การคุยเกี่ยวกับเรื่องที่พวกเขาได้ประสบมา การทำตัวเป็นประโยชน์ การสนับสนุนความต้องการของพวกเขา
บุคคลนั้นอาจจะยังสะเทือนใจหรือไม่อยากพูด ถ้าดูเหมือนว่าพวกเขาจะไม่เต็มใจหรืออยากจะเปิดใจก็อย่าบังคับ พวกเขาไม่ได้อยากจะเล่าปัญหาให้คุณฟังเสมอไปหรอก โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าคุณไม่สนิทกับพวกเขา ถ้าคุณอึกอักไม่รู้จะพูดอะไร ก็ไม่ต้องรู้สึกว่าคุณต้องพูดอะไรที่ลึกซึ้ง เแค่อยู่ตรงนั้นและพูด (หรือบอกเป็นนัย) ว่า "ฉันอยู่ตรงนี้เพื่อสนับสนุนเธอ" แค่นั้นก็มักจะเพียงพอแล้ว  คุณอาจจะปลอบคนที่จะไม่บอกคุณหรอกว่าอะไรที่ทำให้เขาเสียใจ ซึ่งนั่นไม่เป็นไร คุณอาจจะพูดว่า "การพูดถึงปัญหาอาจจะทำให้เธอรู้สึกดีขึ้นนะ ถ้าเธออยากคุยล่ะก็ฉันอยู่กับเธอตรงนี้นะ" อย่าทำอะไรที่เป็นการด่วนตัดสิน ถ้าคุณทำแบบนั้นบุคคลนั้นจะสงวนท่าทีและไม่ไว้ใจคุณ ตั้งใจฟังและเต็มใจที่จะให้ความสำคัญกับพวกเขาอย่างเต็มที่ ถ้าคุณถามพวกเขาว่าเป็นอะไรและพวกเขาไม่ตอบ ก็อย่าคะยั้นคะยอถาม ให้ยอมรับสิ่งที่พวกเขาพูดและเน้นที่การฟังอย่างประคับประคองต่อไป ให้ความสนใจกับพวกเขาอย่างเต็มที่และใส่ใจว่าพวกเขาพูดอะไรและอย่างไร ทำให้การฟังของคุณดีขึ้นโดยการสบตาและตอบสนองโดยไม่ด่วนตัดสินอะไร คุณอาจจะคิดว่าการพูดว่า "ฉันก็เพิ่งผ่านอะไรแบบนั้นมาเหมือนกัน" จะเป็นประโยชน์และเชื่อมความรู้สึกถึงกันได้ แต่จริงๆ แล้วนั่นคือการมุ่งความสำคัญไปที่คุณและไม่ใช่พวกเขา และที่แย่ไปกว่านั้นคือ เขาอาจจะรู้สึกเหมือนว่าคุณกำลังมองข้ามความรู้สึกของพวกเขา ให้คงบทสนทนาเกี่ยวกับพวกเขาเอาไว้ ถ้าพวกเขากำลังพูดถึงสิ่งที่ทำให้พวกเขาร้องไห้ ก็ปล่อยให้พวกเขาพูดไปและอย่าขัดจังหวะพวกเขา คุณอาจจะอยากเชื่อมโยงกับพวกเขาหรือคุยเกี่ยวกับบางอย่างในชีวิตของคุณ แต่จงอดกลั้นไว้อย่าทำแบบนั้นเว้นแต่ว่าพวกเขาจะถาม บทบาทของคุณคือการช่วยเหลือและปลอบโยนพวกเขา ถ้าบุคคลนั้นกำลังร้องไห้และเสียใจเกี่ยวกับสถานการณ์บางอย่าง อย่าพยายามแก้ปัญหาให้พวกเขาทันที คุณควรจะพูดให้น้อยลงและฟังให้มากขึ้น บุคคลนั้นอาจจะไม่ได้พูดถึงว่าเขาเป็นอะไรเสียด้วยซ้ำและนั่นไม่เป็นไร