รักษาตุ่มพองที่แตก ดูแลตุ่มพองที่แตก ป้องกันการเกิดตุ่มพอง
. ก่อนเริ่มสัมผัสแผล ให้ล้างมือให้สะอาดด้วยน้ำอุ่นและสบู่สูตรอ่อนโยนนาน 20 วินาที การล้างมือให้สะอาดจะช่วยป้องกันการแพร่กระจายของเชื้อโรคที่เป็นสาเหตุทำให้เกิดการติดเชื้อตรงบริเวณที่เกิดตุ่มพองได้ อย่าขัดถูแรงจนเกินไปเพราะจะทำให้ผิวหนังฉีกขาดมากขึ้น ห้ามใช้แอลกอฮอล์ ไอโอดีน หรือไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ที่ก่อให้เกิดการระคายเคืองตรงบริเวณผิวหนังที่เปิดออก พยายามปล่อยให้ตุ่มพองแห้งเองหากเป็นไปได้ หรือจะใช้ผ้าขนหนูซับเบาๆ ก็ได้เช่นกัน หลีกเลี่ยงการถูอย่างรุนแรงเพื่อไม่ให้ผิวหนังฉีกขาดออก ผิวหนังที่พองขึ้นมาจะทำหน้าที่เป็นเกราะป้องกันชั้นผิวที่อยู่ด้านในในขณะที่ร่างกายกำลังสร้างผิวหนังใหม่ขึ้นมาทดแทนก่อนที่จะหลุดลอกออกมาเองในเวลาเพียงไม่นาน หากเป็นไปได้ ให้ปล่อยตุ่มพองไว้โดยไม่ต้องเจาะและพยายามกดให้แบนแนบติดกับชั้นผิวด้านใน  หากตุ่มพองเกิดการฉีกขาดหรือมีสิ่งสกปรกอยู่ใต้ชั้นผิวที่พองขึ้นมา คุณอาจจำเป็นต้องตัดผิวหนังที่ฉีกขาดออกเพื่อป้องกันการติดเชื้อและหลีกเลี่ยงไม่ให้ผิวหนังเกิดการฉีกขาดมากขึ้นจนเกิดความเสียหายต่อผิวหนังส่วนที่ดี ก่อนอื่นให้เช็ดทำความสะอาดตรงบริเวณที่เกิดตุ่มพอง จากนั้นนำกรรไกรขนาดเล็ก (ควรเลือกใช้กรรไกรตัดเล็บหรือกรรไกรสำหรับปฐมพยาบาล) มาฆ่าเชื้อด้วยแอลกอฮอล์ให้เรียบร้อย (คุณยังสามารถฆ่าเชื้อกรรไกรด้วยวิธีอื่นๆ ได้โดยนำไปแช่ในน้ำร้อนนาน 20 นาทีหรือลนไฟจนกระทั่งเหล็กเปลี่ยนเป็นสีแดงแล้วทิ้งไว้ให้เย็นลง)  ตัดเนื้อส่วนที่ตายแล้วออกอย่างระมัดระวังและอย่าตัดจนใกล้กับผิวหนังส่วนที่ดีมากเกินไป จำไว้ว่าการเหลือเนื้อตายไว้เล็กน้อยยังดีเสียกว่าการที่ผิวหนังได้รับบาดเจ็บเพิ่มขึ้น ยาทาต้านเชื้อแบคทีเรียจะช่วยป้องกันการติดเชื้อที่อาจเป็นสาเหตุหลักที่ทำให้ตุ่มพองแตกออกได้ ยาขี้ผึ้งและครีมต้านเชื้อแบคทีเรียที่มักวางขายตามร้านขายยาทั่วไปคือ Neosporin และ Triple Antibiotic Ointment ซึ่งประกอบด้วยตัวยาสำคัญอย่างนีโอมัยซิน โพลีมัยซิน และแบคซิทราซิน สำหรับตุ่มพองขนาดเล็ก เพียงปิดแผลด้วยผ้าพันแผลทั่วไปเช่นเดียวกับบาดแผลทั่วไป แต่สำหรับตุ่มพองขนาดใหญ่ คุณอาจจำเป็นต้องใช้ผ้าก๊อซชนิดไม่ติดแผลและปิดทับด้วยเทปแต่งแผล  