ช่วงระยะปรับเปลี่ยนภายนอก รอดจากระยะรุนแรง จัดระเบียบชีวิตใหม่ในระยะยาว
การปฏิเสธการรับรู้และการเก็บกดความรู้สึกนั้นเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นตามปกติในช่วงระยะที่สองของการเยียวยาจิตใจ ซึ่งเรียกกันว่าช่วงระยะปรับเปลี่ยนภายนอก การกระทำทั้งหมดนี้มีบทบาทสำคัญในกระบวนการรับมือและเยียวยาปัญหาจิตใจ ผู้รอดจากเหตุการณ์มักจะทำตัวในช่วงระยะนี้ราวกับว่าการถูกล่วงละเมิดทางเพศไม่ได้ส่งผลอะไรต่อชีวิตเธอและมันเป็นแค่ประสบการณ์ทางเพศแย่ๆ การปฏิเสธการรับรู้และเก็บกดไว้ในใจแบบนี้เรียกว่าการพยายามลดทอนปัญหา (minimization) และเป็นการตอบสนองตามปกติเพื่อช่วยให้คุณดำเนินชีวิตต่อไปได้ในระยะสั้น ผู้รอดจากเหตุการณ์จำเป็นต้องฟื้นสภาวะปกติกลับมาในชีวิต ช่วงนี้ของระยะการปรับเปลี่ยนภายนอกเรียกว่าการกดระงับ (suppression) และมันทำให้คุณได้ทำตัวราวกับว่าการล่วงละเมิดทางเพศนั้นไม่เคยเกิดขึ้น ถึงแม้ว่าคุณจะยังรู้สึกย่ำแย่อยู่ในใจ ก็เหมือนช่วงของการพยายามลดทอนปัญหาของระยะนี้เช่นกัน ช่วงการกดระงับทำให้คุณดำเนินชีวิตต่อได้ในระยะสั้น คุณอาจรู้สึกอยากจะพูดถึงเรื่องการล่วงละเมิดและความรู้สึกของคุณออกมารวดเดียวกับครอบครัว เพื่อนฝูง สายด่วนสุขภาพจิต หรือหมอบำบัด มันเป็นวิธีการปกติของการรับมือปัญหาที่เรียกว่า การระบายปัญหาออกมาให้เกินจริง (dramatization) แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าคุณกำลังระบาย “ละคร” ออกมาจากสิ่งที่ไม่มีมูล คุณอาจรู้สึกเหมือนบาดแผลนั้นได้เข้ามาควบคุมชีวิตและเปลี่ยนตัวตนของคุณไป โดยเฉพาะถ้าหากสิ่งที่คุณสามารถทำได้และอยากทำคือการพูดระบายออกมา มันเป็นเรื่องปกติที่เราจะอยากปลดปล่อยมันออกมา ในบางครั้ง ผู้รอดจากเหตุการณ์จำเป็นต้องทำการวิเคราะห์ขบคิดในสิ่งที่เกิดขึ้นและพยายามหาคำอธิบายให้กับตนเองและผู้อื่น คุณอาจถึงกับจำเป็นต้องสวมบทบาทของคนที่มาทำร้ายเพื่อจะได้นึกออกว่าเขาคิดอะไรอยู่ นี่ไม่ได้หมายความว่าคุณกำลังรู้สึกเห็นใจคนที่มาทำร้ายหรือไปแก้ตัวแทนพฤติกรรมของเขา เพื่อที่จะได้ไม่รู้สึกผิดถ้าคุณกำลังพบว่าตัวเองผ่านขั้นตอนการเยียวยาในช่วงระยะนี้ คุณมีสิทธิที่จะไม่พูดถึงการล่วงละเมิดนี้ถ้าคุณไม่รู้สึกอยากจะพูด แม้ว่าคุณจะรู้ดีว่าทั้งครอบครัวและเพื่อนสนิทมีความตั้งใจอยากจะช่วยโดยการเสนอให้คุณระบายความในใจออกมาก็ตาม