ดูความก้าวหน้า ตั้งเป้าหมายที่เหมาะสม เข้าถึงความต้องการ
เพราะนอกเหนือจากการเปลี่ยนแปลงตัวเองแล้ว ก็จะเจอกับความตกต่ำที่ทำให้เดินต่อไปยาก ดังนั้นต้องมีสติและจัดการกับมันได้อย่างสอดคล้อง  ทำตัวให้มีความรับผิดชอบ โดยการแสดงผลความก้าวหน้าต่อสมาชิกในครอบครัว หรือเพื่อน หรือเข้าร่วมกลุ่มออนไลน์ อย่าทำมากเกินไปในวันเดียว เพราะวันแรกอาจจะอยากวิ่ง 10 ไมล์ (16 กิโลเมตร) แต่ในวันถัดไปอาจจะเหนื่อยเกินไปที่จะขยับ ดังนั้นเป้าหมาย สังเกตการณ์ความคิดของตัวเอง ถ้ามันไม่ดี ก็ให้หยุดซะ เอาความคิดแง่ลบออกไปแล้วเอาความคิดแง่บวกเข้ามาแทน หยุดความคิดนั้นไว้เลย หาคนที่มีความคิดเหมือนกัน เพราะกลุ่มคนที่มีการเกื้อหนุนกัน จะทำให้ความพยายามทุกอย่างง่ายขึ้นอย่างมาก การจดบันทึกพฤติกรรมหรือมองหารูปแบบ จะช่วยให้เข้าถึงวิธีที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดในการเข้าถึงเป้าหมาย  ถ้าพบว่าตัวเองกำลังพ่ายแพ้ให้กับนิสัยเดิมๆ ให้จดว่า เมื่อไหร่ อย่างไร และทำไม แล้ววิเคราะห์ถึงสาเหตุที่เป็นไปได้ ซึ่งอาจจะเป็นเพราะหิว เหนื่อย หรือท้อแท้จากงานในวันนั้น จดความก้าวหน้า โดยถ้ามีวันที่ดี ให้จดมันลงไป เพราะการก้าวหน้ากว่าที่เคยจะเป็นแรงผลักดันให้ทำต่อไปได้ ถ้ามีสุขภาพดี ทุกสิ่งก็สามารถจัดการได้ง่ายขึ้น การมีสุขภาพดี นอกจากจะมีประโยชน์ต่อสุขภาพและคุณภาพชีวิตทั้งหมดแล้ว มันยังทำให้รักษาทัศนคติด้านบวกได้ง่ายขึ้นอีกด้วย  การกินที่ดี การพักผ่อนยามดึกที่ดี และการทำตัวให้กระฉับกระเฉงนั้นเป็นจุดเริ่มต้นของวันที่ดี โดยการตั้งเป้าหมายที่น่า และยากที่จะสำเร็จนั้นยากพอแล้ว แต่ก็ต้องให้โอกาสตัวเองให้ดีที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ ดังนั้นต้องดูแลรักษาร่างกายและจิตใจก่อนจะจัดการสู้กับปัญหาที่ใหญ่กว่าอย่างอื่น ถ้ารู้สึกไม่ดีหลายๆ วันต้องระบุปัญหาที่ใหญ่ๆ ก่อน โดยการเล่นกลลวงจิต คิดในแง่บวก และตั้งเป้าหมายก็จะทำให้จัดการกับสุขภาพและความสุขได้ โดยอาจจะอยากเปลี่ยนความต้องการ เพราะความก้าวหน้าที่เกิดขึ้น ดังนั้นให้จดความก้าวหน้าและทำให้มันง่ายขึ้นหรือยากขึ้นเพื่อความเหมาะสมกับความสามารถ  ถ้าก้าวหน้าอย่างเห็นได้ชัด ก็เยี่ยมไปเลย จากนั้นก็ท้าทายตัวเองและตั้งเป้าหมายใหม่ให้ยากขึ้น