การป้องกันโรคติดเชื้อในช่องหู วิธีสังเกตอาการติดเชื้อในหู การรักษาอาการของโรคติดเชื้อในช่องหูเองที่บ้าน สังเกตอาการ พึ่งพาแพทย์และผู้เชี่ยวชาญ การใช้ยาแก้อักเสบและยาอื่นๆ ในการรักษา
การติดเชื้อรุนแรงหลายๆ อย่าง สามารถป้องกันได้ด้วยการฉีดวัคซีนป้องกันโรคหวัดตัวใหม่ทุกปี รวมถึงวัคซีนป้องกันปอดอักเสบ ก็มีส่วนช่วยในการป้องกันโรคติดเชื้อในช่องหู  คุณและคนในครอบครัว ควรไปรับการฉีดวัคซีนป้องกันโรคหวัดทุกปี การทำเช่นนี้ จะช่วยให้คุณและคนในครอบครัวปลอดจากการติดเชื้อ   ผู้เชี่ยวชาญแนะนำว่า ควรใช้วัคซีนป้องกันปอดอักเสบประเภท PCV13 สำหรับกรณีที่เป็นเด็ก ลองปรึกษากุมารแพทย์ในเรื่องนี้ดู ล้างมือและเช็ดทำความสะอาดของเล่นเด็กเนประจำ เพื่อลดโอกาสติดเชื้อ จุกนมหลอกมักแฝงไว้ด้วยแบคทีเรีย รวมถึงแบคทีเรียที่ทำให้เกิดอาการของโรคติดเชื้อในช่องหูด้วย การให้เด็กดูดนมจากขวดนม จะทำให้มีนมไหลซึมออกด้านข้างได้ง่ายกว่าการดูดนมแม่ ดังนั้น โอกาสที่จะเกิดการติดเชื้อก็มากขึ้นด้วย  การให้เด็กดูดนมแม่ ยังทำให้ภูมิต้านทานเพิ่มขึ้นด้วย ทำให้ต่อสู้กับโรคติดเชื้อในช่องหูได้ง่ายขึ้น  หากการให้เด็กดูดจากขวดเป็นเรื่องจำเป็น พยายามให้เด็กนั่งในท่าตรง เพื่อป้องกันนมรั่วไหลลงไปที่บริเวณหู  อย่าเอาขวดนมไว้กับเด็ก เวลาที่ให้เด็กนอนกลางวันหรือกลางคืนก็ตาม เพื่อป้องกันโอกาสของโรคติดเชื้อในช่องหู และเพื่อสุขภาพที่ดีด้วย การใช้ยาแก้อักเสบต่อเนื่องนานเกินไป จะทำให้แบคทีเรียในตัวคุณหรือเด็ก มีอาการดื้อยาได้ พยายามใช้เฉพาะตามที่แพทย์สั่ง หรือเมื่อไม่สามารถรักษาด้วยวิธีอื่นๆ สถานที่เหล่านี้จะทำให้เกิดโอกาสเสี่ยงติดเชื้อ หรือเป็นโรคติดเชื้อในช่องหูเพิ่มขึ้นอีก 50% เลยทีเดียว เนื่องจากความสะดวกในการแพร่เชื้อแบคทีเรียและไวรัส  หากคุณจำเป็นต้องส่งเด็กไป พยายามสอนวิธีการป้องกันการติดเชื้ออย่างไข้หวัดเบื้องต้นให้แก่เด็ก เพื่อลดโอกาสติดโรคติดเชื้อในช่องหู    สอนเด็กๆ ว่า อย่าเอานิ้วหรือของเล่นเข้าปาก และอย่าเอามือไปจับใบหน้าด้วย โดยเฉพาะบริเวณที่เป็นเยื่ออ่อน เช่น ริมฝีปาก ตา และจมูก รวมถึงล้างมือทุกครั้งหลังทานข้าว และหลังเข้าห้องน้ำ ทานอาหารเช่น ผักและผลไม้สดให้หลากหลาย รวมถึงธัญพืชไม่ขัดสีและลีนโปรตีน ซึ่งจะช่วยให้สุขภาพสมบูรณ์แข็งแรง ผลการศึกษาบางแห่งยังพบว่า อาหารที่มีโปรไบโอติกส์ก็มีส่วนช่วยป้องกันโรคติดเชื้อในช่องหูได้ด้วย