มองหาการรักษาทางการแพทย์ รักษาคีลอยด์ที่บ้าน ทำความเข้าใจคีลอยด์ การป้องกันคีลอยด์
โดยการฉีดเป็นชุดทุก 4 – 8 อาทิตย์ ด้วยหมอจะสามารถจัดการกับคีลอยด์ได้ และมักจะลดขนาดลงและทำให้มันเรียบขึ้น แต่บางครั้งก็ทำให้มันสีเข้มขึ้นได้ อินเตอร์เฟอรอนก็เป็นยาฉีดที่ได้ศึกษาแล้วว่าเป็นตัวที่ใช้รักษาคีลอยด์ และอาจใช้เป็นทางเลือกหนึ่งได้ มันได้ผลมากกับแผลนูน และทำให้มันเล็กลงอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งในกระบวนการบำบัดนี้ ไนโตรเจนเหลวจะเข้าไปทำให้เซลล์ที่เกินถูกแช่แข็ง แต่การบำบัดนี้จะใช้เวลาแค่ไม่กี่นาที และมักต้องทำที่คลินิกแพทย์เท่านั้น การรักษาอาจต้องแบ่งออกเป็นหลายอาทิตย์จึงจะเอาคีลอยด์ออกจนหมด ซึ่งมันค่อนข้างใหม่และไม่ได้มีการศึกษาเท่ากับตัวเลือกในการรักษาอื่น แต่มันก็ช่วยลดหรือรักษาคีลอยด์ได้ โดยเลเซอร์แต่ละแบบก็ได้ผลกับผิวและแผลนูนที่ต่างกัน  ดังนั้นต้องถามแพทย์ว่าเลเซอร์ไหนเหมาะกับตัวเอง ซึ่งหมอจะไม่ค่อยอยากทำให้ เพราะมันมีโอกาสที่จะมีเนื้อเยื่อแผลเป็นเพิ่มขึ้นได้ แต่ในบางกรณีก็มีประโยชน์หรือจำเป็น ถ้าทำการผ่าตัด ต้องทำตามคำแนะนำเรื่องการดูแลหลังการผ่าตัดอย่างระมัดระวัง เพื่อป้องกันการเกิดคีลอยด์ใหม่ อาจจะฟังดูมากเกินไป แต่การฉายรังสีใช้รักษาคีลอยด์ได้ผลมากว่าศตวรรษแล้ว และมักทำร่วมกับการศัลยกรรมหรือการรักษาอื่นๆ และแม้จะมีความกังวลเกี่ยวกับความเสี่ยงของมะเร็งที่จะเพิ่มขึ้น แต่ในการวิจัยล่าสุดบอกไว้ว่ารังสีก็เป็นตัวเลือกที่ปลอดภัย หากมีความระมัดระวังอย่างเหมาะสม (การปกป้องเนื้อเยื่อที่มีแนวโน้มจะเกิดมะเร็ง) การรักษาแบบนี้ไม่ต้องนอนพักที่โรงพยาบาลใกล้บ้านภายใต้การดูแลของนักรังสีวิทยาที่ได้รับการอบรมมาแล้ว โดยการรักษาจะลดขนาดแผลด้วยการสร้างแรงกดดัน (แผ่นซิลิโคน) และการใช้ยาที่เป็นตัวรักษา อย่าพยายามเอาเนื้อออกหรือลดขนาดแผลตัวเองด้วยการตัด รัดด้วยเชือกหรือยางรัด หรือใช้วิธีอื่นๆ ที่ทำให้เกิดบาดแผล เพราะจะมีเนื้อเยื่อแผลเพิ่มขึ้นข้างๆ และยังทำให้ตัวเองเกิดการติดเชื้อที่มีความเสี่ยงรุนแรงด้วย ซึ่งมันช่วยรักษาแผลเป็น หยุดแผลคีลอยด์ และอาจช่วยลดแผลที่มีอยู่ได้ โดยใช้น้ำมันหรือครีมวิตามินอีกับแผลวันละสองครั้ง เช้าและกลางคืน เป็นเวลา 2–3 เดือน  น้ำมันวิตามินดีหาซื้อได้ที่ร้านขายอาหารเพื่อสุขภาพ และห้างชั้นนำทั่วไป