อย่ารู้สึกผิดที่ไปไม่ถึงเป้าหมายที่ตั้งไว้ตอนแรก แต่ให้ลองดูใหม่และตั้งเป้าหมายที่ทำได้จริง และสิ่งสุดท้ายที่ต้องการ ก็คือ การหมดกำลังใจและการเลิกล้ม เมื่อได้ตามผลที่ต้องการ ก็อย่าเพิ่งเลิก เพราะการทำเป็นนิสัยต้องใช้เวลา ดังนั้นต้องให้เวลาตัวเองคุ้นเคยกับกิจวัตรแบบใหม่ก่อน นี่ควรเป็นการเปลี่ยนแบบตลอดชีวิต โดยที่ตอนเริ่มมันอาจต้องใช้ความพยายามการตั้งสติที่จะออกห่างจากคาร์โบไฮเดรต เริ่มบทสนทนา เก็บเงิน แต่เมื่อทำได้มันจะฝังลึกเข้าไปอยู่ในสมองอย่างอัตโนมัติ โดยการตั้งเป้าหมายนั้นเป็นศิลปะเล็กน้อยอย่างหนึ่ง และถ้าตั้งได้ดีก็จะช่วยให้มั่นใจในสิ่งที่ทำ และทำสำเร็จในที่สุด ซึ่งมันมีอักษรย่อที่สามารถใช้เพื่อไปสู่เป้าหมายที่มีประสิทธิภาพได้ และควรตรวจว่าเป้าหมายมีความ SMART แล้วหรือยัง โดยแบ่งออกเป็น :  Specific เฉพาะเจาะจง หรือ significant สำคัญ Measurable พอประมาณ หรือ meaningful มีความหมาย Achievable ทำสำเร็จได้ หรือ action-oriented เน้นการปฏิบัติ Relevant สัมพันธ์กัน หรือ result-oriented เน้นผลลัพธ์ Time-bound มีกำหนดเวลาชัดเจน หรือ track able ติดตามผลได้ ซึ่งหมายถึงเป้าหมายจะแคบลงและมีรายละเอียดมากขึ้น เพราะการมีเป้าหมายที่กว้างเกินไป จะทำให้ยากที่จะวางแผนว่าจะทำอะไรเพื่อบรรลุผลได้ ดังนั้นต้องเจาะจงในแผนการที่จะพาไปสู่ความสำเร็จ  เช่น คำว่า “ประสบความสำเร็จ” มันกำกวมเกินไป เพราะความสำเร็จอาจจะไม่ใช่สิ่งที่เฉพาะเจาะจงนัก และอาจจะนิยามได้แตกต่างกันไปแต่ละบุคคล เป้าหมายที่เจาะจงมากขึ้นอาจเป็น “จบปริญญาโทสาขาสังคมสงเคราะห์จากมหาวิทยาลัยของรัฐ” ซึ่งเป็นเป้าหมายที่เฉพาะเจาะจงมากกว่ามาก โดยควรบอกว่าเป้าหมายจะสำเร็จเมื่อไหร่ได้ ถ้าบอกไม่ได้ว่าจะไปถึง “ที่นั่น” หรือไม่ ก็หมายความว่าเป้าหมายนั้นมันมากเกินไป  เช่น “ประสบความสำเร็จ” นั้นถือว่าเกินตัว เพราะไม่รู้แน่ว่า เมื่อไหร่ที่ “ประสบความสำเร็จแล้ว” และความคิดต่อสิ่งที่ต้องการอาจเปลี่ยนไปทุกวัน (หรือแม้กระทั่งทุกชั่วโมง) แต่ในทางกลับกัน “จบปริญญาโทสาขาสังคมสงเคราะห์จากมหาวิทยาลัยของรัฐ” ถือว่าไม่เกินตัว ซึ่งจะรู้ได้เมื่อไปถึงเป้าหมายแล้ว เมื่อรับปริญญา หรือเมื่อได้ใบปริญญาทางกล่องจดหมาย