ไม่ใช่หน้าที่ของคุณที่จะแก้ปัญหาของพวกเขา  การร้องไห้ของพวกเขาไม่ใช่วิธีการแก้ปัญหา แต่เป็นวิธีแสดงความรู้สึกของพวกเขา ปล่อยให้พวกเขาทำแบบนั้นไปโดยไม่ต้องขัดจังหวะ คุณอาจจะห้ามตัวเองไม่ให้ร้องไห้ไปด้วยได้ยาก แต่จำไว้ว่าการร้องไห้ไม่ใช่สัญญาณของความอ่อนแอ . ถ้าบุคลนี้มีปัญหาซ้ำๆ ในการจัดการกับอารมณ์ของตัวเอง ก็อาจจะถึงเวลาไปพบนักบำบัดแล้วล่ะ คุณอาจจะคิดว่าปัญหาของพวกเขามันหนักหนาหรือคุณอาจจะคิดว่านักบำบัดอาจจะจัดการกับสิ่งที่พวกเขากำลังประสบอยู่ได้ดีที่สุด แนะนำอย่างอ่อนโยนแต่ทำให้พวกเขารู้ว่านี่อาจจะเป็นความคิดที่ดีก็ได้ ยกตัวอย่างเช่น ลองพูดว่า "ฟังดูเหมือนว่าสิ่งที่เธอกำลังเผชิญอยู่นั้นเป็นเรื่องยากจริงๆ เธอเคยคิดว่าจะปรึกษากับนักบำบัดดูบ้างไหม" มีน้อยครั้งที่คุณจะสามารถทำหรือพูดอะไรที่เป็นประโยชน์หรือช่วยได้จริงๆ คำพูดคือการปลอบใจที่ไม่ค่อยดีเท่าไร ในหลายกรณีแล้ว ส่วนสำคัญก็คือการอยู่ตรงนั้น การอยู่ข้างๆ และเวลาของคุณมักจะเป็นสิ่งที่ทำให้พวกเขาซาบซึ้งมากที่สุดในช่วงเวลาที่ยากลำบาก พยายามให้เวลากับพวกเขา อยู่กับบุคคลนั้นและให้พวกเขารู้ว่าคุณอยู่ตรงนั้นเพื่อพวกเขาและสนับสนุนพวกเขา คุณไม่จำเป็นต้องพูดเยอะ เพียงแค่อยู่ข้างๆ ก็พอแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าบุคคลนั้นรู้สึกว่าพวกเขาไม่เหลือใคร ปกติคนมักจะกลัวการร้องไห้ต่อหน้าคนอื่นเพราะว่าสังคมได้ตัดสินว่าการร้องไห้คือความอ่อนแอ ถ้าบุคคลนั้นเริ่มร้องไห้ในที่สาธารณะก็ให้ลองพาไปที่ที่มีความเป็นส่วนตัวมากขึ้น นี่จะช่วยไม่ให้พวกเขารู้สึกอับอาย ลองไปที่ห้องน้ำ รถ หรือห้องว่างๆ การอยู่ในที่ที่มีความเป็นส่วนตัวจะสามารถช่วยให้พวกเขารู้สึกปลอดภัยและสามารถจัดการกับอารมณ์ใดๆ ก็ตามที่พวกเขารู้สึกได้  ถ้าพวกเขารู้สึกอึดอัดใจ ให้ถามว่า "เธออยากไปที่ไหนที่เป็นส่วนตัวมากกว่านี้ไหม" คุณอาจจะพาพวกเขาไปที่ห้องน้ำ รถ ห้องส่วนตัว หรือที่ไหนก็ได้ แต่ไม่ใช่ในที่ที่จะมีคนอื่นอีกเป็นสิบๆ คน ถ้าคุณยังอายุน้อยอยู่ (ยังเรียนโรงเรียนหรือวิทยาลัย) ก็อย่าพาบุคคลนั้นไปยังที่ที่คุณไม่สมควรจะไป