ตรวจหาอาการ เรียนรู้ที่จะตรวจพบโรคไบโพลาร์ เข้าใจในรูปแบบที่แตกต่างกันของโรคไบโพลาร์
ระหว่างช่วงอารมณ์คลุ้มคลั่งนั้น จะมีความรู้สึกเคลิ้ม มีความคิดสร้างสรรค์บรรเจิด และมีความเชื่อมั่นและรับรู้ในตัวเองมากขึ้น ภาวะแมเนียอาจกินระยะตั้งแต่ไม่กี่ชั่วโมงหรือยืดยาวเป็นหลายวันหรือเป็นหลายสัปดาห์ก็ได้ โรงพยาบาลเมโยได้อธิบายสัญญาณของภาวะแมเนียดังต่อไปนี้:  มีความรู้สึกว่ามี “พลัง” มากกว่าปกติ ในบางกรณีก็มากเสียจนรู้สึกว่าตนเองนั้นเปรียบเหมือนมนุษย์ล่องหน ซึ่งนี่มักจะมาพร้อมกับความรู้สึกนึกว่าตัวเองมีพลังพิเศษที่เหนือกว่าผู้อื่นหรือดุจดังพระเจ้า ความคิดความอ่านแล่นเร็วดังรถด่วน ความคิดอาจกระโดดจากหัวข้อหนึ่งไปอีกหัวข้อหนึ่งอย่างรวดเร็วจนยากที่จะตามทันหรือเพ่งสมาธิอยู่กับเรื่องใดเรื่องหนึ่ง พูดจาเร็วจี๋ชนิดคนอื่นฟังไม่ค่อยรู้เรื่องและรู้สึกว่ามันกระโดดไปมาอย่างไม่มีหยุดพัก ตาค้างไม่หลับตลอดทั้งคืนหรือนอนเพียงไม่กี่ชั่วโมงแต่ไม่รู้สึกอ่อนเพลียในวันถัดมา แสดงพฤติกรรมบ้าบิ่น. ระหว่างช่วงภาวะแมเนียนี้ ใครคนนั้นอาจไปหลับนอนกับใครหลายคนโดยไม่ป้องกัน เขาหรือเธออาจเสี่ยงพนันด้วยเงินสูงลิ่วหรือไปลงทุนในธุรกิจที่มีความเสี่ยงสูงทั้งยังอาจใช้จ่ายอย่างไม่คิดหน้าคิดหลังซื้อของแพงๆ ลาออกจากงาน เป็นต้น แสดงอาการหงุดหงิดโมโหจัดใส่ผู้อื่น ซึ่งมันอาจเกินเลยไปจนมีปากมีเสียงและชวนทะเลาะกับคนที่มีความคิดเห็นไม่ตรงกันได้ ในกรณีที่เกิดขึ้นได้ไม่บ่อย คืออาจเกิดอาการหลงผิดหรือเห็นภาพหลอนภาพลวงตาก็เป็นได้ (เช่น เชื่อว่าได้ยินเสียงกระซิบจากพระเจ้าหรือนางฟ้า) สำหรับผู้ที่เป็นไบโพลาร์แล้ว ช่วงเวลาที่เกิดภาวะซึมเศร้านั้นจะยาวนานกว่าและเกิดถี่กว่าช่วงเวลาภาวะแมเนีย ให้สังเกตดูอาการเหล่านี้:  การไร้ความสามารถที่จะรับรู้ความสุข ความรื่นรมย์ รู้สึกสิ้นหวังและขัดสน ความรู้สึกไร้ค่าและรู้สึกผิดนั้นเป็นเรื่องปกติ นอนหลับมากกว่าปกติและรู้สึกอ่อนเพลียง่วงเหงาหาวนอนตลอดเวลา มีน้ำหนักตัวเพิ่มขึ้นและมีการเปลี่ยนแปลงในความอยากทานอาหาร มีความคิดหมกมุ่นเรื่องความตายและการฆ่าตัวตาย สังเกตให้ดีว่าผู้ป่วยซึมเศร้าแบบไบโพลาร์นั้นดูคล้ายคลึงกับผู้ที่เป็นโรคซึมเศร้า (Major Depressive Disorder - MDD) มืออาชีพที่ผ่านคุณสมบัติถึงจะสามารถแยกแยะความแตกต่างระหว่างอาการสองอย่างนี้ได้ เขาหรือเธอจะดูประวัติของผู้ป่วยเพื่อดูภาวะแมเนียและความรุนแรงของระยะแมเนียนั้น  ยาที่ใช้ในการรักษาโรคซึมเศร้ามักใช้ไม่ได้ผลกับการรักษาอาการซึมเศร้าแบบไบโพลาร์ มันมักจะมาพร้อมกับอาการหงุดหงิดและอารมณ์แปรปรวนซึ่งไม่เกิดในคนที่เป็นโรคซึมเศร้า ช่วงระยะเวลามีภาวะแมเนียแบบไม่รุนแรง (Hypomania) เป็นภาวะที่เกิดอารมณ์ฟุ้งพล่านผิดปกติที่กินระยะเวลาสี่วัน มันอาจมีอาการหงุดหงิดและอาการอื่นเกิดร่วมด้วยภาวะแมเนียแบบไม่รุนแรงแตกต่างจากภาวะแมเนียตรงที่มันรุนแรงน้อยกว่า ให้สังเกตดู:  มีความรู้สึกอิ่มเอมใจ ขี้หงุดหงิด เชื่อมั่นในตัวเองมากขึ้น อาจถึงขั้นนึกว่าเหนือกว่าคนอื่น มีความต้องการนอนหลับน้อยลง พูดจาเร่งรัดกดดัน (พูดจาเร็วและเน้นย้ำตลอด) ไอเดียฟุ้งซ่าน (เมื่อสมองดูจะกระโดดจากความคิดโน้นไปความคิดนี้อย่างฉับพลัน) วอกแวก แสดงอาการกระสับกระส่ายทางกาย เช่น เขย่าขาหรือเคาะนิ้ว ไม่สามารถนั่งนิ่งๆ ได้ ในช่วงภาวะแมเนียแบบไม่รุนแรงนี้ ผู้ป่วยอาจไม่มีปัญหาในชีวิตการงานหรือทางสังคม สภาวะนี้โดยปกติแล้วไม่ถึงขั้นต้องเข้ารับการรักษา คนที่มีภาวะแมเนียไม่รุนแรงนี้อาจรู้สึกมีความสุข มีความต้องการทางเพศเพิ่มขึ้น แต่เขาหรือเธอก็ยังสามารถไปทำงานและจัดการงานทั่วๆ ไปได้โดยไม่เกิดผลเสียตามมา คนที่อยู่ในภาวะแมเนียไม่รุนแรงสามารถทำงานได้ตามปกติ เขาหรือเธอยังสามารถแสดงปฏิกิริยาที่เหมาะสม (แม้จะดูเอาจริงเอาจังเกินไปบ้าง) กับเพื่อนร่วมงานได้อยู่ แต่ถ้าอยู่ในภาวะแมเนียเต็มรูปแบบ งานง่ายๆ ก็กลายเป็นงานที่ทำให้สำเร็จได้ยากโดยไม่เกิดการตัดสินใจผิดพลาด ปฏิกิริยาทางสังคมที่ไม่เหมาะไม่ควรก็เลยอาจนำไปสู่ผลตามมาที่เลวร้าย อาการหลงผิดหรือเห็นภาพหลอนจะไม่พบในภาวะแมเนียไม่รุนแรง ในบางกรณีก็มีคนที่มีภาวะแมเนียกับภาวะซึมเศร้าเกิดขึ้นในเวลาเดียวกัน คนผู้นั้นก็จะมีอาการซึมเศร้าและหงุดหงิดง่าย มีความคิดแล่นเร็ว รู้สึกกระวนกระวายและนอนไม่หลับเกิดขึ้นพร้อมๆ กัน  ภาวะแมเนียกับภาวะแมเนียไม่รุนแรงอาจนับได้ว่าเป็นภาวะผสมถ้าหากมีอาการของภาวะซึมเศร้าร่วมด้วยสามอาการขึ้นไป ยกตัวอย่างเช่น ลองนึกภาพใครสักคนที่มีพฤติกรรมชอบท้าทาย เขาหรือเธออาจมีอาการนอนไม่หลับ ขยันทำกิจกรรมต่างๆ และความคิดความอ่านว่องไว ซึ่งนับได้ว่าเป็นอาการในช่วงภาวะแมเนียทั้งสิ้น แต่ถ้าใครคนนั้นยังแสดงอาการของภาวะซึมเศร้าออกมาอย่างน้อยสามอย่าง ก็ถือว่ามีภาวะแมเนียลูกผสม ตัวอย่างก็เช่นอาจมีความรู้สึกไร้ค่า สูญเสียความสนใจในงานอดิเรกและการทำกิจกรรม กับมีความคิดหมกมุ่นอยู่กับเรื่องความตาย เป็นเรื่องปกติของผู้ป่วยโรคไบโพลาร์ที่จะมีภาวการณ์เปลี่ยนแปลงของอารมณ์ตามฤดูกาล ในบางราย