การวัดความดันโลหิตของคุณ การแปลผลลัพธ์ของคุณ
การวัดความดันโลหิตแบบเดิมโดยใช้สายพันแขน  หูฟัง และมาตรความดันโลหิตแบบอนาล็อกอาจจะใช้การฝึกฝนและต้องการคำแนะนำและประสบการณ์ บางคนใช้เครื่องอัตโนมัติที่ร้านขายยาเพื่อวัดความดันโลหิตของพวกเขา   เมื่อซื้อเครื่องวัดความดันโลหิตสำหรับใช้ที่บ้าน ให้แน่ใจว่าสายพันแขน (สิ่งที่พันรอบแขนของคุณ) พอดีกับคุณ คุณสามารถอ่านหน้าจอได้ง่าย และสามารถจ่ายไหว แผนประกันจำนวนมากจะช่วยจ่ายสำหรับเครื่องตรวจวัดความดันโลหิตด้วย เครื่องเหล่านี้ส่วนใหญ่จะเป็นแบบอัตโนมัติ คุณแค่ใส่สายพันแขน กดปุ่มสตาร์ท และรอผลของคุณได้เลย   หลีกเลี่ยงน้ำตาล คาเฟอีน และความเครียดมากเกินไปก่อนที่จะวัดความดันโลหิตของคุณ สิ่งกระตุ้นทั้งสามตัวนี้จะเพิ่มความดันโลหิตของคุณให้สูงขึ้นและให้ค่าตัวเลขที่อ่านจากอุปกรณ์ได้ไม่ถูกต้อง ถ้าหากคุณยืนยันที่จะวัดความดันโลหิตของคุณเองที่บ้าน ให้ทำสามครั้งเพื่อให้แน่ใจว่าคุณจะทำได้ถูกต้อง ให้แน่ใจว่าคุณนั่งสบายๆ ผ่อนคลาย และแขนของคุณอยู่ที่หรือใกล้ระดับหัวใจของคุณ   พึงสังเกตว่าเครื่องส่วนใหญ่ต้องมีการปรับตั้งค่ามาตรฐาน เพื่อที่จะทราบว่าอุปกรณ์ความแม่นยำหรือไม่นั้นก็ควรจะนำไปตรวจสอบที่สำนักงานแพทย์ปีละครั้งและเปรียบเทียบกับเครื่องวัดความดันโลหิตเพื่อความแม่นยำ เอาเป็นว่า 110/68 เป็นค่าความดันโลหิตของคุณที่อ่านได้จากอุปกรณ์ เป็นความคิดที่ดีที่จะบันทึกค่าเหล่านี้ไว้ที่ไหนสักแห่งเพื่อให้คุณสามารถติดตามความผันผวนของความดันโลหิตของคุณได้  เนื่องจากความดันโลหิตของคุณสามารถผันผวนได้ตลอดทั้งวัน คุณอาจจะต้องการวัดค่าตัวเลขที่อ่านได้จากอุปกรณ์หลายครั้งในช่วงเวลาที่แตกต่างกันตลอดทั้งวัน (ตลอดช่วงเวลาสองถึงสามสัปดาห์เพื่อความแม่นยำที่สุด) และค่าเฉลี่ยของจำนวนตัวเลขที่อ่านได้จากอุปกรณ์เหล่านี้ ในตัวอย่างนี้คุณต้องลบ 68 ออกจาก 110 ดังนั้นความดันชีพจรของคุณก็คือ 42 แม้ว่าคนในวัยและเพศที่แตกต่างกันจะมีความดันชีพจรแตกต่างกันเล็กน้อยก็ตาม แต่วงการแพทย์ได้ตั้งอัตราส่วนพื้นฐานไว้  40 มิลลิเมตรปรอท - ความดันชีพจรที่ 40 ถือว่าปกติ แต่ 40 ถึง 60 นั้นเป็นช่วงที่ค่อนข้างสุขภาพดี ความดันชีพจรที่สูงกว่า 60 จะถือเป็นปัจจัยเสี่ยงต่อการเกิดโรคหัวใจและหลอดเลือด เช่น โรคหลอดเลือดสมอง และปัญหาโรคหัวใจและหลอดเลือดทั่วไป เช่น ความดันโลหิตสูง ความดันชีพจรที่สูงขึ้นอาจจะหมายถึงว่าลิ้นหัวใจของคุณนั้นไม่ได้ทำงานอย่างถูกต้องในการป้องกันการไหลย้อนกลับของเลือด และหัวใจของคุณอาจจะไม่ได้สูบฉีดเลือดไปข้างหน้าอย่างมีประสิทธิภาพ (ลิ้นหัวใจรั่ว)   ความดันโลหิตตัวบนสูงเกิดขึ้นเมื่อความดันโลหิตของคุณช่วงหัวใจบีบตัวเพิ่มขึ้นสูงเกินกว่า 140 และความดันช่วงหัวใจคลายตัวของคุณนั้นอยู่ค่อนข้างคงเดิม (ต่ำกว่า 90 มิลลิเมตรปรอท) มียาหลายอย่างที่แพทย์อาจจะสั่งให้คุณเพื่อช่วยในภาวะนี้   บ่อยครั้งที่ความเครียดทางอารมณ์และทางกายภาพสามารถทำให้ความดันชีพจรเพิ่มขึ้นได้อย่างมากเช่นกัน ความเครียดสามารถทำให้ความดันชีพจรเพิ่มขึ้นอย่างมาก ความดันชีพจรที่ต่ำกว่า 40 อาจจะบ่งชี้ว่าการทำงานของหัวใจของคุณนั้นแย่ โดยมีหลายสภาวะที่สามารถก่อให้เกิดปัญหานี้ได้   ลิ้นหัวใจเอออร์ติกรั่วเกิดขึ้นเมื่อมีปัญหากับลิ้นหัวใจเอออร์ติก ซึ่งเป็นผลมาจากการไหลกลับของเลือดเข้าสู่หัวใจห้องล่างซ้าย นี่จะลดความดันช่วงหัวใจคลายตัว ถ้าคุณมีภาวะนี้จำเป็นต้องได้รับการผ่าตัด  หัวใจล้มเหลว ไตวาย เบาหวาน และระดับของโซเดียมในเลือดต่ำ ทั้งหมดนี้สามารถก่อให้เกิดความดันโลหิตต่ำได้  ปรึกษาแพทย์ของคุณเพื่อรับการวินิจฉัยโดยเฉพาะเจาะจง
วัดความดันโลหิตของคุณ. จดค่าที่หัวใจคลายตัวและค่าที่หัวใจบีบตัว. ลบตัวเลขช่วงหัวใจบีบตัวออกจากตัวเลขช่วงหัวใจคลายตัวเพื่อให้ได้ความดันชีพจรของคุณ. ตรวจสอบว่าความดันชีพจรของคุณอยู่ในช่วงที่ปลอดภัยหรือไม่. โทรตามแพทย์ถ้าหากความดันชีพจรของคุณมีค่าเกิน 60 มิลลิเมตรปรอท. ติดต่อแพทย์ถ้าหากความดันชีพจรของคุณนั้นต่ำกว่า 40 มิลลิเมตรปรอท.
https://www.wikihow.com/Calculate-Pulse-Pressure https://www.wikihow.com/Calculate-Pulse-Pressure
Taking Your Blood Pressure Interpreting Your Results