เข้ารับการรักษาทางแพทย์ ระบุอาการภาวะพร่องไทรอยด์ฮอร์โมน ระบุอาการภาวะไทรอยด์ฮอร์โมนเป็นพิษ ระบุการเป็นโรคคอพอก
หากคุณสงสัยว่าจะเป็นโรคไทรอยด์ ให้นัดพบแพทย์ทันทีเพื่อรับการตรวจและรักษาถ้าจำเป็น โรคไทรอยด์สามารถตรวจพบได้หลายวิธี ให้แน่ใจว่าคุฯได้เล่าอาการทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับหมอ การตรวจเลือดสามารถใช้วินิจฉัยอาการโรคไทรอยด์ได้ แพทย์น่าจะให้คุณตรวจเลือดก่อนเพราะมันง่ายและสามารถบอกได้ว่าอาการที่เกิดกับคุณเป็นผลมาจากไทรอยด์หรือไม่การตรวจนี้ได้แก่:   ฮอร์โมนกระตุ้นไทรอยด์ (Thyroid-stimulating hormone - TSH). การตรวจวัดตัวนี้จะเป็นเบื้องแรกในการวินิจฉัยโรคไทรอยด์ การตรวจเลือดหาค่า TSH เป็นการตรวจที่แม่นยำที่สุดในการตรวจทั้งภาวะพร่องไทรอยด์ฮอร์โมนกับภาวะไทรอยด์ฮอร์โมนเป็นพิษ ค่า TSH ที่ต่ำจะเกี่ยวข้องกับภาวะไทรอยด์ฮอร์โมนเป็นพิษ ส่วนค่า TSH ที่สูงจะเกี่ยวข้องกับภาวะพร่องไทรอยด์ฮอร์โมน หากผลการตรวจได้ค่าผิดปกติ แพทย์จะสั่งให้มีการตรวจเพิ่มเติมเพื่อระบุต้นเหตุของปัญหา  ไทรอกซีน (Thyroxine - T4).  การตรวจเลือดที่มีค่า T4 ต่ำจะเทียบเคียงได้กับภาวะพร่องไทรอยด์ฮอร์โมน ส่วนการตรวจที่มีค่าสูงเทียบได้กับภาวะไทรอยด์ฮอร์โมนเป็นพิษ  ไตรไอโอโดไทโรนีน (Triiodothyronine - T3).  การตรวจเลือดหาค่า T3 มีประโยชน์ในการยืนยันภาวะไทรอยด์ฮอร์โมนเป็นพิษ ถ้าระดับ T3 สูง แสดงว่าคุณมีภาวะไทรอยด์ฮอร์โมนเป็นพิษ การตรวจเลือดหาค่า T3 ไม่สามารถใช้สำหรับวินิจฉัยภาวะพร่องไทรอยด์ฮอร์โมนได้  อิมมิวโนกล็อบบิวลินกระตุ้นไทรอยด์ (Thyroid-stimulating immunoglobulin - TSI).  การตรวจเลือดหาค่า TSI สามารถช่วยยืนยันการเป็นโรคเกรฟส์ สาเหตุหลักทั่วไปของการเกิดภาวะไทรอยด์ฮอร์โมนเป็นพิษ  อิมมิวโนกล็อบบิวลินกระตุ้นไทรอยด์ (Thyroid-stimulating immunoglobulin - TSI).  การตรวจเลือดหาค่า TSI สามารถช่วยยืนยันการเป็นโรคเกรฟส์ สาเหตุหลักทั่วไปของการเกิดภาวะไทรอยด์ฮอร์โมนเป็นพิษ การตรวจสอบด้วยภาพหลายวิธีสามารถนำมาใช้วินิจฉัยและชี้สาเหตุของโรคไทรอยด์ แพทย์อาจสั่งให้ทำหากผลการตรวจเลือดได้เป็นค่าผิดปกติ การตรวจสอบด้วยภาพมีดังนี้:   อุลตราซาวนด์.  