เลือกงานที่เป็นมิตรกับความวิตกกังวล หางาน รับมือกับโรคกลัวการเข้าสังคม
ถ้าคุณเป็นโรคกลัวการเข้าสังคม การหางานที่ไม่เจอคนเลยไม่ใช่ทางออกที่ดีที่สุด เพราะจะยิ่งแยกตัวคุณออกจากผู้คนและเพิ่มความกลัวให้คุณมากขึ้นไปอีก ให้คุณหางานที่ทำให้คุณได้ติดต่อกับคนอื่นทุกวันแต่ไม่มากจนเกินไป ให้หางานที่:  ระดับความเครียดต่ำ เลี่ยงสภาพแวดล้อมที่เคร่งเครียด แรงกดดันสูงที่จะทำให้คุณวิตกกังวลมากขึ้นกว่าเดิม ระดับเสียงต่ำ สำหรับหลายคนเสียงดังกระตุ้นความวิตกกังวล มีสิ่งรบกวนน้อย การทำงานหลายอย่างมากเกินไปเป็นอีกสิ่งที่มักกระตุ้นความวิตกกังวล หางานที่คุณสามารถจดจ่อกับงานได้ทีละอย่าง มีปฏิสัมพันธ์กับคนอื่นจำกัด แม้ว่าคุณจะไม่อยากได้งานที่ต้องมีปฏิสัมพันธ์กับคนอื่นตลอดเวลา (เช่นแคชเชียร์หรือพนักงานรับโทรศัพท์) คุณก็ไม่อยากทำงานที่โดดเดี่ยวด้วยเช่นกัน หางานที่เน้นการมีปฏิสัมพันธ์กับคนทีละคน โปรเจ็กต์กลุ่มน้อย โปรเจ็กต์กลุ่มไม่ได้แค่บังคับให้คุณต้องมีปฏิสัมพันธ์เท่านั้น แต่ยังเพิ่มความไม่แน่นอนซึ่งเป็นอีกแหล่งที่มาของความวิตกกังวลด้วย งานเขียนหรืองานที่เกี่ยวกับโปรแกรมคอมพิวเตอร์เป็นงานที่เหมาะกับธรรมชาติของคนขี้กังวล แต่คุณก็ต้องมีปฏิสัมพันธ์กับคนอื่นบ้างทุกวัน ไม่อย่างนั้นงานเหล่านี้จะยิ่งทำให้ความกลัวของคุณแย่ลงได้ ตัวอย่างงานที่มีปฏิสัมพันธ์ในระดับต่ำดีๆ ที่ยังให้คุณได้มีปฏิสัมพันธ์กับคนอื่นบ้างได้แก่:  นักวิเคราะห์ประจำห้องแล็บ นักคณิตศาสตร์ประกันภัย/นักบัญชี นักวิเคราะห์การเงิน ผู้ควบคุมการก่อสร้าง กราฟฟิกดีไซเนอร์ คนสร้างเว็บไซต์ พนักงานทำความสะอาด คนส่วนใหญ่ที่เป็นโรคกลัวการเข้าสังคมพบว่า ตัวเองสามารถรับมือกับการมีปฏิสัมพันธ์ได้มากกว่าถ้าเป็นปฏิสัมพันธ์ครั้งละ 1 คนและไม่มีความกดดันเรื่องเวลา ตัวอย่างงานที่เน้นการมีปฏิสัมพันธ์กับคนทีละคนและไม่มีอะไรมาแทรก ได้แก่:  ติวเตอร์ ที่ปรึกษา ผู้ให้คำแนะนำด้านการเงิน ช่างไฟ ช่างประปา ช่างก่ออิฐ เป็นต้น พี่เลี้ยงเด็กหรือผู้ดูแลคนป่วย/คนแก่ การดูแลเด็กแม้จะดูเครียด แต่หลายคนที่เป็นโรคกลัวการเข้าสังคมพบว่าการอยู่กับเด็กๆ นั้นง่ายกว่า เช่นเดียวกับการทำงานกับสัตว์ (สัตวแพทย์หรือศูนย์พักพิง) หรือกับธรรมชาติ (นักออกแบบภูมิทัศน์ ศูนย์เพาะพันธุ์ นักวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม เจ้าหน้าที่ดูแลป่า) เป็นงานที่น่าสบายใจสำหรับคนที่เป็นโรคกลัวการเข้าสังคม กุญแจสำคัญของการหางานคือ ดูว่าคุณต้องให้อะไรเขา จำไว้ว่าการสมัครงานไม่ใช่ข้อตกลงทางเดียว คุณต้องทำให้เขาเชื่อว่าคุณเป็นผู้สมัครที่เหมาะกับตำแหน่งนี้ แต่พวกเขาก็ต้องทำให้คุณเชื่อด้วยว่างานนี้เหมาะกับคุณเช่นกัน