การเขียนจดหมายหาบรรณาธิการ การแก้ไขจดหมายที่เขียนหาบรรณาธิการ การเตรียมตัวเพื่อเขียนจดหมาย การจบจดหมายของคุณ การเริ่มเขียนจดหมายหาบรรณาธิการ
ปูพื้นให้กับผู้อ่านอย่างรวดเร็วที่สุดด้วยการพูดถึงชื่อและวันที่ของบทความที่คุณตอบรับ อีกทั้งระบุข้อโต้แย้งของบทความคุณสามารถเขียนสิ่งนี้ด้วย 1 ประโยคหรือ 2 ประโยค  เช่น: "ในฐานะของอาจารย์สอนวิชาวรรณคดี ฉันขอพูดถึงปัญหาในบทความของคุณ ("Why Novels no Longer Matter in the Classroom," ตีพิมพ์วันที่ 18 มีนาคม)" หลังจากที่คุณได้พูดถึงปัญหาที่คุณกำลังตอบรับ คุณควรพูดถึงจุดยืนของคุณอย่างชัดเจนเกี่ยวกับปัญหานี้และทำไมคุณจึงรู้สึกแบบนั้น ถ้าหากหน่วยงานของคุณเกี่ยวข้องกับปัญหานี้คุณก็ควรพูดถึงอาชีพของคุณเช่นกัน ถือโอกาสนี้เพื่อแสดงว่าทำไมปัญหานี้จึงเกี่ยวข้องและสำคัญกับคุณแต่คุณต้องทำให้เนื้อหากระชับได้ใจความ เช่น: "ถึงแม้ว่าบทความนี้พูดว่านักเรียนมหาวิทยาลัยไม่ชอบอ่านหนังสือแต่ทุกอย่างที่ฉันได้เห็นในห้องเรียนคือหลักฐานที่ตรงกันข้าม บทความนี้ไม่เพียงแต่ไม่ถูกต้องแม่นยำเท่านั้นแต่ยังให้คำอธิบายที่สะเพร่าของหลากหลายเหตุผลว่าทำไมนักเรียนอาจจะไม่อยากอ่านนิยายในมหาวิทยาลัย นักเรียนไม่ได้รู้สึกเบื่อกับการอ่านนิยายเพราะนิยายไม่เกี่ยวข้องแต่ความกระตือรือร้นของพวกเขากำลังลดลงเรื่อยๆ เพราะอาจารย์ผู้สอนที่หมดความสนใจในวิชาของตัวเอง " จดหมายของคุณสั้นเกินไปที่จะสาวความยืดยาว ทำให้จดหมายของคุณมุ่งเน้นปัญหาหลักเพียงปัญหาเดียวและเตรียมหลักฐานสำหรับปัญหานั้น วิธีนี้ช่วยให้ผู้อ่านของคุณระบุได้ว่าคุณกำลังโต้แย้งเพราะอะไร ถ้าหากจดหมายของคุณถูกตัดต่อมันก็จะถูกตัดออก ถ้าหากคุณพูดถึงปัญหาหลักที่สำคัญมากที่สุดในด้านบนมันก็จะไม่ถูกตัดออกจากการตัดต่อ หลังจากที่คุณได้พูดถึงจุดยืนเกี่ยวกับปัญหานี้แล้วคุณต้องหนุนแนวคิดนี้ด้วยความจริงบางอย่าง ถ้าหากคุณต้องการให้จดหมายของคุณถูกเลือก คุณจะต้องแสดงให้เห็นว่าคุณได้ใช้ความคิดและการค้นคว้าวิจัยในการเขียนจดหมายนี้ ถึงแม้ว่าคุณไม่มีพื้นที่มากพอแต่คุณสามารถพูดถึงปัญหาหลัก 2-3 ปัญหาซึ่งจะสร้างความแตกต่างได้อย่างมาก เหล่านี้คือวิธีที่ดีในการเตรียมหลักฐาน:  ใช้เหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นในจังหวัดหรือสังคมของคุณเป็นหลักฐาน