เข้าใจภาวะการสูญเสียการได้ยิน ป้องกันการสูญเสียการได้ยินที่เกี่ยวกับเสียง หลีกเลี่ยงสาเหตุอื่นๆ ที่จะสร้างความเสียหายต่อการได้ยิน
การได้ยินเสียงดังอยู่บ่อยๆ หรือรับฟังติดต่อกันนานๆ เป็นหนึ่งในสาเหตุทั่วไปที่ทำให้สูญเสียการได้ยิน ทั้งที่ความจริงแล้วการสูญเสียการได้ยินในลักษณะนี้สามารถป้องกันได้โดยสิ้นเชิง   สมองเรารับรู้เสียงได้เนื่องจากอวัยวะรูปก้นหอยในหูชั้นในที่เรียกว่า คอเคลีย (cochlea) คอเคลียนี้จะมีขนเล็กๆ นับพันปกคลุมอยู่ซึ่งจะตรวจจับการสั่นไหวของคลื่นเสียงก่อนเปลี่ยนมันเป็นคลื่นสัญญาณไฟฟ้าที่สมองจะประมวลผลได้ เวลาที่หูได้รับเสียงดัง เส้นขนเล็กๆ เหล่านี้อาจเกิดความเสียหาย ส่งผลให้สูญเสียการได้ยินได้ ถึงแม้ว่าเสียงดังลั่นสั้นๆ (เช่นเสียงพลุหรือเสียงปืน) บางทีอาจเป็นต้นเหตุได้ แต่ต้นเหตุส่วนใหญ่จะมาจากการได้ยินเสียงที่ดังเกินอยู่เป็นประจำ (ฟังเพลงเสียงดังเกินไป หรือทำงานในสภาพแวดล้อมที่หนวกหู) เป็นเรื่องสำคัญที่ต้องตระหนักว่าพลันที่เกิดความเสียหายทางการได้ยินแล้ว มันไม่สามารถฟื้นคืนกลับมาดีเหมือนเดิมได้ ฉะนั้น จึงจำเป็นที่คุณต้องตรวจสอบเพื่อปกป้องการได้ยินก่อนจะสายเกินไป การปกป้องสมรรถภาพการได้ยินนั้นหลักใหญ่ก็อยู่ที่การเรียนรู้ที่จะจดจำระดับความดังของเสียงที่อาจก่ออันตรายขึ้นได้ แล้วคุณก็จะมองเห็นภาพได้ชัดเจนขึ้นว่าต้องหลีกเลี่ยงอะไรบ้าง   การได้ยินเสียงที่ดังสูงกว่า 85 เดซิเบลเป็นเวลานานถือว่าเป็นอันตรายต่อการได้ยิน เพื่อให้คุณมองภาพออกว่าเสียงอะไรดัง 85 เดซิเบลก็อยู่ที่ระดับมาตรวัดต่อไปนี้:  เสียงสนทนาปกติ: 60 ถึง 65 เดซิเบล เสียงจักรยานยนต์หรือเครื่องตัดหญ้า: 85 ถึง 95 เดซิเบล เสียงดนตรีในคลับ: 110 เดซิเบล เสียงเครื่องเล่น mp3 ที่เปิดให้ดังที่สุด: 112 เดซิเบล เสียงไซเรนรถฉุกเฉิน: 120 เดซิเบล   ทำการตรวจวัดเพื่อลดระดับเสียงลงมาเพียงไม่กี่เดซิเบลก็ถือว่าเป็นประโยชน์ต่อหูอย่างมาก นั่นเป็นเพราะข้อเท็จจริงที่ว่าเสียงทุกๆ 3 เดซิเบลในระดับความดังเสียงนั้นจะเพิ่มปริมาณของพลังงานเสียงที่ถูกปล่อยออกมาเป็นสองเท่า ผลก็คือ จำนวนเวลาที่คุณสามารถรับฟังเสียงนั้นอย่างปลอดภัยจะลดลงอย่างฮวบฮาบเมื่อเสียงยิ่งดังขึ้น เช่น คุณสามารถใช้เวลานานถึงแปดชั่วโมงในการรับฟังเสียงที่ดัง 85 เดซิเบล แต่คุณควรใช้เวลาเพียง 15 นาทีฟังเสียงที่ดังกว่า 100 เดซิเบล หากคุณไม่สามารถจับคำสนทนาของคนที่ยืนห่างจากคุณสองเมตรได้โดยไม่ต้องตะโกน แสดงว่าระดับเสียงดังได้ทำลายประสิทธิภาพการได้ยินของหูคุณแล้ว หากคุณฟังอะไรก็ไม่ค่อยได้ยินหรือมีปัญหาปวดหู เป็นความคิดที่ดีที่จะไปพบผู้เชี่ยวชาญ   ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับประเด็นปัญหา