ช่วยให้ร่างกายดูดซึมแม็กนีเซียม กำหนดแม็กนีเซียมที่ร่างกายต้องการ
การรับประทานแม็กนีเซียมอาจมีผลต่อยาบางตัว และยาบางตัวก็อาจมีผลต่อความสามารถในการดูดซึมแม็กนีเซียมเสริมที่คุณรับประทานเข้าไป ยาประเภทนี้ได้แก่:  ยาขับปัสสาวะ ยาปฏิชีวนะ กลุ่มยาบิสฟอสโฟเนต เช่น ยาที่ใช้รักษาโรคกระดูกพรุน ยาที่ใช้รักษาโรคกรดไหลย้อน งานวิจัยบางชิ้นพบว่า การเพิ่มวิตามินดีช่วยให้ร่างกายของคุณดูดซึมแม็กนีเซียมได้ดีขึ้น  คุณสามารถรับประทานวิตามินดีจากอาหารที่มีวิตามินดีสูงได้ เช่น ปลาทูน่า ชีส ไข่ และซีเรียลเติมสารอาหาร นอกจากนี้คุณยังสามารถรับวิตามินดีจากการอยู่ท่ามกลางแสงแดดได้ด้วย แร่ธาตุบางอย่างจะทำให้ร่างกายของคุณดูดซึมแม็กนีเซียมได้ยากขึ้น คุณควรหลีกเลี่ยงการรับประทานแร่ธาตุเสริมพร้อมกับแม็กนีเซียมเสริม  โดยเฉพาะอย่างยิ่งแคลเซียม แคลเซียมในร่างกายไม่ว่าจะมากไปหรือน้อยไปก็ทำให้ดูดซึมแม็กนีเซียมได้ยากขึ้น ขณะที่รับประทานแม็กนีเซียมเสริม ให้เลี่ยงการรับประทานแคลเซียมมากเกินไป แต่ในขณะเดียวกันก็อย่าละเลยแคลเซียมเสียทีเดียว เพราะอาจไปขัดขวางการดูดซึมของแม็กนีเซียมได้เช่นเดียวกัน งานวิจัยพบว่าระดับแม็กนีเซียมและระดับโปแตสเซียมนั้นน่าจะเกี่ยวข้องกัน ธรรมชาติของความเกี่ยวข้องนี้ยังไม่เป็นที่เข้าใจแน่ชัด แต่ถึงกระนั้นคุณก็ไม่ควรเพิ่มหรืองดโปแตสเซียมอย่างรวดเร็วขณะพยายามเพิ่มระดับแม็กนีเซียม แอลกอฮอล์เพิ่มปริมาณแม็กนีเซียมที่ร่างกายปล่อยออกมากับปัสสาวะ งานวิจัยพบว่าคนที่ติดเหล้าหลายคนมีระดับแม็กนีเซียมต่ำ  แอลกอฮอล์ทำให้เกิดการกระตุ้นและเพิ่มระดับแม็กนีเซียมและอีเล็กโตรไลต์อื่นๆ ที่ถูกปล่อยออกมาพร้อมปัสสาวะ หมายความว่าแม้แต่การดื่มแอลกอฮอล์ในระดับปานกลางก็สามารถลดระดับแม็กนีเซียมของคุณได้ ระดับแม็กนีเซียมจะลดต่ำที่สุดในกลุ่มคนที่กำลังเลิกเหล้า ถ้าโรคเบาหวานไม่ได้ถูกควบคุมผ่านอาหาร วิถีชีวิต และยาให้ดี ภาวะขาดแม็กนีเซียมอาจเกิดขึ้นได้ โรคเบาหวานจะทำให้ร่างกายปล่อยแม็กนีเซียมผ่านทางปัสสาวะมากเกินไป ทำให้ระดับแม็กนีเซียมลดลงอย่างรวดเร็วถ้าไม่ควบคุมให้ดี แทนที่จะรับประทานแม็กนีเซียมรวดเดียว ให้แบ่งรับประทานในปริมาณเล็กๆ ตลอดทั้งวัน โดยรับประทานพร้อมมื้ออาหารและน้ำ 1 แก้วเต็ม วิธีนี้ช่วยให้ร่างกายของคุณดูดซึมแม็กนีเซียมได้ดีกว่า  