แบคทีเรีย Acidophilus ซึ่งมีมากในโยเกิร์ต ก็อุดมไปด้วยโปรไบโอติกส์เช่นกัน ปกติแล้ว เด็กจะมีโอกาสติดเชื้อดังกล่าวมากกว่าผู้ใหญ่ นั่นเป็นเพราะท่อยูสเตเชียน (ท่อที่เชื่อมต่อระหว่างกลางหูทั้งสองข้างไปสู่ด้านหลังลำคอ) ในเด็กจะเล็กกว่าในผู้ใหญ่ จึงมีโอกาสน้ำคั่งมากกว่า นอกจากนี้ เด็กยังมีภูมิคุ้มกันในร่างกายน้อยกว่าผู้ใหญ่ จึงทำให้มักจะมีโอกาสเป็นหวัดมากกว่าด้วย  อะไรก็ตามที่มาปิดกั้นทางเดินของท่อยูสเตเชียน ย่อมทำให้เกิดอาการติดเชื้อในหูได้ นอกจากนี้ ยังมีปัจจัยเสี่ยงอื่นๆ อีกเช่น:  อาการภูมิแพ้ การติดเชื้อในทางเดินหายใจ เช่น โรคหวัดหรือไซนัส การติดเชื้อหรอมีปัญหาบริเวณ การสูบบุหรี่ มีเมือกหรือน้ำลายมากผิดปกติ เช่น ในช่วงที่ฟันกำลังขึ้น อาศัยอยู่ในสภาพแวดล้อมที่หนาวเย็น ความเปลี่ยนแปลงทางสภาพอากาศหรือระดับความสูงของภูมิประเทศ การไม่ได้ทานนมแม่ช่วงที่เป็นทารก อาการป่วยไข้ที่เพิ่งหาย ไปอยู่ในสถานรับเลี้ยงที่มีเด็กอื่นจำนวนมาก โรคหูชั้นกลางอักเสบ หรือโรคหูชั้นกลางอักเสบเฉียบพลัน เป็นโรคติดเชื้อในหูที่พบได้บ่อยที่สุด และมีสาเหตุมาจากเชื้อไวรัสและแบคทีเรีย หูชั้นกลางจะอยู่ในบริเวณช่องว่างหลังเยื่อแก้วหู โดยมีกระดูกเล็กๆ ทำหน้าที่ส่งความสั่นสะเทือนไปยังหูชั้นใน ดังนั้น หากมันมีของเหลวอัดแน่นหรือเกิดอาการอมน้ำ แบคทีเรียและไวรัสก็จะเข้าไปแพร่เชื้อได้  ทั้งนี้ โรคติดเชื้อในช่องหูมักเกิดขึ้นหลังจากที่เด็กเป็นโรคติดเชื้อในทางเดินหายใจ เช่น ไข้หวัด รวมถึงเด็กที่มีอาการภูมิแพ้ขั้นรุนแรงด้วย อาการของโรคหูชั้นกลางอักเสบมีดังนี้:  ปวดหู รู้สึกคับแน่นหู รู้สึกไม่สบาย อาเจียน ท้องเสีย หูข้างที่ติดเชื้ออาจไม่ได้ยินเสียง หูอื้อ เวียนศีรษะ มีน้ำในหู มีไข้ โดยเฉพาะในเด็ก อาการหูอื้ออันเกิดจากน้ำเข้าหู หรือการติดเชื้อในหูชั้นนอกนั้น เกิดจากการติดเชื้อราหรือแบคทีเรียบริเวณหูชั้นนอก ซึ่งสาเหตุหลักๆ เกิดจากความชื้นในช่องหู (ตามชื่ออาการนั่นเอง) แต่การเอาสิ่งแปลกปลอมเช้าไปหรือแคะในช่องหู ก็ทำให้มีโอกาสเป็นโรคนี้ได้เช่นกัน   ลักษณะอาการอาจเป็นได้ตั้งแต่เล็กน้อย แต่สามารถรุนแรงขึ้นได้ โดยมีอาการดังต่อไปนี้:  คันในช่องหู มีอาการแดงในรูหู เกิดอาการเจ็บรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เวลาที่ดึงเข้าออกบริเวณหูชั้นนอกDช