การรักษาโรคไข้เลือดออก การเฝ้าสังเกตภาวะแทรกซ้อนที่เป็นไปได้ การวินิจฉัยโรคไข้เลือดออก การรู้จักอาการของโรคไข้เลือดออก การป้องกันโรคไข้เลือดออก
แม้ว่าจะไม่มีการรักษาโดยเฉพาะสำหรับโรคไข้เลือดออก แต่ความเสี่ยงในการเกิดปัญหามีเลือดออกที่เกิดจากการติดเชื้อนั้นจะต้องได้รับการดูแลรักษาทางการแพทย์ คนส่วนใหญ่จะดีขึ้นในประมาณสองสัปดาห์ด้วยการรักษาตามอาการโดยทั่วไป วิธีที่พบได้บ่อยที่สุดในการรักษาไข้เลือดออกคือใช้มาตรการเพื่อรักษาตัว   นอนหลับพักผ่อนเยอะๆ   ดื่มน้ำมากๆ   กินยาเพื่อลดไข้  แนะนำให้ใช้อะเซตามิโนเฟน (Acetaminophen) ในการรักษาไข้และอาการไม่สบายที่เกิดจากไข้เลือดออก ไม่ควรใช้ผลิตภัณฑ์แอสไพรินในการรักษาอาการปวดหรือไข้ที่เกี่ยวข้องกับโรคไข้เลือดออกเนื่องจากความเสี่ยงต่ออาการเลือดออก  ถามแพทย์เกี่ยวกับการใช้ยาแก้อักเสบไม่ต้องสั่งโดยแพทย์ ยาอย่างเช่น ไอบูโพรเฟน (Ibuprofen) และนาพรอกเซน(Naproxen) สามารถช่วยลดไข้และรักษาอาการไม่สบายตัวได้ ในบางกรณี ไอบูโพรเฟนหรือนาพรอกเซนอาจจะไม่เหมาะสมถ้าคุณกำลังกินยาตามใบสั่งแพทย์ที่คล้ายกันอยู่ หรือถ้ามีเหตุผลที่คุณคิดว่าสารเหล่านี้บางครั้งอาจจะทำให้เกิดภาวะเลือดออกในทางเดินอาหารได้ง่าย  ทำตามคำแนะนำบนฉลากของผลิตภัณฑ์ที่คุณใช้ อย่าใช้เกินปริมาณที่แนะนำ ถ้าคุณกำลังกินยาแก้ปวดหรือสารละลายลิ่มเลือด ให้พูดคุยกับแพทย์ก่อนที่คุณจะใช้ผลิตภัณฑ์ที่หาซื้อได้เองตามร้านขายยาเพิ่มเติม คนส่วนใหญ่ฟื้นตัวจากไข้เลือดออกภายในประมาณสองสัปดาห์ หลายคนโดยเฉพาะผู้ใหญ่จะยังคงรู้สึกเหนื่อยและหดหู่บ้างต่อไปเป็นเวลาหลายสัปดาห์ถึงเป็นเดือนหลังจากการติดเชื้อไข้เลือดออก ถ้าอาการของคุณยังคงอยู่หรือคุณมีอาการเลือดออก ให้ติดต่อแพทย์ทันทีหรือขอรับการรักษาพยาบาลฉุกเฉิน อาการบางอย่างเป็นสัญญาณเตือนที่บ่งบอกว่าร่างกายของคุณอาจจะมีปัญหาในการรักษาความสมบูรณ์ของหลอดเลือด อันได้แก่อาการต่อไปนี้  อาการคลื่นไส้และอาเจียนติดต่อกัน  อาเจียนเป็นเลือดหรือมีลักษณะเป็นลิ่มเลือดเล็กๆ สีน้ำตาลปนน้ำ  มีเลือดในปัสสาวะของคุณ  อาการปวดท้อง  อาการหายใจลำบาก  มีปัญหาเลือดกำเดาไหลหรือมีเลือดออกตามไรฟัน  เกิดรอยช้ำได้ง่าย  การรักษาพยาบาลฉุกเฉินอาจจะส่งผลให้มีการรักษาตัวในโรงพยาบาล เมื่อคุณเข้ารับการรักษาตัวในโรงพยาบาล