บางครั้ง ผู้รอดจากเหตุการณ์อาจถึงขั้นต้องเปลี่ยนงาน ย้ายที่อยู่ หรือเปลี่ยนกลุ่มเพื่อนที่คบหาเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกกระตุ้นความรู้สึกและการพูดถึงเหตุการณ์นั้น ไม่ใช่ว่าผู้รอดมาได้ทุกคนจะต้องการสิ่งนี้ ช่วงนี้ของระยะการเยียวยานี้เรียกว่า การโบยบินหนีจากปัญหา (flight) เนื่องจากผู้รอดเหตุการณ์บางคนรู้สึกถึงแรงปรารถนาอยากจะหนีไปให้พ้นจากความเจ็บปวด ไม่ว่าจะเป็นอาการซึมเศร้า อาการกังวลใจ อาการกลัวจนผวา ฝันร้าย และอารมณ์กราดเกรี้ยวที่คุณรู้สึกอยู่ล้วนแล้วแต่เป็นอาการโดยปกติของการถูกล่วงละเมิดทางเพศทั้งสิ้น ระหว่างช่วงเวลานี้ คุณอาจรู้สึกไม่เต็มใจจะออกจากบ้าน มีปัญหาในการทานอาหารและหลับนอน และปลีกตัวออกห่างจากผู้คนและวงสังคม ไม่ว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร คุณไม่ได้ทำอะไรเลยที่ทำให้ใครคนนั้นมาข่มขืนหรือล่วงละเมิดทางเพศกับคุณ  อย่ากลัวที่จะบอกใครเพราะรู้สึกกลัวหรือรู้สึกว่าจะถูกตำหนิ มันไม่ใช่ความผิดของคุณ ร่างกายของคุณนั้นเป็นของคุณและเป็นของคุณเพียงคนเดียว  การข่มขืนและการล่วงละเมิดทางเพศสามารถเกิดขึ้นได้กับทุกคนและทุกที่ ผู้ชายก็ยังเป็นเหยื่อเช่นกัน  คุณไม่ได้ร้องขออยากมีมัน ไม่ได้เกี่ยวด้วยว่าคุณใส่ชุดอะไร และคุณก็ไม่ได้โดดเดี่ยว  การถูกบังคับให้มีเพศสัมพันธ์หรือถูกล่วงละเมิดทางเพศจากคนที่คุณไปออกเดตด้วยโดยยังเป็นแค่คนรู้จักนั้นเรียกว่าเดตเรป มันไม่สำคัญเลยว่าคุณจะรู้จักเขาหรือไปเดตกับเขา คุณสามารถมีความสัมพันธ์เพียงผิวเผินกับใครสักคนและยังคงถูกบังคับให้มีเพศสัมพันธ์โดยไม่ยินยอมได้อยู่ดี ถึงมันจะไม่ใช่การกระทำแบบรุนแรง ต้องรู้ว่ามากเกินกว่าครึ่งของคดีข่มขืนนั้นมาจากคนรู้จัก  การดื่มแอลกอฮอล์หรือใช้ยาไม่ได้เป็นข้อแก้ตัวสำหรับใครที่จะมาข่มขืนคุณได้ อาการเมายาอาจทำให้ลดความยับยั้งชั่งใจและมีแนวโน้มไปในทางความรุนแรงเพิ่มขึ้นก็จริง ยากับแอลกอฮอล์ยังลดความสามารถที่คุณจะร้องขอความช่วยเหลือ กระนั้นไม่ว่าฝ่ายไหนจะเป็นคนดื่มหรือใช้ยา ก็ยังไม่ใช่ข้ออ้างที่จะทำการล่วงละเมิดทางเพศได้อยู่ดี  ถ้าคุณเป็นผู้ชายและอวัยวะเพศแข็งตัวระหว่างการถูกล่วงละเมิด อย่าอายหรือรู้สึกผิดราวกับว่าคุณชอบมัน การแข็งตัวของอวัยวะเพศนั้นเป็นเพียงปฏิกิริยาของร่างกายตามธรรมชาติเมื่อถูกกระตุ้นถึงแม้ว่าเจ้าตัวจะไม่ได้ต้องการหรือชอบมันเลยก็ตาม คุณไม่ได้ร้องขอต้องการมัน ถ้าคุณอยู่ในอันตรายหรือได้รับบาดเจ็บอย่างรุนแรง ให้โทรศัพท์หาหน่วยฉุกเฉินก่อน ความปลอดภัยของคุณเป็นสิ่งที่สำคัญเหนือกว่าอื่นใด ในสหรัฐอเมริกาให้โทรแจ้ง 911 ส่วนในไทยให้โทรแจ้ง 191 โดยธรรมชาติแล้วคุณจะรู้สึกอยากจะชำระล้างร่องรอยหลักฐานของผู้กระทำผิดนี้ออกไปจากร่างกาย แต่มันเป็นเรื่องสำคัญที่คุณต้องอดใจรอไว้ก่อน  ของเหลวในร่างกายใดๆ หรือเศษขนและผมที่ติดอยู่บนตัวคุณของผู้โจมตีสามารถนำมาใช้เป็นหลักฐานชั้นดีในภายหลัง หากคุณตัดสินใจจะฟ้องร้อง การล้างหน้า ร่างกาย หรือเสื้อผ้าเป็นการทำลายหลักฐานสำคัญ ไปโรงพยาบาลและแจ้งพนักงานว่าคุณถูกล่วงละเมิดและบอกด้วยถ้าการล่วงละเมิดนั้นถึงขั้นล่วงล้ำอวัยวะเพศ  ถ้าคุณอนุญาต เจ้าหน้าที่พยาบาลที่ได้รับการฝึกฝนมาเป็นพิเศษจะทำ “การตรวจสอบทางนิติเวช” และใช้ “ชุดอุปกรณ์ตรวจร่องรอยการข่มขืน” เพื่อเก็บตัวอย่างขนและของเหลวสำหรับใช้เป็นหลักฐานทางนิติเวช การผ่านการฝึกฝนมาแล้วของพวกเขาจะช่วยสร้างความมั่นใจว่าพวกเขาละเอียดอ่อนกับความรู้สึกและความต้องการของคุณในช่วงเวลาอันยากลำบากนี้ และพวกเขาจะพยายามทำให้คุณรับกระบวนการเหล่านี้ไหว  คุณอาจจำต้องเข้ารับการตรวจสอบและ/หรือรับการรักษาสำหรับโรคที่ติดต่อกันทางเพศและการตั้งครรภ์ การรักษาอาจรวมไปถึงการใช้ยาคุมกำเนิดฉุกเฉินและยาป้องกันโรคเพื่อป้องกันการติดโรคที่ติดต่อกันทางเพศ หากคุณสันนิษฐานว่าจะถูกใช้ยาข่มขืน พยายามอย่าปัสสาวะจนกว่าคุณจะไปโรงพยาบาล เพราะพวกเขาจะต้องขอตัวอย่างปัสสาวะไปตรวจสอบเพื่อหาโรฮิพนอลหรือยาข่มขืนตัวอื่น ในสหรัฐคุณสามารถโทรไปที่สายด่วนการล่วงละเมิดทางเพศแห่งชาติที่ 1-800-656-HOPE (4673) หรือ online เจ้าหน้าที่ซึ่งได้รับการฝึกฝนมาเป็นพิเศษของที่นั่นจะคอยให้คำแนะนำว่าจะต้องทำอย่างไร ในประเทศไทย คุณสามารถโทรศัพท์ไปที่มูลนิธิเพื่อนหญิงที่ 02-513-2780, 02-513-1001 หรือมูลนิธิปวีณาเพื่อเด็กและสตรีที่ 1134 และ 02-521-9231-2 หรือมูลนิธิผู้หญิงที่ 02-433-5149, 02-435-1246 ศูนย์เยียวยาการล่วงละเมิดทางเพศส่วนใหญ่จะมีเจ้าหน้าที่ซึ่งได้รับการฝึกฝนมาคอยพาคุณไปโรงพยาบาลหรือการนัดรับยาเพื่อที่คุณจะได้ไม่ต้องไปตัวคนเดียว การให้ข้อมูลกับทางตำรวจจะนำผู้กระทำต่อคุณเข้าสู่กระบวนการยุติธรรมและป้องกันไม่ให้เขาไปทำอันตรายผู้อื่นอีก  ถ้าคุณคิดว่าตัวเองถูกมอมยา ถ้าเป็นไปได้ให้เก็บถ้วยหรือขวดน้ำที่คุณดื่มลงไป อาจต้องมีการตรวจสอบยาเสพติดเพื่อยืนยันการใช้ยาและเป็นหลักฐานที่จะใช้มัดตัวได้ในภายหลัง ยาข่มขืนที่แพร่หลายที่สุดไม่ใช่โรฮิพนอล (Rohypnol) แต่เป็นแอลกอฮอล์ บอกตำรวจไปถ้าหากมีเหล้าและยาเข้ามาเกี่ยวข้อง ถึงแม้คุณจะเต็มใจดื่มหรือใช้ยาก่อนถูกล่วงละเมิดก็ตาม มันไม่ใช่ความผิดของคุณเลย  การแจ้งตำรวจยังมีประโยชน์ด้านจิตวิทยาในการช่วยคุณเปลี่ยนตัวเองจากเหยื่อไปเป็นผู้รอดมาได้ ถึงแม้การข่มขืนจะเกิดขึ้นนานเกิน 72 ชั่วโมงไปแล้ว มันก็ยังสำคัญสำหรับคุณอยู่ดีที่จะเข้าแจ้งตำรวจ โทรสายด่วนฉุกเฉิน หรือเข้ารับการรักษาทางแพทย์ หลักฐานจำพวกของเหลวจากร่างกายควรจะถูกตรวจเก็บภายใน 72 ชั่วโมงแรกของการถูกกระทำเพื่อให้ได้ผลดีที่สุด ถึงคุณจะไม่แน่ใจว่าจะแจ้งความหรือเปล่า ให้ทำการตรวจเก็บไว้ก่อนเผื่อจะต้องใช้ยามจำเป็น คุณเพิ่งผ่านเหตุการณ์ที่ชวนให้เกิดอาการช็อค ซึมเศร้า กังวลใจ หวาดกลัวจนตื่นตกใจง่าย และฝันร้ายมาหยกๆ นี่เป็นเรื่องปกติและมันจะค่อยๆ ดีขึ้น  ผู้ที่รอดมาได้มักรู้สึกผิดและละอายใจ ต้องพบกับรูปแบบการกินการนอนที่ถูกรบกวน และมีปัญหากับการควบคุมสติ บาดแผลในใจที่ผู้รอดจากการถูกข่มขืนหรือล่วงละเมิดทางเพศได้เผชิญเป็นอาการตอบสนองที่เกิดหลังจากความเครียดสะเทือนใจรูปแบบจำเพาะรูปแบบหนึ่ง คุณอาจบาดเจ็บจากรอยบาด รอยฟกช้ำ มีการบาดเจ็บภายใน หรือผื่นคันจากการถูกทำร้าย มันอาจเป็นแผลคอยสะกิดใจแต่มันก็จะผ่านพ้นไปในที่สุด  ปล่อยวางในอาการบาดเจ็บทางกายสักพัก จนกว่าบาดแผลและรอยช้ำจะมีอาการดีขึ้น  พยายามลองแช่น้ำอุ่น ทำสมาธิ หรือวิธีการคลายเครียดอื่นๆ ที่ได้ผลสำหรับคุณ ในช่วงขั้นตอนระยะที่สามอันเป็นระยะสุดท้ายของการเยียวยาบาดแผลจากการถูกข่มขืนนั้น ผู้รอดจากเหตุการณ์มักจะพบว่าความทรงจำของเหตุการณ์นั้นหวนกลับคืนมาและยากจะสะกดกลั้นเอาไว้ได้ นี่คือตอนที่การเยียวยาจะเริ่มต้นจริงๆ คุณอาจเห็นภาพย้อนหลังที่คอยกวนใจจนกระทั่งส่งผลกระทบต่อชีวิต นี่เป็นปฏิกิริยาของความเครียดหลังบาดแผลถูกข่มขืนที่เป็นไปโดยปกติ นี่มักจะเป็นระยะที่ผู้รอดมาจากเหตุการณ์จะรู้สึกพ่ายแพ้ เป็นทุกข์กับการเห็นภาพย้อนหลัง