การเขียนสุนทรพจน์ การเตรียมตัวเขียน การถ่ายทอดสุนทรพจน์
ก่อนที่คุณจะเริ่มโน้มน้าวผู้ฟังของคุณ คุณจะต้องเปิดบทสุนทรพจน์ในแบบที่ผู้ฟังจะให้ความสนใจ บทเปิดที่หนักแน่นมีองค์ประกอบ 5 อย่าง:  เป็นตัวดึงดูดความสนใจ สิ่งนี้อาจจะเป็นคำพูด (หรือบางครั้งเป็นรูปภาพ) ที่ดึงดูดความสนใจของผู้ฟัง คุณสามารถทำให้บทเปิดของคุณทำให้ผู้ฟังสะดุ้งหรือตกใจได้เล็กน้อย เช่น คุณสามารถเริ่มด้วยข้อมูล (หรือรูปภาพ) ที่แสดงให้เห็นว่าหลุมฝังขยะที่อยู่ไม่ไกลกำลังจะเต็ม เชื่อมต่อกับผู้ฟัง สิ่งนี้หมายถึงการแสดงออกว่าคุณมีบางอย่างที่เหมือนกับผู้ฟัง แสดงว่าคุณมีภูมิหลังหรือความผูกพันทางอารมณ์แบบเดียวกัน สิ่งนี้ขึ้นอยู่กับการรู้จักผู้ฟังของคุณ เช่น ถ้าหากคุณเป็นพ่อแม่ที่ต้องพูดกับพ่อแม่คนอื่นๆ คุณอาจจะเน้นย้ำความกังวลที่มีต่ออนาคตของลูกหลาน ถ้าคุณมีความสนใจและจุดยืนทางความคิดเกี่ยวกับผู้ฟัง คุณก็สามารถเน้นย้ำสิ่งนั้นได้ ข้อมูลของคุณ สิ่งนี้หมายถึงการแสดงว่าคุณมีความรู้หรือหลักฐานเกี่ยวกับหัวข้อสุนทรพจน์ เน้นย้ำการค้นคว้าที่คุณทำเกี่ยวกับหัวข้อ ถ้าหากคุณมีประสบการณ์ส่วนตัวหรือทางการงานกับหัวข้อ คุณก็สามารถเน้นย้ำสิ่งนี้ได้เช่นกัน ตัวอย่างเกี่ยวกับการรีไซเคิล ได้แก่ “ฉันได้ใช้เวลาหลายชั่วโมงเพื่อศึกษาปัญหาของการรีไซเคิลและประเภทของโปรแกรมที่มีอยู่ในเมืองอื่นๆ” เป้าหมายของคุณ อธิบายให้ผู้ฟังว่าคุณคาดหวังจะได้อะไรจากสุนทรพจน์นี้ เช่น “ฉันหวังว่าเมื่อฉันพูดจบคุณจะเห็นด้วยว่าเมืองของเราต้องการโปรแกรมการรีไซเคิล” แผนภูมิ ท้ายที่สุดบอกผู้ฟังว่าประเด็นหลักของสุนทรพจน์นี้คืออะไร เช่น “ฉันเชื่อว่าเราต้องเริ่มโปรแกรมการรีไซเคิลด้วย 3 เหตุผลนี้” เนื้อหาหลักของสุนทรพจน์ควรระบุประเด็นที่คุณได้ร่างเค้าโครงในตอนที่ 1 คุณควรนำเสนอเหตุผลที่โน้มน้าวใจเพื่อสนับสนุนความคิดของคุณให้กับผู้ฟัง   จัดเรียงประเด็นเหล่านี้อย่างมีตรรกะ อย่าข้ามประเด็นไปมา คุณต้องแสดงข้อโต้แย้งให้เสร็จจากนั้นจึงแสดงข้อโต้แย้งข้อถัดไปอย่างมีตรรกะ   ใช้แหล่งที่มาที่เชื่อถือได้จากการค้นคว้าของคุณเพื่อสนับสนุนประเด็นที่คุณกำลังสร้าง ถึงแม้ว่าประเด็นของคุณเป็นเรื่องของอารมณ์ (ความรู้สึกร่วม) คุณควรนำเสนอข้อมูลความจริงที่จะทำให้ข้อโต้แย้งของคุณหนักแน่นมากขึ้น เช่น “ในแต่ละปี พื้นที่ป่าอันสวยงามกว่า 40,000 เอเคอร์ถูกทำลายเพื่อผลิตกระดาษจากการศึกษาของสถาบันรีไซเคิลของอเมริกา” ใช้ตัวอย่างจากชีวิตจริงที่ผู้ฟังสามารถเชื่อมโยงได้ แม้แต่ข้อโต้แย้งที่ตั้งอยู่บนข้อเท็จจริงและตรรกะ (เหตุผล) ก็ควรเชื่อมโยงกับชีวิตและความสนใจของผู้ฟัง เช่น “ในช่วงเวลาที่เศรษฐกิจประสบความลำบาก ฉันรู้ว่าคุณหลายคนกลัวว่าโปรแกรมการรีไซเคิลจะเป็นการเพิ่มภาษีแต่เมืองอื่นๆ เริ่มโปรแกรมแบบนี้ 3 ปีที่แล้ว ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมารายรับของพวกเขามีมากขึ้นซึ่งเป็นผลของโปรแกรมนี้ ผู้อยู่อาศัยจำนวนมากเห็นว่าภาษีลดลงในที่สุด” ถึงแม้ว่ามันไม่ใช่สิ่งที่จำเป็นแต่ข้อโต้แย้งของคุณอาจฟังดูหนักแน่นมากขึ้นถ้าหากประเด็นที่สนับสนุนความคิดเห็นของคุณพูดถึงมุมมองของฝ่ายตรงข้าม สิ่งนี้จะให้โอกาสคุณเพื่อพูดถึงข้อคัดค้านของผู้ฟังที่อาจจะเกิดขึ้นและช่วยให้ข้อโต้แย้งของคุณหนักแน่นมากขึ้น   คุณต้องอธิบายมุมมองของฝ่ายตรงข้ามอย่างยุติธรรมและมีเหตุผล พิจารณาว่าใครบางคนที่มีมุมมองแบบนั้นจะยอมรับวิธีที่คุณกำลังอธิบายจุดยืนของพวกเขาหรือไม่ ถ้าหากคุณไม่แน่ใจก็ควรหาใครบางคนที่คิดแบบนั้นและถาม  เช่น คุณคงไม่พูดว่า “คนที่ไม่เห็นด้วยกับการรีไซเคิลไม่สนใจถ้าหากเราใช้ทรัพยากรที่มีค่าหรือเงินของเราอย่างสิ้นเปลือง” นั่นไม่ใช่คำอธิบายความคิดเห็นที่ยุติธรรมของพวกเขา คุณควรจะพูดว่า “คนที่ไม่เห็นด้วยกับการรีไซเคิลกังวลว่าค่าใช้จ่ายจะสูงขึ้นกว่าการใช้วัตถุดิบใหม่” จากนั้นจึงนำเสนอข้อโต้แย้งว่าทำไมการรีไซเคิลจึงเป็นทางเลือกที่สามารถช่วยประหยัดเงิน บทสรุปของสุนทรพจน์ควรย้ำเตือนผู้ฟังถึงสิ่งที่คุณได้บอกพวกเขา คุณควรทำให้บทสรุปชัดเจนว่าคุณหวังว่าพวกเขาจะทำอะไรต่อไป อย่าเพียงแค่พูดซ้ำ ใช้คำพูดเดิมๆ ของสิ่งที่คุณได้พูดไปแล้ว ใช้โอกาสนี้เพื่อเน้นย้ำประเด็นหลักของคุณเพื่อเรียกร้องให้ลงมือทำ เช่น “เพื่อสรุป ฉันได้แสดงให้คุณเห็น (ประเด็นที่ 1 2 และ 3) ประเด็นทั้งสามเหล่านี้เป็นข้อเท็จจริงที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ว่าโปรแกรมรีไซเคิลของเมืองเป็นขั้นตอนที่มีเหตุผลและมีจริยธรรมที่เราสามารถใช้เพื่อช่วยสร้างอนาคตที่ยั่งยืนมากขึ้น ได้โปรดร่วมกับฉันเพื่อลงเสียงเห็นด้วยกับโปรแกรมนี้ในเดือนพฤศจิกายน” คุณจำเป็นต้องรู้ให้มากที่สุดเกี่ยวกับหัวข้อที่คุณจะพูดถึง ถ้าหากคุณไม่ได้รอบรู้เกี่ยวกับหัวข้อนั้นดีอยู่แล้ว (เช่น คุณถูกมอบหมายให้พูดหัวข้อนี้) คุณต้องทำการค้นคว้าและเรียนรู้ให้มากที่สุด   โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าหากหัวข้อของคุณเป็นหัวข้อที่ขัดแย้งกัน คุณควรรับรู้ข้อโต้แย้งจากทุกด้านของประเด็น ไม่ว่าคุณกำลังจะสร้างข้อโต้แย้งอะไร คุณจะต้องโน้มน้าวใจถ้าหากคุณพูดถึงมุมมองของอีกฝ่าย ใช้เวลาอ่านหนังสือหรือบทความเกี่ยวกับหัวข้อ คุณสามารถไปห้องสมุดและขอให้บรรณารักษ์ช่วยหาหนังสือให้คุณหรือค้นหาบทความออนไลน์ คุณต้องใช้แหล่งที่มาที่เชื่อถือได้ เช่น สำนักข่าวหลักๆ หรือหนังสือหรือบทความทางการศึกษา แหล่งที่มาที่ตั้งอยู่บนความคิดเห็น เช่น บทบรรณาธิการ การพูดคุยทางวิทยุหรือข่าวจากพวกหัวรุนแรงอาจจะเป็นแหล่งที่คุณสามารถค้นคว้าว่าผู้คนคิดอย่างไรกับหัวข้อของคุณแต่อย่าพึ่งพาแหล่งที่มาเหล่านี้เพียงอย่างเดียว แหล่งที่มาเหล่านี้เต็มไปด้วยอคติ  ถ้าหากคุณใช้แหล่งที่มาเหล่านี้ คุณต้องอ่านมุมมองที่หลากหลายเกี่ยวกับประเด็นไม่ใช่เพียงด้านเดียว คุณต้องเข้าใจว่าอะไรที่คุณต้องการได้รับจากสุนทรพจน์นี้ วิธีนี้คุณจะสามารถปรับแต่งเนื้อหาให้เข้ากับเป้าหมายของคุณได้  เช่น ถ้าหากหัวข้อของคุณคือการรีไซเคิล คุณต้องรู้ให้มากเกี่ยวกับการรีไซเคิลแต่สุนทรพจน์ของคุณจะต้องแสดงถึงสิ่งที่คุณคาดหวังให้ผู้ฟังได้ทำ คุณพยายามให้ผู้คนเหล่านี้ลงคะแนนเสียงให้กับโปรแกรมการรีไซเคิลของเมืองหรือเปล่า? หรือคุณพยายามโน้มน้าวผู้ฟังให้แยกขยะที่เป็นแก้วและกระป๋องออกจากกัน? สุนทรพจน์เหล่านี้จะแตกต่างกันเพราะฉะนั้นการรับรู้เป้าหมายล่วงหน้าจะช่วยให้คุณปรับแต่งข้อความของคุณได้ คุณต้องเข้าใจผู้ฟังและมุมมองและความรู้ของพวกเขาเกี่ยวกับหัวข้อนี้ สิ่งนี้จะมีผลกับเนื้อหาของสุนทรพจน์ของคุณ   ผู้ฟังที่รู้เกี่ยวกับหัวข้อเพียงเล็กน้อยจะต้องการข้อมูลปูพื้นและภาษาที่เรียบง่ายมากขึ้น ผู้ฟังที่มีความรู้เกี่ยวกับหัวข้อนี้อาจจะคิดว่าสุนทรพจน์นี้น่าเบื่อ   เช่นเดียวกัน ผู้ฟังที่สนับสนุนความคิดเห็นของคุณเกี่ยวกับหัวข้อนี้จะถูกโน้มน้าวให้ลงมือทำง่ายกว่า คุณไม่จำเป็นต้องโน้มน้าวพวกเขาว่าคุณถูกต้องเพียงแต่บอกพวกเขาว่าต้องทำอะไร ในทางกลับกัน ผู้ฟังที่ไม่เห็นด้วยกับความคิดเห็นของคุณจะต้องอาศัยการโน้มน้าวเพื่อพิจารณามุมมองของคุณ   เช่น ลองนึกว่าคุณต้องการโน้มน้าวผู้ฟังให้สนับสนุนโปรแกรมการรีไซเคิลของเมือง