คุณจะได้รับการรักษาด้วยการรักษาตามอาการซึ่งจะสามารถช่วยชีวิตได้  ตัวอย่างของการดูแลที่อาจจะได้รับ ได้แก่ การแทนที่ของเหลวและอิเล็กโทรไลต์ และการรักษาหรือการป้องกันสภาวะช็อก คอยติดต่อกับแพทย์และรายงานการเปลี่ยนแปลงใดๆ ก็ตามที่อาจจะเกิดขึ้นขณะที่คุณฟื้นตัวจากโรคไข้เลือดออก หรือเกิดอาการซ้ำอีกหรือแย่ลง แพทย์จะรู้ว่าจะยื่นมือเข้ามารักษาได้อย่างไรถ้าอาการของคุณแย่ลงไปจนถึงเป็นไข้เลือดออกเด็งกี (Dengue Hemorrhagic Fever) หรือกลุ่มอาการไข้เลือดออกช็อก (Dengue Shock Syndrome) ถ้าอาการเกิดขึ้นติดต่อกันนานเกิน 7 วัน รวมถึงปัญหาเรื่องการอาเจียนอย่างต่อเนื่อง อาเจียนเป็นเลือด อาการปวดท้องอย่างรุนแรง อาการหายใจลำบาก มีบริเวณที่เป็นสีม่วงใต้ผิวหนังคล้ายกับรอยช้ำ และยังมีปัญหาเกี่ยวกับเลือดกำเดาไหลหรือมีเลือดออกตามไรฟัน คุณควรไปพบแพทย์ทันที  คุณอาจกำลังจะเป็นไข้เลือดออกเด็งกี ซึ่งเป็นภาวะทางการแพทย์ที่ร้ายแรงและเป็นอันตรายถึงชีวิต  ถ้าคุณมีอาการเหล่านั้นแล้วล่ะก็ คุณจะอยู่ในช่วง 24-48 ชั่วโมงที่เส้นเลือดฝอยซึ่งเป็นเส้นเลือดที่เล็กที่สุดในร่างกายของคุณเริ่มซึมผ่านได้มากขึ้น หรือรั่ว  เส้นเลือดฝอยรั่วนั้นจะทำให้ของเหลวรั่วออกจากเส้นเลือดและสะสมอยู่ในหน้าอกและช่องท้อง ทำให้เกิดภาวะที่เรียกว่า ท้องมาน (Ascites) และภาวะมีน้ำในโพรงเยื่อหุ้มปอด (Pleural Effusion)  ร่างกายของคุณกำลังประสบปัญหาระบบไหลเวียนเลือดล้มเหลวซึ่งจะนำไปสู่ภาวะช็อก ถ้าระบบไม่กลับมาทันที ก็อาจจะเสียชีวิตได้ ถ้าคุณแสดงอาการใดๆ ของไข้เลือดออกเด็งกีหรือกลุ่มอาการไข้เลือดออกช็อก คุณจำเป็นต้องรักษาตัวในโรงพยาบาลและรับการรักษาพยาบาลทันที ภาวะนี้เป็นอันตรายถึงชีวิต  โทร 1669 หรือขอรับความช่วยเหลือทางการแพทย์ด้วยวิธีที่เร็วที่สุด เนื่องจากนี่เป็นเหตุฉุกเฉินทางการแพทย์  กลุ่มอาการไข้เลือดออกช็อกเป็นที่รู้จักโดยอาการเริ่มแรกอันได้แก่ ความอยากอาหารลดลง มีไข้อย่างต่อเนื่อง อาเจียนอย่างต่อเนื่อง และอาการที่เกิดขึ้นติดต่อกันที่เกี่ยวข้องกับโรคไข้เลือดออก ความเสี่ยงที่จะเกิดอาการช็อกสูงสุดคือระหว่างวันที่สามถึงวันที่เจ็ดของอาการป่วย ถ้าปล่อยไว้โดยไม่ได้รับการรักษา อาการตกเลือดภายในจะดำเนินต่อไป อาการของการตกเลือด ได้แก่ อาการเลือดออกใต้ผิวหนัง อาการฟกช้ำและผื่นสีม่วงคล้ำเรื้อรัง อาการต่างๆ แย่ลง อาการเลือดออกอย่างผิดปกติ แขนขาเย็นและชื้น และอาการเหงื่อออก  กลุ่มอาการเช่นนี้บ่งชี้ว่าบุคคลนั้นกำลังตกอยู่ในหรือใกล้จะเกิดภาวะช็อกทางการแพทย์แล้ว  กลุ่มอาการไข้เลือดออกช็อกอาจจะเป็นอันตรายถึงชีวิต ถ้าบุคคลนั้นยังมีชีวิตอยู่ พวกเขาอาจจะเป็นโรคสมอง สูญเสียการทำงานของสมอง ตับเสียหาย หรือชัก  การรักษากลุ่มอาการไข้เลือดออกช็อกจะรวมถึงการควบคุมการสูญเสียเลือด การทดแทนของเหลว ความพยายามในการสร้างความดันเลือดให้ปกติ ออกซิเจน และอาจจะมีการถ่ายเลือดเพื่อฟื้นฟูเกล็ดเลือดและส่งเลือดใหม่ไปยังอวัยวะที่สำคัญ ถ้าคุณมีอาการที่สอดคล้องกับไข้เลือดออกแล้วล่ะก็ให้ไปพบแพทย์ให้เร็วที่สุดเพื่อรับการตรวจวินิจฉัย  มีการตรวจเลือดเพื่อช่วยให้แพทย์ระบุได้ว่าคุณเป็นไข้เลือดออกหรือไม่  แพทย์จะตรวจเลือดเพื่อช่วยในการระบุการเกิดแอนติบอดี้ต่อโรคไข้เลือดออก โดยจะใช้เวลาหลายสัปดาห์เพื่อให้ได้ผลการตรวจเลือดเต็มรูปแบบ  สามารถตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงของผลรวมของเกล็ดเลือดได้เพื่อช่วยในการตรวจวินิจฉัย คนที่ติดเชื้อไข้เลือดออกนั้นจะมีผลรวมของเกล็ดเลือดต่ำกว่าปกติ  การทดสอบเพิ่มเติมที่เรียกว่า การทดสอบทูร์นิเก้ (Tourniquet Test) สามารถช่วยในการวินิจฉัยได้โดยการให้แพทย์ทราบข้อมูลเกี่ยวกับสภาวะของเส้นเลือดฝอยของคุณ การทดสอบนี้ไม่ใช่ข้อสรุป แต่สามารถนำมาใช้ประกอบเพื่อช่วยในการวินิจฉัยได้  งานวิจัยกำลังอยู่ในระหว่างการพัฒนาการทดสอบใหม่ๆ เพื่อยืนยันการวินิจฉัยโรคไข้เลือดออก รวมถึงบางส่วนที่เป็นการทดสอบ ณ จุดที่ดูแลผู้ป่วย การทดสอบ ณ จุดที่ดูแลผู้ป่วยนั้นสามารถทำได้ที่คลินิกหรือในโรงพยาบาลโดยจะทำและให้การยืนยันผลการติดเชื้ออย่างได้รวดเร็ว  สัญญาณและอาการของคุณมักจะเพียงพอสำหรับแพทย์ในการระบุว่าคุณได้รับเชื้อไข้เลือดออก เริ่มการรักษาตามอาการ และติดตามความคืบหน้า ถึงแม้ว่าไข้เลือดออกจะเป็นปัญหาระดับโลก แต่ก็มีบางพื้นที่ที่พบการติดเชื้อได้บ่อยกว่า และก็มีสถานที่ที่ไม่เคยมีรายงานมาก่อน  ภูมิภาคในโลกที่คุณมีแนวโน้มที่จะถูกยุงที่เป็นพาหะนำโรคไข้เลือดออกกัด ได้แก่ สถานที่ในเขตร้อน เช่น เปอร์โตริโก ละตินอเมริกา เม็กซิโก ฮอนดูรัส เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และหมู่เกาะแปซิฟิก  