ออดิชั่นให้ผ่าน ทำงานในฐานะนักแสดง ฝึกฝนและโปรโมทตัวเอง
การเตรียมตัวเพื่อออดิชั่นเป็นขั้นตอนที่ยืดหยุ่น เปลี่ยนไปมาได้สูง ถ้าคุณไม่ได้รับอนุญาตให้อ่านบทขณะออดิชั่น ก็จำบทไปด้วยการอ่านซ้ำๆ จนจำแล้วพูดตามบทได้อย่างมั่นใจ อ่านไปจนกว่าจะเข้าถึงจิตใจตัวละคร แล้วนำมาใช้กับการแสดงนั้น  ลองแสดงบทนั้นหลายๆ รูปแบบเพื่อหาวิธีการออกเสียงให้ถูก เช่น คุณอาจแสดงบทที่กำลังโกรธด้วยการตะโกนหรือใช้น้ำเสียงที่ห้วนสั้น และอีกอย่าง อย่าลืมดูให้ชัดว่าเขาจัดออดิชั่นเมื่อไร ที่ไหน และควรไปให้ตรงเวลานัดด้วย แม้ว่าคุณจะไม่เหมาะกับบทที่ไปออดิชั่น แต่บางทีอาจได้บทอื่นมาแทนก็ได้นะ ให้เตรียมเรซูเม่กับรูปถ่ายไว้ให้พร้อม เพื่อที่โรงละครและสตูดิโอถ่ายหนังจะได้ติดต่อคุณกลับเผื่อมีบทที่คุณต้องการไงล่ะ บางทีเขาอาจขอให้คุณเตรียมเรซูเม่กับรูปถ่ายมาตั้งแต่ออดิชั่นครั้งแรก หรืออาจถูกขอตอนก่อนหรือหลังออดิชั่นแล้วก็ได้ ขณะที่รอออดิชั่นอยู่ในล็อบบี้หรือห้องเตรียมตัว อย่ากระจายของที่คุณเอามา (บท, กระดาษโน้ต และอื่นๆ) กระจัดกระจายจนต้องรวบรวมแล้วเรียงใหม่ล่ะ เพราะนั่นอาจไปขัดใจผู้กำกับ โปรดิวเซอร์ และผู้คัดตัวเอาได้ ผู้คัดตัวและโปรดิวเซอร์ไม่ได้อยากจะคุยกับคุณ เขาแค่อยากรู้ว่าคุณสามารถแสดงได้เท่านั้น ฉะนั้นให้แนะนำตัวด้วยประโยคสั้นๆ พอ (อย่าง “สวัสดีครับ ผมชื่อไมค์ ฟิชเชอร์ จะแสดงบทจากละครเรื่องแฮมเล็ตนะครับ”) จากนั้นก็เข้าสู่การแสดงได้เลย  ถ้าคุณมีตัวแทน ก็อาจถูกถามชื่อตัวแทนด้วยก็เป็นได้. แล้วก็อย่าเสียเวลาขณะออดิชั่นไปกับคำถามล่ะ ถ้าคุณมีคำถาม ให้ถามตัวแทนของคุณ ผู้ประสานงานด้านการออดิชั่น หรือใครก็ตามที่พาคุณมาออดิชั่นโดยตรงแทน ขั้นตอนการเล่นบทที่คุณได้รับขณะออดิชั่นก็มีความยืดหยุ่นสูง ในบางกรณี คุณอาจได้รับอนุญาตให้อ่านบัตรคำหรือบทไปด้วยได้ หรือไม่บางที่อาจให้คุณจำมาเอง การออดิชั่นบางที่อนุญาตให้คุณเลือกบทที่คุณอยากออดิชั่น แต่บางที่ก็บังคับบทให้จากต้นสังกัดที่คุณไปออดิชั่น ทั้งนี้ กฎและสิ่งที่คาดหวังเกี่ยวกับบทบาทที่คุณจะได้เล่นย่อมมีการแจ้งล่วงหน้าอยู่แล้ว คุณไม่รู้หรอกว่าใครคือผู้กำกับ โปรดิวเซอร์ หรือตำแหน่งหน้าที่อื่นๆ ยกเว้นว่าจะรู้จักใครเป็นพิเศษรายคนไป บางคนในห้องออดิชั่นอาจเป็นตั๋วเบิกทางให้คุณได้งานที่ต้องการ หรือที่คุณไม่ได้ตั้งใจมาออดิชั่นด้วยซ้ำ ดังนั้น ให้ยิ้มและทำตัวดีๆ กับทุกคนในห้องออดิชั่นด้วยความเคารพจะดีที่สุด  การกระทำที่ไร้มารยาทก็ได้แก่การรับประทานอาหาร สูบบุหรี่ หรือเคี้ยวหมากฝรั่งในห้องออดิชั่น แล้วก็อย่าไปแตะต้องผู้คัดตัวหรือสมบัติอื่นๆ ของเขาเข้าล่ะ ขอบคุณผู้ที่มาคัดตัวและสตาฟคนอื่นๆ ก่อนกลับด้วยนะ การที่รับบทมาเล่นเยอะๆ จะช่วยให้คุณได้รับความสนใจถึงสองทาง ทางแรก การที่รับทุกบทที่ถูกเสนอเข้ามาเล่น