ใช้เงินอย่างชาญฉลาด ตัดรายจ่ายที่ไม่จำเป็น
มีหลายอย่างที่จำเป็นและขาดไม่ได้ในการดำรงชีวิต เช่น อาหาร น้ำ บ้าน และเสื้อผ้า ให้ความสำคัญกับสิ่งเหล่านี้ก่อนเสมอเวลาที่จะใช้เงิน เห็นได้ชัดว่าเราไม่สามารถไปถึงเป้าหมายการออมเงินที่เราต้องการได้หากเราไม่มีบ้านอยู่อาศัยหรือไม่มีเงินจ่ายค่าอาหาร ดังนั้นเราจึงต้องแน่ใจว่ามีเงินจ่ายสิ่งที่จำเป็นพื้นฐานก่อนที่จะนำเงินไปใช้จ่ายในส่วนอื่นหรือเก็บออม   อย่างไรก็ตาม แม้ว่าอาหาร น้ำและที่อยู่อาศัยนั้นจะเป็นสิ่งจำเป็น ก็ไม่ได้หมายความว่าเราควรใช้เงินกับส่วนนี้อย่างฟุ่มเฟือย ตัวอย่างเช่น การลดการออกไปกินข้าวนอกบ้านนั้นจะช่วยประหยัดรายจ่ายไปได้มาก เช่นเดียวกันกับการย้ายไปอยู่ในบริเวณที่มีค่าเช่าบ้านถูกก็จะช่วยลดค่าใช้จ่ายส่วนนี้ไปได้ ขึ้นอยู่กับว่าเราอาศัยอยู่บริเวณไหน ค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับที่อยู่อาศัยนั้นสามารถทำให้เราหมดรายรับส่วนมากไปได้ โดยผู้เชี่ยวชาญด้านการเงินส่วนใหญ่แนะนำว่าไม่ควรทำสัญญาเกี่ยวกับที่อยู่อาศัยที่ต้องจ่ายเงินเกินกว่า 1 ใน 3 ของรายรับต่อเดือน เช่นตกงาน ถ้าเราไม่มีเงินเก็บส่วนนี้ให้รีบเริ่มทันที การมีเงินจำนวนหนึ่งสำรองเอาไว้จะช่วยให้เราจัดการและเอาตัวรอดผ่านวิกฤตเช่นการตกงานได้ง่ายขึ้น หลังจากที่จ่ายค่าใช้จ่ายที่สำคัญๆครบแล้ว ควรแบ่งเงินไว้สำหรับสำรองในส่วนนี้จนกระทั่งมีเงินที่ครอบคลุมการใช้ชีวิตได้ประมาณ 3-6 เดือน  อย่าลืมว่าค่าครองชีพในแต่ละที่นั้นไม่เท่ากัน เช่นการอาศัยอยู่ต่างจังหวัดอาจจะใช้เงินไม่เกิน 10,000 บาทต่อเดือน แต่ในใจกลางกรุงเทพ เงินจำนวนนี้อาจจ่ายค่าเช่าห้องไม่พอด้วยซ้ำ ดังนั้นถ้าเราอาศัยอยู่ในบริเวณที่มีค่าครองชีพสูง เงินสำรองของเราต้องมีจำนวนมากตามไปด้วย การมีเงินสำรอง นอกจากจะช่วยให้เราไม่ลำบากเมื่อตกงานแล้ว ยังช่วยให้เรามีรายรับพิเศษ (จากดอกเบี้ย) อีกด้วย ถ้าหากเราตกงานโดยที่ไม่มีเงินสำรอง เราก็จำเป็นที่จะต้องเลือกงานแรกที่เราหาได้ แม้ว่าเงินเดือนหรือผลตอบแทนอาจจะไม่ดีก็ตาม ในทางกลับกันถ้าเรามีเงินสำรองเอาไว้จะทำให้เรามีเวลาที่จะ “เลือก” งานที่ดีกว่าได้ การมีหนี้ที่ไม่ได้ควบคุมจะทำให้เราไม่สามารถออมเงินได้เลย หากเรายอมผ่อนจ่ายหนี้ในจำนวนที่น้อยๆ (ผ่อนยาวๆ) จะเท่ากับว่าต้องจ่ายเงินจำนวนมากกว่าการเร่งจ่ายหนี้ให้หมดเร็วที่สุด การเร่งจ่ายหนี้ให้หมดก่อนนั้นก็ถือเป็นการประหยัดเงินในระยะยาว โดยให้เราแบ่งรายรับส่วนหนึ่งมาสมทบการจ่ายหนี้เพื่อที่จะได้ลดเงินต้นไปให้มากที่สุด มีกฎที่ใช้ได้ทั่วไปว่า จ่ายหนี้ที่มีอัตราดอกเบี้ยสูงที่สุดให้หมดก่อนเป็นวิธีการใช้เงินที่มีประสิทธิภาพสูงสุด   เมื่อเราบริหารเงินให้ครอบคลุมรายจ่ายที่จำเป็นและสำรองเงินฉุกเฉินไว้ได้จำนวนหนึ่งแล้ว ก็สามารถแบ่งรายรับที่ได้มาพิเศษเพื่อไปจ่ายหนี้ได้ หรือถ้าเรายังไม่มีเงินสำรองก็อาจจะแบ่งเงินส่วนหนึ่งไปจ่ายหนี้และอีกส่วนเข้าบัญชีเงินเก็บสำรองไปพร้อมๆกันก็ได้ ถ้าเรามีหนี้หลายก้อนและลำบากในการผ่อนชำระ ให้ลองขอรวมหนี้เข้าเป็นก้อนเดียว ซึ่งสามารถทำได้และอาจจะได้อัตราดอกเบี้ยที่ลดลงด้วย แต่ต้องไม่ลืมว่าเมื่อเราขอรวมหนี้แล้ว ระยะเวลาที่จะต้องผ่อนชำระอาจจะต้องยาวกว่าเดิม เราอาจจะลองขอประนอมหนี้กับผู้ให้กู้เพื่อขอลดดอกเบี้ยได้ เพราะถ้าหากเราไม่สามารถผ่อนชำระได้ก็ย่อมไม่เป็นผลดีต่อผู้ให้กู้เอง ดังนั้นการต่อรองอาจทำให้เราได้ดอกเบี้ยที่ต่ำลงเพื่อให้เราสามารถผ่อนหนี้ได้สะดวกขึ้น ให้ลองศึกษาข้อมูลเพิ่มเติมจากวิธีการปลดหนี้ ถ้าเราสามารถเก็บเงินสำรองฉุกเฉินได้จำนวนหนึ่งและจ่ายหนี้ได้หมด (หรือเกือบหมด) แล้ว ก็ควรที่จะแบ่งเงินไปฝากในบัญชีออมทรัพย์ โดยเงินส่วนนี้จะต่างกันกับเงินสำรองฉุกเฉินก็คือ เราจะพยายามหลีกเลี่ยงและไม่ไปแตะเงินสำรองถ้าไม่จำเป็นจริงๆ แต่เงินที่เราฝากบัญชีออมทรัพย์นั้นจะมีไว้เพื่อการซื้อของหรือรายจ่ายใหญ่ๆที่สำคัญๆ เช่น ซ่อมรถที่ต้องใช้ขับไปทำงาน อย่างไรก็ตามเราก็ไม่ควรใช้เงินส่วนนี้โดยไม่จำเป็นเพื่อให้มันสะสมไปเรื่อยๆ ถ้าทำได้ให้แบ่งเงินอย่างน้อยร้อยละ 10-15 จากเงินเดือนเพื่อเข้าบัญชีออมทรัพย์ในช่วงอายุ 20-30 ซึ่งเป็นอัตราที่นักการเงินส่วนใหญ่แนะนำว่าเหมาะสม  เมื่อได้รับเงินเดือน เราย่อมมีความรู้สึกที่อยากจะซื้อของซึ่งเป็นเรื่องปกติ ให้เราแก้ไขโดยการฝากเงินเข้าบัญชีออมทรัพย์ทันทีที่ได้รับเงินเดือน ตัวอย่างเช่น ถ้าเราได้เงินเดือน 20,000 บาท และเราต้องการจะออมเงินร้อยละ 10 ให้เราแบ่งเงิน 2,000 บาท ฝากทันที การทำเช่นนี้จะช่วยให้เราหลีกเลี่ยงการนำเงินไปใช้โดยไม่จำเป็นและมีเงินสะสมจำนวนมากเมื่อเวลาผ่านไปหลายๆปี