บางคนแนะนำให้รับประทานแม็กนีเซียมเสริมตอนท้องว่างหากคุณกำลังมีปัญหาเกี่ยวกับการดูดซึมแม็กนีเซียม บางครั้งแร่ธาตุในอาหารที่อยู่ในท้องของคุณก็อาจไปขัดขวางความสามารถในการดูดซึมแม็กนีเซียมของร่างกาย แต่บางครั้งวิธีนี้ก็อาจทำให้ท้องไส้ปั่นป่วนได้  ที่จริงแล้วมาโยคลินิก องค์กรสุขภาพไม่แสวงผลกำไรในอเมริกาแนะนำให้รับประทานแม็กนีเซียมพร้อมอาหารเท่านั้น เพราะการรับประทานตอนท้องว่างอาจทำให้ท้องเสียได้  การเตรียมร่างกายให้ได้รับแม็กนีเซียมอย่างช้าๆ ก็อาจช่วยการดูดซึมได้เช่นเดียวกัน เช่นเดียวกับแร่ธาตุ อาหารบางอย่างก็อาจทำให้ร่างกายของคุณไม่สามารถดูดซึมแม็กนีเซียมได้อย่างเหมาะสม หลีกเลี่ยงการรับประทานอาหารเหล่านี้ในช่วงเวลาเดียวกับที่คุณรับประทานแม็กนีเซียมเสริม:   อาหารที่มีใยอาหารและกรดไฟติกสูง ได้แก่ผลิตภัณฑ์รำข้าวหรือธัญพืชเต็มเมล็ดอย่างข้าวกล้อง ข้าวบาร์เลย์ หรือขนมปังโฮลวีต อาหารที่มีกรอออกซาลิก (ออกซาเลต) สูง ได้แก่กาแฟ ชา ช็อกโกแลต ผักใบเขียว และถั่วเปลือกแข็ง การนำอาหารที่มีออกซาเลตสูงไปนึ่งหรือต้มก่อนอาจช่วยกำจัดออกซาเลตไปได้บ้าง รับประทานผักปวยเล้งปรุงสุกแทนสลัดปวยเล้ง การนำถั่วและธัญพืชไปแช่น้ำก่อนปรุงก็ช่วยได้เหมือนกัน อวัยวะทุกส่วนในร่างกายของคุณต้องการแม็กนีเซียมเพื่อให้ทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ แม็กนีเซียมมีส่วนสำคัญในระบบการทำงานที่สำคัญมากมาย ได้แก่ :   ควบคุมการทำงานของกล้ามเนื้อและประสาท รักษาความดันโลหิตและน้ำตาลในเลือดให้อยู่ในเกณฑ์ดี สร้างโปรตีน กระดูก และดีเอ็นเอ ควบคุมระดับแคลเซียม  ช่วยเรื่องการนอนหลับและการผ่อนคลาย แม้ว่าแม็กนีเซียมจะมีความสำคัญต่อร่างกาย แต่บางครั้งร่างกายของเราก็ไม่สามารถดูดซึมแม็กนีเซียมได้อย่างเพียงพอ หลักๆ ก็เพราะว่าหลายคนไม่ได้รับแม็กนีเซียมจากอาหารที่รับประทานเข้าไป และยังมีปัจจัยอื่นๆ ที่ขัดขวางการดูดซึมแม็กนีเซียมด้วย เช่น :   มีแคลเซียมมากเกินไป (หรือไม่เพียงพอ)  สาเหตุทางการแพทย์ เช่น โรคเบาหวาน โรคโครห์น หรืออาการติดเหล้า  ยาที่ขัดขวางการดูดซึม  สำหรับใครหลายคน การขาดแม็กนีเซียมอาจเป็นเพราะดินในบางพื้นที่นั้นแทบจะไม่มีแม็กนีเซียมเลย ทำให้ปริมาณแม็กนีเซียมที่อยู่ในพืชผลที่ได้จากดินนั้นลดลงอย่างมาก