เปลี่ยนแปลงการทานอาหารและไลฟ์สไตล์ ใช้ว่านหางจระเข้เพื่อรักษาโรคข้อรูมาตอยด์
ให้ทานอาหารส่วนใหญ่เป็นอาหารออแกนิก มันจะไม่มียาฆ่าแมลงหรือสารเคมีอื่นๆ อย่างฮอร์โมนหรือยาปฏิชีวนะ ซึ่งเกี่ยวข้องกับความเสี่ยงเพิ่มขึ้นที่จะทำให้อักเสบ คุณควรลดปริมาณอาหารแปรรูปหรืออาหารบรรจุเสร็จ นี่จะช่วยลดสารปรุงแต่งและสารกันเสียที่จะทำให้บางคนมีอาการอักเสบกว่าเดิม และนี่จะทำให้แน่ใจว่าคุณทานคาร์โบไฮเดรตเชิงซ้อน ไม่ใช่คาร์โบไฮเดรตเชิงเดี่ยวที่จะเพิ่มระดับของการอักเสบ  ลองทำอาหารเองโดยใช้อาหารทั้งส่วน (whole foods) นี่จะช่วยรักษาวิตามิน แร่ธาตุ และสารอาหารส่วนใหญ่ไว้ หลักการง่ายๆ ก็คืออาหารที่มีสีขาว อย่าง ขนมปังขาว ข้าวขาว พาสต้าขาว นั่นแปลว่ามันถูกแปรรูป ให้เลือกเป็นอาหารแบบนี้แทนอย่าง โฮลเกรน ขนมปัง ข้าวกล้อง พาสต้าโฮลเกรน ตั้งเป้าว่า 2/3 ของการทานอาหารจะมาจากผลไม้ ผัก และโฮลเกรน ผักและผลไม้นั้นมีสารต้านอนุมูลอิสระสูงที่จะช่วยลดการอักเสบ ลองเลือกผักผลไม้สด ผักผลไม้แช่แข็งก็ใช้ได้แต่คุณควรหลีกเลี่ยงการทานผักในซอสครีมที่มีไขมันสูง หลีกเลี่ยงผลไม้ที่มีน้ำตาลหรือน้ำเชื่อมเหนียวๆ ให้เลือกเป็นผักและผลไม้สีสดที่มีสารต้านอนุมูลอิสระเยอะๆ ซึ่งได้แก่ผลไม้ชนิดเหล่านี้  เบอร์รี่ (บลูเบอร์รี่และราสเบอร์รี่) แอปเปิล ลูกพลัม ส้ม ผลไม้ตระกูลส้ม (citrus) ผักใบเขียว ฟักทองเทศและสควอชเหลือง พริกหวาน ไฟเบอร์นั้นลดการอักเสบได้ ขอให้แน่ใจว่าคุณได้รับไฟเบอร์อย่างน้อย 20-35 กรัมต่อวัน อาหารที่มีไฟเบอร์สูงนั้นได้แก่ โฮลเกรน ผัก ผลไม้ ถั่ว และถั่วเมล็ดแบน และเมล็ดพืช อาหารต่อไปนี้ก็จะเป็นแหล่งของไฟเบอร์เช่นกัน  ข้าวกล้อง บัลเกอร์วีต บักวีต ข้าวโอ๊ต ข้าวฟ่าง ควินัว แอปเปิ้ล ลูกแพร์ ลูกมะเดื่อ อินทผาลัม องุ่น และเบอร์รี่ทุกชนิด ผักใบเขียว (ผักโขม มัสตาร์ด ผักคอลลาร์ด ผักสวิสชาร์ด คะน้า) แครอท บล็อคโคลี่ กะหล่ำดาว กวางตุ้ง หัวบีท ถั่วฝักเมล็ดกลม ถั่วเมล็ดแบน ถั่วทุกชนิด (ถั่วแดง ถั่วดำ ถั่วขาว ถั่วลิมา) เมล็ดฟักทอง เมล็ดงา เมล็ดทานตะวัน และถั่วอย่าง อัลมอนด์ พีแคน วอลนัท และพิสตาชิโอ ถ้าคุณทานเนื้อ ขอให้แน่ใจว่าเนื้อนั้นไม่ติดไขมัน (และควรเป็นเนื้อที่เลี้ยงด้วยหญ้าเพราะมันจะมีไขมันโอเมก้า 3 และ 6 ในสัดส่วนธรรมชาติ) และสัตว์ปีกก็ควรไม่มีหนัง