จดหมายแนะนำตัว เรซูเม และการสัมภาษณ์มีไว้แสดงความสามารถของคุณ คุณไม่จำเป็นต้องพูดถึงหรือขอโทษขอโพยเรื่องความวิตกกังวลของตัวเอง จำไว้ว่า คนขี้อายและเงียบขรึมนั้นโดยทั่วไปมักจะถูกมองว่าเป็นคนที่น่าไว้ใจมากกว่า เพราะฉะนั้นการสงวนท่าทีของคุณอาจเป็นประโยชน์กับคุณตอนสัมภาษณ์งานก็ได้ แต่คุณจะพูดถึงเรื่องความวิตกกังวลก็ได้ถ้า:  คุณสมัครงานในบริษัทมีชื่อเสียงด้านการต้อนรับคนพิการและสนับสนุนแรงงานที่หลากหลาย การเปิดใจคุยกับเจ้านายอาจทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างคุณกับพวกเขาง่ายขึ้นมาก  คุณเชื่อว่าเจ้านายของคุณจะสังเกตได้ถึงความวิตกกังวลและตั้งคำถามในเรื่องนี้ ถ้าเป็นอย่างนั้น ให้พูดถึงความวิตกกังวลของคุณและทำให้มันกลายเป็นเรื่องดี เช่น "วันนี้ดิฉันประหม่านิดหน่อยนะคะ แต่ว่าดิฉันก็อยากบังคับตัวเองให้ทำออกมาดีให้ได้แม้ว่าจะกังวล เพราะว่ามันเป็นวิธีที่ดีที่ดิฉันจะได้เติบโตและพัฒนาตัวเองค่ะ"  คุณเชื่อว่าคุณต้องการที่ทำงานแบบใดแบบหนึ่งโดยเฉพาะ เช่น บริเวณในออฟฟิศที่ไม่มีสิ่งรบกวน ยาแก้พิษความประหม่าขณะสัมภาษณ์งานที่ดีที่สุดก็คือ คุณต้องเตรียมตัวมาเป็นอย่างดี จากนั้นถ้ามีความคิดลบเข้ามา เช่น ฉันประหม่ามากเลย...พังแน่งานนี้ ให้หยุดแล้วเตือนตัวเองว่า คุณเตรียมตัวมาดีแล้ว  เตรียมพร้อมที่จะอธิบายช่องว่างในเรซูเมของคุณ เช่น "ใช่ค่ะ ดิฉันเคยทำงานพาร์ตไทม์มาหลายงาน จนดิฉันมานึกได้ว่าดิฉันจำเป็นต้องพัฒนาทักษะของตัวเอง ดิฉันก็เลยไปฝึกอบรมเพิ่มเติมมาค่ะ" คุณจะพูดถึงเรื่องการเรียนในช่วงระหว่างว่างงานด้วยก็ได้ เตรียมพร้อมตอบคำถามทั่วไป เช่น อะไรคือจุดอ่อนที่สุดของคุณ คุณคิดว่าอีก 5 ปีตัวคุณจะอยู่ที่ไหน ทำไมคุณถึงสนใจตำแหน่งนี้ ทำไมคุณถึงลาออก/จะลาออกจากที่ทำงานล่าสุด/ปัจจุบัน  นำเสนอคำตอบด้วยรูปแบบของเรื่องสั้น คุณควรจะเล่าเรื่องเกี่ยวกับเส้นทางการทำงานที่น่าตื่นเต้นหรือทักษะบางอย่างที่คุณได้เรียนมา ยกตัวอย่างเจาะจงจากสถานการณ์ทำงานจริงเสมอเพื่อให้สิ่งที่คุณพูดสมเหตุสมผล งานวิจัยชี้ว่าการให้คนอื่นอ้างอิงถึงเรานั้นมีประสิทธิภาพกว่าการสมัครงานโดยตรง 5 ถึง 10 เท่า แต่การสร้างเครือข่ายอาจเป็นเรื่องที่ยากสำหรับคนที่เป็นโรคกลัวการเข้าสังคมเป็นพิเศษ ตัวอย่างเคล็ดลับในการสร้างเครือข่ายก็เช่น :  ใช้ LinkedIn เชื่อมต่อกับคนที่สามารถช่วยคุณได้และอัปเดตโปรไฟล์อยู่เสมอ จัดระเบียบ เขียนตารางข้อมูลติดต่อของคนที่คุณนับถือและอยากร่วมงานด้วย ในส่วนนี้ข้อมูลเชิงลึกนั้นสำคัญกว่าภาพกว้างๆ  เขียนตารางติดตามผล จดไว้ในปฏิทินเพื่อเตือนคุณให้ติดต่อกับคนที่อยู่ในรายการ ซึ่งไม่จำเป็นต้องเป็นเรื่องใหญ่โตอะไร แค่เขียนอีเมลทั่วไปเพื่อถามว่าพวกเขาเป็นอย่างไรบ้าง และมีอะไรให้คุณช่วยบ้างไหมก็พอแล้ว  ติดต่อกับคนที่อยู่ในรายการอย่างสร้างสรรค์ ติดต่อกับพวกเขาใน LinkedIn อยู่เรื่อยๆ ถ้าพวกเขาได้เลื่อนตำแหน่งหรือได้งานใหม่ ให้แสดงความยินดีกับพวกเขา ถ้าคุณบังเอิญไปเจอข่าวหรือบล็อกที่พวกเขาอาจจะสนใจ ก็ให้ส่งไปให้พวกเขา ถ้าคุณมีงานอดิเรกเดียวกัน ก็ส่งบทความเกี่ยวกับเรื่องนั้นๆ ไปให้พวกเขาอ่านก็ได้  อย่าลืมพูดขอบคุณคนในรายการทุกครั้งที่คุณได้รับคำแนะนำจากพวกเขาและคำแนะนำนั้นช่วยคุณได้ การแสดงความขอบคุณเล็กๆ น้อยๆ นั้นส่งผลระยะยาว การบำบัดความคิดและพฤติกรรมได้รับการพิสูจน์แล้วว่ามีประสิทธิภาพมากในการลดความวิตกกังวลในการเข้าสังคม นักบำบัดช่วยให้คุณตระหนักถึงความกลัวของคุณ สอนเคล็ดลับการผ่อนคลายเพื่อรับมือกับความกลัว และช่วยให้คุณเอาชนะมันด้วยการเผชิญหน้ากับมันไปทีละขั้น ในกรณีรุนแรงนักบำบัดอาจสั่งยาต้านอาการซึมเศร้าเพื่อช่วยลดระดับความกังวลเพื่อที่การบำบัดจะได้มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น ถ้าคุณเป็นโรคกลัวการเข้าสังคม การพูดคุยกับนักบำบัดอาจเป็นสิ่งแรกๆ ที่คุณทำ ไม่ว่าใครต่างก็รู้สึกกังวล เพราะมันเป็นการตอบสนองต่อความเครียดหรืออันตรายตามธรรมชาติของร่างกาย แต่บางคนก็อาจพัฒนาการตอบสนองนี้มากเกินไป โชคดีที่มีเทคนิคที่ได้รับการพิสูจน์แล้วว่าสามารถใช้ควบคุมความวิตกกังวลได้ การไปถึงที่ทำงานก่อนเวลาทำให้คุณมีเวลาตั้งตัวและเตรียมพร้อมสำหรับวันใหม่ นอกจากนี้คุณยังมีโอกาสเจอคนอื่นๆ ขณะที่เขาเข้ามาทีละคนมากกว่าที่จะเดินเข้าออฟฟิศโดยที่ทุกคนมากันหมดแล้ว โรคกลัวการเข้าสังคมเกิดขึ้นจากความกลัวที่เกินจริง เช่น ทุกคนกำลังจ้องมาที่ฉัน...งานนี้เละแน่...ฉันฟังดูเหมือนเป็นยัยงั่งเลย การเขียนความคิดเหล่านี้ลงไปจะช่วยให้คุณระบุและต่อสู้กับความกลัวที่เกินจริงนั้นได้ และแทนที่มันด้วยการคาดการณ์ตามจริง เช่น ถ้าคุณกำลังจะนำเสนองาน คุณอาจจะกังวลว่ามันจะแย่ คุณจะดูประหม่ามากเกินไป จะไม่มีใครฟังคุณ เป็นต้น แทนที่ความคิดเหล่านี้ด้วยการคาดการณ์ตามความจริงมากขึ้น เช่น ฉันเตรียมตัวมาดีและสิ่งที่ฉันจะนำเสนอก็ฟังดูมีเหตุผลอยู่ ถ้ามันออกมาไม่ดี โลกนี้ก็ยังไม่แตกสักหน่อย อาการวิตกกังวล ไม่ว่าจะเป็นอัตราการเต้นของหัวใจและการหายใจที่เร็วขึ้น ความตื่นตัวพุ่งสูงขึ้น แนวโน้มที่จะเหงื่อแตกนั้นเหมือนกับอาการตื่นเต้นไม่มากก็น้อย มันอาจจะฟังดูไร้สาระ แต่วิธีที่คุณคิดว่าตัวเองกำลังรู้สึกอย่างไรนั้นสำคัญ แทนที่จะคิดว่าคุณกังวล ให้คิดว่านี่คือความตื่นเต้น วิธีนี้จะช่วยสร้างความมั่นใจแทนที่จะเป็นความกลัว