พูดโดยอ้างอิงถึงเรื่องราวส่วนตัว วิธีการวางแผนการพูดในที่สาธารณะอย่างรวดเร็ว ใช้วิธีการ PREP สำหรับการพูดเฉพาะเรื่อง
การพูดในที่สาธารณะไม่จำเป็นต้องเริ่มจากศูนย์เสมอไป การเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับตัวเองเป็นหนทางที่ดีที่จะช่วยให้เกิดความคิดต่างๆ ได้อย่างรวดเร็ว เพราะคุณรู้ดีว่าตอนนั้นเกิดอะไรขึ้น คุณก็เลยรู้ว่าตัวเองจะต้องพูดอะไรโดยอัตโนมัติ ตัวอย่างเช่น:  หากต้องพูดในงานแต่งงาน คุณอาจจะเล่าเรื่องราวตลกๆ ที่เกิดขึ้นระหว่างที่คุณและเจ้าบ่าวหรือเจ้าสาวโตมาด้วยกัน หากต้องพูดในงานศพ คุณอาจจะเล่าว่าผู้ตายใจดีหรือมีน้ำใจกับคุณมากแค่ไหนและมีอิทธิพลต่อชีวิตคุณอย่างไร การอ้างอิงถึงคำพูดที่เคยมีผู้พูดไว้ก่อนแล้ว เป็นอีกวิธีในการหลีกเลี่ยงที่จะไม่ต้องคิดอะไรใหม่ทันทีที่ต้องพูด ลองคิดถึงคำพูดที่สร้างแรงบันดาลใจ เนื้อเพลง หรือคำคมอันโด่งดังที่สามารถนำมาปรับใช้กับสถานการณ์ที่คุณต้องพูดถึงดูสิ เริ่มต้นด้วยการเอ่ยถึงคำพูดนั้นก่อน จากนั้นก็ค่อยอธิบายความหมายเพิ่มเติมภายหลัง ตัวอย่างเช่น ถ้าคุณต้องพูดอวยพรวันเกิดให้กับแฟรงค์ในโอกาสวันเกิดอายุครบ 70 ปี คุณอาจจะพูดไปว่า “เคยได้ยินสำนวนว่า “แก่เกินเรียน” ไหมครับ วันนี้แฟรงค์ได้พิสูจน์แล้วว่าสำนวนนี้ไม่ใช่เรื่องจริง จะมีใครอีกที่มีความกล้าพอที่จะเริ่มวิ่งมาราธอนหลังเกษียณอายุเหมือนแฟรงค์?” การพูดพล่ามยาวเกินควรอาจจะทำให้การพูดในที่สาธารณะของคุณเละไม่เป็นท่าได้ ดังนั้น หลีกเลี่ยงไม่พูดมากเกินไปไว้ดีกว่า พยายามพูดให้กระชับและให้ความสำคัญเฉพาะกับประเด็นสำคัญหรือยกตัวอย่างซักสองถึงห้าประเด็นพอ  ตัวอย่างเช่น ถ้าคุณกำลังจะกล่าวอวยพรให้กับเจ้าบ่าวที่งานแต่งงาน เล่าเรื่องราวดีๆ เกี่ยวกับมิตรภาพของพวกคุณสักเรื่องสองเรื่องก็พอ หากคุณสังเกตเห็นว่าคนฟังเริ่มทำอย่างอื่น เช่น หันหน้าไปทางอื่น คุยกันเอง หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ก้มดูนาฬิกา หรือขยับไปมาบนที่นั่ง นี่อาจเป็นสัญญาณว่าคุณพูดยาวเกินไปจนคนฟังเริ่มหมดความสนใจ หากเหตุการณ์แบบด้านบนเกิดขึ้น รีบรวบรัดตัดตอนโดยพูดแค่ประเด็นหลักและกล่าว "ขอบคุณ" เพื่อจบการพูดเลย กระทั่งนักพูดที่ผ่านการฝึกฝนมายังอาจจะรู้สึกกังวลได้เมื่อจู่ๆ ถูกขอให้พูดโดยไม่ทันตั้งตัว รวบรวมสติด้วยการสูดหายใจลึกๆ ก่อนเริ่มพูด และหยุดพูดเป็นช่วงสั้นๆ บ่อยๆ เวลาพูด ให้ความสำคัญกับการออกเสียงแต่ละคำให้ชัด และไม่พูดเร็วเกินไป หลายคนรู้สึกกังวลที่ต้องพูดในที่สาธารณะโดยเฉพาะเมื่อจู่ๆ โดนบอกให้พูด แต่หากคุณแสดงให้เห็นว่าคุณมีความมั่นใจที่จะพูด คนก็จะปรบมือให้คุณเอง นอกจากนี้ คนฟังอาจจะยังรู้สึกโล่งใจที่ไม่ต้องเป็นคนพูดในที่สาธารณะเอง ดังนั้นพวกเขาอาจจะยิ่งแสดงท่าทีสนับสนุนสุดๆ ด้วย!   วิธีการง่ายๆ ในการสร้างความมั่นใจให้ตัวเองก่อนพูดในที่สาธารณะก็เช่นการสูดหายใจลึกๆ ช้าๆ หรือหลับตาลงและจินตนาการถึงสถานที่ที่ทำให้คุณมีความสุขก่อนเริ่มพูด หรือคุณอาจจะมองไปที่ผู้ฟัง เพื่อหาเพื่อนซักสองสามคนหรือใครก็ตามที่มีท่าทีเอาใจช่วยคุณแล้วมองไปที่คนเหล่านั้นก็ได้ หากคุณรู้สึกกังวล คุณอาจจะลองใช้มุกเก่าๆ ในการลดความเครียดอย่างการคิดว่าคนฟังทุกคนกำลังล่อนจ้อนอยู่ก็ยังได้! ไม่ว่าจะอย่างไร แค่เตือนตัวเองไว้ว่าคนส่วนใหญ่มักจะชื่นชมความกล้าของคนที่กล้าลุกขึ้นยืนเพื่อพูดต่อหน้าคนอื่นๆ อยู่แล้ว การมีเวลาเตรียมตัวสำหรับพูดในที่สาธารณะนั้นดีกว่าไม่มีอยู่แล้ว หากคุณพอมีเวลาสักสองสามนาทีก่อนที่จะต้องพูดต่อหน้าคนอื่น จดโน้ตสั้นๆ สักสองสามประโยคว่าคุณอยากจะพูดอะไร โดยอาจจะเขียนอะไรสั้นๆ ง่ายๆ เรียกลงมาเป็นข้อๆ เพื่อเตือนตัวเองถึงประเด็นสำคัญเพื่อที่คุณจะได้ไม่ลืมพูดก็ได้ หากคุณไม่มีเวลาแม้แต่จะจดโน้ตสั้นๆ เพียงสองถึงสามประโยค แค่ลองวางโครงสร้างการพูดเร็วๆ ในใจก็ได้ บอกตัวเองว่า "อันดับแรก ฉันต้องพูดว่าจิมเป็นคนมีน้ำใจขนาดไหน แล้วก็จะเล่าเรื่องที่เขาเคยช่วยซ่อมยางรถที่แบนให้ฉันตอนกลางดึก จากนั้นก็เล่าถึงตอนที่เขาอบเค้กวันเกิดให้ฉันตอนที่ฉันป่วยเป็นหวัดและต้องนอนซมอยู่บนเตียง" คนเรามักจะจดจำช่วงแรกและช่วงท้ายๆ ของการพูดมากกว่าช่วงที่อยู่ตรงกลาง ใช้โอกาสนี้และเล่าเรื่องราวที่น่าสนใจที่สุดในช่วงต้นและท้าย ตัวอย่างเช่น คุณอาจจะเริ่มต้นและ/หรือลงท้ายดังนี้:   เล่าเรื่องที่ซาบซึ้งใจ ยกข้อเท็จจริงหรือสถิติที่น่าเชื่อถือมาอ้าง อ้างถึงคำพูดที่สร้างแรงบันดาลใจ นี่คืออีกวิธีการที่จะช่วยให้คุณจัดการกับความคิดของตัวเองได้เพื่อที่จะไม่ต้องพูดยาวเกินควร เริ่มต้นโดยการกล่าวถึงแง่มุมที่ดีของประเด็นถกเถียง จากนั้นจึงตามด้วยข้อเสีย และพูดแสดงจุดยืนของตัวเอง ตัวอย่างเช่น หากคุณถูกขอให้พูดถึงข้อดีของการแต่งกายตามสบายในวันศุกร์ คุณอาจจะพูดทำนองว่า:   เริ่มต้นด้วยการบอกว่าการแต่งกายตามสบายในวันศุกร์นั้น สร้างขวัญและกำลังใจให้พนักงานซึ่งนำไปสู่การทำงานที่บรรลุเป้าหมายมากขึ้นและยังทำให้ภาพลักษณ์ของบริษัทดูทันสมัยขึ้นด้วย จากนั้นก็ตามด้วยการยอมรับว่า การแต่งกายตามสบายในวันศุกร์อาจจะทำให้พนักงานบริษัทดูมีความเป็นมืออาชีพน้อยลงในช่วงสุดสัปดาห์ และถึงอย่างไรเหล่าพนักงานก็ยังอาจจะต้องทำตามข้อแนะนำว่าด้วยการแต่งกายตามสบายที่เหมาะสมอยู่ดี จบลงด้วยการแสดงจุดยืนด้วยการพูดว่า เนื่องจากโดยปกติแล้วการประชุมกับลูกค้ามักจะเกิดขึ้นช่วงต้นสัปดาห์ ดังนั้น การแต่งกายตามสบายในวันศุกร์นั่นส่งผลดีต่อบริษัทและไม่ก่อให้เกิดปัญหาอะไร หากคุณเกิดสมองไม่แล่นและคิดไม่ออกว่าจะพูดอะไรดีหรือรู้สึกกังวลเกินกว่าจะพูดออกมาได้ ลองคิดซะว่าตัวเองเป็นเพียงผู้ดำเนินรายการของการอภิปรายแทนที่จะเป็นผู้ต้องกล่าวสุนทรพจน์สิ เปิดโอกาสให้คนอื่นๆ ได้พูดและทำหน้าที่คัดกรองคำถามเท่านั้น   คุณอาจจะเริ่มต้นด้วยการพูดไปว่า "ผมรู้ว่าพวกคุณหลายคนกำลังคิดถึงการแต่งกายตามสบายในวันศกุร์ มีความเห็นต่างๆ มากมาย มาแสดงความเห็นเรื่องนี้กันดีกว่า มีใครมีคำถามหรืออยากจะแสดงความคิดเห็นส่วนตัวอะไรไหมครับ? หากคุณอยากหรือจำเป็นต้องทำ คุณอาจจะเรียกชื่อใครเป็นการเฉพาะก็ได้ เช่น: “แฟรงค์ คุณทำงานที่นี่มานานที่สุด คุณเริ่มก่อนดีไหม?” PREP นั้นย่อมากจาก “Point (ประเด็นหลัก), Reason (เหตุผล), Example (ตัวอย่าง), Point (ประเด็นหลัก),” และนี่คือวิธีการง่ายๆ ในการเรียบเรียงความคิด เริ่มต้นโดยการพูดถึงแก่นสำคัญของเรื่องที่จะพูด ตัวอย่างเช่น จินตนาการว่ามีคนขอให้คุณพูดสนับสนุนการแต่งกายตามสบายในวันศุกร์แบบไม่ทันตั้งตัว คุณอาจจะ:  เริ่มต้นโดยการบอกว่าคุณคิดว่าการแต่งกายตามสบายในวันศุกร์เป็นเรื่องดี เพราะจะช่วยเพิ่มกำลังใจในการทำงานของพนักงานได้ จำไว้ว่าคุณกำลังพยายามโน้มน้าวใจของผู้ฟัง เช่น คุณอาจจะย้ำเตือนผู้ฟังว่ากำลังใจในการทำงานของพนักงานเป็นเรื่องสำคัญ เพราะจะช่วยเพิ่มความคืบหน้าของงานและลดอัตราการลาออกจากงานได้ เพื่อให้สิ่งที่คุณพูดดูน่าสนใจ ลองยกหลักฐานหรือคำอธิบายมาประกอบสิ่งที่คุณเสนอ เช่น การยกตัวอย่างก็ถือว่าใช้ได้เลย เมื่อยกตัวอย่างแล้ว คุณอาจจะพูดว่าคู่แข่งเช่น บริษัทแอคเม่ จำกัด ได้ทดลองให้พนักงานแต่งกายตามใจในวันศุกร์และส่งผลให้บริษัทประสบผลสำเร็จมากยิ่งขึ้น เป็นต้น การย้ำถึงสิ่งที่คุณพูดไปแล้วจะทำให้ผู้ฟังกลับไปขบคิด การจบด้วยการพูดถึงประเด็นหลักของคุณอีกครั้งจะทำให้สิ่งที่คุณพูดติดอยู่ในใจคนฟัง เช่น แค่พูดจบประเด็นว่าการแต่งกายตามสบายในวันศุกร์น่าจะดีต่อบริษัทของคุณเช่นเดียวกับบริษัทอื่นๆ ก็ใช้ได้แล้ว
เล่าเรื่องที่คุณคุ้นเคยดี. เริ่มต้นด้วยการหยิบยกคำพูดของคนอื่นมาอ้าง. พูดให้กระชับแต่ลึกซึ้งกินใจ. พูดให้ชัดและแสดงท่าทีใจเย็น. แสดงความมั่นใจให้คนเห็น. วางโครงสร้างการพูดอย่างรวดเร็วหากพอมีเวลา. ให้ความสำคัญกับการเปิดและปิดการพูดให้ทรงพลัง. วางโครงสร้างบทพูดโดยพูดถึงข้อดีและข้อด้อย. เปลี่ยนการพูดในที่สาธารณะให้กลายเป็นการถามตอบปัญหาแทน. พูดถึงประเด็นหลัก. จากนั้นก็ตามด้วยการอธิบายว่าทำไมประเด็นนี้ถึงเป็นเรื่องสำคัญ. ยกตัวอย่างประกอบประเด็นที่คุณนำเสนอ. กลับมาพูดถึงประเด็นหลักอีกรอบ.
https://www.wikihow.com/Give-a-Speech-Without-Preparation https://www.wikihow.com/Give-a-Speech-Without-Preparation https://www.wikihow.com/Give-a-Speech-Without-Preparation
Using an Anecdote Creating a Quick Speech Structure Using the PREP Method for a Topical Speech