โดยเป้าหมายที่จะสำเร็จอาจแตกต่างกันไปในแต่ละคน ซึ่งขึ้นอยู่กับปัจจัยที่หลากหลาย ซึ่งบางอย่างอาจจะควบคุมไม่ได้ และวิธีหนึ่งที่จะรู้ได้ ก็คือ การถามตัวเองว่ามีความรู้ ทักษะ และความสามารถที่จะไปสู่เป้าหมายได้  รวมทั้งอาจจะต้องประเมินว่าเป้าหมายนั้นเป็นไปได้ไหมด้วย  เช่น เป้าหมายที่อาจจะไม่สามารถสำเร็จได้ ก็คือ การกลายเป็นคนที่ฉลาดที่สุด รวยที่สุด หรือมีอำนาจที่สุดในโลก ส่วนเป้าหมายที่เข้าถึงได้มากกว่าก็คือ การได้ปริญญาจากวิทยาลัย และสำหรับบางคนก็คือ การสอบเทียบ (GED) หรือการได้ประกาศนียบัตร HSED (high school equivalency diploma) นี่คือความสำคัญของแต่ละส่วนของเป้าหมายระยะสั้น ที่จะมีผลต่อความก้าวหน้าของเป้าหมายระยะยาว โดยเป้าหมายควรจะมีความเกี่ยวข้องกัน เพื่อที่มันจะเข้ากับภาพที่ใหญ่ขึ้นของชีวิตตัวเอง แต่จะประสบความสำเร็จได้น้อย ถ้าเป้าหมายนั้นทำให้ชีวิตที่เหลืออยู่ยุ่งเหยิง เช่น การตั้งเป้าหมายว่า “จบปริญญาโทสาขาสังคมสงเคราะห์จากมหาวิทยาลัยของรัฐ” จะเกี่ยวข้องกับชีวิต ถ้าอยากเป็นนักสังคมสงเคราะห์ (หรือหาอาชีพในสาขาที่เกี่ยวข้อง) เท่านั้น แต่ถ้าเป้าหมาย คือ การเป็นนักบิน วุฒิสังคมสงเคราะห์ดูจะช่วยให้ไปสู่เป้าหมายที่ใหญ่กว่าได้น้อย เพราะเป้าหมายที่มีประสิทธิภาพควรจะมีเวลากำหนดชัดเจน ไม่อย่างนั้นก็จะสามารถทำงานเพื่อไปสู่เป้าหมายนั้นได้ตลอดเวลา และไปไม่ถึงซักที เช่น “จบปริญญาโทสาขาสังคมสงเคราะห์จากมหาวิทยาลัยของรัฐ ภายใน 5 ปี” นั้นมีเวลาที่กำหนดชัดเจน แม้ว่าการประเมินเวลาที่เป้าหมายนั้นใช้จะสำคัญ แต่ก็ต้องมีการจำกัดเวลา เพื่อผลักดันให้ไปสู่เป้าหมาย มากกว่าการมองว่ามันเป็นภาพที่จะเกิดขึ้น “ซักวัน” แบบเลือนราง เมื่อตัดสินใจว่าจะเปลี่ยนแล้ว แต่จะทำอย่างไร และทำไม โดยการแยกแยะปัญหา หรือมุมมองต่อตัวเองอย่างชัดเจน จะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลง ซึ่งมันเป็นวิธีเดียวที่จะแก้ไขปัญหานี้ได้ แล้วจะเกิดผลตามมา คือ  มันเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีที่จะเริ่มคิดในแง่บวก โดยจดสิ่งที่ชอบเกี่ยวกับตัวเอง แต่ถ้ายากเกินไป ก็เขียนตามที่คนอื่นเคยบอกมา เพราะการรู้ข้อดีของตัวเอง จะทำให้ง่ายต่อการคิด เมื่อต้องการตัดนิสัยบางอย่างออก กำหนดสิ่งที่ต้องการอย่างชัดเจน