วางแผนเพื่อการบรรลุเป้าหมาย พัฒนาเป้าหมายชีวิต มุ่งเดินหน้าเข้าสู่เป้าหมาย
เมื่อคุณอยู่ในจุดที่ตัวเองมีเป้าหมายชีวิตไม่กี่เป้าหมาย (หรือมีหลายเป้าหมาย) มันถึงเวลาแล้วที่คุณจะต้องจริงจังเรื่องการวางแผนเพื่อการบรรลุเป้าหมาย ซึ่งสิ่งแรกที่คุณต้องทำก็คือ จัดลำดับความสำคัญให้กับเป้าหมายต่างๆ ของคุณ  การตัดสินใจว่าเป้าหมายไหนคือเป้าหมายที่สำคัญที่สุด จะช่วยให้คุณสามารถตัดสินใจได้ว่าควรจะเริ่มจากเป้าหมายไหนก่อน ถึงจุดนี้ คุณอาจจะต้องตัดเป้าหมายบางอย่างออกไปจากลิสต์ เพราะเป้าหมายบางเป้าหมายนั้นไม่สามารถที่จะทำให้สำเร็จไปด้วยกันได้ ตัวอย่างเช่น คุณอาจจะไม่สามารถเป็นหมอ เป็นนักบินอวกาศและเป็นแรปเปอร์ที่มีชื่อเสียงโด่งดังไปพร้อมๆ กันได้ เพราะเป้าหมายแต่ละอย่างอาจจะต้องใช้เวลาทั้งชีวิตกว่าจะทำให้สำเร็จได้ ดังนั้น การที่จะเป็นได้หมดทุกอย่างอาจจะเป็นไปไม่ได้เลย เป้าหมายอื่นบางเป้าหมายอาจจะทำไปพร้อมๆ กันได้ ตัวอย่างเช่น หากคุณอยากจะผลิตเบียร์และอยากเปิดร้านอาหารเป็นของตัวเอง คุณอาจจะผสมผสานทั้งสองเป้าหมายนี้เพื่อสร้างเป้าหมายใหม่ขึ้นมาก็ได้ เช่น การเปิดโรงเบียร์ ส่วนหนึ่งของกระบวนการจัดลำดับความสำคัญนี้จะเป็นในเรื่องของการประเมินความมุ่งมั่นส่วนตัวที่มีต่อเป้าหมายแต่ละเป้าหมาย เพราะแนวโน้มที่คุณจะบรรลุเป้าหมายระยะยาวอาจจะมีน้อยก็ได้ถ้าคุณมีความมุ่งมั่นแค่ในระดับปานกลางเท่านั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้ามีเป้าหมายอื่นๆ ที่อยู่ในลิสต์ของคุณ มีความสำคัญกว่าเป้าหมายนั้น เมื่อคุณได้ทำเป้าหมายให้แคบลงเหลือแค่เป้าหมายเดียวหรือเหลือไม่กี่เป้าหมายที่สามารถไปด้วยกันได้แล้ว ให้คุณใช้เวลาค้นหาวิธีทำเป้าหมายนั้นให้สำเร็จ โดยคุณอาจจะต้องใช้คำถามต่อไปนี้เพื่อถามตัวเอง  คุณจำเป็นจะต้องเรียนรู้ทักษะอะไรบ้าง? วุฒิการศึกษาแบบไหนที่มีความจำเป็น? คุณจำเป็นต้องทำให้ตัวเองมีคุณสมบัติแบบไหนบ้าง? คุณควรคาดหวังระยะเวลาที่ใช้ในการทำสิ่งนี้เอาไว้นานเท่าไร? การบรรลุเป้าหมายชีวิตนั้นเกือบจะถือได้ว่าเป็นกระบวนการที่ต้องใช้เวลานานและมีความซับซ้อน และมันก็ขึ้นอยู่กับความรู้ที่คุณมีต่อสิ่งที่จะนำไปสู่เป้าหมายของคุณด้วย ซึ่งขั้นตอนต่อมาก็คือการแบ่งเป้าหมายใหญ่ออกเป็นเป้าหมายย่อย  การสร้างเป้าหมายย่อยจะทำให้คุณสามารถจัดการอะไรได้ง่ายขึ้น