ปรึกษาแพทย์ เข้าใจปัญหาภาวะ PCOS และภาวะเจริญพันธุ์ ใช้ชีวิตอย่างถูกสุขลักษณะและอนามัย
คุณจะถูกวินิจฉัยว่ามีภาวะดังกล่าวนี้ หากเข้าเงื่อนไข 2 ประการ จากเงื่อนไขทั้งหมดตามหลักการ Rotterdam ซึ่งเป็นหลักการที่ถูกนำมาใช้กันแพร่หลายมากที่สุด:   ฮอร์โมนแอนโดรเจนสูงผิดปกติ. ปกติแล้วฮอร์โมนตัวนี้จะมีอยู่ในร่างกายของทั้งผู้ชายและผู้หญิง แต่ผู้ชายจะมีมากกว่า ซึ่งหากคุณมีมากเกินไป มันจะส่งผลให้เกิดอาการดังนี้: ขนดกผิดปกติ (ในบริเวณที่ผู้ชายมี) สิวขึ้น ผมบางและศีรษะล้าน  น้ำหนักเพิ่มและมีพุง     อาการเลือดออกผิดปกติในช่องคลอด. สัญญาณของภาวะดังกล่าว เริ่มจากประจำเดือนมาไม่สม่ำเสมอ และ: เลือดออกบ่อย คือ มากกว่าหนึ่งครั้งในรอบ 21 วัน เลือดออกนานๆ ครั้ง คือ มากกว่าหนึ่งครั้งในรอบ 35 วัน (อันนี้โอกาสเป็นน้อยกว่า)    รังไข่มีถุงน้ำหลายใบ อาการดังกล่าวนี้ ต้องได้รับการอัลตร้าซาวด์ดูอีกครั้ง เพื่อหาข้อมูลเกี่ยวกับ:  การขยายตัวของถุงรังไข่ (ปกติ ต้องจุของเหลวได้มากกว่า 10 ซีซี) ขนาดและปริมาณของถุงไข่ (ปกติจะประมาณ 12 ใบๆ ละ 2-9 มม.) ถุงไข่ขนาดเดียวกันติดๆ กันหลายใบ บริเวณที่ถุงไข่กระจุกและร้อยเรียงกันเป็นสาย คล้ายๆสร้อยไข่มุก การวินิจฉัยภาวะ PCOS มักต้องใช้หลายวิธีร่วมกันเพื่อให้ได้ผลที่แน่นอน ไม่สามารถใช้เพียงวิธีการเดียวได้ ซึ่งแพทย์หรือนรีแพทย์ของคุณสามารถทำการตรวจขั้นพื้นฐานได้เท่านั้น หากจำเป็นต้องมีการทดสอบเชิงลึกเพิ่มเติม แพทย์ก็อาจจะส่งเคสต่อไปยังผู้ชำนาญการเฉพาะด้านอีกครั้ง  หากคุณมีภาวะ PCOS และมีบุตรยาก แต่อยากมี คุณอาจถูกส่งต่อไปยังหนึ่งในผู้ชำนาญการเกี่ยวกับ PCOS นั่นคือ แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านต่อมไร้ท่อของระบบสืบพันธุ์ ซึ่งสามารถช่วยค้นหาวิธีเพิ่มโอกาส และเสริมสร้างภาวะเจริญพันธุ์ให้กับคุณได้ หากคุณมีภาวะ PCOS แต่ต้องการเพียงรักษา ไม่ได้ต้องการจะตั้งครรภ์  คุณก็อาจจำเป็นต้องไปพบแค่แพทย์ด้านต่อมไร้ท่อทั่วไป เพื่อตรวจรักษา เนื่องจากภาวะ PCOS ก่อให้เกิดอาการทางกายได้มากมาย ดังนั้น พยายามเล่ารายละเอียดเกี่ยวกับอาการต่างๆ ที่เกิดขึ้นกับคุณ แม้แต่อาการเล็กๆ น้อยๆ ที่คุณอาจคิดว่าไม่เกี่ยวกัน ก็ควรเล่าให้หมด อย่าลืมบอกแพทย์เกี่ยวกับประวัติการใช้ยา รวมถึงกรณีที่มีคนในครอบครัวเป็นเบาหวาน แพ้อินซูลิน หรือมีภาวะแอนโดรเจนมากผิดปกติด้วย. แพทย์อาจใช้หลากหลายวิธีวินิจฉัยรวมกัน เพื่อสรุปว่าคุณมีภาวะ PCOS หรือไม่ คุณอาจจะต้องถูกซักถามและตรวจอีกที โดยผ่านผู้เชี่ยวชาญในแต่ละด้าน ทั้งนักกายภาพบำบัด นักพันธุกรรม และผู้เชี่ยวชาญด้านต่อมไร้ท่อ  ประวัติการใช้ยา. แพทย์มักจะถามเกี่ยวกับข้อมูลรอบเดือน รวมถึงน้ำหนักและอาการผิดปกติต่างๆ ด้วย เขาหรือเธออาจจะถามด้วยว่า คนในครอบครัวคุณเคยมีประวัติเป็นเบาหวาน หรือมีอาการต้านอินซูลิน และภาวะ PCOS หรือไม่ แพทย์จะตรวจสุขภาพทั่วๆ ไป เช่น ความดันโลหิต ค่าดัชนีมวลกาย อัตราการขึ้นของเส้นขน (และเส้นผม) รวมถึงอาการอื่นๆอย่าง มีสิวขึ้น และผมบางด้วยหรือไม่ ตรวจเชิงกราน เพื่อเก็บข้อมูลทั้งการหดและขยายตัว ซึ่งอาจทำโดยใช้มือเปล่า โดยการจับดูบริเวณเชิงกราน หรือใช้เครื่องอัลตราซาวด์ร่วมด้วย  ตรวจเลือด รวมถึงปัสสาวะ เพื่อหาระดับของแอนโดรเจนและกลูโคสในร่างกาย และอาจต้องให้คุณเก็บปัสสาวะด้วย หลังจากได้รับการวินิจฉัยภาวะ PCOS แล้ว พยายามจดคำถามที่อยากทราบคำตอบ เตรียมเอาไว้ โดยอาจรวมถึงหัวข้อต่อไปนี้:  มีวิธีไหนช่วยรักษาภาวะอาการของคุณได้บ้าง เมื่อรักษาแล้ว มีวิธีใดบ้างที่จะช่วยให้ตั้งครรภ์ได้ตามปกติ หากคุณกำลังเป็นโรคอื่นอยู่ด้วย จะต้องดูแลตัวเองอย่างไรเป็นพิเศษหรือไม่ การรักษาจะมีผลข้างเคียงอะไรบ้าง ในระยะยาวแล้ว ภาวะ PCOS จะส่งผลอะไรต่อคุณภาพชีวิตบ้าง PCOS สามารถก่อให้เกิดอาการได้มากมายหลายหลาก แตกต่างกันไปในผู้หญิงแต่ละราย บางคนอาจไม่มีอาการเลยด้วยซ้ำ แต่ส่วนใหญ่มักมีอาการคล้ายผู้ที่เป็นโรคไทรอยด์ และกลุ่มอาการคุชชิง (Cushing’s syndrome) ดังนั้น คุณควรไปพบแพทย์เพื่อรับการวินิจฉัยที่ถูกต้องแม่นยำ อาการทั่วไปของภาวะ PCOS คือ:  ประจำเดือนมาไม่สม่ำเสมอ สิวขึ้น เส้นขนขึ้นตามบริเวณที่ผู้ชายมักมีกัน เช่น แผงหน้าอก แผ่นหลัง และใบหน้า ผมบางลง ลักษณะคล้ายผู้ชายที่มีปัญหาศีรษะล้าน เป็นโรคอ้วน น้ำหนักเพิ่ม และอาจลงพุง เกิดภาวะมีบุตรยาก มีอาการปวดบริเวณเชิงกราน อย่างน้อยที่สุด แพทย์ก็มีเครื่องมือในการวิเคราะห์ระดับฮอร์โมนแอนโดรเจน และระดับคอเลสเตอรอล ซึ่งคุณไม่สามารถตรวจได้ด้วยตนเอง ผลการศึกษาพบว่า ผู้หญิงที่อยู่ในภาวะ PCOS จะถูกโรคซึมเศร้าเล่นงานได้ง่ายกว่าผู้หญิงทั่วไป นอกจากนี้ PCOS ยังมีความเกี่ยวข้องกับอาการตื่นตระหนก และทำให้วิตกกังวลง่ายขึ้นด้วย ทั้งนี้ อาการซึมเศร้าและวิตกกังวล มักเกิดจากสาเหตุอื่นๆ ได้เช่นกัน ดังนั้น คุณอย่าเพิ่งกังวลใจไปหากมีอาการดังกล่าว อย่างไรก็ดี หากคุณมีเริ่มรู้สึกซึมเศร้าและวิตกกังวลเมื่อใด ก็ควรไปปรึกษาแพทย์ไว้ก่อนดีกว่า   ลักษณะอาการของโรคซึมเศร้ามีอยู่หลายประการ ซึ่งผู้หญิงส่วนใหญ่มักเป็นกันเฉพาะบางอาการเท่านั้น ไม่ได้เป็นทั้งหมด แต่อาการที่พบบ่อยมาก ได้แก่: เกิดอาการเศร้าสร้อย รู้สึกว่างเปล่าและไร้ค่า รู้สึกสิ้นหวัง หงุดหงิดง่าย อ่อนล้าและไม่มีแรง มีนิสัยการกินเปลี่ยนไป กิจวัตรการนอนเปลี่ยนไป มีปัญหากับการจดจ่อและจำเรื่องราว หมดความสนใจในเรื่องรื่นรมย์ที่เคยทำ อาจคิดหรือพยายามฆ่าตัวตาย   ภาวะวิตกจริตก็เช่นเดียวกัน คุณอาจไม่ได้มีอาการครบทุกอย่าง แต่ลักษณะอาการที่แตกต่างจากความกังวลทั่วไป คือ: ตื่นตระหนกง่าย รู้สึกเกร็ง หรือกลัวอยู่บ่อยๆ กิจวัตรการนอนเปลี่ยนไป มีปัญหาในการจดจ่อ มีอาการทางกาย เช่น ใจสั่น ปากแห้ง กล้ามเนื้อปวดเกร็ง คลื่นไส้ และเวียนศีรษะ มีอาการอยู่ไม่สุข หรือกระสับกระส่าย หายใจเป็นช่วงสั้น หรือติดขัด   ผู้หญิงที่มีภาวะ PCOS ยังมักต้องทนทุกข์จากการมีภาวะการกินผิดปกติด้วย หากคุณมีเพศสัมพันธ์โดยไม่ได้ป้องกันหรือคุมกำเนิด (ด้วยวิธีใดก็ตาม) เป็นเวลามากกว่าหนึ่งปี แต่กระนั้นก็ไม่ตั้งครรภ์สักที คุณอาจต้องเริ่มมองหาแพทย์ผู้เชี่ยวชาญแล้ว   มีปัจจัยและเงื่อนไขหลายประการที่ทำให้มีบุตรยาก ดังนั้น หากคุณมีบุตรยาก ก็ยังสรุปไม่ได้ว่ากำลังประสบภาวะ PCOS ถึงแม้ว่ามันจะเป็นสาเหตุอันดับต้นๆ ก็ตาม ประมาณ 30% ของคู่รักที่มีบุตรยาก มีสาเหตุมาจากฝ่ายชายเอง และอีก 30% ก็มีสาเหตุมาจากฝ่ายหญิง