เข้าใจในอาการกลัวและคิดเรื่องแมงมุมในมุมอื่น เผชิญหน้ากับความกลัวแมงมุม
การศึกษาบางชิ้นบอกว่าการกลัวแมงมุมนั้นเป็นส่วนหนึ่งของวิวัฒนาการและจริงๆ แล้วเป็นลักษณะการปรับตัวของคนเรา อย่างไรก็ดี ถ้าความกลัวนั้นมีผลกระทบต่อชีวิตและทำให้ยากต่อการทำงานทั่วไปได้ คุณก็อาจเป็นความกลัวแบบโฟเบียซึ่งต้องพึ่งความช่วยเหลือจากมืออาชีพ อาการกลัวแมงมุมอาจเป็นการตอบสนองตามสถานการณ์หมายความว่าคุณเคยเจอสถานการณ์เชิงลบที่มีส่วนเชื่อมโยงกับแมงมุมแล้วพัฒนาขึ้นมาเป็นการมีปฏิกิริยาตอบสนองแมงมุมด้วยความกลัว พยายามหาดูว่าทำไมคุณถึงกลัวแมงมุมหรือคุณหวาดกลัวอะไรของมัน พอคุณเข้าใจความนึกคิดจำเพาะอันนี้ คุณจะสามารถเริ่มเปลี่ยนมันเป็นแง่บวกได้ในความเป็นจริง  พูดคุยกับเพื่อนที่ไว้ใจได้ คนในครอบครัวหรือนักบำบัดเพื่อให้พวกเขาช่วยคุณทำความเข้าใจสาเหตุของการกลัวแมงมุม ตอนเด็กๆ เคยโดนแมงมุมไต่ตามตัวหรือเปล่า หรือเคยได้ยินเรื่องแมงมุมฆ่าคนเสียชีวิต หรือว่าคิดไปเองจนเกลียดมัน จำให้ได้ว่าคุณเริ่มกลัวมันเมื่อไหร่แล้วเริ่มต้นบำบัดกันตรงจุดนั้น การเปลี่ยนความคิดเรื่องแมงมุมเป็นสิ่งสำคัญในการเอาชนะความกลัวและอาจทำให้รู้สึกดีขึ้นเวลาเห็นแมงมุม เรียนรู้ว่าแมงมุมท้องถิ่นหรือแมงมุมพันธุ์ไหนในโลกที่มีอันตรายและรู้ว่ามันมีหน้าตาอย่างไร มีแมงมุมไม่กี่ชนิดในบางประเทศเท่านั้นที่มีอันตรายถึงชีวิต ส่วนใหญ่แล้วมักมีอัตราความเสี่ยงแตกต่างกันออกไป สำหรับพันธุ์ที่เป็นอันตราย โรงพยาบาลใกล้บ้านมักสามารถรักษาให้หายได้อยู่แล้ว  ทำความเข้าใจว่าแมงมุมนั้นมีส่วนช่วยมากกว่าแค่เป็นอันตราย มันช่วยป้องกันคุณโดยการกำจัดพาหะโรคซึ่งอาจแพร่เชื้อที่เป็นอันตรายยิ่งกว่า จงทำความเข้าใจว่าสำหรับแมงมุมแล้วนั้น การกัดเป็นวิธีป้องกันตัวสุดท้ายของมัน ลองหาหนังเด็กหรืออ่านนิทานเด็กที่เกี่ยวกับแมงมุมดู หาเวลาออกไปชื่นชมความงามของสิ่งมีชีวิตชนิดนี้ หาสารคดีมาดูและเรียนรู้เรื่องราวของมัน วาดภาพแมงมุมแบบไม่น่ากลัวบนกระดาษ จินตนาการไปว่ามันต้องการอยากได้คุณเป็นเพื่อน พูดคุยกับเจ้าแมงมุมกระดาษและถามมันในคำถามที่คุณรู้คำตอบอยู่แล้วแต่แสร้งทำเป็นมันบอกคุณ นี่จะช่วยให้คุณรู้สึกว่าแมงมุมเป็นมิตรยิ่งขึ้น เรามักจะได้รับข้อมูลผิดๆ เกี่ยวกับอันตรายจากแมงมุม เช่น