ยุทธศาสตร์เพื่อรอดตายเมื่อตกจากเครื่องบิน ยุทธศาสตร์เพื่อรอดตายจากการตกตึกสูงหลายชั้น
คุณจะไม่มีเวลามากพอที่จะลองทำท่านี้ นอกเสียจากว่ากำลังหล่นลงมาจากเครื่องบิน จงทำให้ผิวหน้าของคุณมีพื้นที่มากที่สุด โดยแผ่ตัวออกกว้างด้วยเทคนิคการดิ่งพสุธาดังต่อไปนี้  จัดตำแหน่งให้ร่างกายด้านหน้ากระแทกพื้นก่อน งอแผ่นหลังกับอุ้งเชิงกรานและหงายศีรษะไปด้านหลัง ราวกับว่ากำลังจะแตะหลังศีรษะเข้ากับด้านหลังของขาทั้งคู่ กางแขนสองข้างออกและงอข้อศอกทำมุม 90 องศา เพื่อให้แขนช่วงล่างกับมือทั้งสองข้างชี้ขึ้นข้างบน (ขนานกับศีรษะคุณและอยู่ข้างศีรษะ) คว่ำฝ่ามือลง กางขาออกให้กว้างเท่ากับไหล่ งอเข่าเล็กน้อย อย่าเกร็งขาทั้งคู่ คอยทำให้กล้ามเนื้อขาผ่อนคลาย และเคลื่อนไหวไปตามการตก เพื่อรองรับแรงกระแทกให้ได้มากที่สุด สำหรับการตกจากที่สูงมากๆ  สิ่งซึ่งมีอิทธิพลมากที่สุดต่อโอกาสรอดตาย คือพื้นผิวตรงจุดที่ตก ให้คุณมองหาเนินชันที่ค่อยๆ ราบเรียบมากขึ้นเรื่อยๆ เพราะคุณจะไม่สูญเสียแรงเหวี่ยงทั้งหมดในทันทีที่ตกกระแทกพื้น ให้สังเกตดูภูมิประเทศเบื้องล่างในขณะร่วงตกลงมาด้วย   พื้นผิวที่แข็งและไม่ยืดหยุ่น เช่น คอนกรีต คือพื้นผิวเลวร้ายที่สุดสำหรับการตกกระแทก พื้นผิวที่ไม่เรียบและเป็นหยักๆ ซึ่งทำให้มีผิวหน้าที่จะกระจายแรงกระแทกลดน้อยลง ก็ไม่เป็นที่พึงประสงค์เช่นกัน พื้นผิวดีที่สุดที่คุณจะตกใส่ คือพื้นผิวที่จะบีบอัดหรือยู่ลงไปตอนที่คุณตกกระแทก  เช่น หิมะ พื้นนุ่มๆ (เช่น ท้องทุ่งที่เพิ่งไถคราดใหม่ๆ หรือหนองบึง) และต้นไม้หรือดงไม้หนาทึบ (แม้จะทำให้มีความเสี่ยงสูงที่คุณจะถูกกิ่งไม้เสียบก็ตาม) คุณจะปลอดภัยหากตกลงน้ำ เฉพาะตกจากที่สูงไม่เกินประมาณ 150 ฟุต (45.7 เมตร) หากสูงกว่านั้น จะดีกว่าการตกลงบนคอนกรีตเพียงเล็กน้อยเท่านั้น เพราะน้ำไม่สามารถซับแรงกระแทกที่รุนแรงขนาดนั้นได้ การตกลงน้ำยังมีความเสี่ยงสูงที่จะจมน้ำตายอีกด้วย (เพราะมีโอกาสมากที่คุณจะถูกกระแทกจนหมดสติ) น้ำจะปลอดภัยมากกว่าที่จะตกลงไป หากว่ามีคลื่นและ เต็มไปด้วยฟอง หากคุณกำลังตกลงจากเครื่องบิน ตามปกติจะมีเวลา 1-3 นาทีก่อนตกกระแทก และคุณจะยังสามารถเดินทางในแนวราบได้ดีทีเดียว (ไปได้ไกลมากสุดสองสามไมล์ หรือสามกิโลเมตร)  เมื่อใช้ท่าสะพานโค้งดังที่ได้อธิบายไว้ในตอนแรก คุณจะสามารถควบคุมการเหินฟ้าให้ไปข้างหน้าได้ โดยดึงแขนทั้งสองข้างกลับไปด้านหลังเล็กน้อยตรงบ่า (เพื่อแขนจะได้ไม่ล้ำออกมามากนัก) แล้วเหยียดตรง (ยื่น) ขาทั้งคู่ออกไป คุณสามารถเคลื่อนตัวไปด้านหลัง โดยยื่นแขนทั้งสองข้างออกมา และงอเข่าเหมือนกำลังพยายามจะแตะศีรษะด้านหลังกับส้นเท้า คุณอาจเลี้ยวขวาได้สำเร็จขณะอยู่ในท่าสะพานโค้ง โดยบิดร่างกายท่อนบนไปทางขวาเล็กน้อย (ลดบ่าขวาให้ต่ำลง) และอาจเลี้ยวซ้ายโดยลดบ่าซ้ายให้ต่ำลง จำไว้ว่าต้องทำให้ร่างกายผ่อนคลาย งอเข่าลง และเอาเท้าลงก่อน  ตกลงโดยโน้มตัวไปข้างหน้าแทนที่จะหงายหลัง และปกป้องศีรษะด้วยแขนในกรณีที่เกิดกระเด็นกระดอน  หากอยู่ในท่าสะพานโค้ง จงจัดดีๆ ให้ร่างกายอยู่ในแนวดิ่งก่อนตกถึงพื้น จะได้ไม่ติดอยู่ในท่าอื่นตอนตกกระแทก (เพื่อเป็นแนวทาง กรุณาจำว่าที่ความสูง 1,000 ฟุตนั้น คุณมีเวลาเพียง 6-10 วินาทีก่อนจะตกกระแทก ซึ่งขึ้นอยู่กับอัตราความเร็วของคุณด้วย) หากคุณสามารถคว้าจับวัตถุขนาดใหญ่ เช่น แผ่นกระดาน หรือจันทันของโครงหลังคาได้สักแผ่นหนึ่ง จะเพิ่มโอกาสรอดชีวิตได้มาก วัตถุชิ้นนั้นจะรองรับแรงกระแทกบางส่วนตอนคุณหล่นถึงพื้น ช่วยนำแรงเครียดจำนวนเล็กน้อยออกจากกระดูกของคุณ หากคุณกำลังตกลงมาข้างๆ ตึกหลังหนึ่ง หรือตกลงจากหน้าผาในป่าดงพงพี ให้ทำอย่างดีที่สุดเพื่อแบ่งการตกออกเป็นช่วงๆ เช่น ให้ตกกระแทกชั้นหิน  หน้าผาที่อยู่ต่ำลงไป ต้นไม้ต้นหนึ่ง หรือวัตถุอื่นใดสักอย่างหนึ่ง การทำเช่นนี้จะช่วยแยกแรงเหวี่ยงของการตกออก และแบ่งเป็นการตกช่วงสั้นๆ หลายช่วงแทน ทำให้มีโอกาสรอดตายมากขึ้น หากเข่าทั้งคู่และข้อศอกสองข้างของคุณติดขัด แถมกล้ามเนื้อยังแข็งเกร็ง แรงกระทบจากการตกจะเป็นอันตรายเพิ่มมากขึ้นกับอวัยวะที่สำคัญยิ่ง เช่น ตับ ปอด หัวใจ อย่าทำตัวแข็งทื่อ คุณต้องทำให้ร่างกายผ่อนคลายอย่างดีที่สุด เพื่อที่เมื่อตกกระแทกพื้น ร่างกายจะสามารถรับแรงกระแทกได้ง่ายมากขึ้น  วิธีหนึ่งที่จิตใจของคุณจะยังคง (ค่อนข้าง) สงบก็คือ เพ่งความสนใจอยู่ที่การทำตามขั้นตอนต่างๆ เพื่อให้มีอัตราการอยู่รอดสูงที่สุด คอยสังเกตสภาพร่างกายของตัวเอง ขยับแขนและขาเพื่อให้แน่ใจว่าขยับได้ ไม่ติดขัด มีความเป็นไปได้ว่าไม่มีสิ่งใดจะสำคัญสำหรับการรอดตายจากการตก (หรือทำได้ง่าย) มากไปกว่าการงอเข่า ผลวิจัยแสดงให้เห็นว่าหากคุณงอขาข้างหนึ่งอยู่ตอนตกกระแทกพื้น จะสามารถลดแรงกระแทกลงได้ 36 เท่า แต่อย่างอเข่ามากเกินไป ให้งอเพียงเล็กน้อยเพื่อที่เข่าทั้งคู่จะได้ไม่ติดขัด ไม่ว่าจะตกจากความสูงระดับใด คุณสมควรพยายามให้เท้าลงถึงพื้นก่อนเสมอ การเอาเท้าลงก่อนจะเน้นแรงกระแทกลงบนพื้นที่ขนาดเล็ก ปล่อยให้เท้ากับขารองรับความเลวร้ายที่สุดจากการปะทะ หากคุณอยู่ในท่าอื่นใด จงทำให้ร่างกายอยู่ในท่าที่ถูกต้องก่อนจะตกถึงพื้น  โชคดีที่ว่าท่าเอาเท้าลงก่อน ดูเหมือนจะเป็นปฏิกิริยาตามสัญชาติญาณอยู่แล้ว หนีบขาและเท้าทั้งสองข้างแนบชิดกัน เพื่อให้เท้าทั้งคู่ตกถึงพื้นพร้อมกัน ลงสู่พื้นบนปลายเท้า จิกนิ้วเท้าลงเล็กน้อยก่อนตกกระแทกพื้น คุณจะได้ลงสู่พื้นบนปลายเท้าทั้งสองข้าง จะช่วยให้ร่างกายท่อนล่างรองรับแรงกระแทกได้อย่างมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น เมื่อตกลงมาโดยเอาเท้าลงก่อน คุณจะล้มลงตะแคงข้าง คว่ำหน้า หรือหงายหลังอย่างใดอย่างหนึ่ง จงพยายามหลีกเลี่ยงการตกลงนอนหงายหลัง สถิติบ่งบอกว่าการตกตะแคงข้างดีที่สุด แต่หากคุณไม่สามารถจัดการให้เป็นเช่นนั้นได้ ให้พยายามล้มคว่ำหน้าแทน  และใช้แขนทั้งสองข้างยันหยุดการตก เมื่อตกจากที่สูงมากลงสู่พื้น ตามปกตินั้น คุณจะกระเด็นกระดอน บางคนรอดตายจากแรงกระแทกขั้นต้น (ซึ่งมักรอดตายเพราะเอาเท้าลงก่อน)  แต่ต้องบาดเจ็บจนถึงตายจากแรงกระแทกครั้งที่สอง และมีความน่าจะเป็นมากที่สุดด้วยว่าคุณจะหมดสติช่วงกระเด็นกระดอน ให้ปกป้องศีรษะโดยยกแขนทั้งสองข้างขึ้น  แล้ววางแขนทั้งคู่แนบข้างศีรษะ โดยดันข้อศอกมาด้านหน้า (และบังด้านหน้าของใบหน้า) กับกางนิ้วมือรองรับหลังศีรษะและลำคอ การทำเช่นนี้จะช่วยปกป้องส่วนใหญ่ของศีรษะ คุณอาจจะไม่รู้สึกเจ็บตอนตกถึงพื้น เพราะร่างกายหลั่งสารอะดรินาลีนออกมา เพื่อตอบสนองต่อการตก แต่ถึงหากมองดูแล้ว คุณไม่มีบาดแผลใดๆ คุณก็อาจมีบาดแผลฉีกขาดหรืออาการบาดเจ็บภายใน ซึ่งจะต้องได้รับการรักษาในทันที ดังนั้น ไม่ว่าคุณจะกำลังรู้สึกอย่างไร ให้รีบไปโรงพยาบาลโดยเร็วที่สุดที่จะทำได้
ชะลอการตกให้ช้าลงด้วยท่าสะพานโค้ง. มองหาจุดตกดีที่สุด. ควบคุมตัวเองไปยังจุดที่จะตกลงพื้น. ใช้เทคนิคการลงสู่พื้นอย่างถูกต้อง. คว้าสิ่งที่คว้าได้ระหว่างร่วงหล่น. พยายามแบ่งการตกเป็นช่วงๆ . ทำให้ร่างกายผ่อนคลาย. งอเข่า. ให้เท้าลงก่อนเป็นอย่างแรก. พยายามตกในท่าตะแคง. ปกป้องศีรษะตอนกระเด็นกระดอน. ขอรับความช่วยเหลือทางการแพทย์ในทันที.
https://www.wikihow.com/Survive-a-Long-Fall https://www.wikihow.com/Survive-a-Long-Fall
Strategy for Surviving a Fall from a Plane Strategy for Surviving a Fall from Several Stories