สำหรับตุ่มพองที่เปิดออก ให้เลือกใช้ผ้าพันแผลและผ้าก๊อซชนิดไม่ติดแผลเท่านั้น เนื่องจากผ้าก๊อซทั่วไปจะติดกับบาดแผลจนดึงออกได้ยาก พลาสเตอร์ไฮโดรคอลลอยด์อาจมีส่วนช่วยในการเร่งกระบวนการฟื้นฟูของบาดแผล แผ่นปิดแผลชนิดนี้จะไม่ติดกับตุ่มพองและติดแน่นบนผิวหนังเท่านั้น หากตุ่มพองเกิดการฉีกขาดหรือเกิดขึ้นบนเท้าหรือบริเวณอื่นๆ ที่บอบบาง คุณอาจจำเป็นต้องใช้พลาสเตอร์แบบพิเศษที่ออกแบบสำหรับตุ่มพองโดยเฉพาะ  พลาสเตอร์สำหรับตุ่มพองมีให้เลือกมากมายหลายยี่ห้อ ซึ่งพลาสเตอร์ชนิดนี้จะมีแผ่นผ้าก๊อซที่หนาเพื่อช่วยป้องกันผิวหนังที่บอบบาง คุณยังสามารถปิดแผลด้วยโมเลสกินได้เช่นกัน โมเลสกินเป็นแผ่นปิดแผลที่นุ่มและมีผิวสัมผัสเหมือนผ้าสักหลาดที่มักมีแถบกาวอยู่ด้านหลัง ให้คุณตัดโมเลสกินออกเป็น 2 แผ่นให้มีขนาดใหญ่กว่าตุ่มพองเล็กน้อยและนำแผ่นหนึ่งมาตัดเป็นรูตรงกลางให้มีขนาดเท่าๆ กับตุ่มพอง จากนั้นจึงนำโมเลสกินที่เจาะรูตรงกลางไว้มาติดไว้บนแผลโดยจัดตำแหน่งให้รูอยู่ตรงตุ่มพองพอดีและใช้โมเลสกินอีกแผ่นหนึ่งที่ตัดเตรียมไว้ติดทับไว้บนแผ่นแรก  หลีกเลี่ยงการใช้พลาสเตอร์แบบเหลวโดยเด็ดขาด พลาสเตอร์แบบเหลวจะเหมาะสำหรับแผลตัดหรือแผลฉีกขาดมากกว่า และอาจก่อให้เกิดการระคายเคืองหรือการติดเชื้อมากขึ้นหากนำไปใช้กับตุ่มพอง  หากมีข้อสงสัย ควรสอบถามข้อแนะนำจากแพทย์หรือเภสัชกร พยายามเปลี่ยนพลาสเตอร์เป็นประจำทุกวันหรือเมื่อพลาสเตอร์เริ่มแฉะหรือสกปรก เมื่อเปลี่ยนพลาสเตอร์ในแต่ละครั้ง ให้คุณทำความสะอาดแผลและปล่อยให้แห้งก่อนทายาฆ่าเชื้อแบคทีเรียซ้ำ ปิดแผลต่อไปเรื่อยๆ จนกระทั่งผิวหนังซ่อมแซมขึ้นมาใหม่ดีแล้ว เป็นเรื่องปกติที่ตุ่มพองจะเกิดอาการคันในช่วงที่ร่างกายกำลังสร้างผิวหนังใหม่ขึ้นมาทดแทน โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากผิวหนังบริเวณนั้นแห้งตึง อย่างไรก็ตาม คุณควรหลีกเลี่ยงการเกาเมื่อเกิดอาการคันเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดอาการบาดเจ็บกับผิวหนังเพิ่มมากขึ้น วิธีหนึ่งที่จะช่วยลดอาการคันได้คือการเพิ่มความเย็นและชุ่มชื้นตรงบริเวณที่คัน เพียงนำผ้าขนหนูสะอาดแช่ในน้ำแข็งและประคบบนบริเวณที่คัน หรือจะแช่บริเวณที่คันในน้ำเย็นเลยก็ได้เช่นกัน  หลังจากนั้นอย่าลืมทำความสะอาด ทายาต้านเชื้อแบคทีเรีย และปิดแผลให้เรียบร้อย หากผิวหนังรอบๆ พลาสเตอร์เริ่มแดง ขรุขระ หรือมีอาการคัน อาจเป็นเพราะว่าผิวหนังบริเวณนั้นเกิดอาการแพ้ต่อแถบกาวบนพลาสเตอร์ (หรือตัวพลาสเตอร์เอง) ลองเลือกใช้พลาสเตอร์ยี่ห้ออื่นๆ หรือเปลี่ยนไปใช้ผ้าก๊อซชนิดไม่ติดแผลและเทปแต่งแผลแทน รวมถึงทายาไฮโดรคอร์ติโซน 1% เพื่อบรรเทาอาการคัน โดยทาตรงผิวหนังรอบๆ ตุ่มพองที่เกิดการระคายเคืองเท่านั้นและหลีกเลี่ยงการใช้กับตุ่มพองโดยตรง เมื่อผิวหนังใต้ตุ่มพองซ่อมแซมขึ้นมาใหม่ดีแล้วและไม่บอบบางเช่นเดิม คุณสามารถตัดเนื้อส่วนที่พองขึ้นมาออกได้โดยใช้กรรไกรที่สะอาดและผ่านการฆ่าเชื้อแล้ว ตุ่มพองที่ฉีกขาดสามารถเกิดการติดเชื้อได้ง่าย คุณจึงควรหมั่นสังเกตอาการอย่างต่อเนื่อง หากคุณสังเกตเห็นสัญญาณใดๆ ที่แสดงถึงการติดเชื้อรวมถึงตุ่มพองของคุณไม่มีแนวโน้มว่าจะหายดีขึ้นหลังผ่านเวลาผ่านไปสักพัก คุณควรปรึกษาแพทย์โดยทันที สัญญาณของอาการติดเชื้อมีดังนี้  รู้สึกเจ็บมากขึ้นตรงบริเวณรอบๆ ตุ่มพอง มีอาการบวม แดง หรือร้อนใกล้กับตุ่มพอง มีผื่นแดงเป็นเส้นๆ เกิดขึ้นรอบๆ ตุ่มพอง ซึ่งนี่อาจเป็นสัญญาณเตือนของการติดเชื้อในกระแสเลือด มีน้ำหนองไหลออกมาจากตุ่มพอง มีไข้สูง โดยส่วนใหญ่แล้วตุ่มพองสามารถหายดีเองได้ในเวลาเพียงไม่นาน แต่มีบางกรณีที่คุณอาจจำเป็นต้องไปพบแพทย์เพื่อทำการรักษาโดยเร็วที่สุด ควรไปพบแพทย์ทันทีหากตุ่มพองของคุณมีอาการดังนี้  ติดเชื้อ (ดูสัญญาณของอาการติดเชื้อต่างๆ ได้จากหัวข้อก่อนหน้านี้) รู้สึกเจ็บเป็นพิเศษ เกิดขึ้นซ้ำ เกิดขึ้นตรงบริเวณที่ผิดปกติ เช่น ด้านในของริมฝีปากหรือบนเปลือกตา มีสาเหตุมาจากแผลไหม้ เช่น อาการไหม้แดดหรือแผลน้ำร้อนลวก เป็นผลข้างเคียงจากอาการแพ้ (เช่น แมลงกัดต่อย) การเสียดสีเป็นสาเหตุหลักๆ ที่ทำให้เกิดตุ่มพอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งบนบริเวณเท้าทั้งสองข้าง คุณจึงควรสวมรองเท้าที่มีขนาดพอดีเพื่อลดโอกาสการเกิดตุ่มพองบนเท้าของคุณ คุณสามารถติดโมเลสกินหรือแผ่นป้องกันการเกิดตุ่มพองไว้ตรงบริเวณส้นรองเท้าด้านในที่มักเกิดการเสียดสีได้เช่นกัน เลือกสวมถุงเท้าระบายความชื้นเนื่องจากตุ่มพองมักเกิดขึ้นเมื่อผิวหนังของคุณอับชื้น หากถุงเท้าดูไม่เข้ากับเสื้อผ้าของคุณ คุณสามารถปกป้องเท้าของคุณโดยการสวมถุงน่องหรือถุงเท้ายาวแทนได้ ตุ่มพองมักมีโอกาสเกิดบนผิวที่อับชื้นได้มากกว่า เพื่อป้องกันปัญหาเช่นนี้ คุณสามารถหาซื้อผลิตภัณฑ์ป้องกันการเสียดสีชนิดเจลหรือแท่งสำหรับทาตรงบริเวณที่มักเกิดตุ่มพอง โดยผลิตภัณฑ์ประเภทนี้จะช่วยคงความแห้งบนผิวหนังและป้องกันการเสียดสี  ลองใช้แป้งเด็กปราศจากทัลก์หรือแป้งสำหรับโรยเท้าโรยในรองเท้าหรือถุงเท้า หลีกเลี่ยงการใช้แป้งทัลคัม เนื่องจากการวิจัยบางส่วนพบว่าทัลคัมในแป้งอาจก่อให้เกิดโรคมะเร็งได้ วิธีนี้นอกจากจะช่วยลดการอับชื้นแล้ว แป้งบางประเภทยังมีคุณสมบัติช่วยกำจัดกลิ่นเท้าได้อีกด้วย  หรือจะลองใช้สเปรย์ระงับกลิ่นเท้าเพื่อลดโอกาสการเกิดเหงื่อก็ได้เช่นกัน การสวมถุงมือ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในระหว่างการทำงานที่ต้องใช้แรงอย่างงานโรงงาน การทำสวน หรืองานก่อสร้าง สามารถช่วยป้องกันการเกิดตุ่มพองบนมือได้ คุณยังสามารถสวมถุงมือในระหว่างการทำกิจกรรมต่างๆ อย่างการยกน้ำหนักเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดตุ่มพองบนมือของคุณ ผิวไหม้แดดอย่างรุนแรงเป็นอีกหนึ่งสาเหตุที่ก่อให้เกิดตุ่มพอง พยายามปกป้องผิวจากแสงแดดโดยการสวมเสื้อแขนยาวและหมวกรวมถึงทาครีมกันแดดให้เรียบร้อย การเกิดตุ่มพองเป็นสัญญาณของผิวไหม้แดดระดับสอง ซึ่งจะใช้เวลาในการฟื้นฟูประมาณ 10-21 วัน
ล้างมือให้สะอาด เช็ดทำความสะอาดตรงบริเวณที่เกิดตุ่มพองด้วยน้ำเปล่าและสบู่สูตรอ่อนโยน. ทิ้งไว้ให้แห้ง. ปล่อยไว้โดยไม่ต้องเจาะ. ทายาต้านเชื้อแบคทีเรีย. ปิดแผล. ใช้พลาสเตอร์แบบพิเศษสำหรับตุ่มพองที่เป็นแผลสดหรือเจ็บปวดเป็นพิเศษ. เปลี่ยนพลาสเตอร์บ่อยๆ. จัดการกับอาการคันที่เป็นผลข้างเคียงจากกระบวนการฟื้นฟู. ตัดเนื้อส่วนที่พองขึ้นมาออกไปเมื่อแผลหายเจ็บแล้ว. สังเกตดูสัญญาณของอาการติดเชื้อ. ไปพบแพทย์. สวมรองเท้าที่มีขนาดพอดี. สวมถุงเท้าที่หนา. คงความแห้งบนผิวหนัง. สวมถุงมือ. ปกป้องผิวจากแสงแดด.
https://www.wikihow.com/Care-for-a-Burst-Blister https://www.wikihow.com/Care-for-a-Burst-Blister https://www.wikihow.com/Care-for-a-Burst-Blister
Treating a Burst Blister Providing Ongoing Care for a Burst Blister Preventing Blisters