แมงมุมที่เรามักพบตามบ้านมักไม่มีอันตรายเพราะมันไม่สามารถกัดเนื้อคุณได้ ยิ่งไปกว่านั้น แมงมุมจะไม่ทำร้ายมนุษย์โดยเจตนา แมงมุมจะกัดก็ต่อเมื่อต้องป้องกันตัวเอง แมงมุมนั้นมันเป็นสัตว์ที่ไม่ชอบรวมฝูงและต้องการจะอยู่เงียบๆ ตัวเดียว เวลาที่เผชิญหน้ากับมนุษย์ แมงมุมมักจะแอบซ่อนตัว วิ่งหนี หรือไม่ก็ไม่ทำอะไรเลย พวกมันยังมีระบบการมองเห็นที่ย่ำแย่แต่จะตกใจง่ายจากเสียงดังหรือแรงสั่นสะเทือน แมงมุมนั้นไม่ต้องการจะทำให้เรากลัว แต่บางครั้งมันก็อยากรู้อยากเห็นและอยากจะดูว่าคุณเป็นยังไง มันอาจเข้ามาใกล้ขึ้นอยู่กับว่าคุณมีปฏิกิริยาอย่างไร และก็แค่นั้นเอง แต่ถ้าเกิดคุณตื่นตระหนกและพยายามจะฆ่ามัน มันอาจจะพยายามป้องกันตัวเอง การรู้ว่าแมงมุมนั้นมีอยู่แทบทุกที่ในโลกและหลายครั้งมักจะหลีกเลี่ยงมันไม่ได้ แมงมุมนับเป็นสัตว์ท้องถิ่นประจำทุกทวีปยกเว้นแต่แอนตาร์กติกา อย่างไรก็ตาม ก็ต้องเข้าใจด้วยว่าการที่แมงมุมมีอยู่ในธรรมชาติไม่ได้หมายความว่าทุกตัวจะอยากออกมาเจอะเจอคุณ ให้แน่ใจว่าคุณมีแนวคิดที่ถูกต้อง ยิ่งกว่านั้น แมงมุมยังเก่งในการทำให้บ้านคุณปลอดจากแมลงหรือพาหะโรคอื่นๆ ถ้าโลกนี้ไร้ซึ่งแมงมุม แมลงอื่นๆ คงล้นจนสูงท่วมระดับคอของเรา! ด้านหนึ่งของการบำบัดความคิดและพฤติกรรมคือการเปลี่ยนความคิดในเชิงลบที่เกิดขึ้นโดยอัตโนมัติผ่านทางการพูดคุยกับตัวเอง ถ้าคุณรู้สึกกลัวแมงมุม ให้คุณคิดกับตัวเองว่า "แมงมุมนั้นไม่มีอันตราย ฉันแค่กลัวรูปลักษณ์ของมันเท่านั้น" หรือ คุณสามารถพูดย้ำแล้วย้ำอีกได้ว่าแมงมุมจะไม่ทำอันตรายใดๆ กับคุณ การรักษาอาการโฟเบียส่วนมากจะอยู่ในรูปแบบให้เปิดตนเองเข้าใกล้วัตถุต้นเหตุความกลัวในลักษณะใดลักษณะหนึ่ง คุณจะต้องเผชิญหน้ากับความกลัวนั้นเพื่อเอาชนะมัน ถ้าคุณรู้สึกอึดอัดเวลามีแมงมุมอยู่ใกล้ๆ และรู้สึกกลัว แต่ความกลัวนั้นไม่ได้ไปกระตุ้นให้เกิดความหวาดกลัวจนขาดสติหรือเกิดความกระวนกระวายชนิดควบคุมไม่ได้ คุณก็ยังน่าจะเอาชนะความกลัวนี้ได้ด้วยตนเอง หากแม้เพียงการคิดถึงแมงมุมก็ทำให้คุณรู้สึกกลัวหรือกระวนกระวายถึงขีดสุด หรือกระตุ้นให้รู้สึกตื่นตระหนกจนขาดสติ อย่าเสี่ยงลองเทคนิคบำบัดด้วยตนเองเป็นอันขาด ให้ไปพบนักจิตเวชหรือนักบำบัดที่มีใบประกอบวิชาชีพสำหรับความช่วยเหลือในเรื่องนี้ เขียนลำดับตั้งแต่ 1-10 โดย 1 เป็นสถานการณ์ที่จะทำให้คุณเกิดความรู้สึกกลัวน้อยที่สุด (เช่นแค่คิดถึงแมงมุม) และ 10 เป็นสถานการณ์ที่ทำให้รู้สึกกลัวที่สุด (อย่างต้องสัมผัสตัวแมงมุม) ฝึกตัวเองไต่ตามระดับขึ้นไปเรื่อยๆ ตั้งแต่ระดับ 1 โดยทีแรกให้คิดถึงแมงมุมจนกระทั่งคุณแทบไม่รู้สึกกลัวเวลาคิดถึงแมงมุมอีกแล้ว จากนั้นเลื่อนขึ้นเป็นระดับ 2 ไปเรื่อยๆ จนกระทั่งคุณมาถึงระดับ 10 ให้แน่ใจว่าคุณได้รับแรงสนับสนุนตลอดการบำบัดแต่ละระดับ ตัวอย่างของลำดับการเข้าใกล้อาจเป็นดังนี้:  1. มองภาพแมงมุม 2. ดูวิดีโอแมงมุม 3. ถือแมงมุมของเล่น 4. เข้าชมนิทรรศการแมงมุมในสวนสัตว์ 5. ออกไปข้างนอกและมองหาแมงมุม 6. ดักจับแมงมุมแล้วจ้องมัน 7. ไปเยี่ยมเพื่อนที่เลี้ยงแมงมุม 8. มองดูแมงมุมในที่เลี้ยงโดยเอาฝาออก (แน่นอนว่าต้องปลอดภัย) 9. ดูเพื่อนให้อาหารแมงมุม 10. ดูเพื่อนจับแมงมุมมาเล่น ไม่ต้องกลัวว่าต้องเริ่มแบบหน่อมแน้ม. นี่คือเหตุผลว่าทำไมต้องสร้างลำดับความเข้าใกล้ จัดลำดับความกังวลใจจาก 1-10 (1 คือแทบไม่รู้สึกกังวลใดๆ และ 10 คือรู้สึกกังวลใจชนิดทำอะไรไม่ถูก) ตลอดการเข้าไปใกล้ชิดนี้ หากคุณพบว่าตนเริ่มรู้สึกกังวลเพิ่มขึ้น อาจถึงเวลาต้องผ่อนระดับลงมาหนึ่งลำดับ (กลับมาทำระดับก่อนหน้านี้) หรือหยุดการทำความใกล้ชิดในระยะหนึ่งก่อน ถ้าคุณกระวนกระวายมากและดูจะไม่ได้มีท่าทีผ่อนคลายลงเลยแม้จะยืดเวลาออกไปแล้ว มันจะทำให้อาการกลัวนั้นแย่ลงกว่าเดิม จงระมัดระวังและมองหาคำปรึกษาจากผู้เชี่ยวชาญทางสุขภาพจิต เป็นเรื่องสำคัญที่คุณต้องให้เวลากับมันมากพอจะให้การบำบัดแบบนี้ได้ผล การนานๆ ทำมันทีหรือทำแบบไม่ต่อเนื่องจะไม่ทำให้ได้ผลอย่างที่คุณคิดไว้ พยายามสละเวลาอย่างน้อยหนึ่งชั่วโมงสำหรับการใกล้ชิดนี้สักสองสามครั้งต่อสัปดาห์  เตือนตัวเองเอาไว้ว่าในขณะที่คุณรู้สึกกังวลระหว่างทำการบำบัดนี้ คุณไม่ได้ตกอยู่ในอันตรายจริงๆ สักหน่อย แค่กังวลไปเองและคุณจะผ่านมันไปได้  พยายามรวบรวมสติระหว่างการรู้สึกกระวนกระวายและกลัวโดยใช้วิธีสูดลมหายใจเข้าออกลึกๆ ยิ่งคุณยืนหยัดอยู่ได้นานแค่ไหน มันก็มีสิทธิจะได้ผลมากเท่านั้น การจะเอาชนะความกลัวให้ได้ คุณต้องเรียนรู้การรับมือแมงมุมที่เห็นอยู่ตรงหน้า มันจะช่วยได้ถ้าเริ่มด้วยการมีคนให้กำลังใจและคอยปลอบอยู่ข้างๆ นั่งข้างคนนั้นในระหว่างที่เขาค่อยๆ เอาภาพหรือแมงมุมของเล่นออกมา พยายามนั่งนิ่งๆ ให้ได้สักสองสามวินาที แล้วทำกระบวนการนี้ซ้ำหลายๆ ครั้ง  ในแต่ละวัน พยายามเพิ่มเวลาที่ใช้กับเจ้าแมงมุมของเล่นและรูปภาพ จนเมื่อรู้สึกคุ้นเคยพอแล้ว ให้ลองสัมผัสมัน หลังจากเริ่มสัมผัสมันได้ ก็เพิ่มเวลาในการสัมผัสแมงมุมของเล่นหรือรูปภาพให้นานขึ้น พอคุณเริ่มชินกับการเห็นภาพแมงมุมแล้ว ให้ลองยกระดับความอึดอัดใจโดยการดูวิดีโอแมงมุมหรืออุ้มแมงมุมของเล่น จำไว้ว่า: คุณอาจรู้สึกอึดอัด แต่ตราบใดที่คุณไม่ได้รู้สึกขาดสติ คุณควรเดินหน้าต่อไป เวลามีแมงมุมอยู่แถวนั้น อย่าเพิ่งตีมันตาย วิ่งหนี หรือกรี๊ดให้ใครมาฆ่ามันโดยอัตโนมัติ ให้ยืนห่างจากมันพอประมาณและจ้องมองมันจนกระทั่งคุณรู้สึกกลัวน้อยลง เตือนตัวเองไว้ก่อนว่าคุณต้องแน่ใจและแยกแยะได้ว่ามันเป็นแมงมุมชนิดไม่มีพิษ (ไม่ใช่แมงมุมแม่ม่ายดำ เป็นต้น) จากนั้นค่อยๆ เข้าใกล้แล้วหยุดยืนสักพัก ทำไปเรื่อยๆ จนกระทั่งคุณอยู่ในระยะประชิดกับมัน จำไว้ว่ามันจะไม่ทำอันตรายคุณหรอก ถ้าคุณทำเช่นนี้ไปนานๆ คุณจะลดความกลัวมันไปโดยปริยาย  การไปชมนิทรรศการแมงมุมตามสวนสัตว์ช่วยคุณอดกลั้นกับการอยู่ใกล้มันได้มาก คุณยังควรออกไปมองหาแมงมุมกลางแจ้ง เมื่อพบแล้วให้หยุดสังเกตมันในระยะห่าง ถ้าเกิดมีแมงมุมอยู่ในบ้าน หาถ้วยแก้วมาพยายามจับมันให้ได้ แล้วจ้องดูมัน การดูแมงมุมแบบจ่อประชิดเป็นรูปแบบหนึ่งของการช่วยบำบัดอาการโฟเบียนี้ ให้จ้องดูแมงมุมจนกระทั่งคุณรู้สึกเบาใจขึ้น คุณอาจลองพูดคุยกับมันดูก็ได้! แม้จะฟังดูเพี้ยนๆ แต่มันจะทำให้คุณรู้สึกว่าติดต่อกับมันได้และนั่นอาจจะบรรเทาอาการกลัวของคุณลง  คุณสามารถนำมันไปปล่อยนอกบ้าน มองมันวิ่งจากไปและเน้นไปตรงความคิดที่ว่าคุณมีอำนาจควบคุมชีวิตของแมงมุมมากกว่าที่มันจะมาควบคุมชีวิตคุณ ถ้ารู้สึกมั่นใจพอก็ลองจับแมงมุมที่ไม่มีพิษเลย จะลองแมงมุมที่มันดูไม่ก้าวร้าวหรือจะลองไปร้านขายสัตว์เลี้ยงแปลกๆ แล้วขอจับมันหน่อยก็ได้ ถ้าคุณมีเพื่อนที่เลี้ยงแมงมุม ลองขอไปชมโดยการยกฝาตู้ออก (ถ้ามันปลอดภัย) ดูเพื่อนจับและทะนุถนอมแมงมุม คุณจะลองขอจับมั่งก็ได้ ถ้าความกลัวแมงมุมมันเยอะเกินจนส่งผลกระทบต่อชีวิตประจำวัน คุณอาจต้องมองหาความช่วยเหลือของมืออาชีพ มีการบำบัดหลายประเภทที่ช่วยบรรเทาอาการกลัวแมงมุม ประเภทที่แพร่หลายที่สุดคือการบำบัดความคิดและพฤติกรรม (Cognitive