ใช้สถิติ ข้อมูลหรือผลการสำรวจ เล่าเรื่องส่วนตัวที่พูดถึงปัญหาใหญ่ ใช้สถานการณ์ทางการเมืองในปัจจุบันเพื่อสนับสนุนปัญหา ใช้เรื่องราวส่วนตัวเพื่อทำให้ปัญหาของคุณเกี่ยวเนื่อง ผู้อ่านจะสามารถเห็นผลกระทบที่ข่าวสารสามารถมีต่อใครบางคนเมื่อคนๆ นั้นแบ่งปันเรื่องราวส่วนตัวได้ เมื่อคุณได้เตรียมหลักฐานสำหรับมุมมองของคุณแล้วก็ควรลงท้ายจดหมายด้วยการพูดว่าควรทำอย่างไรเพื่อแก้ไขปัญหาบางครั้งการทำให้ผู้คนตระหนักถึงปัญหาในสังคมนั้นเพียงพอแต่มีอีกหลายสิ่งที่ผู้คนสามารถทำเพื่อแก้ไขปัญหาและมีส่วนร่วม   ชี้แนะแนวทางที่ผู้อ่านสามารถทำเพื่อมีส่วนร่วมในการแก้ปัญหาในชุมชนของตัวเอง ระบุเว็บไซต์หรือหน่วยงานที่สามารถช่วยให้ผู้อ่านบรรลุเป้าหมายได้ ระบุวิธีที่ผู้อ่านสามารถหาข้อมูลเกี่ยวกับหัวข้อนี้ได้มากขึ้น แนะแนวผู้อ่านโดยตรง บอกให้พวกเขาทำบางอย่างไม่ว่าจะเป็นการติดต่อนักการเมืองท้องถิ่น เลือกตั้ง รีไซเคิลหรือเป็นอาสาสมัครในชุมชน ถ้าหากจดหมายของคุณมีเจตนาเพื่อโน้มน้าวผู้บัญญัติกฎหมายหรือบริษัทเพื่อให้ทำการบางอย่าง คุณก็ควรระบุชื่อของบุคคลหรือบริษัทนั้น พนักงานที่ทำงานให้กับผู้บัญญัติกฎหมายจะรวบรวมข่าวที่พูดถึงผู้บัญญัติกฏหมายท่านนี้ บริษัทก็ทำแบบเดียวกัน ผู้คนเหล่านี้มักจะอ่านจดหมายของคุณถ้าคุณระบุชื่อของพวกเขาอย่างเฉพาะเจาะจง เขียนประโยคที่สรุปมุมมองของคุณเกี่ยวกับปัญหาเพื่อย้ำเตือนใจความสำคัญให้กับผู้อ่าน ในตอนท้ายของจดหมาย เขียนประโยค “จึงเรียนมาเพื่อทราบ” หรือ “ด้วยความเคารพเป็นอย่างสูง” เพื่อจบจดหมายของคุณ จากนั้นจึงระบุชื่อและเมืองระบุจังหวัดของคุณถ้าหากหนังสือพิมพ์ที่คุณเขียนหาไม่ใช่สำนักพิมพ์ท้องถิ่น ถ้าหากความเชี่ยวชาญในการทำงานเกี่ยวข้องกับบทความนี้คุณก็ควรระบุข้อมูล ได้แก่ ชื่อและที่อยู่ ถ้าหากคุณต้องการระบุชื่อของบริษัทของคุณลงในจดหมาย คุณกำลังบอกเป็นนัยยะว่าคุณพูดแทนหน่วยงานนี้ ถ้าหากคุณเขียนจดหมายเพื่อตัวเองก็ควรละชื่อของบริษัท คุณยังสามารถระบุตำแหน่งทางการงานถ้าหากปัญหานี้เกี่ยวข้องกับตำแหน่งของคุณ ด้านล่างคือตัวอย่างของการใช้ตำแหน่งทางการงาน:  ดร.บุษบา สัมฤทธิ์ อาจารย์สอนวิชาวรรณคดี คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ กรุงเทพมหานคร ถ้าหากคุณพูดแบบเดียวกับที่คนอื่นพูด จดหมายของคุณก็จะไม่ถูกเลือก หาวิธีใหม่ๆ เพื่อเสนอปัญหาเดิมๆ จดหมายของคุณอาจจะมีโอกาสมากขึ้นในการถูกนำไปตีพิมพ์ถ้าหากคุณสรุปจดหมายฉบับอื่นๆ ในแบบที่มีวาทศิลป์และยั่วยุ จดหมายที่เขียนหาบรรณาธิการส่วนใหญ่มีความยาวระหว่าง 150-300 คำ คุณต้องทำจดหมายให้กระชับและได้ใจความมากที่สุด   ตัดประโยคที่ไม่จำเป็นหรือภาษาสละสลวยออก ตรงไปตรงมาและเข้าประเด็น วิธีนี้จะช่วยให้คุณลดจำนวนคำได้ กำจัดประโยค “ฉันคิดว่า” ออกให้หมด เป็นที่ชัดเจนแล้วว่าเนื้อหาที่อยู่ในจดหมายคือสิ่งที่คุณคิดเพราะฉะนั้นคุณไม่จำเป็นต้องใช้คำสิ้นเปลือง ถึงแม้ว่าคุณจะไม่เห็นด้วยกับปัญหาแต่คุณต้องใช้ภาษาที่แสดงความเคารพแทนที่จะโกรธหรือกล่าวหา ทำภาษาของคุณให้เป็นทางการและหลีกเลี่ยงการใช้คำสแลงหรือประโยคที่เรียบง่ายจนเกินไป  อย่าดูถูกผู้อ่าน ผู้เขียนบทความหรือฝ่ายตรงข้าม ใช้ภาษาที่เสมอต้นเสมอปลายในการเขียนจดหมาย เขียนจดหมายให้เหมาะสมกับระดับการอ่านของผู้อ่านหนังสือพิมพ์  หลีกเลี่ยงการใช้คำศัพท์พิเศษเฉพาะกลุ่ม คำย่อและอักษรย่อ ผู้อ่านอาจจะไม่รู้จักคำศัพท์เฉพาะกลุ่มซึ่งเป็นที่นิยมใช้กันแพร่หลายในสาขาอาชีพของคุณ เขียนคำเต็มของคำย่อและอักษรย่อ ใช้ภาษาปกติแทนการใช้คำศัพท์พิเศษเฉพาะกลุ่ม เมื่อคุณพอใจกับการใช้คำของจดหมายแล้วก็ควรตรวจทานเพื่อดูข้อผิดพลาดของไวยากรณ์และการสะกดคำต่างๆ จำไว้ว่าคุณกำลังแข่งขันกับนักเขียนจดหมายคนอื่นๆ บางครั้งอาจมีจดหมายเป็นพันฉบับที่เขียนไปยังสำนักพิมพ์ระดับชาติ ถ้าหากคุณใช้เครื่องหมายจุลภาคผิดที่หรือใช้ไวยากรณ์ผิดวิธี คุณอาจจะเสียต่อการดูไม่เป็นมืออาชีพเมื่อเทียบกับคู่แข่งของคุณ   อ่านจดหมายออกเสียงดังเพื่อให้มั่นใจว่าการเว้นวรรคของคุณฟังดูเป็นธรรมชาติ ขอให้ใครบางคนอ่านจดหมายของคุณ สายตาที่เพิ่มขึ้นอีก 1 คู่จะช่วยเพิ่มความแม่นยำ เขาอาจจะตรวจพบข้อผิดพลาดที่คุณมองผ่านไป จดหมายถึงบรรณาธิการของคุณสามารถตอบรับหลายสิ่งหลายอย่าง สิ่งที่น่าจะเป็นไปได้มากที่สุดคือตอบรับกับบทความเฉพาะเจาะจงแต่จดหมายของคุณอาจเป็นคำตอบรับกับเหตุการณ์หรือปัญหาในสังคม   คุณควรตอบรับบทความที่ถูกตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ จากนั้นจดหมายของคุณน่าจะถูกเลือกนำไปตีพิมพ์และเตรียมพร้อมสำหรับการถูกปฏิเสธเสมอ ถ้าคุณตอบรับกับเหตุการณ์หรือปัญหาในสังคม คุณควรเขียนจดหมายหาบรรณาธิการของหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นมากที่สุด ก่อนที่คุณจะเริ่มเขียนจดหมายของตัวเอง คุณควรอ่านจดหมายฉบับอื่นๆ ที่เขียนหาบรรณาธิการที่คุณเลือกรับแรงบันดาลใจ จดหมายของแต่ละสื่อสิ่งพิมพ์แตกต่างกันไปในรูปแบบ สไตล์ น้ำเสียงและแม้แต่ความยาว อ่านจดหมายเหล่านี้เพื่อให้มีแนวคิดที่ดีขึ้นในการปรับแต่งจดหมายและดูว่าบรรณาธิการของสื่อสิ่งพิมพ์นั้นมักจะเลือกตีพิมพ์จดหมายแบบใด สื่อสิ่งพิมพ์ส่วนใหญ่มีคำแนะนำสำหรับประเภทของจดหมายที่จะตีพิมพ์ สื่อสิ่งพิมพ์ส่วนใหญ่มีกฎเกณฑ์เกี่ยวกับความยาวของจดหมาย พวกเขามักจะขอให้คุณใส่ชื่อและข้อมูลติดต่อเพื่อยืนยันตัวตน พวกเขาอาจจะมีคำแนะนำเพิ่มเติม สื่อสิ่งพิมพ์หลายที่จะไม่อนุญาตให้ผู้คนโจมตีทางการเมืองและจำกัดปริมาณจดหมายที่คุณสามารถส่ง คุณต้องอ่านคำแนะนำเหล่านี้ก่อนที่คุณจะส่งจดหมายของคุณ  ถ้าหากคุณไม่สามารถหาคำแนะนำในการส่งจดหมายได้ก็ควรโทรหาสื่อสิ่งพิมพ์เพื่อสอบถาม คุณมีวิธีมากมายในการเขียนจดหมายประเภทนี้ วิธีของคุณขึ้นอยู่กับเหตุผลที่คุณเขียนจดหมายเหล่านี้ หาสิ่งที่คุณคาดหวังจะได้รับจากการเขียนจดหมายเหล่านี้ เหตุผลอาจรวมไปถึง:  คุณโกรธเกี่ยวกับปัญหาและคุณต้องการให้ผู้อ่านรับรู้ คุณต้องการแสดงความยินดีหรือให้กำลังใจบางอย่างหรือบางคนในสังคมของคุณอย่างเปิดเผย คุณต้องการแก้ไขข้อมูลในบทความ คุณต้องการนำเสนอแนวคิดให้กับผู้อื่น คุณต้องการมีอิทธิพลในความคิดเห็นสาธารณะหรือโน้มน้าวผู้อื่นให้ลงมือปฏิบัติ คุณต้องการมีอิทธิพลต่อผู้วางนโยบายหรือหน่วยงานที่ได้รับการแต่งตั้ง คุณต้องการเปิดเผยผลงานขององค์กรใดองค์กรหนึ่งที่เกี่ยวข้องกับปัญหาในปัจจุบัน คุณต้องส่งจดหมายให้ถูกเวลาไม่นานหลังจากที่บทความนั้นถูกตีพิมพ์ วิธีนี้จะช่วยเพิ่มโอกาสที่จดหมายของคุณจะได้เลือกนำไปตีพิมพ์เพราะปัญหานี้ยังคงสดใหม่ในสมองของบรรณาธิการ (และผู้อ่าน) ถ้าคุณตอบรับกับบทความในหนังสือพิมพ์รายสัปดาห์ก็ควรส่งจดหมายให้ทันเวลาเพื่อได้รับการตีพิมพ์สำหรับฉบับต่อไป ดูคำแนะนำของหนังสือพิมพ์สำหรับกำหนดเวลาของการตีพิมพ์ เมื่อคุณเขียนจดหมายเสร็จให้คุณส่งไปยังสำนักพิมพ์ที่คุณเลือก