ปริมาณแม็กนีเซียมที่ร่างกายต้องการนั้นขึ้นอยู่กับอายุ เพศ และปัจจัยอื่นๆ โดยทั่วไปผู้ใหญ่เพศชายไม่ควรบริโภคแม็กนีเซียมมากกว่า 420 มก. ต่อวัน และผู้ใหญ่เพศหญิงไม่ควรรับประทานเกิน 320 มก. ต่อวัน  คุณควรปรึกษาแพทย์ว่าคุณควรได้รับแม็กนีเซียมเท่าไหร่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าคุณคิดว่าคุณอาจจะขาดแม็กนีเซียม คุณต้องเช็กว่ามีแม็กนีเซียมอยู่ในวิตามินรวมที่คุณรับประทานหรือไม่ เพื่อให้แน่ใจว่าคุณไม่ได้บริโภคแม็กนีเซียมเสริมควบคู่กับวิตามินรวมมากเกินไป แคลเซียมเองก็เช่นเดียวกัน เพราะแคลเซียมมักพบในแม็กนีเซียมเสริมอยู่แล้ว อย่าลืมบอกแพทย์ถึงปัญหาสุขภาพเรื้อรังด้วย เพราะปัญหาสุขภาพอย่างโรคลำไส้แพ้กลูเตนและโรคโครห์นนั้นแทรกแซงการดูดซึมแม็กนีเซียม และอาจจะทำให้เกิดการสูญเสียแม็กนีเซียมจากการท้องเสียได้ ตระหนักถึงผลกระทบที่เกิดจากอายุที่มากขึ้น เพราะความสามารถในการดูดซึมแม็กนีเซียมของร่างกายจะลดลงเมื่อเราอายุมากขึ้น  และการขับแม็กนีเซียมออกจากร่างกายก็จะมากขึ้นด้วย นอกจากนี้งานวิจัยยังพบอีกด้วยว่า เมื่อเราอายุมากขึ้น อาหารที่เรารับประทานก็มักจะมีแม็กนีเซียมน้อยลง และผู้ใหญ่ที่อายุมากก็มักจะรับประทานยาที่ทำปฏิกิริยากับแม็กนีเซียม ปรึกษาแพทย์ก่อนให้เด็กรับประทานแม็กนีเซียมเสริมเสมอ ถ้าคุณขาดแม็กนีเซียมแค่ในช่วงระยะสั้นๆ คุณน่าจะไม่มีอาการอะไรเลย  แต่ถ้าคุณได้รับแม็กนีเซียมไม่เพียงพออย่างต่อเนื่อง คุณอาจจะเริ่มมีอาการต่อไปนี้:  คลื่นไส้ อาเจียน เบื่ออาหาร เหนื่อยล้า กล้ามเนื้อกระตุกและตะคริว ถ้าคุณมีภาวะขาดแม็กนีเซียมอย่างรุนแรง คุณอาจจะเป็นเหน็บหรือชา ชัก หัวใจเต้นผิดจังหวะ และอาจถึงขั้นมีบุคลิกภาพที่เปลี่ยนไปได้ ถ้าคุณมีปัญหาเหล่านี้อยู่เป็นระยะ ให้พบผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพ ถ้าคุณไม่ได้มีปัญหาด้านสุขภาพที่ทำให้ร่างกายดูดซึมแม็กนีเซียมได้ยาก คุณก็ควรได้รับแม็กนีเซียมอย่างเพียงพอจากอาหารที่ถูกต้อง คุณควรวางแผนการรับประทานอาหารก่อนเริ่มรับประทานแม็กนีเซียมเสริม อาหารที่มีแม็กนีเซียมสูงได้แก่ :  ถั่วเปลือกแข็งอย่างอัลมอนด์หรือถั่วบราซิล เมล็ดพืช เช่น เมล็ดฟักทองและเมล็ดทานตะวัน ผลิตภัณฑ์จากถั่วเหลือง เช่น เต้าหู้ ปลา เช่น ปลาเล็กปลาน้อย