หาข้อมูลบริษัท ค้นคว้าดูแผนธุรกิจ
บริษัทที่ทำธุรกิจขายตรงระดับใหญ่ 25 บริษัทแรกของโลกนั้นล้วนดำเนินการมากว่า 10 ปี และส่วนใหญ่แล้วจะมากกว่า 20 ปีเสียด้วยซ้ำ แน่นอนว่ามันต้องมีบริษัทขายตรงอย่างถูกกฎหมายที่เพิ่งเริ่มก่อตั้ง แต่ให้พิจารณาบริษัทที่อยู่มาไม่ถึง 10 ปีด้วยความระมัดระวัง เนื่องจากธุรกิจแบบแชร์ลูกโซ่นั้นเป็นสิ่งที่ผิดกฎหมาย พวกผู้บริหารระดับสูงของบริษัทแบบนี้มักจะปิดบริษัททันทีที่ได้กำไรเพียงพอแล้ว มันเป็นเรื่องง่ายที่จะค้นหาแหล่งข้อมูลที่เสนอความคิดเห็นอย่างยุติธรรมกับบริษัทเหล่านี้ผ่านทางอินเทอร์เน็ต เพิ่มคีย์เวิร์ดอย่าง ‘หลอกลวง’ หรือ ‘ชื่อเสียง’ หรือ ‘คำวิจารณ์’ เพื่ออ่านความคิดเห็นของคนอื่นๆ ได้โดยตรง ถึงแม้ธุรกิจแชร์ลูกโซ่อาจว่าจ้างนักการตลาดอินเทอร์เน็ตให้ช่วยทำบทวิจารณ์เก๊ ซึ่งเป็นอีกหนึ่งสิ่งที่ผิดกฎหมาย คุณควรจะต้องเจอคำวิจารณ์ที่มีทั้งเชิงบวกและเชิงลบ สำนักงานธุรกิจที่ดีกว่า - The Better Business Bureau (BBB) เป็นที่ที่ควรเริ่มต้น ที่นั่นเป็นองค์กรไม่หวังผลกำไรที่ดูแลคำร้องที่ฟ้องบริษัทและหาทางแก้ไขข้อกังขาทางกฎหมายหรือพฤติกรรมที่ไร้ธรรมาธิบาล เนื่องจากการมีจำนวนสมาชิกเครือข่ายจำนวนมาก ธุรกิจขายตรงจึงอาจจะดูเผินๆ คล้ายคลึงกับแชร์ลูกโซ่อยู่บ้าง อย่างไรก็ตาม ธุรกิจขายตรงใช้ระบบนี้เพื่อมาทดแทนค่าใช้จ่ายมหาศาลทางการโฆษณา ซึ่งมันจะทำได้ก็โดยใช้ตัวแทนฝ่ายขายทำการขายสินค้าจากปากสู่ปากแทน ถ้าหากบริษัทไปเน้นหน้าที่ของผู้บริหารระดับสูงให้อยู่ที่การตามหาสมาชิกใหม่เข้ามาเป็น ‘ดาวน์ไลน์’ แทนที่จะเน้นบทบาทของการขายสินค้า มันก็น่าจะเป็นแชร์ลูกโซ่เสียมากกว่า ’ดาวน์ไลน์’ เป็นศัพท์ที่ใช้ในวงการธุรกิจขายตรงและแชร์ลูกโซ่ในการอ้างถึงผู้ที่ทำงานใต้ระดับคุณ มันอาจจะฟังดูสับสนหน่อย เนื่องจากธุรกิจขายตรงจะมีช่องทางให้สมาชิกตัวแทนจำหน่ายของตนสามารถเลื่อนขึ้นมาเป็นตำแหน่งผู้ให้คำแนะนำได้ ธุรกิจขายตรงทำเงินจากการขายสินค้ามากกว่าการหาสมาชิกใหม่ พวกเขาต้องการจะหาและเก็บเฉพาะสมาชิกตัวแทนจำหน่ายที่มีฝีมือเท่านั้น ฉะนั้นพวกเขาจึงให้ค่าตอบแทนค่อนข้างดี แชร์ลูกโซ่จะทำทีมองข้ามรายละเอียดค่าตอบแทนของสมาชิกระดับล่าง แล้วมาอวดอ้างถึงจำนวนเงินที่คุณจะได้หากได้เลื่อนขั้น