การหายใจเข้าออกลึกๆ และสม่ำเสมอกระตุ้นปฏิกิริยาสงบที่ช่วยลดอัตราการเต้นของหัวใจ ความดันโลหิต และความตึงของกล้ามเนื้อ ฝึกเทคนิคการหายใจเหล่านี้ที่บ้านเพื่อที่คุณจะได้มีเทคนิคต่อสู้กับความวิตกกังวลติดตัวไปด้วยทุกที่:   หายใจเข้าออกช้าๆ หายใจเข้านับถึง 4 ค้างไว้  1 – 2 วินาที จากนั้นหายใจออกนับถึง 4 วิธีนี้ช่วยผ่อนคลายระบบประสาทได้  หายใจแบบมีแรงต้าน การสร้างแรงต้านขณะที่คุณหายใจออกนั้นช่วยสร้างความผ่อนคลาย วิธีนี้สามารถทำได้ด้วยการหายใจออกทางจมูก ห่อริมฝีปากขณะที่คุณหายใจออก (เหมือนว่ากำลังจะเป่าลม) หรือด้วยการทำเสียงเวลาที่คุณหายใจออก (เช่น "โอม" หรือคำว่า "ผ่อนคลาย") ความวิตกกังวลเพิ่มขึ้นขณะที่คุณเฝ้าสังเกตการทำงานของตัวเอง เช่น ฉันฟังดูไม่ค่อยน่าเชื่อถือเลย มือฉันมีแต่เหงื่อ ฉันประหม่าสุดๆ ต้องพังเละแน่เลย การหันเหความสนใจไปที่สิ่งรอบข้างอาจช่วยคุณได้ วิธีนี้ช่วยดึงความสนใจของคุณออกจากตัวเองและทำให้คุณจดจ่อกับปัจจุบันมากกว่าจะกังวลถึงเรื่องในอนาคต  บรรยายสิ่งของรอบตัวคุณ จดจ่อไปที่สภาพแวดล้อม พรม กำแพง เฟอร์นิเจอร์ บรรยายให้ละเอียด เช่น โต๊ะนี้ทำจากไม้โอ๊ก แข็งมาก เคลือบด้วยสีเข้ม บางครั้งการสัมผัสของที่คุณกำลังบรรยายก็ช่วยได้เหมือนกัน  สนใจคนรอบข้าง ตั้งใจฟังว่าเขาพูดว่าอะไร สังเกตจริตจะก้านหรือเสื้อผ้าของพวกเขา ไม่ว่าคุณจะรู้เทคนิคการรับมือกับความวิตกกังวลมากแค่ไหน ก็จะต้องมีช่วงที่คุณกังวลบ้างเป็นธรรมดา ใครๆ ก็เป็นกัน บางครั้งคุณต้องยอมรับความอึดอัดใจเพื่อทำบางอย่างที่คุ้มค่ากับความพยายาม พิจารณาว่าทำไมคุณถึงกำลังทำสิ่งนี้ เช่น "ฉันประหม่านะ แต่มันก็คุ้มกับการได้งานนี้" หรือ "ฉันกังวลนะ แต่ว่ามันก็คุ้มที่จะต่อยอดหน้าที่การงานของฉัน"
รู้ว่าต้องมองหาอะไรในงาน. หางานที่เป็นอิสระมากๆ. หางานที่มีปฏิสัมพันธ์กับคนทีละคน. หางานที่เกี่ยวกับเด็ก สัตว์ หรือธรรมชาติ. เน้นที่ความสามารถ ไม่ใช่ความวิตกกังวล. อย่าอดไม่ได้ที่จะบอกว่าคุณเป็นโรคกลัวการเข้าสังคม. เตรียมพร้อมสำหรับการสัมภาษณ์. สร้างเครือข่าย. พูดคุยกับนักบำบัด. เรียนรู้เทคนิคการรับมือ. มาถึงที่ทำงานก่อนเวลา. บันทึกและประเมินความคิดของคุณ. คิดว่าความวิตกกังวลคือความตื่นเต้น. ฝึกหายใจเข้าออกลึกๆ. สนใจสิ่งภายนอก. ยอมรับความอึดอัดใจ.
https://www.wikihow.com/Earn-Money-when-You-Have-Social-Anxiety https://www.wikihow.com/Earn-Money-when-You-Have-Social-Anxiety https://www.wikihow.com/Earn-Money-when-You-Have-Social-Anxiety
Choosing a Job that is Anxiety-Friendly Getting a Job Coping with Social Anxiety