เรียนรู้พื้นฐานการเขียนอักษรวิจิตร (Calligraphy) พัฒนาพื้นฐานการใช้ปากกา เขียนตัวติดให้สวยงามมากขึ้น
เพื่อให้ได้เส้นอักษรวิจิตรที่น่าดึงดูด และเห็นเป็นเส้นทั้งหนาและบาง คุณจะต้องดูให้ดีว่าคุณใช้ปากกา กระดาษ และหมึกที่เหมาะสม   เครื่องเขียนที่ดีที่สุดในการเขียนอักษรวิจิตรคือปากกาขอบกว้าง ปากกาหมึกซึม ปากกาลูกลื่น พู่กัน ก้านขนนก หรือสิ่งที่มีปลายแหลม ดูให้ดีว่าคุณมีกระดาษที่หมึกจะไม่กระจายตัวออก การฝึกเขียนบนกระดาษสมุดมาตรฐานเป็นสิ่งที่ดี แต่คุณจะต้องลองดูว่าหมึกจะไม่กระจายตัวออกนอกเส้นที่ต้องการเขียน ร้านขายเครื่องเขียนส่วนใหญ่จะขายกระดาษที่ทำมาเพื่อเขียนอักษรวิจิตรโดยเฉพาะ ถ้าคุณจะใช้หมึก หลักเลี่ยงการใช้หมึกแบบอินเดีย เพราะสารเคลือบเงาในหมึกนั้นมีแนวโน้มที่จะทำให้ปากกาอุดตันและทำให้ปลายปากกาเป็นสนิม เลือกใช้หมึกที่ละลายน้ำได้จะดีกว่า นั่นคือทำความเข้าใจไว้เส้นจะไปทางใดเพื่อให้ลายมือของคุณมีความเสมอกัน   คุณจะต้องเลือกกระดาษมีเส้นในการฝึก คุณสามารถใช้ได้ทั้งกระดาษที่มีเส้นประหรือสอดกระดาษที่มีเส้นสีดำไว้ใต้แผ่นฝึกเขียนของคุณ หรือจะใช้ดินสอและไม้บรรทัดเพื่อตีเส้นขนานบนแบบฝึกของคุณก็ได้ คุณจะต้องกำหนดความสูงของปลายปากกา นั่นคือ ช่องว่างระหว่างเส้นนำนั้นจะวัดจากความกว้างของปลายปากกา (ความกว้างของส่วนที่กว่างที่สุดของปากกานั้นเท่ากับ 1 “ปลายปากกา” ในสมการนี้) มาตรฐานทั่วไปคือ 5 ปลายปากการะหว่างเส้นนำ   เส้นนำนั้นคือเส้นฐาน เส้นบน และเส้นตวัด เส้นฐานคือเส้นเขียนที่ใช้เขียนตัวอักษร เส้นบนคือเส้นที่อยู่เหนือเส้นฐาน ซึ่งจะเปลี่ยนตามความสูงของตัวอักษร (ในกรณีนี้คือ 5 ปลายปากกาเหนือเส้นฐาน) เส้นตวัดขึ้นจะกำหนดความสูงที่ตัวอักษรลากขึ้นทั้งหมด (เช่น ตัวอักษร “h” หรือ “l” ตัวพิมพ์เล็ก) ซึ่งจะเขียนเหนือเส้นบน 5 ปลายปากกา (หรือความสูงของปลายปากกาที่คุณใช้อยู่) เส้นตวัดลงเป็นเส้นที่ตัวอักษรลากลงทุกตัวอักษร (เช่น ตัวอักษร “g” หรือ “p” ตัวพิมพ์เล็ก) ลากลงใต้เส้นฐาน ซึ่งจะเขียนด้วยความสูง 5 ปลายปากกาใต้เส้นฐานในตัวอย่างนี้ ตามที่เราแนะนำเพื่อพัฒนาการเขียนในรูปแบบใดๆ ให้นั่งโดยให้เท้าราบไปกับพื้นและหลังตรง (แต่ไม่อึดอัดจะเกินไป) นอกจากนั้น จับปากกาเพื่อให้ควบคุมได้และไม่แน่นจนเกินไป ไม่อย่างนั้น มือของคุณจะเป็นตะคริวได้  อักษรวิจิตรต้องเขียนโดยให้ปลายปากกาทำมุม 45 องศากับกระดาษ เพื่อให้แน่ใจว่าคุณถือปากกาทำมุม 45 องศาได้นั้น ให้วาดมุมตรง (90 องศา) ด้วยดินสอ จากนั้น ลากเส้นขึ้นจากมุมของเส้นมุมที่ตัดมุมทางขวาครึ่งหนึ่ง ถ้าเป็นเส้นที่บางกว่าปกติ แสดงว่าคุณจับปากกาถูกต้องแล้ว ในการเขียนอักษรวิจิตร การฝึกจังหวะคือฝึกเขียนจังหวะลากลง จังหวะดันและดึง และจังหวะการตวัด   ในการเขียนจังหวะตวัดกลงนั้น ให้ฝึกการลากเส้นหนาและตรงจากเส้นตวัดขึ้นไปยังเส้นฐานและลากเส้นบนลากไปยังเส้นฐาน หลังจากฝึกได้แล้ว ให้เริ่มเขียนให้เส้นตัวอักษรเอนไปข้างหน้าเล็กน้อย สุดท้าย คุณจะเพิ่ม “หาง” (เส้นสั้นๆ บางๆ) ให้กับหัวและหางของตัวอักษรแบบลากลงก็ได้ แต่เอาไว้ฝึกทีหลังดีกว่า สำหรับจังหวะดันและดึงนั้น เขียนเส้นขวางให้สั้นและหนาไปตามเส้นบน เส้นนี้จะสร้างหัวของตัวอักษร “a” “g” พิมพ์เล็ก และเส้นแบ่งขวางของตัวอักษร “t” และอื่นๆ คุณอาจจะเพิ่มคลื่น และ/หรือ หางของเส้นนี้ แต่ให้เขียนโดยใช้เส้นตรงก่อน สำหรับเส้นตวัดนั้น ให้ลากเส้นโค้งจากเส้นฐานไปยังเส้นลากขึ้น และจากเส้นบนไปยังเส้นฐาน จากนั้น เอียงปลายปากกาเล็กน้อย คุณจะใช้การเคลื่อนไหวนี้ในการเขียนตัวอักษร “n” และ “v” ตัวพิมพ์เล็ก ให้ฝึกเริ่มต้นด้วยเส้นหนาและจบด้วยเส้นบางและในทางกลับกัน เพราะคุณจะต้องเขียนได้ทั้งสองแบบ ในขณะที่คุณพัฒนาการเคลื่อนไหวเหล่านี้ได้แล้ว ให้สร้างรูปร่างคล้ายๆ กล่อง สามเหลี่ยม และวงรีก่อน แล้วจึงฝึกเขียนตัวอักษรเต็มตัว และมุ่งเน้นที่การเขียนโดยทำมุม 45 องศาเป็นพิเศษ การเขียนอักษรวิจิตรไม่เหมือนกับการเขียนตัวติด ตัวอักษรแต่ละตัวจะต้องยกปากกาอย่างน้อยหนึ่งครั้ง ในขณะที่คุณเริ่มฝึกเขียนตัวอักษรเต็มรูป ให้มุ่งเน้นที่จังหวะในการเขียนตัวอักษรแต่ละจังหวะ และให้ฝึกเขียนทีละจังหวะก่อน จากนั้นจึงรวมกันเป็นตัวอักษรเต็ม ถ้าคุณต้องการเรียนอักษรวิจิตรแบบจริงจัง คุณอาจจะต้องพิจารณาหาชั้นเรียนที่โรงเรียนศิลปะหรืออาจจะเป็นศูนย์กลางสังคม