การสังเกตอาการรุนแรง การสังเกตอายุที่มาก การการุณยฆาต
ก่อนที่สุนัขกำลังจะตาย ตั้งแต่ 2-3 วันไปจนถึง 2-3 ชั่วโมงสุดท้าย คุณจะสังเกตว่าสุนัขหายใจไม่เต็มปอดและมีช่วงหยุดระหว่างลมหายใจที่ยาวนาน อัตราการหายใจปกติคือ 22 ครั้งต่อนาทีอาจจะลดเหลือ 10 ครั้งต่อนาที  สุนัขจะหายใจเข้าลึกมากก่อนตายทันที คุณอาจจะรู้สึกว่าสุนัขตัวแฟบลงเพราะปอดหยุดทำงาน อัตราการเต้นของหัวใจของสุนัขจะตกจากอัตราปกติคือ 100-130 ครั้งต่อนาทีเป็น 60-80 ครั้งต่อนาทีด้วยสัญญาณชีพจรที่อ่อนมาก ในช่วง 2-3 ชั่วโมงสุดท้ายคุณจะสังเกตว่าสุนัขของคุณหายใจไม่เต็มปอดและจะไม่ขยับอีกต่อไป ส่วนใหญ่สุนัขจะนอนอยู่ในมุมมืดหรือมุมอับของบ้าน ถ้าหากสุนัขกำลังจะตาย มันจะแสดงอาการเบื่ออาหารที่ชัดเจน มันจะไม่กินข้าวและดื่มน้ำเลย อวัยวะ เช่น ตับและไตจะหยุดทำงานทำให้สุนัขไม่สามารถย่อยอาหารได้เมื่อมันใกล้ตาย   คุณจะสังเกตเห็นปากที่แห้งและเหนียวเพราะการขาดน้ำ คุณอาจจะเห็นว่ามันอาเจียนด้วย อาเจียนของมันจะไม่มีอาหารปนอยู่ มีแต่ฟองอากาศหรือบางครั้งมีกรดสีเหลืองค่อนไปทางเขียวเพราะน้ำดี มันจึงเบื่ออาหาร คุณอาจจะสังเกตเห็นการชักกระตุกของกล้ามเนื้อที่ควบคุมไม่ได้เมื่อสุนัขอ่อนแอเพราะขาดกลูโคส มันยังอาจจะไม่สามารถโต้ตอบกลับความเจ็บและกิริยารีเฟล็กซ์   เมื่อสุนัขพยายามยืนหรือเดิน คุณจะสังเกตการเดินที่ไม่ผสานกัน บางทีสุนัขจะไม่สามารถเดินได้เลย สุนัขอาจจะไม่รู้สึกตัวหรือมีอาการโคม่าทันทีก่อนตาย สุนัขที่ใกล้ตายและเป็นโรคเรื้อรังหรือป่วยมานานอาจจะดูผอม สุนัขของคุณอาจจะเสียมวลกล้ามเนื้อและกล้ามเนื้ออาจจะเล็กและลีบ อีกสัญญาณคือการปัสสาวะและอุจจาระที่ควบคุมไม่ได้ สุนัขจะปัสสาวะและอุจจาระโดยไม่รู้ตัวเมื่อใกล้ตาย แม้แต่สุนัขที่มีระเบียบหรือถูกฝึกฝนมาดีก็จะมีอาการเหล่านี้   การปัสสาวะจะควบคุมไม่ได้และมีปริมาณเล็กน้อย สุนัขจะท้องเสียและมีกลิ่นเน่าและบางครั้งมีเลือดปนเมื่อใกล้ตาย หลังจากที่ตายแล้ว สุนัขจะปัสสาวะและอุจจาระเป็นครั้งสุดท้ายเพราะสูญเสียการควบคุมกล้ามเนื้อทั้งหมด ผิวจะแห้งและไม่กลับสู่สภาพเดิมเพื่อคุณหยิกมันเพราะการขาดน้ำ เยื่อบุผิว เช่น เหงือกและริมฝีปากจะมีสีซีด เมื่อคุณกดอวัยวะเหล่านี้ มันจะไม่กลับมามีสีชมพูตามเคยถึงแม้เวลาจะผ่านไปนานเท่าไหร่ก็ตาม (เวลาปกติที่เหงือกกลับสู่สภาพเดิมคือ 1 วินาที) เมื่อสุนัขเคลื่อนไหวช้าลงแต่ยังสามารถกิน ดื่ม เดิน ยืนและสามารถโต้ตอบเสียงเรียกของคุณได้ก็เป็นสัญญาณว่าสุนัขแค่อายุมากเฉยๆ มันไม่ได้เจ็บปวดแต่แค่แก่ตัวลง  สุนัขยังสามารถทำสิ่งที่มันชอบ เช่น เดินไปรอบๆ นอนให้เกา เล่นหรือสังสรรค์กับสุนัขตัวอื่นถึงแม้ว่าความถี่และความเข้มข้นจะน้อยลงก็ตาม เมื่อสุนัขแก่ตัว มันจะกินน้อยลงกว่าที่เคย