พัฒนาอวัจนภาษา ฝึกในสถานการณ์จริง ปรับปรุงการสื่อสารด้วยวาจาให้ดีขึ้น
ภาษากายของเรามักจะสื่อสารที่มีพลังมากกว่าคำพูด จำไว้ว่าภาษากายมีบทบาทสำคัญต่อการมีปฏิสัมพันธ์กับคนในสังคม ระมัดระวัง และใช้เวลาไตร่ตรองสิ่งที่คุณสื่อไปยังผู้อื่นผ่านท่าทาง การจ้องตา และสีหน้าของคุณ  หากคุณเลี่ยงการสบตา ยืนห่าง หรือกอดอก นั่นอาจเป็นการบอกกลายๆ ว่าคุณไม่อยากจะสนทนากับอีกฝ่าย  ใช้ท่าทางที่แสดงความมั่นใจและยิ้มให้มากขึ้นสักหน่อย สบตากับคนที่คุยด้วยบ่อยๆ ยืนตัวตรงและอย่ากอดอก วิธีนี้น่าจะช่วยให้คนที่คุณสนทนาด้วยประทับใจในตัวคุณได้บ้าง จับตาดูภาษากายของผู้อื่นให้ดี และพิจารณาดูว่าทำไมพวกเขาถึงทำได้ดีเวลามีปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่น สังเกตท่าทาง มือไม้ สีหน้า และดูว่ามีการสบตาเกิดขึ้นบ่อยแค่ไหน ลองคิดดูว่าคุณจะลองทำตาม หรือพัฒนาภาษากายของคุณเวลาที่พูดคุยกับคนอื่นได้อย่างไรบ้าง   บอกให้ได้ว่าในกลุ่มคนที่คุณจับตามองอยู่ พวกเขารู้จักกัน 'ดีขนาดไหน' สิ่งนี้สำคัญเพราะภาษากายที่ใช้ร่วมกันในหมู่เพื่อนสนิทที่กำลังคุยกันอยู่ มีความแตกต่างกับภาษากายที่คนแปลกหน้าสองคนใช้เวลาคุยกันอย่างสิ้นเชิง ถึงแม้จะอยู่ในสถานการณ์ปกติทั่วไปก็ตาม บันทึกสิ่งที่สังเกตเห็นไว้ในใจ วิธีนี้เป็นแนวทางและช่วยให้คุณตระหนักรู้ถึงภาษากายที่คุณแสดงออกมามากขึ้นกว่าเคย บ้านมักจะเป็นที่ที่ดีที่สุดที่จะเริ่มเรียนรู้สิ่งใหม่ เพราะคุณจะไม่รู้สึกเขินอายในสถานที่ที่คุ้นเคย คุณอาจลองอัดวิดีโอตัวเองเวลาสนทนากับคนในบ้าน และลองพิจารณาดูว่าคุณจะปรับปรุงภาษากายของตัวเองให้ดีขึ้นได้อย่างไร คุณยังอาจฝึกท่าทางเพื่อใช้สื่อสารโดยไม่ใช้คำพูด หน้ากระจกด้วยก็ยังได้ เลือกขอความช่วยเหลือคนในครอบครัวที่คุณสนิท หรือจะเพื่อนสนิทก็ได้ - นี่ก็เป็นอีกวิธีที่ใช้ได้ดี เพราะคนเหล่านี้สามารถให้ข้อคิดเห็นที่จริงใจและเป็นประโยชน์กับคุณได้อย่างที่คนอื่นๆ ไม่สามารถให้ได้ และยังมีเคล็ดลับอื่นๆ อย่าง 'การยืด' ไหล่ไปด้านหลัง ให้กระดูกสันหลังยืดตรง และเชิดคางขึ้นให้ขนานไปกับพื้น   หนึ่งในสิ่งที่ดีที่สุดในการฝึกซ้อมที่บ้าน คือ บ้านเป็นที่ที่มีสภาพแวดล้อมที่เป็นส่วนตัว