คำแนะนำของสำนักพิมพ์ควรระบุว่าการส่งจดหมายแบบใดที่เหมาะสมมากที่สุด สำนักพิมพ์ส่วนใหญ่จดหมายแบบอิเล็กทรอนิกส์ไม่ว่าจะเป็นผ่านทางอีเมลหรือระบบการส่งจดหมายออนไลน์ หนังสือพิมพ์ดั้งเดิมบางฉบับยังคงต้องการให้คุณเขียนจดหมายแบบดั้งเดิม หนังสือพิมพ์มีสิทธิ์ที่จะแก้ไขจดหมายของคุณ สำนักพิมพ์จะแก้ไขความยาวหรือเปลี่ยนแปลงประโยคที่ไม่ชัดเจน  สำนักพิมพ์จะไม่เปลี่ยนแปลงภาษาโดยรวมหรือข้อโต้แย้งในจดหมายของคุณ จดหมายของคุณอาจจะถูกแก้ไขถ้าหากมีภาษาที่หมิ่นประมาทหรือยั่วโมโห หรือจดหมายของคุณอาจจะไม่ถูกนำไปตีพิมพ์เลย ถ้าหากจดหมายของคุณถูกตีพิมพ์และคุณเรียกร้องให้ผู้บัญญัติกฎหมายหรือบริษัทให้ทำการบางอย่าง คุณควรติดตามผลจากผู้บัญญัติกฎหมายหรือบริษัทนั้น ตัดแปะจดหมายของคุณและส่งไปยังผู้บัญญัติกฎหมายหรือบริษัท ระบุข้อความที่กล่าวถึงการกระทำที่คุณเรียกร้อง ไม่ว่าจดหมายของคุณจะสมบูรณ์แบบแค่ไหนก็ตาม จดหมายของคุณก็อาจจะไม่สะดุดตาบรรณาธิการและไม่ถูกนำไปตีพิมพ์ซึ่งไม่ใช่เรื่องใหญ่ ตอนนี้คุณรู้วิธีการเขียนจดหมายหาบรรณาธิการแล้ว คุณจะเขียนจดหมายแก่งขึ้นในอนาคต จงภูมิใจในตัวเองที่ได้แสดงความคิดเห็นและยืนหยัดเพื่อบางสิ่งที่คุณเชื่อมั่น ถ้าจดหมายของคุณไม่ถูกตีพิมพ์แต่คุณยังรู้สึกเห็นด้วยกับหัวข้อนี้อย่างแรงกล้า คุณสามารถลองส่งจดหมายซึ่งมีหัวข้อคล้ายกันไปยังสำนักพิมพ์ต่างๆ คุณต้องระบุข้อมูลติดต่อด้านบนของจดหมายซึ่งรวมไปถึงที่อยู่ อีเมลและเบอร์โทรศัพท์ติดต่อ  ถ้าหากจดหมายของคุณได้รับเลือก บรรณาธิการจะใช้ข้อมูลนี้เพื่อติดต่อกลับหาคุณ ถ้าหากหนังสือพิมพ์มีระบบการส่งจดหมายออนไลน์ คุณก็น่าจะมีพื้นที่เพื่อระบุข้อมูลเหล่านี้ เว้นบรรทัดเปล่าหลังจากข้อมูลติดต่อและลงวันที่ เขียนให้เป็นทางการเช่นเดียวกับจดหมายธุรกิจเช่น “วันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2559” ถ้าหากคุณกำลังเขียนอีเมลหรือส่งจดหมายก็ควรจ่าหน้าจดหมายเช่นเดียวกับจดหมายธุรกิจ ระบุชื่อ ตำแหน่ง บริษัทและที่อยู่ของผู้รับ ถ้าหากคุณไม่รู้ชื่อของบรรณาธิการคุณสามารถหาได้ในหนังสือพิมพ์หรือคุณสามารถเขียนว่า “บรรณาธิการ” คุณควรระบุชื่อในจดหมายและหนังสือพิมพ์บางแห่งจะไม่ตีพิมพ์โดยไม่ระบุชื่อแต่บางครั้งคุณอาจจะต้องการแสดงความคิดเห็นแต่ไม่อยากให้ใครรู้ว่าคุณเป็นใคร