อักษรวิจิตรเป็นการเขียนตัวอักษรเชิงศิลปะ และการเรียนการสอนที่เหมาะสมเป็นสิ่งที่มีประโยชน์ต่อนักเขียนอักษรวิจิตรรุ่นใหม่ไฟแรง แต่การเรียนด้วยตัวเองอาจจะเป็นสิ่งสวยงามและพัฒนาการเขียนรูปร่างตัวอักษรทั่วไปได้เช่นกัน บางคนอาจจะชอบใช้ปากกา แต่คนอื่นๆ อาจจะชอบดินสอ บางคนอาจจะชอบหัวใหญ่ บางคนอาจจะชอบหัวเล็ก ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบใดก็ตาม สิ่งสำคัญคือการหาเครื่องเขียนที่เข้ากับมือคุณ   พิจารณาเลือกปากกาหรือดินสอที่มีด้ามจับนุ่ม โดยเฉพาะถ้าคุณมักจะจับด้ามแน่นเกินไป ใช้กระดาษมีเส้นเพื่อฝึกฝน และใช้กระดาษที่หนาถ้าคุณกำลังเขียนเพื่อเก็บเอาไว้ ใช่ แม่ของคุณพูดถูก ท่าทางก็มีส่วน การนั่งหลังงอขณะเขียนกระดาษจะทำให้เกิดอาการปวดคอและหลัง และยังทำให้แขนขยับไม่สะดวกซึ่งจะทำให้คุณต้องใช้ข้อมือและฝ่ามือมากเกินไป (อ่านต่อที่วิธีที่ 2 ขั้นตอนที่ 3)  ถ้าคุณสามารถนั่งหลังตรงโดยไม่อึดอัดได้จะถือว่าดีมาก แต่อย่าฝืนตัวเองมากเกินไปจนรู้สึกอึดอัด ลายมือที่สวยต้องไม่ใช่สิ่งที่ทำแล้วทรมาน จับปากกา แต่อย่ากำแน่น (ใครอาจจะพูดว่ารำไม่ดีโทษปี่โทษกลอง) ถ้านิ้วของคุณมีรอยแดงหรือรอยเว้าเมื่อคุณเขียนเสร็จแล้ว แสดงว่าคุณกำลังจับปากกาแน่นเกินไป การจับด้ามแบบหลวมๆ จะช่วยให้คุณมีการเคลื่อนไหวที่ยืดหยุ่นมากขึ้น และช่วยให้ตัวอักษรไหลไปตามปากกาได้อย่างอิสระ   มีวิธีจับปากกาหรือดินสอที่ “เหมาะสม” มากมาย บางคนจับปากกาด้วยการนิ้วชี้และนิ้วหัวแม่มือหนีบกับนิ้วกลาง บางคนกดปากกาด้วยการใช้ปลายนิ้ว 3 นิ้ว บางคนวางปากกาไว้ที่ข้อนิ้วชี้ บางคนจับปากกาด้วยนิ้วชี้และหัวแม่มือ แทนที่จะเสียเวลาไปกับการจับปากกาด้วยวิธีใหม่ๆ ให้จับปากกาในท่าที่สบาย เว้นแต่คุณจะพบว่าการจับปากกาของคุณส่งผลต่อลายมือของคุณ  ถึงคุณจะจับปากกาด้วยนิ้วกลาง นิ้วชี้ และนิ้วหัวแม่มือ ก็ไม่เป็นไร แน่นอนว่า การใช้ตัวย่อ สัญลักษณ์ วลี หรืออื่นๆ ในขณะที่จดบันทึกอาจจะไม่ใช่เรื่องที่ผิด แต่ถ้าเป็นสิ่งที่คนอื่นจะมาอ่าน ให้ใช้เวลาเพื่อเขียนให้ถูกต้อง รถยนต์ที่สะอาดแวววาวแต่มีล้อเพียง 