การกำหนดขอบเขตของความกลัวของคุณ การดำเนินการปรับเปลี่ยนความคิด
หลายคนแต่ไม่ใช่ทั้งหมดที่มีความกลัวสุนัขมาตั้งแต่พวกเขาอายุน้อย ถ้าคุณมีประสบการณ์อย่างใดอย่างหนึ่งต่อไปนี้ตอนที่คุณอายุน้อยก็อาจจะเป็นเหตุผลสำหรับความกลัวสุนัขของคุณในปัจจุบัน  คุณอาจจะเคยมี ประสบการณ์ส่วนตัว แย่ๆ กับสุนัขตัวหนึ่งหรือมากกว่านั้นมาก่อนในอดีต คุณอาจจะเคยถูกสุนัขขู่ ถูกสุนัขไล่ต้อน หรือแม้กระทั่งถูกสุนัขกัด และตอนนี้สิ่งนั้นเป็นความทรงจำเกี่ยวกับสุนัขเพียงอย่างเดียวที่คุณมี การเผชิญหน้ากับสุนัขในตอนนี้อาจจะทำให้เกิดความรู้สึกเดียวกันกับที่คุณเคยมีในระหว่างประสบการณ์ที่แย่ๆ ตอนนั้น ทำให้คุณกลัวสุนัขในทุกโอกาส คุณอาจจะเคยได้รับ การสั่งสอนโดยไม่ได้เจตนา จากคนอื่นว่าให้กลัวสุนัข เช่น พ่อแม่ บางทีตอนที่โตขึ้นมาแม่ของคุณมักจะคุยในด้านลบเกี่ยวกับสุนัข หรือเล่าเรื่องเกี่ยวกับคนที่เธอรู้จักที่ได้ถูกสุนัขเล่นงาน ความกลัวที่เธอมีได้ถ่ายทอดมาสู่คุณเป็นหลัก คุณอาจจะไม่ได้รู้เรื่องใดๆ ที่แตกต่างกันและโตขึ้นมาโดยคิดไปว่าสุนัขนั้นน่ากลัวและดังนั้นคุณจึงควรจะกลัวพวกมัน กระทั่งอาจจะเป็นไปได้ด้วยว่าความวิตกกังวลนี้เกี่ยวข้องกับความผิดปกติที่คุณได้รับการถ่ายทอดทางพันธุกรรมมาจากครอบครัวของคุณด้วย คุณอาจจะเคย รู้เห็น ว่าเกิดเรื่องแย่ๆ ขึ้นกับบางคนเพราะว่าสุนัข คุณอาจะเคยเห็นบางคนถูกสุนัขทำร้ายและบาดเจ็บ หรือคุณอาจจะเคยดูหนังเกี่ยวกับสุนัขตอนที่อยู่ในวัยที่โน้มน้าวใจได้ง่าย เหตุการณ์นี้ซึ่งไม่ว่าจะเป็นนิยายเรื่องจริงก็อาจจะทำให้คุณเริ่มกลัวสุนัขแม้ว่าจะไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นกับคุณโดยส่วนตัว โรคกลัวแบบจำเพาะรวมทั้งโรคกลัวสุนัขด้วย อาจจะประกอบด้วยอาการบางอย่างดังต่อไปนี้  นอกจากการหาว่าคุณอาจจะประสบกับอาการใดแล้ว ให้นึกถึงว่าคุณประสบกับอาการเหล่านั้น เมื่อไร  คุณจำเป็นต้องเห็นสุนัข หรือว่ารูปภาพหรือเรื่องของสุนัขก็สามารถกระตุ้นให้เกิดอาการของคุณได้ และตัวสุนัขเองที่ทำให้เกิดความกลัวหรือสิ่งที่สุนัขกำลังทำ ยกตัวอย่างเช่น บางคนกลัวเสียงเห่าแต่ถ้าสุนัขเงียบนั้นไม่เป็นไร   ความรู้สึกถึงภัยที่ใกล้จะมาถึง ความรู้สึกต้องหลบภัยหรือหลบหนี