วางแผนการเขียนย่อหน้า การรีวิวงานเขียนย่อหน้า
ก่อนที่คุณจะเริ่มเขียนย่อหน้า คุณต้องมีไอเดียค่อนข้างชัดเจนก่อนว่า ย่อหน้านั้นจะพูดเรื่องอะไร เพราะโดยแก่นแท้แล้ว ย่อหน้าเป็นเสมือนประโยคทั้งหลายที่มารวมกันเข้า เพื่อมุ่งสู่เป้าหมายใจความหลักเดียวกัน หากไม่มีไอเดียที่ชัดเจนว่า หัวข้อหลักคืออะไร ย่อหน้าที่คุณเขียนจะไม่มีจุดโฟกัสและความเป็นหนึ่งเดียวกัน หากจะระบุหัวข้อในการเขียนย่อหน้า คุณควรถามตัวเองดังนี้:  อะไรคือโจทย์ที่ฉันได้รับ หากคุณกำลังจะเขียนย่อหน้า เพื่อโต้หรือตอบโจทย์เฉพาะบางประเด็น เช่น "หากคุณตัดสินใจว่าจะบริจาคเงิน คุณจะบริจาคให้แก่องค์กรใด เพราะเหตุใด" หรือ "จงอธิบายเกี่ยวกับวันที่คุณชอบมากที่สุดในรอบสัปดาห์" คุณจะต้องคิดให้ถี่ถ้วนเกี่ยวกับโจทย์ปัญหาดังกล่าว และแน่ใจว่าคุณได้กล่าวถึงมันแล้ว แทนที่จะข้ามมันไป อะไรคือแนวคิดหลักและประเด็นที่ฉันต้องกล่าวถึง พยายามคิดถึงหัวข้อที่ถูกตั้งโจทย์เอาไว้ หรือหัวข้อที่คุณตั้งใจจะเขียน จากนั้น จึงพิจารณาว่า แนวคิดหรือประเด็นใดที่สำคัญและเกี่ยวเนื่องกับหัวข้อดังกล่าวมากที่สุด ย่อหน้ามักจะเป็นส่วนสั้นๆ เมื่อเทียบกับส่วนอื่น ดังนั้น จึงเป็นเรื่องสำคัญที่จะต้องพยายามเขียนให้ตรงจุดมากที่สุด โดยไม่ออกนอกเรื่อง ฉันกำลังเขียนให้ใครอ่าน ลองพิจารณาดูว่า ใครเป็นกลุ่มเป้าหมายของบทความหรือย่อหน้าที่คุณกำลังจะเขียน พวกเขามีพื้นฐานความรู้เรื่องนี้เพียงใด พวกเขาคุ้นเคยกับหัวข้อนี้มากแค่ไหน หรือว่าต้องมีการเกริ่นนำสักสองสามประโยคก่อนเข้าเรื่อง หากย่อหน้าที่คุณจะเขียน เป็นส่วนหนึ่งของบทความขนาดยาว การเขียนโครงเรื่องของบทความทั้งหมด จะช่วยให้คุณรู้แนวคิดหลักหรือจุดประสงค์ของแต่ละย่อหน้า หลังจากที่คุณมีแนวคิดที่ชัดเจนมากขึ้น เกี่ยวกับสิ่งที่คุณอยากจะกล่าวถึงในย่อหน้านั้นแล้ว คุณสามารถเริ่มเรียบเรียงความคิดด้วยการเขียนลงบนแผ่นกระดาษ หรือจะใช้โปรแกรมเวิร์ดก็ตาม ยังไม่จำเป็นต้องเขียนเต็มรูปประโยค ขอแค่จดคีย์เวิร์ดหรือวลีสำคัญๆ ลงไปก่อนหลังจากที่คุณเห็นภาพรวมทั้งหมดในกระดาษแล้ว คุณจะเริ่มมีไอเดียดีๆ แล้วว่า ประเด็นใดที่จำเป็นต้องมี และประเด็นใดที่ไม่จำเป็น                                                                                       ถึงตรงนี้แล้ว คุณอาจจะเริ่มตระหนักว่า คุณจำเป็นต้องหาความรู้ที่ขาดไปเพิ่มเติม และต้องแก้ด้วยการหาตัวเลขและข้อเท็จจริงมาสนับสนุนประเด็นโต้แย้งของคุณ ช่วงนี้คุณควรเตรียมหาข้อมูลทั้งหมดไว้ให้พร้อม เพื่อที่ว่าจะได้มีวัตถุดิบพร้อมใช้ได้เสมอเมื่อถึงขั้นตอนการเขียน ในเมื่อความคิด แนวคิด ข้อเท็จจริง และตัวเลขต่างๆ พร้อมหมดแล้ว คุณก็สามารถเริ่มคิดหารูปแบบของย่อหน้าที่จะเขียนได้เลย จงพิจารณาถึงแต่ละประเด็นที่คุณต้องการกล่าวถึง และเรียบเรียงมันออกมาตามลำดับตรรกะเหตุผล จะช่วยให้ย่อหน้าของคุณมีความลงตัวและต่อเนื่อง อ่านง่าย  ลำดับที่คุณเรียบเรียงขึ้นมาใหม่นี้ อาจจะเรียงตามลำดับเวลา หรือเอาข้อมูลสำคัญที่สุดมาก่อน หรือจะเรียงแบบให้ย่อหน้าดูง่ายๆ น่าอ่านและน่าสนใจก็ได้ มันขึ้นอยู่กับหัวข้อและสไตล์การเขียนของคุณเท่านั้น  หลังจากที่คุณตัดสินใจแล้วว่า คุณต้องการจะเขียนอย่างไร คุณสามารถเริ่มรีไรท์ประเด็นให้สอดคล้องกับรูปแบบโครงสร้างที่คิดขึ้นมาใหม่นี้ ซึ่งจะช่วยให้ขั้นตอนการเขียนเร็วและตรงประเด็นมากขึ้น หลังจากที่คุณเขียนเสร็จแล้ว มันสำคัญมากที่ควรจะอ่านซ้ำอีกสองสามรอบ เพื่อเช็คคำที่สะกดผิดและประโยคที่เขียนผิดหลักไวยากรณ์ ความผิดพลาดในเรื่องดังกล่าวจะส่งผลลบอย่างมากต่องานเขียนของคุณ แม้ว่าการนำเสนอแนวคิดและประเด็นโต้แย้งจะทำได้ดีก็ตาม ในขณะที่กำลังเขียนนั้น มันง่ายที่จะมองข้ามความผิดพลาด ดังนั้น ห้ามละเลยขั้นตอนนี้เด็ดขาด ต่อให้รีบก็ตาม                                                                                  จงดูให้แน่ใจว่า แต่ละประโยคมีประธานและคำนามเฉพาะ ขึ้นต้นด้วยตัวอักษรใหญ่ทั้งหมด (ภาษาอังกฤษ) รวมถึงตรวจดูด้วยว่า ประธานและกริยามีความเข้าคู่กันอย่างถูกต้อง และแต่ละประโยคในย่อหน้านั้นๆ ใช้รูปกาลเวลา (Tense) เดียวกันแล้วหรือไม่ ใช้ดิกชันนารี หรือพจนานุกรม ในการเช็คตัวสะกดอีกครั้ง หากคุณไม่แน่ใจ และอย่าคาดเดาความถูกต้องเอาเอง คุณอาจใช้พจนานุกรมหรือดิกชันนารีสำหรับคำที่ความหมายเหมือนกันมาเลือกคำทดแทนก็ได้ หากคุณเห็นว่าตนเองใช้คำไหนบ่อยเกินไป จำไว้ว่า ต้องเช็คกับแหล่งข้อมูลอื่นก่อนด้วยทุกครั้ง เพื่อจะได้รู้ความหมายที่แน่นอน เพราะบางครั้งดิกชันนารีดังกล่าวก็อาจเอาคำที่ไม่เกี่ยวเนื่องกันเท่าไรนัก มาจัดไว้ในหมวดคำเหมือน เช่น คำว่า “ลิงโลด” “ปีติ” และ “หรรษา” ก็ถูกจัดไว้มีความหมายเดียวกับ “มีความสุข” ทั้งๆ ที่แต่ละคำเหล่านั้น มี บริบท หรือความหมายต่างระดับกันออกไป ซึ่งสามารถเปลี่ยนอารมณ์หรือแม้แต่ความหมายของประโยค หากใช้ไม่ระวัง ไม่ใช่แค่ตรวจในแง่ของเทคนิคการเขียนเท่านั้น แต่คุณควรเช็คในแง่ของความชัดเจนด้วย รวมถึงความไหลลื่นด้วย คุณควรเขียนให้แต่ละประโยคมีรูปแบบและความยาวหลากหลาย รวมถึงใช้คำเชื่อมและคำศัพท์ผสมผสานอย่างเหมาะสม  มุมมองในงานเขียนของคุณ ควรคงเส้นคงวาไปตลอดทั้งย่อหน้า และทั้งบทความด้วย เช่น หากคุณใช้สรรพนามบุรุษที่ 1 (เช่น “ข้าพเจ้าเชื่อว่า…”) ก็ไม่ควรเปลี่ยนไปเป็นประโยคแบบถูกระทำ (เช่น “ประเด็นนี้ได้รับการเชื่อถือมานานแล้วว่า…”) อย่างไรก็ตาม คุณควรหลีกเลี่ยงการขึ้นต้นทุกประโยคด้วยสรรพนามบุรุษที่ 1 เช่น “ข้าพเจ้าคิดว่า…” หรือ “ข้าพเจ้าเห็นว่า…” พยายามเปลี่ยนรูปแบบบ้าง เพื่อให้ย่อหน้าดูน่าสนใจและทำให้อ่านได้ไหลลื่นมากขึ้นด้วย สำหรับนักเขียนมือใหม่ ควรจะยึดหลักการเขียนประโยคแบบสั้นและได้ใจความเอาไว้ก่อน ส่วนประโยคแบบซับซ้อนและยาวยืดนั้น อาจทำให้คุณเขียนออกนอกประเด็นจนกระทั่งผิดไวยากรณ์ได้ง่าย รอให้มีประสบการณ์มากกว่านี้ก่อน แล้วค่อยลองเขียนแบบนั้นก็ได้ หลังจากที่คุณอ่านทวนและตรวจเช็คความผิดพลาดด้านไวยากรณ์และสไตล์การเขียนแล้ว ลองอ่านคร่าวๆ อีกรอบเพื่อสรุปว่ามันสมบูรณ์ดีแล้วหรือยัง พยายามอ่านย่อหน้าอย่างเป็นกลางและตัดสินใจดูว่า มันมีข้อมูลสนับสนุนและส่งเสริมประโยหัวเรื่องมากพอหรือยัง หรือมันยังอาจต้องการรายละเอียดและหลักฐานเพิ่มเติมเล็กน้อย เพื่อสนับสนุนคำกล่าวอ้างของคุณ  หากคุณรู้สึกว่า ประเด็นหลักของประโยคหัวเรื่องได้รับการสนับสนุนและเชื่อมโยงกับเนื้อหาส่วนอื่นของย่อหน้าดีแล้ว ก็เป็นไปได้ว่ามันเสร็จเรียบร้อยแล้วจริงๆ อย่างไรก็ดี หากมีแง่มุมใดของหัวเรื่อง ที่ยังไม่มีการกล่าวหรืออธิบายถึง หรือดูแล้วย่อหน้ามันสั้นกว่าสามประโยค คุณอาจจะต้องเขียนเพิ่มอีกหน่อย  ในทางกลับกัน คุณอาจเห็นว่าย่อหน้าของคุณยาวเกินไป และมีเนื้อหาฟุ่มเฟือยและอ้อมค้อม คุณควรปรับแก้ให้มันเหลือแต่ข้อมูลที่สำคัญจริงๆ เท่านั้น หากคุณรู้สึกว่า เนื้อหาทั้งหมดจำเป็นต่อการสนับสนุนประเด็นทั้งหมด แต่มันยังยาวเกินไป คุณก็อาจจะแตกย่อหน้าย่อยๆ ออกให้เล็กลงและเจาะจงมากขึ้น
กำหนดเนื้อหาหลักของย่อหน้า. เขียนเนื้อหาและแนวคิดที่เกี่ยวข้องกับหัวข้อดังกล่าว. ค้นหาว่า คุณควรออกแบบย่อหน้าเป็นรูปแบบใด. ตรวจสอบตัวสะกดและไวยากรณ์. ตรวจดูความสอดคล้องและสไตล์การเขียนย่อหน้า. ตรวจดูว่า ย่อหน้าของคุณเสร็จสมบูรณ์หรือยัง.
https://www.wikihow.com/Write-a-Paragraph https://www.wikihow.com/Write-a-Paragraph
Planning Your Paragraph Reviewing Your Paragraph