รวมทั้งซื้อแคปซูลวิตามินอีและตัดออก แล้วบีบน้ำมันลงบนแผลเป็น โดยแต่ละแคปซูลก็ใช้ได้กับแผลเล็กๆ แผ่นซิลิโคนเจล หรือ “แผ่นรักษาแผลเป็น” เป็นแผ่นที่ใช้ซ้ำได้ ติดได้เลย และใช้กับแผลที่บาดเจ็บเพื่อป้องกันรอยแผลเป็น หรือแผลเป็นที่คงอยู่ และคีลอยด์เพื่อลดขนาดและรูปร่าง ซึ่งแผ่นนี้ควรติดไว้บนแผลที่บาดเจ็บ หรือบนแผลคีลอยด์ที่มี ประมาณ 10 ชั่วโมงต่อวัน เป็นเวลาหลายๆ เดือน แผ่นซิลิโคนเจลขายในหลายชื่อ เช่น “ScarAway” และซื้อได้ที่ร้านขายยาและร้านค้าออนไลน์มากมาย ซึ่งมันมีผลิตภัณฑ์ใหม่มากมายที่จะรักษาแผลเป็น ซึ่งอาจลดแผลคีลอยด์ได้อย่างชัดเจน ส่วนผสมในยาหลายอย่าง คือ ซิลิโคน โดยให้มองหาฉลากผลิตภัณฑ์ที่เขียนว่า “ครีมรักษาแผลเป็น” หรือ “เจลทาแผลเป็น” และใช้ตามคำแนะนำ คีลอยด์เป็นแผลเป็นที่ดันตัวขึ้นมา ซึ่งเกิดได้ทุกที่บนร่างกายตรงที่ผิวได้รับบาดเจ็บ โดยมันจะเกิดเมื่อร่างกายผลิตคอลลาเจน (เนื้อเยื่อแผลเป็นชนิดหนึ่ง) มากเกินไปบริเวณที่บาดเจ็บ และมันอาจจะใหญ่และสังเกตได้ชัด เช่น รอยผ่าตัดศัลยกรรม หรือรอยไหม้ หรือเล็กแบบรอยแมลงกัด หรือสิว ซึ่งคีลอยด์มักจะเริ่มพัฒนาขึ้นประมาณ 3 เดือนหลังจากการบาดเจ็บตอนแรก และสามารถโตขึ้นต่อได้เป็นอาทิตย์ หรือกระทั่งเป็นเดือนๆ   การเจาะหูหรือการสักอาจทำให้บางคนเกิดคีลอยด์ได้ คีลอยด์มักจะเกิดบนหน้าอก ไหล่ และหลังส่วนบน คีลอยด์มักจะนูนขึ้นและลักษณะคล้ายยาง มีผิวที่เรียบและเป็นมัน รูปร่างของมันมักจะเป็นไปตามรูปร่างของบาดแผล แต่เมื่อผ่านไปแล้วมันสามารถโตขึ้นมากกว่าบริเวณแผลเดิม และมันมีสีที่หลากหลายตั้งแต่สีเงินไปจนถึงสีเนื้อ สีแดง หรือน้ำตาลเข้ม  โดยทั่วไปแล้วคีลอยด์จะไม่เจ็บ แต่อาจทำให้บางคนคันหรือรู้สึกแสบร้อนได้ ถึงแม้มันจะไม่ได้เป็นอันตราย แต่ก็จำเป็นต้องให้หมอดูอาการ เพื่อจะได้มั่นใจว่ามันจะไม่เป็นปัญหาผิวที่ร้ายแรงขึ้น เพราะบางคนก็มีแนวโน้มที่เกิดมากกว่าคนอื่น ซึ่งหากมีแผลคีลอยด์อยู่ ก็อาจมีเพิ่มขึ้นได้ในอนาคต ถ้ารู้ว่าตัวเองเสี่ยง ก็ต้องดูแลผิวที่บาดเจ็บเป็นพิเศษ เพื่อยับยั้งการเกิดคีลอยด์  คนที่มีผิวโทนเข้มกว่า จะมีแนวโน้มที่จะมีคีลอยด์ได้มากกว่า คนที่อายุน้อยกว่า 30 ปี จะเสี่ยงมากกว่า โดยเฉพาะวัยรุ่นที่เพิ่งแตกเนื้อหนุ่มสาว หญิงตั้งครรภ์มีแนวโน้มที่จะมีคีลอยด์มาก คนที่มีประวัติการมีคีลอยด์ในครอบครัวมีความเสี่ยงสูง