รับมือกับความเหงา ก้าวผ่านความเหงา
ความเหงาอาจกระตุ้นความรู้สึกของการถูกทอดทิ้ง ความเปล่าเปลี่ยว หรือสันโดษ จดจำเวลาที่อารมณ์เหล่านี้ถูกกระตุ้นขึ้นมา และจำไว้ว่าการมีความรู้สึกเช่นนี้ไม่จำเป็นเลยที่มันจะต้องเป็นความจริง คุณไม่ได้ถูกยึดให้ต้องรู้สึกเหงาเลย ความรู้สึกสามารถเปลี่ยนแปลงได้เร็วตามเหตุการณ์แวดล้อมและทัศนคติ คุณอาจรู้สึกเหงาครู่หนึ่ง แล้วนึกขึ้นได้ว่าคุณน่าจะอยู่กับตัวเองแทนที่จะไปอยู่กับเพื่อนฝูง หรือคุณอาจได้รับโทรศัพท์จากเพื่อน ทำให้ไม่รู้สึกเหงาแล้ว อย่าเพิกเฉยความรู้สึกของคุณ พวกมันเป็นสัญญาณสำคัญถึงสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งด้านดีด้านแย่ของชีวิต ปล่อยให้ตัวเองได้รู้สึกเหงาเช่นเดียวกับความรู้สึกอื่นๆ ใส่ใจดูว่าคุณรู้สึกอย่างไรเวลารู้สึกเหงาขึ้นมา ร่างกายอาจรู้สึกหนักอึ้ง หรือคุณอาจอยากร้องไห้ออกมา ปล่อยให้ตัวเองได้รู้สึกถึงความเชื่อมโยงทั้งทางกายและใจและถ้าอยากร้องไห้ก็ร้องออกมา อย่าวิ่งหนีจากความเหงาตามสัญชาตญาณ หลายคนเลือกจะเบี่ยงเบนความสนใจจากความเหงาโดยการดูทีวี ทำงาน คิดโปรเจคท์ หรือหากิจกรรมอื่นมาทำ เพื่อหลีกเลี่ยงความเจ็บปวดของการอยู่โดดเดี่ยว ให้คุณอยู่รับรู้ความรู้สึก (และวิธีที่คุณรับมือ) และตัดสินใจที่จะเชิดชูร่างกายกับอารมณ์ของตัวเองดีกว่า เวลาที่เจ้าความคิดที่ว่า “ฉันเหงา” หรือ “รู้สึกเหมือนอยู่ตัวคนเดียวเลย” เกิดขึ้นมาในใจ เป็นไปได้มากว่าคุณจะมีทัศนะเชิงลบเชื่อมโยงกับความรู้สึกเหล่านี้ และมันก็ง่ายมากที่จะดำดิ่งสู่ความคิดในแง่ร้ายนับจากตรงจุดนี้: กังขาในคุณค่าของตนเอง รู้สึกว่าด้อยค่าหรือรู้สึกเหนื่อยหน่ายไปหมดทั้งร่างกายและจิตใจ ก่อนที่จะถลำลึกลงไปในหลุมดำนี้ ลองคิดที่จะเปลี่ยนทัศนคติของคุณดูก่อน แทนที่จะตีตราความรู้สึกว่าเป็น “อาการเหงา” ให้สร้างกรอบความคิดถึงการอยู่สันโดษ โอบกอดโอกาสที่จะได้อยู่อย่างสันโดษนี้ว่ามันคือความสงบและเป็นการฟื้นฟูตัวเอง เวลาที่คุณเรียนรู้ที่จะถนอมความสันโดษนี้ คุณจะสามารถรับมือเวลาที่มีแต่คุณอยู่เพียงลำพังได้   ใช้เวลาในการทำความรู้จักตัวเองให้ดีขึ้น: เริ่มเขียนบันทึก ทำสมาธิ หรืออ่านหนังสือที่คุณสนใจ บางครั้งการมีเวลาอยู่เพียงลำพังมากขึ้นนั้นเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงมิได้ เช่น ตอนย้ายไปอยู่เมืองหรือประเทศใหม่ จงโอบกอดช่วงเวลานี้ที่คุณได้พบความโดดเดี่ยว และรู้ว่ามันไม่มีทางจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป ถนอมเวลาที่คุณได้พบประสบการณ์ใหม่ๆ นี้ เข้าใจให้ได้ว่าความเหงานั้นเป็นประสบการณ์ทั่วไปที่กระทบต่อทุกผู้คนไม่เวลาใดก็เวลาหนึ่ง ความเหงานั้นเป็นส่วนหนึ่งของประสบการณ์ที่มนุษย์ต้องเจอะเจอ ลองนึกถึงเพื่อนที่บอกกับคุณว่าเธอรู้สึกเหงา คุณจะแสดงอาการกลับไปอย่างไร คุณจะตอบเธอไปว่ากระไร ใช้ความเห็นอกเห็นใจนี้กับตัวเอง ให้ตัวคุณได้ร้องขอกำลังใจจากคนอื่น ความเหงาไม่ได้น่าละอายหรือน่าขายขี้หน้า มันเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตคนทุกคน ไม่มีความจำเป็นจะต้องรู้สึกไม่ดีกับการรู้สึกเหงาเลย แสดงความเห็นอกเห็นใจตัวเอง และแสดงความเห็นอกเห็นใจคนอื่นๆ ที่อาจรู้สึกเหงารอบตัวคุณ ความเหงาอาจเป็นเครื่องมือที่แสดงให้คุณเห็นว่าอะไรที่ขาดหายไปหรืออะไรที่คุณอยากได้เพิ่มในชีวิต คุณอาจมีเพื่อนฝูงล้อมรอบหรือมีงานสังคมบ่อยแต่กระนั้นก็ยังรู้สึกเหงาได้ ความเหงาอาจไม่ใช่การไม่ได้มีปฏิสัมพันธ์ทางสังคม แต่เป็นการขาดความผูกพันลึกซึ้งต่างหาก หาเวลาครุ่นคิดในสิ่งที่คุณอยากจะมีในชีวิต บันทึกเวลายามที่คุณรู้สึกเหงา. บางทีคุณอาจรู้สึกเหงาที่สุดระหว่างอยู่ในงานสังคมใหญ่โตหรือเวลาที่อยู่บ้านคนเดียว จากนั้น คิดดูว่าอะไรที่อาจบรรเทาความรู้สึกเหงานี้ได้ บางทีอาจเป็นการมีเพื่อนไปงานสังคมร่วมกับคุณ หรือโทรหาน้องสาวมาดูหนังด้วยกันเวลารู้สึกเหงาที่บ้านให้หาทางแก้ที่ยืนอยู่บนความเป็นจริงที่คุณสามารถทำได้ (อย่าหาทางออกโดยการมีแฟนเพื่อจะแก้ปัญหาความเหงานี้ทั้งหมด) จำไว้ว่าไม่มีใครที่เกิดมาพร้อมด้วยทักษะการเข้าสังคมแต่กำเนิด และพวกมันนั้นเป็น ทักษะ ไม่ใช่พรสวรรค์ ความอายและความรู้สึกมั่นคงส่วนใหญ่นั้นมาจากความเชื่อผิดๆ หรือความกลัวการเข้าสังคม ความคิดที่ว่าคงมี่ใครชอบคุณหรอกหรือคุณนั้นเพี้ยนกว่าคนปกตินั้นไม่ได้สะท้อนความเป็นจริงเลย มันเป็นแค่การรับรู้ของคุณคนเดียว