จงพูดกดดันพวกเขาให้บอกไม่เพียงแต่อัตราผลกำไรที่แน่นอนสำหรับสมาชิกตัวแทนจำหน่าย ทว่ายังต้องมีกำไรโดยเฉลี่ยต่อปีของสมาชิกระดับเพิ่งเข้าใหม่ ไม่ใช่พวกระดับบนๆ ด้วย สำหรับแชร์ลูกโซ่ที่มีหรืออ้างว่ามีสินค้าจริงๆ คุณอาจต้องเจาะลงลึกหน่อยในการค้นหาว่าสินค้านั้นเป็นเรื่องต้มตุ๋นหรือเปล่า วิธีหนึ่งที่จะทำได้ก็คือดูว่าคุณสามารถคืนเงินได้เต็มจำนวนสำหรับสินค้าที่ยังไม่ได้แกะกล่องใช้ได้หรือไม่ พวกแชร์ลูกโซ่มักจะพึ่งพาให้สมาชิกซื้อผลิตภัณฑ์ที่ใช้ประโยชน์ไม่ได้ของพวกเขาเพื่อจะมาค้นพบทีหลังว่าพวกมันไม่มีทางขายได้ แล้วพอจะติดต่อกลับไปที่บริษัท พวกเขาก็จะชี้ไปที่นโยบาย ‘ไม่รับคืนสินค้า’ ที่อยู่ในสัญญา ผู้คนจะเลื่อนชั้นขึ้นในธุรกิจแบบแชร์ลูกโซ่โดยวัดจากจำนวนสมาชิกที่พวกเขาหาได้เพิ่มขึ้น ส่วนธุรกิจขายตรงเลื่อนชั้นให้โดยดูจากตัวเลขการขายหรือเกณฑ์การวัดประสิทธิภาพในแบบเดียวกัน ถ้าคุณสามารถเลื่อนขั้นให้ตัวเองโดยไม่ต้องมีการนัดพบอย่างเป็นทางการ ก็แสดงว่ามันน่าจะเป็นแชร์ลูกโซ่ ธุรกิจขายตรงควรจะเปิดเผยไม่ปิดบัง สมาชิกตัวแทนจำหน่ายจะถูกคัดเลือกมาเพื่อทำการขายสินค้าให้คนที่ไม่ได้อยู่ในบริษัท แชร์ลูกโซ่นั้นจะยึดอยู่แต่คำสัญญาที่ฟังดูน่าตื่นเต้นและคำพูดชวนเชื่อเพื่อปกปิดข้อเท็จจริงที่ว่าพวกเขาไม่ได้มีแผนธุรกิจที่มันถูกต้องตามกฎหมาย ลำพังแผนธุรกิจของพวกเขาอาจไม่สามารถล่อลวงคนให้มาซื้อสินค้าได้มากพอ  แผนธุรกิจของธุรกิจขายตรงควรที่จะเข้าใจได้ง่าย ยกตัวอย่างเช่น พวกเขาอาจมีไลน์สินค้าผลิตภัณฑ์สุขอนามัยที่ประสบความสำเร็จ เนื่องจากผลิตภัณฑ์อย่างแชมพูสระผมนั้นจะมีราคาถูกมากถ้าผลิตในปริมาณมาก จึงมักจะทำกำไรได้สูงจากราคาที่เพิ่มขึ้นเมื่อถึงมือผู้บริโภค ให้ใช้วิธีนี้ในการค้นหาว่าธุรกิจทำเงินโดยวิธีใด แผนธุรกิจสำหรับแชร์ลูกโซ่นั้นจะดูสับสน พวกเขามักใส่คำอ้างสัญญาชวนเชื่อว่ามันจะปฏิวัติวงการบ้างล่ะ หรือไม่ก็จะขอแนะนำ ‘สินค้ามหัศจรรย์’ บ้างล่ะ ที่สำคัญยิ่งกว่านั้นก็คือพวกเขาจะเน้นไปที่กระบวนการหาสมาชิกและการเลื่อนขั้นมากกว่าที่ตัวสินค้า อย่าถูกล่อลวงให้เข้าไปทำจนกว่าคุณจะมีความเข้าใจว่าบริษัททำเงินจากตรงไหน นี่คือจุดเปิดโปงที่ใหญ่ที่สุดของแชร์ลูกโซ่เลย พวกเขามักจะไม่เอ่ยถึงด้วยซ้ำว่ากำลังขายผลิตภัณฑ์อะไร แต่จะเอาแต่พูดถึงการหาสมาชิกและทำเงินจากดาวน์ไลน์ ตัวสินค้าที่ขายมักจะเป็นสินค้าไร้ประโยชน์และขายไม่ได้ ที่หยิบมาเพื่อล่อว่าขายได้แล้วจะรวยมากกว่าที่จะขายให้เอาไปใช้ ธุรกิจขายตรงจะมีผลิตภัณฑ์ที่ใช้ในชีวิตประจำวันซึ่งเคยถูกเดินเคาะประตูขายหรือขายทางอินเทอร์เน็ตมานานนับทศวรรษ ตัวอย่างของผลิตภัณฑ์ของพวกแชร์ลูกโซ่จอมปลอมก็คือบรรดา ‘ยาสูตรมหัศจรรย์’ พวกผลิตภัณฑ์เพื่อสุขภาพที่ไม่คุ้นหูในราคาที่สูงเกินไป หรือไม่ก็ต้นทุนต่ำหวังกำไรสูง ส่วนใหญ่แล้วพวกแชร์ลูกโซ่มักจะเสนอขายสินค้าที่มีอัตรากำไรขั้นต้นต่ำ ตัวเงินที่จะได้จะมาจากการหาสมาชิกใหม่ เนื่องจากข้อมูลเหล่านี้อาจจะไม่ถูกเปิดเผยแก่บุคคลภายนอกบริษัท คุณจึงจำเป็นต้องใช้เกณฑ์อื่นมาช่วยในการตัดสินใจ ตัวสินค้าจึงอาจไม่ใช่ตัวเปิดโปงเสมอไป  ยกตัวอย่างสมมติว่ามีแชร์ลูกโซ่ที่ขายเครื่องเล่นดีวีดีราคาถูก มันดูเหมือนสินค้าที่ถูกกฎหมาย แต่กำไรสักเท่าไหร่กันที่คุณคาดหวังว่าจะทำได้ต่อเครื่อง มันอาจยากที่จะบอกได้ แต่ถ้าหากว่ามันมีผลตอบแทนสูงล้ำให้กับการหาสมาชิกใหม่ ก็บอกได้เลยว่านี่คือสัญญาณของแชร์ลูกโซ่ บริษัทนี้ดูยั่งยืนหรือเปล่า ธุรกิจที่มั่นคงนั้นจะขึ้นอยู่กับวงจรของการผลิต การตลาด และการขาย จะมีเงินไหลเวียนเข้าออก หากเงินดูเหมือนจะมีแต่มาจากคนที่อยู่ภายในบริษัทมากกว่าที่จะมาจากนอกบริษัท มันก็ไม่มีทางยั่งยืนได้ด้วยตัวมันเอง ถ้าคุณได้เครื่องสำอางที่ได้รับความนิยมมาเต็มกระเป๋าสักใบหนึ่ง มันอาจเป็นการลงทุนที่ปลอดภัย ถ้าคุณแค่มีแต่โอกาสที่จะหาคนมาร่วมงานกับคุณ แสดงว่ามันอาจเป็นแชร์ลูกโซ่ โอกาสในทางธุรกิจที่มีจะต้องเปิดกว้างสำหรับทุกคนตั้งแต่ขั้นดาวน์ไลน์ไปจนถึงขั้นบริหาร
ค้นหาว่าบริษัทก่อตั้งขึ้นเมื่อไหร่. ค้นหาข้อมูลบริษัททางเว็บ. ดูที่โครงสร้างของบริษัท. มองดูที่ค่าตอบแทน. ค้นหานโยบายคืนเงิน. ค้นหาว่าคุณจะได้รับการเลื่อนระดับขั้นด้วยวิธีใด. ดูแผนธุรกิจ. ทำการค้นคว้าว่าพวกเขาขายสินค้าอะไร. ค้นหาว่าพวกพนักงานได้เงินอย่างไร. ดูกระแสเงินสด. ค้นหาว่าคุณทำไปแล้วได้อะไรกลับมา.
https://www.wikihow.com/Distinguish-Between-a-Pyramid-Scheme-and-Multi%E2%80%90Level-Marketing https://www.wikihow.com/Distinguish-Between-a-Pyramid-Scheme-and-Multi%E2%80%90Level-Marketing
Researching the Company Researching the Business Model