่งหรือหวานเย็นก็เป็นอีกหนึ่งทางเลือกที่ดีในการดื่มของเหลว และยังทำให้ร่างกายเย็นขึ้นอีกด้วย ถ้าอาเจียน อาจเป็นการที่อิเล็กโทรไลต์ไม่สมดุล ดังนั้นให้ดื่มสารละลายที่เติมน้ำ (เกลือแร่) หรือเครื่องดื่มสปอร์ตที่มีอิเล็กโทรไลต์  เด็กที่อายุต่ำกว่า 1 ขวบ ซึ่งไม่ค่อยกินนมแม่ หรือไม่กินนมกะทันหันในระหว่างการป่วย ควรกินเกลือแร่ที่มีอิเล็กโทรไลต์ เช่น Pedialyte เพื่อให้ได้สารอาหารที่พวกเขาต้องการ การนอนเป็นวิธีฟื้นฟูแบบธรรมชาติร่างกายจากไข้ เพราะการนอนหลับที่น้อยเกินไปจะทำให้ป่วยได้  โดยการพยายามสู้และทำต่อไปอาจทำให้อุณหภูมิร่างกายสูงขึ้นได้  ซึ่งการนอนหลับอย่างเต็มที่ก็จะทำให้แน่ใจว่า ได้ปล่อยให้ร่างกายใช้พลังงานเพื่อต่อสู้กับการติดเชื้อแทนที่จะทำอย่างอื่น ใช้วันหยุดจากการทำงาน หรือถ้าเด็กป่วย ให้เขาหรือเธอพักอยู่บ้าน โดยการนอนหลับที่เพิ่มขึ้นก็จะเป็นวิธีที่ทำให้ฟื้นไข้ได้เร็วขึ้นอย่างแน่นอน และไข้อาจติดต่อกันได้ ดังนั้นทางที่ดีที่สุดก็คือให้อยู่บ้าน ซึ่งไข้ส่วนใหญ่จะเกิดจากไวรัสที่สามารถติดต่อกันได้สูง หากยังมีอาการไข้อยู่ อย่าเอาผ้าห่มหรือกองผ้ามาทับตัวเองหรือเด็ก โดยอาจจะรู้สึกหนาวเย็น แต่ถ้าเอาผ้าอุ่นๆ มาคลุม อุณหภูมิร่างกายจะไม่ลดลง ดังนั้นให้ใส่ชุดที่บางแต่เป็นชุดนอนที่อบอุ่น ห้ามพยายาม “ทำให้เหงื่อออก” โดยการห่อหุ้มคนไข้ แม้จะมีคำพูดโบราณว่า “กินเยอะๆ แล้วจะหาย” แต่มันไม่ใช่คำแนะนำที่ดีนัก แต่ให้หล่อเลี้ยงร่างกายด้วยอาหารที่ดีต่อสุขภาพ เพื่อการฟื้นไข้ที่รวดเร็ว โดยซุปไก่ที่กินได้เลยถือเป็นทางเลือกที่ดี เพราะมีทั้งผักและโปรตีน  ถ้าไม่อยากอาหารมาก ให้ลองแทนที่อาหารแข็งๆ ด้วยซุปหรือน้ำสต็อกเพื่อเติมความชุ่มชื้นให้ร่างกาย กินอาหารที่มีน้ำเป็นส่วนประกอบมาก เช่น แตงโม เพื่อช่วยให้ร่างกายไม่ขาดน้ำ  ถ้ามีอาการเวียนหัวหรือคลื่นไส้ร่วมกับมีไข้ ให้ลองอาหารอ่อนๆ เช่น แครกเกอร์เค็ม หรือซอสแอปเปิ้ล เพราะสมุนไพรบางตัวก็ช่วยลดไข้หรือเสริมระบบภูมิคุ้มกันของร่างกาย ที่จะช่วยต่อต้านสิ่งที่ทำให้เกิดไข้ได้ แต่สมุนไพรและยาธรรมชาติอาจจะไปรบกวนการทำงานของยาแผนปัจจุบัน หรืออาการป่วยอื่นๆ ดังนั้นต้องปรึกษาหมอหรือเภสัชกรก่อนจะใช้   