พัฒนาวิถีแห่งความเชื่อมั่นในตนเอง วิธีแสดงความมั่นใจผ่านภาษากาย ค้นหาความกลัวของตนเอง มีปฏิสัมพันธ์อย่างมั่นใจ
การใส่ใจดูแลตนเองเป็นสิ่งสำคัญต่อคุณภาพชีวิตที่ดี ทั้งเสื้อผ้าหน้าผม สุขภาพและอนามัย ล้วนแล้วแต่คุ้มค่าในการดูแลทั้งสิ้น โดยเฉพาะเมื่อคุณต้องการสร้างความประทับใจในการสัมภาษณ์งานหรือออกเดท รูปลักษณ์และความประทับใจแรกนั้นเป็นสิ่งที่ตราตรึงผู้อื่นมาก การดูเนี้ยบอยู่เสมอจะทำให้คุณมีข้อได้เปรียบและยังทำให้คนอื่นสนใจคุณเป็นพิเศษด้วย คุณจะทั้งดูดีและมีความมั่นใจขึ้นมาทันตาเห็นเลย    ดูแลสุขอนามัยของตัวเองทุกวัน ทั้งการอาบน้ำ แปรงฟัน และการใช้สเปรย์ดับกลิ่นกายให้บ่อยเท่าที่จำเป็น สวมเสื้อผ้าชุดที่คุณรู้สึกดูดีและมั่นใจ ซึ่งความมั่นใจในตนเองนี้จะเพิ่มขึ้นมาก หากคุณสวมชุดที่ใส่สบายและรู้สึกผ่อนคลาย การแสดงออกด้ายท่าทางมั่นใจ ย่อมทำให้คุณดูมั่นใจมากขึ้นได้ อย่างไรก็ดี การค้นหาคุณค่าในตัวเองให้เจอก็เป็นสิ่งสำคัญ ซึ่งจะช่วยให้คุณมั่นใจได้อย่างแท้จริง คุณเป็นคนพิเศษ มีความสามารถ และยังมีผู้คนมากมายที่ยินดีเมื่อได้เห็นคุณมีความสุข หากคุณไม่สามารถรู้สึกเช่นนี้ได้ ลองเขียนลิสท์รายการความสำเร็จที่ตนเองทำไว้ออกมาดู และอย่ากลัวที่จะแสดงความยินดีให้แก่ตนเองด้วย ซื่อสัตย์ต่อตนเองและผู้อื่น เมื่อผู้อื่นเห็นว่าคุณเชื่อมั่นในตนเองและรับผิดชอบการกระทำของตนเองด้วย พวกเขาจะชื่นชอบคุณมากขึ้น พวกเขายังอาจวางใจและเชื่อถือในตัวคุณมากขึ้นด้วย คนที่ขขข มักกลัวที่จะเรื่องผิดพลาดบ้าง หรือไม่ก็กลัวคนอื่นมองว่าตนเองทำอะไรผิด ดังนั้น หากมีความกลัวเช่นนี้เกิดขึ้น พยายามสูดลมหายใจลึกๆ และบอกตัวเองว่า “ฉันทำสิ่งนี้ได้ ความกลัวมันไร้เหตุผล” จงตระหนักถึงความผิดพลาดหรือความล้มเหลวของตนเอง แต่อย่าจมอยู่กับมัน  หลังจากที่คุณเสริมสร้างความมั่นใจให้ตนเองในระดับหนึ่งแล้ว ลองทำในสิ่งที่คุณกังวลมากเป็นพิเศษดูบ้าง สำหรับคนทั่วไป เรื่องเช่นนี้อาจหมายถึงการถามคำถามในกลุ่มใหญ่ๆ หรือการยอมรับต่อหน้าคนอื่นว่า ตนเองไม่รู้ในเรื่องบางเรื่อง หากคุณเป็นคนขขข คุณอาจชอบโฟกัสไปที่เหตุการณ์เชิงลบที่เคยเกิดขึ้นกับคุณในอดีต ดังนั้น อย่าไปมองความผิดพลาดเหมือนกับว่ามันคือความล้มเหลว คุณควรมองมันเป็นประสบการณ์เรียนรู้บางอย่าง ซึ่งช่วยเสริมสร้างคาแรคเตอร์และความมั่นให้ตนเอง จำไว้ว่า ความผิดพลาดทุกครั้ง เป็นประสบการณ์ที่ให้บทเรียนกับคุณเพื่อที่จะได้ไม่ทำผิดอีกในครั้งต่อไป