มีของเหลวในหู (โดยอาจเริ่มจากน้ำใสๆ ไม่มีกลิ่น แต่พัฒนาไปเป็นหนองได้ในภายหลัง อาการที่รุนแรงมีดังต่อไปนี้:  รู้ถึงคับหรือแน่นในหู ความสามารถในการได้ยินลดลง มีอาการอักเสบลามมาถึงใบหน้าและลำคอ ต่อมน้ำเหลืองบริเวณลำคอบวมน้ำ มีไข้ เด็กโตอาจมีลักษณะอาการของโรคติดเชื้อในช่องหู แตกต่างไปจากเด็กเล็กและผู้ใหญ่ ทั้งนี้ ด้วยความที่เด็กโตมักจะไม่รู้วิธีสื่อสารกับผู้ปกครอง ดังนั้น คุณควรมองหาสัญญาณต่อไปนี้:  ชอบดึง ขยับ หรือเกาหูบ่อย เขย่าศีรษะไปมา มีอาการหงุดหงิด อยู่ไม่สุข และร้องไห้ไม่หยุด นอนไม่ค่อยหลับ มีไข้ (โดยเฉพาะในเด็กเล็กและเด็กที่ยังไม่ค่อยโต) มีของเหลวไหลจากหู เดินโซเซหรือขาดการทรงตัวที่ดี มีปัญหาในการได้ยิน อากาโรคติดเชื้อในช่องหูหลายอย่าง สามารถรักษาได้เองที่บ้าน และมีอีกหลายอาการที่ปล่อยให้หายไปเองได้ อย่างไรก็ดี หากคุณหรือเด็กในบ้านมีอาการดังต่อไปนี้ คุณควรต้องไปพบแพทย์ทันที:  มีเลือดหรือหนองไหลออกจากหู (เป็นได้ทั้งสีขาว เหลือง แดง หรือชมพู/แดงอ่อน) เป็นไข้สูงตามมา โดยเฉพาะหากสูงกว่า 39 องศาเซลเซียส หน้ามืดหรือเวียนศีรษะ ลำคอแข็ง หูอื้อ มีอาการปวดหรือบวมน้ำ บริเวณหลังหรือรอบใบหู มีอาการปวดหูมากกว่า 48 ชั่วโมง หากอาการปวดหูไม่บรรเทาลง และไม่เกิดอาการข้างเคียงอื่นใดอีก คุณสามารถเลือกทานยาแก้ปวดประเภท Ibuprofen หรือ Acetaminophen ได้ ตัวยาดังกล่าวยังช่วยให้อาการไข้ของเด็กลดลง และทำให้พวกเขารู้สึกดีขึ้นด้วย   อย่าใช้ยาแอสไพรินกับเด็กที่อายุ ต่ำกว่า 18 ปี เพราะอาจก่อให้เกิดภาวะ Reye's syndrome ซึ่งสามารถทำให้เกิดความเสียหายต่อสมอง และมีปัญหาเกี่ยวกับตับได้  การใช้ยาแก้ปวด ต้องคำนึงเรื่องปริมาณหรือขนาดความแรงของยา ให้เหมาะสมกับช่วงอายุของเด็กด้วย โดยต้องอ่านฉลากให้ละเอียดหรือปรึกษากุมารแพทย์ด้วย อย่าใช้ยาประเภท Ibuprofen กับเด็กที่อายุต่ำกว่า 6 เดือน การหาอะไรอุ่นๆ มาประคบในบริเวณที่ปวดหู ก็จะช่วยบรรเทาอาการปวดได้มาก ซึ่งคุณอาจใช้ผ้าสะอาดชุบน้ำอุ่นและบิดหมาดๆ   คุณอาจหาถุงเท้าสะอาดๆ นำมาใส่ถั่วหรือข้าวลงไป และนำไปเช้าไมโครเวฟประมาณครึ่งนาที หรือดูให้ถึงอุณหภูมิที่ต้องการ จากนั้น ก็นำไปประคบบริเวณที่ปวดได้เช่นกัน   ควรประคบอุ่นเป็นเวลาประมาณ 15-20 นาทีต่อครั้ง ร่างกายของคนเราต้องการพักผ่อนมากเป็นพิเศษ เพื่อฟื้นฟูตัวเองในช่วงที่มีอาการติดเชื้อ อย่าหักโหมเกินไป ในระหว่างที่มีอาการติดเชื้อ โดยเฉพาะหากมีไข้ร่วมด้วย  กุมารแพทย์มักจะไม่แนะนำให้เด็กหยุดเรียน ในกรณีที่เด็กมีอาการของโรคติดเชื้อในช่องหู เว้นเสียแต่ว่าเด็กคนนั้นจะมีไข้ อย่างไรก็ตาม หากเป็นลูกหลานของคุณ คุณควรตรวจสอบดูด้วยว่า เด็กคนดังกล่าวได้รับการพักผ่อนเพียงพอหรือไม่ โดยเฉพาะหากมีไข้ร่วมด้วยแล้ว คุณควรดื่มน้ำมากเป็นพิเศษ  สถาบันการแพทย์ได้แนะนำว่า หากคุณเป็นโรคติดเชื้อในช่องหู ผู้ชายควรดื่มน้ำอย่างน้อย 13 แก้วหรือ 3 ลิตร ส่วนผู้หญิงควรดื่มน้ำอย่างน้อย 9 แก้วหรือ 2.2 ลิตรต่อวัน เทคนิค Valsalva's Maneuver สามารถนำมาใช้เพื่อเคลียร์ท่อยูสเตเชียนให้โล่งขึ้น และแก้อาการอึดอัดในช่องหู ซึ่งเกิดจากโรคหูชั้นกลางอักเสบ แต่คุณควรใช้เทคนิคดังกล่าว ในกรณีที่คุณไม่มีอาการปวดเท่านั้น   สูดลมหายใจเข้าและหุบปากสนิท ใช้นิ้วอุดหรือหนีบจมูกไว้ จากนั้นค่อยๆ หายใจออกเบาๆ ช้าๆ อย่าหายใจออกแรง ไม่งั้นเยื่อแก้วหูจะอักเสบได้ หากทำถูกวิธีอาจจะมีเสียงดังป๊อบออกมา น้ำมันกระเทียม และน้ำมันดอกคฑา (Mullein) เป็นสมุนไพรที่มีฤทธิ์เหมือนยาปฏิชีวนะตามธรรมชาติ และช่วยให้บรรเทาอาการปวดหูจากการติดเชื้อได้ อุ่นสักนิดอย่าให้ร้อน ก่อนจะนำไปใส่ในที่หยอดตา เพื่อนำมาหยอดหูสักสองสามหยดในแต่ละข้างก็พอ คุณควรปรึกษาแพทย์ก่อนใช้วิธีดังกล่าวกับเด็ก ผลการศึกษาแห่งหนึ่งพบว่า ยาสกัดจากพืชสมุนไพรตามธรรมชาติที่ชื่อว่า Otikon Otic solution (ของบริษัท Healthy-On) อาจช่วยรักษาอาการปวดของโรคติดเชื้อในช่องหู (ในประเทศไทย หาซื้อได้เฉพาะตามเว็บไซท์หรือทางออนไลน์) ปรึกษาแพทย์ก่อนใช้วิธีข้างต้นเช่นกัน และไม่แนะนำให้ใช้ยาใดๆ กับเด็กจนกว่าจะได้ปรึกษากุมารแพทย์ก่อน พยายามตรวจวัดอุณหภูมิของเด็กตลอดเวลา และมองหาอาการอื่นๆ ร่วมด้วย   หากเด็กมีไข้ หรือมีอาการคล้ายเป็นไข้หวัด เช่น คลื่นไส้และอาเจียน แสดงว่าอาการติดเชื้อเริ่มรุนแรงขึ้น และการรักษาเองที่บ้านไม่ได้ผลแล้ว อาการที่คุณควรไปพบแพทย์ทันทีที่เกิดขึ้น เช่น เด็กมีอาการสับสนมึนงง คอแข็งๆ และบวมน้ำ มีอาการปวด และเป็นสีแดงบริเวณรอบหู สัญญาณเหล่านี้ บ่งบอกว่า เชื้อโรคเริ่มแพร่แล้ว และจำเป็นต้องได้รับกรรักษาทางการแพทย์ด้วย หากเป็นเช่นนั้น แสดงว่าเยื่อแก้วหูอาจจะแตกร้าว ซึ่งจะส่งผลให้สูญเสียการได้ยินไปชั่วคราว