และมีแรงกดดันต่ำอย่างเห็นได้ชัด อย่าเขินอาย! มันมีแค่คุณกับกระจกเท่านั้น! ขอให้สนุกกับการลองใช้ภาษากายและมือไม้ในแบบต่างๆ รอยยิ้มเป็นสิ่งที่ใครๆ ก็ยอมรับว่าเป็นวิธีที่ดีเยี่ยมที่จะแสดงให้อีกฝ่ายเห็นว่าคุณเปิดรับคนอื่นๆ และทำให้คนอื่นๆ รู้สึกสบายใจ แค่เพียงให้ความสำคัญกับการยิ้มเวลาที่คุณเจอคนอื่นๆ ก็จะทำให้อะไรๆ ง่ายขึ้นได้บ้าง ฝึกสบตาคนให้มากขึ้นเมื่อคุณเริ่มรู้สึกไม่อึดอัดกับการมองตาคนแล้ว แต่อย่าจ้องตา โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากคุณรู้สึกอึดอัดใจที่จะทำ เพราะมันอาจสร้างความรำคาญได้ เมื่อไหร่ก็ตามที่คุณนึกถึงการสบตา ให้หาใครสักคน แล้วมองตาคนๆ นั้นสัก 3-5 วินาทีก็พอ เมื่อคุณรู้สึกว่าส่ิงนี้เป็นเรื่องง่ายขึ้นแล้ว คุณก็จะรู้สึกว่ามันเป็นเรื่องธรรมชาติ   หากคุณไม่ได้อยู่ติดกับอีกคน ให้จ้องมองไปที่ติ่งหูของเขา หรือบริเวณระหว่างดวงตา ถึงจะเป็นการแสร้งทำแต่คนก็ไม่รู้หรอก หากคุณเป็นกังวลเวลาสบตาคน นักจิตวิทยาสังคมบางคนแนะนำว่า ให้คุณฝึกกับคนในโทรทัศน์ เปิดข่าวดู และลองสบตากับผู้สื่อข่าว คุณจะมั่นใจขึ้นกับรูปลักษณ์ของคุณ การให้เวลากับตัวเองเพิ่มขึ้นสักหน่อยเพื่อให้แน่ใจว่าคุณชอบรูปลักษณ์ของตัวเอง และรู้สึกมั่นใจ จะช่วยให้การเข้าสังคมของคุณ ไม่ว่าครั้งไหนก็ตามแต่ ง่ายขึ้น สร้างกิจวัตรที่ดีๆ ซื้อเสื้อผ้าใหม่ หรือรองเท้าใหม่ที่คุณชอบ และแต่งตัวให้ดีที่สุด ไม่เพียงเพื่อพัฒนาความมั่นใจในตนเอง แต่ยังทำให้คุณดูเป็นคนเข้าสังคมเก่งโดยธรรมชาติด้วย การเริ่มการสนทนากับคนที่ไม่รู้จักอาจเป็นการเสี่ยงน้อยกว่า และเป็นส่ิงที่คน ณ ที่นั้นๆ ยอมรับว่าทำได้มากกว่า และบางสถานการณ์ก็ง่ายกว่าบางสถานการณ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เวลาจะเริ่มต้นมีปฏิสัมพันธ์ ซุปเปอร์มาร์เก็ตหรือธนาคารต่างเป็นสถานที่ที่มักถูกจัดว่าไม่เหมาะสมที่สุด ที่จะเริ่มต้นสนทนากับคนแปลกหน้า (คนต่างแค่ต้องการซื้อของชำให้เสร็จๆ ไป) ร้านกาแฟ การแข่งกีฬา และศูนย์กิจกรรมชุมชน เป็นสถานที่ที่เหมาะกับการพูดคุยกับคนใหม่ๆ  เพื่อจะได้เจอผู้คนใหม่ๆ ลองเข้าร่วมกลุ่ม เช่น ชมรมกีฬาสมัครเล่น