แต่คุณอาจต้องพบแพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านคอ หู จมูก หรือไม่ก็ผู้เชี่ยวชาญด้านการได้ยิน พวกเขาจะทำการทดสอบเพื่อตรวจดูว่าคุณมีอาการเสื่อมสมรรถภาพทางการได้ยินหรือไม่ ในขณะที่หูหนวกนั้นไม่มีหนทางรักษา แต่เครื่องช่วยฟังสามารถแก้ปัญหานี้ได้โดยการขยายเสียงในขณะที่มันเข้ามาในหู แน่ละว่าเครื่องมีราคาแพง แถมใช่ว่าจะใช้ได้ผลเสมอไป ดังนั้น การปกป้องการได้ยินจึงเป็นเรื่องสำคัญมาก การฟังเพลงดังๆ ผ่านทางหูฟังกลายเป็นหนึ่งในสาเหตุหลักที่ทำให้คนหนุ่มสาวเกิดหูหนวก   ระดับความดังของเสียงบนเครื่องเล่น MP3 นั้นสูงเกินไปถ้าหากมันตัดเสียงภายนอกออกได้หมด หรือมันทำให้รู้สึกไม่สบายหู ให้เปลี่ยนจากหูฟังแบบเสียบรูหูมาเป็นหูฟังแบบครอบ เพราะมันให้เสียงดีกว่าในระดับความดังที่เบากว่า พยายามทำตามกฎ 60/60 เวลาฟังเพลงบนเครื่องเล่น MP3  นั่นหมายถึงคุณควรฟังเพลงในระดับไม่เกิน 60% ของระดับความดังสูงสุดของเครื่องเล่น ในเวลาไม่เกินคราวละ 60 นาที คุณยังจำเป็นต้องระมัดระวังเวลาฟังเพลงในพื้นที่ปิด เช่น ในรถ การลดระดับความดังลงมาสักเล็กน้อยมีผลแตกต่างต่อการได้ยินอย่างยิ่ง สถานที่ทำงานบางแห่งอาจใช้คำอธิบายได้ว่า "มีสภาพแวดล้อมทางเสียงในระดับอันตราย" ซึ่งคนทำงานจะต้องเจอเสียงดังติดต่อกันเป็นเวลานาน นั่นรวมไปถึงการทำงานในโรงงานที่มีเสียงเครื่องจักรดังและบริเวณไซต์งานก่อสร้าง   ทุกวันนี้ สถานที่ทำงานส่วนใหญ่จะต้องทำตามกฎระเบียบข้อบังคับที่ปกป้องสมรรถภาพการได้ยินของผู้ทำงาน ผู้ทำงานจะต้องสวมที่อุดหูแบบตัดเสียงหากระดับเสียงโดยเฉลี่ยสูงเกินกว่า 85 เดซิเบล แต่กระนั้น คนที่ทำงานด้วยตัวเองต้องรับผิดชอบในการได้ยินของตนเอง ฉะนั้นอย่าลืมสวมเครื่องป้องกันการได้ยินเวลาต้องทำกิจกรรมอย่างการใช้เครื่องตัดหญ้าหรืองานซ่อมแซมบ้าน หากคุณกังวลกับระดับเสียงในสถานที่ทำงาน ให้พูดคุยกับเจ้าหน้าที่ฝ่ายสุขภาพและความปลอดภัยหรือใครในแผนกบุคลากร การเข้าชมคอนเสิร์ตหรือโชว์ที่ต้องได้ยินเสียงดนตรีสดอย่างดังนั้นทำอันตรายต่อการได้ยินได้ เช่น หลายคนยังคงได้ยินเสียงวิ๊งๆ ดังในหูแม้จบคอนเสิร์ตแล้ว ซึ่งนั่นควรจะถือเป็นสัญญาณเตือน  เพื่อปกป้องหูในระหว่างการฟังดนตรีสด ให้หาที่ฟังของตนให้ห่างจากเครื่องขยายเสียง ลำโพง หรือลำโพงสำหรับนักดนตรีบนเวที ยิ่งคุณอยู่ห่างจากแหล่งต้นกำเนิดเสียงแค่ไหนก็ยิ่งดีขึ้นแค่นั้น หาช่วง "พักเงียบเสียง" ถ้าคุณออกไปเที่ยวฟังเพลงตามคลับบาร์ พยายามออกไปข้างนอกสักห้านาทีทุกๆ ชั่วโมง แค่การให้หูได้พักจากการได้ยินเสียงดังอย่างต่อเนื่องนั้นก็ทำให้มันดีขึ้นได้มาก อีกทางเลือกหนึ่งคือการสวมที่อุดหูในระหว่างฟังดนตรีเล่นสด มันอาจลดระดับเสียงลงได้ราว 15 ถึง 35 เดซิเบล