การรับมือ กรณีคนที่คุณรักมีบุคลิกภาพก้ำกึ่ง เปิดรับการช่วยเหลือ กรณีที่คุณมีบุคลิกภาพแบบก้ำกึ่ง
บรรดาญาติสนิทมิตรสหายของผู้ที่ป่วยจากภาวะบุคลิกภาพก้ำกึ่ง มักจะรู้สึกว่า มันหนักหนาสาหัส ยุ่งเหยิง น่าเหนื่อยหน่าย หรือมีความเจ็บปวดเกี่ยวกับพฤติกรรมของคนรัก ทั้งอาการซึมเศร้า ความรู้สึกสิ้นหวังหรือแปลกแยก และความรู้สึกผิด ทั้งหมดนี้ถือเป็นความรู้สึกที่เกิดขึ้นได้ ในหมู่ของผู้ที่มีคนรักอยู่ในภาวะบุคลิกภาพก้ำกึ่ง มันจึงมีประโยชน์ที่จะตระหนักว่า ความรู้สึกทั้งหมดที่กล่าวมา ถือเป็นเรื่องปกติและไม่ได้หมายความว่า คุณเป็นคนไม่ดีหรือขาดการเอาใจใส่ต่อผู้อื่น แม้ว่าภาวะบุคลิกภาพก้ำกึ่ง จะเป็นอาการป่วยที่เกิดขึ้นจริงและส่งผลในทางลบได้เช่นเดียวกับอาการป่วยทางกาย แต่ความผิดปกติที่เกิดขึ้น ก็ไม่ใช่ “ความผิด“ ของคนที่คุณรัก คนที่คุณรักอาจจะรู้สึกละอายหรือรู้สึกผิดอย่างรุนแรงแต่ก็ไม่สามารถที่จะเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมของตัวเองได้ทั้งนี้งานมีความรู้เกี่ยวกับภาวะบุกและภาพกล้ามครึ่งให้มากขึ้นจะช่วยให้คุณให้กำลังใจจากคนรักของคุณได้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ ดังนั้นคุณควรเริ่มศึกษาเกี่ยวกับภาวะดังกล่าวให้มากขึ้น และศึกษาหาหนทางช่วยเหลือเท่าที่คุณจะทำได้  สถาบันสุขภาพจิตแห่งประเทศสหรัฐอเมริกา มีข้อมูลมากมายเกี่ยวกับภาวะบุคลิกภาพก้ำกึ่ง  นอกจากนี้ก็ยังมีโปรแกรมทางอินเทอร์เน็ตมากมาย รวมถึงบล็อกและแหล่งข้อมูลอื่นๆ ที่จะช่วยให้คุณเข้าใจได้มากขึ้นว่า ภาวะบุคลิกภาพก้ำกึ่ง ทำให้เกิดปัญหาได้อย่างไรบ้างตัวอย่างเช่น กลุ่มสหภาพนักวิชาการ ที่ทำการศึกษาเกี่ยวกับภาวะบุคลิกภาพก้ำกึ่ง ก็ได้มีการจัดทำคู่มือสำหรับสมาชิกในครอบครัวขึ้นมาด้วย นอกจากนี้ ก็ยังมีศูนย์ข้อมูลเกี่ยวกับข้อมูลเกี่ยวกับภาวะบุคลิกภาพก้ำกึ่งอีกหนึ่งแห่ง ที่มีการจัดทำไฟล์วีดีโอ หนังสือแนะนำ และคำปรึกษาอื่นๆ ที่คุณสามารถนำไปถ่ายทอดให้แก่คนรักได้ คุณก็ต้องตระหนักด้วยว่า การบำบัดอาจต้องใช้เวลาสักระยะ กว่าที่จะเห็นผล นอกจากนี้ ผู้ที่มีภาวะบุคลิกภาพก้ำกึ่งบางคน ก็อาจไม่ตอบสนองต่อการบำบัดก็ได้  พยายามอย่ารับมือกับคนที่คุณรักด้วยทัศนคติแบบตัดสินพวกเขา ตัวอย่างเช่น มันไม่มีประโยชน์เลยที่จะพูดในทำนองว่า “คุณทำให้ฉันเป็นกังวลนะ” หรือ “คุณทำให้ผมรู้สึกแปลกๆ” แต่คุณควรที่จะใช้สรรพนาม “บุรุษที่ 1” ในการแสดงความห่วงใยและกังวลมากกว่า เช่น “ฉันรู้สึกกังวลบางเรื่องจากการที่ได้เห็นพฤติกรรมของคุณ” หรือ “ฉันรักคุณและต้องการที่จะช่วยให้คุณได้รับการช่วยเหลือต่อไป” คนที่มีภาวะบุคลิกภาพก้ำกึ่งจะยอมเข้ารับการบำบัด ก็ต่อเมื่อเขาหรือเธอเกิดความไว้เนื้อเชื่อใจ และเข้ากันได้ดีกับผู้บำบัด อย่างไรก็ดี ลักษณะที่เอาแน่เอานอนไม่ได้ของผู้ที่ป่วยหรือมีภาวะดังกล่าว ในแง่ของการมีความสัมพันธ์กับผู้อื่น อาจจะส่งผลให้การค้นหา และรักษาความสัมพันธ์ด้านการบำบัดที่ดีเอาไว้ เป็นเรื่องยากลำบาก  ลองพิจารณาในการมองหาการบำบัดแบบครอบครัว การรักษาสำหรับภาวะบุคลิภาพก้ำกึ่ง อาจรวมถึงการบำบัดเป็นกลุ่มในครอบครัว โดยมีคนในครอบครัวที่เขาหรือเธอรักร่วมอยู่ด้วย แม้ว่าคุณจะไม่เข้าใจว่า ทำไมคนที่คุณรักจึงรู้สึกในแบบที่เขาหรือเธอเป็นอยู่ คุณก็ควรพยายามที่จะเสนอความช่วยเหลือ และแสดงออกถึงความเห็นอกเห็นใจ ตัวอย่างเช่นคุณอาจพูดในทำนองว่า “เรื่องนั้นมันดูเหมือนเป็นเรื่องยากสำหรับคุณทีเดียวนะ” หรือ “ฉันพอจะเห็นภาพว่า ทำไมคุณหัวเสียกับเรื่องนั้น” จำไว้ว่า คุณไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยกับคนที่คุณรัก เพียงเพื่อที่จะแสดงให้เขาหรือเธอเห็นว่า คุณกำลังรับฟังและกำลังเห็นใจ พยายามสบสายตาพวกเขาในขณะที่รับฟัง และเปรยออกมาในลักษณะที่ว่า “อ๋อ เหรอ“ หรือ “จริงด้วย”  ในขณะที่อีกฝ่ายกำลังพูดก็พอ ด้วยความที่ผู้ป่วยบุคลิกภาพก้ำกึ่ง มักมีอารมณ์แปรปรวนอย่างบ้าคลั่ง มันจึงเป็นเรื่องสำคัญที่คุณจะต้องมีความเสมอต้นเสมอปลาย และเป็นที่พึ่งพิงได้ เหมือนเป็นที่ยึดเหนี่ยวของพวกเขา เช่น หากคุณบอกคนที่คุณรักว่า คุณจะกลับบ้านตอนห้าโมง คุณก็ควรที่จะพยายามทำให้ได้ตรงตามเวลานั้น อย่างไรก็ดี คุณไม่ควรจะไปถือสากับการขู่เข็ญ เรียกร้อง หรือการพยายามชักจูงของพวกเขา คุณต้องแน่ใจว่า การกระทำของคุณสอดคล้องกับความจำเป็น และสิ่งที่ตัวเองยึดถือไว้ด้วย  มันยังรวมถึงการที่คุณต้องคอยรักษาขอบเขตของตัวเองไว้ให้เหมาะสม ตัวอย่างเช่น คุณอาจจะเตือนคนที่คุณรักว่า ถ้าเขาหรือเธอโวยวายใส่ คุณจะเดินหนีไปทันที ซึ่งถือว่ายุติธรรมดีแล้ว ดังนั้น หากคนที่คุณรักเริ่มที่จะส่งเสียงโวยวาย ก็อย่าลืมทำตามที่ตัวเองพูดเอาไว้ด้วย  มันเป็นเรื่องสำคัญมากที่จะต้องวางแผนการรับมือไว้ว่า จะทำอย่างไร หากคนที่คุณรักเริ่มที่จะประพฤติตัวในแง่ร้าย หรือขู่เข็ญที่จะทำร้ายร่างกายตัวเอง คุณอาจพบว่า มันมีประโยชน์มากที่จะร่วมกันวางแผนดังกล่าว กับคนที่คุณรักด้วย รวมถึงประสานงานกับนักบำบัดของเขาหรือเธอให้ช่วยอีกแรงหนึ่ง แต่ไม่ว่าคุณจะวางแผนไว้อย่างไร ก็อย่าลืมปฏิบัติตามแผนนั้นให้ได้ด้วย ผู้ที่มีภาวะบุคลิกภาพก้ำกึ่งอาจจะอยู่ร่วมได้ด้วยยากเสียหน่อย เพราะพวกเขาไม่รู้วิธีปรับสมดุลอารมณ์อย่างมีประสิทธิภาพพวกเขาอาจจะไม่รู้จักขอบเขตที่ผู้อื่นวางไว้ และตัวพวกเขาเองก็ไม่รู้วิธีการกำหนดกรอบของตัวเองหรือเข้าใจมันด้วยซ้ำ การตีกรอบของตัวเองขึ้นมา ตามความเหมาะสมและจำเป็นของตนเอง จะช่วยให้คุณรู้สึกมั่นคงและสงบลงได้ เวลาที่ต้องรับมือกับคนที่คุณรัก  ตัวอย่างเช่น คุณอาจบอกคนที่คุณรักว่า คุณจะไม่รับสายโทรศัพท์หลัง 4 ทุ่ม หากพวกเขาโทรมาหลังเวลาดังกล่าว เพราะคุณต้องการนอนหลับพักผ่อน มันเป็นเรื่องสำคัญมากที่คุณจะต้องยึดมั่นในกรอบที่วางไว้นั้น และอย่าไปรับสาย แต่หากเผลอรับสายไปแล้ว ก็ควรว่ากล่าวตักเตือนเขาหรือเธอ โดยเตือนให้รู้ถึงขอบเขตอีกครั้งด้วย ในขณะที่ต้องพยายามเข้าถึงอารมณ์ของพวกเขาไปด้วย เช่น “ผมเป็นห่วงคุณนะ และผมก็รู้ว่าคุณกำลังมีปัญหา แต่นี่มันห้าทุ่มครึ่งแล้ว และผมก็เคยบอกแล้วว่า ไม่ควรจะโทรหาผมหลังสี่ทุ่ม ซึ่งเป็นเรื่องสำคัญมากสำหรับผม คุณจะโทรหาผมตอนสี่โมงครึ่งพรุ่งนี้ก็ได้ แต่ตอนนี้ผมขอวางสายก่อนนะ บาย” หากคนที่คุณรักกล่าวหาว่า คุณไม่เอาใจใส่เขาหรือเธอ เพียงเพราะไม่ยอมรับสายโทรศัพท์เหล่านั้น คุณควรย้ำเตือนเขาหรือเธอว่า คุณได้วางกรอบเอาไว้แล้ว และก็อาจจะบอกให้พวกเขาโทรมาในเวลาอื่นที่เหมาะสมกว่าแทน คุณอาจจำเป็นที่ต้องยึดมั่นในกรอบเขตที่ตัวเองวางเอาไว้ เป็นเวลาอีกหลายครั้ง