โดยที่มันเป็นสิ่งที่ตัวเองต้องการจริงๆ ไม่ใช่สิ่งที่คนอื่นบอกว่าควร แต่ถ้าไม่ต้องการเปลี่ยนจริงๆ มันก็จะไม่เกิดขึ้นหรอก ขั้นต่อไป ให้ทำรายการเหตุผลว่าทำไมถึงอยากเปลี่ยน โดยการมองแรงผลักดันทั้งหมดที่เขียนลงตรงหน้า และพูดถึงมันทีหลัง จะช่วยให้ทำตามเส้นทางที่ถูกได้ การปฏิญาณตนหรือการบอกตัวเองเกี่ยวกับเรื่องเกี่ยวกับตัวเองในแง่บวก ตั้งค่านิยมของตัวเองและพุ่งความสนใจไปยังคนที่อยากเป็น โดยการพูดกับตัวเองแบบเกินจริง (เช่น “ฉันยอมรับตัวเองได้ทุกเรื่อง”) อาจจะไม่ได้ผล เพราะอาจจะขัดแย้งกับตัวเองมากเกินไป แต่คำพูดแง่บวกที่ดูสมจริง เช่น “ฉันเป็นคนที่มีค่าและขยัน” อาจจะช่วยให้มองโลกในแง่บวก หรือแม้กระทั่งกลายเป็นคนที่แก้ปัญหาได้ดีขึ้น ซึ่งการปฏิญาณตนที่ได้ผล ให้ทำตามนี้ :  ใช้ประโยค “ฉันเป็น” เช่น “ฉันเป็นคนดี”  “ฉันเป็นคนขยัน”  “ฉันเป็นคนสร้างสรรค์”  ใช้ประโยค “ฉันสามารถ” เช่น “ฉันสามารถทำตามศักยภาพขั้นสูงสุดของตัวเองได้”  “ฉันสามารถเป็นคนที่ต้องการได้”  “ฉันสามารถทำตามเป้าหมายได้”  ใช้ประโยค “ฉันจะ” เช่น “ฉันจะเป็นคนที่ต้องการ”  “ฉันจะเอาชนะอุปสรรค”  “ฉันจะพิสูจน์ตัวเองว่าสามารถปรับปรุงชีวิตตัวเองได้” มโนทัศน์เป็นการฝึกฝนจิตใจที่ช่วยให้สามารถจินตนาการถึงสถานการณ์ที่แตกต่างได้ โดยอาจจะมีภาพที่ขัดแย้งกัน (ในความคิด) หรือภาพที่มีตัวตนขึ้น เช่น ภาพที่บอกว่ากำลังไปถึงจุดหมาย  ซึ่งภาพที่มีผลจะช่วยให้ตัดสินใจอย่างเฉพาะเจาะจงได้ว่าเป้าหมายคืออะไร และช่วยให้อยากไปถึงมันได้ นอกจากนี้ มโนทัศน์ยังช่วยให้มีสติในการควบคุมสถานการณ์หรือชีวิตดีขึ้น   โดยการจะวาดภาพความเปลี่ยนแปลงในอนาคตทำได้ ดังนี้ :  ปิดตา วาดภาพอนาคตในอุดมคติ ว่าอยู่ที่ไหน กำลังทำอะไร มีสถานการณ์ที่แตกต่างไปอย่างไร ตัวเองดูเป็นยังไง มีอะไรที่เฉพาะเจาะจงในชีวิตที่เปลี่ยนไปที่ทำให้รู้สึกมีความสุข ยอมให้ตัวเองวาดภาพและมองเข้าไปในรายละเอียดเกี่ยวกับชีวิตในอุดมคติ ว่ามันหน้าตาเป็นยังไง สร้างมอง เสียง กิน และรสชาติขึ้นมา เพราะรายละเอียดที่เป็นรูปธรรมจะทำให้ภาพที่สร้างสมจริงขึ้น ใช้ภาพในแง่บวกเหล่านี้เพื่อจะช่วยให้ตั้งเป้าหมายได้ว่า จะประสบความสำเร็จได้อย่างไร เพราะเราไม่สามารถคาดถึงสิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้นในชีวิตนั้นได้ทั้งหมด