เป็นเรื่องที่ดีถ้าหากเราจะทำเรื่องการฝากเงินเข้าบัญชีออมทรัพย์ให้เป็นระบบอัตโนมัติให้มากที่สุดเพื่อที่เราจะได้ไม่ต้องต่อสู้กับความอยากซื้อของเมื่อได้รับเงิน เราอาจจะเริ่มจากให้บริษัทหักบัญชีเงินเดือนให้เราและฝากธนาคาร หรืออาจจะติดต่อธนาคารเพื่อทำระบบฝากอัตโนมัติ ด้วยวิธีนี้จะทำให้เราสามารถออมเงินเป็นสัดส่วนที่แน่นอนจากรายรับโดยที่เราไม่ต้องทำอะไร ถ้าหากเราสามารถเก็บเงินออมได้จำนวนหนึ่งแล้วมีเงินส่วนที่เหลือ อาจจะลองพิจารณาลงทุนซื้อของที่อำนวยความสะดวกต่างๆที่ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการทำงาน ช่วยในการหารายได้ หรือปรับปรุงคุณภาพชีวิตในระยะยาว แม้ว่าสิ่งเหล่านี้อาจไม่จำเป็นเท่าน้ำ อาหาร และที่อยู่อาศัย แต่ก็อาจคุ้มค่าและช่วยลดค่าใช้จ่ายในระยะยาวได้   ตัวอย่างเช่น การซื้อเก้าอี้ที่ออกแบบตามสรีระศาสตร์นั้นอาจจะดูไม่จำเป็นนัก แต่ถ้ามองในระยะยาวนั้นคุ้มค่าเพราะมันจะช่วยไม่ให้เราปวดหลัง (ซึ่งถ้าหากปล่อยไปจนเกิดเป็นโรคกระดูก จะมีค่าใช้จ่ายสูงมาก) อีกตัวอย่างหนึ่งคือการเปลี่ยนเครื่องทำน้ำร้อนเก่าๆในบ้านที่เสียบ่อย แม้ว่าเครื่องเก่าที่มีอาจจะใช้งานต่อได้ในช่วงสั้นๆ แต่การเปลี่ยนใหม่จะทำให้เราไม่ต้องเสียเงินซ่อมอยู่เป็นประจำ และช่วยประหยัดเงินได้ในระยะยาว อีกตัวอย่างหนึ่งคือการลงทุนซื้อสิ่งที่ช่วยให้เราไปทำงานได้ประหยัดมากขึ้น เช่นการซื้อตั๋วโดยสารเป็นแบบรายเดือนหรือรายปี หรือซื้อเครื่องมือที่ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานของเรา เช่นซื้อไมโครโฟนสำหรับโทรศัพท์แบบคาดหัวถ้าหากเราต้องใช้มือในการทำงานตลอดเวลา หรือการซื้อเจลที่ใส่ในรองเท้าเพื่อปรับปรุงบุคลิกภาพเป็นต้น การออมเงินไม่ได้หมายความว่าห้ามใช้จ่ายตลอดเวลา ถ้าหากจ่ายหนี้ครบแล้ว มีเงินส่วนที่สำรองยามฉุกเฉินแล้ว และมีเงินลงทุนสำหรับสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆแล้ว การจะใช้จ่ายของส่วนตัวที่ไม่จำเป็นบ้างก็ย่อมทำได้ การใช้จ่ายอย่างควบคุมกับของฟุ่มเฟือยนั้นก็ถือเป็นวิธีการให้รางวัลกับการทำงานหนักแก่ตัวเองทางหนึ่ง ดังนั้นจึงอย่ากลัวที่จะฟุ่มเฟือยบ้างในบางครั้งถ้าเรามีวินัยทางการเงิน  ของฟุ่มเฟือยได้แก่ ของหรือสิ่งที่ไม่ได้ก่อให้เกิดประโยชน์ในระยะยาว (หรือเกิดน้อยมาก) ซึ่งยกตัวอย่างกว้างๆ ได้แก่ การไปร้านอาหารหรูๆ การไปเที่ยววันหยุด ซื้อรถคันใหม่ เคเบิ้ลทีวี อุปกรณ์ไฮเทคต่างๆ และอื่นๆ ซึ่งเป็นการเริ่มต้นที่ดีถ้าเรามีปัญหาเรื่องการออมเงิน ส่วนมากรายจ่ายที่เราเสียไปอยู่เป็นประจำมักจะเป็นสิ่งไม่จำเป็น การตัดรายการฟุ่มเฟือยออกนั้นเป็นสิ่งแรกที่ควรทำเพื่อแก้ไขปัญหาทางการเงิน เพราะมันไม่ได้กระทบต่อคุณภาพชีวิตหรือความสามารถในการทำงานของเรามากนัก แม้ว่าอาจจะเป็นการยากถ้าเราคิดว่าจะต้องอยู่โดยไม่ใช้รถแรงๆที่กินน้ำมันหรือเคเบิ้ลทีวี แต่เราจะประหลาดใจว่าบางครั้งเราอาจจะใช้ชีวิตได้ง่ายขึ้นถ้าไม่มีสิ่งของเหล่านี้ รายการต่อไปนี้จะเป็นวิธีการง่ายๆที่จะช่วยให้เราตัดสิ่งที่ฟุ่มเฟือยออกไปได้:   ยกเลิกเคเบิ้ลทีวีหรืออินเตอร์เน็ตที่ไม่ค่อยได้ใช้ เปลี่ยนโปรโมชั่นของโทรศัพท์ไปเป็นแบบที่ประหยัดที่สุด เปลี่ยนไปใช้รถที่ประหยัดน้ำมันและดูแลได้ง่ายแทนรถราคาแพงที่กินน้ำมัน ขายอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ไม่ได้ใช้ ซื้อเสื้อผ้าหรือของแต่งบ้านจากร้านขายของราคาประหยัด (Lotus, Big C หรืออื่นๆ) สำหรับคนทั่วไป รายจ่ายเกี่ยวกับบ้านถือเป็นรายจ่ายที่มากที่สุดของแต่ละเดือน ดังนั้นถ้าเราประหยัดเงินส่วนนี้ได้ เราจะมีเงินที่เพิ่มขึ้นมาจำนวนหนึ่งเพื่อนำไปใช้กับรายจ่ายที่สำคัญอื่นๆ เช่นการออมเงินเพื่อการเกษียณ แม้ว่ามันจะไม่ง่ายนักที่จะต้องเปลี่ยนวีถีการใช้ชีวิต แต่ถ้าเรามีปัญหาเงินไม่พอใช้ อาจจะต้องลองพิจารณาในเรื่องนี้อย่างถี่ถ้วน   ถ้าเราเช่าอยู่ อาจจะลองต่อรองลดค่าเช่า ซึ่งโดยทั่วเจ้าของบ้านเช่ามักจะไม่อยากรับความเสี่ยงเมื่อมีผู้เช่ารายใหม่ๆเข้ามา เราอาจจะได้ข้อตกลงเรื่องค่าเช่าที่ดีขึ้นถ้าเรามีประวัติการอยู่อาศัยที่ดี ถ้าจำเป็น เราอาจจะช่วยเจ้าของบ้านเช่าทำงานต่างๆเช่น ดูแลสวนหรือดูแลบ้าน เพื่อแลกกับค่าเช่าที่ถูกลง ถ้าเราต้องผ่อนค่าบ้าน ให้ลองคุยกับเจ้าหนี้เผื่อปรับเปลี่ยนข้อตกลงการกู้ (Refinance) เราอาจจะได้ข้อตกลงที่ดีกว่าเดิมถ้ามีประวัติการชำระหนี้ที่ดี และควรเลือกให้ข้อตกลงใหม่มีระยะเวลาที่สั้นที่สุด เราอาจจะลองพิจารณาย้ายไปในบริเวณที่มีค่าครองชีพถูกลง เช่นอาจจะย้ายจากอยู่ใจกลางเมืองมาบริเวณชานเมือง ย้ายจากกรุงเทพมานนทบุรี เป็นต้น คนส่วนใหญ่เสียเงินไปกับของกินมากเกินจำเป็น แม้มันจะเป็นเรื่องง่ายที่จะลืมเรื่องการประหยัดเมื่อไปนั่งอยู่ในร้านอาหารหรูๆที่เราชอบ แต่ค่าอาหารนั้นสามารถเป็นรายจ่ายก้อนโตได้ถ้าหากเราไม่ควบคุม