ก่อนที่เขาหรือเธอจะยอมเข้าใจว่า ขอบเขตดังกล่าวไม่ใช่เรื่องเล่นๆ คุณต้องทำใจไว้ด้วยว่า คนที่คุณรักอาจจะตอบสนองต่อการยึดมั่นในขอบเขตของคุณ ด้วยความโกรธ ความขมขื่น หรือปฏิกิริยาตอบสนองที่รุนแรงในรูปแบบอื่นๆ แต่อย่าไปถือสา หรือโต้ตอบ หรือโกรธขึ้นมา พยายามหนักแน่นและยึดมั่นในขอบเขตที่วางไว้ต่อไป  จำไว้ว่า การพูดว่า “ไม่” มันไม่ได้หมายความว่า คุณเป็นคนเลว หรือเป็นคนไม่ห่วงใยผู้อื่น แต่คุณจำเป็นที่ต้องดูแลสุขภาพกายและจิตของตัวเองก่อน มันสำคัญมากที่จะตอบสนองเวลาที่พวกเขาทำตัวดี ด้วยปฏิกริยาในเชิงบวกและการชื่นชม เพราะจะช่วยให้คนที่คุณรักรู้สึกว่า พวกเขาเริ่มสามารถดูแลอารมณ์ตนเองได้แล้ว และยังเป็นการกระตุ้นให้พวกเขาพยายามต่อไปด้วย ตัวอย่างเช่น หากคนที่คุณรัก เริ่มที่จะตะคอกใส่คุณ และจากนั้น เขาหรือเธอก็มานั่งทบทวนตัวเอง คุณก็ควรที่จะกล่าวขอบคุณพวกเขา พยายามแสดงความเข้าใจว่า คุณตระหนักดีว่า พวกเขาต้องใช้ความพยายามแค่ไหน ในการยับยั้งพฤติกรรมด้านลบของตัวเอง และบอกพวกเขาไปว่า คุณซาบซึ้งใจ การดูแลและให้กำลังใจคนที่คุณรัก ซึ่งมีอาการบุคลิกภาพก้ำกึ่ง อาจเป็นเรื่องที่ทำให้อารมณ์คุณเกิดความเหนื่อยหน่ายและไร้เรี่ยวแรง จึงเป็นเรื่องสำคัญที่จะต้องมองหาแหล่งในการดูแลและให้กำลังใจตัวเองด้วย ในช่วงของการพยายามหาจุดสมดุล ระหว่างการให้กำลังใจทางอารมณ์กับการวางกรอบอย่างเหมาะสม  สมาพันธ์ด้านสุขภาพจิตแห่งชาติในอเมริกา (Nami) และสมาพันธ์ค้นคว้าเกี่ยวกับอาการบุคลิกภาพก้ำกึ่ง(NEA-BPD) มีข้อมูลมากมายให้คุณได้พึ่งพา  คุณยังอาจพบว่ามันมีประโยชน์มากที่จะพาตัวเองไปพบนักบำบัดหรือผู้ให้คำปรึกษา ซึ่งคนเหล่านั้นจะสามารถช่วยคุณจัดการกับอารมณ์ของตัวเอง และเรียนรู้ทักษะการรับมือที่เหมาะสม สมาพันธ์ด้านสุขภาพจิตแห่งชาติในอเมริกา ยังมีการจัดทำโปรแกรมคู่มือรับมือในครอบครัว ที่ชื่อว่า “ครอบครัวถึงครอบครัว” ซึ่งเกี่ยวกับการถ่ายทอดประสบการณ์ของผู้ที่ต้องดูแลผู้ป่วยบุคลิกภาพก้ำกึ่ง เป็นโปรแกรมฟรี   การบำบัดแบบครอบครัว ก็อาจจะมีประโยชน์เช่นกัน มันจะช่วยให้คุณเข้าใจและสามารถรับมือกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับคนที่คุณรัก ผู้บำบัดจะเสนอความช่วยเหลือและการฝึกอบรมทักษะบางอย่างให้คุณ เพื่อนำไปช่วยเหลือคนที่คุณรัก การบำบัดสายใยในครอบครัว จะเน้นไปที่ความต้องการของสมาชิกในครอบครัวแต่ละคน มันเน้นไปที่การช่วยให้สมาชิกแต่ละคนพัฒนาทักษะของตัวเองให้แข็งกล้า วางกลยุทธ์การรับมือ รวมถึงเรียนรู้แหล่งทรัพยากรที่จะช่วยส่งเสริมให้เกิดความสมดุล ระหว่างการใส่ใจกับความต้องการของตัวเอง กับความต้องการของคนที่คุณรัก คุณอาจจะเผลอเอาตัวเองไปมัวแต่ดูแลคนที่คุณรัก จนทำให้ลืมดูแลตัวเองได้ง่ายๆ มันจึงเป็นเรื่องสำคัญที่จะรักษาสุขภาพให้สมบูรณ์ และพักผ่อนให้เพียงพอเสมอ หากคุณอดหลับอดนอน เกิดความกังวล หรือไม่ดูแลตัวเอง มันก็ยิ่งมีโอกาสที่คุณจะตอบสนองพฤติกรรมของคนที่คุณรัก ด้วยความหงุดหงิดและฉุนเฉียว  ออกกำลังกายด้วย การออกกำลังกายจะช่วยบรรเทาความเครียดและความวิตกกังวลได้ มันยังช่วยส่งเสริมให้เกิดสุขภาพที่ดีและสมบูรณ์ และเป็นเทคนิคการรับมือที่เหมาะสมอย่างหนึ่งด้วย  บริโภคอาหารที่มีประโยชน์ กินอาหารให้ตรงตามเวลาอย่างสม่ำเสมอและดูแลเรื่องโภชนาการให้สมดุล ซึ่งต้องมีทั้งโปรตีน คาร์โบไฮเดรตเชิงซ้อน และผักผลไม้สด รวมถึงต้องหลีกเลี่ยงพวกอาหารขยะ และจำกัดการบริโภคคาเฟอีนและเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ด้วย  นอนหลับให้เพียงพอ พยายามเข้านอนและตื่นนอนเป็นเวลาเดิมทุกวัน แม้แต่ในวันหยุดสุดสัปดาห์ พยายามอย่าทำกิจกรรมอื่นใดบนเตียงของคุณ  ผ่อนคลายที่บ้านลองฝึกสมาธิเล่นโยคะหรือกิจกรรมเพื่อผ่อนคลายในแบบพื้นดิน เช่น บับเบิ้ลบาธหรือเดินชมวิวทิวทัศน์การมีคนรักเป็นผู้ป่วยคุณภาพเครื่องกลึงอาจทำให้เกิดความตึงเครียดได้มากดังนั้นจึงเป็นเรื่องสำคัญที่จะหาเวลาดูแลตัวเองด้วย แม้ว่าคุณอาจจะเคยได้ยินเขาหรือเธอขู่ฆ่าตัวตายหรือทำร้ายร่างกายตัวเองมาก่อนมันก็ยังเป็นเรื่องสำคัญที่จะต้องไม่ประมาทให้เห็นเป็นเรื่องจริงจังประมาณ 60 ถึง 70 เปอร์เซ็นต์ของผู้ป่วยบุคลิกภาพครั้งหนึ่งมีอาการพยายามฆ่าตัวตายอย่างน้อย 1 ครั้งในช่วงชีวิตของพวกเขาและอีก 8 ถึง 10 เปอร์เซ็นต์ก็ทำสำเร็จเสียด้วยดังนั้นหาคนที่คุณรักขู่ฆ่าตัวตายควรโทรแจ้ง 191 หรือนำตัวไปในสถานที่ฉุกเฉิน นอกจากนี้ คุณยังอาจโทรหาฮอตไลน์สายด่วนของกรมสุขภาพจิต 1323 และ 1667 และเอาเบอร์โทรศัพท์นี้ ติดตัวพวกเขาไว้ด้วย เผื่อยามจำเป็น การบำบัดมักเป็นทางเลือกของการรักษาอันดับแรก สำหรับผู้ที่มีภาวะบุคลิกภาพก้ำกึ่ง แม้ว่าจะมีการบำบัดหลายประเภทที่อาจนำมาใช้ได้ในการรักษาภาวะบุคลิกภาพก้ำกึ่ง แต่วิธีหนึ่งที่ได้ผลดีที่สุดที่มีการบันทึกไว้ คือ พฤติกรรมบำบัดแบบวิภาษวิธี ซึ่งส่วนหนึ่งพัฒนามาจากแนวทางของความคิดและพฤติกรรมบำบัด ที่ถูกพัฒนาขึ้นโดยมาช่า ไลน์แฮน (Marsha Linehan)  การบำบัดประเภทนี้ เป็นวิธีการรักษาที่ถูกพัฒนาขึ้นสำหรับช่วยเหลือผู้ป่วยที่มีภาวะบุคลิกภาพก้ำกึ่งโดยเฉพาะ ผลการศึกษาพบว่า มันมีอัตราการรักษาได้ผลในระดับที่คงที่  พฤติกรรมบำบัดแบบวิภาษวิธีจะเน้นไปที่การสอนผู้ที่มีภาวะบุคลิกภาพก้ำกึ่ง ให้รู้จักปรับสมดุลหรืออารมณ์ของพวกเขาด้วยตนเอง มีความอดทนต่อความหงุดหงิดมากขึ้น เรียนรู้ทักษะการเจริญสติ ระบุและตั้งชื่อให้แก่อารมณ์แบบต่างๆ รวมถึงเสริมสร้างทักษะการรับมือสถานการณ์ต่างๆ ในสังคม ที่อาจมีผลต่อจิตใจ เพื่อช่วยให้พวกเขามีปฏิสัมพันธ์ร่วมกับผู้อื่นได้   การรักษาที่แพร่หลายรูปแบบหนึ่ง คือ การบำบัดด้วยวิธีเน้นแบบแผน ซึ่งเป็นการผสมผสานระหว่างเทคนิคตามแนวคิดของกลุ่มความคิดและพฤติกรรมบำบัด กับเทคนิคการบำบัดแบบอื่นๆ ด้วย เพื่อเน้นให้การช่วยเหลือผู้ที่มีภาวะบุคลิกภาพก้ำกึ่ง ให้รู้จักจัดระเบียบหรือโครงสร้างทางการรับรู้และประสบการณ์ของตัวเอง เพื่อช่วยในการเสริมภาพลักษณ์ส่วนตัวให้ดีขึ้น  การบำบัด ทำได้ทั้งแบบตัวต่อตัวหรือแบบเป็นกลุ่ม การผสมผสานทั้ง 2 วิธีนี้เข้าด้วยกันเป็นไปเพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่มีประสิทธิภาพที่สุด ปัญหาอย่างหนึ่งที่ผู้ป่วยภาวะบุคลิกภาพก้ำกึ่ง ต้องพบเจอก็คือ ไม่สามารถรับรู้ ระบุ หรืออธิบายรูปแบบอารมณ์ของตัวเองได้ คุณควรพยายามหาเวลาสงบสติอารมณ์ ในช่วงที่มีสถานการณ์ทำให้อารมณ์แปรปรวน การครุ่นคิดถึงประสบการณ์ที่เกิดขึ้น จะช่วยให้คุณ ได้เรียนรู้ในการปรับสมดุลอารมณ์ตัวเอง   พยายามหาเวลา “ปลีกวิเวก” เข้าไปภายในตนเองให้บ่อยครั้งระหว่างวัน ตัวอย่างเช่น คุณอาจหาเวลานอกจากการทำงานสักพัก เพื่อหลับตาลงและเข้าไปสำรวจภายในร่างกาย รวมถึงอารมณ์ของตัวเอง จดบันทึกดูว่า คุณมีความรู้สึกตึงเครียดหรือเจ็บปวดร่างกายส่วนไหนบ้าง ลองทบทวนดูว่า คุณหมกมุ่นอยู่กับความคิดหรือความรู้สึกใดในช่วงที่ผ่านมา การจดบันทึกความรู้สึกตนเองเช่นนี้ จะช่วยให้คุณได้รับรู้อารมณ์ตัวเอง ซึ่่งจะส่งผลให้คุณ หาวิธีปรับสมดุลทางอารมณ์ได้ดีขึ้น พยายามใช้วิธีดังกล่าวแบบจำเพาะเจาะจง ตัวอย่างเช่น แทนที่จะคิดว่า “ฉันโมโหเหลือเกิน จนทนมันไม่ได้อีกต่อไป” ก็พยายามจดบันทึก ด้วยว่า คุณคิดว่าอารมณ์ดังกล่าวเกิดขึ้นเพราะอะไร เช่น “ฉันกำลังโมโห เพราะกำลังจะไปทำงานสาย เนื่องจากรถติด” พยายามอย่าไปตัดสินอารมณ์ของตัวเอง ในขณะที่คิดถึงมัน ตัวอย่างเช่น คุณควรหลีกเลี่ยงที่จะพูดในทำนองว่า “ตอนนี้ฉันกำลังโมโห ฉันนี่ช่างเป็นคนไม่ดีเลยจริงๆ ที่มีความรู้สึกเช่นนั้น” แต่คุณควร โฟกัส ไปที่การรับรู้อารมณ์ที่เกิดขึ้น โดยไม่ตัดสินมันเท่านั้นพอ ตัวอย่างเช่น “ฉันกำลังรู้สึกโมโห เพราะว่าฉัน เจ็บปวด พี่เพื่อนฉันมาสายกว่าที่นัด” การเรียนรู้ที่จะขุดคุ้ยทุกความรู้สึกที่เกิดขึ้นในแต่ละสถานการณ์ ถือเป็นก้าวสำคัญไปสู่การเรียนรู้วิธีปรับสมดุลทางอารมณ์ เพราะผู้ป่วยมักจะถูกรุมเร้าด้วยอารมณ์นานาชนิดไวกว่าปกติ ดังนั้น จงใช้เวลาสักชั่วขณะ ในการแยกแยะระหว่างความรู้สึกที่เกิดขึ้นก่อน และความรู้สึกอื่่นๆ ที่อาจเพิ่งเกิดตามหลังมา  ตัวอย่างเช่น หากเพื่อนของคุณ ลืมว่าคุณทั้งคู่นัดทานข้าวกลางวันกัน ปฏิกิริยาตอบสนองอันดับแรก อาจจะเป็นความโกรธ ซึ่งถือว่าเป็นอารมณ์ปฐมภูมิ ความโกรธดังกล่าว อาจก่อให้เกิดความรู้สึกอื่นๆ ตามมาด้วย ตัวอย่างเช่น คุณอาจจะรู้สึกเจ็บปวดที่เพื่อนลืมคุณ จนเกิดความรู้สึกกลัวว่า นี่อาจจะเป็นสัญญาณเตือนว่า เพื่อนคุณไม่ใส่ใจคุณอีกต่อไปแล้ว จากนั้น คุณอาจจะรู้สึกละอาย ราวกับว่าตัวคุณไม่มีค่าพอที่เพื่อนจะจดจำ อารมณ์ต่างๆ ที่กล่าวมา ถือได้ว่าเป็น อารมณ์ทุติยภูมิ การทบทวนเกี่ยวกับต้นตอของอารมณ์ จะสามารถช่วยคุณเรียนรู้วิธีการปรับสมดุลให้กับมันได้ วิธีหนึ่งในการเรียนรู้ที่จะรับมือปฏิกิริยาตอบสนองของคุณเอง ในสถานการณ์ต่างๆ ให้มีผลในเชิงบวกมากขึ้น คือ การท้าทายปฏิกิริยาในทางลบของตัวเอง ด้วยการใช้หลักการพูดคุยกับตัวเองในเชิงบวกแทน วิธีนี้อาจต้องใช้เวลาสักพักกว่าที่คุณจะรู้สึกเคยชินและทำได้อย่างเป็นธรรมชาติ แต่มันก็มีประโยชน์สำหรับคุณมากการวิจัยพบว่า ใช้วิธีพูดคุยกับตัวเองในเชิงบวก สามารถช่วยคุณ มีความจดจ่อ มากขึ้น ช่วย เสริมสร้างสมาธิ และบรรเทาความวิตกกังวลของคุณได้ด้วย  กล่าวย้ำกับตัวเองว่า คุณมีค่าคู่ควรกับความรักและเคารพทำให้เป็นเหมือนการเล่นเกม ในการค้นหาคุณลักษณะของตัวเองที่คุณชื่นชอบ เช่น ความมุมานะ ความใส่ใจ ความเป็นคนมีจินตนาการ  ฯลฯพยายามย้ำเตือนตัวเองถึงคุณลักษณะด้านบวกเหล่านี้ ในยามที่คุณรู้สึกเชิงลบกับตัวเอง พยายามย้ำเตือนตัวเองว่า สถานการณ์อันไม่สบอารมณ์นั้น เป็นเรื่องชั่วคราว มีขีดจำกัด และเกิดขึ้นได้กับทุกคนในช่วงเวลาหนึ่งของชีวิต ตัวอย่างเช่น หากครูผู้ฝึกสอนคุณ ตำหนิฝีมือการเล่นเทนนิสของคุณ คุณควรย้ำเตือนตัวเองว่า สถานการณ์เช่นนี้ ไม่ได้เป็นตัวกำหนด ผลงานการฝึกซ้อม ทั้งในอดีตและในอนาคตต่อไป ดังนั้น แทนที่จะปล่อยให้ตัวเอง จมปลักอยู่กับสิ่งที่เกิดขึ้นในอดีต จงพยายามแก้ไขให้ดีขึ้นในครั้งต่อไป ซึ่งจะช่วยให้คุณเกิดความรู้สึกว่า สามารถควบคุมการกระทำของตนเองได้ แทนที่จะรู้สึกเหมือนกับว่า ตนเองตกเป็นเหยื่อของใครบางคน  ปรับมุมมองของความคิดเชิงลบ ให้เป็นนัยยะเชิงบวก ตัวอย่างเช่น หากคุณทำข้อสอบได้ไม่ดี ความคิดแบบแรกของคุณ อาจจะคิดว่า “ฉันมันพวกขี้แพ้ ฉันมันไร้ค่า ฉันจะต้องตกวิชานี้แน่นอน” ซึ่งเป็นความคิดที่ไม่มีประโยชน์ และไม่ยุติธรรมกับตัวเองด้วย คุณควรคิดว่า สามารถเรียนรู้อะไรจากประสบการณ์ดังกล่าวได้มากกว่า เช่น “ฉันอาจทำได้ไม่ดีในการสอบครั้งนี้ ฉันสามารถไปพูดคุยกับอาจารย์ของฉัน เพื่อค้นหาว่า ฉันมีจุดอ่อนตรงไหน และจะได้เรียนให้เกิดประสิทธิภาพมากกว่าเดิม และพร้อมสำหรับการสอบครั้งต่อไป” ปฏิกิริยาตามธรรมชาติของผู้ที่มีภาวะบุคลิกภาพก้ำกึ่ง คือ มักจะโกรธหรือท้อแท้ วนเวียนอยู่บ่อยครั้ง ตัวอย่างเช่น หากเพื่อนทำบางสิ่งที่ทำให้คุณโมโห สัญชาตญาณแรกของคุณอาจจะเป็นการตอบสนองด้วยการโวยวาย และพูดจาขู่เข็ญ ดังนั้น คุณควรใช้เวลาสักพัก ในการเข้าตรวจสอบอารมณ์ของตัวเอง และระบุลักษณะของมัน จากนั้น จึงนำไปสื่อสารให้อีกฝ่ายรู้ ในลักษณะที่ไม่ก้าวร้าวขู่เข็ญ  ตัวอย่างเช่น หากเพื่อนของคุณมาสาย จากที่นัดกินข้าวกลางวันกันไว้ ปฏิกิริยาเฉพาะหน้าของคุณอาจจะเป็นการโกรธ คุณอาจจะรู้สึกอยากตะโกนใส่เขาหรือเธอ และถามว่าทำไมไม่เคารพกันบ้าง การตรวจสอบอารมณ์ดังกล่าว ก็ทำได้โดยการถามตัวเองว่า คุณกำลังมีความรู้สึกใด อะไรคืออารมณ์ปฐมภูมิ และมีอารมณ์ทุติยภูมิเกิดขึ้นหรือไม่ ตัวอย่างเช่น คุณอาจรู้สึกเจ็บปวด แต่คุณก็รู้สึกกลัวด้วย เพราะคุณเชื่อว่า อีกฝ่ายหนึ่งมาสาย เนื่องจากเขาหรือเธอ ไม่ใส่ใจความรู้สึกคุณ ใช้น้ำเสียงที่ราบเรียบถามไปว่า ทำไมเขาหรือเธอจึงมาสาย โดยไม่ต้องตัดสินหรือขู่ ใช้หลักการบอกกล่าวด้วยสรรพนาม "บุรุษที่ 1" ตัวอย่างเช่น ฉันกำลังรู้สึก เจ็บปวดที่เธอมาสาย จากที่นัดกินข้าวกลางวันไว้กับฉัน ทำไมเธอถึงมาสายล่ะ” คุณอาจจะพบว่า สาเหตุที่เพื่อนของคุณมาสาย เป็นเรื่องที่ไร้สาระ เช่น รถติด หรือมัวแต่หากุญแจอยู่ การใช้สรรพนาม "บุรุษที่ 1" เป็นการป้องกัน ไม่ให้คุณมีท่าทีเหมือนกล่าวตำหนิ ซึ่งอาจจะทำให้พวกเขารู้สึกอยากปกป้องตัวเอง และเปิดใจรับฟังมากขึ้น การย้ำเตือนตัวเอง ให้ทบทวนอารมณ์ที่เกิดขึ้นและอย่าเพิ่งด่วนตัดสินหรือสรุป จะช่วยให้คุณเรียนรู้ที่จะปรับสมดุล ต่อการตอบสนองผู้อื่นได้ ลองเชื่อมโยงอาการที่เกิดขึ้นทางร่างกาย กับสภาวะอารมณ์ที่เกิดขึ้นบ่อย พยายามเรียนรู้เกี่ยวกับความรู้สึกทางกายของตนเอง เช่นเดียวกับความรู้สึกทางอารมณ์ด้วย จะช่วยให้คุณสามารถบรรยายและเข้าใจอารมณ์ตัวเองได้ดีขึ้น  ตัวอย่างเช่น คุณอาจรู้สึก โหวงเหวงภายในช่องท้องเมื่อเกิดบางสถานการณ์ขึ้น และคุณอาจจะไม่รู้ว่า ความรู้สึกดังกล่าวเชื่อมโยงกับสิ่งใด ครั้งต่อไปที่คุณรู้สึกโหวงเหวงเช่นนั้น พยายามคิดให้ออกว่า คุณกำลังรู้สึกแบบไหนอยู่ มันอาจเป็นไปได้ว่า ความรู้สึกดังกล่าวมีความเชื่อมโยงกับความวิตกกังวล และความรู้สึกประหม่า หลังจากที่คุณรู้ว่า ความรู้สึกในช่องท้องของคุณ เป็นความเกี่ยวเนื่องกับความวิตกกังวล สุดท้ายแล้ว คุณจะรู้สึกว่า ตัวเองควบคุมความรู้สึกดังกล่าวได้ดีขึ้น แทนที่จะรู้สึกราวกับว่า มันคอยควบคุมคุณอยู่ การเรียนรู้พฤติกรรมที่ช่วยในการปลอบโยนตัวเอง สามารถช่วยให้คุณรู้สึกสงบลงได้ ในยามที่คุณกำลังรู้สึกเจ็บปวดทางอารมณ์ พฤติกรรมเหล่านี้เป็นพฤติกรรมที่คุณสามารถทำเพื่อปลอบโยน และแสดงความเมตตาต่อตัวเอง  อาบหรือแช่น้ำอุ่น. ผลการวิจัยพบว่า ความอบอุ่นจากร่างกาย ส่งผลให้หลายๆ คน เกิดความรู้สึกเหมือนได้รับการปลอบโยน  ฟังเพลงช่วยปลอบประโลม. ผลการศึกษาพบว่า การฟังเพลงบางประเภทสามารถช่วยให้คุณผ่อนคลายได้ สถาบันการใช้เสียงบำบัดของประเทศอังกฤษก็เคยจัดทำรายชื่อเพลงที่ผ่านการทดสอบทางวิทยาศาสตร์ว่า ช่วยให้เกิดความรู้สึกผ่อนคลายและหายเศร้าได้  ลองสัมผัสเพื่อปลอบตนเอง การสัมผัสตนเองด้วยท่าทีของความกรุณา สามารถช่วยให้คุณรู้สึกผ่อนคลายและหายเครียด ด้วยการที่ร่างกายหลั่งสารอ๊อกซิโตซินออกมา ลองไขว้แขนไปกอดรัดตัวเองดูอย่างอ่อนโยน หรือเอามือทาบหน้าอกบริเวณหัวใจไว้ และสังเกตความอบอุ่นจากผิว รวมถึงลองรับรู้การกระเพื่อมขึ้นลงของหน้าอก ขณะที่ตนเองกำลังหายใจก็ได้ จงหาเวลาย้ำเตือนกับตนเองว่า คุณเป็นคนที่งดงามและคู่ควรเสมอ ความอดทนทางอารมณ์ คือ ความสามารถในการทนต่อารมณ์ที่ไม่พึงประสงค์ได้ โดยไม่สำแดงพฤติกรรมใดออกมาในทางลบ คุณอาจเริ่มฝึกด้วยการทำความคุ้นเคยกับอารมณ์ตัวเองก่อน และค่อยๆ ออกไปเผชิญกับสถานการณ์ที่ไม่คุ้นเคยหรือไม่แน่นอน ในสภาวะที่ไม่อันตรายมากนัก  นำสมุดบันทึกติดตัวไว้ตลอดทั้งวันเพื่อจดบันทึก ถึงช่วงเวลาใดก็ตามที่คุณรู้สึกไม่แน่ใจ มีความวิตกกังวล และหวาดกลัว อย่าลืมระบุด้วยว่า กำลังมีสถานการณ์ใดเกิดขึ้นตอนที่คุณรู้สึกในลักษณะดังกล่าว รวมถึงการตอบสนองของคุณต่อช่วงเวลานั้นด้วย จัดอันดับความรู้สึกไม่แน่ใจของคุณ ลองประมวลเหตุการณ์ต่างๆ ที่ทำให้คุณรู้สึกไม่แน่นอน หรือวิตกกังวล และให้คะแนนจาก 0 ถึง 10 ตัวอย่างเช่น การไปกินข้าวในร้านอาหารคนเดียว คุณอาจจะให้คะแนน 4 แต่การปล่อยให้เพื่อนเป็นคนวางแผนไปเที่ยวพักผ่อน อาจเป็นสถานการณ์ที่ได้ถึง 10 คะแนน ฝึกความอดทนต่อสถานการณ์ไม่แน่นอน เริ่มจากสถานการณ์เล็กๆ และไม่เป็นอันตรายดูก่อน ตัวอย่างเช่น คุณอาจจะลองสั่งเมนูที่คุณไม่เคยกินมาก่อนที่ร้านอาหารแห่งใหม่ คุณอาจจะรู้สึกมีความสุขหรือไม่ก็ได้กับอาหารมื้อดังกล่าว แต่นั่นไม่ใช่สิ่งสำคัญ เพราะคุณได้แสดงให้ตัวเองประจักษ์แล้วว่า คุณเข้มแข็งมากพอที่จะรับมือกับความไม่แน่นอนได้ด้วยตัวเอง คุณยังสามารถค่อยๆ ฝึกฝนรับมือกับสถานการณ์ที่หนักหนากว่านี้ ตราบใดที่คุณรู้สึกปลอดภัยเพียงพอที่จะลองทำ จดบันทึกลักษณะการตอบสนองของคุณไว้ เวลาที่คุณลองทำบางสิ่งที่ไม่แน่นอน ให้จดเอาไว้ด้วยว่า สถานการณ์ดังกล่าวเป็นอย่างไร คุณทำอะไรลงไปบ้าง คุณรู้สึกอย่างไรระหว่างที่เกิดประสบการณ์ดังกล่าวขึ้น และหลังจากนั้น คุณรู้สึกอย่างไร หากมันไม่ได้เป็นไปตามที่คุณคาดหมาย คุณมีการตอบสนองอย่างไร คุณคิดว่าตัวเองจะสามารถรับมือกับมันได้มากขึ้นในอนาคตหรือไม่ นักบำบัด จะสามารถช่วยให้คุณเรียนรู้วิธีรับมือกับอารมณ์ที่ไม่พึงประสงค์ด้วยการมอบหมายแบบฝึกหัดให้คุณทำ ในบางเรื่องที่คุณสามารถลองทำได้ด้วยตัวเอง