องค์การอนามัยโลกยังระบุถึงบริเวณอื่นๆ ที่มีรายงานผู้ป่วยบ่อยๆ อันได้แก่ บางพื้นที่ของแอฟริกา อเมริกาใต้ ออสเตรเลีย ประเทศในแถบเมดิเตอร์เรเนียนตะวันออก และตำแหน่งเกาะในแปซิฟิกตะวันตก  มีรายงานผู้ป่วยรายล่าสุดในยุโรป ฝรั่งเศส โครเอเชีย หมู่เกาะมาเดราของโปรตุเกส จีน สิงคโปร์ คอสตาริกา และญี่ปุ่น ในปี 2556 มีรายงานผู้ป่วยหลายรายในฟลอริด้า  รายงานล่าสุดที่โพสต์ในเดือนกรกฎาคม 2558 ระบุว่ายังไม่มีรายงานผู้ป่วยไข้เลือดออกในฟลอริดาในช่วงปี 2558  มี 10 เมืองในแคลิฟอร์เนียที่ได้รายงานว่ามีผู้ป่วยไข้เลือดออกในช่วง 2 ปีที่ผ่านมา  เมื่อเดือนกรกฏาคม 2558 มีรายงานว่ามีผู้ป่วยใหม่หลายรายในเท็กซัส ตามชายแดนเม็กซิโก  จนถึงปัจจุบัน รายงานเกี่ยวกับผู้ป่วยในสหรัฐอเมริกานั้นถูกจำกัดอยู่ที่ฟลอริดา แคลิฟอร์เนีย และตอนนี้ก็เท็กซัส โดยยังไม่ได้รับรายงานกี่ยวกับไข้เลือดออกในบริเวณอื่นๆ ของสหรัฐอเมริกา ถ้าคุณคิดว่าคุณเป็นไข้เลือดออก ให้นึกถึงบริเวณที่คุณไปในช่วงสองสัปดาห์ที่ผ่านมา หรือบริเวณที่คุณอาศัยอยู่ ถ้าคุณอาศัยอยู่ในสหรัฐอเมริกา อาการที่คุณเป็นนั้นไม่น่าจะใช่ไข้เลือดออก เว้นแต่ว่าคุณจะอาศัยอยู่ในแคลิฟอร์เนีย เท็กซัส หรือฟลอริด้า โดยคุณได้ไปรัฐดังกล่าวเหล่านั้นในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา หรือเคยเดินทางไปยังภูมิภาคใดภูมิภาคหนึ่งของโลกที่รู้กันว่ามียุงที่เป็นพาหะนำโรคไข้เลือดออกอยู่ ยุงที่เป็นพาหะนำไข้เลือดออกนั้นจะมีลักษณะเฉพาะ   ยุงลายบ้าน (Aedes aegypti) มีขนาดเล็กและสีดำ และมีแถบสีขาวที่ขา บนตัวของมันยังมีลายสีขาวหรือสีเงินที่คล้ายกับรูปทรงของเครื่องดนตรีที่เรียกว่าพิณไลร์ (Lyre) อีกด้วย  คุณอาจจะจำได้ว่าโดนยุงเช่นนี้กัด ถ้าคุณสามารถจำได้ว่ายุงที่กัดคุณรูปร่างหน้าตาเป็นอย่างไรแล้วล่ะก็ ข้อมูลนั้นอาจจะมีประโยชน์ในการยืนยันการตรวจวินิจฉัย เมื่อคุณถูกยุงที่เป็นพาหะนำโรคไข้เลือดออกกัด เวลาโดยเฉลี่ยที่จะเกิดอาการคือประมาณ 4-7 วัน แม้ว่าระยะฟักตัวโดยเฉลี่ยคือ 4-7 วันคุณ แต่คุณอาจจะมีอาการตั้งแต่ 3 วันแรก หรือ 2 สัปดาห์หลังจากถูกกัด อาการแรกที่จะปรากฏคือมีไข้สูง  อาการไข้ของไข้เลือดออกสูงจะมาก ตั้งแต่ 38.9-40.6 องศาเซียลเซียส  มีอาการไข้สูงเป็นเวลา 2-7 วัน แล้วอุณหภูมิจะกลับมาเป็นปกติหรือต่ำกว่าปกติ จากนั้นไข้อาจจะกลับมาอีก