อย่างเช่น ห้องเรียนที่ไม่มีใครเรียนอยู่ นอกจากนี้ให้แน่ใจว่าคุณสามารถหาทางออกได้ โดยไม่เดือดร้อน ถ้าคุณมีทิชชู่หรือรู้ว่าจะหาได้จากที่ไหนก็เอาให้พวกเขา การร้องไห้ทำให้ใบหน้าเปื้อนน้ำตาและน้ำมูก และการยื่นทิชชู่ให้นั้นจะเป็นสัญญาณที่คุณต้องการช่วยเหลือ ถ้าไม่มีทิชชู่อยู่ใกล้ๆ ก็เสนอตัวว่าคุณจะหาให้พวกเขา  คุณอาจจะพูดว่า “เธออยากให้ฉันหาทิชชู่ให้ไหม" บางครั้งการให้ทิชชู่นั้นเป็นสัญญาณว่าคุณอยากให้พวกเขาหยุดร้องไห้เสียที เพราะฉะนั้นระวังว่าพวกเขาจะเข้าใจการกระทำของคุณว่าอย่างไร โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อบุคคลนั้นกำลังเสียใจมากหรือกำลังโศกเศร้ากับความตายหรือการเลิกรา ไม่มีประโยชน์อะไรที่จะบอกใครสักคนให้หยุดร้องไห้หรือบอกว่าอะไรก็ตามที่ทำให้พวกเขาร้องไห้นั้นไม่คุ้มค่ากับน้ำตาของพวกเขา การร้องไห้จะทำให้คนนั้นรู้สึกดีขึ้น การระบายอารมณ์จะดีกว่าการเก็บกดอารมณ์ไว้ข้างในเพราะการปิดกั้นอารมณ์จะนำไปสู่ความเจ็บป่วยทางจิตต่างๆ อย่างเช่น ภาวะซึมเศร้า ถ้ามีใครกำลังร้องไห้อยู่ ก็ปล่อยให้พวกเขาร้องไห้ไป อย่าพูดอะไรอย่างเช่น "อย่าร้องไห้เลย" หรือ "นี่แค่เรื่องเล็กนิดเดียว ทำไมเธอถึงร้องไห้เนี่ย" พวกเขากำลังแบ่งปันช่วงเวลาที่เปราะบางกับคุณ ดังนั้นปล่อยให้พวกเขาแสดงสิ่งที่ต้องการได้โดยไม่ต้องบอกว่าพวกเขาต้องรู้สึกอย่างไร คุณอาจจะรู้สึกเก้ๆ กังๆ หรืออึดอัดตอนอยู่ใกล้คนที่กำลังร้องไห้ ให้จำไว้ว่าบทบาทของคุณคือการให้การสนับสนุนในแบบที่เป็นประโยชน์ต่อพวกเขา และท้ายที่สุดนั้นความสนใจไม่ได้อยู่ที่คุณ พวกเขาอาจจะอยากให้คุณอยู่ข้างๆ และรับฟัง หรือพวกเขาอาจจะต้องการพื้นที่ส่วนตัวและเวลาเพื่ออยู่เดียว อย่าทึกทักเอาว่าคุณรู้ว่าพวกเขาต้องการอะไรเพราะคุณไม่รู้หรอก การถามถึงสิ่งที่พวกเขาต้องการและจำเป็นนั้นจะทำให้บุคคลนั้นอยู่ในการควบคุมและเปิดโอกาสให้คุณได้ฟังและตอบโต้ได้ ไม่ว่าพวกเขาจะขอหรือต้องการอะไรก็ตาม ให้เคารพในสิ่งที่พวกเขาพูด  ถามว่า "ฉันจะทำอะไรเพื่อช่วยเธอได้บ้าง" หรือ "ฉันจะสนับสนุนเธอได้อย่างไรบ้าง" ถ้าพวกเขาขอให้คุณออกไป ก็จงออกไป