และช่วยทำให้คุณสามารถสร้างแผนการให้เป็นขั้นเป็นตอนเพื่อที่จะบรรลุเป้าหมายสูงสุดได้  ทำเป้าหมายย่อยเหล่านี้ให้สามารถนำมาวัดผลได้และทำให้เป็นรูปธรรมให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ พูดอีกแง่หนึ่งก็คือ คุณควรจะมีความชัดเจนต่อเป้าหมายย่อยแต่ละเป้าหมายที่จะทำให้การนำไปบอกเล่าต่อเป็นสิ่งที่ง่าย เมื่อใดก็ตามที่คุณทำเป้าหมายนั้นสำเร็จแล้ว  ตัวอย่างเช่น หากเป้าหมายของคุณคือการเปิดร้านอาหารสักร้าน เป้าหมายย่อยของคุณก็อาจจะรวมถึงการเก็บสะสมเงินทุนสักก้อน หาสถานที่ ออกแบบตกแต่งภายใน ตกแต่งเฟอร์นิเจอร์ ทำประกัน ขอใบอนุญาตเปิดร้าน จ้างพนักงาน และสุดท้ายก็คือจัดงานฉลองเปิดร้าน เมื่อกำลังพยายามทำเป้าหมายระยาวให้สำเร็จอยู่ แนวโน้มที่คุณจะรู้สึกว่าตัวเองไม่คืบหน้าไปไหนสักทีนั้นอาจจะมีสูงมาก แต่ถ้าคุณมีลิสต์ของเป้าหมายย่อยต่างๆ ที่สามารถจัดการควบคุมได้และมีความชัดเจนพอ แนวโน้มที่คุณจะเห็นความคืบหน้าของตัวเองก็จะมีมากขึ้น ซึ่งสิ่งนี้จะเป็นสิ่งที่ไม่ทำให้คุณยอมแพ้ไปเสียก่อน เมื่อคุณทำวิธีบรรลุเป้าหมายต่างๆ ให้ออกมาเป็นร่างแผนการแล้ว ให้คุณกำหนดเดดไลน์เอาไว้ด้วย และลองคิดดูว่าเป้าหมายย่อยแต่ละเป้าหมายควรจะต้องใช้เวลานานเท่าไร จากนั้นก็สร้างเส้นเวลาเพื่อการบรรลุเป้าหมายเหล่านั้น  การกำหนดเดดไลน์ให้ตัวเองจะทำให้คุณกระตุ้นตัวเองเพราะความรู้สึกเร่งรีบได้ และมันจะทำให้คุณมีความรับผิดชอบต่อการทำเป้าหมายแต่ละอย่างให้สำเร็จตามเวลาที่ตั้งไว้ มากกว่าที่จะปล่อยให้มันมาทำลิสต์ลำดับเป้าหมายของคุณพังไม่เป็นท่า  ตัวอย่างเช่น ถ้าคุณอยากจะเปิดร้านอาหาร และอยากจะมีเงินทุนสักประมาณ 350,000 บาทภายใน 3 ปี คุณอาจจะแบ่งย่อยๆ ออกเป็นประมาณเดือนละ 9,800 บาท เพราะนี่จะช่วยให้คุณเตือนตัวเองว่าต้องเก็บเงินให้ได้ทุกเดือน มากกว่าที่จะเอาเงินไปใช้กับเรื่องอื่น สุดท้าย ให้คุณลองจินตนาการถึงสิ่งต่างๆ ที่น่าจะทำให้แผนการของคุณมีปัญหาดู เพราะการคิดไปล่วงหน้าว่าตัวเองอาจจะต้องเจออุปสรรคอะไรบ้าง จะช่วยให้คุณสามารถพัฒนาไอเดียการรับมือกับอุปสรรคต่างๆ ได้ ถ้าหากอุปสรรคเหล่านั้นเกิดขึ้นมาจริงๆ  ตัวอย่างเช่น ลองจินตนาการว่าคุณตัดสินใจที่จะเป็นนักวิจัยเคมี และคุณก็ตัดสินใจสมัครเรียนปริญญาโทในมหาวิทยาลัยที่เด่นในด้านวิชาเคมี จะมีอะไรเกิดขึ้นเมื่อคุณไม่ได้รับเลือกให้เข้าเรียน? คุณจะไปสมัครเรียนที่อื่นหรือเปล่า? ถ้าเป็นแบบนั้น คุณอาจจะต้องสมัครที่อื่นด้วยก่อนที่คุณจะรู้ว่ามหาวิทยาลัยที่คุณเลือกเป็นอันดับหนึ่งนั้นรับคุณเข้าเรียนหรือเปล่า หรือไม่คุณก็อาจจะคิดว่ามันน่าจะดีกว่า ถ้าคุณรอจนถึงปีต่อไปแล้วค่อยสมัครเรียนใหม่อีกครั้งหนึ่ง ถ้าเป็นแบบนั้น ในช่วงเวลาระหว่างที่คุณรอจนถึงปีหน้า คุณจะทำใบสมัครของคุณให้ดูน่าสนใจมากขึ้นกว่าเก่ายังไง? หลายคนมักจะไม่ชัดเจนเกี่ยวกับสิ่งที่ตัวเองต้องการในชีวิต ดังนั้น ในขั้นแรก หน้าที่ของคุณก็คือการปรับเปลี่ยนแนวคิดบางอย่าง เช่น “ความสุข” หรือ “ความมั่นคง” ให้กลายเป็นสิ่งที่คุณอยากจะทำ  หาปากกาและกระดาษมาสักแผ่น แล้วเขียนลงไปว่าอะไรคือสิ่งสำคัญในชีวิตคุณ มันไม่ผิดอะไร ถ้าคุณจะเขียนแบบทั่วๆ ไปก่อน ขอแค่ให้คุณพยายามมีความชัดเจนก็พอ ตัวอย่างเช่น หากสิ่งแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวคุณคือคำว่า “ความสุข” นั่นก็ไม่ใช่เรื่องผิดอะไร ขอแค่ให้คุณพยายามทำให้มันชัดเจนก็พอ ลองถามตัวเองว่า คำว่า “ความสุข” มีความหมายยังไงสำหรับคุณ? ชีวิตแบบไหนที่คุณคิดว่าเป็นชีวิตที่มีความสุข? หนึ่งวิธีที่ดีในการเริ่มเคลื่อนย้ายจากจุดทั่วไปเพื่อไปหาจุดที่มีความเฉพาะเจาะจงก็คือ การเขียนเกี่ยวกับตัวเองอย่างอิสระ โดยให้คุณเขียนถึงบุคลิกและความสนใจของตัวเอง เพราะนี่อาจจะช่วยให้คุณสามารถกำหนดได้ว่าอะไรคือสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับตัวคุณ  ลองเขียนว่าคุณชอบใช้เวลาไปกับเรื่องอะไร โดยให้เริ่มระดมความคิดออกมาด้วยการเขียนลิสต์ถึงสิ่งที่คุณชอบทำและสิ่งที่ทำให้คุณมีแรงกระตุ้นดู  อย่าสร้างข้อจำกัดให้ตัวเองในการทำกิจกรรมหรือลิ้มลองประสบการณ์ต่างๆ ที่คุณคิดว่าเป็นประโยชน์หรือ “คุ้มค่าที่จะทำ” ซึ่งจุดประสงค์ในการระดมความคิดก็เพื่อที่จะให้คุณคิดไอเดียออกมาให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ เพราะต่อไป ลิสต์ที่คุณทำเอาไว้จะเป็นสิ่งที่มีประโยชน์สำหรับตัวคุณมากๆ เขียนเกี่ยวกับสิ่งต่างๆ ที่คุณให้ความสนใจ และ/หรืออยากเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับสิ่งนั้นอีก คุณสนใจในวิทยาศาสตร์หรือเปล่า? หรือสนใจวรรณกรรม? หรือว่าสนใจดนตรี? ไม่แน่นะ บางสิ่งบางอย่างที่คุณสนใจนี้ อาจจะเป็นเป้าหมายระยะยาวของชีวิตคุณไปเลยก็ได้ ให้คุณเขียนถึงสิ่งที่คุณอยากจะพัฒนาเกี่ยวกับตัวเอง