เพราะมันสำคัญ และจะได้รู้ว่ามันไม่มีอะไรร้ายแรง ซึ่งในบางกรณีก็วินิจฉัยได้ด้วยตาเปล่า แต่บางครั้งก็อาจต้องตัดเนื้อเยื่อไปตรวจว่าเป็นมะเร็งไหม   การรักษาที่ได้ผลส่วนใหญ่จะอยู่ในการดูแลของหมอ และการรักษาที่เร็วจะเป็นวิธีประสบความสำเร็จที่สุด การตัดเนื้อเยื่อไปตรวจเป็นวิธีง่ายๆ ซึ่งหมอจะเอาเนื้อเยื่อเล็กๆ ออกไป และส่งไปวิเคราะห์ด้วยกล้องจุลทรรศน์ที่ห้องทดลอง โดยมักทำในห้องทำงานของหมอตอนที่ไปพบ เพราะการจะจัดการกับมันได้ดีที่สุดคือ หลีกเลี่ยงที่จะทำให้มันเกิดขึ้น ซึ่งคนที่มีแผลคีลอยด์แล้ว หรือมีแนวโน้มจะเป็น ก็ต้องระมัดระวังการบาดเจ็บของผิวหนังไว้ล่วงหน้า เพื่อป้องกันการเกิดคีลอยด์ ใส่ใจกับการบาดเจ็บแม้จะเล็กน้อย และต้องแน่ใจว่าทุกๆ แผลทำความสะอาดอย่างหมดจดแล้ว และทาครีมปฏิชีวนะ แล้วพันแผลเปิดทุกแผล และเปลี่ยนมันบ่อยๆ  ใส่เสื้อผ้าหลวมๆ ตรงบริเวณที่บาดเจ็บ เพื่อจะไม่ทำให้ผิวระคายเคืองมากขึ้น แผ่นซิลิโคนที่พูดถึงไปแล้ว ทำงานในการป้องกันการเกิดแผลคีลอยด์ได้ดี การเจาะหรือแม้กระทั่งการสักจะทำให้เกิดคีลอยด์ได้ในบางคน ซึ่งถ้าเคยมีคีลอยด์แล้ว หรือมีประวัติการมีคีลอยด์ของคนในครอบครัว อาจต้องหลีกเลี่ยงการเจาะ และการสัก หรือปรึกษาแพทย์ผิวหนังก่อนเริ่มทำ
ถามแพทย์เกี่ยวกับการฉีดคอร์ติโซน (cortisone). ลองบำบัดด้วยความเย็น. ถามแพทย์ผิวหนังเกี่ยวกับการรักษาด้วยเลเซอร์. คิดเรื่องผ่าตัดคีลอยด์ออก. คุยกับหมอเกี่ยวกับการรักษาด้วยรังสี. ใช้ความระมัดระวังในการรักษาแผลนูนที่บ้าน. ใช้วิตามินอีกับแผลคีลอยด์. ใช้แผ่นเจลรักษาแผลเป็นที่ยังคงมีอยู่ และหยุดการสร้างใหม่. ใช้ขี้ผึ้งทาแผลเพื่อรักษาแผลคีลอยด์. เรียนรู้ว่าคีลอยด์เกิดขึ้นมาได้ยังไง. เรียนรู้ว่าคีลอยด์หน้าตาเป็นยังไง. รู้ตัวหากเสี่ยงที่จะเกิดคีลอยด์. ให้หมอตรวจแผลที่สงสัยว่าจะเป็นคีลอยด์. เข้าใจความสำคัญของการป้องกัน. ดูแลการบาดเจ็บของผิวเพื่อป้องกันการติดเชื้อและเป็นแผลเป็น. หลีกเลี่ยงแผลบาดเจ็บที่จะเกิดกับผิวถ้ามีแนวโน้มที่จะเกิดคีลอยด์ง่าย.
https://www.wikihow.com/Heal-a-Keloid https://www.wikihow.com/Heal-a-Keloid https://www.wikihow.com/Heal-a-Keloid https://www.wikihow.com/Heal-a-Keloid
Seeking Medical Treatment Treating Keloids at Home Understanding Keloids Preventing Keloids