และอาจถึงขั้นคิดฆ่าตัวตาย ถึงความรู้สึกนั้นจะย่ำแย่สักแค่ไหน นี่คือช่วงเวลาที่คุณจะสามารถเริ่มผนวกอดีตเข้ากับความเป็นจริงและเริ่มต้นใหม่ ถึงจุดหนึ่งคุณจะยอมรับได้ว่าการถูกข่มขืนนั้นเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตและคุณจะสามารถเดินหน้าต่อไปได้ นี่คือเวลาที่คุณจะฟื้นความรู้สึกปลอดภัย ไว้วางใจและควบคุมสถานการณ์กลับคืนมา และคุณจำเป็นจะต้องมีปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่นเพื่อเรียกความรู้สึกนี้ให้เกิดขึ้น  เลือกว่าคุณจะถ่ายทอดประสบการณ์อันโหดร้ายนี้กับใคร ที่ไหน เมื่อไหร่. ให้อยู่กับคนที่คอยห่วงใยให้กำลังใจคุณ และจำกัดขอบเขตไว้แค่ว่าจะพูดเฉพาะสิ่งที่คุณรู้สึกสะดวกใจที่จะพูดออกมา  คุณมีสิทธิที่จะบอกเรื่องนี้กับใครก็ได้ คนที่ทำผิดบางทีอาจขู่ว่าจะเกิดอันตรายขึ้นในอนาคตถ้าคุณเปิดปากพูดออกมา แต่หนทางเดียวที่พวกเขาจะหยุดทำเช่นนี้จะเกิดได้ก็ต่อเมื่อคุณเปิดปากพูดออกมา ผู้ให้คำปรึกษาที่ถูกฝึกฝนมาเป็นพิเศษในการรับมือกับบาดแผลจากการถูกข่มขืนและล่วงละเมิดทางเพศนั้นจะเป็นคนที่เห็นใจและจะช่วยคุณเยียวยาความรู้สึกได้  คุณสามารถค้นหารายชื่อผู้ให้คำปรึกษาผ่านทางศูนย์ให้กำลังใจผู้ถูกล่วงละเมิดทางเพศอย่างเช่น  RAINN และ the Canadian Association of Sexual Assault Centres. มีกลุ่มบำบัดที่นัดพบกันและแม้กระทั่งห้องแช็ตออนไลน์สำหรับผู้ผ่านเหตุการณ์เหล่านี้มา ค้นหาดูว่าอะไรที่เหมาะกับคุณ มันอาจใช้เวลาหลายเดือน มันอาจใช้เวลาหลายปี เมื่อเวลาผ่านไป คุณจะให้คำจำกัดความตัวเอง ทัศนคติในการมองโลก และความสัมพันธ์ใหม่ จงให้เวลาตัวเองและอย่าคาดหวังว่ามันจะเยียวยาได้ชั่วข้ามคืน หากคุณไม่แน่ใจว่าจะทำอย่างไรต่อไป ให้โทรศัพท์ขอคำปรึกษาจากศูนย์ให้ความช่วยเหลือ เจ้าหน้าที่ถูกฝึกฝนมาให้สามารถแนะนำคุณผ่านทางกระบวนการต่างๆ และสามารถมาพบคุณได้ถ้าคุณต้องการ  คุณไม่จำเป็นต้องแจ้งความถ้าคุณไม่ต้องการ ตำรวจจะทำการเตือนผู้กระทำผิดเพื่อป้องกันไม่ให้เขาทำเช่นนั้นอีก  คุณอาจจำเป็นต้องขอรับความช่วยเหลือด้านการเงินจากค่าใช้จ่ายที่เกี่ยวข้องกับการไม่ได้ไปทำงาน การต้องไปศาล การต้องเข้ารับคำปรึกษาและอื่นๆ อีก ให้หาข้อมูลเพิ่มเติมกับทางศูนย์ให้ความช่วยเหลือ  