อ่านตัวเก็บประจุขนาดใหญ่ อ่านรหัสตัวเก็บประจุขนาดกะทัดรัด
หน่วยพื้นฐานของความสามารถในการประจุเก็บไฟฟ้าคือฟารัด (F) ค่านี้นั้นมีขนาดใหญ่เกินกว่าวงจรปกติทั่วไป ฉะนั้นตัวเก็บประจุที่ใช้ในบ้านจะใช้หน่วยใดหน่วยหนึ่งต่อไปนี้:  1 µF, uF, หรือ mF = 1 ไมโครฟารัด = 10-6 ฟารัด (โปรดระวัง ในบริบทอื่นแล้ว mF จะเป็นตัวย่ออย่างเป็นทางการของมิลลิฟารัด หรือ 10-3 ฟารัด) 1 nF = 1 นาโนฟารัด = 10-9 ฟารัด 1 pF, mmF, หรือ uuF = 1 พิโกฟารัด = 1 ไมโครไมโครฟารัด = 10-12 ฟารัด ตัวเก็บประจุขนาดใหญ่ส่วนมากจะมีค่าความสามารถในการประจุเก็บไฟฟ้าเขียนอยู่ด้านข้าง อาจมีแตกต่างกันเล็กน้อยเป็นเรื่องธรรมดา ดังนั้นดูค่าที่ใกล้เคียงกับหน่วยข้างบนมากที่สุด คุณอาจจำเป็นต้องปรับเปลี่ยนสำหรับเรื่องต่อไปนี้:  ไม่ต้องสนใจตัวพิมพ์ใหญ่ในหน่วย เช่น "MF" ก็เป็นตัวแทนหนึ่งของ "mf" (มัน ไม่มีทาง เป็นหน่วยเมกาฟารัด ต่อให้นั่นเป็นตัวย่ออย่างเป็นทางการก็ตาม) อย่างงกับหน่วย "fd" นี่ก็เป็นอีกตัวย่อของฟารัด เช่น "mmfd" ก็เหมือนกับ "mmf" ระวังเครื่องหมายกำกับที่มีตัวหนังสือเพียงตัวเดียวอย่างเช่น "475m" ที่มักพบในตัวเก็บประจุขนาดเล็ก ดูด้านล่าง สำหรับคำแนะนำ ตัวเก็บประจุบางตัวจะบอกค่าความทนแรงดันไฟฟ้า หรือช่วงสูงสุดในความสามารถในการประจุเก็บไฟฟ้าที่คาดไว้เมื่อเทียบกับค่าที่กำกับไว้ของมัน ตัวนี้อาจไม่ได้มีความสำคัญสำหรับกับทุกวงจร แต่คุณอาจจำเป็นต้องให้ความสนใจกับมันถ้าคุณต้องการค่าการประจุเก็บที่ละเอียดแม่นยำ เช่น ตัวเก็บประจุเขียนไว้ว่า "6000uF +50%/-70%" จริงๆ แล้วจะสามารถประจุเก็บไฟฟ้าได้สูงถึง 6000uF + (6000 * 0.5) = 9000uF หรือต่ำได้ถึง 6000 uF - (6000uF * 0.7) = 1800uF  หากไม่มีจำนวนเปอร์เซ็นต์กำกับไว้ ให้มองหาตัวอักษรตัวเดียวหลังค่าความสามารถในการประจุเก็บไฟฟ้าหรือในแถวบรรทัดเดียวกัน มันอาจเป็นรหัสของค่าความทนแรงดันไฟฟ้า ดังที่อธิบายด้านล่าง หากบนตัวเก็บประจุยังมีที่ว่าง ผู้ผลิตมักพิมพ์แรงดันไฟฟ้าเป็นตัวเลขตามด้วย V, VDC, VDCW, หรือ WV (สำหรับ "Working Voltage" หรือแรงดันไฟฟ้าที่กำลังใช้งานอยู่)  นี่เป็นแรงดันไฟฟ้าสูงสุดที่ตัวเก็บประจุถูกออกแบบมาให้รับไหว   1 kV = 1,000 โวลต์  ดูด้านล่าง หากคุณสงสัยว่าตัวเก็บประจุใช้รหัสสำหรับแรงดันไฟฟ้า (ตัวอักษรตัวเดียวหรือตัวเลขตัวเดียว) ถ้ามันไม่มีสัญลักษณ์ใดปรากฏอยู่เลย ให้เก็บไว้ใช้สำหรับการต่อวงจรไฟฟ้าแรงดันต่ำเท่านั้น หากคุณกำลังต่อวงจรไฟฟ้ากระแสสลับ ให้มองหาตัวเก็บประจุที่ระบุเป็นการเฉพาะสำหรับหน่วยแรงดันไฟฟ้ากระแสสลับ (VAC) อย่าใช้ตัวเก็บประจุไฟฟ้ากระแสตรงเว้นแต่ว่าคุณจะมีความรู้อย่างลึกซึ้งในการแปรอัตราแรงดันไฟฟ้า และรู้วิธีใช้ตัวเก็บประจุชนิดนั้นอย่างปลอดภัยในอุปกรณ์ไฟฟ้ากระแสสลับ หากคุณเห็นตัวใดตัวหนึ่งนี้ถัดจากขั้ว แสดงว่าตัวเก็บประจุนั้นมีการเรียงขั้ว ให้แน่ใจว่าได้ต่อปลายด้านที่เป็น + ของตัวเก็บประจุเข้ากับด้านที่เป็นบวกของแผงวงจร มิฉะนั้นตัวเก็บประจุอาจเกิดช็อตหรือกระทั่งระเบิดขึ้นได้  หากไม่มีเครื่องหมาย + หรือ – คุณสามารถต่อเครื่องเก็บประจุทางไหนก็ได้  ตัวเก็บประจุบางตัวใช้แถบสีหรือทำเป็นรอยบุ๋มทรงวงแหวนเพื่อแสดงสภาพขั้ว ตามธรรมเนียมแล้วนี่จะบ่งบอกว่าเป็นปลายด้าน – บนตัวเก็บประจุอลูมิเนียมแบบอิเล็กโทรไลท์ (ซึ่งมักจะมีรูปทรงคล้ายกระป๋องดีบุก) ส่วนตัวเก็บประจุแทนทาลัมแบบอิเล็กโทรไลท์นั้น มันจะแสดงว่าเป็นปลายด้าน +  (ไม่ต้องสนใจเรื่องแถบสีถ้ามันตรงข้ามกับเครื่องหมาย + หรือ – หรือถ้ามันอยู่บนตัวเก็บประจุที่ไม่ใช่แบบอิเล็กโทรไลท์) ตัวเก็บประจุที่เก่ากว่าอาจคาดเดาได้ยาก แต่ตัวอย่างของใหม่เกือบจะทุกตัวใช้รหัสมาตรฐานของสมาพันธ์อุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์เวลาที่ตัวเก็บประจุมีขนาดเล็กเกินกว่าจะเขียนค่าความสามารถในการประจุเก็บไฟฟ้าได้เต็ม ให้เริ่มด้วยการจดตัวเลขสองหลักแรก แล้วดูว่าจะทำอย่างไรต่อไปโดยอาศัยรหัสดังนี้:  หากรหัสเริ่มด้วยเลขสองหลักตามด้วยตัวหนังสือ (เช่น 44M) เลขสองหลักแรกคือรหัสความสามารถในการประจุเก็บไฟฟ้าเต็ม ให้ข้ามไปที่ การหาหน่วย  หากหนึ่งในสองหลักแรกเป็นตัวหนังสือ ให้ข้ามไปยัง ระบบตัวอักษร  หากสามหลักแรกเป็นตัวเลขทั้งหมด ให้อ่านขั้นตอนต่อไป รหัสหลักที่สามของความสามารถในการประจุเก็บไฟฟ้าจะเป็นดังนี้:  หากหลักที่สามเป็น 0 ถึง 6 ให้เติมศูนย์ต่อท้ายตัวเลขข้างหน้าเป็นจำนวนเท่าตัวเลขในหลักที่สาม (เช่น 453 → 45 x 103 → 45,000) หากหลักที่สามเป็น 8 ให้คูณด้วย 0.01 (เช่น 278 → 27 x 0.01 → 