ช่วงภาวะแมเนียหรือภาวะซึมเศร้าอาจกินเวลาไปตลอดช่วงฤดูกาลนั้นเลยก็ได้ ส่วนในรายอื่นๆ ช่วงการเปลี่ยนฤดูกาลจะเป็นจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนวงจรเข้าสู่ภาวะที่อาจเป็นได้ทั้งภาวะแมเนียและภาวะซึมเศร้า ภาวะแมเนียจะพบได้บ่อยกว่าในตอนหน้าร้อน ภาวะซึมเศร้าจะพบบ่อยในฤดูใบไม้ร่วง, ฤดูหนาวและฤดูใบไม้ผลิ อย่างไรก็ดี นี่ไม่ได้เป็นกฎตายตัว บางคนอาจมีภาวะซึมเศร้าในหน้าร้อนและไปมีภาวะแมเนียในช่วงหน้าหนาวก็ได้ บางคนอาจมีปัญหาในการเรียนหรือการทำงานก็จริง แต่ในหลายๆ กรณี ผู้ป่วยก็ดูจะไม่พบปัญหาอะไรในเรื่องเหล่านี้ คนที่เป็นโรคไบโพลาร์ II และโรคประสาทซึมเศร้ามักจะยังทำหน้าที่ในการงานหรือการเรียนได้ดี ส่วนผู้ที่เป็นไบโพลาร์ I มักจะประสบปัญหามากกว่าในเรื่องเหล่านี้ ผู้ป่วยโรคไบโพลาร์จำนวนสูงถึง 50 เปอร์เซ็นต์ที่ต้องต่อสู้กับการใช้สารเสพติด พวกเขาใช้แอลกอฮอล์หรือยากล่อมประสาทตัวอื่นๆ เพื่อหยุดความคิดโลดแล่นในระหว่างภาวะแมเนีย และยังอาจใช้ยาเสพติดเพื่ออยากให้เมาจนเคลิ้มตอนที่เข้าภาวะซึมเศร้า  สารเสพติดอย่างแอลกอฮอล์นั้นมีผลต่ออารมณ์และพฤติกรรมในตัวมันเองอยู่แล้ว ทำให้อาจยากที่จะแยกแยะระหว่างผู้ติดสุรากับผู้ป่วยไบโพลาร์ คนที่ติดยาหรือติดแอลกอฮอล์มีความเสี่ยงสูงที่จะฆ่าตัวตาย ทั้งนี้เป็นเพราะการใช้สารเหล่านี้จะยิ่งเพิ่มระดับความรุนแรงของภาวะทั้งแมเนียและซึมเศร้า การใช้สารเหล่านี้อาจไปกระตุ้นช่วงวงจรของภาวะแมเนียและซึมเศร้าได้ ผู้ป่วยไบโพลาร์มักจะหลุดไปจากความเป็นจริง อาการนี้เกิดขึ้นทั้งในช่วงของตอนเข้าสู่ภาวะแมเนียอย่างสุดโต่งและตอนเข้าสู่ภาวะซึมเศร้าอย่างรุนแรง  มันจะแสดงออกมาในรูปแบบของการมีอีโก้คิดว่าตนเหนือกว่าคนอื่นหรือการมีความรู้สึกผิดที่ไม่สอดคล้องกับความเป็นจริง ในบางรายอาจเกิดความวิกลจริตหรือเกิดภาพหลอนขึ้นด้วย อาการหลุดไปจากความเป็นจริงจะเกิดขึ้นบ่อยที่สุดในผู้ป่วยไบโพลาร์ I ระหว่างช่วงภาวะแมเนียกับภาวะผสม มันจะเกิดขึ้นน้อยกว่าในผู้ป่วยไบโพลาร์ II และแทบจะไม่เคยพบในผู้ป่วยโรคประสาทซึมเศร้า การวินิจฉัยด้วยตนเองอาจมีประโยชน์หากมันจะนำไปสู่ขั้นตอนต่อไปของการร้องขอการรักษา มีผู้ที่ป่วยโรคไบโพลาร์จำนวนมากที่อยู่ไปโดยไม่ได้รับการรักษา แต่กระนั้น เราจะสามารถควบคุมจัดการโรคได้ดีขึ้นหากได้รับการรักษาที่ถูกต้อง การเข้ารับการบำบัดจิตกับแพทย์ทางจิตเวชก็ช่วยให้เกิดความแตกต่างได้  ยาที่ใช้ในการรักษาโรคไบโพลาร์ได้แก่ ยาควบคุมอารมณ์, ยาแก้ซึมเศร้า, ยาต้านโรคจิต