การเขียนสุนทรพจน์ สิ่งที่ควรทำและไม่ควรทำ การฝึกและถ่ายทอดสุนทรพจน์
สุนทรพจน์ส่วนใหญ่ควรเป็นเรื่องของหัวข้อใดหัวข้อหนึ่งหรือหลากหลายหัวข้อที่อยู่ในธีมเดียวกัน ธีมจะขึ้นอยู่กับธรรมชาติของสุนทรพจน์ สุนทรพจน์วันจบการศึกษามักจะมีธีมที่เกี่ยวกับความทรงจำหรืออนาคต สุนทรพจน์ของการเลือกตั้งในโรงเรียนต้องเกลี้ยกล่อมผู้คนว่าคุณจะตัดสินใจได้ดีถ้าหากคุณถูกเลือกและสุนทรพจน์สำหรับวิชาเรียนมักจะพูดถึงประเด็นที่ขัดแย้ง   ถ้าหากคุณไม่มั่นใจว่าจะเลือกธีมใดก็ควรเขียนหรือสรุป 2-3 เรื่องราวและบทความที่คุณสามารถรวบรวมอยู่ในสุนทรพจน์ของคุณ เลือกเรื่องราวที่คุณชอบมากที่สุดและดูว่าเรื่องราวนั้นมีธีมใดที่ผูกโยงเรื่องราวเข้าด้วยกัน ดูหัวข้อสิ่งที่ควรทำและสิ่งที่ไม่ควรทำสำหรับคำแนะนำในการเลือกธีม ถ้าหากคุณชอบทำให้ผู้อื่นหัวเราะก็ควรเขียนสุนทรพจน์ที่ตลก ถ้าหากคุณเป็นคนที่จริงจังก็ควรสร้างช่วงเวลาที่จะสะท้อนปัญหา อย่าลืมจบสุนทรพจน์ด้วยข้อความที่เป็นแรงบันดาลใจและส่งเสริมโดยเฉพาะอย่างยิ่งกับสุนทรพจน์ในวันจบการศึกษา หลีกเลี่ยงประโยคยาวๆ ที่วกวนและการโต้เถียงที่ซับซ้อนจนเกินไป คุณจะพบอุปสรรคในการอธิบายคำศัพท์เฉพาะหรืออ้างอิงกลับมาที่จุดประสงค์ก่อนหน้าซึ่งเป็นสิ่งที่แตกต่างจากการเขียนเรียงความ ทำประโยคของคุณให้เข้าใจง่าย ถ้าคุณต้องพูดให้เด็กเล็กฟังก็ควรใช้คำพูดและแนวคิดที่พวกเขาจะสามารถเข้าใจได้   อย่าขัดประเด็นใดประเด็นหนึ่งด้วยประโยคหรือแบ่งประโยคด้วยเครื่องหมายลูกน้ำหรือวงเล็บ แทนที่จะพูดว่า “ทีมเทนนิสและบาสเกตบอลของเรา, ซึ่งเราต่างก็รู้ว่าชนะเลิศการแข่งขันระดับภูมิภาคเมื่อ 2 ปีก่อน, ต้องการงบประมาณที่เพิ่มขึ้นเพื่อแข่งขัน" ให้พูดว่า "ทั้งทีมเทนนิสและทีมบาสเกตบอลของเราชนะเลิศการแข่งขันระดับภูมิภาคเมื่อ 2 ปีก่อน ตอนนี้เราต้องเพิ่มงบประมาณของพวกเขาเพื่อแข่งขันกับโรงเรียนอื่น" คุณสามารถใช้คำสแลงของโรงเรียน 1 หรือ 2 ครั้งเพื่อให้ผู้คนหัวเราะแต่อย่าใช้บ่อยจนเกินไปโดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้ามีผู้ปกครองเป็นผู้ฟัง คุณสามารถเขียนโครงร่างของเรื่องราวทั้งหมดหรือเขียนเรื่องราวต่างๆ และข้อความที่เป็นแรงบันดาลใจซึ่งเข้ากับธีมของคุณ ยึดติดกับความคิดของคุณและรายละเอียดที่เฉพาะเจาะจง ผู้คนจะชอบและจดจำข้อความต้นฉบับและมีรายละเอียดมากกว่าคำพูดทั่วไป เช่น “ฉันจะทำให้โรงเรียนของเราภาคภูมิใจ” หรือ “ชั้นเรียนของเราจะทำสิ่งที่ยอดเยี่ยมต่อไป”   หาข้อความกว้างๆ ที่ผู้ฟังทั้งหมดจะสามารถเชื่อมโยงกับชีวิตของพวกเขาได้แต่ยังคงข้องเกี่ยวกับแนวคิดเฉพาะเจาะจง เช่น “กลายเป็นตัวตนที่ดีกว่าเดิมของฮีโร่ที่เป็นแรงบันดาลใจให้คุณ” (แต่อย่าขโมยแนวคิด “ต้นฉบับ” จากเว็บไซต์นี้) เรื่องราวของคุณสามารถเป็นเหตุการณ์เฉพาะเจาะจงในชีวิตหรือจากประวัติศาสตร์แต่คุณควรเชื่อมโยงมันเข้ากับแนวคิดโดยรวม เช่น คุณสามารถเล่าเรื่องราวของการเข้าโรงพยาบาลของพี่น้องคุณจากนั้นพูดถึงการเอาชนะความกลัวและความยากลำบากโดยรวม ถ้าหากคุณชอบสิ่งที่คุณกำลังเขียนแต่มันไม่เข้ากับธีมที่คุณวางแผนไว้ คุณสามารถดัดแปลงหัวข้อหรือปรับเปลี่ยนโดยสิ้นเชิง สลับไปมาระหว่างการเขียนเรื่องราวและการรวบรวมธีมถ้าคุณติดกับความคิด เลือกเรื่องราวที่น่าสนใจและเกี่ยวข้องกับธีมเพื่อเริ่มสุนทรพจน์ เรื่องราวที่จะดึงดูดความสนใจของผู้ฟังและปูทางให้กับแนวและข้อความโดยรวม ใส่ใจเป็นพิเศษกับประโยคแรก:  ทำให้ผู้ฟังประหลาดใจด้วยการตรงเข้าเรื่องที่ยากลำบากในทันที “ฉันสูญเสียคุณพ่อเมื่ออายุได้ 10 ขวบ” ทำให้ผู้ฟังหัวเราะด้วยการเล่าเรื่องตลกโดยเฉพาะเรื่องที่ทุกคนในห้องจะเข้าใจ “สวัสดีทุกคน ขอเสียงปรบมือให้กับคนที่ติดตั้งแอร์หน่อยค่ะ" เริ่มด้วยประโยคที่ยิ่งใหญ่และกระตุ้นความคิด “ทางช้างเผือกของเราประกอบไปด้วยดาวเคราะห์ที่เหมือนโลกหลายล้านๆ ดวงและเราเพิ่งจะเริ่มค้นพบมัน” เป็นไปได้สูงว่าใครบางคนจะแนะนำคุณและเพื่อนร่วมห้องของคุณรู้จักคุณอยู่แล้ว คุณสามารถพูดสุนทรพจน์ได้ทันทีนอกเสียจากว่าคุณถูกขอให้แนะนำตัวเองก่อน ผู้ฟังของคุณควรรู้ว่าธีมของคุณคืออะไรก่อนที่คุณจะพูด 2-3 ประโยคแรกจบ กล่าวสิ่งที่คุณจะพูดถึงหรืออย่างน้อยเกริ่นนำให้ชัดเจนในตอนแรก  ในการใช้ตัวอย่างจากข้างต้น ถ้าหากธีมของคุณคือ “กลายเป็นตัวตนที่ดีกว่าของฮีโร่ที่เป็นแรงบันดาลใจให้กับคุณ” คุณสามารถเริ่มสุนทรพจน์ด้วย 2-3 ประโยคที่เกี่ยวกับฮีโร่ของคุณ จากนั้นพูดว่า “ทุกคนมีฮีโร่ที่เป็นแรงบันดาลใจแต่คุณไม่จำเป็นต้องทำตามพวกเขา คุณสามารถเป็นคนที่ดีกว่าคนที่คุณมองเป็นตัวอย่างด้วยซ้ำ” อย่าเปลี่ยนจากเรื่องตลกไปเป็นเรื่องของการรอดชีวิตจากอุบัติเหตุรถชนในทันที นึกถึงสิ่งที่ผู้คนกำลังรู้สึกและคาดหวังหลังจากแต่ละช่วงตอน คุณควรทำให้พวกเขาประหลาดใจแต่คุณต้องทำด้วยแนวคิด ไม่ใช่ทำให้พวกเขาสับสนกับหัวข้อที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง  รวบรวมประโยค เช่น “ตอนนี้ฉันจะพูดเกี่ยวกับ…” และ “แต่เราควรจำไว้ว่า…” เมื่อเปลี่ยนไปพูดถึงแนวคิดถัดไป มุขตลกหรือแนวคิดที่ดีที่ทำให้ผู้คนคิดคือ 2 วิธีที่ดีในการจบสุนทรพจน์โดยขึ้นอยู่กับอารมณ์โดยรวม ถ้าหากคุณกำลังโต้แย้งถึงประเด็นก็ควรสรุปสั้นๆ และจบด้วยการเน้นย้ำจุดยืนที่หนักแน่นของคุณอีกครั้ง  ปูทางให้บทจบที่ยิ่งใหญ่จากนั้นจึงเล่นมุขเพื่อสรุปสุนทรพจน์ที่ตลก “และฉันรู้ว่าเมื่อคุณเดินไปยังหีบเลือกตั้งพรุ่งนี้คุณจะทำสิ่งที่ถูกต้อง ปกป้องความสนใจของตัวเองและโรงเรียนด้วยการล้างมือหลังการลงคะแนน คุณรู้ไหมว่ามีคนจับหีบเลือกตั้งตั้งกี่คน?" ถ้าหากคุณกำลังกล่าวสุนทรพจน์ในวันจบการศึกษาก็ควรทำให้ผู้คนรู้สึกตื่นเต้นหรือทึ่งเกี่ยวกับอนาคต นี่คือช่วงเวลาที่ยิ่งใหญ่และคุณมีอำนาจเพื่อช่วยให้พวกเขาตระหนักถึงสิ่งนี้ “หลายปีต่อจากนี้พวกคุณจะกลายเป็นพ่อหรือแม่ที่ลูกๆ มองเป็นตัวอย่าง นักเขียนที่จะเปลี่ยนวิธีที่เราคิด นักประดิษฐ์ที่สร้างวิธีใหม่ในการใช้ชีวิต เดินขึ้นเวทีและเริ่มกลายเป็นฮีโร่ ณ บัดนี้" ยินดีด้วย คุณได้เขียนร่างฉบับแรกของคุณเสร็จแล้ว แต่เดี๋ยวก่อน งานยังไม่เสร็จ ในการเขียนสุนทรพจน์ที่ดีคุณจะต้องตั้งใจ คิดทบทวนและบางทีอาจจะต้องเขียนใหม่ทั้งหมด  ให้คุณครู สมาชิกในครอบครัวหรือเพื่อนที่คุณไว้ใจอ่านเพื่อตรวจสอบไวยากรณ์และขอความคิดเห็น การสะกดคำไม่ใช่เรื่องสำคัญเพราะคุณจะอ่านออกเสียงดัง การใช้แผนที่รูปภาพหรือสื่ออื่นๆ เป็นสิ่งที่พึงปฏิบัติและเป็นประโยชน์สำหรับสุนทรพจน์สำหรับวิชาเรียนเพราะคุณจะต้องมีอุปกรณ์เพื่อไว้ขีดเขียนและไม่จำเป็นต้องขนย้ายสื่อต่างๆ นอกห้องเรียน คุณไม่จำเป็นต้องใช้สิ่งเหล่านี้สำหรับการกล่าวสุนทรพจน์ในวันจบการศึกษา  