สุนัขแก่จะเผาผลาญแคลอรี่ได้น้อยกว่าและต้องการอาหารน้อยกว่าสุนัขเด็กที่บ้าพลัง คุณไม่ต้องกังวล มันเป็นเรื่องธรรมดาของการแก่ตัว สุนัขแก่จะนอนเยอะขึ้นแต่ยังสามารถยืนและเดินไปรอบๆ และกินได้หลังจากนั้น สุนัขที่นอนและไม่ลุกขึ้นมากินคือสุนัขป่วย สุนัขที่นอนมากแต่ยังสามารถกินและเข้าสังคมได้คือสุนัขแก่ เมื่อสุนัขแก่ตัว มันจะสนใจเล่นและสังสรรค์กับสุนัขตัวอื่นน้อยลง คุณน่าจะพบว่าสุนัขของคุณดูเบื่อหรือรำคาญเมื่อเข้าสังคมมากกว่าเมื่อก่อน หลายสิ่งจะเกิดขึ้นเมื่อสุนัขแก่ตัวลง มองหาสัญญาณเหล่านี้:  ขนสีเทาหรือขาวเพิ่มขึ้นโดยเฉพาะบริเวณหน้า บางส่วนของร่างกายที่เป็นข้อต่อด้านหรือไม่มีขน คุณอาจจะสังเกตเห็นบริเวณข้อศอก เชิงกรานและก้น ปัญหาในช่องปาก เช่น ฟันบิ่นหรือฟันเป็นคราบ ฟันบางซี่อาจจะหลุดหรือคุณอาจจะต้องพาไปหาสัตวแพทย์ ถ้าสุนัขของคุณเริ่มแก่ คุณควรทำให้มันรู้สึกสบายโดยการ:  ให้สุนัขอยู่ในห้องที่อากาศถ่ายเทและอบอุ่น ให้ที่นอนที่สบายสำหรับข้อต่อสุนัขและลดความเจ็บปวด จัดเตรียมอาหารและน้ำ (แต่อย่าบังคับ) ใช้เวลากับสุนัขทุกวัน ถึงแม้ว่าสุนัขไม่สามารถลุกขึ้นมาเล่นหรือไปเดินได้แต่มันจะยังชอบให้เจ้าของเอาใจและได้ยินเสียงของคุณ การการุณยฆาตหรือการฉีดยาให้สุนัขตายคือวิธีที่นุ่มนวลและมีมนุษยธรรมในการจบชีวิตของสัตว์ที่กำลังทรมาน สัตวแพทย์ทำการการุณยฆาตโดยการฉีดยาสลบปริมาณมากให้กับสัตว์จนมันเริ่มค่อยๆ หยุดหายใจ จุดประสงค์หลัก 3 อย่างของการการุณยฆาตคือ:  เพื่อบรรเทาความเจ็บปวดและความทรมานของสัตว์ เพื่อบรรเทาความเจ็บ ความเครียด ความกลัวและความตื่นตระหนกที่สัตว์ต้องเผชิญก่อนจะไม่รู้สึกตัว เพื่อทำให้สัตว์ตายโดยไม่เจ็บปวดและไม่ทรมาน เมื่อคุณตกอยู่ในสถานการณ์ที่คุณต้องตัดสินใจว่าการการุณยฆาตนั้นเหมาะสมหรือไม่ คุณต้องคำนึงถึงสวัสดิภาพของสุนัขก่อนเสมอ ลองทบทวนโดยไม่นำอารมณ์และศักดิ์ศรีเข้ามายุ่งเกี่ยว ห้ามยื้อชีวิตสัตว์เพราะความต้องการของตัวเอง การการุณยฆาตมีมนุษยธรรมมากกว่านั้นและมันคือหน้าที่ของคุณในฐานะเจ้าของที่ต้องทำให้สุนัขตายโดยไม่เครียดและนุ่มนวล ถามคำถามเหล่านี้กับตัวเอง:  การรักษาสุนัขไม่ได้ผลอีกต่อไปหรือไม่? สุนัขเจ็บปวดและทรมานและไม่ตอบสนองกับการรักษาหรือยาใช่ไหม? สุนัขทรมานจากอาการบาดเจ็บที่สาหัสและเจ็บปวดซึ่งจะไม่มีวันหาย เช่น ศีรษะถูกกระทบอย่างรุนแรงหรือเลือดออกจำนวนมากหรือเปล่า? โรคภัยไข้เจ็บของสุนัขได้ลดคุณภาพชีวิตของมันจนไม่สามารถกิน ดื่มหรือขับถ่ายด้วยตัวเองหรือเปล่า? สุนัขมีความผิดปกติตั้งแต่เกิดที่ทำให้มันมีคุณภาพชีวิตที่ย่ำแย่หรือไม่? สุนัขเป็นโรคติดต่อ เช่น โรคพิษสุนัขบ้าซึ่งอาจเป็นอันตรายต่อชีวิตสัตว์และมนุษย์หรือเปล่า? สุนัขยังสามารถทำสิ่งที่มันชอบในระหว่างการรักษาได้หรือไม่? ถ้าหากคำตอบของคำถามส่วนใหญ่คือใช่ก็อาจถึงเวลาที่คุณต้องฉีดยาให้สุนัขตายอย่างสงบ พวกเขาสามารถประเมินอาการของสุนัขจากการตรวจและจะสามารถบอกคุณได้ว่าอาการเหล่านี้รักษาได้หรือไม่หรือสุนัขของคุณใกล้จะถึงวันต้องไปแล้ว สัตวแพทย์อาจจะสามารถบอกคุณได้ว่าสุนัขจะมีคุณภาพชีวิตแบบไหนถ้าหากคุณเลือกที่จะรักษาต่อไป ถึงแม้ว่าสัตวแพทย์สามารถให้คำแนะนำได้แต่การตัดสินใจฉีดยาให้สุนัขตายขึ้นอยู่กับคุณในที่สุด โดยทั่วไปอาการใดๆ ก็ตามที่ทำให้เกิดความเจ็บปวดและทรมานที่ไม่สามารถรักษาหรือจัดการได้หรือเป็นโรคติดต่อหรือเรื้อรังคือเหตุผลที่เหมาะสมในการการุณยฆาต ตัวอย่างมีดังนี้:  อาการสาหัสจากอุบัติเหตุบนท้องถนน โรคร้ายแรงที่รักษาได้ยาก เช่น โรคตับหรือเบาหวานที่ควบคุมไม่ได้ ไตวายระยะสุดท้าย ตับวายระยะสุดท้ายและเนื้องอกร้ายที่ลุกลาม โรคติดต่อที่รักษาไม่ได้และอาจเป็นอันตรายต่อสัตว์อื่นและมนุษย์ (เช่น โรคพิษสุนัขบ้า) ปัญหาเกี่ยวกับพฤติกรรมที่ร้ายแรง เช่น อาการดุร้ายเกินไปที่ไม่สามารถแก้ไขด้วยการบำบัดพฤติกรรมและอาจเป็นอันตรายต่อสัตว์อื่น มนุษย์และสิ่งแวดล้อม ถ้าหากคุณสังเกตเห็นอาการเหล่านี้ คุณต้องรีบติดต่อสัตวแพทย์และพาสุนัขไปตรวจทันที สัตวแพทย์อาจจะใช้การการุณยฆาตถ้าหาก:  สุนัขไม่สามารถกิน ดื่ม ยืนหรือเดินได้ต่อไปและสูญเสียความต้องการทำกิจกรรมเหล่านี้ สุนัขไม่สามารถควบคุมการปัสสาวะหรืออุจจาระได้ สุนัขหายใจแผ่วเบาและไม่ตอบสนองต่อการรักษาและยา มีอาการเจ็บปวด เช่น ร้องหรือครางตลอดเวลาเพราะอาการป่วยระยะสุดท้ายหรืออาการบาดเจ็บ สุนัขล้มป่วยและไม่สามารถยกหัวได้ สุนัขตัวเย็นมากซึ่งบ่งบอกว่าอวัยวะเริ่มหยุดทำงาน สุนัขมีก้อนเนื้อใหญ่ที่ผ่าตัดออกไม่ได้ทำให้สุนัขเจ็บปวดและเคลื่อนไหวไม่ได้ เยื่อบุต่างๆ เช่น เหงือกเปลี่ยนเป็นสีเทาและแห้ง สุนัขอ่อนแอมากและชีพจรเต้นช้า
สังเกตอาการที่เกี่ยวกับระบบหายใจ. สังเกตอาการที่เกี่ยวกับระบบทางเดินอาหาร. สังเกตวิธีที่กล้ามเนื้อทำงาน. ใส่ใจกับการขับถ่าย. สังเกตสภาพผิวของสุนัข. สังเกตความเร็วของการเคลื่อนไหว. สังเกตว่าสุนัขกินอาหารเยอะแค่ไหน. สังเกตว่าสุนัขนอนเยอะแค่ไหน. สังเกตเวลาที่มันอยู่กับสุนัขตัวอื่น. สังเกตรูปร่างหน้าตาของสุนัข. ทำให้สุนัขแก่รู้สึกสบายตัว. เรียนรู้เกี่ยวกับจุดประสงค์ของการการุณยฆาต. ใช้เวลาคิดทบทวนเกี่ยวกับการการุณยฆาต. ปรึกษาสัตวแพทย์ว่าการการุณยฆาตคือทางเลือกที่ดีที่สุดหรือไม่. ค้นคว้าเงื่อนไขทางการแพทย์ที่รองรับการการุณยฆาต. มองหาสัญญาณที่บอกว่าสุนัขของคุณควรได้รับการการุณยฆาต.
https://www.wikihow.com/Recognize-a-Dying-Dog https://www.wikihow.com/Recognize-a-Dying-Dog https://www.wikihow.com/Recognize-a-Dying-Dog
Recognizing Fatal Signs Recognizing Old Age Putting Your Dog to Sleep