Behavioral Therapy) ซึ่งจะรวมไปถึงกระบวนการเข้าใกล้และลดความวิตกกังวลอย่างมีระบบ  การบำบัดความคิดและพฤติกรรม (CBT) จะมีการวางโครงสร้างความคิด (เกี่ยวกับแมงมุม) ของคุณใหม่เพื่อเปลี่ยนความรู้สึก (กลัว) และพฤติกรรม (หลีกเลี่ยงไม่ยอมเจอแมงมุม) CBT จะเป็นประโยชน์มากในการเปลี่ยนความคิดที่คอยตอกย้ำความกลัวแมงมุมของคุณ เช่น แทนที่จะคิดว่า "แมงมุมตัวนั้นจะทำร้ายฉันแน่" คุณสามารถคิดไปว่า "แมงมุมตัวนั้นไม่เห็นสนใจฉันเลย มันไม่เป็นอันตรายสักนิด" นักบำบัดสามารถช่วยคุณในกระบวนการเหล่านี้เพื่อที่คุณจะสามารถใช้วิธี CBT ด้วยตนเองเพื่อท้าทายความคิดในใจคุณ ในขณะที่วิธีการเข้าใกล้เป็นวิธีบำบัดทางจิตที่ได้รับการศึกษามามากที่สุด แต่การรักษาทางเลือกอื่นๆ ก็ยังมีเช่น การสนองตอบทางชีวภาพ (biofeedback), วิธีฝึกผ่อนคลายตัวเอง, การทำสมาธิ, ฝึกควบคุมสติ, และฝึกอดกลั้นต่อความทุกข์  หากอาการกลัวแมงมุมนั้นเข้าขั้นรุนแรง การรักษาด้วยยาอาจเป็นทางเลือกซึ่งจะใช้ยารักษาโรคซึมเศร้า (โซลอฟต์, โปรแซค) ยาต้านอาการชัก (ไลริกา) และยาคลายกังวล (ซาแน็กซ์)  ทางเลือกหนึ่งคือการติดต่อบริษัทประกันชีวิตโดยตรงว่ามีรายชื่อคลินิกแพทย์ที่ผ่านการรับรองบ้างไหม คุณสามารถดาวน์โหลดโปรแกรมที่พัฒนาโดยแพทย์เรียกว่า Phobia Free เพื่อช่วยคุณเอาชนะความกลัวนี้
เข้าใจความแตกต่างระหว่างความกลัวแมงมุมทั่วๆ ไปกับอาการกลัวแมงมุมแบบโฟเบีย. พิจารณาดูว่าต้นกำเนิดความกลัวนี้อยู่ที่ไหน. เรียนรู้แง่มุมดีๆ ของแมงมุมแทนที่จะคิดถึงแต่ด้านที่ขยะแขยง. ขับไล่ความคิดผิดๆ ทั่วไปเกี่ยวกับแมงมุม. ทำความเข้าใจพฤติกรรมของแมงมุม. ยอมรับและเข้าใจว่าแมงมุมนั้นก็เป็นส่วนหนึ่งในธรรมชาติของโลกใบนี้. ใช้การพูดในเชิงบวกกับตัวเอง. เปิดตัวเองเข้าใกล้แมงมุม. จัดลำดับความรุนแรงของการเข้าใกล้. พิจารณาว่าคุณจะใช้เวลาในการใกล้ชิดแมงมุมนานแค่ไหนในแต่ละสัปดาห์. เริ่มด้วยรูปภาพและแมงมุมของเล่น. อดกลั้นกับการมีแมงมุมอยู่ใกล้ๆ. จับแมงมุม. เพิ่มปฏิสัมพันธ์ระหว่างคุณกับแมงมุม. ลองพิจารณาเข้ารับการรักษา.
https://www.wikihow.com/Overcome-the-Fear-of-Spiders https://www.wikihow.com/Overcome-the-Fear-of-Spiders
Understanding Your Fear and Thinking Differently About Spiders Facing Your Fear of Spiders