และปลาทูน่า ผักใบเขียวเข้ม เช่น ผักปวยเล้ง ผักคะน้า และผักสวิสชาร์ด กล้วย ช็อกโกแลตและผงโกโก้ เครื่องเทศหลายชนิด เช่น ผักชี ยี่หร่า และเสจ ถ้าคุณตัดสินใจจะรับประทานแม็กนีเซียมเสริม ให้เลือกชนิดที่มีส่วนประกอบของแม็กนีเซียมที่ร่างกายสามารถดูดซึมได้ง่าย แม็กนีเซียมเสริมที่คุณควรมองหาได้แก่แม็กนีเซียมเสริมที่มีส่วนประกอบอย่างใดอย่างหนึ่งต่อไปนี้ :  แม็กนีเซียมแอสพาติค แม็กนีเซียมในรูปแบบนี้จะคีเลต (รวมกับ) กรดแอสพาติค กรดแอสพาติคเป็นกรดอะมิโนที่พบได้ทั่วไปในอาหารที่มีโปรตีนสูงที่ทำให้ร่างกายดูดซึมแม็กนีเซียมได้ง่ายขึ้น  แม็กนีเซียมซิเตรท ซึ่งมาจากเกลือแม็กนีเซียมของกรดซิตริก ความเข้มข้นของแม็กนีเซียมชนิดนี้ค่อนข้างต่ำแต่สามารถดูดซึมได้ง่าย และมีฤทธิ์เป็นยาระบายอ่อนๆ  แม็กนีเซียมแลคเตต ซึ่งเป็นรูปแบบของแม็กนีเซียมที่มีความเข้มข้นปานกลาง และมักใช้รักษาอาการเกี่ยวกับระบบย่อยอาหาร คนที่ไตมีปัญหาไม่ควรรับประทานแม็กนีเซียมรูปแบบนี้  แม็กนีเซียมคลอไรด์ เป็นแม็กนีเซียมอีกรูปแบบหนึ่งที่ร่างกายสามารถดูดซึมได้ง่าย และเป็นชนิดที่ช่วยเสริมการทำงานของไตและกระบวนการเผาผลาญด้วย แม้ว่าการรับประทานแม็กนีเซียมมากเกินไปนั้นอาจเกิดขึ้นได้ยาก แต่คุณก็อาจจะรับประทานแม็กนีเซียมเสริมมากเกินไปก็ได้ ซึ่งอาจทำให้เกิดภาวะเป็นพิษจากแม็กนีเซียมซึ่งมีอาการดังต่อไปนี้:  ท้องเสีย คลื่นไส้ ปวดท้องบิด ในกรณีร้ายแรงอาจทำให้หัวใจเต้นผิดจังหวะและ/หรือหัวใจหยุดเต้น
ปรึกษาแพทย์เกี่ยวกับยาที่คุณกำลังรับประทาน. รับประทานวิตามินดี. รับประทานแร่ธาตุให้สมดุล. ลดการบริโภคแอลกอฮอล์. หมั่นสังเกตระดับแม็กนีเซียมให้ดีถ้าคุณเป็นโรคเบาหวาน. รับประทานแม็กนีเซียมตลอดทั้งวัน. ระมัดระวังอาหารการกิน. เข้าใจความสำคัญของแม็กนีเซียม. เข้าใจการดูดซึมแม็กนีเซียม. กำหนดว่าคุณควรบริโภคแม็กนีเซียมเท่าไหร่. สังเกตสัญญาณที่บอกว่าคุณได้รับแม็กนีเซียมไม่เพียงพอ. ให้ร่างกายได้รับแม็กนีเซียมจากอาหาร. เลือกแม็กนีเซียมเสริม. สังเกตอาการที่บอกว่าคุณได้รับแม็กนีเซียมมากเกินไป.
https://www.wikihow.com/Best-Absorb-Magnesium-Supplements https://www.wikihow.com/Best-Absorb-Magnesium-Supplements
Helping Your Body Absorb Magnesium Determining Your Magnesium Needs