หรือชมรมหนังสือ คลาสฟิตเนสก็มักจะเป็นสถานที่ที่ดีเยี่ยมในการเริ่มต้นการสนทนา ถามบาริสต้าว่าวันนี้เป็นยังไงบ้าง ขอบคุณบุรุษไปรษณีย์เมื่อเขาแวะผ่านมา หรือถามเพื่อนร่วมงานว่าสุดสัปดาห์ที่ผ่านมาเป็นยังไงบ้าง คุณไม่ต้องรีบถามคำถามลึกซึ้งที่เป็นการละลาบละล้วง และทำให้บทสนทนาสะดุดทันที ค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไป จำไว้ว่า การกล่าว 'ว่าไง' เพื่อทักทายใครสังคนไม่มีอะไรเสียหาย โดยมากแล้วคุณจะไม่ได้เจอคนๆ นั้นอีกหรอก และบทสนทนาง่ายๆ เหล่านี้ก็เหมาะมากที่สุดที่จะใช้ฝึกฝน เข้าหาอีกฝ่ายด้วยภาษากายที่ดูเปิดเผย และดูเหมือนคนที่สนใจที่จะทำความรู้จักอีกฝ่ายให้มากขึ้น นี่มักจะเป็นโอกาสดีที่จะมีบทสนทนาที่มีความหมาย  มั่นใจเวลาเข้าหาอีกฝ่าย หากคุณตื่นเต้นเกิน คุณอาจทำให้อีกฝ่ายรู้สึกแบบเดียวกันด้วย! จำไว้ว่าคุณควรเก็บโทรศัพท์มือถือไปเสีย การเช็กโทรศัพท์ตลอดเวลาระหว่างพูดคุยจะสร้างความรำคาญให้คนอื่น และทำให้เขาคิดว่าคุณสนใจโทรศัพท์มากกว่าการพูดคุยกับอีกฝ่าย! หากการพบปะพูดคุยเป็นไปด้วยดี ลองบันทึกไว้ว่าอะไรที่คุณทำได้ดี และพยายามทำซ้ำในครั้งต่อๆ ไป แต่หากว่ามันแย่ ให้ประเมินสถานการณ์ในใจดู เพื่อจะได้ระบุได้ว่าอะไรกันแน่ที่ทำให้อะไรๆ มันไม่น่าประทับใจ   คุณเลือกเข้าหาคนที่กำลังง่วนอยู่กับการทำอะไรสักอย่าง หรือคนที่แสดงภาษากายแบบปิดกั้นการมีปฏิสัมพันธ์หรือไม่ ภาษากายของคุณแสดงถึงความเปิดเผยและเชื้อเชิญหรือไม่ คุณเริ่มบทสนทนาด้วยหัวข้อที่เหมาะสมหรือไม่ ทักษะทางสังคมจะพัฒนาขึ้นด้วยการฝึกฝน ยิ่งคุณสื่อสารและมีปฏิสัมพันธ์กับผู้คน คุณก็จะยิ่งทำมันได้ดีขึ้น  พยายามอย่าให้การมีพูดคุยที่ผ่านมาที่ไม่ค่อยดีทำให้คุณรู้สึกแย่ หลายๆ ครั้งที่เป็นแบบนั้นมันไม่ได้เป็นเพราะคุณเลย วิธีนี้มักจะให้พื้นที่ที่คุณรู้สึกสบายใจและปลอดภัย ซึ่งเป็นที่ที่การเรียนรู้ที่จะพูดคุยกับผู้คนเกิดขึ้นได้ง่าย เป็นที่ที่ไม่ได้มีแต่คุณคนเดียวที่อยากจะฝึกทักษะการพูด ทำไมไม่ลองฝึกกับคนอื่นๆ ที่ตกอยู่ในสภาพเดียวกับคุณล่ะ ความจริงที่ว่าคุณก็ต้องการพัฒนาทักษะทางสังคม แสดงให้เห็นว่าคุณเป็นคนที่จิตใจดีและใจกว้าง