คลายความโกรธ รู้ว่าตนเองโกรธ จัดการความโกรธ
ลองพิจารณาความเจ็บปวดของตนเอง จะช่วยเราให้เติบโตขึ้นในฐานะปัจเจกชน มองหาประโยชน์หรือสิ่งดีๆ ที่คาดไม่ถึง แล้วยึดมันไว้ ถ้าเราไม่สามารถมองเห็นสิ่งดีๆ ที่เกิดจากความเจ็บปวดได้ ให้ลองมองสิ่งดีๆ อย่างอื่นในชีวิตและสิ่งอื่นๆ ที่เรารู้สึกดีใจที่มี ลองคิดว่าความเจ็บปวดได้พาเราไปเจอสิ่งดีๆ ซึ่งเราอาจไม่มีโอกาสได้พบเลยในเส้นทางที่เรียบง่าย เราสามารถระบายความโกรธใส่สิ่งต่างๆ รอบตัวได้ แต่เราก็จะทำได้แค่ทำให้มันลุกลามและทำให้ความรู้สึกด้านลบรุนแรงขึ้น  เราสามารถปรับเปลี่ยนวิธีปฏิสัมพันธ์ทางสังคมให้เป็นแบบที่ทำให้ความโกรธคลายลงด้วยการตั้งใจแพร่ความรู้สึกบวกให้คนรอบข้าง  อยู่กับคนที่คิดบวก เปิดใจรับความคิดดีๆ และการมองโลกในแง่ดีจากคนอื่นๆ แล้วเราจะได้รู้จักคิดบวกและนำมาปรับใช้ในชีวิตของตนเอง ยิ่งรับฟังความคิดดีๆ สักวันเราก็จะคิดบวกได้เอง และสิ่งดีๆ ที่คิดจะมาไล่ความโกรธไปให้ ถ้าหมั่นจดบันทึกหรือไดอารีเสมอ ก็ให้ถือโอกาสเขียนเรื่องที่ทำให้โกรธเสียเลย เขียนบ่อยเท่าที่จำเป็น จะช่วยเราคลายความโกรธได้ ถ้าเราไม่มีบันทึก เราสามารถเขียนจดหมายแสดงความโกรธคนที่ทำให้เราโกรธ จะได้เอาความโกรธออกไปจากใจ ไม่ต้องส่งจดหมายไปจริงๆ หรอก การส่งจดหมายแสดงความโกรธไปนั้นเป็นความคิดที่ไม่ดีเท่าไร เพราะอาจมองถูกว่าเป็นการแก้แค้นได้ หรือทำให้ผู้รับรู้สึกไม่ดี จึงอาจทำให้ปัญหาบานปลายได้ ถึงแม้เราจะเขียนภาษาที่สุภาพที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่อีกฝ่ายก็ถือว่าเป็นเรื่องแย่อยู่ดี โดยเฉพาะถ้าฝ่ายนั้นไม่ค่อยมีความภูมิใจในตนเองและเจ็บปวดเรื่องกับส่วนตัวอยู่ การออกกำลังเป็นการคลายความโกรธที่ดี เลือกการออกกำลังกายที่เราสนุก ไปเดินเล่นที่สวนพฤกษศาสตร์ ไปว่ายน้ำเพื่อให้ร่างกายสดชื่น หรือโยนบอลให้ลงหวง สิ่งที่สำคัญคือได้พลังงานที่จะนำไปจัดการความโกรธและแปรเปลี่ยนมันให้เป็นอะไรที่ดีต่อเรามากขึ้น  ถ้าไม่ค่อยชอบออกกำลังกาย ก็ให้เริ่มต้นออกกำลังกายเล็กน้อยด้วยการเดินมากขึ้นเรื่อยๆ  เพื่อให้มีพลังงานเลือกงานอดิเรกใหม่ๆ หรือทำอะไรดีๆ เพื่อเพื่อนหรือครอบครัว ถ้าเชื่อในพระเจ้า ก็ภาวนาขอให้เราเข้มแข็งและมีความปรารถนาอันแรงกล้าที่จะคลายความโกรธ เมื่อความโกรธดูเหมือนเกินควบคุม