พวกเขาคิดว่าการรีไซเคิลเป็นสิ่งสำคัญอยู่แล้ว คุณเพียงต้องโน้มน้าวพวกเขาเกี่ยวกับคุณค่าของโปรแกรมนี้แต่ถ้าหากพวกเขาไม่สนใจการรีไซเคิลหรือไม่เห็นด้วย คุณจะต้องโน้มน้าวให้พวกเขาฟังว่าการรีไซเคิลมีคุณค่า มีวิธีมากมายที่คุณสามารถโน้มน้าวผู้คนให้เห็นมุมมองของคุณโดยขึ้นอยู่กับหัวข้อและผู้ฟัง ผู้พูดมีวิธีโน้มน้าวหลักๆ 3 วิธีมาตั้งแต่สมัยกรีกโบราณ   บุคลิกลักษณะ สิ่งเหล่านี้มีผลต่อจริยธรรมหรือศีลธรรมของผู้ฟัง เช่น “การรีไซเคิลคือสิ่งที่ควรทำ การใช้ทรัพยากรที่มีจำกัดอย่างฟุ่มเฟือยคือการขโมยจากลูกหลานของเราในอนาคตซึ่งเป็นสิ่งที่ผิดศีลธรรม” ความรู้สึกร่วม สิ่งเหล่านี้มีผลต่ออารมณ์ของผู้ฟัง เช่น “ลองนึกถึงสัตว์ที่สูญเสียบ้านทุกวันเพราะต้นไม้ถูกโค่นลง ถ้าหากเรารีไซเคิลมากขึ้น เราจะสามารถปกป้องป่าที่สวยงามเหล่านี้ได้” เหตุผล สิ่งเหล่านี้มีผลต่อตรรกะหรือความคิดความอ่านของผู้ฟัง  เช่น “เรารู้ว่าแหล่งทรัพยากรตามธรรมชาติมีจำกัด เราสามารถทำให้ทรัพยากรเหล่านี้คงอยู่นานยิ่งขึ้นด้วยการรีไซเคิล” คุณสามารถใช้วิธีใดวิธีหนึ่งหรือผสมผสานกันได้ เมื่อคุณได้เลือกวิธีโน้มน้าวผู้ฟังของคุณแล้ว รวบรวมความคิดประเด็นหลักที่คุณจะพูดถึงระหว่างสุนทรพจน์   จำนวนครั้งที่คุณต้องพูดจะเป็นตัวกำหนดจำนวนของประเด็นหลักที่คุณต้องสร้างเพื่อสนับสนุนจุดยืนของคุณ   โดยทั่วไปประเด็นหลัก 3-4 ข้อเพียงพอแล้ว   เช่น ในสุนทรพจน์เกี่ยวกับการรีไซเคิล ประเด็นหลัก 3 ประเด็นของคุณสามารถมีดังนี้ 1. การรีไซเคิลช่วยปกป้องทรัพยากร 2. การรีไซเคิลช่วยลดปริมาณขยะและ 3. การรีไซเคิลช่วยประหยัดเงิน เพื่อทำให้สุนทรพจน์ของคุณได้ผลในชีวิตจริง สิ่งที่สำคัญที่สุดที่คุณสามารถทำได้คือฝึกซ้อมให้มากที่สุด   พยายามฝึกซ้อมหน้ากระจกเพื่อคุณจะได้เห็นวิธีการถ่ายทอดสุนทรพจน์ของคุณ วิธีนี้จะช่วยให้คุณสังเกตสีหน้าและภาษากาย สิ่งเหล่านี้สามารถช่วยหรือพัฒนาความสามารถในการถ่ายทอดข้อความได้   เช่น คุณอาจจะสังเกตว่าคุณยืนหลังค่อมหรือคุณจับปกเสื้อบ่อยเกินไป การกระทำเหล่านี้บ่งบอกผู้ฟังว่าคุณไม่มั่นใจ ยิ่งไปกว่านั้น ลองอัดวีดีโอตัวเองและดูเทปในภายหลัง วิธีนี้จะช่วยให้คุณเห็น (และได้ยิน) ว่าคุณต้องปรับปรุงตรงไหน การอัดวีดีโอเป็นประโยชน์และจะไม่ทำลายสมาธิของคุณได้เท่ากับการยืนพูดหน้ากระจก เมื่อคุณได้ฝึกซ้อมด้วยตัวเอง 