ส่วนที่เหลือนั้น สาเหตุยังไม่แน่ชัด แต่เป็นไปได้มากที่จะเกิดจากทั้ง 2 ฝ่ายนั่นล่ะ อินซูลินเป็นฮอร์โมนที่ผลิตขึ้นโดยตับอ่อน ซึ่งช่วยในการรักษาสมดุลของระบบเผาผลาญในร่างกาย โดยเมื่อร่างกายของคุณย่อยสลายคาร์โบไฮเดรต เช่น น้ำตาลและแป้งบางประเภท ให้กลายเป็นกลูโคสแล้ว เจ้าอินซูลินนี่ล่ะ ที่จะรับลูกต่อ โดยเอากลูโคสไปแปรเป็นพลังงานสำหรับร่างกายต่อไป  ผู้หญิงที่มีภาวะ PCOS มักจะมีอาการต้านหรือแพ้อินซูลิน  ผลก็คือ ทำให้ระดับกลูโคสในกระแสเลือดสูง เพราะไม่ได้ถูกนำไปใช้ จนอาจก่อให้เกิดอาการของโรคเบาหวาน ประเภท 2 หรืออาจมีเพียงอาการระยะเริ่มต้นเท่านั้น เนื่องจากผู้หญิงมากกว่า 80% ที่มีภาวะ PCOS มักจะมีน้ำหนักเกิน  เพราะอินซูลินทำงานผิดปกติ ดังนั้น คุณควรป้องกันปัญหาดังกล่าว ด้วยการหลีกเลี่ยงอาหารที่ทำให้ระดับน้ำตาลในเลือดแปรปรวน.  จำกัดอาหารประเภทแปรรูปและมีน้ำตาลส่วนเกิน เพราะนอกจากจะไม่ค่อยมีคุณค่าทางโภชนาการแล้ว จะยิ่งทำให้ระดับน้ำตาลในเลือดของคุณสูงลิ่ว  คอยสังเกตระดับพลังงานที่ได้รับจากอาหารแต่ละชนิดด้วย หรือคุณอาจใช้บริการนักโภชนาการส่วนตัวในช่วงดังกล่าว เพื่อความสะดวกในการควบคุมน้ำหนัก กรณีที่คุณมีอาการอ้วนหรือน้ำหนักเกิน อันเกิดจากภาวะ PCOR  ทานอาหารประเภทคาร์โบไฮเดรตเชิงซ้อนคุณไม่ควรงดคาร์โบไฮเดรตไปหมด แต่ควรเลือกทานอาหารที่มีคาร์โบไฮเดรตเชิงซ้อน ทั้งในอาหารจำพวกธัญพืชไม่ขัดสี ข้าวกล้อง ข้าวบาร์เลย์ รวมถึงถั่วต่างๆ ซึ่งมีไฟเบอร์และย่อยช้า ช่วยไม่ให้ระดับอินซูลินสูงแบบฉับพลัน จึงไม่ควรให้ร่างกายขาดสารอาหารประเภทนี้   ทานผักและผลไม้สดทุกวัน ซึ่งการกินผักและผลไม้ คุณจะได้ทั้งไฟเบอร์ แร่ธาตุ และวิตามินต่างๆ การออกกำลังกายจะช่วยให้ร่างกายสมดุลแข็งแรง น้ำหนักไม่เพิ่มสูงเกินไป และเป็นผลดีต่อระบบหลอดเลือดหัวใจ การออกกำลังกายยังช่วยให้ระดับน้ำตาลคงที่ด้วย   ควรออกกำลังกายประมาณอย่างน้อย 30 นาทีต่อวัน และเลือกกิจกรรมที่ได้ออกกำลังทุกส่วน เช่น แอโรบิค เป็นต้น ผลการศึกษาพบว่า กิจกรรมทางกายภาพ จะช่วยให้กล้ามเนื้อของคุณไวต่อการรับอินซูลิน ซึ่งเป็นผลดีทำให้กลูโคสในกระแสเลือดลดลง