ทำสมาธิ เตรียมทำสมาธิ
การนั่งตัวตรงจะช่วยเพ่งลมหายใจเข้าและออก  ถ้านั่งเก้าอี้อย่าพิงหลัง หรือนั่งหลังงอ  นั่งตัวตรงไว้เท่าที่จะทำได้ วางขาในท่าที่สะดวก  ยืดขามาข้างหน้า หรือไขว้ขาทับไว้เหมือนขนมเพรทเซลก็ได้ ถ้านั่งกับพื้นโดยใช้เบาะ  สิ่งที่สำคัญคือต้องนั่งตัวตรง ในสื่อจะเห็นผู้คนเอามือทั้งสองข้างวางไว้ที่หัวเข่าตอนทำสมาธิ  แต่ถ้าไม่สะดวกก็ไม่ต้องทำ จะประสานมือไว้ที่ตัก ปล่อยไว้ข้างลำตัว แบบไหนก็ได้ขอให้สะดวกพอที่จะทำให้จิตใจผ่อนคลายและเพ่งที่ลมหายใจ ถึงแม้ผู้คนมากมายมองว่าการหลับตาจะช่วยปิดกั้นสิ่งรบทางกวนสายตาได้ง่ายกว่า แต่ในการนั่งสมาธิจะหลับตาหรือลืมตาก็ได้  ให้ตั้งศีรษะเหมือนกับกำลังก้มหน้า จะช่วยเปิดช่องอกทำให้หายใจสะดวก เมื่ออยู่ในท่าที่สะดวกและพร้อมที่จะเริ่มทำสมาธิ  ตั้งเวลาว่าอยากทำสมาธินานแค่ไหน  สัปดาห์แรกอย่ากดดันทำสมาธิเกินกำลังตนเองถึงหนึ่งชั่วโมง  เริ่มต้นทำสมาธิสัก 3-5 นาที และค่อยเพิ่มเป็นครึ่งชั่วโมง หรือจะนานกว่านั้นก็ได้ สูดลมหายใจเข้าและปล่อยลมหายใจออกทางจมูกตอนทำสมาธิ  ถึงแม้ต้องปิดปากให้สนิท แต่ต้องไม่เกร็งกล้ามเนื้อขากรรไกร  อย่าขบฟันหรือกัดฟัน จะได้รู้สึกผ่อนคลาย นี้คือการทำสมาธิ   ลอง“ไม่”คิดเรื่องต่างๆ ในชีวิตประจำวันที่ทำให้เครียด และจดจ่อสิ่งที่อยู่กับเรามาตลอดนั้นคือ ลมหายใจ  จดจ่อที่ลมหายใจเข้าและลมหายใจออก แล้วจะพบว่าความคิดจากโลกภายนอกจะค่อยๆจาง หายไปเอง โดยไม่ต้องกังวลหาวิธีการปล่อยวางเรื่องเหล่านี้  ใช้วิธีเพ่งลมหายใจที่สะดวกมากที่สุด บางคนชอบจดจ่อที่การขยายตัวและหดตัวของปอด ขณะที่คนอื่นชอบนึกถึงอากาศที่ผ่านเข้ามาทางจมูก อาจถึงขั้นจดจ่ออยู่กับเสียงลมหายใจก็ได้  แค่ตั้งสติให้จดจ่อกับลักษณะเสียงลมหายใจอย่างเดียว เป้าหมายคืออยู่กับลมหายใจแต่ละครั้ง  ลมหายใจเป็นสิ่งที่อธิบายไม่ได้อยู่แล้ว ไม่ต้องวุ่นวายจดจำความรู้สึกของตน หรืออธิบายสิ่งที่พบเจอภายหลัง  แค่รับรู้ถึงลมหายใจแต่ละครั้งในชั่วขณะนั้น  เมื่อผ่านไปแล้ว ให้รับรู้ถึงลมหายใจครั้งต่อไป  อย่าให้จิตใจคิดถึงเรื่องการหายใจ  แค่รับรู้ผ่านประสาทสัมผัสเท่านั้นก็พอ ถึงแม้จะทำสมาธิมามาก