และยังทำให้ช่องหูของคุณยิ่งได้รับเชื้อโรคและแพร่กระจายง่ายยิ่งขึ้นไปอีก  นอกจากอาการปวดที่หายไปแล้ว ยังอาจมีของเหลวไหลออกจากหูด้วย แม้ว่าอาการเยื่อบุแก้วหูแตก อาจจะดีขึ้นภายในสองสามสัปดาห์โดยไม่รักษา แต่ปัญหาข้างเคียงอาจยังมีอยู่ และยังจำเป็นต้องได้รับการรักษาทางการแพทย์ แม้ว่าแพทย์จะแนะนำให้รอเฝ้าดูอาการในช่วง 48 ชั่วโมงแรก แต่หากมีอาการแย่ลงภายในช่วงเวลาดังกล่าว คุณก็ควรโทรหาหรือไปพบแพทย์ทันที ซึ่งแพทย์อาจจะแนะนำยาปฏิชีวนะหรือการรักษาแบบเข้มข้นกว่าเดิมให้ เนื่องจากมันอาจเป็นสัญญาณของปัญหาในการได้ยินอื่นๆ ร่วมด้วย  บางครั้ง การสูญเสียการได้ยินขั่วคราวอาจเกิดขึ้น ซึ่งน่ากังวลมาก โดยเฉพาะในเด็กตั้งแต่ 2 ขวบลงไป หากลูกหลานของคุณดังกล่าว มีอายุน้อยกว่า 2 ขวบ และมีอาการของเหลวคั่งในหู รวมถึงมีปัญหาการได้ยิน แพทย์อาจไม่รอถึงสามเดือนก่อนจะเริ่มรักษา เพราะหากปล่อยไว้ ในวัยนี้อาการดังกล่าวอาจลุกลามไปถึงขั้นมีปัญหาการพูด รวมถึงปัญหาพัฒนาการด้านอื่นๆ ด้วย หากคุณสังเกตเห็นอาการของโรคติดเชื้อในช่องหูในทารก ให้รีบพาไปพบแพทย์ทันที เด็กทารกในวัยนี้ ร่างกายยังไม่ได้พัฒนาภูมิคุ้มกันเต็มที่ พวกเขาจึงมีโอกาสเสี่ยงที่จะติดเชื้อรุนแรง และมักต้องให้การรักษาด้วยยาปฏิชีวนะ หากเป็นเด็กทารกหรือเด็กเล็กมากๆ คุณไม่ควรพยายามรักษาเองที่บ้าน แต่ควรปรึกษากุมารแพทย์ เพื่อหาแนวทางการรักษาที่เหมาะที่สุด หากคุณหรือลูกหลานของคุณมีอาการที่น่าสงสัยว่า จะเป็นโรคติดเชื้อในช่องหู ก็ควรเตรียมตัวเข้ารับการตรวจรักษาดังต่อไปนี้:  ตรวจด้วยการใช้เครื่องมือตรวจเยื่อแก้วหู (Otoscope) มันอาจจะยากสักหน่อย ในการควบคุมเด็กให้อยู่นิ่งพอที่จะตรวจด้วยวิธีนี้ แต่ก็เป็นขั้นตอนสำคัญในการวินิจฉัย ตรวจหาอาการอุดตันหรือมีของเหลวอัดแน่น โดยใช้เครื่องตรวจแรงดันในหู (Pneumatic Horoscope) ซึ่งทำด้วยการเป่าลมเบาเข้าไปในเยื่อแก้วหู และทำให้มันกระเพื่อมไปมา หากมีของเหลวอัดแน่นอยู่ เยื่อแก้วหูก็จะไม่สามารถกระเพื่อมได้สะดวกหรือง่ายนัก แสดงว่ามีโอกาสเป็นโรคติดเชื้อในช่องหู   ตรวจอาการภายในของหูชั้นกลาง (Tympanometer) ซึ่งใช้คลื่นเสียงหรือแรงดันอากาศ ในการตรวจหาของเหลวในบริเวณช่องหูชั้นกลาง หากการติดเชื้อเรื้อรังหรือถึงขั้นรุนแรง ผู้เชี่ยวชาญด้านประสาทการได้ยิน อาจจะพาไปทดสอบความสามารถในการได้ยินอีกครั้งว่า ลดลงหรือสูญเสียไปหรือไม่ หากคุณหรือลูกหลานของคุณมีอาการไม่สบายหลังจากที่มีอาการต่างๆ เกี่ยวกับหูแล้ว แพทย์ของคุณก็อาจจะใช้อุปกรณ์เก็บตัวอย่างจากของเหลวในช่องหู เพื่อไปทำการตรวจหาเชื้อโรคในห้องแล็บอีกครั้ง โรคติดเชื้อในช่องหูหลายอย่างอาจหายไปเองเมื่อถึงจุดๆ หนึ่ง โดยไม่ต้องรักษา โดยบางอาการก็หายไปใน 2-3 วัน และอาการของโรคติดเชื้อในช่องหูส่วนใหญ่จะหายไปใน 1-2 สัปดาห์เท่านั้น ต่อให้ไม่ได้ทำอะไรเลยก็ตาม สถาบันกุมารแพทย์และสถาบันแพทย์ประจำบ้าน แห่งประเทศสหรัฐอเมริกา ต่างสนับสนุนให้ใช้วิธีเฝ้าระวังโรคมากกว่า ขอเพียงทำตามแนวทางดังนี้:  เด็กอายุ 6 – 23 เดือน: เฝ้าระวัง หากเด็กมีอาการปวดหูเล็กน้อยในหูข้างใดข้างหนึ่ง เป็นเวลาน้อยกว่า 48 ชั่วโมง และมีอุณหภูมิร่างกายต่ำกว่า 39 องศาเซลเซียส เด็กอายุ 24 เดือนขึ้นไป: เฝ้าระวัง หากเด็กมีอาการปวดหูเล็กน้อย ในหูข้างใดข้างหนึ่ง หรือทั้งสองข้าง เป็นเวลาน้อยกว่า 48 ชั่วโมง และมีอุณหภูมิร่างกายต่ำกว่า 39 องศาเซลเซียส หากมีอาการเกิน 48 ชั่วโมงเมื่อไร ควรพาไปพบแพทย์ทันที ซึ่งแพทย์มักจะเริ่มด้วยการให้ยาปฏิชีวนะ เพื่อป้องกันการแพร่กระจายของเชื้อ และไม่ให้ลุกลามไปเป็นการติดเชื้อรุนแรงที่พบได้ยากและมีอันตรายแก่ชีวิต ในรายที่หายาก อาจมีอาการแทรกซ้อนที่เกิดขึ้นอย่างเช่น อาการปุ่มกกหูของกระดูกขมับอักเสบ รวมถึงอาการติดเชื้อลุกลามไปสู่สมอง เยื่อหุ้มสมองอักเสบ และอาการสูญเสียการได้ยิน เด็กที่ยังมีอาการของโรคติดเชื้อในช่องหูอยู่ จะมีความเสี่ยงต่ออาการ บาดเจ็บจากแรงดัน ซึ่งจะเกิดขึ้นเวลาที่บริเวณหูชั้นกลางพยายามปรับตัวให้เข้ากับระดับแรงดัน เมื่ออยู่บนที่สูง การเคี้ยวหมากฝรั่งในช่างที่เครื่องกำลังขึ้นและลง จะช่วยลดความเสี่ยงในการเกิดอาการดังกล่าวได้   หากคุณมีเด็กทารกที่เป็นโรคติดเชื้อในช่องหู การให้เด็กดูดนมจาดขวดนม ระหว่างที่เครื่องกำลังขึ้นและลง ก็จะช่วยลดแรงดันในช่องหูได้เช่นกัน ยาปฏิชีวนะหรือยาแก้อักเสบ จะไม่สามารถช่วยรักษาโรคติดเชื้อในช่องหูได้ หากเกิดจากเชื้อไวรัส ดังนั้น แพทย์ของคุณอาจจะจ่ายยาตัวอื่นหรือใช้วิธีรักษาอื่นๆ ในบางครั้ง แต่หากเป็นเด็กอายุต่ำกว่า 6 เดือน แพทย์จะให้ยาแก้อักเสบเสมอ  อย่าลืมบอกแพทย์เกี่ยวกับประวัติการใช้ยาแก้อักเสบของคุณ แพทย์จะได้รู้ว่าควรให้ยาตัวไหนจึงจะเหมาะที่สุด พยายามทานยาให้ตรงตามขนาดและอย่าขาดช่วง