โดยทั่วไปถ้าเราซื้อของในปริมาณมากๆครั้งเดียวย่อมจะถูกกว่าแบ่งซื้อทีละน้อย — ให้ลองสมัครเป็นสมาชิกร้านค้าปลีกเช่น Macro หรือ Big C ถ้าเรามีรายจ่ายเรื่องอาหารมากๆ ให้จำไว้ว่าการซื้ออาหารเป็นมื้อๆจากร้านนั้นเป็นทางเลือกที่แพงที่สุด ดังนั้นการที่เราซื้อมาทำกินเองที่บ้านได้จะช่วยประหยัดเงินได้จำนวนมาก   เลือกอาหารที่มีราคาถูกและมีคุณค่าทางอาหาร มากกว่าอาการที่ผ่านกระบวนการมาแล้ว ให้ลองเลือกซื้ออาหารที่ทำสดใหม่จากร้านค้าปลีก เราอาจจะประหลาดใจว่ามันไม่ได้มีราคาแพงเลยในการที่เราจะเลือกกินอาหารที่มีคุณค่า ตัวอย่างเช่น ข้าวซ้อมมือ (มีคุณค่าทางอาหารสูง) เราสามารถซื้อแบบถุงละ 5 กิโลกรัมได้ ซึ่งบางครั้งคิดแล้วตกกิโลกรัมละไม่ถึง 40 บาท ใช้ประโยชน์จากการลดราคา ร้านค้าปลีกจำนวนมาก (โดยเฉพาะรายใหญ่ๆ) มักจะมีคูปองส่วนลดและโปรโมชั่นลดราคาต่างๆ พยายามติดตามและใช้ประโยชน์ให้ได้มากที่สุด ถ้าปกติเราออกไปกินอาหารข้างนอกบ่อยๆ ให้พยายามเลิก การทำอาหารกินเองนั้นถูกกว่ามากถ้าเทียบกับอาหารจานเดียวกันที่ร้านอาหาร นอกจากนี้การทำอาหารยังช่วยฝึกทักษะที่สามารถนำไปใช้กับเพื่อน ครอบครัว หรือแม้กระทั่งเป็นเสน่ห์ติดตัวที่น่าดึงดูด คนส่วนใหญ่ยอมจ่ายค่าน้ำค่าไฟโดยไม่ฉุกคิด ซึ่งจริงๆแล้วการประหยัดพลังงานและลดค่าใช้จ่ายประจำเดือนสามารถทำได้ด้วยวิธีง่ายหลายแบบ ซึ่งวิธีเหล่านี้ใครก็สามารถทำได้และไม่มีเหตุผลที่จะไม่ทำถ้าเราต้องการที่จะออมเงินจริงๆ ยิ่งกว่านั้น สิ่งที่ดีที่สุดของการทำแบบนี้คือ ลดมลภาวะทางอ้อมจากการลดการใช้พลังงาน และช่วยเหลือสิ่งแวดล้อม   ปิดไฟถ้าไม่ได้ใช้ ไม่มีเหตุผลที่จะเปิดทิ้งไว้ถ้าเราไม่อยู่ในห้องหรือใกล้ๆบริเวณนั้น ดังนั้นจงปิดไฟ ลองติดกระดาษโน้ตเล็กๆเอาไว้ที่ประตูหากเป็นคนที่ลืมง่าย พยายามงดใช้เครื่องปรับอากาศหรือเครื่องทำความร้อนถ้าไม่จำเป็น เราสามารถลดความร้อนได้โดยเปิดหน้าต่างหรือใช้พัดลม หรือใส่เสื้อหลายๆชั้นและคลุมผ้าห่มแทนการใช้เครื่องทำความร้อนในหน้าหนาว ลงทุนติดฉนวนกันความร้อนในบ้าน ถ้าเรามีเงินส่วนที่สามารถนำมาใช้ปรับปรุงบ้านได้ ให้เปลี่ยนฉนวนผนังบ้านที่เก่าแล้ว และใช้ฉนวนที่มีคุณภาพดี ซึ่งจะช่วยให้เราประหยัดพลังงานได้ด้วยการกันอากาศร้อนหรือเย็นไหลออกจากตัวบ้าน ถ้าเป็นไปได้ให้ลงทุนติดโซล่าเซลล์ การติดโซล่าเซลล์ถือเป็นการลงทุนเพื่ออนาคตให้กับตัวเอง (และสิ่งแวดล้อม) อย่างแท้จริง แม้ว่าค่าใช้จ่ายในตอนแรกอาจจะสูง แต่เมื่อเวลาผ่านไปเทคโนโลยีนี้จะมีราคาถูกลง การเป็นเจ้าของรถยนต์ การดูแลรักษา และการใช้งานนั้นถือเป็นรายจ่ายที่ค่อนข้างสูง ขึ้นอยู่กับว่าเราใช้งานรถบ่อยแค่ไหน ค่าน้ำมันอาจจะสูงถึงเดือนละหลายพันบาท นอกจากนี้ยังต้องเสียค่าภาษีทะเบียนรถและค่าบำรุงรักษา แทนที่เราจะขับรถ ให้ลองเปลี่ยนไปใช้วิธีการเดินทางที่ถูกลง (หรือฟรี) เช่น เดิน รถเมล์ หรือรถไฟฟ้า การทำแบบนี้ไม่เพียงแต่ช่วยประหยัดเงิน แต่อาจเป็นการออกกำลังกายและลดความเครียดจากการจราจรติดขัดได้อีกด้วย   ให้ลองศึกษาเส้นทางขนส่งมวลชนบริเวณใกล้เคียง ขึ้นกับว่าเราอาศัยอยู่บริเวณไหน หากอาศัยอยู่กลางใจเมืองจะมีรถไฟฟ้า BTS และรถไฟฟ้าใต้ดิน ส่วนจังหวัดอื่นๆอาจจะใช้รถเมล์หรือรถบัสทดแทนได้ ถ้าเราอาศัยอยู่ใกล้กับที่ทำงาน ให้ลองพิจารณาการเดินหรือปั่นจักรยานไปทำงาน ทั้งคู่ถือเป็นวิธีที่ดีเยี่ยมสำหรับการไปทำงานโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย และยังได้ออกกำลังกายและรับอากาศยามเช้าอีกด้วย ถ้าไม่สามารถหลีกเลี่ยงการใช้รถได้ ให้ลองชวนเพื่อนที่ไปทางเดียวกันไปด้วยกัน การทำเช่นนี้จะช่วยหารเฉลี่ยค่าน้ำมันและค่าใช้จ่าย อีกทั้งยังมีเพื่อนคุยระหว่างการเดินทางไปทำงานอีกด้วย แม้ว่าการตัดค่าใช้จ่ายส่วนตัวอาจจะหมายถึงการลดสิ่งของฟุ่มเฟือยต่างๆไป แต่ก็ไม่จำเป็นที่เราจะต้องไม่มีความสุขในการใช้ชีวิตเพื่อที่จะออมเงิน ให้ลองปรับเปลี่ยนวิถีชีวิตและกิจกรรมบันเทิงไปในทางที่เราสามารถจ่ายได้โดยไม่เกินตัว ซึ่งจะช่วยให้เราพบจุดสมดุลระหว่างความสุขและการออมเงินได้ เราอาจจะประหลาดใจว่า บางครั้งเราสามารถใช้ชีวิตได้อย่างมีความสุขด้วยเงินเพียงไม่กี่บาท   ให้คอยติดตามกิจกรรมต่างๆในชุมชน ซึ่งปัจจุบันส่วนใหญ่มักจะมีปฏิทินออนไลน์ให้เราดู บ่อยครั้งกิจกรรมเหล่านี้มักจะจัดโดยหน่วยงานรัฐหรือชุมชนเองซึ่งเปิดให้เข้าร่วมได้ฟรี หรือราคาไม่แพง เช่น เข้าชมนิทรรศการศิลปะหรือสวนสัตว์ได้ฟรี หรือการแข่งขันแรลลี่ชุมชนเพื่อการกุศล อ่านหนังสือ เมื่อเทียบกับการดูหนังหรือเล่นวีดีโอเกมแล้วการอ่านหนังสือมีราคาถูกกว่ามาก (โดยเฉพาะหนังสือมือสอง) หนังสือดีๆนั้นอ่านแล้วสามารถดึงดูดให้เราติดตาม