เตือนตัวเองเกี่ยวกับความสำเร็จที่เคยทำไว้ ทุกคนย่อมเคยทำพลาดกันทั้งนั้น ไม่ว่าพากเขาจะดูมั่นใจและเปิดเผยเพียงใดก็ตาม ดังนั้น การตอบสนองต่อความผิดพลาดต่างหากที่มีผลกระทบในระยะยาว การเขียนลงบนกระดาษจะช่วยให้ความเครียดที่คุณแบกรับไว้คลายลงได้ (แทนที่จะปล่อยให้มันล่องลอยในหัว) นอกจากนี้ การลงมือเขียนสิ่งใดๆ นั้น ยังช่วยให้คุณมองเห็นปัญหาจากมุมมองอื่นๆ ได้อีกด้วย  คุณอาจจะเริ่มลงมือจดบันทึกส่วนตัว ด้วยการเริ่มจดรายการ “สิ่งที่ฉันภาคภูมิใจ ซึ่งสามารถหยิบมาอ่านได้ทุกครั้ง เวลาฉันอารมณ์ไม่ดี” (ซึ่งรายการพวกนี้อาจจะเขียนได้ง่ายที่สุดในเวลาที่คุณกำลังอารมณ์ดี) ลิสท์รายการดังกล่าวมักเป็นเรื่องที่มีอยู่จริง เพียงแต่เวลาที่เรากำลังกังวล อารมณ์ไม่ดี หรือขขข เรามักจะมองข้ามมันไปเอง การจดบันทึกรายการดังกล่าวไว้หยิบอ่านใกล้ๆ มือ จะช่วยให้คุณเตือนตัวเองได้ว่าคุณมีเรื่องที่ควรมั่นใจในตนเองอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว ตัวอย่างเช่น คุณอาจจะเขียนเรื่องที่ “ภาคภูมิใจในทักษะการเล่นกีตาร์” “ภาคภูมิใจที่ฉันเคยปีนเขาสำเร็จ” หรือ “ภาคภูมิใจที่ฉันสามารถสร้างเสียงหัวเราะให้เพื่อนๆ ได้ เวลาที่พวกเขาเศร้า” แหล่งทรัพยากรความมั่นใจที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ควรจะมาจากตัวคุณเอง เวลาที่คุณรู้สึกขขข ถามตัวเองดูว่า: ฉันมีสิ่งไหนที่คนอื่นขาดไปบ้าง ฉันมีส่วนช่วยทำสังคมให้ดีขึ้นอย่างไรบ้าง ฉันมีจุดอ่อนตรงไหนและจะแก้ไขมันได้อย่างไร อะไรที่จะทำให้ฉันตระหนึกถีงคุณค่าในตนเอง พยายามเตือนตัวเองว่า การจะคิดว่าตนเองสมบูรณ์แบบตลอดเวลานั้น มันเป็นไปไม่ได้  หากคุณรู้สึกกังวลก่อนการสัมภาษณ์งาน พยายามใช้เวลาสักห้านาทีก่อนเริ่มการสัมภาษณ์ เพื่อใช้เทคนิคจัดการความเรียดและเสริมสร้างความมั่นใจเหล่านี้ จงบอกตนเองว่า คุณได้เตรียมตัวมาอย่างดีแล้วและได้รับเลือกมาถูกสัมภาษณ์เพราะเหตุผลท่เหมาะสมบางประการ เหยียดแขนขึ้นสูงๆ กว้างๆ ขยับตัวไปมาสักหน่อยเพื่อผ่อนคลายและสูดลมหายใจลึกๆ ด้วย หายใจอย่างหนักแน่นเต็มที่ พร้อมกับบอกตนเองว่า ฉันทำสิ่งนี้ได้ เขาหรือเธอมักจะก้มหน้าต่ำๆ ห่อตัว คอยทำตัวหลบอยู่ในซอกหลืบ และหลีกเลี่ยงการสบตา ซึ่งท่าทางดังกล่าวมีความเชื่อมโยงกับความกังวลและการยอมคล้อยตามผู้อื่น ลักษณะภาษากายแบบนี้ยิ่งกระตุ้นและทำให้ผู้อื่นรู้ได้ว่า คุณกำลังประหม่า ท้อถอย และขาดความมั่นใจ ดังนั้น การปรับเปลี่ยนท่าทางและภาษากาย