และยาระงับความวิตกกังวล ยาเหล่านี้จะทำงานโดยการเข้าไปขวางและ/หรือควบคุมสารเคมีบางตัวในสมอง พวกมันจะควบคุมการทำงานของโดปามีน (Dopamine), เซโรโทนิน (Serotonin), และ อะซีทิลคลอไรด์ (Acetylcholine)  ยาควบคุมอารมณ์ทำหน้าที่ควบคุมอารมณ์ของบุคคลนั้น พวกมันจะป้องกันไม่ให้เกิดอารมณ์แกว่งสุดโต่งแบบมีความสุขเหลือล้นหรือเศร้าสุดขีดในโรคไบโพลาร์ ยาในตระกูลนี้ก็มี ลิเธียม (Lithium), เดปาโกท (Depakote), นิวรอนติน (Neurontin), ลามิคทอล (Lamictal), และโทปาแม็กซ์ (Topamax)  การรักษาด้วยยาต้านโรคจิตสามารถช่วยลดอาการวิกลจริตอย่างการเกิดภาพหลอนหรือจิตหลงผิดในช่วงภาวะแมเนียได้ ยาในตระกูลนี้ก็มี  ไซเพร็กซ่า (Zyprexa), ริสเพอร์ดัล (Risperdal), อบิลิฟาย (Abilify) และซาฟริส (Saphris)  การรักษาด้วยยาแก้ซึมเศร้าจะใช้บรรเทาภาวะซึมเศร้าของโรคไบโพลาร์ ยาในตระกูลนี้มี เล็กซาโปร (Lexapro), โซลอฟท์ (Zoloft), โปรแซ็ค (Prozac), และตัวอื่นๆ สุดท้ายเพื่อจะควบคุมอาการวิตกจริต นักจิตเวชอาจสั่งจ่ายยาอย่าง ซาแน็กซ์ (Xanax), โคลโนพิน (Klonopin), หรือโลราซีแปม (Lorazepam)  ยาทั้งหมดนี้จะต้องถูกสั่งจ่ายจากแพทย์หรือนักจิตเวชที่ได้รับการรับรองแล้วเท่านั้น ละควรรับประทานยาโดยตรงเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาสุขภาพ ถ้าคุณเป็นกังวลว่าตัวเองหรือคนที่รักเป็นโรคไบโพลาร์ ให้ไปรับการวินิจฉัยจากแพทย์หรือนักจิตเวช ถ้าตัวคุณหรือคนที่รักมีความคิดอยากฆ่าตัวตาย ให้รีบติดต่อเพื่อนสนิทที่ไว้ใจได้ทันที หรือโทรศัพท์ปรึกษากับสายด่วนสุขภาพจิตที่หมายเลข 1667 เพื่อขอคำแนะนำ ไบโพลาร์รูปแบบนี้เป็นรูปแบบการมีภาวะแมเนียสลับกับภาวะซึมเศร้าที่พบเห็นได้บ่อยที่สุด คนที่ถูกวินิจฉัยว่าเป็นไบโพลาร์ I นั้นจะมีภาวะแมเนียหรือภาวะผสมอย่างน้อยก็หนึ่งช่วง และก็อาจมีภาวะซึมเศร้าเกิดขึ้นด้วย  คนที่เป็นโรคไบโพลาร์ I จะเป็นผู้ที่มีโอกาสเกิดความรู้สึกเคลิ้มซึ่งอาจนำไปสู่การมีพฤติกรรมเสี่ยงได้ อาการป่วยรูปแบบนี้มักจะส่งผลกระทบต่อชีวิตการทำงานและความสัมพันธ์ของผู้ป่วย คนที่เป็นโรคไบโพลาร์ I มักมีโอกาสจะพยายามฆ่าตัวตาย โดยมีอัตราการฆ่าตัวตายที่กระทำสำเร็จอยู่ที่ 10-15 %  คนที่เป็นโรคไบโพลาร์ I ยังมีความเสี่ยงสูงที่จะเกิดปัญหาการใช้ยาเสพติดตามมา  มีความเกี่ยวโยงกันระหว่างโรคไบโพลาร์ I กับโรคต่อมไทรอยด์เป็นพิษ จึงจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องไปพบแพทย์ รูปแบบนี้จะมีภาวะแมเนียที่รุนแรงน้อยกว่าและมีภาวะซึมเศร้าชนิดเต็มรูปแบบ คนนั้นอาจมีภาวะแมเนียไม่รุนแรงในแบบแอบซ่อนอยู่ แต่ภาวะหลักๆ มักจะเป็นภาวะซึมเศร้า  คนที่เป็นโรคไบโพลาร์ II มักจะได้รับการวินิจฉัยโรคผิดว่าเป็นโรคซึมเศร้า การจะบอกถึงความแตกต่างนั้น เราจะต้องดูลักษณะที่โดดเด่นของภาวะซึมเศร้าแบบไบโพลาร์ ภาวะซึมเศร้าแบบไบโพลาร์นั้นแตกต่างจากโรคซึมเศร้าเพราะมันมักจะเกิดควบคู่ไปกับอาการแมเนีย บางครั้งสองภาวะนี้อาจจะเกิดคาบเกี่ยวกัน จึงต้องใช้ผู้เชี่ยวชาญในการแยกแยะความแตกต่างของสองอาการนี้  สำหรับคนที่เป็นโรคไบโพลาร์ II ภาวะแมเนียอาจแสดงอาการออกมาในรูปแบบของความกังวลใจ อาการหงุดหงิด หรือการมีความคิดแล่นเร็ว มักจะไม่ค่อยพบว่ามีอาการความคิดสร้างสรรค์บรรเจิดหรือทำกิจกรรมไม่รู้เหน็ดเหนื่อย เช่นเดียวกับไบโพลาร์ I ผู้ป่วยไบโพลาร์ II มีความเสี่ยงสูงที่จะฆ่าตัวตาย, มีภาวะต่อมไทรอยด์เป็นพิษ และใช้ยาเสพติด  โรคไบโพลาร์ II มักพบในผู้หญิงมากกว่าผู้ชาย โรคประสาทซึมเศร้า (cyclothymia) นั้นเป็นโรคไบโพลาร์อย่างอ่อนๆ ซึ่งมีอาการอารมณ์แปรปรวนแต่มีภาวะแมเนียและภาวะซึมเศร้ารุนแรงน้อยกว่า อารมณ์ที่แปรปรวนนั้นจะเกิดเป็นวงจร สลับระหว่างภาวะซึมเศร้ากับภาวะแมเนีย ตามคู่มือการวินิจฉัยและสถิติของภาวะป่วยทางจิต (DSM) กล่าวไว้ว่า:  โรคประสาทซึมเศร้าเริ่มเกิดขึ้นตั้งแต่ในช่วงแรกๆ ของชีวิต แต่ช่วงระยะแสดงอาการมักจะเกิดในช่วงวัยรุ่นและผู้ใหญ่ตอนต้น โรคประสาทซึมเศร้าพบได้ในผู้ชายและผู้หญิงเท่าๆ กัน และเช่นดียวกับโรคไบโพลาร์ I และ II ที่ผู้ป่วยโรคประสาทซึมเศร้ามีความเสี่ยงสูงที่จะหันไปพึ่งยาเสพติด อาการนอนไม่หลับก็เป็นอีกอย่างที่พบได้ประจำในผู้ป่วยโรคประสาทซึมเศร้า
จดจำสัญญาณของภาวะแมเนีย. รู้อาการของภาวะซึมเศร้าแบบไบโพลาร์. เข้าใจในสัญญาณของภาวะแมเนียแบบไม่รุนแรง. เข้าใจในระยะผสม. ตรวจดูอารมณ์ที่เปลี่ยนแปลงไปตามฤดูกาล. เข้าใจว่าการเป็นโรคไบโพลาร์นั้นไม่ได้หมายความว่าจะทำงานไม่ได้. จงระมัดระวังในประเด็นเรื่องการใช้ยาเสพติด. สังเกตการหลุดไปจากโลกแห่งความเป็นจริง. พบผู้เชี่ยวชาญ. รู้ลักษณะของโรคไบโพลาร์ I. เข้าใจในอาการของโรคไบโพลาร์ II. ดูสัญญาณของโรคประสาทซึมเศร้า.
https://www.wikihow.com/Know-if-You-Have-Bipolar-Disorder https://www.wikihow.com/Know-if-You-Have-Bipolar-Disorder https://www.wikihow.com/Know-if-You-Have-Bipolar-Disorder
Identifying the Symptoms Know How to Spot Bipolar Disorder Understanding Different Forms of Bipolar Disorder