เนื้อสัตว์อะไรก็ตามที่คุณทานควรเป็นสัตว์ที่เลี้ยงโดยปราศจากฮอร์โมนและยาปฏิชีวนะ คุณควรเลาะไขมันออกด้วย การลดปริมาณเนื้อจะช่วยลดไขมันอิ่มตัวที่คุณได้รับ ซึ่งเป็นสิ่งที่สมาคมหัวใจอเมริกัน (AHA) แนะนำว่าคุณควรลดให้เหลือน้อยกว่า 7% ของแคลอรี่ที่ได้รับทั้งหมดในวันหนึ่ง  คุณสามารถหลีกเลี่ยงไขมันอิ่มตัวโดยไม่ใช้เนย มาการีน และเนยขาว ในการทำอาหาร ให้ใช้เป็นน้ำมันมะกอกหรือน้ำมันคาโนลาแทน สถาบัน AHA ยังแนะนำอีกว่าคุณควรหลีกเลี่ยงไขมันทรานส์ ให้อ่านที่ฉลากอาหารและหลีกเลี่ยงอาหารที่มี "ไขมันผ่านกระบวนการเติมไฮโดรเจนบางส่วน" ซึ่งนี่หมายความว่าผลิตภัณฑ์นั้นมีไขมันทรานส์ แม้ว่าที่ฉลากจะบอกว่า "ไขมันทรานส์ 0 เปอร์เซ็นต์" ก็ตาม ปลานั้นเป็นโปรตีนที่มีคุณภาพดีและมีไขมันโอเมก้า 3 ซึ่งเป็นไขมันที่ดีต่อสุขภาพอยู่ในปริมาณมาก การได้รับไขมันโอเมก้า 3 มากขึ้นจะเกี่ยวข้องกับการลดระดับของการอักเสบ ปลาที่มีไขมันโอเมก้า 3 อยู่สูงได้แก่ ปลาแซลมอน ปลาทูน่า ปลาเทราท์ ปลาซาร์ดีน และแมคเคอเรล อย่าลืมดื่มน้ำเยอะ และรักษาร่างกายให้ชุ่มชื้น สมุนไพรและเครื่องเทศบางอย่างจะช่วยลดอาการเจ็บที่เกี่ยวข้องกับการอักเสบของโรคข้อรูมาตอยด์ สมุนไพรและเครื่องเทศหลายตัวมีในรูปแบบอาหารเสริม (เช่น กระเทียม ขมิ้น กรดไขมันโอเมก้า 3 วิตามินซี วิตามินอี) แต่เพื่อให้แน่ใจก็ควรคุยกับแพทย์ก่อนจะทาน แต่ที่ดีกว่าก็คือควรทานมันจากอาหารไม่ใช่จากอาหารเสริม สมุนไพรและเครื่องเทศที่แนะนำได้แก่  กระเทียม ขมิ้น กระเพรา ออริกาโน กานพลู อบเชย ขิง พริก การออกกำลังกายจะช่วยรักษาสุขภาพโดยรวมและกล้ามเนื้อและกระดูกให้แข็งแรง นักกายภาพบำบัดสามารถช่วยคุณกำหนดประเภทของการออกกำลังกายที่จะเป็นประโยชน์ต่อคุณมากที่สุด ต้องอย่าลืมว่าการออกกำลังกายควรจะเป็นการออกกำลังกายที่มีแรงกดน้อยอย่างแอโรบิก เวทเทรนนิ่ง เดินเล่น เดินขึ้นเขา รำไทชิ ทั้งหมดนี้จะช่วยรักษาความยืดหยุ่นและความแข็งแรง ขอให้แน่ใจว่าได้พักผ่อนและออกกำลังกายอย่างสมดุล หากอาการของโรคข้อรูมาตอยด์กำเริบ มันจะดีกว่าหากคุณลองพักเล็กน้อยแทนการนอนพักบนเตียงนานๆ ซึ่งนี่รวมถึงยาต้านการอักเสบด้วย แพทย์ของคุณอาจจะจ่ายแอนติบอดี้ที่มีชื่อว่า tumor necrosis factor (TNF) ซึ่งเป็นสารต้านมะเร็ง ไม่ชัดเจนว่ายาชนิดนี้มีหน้าที่รักษาโรคข้อรูมาตอยด์ได้อย่างไร