ย่อมจะทำให้ผู้อื่นมองคุณเปลี่ยนไปจากเดิมได้ แถมยังเปลี่ยนวิธีที่พวกเขาปฏิบัติต่อคุณ รวมถึงมุมมองที่คุณมีต่อตนเองได้ด้วย หากคุณรู้สึกอึดอัดในการที่จะฝึกฝนภาษากายต่อไปนี้ในที่สาธารณะ ก็ลองหัดทำอยู่หน้ากระจก หรือฝึกด้วยการถ่ายคลิปตัวเองเก็บเอาไว้ดู จนกว่าคุณจะรู้สึกมั่นใจมากขึ้นก่อน ทั้งนี้ คุณอาจจะหาเพื่อนสักคนมาช่วยดูและให้คำติชมกับคุณด้วยก็ได้ ยืนและเดินโดยให้ไหล่ผึ่งไปข้างหลังเล็กน้อยและขนานกับพื้น เงยคางเล็กน้อยอยู่เสมอ โดยให้ศีรษะอยู่ในมุมที่สายตามองตรงไปข้างหน้า เดินให้เหมือนกับว่าโลกนี้เป็นของคุณคนเดียว ต่อให้ไม่ได้รู้สึกแบบนั้นจริงๆ ก็ตาม ลองนึกภาพให้เหมือนกับว่า ตัวคุณห้อยลงมาในแนวดิ่ง โดยมีสายสลิงติดอยู่ที่กระหม่อมศีรษะด้านบน  พยายามหลีกเลี่ยงการหันซ้ายขวาเลิกลั่ก ด้วยวิธีการหาจุดโฟกัสของสายตากำหนดไว้ตายตัวสักจุด และมองจุดนั้นไว้เสมอ แทนที่จะส่ายหัวไปมา คนที่ซ่อนความกังวลไว้ มักยืนโดยเทน้ำหนักไปข้างใดข้างหนึ่งตลอดเวลา อยู่ไม่สุข หรือไม่ก็กระทืบเท้าเป็นพักๆ ดังนั้น คุณต้องพยายามยืนโดยให้ขากางออกในระดับเดียวกับสะโพก และทิ้งน้ำหนักลงไปเท่าๆ กันที่ขาทั้งสองข้าง การยืนอย่างสมดุลดุจฝังรากลงไปบนพื้นเช่นนี้ จะช่วยไม่ให้คุณรู้สึกอยากขยับตัวตลอดเวลา คุณควรทำให้ขาทั้งสองข้างรับน้ำหนักอย่างสมดุล แม้แต่เวลานั่ง เพราะหากคุณไขว้ขาหรือกระทืบเท้าเล่น มันจะสื่อถึงการเก็บซ่อนความประหม่าและกังวลใจเอาไว้ พยายามฝืนตัวเองเวลาที่อยากเอนไปข้างหน้าขณะที่นั่งอยู่ รวมถึงเวลาที่นึกอยากกอดอกขึ้นมาด้วย คุณควรนั่งให้ดูเหยียดสบายไม่ว่าจะใช้พื้นที่รอบตัวมากแค่ไหนก็ตาม ซึ่งจะทำให้ท่าทางคุณออกมาในลักษณะดูมีพลัง ทั้งนี้ ผลการศึกษาพบว่า คนที่นั่งในท่านี้ก่อนเริ่มสัมภาษณ์ มักรู้สึกและดูเป็นคนที่มีความมั่นใจมากกว่าท่าอื่นๆ  ต่อไปนี้คือลักษณะท่าทางที่ทรงพลัง ซึ่งคุณอาจนำไปใช้ดู:  เวลานั่ง ให้เอนกายพิงพนัก หากมีที่วางแขน ก็วางไป ยืนให้ขากางออกในระยะเดียวกับหัวไหล่ และพักมือไว้บริเวณสะโพก เอนตัวพิงกำแพง อย่าห่อตัว ซึ่งท่านี้จะเป็นการแสดงออกราวกับว่าคุณเป็นเจ้าของสถานที่นั้นๆ หากคุณต้องการให้ใครหันมาสนใจ ก็อาจลองแตะหัวไหล่ของคนๆ นั้น ทั้งนี้ คุณต้องประเมินในแต่ละสถานการณ์ด้วยว่า การสัมผัสในระดับใดจึงจะเหมาะสม เช่น หากคุณสามารถเรียกความสนใจของคนๆ นั้นได้ โดยใช้เพียงแค่การเรียกชื่อเขาหรือเธอ การไปแตะหัวไหล่ด้วย อาจจะเป็นการทำมากเกินไปหน่อย แต่หากคุณอยู่ในสถานที่มีเสียงดังอึกทึก