การขอร้องสิ่งศักดิ์สิทธิให้ช่วยเหลือสามารถช่วยให้จิตใจเราคลายความโกรธลงไปได้ ไม่ว่าเรานับถือศาสนาใด การนั่งสมาธิเป็นวิธีการที่ดีที่จะทำให้ร่างกายนิ่ง ความคิดและจิตใจมั่นคง มีการนั่งสมาธิมากมายหลายรูปแบบที่เราสามารถลองทำดูได้ ฉะนั้นเลือกแบบที่ดีที่สุดและเหมาะความต้องการเรามากที่สุด เข้าวัด ปรึกษาพระหรือคนที่นับถือศาสนาเดียวกันให้ช่วยเหลือและแนะนำ อ่านพระธรรมคำสอน หรืออ่านหนังสือแนวจิตวิทยาเรื่องความโกรธและการให้อภัย ถ้าคนที่ทำให้เราโกรธอยู่ในงานสังคม และเราไม่อยากให้เกิดอารมณ์ที่จะนำไปสู่การโต้เถียง หรือไม่อยากเกิดคิดถึงเรื่องที่แค้นใจกันอยู่ขึ้นมา ไม่ผิดหรอกถ้าจะงดออกงานสังคมบ้าง ถึงแม้คนอื่นๆ จะไม่เข้าใจเหตุผลทั้งหมดก็ตาม ขณะเดียวกัน เราควรไม่ปล่อยให้คนที่ทำให้เราโกรธมาทำลายชีวิตเราด้วย ถ้าเราและคนคนนั้นมีเพื่อนกลุ่มเดียวกัน ให้จัดตารางเวลาพบเพื่อนให้ไม่ตรงกันกับอีกฝ่าย การเรียนรู้วิธีคลายความโกรธนั้นสำคัญ ไม่ใช่ทำเพื่อสุขภาพจิตเท่านั้น แต่ทำเพื่อสุขภาพกายด้วย ส่วนหนึ่งของการคลายความโกรธคือการให้อภัย และการให้อภัยจะยับยั้งความโกรธ จึงทำให้ผู้คนทำร้ายจิตใจเราได้น้อยลง   เมื่อมีใครสักคนทรยศหรือทำร้ายจิตใจเรา ความโกรธที่เกิดขึ้นจะส่งผลเสียต่อสุขภาพ เพราะทำให้เกิดความวิตกกังวลและความเครียด นอกจากนี้ความโกรธก็อาจส่งผลกระทบต่อหัวใจด้วย ภูมิคุ้มกัน และระบบประสาท รู้ให้ได้ว่าอะไรทำให้เราเจ็บปวดจริงๆ การค้นหาสิ่งที่หายไปหรือปัญหาที่ซ่อนอยู่สามารถช่วยเราให้เผชิญหน้ากับปัญหานั้นและคลายความโกรธลงไปได้ การรู้ว่าคนอื่นตั้งใจทำร้ายจิตใจเราหรือไม่นั้นสำคัญ  เพราะจะมีผลต่อการประนีประนอมกัน  ตัวอย่างเช่น ถ้าคู่ชีวิตหลอกลวงเราหรือทิ้งเราไป เราย่อมรู้สึกโกรธเป็นธรรมดา เรารู้สึกสูญเสียบางอย่างไป รู้สึกสูญเสียความเป็นที่รัก ความมีคุณค่า หรือการได้รับความเคารพไป ยิ่งไปกว่านั้นคู่ชีวิตเราก็ย่อมรู้ดีว่าทำร้ายจิตใจเราอยู่ อีกตัวอย่างหนึ่งคือ ถ้าเพื่อนเรามีบัตรคอนเสิร์ตเหลืออีกใบและไม่ชวนเราไปดูคอนเสิร์ตด้วย เราอาจรู้สึกว่ามิตรภาพและความเป็นเพื่อนหายไป และความรู้สึกนั้นทำให้เราเศร้าและโกรธ แต่เพื่อนอาจไม่รู้ตัวว่าทำร้ายจิตใจเราอยู่ก็ได้ ความขัดแย้งระหว่างบุคคลและการแก้ปัญหาถือว่าเป็นระยะของความเศร้าเสียใจ ตัวอย่างเช่น เมื่อมีใครสักคนทำให้เราเจ็บปวด เราก็อาจรู้สึกว่าได้สูญเสียคนคนนั้นไปแล้ว ขั้นตอนความเศร้าโศกช่วยเราให้เข้าใจความรู้สึกของตนเองหลังจากเจ็บปวดใจ ขั้นตอนเหล่านี้ยังช่วยเราเข้าใจว่าความโกรธเป็นส่วนหนึ่งของระยะความเศร้าเสียใจได้อย่างไร ฉะนั้นจึงช่วยเราให้คลายความโกรธลงได้  ถ้าความเจ็บปวดเกิดจากการแยกทาง หรือการลาจากอย่างไม่มีกำหนดใดๆ ความสูญเสียนั้นก็ดูเหมือนจะอยู่กับเราอย่างถาวร ถ้าความเจ็บปวดเกิดจากการถูกมองข้าม ถูกลืม หรือไม่ได้รับความเคารพ ก็อาจดูเหมือนเราสูญเสียคนคนนั้นไปชั่วคราว เพราะเขาไม่สนใจหรือเคารพเรา ความโกรธอาจอยู่เหนือการควบคุมได้เมื่อความตึงเครียดระหว่างเรากับคนที่ทำให้เราเจ็บปวดเพิ่มขึ้น  รอให้ความคับแค้นใจลดลงจนอยู่ในระดับที่รับได้มากกว่านี้ก่อน จึงค่อยพูดคุยกัน อีกฝ่ายก็ควรผ่านระยะของความเศร้าเสียใจเช่นกัน จะได้ไม่ลงความโกรธมาที่เราเวลาเรามาพูดคุยด้วย ถึงแม้คนนั้นจะเป็นคนที่ทำให้เราเจ็บปวด แต่ฝ่ายนั้นก็ยังรู้สึกสูญเสียและรู้สึกเศร้าได้อยู่ มีหลายครั้งที่คนเรารู้สึกโกรธมากจนอยากกรีดร้องออกมา ถ้าเรากำลังรู้สึกโกรธจนอยากทำแบบนั้นตอนนี้ ให้หยุดอ่านและไปกรีดร้องใส่หมอนเสียก่อน การกรีดร้องออกมาทำให้ร่างกายเราได้ระบายความเครียด ผลการศึกษาพบว่าการกรีดร้องออกมาสามารถปลดปล่อยสารพิษที่ความเครียดสร้างขึ้นมาออกไปจากร่างกายได้ ขอแนะนำว่าควรพยายามกรีดร้องใส่หมอน เสียงจะได้ไม่เล็ดลอดออกไปทำให้เพื่อนบ้านเป็นห่วง ถ้ารู้ตัวว่าโกรธเรื่องอะไรอยู่ ให้หาวัตถุมาแทนเรื่องที่โกรธอยู่นั้น แล้วขว้างทิ้งไป ตัวอย่างเช่น  รวบรวมหินข้างแม่น้ำแล้วขว้างทิ้งลงน้ำหลังจากให้หินแต่ละก้อนแทนเรื่องที่เราโกรธแต่ละเรื่องแล้ว วิธีหนึ่งที่จะคลายความโกรธได้คือ “เอาใจเขามาใส่ใจเรา” ลองหาเหตุผลว่าทำไมคนที่ขุ่นเคืองถึงได้เลือกวิธีทำให้คนอื่นเจ็บปวด เราอาจไม่มีทางเข้าใจแรงจูงใจของคนคนนั้นได้สมบูรณ์ หรือเห็นด้วยกับแรงจูงใจนั้น เมื่อรู้ว่าคืออะไร แต่หลังจากใช้เวลาเอาใจเข้ามาใส่ใจเราสักหน่อย ก็จะคลายความโกรธได้ง่ายขึ้น  ถ้าเป็นไปได้ ย้ำเตือนตนเองว่าฝ่ายนั้นไม่รู้ตัวว่ากำลังทำให้เราเจ็บปวดอยู่ แต่ถ้าเขาหรือเธอตั้งใจทำร้ายจิตใจเรา ลองคิดสิว่าเพราะอะไรอีกฝ่ายถึงทำแบบนั้น จงเข้าใจว่าการให้อภัยไม่ได้ทำให้เกิดการคืนดีกันทันทีทันใด