0.27) หากหลักที่สามเป็น 9 ให้คูณด้วย 0.1 (เช่น 309 → 30 x 0.1 → 3.0) . ตัวเก็บประจุที่มีขนาดเล็กที่สุด (ทำจากเซรามิก ฟิล์ม หรือแทนทาลัม) ใช้หน่วยพิโกฟารัด (pF) เท่ากับ 10-12 ฟารัด ตัวเก็บประจุที่มีขนาดใหญ่ขึ้นมา (ชนิดหลอดอิเล็กโทรไลท์อลูมิเนียมทรงกระบอกหรือชนิดมีสองชั้น) จะใช้หน่วยไมโครฟารัด (uF หรือ µF) เท่ากับ 10-6 ฟารัด  ตัวเก็บประจุอาจลบล้างเรื่องนี้โดยการเติมหน่วยเข้าไปข้างหลัง (p สำหรับพิโกฟารัด, n สำหรับนาโนฟารัด, หรือ u สำหรับไมโครฟารัด) อย่างไรก็ตาม หากมีตัวอักษรเพียงตัวเดียวอยู่หลังรหัส มันมักจะเป็น รหัสความทนแรงดันไฟฟ้า ไม่ใช่หน่วย (P กับ N เป็นรหัสความทนแรงดันไฟฟ้าที่ไม่พบบ่อย แต่มันก็มีอยู่) ตัวเก็บประจุแบบเซรามิกซึ่งมักมีลักษณะเหมือน "แผ่นแพนเค้ก" เล็กๆ กับเข็มสองอัน มักจะลงค่าความทนแรงดันไฟฟ้าเป็นตัวอักษรตัวเดียวหลังค่าความสามารถในการประจุเก็บไฟฟ้าสามหลัก ตัวอักษรนี้จะแทนค่าความทนแรงดันไฟฟ้าของตัวเก็บประจุ หมายถึงค่าใกล้เคียงความจริงที่สุดที่ตัวเก็บประจุจะสามารถรับได้ตามค่าที่ระบุไว้ในตัวเก็บประจุ หากวงจรของคุณต้องการตัวเลขที่แม่นยำแน่นอน ให้แปลรหัสนี้ออกมาตามนี้:    {"smallUrl":"https:\/\/www.wikihow.com\/images_en\/thumb\/8\/85\/Read-a-Capacitor-Step-10-Version-3.jpg\/v4-460px-Read-a-Capacitor-Step-10-Version-3.jpg","bigUrl":"https:\/\/www.wikihow.com\/images_en\/thumb\/8\/85\/Read-a-Capacitor-Step-10-Version-3.jpg\/v4-760px-Read-a-Capacitor-Step-10-Version-3.jpg","smallWidth":460,"smallHeight":259,"bigWidth":760,"bigHeight":428.02197802197804,"licensing":"<div class=\"mw-parser-output\"><\/div>"}  B = ± 0.1 pF C = ± 0.25 pF D = ± 0.5 pF  สำหรับตัวเก็บประจุที่มีค่าต่ำกว่า 10 pF, หรือ ± 0.5% สำหรับตัวเก็บประจุที่สูงกว่า 10 pF F = ± 1 pF or ± 1% (ระบบเดียวกับ D ด้านบน) G = ± 2 pF or ± 2% (ดูด้านบน) J = ± 5% K = ± 10% M = ± 20% Z = +80% / -20% (หากคุณไม่เห็นมีค่าความทนแรงดันไฟฟ้าบอกไว้ ให้สันนิษฐานมันในทางร้ายที่สุดไว้ก่อน ) ตัวเก็บประจุหลายชนิดแทนค่าความทนแรงดันไฟฟ้าด้วยระบบสัญลักษณ์สามตัวที่ให้รายละเอียดมากกว่า ให้อ่านค่าตามนี้:   สัญลักษณ์ตัวแรกแสดงอุณหภูมิน้อยสุด