แต่ปกติแล้วมันจะใช้ควบคู่กับยาต้านการอักเสบ หรือคุณอาจจะได้รับเป็นยาตัวใหม่ที่เป็นไบโอโลจิกส์ซึ่งเป็นการตัดแต่งทางพันธุกรรมที่โปรตีนใช้ควบคู่กับยาต้านการอักเสบ. ยาต้านอักเสบชนิดไม่ใช่สเตียรอยด์และยาระงับปวดนั้นก็ใช้ร่วมกับยาอื่นๆ ยาในกลุ่ม DMARD อย่าง methotrexate อาจจะทำให้มีอันตรายร้ายแรงที่ตับและเกิดอาการแพ้ได้ ผลข้างเคียงอื่นๆ นั้นได้แก่ เป็นไข้ อ่อนแรง ไอ และมีปัญหาเรื่องการหายใจ เจลจากว่านหางจระเข้นั้นใช้รักษาบาดแผล แผลไหม้ การติดเชื้อ อาการเจ็บข้อต่อและข้ออักเสบบางประเภทมาแต่ดั้งเดิม คุณสามารถใช้ว่านหางจระเข้ที่ข้อต่อโดยตรงหรือดื่มน้ำว่านหางจระเข้เพื่อลดการอักเสบ ว่านหางจระเข้นั้นมีประโยชน์ในการรักษาโรคข้อรูมาตอยด์เพราะว่าคุณสมบัติในการต้านการอักเสบของมัน คุณสมบัติของมันนั้นเหมือนกับยาแก้ปวด (ซึ่งก็เป็นเพราะคุณสมบัติในการต้านการอักเสบ) และช่วยให้แผลสมานเร็วขึ้น มันยังเป็นมอยเจอร์ไรเซอร์และสารชะลอวัยที่ปลอดภัยอีกด้วย  เจลว่านหางจระเข้จะมาจากตรงกลางของใบหรือเรียกอีกชื่อว่า "เนื้อว่าน (inner fillet)" มันจะมีน้ำตาลเชิงซ้อนมากกว่าน้ำว่านหางจระเข้ เชื่อกันว่าน้ำตาลเชิงซ้อนเป็นส่วนที่มีประโยชน์ของว่านหางจระเข้  น้ำว่านหางจระเข้นั้นสกัดมากจากใบส่วนนอกและก็มีน้ำตาลเชิงซ้อนด้วย หากคุณมีต้นว่านหางจระเข้ที่โตเต็มวัยแล้ว ให้ใช้กรรไกรคมๆ ตัดใบออกและลอกใบด้านนอกออก ซึ่งเมื่อลอกแล้วก็จะเจอเจลใสๆ ด้านใน ใช้นิ้วมือควักเจลออกมาหรือตัดที่ท้ายใบและบีบให้เจลออกมา หากคุณจะซื้อเจลว่านหางจระเข้ ให้ดูทางออนไลน์หรือร้านอาหารเพื่อสุขภาพแถวบ้าน ซื้อว่านหางจระเข้ออแกนิกที่ไม่มีสารกันเสียหรือสารเติมแต่ง ขั้นตอนแรกให้ทาเจลว่านหางจระเข้ไปที่พื้นที่เล็กๆ บนผิวหนังเพื่อทดสอบดูว่ามีปฏิกิริยาอะไรหรือไม่ หากเริ่มมีผื่นหรือปัญหาอื่นๆ ให้หยุดใช้ หากผิวหนังไม่ระคายเคือง ให้ทาเจลให้ทั่วตรงบริเวณที่เป็นปัญหาสำหรับคุณมากที่สุด ให้ทาเหมือนทาโลชั่น ที่จะช่วยบรรเทาความเจ็บปวดชั่วคราวจากโรคข้อรูมาตอยด์ ตราบใดที่ผิวหนังไม่ระคายเคือง คุณก็สามารถใช้ว่านหางจระเข้รักษาได้ได้เท่าที่คุณต้องการ คนส่วนใหญ่ไม่ค่อยเจอผลข้างเคียง แต่ว่าหางจระเข้อาจจะทำให้ผิวแดง แสบร้อน หรือรู้สึกปวดแปลบคล้ายเข็มทิ่ม และอาจจะเป็นผื่นชั่วคราวแต่ก็หาได้ยาก มีรายงานว่าน้ำหางจระเข้จะลดการตอบสนองของระบบภูมิคุ้มกันซึ่งจะมีประโยชน์ในการรักษาโรคข้อรูมาตอยด์ การดื่มน้ำว่านหางจระเข้อาจจะทำให้รู้สึกชา เป็นตะคริว ท้องเสีย และมีแก๊ส หากอาการเหล่านี้เกิดขึ้น ให้หยุดดื่มทันที การดื่มน้ำว่านหางจระเข้จะช่วยลดน้ำตาลในเลือดและอาจจะรบกวนการใช้ยารักษาโรคเบาหวาน ดังนั้น อย่าดื่มน้ำว่านหางจระเข้ติดต่อกัน 3-4 อาทิตย์ นอกจากนี้ หากคุณดื่มน้ำว่านหางจระเข้ มันอาจจะลดการดูดซึมของครีมสเตียรอยด์และลดระดับโพแทสเซียม ให้พูดคุยกับผู้เชี่ยวชาญก่อนที่จะใช้ยา อาหารเสริม รวมถึงว่านหางจระเข้ที่ใช้ภายนอกและภายใน  แม้ว่าจะไม่มีการศึกษาในระยะยาวเกี่ยวกับผลของการใช้ว่านหางจระเข้แบบภายใน งานวิจัยหนึ่งพบว่ามีความเกี่ยวข้องระหว่างน้ำว่านหางจระเข้และมะเร็งลำไส้ใหญ่  ศูนย์วิทยาศาสตร์เพื่อสาธารณประโยชน์ (CSPI) ของประเทศสหรัฐอเมริกาไม่แนะนำให้ดื่มน้ำว่านหางจระเข้ แต่แนะนำอย่างยิ่งให้ใช้ว่านหางจระเข้ที่ภายนอก ให้มองหาน้ำว่านหางจระเข้แบบออแกนิก (อย่างยี่ห้อ Lily of the Desert หรือ Nature's Way (นำเข้าจากต่างประเทศ)) ที่ไม่มีสารปรุงแต่งหรือสารกันเสีย ให้เริ่มดื่มจากปริมาณน้อยๆ ก่อน เช่น 60-90 มิลลิลิตร 1 ครั้งต่อวัน และดูว่ามีปฏิกิริยาอะไรเมื่อดื่มเข้าไป ให้เพิ่มปริมาณเป็น 60-90 มิลลิลิตร 3 ครั้งต่อวัน มันอาจจะขมนิดหน่อยและอาจจะต้องทำความคุ้นเคย คุณอาจจะลองใส่น้ำผึ้ง 1 ช้อนชาไปในน้ำก็ได้หรือผสมกับน้ำผลไม้อย่างอื่นให้เป็นรสชาติที่คุณชอบ  อย่าดื่มเจลว่านหางจระเข้เพราะมันมีสารเหมือนยาระบายเข้มข้นและทำให้ท้องเสียได้
เลือกอาหารที่มีคุณภาพสูง. ทานผักและผลไม้เยอะขึ้น. ทานไฟเบอร์ให้เยอะขึ้น. จำกัดปริมาณเนื้อแดงที่คุณทาน. ทานปลาให้มากขึ้น. เพิ่มเครื่องเทศและสมุนไพรที่ต้านการอักเสบไปในอาหาร. ออกกำลังกายในระดับที่เหมาะสม. ใช้ยาในกลุ่ม disease-modifying antirheumatic drugs (DMARDs). เรียนรู้เกี่ยวกับเจลและน้ำว่านหางจระเข้. นำเจลว่านหางจระเข้ออกมาจากต้น. ทาเจลว่านหางจระเข้ที่ข้อต่อ. เรียนรู้เกี่ยวกับผลข้างเคียงของน้ำว่านหางจระเข้และผลต่อสุขภาพ. ดื่มน้ำว่านหางจระเข้.
https://www.wikihow.com/Use-Aloe-Vera-to-Treat-Rheumatoid-Arthritis https://www.wikihow.com/Use-Aloe-Vera-to-Treat-Rheumatoid-Arthritis
Changing Your Diet and Lifestyle Using Aloe Vera to Treat Rheumatoid Arthritis