อาการหัวใจเต้นรัว อาการเหงื่อแตก อาการตัวสั่น การหายใจถี่ อาการเจ็บหน้าอก อาการคลื่นไส้ อาการเวียนหัว อาการหนาวสะท้าน ความรู้สึกราวกับว่าสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นนั้นไม่จริง ความรู้สึกราวกับว่าคุณคุมตัวเองไม่ได้หรือกำลังจะเสียสติ ความรู้สึกราวกับว่าคุณอาจจะตายก็ได้ โชคไม่ดีที่ความกลัวอาจจะรุนแรงมากจนเรารู้สึกว่าวิธีที่ดีที่สุดที่จะทำให้พวกมันหายไปก็คือการหลีกเลี่ยงพวกมันอย่างสิ้นเชิง ในขณะที่ความกลัวอย่างเช่นความกลัวการบินอาจจะหลีกเลี่ยงได้ค่อนข้างง่ายโดยแค่ไม่ต้องนั่งเครื่องบิน แต่กับสุนัขนั้นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง มีสุนัขอยู่มากกว่า 60 ล้านตัวแค่ในสหรัฐอเมริกาเพียงอย่างเดียว ดังนั้นโอกาสที่จะสามารถหลีกเลี่ยงพวกมันได้อย่างสิ้นเชิงนั้นเกือบจะเป็นไปไม่ได้เลยทีเดียว ถามตัวเองว่าคุณทำสิ่งต่อไปนี้เพื่อที่จะหลีกเลี่ยงการอยู่ใกล้ๆ สุนัขหรือไม่ ถ้าคุณทำแล้วล่ะก็ มีโอกาสมากเลยทีเดียวที่คุณจะเป็นโรคกลัวสุนัข  คุณหลีกเลี่ยงการไปเที่ยวกับเฉพาะบางคนเพราะพวกเขามีสุนัขหรือไม่ คุณเปลี่ยนเส้นทางของคุณเพื่อหลีกเลี่ยงบ้านหรือบริเวณใกล้เคียงที่มีสุนัขโดยเฉพาะหรือไม่ คุณหลีกเลี่ยงการพูดกับบางคนเพราะว่าพวกเขาคุยเรื่องสุนัขของพวกเขาหรือไม่ แม้ว่าการเอาชนะความกลัวคุณสุนัขนั้นจะเป็นไปได้ แต่ก็ให้จำใส่ใจว่าคุณจะต้องอดทน มันจะไม่ได้หายไปในทันที แต่จะใช้เวลาในส่วนของคุณด้วย คุณอาจจะอยากลองมองหาความช่วยเหลือแบบมืออาชีพจากนักบำบัดที่สามารถพาคุณผ่านกระบวนการของการเอาชนะความกลัวของคุณได้  ลองเขียนเกี่ยวกับความกลัวของคุณในสมุดบันทึก. เขียนความทรงจำแบบจำเพาะในอดีตที่คุณมีเกี่ยวกับสุนัขและคุณรู้สึกอย่างไรในระหว่างประสบการณ์เหล่านั้น เรียนรู้เทคนิคการผ่อนคลายและการทำสมาธิเพื่อช่วยให้คุณสงบและช่วยควบคุมความกังวลของคุณ แบ่งความกลัวของคุณเป็นส่วนเล็กๆ เพื่อที่จะเอาชนะ อย่าคิดว่าคุณจำเป็นต้องจัดการสิ่งทั้งหมดในคราวเดียว   มีศรัทธาในตัวเองว่าคุณจะข้ามผ่านความกลัวสุนัขไปได้ และยอมรับความผิดพลาดใดๆ ที่คุณทำระหว่างนั้น แม้ว่าจะไม่ปรารถนา แต่นักบำบัดจะสามารถช่วยให้คุณเอาชนะความกลัวและความวิตกกังวลของคุณผ่านทางจิตบำบัดได้ นักบำบัดนั้นมีอัตราความสำเร็จในการรักษาคนที่มีโรคความกลัวต่างๆ สูงมากนักบำบัดจะใช้สิ่งที่เรียกว่า ความคิดและพฤติกรรมบำบัด (Cognitive Behavioral Therapy หรือ CBT) ซึ่งสามารถช่วยให้คุณปรับเปลี่ยนวิธีที่คุณคิด และพวกเขาสามารถสอนทักษะต่างๆ ที่จะช่วยให้คุณเอาชนะความกลัวของคุณได้ พวกเขายังสามารถใช้การรักษาโดยให้คุณเผชิญหน้ากับสิ่งที่กลัวเพื่อช่วยให้คุณสามารถควบคุมอารมณ์ของคุณได้อีกครั้งเมื่อพบเจอกับสุนัข ลองค้นหานักบำบัดในพื้นที่ของคุณโดยใช้เว็บไซต์ของ Anxiety and Depression Association of America (ADAA) ที่ http://treatment.adaa.org ใส่รหัสไปรษณีย์ของคุณเข้าไปเพื่อหารายชื่อของนักบำบัดที่อยู่ใกล้กับที่ที่คุณอยู่ รายชื่อของนักบำบัดที่มีจะรวมถึงว่านักบำบัดแต่ละคนมีความเชี่ยวชาญเกี่ยวกับความผิดปกติด้านไหน ดังนั้นคุณสามารถเลือกคนที่มีความเชี่ยวชาญในโรคแบบจำเพาะหรือโรคกลัวสุนัขได้ โรคความกลัวหลายอย่างรวมทั้งโรคกลัวสุนัขด้วยนั้น ตั้งอยู่บนวิธีที่สมองของคุณ เข้าใจ สถานการณ์ที่เฉพาะเจาะจงมากกว่าตัวสถานการณ์ที่เกิดขึ้นจริงเอง ยกตัวอย่างเช่น คุณไม่น่าที่จะกลัวสุนัขจริงๆ ตรงหน้าคุณ แต่ในทางตรงข้ามสมองของคุณกำลังตีความว่าสุนัขนั้นเป็นภัยคุกคามซึ่งจากนั้นก็ทำให้คุณกลัว การปรับเปลี่ยนความคิดจะช่วยให้คุณสามารถระบุความคิดเหล่านี้ เข้าใจว่าพวกมันไม่มีเหตุผล และค่อยๆ ช่วยให้คุณคิดใหม่ (หรือปรับมุมมองใหม่) เกี่ยวกับสถานการณ์ที่เฉพาะเจาะจง (กล่าวคือ สุนัข) การไปสู่การปรับเปลี่ยนความคิดด้วยใจที่เปิดกว้างและสมัครใจนั้นเป็นสิ่งสำคัญ คุณจำเป็นต้องยอมรับข้อเท็จจริงว่าความกลัวของคุณอาจจะไม่ได้ตั้งอยู่บนความคิดที่มีเหตุผล และเช่นนั้นหมายความว่าคุณสามารถฝึกตัวเองให้คิดแตกต่างออกไปได้ ถ้าคุณรับการรักษาประเภทนี้อย่างมองดูในแง่ร้ายหรือด้วยความเชื่อที่ว่าคุณมีเหตุผลเต็มที่ในความกลัวของคุณแล้วล่ะก็ คุณจะทำให้กระบวนการนี้สำเร็จยากขึ้นมากกว่าเดิม ขั้นตอนแรกในการเอาชนะความกลัวของคุณก็คือการระบุหาสิ่งที่ทำให้เกิดความกลัวในตอนแรก ซึ่งนี่อาจจะรวมถึงการคิดและการพูดคุยเกี่ยวกับประสบการณ์ต่างๆ เรื่องสุนัขที่ผ่านมาของคุณ และการพยายามคิดหาว่าอะไรที่น่าจะเริ่มต้นให้เกิดความกลัวในตอนแรก อาจจะรวมถึงการจำกัดสิ่งกระตุ้นที่แน่นอนที่ก่อให้เกิดความกลัวของคุณให้แคบลงด้วย ว่าเป็นเพราะสุนัขโดยทั่วไปที่ทำให้คุณกลัวหรือว่าคุณจะกลัวตอนที่สุนัขทำอะไรบางอย่างที่เฉพาะเจาะจง (เช่น คำราม เห่า กระโดดขึ้น วิ่ง เป็นต้น)  นี่ยังเป็นโอกาสสำหรับคุณและนักบำบัดของคุณที่จะตรวจสอบว่ามีความเจ็บป่วยทางการแพทย์หรือทางจิตพื้นเดิมที่อาจจะทำให้ความกลัวของคุณแย่ลงหรือไม่ สาเหตุพื้นเดิมอาจจะเป็นโรควิตกกังวล โรคซึมเศร้า หรือแม้กระทั่งเหตุการณ์ที่เฉพาะเจาะจงแต่ไม่เกี่ยวข้องกันที่เริ่มต้นให้เกิดโรคความกลัวนั้น นี่เป็นจุดที่ดีในการเริ่มบันทึกที่คุณสามารถเขียนบันทึกข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับความกลัวสุนัขที่อาจจะเป็นประโยชน์ต่อการบำบัดและการวิเคราะห์ในอนาคต ให้ใช้สมุดบันทึกของคุณในการเขียนบันทึกแต่ละเหตุการณ์ที่คุณจำได้และอะไรก็ตามที่คุณจำได้ที่เกิดขึ้นซึ่งนำไปสู่เหตุการณ์นั้น เมื่อคุณมีความเข้าใจเป็นอย่างดีเกี่ยวกับเหตุการณ์เฉพาะที่กระตุ้นให้เกิดความกลัวของคุณแล้ว คุณต้องประเมินสิ่งที่คุณกำลังคิดตอนที่ความกลัวนี้เกิดขึ้น คุณกำลังบอกตัวเองว่าอะไร คุณตีความเหตุการณ์ที่เป็นตัวกระตุ้นในความคิดของคุณว่าอย่างไร ความเชื่อจำเพาะของคุณเกี่ยวกับเหตุการณ์นั้นช่วงที่มันกำลังเกิดขึ้นคืออะไร  เขียนความทรงจำและความคิดของคุณลงในสมุดบันทึกของคุณต่อ ณ จุดนี้ให้เริ่มต้นเขียนบันทึกเหตุผลว่า ทำไม คุณจึงคิดว่าเหตุการณ์นั้นกระตุ้นให้เกิดความกลัวของคุณ จดบันทึกความเชื่อของคุณให้มากที่สุดเท่าที่คุณจะจำได้ วิเคราะห์ความเชื่อและความคิดของคุณเพื่อตรวจสอบว่าประกอบด้วยสิ่งใดสิ่งหนึ่งต่อไปนี้หรือไม่:    ทั้งหมดหรือไม่เลย   ไม่ว่าจะอะไรก็ตามคุณก็มองว่าสุนัขทั้งหมดไม่ดี หรือคุณจัดกลุ่มสุนัขแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับชนิดของลักษณะเฉพาะบางอย่าง เช่น  "ฉันไม่สามารถเป็นเพื่อนกับใครก็ตามมีสุนัขได้"    น่าจะ ต้อง หรือควร   คุณเห็นสุนัขและทึกทักไปโดยอัตโนมัติว่าคุณต้องกลัวมันใช่หรือไม่ คุณรู้สึกราวกับว่าคุณไม่มีทางเลือกอื่นๆ ในเรื่องนี้หรือไม่ เช่น  "แม่ของฉันบอกว่าฉันไม่ควรจะไว้ใจสุนัข"    การเหมารวม  คุณเคยพยายามเอาชนะความกลัวของคุณมาก่อนและไม่สามารถทำได้และตอนนี้คุณทึกทักว่าคุณจะไม่มีวันสามารถเอาชนะความกลัวสุนัขของคุณได้หรือเปล่า เช่น  "ฉันเคยพยายามอยู่ใกล้สุนัขมาก่อนและมันไม่ได้ผล ฉันไม่มีทางเลือกนอกจากที่จะต้องกลัวสุนัข"    การเลือกที่จะเชื่อหรือคิดในสิ่งที่ตนเองคิดหรือมีความเชื่อ   คุณสรุปความเกี่ยวกับสุนัขโดยอัตโนมัติโดยยึดประสบการณ์เกี่ยวกับสุนัขก่อนหน้านี้แค่หนึ่งหรือสองครั้งหรือเปล่า เช่น  "สุนัขตัวนั้นทำร้ายฉันตอนฉันอายุ 3 ขวบ สุนัขทั้งหมดไม่ดีและจะทำร้ายคนถ้าพวกมันมีโอกาส"    การลดด้านบวกลง  คุณไม่สนใจสิ่งดีๆ ที่เกิดขึ้นเพราะว่าคุณไม่สามารถเชื่อได้ว่ามันจะเกิดขึ้นอีกครั้งใช่หรือไม่ เช่น  "แน่นอน ฉันเคยนั่งข้างสุนัขตัวนั้นได้ แต่มันแก่และป่วยและดูไม่เหมือนว่ามันจะเดินได้เสียด้วยซ้ำ นับประสาอะไรจะมาทำร้ายฉัน"    ด่วนสรุปเอาเอง คุณเห็นหรือได้ยินสุนัขและสรุปความโดยอัตโนมัติเกี่ยวกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นใช่หรือไม่ เช่น  "นั่นคือสุนัขพิทบูล พวกมันเป็นสุนัขที่น่ากลัวและน่ารังเกียจซึ่งไม่สามารถได้รับการฝึกฝนได้อย่างเหมาะสม" ณ ตอนนี้คุณควรจะมีความเข้าใจสิ่งที่กระตุ้นความกลัวสุนัขของคุณมากขึ้นและความคิดและความเชื่อที่คุณมีเกี่ยวกับสุนัขตอนที่สิ่งกระตุ้นนั้นเกิดขึ้น ตอนนี้ถึงเวลาแล้วที่จะวิเคราะห์ว่าความคิดและความเชื่อเหล่านี้ที่จริงทำให้คุณรู้สึกและปฏิบัติตัว  อย่างไร  อีกนัยหนึ่ง ผลลัพธ์ที่ตามมาของความกลัวของคุณคืออะไร ความกลัว 'ทำให้' คุณทำอะไร  เขียนในบันทึกของคุณต่อไป ตอนนี้คุณจะต้องการรวมปฏิกิริยาของคุณ (ทั้งภายในและภายนอก) เข้ากับเหตุการณ์ที่กระตุ้นความกลัวของคุณและความเชื่อที่เป็นสาเหตุของความกลัวนั้น ตัวอย่างของปฏิกิริยาอาจจะเป็น:  คุณกำลังเดินไปตามถนนและพบสุนัขที่สนามในบ้านหลังหนึ่ง หลังจากนั้นคุณจะไม่เดินไปตามถนนอีกเลย เพื่อนบ้านของคุณมีสุนัขที่พวกเขาปล่อยให้เล่นอยู่ที่สนามหลังบ้าน ดังนั้นคุณจะไม่ไปสนามหลังบ้านของคุณเองเผื่อว่าสุนัขของเพื่อนบ้านของคุณจะอยู่ข้างนอก คุณปฏิเสธที่จะไปบ้านเพื่อนเพราะว่าพวกเขามีสุนัข