อุลตราซาวนด์จะใช้ประโยชน์จากคลื่นเสียงที่สะท้อนจากอวัยวะกลับมาสร้างเป็นภาพโครงสร้างของมัน ภาพจะช่วยให้แพทย์เห็นเนื้อเยื่อภายในต่อมไทรอยด์ มันจะเผยให้เห็นเนื้องอก ซีสต์ หรือการจับตัวเป็นปูนภายในต่อม อย่างไรก็ตาม อุลตราซาวนด์ไม่สามารถแยกแยะความแตกต่างระหว่างเนื้องอกที่โตแบบไม่ร้ายแรง (ไม่เป็นมะเร็ง) กับแบบร้ายแรง (กลายเป็นมะเร็ง)   การถ่ายด้วยเครื่องเอ็กซเรย์คอมพิวเตอร์ (Computed tomography - CT).  การถ่ายด้วยเครื่องเอ็กซเรย์คอมพิวเตอร์ทั้งที่มีการปรับหรือไม่ปรับความแตกต่างของแสงนั้นอาจนำมาใช้ดูเนื้อเยื่อของคอพอก พวกมันอาจเผยให้เห็นถึงเนื้องอกในไทรอยด์ในผู้ที่มาเข้ารับการเอ็กซเรย์คอมพิวเตอร์ด้วยเหตุผลอื่นที่ไม่เกี่ยวข้องกันได้ด้วย   ตรวจสแกนไทรอยด์ด้วยการให้ไอโอดีนอาบรังสี (radioactive iodine uptake - RAIU).  การตรวจสแกนไทรอยด์เป็นการตรวจภาพด้วยกัมมันตรังสีที่ใช้ประโยชน์ของไอโอดีนอาบรังสีสำหรับการประเมินโครงสร้างและหน้าที่ของต่อมไทรอยด์ การตรวจสอบนี้อาจใช้เพื่อประเมินธรรมชาติของเนื้องอกในไทรอยด์หรือช่วยวินิจฉัยภาวะไทรอยด์ฮอร์โมนเป็นพิษ เนื่องจากเป็นการยากหรือแทบเป็นไปไม่ได้ที่จะบอกได้ว่าเนื้องอกนั้นเป็นมะเร็งโดยการดูจากภาพอย่างเดียว แพทย์จึงอาจสั่งให้มีการตรวจพิสูจน์โดยเจาะดูดด้วยเข็มเล็กเพื่อวินิจฉัยว่าเนื้องอกในไทรอยด์นั้นเป็นเนื้องอกที่โตแบบไม่ร้ายแรง (ไม่เป็นมะเร็ง) หรือแบบร้ายแรง (กลายเป็นมะเร็ง)   ระหว่างกระบวนการนี้ จะมีการใช้เข็มเล่มบางเล็กยึดติดกับหลอดฉีดยาแล้วฉีดเข้าไปที่เนื้องอกในไทรอยด์โดยใช้การนำของอุลตราซาวนด์ ตัวอย่างของเซลล์เนื้อเยื่อในเนื้องอกจะถูกดึงเข้าไปในหลอดฉีดและจะถูกนำไปวิเคราะห์ เซลล์นี้จะถูกวิเคราะห์ผ่านทางกล้องจุลทรรศน์โดยพยาธิแพทย์ หรือผู้เชี่ยวชาญในการศึกษาเรื่องโรค ซึ่งจะบอกได้ว่าเซลล์นี้ร้ายแรงหรือไม่ร้ายแรง ไฮโปไทรอยดิสซึม หรือภาวะพร่องไทรอยด์ฮอร์โมนนั้น เป็นผลมาจากการผลิตฮอร์โมนที่น้อยเกินไปของต่อมไทรอยด์ ผลก็คือระบบเผาผลาญอาหารของร่างกายจะช้าลง บางอาการจึงเป็นอาการที่ตรงกันข้ามกับอาการที่เกิดขึ้นของภาวะไทรอยด์ฮอร์โมนเป็นพิษ สาเหตุส่วนใหญ่ของการเกิดภาวะพร่องไทรอยด์ฮอร์โมนในสหรัฐคือความผิดปกติของระบบภูมิคุ้มกันตัวเองแบบโรคฮาชิโมโตะ โรคนี้ทำให้ต่อมไทรอยด์เกิดอักเสบเรื้อรังซึ่งยังผลทำให้มันลดความสามารถในการสร้างฮอร์โมน