อย่าพูดอะไรอย่างเช่น "แต่เธอต้องการให้ฉันช่วยนะ" แต่ให้พูดว่า "โอเค ก็ได้แต่ถ้าเธอต้องการอะไรก็โทรหรือส่งข้อความหาฉันนะ" บางครั้งคนเราก็ต้องการพื้นที่ส่วนตัวบ้าง คุณไม่ควรจะรู้สึกเหมือนกำลังรีบหรือต้องทำอะไรบางอย่าง ส่วนหนึ่งของการสนับสนุนคือการอยู่ตรงนั้นและให้เวลากับบุคคลนั้น ถ้าคุณอยู่ที่นั่นเพื่อปลอบใจพวกเขา ก็จงให้เวลาที่พวกเขาต้องการ แค่การที่คุณอยู่เคียงข้างก็สามารถปลอบพวกเขาได้แล้ว ดังนั้นการอยู่ใกล้ๆ และแน่ใจว่าพวกเขาสามารถรับมือกับเรื่องนั้นได้หรือการได้รับความช่วยเหลือเพิ่มเติมอาจจะเป็นสิ่งที่พวกเขาต้องการมากที่สุด อย่าแวะมาแค่แป๊บเดียวแล้วไปทำอย่างอื่น อยู่กับพวกเขาและทำให้พวกเขารู้ว่าคุณจะอยู่ที่นั่นถ้าพวกเขาต้องการคุณ แม้ว่าคุณจะมีงานต้องทำ แต่การให้เวลาพวกเขาอีกสักพักนั้นไม่เสียหายอะไรหรอก ถ้าคุณรู้ว่าเพื่อนของคุณชอบการกอดก็จงกอดพวกเขา อย่างไรก็ตามถ้าพวกเขาไม่ค่อยชอบให้โดนตัว คุณอาจจะแค่แตะหลังของพวกเขาหรือบางทีอาจจะไม่แตะต้องพวกเขาเลย ถ้าคุณกำลังช่วยเหลือคนแปลกหน้า คุณควรจะถามก่อนว่าพวกเขาต้องการให้สัมผัสหรือไม่ ถ้าคุณสงสัย คุณก็ควรจะถามว่าพวกเขาต้องการให้กอดหรือให้คุณจับมือไว้หรือเปล่า ถ้าพวกเขาไม่ต้องการให้สัมผัส ก็อย่าทำ ถามว่า "จะรังเกียจไหมถ้าฉันจะกอดเธอ" เพื่อนหรือครอบครัวของคุณอาจจะต้องการให้สัมผัสทางกายภาพมากกว่าคนแปลกหน้า ดังนั้นให้แน่ใจว่าคุณไม่ได้ทำให้บุคคลนั้นอึดอัดใจมากขึ้น
อย่าให้พวกเขารู้สึกกดดันที่จะพูด. ฟังอย่างตั้งใจ. มุ่งความสำคัญไปที่พวกเขา. อย่ารีบหาทางแก้ปัญหา. สนับสนุนให้พวกเขาไปพบนักบำบัดถ้าพวกเขาต้องการการสนับสนุนเพิ่มเติม อยู่ตรงนั้นเพื่อพวกเขา. ให้แน่ใจว่าพวกเขารู้สึกปลอดภัย. ยื่นทิชชู่ให้. ปล่อยให้พวกเขาร้องไห้. ถามสิ่งที่พวกเขาต้องการ. ให้เวลาพวกเขา. แสดงความรักถ้าต้องการ.
https://www.wikihow.com/Comfort-Someone-Who-Is-Crying https://www.wikihow.com/Comfort-Someone-Who-Is-Crying https://www.wikihow.com/Comfort-Someone-Who-Is-Crying
Talking about Their Experience Being Helpful Supporting Their Needs