และยังเป็นการเรียนรู้ประสบการณ์ชีวิตผ่านตัวละครหรือเรียนรู้สิ่งใหม่ๆที่เราไม่เคยรู้มาก่อน สนุกกับการทำกิจกรรมที่ไม่ฟุ่มเฟือยกับเพื่อน มีสิ่งที่เราสามารถทำได้มากมายโดยไม่ต้องใช้เงินเยอะ เช่น การปีนเขา เล่นเกมกระดาน ดูหนังเก่าๆในโรงหนังอินดี้ เที่ยวในเมือง หรือเล่นกีฬา การติดเหล้าหรือบุหรี่มากๆนั้นทำให้การออมเงินของเราไม่สำเร็จ และที่แย่ที่สุดคือนิสัยเหล่านี้จะติดตัวเราไปจนไม่สามารถแก้ไขด้วยตัวเองได้ นอกจากนี้ยังทำให้สุขภาพของเราแย่ในระยะยาว ให้ลดและรักษาเงินส่วนนี้ไว้ (และร่างกายของเราด้วย) ป้องกันการติดโดยไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวตั้งแต่แรก   ไม่สูบบุหรี่ ทุกวันนี้โทษของบุหรี่นั้นเป็นที่รู้กันทั่วไป เช่น มะเร็งปอด โรคหัวใจ ชัก และอีกหลายโรคที่จะตามมาจากการสูบบุหรี่ ยิ่งไปกว่านั้นบุหรี่มีราคาแพง — ขึ้นอยู่กับสถานที่ บุหรี่นั้นมีราคาแพงได้ถึงซองละ 100 บาท  อย่าดื่มเหล้ามากเกินพอดี แม้ว่าการดื่มเพียงเล็กน้อยกับเพื่อนๆอาจไม่เสียหาย แต่การดื่มจนติดเป็นนิสัยจะก่อปัญหาในระยะยาว เช่น โรคตับแข็ง สภาวะจิตที่ไม่ปกติ โรคอ้วน เพ้อคลั่ง หรือแม้กระทั่งเสียชีวิต นอกจากนี้ การดูแลคนที่ติดเหล้านั้นต้องใช้เงินจำนวนมาก อย่าใช้ยาเสพติด เฮโรอีน โคเคน หรือยาบ้านั้นติดได้ง่ายมาก และมีผลร้ายแรงต่อสุขภาพ (อาจถึงตายได้) และยังมีราคาที่แพงกว่าเหล้าและบุหรี่มาก นักดนตรีแนวคันทรี่ เวย์ล่อน เจนนิ่งส์ (Waylon Jennings) เคยยอมรับว่าเค้าเคยเสียเงินไปมากถึง 50,000 บาทต่อวันไปกับโคเคน  ถ้าต้องการความช่วยเหลือหรือบำบัดการติดยาเสพติด อย่าลังเลที่จะติดต่อศูนย์ช่วยเหลือผู้ติดยาเสพติด โทร 1165
ใช้เงินกับสิ่งที่สำคัญก่อนเสมอ. ขั้นต่อไปให้ออมเงินไว้สำหรับค่าใช้จ่ายยามฉุกเฉิน. พยายามจ่ายหนี้ให้ครบ. ขั้นต่อไปคือการแบ่งเงินออกมา. ต่อไปให้ลงทุนกับสิ่งอำนวยความสะดวกที่สำคัญรองลงมา. ใช้เงินกับสิ่งของฟุ่มเฟือยเป็นสิ่งสุดท้าย. ตัดรายการที่ฟุ่มเฟือยออก. อาศัยอยู่ในที่ที่ค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับบ้านมีราคาถูก. เลือกกินของราคาถูก. ประหยัดการใช้พลังงาน. ใช้บริการขนส่งมวลชน. มีความสุขกับการใช้ของราคาไม่แพง (หรือของฟรี). หลีกเลี่ยงสิ่งเสพติด.
https://www.wikihow.com/Save-Money https://www.wikihow.com/Save-Money
Spending Money Intelligently Cutting Expenses