และต้องการให้อีกฝ่ายสนใจคุณในสถานการณ์ดังกล่าว การแต่ไหล่เล็กน้อยก็สามารถช่วยได้มาก  จำไว้ว่า การใช้สัมผัสทางกายควรจะเป็นไปด้วยความนุ่มนวล การออกแรงมากเกินไปอาจทำให้ดูเหมือนการข่มอีกฝ่าย มากกว่าที่ทำให้คุณดูสุขุมมั่นใจ ขณะนั่งหรือยืนก็ตาม พยายามวางมือไว้นิ่งๆ ท่าทางที่สื่อความมั่นใจมักเป็นท่าที่ต้องเปิดหน้าเปิดตาและร่างกายต้อนรับผู้อื่น ต่อไปนี้เป็นตัวอย่างของการพักมือที่เหมาะสม  ประสานฝ่ามือคุณไว้ด้านหลังคุณหรือหลังศีรษะก็ได้ เอามือเหน็บกระเป๋ากางเกงเอาไว้ แต่โผล่นิ้วโป้งให้เห็น เหยียดนิ้วให้ตรงและชิดกัน พักศอกไว้บนโต๊ะ ท่าทางเช่นนี้แสดงถึงการเป็นคนที่มีความหนักแน่นในจุดยืน ซึ่งเหมาะกับเวลากำลังเจรจาต่อรอง สัมภาษณ์งาน หรือในการประชุม การใช้มือประกอบการพูดบ่อยเกินไป จะส่งสัญญาณให้อีกฝ่ายรู้ว่า คุณกำลังประหม่า หรือาจจะดูกระตือรือร้นก็ได้ ขึ้นอยู่กับธรรมเนียมปฏิบัติของแต่ละสังคม ดังนั้น คุณควรใช้มือประกอบนานๆ ครั้ง อย่างมีศิลปะชั้นเชิง พักแขนไว้ในแนวเดียวกับเอวของตัวเอง และอย่าให้ท่าทางใดๆ ล้ำออกจากระยะดังกล่าว จะช่วยให้คุณดูมีความน่าเชื่อถือมากขึ้น  พยายามให้มือมีลักษณะผ่อนคลายและยืดหยุ่น เพราะการกำมือหรือแข็งทื่อนั้น สื่อให้ผู้อื่นรู้สึกว่าคุณก้าวร้าวและชอบความโดดเด่น อันเป็นลักษณะเหมือนพวกนักการเมืองส่วนใหญ่ พักข้อศอกไว้ข้างลำตัว และใช้ท่าทางของมือให้อยู่ในบริเวณข้างเดียวกับที่มันอยู่ เพื่อหลีกเลี่ยงภาษากายแบบปิดกั้นตัวเอง บางคนมักมีความประหม่าในตนเองมากถึงขนาดที่คิดเลยเถิดไปว่า ตนเองอาจจะทำอะไรผิดพลาดจนผู้อื่นเย้ยหยันหรือสมเพชตนเองได้ ทั้งนี้ ทุกคนต่างก็ย่อมเคยรู้สึกประหม่าและหวาดหวั่นในบางสถานการณ์ ไม่มากก็น้อย แต่หากคุณอาการหนักถึงขนาดได้รับผลกระทบในชีวิตประจำวันและการเข้าสังคม เมื่อนั้นก็ถึงเวลที่ต้องค้นหาต้นตอของความกลัวให้ได้แล้ว ร่างกายคุณกำลังบ่งบอกอะไรอยู่มั้ย หัวใจเต้นรัวหรือเปล่า เหงื่อแตกไหม อาการทั้งหมดนี้เป็นการตอบสนองอัตโนมัติของร่างกาย ซึ่งเป็นสัญชาติญาณในการเตรียมพร้อมทำบางสิ่ง (คล้ายๆ ไม่สู้ก็ถอย) แต่บ่อยครั้งมันกลับทำให้เราเกิดความกลัวและความกังวลมากขึ้น ร่างกายคุณกำลังรู้สึกเช่นนั้นหรือเปล่า ถามตัวเองว่า “สิ่งใดในสถานการณ์นี้ ที่ทำให้ฉันประหม่าและหวาดกลัว” คุณอาจจะกลัวว่าตนเองจะนั่งเก้าอี้ผิดตัวในการร่วมโต๊ะทานอาหารค่ำ หรือกลัวว่าตนเองจะพูดอะไรผิดออกไปและเกิดความอับอาย