การประพฤติตัวอย่างเหมาะสม การแสดงออกว่าคุณใส่ใจ
มันพูดได้ง่ายว่าเด็กดีต้องเชื่อฟังพ่อแม่ (และผู้ใหญ่คนอื่น) และทำตามที่บอก ถึงแม้ว่าสิ่งนี้อาจจะเป็นเรื่องจริงแต่เด็กๆ ต้องเรียนรู้ที่จะน้อมรับความรับผิดชอบสำหรับสิ่งที่พวกเขาต้องทำ ในฐานะของเด็กที่ต้องการเป็นเด็กที่ดีที่สุด คุณจะต้องยอมรับว่ามีหลายสิ่งที่คุณต้องทำเพื่อประโยชน์ของตัวเองและคนอื่น   เป้าหมายของการเป็นลูกที่ดีไม่ใช่การทำให้พ่อแม่เศร้าใจน้อยลง (ถึงแม้ว่าพวกเขาจะยินดีกับสิ่งนั้นก็ตาม) เด็กดีเรียนรู้คุณสมบัติที่จะช่วยให้พวกเขากลายเป็นผู้ใหญ่ที่มีความสุข ประสบความสำเร็จ และเป็นคนดี เช่น คุณต้องรับผิดชอบกับการทำการบ้านและทำงานบ้านโดยที่ไม่ต้องให้พ่อแม่เตือนตลอดเวลาหรือดื้อดึงไม่ยอมทำ วิธีนี้จะช่วยให้คุณสามารถกระตุ้นตัวเอง พึ่งพาตัวเอง และประสบความสำเร็จในการงานและชีวิตเมื่อเป็นผู้ใหญ่ เราทุกคน (รวมถึงผู้ใหญ่) รู้สึกโกรธ หงุดหงิด อารมณ์เสีย หรือเครียดในบางครั้ง มันไม่มีวิธีที่จะปฏิเสธหรือหลีกเลี่ยงอารมณ์เหล่านี้และมันคงไม่ดีที่ต้องทำแบบนี้ อย่างไรก็ตาม คุณควรพยายามรับรู้และจัดการกับอารมณ์ของคุณได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น   การเรียนรู้ที่จะควบคุมความโกรธคือบทเรียนที่สำคัญบทเรียนหนึ่งสำหรับเด็กๆ เมื่อคุณเริ่มรู้สึกโกรธก็ควรทำขั้นตอนง่ายๆ เช่น หายใจเข้าลึกๆ ทางจมูกและหายใจออกทางปาก และการนับ 1-5 สามารถช่วยให้คุณสงบสติและควบคุมอารมณ์ได้ จากนั้น คุณสามารถคิดให้ถี่ถ้วนว่าอะไรที่ทำให้คุณโกรธและคุณสามารถทำอะไรที่แตกต่างออกไปในครั้งต่อไปเพื่อจัดการกับความโกรธ   ความโกรธที่ควบคุมไม่ได้ไม่ใช่สาเหตุของพฤติกรรมที่ไม่ดีเสมอไป บางครั้งเด็กๆ อาละวาดเมื่อพวกเขาเศร้า เสียใจ สับสน หรือเหงา คุณอาจจะเผชิญกับอารมณ์เหล่านี้ถ้าคุณถูกแกล้งที่โรงเรียน ถูกตัดออกจากกิจกรรมกลุ่ม หรือถูกเพื่อนทิ้ง เมื่อคุณรู้สึกแย่ก็ควรพูดกับผู้ใหญ่ที่คุณไว้ใจ ถ้าคุณสามารถพูดถึงอารมณ์ของคุณกับพ่อแม่ได้ ความสัมพันธ์ระหว่างคุณกับพวกเขาก็จะดีขึ้น คุณไม่ควรรู้สึกอายกับการขอความช่วยเหลือจากผู้ให้คำปรึกษาหรือผู้เชี่ยวชาญคนอื่นเมื่อคุณต้องการ “เด็กดีพูดความจริง” คุณอาจจะเคยได้ยินประโยคนี้และมันเป็นเรื่องจริง แต่สิ่งที่สำคัญกว่านั้นคือความซื่อสัตย์เป็นกุญแจสำคัญของการสร้างความสัมพันธ์ที่ตั้งอยู่บนความไว้ใจ สิ่งนี้จะเป็นประโยชน์ต่อคุณเมื่อทั้งเป็นเด็กและผู้ใหญ่   ความสัมพันธ์ที่ดีต้องใช้ความไว้ใจและความไว้ใจตั้งอยู่บนความซื่อสัตย์ คุณอาจจะอยากโกหกพ่อแม่เพื่อไม่ให้ถูกลงโทษหรือหลีกเลี่ยงที่จะทำร้ายความรู้สึกของพวกเขา วิธีนี้มักจะไม่ได้ผลและจะขัดขวางการสร้างความสัมพันธ์ที่เป็นผู้ใหญ่มากขึ้นระหว่างคุณกับพวกเขา ไม่ว่าพ่อแม่ของคุณจะรู้สึกเสียใจแค่ไหนเมื่อได้ยินความจริงว่าคุณสอบตกเพราะคุณไม่ได้อ่านหนังสือ ขโมยลูกอมจากร้านขายของ แกล้งเพื่อนที่อ่อนแอ เป็นต้น พวกเขาจะรู้สึกภูมิใจถ้าคุณเลือกที่จะจริงใจต่อพวกเขา มันคือสัญญาณที่สำคัญของการเติบโตและความไว้ใจ แม้แต่เด็กที่ดีที่สุดก็ย่อมทำผิดพลาดมากมาย มันเป็นส่วนหนึ่งของการเติบโตและการเป็นมนุษย์ สิ่งที่สำคัญคือสิ่งที่คุณทำกับความไม่สมบูรณ์แบบ การเรียนรู้จากความผิดพลาดคือสัญญาณของการเป็นผู้ใหญ่และพ่อแม่จะชื่นชมสิ่งนั้น   ถ้าคุณทำข้อสอบที่สำคัญไม่ค่อยได้เพราะคุณไม่ได้เตรียมตัวอย่างดี คุณพร้อมที่จะยอมรับความสำคัญของการอ่านหนังสือหรือเปล่า? ถ้าคุณโดนกักบริเวณเพราะเถียงแม่ในที่สาธารณะ คุณจะเข้าใจความสำคัญของการแสดงความเคารพหรือเปล่า? เมื่อเด็กที่คิดรอบคอบและเป็นผู้ใหญ่ทำข้อผิดพลาดเหล่านี้ เขาจะเรียนรู้จักข้อผิดพลาดและปรับปรุงตัวให้ดีขึ้น แม้แต่พ่อแม่ที่เรื่องมากที่สุดจะยอมรับข้อผิดพลาดของลูกๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้ามันไม่ใช่ข้อผิดพลาดที่เกิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า พ่อแม่ทุกคนชอบเห็นสัญญาณการเติบโตและความเป็นผู้ใหญ่ในตัวของลูก การเรียนรู้จากความผิดพลาดแทนที่จะทำข้อผิดพลาดซ้ำแล้วซ้ำเล่าคือสัญญาณที่ดีเสมอ เด็กๆ ที่ถูกมองว่าไม่ดีเพราะพฤติกรรมที่ไม่ดีมักจะมีปัญหากับการจัดการปัญหาของพวกเขาในแบบที่เหมาะสม ความสับสนและความหงุดหงิดมักจะนำไปสู่การตัดสินใจที่ไม่ดี แต่ความสามารถในการรับรู้และแก้ไขปัญหาจะทำให้คุณสามารถพึ่งพาตัวเองและมีความมั่นใจ   จำได้ไหมว่าพ่อแม่ของคุณภูมิใจแค่ไหนเมื่อคุณไขปริศนาได้ด้วยตัวเองหรือเขียนชื่อตัวเองได้? แม้แต่ตอนที่คุณเรียนรู้วิธีการเปิดตู้ในครัวหรือทำบ้านรกไปทุกหนแห่ง