และคุณไม่สามารถไปเที่ยวกับพวกเขาได้ถ้าพวกเขานำสุนัขไปด้วย ตอนนี้คุณควรจะอยู่ในจุดที่คุณได้วิเคราะห์แล้วว่าอะไรที่กระตุ้นความกลัวของคุณ ทำไมความกลัวของคุณถูกกระตุ้น และวิธีที่คุณตอบสนองความกลัวนั้น ตอนนี้ถึงเวลาที่จะวิเคราะห์ว่ามี หลักฐาน ที่แท้จริงใดๆ เพื่อสนับสนุนเหตุผลว่าทำไมคุณกลัวสุนัข ให้นึกถึงส่วนนี้ของกระบวนการเพราะคุณจะต้องสามารถพิสูจน์ให้นักบำบัดของคุณ (หรือตัวคุณเอง) ได้ว่าความกลัวของคุณมีเหตุผลอย่างเต็มที่   ใช้สมุดบันทึกของคุณเพื่อจดบันทึกแต่ละความเชื่อและหลักฐานที่เกี่ยวข้องที่คุณมีเกี่ยวกับว่าทำไมความเชื่อนั้นเหมาะสมและมีเหตุผล ถ้าคุณเป็นคนที่มีตรรกะจริงๆ แล้วล่ะก็ คุณสามารถหาหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ใดๆ เพื่อสนับสนุนความเชื่อของคุณได้หรือไม่ ยกตัวอย่างเช่น คุณมีความเชื่อที่ว่าไม่ว่าจะอย่างไรก็ตามสุนัขทั้งหมดจะทำร้ายคุณ ทำไมคุณจึงคิดว่าสิ่งนี้เป็นเรื่องจริง คุณเคยถูกสุนัขทุกตัวที่คุณเคยพบทำร้ายหรือเปล่า คนอื่นๆ ทุกคนถูกสุนัขทุกตัวที่พวกเขาเจอทำร้ายหรือไม่ ทำไมคนถึงเลี้ยงสุนัขเป็นสัตว์เลี้ยงล่ะถ้าพวกเขาถูกทำร้ายเป็นประจำ ถึงจุดนี้คุณได้พยายามพิสูจน์ว่าความกลัวสุนัขของคุณนั้นสมเหตุสมผลอย่างเต็มที่และพบว่าคุณไม่สามารถหาหลักฐานใดๆ ที่จะสนับสนุนความเชื่อของคุณได้ ในความเป็นจริงแล้วคุณอาจจะพบหลักฐานที่ตรงข้ามกันอย่างสิ้นเชิงเสียด้วยซ้ำ ตอนนี้คุณต้องคิดเกี่ยวกับความเชื่อที่กำลังก่อให้เกิดความกลัวและปรึกษากับนักบำบัดเพื่อสร้างคำอธิบายที่มีเหตุผลสำหรับความเชื่อของคุณ คำอธิบายที่มีเหตุผลเหล่านี้จะเริ่มสมเหตุสมผลและทำให้คุณตระหนักได้ว่าความกลัวที่เกิดขึ้นของคุณนั้นไม่เข้าท่าเอาเสียเลย  ถึงแม้ว่านี่อาจจะฟังดูง่าย แต่นี่จะเป็นขั้นตอนที่ยากที่สุดในกระบวนการเอาชนะความกลัวสุนัขเลยทีเดียว ความเชื่อของเราอาจจะเกาะกุมในจิตใจของเราได้ลึกมากจนต้องใช้เวลา (และการโน้มน้าวจิตใจ) สักระยะ ว่าความเชื่อเหล่านั้นมันไม่สมเหตุผล อย่างไรก็ตาม ความเชื่อที่ไม่มีเหตุผลของคุณนั้นอาจจะช่วยให้คุณหลีกเลี่ยงสถานการณ์แย่ๆ ได้ แล้วมีปัญหาอะไรกับความเชื่อเหล่านั้นหรือ ยกตัวอย่างเช่น คุณมีความเชื่อว่าสุนัขทั้งหมดจะทำร้ายคุณ คุณไม่สามารถหาหลักฐานใดๆ ที่จะสนับสนุนเชื่อนั้นได้ แล้วทำไมคุณถึงได้เชื่ออย่างนั้นล่ะ บางทีความเชื่อของคุณอาจจะยึดตามข้อเท็จจริงที่ว่าคุณดูหนังตอนคุณอายุ 7 ขวบ (ที่คุณไม่น่าจะดู) ซึ่งมีสุนัขทำร้ายและฆ่าคน หลังจากคุณได้ดูหนังเรื่องนั้นแล้วคุณก็เริ่มกลัวสุนัขโดยยึดตามสมมติฐานว่าหนังเรื่องนี้ได้ถูกต้อง 100% แต่ในความเป็นจริงมันเป็นเพียงแค่หนัง และไม่มีความจริงอยู่ในนั้น และถ้าคุณคิดดีๆ แล้ว คุณไม่เคยเห็นสุนัขทำร้ายใครจริงๆ เสียหน่อย แม้ว่าตอนนี้คุณจะมาได้ไกลแล้ว แต่ก็ยังไม่จบสิ้นนะ แม้ว่าคุณจะสามารถโน้มน้าวตัวเองได้ว่าความกลัวของคุณนั้นไม่มีคำอธิบายที่มีเหตุผลและไม่มีเหตุผลที่ดีที่จะรู้สึกแบบที่คุณรู้สึก แต่คุณไม่ได้ "หายขาด" อย่างแท้จริง  ณ จุดนี้คุณได้ทำการรักษาด้านทฤษฎีเสร็จสิ้นแล้ว ตอนนี้คุณต้องดำเนินการรักษาด้านการปฏิบัติให้เสร็จสิ้นด้วย ในขั้นนี้คุณจำเป็นต้องฝึกการอยู่ใกล้ๆ สุนัข  ประการแรก คุณจำเป็นต้องเรียนรู้ว่าจะผ่อนคลายอย่างไรเมื่อเกิดความกลัวหรือความวิตกกังวล เพื่อความคืบหน้าของคุณจะได้ไม่หยุดชะงัก ประการที่สอง คุณจำเป็นต้องเผชิญหน้ากับสุนัขทีละน้อย (ในวิธีต่างๆ ) จนกว่าคุณจะสามารถรู้สึกผ่อนคลายเมื่อพวกมันอยู่รอบๆ
พิจารณาประวัติส่วนตัวของคุณกับสุนัข. วิเคราะห์อาการของคุณ. ตรวจสอบว่าคุณเปลี่ยนชีวิตของคุณเพราะความกลัวหรือไม่. เข้าใจว่ามีทางที่จะเอาชนะความกลัวนี้ได้. มองหาความช่วยเหลือจากนักบำบัดมืออาชีพ. เข้าใจว่าการปรับเปลี่ยนความคิดคืออะไร. คิดเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่กระตุ้นให้เกิดความนึกกลัวของคุณ. วิเคราะห์ความเชื่อที่มีอยู่ของคุณเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เป็นตัวกระตุ้น. ดูความรู้สึกและพฤติกรรมที่เป็นผลมาจากความเชื่อของคุณ. ตรวจสอบว่ามีหลักฐานอยู่เพื่อสนับสนุนความเชื่อของคุณหรือไม่. สร้างคำอธิบายที่สมเหตุสมผลสำหรับเหตุการณ์ที่เป็นตัวกระตุ้น. ดำเนินขั้นตอนต่อไปในการฟื้นตัวของคุณ.
https://www.wikihow.com/Overcome-a-Fear-of-Dogs https://www.wikihow.com/Overcome-a-Fear-of-Dogs
Determining the Extent of Your Fear Conducting Cognitive Restructuring