Z = 10ºC, Y = -30ºC, X = -55ºC สัญลักษณ์ตัวที่สองแสดงอุณหภูมิสูงสุด 2 = 45ºC, 4 = 65ºC, 5 = 85ºC, 6 = 105ºC, 7 = 125ºC สัญลักษณ์ตัวที่สามแสดงตัวแปรในค่าความสามารถในการประจุเก็บไฟฟ้าในช่วงอุณหภูมินั้นช่วงนี้จะเริ่มจากตัวที่แม่นยำที่สุดคือ A = ±1.0%, ไปถึงตัวที่แม่นยำน้อยที่สุดคือ V = +22.0%/-82% ส่วน R เป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ที่พบได้บ่อยที่สุดนั้นจะแทนตัวแปรของ ±15% . คุณสามารถมองหาตารางค่าแรงดันไฟฟ้าของสมาพันธ์อุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์สำหรับค่าทั้งหมด แต่ตัวเก็บประจุส่วนใหญ่จะใช้รหัสทั่วไปสำหรับปริมาณแรงดันไฟฟ้าสูงสุดตัวใดตัวหนึ่งต่อไปนี้ (ค่าที่ให้สำหรับตัวเก็บประจุชนิดไฟฟ้ากระแสตรงเท่านั้น):    0J = 6.3V  1A = 10V  1C = 16V  1E = 25V  1H = 50V  2A = 100V  2D = 200V  2E = 250V รหัสตัวอักษรตัวเดียวเป็นตัวย่อของหนึ่งในค่าที่พบบ่อยด้านบน หากมีค่าหลายตัว (เช่น 1A หรือ 2A) คุณต้องตีความเอาจากบริบท สำหรับการคาดเดารหัสที่พบเห็นได้น้อยนั้น ให้ดูหลักแรก 0 จะครอบคลุมค่าที่ต่ำกว่าสิบ ส่วน 1 จะเริ่มจากสิบไปถึง 99; 2 เริ่มจาก 100 ถึง 999; ไปเรื่อยๆ ตัวเก็บประจุรุ่นเก่าหรือตัวเก็บประจุที่ทำมาเพื่อผู้เชี่ยวชาญพิเศษอาจใช้ระบบต่างออกไป ซึ่งไม่ได้รวมไว้ในบทความนี้ แต่คุณสามารถใช้เบาะแสนี้ช่วยค้นคว้าเพิ่มเติมได้:   หากตัวเก็บประจุมีรหัสยาวอันเดียวที่เริ่มด้วย "CM" หรือ "DM" ให้ดูตารางตัวเก็บประจุทางทหารของสหรัฐ หากมันไม่มีรหัสและมีแต่แถบสีหรือจุดสี ให้ดูรหัสสีของตัวเก็บประจุ
รู้หน่วยของค่าที่ใช้. อ่านค่าความสามารถในการประจุเก็บไฟฟ้า. มองหาค่าความทนแรงดันไฟฟ้า. ตรวจสอบอัตราแรงดันไฟฟ้า. มองหาสัญลักษณ์ + หรือ -. เขียนสองหลักแรกของความสามารถในการประจุเก็บไฟฟ้า. ใช้หลักที่สามเป็นตัวเพิ่มจำนวนเลขศูนย์. ดูหน่วยของความสามารถในการประจุเก็บไฟฟ้าจากบริบท  อ่านรหัสความทนแรงดันไฟฟ้าบนตัวเก็บประจุแบบเซรามิก. อ่านค่าความทนแรงดันไฟฟ้าแบบตัวอักษร-ตัวเลข-ตัวอักษร. อ่านรหัสแรงดันไฟฟ้า ดูระบบอื่นๆ.
https://www.wikihow.com/Read-a-Capacitor https://www.wikihow.com/Read-a-Capacitor
Reading Large Capacitors Reading Compact Capacitor Codes