ฟ้าทะลายโจรนั้นใช้กันในแพทย์แผนจีนในการรักษาอาการหวัด เจ็บคอ และไข้เป็นวงกว้าง โดยใช้วันละ 6 กรัม เป็นเวลา 1 อาทิตย์ แต่ห้ามใช้ถ้าเป็นโรคนิ่วในถุงน้ำดีหรือโรคภูมิคุ้มกันทำลายตัวเอง ตั้งครรภ์หรือกำลังพยายามตั้งครรภ์ หรือกินยาความดันเลือดสูง หรือยาต้านการแข็งตัวของเลือด เช่น warfarin ดอกยาโรว์อาจจะช่วยลดไข้ด้วยการช่วยให้เหงื่อออก แต่หากแพ้หญ้า ragweed หรือดอกเดซี่ ก็อาจแพ้ดอกยาโรว์ได้ และห้ามใช้มัน ถ้ากินยาทำให้เลือดจางหรือความดันเลือดสูง ลิเทียม ยาลดกรดในกระเพาะ หรือยารักษาโรคลมชักอยู่ รวมทั้งเด็กและสตรีมีครรภ์ก็ไม่ควรใช้ด้วย และอาจใช้ทิงเจอร์ยาโรว์เติมลงในน้ำอุ่น (ที่ไม่ร้อน) ไว้อาบ ช่วยลดไข้ได้  ดอกเก็กฮวย (feverfew) แม้จะมีชื่อนี้ แต่มันไม่ได้ช่วยลดไข้ได้ดีนัก การเตรียมน้ำอุ่นในอ่างอาบน้ำหรืออาบน้ำด้วยฝักบัวแบบผ่อนคลาย เป็นวิธีที่ง่ายและสะดวกสบายในการลดไข้ โดยอุณหภูมิห้องที่อุ่นหรือลดลง คือ อุณหภูมิที่เหมาะกับการทำให้ร่างกายเย็นขึ้น โดยยังคงสภาพสมดุลไว้อยู่ ซึ่งมันอาจเป็นส่วนหนึ่งที่เป็นประโยชน์ในการทำหลังกินยาลดไข้  ห้ามให้ตัวเองหรือเด็กอาบน้ำร้อน และก็ควรหลีกเลี่ยงน้ำเย็นด้วย เพราะมันทำให้เกิดอาการสั่นที่เป็นตัวเพิ่มอุณหภูมิภายในร่างกาย และหากไม่อยากอาบน้ำ อุณหภูมิที่เหมาะสมอย่างเดียวก็ คือความอุ่น หรือมากกว่าอุณหภูมิห้องเท่านั้น  ถ้าเด็กมีไข้ ก็อาบน้ำให้ด้วยฟองน้ำในน้ำอุ่น แล้วค่อยๆ ล้างตัวเด็ก และเช็ดตัวด้วยผ้าขนหนูนุ่มๆ จากนั้นแต่งตัวให้อย่างรวดเร็ว เพื่อที่เขาจะได้ไม่หนาวเกินไป เพราะมันจะทำให้เกิดการหนาวสั่น ซึ่งเป็นตัวเพิ่มความร้อนแก่ร่างกาย แม้มันจะเคยถูกใช้เพื่อลดไข้ แต่มันก็ทำให้อุณหภูมิในร่างกายลดลงรวดเร็วอย่างน่ากลัว หากกินรับบิ้งแอลกอฮอล์ (สำหรับล้างแผล) เข้าไปอาจถึงขั้นตายได้ ดังนั้นไม่ควรใช้หรือเก็บไว้ใกล้ๆ เด็กเล็กเด็ดขาด ไม่มีอุณหภูมิของใครที่ 98.6 °F (37.0 °C) เป๊ะๆ หรอก โดยอุณหภูมิร่างกายปกติที่ต่างไปหนึ่งหรือสององศานั้นถือว่าปกติ และแม้กระทั่งไข้อ่อนๆ ก็ไม่ต้องกังวล ซึ่งจะมีอาการเหล่านี้:  รู้สึกไม่สบาย อุ่นเกินไป อ่อนแรงแบบทั่วไป ร่างกายอุ่น ตัวสั่นเทา เหงื่อออก อาจจะมีอาการเหล่านี้ด้วย : ปวดหัว ปวดกล้ามเนื้อ ไม่อยากอาหารหรือขาดน้ำ ขึ้นอยู่กับสาเหตุของไข้ โดยผู้ใหญ่ที่มีไข้สูงกว่า 103 °F (39 °C) ควรไปหาหมอ ส่วนร่างกายเด็กจะอ่อนไหวต่อไข้มากกว่าผู้ใหญ่ ดังนั้นให้โทรหาหมอในกรณีต่อไปนี้ :  เด็กทารกต่ำกว่าสามเดือน มีไข้มากกว่า 100.4 °F (38.0 °C) เด็กอายุสามถึงหกเดือน มีไข้มากกว่า 102 °F (39 °C) เด็ก มีไข้มากกว่า 102 °F (39 °C) ผู้ใหญ่ มีไข้ 103 °F (39 °C) ขึ้นไป ร่วมกับอาการง่วงซึมหรือฉุนเฉียว เพราะมันอาจเป็นสัญญาณของปัญหาอื่นที่หนักกว่า ซึ่งต้องแยกกันรักษา ห้ามวินิจฉัยตัวเองหรือเด็ก แต่ควรไปให้หมอตรวจ โดยควรหาหมอถ้า :  เด็กต่ำกว่า 2 ขวบ มีไข้มากกว่า 24 ชั่วโมง เด็กอายุมากกว่า 2 ขวบ มีไข้มา 72 ชั่วโมง (3 วัน) ผู้ใหญ่ มีไข้มากกว่า 3 วัน ถ้าไข้มีอาการที่บอกปัญหาอื่นร่วมด้วย หรือเมื่อคนที่มีไข้มีเหตุขัดข้อง ต้องติดต่อหมอ ไม่ว่าไข้จะสูงขนาดไหนก็ตาม ซึ่งนี่คือเหตุบางอย่างที่ควรหาหมอทันทีหากเกิดขึ้น:  หายใจลำบาก มีผื่นหรือจุดด่างดำขึ้นบนผิว มีภาวะเซื่องซึมหรือเพ้อ อ่อนไหวต่อแสงอย่างไม่ปกติ มีอาการเรื้อรังอื่นๆ เช่น เบาหวาน มะเร็ง หรือ HIV เพิ่งเดินทางไปต่างประเทศ ไข้จากสภาพอากาศร้อนจัด เช่น อยู่ในที่ที่อากาศร้อนมาก หรือพาหนะที่ร้อนเกินไป มีอาการอื่นร่วมด้วย เช่น เจ็บคอ วิงเวียน คลื่นไส้ ท้องเสีย ปวดหู ผื่นแดง ปวดหัว มีเลือดปนในอุจจาระ เจ็บหน้าท้อง มีปัญหาในการหายใจ สับสนมึนงง ปวดคอ หรือเจ็บเวลาปัสสาวะ ไข้ลด แต่ยังมีอาการป่วย ถ้ามีอาการชักให้โทรหารถพยาบาล มันมีหลายแบบ ทั้งดิจิตอลและแบบแก้ว (ปรอท)  ซึ่งวิธีทั่วไปที่สุดในการอ่านอุณหภูมิสำหรับเด็กที่โตหรือผู้ใหญ่ก็ คือ วางเทอร์โมมิเตอร์ดิจิตอลหรือแก้วไว้ใต้ลิ้น เพื่อวัดความร้อนของร่างกาย แต่มันมีเทอร์โมมิเตอร์หลายแบบให้เลือกใช้สำหรับหลายวิธีต่างๆ เพื่อวัดอุณหภูมิ   เทอร์โมมิเตอร์แบบดิจิตอล  สามารถใช้ทางปาก ทางทวาร (ดูข้อข้างล่าง) หรือใต้รักแร้ (แต่มันจะลดค่าที่แม่นยำ) โดยมันจะมีเสียงเตือนเมื่ออ่านค่าสำเร็จ และอุณหภูมิจะแสดงบนหน้าจอ  เทอร์โมมิเตอร์แบบวัดทางหู โดยใส่เข้าไปในช่องหู และวัดด้วยแสงอินฟาเรด แต่ข้อเสียของเครื่องมือนี้ คือ ขี้หูหรือช่องหูทำให้อาจอ่านค่าได้ไม่แม่นยำ  เทอร์โมมิเตอร์วัดที่ขมับ ใช้แสงอินฟาเรดเพื่อวัดอุณหภูมิ ซึ่งมันดีเพราะมันใช้ได้เร็วและทำให้เกิดติดต่อได้น้อย โดยการใช้ต้องเลื่อนจากหน้าผากไปยังหลอดเลือดขมับ ไปจนถึงเหนือโหนกแก้ม ซึ่งมันยากที่จะบอกตำแหน่งที่แน่นอน แต่การอ่านค่าหลายๆ แบบก็จะช่วยให้ได้ค่าที่แม่นยำขึ้น  เทอร์โมมิเตอร์แบบจุกนม อาจใช้สำหรับเด็กทารก ซึ่งมันเหมือนกับแบบดิจิตอลที่อ่านทางปาก แต่ดีสำหรับเด็กที่ใช้จุกนม โดยการอ่านค่าสูงสุดจะแสดงเมื่อวัดอุณหภูมิ หลังจากเลือกเทอร์โมมิเตอร์แล้ว ให้ใช้ตามวิธีของเทอร์โมมิเตอร์แต่ละแบบ (ทางปาก ในหู บนขมับ หรือทางทวารของเด็ก (ดูข้างล่าง) ) โดยหากมีไข้มากกว่า 103 °F (39.4 °C)  หรือเด็กอายุ 3 เดือนขึ้นไป ที่มีไข้มากกว่า 102 °F (38.9 °C) หรือมีเด็กทารก (0- 3 เดือน) ที่มีไข้มากกว่า 100.4 °F (38 °C) ให้หาหมอโดยทันที ซึ่งมันเป็นวิธีที่แม่นยำที่สุด แต่ก็ต้องระวังสุดๆ ไม่ให้ทะลุลำไส้เด็ก โดยเทอร์โมมิเตอร์ที่ดีที่สุดสำหรับอุณหภูมิของทวารหนักก็คือ แบบดิจิตอล  ทาปิโตรเลียมเจลหรือเควายเจลลงบนเครื่องเทอร์โมมิเตอร์เล็กน้อย ให้เด็กนอนคว่ำท้องลง และให้อีกคนช่วยถ้าจำเป็น ค่อยๆ สอดเครื่องมือเข้าไปในทวารหนักอย่างระมัดระวัง 1 นิ้ว ถึง 1 นิ้วครึ่ง จับเด็กและเทอร์โมมิเตอร์ค้างไว้ประมาณ 1 นาที จนได้ยินเสียงเตือน แต่ห้ามปล่อยเด็กไว้กับเครื่องเอง เพื่อหลีกเลี่ยงอาการบาดเจ็บ เอาเครื่องออกและอ่านค่าบนหน้าจอ ไม่แนะนำให้ลดไข้ทั้งหมด ถ้าไข้ค่อนข้างต่ำ (ผู้ใหญ่หรือเด็กอายุเกิน 6 เดือนมีไข้ไม่เกิน  102 °F (38.9 °C) )  เพราะการลดไข้ที่สร้างโดยร่างกายที่เป็นสัญญาณว่าจะเกิดปัญหาอะไรขึ้น อาจทำให้เกิดปัญหาที่มากขึ้น  การรักษาไข้ที่แรงเกินไปสามารถไปขัดขวางวิธีการกำจัดไวรัสหรือการติดเชื้อ แบบธรรมชาติของร่างกายได้ โดยการลดอุณหภูมิร่างกายจะผลิตสิ่งที่แปลกปลอมสำหรับร่างกาย ดังนั้นปล่อยให้หายเองจะดีกว่า  วิธีนี้ไม่เหมาะสำหรับบางคนที่มีภาวะภูมิคุ้มกันบกพร่อง รับยาเคมีบำบัด หรือคนที่เพิ่งผ่านการศัลยกรรมมา  ทำสิ่งเหล่านี้ เช่น พักผ่อน ดื่มของเหลว และใจเย็น ให้ตัวเองหรือเด็กสบายขึ้นระหว่างเป็นไข้ดีกว่าพยายามกำจัดอาการไข้ ยาเหล่านี้มีจำหน่ายทั่วไปหน้าเคาน์เตอร์ และลดไข้ได้อย่างเห็นผลชั่วคราว