ทวงเงินคืน ดำเนินการทางกฎหมาย รับเงินคืน
ถ้าการตกลงกันครั้งแรกของคุณไม่ได้กำหนดวันจ่ายคืนตายตัว คุณจะต้องพิจารณาที่จะทวงหนี้เอาเอง ตัดสินใจดูว่าคุณเชื่อใจคนๆ นั้นมากแค่ไหนที่เขาจะคืนเงินคุณโดยที่ไม่ต้องทวง   พิจารณาจำนวนเงินที่ถูกยืมไปด้วย หนี้ก้อนเล็กๆ อาจจะไม่คุ้มค่าที่จะคอยตามทวง ในขณะที่หนี้ก้อนใหญ่อาจจะต้องใช้เวลาสักพักกว่าจะได้เงินคืนจบครบ ถ้าคุณถูกยืมเงินในกรณีของการทำรายการค้า (Business Transaction) ให้ทวงเงินคืนให้เร็วที่สุด เพราะการรอให้เขามาจ่ายคืนนั้นจะยิ่งทำให้ทวงเงินคืนได้ยากขึ้น เมื่อเลยวันคืนเงินมาแล้ว ให้ลองทวงเงินจากเขาดู ในระยะนี้ สิ่งที่คุณต้องทำก็คือดูให้ดีว่าลูกหนี้ของคุณนั้นตระหนักถึงหนี้ของตัวเองว่ายังไม่ได้จ่ายคืนหรือไม่ บางครั้งคนเราก็แค่ลืมเฉยๆ และการเตือนเขาดีๆ เขาก็จ่ายคืนแล้ว เพื่อความสุภาพมากยิ่งขึ้น การทำแบบนี้จะเรียกว่า “การติดต่อสอบถาม”   อย่าไปร้องขอให้เขาจ่ายหนี้ ให้ใช้การเตือนแทน เช่น ("คุณยืมเงินฉันไปนะ จำได้หรือเปล่า") การพูดแบบนี้จะช่วยรักษาหน้าให้กับลูกหนี้ได้ ให้พูดถึงข้อมูลที่เกี่ยวข้องทั้งหมดเมื่อจะถามเกี่ยวกับหนี้สิน คุณควรจะเตรียมบอกจำนวนเงินที่คุณให้ยืมไป เวลาที่คุณได้เงินครั้งล่าสุด จำนวนเงินที่ให้ยืม และข้อตกลงการจ่ายหนี้ (Payment arrangements) ที่คุณเต็มใจที่จะยอมรับ ข้อมูลการติดต่อของคุณ และวันจ่ายเงินคืนที่ชัดเจน ถ้าลูกหนี้ของคุณเป็นลูกค้าหรือบริษัท การทวงเงินในรูปแบบการเขียนจดหมายจะช่วยได้มาก ซึ่งคุณจะสามารถแกะรอยติดตามข้อมูลด้วยเอกสาร (Paper Trail) ได้ถ้าสถานการณ์รุนแรงมากขึ้น สำหรับวันจ่ายเงินคืนนั้น เวลา 10-20 วันหลังจากที่ลูกหนี้ได้รับจดหมายจะเป็นช่วงเวลาที่ดี ซึ่งลูกหนี้จะสามารถรู้ล่วงหน้าแต่ไม่กระชั้นชิดเกินไปจนพวกเขารู้สึกกลัว การรอให้ลูกหนี้จ่ายเงินเต็มจำนวนอาจจะไม่คุ้มค่ามากนัก ถ้าจำนวนเงินนั้นเล็กน้อย หรือคุณไม่คิดว่าลูกหนี้ของคุณจะจ่ายคืนได้ ลองพิจารณาให้พวกเขาจ่ายหนี้ด้วยสิ่งอื่นแทน การให้บริการหรือทำอย่างอื่นให้ก็เป็นการจ่ายหนี้ที่ได้ผลดีถ้าการจ่ายหนี้ในรูปแบบดังกล่าวเป็นสิ่งคุณรับได้ ถ้าการทำแบบนี้เป็นปัญหา พยายามยื่นข้อเสนอให้ชัดเจนและทวงหนี้ให้เร็วที่สุด  อย่าต่อรองเร็วเกินไป การต่อรองอาจจะส่งสัญญาณให้กับลูกหนี้ได้ว่าหนี้สินครั้งนี้สามารถต่อรองได้ หรือลูกหนี้จะสามารถยืดเวลาจ่ายหนี้ออกไปได้ การทำแบบนี้เรียกว่า “การติดต่อขอใช้หนี้” ถ้าลูกหนี้ไม่ตอบรับคำขอของคุณ คุณควรจะต้องเอาจริงให้มากขึ้น ทำให้ชัดเจนไปเลยว่าคุณหวังที่จะได้รับเงินคืนทันทีหรือกำหนดเวลาจ่ายหนี้ที่แน่นอน และได้ให้คำแนะนำสำหรับการจ่ายนี้ไปแล้ว   คุณควรใช้ภาษาที่ตรงไปตรงมามากขึ้น และแสดงให้เห็นถึงความเร่งด่วน พูดด้วยวลีประมาณว่า “คุณต้องจ่ายคืนเดี๋ยวนี้” หรือ “เรื่องนี้ถึงเวลาที่จะต้องแก้ไขให้ลุล่วง” จะช่วยให้ลูกหนี้รู้ว่าคุณนั้นจริงจัง และคุณไม่เต็มใจที่จะต่อรองในภายภาคหน้า พูดถึงเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นถ้าไม่จ่ายหนี้อย่างชัดเจน ให้ลูกหนี้ได้รู้ว่าคุณมีแผนการอะไรถ้าคุณไม่ได้รับเงินคืนในเวลาที่กำหนด และเตรียมตัวที่จะทำตามนั้น ถ้าคุณไม่ได้รับเงินคืนเลยหลังจากที่ได้ติดต่อขอให้จ่ายหนี้แล้ว นั่นหมายความมีโอกาสที่ลูกหนี้จะไม่มีเงินหรือมีเงินแต่ไม่รู้สึกว่าจะต้องจ่ายคืน ดังนั้น คุณจะต้องทำให้พวกเขาเห็นความสำคัญของคุณโดยการติดต่อไปทางโทรศัพท์ จดหมาย อีเมล หรือบุคคลหลายๆ ครั้ง แล้วพวกเขาจะตัดสินใจจ่ายหนี้คุณก่อนที่จะจ่ายให้กับคนอื่น (หรือหนีไป) การจ้างบุคคลที่สามในการทวงหนี้จะทำให้ลูกหนี้รู้ว่าคุณจริงจัง และอาจจะช่วยให้คุณหลีกเลี่ยงการกระทบกระทั่งจากการติดต่อและการจ่ายหนี้ได้ อย่างไรก็ตาม เจ้าหน้าที่จัดเก็บหนี้สิน (Collection agencies) จะคิดค่าจ้างมากถึง 50% ของจำนวนหนี้ทั้งหมด ดังนั้นคุณต้องตัดสินใจให้ดีว่าเงินอีกส่วนที่จะได้รับนี้เป็นจำนวนเงินที่ได้ดีกว่าไม่ได้อะไรเลยหรือไม่  ถ้าค่าจ้างเจ้าหน้าที่จัดเก็บหนี้สินสูงเกินไป คุณอาจจะพิจารณาข้ามขั้นตอนนี้ และใช้การฟ้องร้องคดีมโนสาเร่แทน (Small claims court) ถ้าคุณกำลังทวงหนี้ของตัวเอง อาจจะมีการกระทำบางอย่างที่ผิดกฎหมาย มีพระราชบัญญัติที่คุณสามารถปรับใช้กับตัวเองได้ถ้าคุณพิจารณาเจ้าหน้าที่จัดเก็บหนี้สิน (Debt collector) นั้นอยู่ภายใต้พระราชบัญญัติการจัดเก็บหนี้สินอย่างมีประสิทธิภาพและเป็นธรรม (Fair Debt Collection Practices Act) ในสหรัฐอเมริกา หรือพระราชบัญญัติการทวงถามหนี้ในประเทศไทย ซึ่งคุณอาจจะไม่ปฏิบัติตามกฎหมายได้ ดังนั้น คุณต้องทำตามกฎหมายในที่ที่คุณอยู่ด้วย เพราะสถานที่ต่างกัน กฎหมายก็ต่างกันไป อย่างไรก็ตาม คุณควรจะหลีกเลี่ยงการกระทำดังต่อไปนี้:   โทรศัพท์ไปในเวลาที่ไม่เหมาะสม คิดเงินเพิ่มเติม ตั้งใจยืดเวลาการทวงหนี้เพื่อเพิ่มค่าใช้จ่าย