แต่ไม่ควรอุดจนไม่ได้ยินหรือส่งผลกระทบต่อความสนุกในการชมคอนเสิร์ต หากตัวคุณเป็นนักดนตรี พยายามหลีกเลี่ยงการซ้อมโดยใช้ระดับเสียงสูงสุดและสวมที่อุดหูในขณะเล่นถ้าเป็นไปได้ หากคุณตั้งครรภ์ จำเป็นที่จะต้องเลี่ยงเสียงดังเพราะการได้ยินของทารกอาจเสียหายตั้งแต่ในครรภ์ได้ เช่นเดียวกัน ทารกน้อยกับเด็กเล็กมีกะโหลกบางและหูที่กำลังพัฒนาเติบโต และจะไวต่อเสียงดัง  ถ้าคุณตั้งครรภ์ หลีกเลี่ยงการชมคอนเสิร์ตหรือทำงานในที่ซึ่งเสียงดังเกิน 85 เดซิเบล (ราวเสียงของรถจักรยานยนต์) ซึ่งอาจโยงไปถึงการสูญเสียการได้ยินในเด็กได้ การได้รับเสียงดังระหว่างตั้งครรภ์ถูกเชื่อมโยงกับการมีน้ำหนักแรกเกิดต่ำและการคลอดก่อนกำหนด  ห้ามทารกแรกเกิดได้รับเสียงดังในฉับพลัน เสียงที่ดังกว่า 80 เดซิเบลนั้นถูกเชื่อมโยงกับภาวะหูหนวกและโรคขวัญผวาในทารก เด็กเล็กไวต่อการได้ยินเสียงกว่าผู้ใหญ่ ฉะนั้น หากสภาพแวดล้อมนั้นดูเสียงดังในสายตาคุณ เด็กจะรู้สึกว่ามันดังยิ่งกว่านั้น ให้หาซื้อหูฟังหรือที่อุดหูมาป้องกันหรือหลีกเลี่ยงสภาพแวดล้อมที่มีเสียงดัง เช่น คอนเสิร์ตร็อคหรือที่นั่งแถวหน้าในงานแสดงพลุ ยาหรือสารเคมีที่มีพิษต่อประสาทหูคือยาที่มีผลทำลายการได้ยินของคุณได้   ยาที่มีพิษต่อประสาทหูที่แพร่หลายที่สุดคือ ซาลิไซเลท (salicylates) เช่น แอสไพริน กับยาต้านมาลาเรีย สารละลายเข้มข้นที่ใช้ในงานอุตสาหกรรมก็มีความเชื่อมโยงกับการทำให้หูหนวก เพื่อหลีกเลี่ยงความเสียหายของการได้ยินจากยาและสารเคมีเหล่านี้ ให้ใช้ยาตามคำแนะนำและรายงานผลข้างเคียงที่ผิดปกติใดๆ กับแพทย์ หากคุณต้องทำงานใช้สารละลายทางเคมี ให้ปรึกษากับเจ้าหน้าที่แผนกสุขภาพหรือความปลอดภัยเกี่ยวกับการป้องกันที่ควรได้รับ มีโรคและอาการเจ็บป่วยจำนวนไม่น้อยที่ทำให้หูหนวกได้ โรคที่พบเห็นบ่อยที่สุดก็เช่น โรคหัด โรคคางทูม โรคหัดเยอรมัน โรคไอกรน โรคเยื่อหุ้มสมองอักเสบ และโรคซิฟิลิส  วิธีที่ดีที่สุดที่จะเลี่ยงหูหนวกอันเกิดจากโรคเหล่านี้ก็คือหลีกเลี่ยงที่จะสัมผัสกับโรคเหล่านี้เสียตั้งแต่แรก นำทารกและเด็กเล็กเข้ารับการฉีดวัคซีนและพบแพทย์ทันทีเวลาคุณเริ่มไม่สบาย ด้วยการวินิจฉัยและรักษาโรคทันท่วงทีนั้นจะป้องกันไม่ให้มันพัฒนาจนเกิดภาวะแทรกซ้อนที่รุนแรงขึ้นอย่างเช่นหูหนวก หลีกเลี่ยงโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์อย่างซิฟิลิสด้วยการสวมถุงยางอนามัยระหว่างมีเพศสัมพันธ์ ความเสียหายต่อหูชั้นกลางกับหูชั้นในอันเนื่องมาจากการบาดเจ็บที่ศีรษะนั้นอาจส่งผลต่อการทำให้หูหนวก ดังนั้น จึงจำเป็นที่ต้องป้องกันตนเองจากอาการบาดเจ็บที่ศีรษะเท่าที่จะทำได้  สวมหมวกกันน็อคระหว่างขับขี่จักรยานหรือเล่นกีฬาที่ต้องมีการปะทะ เนื่องจากการถูกกระทบกระแทกที่สมองก็อาจส่งผลด้านลบต่อการได้ยิน