เพื่อผลในการรักษาโรคติดเชื้อในช่องหูอย่างมีประสิทธิภาพและไม่กลับมาเป็นอีก อย่าหยุดกินยาแก้อักเสบ ต่อให้รู้สึกดีขึ้นแล้วก็ตาม พยายามกินให้หมดจนครบขนาดที่แพทย์สั่ง การหยุดกินยาก่อนที่จะครบตามจำนวน อาจทำให้แบคทีเรียที่ยังหลงเหลืออยู่ กลับมาและดื้อยาตัวเดิมได้ ทำให้อาการของคุณรักษายากยิ่งขึ้นไปอีก ยาหยอดหูที่มีตัวยาประเภท Antipyrine-Benzocaine-Glycerin (เช่น ยี่ห้อ Aurodex) สามารถช่วยให้อาการปวดของโรคติดเชื้อในช่องหูบรรเทาลงได้ แต่แพทย์จะไม่จ่ายยานี้ให้แก่ผู้ที่มีอาการเยื่อแก้วหูเป็นรูหรือฉีกขาด  การหยอดหูให้เด็ก คุณควรอุ่นยาก่อน ด้วยการนำขวดยาไปวางไว้ในน้ำอุ่น หรือเอามือคุณสองข้างประคบไว้สักพัก ให้เด็กนอนตะแคง หันหูข้างที่เป็นโรคติดเชื้อในช่องหูขึ้นมา หยอดตามปริมาณที่แพทย์สั่ง พยายามให้เด็กนอนอยู่ในท่าดังกล่าวค้างไว้ สัก 2 นาทีหลังจากหยอด ตัวยา Benzocaine มีฤทธิ์ด้านชา (ทำให้เกิดความรู้สึกเย็นจัดสลับกับร้อนวูบวาบ) ดังนั้น หากคุณจะหยอดหูตัวเอง ควรให้ผู้อื่นหยอดให้ อย่าให้ตัวที่หยอดสัมผัสถูกหูของคุณ  ตัวยา Benzocaine อาจทำให้คุณมีอาการผื่นแดงและคัน มันยังถูกพบว่า มีความเชื่อมโยงในทางลบกับระดับออกซิเจนในเลือด ถึงแม้จะไม่ได้พบบ่อยก็ตาม ดังนั้น คุณไม่ควรใช้เกินขนาดที่แพทย์กำหนด และปรึกษาแพทย์เพื่อให้แน่ใจว่าคุณใช้ได้ขนาดตามที่เหมาะสมกับเด็ก การกลับมาเป็นโรคหูชั้นกลางอักเสบอีกครั้ง อาจทำให้แพทย์เลือกใช้วิธีการผ่าตัดเจาะเยื่อแก้วหู (Myringotomy) ทั้งนี้ การกลับมาเป็นซ้ำที่ทำให้แพทย์อาจใช้วิธีการดังกล่าว หมายถึง การมีอาการกลับมาประมาณ 3 รอบในช่วงหกเดือนล่าสุด หรือ 4 รอบในช่วงปีล่าสุด (โดยเกิดขึ้นอย่างน้อย 1 รอบในหกเดือนล่าสุด) นอกจากนี้ ผู้ที่รักษาโรคติดเชื้อในช่องหูไม่หายด้วยวิธีอื่นๆ แพทย์ก็อาจจะใช้การผ่าตัดเจาะเยื่อแก้วหูเช่นกัน การผ่าตัดใส่ท่อในแก้วหูหรือ Myringotomy นั้น ผู้เข้ารับการรักษาไม่จำเป็นต้องนอนพักรักษาตัวที่โรงพยาบาล โดยศัลแพทย์จะสอดท่อเล็กๆ ลงไปในเยื่อแก้วหู เพื่อให้ของเหลวไหลออกมาได้ง่ายขึ้น ซึ่งท่อดังกล่าวมักจะหลุดออกมาได้เอง หรือไม่แพทย์ก็แค่ดึงออกมา จากนั้น เยื่อแก้วหูก็จะปิดเองโดยอัตโนมัติ หากคุณมีอาการบวมบริเวณต่อมอดีนอยด์ ซึ่งเป็นเนื้อเยื่อที่อยู่ด้านหลังโพรงจมูก ก็อาจจะจำเป็นต้องผ่าตัดเพื่อเอาออก
