การเป็นผู้ฟังที่ดี การพูดถึงหัวข้อที่ลำบาก การมีบทสนทนาที่เป็นมิตร
ถ้าเพื่อนที่กำลังโกรธหรือเจ็บปวดบอกว่าเขายังไม่อยากพูดถึงความรู้สึกของเขาในตอนนี้ก็ไม่เป็นไร คุณอยากเป็นเพื่อนที่ดีและช่วยเหลือเขาและมันรู้สึกว่าคุณทำอะไรไม่ได้ถ้าเขาไม่พูด มันอาจจะยากแต่สิ่งที่ดีที่สุดที่ต้องทำในตอนนี้คือปล่อยให้เพื่อนมีพื้นที่ส่วนตัว   ทำให้เขารู้ว่า “งั้นไม่เป็นไร ฉันจะไม่บังคับให้เธอพูด ฉันจะอยู่ตรงนี้เผื่อว่าเธออยากมีใครบางคนเพื่อรับฟัง” มีหลายเหตุผลที่เพื่อนอาจจะไม่พร้อมพูดในตอนนี้ เขาอาจจะไม่แน่ใจว่ารู้สึกอย่างไรกับเหตุการณ์นี้ เขาอาจจะพยายามก้าวผ่านมัน เขาอาจจะไม่รู้สึกปลอดภัยหรือสบายใจที่จะพูดถึงเหตุการณ์นี้ อย่าคิดมาก คุณต้องเคารพการตัดสินใจของเขา การรับฟังอย่างตั้งใจคือเครื่องมือที่คุณสามารถใช้เพื่อแสดงให้เพื่อนเห็นว่าคุณมีส่วนร่วมและเข้าถึงสิ่งที่เขากำลังพูด มันเกี่ยวข้องกับการรักษาภาษากายที่เปิดรับ การหลีกเลี่ยงการให้คำตัดสินหรือคำปรึกษา และการแสดงความสนใจในสิ่งที่เพื่อนกำลังพูด  เรียบเรียงประโยคที่เพื่อนพูดเป็นครั้งคราว วิธีนี้ทำให้เขารู้ว่าคุณกำลังรับฟังสิ่งที่เขาพูดอย่างตั้งใจ แสดงความเห็นอกเห็นใจ ความเห็นอกเห็นใจคือสิ่งที่สำคัญในการรับฟังอย่างตั้งใจ ถ้าเพื่อนของคุณมีความรู้สึกเชิงลบไม่ว่ากับคุณหรือใครก็ตามก็ควรเข้าใจความรู้สึกเรานั้นแทนที่จะตั้งคำถาม เช่น ถ้าเพื่อนของคุณเครียดเรื่องงานก็ควรรับฟังจนกว่าเขาจะพูดจบ จากนั้นจึงเรียบเรียงประโยคและแสดงความเห็นอกเห็นใจด้วยการพูดว่า “ฉันเข้าใจว่าเธอรู้สึกเครียดมากตอนนี้และเข้าใจว่างานที่เยอะแบบนั้นทำให้เธอเครียดยังไง” คุณอาจจะมีคำถามเมื่อเพื่อนกำลังพูดหรือเขาอาจจะทำให้คุณนึกถึงเรื่องราวของคุณ คุณต้องหลีกเลี่ยงการขัดจังหวะเพื่อนในขณะที่พูด วิธีนี้ทำให้เขารู้ว่าคุณเคารพสิ่งที่เขาพูด ถ้ามีบางอย่างที่คุณอยากพูดแต่เพื่อนของคุณกำลังพูดอยู่ก็ควรเก็บคำพูดเหล่านั้นไว้กับตัวเอง คุณอาจจะจำไว้ในหัวหรือเขียนลงบนกระดาษเพื่อช่วยให้คุณนึกถึงประเด็นเหล่านั้น คุณอาจจะไม่เข้าใจว่าเขากำลังเผชิญกับอะไรแต่คุณสามารถทำให้เขารู้ว่าคุณพร้อมที่จะให้กำลังใจเขา ทำให้เขามั่นใจว่าเขาไม่ได้อยู่คนเดียวและคุณพร้อมที่จะรับฟังและช่วยเหลือถ้าเขาต้องการ  คุณสามารถเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับตอนที่คุณประสบปัญหาทางอารมณ์และถูกร้องขอความช่วยเหลือ วิธีนี้จะทำให้เพื่อนของคุณรู้ว่าช่วงเวลาที่ยากลำบากเกิดขึ้นกับทุกคนและเขาสามารถขอความช่วยเหลือได้ การถามคำถามที่เหมาะสมไม่เพียงแต่จะช่วยคุณเข้าใจว่าเพื่อนของคุณกำลังเผชิญกับอะไร มันยังช่วยให้เพื่อนหลุดพ้นจากอารมณ์เหล่านั้น พยายามใช้คำถามปลายเปิดเพื่อกระตุ้นให้เพื่อนพูดถึงสิ่งที่เขากำลังคิดและรู้สึกแทนที่จะเรียกร้องขอรายละเอียด  คำถาม เช่น “ตอนนี้เธอรู้สึกยังไง?” ทำให้เพื่อนมีโอกาสได้ปลดปล่อยอารมณ์ออกมามากกว่าคำถาม เช่น “เธอโมโหหรือเปล่า?” เพื่อนของคุณต้องใช้ความกล้าหาญมากในการขอความช่วยเหลือโดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าเขาทำอะไรบางอย่างที่เขาไม่ภูมิใจ พยายามรับฟังโดยไม่ตัดสิน คุณไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยกับสิ่งที่เขาพูดหรือสิ่งที่เขาทำแต่จำไว้ว่าทุกคนย่อมผิดพลาดกันได้ รับฟังและเข้าใจว่าเพื่อนของคุณมีข้อผิดพลาดเช่นเดียวกับทุกคน หลีกเลี่ยงการกล่าวโทษสำหรับปัญหา ถ้าเพื่อนของคุณโกงข้อสอบก็อย่าบอกเขาว่าเขาเป็นนักเรียนที่ไม่ดี คุณต้องพูดว่า “วิชาคณิตศาสตร์เป็นวิชาที่ยากแต่แทนที่จะโกงข้อสอบครั้งต่อไป ทำไมเราไม่ทำการบ้านด้วยกันเพื่อให้ฉันติววิชานี้ให้กับเธอล่ะ?” ถ้าเพื่อนของคุณต้องการความช่วยเหลือเพื่อก้าวผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบาก คุณก็ควรช่วยเหลือเขา มันอาจจะน่ากลัวและโดดเดี่ยวที่ต้องขอความช่วยเหลือด้วยตัวเอง เสนอที่จะไปกับเขาหรือช่วยเขาหาทางออก วิธีนี้จะทำให้เขารู้ว่าเขาไม่ได้อยู่คนเดียวและเขาสามารถขอความช่วยเหลือในช่วงเวลาที่ยากลำบากได้  เช่น ถ้าเพื่อนของคุณกำลังเผชิญกับโรคซึมเศร้า เขาก็อาจจะกลัวที่ต้องปรึกษานักบำบัด เสนอที่จะหานักบำบัดแถวบ้านที่เก่งในด้านช่วยเหลือผู้ป่วยที่เป็นโรคซึมเศร้า การพยักหน้า ยิ้ม และโบกมือให้เพื่อนคือการกระทำที่เป็นมิตรแต่สิ่งเหล่านี้ไม่ได้เริ่มบทสนทนา การพูดว่า “สวัสดี” ให้เพื่อนเมื่อคุณเจอเขาในโถงทางเดินหรือแถวบ้านจะให้โอกาสคุณเพื่อเปิดบทสนทนาที่เป็นมิตร ไถ่ถามเขาด้วยการถามอย่างจริงใจว่าเขาเป็นอย่างไรบ้าง ถึงแม้ว่าคุณไม่สามารถคุยได้นานแต่การแสดงความสนใจที่จริงใจทำให้คุณดูใส่ใจเขาในฐานะเพื่อน นึกถึงสิ่งที่เพื่อนเคยบอกคุณในอดีต วงดนตรีโปรดของเขาเพิ่งออกอัลบั้มใหม่หรือเปล่า? เขาเพิ่งไปเที่ยวต่างจังหวัดเพื่อเยี่ยมพ่อแม่หรือเปล่า? นึกถึงรายละเอียดเหล่านี้และถามเพื่อนเพื่อแสดงว่าคุณรับฟังเวลาที่เขาพูด  เช่น ถ้าเพื่อนของคุณเพิ่งกลับมาจากการไปเที่ยวก็ลองพูดว่า “ไปเที่ยวมาเป็นยังไงบ้าง เล่าให้ฟังหน่อยสิ” การพูดมากเกินไปอาจจะไม่สุภาพแต่คุณไม่ควรปล่อยให้ใครบางคนเป็นฝ่ายพูดอยู่ฝ่ายเดียว คุณต้องทำทุกอย่างให้เท่าเทียมกัน หลังจากที่คุณได้เข้าเรื่องหรือถามคำถามแล้วก็ควรให้โอกาสเพื่อนเพื่อโต้ตอบ เช่นเดียวกัน เมื่อเขาถามอะไรบางอย่างกับคุณก็พยายามตอบมากกว่าหนึ่งคำ  ถ้าคุณไม่รู้เกี่ยวกับอะไรบางอย่างก็อย่ากลัวที่จะขอให้เขาอธิบาย ถ้าเพื่อนถามคุณเกี่ยวกับหนังที่คุณยังไม่เคยดูก็อย่าเพียงพูดว่า “ฉันยังไม่เคยดู” คุณต้องพูดด้วยว่า “มันดูน่าสนใจนะ เล่าให้ฟังหน่อยสิ” พยายามอย่าเปิดเผยข้อมูลส่วนตัวเร็วเกินไป การสร้างมิตรภาพคือขั้นตอนช้าๆ ที่ต้องตั้งอยู่บนความไว้ใจซึ่งกันและกัน ทุกครั้งที่คุณพูดคุยกันก็พยายามเล่าเกี่ยวกับตัวเองทีละเล็กทีละน้อย   เช่น คุณคงไม่อยากพูดถึงปัญหาที่คุณมีกับความสัมพันธ์ เริ่มด้วยหัวข้อที่ไม่ค่อยเป็นส่วนตัวและแบ่งปันข้อมูลส่วนตัวในภายหลังเมื่อมิตรภาพแข็งแกร่งขึ้น รักษาสมดุลของสิ่งที่คุณเล่าให้ฟังกับสิ่งที่เพื่อนอยากเล่าให้ฟัง ถ้าคุณอยากพูดถึงความลับส่วนตัวแต่เขาอยากพูดเกี่ยวกับเรื่องแมว คุณก็ควรเคารพและรอที่จะเปิดเผยความลับเมื่อคุณได้สร้างความไว้เนื้อเชื่อใจกันแล้ว เช่นเดียวกัน ถ้าเพื่อนเล่าเรื่องส่วนตัวให้คุณฟังมากกว่าที่คุณพร้อมจะเล่าให้เขาฟังก็ควรบอกให้เขารู้ “ฉันไม่รู้ว่าฉันเป็นคนที่เหมาะสมที่จะพูดเรื่องนี้หรือเปล่า” การสื่อสารแบบเป็นมิตรเป็นมากกว่าสิ่งที่คุณพูด ทำภาษากายให้เป็นมิตรด้วยการโน้มตัวเข้าหาเล็กน้อย ผายไหล่ ไม่กอดอก และสบตาเพื่อน วิธีนี้จะช่วยทำให้เขารู้ว่าคุณเปิดรับบทสนทนา อย่าโน้มตัวเข้าไปใกล้จนคุณรุกล้ำพื้นที่ส่วนตัวของเขา เจตนาของการโน้มตัวเข้าหาคือการแสดงความสนใจ ไม่ใช่โน้มตัวเข้าหามากเกินไปจนเขารู้สึกอึดอัด
ให้กําลังใจเพื่อนถ้าเขาบอกว่าเขาไม่อยากพูด. ฝึกการรับฟังอย่างตั้งใจ. หลีกเลี่ยงการขัดจังหวะเพื่อน. ทำให้เพื่อนรู้ว่าเขาไม่ได้อยู่คนเดียว. ถามคำถามปลายเปิด. หลีกเลี่ยงการตัดสินเขา. ช่วยเขาขอความช่วยเหลือ. พูดว่า “สวัสดี” เมื่อคุณเจอเขา. นึกถึงข้อมูลส่วนตัวในบทสนทนา. เป็นคนพูดที่เท่าเทียมกันในบทสนทนา. รักษาสมดุลของข้อมูลส่วนตัวที่คุณเปิดเผย. ใช้ท่าทางที่เปิดรับ.
https://www.wikihow.com/Talk-to-a-Friend https://www.wikihow.com/Talk-to-a-Friend https://www.wikihow.com/Talk-to-a-Friend
Being a Good Listener Discussing Difficult Topics Having Friendly Conversations