อาการของภาวะพร่องไทรอยด์ฮอร์โมนมักจะแสดงออกมาอย่างช้าๆ เป็นเดือนหรืออาจถึงเป็นปี และเช่นเดียวกับในภาวะไทรอยด์ฮอร์โมนเป็นพิษที่อาการมีความหลากหลายจนคุณจำเป็นต้องไปพบแพทย์เพื่อยืนยันสาเหตุ อาการของภาวะพร่องไทรอยด์ฮอร์โมนอาจได้แก่:  อ่อนเพลีย รู้สึกหนาวในขณะที่คนอื่นรู้สึกปกติ ท้องผูก มีน้ำหนักเพิ่มขึ้น ไม่มีสมาธิ กล้ามเนื้ออ่อนล้า ปวดตามข้อ ปวดกล้ามเนื้อ หดหู่ ผมแห้งบาง ผิวแห้งซีด ต่อมไทรอยด์โตขึ้น (คอพอก) ระดับคอเลสเตอรอลในเลือดสูงขึ้น เป็นหมัน หัวใจเต้นช้าลง เหงื่อไม่ค่อยออก หน้าบวม ประจำเดือนมามากกว่าปกติ เสียงแหบ คนบางคนมีโอกาสที่จะเกิดภาวะพร่องไทรอยด์ฮอร์โมนสูงกว่าเนื่องจากปัจจัยเสี่ยงเฉพาะ ปัจจัยเสี่ยงของการเกิดภาวะพร่องไทรอยด์ฮอร์โมนได้แก่:  อายุที่มากขึ้น เพศหญิง คนในครอบครัวมีประวัติเคยเป็น มีความผิดปกติทางระบบภูมิคุ้มกันตัวเองเช่น โรคเบาหวานประเภท 1 และโรคไขข้ออักเสบ รับการรักษาใช้ยาต่อต้านไทรอยด์ รับการรักษาโดยฉายรังสีไอโอดีน เคยผ่าตัดต่อมไทรอยด์มาก่อน ลำคอหรือทรวงอกส่วนบนเคยถูกรังสีมาก่อน ไฮเปอร์ไทรอยดิสซึม หรือภาวะไทรอยด์ฮอร์โมนเป็นพิษนั้นเป็นผลมาจากการผลิตไทรอยด์ฮอร์โมนออกมามากเกินไป ผลก็คือระบบเผาผลาญอาหารของร่างกายจะสูงขึ้น โรคนี้จะแสดงออกผ่านทางการผลิตอิมมิวโนกล็อบบิวลิน ซึ่งทำให้ต่อมไทรอยด์เกิดอักเสบและมีการสร้างฮอร์โมนออกมามากเกินความจำเป็น  ภาวะไทรอยด์ฮอร์โมนเป็นพิษนั้นพบได้น้อยกว่าภาวะพร่องไทรอยด์ฮอร์โมน สาเหตุของการเกิดภาวะไทรอยด์ฮอน์โมนเป็นพิษที่พบได้บ่อยที่สุดในสหรัฐคือภาวะผิดปกติของระบบภูมิคุ้มกันตัวเองแบบโรคเกรฟส์ ภาวะไทรอยด์ฮอร์โมนเป็นพิษทำให้เกิดอาการได้หลากหลาย ดังนั้นมันจึงยากที่จะบอกได้ว่าคุณมีภาวะนี้โดยอาศัยการดูจากอาการเพียงอย่างเดียว คุณจำต้องไปพบแพทย์เพื่อรับการทดสอบว่าอาการมีสาเหตุจากมันหรือไม่ อาการของภาวะไทรอยด์ฮอร์โมนเป็นพิษอาจได้แก่:  น้ำหนักลด อ่อนเพลีย หัวใจเต้นเร็ว หัวใจเต้นผิดปกติ มีความกังวลและกระสับกระส่าย หงุดหงิด นัยน์ตาปูดโปน นอนหลับยาก มือและนิ้วสั่น มีเหงื่อออกมากขึ้น รู้สึกร้อนทั้งที่คนอื่นรู้สึกปกติ กล้ามเนื้ออ่อนล้า ท้องร่วง วงจรการมีประจำเดือนเปลี่ยนแปลง กระดูกพรุน เป็นหมัน ต่อมไทรอยด์โตขึ้น (คอพอก) อวัยวะเพศแข็งตัวยาก อารมณ์ทางเพศลดถอยลง