และบางครั้งกล้ามเนื้อยังสามารถนำกลูโคสไปใช้ได้ด้วยตัวของมันเอง ในขณะที่คุณออกกำลังกาย  แค่น้ำหนักลดลง 5%-7% ก็มีผลช่วยให้ระดับฮอร์โมนแอนโดรเจนในร่างกายลดลง ซึ่งส่งผลดีต่อภาวะเจริญพันธุ์ ผลการศึกษาพบว่า ร่างกายของผู้หญิงที่สูบบุหรี่จะผลิตฮอร์โมนแอนโดรเจน มากกว่าผู้หญิงที่ไม่สูบ นอกจากนี้ยังมักทำให้อาการต้านอินซูลินแย่ลงกว่าเดิม ผู้ที่มีภาวะ PCOS จะมีขนขึ้นในที่ๆ ไม่พึงประสงค์มากหน่อย แต่หากพึ่งยาจากแพทย์ในการช่วยลดปัญหาดังกล่าวอย่างเดียว อาจช่วยได้แค่บรรเทา แต่คุณสามารถกำจัดขนของตนเองได้หลายวิธีด้วยกัน เช่น การแว้กซ์ การโกน หรือการถอน แต่หากต้องการเห็นผลที่ดีกว่า ก็ลองรักษาด้วยวิธีต่อไปนี้:  เลเซอร์กำจัดขน เป็นวิธีที่ได้รับความนิยมมาก หากคุณต้องการกำจัดแบบถาวร ก็แค่ไปรับการรักษาด้วยวิธีนี้เพียง 3-7 ครั้งเท่านั้น แต่ต้องเลือกที่น่าเชื่อถือสักนิด และมันยังมีราคาค่อนข้างแพง แถมประกันสุขภาพก็ไม่จ่ายให้ด้วย  กำจัดด้วยกระแสไฟฟ้า. กระบวนการกำจัดขนด้วยกระแสไฟฟ้า (Electrolysis) จะช่วยกำจัดขนแบบถาวร ด้วยการใช้ความร้อนและสารเคมี ซึ่งแน่นอนว่าย่อมต้องอยู่ภายใต้การดูแลของผู้เชี่ยวชาญ โดยมีรายงานว่าเทคนิคดังกล่าว อาจได้ผลดียิ่งกว่าวิธีแบบเลเซอร์เสียอีกด้วยซ้ำ
วิธีวินิจฉัยภาวะ PCOS. นัดพบแพทย์. เล่าอาการเจ็บป่วยให้แพทย์ฟังโดยละเอียด. มารู้จักกับวิธีการต่างๆ ที่คุณอาจต้องเข้ารับการตรวจ. พยายามถามเยอะๆ. รู้จักกับอาการเบื้องต้นของ PCOS. ตระหนักในผลกระทบทางใจของผู้มีภาวะ PCOS. หาข้อสรุปว่าคุณเข้าข่ายมีบุตรยากหรือไม่. เข้าใจการทำงานของอินซูลิน. เลือกทานอาหารที่มีค่าดัชนีน้ำตาลไกลเซมิค (Glycemic Index) ต่ำ. ออกกำลังกาย. เลิกสูบบุหรี่. กำจัดขนไม่พึงประสงค์.
https://www.wikihow.com/Ovulate-With-Polycystic-Ovary-Syndrome-(PCOS) https://www.wikihow.com/Ovulate-With-Polycystic-Ovary-Syndrome-(PCOS) https://www.wikihow.com/Ovulate-With-Polycystic-Ovary-Syndrome-(PCOS)
Talking With Your Doctor Understanding PCOS and Infertility Establishing Healthy Lifestyle Habits