ถ้าหากหัวข้อของคุณเกี่ยวข้องกับตัวเลขจำนวนมากก็ควรเขียนตัวเลขเหล่านี้บนกระดานเพื่อให้ผู้ฟังของคุณจดจำ . ไม่มีใครต้องการฟังคุณอ่านเรียงความเสียงดัง คุณจะต้องคุ้นเคยกับสิ่งที่คุณเขียนเพื่อถ่ายทอดมันออกมาอย่างมั่นใจในขณะที่มองผู้ฟังของคุณ คุณควรเขียนข้อความในการ์ดเล็กๆ เพื่อย้ำเตือนความทรงจำ  ข้อความของคุณมีเพื่อย้ำเตือนสิ่งที่คุณควรพูดต่อไปและข้อเท็จจริงที่สำคัญ “เราไปต่อกันที่เรื่องของการเล่นมวยปล้ำด้วยมือเปล่า (ชื่อของเขาคือ Paul Bunyan)" คือระดับของรายละเอียดที่คุณต้องการ คุณควรใช้เวลาสั้นๆ เพื่อพูดถึงคุณสมบัติของคุณแต่โดยส่วนใหญ่สุนทรพจน์ควรมุ่งเน้นไปยังแผนที่คุณต้องการเปลี่ยนแปลงหรือกระทำเมื่อคุณได้รับเลือก ถ้าทำได้ ลองจับกลุ่มสิ่งเหล่านี้เข้าด้วยกันให้เป็นประเภทที่น่าจดจำหรือข้อความที่ติดหู เหล่านี้คือตัวอย่างของธีมที่พบได้บ่อยถึงแม้ว่าคุณควรพยายามอย่างดีที่สุดเพื่อทำธีมเหล่านี้ให้เป็นหัวข้อที่เจาะจงและเป็นต้นฉบับ:  ความทรงจำที่ชั้นเรียนของคุณแบ่งปันร่วมกันและความทรงจำส่วนตัวที่หลายคนจะเข้าใจ เช่น วันแรกของการเรียน การก้าวข้ามอุปสรรค พูดถึงว่าเพื่อนร่วมห้องของคุณก้าวข้ามปัญหาที่เกี่ยวกับการเรียน การเงินและสุขภาพได้อย่างไรและทุกคนภูมิใจที่ได้ยืนอยู่ ณ จุดนี้มากแค่ไหน ความหลากหลายของเพื่อนร่วมห้องและการเฉลิมฉลองความหลากหลายของประสบการณ์ นิสัยและความสนใจที่โรงเรียน อธิบายในหลากหลายรูปแบบที่เพื่อนร่วมห้องจะเดินหน้าลงมือทำต่อไปในโลกใบนี้ คุณอาจจะไม่คิดว่าตัวเองเป็นนักเขียนที่ดีแต่คุณสามารถทำบางอย่างเพื่อให้สุนทรพจน์ของคุณน่าจดจำมากยิ่งขึ้น:  พูดกับผู้ฟังโดยตรง ถามคำถามเพื่อให้พวกเขาได้คิดถึงแม้ว่าคุณไม่ได้คาดหวังคำตอบก็ตาม ใช้การแบ่งกลุ่มเป็น 3 กลุ่ม สมองของมนุษย์ชอบการย้ำเตือนโดยเฉพาะอย่างยิ่ง 3 ครั้ง เริ่ม 3 ประโยคด้วยคำพูดเดียวกันโดยพูดแต่ละประโยคให้ดังขึ้น ใช้ภาษาที่แสดงอารมณ์ พยายามกระตุ้นการตอบโต้ที่แสดงอารมณ์อย่างแรงกล้าในหมู่ผู้ฟัง ไม่ใช่นำเสนอแต่ข้อเท็จจริงให้พวกเขา คุณควรขอบคุณคุณครู