ระบุหมายเหตุให้บรรณาธิการว่าคุณต้องการให้จดหมายของคุณถูกตีพิมพ์โดยไม่ระบุชื่อ  จดหมายของคุณอาจจะไม่ถูกตีพิมพ์ถ้าหากคุณต้องการให้หนังสือพิมพ์ตีพิมพ์โดยไม่ระบุชื่อนอกเสียจากว่าคุณเขียนเกี่ยวกับปัญหาที่ยั่วยุ คุณยังต้องระบุชื่อและข้อมูลติดต่อเพื่อให้หนังสือพิมพ์ยืนยันความเป็นตัวตนของคุณ หนังสือพิมพ์จะไม่ตีพิมพ์ข้อมูลของคุณถ้าหากคุณระบุเช่นนั้น คุณไม่จำเป็นต้องเขียนอย่างสวยหรู เพียงเขียนว่า “ถึงบรรณาธิการ” “ถึงบรรณาธิการของหนังสือพิมพ์...” หรือ “บรรณาธิการที่เคารพ” ตามด้วยเครื่องหมายจุลภาคหรือทวิภาค
พูดถึงบทความที่คุณตอบรับ. พูดถึงจุดยืนของคุณ. มุ่งเน้นปัญหาหลักเพียงปัญหาเดียว. พูดถึงปัญหาที่สำคัญมากที่สุดก่อน. เตรียมหลักฐาน. ใช้ตัวอย่างส่วนตัว. พูดสิ่งที่ควรเกิดขึ้น. ระบุชื่อในจดหมาย. จบจดหมายอย่างเรียบง่าย. เขียนประโยคจบจดหมายพร้อมระบุชื่อและเมืองของคุณ. ระบุตำแหน่งทางการงานถ้าคุณเขียนในมุมมองของคนทำงาน. เป็นตัวตนที่แท้จริง. ตัดคำออกเพื่อไม่ให้จดหมายดูยืดเยื้อจนเกินไป. ใช้ภาษาที่เคารพและเป็นมืออาชีพ. เขียนให้เหมาะสมกับระดับของผู้อ่าน. ตรวจทานงานของคุณ. เลือกหัวข้อและสื่อสิ่งพิมพ์. อ่านจดหมายฉบับอื่นๆ ที่เขียนหาบรรณาธิการของสื่อสิ่งพิมพ์ที่คุณเลือก. ตรวจสอบคำแนะนำของสื่อสิ่งพิมพ์ที่คุณเลือก. หาเหตุผลในการเขียนจดหมาย. เขียนจดหมายภายใน 2-3 วันหลังจากที่บทความถูกตีพิมพ์. ส่งจดหมาย. รับรู้ว่าจดหมายของคุณอาจถูกแก้ไข. ติดตามผลของจดหมาย. อย่ารู้สึกผิดหวังถ้าหากจดหมายของคุณไม่ถูกรับเลือก. ลองส่งจดหมายไปที่อื่น. ระบุที่อยู่และข้อมูลติดต่อกลับ. ลงวันที่. ระบุชื่อและที่อยู่ของผู้รับ. ระบุว่าคุณต้องการให้จดหมายของคุณถูกตีพิมพ์โดยไม่ระบุชื่อหรือไม่. เขียนคำทักทายที่เรียบง่าย.
https://www.wikihow.com/Write-Letters-to-the-Editor https://www.wikihow.com/Write-Letters-to-the-Editor https://www.wikihow.com/Write-Letters-to-the-Editor https://www.wikihow.com/Write-Letters-to-the-Editor https://www.wikihow.com/Write-Letters-to-the-Editor
Crafting Your Letter to the Editor Editing Your Letter to the Editor Preparing to Write Your Letter Finalizing Your Letter Beginning Your Letter to the Editor