มันช่วยให้เกิดประโยชน์อะไรแก่คุณหรือเปล่า หรือว่ามันขัดขวางไม่ให้คุณลงมือทำอะไรและเป็นอุปสรรคต่อการใช้ชีวิตของคุณมั้ย นอกจากนี้ คุณยังถามตัวเองด้วยว่า:  ฉันกลัวว่าสิ่งใดจะเกิดขึ้น ฉันแน่ใจรึเปล่าว่ามันต้องเกิดขึ้น แน่ใจมากแค่ไหน มันเคยเกิดขึ้นมาก่อนไหม และตอนนั้นมันลงเอยอย่างไร อะไรคือสิ่งเลวร้ายที่สุดที่สามารถเกิดขึ้นได้ อะไรคือสิ่งที่ดีที่สุดที่อาจเกิดขึ้นได้ (ซึ่งเป็นสิ่งที่ฉันจะพลาดไป หากไม่ลงมือทำ) เหตุการณ์ครั้งนี้จะส่งผลไปตลอดชีวิตฉันเลยไหม ฉันกำลังเชื่อและคาดหวังตามความเป็นจริงหรือเปล่า หากมีเพื่อคนใดอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ ฉันจะให้คำแนะนำเขาหรือเธอว่าอย่างไร การสูดลมหายใจให้ลึกๆ เป็นเทคนิคอันทรงพลังที่จะช่วยให้คุณควบคุมความกังวลได้ นอกจากนี้ การหายใจลึกๆ ยังช่วยลดอัตราความเร็วองหัวใจด้วย หากคุณพอทำได้ ลองเอามือวางบริเวณหน้าท้องและสูดลมหายใจเข้าลึกๆ จะได้รู้สึกถึงการเคลื่อนไหวจากการหายใจเข้าออกด้วยช่องท้อง ไม่ใช่หน้าอก เทคนิคนี้เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า “การหายใจด้วยกระบังลม” การหายใจลึกเช่นนี้ จะช่วยให้คุณผ่อนคลายและลดความกังวล หลายครั้งที่ความประหม่าและกังวลใจเกิดขึ้นจากการที่เรารู้สึกควบคุมสถานการณ์ไม่ได้ หากคุณกำลังอยู่ในสถานการณ์ที่ทำให้เกิดความกังวลใจ คุณควรหาเวลาสักสองสามนาทีก่อนที่จะไปอยู่ในสถานการณ์ดังกล่าว เพื่อทำสมาธิหรือใช้เทคนิคจดบันทึกความกังวลออกมา ซึ่งจะช่วยให้จิตใจคุณสงบลงก่อนที่จะเริ่มทำสิ่งนั้น หากคุณมีความคิดรบกวนจิตใจที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง จนนำไปสู่ความกังวลใจ อาจส่งผลให้คุณรู้สึกขาดการควบคุม การทำสมาธิและเจริญสติ จะช่วยให้คณตระหนักถึงความคิดรบกวนจิตใจเหล่านั้น เพื่อละวางมันลงเสีย ลองเขียนสาเหตุที่ทำให้คุณกลัวและเกิดความกังวลออกมา ถามตัวเองดูเพื่อประเมินว่าความกลัวดังกล่าวมาจากไหน การทำเช่นนี้จะช่วยให้คุณมองเห็นความกลัวและความคิดของตนเอง จนสามารถเข้าใจรูปแบบที่เกิดขึ้น และสามารถมองความกลัวดังกล่าวในมุมมองที่แตกต่างจากเดิม เพื่อที่จะกำจัดมันออกไปจากใจได้ หากคุณไม่สามารถเขียนมันออกมาได้ในชั่วขณะนั้น พยายามเขียนออกมาในภายหลังก็ได้ ประเด็นสำคัญคือการได้ลงมือเขียนเพื่อค้นหาต้นตอของความกลัวให้เจอ พยายามมองตาอีกฝ่ายเวลาพูดคุยกัน เช่นเดียวกับเวลาที่อีกฝ่ายกำลังพูดด้วย จะช่วยสื่อให้พวกเขารู้ว่าคุณกำลังสนใจและมีความมั่นใจ อย่าเอาแต่ก้มมองโทรศัพท์ หรือมองไปรอบบริเวณ ซึ่งจะเป็นการเสียมารยาท แถมยังดูมีความกังวลและน่าอึดอัด  พยายามสบสายตาอีกฝ่ายสักประมาณ 50% ของช่วงเวลาสนทนาทั้งหมด ในช่วงเริ่มแรก คุณอาจลองมองตาอีกฝ่ายเพื่อสังเกตดูว่า ดวงตาของเขาหรือเธอเป็นสีอะไรกันแน่ การจับมืออย่างหนักแน่นแข็งขัน จะช่วยให้คุณดูมีความมั่นใจและเป็นตัวของตัวเองมากขึ้น ทั้งนี้ เวลาคุณเข้าหาใคร ควรยื่นมือออกไปจับเพื่อเป็นการให้เกียรติ จับมืออีกฝ่ายให้มั่นแต่อย่าถึงกับบีบจนเจ็บ ขยับขึ้นลงสักสองสามวินาที ก่อนที่คลายมือออก   หากคุณเป็นคนที่มีเหงื่อออกที่ฝ่ามือเป็นประจำ พยายามพกทิชชู่ติดตัวเอาไว้เช็ด ก่อนที่จะยื่นมือไปจับใคร อย่าจับมือแบบอ่อนปวกเปียกเหมือนปลาตาย มันจะสื่อว่าคุณอ่อนแอ หากคุณมักพูดแบบรัวๆ เพียงเพื่อที่จะเร่งรัดให้จบประโยคเร็วๆ ขอให้พูดช้าลงสักหน่อย และหยุดบ้างเป็นบางจังหวะสัก 1-2 วินาที เพื่อหาวิธีการตอบสนองอีกฝ่าย จะช่วยให้คุณดูมั่นใจและผ่อนคลายมากขึ้น เวลาที่พูดช้าลง เสียงของคุณจะนุ่มลึกโดยอัตโนมัติ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความมั่นใจและเป็นเจ้านายผู้อื่น การยิ้มจะช่วยให้คุณดูเป็นคนอบอุ่น อัธยาศัยดี และน่าเข้าใกล้โดยอัตโนมัติ ผลการศึกษาพบว่า คนเรามักชอบและจดจำคนที่ยิ้มให้เราได้ดีกว่า หากคุณเป็นคนยิ้มยาก ก็อาจจะส่งยิ้มเพียงเล็กน้อยก่อนที่จะเปลี่ยนกลับมาทำสีหน้าตามปกติ การยิ้มเป็นอีกหนึ่งวิธีที่ดี ในการแสดงออกและเพิ่มความมั่นใจเวลาที่เข้าผู้อื่น พยายามอย่าขำบ่อยเกินไป เพราะมันจะดูเหมือนกับว่าคุณประหม่าและยังดูไม่เป็นธรรมชาติด้วย หากคุณรู้สึกว่าตนเองชอบพูดขอโทษขอโพย แม้แต่ในเรื่องเล็กๆ น้อยๆ พยายามหยุดพฤติกรรมดังกล่าวเสีย จะช่วยให้คุณรู้สึกและแสดงออกได้อย่างมั่นใจกว่าเดิม หากคุณคุยกับเพื่อนสนิท ก็อาจจะบอกเขาหรือเธอไปเลยว่า คุณกำลังฝึกในเรื่องนี้อยู่ ซึ่งหากคุณเผลอไปขอโทษบ่อยๆ อีก ก็อาจจะเปรยขึ้นมาว่า “เออเดี๋ยวนะ เราไม่จำเป็นต้องขอโทษก็ได้นี่นา!” หากคุณรู้จักแซวตนเองในลักษณะนี้ ก็จะเป็นการช่วยป้องกันการเข้าใจผิดว่าคุณกำลังดูหมิ่นพวกเขา ในทางกลับกัน จงน้อมรับคำชมอย่างผ่าเผย หากมีใครชื่นชมคุณ ก็แค่ยิ้มและกล่าวขอบคุณ อย่าตอบสนองด้วยการพูดดูถูกตัวเอง หรือแสดงความดูแคลนสิ่งที่พวกเขาชื่นชมคุณ (เช่นพูดว่า “โธ่ เรื่องแค่นี้ใครๆ ก็ทำได้น่า”) การให้เกียรติผู้อื่น เป็นการสื่อว่าคุณให้คุณค่ากับพวกเขา และก็ยังมีความมั่นใจในตนเองด้วย