แสดงความเห็นอกเห็นใจ หลีกเลี่ยงข้อผิดพลาดทั่วไปบางข้อ ใช้คำพูดที่เป็นประโยชน์
ให้คุณเสนอตัวที่จะรับฟังอีกฝ่ายว่าเขากำลังรู้สึกยังไงอยู่ หรือกำลังพยายามจัดการกับปัญหาต่างๆ ของพวกเขายังไง จำไว้ว่าคุณไม่จำเป็นต้องเตรียมวิธีแก้ปัญหาอะไรให้พวกเขาเลย เพราะบางครั้งความเข้าอกเข้าใจเพียงอย่างเดียวก็เป็นสิ่งที่ช่วยพวกเขาได้มากอยู่แล้ว แม้ว่าคุณจะกำลังฟังอีกฝ่ายพูดอยู่ คุณก็สามารถแสดงให้อีกฝ่ายเห็นได้ว่าคุณให้ความใส่ใจและเข้าใจในตัวพวกเขาด้วยภาษากายของคุณเอง โดยให้คุณสบตาและพยักหน้าเป็นครั้งคราวเพื่อแสดงว่าคุณเข้าใจ และวางลำตัวให้หันหน้าไปทางอีกฝ่ายแทนที่จะหันเข้าหาแค่ด้านข้างอย่างเดียว  อย่าพยายามทำสิ่งอื่นๆ ไปพร้อมๆ กัน และพยายามหลีกเลี่ยงสิ่งที่จะมารบกวนบทสนทนาระหว่างคุณทั้งคู่ ปิดโทรศัพท์มือถือด้วยถ้าทำได้ เพื่อหลีกเลี่ยงการหยุดชะงักกลางคันของบทสนทนา  วางท่าให้ดูเปิดกว้าง ด้วยการไม่นั่งกอดอกหรือนั่งไขว่ห้าง หากมือทั้งสองข้างของคุณอยู่ในตำแหน่งที่มองเห็นได้อย่างชัดเจน ให้คุณทำมือของตัวเองให้ผ่อนคลายและหันไปด้านข้างเล็กน้อย นี่จะช่วยสื่อให้อีกฝ่ายเห็นว่าคุณกำลังฟังในสิ่งที่อีกฝ่ายกำลังพูดอยู่ ให้คุณเอนตัวเข้าหาอีกฝ่ายเล็กน้อย เพราะการเอนตัวเขาหาอีกฝ่ายอาจจะทำให้เขารู้สึกสบายใจที่จะพูดคุยกับคุณมากขึ้น  ให้พยักหน้าเมื่ออีกฝ่ายกำลังพูด เพราะการพยักหน้าและการใช้ท่าทางอื่นๆ ที่แสดงถึงการให้กำลังใจนั้น จะช่วยทำให้อีกฝ่ายรู้สึกมีความมั่นใจที่จะพูดมากขึ้น  ให้คุณจำลองภาษากายของอีกฝ่าย นี่ไม่ได้หมายความว่าคุณจะต้องไปเลียนแบบทุกสิ่งที่อีกฝ่ายทำ แต่การวางท่าตัวเองให้คล้ายๆ กับอีกฝ่าย (ตัวอย่างเช่น หันหน้าเข้าหาอีกฝ่าย ถ้าอีกฝ่ายหันหน้ามาหาคุณ และวางขาทั้งสองข้างให้ชี้ไปในทางเดียวกันกับอีกฝ่าย) จะช่วยสร้างบรรยากาศแห่งการสนับสนุนหรือการให้กำลังใจ เพราะภาษากายของคุณเอง มีหลายกรณี ที่อีกฝ่ายต้องการแค่ให้เราฟังพวกเขาพูดระบายความรู้สึกและความคิดต่างๆ ของพวกเขาออกมา ซึ่งสิ่งนี้คือการสนับสนุนให้กำลังใจอีกฝ่าย แม้ว่าคุณจะรู้สึกว่ามันไม่สิ่งที่ดูช่วยอะไรได้มากมายสำหรับคุณ ซึ่งมีบ่อยครั้ง ถ้าหากเราไปเสนอข้อแนะนำให้อีกฝ่ายก่อนที่เขาจะขอมา นั่นเสี่ยงที่จะทำให้อีกฝ่ายคิดว่าคุณกำลังเอาประสบการณ์ที่เขาเจอ มาคิดในมุมมองของตัวคุณเอง  “ฟังโดยที่ไม่ต้องเสนอคำแนะนำใดๆ ” ตามที่นักเขียนชื่อ ไมเคิล รูนี่ ได้บอกไว้ในหนังสือของเขา ซึ่งนี่จะทำให้คุณสามารถเปิดโอกาสให้คนอื่นได้มีพื้นที่อิสระในการระบายและจัดการกับความรู้สึกต่างๆ ของตัวเอง และพวกเขาก็จะไม่รู้สึกกดดันเวลาที่รับคำแนะนำมาจากคุณ หรือไม่รู้สึกว่าคุณกำลังเข้ามา “ควบคุม” ปัญหาหรือสถานการณ์ที่เกิดขึ้น หากสงสัยอะไร ให้คุณพูดและถามไปว่า “ฉันอยากจะสนับสนุนเธอถ้าเธอต้องการ แต่ฉันอยากรู้ว่าเธอต้องการให้ฉันช่วยแก้ปัญหาหรือแค่ต้องการพื้นที่ให้ตัวเองได้ระบายความรู้สึกออกมาเฉยๆ หรือเปล่า? แต่ว่ายังไงฉันก็จะอยู่เคียงข้างเธออยู่แล้วล่ะ”  หากคุณมีประสบการณ์ที่คล้ายๆ กับอีกฝ่าย คุณอาจจะช่วยเขาด้วยคำแนะนำว่าควรจะทำตัวยังไงหรือควรจะใช้วิธีการจัดการรับมือแบบไหน โดยให้คุณกำหนดขอบเขตคำแนะนำของตัวเองที่มาจากประสบการณ์ของตัวเองเท่านั้น ไม่ใช่ไปออกคำสั่งให้คนอื่นทำตามที่คุณบอก ตัวอย่างเช่น ให้คุณพูดว่า “ฉันเสียใจนะที่เธอขาหัก ฉันจำได้เลยว่าความรู้สึกตอนที่ตัวเองข้อเท้าหักเมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมานี้มันแย่ขนาดไหน  แล้วมันพอจะช่วยได้ไหม ถ้าฉันจะแชร์วิธีที่ฉันใช้รับมือกับมัน? ดูให้แน่ใจว่าคุณไม่ได้เผลอไปสั่งให้อีกฝ่ายทำบางสิ่งบางอย่างในแบบที่คุณต้องการ หากคุณมีคำแนะนำและคนๆ นั้นสนใจที่จะฟังคำแนะนำจากคุณ ให้คุณลองใช้กับถามแบบซักไซ้ดู อย่างเช่น “เธอได้พิจารณาถึง________หรือเปล่า?” หรือ “เธอคิดว่ามันน่าจะช่วยได้ไหมถ้าหากเธอ___________?” ซึ่งคำถามประเภทนี้จะเปิดโอกาสให้อีกฝ่ายได้ตัดสินใจด้วยตัวเองและเป็นการพูดที่ดูไม่เหมือนกับการสั่งอย่างเช่นคำพูดที่ว่า “ถ้าฉันเป็นเธอนะ ฉันจะ_________” การสัมผัสทางกายสามารถเป็นสิ่งที่ช่วยปลอบโยนอีกฝ่ายได้ แต่จะเป็นได้ก็ต่อเมื่อมันเป็นไปในทางที่เหมาะสมกับบริบทความสัมพันธ์ระหว่างคุณกับอีกฝ่าย