คนบางคนมีโอกาสที่จะเกิดภาวะไทรอยด์ฮอร์โมนเป็นพิษสูงกว่าเนื่องจากปัจจัยเสี่ยงเฉพาะ ปัจจัยเสี่ยงของการเกิดภาวะไทรอยด์ฮอร์โมนเป็นพิษได้แก่:  อายุที่มากขึ้น เพศหญิง คนในครอบครัวเคยมีประวัติเป็น การทานไอโอดีนเสริมหลังจากเกิดภาวะพร่อง ความผิดปกติทางภูมิคุ้มกันตัวเองเช่น โรคเบาหวานประเภท 1, โรคไขข้ออักเสบ และโรคแพ้ภูมิตัวเองหรือโรคพุ่มพวง โรคคอพอกนั้นเป็นอาการบวมโตผิดปกติของต่อมไทรอยด์ มักจะพบบ่อยในผู้หญิงมากกว่าผู้ชาย ในยามปกตินั้นคนทั่วไปหรือกระทั่งแพทย์จะไม่สามารถคลำรู้สึกถึงต่อมไทรอยด์ แต่ถ้าคุณเป็นโรคคอพอก คุณจะสามารถรู้สึกถึงมันได้  โรคคอพอกอาจเกิดจากการบวมของต่อมไทรอยด์หรือต่อมเกิดการเติบโตแพร่กระจาย มันยังอาจบ่งชี้ถึงการเกิดภาวะพร่องไทรอยด์ฮอร์โมน (ไทรอยด์ทำงานต่ำกว่าปกติ) หรือภาวะไทรอยด์เป็นพิษ (ไทรอยด์ทำงานเกินปกติ) อาการหลักของโรคคอพอกก็คืออาการบวมโตของต่อมไทรอยด์จนคุณรู้สึกได้ คนที่เป็นโรคคอพอกส่วนใหญ่จะไม่ปรากฏอาการอื่น ไทรอยด์นั้นเป็นต่อมรูปทรงคล้ายผีเสื้อที่อยู่ตรงด้านหน้าของลำคอ บริเวณใต้ลูกกระเดือกและเหนือกระดูกไหปลาร้า ถ้าคุณรู้สึกถึงต่อมนี้ได้ แสดงว่าคุณอาจเป็นโรคคอพอก ถ้าคอพอกนั้นใหญ่มากพอ มันจะทำให้เกิดอาการดังต่อไปนี้:  มีอาการบวมแน่นในลำคอ หายใจลำบาก กลืนลำบาก ไอ หายใจดังฮึดฮัด เสียงแหบ เพื่อช่วยแพทย์หาทางรักษาได้ดีที่สุด คุณควรพิจารณาภาวะก่อนหน้านั้นที่อาจก่อให้เกิดโรคคอพอก สาเหตุของโรคคอพอกได้แก่:   การขาดสารไอโอดีน.  การขาดสารไอโอดีนเป็นสาเหตุหลักของการเกิดโรคคอพอกทั่วโลก กระนั้นมันเป็นไปได้ยากในประเทศอย่างสหรัฐอเมริกา เนื่องจากเกลือที่ใช้ใส่อาหารนั้นมีการเสริมสารไอโอดีนเข้าไป   โรคคอพอกตาโปนหรือโรคเกรฟส์ (Graves’ disease).  โรคคอพอกตาโปนนั้นเป็นความผิดปกติของภูมิต้านทานตัวเองที่ก่อให้เกิดภาวะไทรอยด์ฮอร์โมนเป็นพิษ โรคนี้จะทำให้ร่างกายผลิตโปรตีนที่เรียกว่า อิมมิวโนกล็อบบิวลิน (thyroid-stimulating immunoglobulin - TSI) ซึ่งจะไปกระตุ้นต่อมไทรอยด์  การกระตุ้นของโปรตีนตัวนี้ทำให้ต่อมไทรอยด์บวมและผลิตไทรอยด์ฮอร์โมนออกมามากเกินไป เพราะ TSI นั้นไปเลียนแบบการทำงานของฮอร์โมนกระตุ้นไทรอยด์ (thyroid-stimulating hormone - TSH) อาการอื่นๆ ของโรคคอพอกตาโปนก็คือดวงตาปูดโปน กระสับกระส่าย ไวต่อความร้อน น้ำหนักลด และมีการขับถ่ายอุจจาระบ่อย การรักษาโรคคอพอกตาโปนนั้นจะมีการฉายรังสีที่จะลดการทำงานของต่อมไทรอยด์ลง คุณจึงอาจจำเป็นต้องรับฮอร์โมนทดแทนหลังการรักษา   โรคต่อมไทรอยด์อักเสบเรื้อรังหรือโรคฮาชิโมโตะ (Hashimoto’s disease).  