คุณอยากจะพัฒนาทักษะการพูดในที่สาธารณะหรือเปล่า? หรืออยากจะพัฒนาทักษะในฐานะนักเขียน? หรือในฐานะช่างกล้องกันแน่? ซึ่งเราขอย้ำอีกครั้งว่า สิ่งเหล่านี้อาจจะเป็นเป้าหมายระยะยาวของชีวิตคุณไปเลยก็ได้ ให้คุณลองคิดถึงอนาคตในอุดมคติของคุณว่ามันมีลักษณะแบบไหน และให้ถามตัวเองด้วยคำถามที่จะช่วยให้คุณได้เห็นถึงรายละเอียดของสิ่งที่ตัวเองนึกถึงอยู่ ตัวอย่างเช่น ให้จินตนาการว่าคุณกำลังพยายามตัดสินใจเกี่ยวกับอาชีพที่จะทำในระยะยาว โดยอาจจะใช้คำถามต่อไปนี้เพื่อถามตัวเอง  คุณต้องการตื่นนอนตอนกี่โมงในทุกๆ เช้า? คุณต้องการอาศัยอยู่ที่ไหน? ในเมือง? ในเขตชนบท? หรือต่างประเทศ? จะต้องมีใครอยู่ที่นั่นบ้างเมื่อคุณตื่นขึ้นมา? การมีครอบครัวเป็นสิ่งที่สำคัญสำหรับคุณหรือเปล่า? ถ้าเป็นแบบนั้น อาชีพที่ต้องอาศัยการเดินทางออกนอกเมืองที่คุณอยู่บ่อยๆ อาจจะไม่ใช่ตัวเลือกที่ดีที่สุดสำหรับคุณ คุณอยากจะทำเงินให้ได้มากเท่าไร? คำตอบต่างๆ ที่ใช้ตอบคำถามเหล่านี้อาจจะไม่เพียงพอที่จะชี้ให้คุณเห็นหนทางสู่งานที่ใฝ่ฝันไว้ได้ในทันที แต่มันก็ช่วยให้คุณสามารถตัดสินใจอะไรบางอย่างได้บ้าง หลังจากที่คุณระดมความคิดของตัวเองออกมา นั่นแสดงว่าคุณก็คงจะมีไอเดียบางไอเดียเกี่ยวกับสิ่งที่คุณต้องการจะทำในชีวิตบ้างแล้ว ซึ่งจริงๆ คุณอาจจะมีสิ่งที่อยากทำมากมายหลายอย่าง ดังนั้น มันถึงเวลาแล้วที่คุณจะทำเป้าหมายเหล่านั้นให้มีความชัดเจนมากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้  ตัวอย่างเช่น ในจุดนี้คุณอาจจะมีไอเดียว่าคุณอาจจะอยากเป็นนักวิทยาศาสตร์ ซึ่งนี่ถือว่าเป็นการเริ่มต้นที่ดี แต่ให้คุณลองคิดตามไปด้วยว่าคุณอยากจะเป็นนักวิทยาศาสตร์ในสาขาไหน คุณอยากจะเป็นนักเคมี? นักฟิสิกส์? หรือนักดาราศาสตร์กันแน่? ให้คุณมีความชัดเจนกับเป้าหมายให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ การจินตนาการดูว่าคุณได้ตัดสินใจที่จะเป็นนักเคมีอาจจะเป็นเส้นทางที่เหมาะกับตัวคุณ และถ้าถึงจุดนี้ ให้คุณถามตัวเองว่างานประเภทไหนที่คุณต้องการทำในสาขานี้ คุณอยากจะทำงานด้านการพัฒนาผลิตภัณฑ์ให้กับบริษัทเอกชนหรือไม่? หรือคุณอยากจะสอนเคมีในมหาวิทยาลัยหรือเปล่า? ในจุดนี้ คุณอาจจะเจอจุดที่ยากอีกจุดหนึ่งในการตั้งเป้าหมายชีวิต ดังนั้น ให้คุณทดสอบเป้าหมายเหล่านั้นและลองถามตัวเองว่า “ทำไมฉันต้องการสิ่งนั้นด้วยล่ะ?” คำตอบของคุณอาจจะนำไปสู่การทบทวนเป้าหมายของคุณใหม่อีกครั้ง ตัวอย่างเช่น คุณอาจจะตัดสินใจใส่คำว่า “เป็นศัลยแพทย์” ลงไปในลิสต์ จากนั้นคุณก็ถามตัวเองว่าทำไม และเหตุผลของคุณก็คือ การเป็นศัลยแพทย์นั้นได้เงินเยอะและเป็นที่นับหน้าถือตา ซึ่งนี่เป็นเหตุผลที่มีความชัดเจน แต่ถ้าหากคุณค้นพบว่านั่นคือเหตุผลเดียวของคุณจริงๆ คุณอาจจะต้องพิจารณาอาชีพอื่นๆ ที่สามารถให้ผลประโยชน์ในระดับเดียวกันได้ เพราะการจะเป็นศัลยแพทย์นั้น ต้องอาศัยการศึกษาจำนวนมาก และอาจจะต้องทำงานในช่วงเวลาที่ไม่เหมือนกับอาชีพทั่วไป หากสิ่งเหล่านี้ดูไม่น่าดึงดูดสำหรับคุณ ให้คุณลองพิจารณาเป้าหมายอื่นที่อาจจะสร้างผลประโยชน์ให้กับคุณได้เหมือนกับการเป็นศัลยแพทย์ ไม่ว่าจะในด้านรายได้หรือด้านความน่าเคารพนับถือ ไม่ว่าเป้าหมายของคุณจะเป็นอะไร จำไว้ว่าสภาพแวดล้อมบางอย่างนั้นมีผลดีต่อการทำเป้าหมายต่างๆ ให้สำเร็จมากกว่าสภาพแวดล้อมบางแบบ ดังนั้น ให้คุณทำยังไงก็ได้เพื่อทำให้ตัวเองแน่ใจว่าผู้คนและพื้นที่รอบๆ ตัวคุณไม่ได้สร้างอุปสรรคให้กับคุณ  ตัวอย่างเช่น หากคุณกำลังจะเรียนแพทย์ คุณก็จะต้องอ่านหนังสือเป็นเวลาหลายชั่วโมงและต้องโฟกัสกับสิ่งที่คุณทำ แต่ถ้าหากคุณอาศัยอยู่กับเพื่อนที่ปาร์ตี้อยู่ตลอดเวลาและชอบยุให้คุณทำแบบพวกเขา คุณอาจจะต้องพิจารณาเรื่องการย้ายออกไปอยู่ที่อื่นแล้วล่ะ การล้อมรอบตัวเองด้วยผู้คนที่มุ่งเน้นการทำเป้าหมายของตัวเองให้สำเร็จนั้น สามารถช่วยให้คุณมีความรับผิดชอบต่อเป้าหมายและสร้างแรงกระตุ้นให้ตัวเองได้ ให้คุณเลือกวันเวลาที่จะเริ่มทำเป้าหมายย่อยอย่างแรกบนลิสต์ของคุณก่อน จากนั้นก็ลุยเลย!  หากคุณไม่แน่ใจว่าจะทำเป้าหมายย่อยอย่างแรกให้สำเร็จได้อย่างไร แสดงว่าเป้าหมายนั้นมีความยุ่งยากซับซ้อนเกินกว่าจะเป็นเป้าหมายย่อยอย่างแรกของคุณ และถ้าหากคุณไม่สามารถกำหนดวิธีการแรกเพื่อไปยังเป้าหมายนั้นได้ คุณอาจจะต้องค้นหาข้อมูลต่างๆ ให้มากขึ้นและ/หรือแบ่งเป้าหมายย่อยนั้นออกเป็นส่วนย่อยอีกทีหนึ่ง กำหนดวันที่ที่จะเริ่มต้น อย่างน้อยก็สองสามวันหลังจากนั้น ซึ่งถ้าหากมันเป็นเป้าหมายที่คุณรู้สึกตื่นเต้นที่จะทำ ความมุ่งหวังของคุณก็จะเป็นสิ่งที่ช่วยให้คุณสามารถสร้างแรงผลักดันและสร้างความกระตือรือร้นให้กับก้าวแรกของตัวเองได้  นอกจากนี่คุณยังสามารถใช้เวลาว่างเพื่อปรับแผนและหาคำแนะนำหรือตัวช่วยต่างๆ ที่จำเป็นต่อการบรรลุเป้าหมาย ก่อนที่คุณจะเริ่มต้นในขั้นแรก เมื่อคุณได้เริ่มต้นแล้ว กุญแจสำคัญในการบรรลุเป้าหมายก็คือ พยายามทำตามเป้าหมายอย่างต่อเนื่องและคงเส้นคงวา เพราะนี่คือกระบวนการที่เป็นไปทีละขั้นตอน และจะต้องกินระยะเวลานาน ดังนั้น การคอยสร้างความคืบหน้าให้ตัวเองอยู่เรื่อยๆ จึงเป็นสิ่งสำคัญ  หลายคนชอบตั้งเป้าหมายต่างๆ ไว้และก็เดินหน้าทำตามเป้าหมายนั้นด้วยความกระตือรือร้น รวมถึงทุ่มเทเวลามากมายและทุ่มพลังงานของตัวเองไปกับเป้าหมายในช่วงแรกๆ อย่างสุดตัว จริงอยู่ที่ความกระตือรือร้นนั้นเป็นสิ่งที่ดี แต่คุณก็ไม่ควรทุ่มสุดตัวในช่วงอาทิตย์หรือเดือนแรกๆ นอกจากนี้ คุณก็ไม่จำเป็นต้องตั้งมาตรฐานที่คุณไม่สามารถดำเนินชีวิตไปตามมาตรฐานนั้นในระยะยาวได้ จำไว้ว่า คุณทำสิ่งนี้เพื่อผลในระยะยาว และนี่ก็ไม่ใช่การแข่งขัน แต่มันคือการเดินทางของชีวิตคุณ  วิธีที่ดีวิธีหนึ่งที่จะสร้างความมั่นใจว่าตัวเองจะสามารถสร้างความคืบหน้าได้ก็คือ การกำหนดเวลาให้กิจวัตรประจำวันเพื่อทำตามเป้าหมาย ตัวอย่างเช่น หากคุณกำลังศึกษาเรียนรู้เพื่อที่จะเป็นนักเคมี ให้คุณกำหนดเวลาที่แน่นอนในแต่ละวันไว้สำหรับทำการบ้านเกี่ยวกับสิ่งที่เรียนมาเช่น ตั้งแต่บ่าย 3 โมงจนถึง 1 ทุ่ม และให้คุณกำหนดช่วงเวลาใดเวลาหนึ่งของวันไว้สำหรับพัฒนางานวิจัยของตัวเองโดยเฉพาะ อาจจะเป็นช่วง 1 ทุ่มครึ่งถึง 3 ทุ่มก็ได้ โดยพยายามใช้ช่วงเวลานี้เพื่อทำตามจุดประสงค์ที่วางไว้ให้ได้เหมือนกันทุกวัน ยกเว้นว่าคุณจำเป็นต้องเปลี่ยนแปลงตารางเวลาจริงๆ เพราะในช่วงเวลา 3 ทุ่ม คือช่วงเวลาที่ควรจะหยุดทำงานและควรจะทำอะไรที่เป็นการพักผ่อนได้แล้ว จำไว้ว่าการที่จะทำเป้าหมายบางอย่างให้สำเร็จได้นั้น มันไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากจะทุ่มเทเวลาและใช้ความพยายามให้มากๆ ซึ่งการทุ่มเทเวลาและใช้ความพยายามอย่างหนักคือวิธีที่จะทำให้คุณสามารถบรรลุเป้าหมายที่ตั้งไว้ได้ เพราะความต่อเนื่องคือสิ่งสำคัญ มันจึงจำเป็นมากที่คุณจะต้องคอยสร้างแรงผลักดันให้ตัวเองอยู่เรื่อยๆ   การมีเป้าหมายย่อยที่ดูมีความเป็นไปได้คือสิ่งจำเป็นต่อแรงกระตุ้นของคุณ เพราะมันจะทำให้คุณมีความกระตือรือร้นและมีความมุ่งมั่นได้ง่ายกว่า ถ้าหากคุณรู้สึกว่าตัวเองได้พัฒนาความคืบหน้าอยู่เรื่อยๆ   ให้คุณใช้การเสริมแรงเพื่อสร้างแรงจูงใจ เพราะการเสริมแรงบวกคือการเพิ่มสิ่งดีๆ บางอย่างให้กับชีวิต