ไม่ได้รู้สึกกลัวว่าจะถูกพวกเขาข่ม และคุณควรพยายามหลีกเลี่ยงการนินทาหรือยุ่งเรื่องดราม่าของใครๆ ด้วย ซึ่งจะช่วยแสดงให้พวกเขาสัมผัสได้ว่า คุณมีความพอใจในตนเอง เป็นไปได้อย่างยิ่งว่า คนอื่นอาจจะเคารพ และมองคุณเป็นเยี่ยงอย่างหรือได้รับแรงบันดาลใจจากคุณด้วย ในอีกทางหนึ่ง พวกเขาก็อาจจะยิ่งพยายามดึงคุณเข้าไปร่วมวงดราม่าด้วยก็ได้ เพราะรู้สึกว่าหากไม่ทำเช่นนั้นคุณจะไม่ยอมมาร่วมวงด้วยแน่ พยายามไปงานปาร์ตี้หรืองานสังคมต่างๆ เพื่อฝึกเทคนิคที่คุณได้เรียนรู้มาถึงตรงนี้ จำไว้ว่า คุณไม่จำเป็นต้องไปทักทายปราศรัยกับคนทุกคนในงาน ขอแค่คุณกล้ามีปฏิสัมพันธ์กับคนๆ เดียวในงานนั้น ก็ถือว่าประสบความสำเร็จแล้ว หากคุณเอาแต่ฝึกเองอยู่ที่บ้าน แต่ไม่กล้าออกไปร่วมงานสังคมจริงๆ สักที ลองขอความช่วยเหลือจากเพื่อนๆ ดู  ตัวอย่างเช่น คุณอาจขอให้เพื่อนคุณมาแสดงบทบาทเป็นคนฟัง หรือเป็นผู้สัมภาษณ์งานคุณ ในกรณีที่คุณกำลังจะทำการพรีเซนเตชั่น หรือสัมภาษณ์งาน หากคุณไม่รู้สึกอึดอัด ก็ลองชวนเพื่อนคุณไปอยู่ในการพรีเซนเตชั่นจริงๆ ด้วยก็ได้ เพราะการมีคนสนิทหรือเพื่อนอยู่ด้วย จะช่วยให้คุณโฟกัสที่พวกเขาแทนที่จะไปใส่ใจคนอื่นๆ ในห้องนั้น
ดูแลรูปลักษณ์ให้รู้สึกมั่นใจที่สุด. ซาบซึ้งในความเป็นตัวเอง. จัดการความกลัวของตนเอง. สร้างทัศนคติให้เกิดความมั่นใจ. เริ่มจดบันทึก. ถามคำถามเพื่อเรียกความมั่นใจ. นึกภาพดูว่า คนที่ขาดความมั่นใจแสดงออกอย่างไร. ยืนตัวตรง เชิดหน้าเล็กน้อย. พยายามยืนนิ่งๆ. ใช้พื้นที่เท่าที่ตนเองต้องการ. สัมผัสอย่างมีประสิทธิภาพ. พักมือไว้ในบริเวณที่มั่นใจ. ระมัดระวังการใช้มือ. ตระหนักถึงอิทธิพลของความกลัวที่มีต่อความมั่นใจ. สำรวจร่างกายตนเอง. ประเมินความกลัวที่เกิดขึ้น. พยายามรับมือกับความกลัวด้วยการสูดลมหายใจให้ทั่วท้อง. ฝึกสมาธิและเจริญสติ. เขียนสิ่งที่คุณกลัวออกมา. สบสายตา. จับมืออย่างหนักแน่น. พูดให้ช้าลงและชัดเจน. ยิ้มเข้าไว้. อย่าขออภัยบ่อย. ปฏิบัติต่อผู้อื่นอย่างให้เกียรติ. หาโอกาสฝึกทักษะทางสังคมเหล่านี้.
https://www.wikihow.com/Make-People-Think-You-Are-Confident https://www.wikihow.com/Make-People-Think-You-Are-Confident https://www.wikihow.com/Make-People-Think-You-Are-Confident https://www.wikihow.com/Make-People-Think-You-Are-Confident
Developing a Confident Lifestyle Using Confident Body Language Addressing Fears Having Confident Social Interactions