ซึ่งมันช่วยได้ทั้งเด็กและผู้ใหญ่ให้สบายขึ้นเหมือนร่างกายได้รับการรักษา  ปรึกษาแพทย์หรือเภสัชก่อนจ่ายยา (สูตรสำหรับเด็ก หรือทารก) ให้กับเด็กที่อายุน้อยกว่า 2 ขวบ และห้ามให้เด็กทารกอายุต่ำกว่าหกเดือนกินไอบูโปรเฟน  ห้ามกินยาเกินปริมาณที่แนะนำ และต้องให้ความสำคัญกับปริมาณยาที่ให้กับเด็ก โดยอย่าวางขวดยาไว้ในที่ที่เด็กเอื้อมถึง เพราะการกินมากเกินปริมาณที่แนะนำจะเป็นอันตราย กินอะเซตามิโนเฟนทุกๆ 4 ถึง 6 ชั่วโมง แต่ห้ามกินเกินปริมาณที่แนะนำ  กินไอบูโปรเฟนทุกๆ 6 ถึง 8 ชั่วโมง แต่ห้ามกินเกินปริมาณที่แนะนำ ห้ามให้เด็กกินยาหน้าเคาน์เตอร์มากกว่าหนึ่งอย่าง พร้อมกันในครั้งเดียวในการรักษาอาการอื่น เช่น ถ้าให้เด็กกินยาอะเซตามิโนเฟน หรือไอบูโปรเฟนอย่างหนึ่งแล้ว ก็ห้ามให้กินยาแก้ไอ หรือยาอย่างอื่นโดยไม่ได้ปรึกษาหมอก่อน เพราะยาที่มีปฏิกิริยารุนแรงต่อกันจะทำร้ายสุขภาพของเด็กได้ การกินอะเซตามิโนเฟนและไอบูโปรเฟนสลับกัน สำหรับเด็กทารกที่อายุ 6 เดือนขึ้นไป เด็กๆ และผู้ใหญ่นั้นปลอดภัย และกินอะเซตามิโนเฟน ทุกๆ 4 – 6 ชั่วโมง และไอบูโปรเฟนทุกๆ 6 – 8 ชั่วโมง ในปริมาณที่แนะนำ แอสไพรินเป็นยาลดไข้ที่ได้ผลกับผู้ใหญ่ หากกินแค่ในปริมาณที่แนะนำ แต่ห้ามให้เด็กกินแอสไพรินของผู้ใหญ่เด็ดขาด เพราะมันอาจทำให้เกิดอาการเรย์ Reye’s syndrome ซึ่งมีผลถึงชีวิต
ดื่มของเหลวเยอะๆ . พักเท่าที่ทำได้. ใส่ชุดที่ไม่รัดและเบาสบาย. กินเหมือนปกติ. ลองยาสมุนไพร. อาบน้ำอุ่น. ห้ามเช็ดแอลกอฮอล์เพื่อลดไข้. รู้จักอาการของไข้. โทรหาหมอถ้าไข้สูง. โทรหาหมอถ้ามีไข้เกิน 2 – 3 วันแล้ว. รู้ว่าต้องไปหาหมอทันทีตอนไหน. เลือกเทอร์โมมิเตอร์. วัดอุณหภูมิ. อ่านค่าอุณหภูมิของทารกทางทวารหนัก. ปล่อยให้ไข้หายเอง. กินอะเซตามิโนเฟน (พาราเซตามอล) หรือไอบูโปรเฟน. หลีกเลี่ยงการผสมยาให้เด็ก. กินแอสไพรินถ้าอายุ 18 ปีขึ้นไป.
https://www.wikihow.com/Reduce-a-Fever https://www.wikihow.com/Reduce-a-Fever https://www.wikihow.com/Reduce-a-Fever https://www.wikihow.com/Reduce-a-Fever
Alleviating Fever Symptoms with Home Remedies Knowing When to Go to the Doctor Taking a Temperature Reading Reducing Fever with Medicine