ส่วนการเสริมแรงในเชิงลบคือการเอาบางสิ่งบางอย่างที่ไม่เป็นที่ต้องการออกไปจากชีวิตคุณ ซึ่งทั้งสองอย่างนี้จะช่วยให้คุณสามารถคอยกระตุ้นตัวเองได้อยู่ตลอดเวลา หากคุณกำลังพยายามที่จะโฟกัสอยู่กับการกรอกแบบฟอร์มขออนุญาตเปิดร้านอาหาร และสังเกตว่าตัวเองเริ่มที่จะวอกแวก ให้คุณเสนอของรางวัลให้ตัวเอง โดยหลังจากที่คุณกรอกแบบฟอร์มขออนุญาตเสร็จแล้ว คุณอาจจะให้รางวัลตัวเองด้วยการนวดนำมันจากมืออาชีพก็ได้ หรือไม่ก็อาจจะสร้างแรงกระตุ้นให้มากขึ้นด้วยการอนุญาตให้ตัวเองไม่ต้องทำงานบ้านสักหนึ่งครั้งก็ได้ เพราะไม่ว่าจะด้วยวิธีไหน การสร้างแรงเสริมก็ช่วยให้คุณสามารถไปต่อกับเป้าหมายที่กำหนดไว้ได้เรื่อยๆ   การลงโทษตัวเองเมื่อล้มเหลวในการบรรลุเป้าหมายย่อยบางอย่าง ไม่ใช่สิ่งที่มีประสิทธิภาพเท่ากับการสร้างแรงเสริมให้เกิดพฤติกรรมดีๆ หรอก หากคุณตัดสินใจที่จะสร้างบทลงโทษให้กับตัวเองแล้ว ก็ดูให้แน่ใจด้วยว่าคุณเลือกใช้วิธีให้ของรางวัลตัวเองด้วยเหมือนกัน วิธีที่ดีวิธีหนึ่งที่จะทำให้ตัวเองมีแรงกระตุ้นอยู่ตลอดเวลาคือการคอยติดตามความคืบหน้าของตัวเองและคอยเช็คอยู่เป็นประจำ ซึ่งวิธีที่คุณใช้ติดตามความคืบหน้าจะขึ้นอยู่กับเป้าหมายและความชอบส่วนตัวของคุณ โดยคุณอาจจะใช้แอปฯ ไดอารี่ หรือปฏิทินในการบันทึกความคืบหน้าของตัวเองก็ได้  สิ่งนี้จะช่วยเตือนความจำว่าคุณทำเป้าหมายย่อยอะไรสำเร็จไปแล้วบ้าง นอกจากนี้ยังช่วยทำให้คุณมีความรับผิดชอบต่อเป้าหมายที่ตัวเองกำหนดไว้ตามตารางด้วย  การเขียนไดอารี่เป็นประจำนั้น สามารถช่วยลดความเครียดและความกังวลที่อาจจะเกิดขึ้นมาระหว่างที่คุณกำลังพยายามทำเป้าหมายในระยะยาวให้สำเร็จอยู่ได้
จัดลำดับเป้าหมาย. ทำการค้นคว้าข้อมูล. สร้างเป้าหมายย่อย. สร้างเส้นเวลา. วางแผนรับมือกับอุปสรรคต่างๆ . คิดถึงสิ่งที่ตัวเองต้องการ. เขียนเกี่ยวกับตัวเอง. จินตนาการถึงอนาคตข้างหน้า. ทำเป้าหมายให้ชัดเจน. ลองคิดถึงเหตุผลดูว่าทำไม. สร้างสิ่งแวดล้อมที่เหมาะสมให้ตัวเอง. เริ่มเดินหน้าทำตามเป้าหมาย. พยายามทำตามเป้าหมายอย่างต่อเนื่อง. คอยสร้างแรงกระตุ้นให้ตัวเอง. คอยติดตามความคืบหน้าของตัวเอง.
https://www.wikihow.com/Set-Goals-for-Life https://www.wikihow.com/Set-Goals-for-Life https://www.wikihow.com/Set-Goals-for-Life
Making a Plan for Achievement Developing Life Goals Working Toward Your Goals