ศูนย์ให้ความช่วยเหลือหลายแห่งจะมีข้อมูลเกี่ยวกับความช่วยเหลือด้านกฎหมายสำหรับเหยื่อที่ถูกล่วงละเมิดทางเพศที่ทำเพื่อประโยชน์สุขส่วนรวมหรือไม่คิดค่าใช้จ่ายนั่นเอง เจ้าหน้าที่ยังสามาถพาคุณเข้าพบทนายหรือร่วมขึ้นศาลไปพร้อมกับคุณได้ การล่วงละเมิดทางเพศเป็นคดีที่ไม่มีอายุความ นั่นหมายความว่าต่อให้เหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นเมื่อหลายเดือนหรือเป็นปีมาแล้ว คุณก็ยังสามารถแจ้งความกับตำรวจได้  ถ้าคุณเลือกที่จะดำเนินคดีกับผู้ก่อเหตุและคุณได้รับการรักษาทางแพทย์ทันทีหลังเกิดเหตุ เป็นไปได้ว่าหลักฐานทั้งหมดได้ถูกตรวจจัดเก็บไว้หมดแล้ว หากแพทย์หรือพยาบาลใช้ “ชุดอุปกรณ์ตรวจร่องรอยการข่มขืน” หรือได้ “ตรวจสอบเก็บหลักฐานทางนิติเวช” หลักฐานจะถูกจัดเก็บในไฟล์อย่างปลอดภัยซึ่งตำรวจสามารถตรวจดูได้
จงคาดหมายว่าต้องพบช่วงระยะของการปฏิเสธการรับรู้และการเก็บกด. พยายามที่จะดำเนินชีวิตอย่างปกติไปสักพัก. พูดถึงเรื่องนี้ถ้าทำได้และอยากทำ. ยินยอมให้ตัวเองได้ทำการวิเคราะห์เหตุการณ์. ไม่ต้องไปพูดถึงมันถ้าคุณไม่ต้องการ. อนุญาตให้ตัวเองได้รู้สึกอารมร์ความรู้สึกของตนเอง. รู้ว่านี่ไม่ใช่ความผิดของคุณ. โทรหาสายด่วนฉุกเฉิน. อย่าเพิ่งอาบน้ำ ล้างเนื้อล้างตัว หรือเปลี่ยนเสื้อผ้า. เข้ารับการตรวจรักษาในทันที. แจ้งให้เจ้าหน้าที่ทราบหากคุณไม่แน่ใจว่าตนเองอาจถูกมอมยาหรือถูกล่วงละเมิดในตอนกำลังเมาเหล้า
 โทรศัพท์หาสายด่วนช่วยเหลือ. ลองคิดถึงการโทรศัพท์แจ้งเจ้าหน้าที่ตำรวจเพื่อรายงานเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น. อย่าลังเลที่จะทำแม้เวลาจะล่วงเลยไป. พยายามควบคุมตนเองผ่านช่วงรุนแรงของสภาวะอารมณ์ให้ได้. ทำความเข้าใจว่าคุณอาจมีอาการทางร่างกายด้วย. ปล่อยให้ความเจ็บปวดผันผ่านไป. รู้ว่ามันจะดีขึ้นเรื่อยๆ. ให้ครอบครัวและเพื่อนเข้ามามีส่วนร่วม. ขอกำลังใจจากมืออาชีพ. ให้เวลาแก่ตัวคุณเองในการเยียวยา. ขอความช่วยเหลือสำหรับการขึ้นศาลและการดำเนินการตามกฎหมาย. รู้กฎหมาย.
https://www.wikihow.com/Heal-From-Rape-and-Sexual-Assault-(Rape-Trauma-Syndrome) https://www.wikihow.com/Heal-From-Rape-and-Sexual-Assault-(Rape-Trauma-Syndrome) https://www.wikihow.com/Heal-From-Rape-and-Sexual-Assault-(Rape-Trauma-Syndrome)
Adjusting Outwardly Surviving the Acute Phase Reorganizing Your Life Over the Long-Term