หากคุณคุ้นเคยกับการกอดให้กำลังใจกับคนที่ต้องการความเข้าอกเข้าใจ ให้คุณทำแบบนั้นไป แต่ถ้าหากคุณทั้งสองคนรู้สึกอึกอัดที่จะทำแบบนั้น ให้คุณจับแขนหรือไหล่ของอีกฝ่ายก็พอ ให้ตระหนักไว้ว่าคนบางคนอาจจะมีความเปราะบางทางอารมณ์มากๆ หรือรู้สึกอึดอัดที่จะกอดกับใครสักคนในเวลานั้น แม้ว่าการกอดจะเป็นการมีปฏิสัมพันธ์ที่เป็นปกติของคุณอยู่แล้วก็ตาม สังเกตภาษากายของอีกฝ่ายเอาไว้และลองพิจารณาดูว่าเขาอยากจะกอดใครสักคนหรือเปล่า โดยคุณอาจจะถามไปว่า “ถ้ากอดกัน มันน่าจะช่วยทำให้เธอรู้สึกดีขึ้นได้หรือเปล่า?” คนบางคนที่กำลังฝ่าฟันช่วงเวลาที่ยากลำบากในชีวิตมีแนวโน้มที่จะประทับใจในความช่วยเหลือในงานประจำวันของพวกเขา และแม้ว่าจริงๆ จะดูเหมือนว่าพวกเขาสามารถรับมือกับงานพวกนี้ได้ดีแล้วก็ตาม สิ่งที่คุณแสดงออกต่อพวกเขา แสดงให้เห็นว่าคุณพร้อมที่จะช่วยพวกเขา ดังนั้น ให้คุณลองเสนอที่จะทำอาหารหรือซื้ออาหารไปฝากพวกเขาดู หรือไม่ก็ลองถามว่าอยากจะให้คุณช่วยไปรับลูกๆ ของพวกเขามาจากโรงเรียน รดน้ำต้นไม้ในสวน หรือช่วยพวกเขาในทางใดทางหนึ่งหรือเปล่า  บอกวันและเวลาให้แน่นอนว่าคุณจะไปช่วยตอนไหน ดีกว่าที่จะไปถามว่าอีกฝ่ายว่างตอนไหน ซึ่งนี่จะทำให้อีกฝ่ายไม่ต้องตัดสินใจหรือต้องคิดอะไรมากมายในช่วงเวลาที่เคร่งเครียดแบบนั้น ให้คุณถามอีกฝ่ายก่อนที่จะเอาอาหารไปฝาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบางวัฒนธรรมหรือหลังจากงานพิธีศพ คนๆ นั้นอาจจะรู้สึกเอียนกับแกงกะทิและขนมจีนมามากแล้ว ซึ่งอาหารแบบอื่นๆ อาจจะช่วยได้มากกว่า. หากคุณทั้งคู่นับถือศาสนาเดียวกันหรือมีมุมมองความเชื่อทางจิตวิญญาณที่คล้ายกัน ให้คุณใช้ประเด็นนี้เพื่อเชื่อมโยงตัวคุณกับอีกฝ่าย และเสนอที่จะสวดมนตร์เพื่อพวกเขาหรือไม่ก็เข้าร่วมพิธีทางศาสนากับอีกฝ่ายก็ได้ อย่าอ้างถึงมุมมองทางศาสนาของตัวเองขึ้นมาในขณะที่กำลังแสดงความเห็นอกเห็นใจต่ออีกฝ่ายอยู่ หากคนๆ นั้นไม่ได้มีมุมมองความเชื่อแบบเดียวกันกับคุณ แม้ว่าคุณจะเคยผ่านประสบการณ์ที่คล้ายๆ กันมาแล้ว ให้คุณตระหนักไว้ว่าทุกคนย่อมมีวิธีในการรับมือในแบบที่แตกต่างกันอยู่แล้ว