2 ล้อและไม่มีฝากระโปรงนั้นไม่ได้ดูสวยเท่ารถธรรมดาแต่สมบูรณ์   ดูให้ดีว่าคุณเขียนตัวอักษรพิมพ์ใหญ่และเครื่องหมายวรรคตอนที่เหมาะสม อย่าใช้ภาษาแชตหรือภาษาอินเทอร์เน็ต ถ้าคุณกำลังเขียนให้คนอื่นอ่าน อย่าใช้ภาษาแชต เช่น Gr8 bcuz u soz lols และอื่นๆ คุณรู้จักใครที่มีลายมือสวยหรือไม่ ลองดูพวกเขาเขียนและถามเทคนิคดู คุณอาจจะต้องดูรูปแบบตัวอักษรที่เขียนเพื่อหาแรงบันดาลใจในการเลือกรูปร่างของตัวอักษร  อย่ามั่นใจเกินกว่าที่จะไปหาแบบเรียนหรือแบบฝึกหัดสำหรับเด็ก ในกรณีนี้ ถ้าคุณมีลูกก็ให้ฝึกฝนกับลูก เปลี่ยนโอกาสในการสร้างความสัมพันธ์ในครอบครัวเพื่อพัฒนาการใช้ปากกาสำหรับคุณทั้งสอง คุณอาจจะลืมไปตั้งแต่ประถมแล้วว่าตัวอักษรบางตัวเขียนตัวติดอย่างไร ลองหาหนังสือฝึกเขียนตัวติดที่มีเส้นบนกระดาษเพื่อช่วยฝึกฝนการเขียนตัวติด   แน่นอนว่าตัวอักษรตัวติดนั้นมีมากกว่า 1 รูปแบบ และการเขียนตัวติดในแบบของตัวเองก็ไม่ใช่เรื่องผิด ตราบใดที่ยังอ่านรู้เรื่อง แต่การเริ่มต้นจากรูปแบบที่มีอยู่แล้วเป็นวิธีที่ดีที่สุด มองหาเว็บไซต์ที่มีหลักสูตรฝึกฝนและมีแบบฝึก  บางแห่งอาจจะมีภาพเคลื่อนไหวของปากกาในการเขียนตัวอักษรแต่ละตัว คนส่วนใหญ่จะเขียนโดยใช้นิ้วมือ ซึ่งอาจจะต้องใช้ในการ “วาด” ตัวอักษรบางตัว แต่ศิลปินที่เขียนลายมือจะใช้แขนและหัวไหล่ในการเขียน ซึ่งจะช่วยให้การเขียนนั้นลื่นไหลและเป็นมุมหรือเป็นคลื่นน้อยลง    ลอง “เขียนในอากาศ” คุณอาจจะรู้สึกว่าเป็นเรื่องไร้สาระ แต่วิธีนี้กลับช่วยให้คุณฝึกฝนกล้ามเนื้อได้   ลองแสร้งว่าคุณกำลังเขียนตัวอักษรตัวใหญ่บนกระดาน (จริงๆ คุณอาจจะฝึกเขียนบนกระดานเลยก็ได้) คุณจะเคลื่อนไหวหัวไหล่และแขนในการเขียนตัวอักษรได้เป็นธรรมชาติยิ่งขึ้น ในขณะที่คุณเขียนบนอากาศได้ดีขึ้นแล้ว ให้ลดขนาดของตัวอักษรและคิดตำแหน่งที่คุณจะวางปากกาบนกระดาษ   แต่ยังคงมุ่งเน้นที่การใช้แขนและหัวไหล่ ไม่ใช่นิ้วมือ การเคลื่อนไหวที่สำคัญในการเขียนตัวติดเป็น 2 รูปแบบ คือ วาดขึ้นและโค้งลง ดังนั้น ฝึกฝนพื้นฐานก่อนที่จะเขียนตัวอักษรเต็มๆ   คุณจะต้องฝึกฝนการลงน้ำหนัก แล้วตัวอักษรของคุณจะเป็นระเบียบสวยงาม