เป็นคนที่ยินดีที่จะพัฒนาตนเอง ให้คุณแวดล้อมตัวเองในหมู่คนที่มีเป้าหมายเดียวกันเพื่อทำให้คุณเติบโตขึ้น อย่าพูดเบาไปหรือดังไป พูดด้วยความดังที่คนฟังได้ยินง่าย และแสดงถึงความมั่นใจ แต่อย่าให้ฟังดูก้าวร้าวเด็ดขาด  อย่าลืมปรับระดับความดังของเสียงให้เหมาะสมกับสภาพแวดล้อม หากเป็นไปได้ ให้คุณพูดด้วยระดับความดังและน้ำเสียงที่เท่าๆ กันกับผู้คนรอบตัวคุณ ณ ตอนนั้น คุณสามารถเริ่มจากการพูดเรื่องทั่วๆ ไปหรือเรื่องที่คนต่างเห็นพ้องว่าจริงแทนที่จะพูดเรื่องที่เป็นส่วนตัวเกินไป เพราะนั่นอาจเป็นการไปดูถูกหรือทำให้คนฟังไม่พอใจได้ ให้พูดถึงอากาศ หรือสถานการณ์ปัจจุบันที่คุณได้ยินจากข่าวเมื่อเร็วๆ นี้ หรืออาจกล่าวชมเสื้อผ้าหรือผมของใครสักคนก็ได้ การพูดเจ๊าะแจ๊ะไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะมันอาจยากที่จะต้องเจาะจงหาเรื่องบางเรื่องมาคุย และนี่เป็นตัวอย่างเล็กๆ น้อยๆ:  "หมวกสวยนะครับ/ค่ะ ซื้อมาจากไหนหรือ” "นี่มันอากาศบ้าบออะไรกันเนี่ย" "ผม/ฉันรักวิวตรงนี้มากๆ เลย" "คลาสเรียนวิชาอาจารย์เจมส์น่าสนใจมากเลยนะ ว่ามั้ย" หลังจากที่คุยกันเรื่องทั่วๆ ไป เช่น เหตุการณ์ปัจจุบัน ลองพูดเรื่องที่เป็นส่วนตัวมากขึ้น หรือเรื่องที่ผู้สนทนาสามารถเชื่อมโยงกับตัวเองได้ ถามคำถามที่ช่วยให้รู้จักอีกฝ่ายมากกว่าเรื่องผิวเผิน เช่น ถามคำถามเกี่ยวกับครอบครัวอย่างสุภาพ หน้าที่การงาน หรืองานอดิเรก สามารถทำให้สนทนาดำเนินไปได้นานขึ้นและมีความหมายมากขึ้น จำไว้ว่าการสนทนาอาศัยคนท้ังสองฝ่ายเพื่อจะเลี่ยงเหตุการณ์ที่ใครพูดน้อยหรือพูดมากเกินไป พยายามถามคำถามปลายเปิดให้มากเท่าที่จะมากได้ พูดอีกอย่างก็คือ ให้เริ่มด้วยการถาม "อย่างไร" "ทำไม" หรือ "อะไร" แทนที่จะถามสิ่งที่อีกฝ่ายตอบได้แค่ "ใช่" หรือ "ไม่"  ไม่ได้ช่วยให้คนที่คุณกำลังคุยด้วยพูดอะไรได้มากกว่านั้น และนี่เป็นไอเดียในการทำให้บทสนทนาดำเนินไปได้ยาวนาน และลึกซึ้งขึ้น:  "แล้วคุณทำงานอะไรหรือ" "เล่าเรื่องครอบครัวคุณให้ฟังสักหน่อยได้มั้ย" "คุณรู้จักกับเจ้าภาพงานปาร์ตี้นี้ได้ยังไง" "คุณเข้าร่วม/เป็นสมาชิกกลุ่มคุมน้ำหนักมานานแค่ไหนแล้ว" "สุดสัปดาห์นี้คุณมีแผนจะทำอะไร" มีบางหัวข้อที่คุณไม่ควรพูดถึงเวลาที่พูดคุยกับคนที่คุณไม่ได้รู้จักดีมากสักเท่าไหร่ โดยทั่วไปจะหมายรวาถึงหัวข้อที่ชวนให้เกิดความขัดแย้งอย่าง ศาสนา การเมือง หรือชาติพันธุ์/เชื้อชาติ ฯลฯ ตัวอย่างเช่น:  แม้ว่าการถามคำถามเกี่ยวกับการเลือกตั้งที่กำลังจะเกิดขึ้นจะไม่ได้เป็นเรื่องน่าเกลียดอะไร มันก็อาจจะสร้างความขุ่นเคืองได้ถ้าไปถามคนอื่นว่าเขาเลือกผู้สมัครคนไหน แม้ว่าการถามคำถามทั่วๆ ไปเกี่ยวกับศาสนาของเขา มันอาจไม่ใช่ความคิดที่ดีที่จะถามเขาเกี่ยวกับมุมมองของศาสนาของเขาที่มีต่อเรื่องทางเพศ คุณควรพยายามรักษามารยาทในการสนทนา บอกอีกฝ่ายด้วยคำพูดดีๆ และไม่สร้างความขุ่นเคืองว่าคุณต้องไปแล้ว และทำให้อีกฝ่ายรู้สึกว่าคุณสนุกที่ได้พูดคุยกับเขา ลองจบด้วยคำพูดดีๆ เช่น:  “ผม/ฉันต้องรีบไปแล้ว แต่หวังว่าเราจะพบกันอีกเร็วๆ นี้” "คือ ผม/ฉันมีนัดกับธนาคาร แต่การได้คุยกับคุณมันสนุกทีเดียวเลย" "ผม/ฉันรู้ว่าคุณยุ่ง ผม/ฉันจะปล่อยคุณไปทำธุระแล้วล่ะ ดีใจที่ได้คุยกับคุณนะ"
ใส่ใจภาษากาย. สังเกตดูว่าคนอื่นๆ มีท่าทางยังไงระหว่างที่มีปฏิสัมพันธ์กันในสถานการณ์ต่างๆ. พัฒนาทักษะการสื่อสารด้วยอวัจนภาษาที่บ้าน. มุ่งมั่นกับการยิ้มอย่างจริงใจตั้งแต่วินาทีที่คุณพบหน้าอีกฝ่าย. ฝึกสบตา. ใช้เวลาเพิ่มเติมกับตัวเองเพิ่มสักเล็กน้อยระหว่างเตรียมพร้อมจะออกไปข้างนอก. หาสถานที่ที่ผู้คนดูสบายๆ เข้าถึงง่าย. เริ่มแบบค่อยเป็นค่อยไป โดยเริ่มจากการพูดคุยกับพนักงานที่ให้บริการคุณ. เลือกคนที่ดูไม่ยุ่งหรือคนที่ดูไม่เมินเฉย. ไตร่ตรองถึงการพูดคุยที่ผ่านไปแล้วดู. คุยกับผู้คนให้มากขึ้น. เข้าร่วมกลุ่มสนับสนุน. รับรู้ความดังของเสียงและน้ำเสียงของคุณ. เรียนรู้กิริยาท่าทางที่ชวนให้เกิดการสนทนา. หาวิธีที่จะสนทนาได้ยาวนานขึ้น. อยู่ให้ห่างจากหัวข้อสนทนาที่จะสร้างความโกรธเคือง. จบบทสนทนาด้วยความสุภาพแทนที่จะตัดบทและจากไปดื้อๆ.
https://www.wikihow.com/Improve-Social-Skills https://www.wikihow.com/Improve-Social-Skills https://www.wikihow.com/Improve-Social-Skills
Improving Non-Verbal Communication Practicing in the Real World Enhancing Verbal Communication