คุณอาจจะเล่าไปว่าคุณรู้สึกยังไงในตอนที่เจอเรื่องแบบนั้นหรือแนะนำไอเดียที่อาจจะช่วยอีกฝ่ายไปก็ได้ แต่ให้เข้าใจไว้ด้วยว่าคนอื่นก็อาจจะกำลังเผชิญกับความยากลำบากที่ต่างจากคุณ  ให้คุณลองพูดแบบนี้แทน “ฉันจินตนาการได้เลยว่าช่วงเวลาแบบนี้มันยากเย็นสำหรับเธอมากแค่ไหน เพราะฉันก็รู้ว่าตัวเองเศร้ามากแค่ไหนเมื่อตอนที่หมาของฉันตายไป” สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ อย่าไปอ้างว่าปัญหาของคุณนั้นหนักหนากว่าของอีกฝ่าย (แม้ว่าคุณจะรู้สึกแบบนั้นก็ตาม) คุณอยู่ที่นี่ ข้างๆ อีกฝ่ายก็เพื่อที่จะสนับสนุนหรือให้กำลังใจอีกฝ่ายก็แค่นั้น ให้คุณรับรู้ไว้ว่าปัญหาของคนอื่นนั้นเป็นเรื่องจริง ดังนั้น ให้คุณโฟกัสไปที่การฟังปัญหาของพวกเขาและสนับสนุนหรือให้กำลังใจพวกเขาให้รับมือกับปัญหาพวกนั้น และอย่าไปบอกพวกเขาว่าปัญหาเหล่านั้นไม่ใช่สิ่งที่สมควรจะต้องเอามาใส่ใจ  พยายามอย่าเผลอไปลดค่าประสบการณ์ความรู้สึกของเพื่อนคุณโดยไม่รู้ตัว ตัวอย่างเช่น หากคุณพยายามที่จะปลอบเพื่อนที่เพิ่งจะเสียสัตว์เลี้ยงไปด้วยการพูดว่า “ฉันเสียใจนะที่หมาของเธอตายไป แต่มันก็อาจจะแย่กว่านี้ก็ได้ ถ้าเธอสุญเสียคนในครอบครัวไปสักคนหนึ่ง” การพูดแบบนี้แสดงให้เห็นว่าคุณกำลังลดค่าความเศร้าที่อีกฝ่ายมีต่อสัตว์เลี้ยงของเขา แม้ว่าคุณจะไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น ซึ่งนี่อาจจะทำให้อีกฝ่ายรู้สึกฝืนใจที่จะแชร์ความรู้สึกของตัวเองกับคุณ หรืออาจจะรู้สึกละอายใจกับความรู้สึกที่ตัวเองมี  อีกหนึ่งตัวอย่างของการลดด่าความรู้สึกก็คือการมีเจตนาดีของคุณเอง ตัวอย่างเช่น คุณพูดกับเพื่อนคุณว่า “อย่าไปรู้สึกแบบนั้นสิ” หากเพื่อนของคุณกำลังต่อสู้กับปัญหาเรื่องรูปลักษณ์ภายนอกหลังจากที่เพิ่งหายป่วยมา และมาบอกกับคุณว่าเขารู้สึกว่าตัวเองเป็นคนไม่น่าดึงดูด ซึ่งมันไม่ช่วยอะไรเลยหากคุณตอบว่า “อย่าคิดแบบนั้นสิ! ฉันว่าเธอยังดูดีอยู่นะ” คำพูดแบบนี้จะเป็นการสื่อว่าอีกฝ่ายนั้น “ผิด” หรือ “แย่” ที่ไปรู้สึกแบบนั้น ซึ่งคุณสามารถทำความรู้สึกเหล่านั้นให้ดูมีเหตุผลได้โดยที่ไม่ต้องเห็นด้วยกับไอเดียที่อยู่เบื้องหลังความคิดพวกนั้นเลยก็ได้ ตัวอย่างเช่น “ฉันได้ยินเธอพูดว่าตัวเองเป็นคนไม่น่าดึงดูด และฉันก็เสียใจที่สิ่งนั้นมันทำให้เธอรู้สึกเจ็บปวด มันต้องเป็นความรู้สึกที่แย่มากแน่ๆ เลย แต่ถ้าหากคำพูดของฉันมันช่วยได้ ฉันก็อยากจะบอกเธอว่า ฉันก็ยังคิดว่าเธอดูน่าดึงดูดอยู่นะ  ในทำนองเดียวกัน อย่าพูดว่า “อย่างน้อยมันก็ไม่ได้แย่อย่างที่มันควรจะเป็น” เพราะนี่อาจจะตีความหมายได้สองแบบ มันอาจจะสื่อว่าคุณไม่สนใจปัญหาของอีกฝ่าย และเป็นสิ่งที่เตือนอีกฝ่ายว่าในชีวิตของเขาได้มีปัญหาเพิ่มเติมขึ้นมาอีกอย่างแล้ว พวกเขาอาจจะรู้สึกอึดอัดด้วยคำพูดพวกนั้น หรือไม่ก็อาจจะหัวเสียคำกับพูดแบบนั้น เพราะคำพูดเหล่านั้นมักจะฟังดูเหมือนว่ามันไม่เกี่ยวข้องกับอารมณ์ที่พวกเขามีหรือเป็นคำพูดสำเร็จรูปอยู่แล้ว ดังนั้น มันจะดีมากถ้าคุณให้ความสนใจไปที่คนที่คุณกำลังมีปฏิสัมพันธ์ด้วยและสิ่งที่คุณสามารถทำให้พวกเขาได้ ตัวอย่างเช่น คุณอาจจะเป็นคนเคร่งศาสนาที่เชื่อในเรื่องชีวิตหลังความตาย แต่อีกคนหนึ่งไม่ได้เชื่อเหมือนกับคุณ มันอาจจะเป็นธรรมชาติของคุณที่จะพูดบางอย่างเช่น “อย่างน้อยคนที่เธอรักก็ไปอยู่ในที่ที่ดีกว่าเดิมแล้วนะ” ซึ่งบางทีคำพูดแบบนี้อาจจะไม่ได้ทำให้อีกฝ่ายรู้สึกสบายใจขึ้นเท่าไร มันเป็นเรื่องเหมาะสมที่เราจะแนะนำแนวทางปฏิบัติที่ตัวเองคิดว่าอาจจะช่วยใครบางคนได้ แต่ก็อย่าไปกดดันคนๆ นั้นด้วยการพูดถึงแต่ทางออกที่คุณใช้ ซ้ำไปซ้ำมาหลายๆ รอบ คุณอาจจะมองว่ามันเป็นทางออกที่ชัดเจนและง่ายที่สุด แต่อย่าลืมว่าคนอื่นๆ อาจจะไม่ได้คิดแบบเดียวกับคุณก็ได้ เมื่อใดก็ตามที่คุณพูดในสิ่งที่ตัวเองอยากพูดออกมาแล้ว ให้คุณปล่อยมันผ่านไป เพราะไม่งั้นคุณก็อาจจะดึงประเด็นนั้นขึ้นมาพูดอีกหากมีข้อมูลใหม่ๆ เพิ่มขึ้นมา ตัวอย่างเช่น “ฉันรู้ว่าเธอไม่ต้องการจะกินยาแก้ปวด แต่ฉันได้ยินมาว่ามียาที่ปลอดภัยและมีความเสี่ยงน้อยกว่านี้ เธออยากรู้ไหมว่ายาตัวนั้นชื่ออะไร เผื่อว่าจะได้ลองเอาไปค้นข้อมูลดู?" หากอีกฝ่ายตอบปฏิเสธมา ก็ให้คุณเลิกพูดประเด็นนั้นไป คุณอาจจะคิดว่าปัญหาของอีกฝ่ายนั้นดูเล็กน้อย หรือไม่รุนแรงเหมือนกับปัญหาของคุณเอง คุณอาจจะรู้สึกอิจฉาคนบางคนที่ดูเหมือนว่าจะมีปัญหาที่ดูไม่หนักหนาอะไร แต่นี่ก็ไม่ใช่เวลาที่ควรจะเอาปัญหาของตัวคุณเองขึ้นมาเทียบกับปัญหาของอีกฝ่าย และบางทีคุณก็ไม่อาจจะมีโอกาสให้ทำแบบนั้นด้วย ซึ่งมันจะดีกว่ามาก ถ้าคุณบอกลาอีกฝ่ายและเดินออกมาอย่างสุภาพ ดีกว่าที่จะไปแสดงความรำคาญใจออกมา คนบางคนคิดว่า “การจงใจที่จะไม่แคร์อีกฝ่ายเพื่อให้พวกเขาเริ่มแก้ปัญหาด้วยตัวเอง” คือเทคนิคบำบัดที่มีประสิทธิภาพ แต่จริงๆ แล้ว นี่เป็นการกระทำที่ตรงข้ามกับการแสดงความเห็นอกเห็นใจ หากใครสักคนเสียใจหรือเศร้ามาเป็นเวลานานแล้ว คนๆ นั้นอาจจะมีภาวะซึมเศร้าก็เป็นได้ ซึ่งในกรณีนี้ เขาก็ควรจะไปพบแพทย์หรือนักบำบัด เพราะการบีบให้อีกฝ่ายเป็นคน “เข้มแข็งขึ้น” หรือ “เดินหน้าต่อไป” อาจจะไม่ได้ช่วยสักเท่าไร นี่อาจจะเป็นสิ่งที่ดูตรงไปตรงมา แต่ในระหว่างช่วงเวลาที่เคร่งเครียด มันง่ายมากที่คุณจะสูญเสียการควบคุมอารมณ์ของตัวเอง หากคุณรู้สึกว่าตัวเองกำลังเถียงหรือดูถูกอีกฝ่าย หรือกำลังวิจารณ์พฤติกรรมของอีกฝ่ายอยู่ ให้คุณเดินออกมาและขอโทษอีกฝ่ายเมื่อคุณใจเย็นลงแล้ว อย่าแม้แต่จะพูดดูถูกแบบติดตลกใครบางคนที่ต้องการความเข้าอกเข้าใจ เพราะคนๆ นั้นอาจจะรู้สึกหมดกำลังใจและเจ็บปวดได้ง่ายๆ ใช้คำพูดด้านล่างนี้เพื่ออธิบายว่าทำไมคุณถึงเข้าหาคนที่ต้องการความเข้าใจเมื่อคุณได้ยินมาว่าคนๆ นั้นกำลังมีปัญหาอยู่ ซึ่งถ้าหากคนๆ นั้นเริ่มพูดคุยกับคุณ ให้คุณตอบสนองด้วยการรับรู้ถึงความรู้สึกของฝ่ายนั้นด้วย  “ฉันเสียใจที่ได้ยินแบบนั้น” “ฉันได้ยินมาว่าเธอกำลังฝ่าฟันออกมาจากช่วงเวลาที่ยากลำบากอยู่” “นั่นฟังดูน่าเจ็บปวดจัง” บางคนตอบโต้ความเครียดหรือความทุกข์ด้วยการทำตัวให้ยุ่งกว่าเดิม เพราะเขาจะได้ไม่ต้องใช้เวลาคิดถึงสภาวะทางอารมณ์ของตัวเอง ดังนั้น ให้คุณสบตาและใช้คำพูดที่แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าคุณกำลังถามไถ่เกี่ยวกับความรู้สึกของเขาอยู่ ไม่ใช่ถามเกี่ยวชีวิตประจำวันของเขา ซึ่งตัวอย่างคำถามก็มีดังต่อไปนี้  “เธอรู้สึกยังไงอยู่?” “เธอจะรับมือกับทุกอย่างยังไง?” ทำให้ชัดเจนว่าคุณอยู่ข้างเขา และพูดถึงเพื่อนๆ และครอบครัวที่อาจจะสนับสนุนคนๆ นั้นด้วย รวมถึงเตือนให้อีกฝ่ายรู้ว่ายังมีคนอื่นๆ ที่เขายังสามารถพึ่งได้อยู่ ด้วยคำพูดต่อไปนี้  “เธอคือคนที่อยู่ในความคิดของฉัน” “ฉันจะอยู่ข้างเธอเสมอหากเธอต้องการฉัน” “ฉันจะติดต่อกลับมาอีกทีในอาทิตย์นี้แหล่ะ เพราะฉันจะช่วยเรื่อง_______” หลีกเลี่ยงการพูดแบบเดิมๆ เช่น “บอกฉันมาได้เลยนะ ถ้ามีอะไรที่ฉันช่วยได้” ซึ่งนี่จะทำให้อีกฝ่ายคิดว่าคุณต้องทำอะไรบางอย่างให้พวกเขาได้ ซึ่งตัวพวกเขาเองอาจจะรู้สึกว่าตัวเองไม่สามารถทำสิ่งนั้นในช่วงเวลาแบบนี้ได้ คนบางคนมีปัญหาในการแสดงอารมณ์ หรือไม่ก็รู้สึกว่าพวกเขากำลังมีอารมณ์ความรู้สึกในรูปแบบที่ “ผิด” ดังนั้น ให้คุณใช้คำพูดต่อไปนี้เพื่อบอกให้พวกเขารู้ว่ามันเป็นสิ่งที่โอเคอยู่แล้ว  “มันไม่ได้ผิดอะไรนะ ถ้าเธออยากจะร้องไห้ออกมา” “ฉันยอมรับได้ทุกอย่างที่เธออยากจะทำในตอนนี้” “มันเป็นเรื่องปกติที่จะรู้สึกผิด” (หรือโกรธ หรืออารมณ์แบบไหนก็แล้วแต่ที่อีกฝ่ายเพิ่งจะระบายออกมา)
เปิดโอกาสให้คนอื่นได้พูดระบายอารมณ์ของพวกเขาออกมา. ใช้ภาษากายเพื่อแสดงความเห็นอกเห็นใจ. ฟังก่อน แล้วค่อยออกความเห็นทีหลัง. ใช้การสัมผัสทางกายที่เหมาะสม. เสนอความช่วยเหลือในเรื่องงานประจำวันของอีกฝ่าย. ยกเรื่องศาสนามาคุยกัน. หลีกเลี่ยงการอ้างว่าคุณรู้หรือเข้าใจในสิ่งที่คนบางคนกำลังเผชิญอยู่. หลีกเลี่ยงการลดค่าความรู้สึกของคนอื่น. หลีกเลี่ยงการแสดงความเชื่อส่วนตัวที่คนอื่นไม่ได้เชื่อเหมือนกับคุณ. หลีกเลี่ยงการกดดันให้คนอื่นใช้วิธีแก้ไขปัญหาของคุณ. อยู่ในความสงบและรักษาน้ำใจอีกฝ่าย. อย่าทำเหมือนกับว่าคุณไม่สนหรือไม่แคร์. อย่าดูถูกอีกฝ่าย. รับรู้ถึงเหตุการณ์หรือปัญหา. ถามอีกฝ่ายว่าใช้วิธีรับมือกับปัญหาแบบไหน. ให้การสนับสนุน. บอกให้อีกฝ่ายรู้ว่าอารมณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นนั้นเป็นสิ่งที่มีเหตุผล.
https://www.wikihow.com/Be-Sympathetic https://www.wikihow.com/Be-Sympathetic https://www.wikihow.com/Be-Sympathetic
Expressing Sympathy Avoiding Some Common Mistakes Using Helpful Words