และคาดเข็มขัดนิรภัยเสมอเวลานั่งในรถ ปกป้องหูคุณจากการบาดเจ็บของหูจากแรงกดอากาศ (otitic barotraumas) โดยการใช้เครื่องป้องกันทุกอย่างในการดำน้ำแบบถัง ปกป้องตัวเองจากการพลัดหล่นโดยให้คำนึงถึงความปลอดภัยในทุกเวลา เช่น ไม่ยืนบนบันไดชั้นสูงสุด หลายคนพยายามทำความสะอาดรูหูด้วยการใช้ค็อตตอนบัด อย่างไรก็ดี ค็อตตอนบัดมีแต่จะทำให้ขี้หูเข้าไปในรูหูลึกขึ้น ยังสามารถทำความเสียหายแก่ผิวที่ไวและบางในนั้นจนอาจมีผลต่อการได้ยินได้   คนส่วนใหญ่ไม่จำเป็นต้องทำความสะอาดรูหู เพราะหูเองก็ต้องการขี้หูในปริมาณระดับหนึ่งสำหรับการป้องกัน และปริมาณที่มากเกินนั้นจะถูกกำจัดออกมาเองตามธรรมชาติ แต่หากคุณรู้สึกว่ามีขี้หูอยู่ในหูมากเกินไป คุณสามารถกำจัดออกได้โดยการใช้ชุดอุปกรณ์กำจัดขี้หู เวลาใช้ให้หยอดยาหยอดหูลงไปในหูสักสองสามหยดก่อนเข้านอน ทำติดต่อกันหลายๆ คืน ยานั้นจะทำให้ขี้หูนิ่ม และไหลออกมาเอง การเลือกใช้วิถีชีวิตที่ถูกสุขพลานามัยสามารถช่วยปกป้องการได้ยินและหลีกเลี่ยงอาการหูหนวกได้   ออกกำลังกายให้มาก การออกกำลังกายแบบคาร์ดิโอ เช่น การเดิน วิ่ง หรือปั่นจักรยาน ช่วยทำให้โลหิตไหลเวียนไปที่หูดีขึ้น ซึ่งเป็นผลดีต่อการได้ยิน มันจะดียิ่งขึ้นไปอีกถ้าคุณหาที่ออกกำลังกายที่สดชื่นและเงียบได้ เช่นตามป่าหรือตามทะเลที่ห่างไกลผู้คน เพราะมันจะให้หูได้พักจากสรรพเสียงความวุ่นวายในชีวิตประจำวัน เลิกสูบบุหรี่ จากการศึกษาที่ตีพิมพ์ใน จุลสารแห่งสมาคมแพทยศาสตร์อเมริกา พบว่าคนที่สูบบุหรี่ (หรือได้รับควันบุหรี่บ่อยๆ) มีโอกาสหูหนวกจากวัยได้มากกว่า ลดการบริโภคคาเฟอีนกับโซเดียม ทั้งคาเฟอีนกับโซเดียมล้วนส่งผลด้านลบต่อการได้ยิน คาเฟอีนจะลดการไหลเวียนของโลหิตไปที่หู ในขณะที่โซเดียมจะเพิ่มการกักเก็บของเหลวซึ่งอาจส่งผลให้เกิดการบวมในหูชั้นใน ลองเปลี่ยนมาดื่มกาแฟหรือชาแบบดีแคฟและลดการบริโภคเกลือลง
เข้าใจภาวะการสูญเสียการได้ยินอันเนื่องมาจากเสียง. เรียนรู้ที่จะจดจำระดับความดังของเสียงที่อาจเป็นอันตราย. ไปพบผู้เชี่ยวชาญหากคุณสงสัยว่าจะเสื่อมสมรรถภาพการได้ยิน. ลดความดังของเพลงลงมา. ปกป้องการได้ยินในที่ทำงาน. ให้ระมัดระวังในงานคอนเสิร์ตหรือโชว์. ปกป้องการได้ยินของลูกคุณ. ให้ระมัดระวังเมื่อใช้ยาหรือสารเคมีที่มีพิษต่อประสาทหู. ป้องกันตนเองจากโรคที่ทำให้หูหนวกได้. หลีกเลี่ยงอาการบาดเจ็บที่ศีรษะ. อย่าลองทำความสะอาดหูเอง. มีวิถีชีวิตที่เน้นสุขพลานามัย.
https://www.wikihow.com/Protect-Your-Hearing https://www.wikihow.com/Protect-Your-Hearing https://www.wikihow.com/Protect-Your-Hearing
Understanding Hearing Loss Preventing Noise-Related Hearing Loss Avoiding Other Causes of Hearing Damage