และจำไว้ว่าคุณไม่จำเป็นต้องเลิศเลอเพอร์เฟกต์ถึงจะมีคนมาชอบ เวลาที่คุณรู้สึกไม่มั่นใจในการเข้าสังคม ให้เริ่มใส่ใจในสภาพแวดล้อมรอบตัว แทนที่จะหมกมุ่นอยู่กับความคิดและความรู้สึกภายใน จงโฟกัสไปที่คนที่คุณกำลังสนทนาด้วย และสนใจในการทำความเข้าใจและฟังที่เขาพูดแทนที่จะคิดแต่ตัวเอง  จำไว้ว่าถ้าจะมีข้อผิดพลาดในการเข้าสังคมบ้างมันก็ไม่เป็นไรหรอก ใครก็เป็นกันทั้งนั้น! ผู้คนสนใจในความผิดพลาดของคุณน้อยกว่าที่คุณคิดนะ คนส่วนใหญ่ก็สนใจแต่ตัวเองเป็นหลักและกำลังต่อสู้กับความกลัวในการเข้าสังคมของตนเองจนไม่มารับรู้ในความไม่มั่นใจของคุณหรอก! สำหรับข้อมูลเพิ่มเติม โปรดอ่านบทความเรื่องวิธีเลิกอายในวิกิฮาว บางครั้งการหลีกเลี่ยงที่จะเข้าสังคมมันรู้สึกปลอดภัยมากกว่าการต้องถูกปฏิเสธ ความกลัวการถูกปฏิเสธนั้นมีผลมาจากการไม่เชื่อใจคน บางทีคุณอาจเคยถูกหักหลังมาในอดีตและตอนนี้กลัวการเชื่อใจคนหรือคิดจะผูกมิตรด้วย ถึงประสบการณ์แบบนี้จะน่าเจ็บปวด แต่ต้องจำไว้ว่าไม่ใช่มิตรภาพที่คุณมีทุกครั้งจะเป็นการหักหลังคุณเสมอไป ให้ลองดูเรื่อยๆ  ไม่ใช่การถูกปฏิเสธทุกครั้งที่คุณเจอจะสะท้อนการปฏิเสธคุณในฐานะบุคคลคนหนึ่ง บางคนอาจไม่ได้ใส่ใจหรือไม่ยักรู้ว่าคุณมีไมตรีให้ จำไว้ว่าคุณไม่ได้ชอบคนที่เจอเสียทุกคนไป และใช่ว่าทุกคนที่พบคุณก็จะชมชอบคุณเหมือนกัน มันไม่เห็นเป็นไรเลย บางทีที่คุณรู้สึกเหงาก็เพราะคุณไม่มีความมั่นใจในทักษะการเข้าสังคมของตนเอง ฝึกทักษะแบบนี้เช่นยิ้มให้ผู้อื่น เอ่ยคำชม และสนทนากับผู้คนที่คุณเจอะเจอตลอดทั้งวัน (พนักงานเก็บเงิน บาริสต้า เพื่อนร่วมงาน)  ถ้าคุณอยู่ในสถานการณ์ที่ใหม่ต่อตัวเอง มองหาใครสักคนแล้วเริ่มเอ่ยปากชวนคุย พูดขึ้นมาว่า “ฉันไม่เคยมาที่นี่เลย คุณล่ะ? มันเป็นยังไงบ้าง?” คนผู้นั้นอาจช่วยเหลือคุณหรือไม่คุณก็อาจสบายใจขึ้นที่มีเพื่อนร่วมทำอะไรใหม่ๆ ด้วยกัน จำไว้ว่าต้องสื่อสารอย่างเปิดเผยผ่านทางภาษากาย การยืนก้มหน้าห่อไหล่ หลีกเลี่ยงจะสบสายตาใครต่อใครและยืนกอดอก ล้วนทำให้คุณดูไม่น่าเข้าไปทักทาย ให้ส่งยิ้ม มีท่วงท่าเปิดเผย (ไม่กอดอกหรือไขว่ห้าง) โน้มตัวเข้ามาและมองหน้าคนที่คุณคุยด้วย มองหาสิ่งที่จะยืนยันในคำชมผู้อื่น