คุณอาจจะมีอาการไข้สูงอีกครั้ง โดยอาการสามารถอยู่ได้นานหลายวันกว่าเดิม อาการเริ่มแรกที่เกิดขึ้นหลังจากเริ่มมีไข้นั้นโดยทั่วไปแล้วจะไม่เฉพาะเจาะจง และมีลักษณะเหมือนไข้หวัดใหญ่  อาการที่พบได้บ่อยที่เกิดขึ้นหลังจากเริ่มมีไข้ ได้แก่ อาการปวดศีรษะส่วนหน้าอย่างรุนแรง ปวดกระบอกตา ปวดข้อต่อและกล้ามเนื้ออย่างรุนแรง คลื่นไส้อาเจียน อ่อนเพลีย และมีผื่น  ไข้เลือดออกนั้นเคยถูกเรียกว่า “ไข้กระดูกแตก (Break-bone Fever)” เนื่องจากอาการปวดอย่างรุนแรงซึ่งบางครั้งรู้สึกได้ในข้อต่อและกล้ามเนื้อต่างๆ อาการอื่นๆ ซึ่งเกิดจากไวรัสที่พบได้บ่อยนั้นสามารถสร้างการเปลี่ยนแปลงเกี่ยวกับเลือด หรือการเปลี่ยนแปลงที่ปรับเปลี่ยนการไหลเวียนของเลือดในร่างกาย  ตัวอย่างการเปลี่ยนแปลงการไหลเวียนของเลือดจากไข้เลือดออกที่เห็นได้ ได้แก่ เลือดกำเดาไหล มีเลือดออกตามไรฟัน และมีรอยช้ำที่บริเวณต่างๆ   อาการเพิ่มเติมที่เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของการไหลเวียนเลือดอาจจะปรากฏชัดเจนโดยเกิดบริเวณรอยแดงในดวงตา และอาการเจ็บคอหรือคออักเสบ อาการผื่นมักจะเริ่มเกิดประมาณ 3-4 วันหลังจากที่คุณมีไข้ โดยอาจจะดีขึ้นเป็นเวลา 1-2 วัน แต่แล้วก็อาจจะกลับมาเป็นอีก  อาการผื่นเริ่มแรกมักจะเกิดบริเวณใบหน้า และอาจจะปรากฏเป็นรอยแดงบนผิว หรือมีบริเวณที่เป็นจุดแดงๆ โดยผื่นจะไม่มีอาการคัน  ผื่นที่สองจะเริ่มเกิดที่บริเวณลำตัว จากนั้นกระจายไปทั่วใบหน้า แขน และขา ผื่นที่สองอาจจะแสดงอาการอยู่ 2-3 วัน  ในบางกรณี ผื่นที่เกิดจากจุดเล็กๆ ซึ่งเรียกว่า จุดเลือดออก (Petechiae) นั้น อาจจะปรากฏขึ้นที่ไหนก็ได้ในร่างกายเมื่อไข้ลดลง อาการผื่นอื่นๆ ที่เกิดขึ้นบางครั้ง ได้แก่ ผื่นคันตามฝ่ามือและฝ่าเท้า ยุงที่เป็นพาหะนำไข้เลือดออกจะหากินบ่อยที่สุดในช่วงระหว่างวัน ปกติจะเป็นช่วงเช้าตรู่และช่วงบ่ายๆ   อยู่ในบ้านช่วงเวลาดังกล่าว เปิดเครื่องปรับอากาศ และปิดประตูและหน้าต่างไว้ เดินทางในช่วงเวลาที่มียุงน้อยกว่า ใส่เสื้อผ้าเต็มตัว ถึงแม้ว่าจะร้อน แต่ก็ให้พยายามใส่เสื้อแขนยาว กางเกงขายาว ถุงเท้าและรองเท้า และแม้กระทั่งถุงมือทำงานตอนคุณต้องอยู่ข้างนอกในช่วงเวลาที่มียุงชุกชุมมากกว่า นอนในมุ้ง มีรายงานว่าผลิตภัณฑ์ที่มี DEET นั้นมีประสิทธิภาพ ผลิตภัณฑ์ไล่แมลงอื่นๆ ที่อาจจะมีประโยชน์ ได้แก่ ผลิตภัณฑ์ที่มี พิคาริดิน (Picaridin) น้ำมันยูคาลิปตัสเลมอน หรือ IR3535 ยุงที่เป็นพาหะนำโรคไข้เลือดออกนั้นพบได้บ่อยที่สุดใกล้กับที่อยู่อาศัย  พวกมันชอบเพาะพันธุ์ในน้ำที่ขังอยู่ในภาชนะที่มนุษย์สร้างขึ้น เช่น ถังขนาด 55 แกลลอน กระถางดอกไม้ จานอาหารสัตว์เลี้ยง หรือยางรถยนต์เก่าๆ   กำจัดภาชนะที่มีน้ำนิ่งใดๆ ก็ตามที่ไม่จำเป็น  ตรวจหาแหล่งน้ำนิ่งที่ซ่อนอยู่ ท่อระบายน้ำหรือรางน้ำที่อุดตัน บ่อน้ำ ช่องท่อระบายน้ำ และบ่อบำบัดน้ำเสียอาจจะมีบริเวณที่มีน้ำนิ่งได้ ทำความสะอาดหรือซ่อมแซมบริเวณเหล่านี้เพื่อไม่ให้มีน้ำที่ไม่พึงประสงค์ขังอยู่  กำจัดภาชนะที่อยู่รอบๆ หรือใกล้บริเวณนอกบ้านของคุณที่มีน้ำนิ่งขังอยู่ ทำความสะอาดที่รองกระถางดอกไม้ อ่างน้ำนก น้ำพุ และจานอาหารสัตว์เลี้ยงอย่างน้อยสัปดาห์ละครั้งเพื่อกำจัดลูกน้ำ  ดูแลรักษาสระว่ายน้ำ และใส่ปลากินยุงในบ่อน้ำเล็กๆ  ให้แน่ใจว่าประตูและหน้าต่างติดมุ้งลวดอย่างแน่นหนา และปิดประตูและหน้าต่างทุกบานให้สนิท
ไปพบแพทย์ให้เร็วที่สุด. ปฏิบัติตามการรักษาที่ได้รับการแนะนำ. หลีกเลี่ยงการใช้ผลิตภัณฑ์แอสไพริน. ให้ทราบว่าจะใช้เวลาหลายสัปดาห์ในการฟื้นตัว. ขอความช่วยเหลือจากแพทย์ฉุกเฉิน. ดำเนินการรักษาพยาบาลต่อ. ดูอาการที่เกิดต่อเนื่องอย่างใกล้ชิด. ขอความช่วยเหลือจากแพทย์ฉุกเฉิน. ไปพบแพทย์. พิจารณาข้อจำกัดทางภูมิศาสตร์ของโรคไข้เลือดออก. พิจารณาบริเวณในสหรัฐอเมริกาที่เสี่ยงที่จะติดเชื้อได้ง่าย. ลองนึกถึงการเดินทางครั้งล่าสุดของคุณ. รู้จักยุง. ทราบว่าระยะฟักตัวคือ 4-7 วัน. วัดอุณหภูมิของคุณ. สังเกตอาการที่คล้ายไข้หวัดใหญ่. เฝ้าสังเกตอาการเลือดออกที่ผิดปกติ. ประเมินอาการผื่น. หลีกเลี่ยงยุง. ใช้มาตรการเพื่อปกปิดผิวของคุณ. ทาผลิตภัณฑ์กันยุงเฉพาะที่. สำรวจบ้านเรือนของคุณ.
https://www.wikihow.com/Recognize-and-Treat-Dengue-Fever https://www.wikihow.com/Recognize-and-Treat-Dengue-Fever https://www.wikihow.com/Recognize-and-Treat-Dengue-Fever https://www.wikihow.com/Recognize-and-Treat-Dengue-Fever https://www.wikihow.com/Recognize-and-Treat-Dengue-Fever
Treating Dengue Fever Monitoring for Possible Complications Diagnosing Dengue Fever Recognizing Symptoms of Dengue Fever Preventing Dengue Fever