โรคฮาชิโมโตะเป็นภาวะผิดปกติของปฏิกิริยาภูมิแพ้ต่อตัวเองที่ก่อให้เกิดภาวะพร่องไทรอยด์ฮอร์โมน (การผลิตไทรอยด์ฮอร์โมนน้อยเกินไป) โรคนี้จะเกิดขึ้นเมื่อระบบภูมิคุ้มกันของร่างกายเข้าทำลายต่อมไทรอยด์ ทำให้ต่อมบวมโต มันจะพัฒนาไปช้าๆ เป็นปีและทำความเสียหายต่อต่อมไทรอยด์แบบเรื้อรังจนนำไปสู่การผลิตไทรอยด์ฮอร์โมนน้อยลง โรคนี้จึงได้ชื่อว่าโรคต่อมไทรอยด์อักเสบเรื้อรัง อาการอื่นๆ ของโรคฮาชิโมโตะได้แก่ อ่อนเพลีย ซึมเศร้า ปวดตามข้อ น้ำหนักเพิ่ม และท้องผูก   ก้อนเนื้องอกที่ต่อมไทรอยด์ (Thyroid nodules).  ก้อนเนื้องอกที่ต่อมไทรอยด์เป็นตุ่มหรือก้อนเนื้อผิดปกติภายในต่อมไทรอยด์ มันอาจเป็นก้อนแข็งหรือบวมคั่งไปด้วยของเหลวหรือเลือดก็ได้ คนเราอาจมีก้อนเนื้องอกเพียงก้อนเดียวหรือมีหลายก้อน พวกมันเกิดได้ง่ายและเกือบครึ่งหนึ่งของประชากรอาจมีเนื้องอกเกิดขึ้นในช่วงใดช่วงหนึ่งของชีวิต    ก้อนเนื้องอกส่วนใหญ่ไม่ก่อให้เกิดอาการใดๆ และ 90% เป็นแบบไม่ร้ายแรง (ไม่เป็นมะเร็ง)  ก้อนเนื้องอกในต่อมไทรอยด์บางลูกอาจทำให้เกิดภาวะไทรอยด์ฮอร์โมนเป็นพิษ และจำนวนน้อยกว่านั้นจะออกอาการเหมือนมะเร็งที่ต่อมไทรอยด์
นัดพบแพทย์. ขอตรวจเลือด. ถามหาการตรวจสอบด้วยภาพ. ลองพิจารณาการตรวจพิสูจน์โดยเจาะดูดด้วยเข็มเล็ก (fine needle aspiration - FNA) ถ้าจำเป็น. รู้จักภาวะพร่องไทรอยด์ฮอร์โมน. ตรวจดูอาการ. พิจารณาปัจจัยเสี่ยง. รู้จักภาวะไทรอยด์ฮอร์โมนเป็นพิษ. ตรวจหาอาการของภาวะไทรอยด์ฮอร์โมนเป็นพิษ. พิจารณาปัจจัยเสี่ยง. รู้จักโรคคอพอก. ตรวจดูอาการของโรคคอพอก. พิจารณาสาเหตุที่เป็นไปได้ของโรคคอพอก.
https://www.wikihow.com/Know-if-You-Have-Thyroid-Disease https://www.wikihow.com/Know-if-You-Have-Thyroid-Disease https://www.wikihow.com/Know-if-You-Have-Thyroid-Disease https://www.wikihow.com/Know-if-You-Have-Thyroid-Disease
Getting Medical Help Identifying Hypothyroidism Identifying Hyperthyroidism Identifying Goiter