แต่จิตใจก็อาจเตลิดไปได้บ้าง  จะเริ่มคิดถึงเรื่องงาน เรื่องค่าใช้จ่าย หรือกิจธุระที่ต้องไปทำภายหลัง  เมื่อไรที่สังเกตเห็นว่าโลกภายนอกเริ่มเข้ามารบกวน อย่ากังวลและพยายามไม่สนใจ  ให้ค่อยๆ ดึงตัวเองกลับมารู้สึกถึงลมหายใจแทน และปล่อยให้ความคิดเรื่องอื่นจางหายไปอีกครั้ง  อาจพบว่าจดจ่อที่ลมหายใจเข้าได้ง่ายกว่าที่ลมหายใจออก  เรื่องนี้เป็นความจริง  ให้ลองจดจ่อรับรู้ลมหายใจออกดู ลองนับลมหายใจ ถ้าหากกลับมาจดจ่ออีกครั้งได้ยากเย็น ให้ยอมรับว่าการจดจ่อนั้นยากตอนเริ่มต้น  อย่าตำหนิตัวเอง เพราะผู้เริ่มต้นทุกคนต้องพบเสียงพูดไปเรื่อยเปื่อยในใจกันทั้งนั้น บางคนพูดว่าจริงๆ แล้ว การกลับคืนสู่ปัจจุบันอยู่เรื่อยๆ เป็นการ “ฝึก”สมาธิ  ยิ่งกว่านั้นอย่าคาดหวังว่าการฝึกสมาธิจะเปลี่ยนชีวิตได้ชั่วข้ามคืน  การตั้งสติต้องใช้เวลาถึงจะเห็นผล  หมั่นทำสมาธิทุกวัน อย่างน้อยวันละสองสามนาที แล้วค่อยเพิ่มเวลาถ้าเป็นไปได้ ผู้คนมีเหตุผลมากมายในการทำสมาธิ ไม่ว่าจะเป็นเพื่อพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ ช่วยให้มองเห็นเป้าหมาย  หยุดเสียงพูดไปเรื่อยเปื่อยในใจ หรือเชื่อมโยงจิตวิญญาณ  ถ้ามีเป้าหมายเพียงแค่ใช้เวลาสองสามนาทีทุกวันอยู่กับปัจจุบันโดยไม่ต้องกังวลถึงทุกสิ่งที่ต้องทำ นั้นก็เป็นเหตุผลในการทำสมาธิที่เพียงพอแล้ว  อย่าหาเหตุผลที่สลับซับซ้อนเกินไปในการทำสมาธิ เพราะสิ่งที่สำคัญในการทำสมาธิคือ การผ่อนคลาย และหยุดคิดเรื่องที่ทำให้วิตกกังวลในชีวิตประจำวัน โดยเฉพาะถ้าเพิ่งหัดทำสมาธิ การทำให้สภาพแวดล้อมไม่มีสิ่งรบกวนนั้นสำคัญ  ปิดทีวี ปิดวิทยุ ปิดหน้าต่างกันไม่ให้เสียงจากท้องถนนเข้ามารบกวน และปิดประตูกันเสียงดังจากเพื่อนร่วมห้อง  ถ้าพักอาศัยบ้านร่วมกับเพื่อน หรือครอบครัวอาจหาที่สงบเพื่อจะได้จดจ่อกับการทำสมาธิยากลำบาก  ขอให้คนที่อาศัยอยู่ด้วยไม่ทำเสียงดังระหว่างที่ฝึกสมาธิ  ให้คำสัญญาว่าจะบอกพวกเขาถ้าฝึกเสร็จแล้ว คนในบ้านจะได้ทำกิจกรรมต่อตามปกติ  เทียนหอม ช่อดอกไม้หอม หรือธูปหอม เป็นสิ่งที่ช่วยเสริมการทำสมาธิได้ดีทีเดียว ดับไฟจะช่วยในการเพ่งระหว่างทำสมาธิ เบาะนั่งสมาธิยังรู้จักกันอีกชื่อหนึ่งคือ “ซาฟุ”  ซาฟุเป็นเบาะกลมที่ช่วยให้ในการนั่งสมาธิที่พื้น  ไม่มีพนักพิงเหมือนเก้าอี้เพื่อจะได้นั่งหลังตรง และไม่เสียสมาธิง่าย ถ้าไม่มีซาฟุ หมอนเก่าๆ หรือเบาะโซฟาจะช่วยไม่ให้เจ็บปวดระหว่างเหยียดแข้งเหยียดขานานๆ ในท่านั่งขัดสมาธิ  ถ้าเห็นว่านั่งโดยไม่มีพนักพิงแล้วเจ็บหลัง เปลี่ยนมาใช้เก้าอี้ก็ได้  ลองอยู่ในท่าเดิม และนั่งหลังตรงให้นานเท่าที่ยังรู้สึกว่าทำได้สบายอยู่ จากนั้นเอนหลังพิงพนักจนกว่าจะดีขึ้น แล้วค่อยทำใหม่ อย่าใส่เสื้อผ้าที่ทำให้เราไม่สบายตัวในการทำสมาธิ  หลีกเลี่ยงเสื้อผ้าที่รัดแน่นอย่างกางเกงยีนส์หรือกางเกงที่คับ  ขอแนะนำเสื้อผ้าที่ใส่ตอนออกกำลังกาย หรือใส่ตอนนอน เพราะค่อนข้างหลวม ทำให้หายใจสะดวก เมื่อทำสมาธิจนเคยชินแล้ว อาจนำไปใช้สงบจิตใจเวลารู้สึกวิตกกังวล หรือเกิดความรู้สึกบางอย่างเอ่อท้นขึ้นมาในใจ  แต่ถ้ายังเป็นผู้เริ่มต้น การเพ่งให้เกิดสมาธิอาจยากในตอนแรก ยิ่งหากไม่มีกะจิตกะใจจะทำด้วยแล้ว ยิ่งยากเข้าไปใหญ่  ให้เริ่มทำสมาธิเมื่อรู้สึกผ่อนคลาย  อาจเริ่มทำในตอนเช้า หรือเมื่ออยากผ่อนคลายหลังจากการเรียนและการทำงาน ขจัดสิ่งรบกวนจิตใจก่อนนั่งสมาธิ  ถ้าหิว ก็หาขนมกินรองท้อง  ถ้าอยากเข้าห้องน้ำ ก็ไปเข้าเสียก่อน ถ้าอยากใช้เวลาฝึกสมาธิให้นานเพียงพอ แต่ไม่อยากเสียสมาธิ เพราะต้องคอยเช็คเวลาอยู่เรื่อย ให้ตั้งเวลาฝึกสมาธิไว้ 10 นาที หรือหนึ่งชั่วโมงก็ได้  โทรศัพท์มือถือก็ใช้ตั้งเวลาได้  จะหาเว็บไซต์และแอปพลิเคชันมาใช้ตั้งเวลาก็ได้
นั่งหลังตรงบนเบาะหรือเก้าอี้. อย่ากังวลเรื่องการวางมือ. ตั้งศีรษะเหมือนกับกำลังก้มหน้า. ตั้งเวลา. ปิดปากให้สนิทตอนหายใจ. จดจ่อที่ลมหายใจ. สังเกตลมหายใจแต่ไม่ต้องถึงกับพินิจพิเคราะห์. พาจิตใจให้กลับมาจดจ่อที่ลมหายใจถ้าจิตใจเตลิดไปคิดเรื่องอื่น. อย่าฝืนตัวเองจนเกินไป. ลองคิดถึงสิ่งที่อยากทำให้สำเร็จด้วยการทำสมาธิ. หาบริเวณที่ไม่มีสิ่งรบกวน. ใช้เบาะนั่งสมาธิ. สวมใส่เสื้อผ้าที่สบายตัว. เลือกเวลาที่สะดวก. มีนาฬิกาตั้งเวลา.
https://www.wikihow.com/Meditate-for-Beginners https://www.wikihow.com/Meditate-for-Beginners
Meditating Preparing for Meditation