อัพเดทการฉีดวัคซีนเสมอ. รักษาความสะอาดมือและของเล่นเด็กให้สะอาดเสมอ. หลีกเลี่ยงการให้เด็กทารกดูดจุกหลอก. พยายามให้เด็กดูดนมแม่แทนขวดนม. หลีกเลี่ยงการไปในที่ต้องดมควันบุหรี่ของผู้อื่น. อย่าใช้ยาแก้อักเสบผิดวิธี. หลีกเลี่ยง หรือระมัดระวังในการส่งลูกไปสถานรับเลี้ยงระหว่างวัน. ทานอาหารที่มีประโยชน์ โดยเฉพาะโปรไบโอติกส์. ทำความเข้าใจว่าใครมีภาวะเสี่ยงต่อการติดเชื้อบ้าง. เข้าใจลักษณะอาการของโรคหูชั้นกลางอักเสบ. แยกความแตกต่างระหว่างอาการน้ำเข้าหูกับโรคหูชั้นกลางอักเสบ. มองหาสัญญาณเตือนของโรคติดเชื้อในช่องหูในเด็ก. ตัดสินใจว่าเมื่อไรควรไปหาหมอ. การซื้อยาแก้ปวดทานเองตามร้านขายยา. ใช้วิธีประคบน้ำอุ่น. พักผ่อนให้มากๆ. พยายามอย่าขาดน้ำ. ใช้วิธีการแบบ Valsalva's Maneuver ในกรณีที่ไม่มีอาการปวด. หยอดน้ำมันกระเทียม หรือน้ำมันดอกคฑาอุ่นๆ สักสองสามหยด. ลองรักษาโดยใช้ยาสกัดจากสมุนไพรธรรมชาติ. เฝ้าระวังอาการของโรคติดเชื้อในช่องหูให้ดี. สังเกตดู กรณีที่มีอาการปวดหูรุนแรง ตามด้วยอาการปวดหายไป. โทรหรือไปพบแพทย์ทันที หากอาการแย่ลงใน 48 ชั่วโมงแรก. พาเด็กหรือตัวคุณเองไปทดสอบการได้ยิน หากมีของเหลวคั่งในหูอยู่อีกหลังจาก 3 เดือนไปแล้ว. พาเด็กไปพบแพทย์ในกรณีที่เด็กอายุต่ำกว่า 6 เดือน. ปล่อยให้หมอเป็นผู้ตรวจวินิจฉัยโรคติดเชื้อในช่องหูของคุณหรือของเด็ก. เตรียมพร้อมรับการตรวจจากแพทย์อย่างละเอียด ในกรณีที่ติดเชื้อเรื้อรัง หรือเชื้อโรคดื้อยา. จำไว้ว่า คุณสามารถรักษาโรคติดเชื้อในช่องหูหลายอย่างได้เองจากที่บ้าน. ระมัดระวัง หากต้องพาเด็กขึ้นเครื่องบินในช่วงที่เป็นโรคติดเชื้อในช่องหู. ขอยาแก้อักเสบจากแพทย์ของคุณ. ขอให้แพทย์จ่ายยาหยอดหูให้ด้วย. สอบถามแพทย์เกี่ยวกับการใส่ท่อในหู หากโรคติดเชื้อในช่องหูกลับมาอีก. ปรึกษาแพทย์เกี่ยวกับการผ่าตัดต่อมอดีนอยด์ ที่มีอาการบวมออกไป.
https://www.wikihow.com/Cure-an-Ear-Infection https://www.wikihow.com/Cure-an-Ear-Infection https://www.wikihow.com/Cure-an-Ear-Infection https://www.wikihow.com/Cure-an-Ear-Infection https://www.wikihow.com/Cure-an-Ear-Infection https://www.wikihow.com/Cure-an-Ear-Infection
Preventing Ear Infections Identifying an Ear Infection Treating Ear Infection Pain at Home Observing the Condition Seeking Medical Attention Using Antibiotics and Medical Treatments