อย่าชมใครเพียงแค่รูปลักษณ์ภายนอก ("ฉันชอบเสื้อของคุณจัง") แต่ให้พูดแบบนี้แทน "คุณช่างมีความพิถีพิถันในการเลือกเครื่องประดับมาใส่ได้อย่างลงตัวมากเลย" ถ้าคุณรู้จักเขาดีพอ ก็ควรเอ่ยชมน้ำใจหรือความฉลาดเฉลียวของเขา เรียนรู้วิธีการพัฒนาทักษะการเข้าสังคมให้เพิ่มขึ้นได้โดยอ่านบทความวิธีการพัฒนาทักษะการเข้าสังคมของวิกิฮาว การปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่นไม่ใช่มีเพียงแค่รู้ว่าต้องพูดอะไร ขัดเกลาทักษะการฟังของคุณโดยการใส่ใจจดจ่อในสิ่งที่คนผู้หนึ่งกำลังพูด อย่าพยายามนึกคำตอบที่ดูดีหรือรอจะหาจังหวะพูดสอดแทรก นั่นจะเป็นการเพ่งเน้นที่ตัวเราแทนที่จะเป็นอีกฝ่ายที่กำลังพูด ควรกระตุ้นให้เขาพูดต่อและแสดงความสนใจในสิ่งที่เขาพูดออกมา  สื่อสารทักษะการฟังของคุณแบบไม่ต้องใช้วาจาโดยการพยักหน้า สบตา และตอบกลับบ้างสั้นๆ เช่นพูดว่า “ฉันเข้าใจ” หรือ “อ่ะฮะ”  สำหรับเคล็ดลับเพิ่มเติมในการเสริมสร้างทักษะการฟัง โปรดดูบทความวิธีการเป็นผู้ฟังที่ดีของวิกิฮาว ค้นหาผู้คนที่มีความสนใจร่วมกันกับคุณและดูเข้ากับคุณได้ ถามคำถามที่จะให้รู้จักเขามากขึ้น (ถามเกี่ยวกับครอบครัว สัตว์เลี้ยง งานอดิเรก เป็นต้น) และให้แน่ใจว่าเขาอยากรู้จักคุณกลับโดยการถามคำถามคุณด้วย  พบผู้คนโดยการเป็นจิตอาสา ถ้าคุณรักสัตว์ อาสาสมัครทำงานในศูนย์สงเคราะห์สัตว์ดูสิ คุณจะได้เจอคนที่รักสัตว์และมีอะไรที่เชื่อมโยงกับคุณได้ทันทีเลยล่ะ ค้นหากลุ่มที่มีความสนใจร่วมกันในละแวกบ้าน ถ้าคุณสนใจในการถักนิตติ้ง มีโอกาสที่จะมีคนแถวนั้นสนใจแบบนี้เหมือนกัน ค้นหาดูทางอินเทอร์เน็ตว่ามีกลุ่มที่คุณสามารถเข้าร่วมได้หรือไม่ ต้องการข้อมูลเพิ่มเติมเรื่องการหาเพื่อนหรือเปล่า โปรดดูวิธีการผูกมิตรในวิกิฮาว มันจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องมีเพื่อนสนิทในเมืองที่คุณอยู่ มิตรภาพนั้นช่วยทำให้อารมณ์ดีขึ้น ลดความเครียด และให้คุณได้รับกำลังใจตลอดชีวิต มองหาเพื่อนที่คุณเชื่อใจได้ ที่ซื่อสัตย์และจะคอยกระตุ้นคุณ และต้องแน่ใจว่าคุณก็ได้ให้คุณค่าที่มองหาในตัวเพื่อนนั้นกลับแก่พวกเขาด้วย โดยการเป็นคนที่ไว้ใจได้ ซื่อสัตย์ และจะคอยพูดกระตุ้นเขาเป็นเพื่อนกันตลอดไป   เป็นตัวเองที่แท้จริง ถ้าคุณไม่สามารถ "เป็นตัวของตัวเอง" เมื่ออยู่ท่ามกลางเพื่อนฝูง เป็นไปได้ว่าพวกเขาไม่ใช่เพื่อนแท้ของคุณหรอก เพื่อนจะพอใจในคุณที่เป็นคุณ ต่อให้จะพิลึกขนาดไหนก็ตาม ถ้าคุณต้องดิ้นรนเพื่อจะสนิทกับใครสักคนหรือรู้สึกว่ากำลังพยายามมากเกินไปล่ะ ให้หาเพื่อนใหม่เถอะ ฝึกการเป็นเพื่อนที่คุณต้องการจะมี คิดถึงคุณสมบัติที่คุณต้องการในเพื่อนคนหนึ่ง แล้วทำอย่างนั้นกับคนอื่นๆ ในชีวิตคุณ การเลี้ยงหมาหรือแมว (หรือสัตว์ชนิดอื่น) จากศูนย์สงเคราะห์สัตว์อาจหมายถึงข้อดีต่อสุขภาพอย่างใหญ่หลวงสำหรับคุณ โดยเฉพาะการมีเพื่อนคู่กาย คนที่เลี้ยงหมามักจะมีระดับความซึมเศร้าต่ำกว่า สามารถรับมือกับความเครียดได้ดีกว่า และแสดงอาการวิตกกังวลน้อยกว่า   ไปยังศูนย์สงเคราะห์สัตว์แล้วช่วยรับเลี้ยงหมาหรือแมวที่ถูกทอดทิ้งและต้องอยู่ตัวเดียว ถ้าเป็นไปได้ คุณอาจลองอ่านวิธีการเลี้ยงหมาถูกทิ้งให้แข็งแรงและมีความสุขในวิกิฮาว แน่นอน การจะเลี้ยงหมาสักตัวถือว่าเป็นความรับผิดชอบใหญ่ ให้แน่ใจว่าคุณสามารถปรับตารางเวลาให้เข้ากับสัตว์เลี้ยงเพื่อจะได้ให้มันมีชีวิตที่มีความสุข บางครั้งความเจ็บปวดของความเหงานั้นมากเหลือคณา จนทำให้ชีวิตจะเดินหน้าไปเองได้ยากลำบาก นักบำบัดสามารถช่วยคุณผ่านความวิตกเรื่องสังคม ทำความเข้าใจความรู้สึกที่ถูกหักหลังหรือถูกไม่เชื่อใจในอดีต ช่วยพัฒนาทักษะการเข้าสังคม และสนับสนุนให้เดินหน้าต่อไป การไปพบนักบำบัดสามารถเป็นก้าวแรกสู่การมีชีวิตอย่างที่คุณต้องการได้ สำหรับข้อมูลเพิ่มเติม โปรดอ่านวิธีการเลือกนักบำบัดในวิกิฮาว
ยอมรับว่าความเหงานั้นไม่ใช่ความจริง แต่เป็นเพียงแค่ความรู้สึก. โอบกอดความรู้สึกของตัวเอง. เปลี่ยนทัศนคติ. ฝึกที่จะเห็นอกเห็นใจ. ตั้งคำถามว่าชีวิตคุณมีอะไรหายไป. เอาชนะความอายและความรู้สึกไม่มั่นคง. พิชิตความกลัวการถูกปฏิเสธ. สร้างทักษะการเข้าสังคม. เป็นผู้ฟังที่ดี. พบปะผู้คนในชุมชนเดียวกับคุณ. หาเพื่อนที่ดี. หาสัตว์มาเลี้ยง. เข้ารับการบำบัด.
https://www.wikihow.com/Accept-Loneliness https://www.wikihow.com/Accept-Loneliness
Coping with Loneliness Reaching Past Loneliness