พ่อแม่และคนที่มีความหมายในชีวิตถ้าหากเกี่ยวข้องกับหัวข้อของคุณแต่อย่าลงรายละเอียดเยอะจนเกินไปนอกเสียจากว่ามันเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องราวของคุณเพราะคุณอาจจะทำให้ผู้ฟังเบื่อหรือสับสนได้ การหยิบยกคำพูดจากหนังที่มีชื่อเสียงหรืออ้างอิงเหตุการณ์ที่โด่งดังในโรงเรียนจะทำให้ผู้ฟังตื่นเต้นตราบใดที่คุณใช้เทคนิคนี้เพียง 2-3 ครั้ง   อย่าเล่าเรื่องที่เพื่อนไม่กี่คนเท่านั้นจะเข้าใจ คุณยังควรใช้การอ้างอิงที่เฉพาะคนในชั้นเรียนของคุณเท่านั้นจะเข้าใจเกมไม่กี่ครั้งถ้าหากมีผู้ปกครองอยู่ในห้องด้วย คำพูดเดิมๆ เกิดขึ้นในสุนทรพจน์แทบทุกครั้งโดยเฉพาะอย่างยิ่งสุนทรพจน์สำหรับการจบการศึกษา คุณจะโดดเด่นออกมาถ้าหากคุณใช้คำพูดเหล่านี้ให้น้อยที่สุด เหล่านี่คือคำพูดที่ถูกใช้บ่อยๆ ในสุนทรพจน์การจบการศึกษาและการเลือกตั้ง:  จงเปลี่ยนแปลงโลกใบนี้! วันนี้ไม่ใช่วันสุดท้ายของการศึกษาแต่เป็นวันแรก อนาคตเป็นของคุณ ถ้าฉันได้รับเลือก ฉันจะเป็นเสียงของนักเรียนทุกคน ถึงเวลาเปลี่ยนแปลงแล้ว! สุนทรพจน์ไม่ใช่โอกาสสำหรับการใส่ร้ายป้ายสีนักเรียนคนอื่นแม้แต่การล้อเล่นก็ตาม คุณจะได้รับความเคารพมากขึ้นถ้าหากคุณจดจ่อกับความตั้งใจของคุณแทนที่จะโจมตีฝ่ายตรงข้ามแม้แต่ในสุนทรพจน์การเลือกตั้ง  ถ้าหากคุณกล่าวสุนทรพจน์สำหรับการจบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย จำไว้ว่าไม่ใช่ทุกคนที่จะได้ศึกษาต่อในระดับมหาวิทยาลัย อย่าล้อเลียนว่าการศึกษาของคุณช่วยให้คุณหลีกเลี่ยงบางอาชีพที่ “ย่ำแย่” เพราะอาจมีผู้ฟังซึ่งเป็นพ่อแม่ของนักเรียนบางคนที่มีอาชีพนั้น คุณจะยืนหรือนั่ง? คุณมีพื้นที่ให้เคลื่อนไหวเล็กน้อยหรือคุณจะต้องยืนอยู่กับที่? คุณจะเก็บการ์ดข้อความ ตัวช่วยทางการมองเห็นหรือสื่อต่างๆ ที่ไหน? คุณจะทำอย่างไรกับพวกมันเมื่อคุณพูดจบ?   ฝึกซ้อมการกล่าวสุนทรพจน์ในสถานการณ์ที่คล้ายคลึงกับสถานการณ์จริงให้มากที่สุด โดยทั่วไปคุณควรยืนนิ่งๆ ในขณะที่กล่าวสุนทรพจน์ คุณสามารถใช้มือสื่อสารและเคลื่อนไหวเป็นบางครั้งโดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้ามันช่วยให้คุณรู้สึกและดูมั่นใจ ถ้าหากคุณกำลังจะพูดในห้องที่เต็มไปด้วยผู้คน คุณต้องเรียนรู้วิธีการส่งเสียง ไม่ใช่การพูดพึมพำหรือตะโกน ยืนกางขาให้เท่าหัวไหล่และยืนหลังตรง