ดังนั้น กระดาษมีเส้นจะมีประโยชน์เป็นอย่างมาก ถ้าคุณต้องเขียนบนกระดาษไม่มีเส้น การตีเส้นขึ้นมา ใช้ดินสอและไม้บรรทัดตีเส้นแล้วลบเมื่อคุณเขียนเสร็จแล้ว ในการฝึกวาดเส้นโค้งขึ้นนั้น ให้เริ่มจะการวางปากกาไว้ที่เส้นบรรทัด แล้ววาดไปทิศตรงข้ามของเส้นบรรทัดและวาดลงมาไปข้างหน้า จากนั้นเลี้ยวเส้นขึ้นไปเป็นเส้นตรง (ลากไปข้างหน้าเล็กน้อย) ผ่านกลางบรรทัดไปจนถึงหัวบรรทัด การฝึกลงน้ำหนักในการฝึกเขียนเส้นโค้งนั้นจะใช้วิธีเขียนตัว “c” พิมพ์เล็ก เริ่มจากบริเวณด้านล่างของกลางบรรทัด วาดเส้นโค้งขึ้นไปด้านหลังเพื่อเขียนแบบทวนเข็มนาฬิกา แล้วตวัดโค้งเป็นทรงรี (สูงและกว้างกว่า) แล้วลากผ่านกลางบรรทัดไปยังขอบล่างของบรรทัดแล้วหยุดประมาณ 3 ส่วน 4 ของจุดเริ่มต้น ในขณะที่คุณกำลังจะฝึกการเขียนเต็มตัวและตัวอักษรผสม อย่าลืมการเชื่อมตัวอักษร ในการเขียนตัวติดนั้น การเชื่อมตัวอักษรเป็นเหมือน “อากาศ” ซึ่งเป็นช่องว่างระหว่างหัวปากกากับกระดาษเมื่อคุณยกปากกาขึ้นระหว่างการเขียน การเชื่อมต่อที่เหมาะสมจะทำให้ตัวอักษรตัวติดของคุณไม่เพียงแต่จะสวยงาม ยังเขียนได้เร็วอีกด้วย การเขียนตัวติดนั้นเป็นการเขียนที่เร็วขึ้นจากการลดการยกของปากกา แต่เริ่มต้นจากการฝึกเขียนทีละตัวและการเชื่อมตัวอักษรอย่างช้าๆ และถูกต้อง การเพิ่มความเร็วนั้นจะทำก็ต่อเมื่อคุณเขียนจนคล่องแล้ว คิดถึงการเขียนตัวติดให้เป็นศิลปะ เพราะมันเป็นการเขียนของคุณที่มีแบบเดียวในโลก
หาเครื่องมือที่เหมาะสม. จัดวางกระดาษให้เหมาะสม. จัดตำแหน่งตัวเองและปากกาของคุณ. ฝึกจังหวะเบื้องต้น. ใจเย็น. พิจารณาเข้าเรียน. เลือกเครื่องมือที่เหมาะสม. นั่งตัวตรงในท่าที่สบาย. จับด้ามแบบหลวมๆ. ทำเนื้อหาให้ดูสวยงาม. มองหาแรงบันดาลใจ. เรียนการเขียนตัวอักษรแบบตัวติด. ฝึกเขียนโดยใช้ข้อมือทั้งหมด. ฝึกฝนพื้นฐานการเขียนตัวติด. เริ่มต้นจากการเขียนช้าๆ.
https://www.wikihow.com/Have-Beautiful-Writing https://www.wikihow.com/Have-Beautiful-Writing https://www.wikihow.com/Have-Beautiful-Writing
Learning Basic Calligraphy Improving Your Basic Penmanship Writing More Beautiful Cursive