บอกเรื่องหนี้สินกับผู้ว่าจ้างของลูกหนี้ โกหกเรื่องหนี้สิน ปฎิบัติตัวกับลูกหนี้ในทางที่ผิด ให้ลองตรวจสอบกฎหมายประจำจังหวัดหรือเว็บไซต์ของศาลประจำจังหวัดเพื่อพิจารณาว่าคุณสามารถยื่นฟ้องได้หรือไม่ โดยจำนวนเงินที่ใช้ยื่นฟ้องได้จะอยู่ที่ประมาณ 70,000 – 700,000 บาท ขึ้นอยู่กับสถานที่ที่คุณอยู่  คุณสามารถหาเว็บไซต์ของศาลและกฎหมายได้โดยการเข้าผ่านลิงก์ของศาลแห่งชาติ [state court directory] (ในประเทศไทย คดีมโนสาเร่หมายถึงคดีแพ่งที่มีทุนทรัพย์ไม่เกิน 3 แสนบาท ดังนั้น จำนวนเงินที่ใช้ยื่นฟ้องได้จะต้องไม่เกิน 300,000 บาท)   ถ้าคุณต้องขึ้นศาล ให้เตรียมตัวสำหรับพิจารณาคดี (Hearing) ให้ดี ถ้าคุณมีหนังสือสัญญา (Contract) ตั๋วสัญญาใช้เงิน (Promissory Note) หรือหลักฐานแสดงการเป็นหนี้ที่เป็นลายลักษณ์อักษร ให้ทำสำเนาเอาไว้ให้พอดีที่จะแจกจ่ายให้กับผู้พิพากษา ลูกหนี้ และทนายของลูกหนี้ด้วย นอกจากนี้ คุณควรที่จะทำสำเนาหลักฐานอื่นๆ ที่คุณต้องใช้ในลักษณะเดียวกันด้วย การขึ้นศาลเป็นขั้นตอนที่ร้ายแรง ตรวจสอบดูว่าจำนวนเงินนั้นมีค่าพอที่จะกระทบกระทั่งกันถึงกับต้องขึ้นศาลหรือไม่ ถ้าลูกหนี้ของคุณเป็นเพื่อนหรือญาติ การฟ้องร้องก็จะส่งผลกระทบด้านลบต่อความสัมพันธ์ได้ ถ้าคุณฟ้องศาลคดีมโนสาเร่ไม่สำเร็จ หรือไม่สามารถฟ้องร้องได้ ให้ไปยังศาลประจำจังหวัด แล้วปรึกษาหรือจ้างนักกฎหมาย ยื่นแบบฟอร์มที่ถูกต้อง แล้วเตรียมตัวสำหรับวันนัดขึ้นศาลพร้อมกับหลักฐานที่คุณรวบรวมได้   การขึ้นศาลนั้นมักจะมีค่าใช้จ่ายที่สูง พิจารณาค่าใช้จ่ายในการขึ้นศาลและจ้างนักกฎหมาย แต่ถ้าคุณฟ้องร้องสำเร็จ การดำเนินคดีก็คุ้มค่ากว่าการใช้เจ้าหน้าที่จัดเก็บหนี้สิน   การดำเนินคดีทางกฎหมายนั้นเพียงพอที่จะทำให้คนอื่นจ่ายเงินคืนได้ แต่คุณควรที่จะทำสัญญาการกู้ยืมเงินก่อน ถ้าคุณต้องการที่จะทำตามขั้นตอนนี้ให้สำเร็จ เมื่อคุณได้รับการตัดสินจากศาล แต่พวกเขาก็ยังไม่จ่ายเงินคืนคุณ คุณอาจจะขอหมายเรียกตัว (Petition for Citation) เพื่อกล่าวหาลูกหนี้ว่ามีความผิดฐานละเมิดอำนาจศาล (Contempt of court) การยื่นขอหมายเรียกตัวพร้อมกับหนังสือแสดงความต้องการที่จะพิจารณาคดี (Notice of Hearing) จะทำให้ศาลนัดพิจารณาคดี ซึ่งจะเป็นการบังคับให้ลูกหนี้กลับมายังศาลเพื่ออธิบายว่าทำไมพวกเขาถึงไม่จ่ายหนี้คืน  ในการพิจารณาคดีนั้น คุณควรจะขอความอนุญาตจากศาลให้ยึดรายได้ของลูกหนี้ หลังจากที่ผ่านกระบวณการสอบถาม (Inquiring) ร้องขอ (Demanding) และติดตามหนี้สินของคุณ(Suing) แล้ว ลูกหนี้ของคุณจะถูกบังคับให้จ่ายคืน ซึ่งบางครั้งแค่การสอบถามก็ใช้ได้ผลแล้ว แต่ในบางกรณี คุณอาจจะต้องใช้ขั้นตอนขอคำสั่งศาลเพื่อให้ได้เงินคืน เช่น การขอหมายบังคับคดี (Writ of Execution) หรือขอใช้สิทธิยึดหน่วง (Lien)  ถ้าเหตุการณ์ล่วงเลยไปถึงชั้นศาล และคุณได้จ้างนักกฎหมายสำหรับสู้คดีแล้ว คุณควรที่จะปรึกษากับนักกฎหมายเพื่อหาแนวทางการดำเนินการที่ได้ผลดีที่สุด เมื่อคุณได้รับการอนุญาตจากศาลในการยึดรายได้ของลูกหนี้แล้ว การค้นหาผู้ว่าจ้างของลูกหนี้คืองานของคุณ วิธีที่ง่ายที่สุดในการค้นหาก็คือถามลูกหนี้โดยตรง แต่ถ้าลูกหนี้ไม่ยอมบอกคุณ คุณอาจจะต้องส่งชุดคำถามเป็นลายลักษณ์อักษรของคู่ความ (Set of interrogatories) ซึ่งเป็นคำถามที่ต้องเขียนตอบภายใต้คำสาบาน ให้ตรวจสอบเว็บไซต์ของศาลประจำจังหวัดเพื่อหาแบบฟอร์มคำถามเป็นลายลักษณ์อักษรของคู่ความ เมื่อคุณคิดว่าคุณพบกับผู้ว่าจ้างคนปัจจุบันของลูกหนี้แล้ว คุณก็ส่งชุดคำถามดังกล่าวให้กับผู้ว่าจ้างเพื่อเป็นการยืนยันว่าลูกหนี้คนนั้นถูกว่าจ้างและค่าจ้างของลูกหนี้ยังไม่ถูกยึดเกินกว่าจำนวนที่กำหนด หลังจากที่ได้รับการยืนยันจากผู้ว่าจ้างของลูกหนี้แล้ว คุณสามารถที่จะขอคำสั่งยึดทรัพย์จากศาลได้ (Order of garnishment) ซึ่งคำสั่งจะถูกส่งไปยังผู้ว่าจ้างเพื่อเริ่มต้นยึดค่าจ้างของลูกหนี้  ในแต่ละที่ก็จะมีกฎหมายในการยึดรายได้ที่แตกต่างกันไป ดังนั้น ศึกษากฎหมายในที่ที่คุณอยู่ให้ชัดเจน
พิจารณาว่ามีจุดไหนที่คุณไม่คิดว่าคุณจะได้รับเงินคืนโดยที่ไม่ต้องทวง. ทวงเงินด้วยความสุภาพ. พิจารณาว่าคุณจะยอมรับการจ่ายหนี้ในรูปแบบอื่นหรือไม่. การขอให้จ่ายหนี้ควรจะหนักแน่นมากยิ่งขึ้น. เพิ่มความรุนแรงของกิจกรรมการทวงหนี้ขึ้นเรื่อยๆ. จ้างเจ้าหน้าที่จัดเก็บหนี้สิน. ศึกษาถึงสิ่งที่คุณไม่สามารถทำได้. ยื่นฟ้องต่อศาลคดีมโนสาเร่. ยื่นขอดำเนินคดี. ยื่นขอหมายเรียกตัว. รับเงินของคุณคืน. ค้นหาผู้ว่าจ้างของลูกหนี้. ส่งชุดคำถามไปยังผู้ว่าจ้างของลูกหนี้. ขอคำสั่งยึดทรัพย์.
https://www.wikihow.com/Collect-Money-From-People-Who-Owe-You https://www.wikihow.com/Collect-Money-From-People-Who-Owe-You https://www.wikihow.com/Collect-Money-From-People-Who-Owe-You
Asking for the Money Taking Legal Action Receiving Payment