โดยเส้นทางสู่การเปลี่ยนแปลงนี้จะถูกทำลายด้วยอุปสรรค และคนที่พยายามจะทำให้เราจมลง รวมทั้งการรู้ว่าหลุมพรางบนถนนนั้นเป็นความล้มเหลวเล็กน้อยเท่านั้น และสามารถเอาชนะได้ จะเป็นสิ่งสำคัญไปสู่ความสำเร็จ การอยู่ในโลกของความเป็นจริง เป็นวิธีที่ดีที่สุดในการจัดการกับปัญหาที่น่าหวาดหวั่นต่างๆ และห้ามตำหนิตัวเอง หรือคนอื่นที่ทำให้ไปไม่ถึงเป้าหมาย เพราะความล้มเหลวทั้งหลายนั้นเป็นเรื่องปกติ และเกิดขึ้นเสมอ โดยอาจมีประสบการณ์ที่รู้สึกถึงความผิดพลาด ที่ซึ่งไปไม่ถึงเป้าหมายหรือเหตุการณ์สำคัญ ทางที่เดินไปไม่โรยด้วยกลีบกุหลาบ หรือจบลงที่เปลี่ยนเป้าหมายจากหน้ามือเป็นหลังมือ แต่ให้จำไว้ว่า ความล้มเหลวไม่ใช่ความผิดพลาด แต่มันเป็นโอกาส ซึ่งสามารถเรียนรู้บทเรียนที่มีค่าได้จากก้าวที่ผิดพลาดนี้ และอาจจะเรียนรู้ถึงความยืดหยุ่นเล็กน้อย เกี่ยวกับเป้าหมายในระยะยาว ที่จะทำให้มีชีวิตที่มีความสุขมากขึ้น มันไม่มีค่าหรอก ถ้าการเปลี่ยนแปลงจะเกิดได้ในข้ามคืน แม้อาจจะไม่เห็นผลทันทีที่วางแผนไว้ เพราะในบางครั้งมันก็ยาก ที่จะเห็นความเปลี่ยนแปลงหรือผลลัพธ์ในตัวเองเร็วหรือง่าย เท่ากับที่คนอื่นทำได้ แต่เราเปลี่ยนทุกวันอย่างละเล็กละน้อย และอาจจะยากที่จะสังเกตหรือมองเห็นความเปลี่ยนแปลงของตัวเอง แต่มันเกิดขึ้นจริงๆ ตั้งเป้าหมายหรือเหตุการณ์สำคัญเล็กๆ ในเป้าหมายใหญ่ๆ จะช่วยให้ประเมินได้ว่ามาถูกทางหรือยัง และการให้รางวัลตัวเองในการไปถึงเป้าหมาย จะช่วยให้มีแรงผลักดันที่จะทำต่อไปได้
รักษาแรงกระตุ้น. ติดตามความรู้สึก. รักษาสุขภาพไว้ให้ดี. ปรับเป้าหมาย. ทำต่อไป. ไม่ลืมที่จะตั้งเป้าหมายที่ SMART. ตั้งเป้าหมายที่เฉพาะเจาะจง. แน่ใจว่าเป้าหมายนั้นไม่เกินตัว. มั่นใจว่าเป้าหมายนั้นสามารถทำให้สำเร็จได้. ประเมินความสัมพันธ์ของเป้าหมาย. ตั้งเวลาที่จำกัดเพื่อเป้าหมาย. แยกแยะปัญหา. ปฏิญาณตน. มองภาพความเปลี่ยนแปลงในอนาคต. คาดการณ์ถึงสิ่งขัดขวาง. เรียนรู้จากความล้มเหลวที่เห็น. มีความอดทน.
https://www.wikihow.com/Change-Yourself https://www.wikihow.com/Change-Yourself https://www.wikihow.com/Change-Yourself
Reviewing Your Progress Setting the Right Goals Assessing Your Needs