ถ้าเราสงสัยว่าฝ่ายที่ทำให้เรารู้สึกโกรธนั้นสำนึกผิดและอยากปรับปรุงตัวให้ดีขึ้น ก็น่าจะคืนดีกันได้  ในทางตรงกันข้าม ถ้าอีกฝ่ายไม่ยอมแก้ไขให้ดีขึ้น หรือเราเจ็บปวดเสียจนไม่สามารถไว้ใจอีกฝ่ายได้อีกแล้ว ก็ไม่อาจคืนดีกันได้ จงรู้ว่ามีแต่เราเท่านั้นที่ให้อภัยคนอื่นได้ การทำให้ความโกรธหายไปโดยสมบูรณ์นั้นหมายถึงการให้อภัยคนที่ทำให้เราเจ็บ แต่การให้อภัยนั้นก็ไม่ได้ผลสำหรับทุกคนเสมอไป  การฝืนใจให้อภัยถึงจะให้ประโยชน์แก่ทุกคนน้อย แต่อย่างน้อยเราก็ได้ประโยชน์  การผ่านพ้นความเจ็บปวดไปได้ตลอดรอดฝั่ง การควบคุมความโกรธ และตัดสินใจว่าการให้อภัยเป็นวิธีที่เหมาะกับเราหรือไม่นั้นสำคัญ จงเข้าใจว่าการให้อภัยใครสักคนอาจไม่ช่วยให้เขาเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม จุดประสงค์ของการให้อภัยในตอนนี้คือการชำระล้างความโกรธและความแค้นออกไปจากใจเรา การให้อภัยก็เพื่อประโยชน์ของเราเองและคือสิ่งที่จำเป็นต้องทำเพื่อตัวเอง ไม่ใช่เพื่อใครอื่น เรากล่าวโทษอะไรหลายอย่างเวลาโกรธ การใคร่ครวญและรับผิดชอบการกระทำของตนเองไม่ว่าจะทำอะไรลงไปนั้นสำคัญ การทำแบบนี้ไม่ได้หมายความว่าเราไม่รู้สึกว่าอีกฝ่ายทำตัวแย่ใส่เรา แต่หมายถึงว่าถ้าเราทำผิดไปแล้ว ก็ควรยอมรับผิด โดยเฉพาะถ้าเราวางแผนอยากคืนดีกับคนอื่น การรับผิดชอบเริ่มต้นด้วยการขจัดความรู้สึกด้านลบ วิธีการคือเขียนความรู้สึกด้านลบซึ่งรุนแรงที่สุด 3 ถึง 5 อย่าง และแทนที่ความรู้สึกไม่ดีเหล่าด้วยความรู้สึกดีๆ
มองหาสิ่งดีๆ. แพร่ความรู้สึกดีๆ ให้คนอื่น. เขียนจดหมายหรือบันทึก. ออกกำลังกาย หรือทำงานอดิเรก. หันมาหาสิ่งที่เราเชื่อหรือนั่งสมาธิ. หลีกเลี่ยงงานสังคมเท่าที่จะเป็นไปได้. ทำความเข้าใจความโกรธ. รู้ว่าปัญหาอยู่ตรงไหน. ปล่อยให้ตนเองเศร้า. หลีกเลี่ยงไม่พบหน้าคนที่ทำให้เราเจ็บปวดชั่วคราว. กรีดร้องออกมา. หาวัตถุให้เป็นตัวแทนเรื่องที่เราโกรธ แล้วขว้างทิ้งไป. รู้สึกเห็นใจแทนที่จะขุ่นเคือง. ดูสิว่าคืนดีกันได้ไหม. ให้อภัย. รับผิดชอบต่อการกระทำของตนเอง.
https://www.wikihow.com/Let-Go-of-Anger https://www.wikihow.com/Let-Go-of-Anger https://www.wikihow.com/Let-Go-of-Anger
Processing Your Emotions Acknowledging Your Anger Dealing with Your Anger