ตัวอย่างเช่น:  ถือก้อนน้ำแข็งเอาไว้ จนกว่าคุณจะรู้สึกว่า อารมณ์ในทางลบผ่านพ้นไปแล้ว โฟกัสไปที่ความรู้สึกทางร่างกาย จากการที่มีก้อนน้ำแข็งอยู่ในมือ ลองสังเกตลักษณะที่มันเย็นสุดขั้วในช่วงแรกๆ ก่อนที่จะเย็นน้อยลงเรื่อยๆ เปรียบไปก็เหมือนอารมณ์ของคุณนั่นเอง  ลองหลับตาและจินตนาการภาพคลื่นในมหาสมุทร นึกภาพว่า มันกำลังก่อตัวขึ้นจนในที่สุดก็เป็นคลื่น และคอยคอยสลายไปจงยำเตือนตัวเองว่า อารมณ์ของคุณก็เหมือนคลื่นดังกล่าว ที่ก่อตัวขึ้นสูงแล้วก็มลายหายไป การออกกำลังกาย สามารถช่วยลดความรู้สึกตึงเครียด ความกังวล และอากาศซึมเศร้าได้ เป็นเพราะว่าการออกกำลังหรือบริหารร่างกาย จะช่วยหลั่งสารเอ็นโดรฟิน ซึ่งเป็นสารเคมีที่ร่างกายเราผลิตขึ้นตามธรรมชาติให้รู้สึกดี สถาบันสุขภาพจิตแห่งประเทศสหรัฐอเมริกาได้แนะนำว่า คนเราควรออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ เพื่อช่วยลดความรู้สึกในทางลบ ผลการศึกษาพบว่า แม้แต่การออกกำลังกายขนาดปานกลาง เช่น การเดินหรือการทำสวน ก็ยังส่งผลดีดังกล่าวได้ เนื่องจากความไม่มั่นคงทางอารมณ์ ถือเป็นอาการหลักของผู้ป่วยที่มีบุคลิกภาพก้ำกึ่งดังนั้น การกำหนดกิจวัตรให้มีความสม่ำเสมอ เช่น การรับประทานอาหารหรือการนอนหลับตามเวลา เป็นสิ่งที่มีประโยชน์ ระดับน้ำตาลในเลือดของคุณที่ขึ้นๆ ลงๆ หรือการอดหลับอดนอน อาจทำให้อาการของภาวะบุคลิกภาพก้ำกึ่งแย่ลงได้ หากคุณมีปัญหาในการลืมดูแลตัวเองอยู่บ่อยๆ เช่น ลืมกินอาหารบางมื้อ หรือไม่ยอมเข้านอนในช่วงเวลาที่เหมาะสม ก็ควรที่จะขอให้ใครบางคนคอยเตือนคุณด้วย การจัดการกับความผิดปกติใดๆ ก็ตาม ย่อมต้องใช้เวลาและการฝึกฝน คุณไม่มีทางที่จะเห็นความคืบหน้าของตัวเองภายใน 2-3 วัน แต่อย่าปล่อยให้ตัวเองท้อแท้เสียก่อน จำไว้ว่า ขอเพียงแค่ทำให้ดีที่สุดก็พอ แค่นั้นก็ถือว่าดีพอแล้ว จำไว้ว่า อาการต่างๆ ของคุณ จะค่อยๆ ดีขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป ไม่ใช่ภายในชั่วข้ามคืน
ตระหนักว่า ความรู้สึกของคุณเป็นเรื่องปกติ. ศึกษาเกี่ยวกับภาวะบุคลิกภาพก้ำกึ่ง. ส่งเสริมให้คนที่คุณรัก ยอมเข้ารับการบำบัด. พยายามไม่ถือสากับความรู้สึกของเขาหรือเธอ. จงเสมอต้นเสมอปลาย. วางกรอบกติกาเอาไว้และยืนหยัดในกรอบนั้น. ตอบสนองในเชิงบวกต่อพฤติกรรมที่เหมาะสม. มองหากำลังใจให้กับตัวเองด้วย. ดูแลตัวเอง. รับมือกับการขู่หรือทำร้ายร่างกายตัวเองอย่างจริงจัง. มองหาความช่วยเหลือจากนักบำบัด. ใส่ใจความรู้สึกของตัวเอง. แยกแยะระหว่างอารมณ์ปฐมภูมิและทุติยภูมิ. ใช้หลักการคุยกับตัวเองในเชิงบวก. หยุดและทบทวนตัวเอง ก่อนที่จะสนองตอบต่อการกระทำของผู้อื่น. บรรยายลักษณะทางอารมณ์ของคุณออกมาในรายละเอียด. เรียนรู้พฤติกรรมการปลอบโยนตัวเอง. ฝึกความอดทน ในการรับมือความไม่แน่นอนและความเครียด. ฝึกฝนการรับมือกับประสบการณ์ที่ไม่สบอารมณ์ ด้วยแนวทางที่ปลอดภัย. พยายามออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ. พยายามรักษาตารางกิจกรรมที่กำหนดไว้. วางเป้าหมายให้สอดคล้องกับความเป็นจริง.
https://www.wikihow.com/Deal-with-Borderline-Personality-Disorder https://www.wikihow.com/Deal-with-Borderline-Personality-Disorder
Dealing with a Loved One Who has BPD Getting Help for Your BPD