2-3 ครั้งก็ควรลองพูดให้เพื่อนหรือสมาชิกในครอบครัวฟัง ขอความคิดเห็นตอบรับจากพวกเขาเกี่ยวกับข้อความและการถ่ายทอดของคุณ ในวันกล่าวสุนทรพจน์คุณต้องแต่งตัวให้เหมาะสมกับสถานที่และผู้ฟังที่คุณจะพูดให้ฟัง  โดยทั่วไปสิ่งนี้หมายถึงการแต่งตัวให้ดูเป็นมืออาชีพแต่ระดับของความเป็นทางการแตกต่างกัน การพูดสุนทรพจน์ให้กับชมรมภาพยนตร์เพื่อโน้มน้าวพวกเขาให้แสดงภาพยนตร์ของคุณไม่ต้องใช้ระดับความเป็นทางการระดับเดียวกับการพูดให้กับผู้บริหารของบริษัทสร้างภาพยนตร์ฟัง  สำหรับการพูดสุนทรพจน์ให้ผู้บริหารคุณต้องใส่ชุดสูท สำหรับชมรมภาพยนตร์การใส่ชุดสูทอาจจะดูเป็นทางการมากเกินไป หลายคนคิดว่าการพูดให้กับสาธารณชนเป็นสิ่งที่น่ากลัวแต่พยายามผ่อนคลายและเป็นตัวของตัวเองในขณะที่คุณพูดสุนทรพจน์   ทำตัวเป็นมิตรและสบตากับผู้ฟัง  เคลื่อนไหวเมื่อเหมาะสมแต่อย่าขยับตัวหรือจับเสื้อผ้าหรือเส้นผม   อย่าอ่านสุนทรพจน์ คุณสามารถใช้กระดาษโน๊ต 2-3 แผ่นเพื่อให้คุณจำได้แต่คุณควรจดจำสุนทรพจน์ของคุณได้ขึ้นใจ   พูดให้ไหลลื่น ถ้าหากคุณพูดผิดก็อย่าปล่อยให้มันทำลายสุนทรพจน์ทั้งหมดของคุณ สิ่งนี้อาจเป็นโอกาสเพื่อใช้อารมณ์ขันจากนั้นจึงพูดต่อไป ถ้าหากมีบางอย่างที่คุณต้องการให้ผู้ฟังได้ทำก็ควรบอกแหล่งที่มาของพวกเขาเพื่อทำให้ทุกอย่างง่ายขึ้น มันยากที่ต้องกระตุ้นให้ผู้คนลงมือทำแต่ถ้าหากคุณทำให้มันเรียบง่ายพวกเขาก็น่าจะทำตามสิ่งที่คุณบอก  เช่น ถ้าคุณต้องการให้พวกเขาติดต่อผู้ว่าราชการจังหวัดเพื่อเรียกร้องโปรแกรมการรีไซเคิลก็อย่าเพียงขอให้พวกเขาทำแบบนั้น คุณต้องเตรียมซองจดหมายที่ติดแสตมป์และจ่าหน้าซองหรือนามบัตรของผู้ว่าราชการจังหวัดที่มีเบอร์โทรศัพท์และอีเมลให้พวกเขา ถ้าหากคุณทำสิ่งนี้หลายคนอาจจะทำตามสิ่งที่คุณบอก
เขียนบทเปิดที่หนักแน่น. เสนอหลักฐานที่โน้มน้าวใจ. พูดถึงการคิดแย้ง. สรุปด้วยการเรียกร้องให้ลงมือทำ. เรียนรู้เกี่ยวกับหัวข้อ. รู้เป้าหมายของคุณ. เข้าใจผู้ฟัง. เลือกวิธีการโน้มน้าวที่เหมาะสม. เขียนเค้าโครงประเด็นหลักของคุณ. ฝึกซ้อมสุนทรพจน์. แต่งตัวให้เหมาะสม. ผ่อนคลาย. มีส่วนร่วมกับผู้ฟัง.
https://www.wikihow.com/Write-a-Persuasive-Speech https://www.wikihow.com/Write-a-Persuasive-Speech https://www.wikihow.com/Write-a-Persuasive-Speech
Writing your Speech Preparing to Write Delivering your Speech