พยายามพูดโดยใช้กระบังลมผลักดันอากาศออกจากช่วงล่างของอก ใช้ท่าทางและเทคนิคที่กล่าวด้านบน ถ้าหากคุณสามารถจดจำสุนทรพจน์ได้แล้วก็ควรใช้การ์ดข้อความหรือไม่เช่นนั้นก็สามารถอ่านจากหน้ากระดาษได้  ถ้าหากสุนทรพจน์ของคุณยาว คุณควรตัดบางตอนออกหรือทำให้เรื่องราวหรือแนวคิดที่ยาวนั้นสั้นลง ถ้าหากคุณจะกล่าวสุนทรพจน์ในวันจบการศึกษาก็ควรตั้งเป้าหมายที่จะพูดเพียง 10 หรือ 15 นาทีเป็นอย่างมาก สุนทรพจน์ของการเลือกตั้งไม่ควรนานกว่า 2-3 นาทีและคุณครูของคุณจะเป็นคนกำหนดเวลาสำหรับสุนทรพจน์ในวิชาเรียน คุณอาจจะรีบพูดเมื่อคุณตื่นเต้น หยุดเมื่อจบแต่ละประโยค ในตอนท้ายของแต่ละช่วงตอนก่อนที่คุณจะพูดถึงแนวคิดถัดไปก็ควรหยุดสักพักและทำเป็นว่าคุณกำลังมองไปยังผู้ฟังเพื่อสบตากับใครบางคน  ถ้าคุณไม่สามารถหยุดรีบพูดได้ก็ควรดูว่าคุณควรใช้เวลาพูดแต่ละช่วงตอนนานเท่าไหร่และเขียนจำนวนนาทีไว้ด้านบนของแต่ละการ์ดข้อความหรือย่อหน้า ฝึกพูดใกล้กับนาฬิกาเพื่อที่คุณจะสามารถตรวจสอบว่าคุณพูดด้วยความเร็วที่เหมาะสมหรือไม่ เริ่มด้วยการอ่านสุนทรพจน์เสียงดัง จากนั้นให้มองหน้ากระดาษน้อยลงและสบตากับภาพในกระจก เมื่อเวลาผ่านไปคุณจะสามารถพูดสุนทรพจน์ได้ด้วยการมองข้อความที่เขียนอยู่บนการ์ดเท่านั้น ใช้คำพูดที่แตกต่างกันทุกครั้งเมื่อคุณสามารถจดจำแนวคิดหลักได้ พยายามอย่าติดอยู่กับการจดจำที่ถูกต้องเสมอไป การใช้คำพูดใหม่เพื่อสื่อสารแนวคิดที่คุณเขียนทำให้สุนทรพจน์ของคุณฟังดูเป็นธรรมชาติมากขึ้น เมื่อคุณสามารถจดจำแนวคิดและเชื่อมต่อกันได้อย่างราบรื่นก็ควรตรวจสอบอย่างใกล้ชิดและแก้ไขปัญหาที่คุณพบเจอ   ฝึกใช้สีหน้าที่หลากหลายถ้าหากใบหน้าของคุณดูนิ่งและไม่เคลื่อนไหว  พยายามใช้น้ำเสียงที่หลากหลายเช่นกัน อย่าฟังดูเหมือนว่าคุณกำลังถ่ายทอดทุกคำจากความทรงจำ ทำให้เหมือนว่าคุณกำลังพูดบทสนทนาปกติ รวบรวมสมาชิกในครอบครัวหรือเพื่อนและขอให้พวกเขาฟังคุณฝึกพูด คุณอาจจะรู้สึกตื่นเต้นแต่การฝึกซ้อมจะทำให้คุณรู้สึกมั่นใจมากขึ้นเมื่อถึงเวลาพูดจริง  พยายามสบตากับผู้ฟังหลากหลายตลอดการพูดสุนทรพจน์ อย่าจ้องผู้ใดผู้หนึ่งเป็นเวลานานเกินไป พยายามอย่าหลบซ่อนด้วยการยืนใกล้มุมหรือวัตถุขนาดใหญ่ อย่าขยับตัว ขยับเท้าหรือแสดงความตื่นเต้นอื่นๆ ลองเดินหน้าและถอยหลังช้าๆ บนเวทีเพื่อกำจัดพลังงานความตื่นเต้น กลุ่มผู้ฟังอาจจะสามารถระบุปัญหาที่คุณไม่ได้ตระหนักถึงไม่ว่าจะเป็นเรื่องของเนื้อหาหรือวิธีการพูด น้อมรับความคิดเห็นอย่างเสมอ พวกเขากำลังช่วยเหลือคุณด้วยการทำให้คุณรู้ว่าคุณต้องปรับปรุงสิ่งใด . เข้านอนให้เร็วในคืนก่อนหน้าและทานอาหารให้อิ่มซึ่งเป็นอาหารที่ย่อยง่าย ทำสมองให้โปร่งโดยไม่คิดถึงเหตุการณ์หรือกิจกรรมอื่นๆ ก่อนการกล่าวสุนทรพจน์ การแต่งกายให้ดูดีจะเพิ่มความมั่นใจของคุณและทำให้คุณได้รับความเคารพและความสนใจจากผู้ฟัง
เลือกหัวข้อหรือธีม. เลือกแนวที่คุณรู้สึกสบายใจ. ใช้ประโยคสั้นๆ และหลีกเลี่ยงคำพูดที่ผู้ฟังจะไม่เข้าใจ. เขียนเรื่องราวและข้อความต้นฉบับ. หาวิธีเริ่มสุนทรพจน์ที่สะดุดหู. ทำธีมให้ชัดเจน. เปลี่ยนจากแนวคิดหนึ่งไปยังอีกแนวคิดหนึ่งด้วยลำดับที่เป็นธรรมชาติ. จบด้วยคำพูดที่น่าจดจำซึ่งสรุปสุนทรพจน์ของคุณ. แก้ไขและขัดเกลาเนื้อหาให้มากที่สุด. ลองใช้ตัวช่วยทางการมองเห็น. เปลี่ยนสุนทรพจน์ของคุณให้เป็นการ์ดข้อความ จากนั้นจึงปฏิบัติ! เลือกธีมที่เหมาะสม (สำหรับการเลือกตั้ง). เลือกธีมที่เหมาะสม (สำหรับการจบการศึกษา). ใช้เทคนิคเพื่อทำให้สุนทรพจน์ของคุณน่าจดจำมากขึ้น. ขอบคุณกลุ่มคนที่เฉพาะเจาะจงแต่อย่านานจนเกินไป. ใช้การอ้างอิงที่ผู้ฟังจะเข้าใจแต่หลีกเลี่ยงการอ้างอิงอื่นๆ. หลีกเลี่ยงคำพูดที่ใช้ซ้ำๆ. อย่าด่าทอหรือดูถูกใคร. นึกถึงการเคลื่อนไหวและสื่อต่างๆ. ฝึกการพูดเสียงดังและชัดเจน. จับเวลาตัวเองในขณะที่อ่านออกเสียงดัง. พูดช้าๆ และหยุดระหว่างแต่ละแนวคิด. พูดสุนทรพจน์หน้ากระจกจนกว่าคุณจะสามารถพูดได้โดยไม่ต้องอ่าน. ใส่ใจกับรายละเอียดอื่นๆ เมื่อคุณสามารถจดจำเนื้อหาได้แล้ว. ฝึกซ้อมต่อหน้าผู้ฟังทดลอง. ใช้ความคิดเห็นของผู้ฟังเพื่อฝึกฝนให้มากขึ้น. เอาชนะอาการตื่นเวที
https://www.wikihow.com/Make-a-Good-Speech-for-School https://www.wikihow.com/Make-a-Good-Speech-for-School https://www.wikihow.com/Make-a-Good-Speech-for-School
Writing the Speech What to Do and What Not to Do Practicing and Delivering the Speech