จะช่วยให้คุณมีประสบการณ์มากขึ้น เอาไปใส่ในเรซูเม่ได้มากขึ้น และอีกทางคือ การได้อยู่บนเวทีหรือในกล้องจะช่วยให้คุณได้พบเจอคนใหม่ๆ ในวงการ และทำให้ชื่อของคุณวนไปเวียนมาในบรรดาเหล่าผู้เชี่ยวชาญ รวมถึงโลกภายนอกด้วย  ตัวอย่างเช่น ถ้าคุณมีเวลา ก็รับบทเล็กๆ มาสักสองบทหรือมากกว่านั้นในทีเดียวไปเลย ถ้าคุณได้รับบทนักแสดงนำในโปรเจคหนึ่ง อีกโปรเจคที่จะรับในช่วงเดียวกันก็ให้เป็นตัวประกอบเล็กๆ พอ แสดงให้ได้อารมณ์ที่ลึกขึ้น และขยายขีดจำกัดความสามารถที่ยิ่งใหญ่ของคุณในแต่ละบทที่คุณรับเล่น ถามผู้กำกับว่าต้องการให้คุณแสดงแบบไหน และผลักดันตัวเองให้ทำตามที่เขาต้องการและคาดหวังให้ได้ บทอาจท่องให้จำได้ในหลายๆ วิธี ให้ลองแสดงฉากที่ได้รับมาให้ดูแตกต่างกันสักเล็กน้อย (หรือมากๆ) แล้วถามนักแสดงหรือทีมงานคนอื่นว่าแบบไหนดีที่สุด คนบางคนก็เหยียดบทเล็กๆ หรือบทเอ็กซ์ตร้า แต่บทเล็กๆ เหล่านี้ (บางทีก็อาจไม่ได้ถูกเอ่ยถึงเลย) จะช่วยสร้างความสัมพันธ์กับนักแสดงคนอื่น ผู้กำกับ และคนในวงการอยู่ดี และเขาก็จะให้โอกาสคุณได้สร้างความประทับใจด้วยการแสดงและความเชี่ยวชาญของคุณอีกด้วย ฉะนั้นถ้ามีใครเสนอบทเล็กๆ มาก็รับไปซะ ยกตัวอย่างเช่น ถ้าคุณออดิชั่นเพื่อบทนักแสดงดำ แต่เขาขอให้คุณเล่นบทเล็กๆ หรือตัวประกอบแทน ก็ควรรับมันมาอยู่ดี แม้ว่าจะไม่ใช่บทที่คุณต้องการแต่แรกก็ตาม ผู้กำกับและโปรดิวเซอร์หลายๆ คนมักจะเข้าหาคนที่มีบุคลิกที่“ใช่” และบางครั้งก็เลือกคนเลยทั้งๆ ที่เราไม่ต้องแสดงตอนนั้นก็ได้ ถ้าคุณได้รับคำเชิญให้ไปออดิชั่น อย่างตอนที่กำลังเดินอยู่บนถนนแล้วอยู่ๆ ก็มีคนมาชวน ก็แนะนำให้ไปลองซะ ถ้าผู้กำกับและโปรดิวเซอร์เข้ามาหาคุณตอนที่คุณกำลังเลือกของอยู่ที่ห้าง ซื้อของใช้ต่างๆ ในร้านค้า หรือกำลังมีความสุขกับวันหยุด ก็ให้ขอบคุณเขาแล้วตามไปที่ออฟฟิศเพื่อออดิชั่นซะ ไปเรียนการแสดง จะเป็นโรงเรียนสอนหรือที่มหาวิทยาลัยก็ได้ การทำงานกับโค้ชสอนการแสดงหรืออาจารย์ด้านละครจะทำให้คุณได้รู้ถึงกลยุทธ์ในการแสดง ซึ่งจะช่วยให้คุณดึงหรือปรับอารมณ์ในแบบต่างๆ โปรเจคเสียงอย่างเหมาะสมในบริบทที่หลากหลาย และยังได้คำติชมจากการแสดงอีกด้วย ถ้าอยากเพิ่มโอกาสในการถูกสนใจในฐานะนักแสดง ก็ควรมีประสบการณ์ในการฝึกฝนอย่างน้อยห้าปีนะ อ่านชีวประวัติของนักแสดงละครเวที ดาราดังในทีวี และ/หรือนักแสดงภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียง ลองดูว่าทำอย่างไรเขาถึงถูกแมวมองสนใจ และเดินตามรอยเขาให้มากที่สุด นอกจากนี้ก็ให้อ่านนิตยสารเกี่ยวกับวงการ เพื่อเรียนรู้เทรนด์ล่าสุดและเคล็ดลับการถูกสนใจในฐานะนักแสดง เขียนบล็อคเกี่ยวกับความสำเร็จของโปรเจคที่คุณมีส่วนร่วม ใส่ข้อมูลถึงคนที่คุณทำงานด้วย บทบาทของคุณ และจำนวนบัตรที่ขายได้ทั้งหมดไว้ด้วยล่ะ ใช้โซเชียลมีเดียบอกถึงบทปัจจุบันที่รับอยู่หรือบทที่ได้รับล่าสุด แล้วเชื่อมต่อลิงค์ไปยังโฮมเพจและวีดีโอแนะนำตัวสั้นๆ ของคุณเลยสิ เตรียมตัวให้พร้อมกับการสัมภาษณ์ตลอดเวลาด้วยล่ะ อย่าเสียเวลาไปกับการส่งรูปถ่าย เรซูเม่ และพวกจดหมายแนะนำตัวไปยังสื่อผลิตหรือโรงละครเลย แนะนำให้ส่งอีเมลสั้นๆ ไปให้ผู้คัดตัวนักแสดงที่คุณคิดว่าเขาจะประทับใจและอยากใช้ประโยชน์จากความสามารถของคุณดีกว่า อธิบายไปในอีเมลด้วยนะว่าทำไมคุณจึงเหมาะสมกับงานนั้นๆ ทำตัวเป็นมิตรและออกไปเที่ยวกับเพื่อนร่วมชั้นเรียนและคุณครูในโรงเรียนสอนการแสดง, ผู้กำกับและโปรดิวเซอร์ของหนังที่คุณถ่ายหรือโรงละครที่คุณเล่นอยู่ และตัวแทนที่ช่วยหาบทให้คุณด้วย หัวเราะมุกของผู้ที่เชี่ยวชาญด้านวงการนี้ และตอบรับคำเชิญงานสังคมให้ได้มากที่สุด  ให้คำแนะนำกับนักแสดงหรือผู้เชี่ยวชาญด้านนี้ที่คุณนับถือ บางทีเขาอาจให้คำแนะนำคุณกลับบ้างเมื่อมีโอกาส เมื่อคุณพบกับนักแสดงคุณอื่นที่แสดงในภาพยนตร์ โทรทัศน์ หรือโรงละคร อย่ารีบปรี่เข้าไปถามหาบทล่ะ ให้ค่อยๆ พัฒนาความสัมพันธ์และให้เขารู้จักตัวคุณก่อน  ตีสนิทกับนักแสดงที่ทั้งเป็นที่ต้องการและเป็นที่ยอมรับ เพื่อจะได้เรียนรู้จากคนทั้งสองแบบนี้ และยังเป็นตัวช่วยเพิ่มโอกาสให้คุณได้อีกด้วย ปกติแล้ว ถ้าอยากถูกสนใจในฐานะนักแสดง คุณก็ต้องออกไปยังเมืองที่สำคัญหรือเป็นเมืองระดับชาติ  เช่น ถ้าคุณอาศัยอยู่ในประเทศสหรัฐอเมริกา ก็ควรไปอยู่แถวๆ ลอสแอนเจลิส/บริเวณฮอลลีวูด นิวยอร์คซิตี้ หรือชิคาโก้ ถ้าคุณอยู่ประเทศอินเดีย ก็อาจต้องไปมุมไบ ถ้าคุณอยู่แคนาดา แวนคูเวอร์และโตรอนโตก็ถือเป็นทางเลือกที่ดี สำหรับประเทศไทยก็ควรเป็นกรุงเทพฯ หรือเชียงใหม่ และที่อื่นๆ ทั่วโลกก็มีทั้งปารีส ลอนดอน เป็นต้น หาที่ที่ดีที่สุดในประเทศของตัวเอง ดีพอที่จะต้องตาแมวมอง และย้ายไปอยู่ที่นั่นเสีย บริเวณที่คุณย้ายไปก็ขึ้นอยู่กับว่าอยากจะแสดงในรูปแบบไหน ตัวอย่างเช่น ชิคาโก้และนิวยอร์คซิตี้ถือว่าเหมาะกับนักแสดงในโรงละคร ขณะที่ลอสแอนเจลิส/บริเวณฮอลลีวูดมักจะเป็นนักแสดงภาพยนตร์
เตรียมตัวสำหรับการออดิชั่น. เตรียมเรซูเม่และรูปถ่าย. อย่าให้ทีมงานต้องคอย. อย่าเกริ่นให้มากความ. เล่นตามบทที่เขาขอ. ให้ความเคารพกับทุกคน. รับบทมาเล่นให้มากที่สุด. ขัดเกลาและพัฒนาการแสดงของคุณ. อย่ามองข้ามบทเล็กๆ. คว้าโอกาสเอาไว้. เริ่มการฝึก. เรียนรู้เกี่ยวกับวงการ. โปรโมทตัวเอง. มองหาและสมัครในบทที่เข้ากับการแสดงของคุณ. หาเครือข่าย. ไปยังที่ที่เหมาะสม.
https://www.wikihow.com/Get-Discovered-As-an-Actor https://www.wikihow.com/Get-Discovered-As-an-Actor https://www.wikihow.com/Get-Discovered-As-an-Actor
Auditioning Successfully Working as an Actor Getting Training and Promoting Yourself