พ่อแม่ก็ยังรู้สึกภูมิใจเพราะพวกเขารู้ความสำคัญของการพึ่งพาตนเองและทักษะการแก้ไขปัญหาในโลกของผู้ใหญ่   สำหรับเด็กๆ ปัญหามักจะเกิดจากความขัดแย้งกับเด็กคนอื่น คุณสามารถหาคำแนะนำในการจัดการกับความขัดแย้งสำหรับเด็กๆ ได้โดยเข้าไปดูที่ http://www.cyh.com/HealthTopics/HealthTopicDetailsKids.aspx?p=335&np=287&id=1521. ขั้นตอนการแก้ไขปัญหา ได้แก่:  เข้าใจ ปล่อยให้แต่ละฝ่ายที่เกี่ยวข้องพูดถึงปัญหาที่พวกเขาสังเกตเห็นอย่างชัดเจน หลีกเลี่ยงการทำให้ทุกอย่างแย่ลง อย่าตะโกน ด่าทอ หรือลงไม้ลงมือเด็กคนอื่นไม่ว่าคุณจะโกรธแค่ไหน คุณต้องสงบสติและแก้ไขปัญหา ร่วมมือกัน อธิบายว่าคุณรู้สึกอย่างไรกับความขัดแย้งโดยการพูดว่า “ฉันรู้สึกโกรธเมื่อ…” หรือ “ฉันรู้สึก…” จากนั้น รับฟังสิ่งที่เด็กคนอื่นๆ พูดอย่างตั้งใจ หาทางแก้ไข ร่วมกันหาทางแก้ไขด้วยกันและเลือกวิธีที่ตอบสนองความต้องการของทุกคนได้ดีที่สุด ตามที่กล่าวมาแล้วว่าการเรียนรู้ที่จะรับรู้และแก้ไขปัญหาด้วยตัวเองคือทักษะที่สำคัญสำหรับเด็กๆ (และผู้ใหญ่) แต่สิ่งที่สำคัญอีกอย่างคือความสามารถในการรับรู้และยอมรับเมื่อคุณต้องการความช่วยเหลือเพื่อจัดการกับปัญหา   การ “เลิก” ทำการบ้านวิชาคณิตศาสตร์โดยไม่พยายามตอบโจทย์ก่อนจะไม่ช่วยอะไร แต่มันก็ไม่มีประโยชน์ที่จะไม่ยอมขอความช่วยเหลือเมื่อคุณต้องการเพราะคุณยืนยันที่จะทำทุกอย่างด้วยตัวเอง ไม่มีเด็ก (หรือผู้ใหญ่) คนไหนที่สามารถแก้ไขปัญหาทุกอย่างได้ด้วยตัวเอง พ่อแม่ของคุณอยากให้ความช่วยเหลือเมื่อคุณต้องการและจะมองการขอความช่วยเหลือว่าเป็นสัญญาณที่ดี อย่าคาดหวังให้พวกเขาแก้ไขปัญหาทุกอย่างให้คุณเพราะมันคือสัญญาณของความไม่เป็นผู้ใหญ่ คุณจะรู้ได้อย่างไรว่าเมื่อไหร่ที่ควรพยายามแก้ไขปัญหาด้วยตัวเองและเมื่อไหร่ที่ควรขอความช่วยเหลือ มันไม่มีกฎตายตัว คุณต้องไว้ใจตัวเองเพื่อตัดสินใจ คุณได้พยายามอย่างดีที่สุดเพื่อแก้ปัญหาแล้วหรือยัง? คุณไม่เหลือแนวคิดอะไรเพื่อจัดการกับมันแล้วใช่ไหม? ถ้าเป็นเช่นนั้นก็ถึงเวลาที่ควรขอความช่วยเหลือ หลายคนเรียกสิ่งนี้ว่ากฎเหล็กและมันคือกฎที่มีค่ากับการทำตาม สำหรับเด็กๆ การวางตัวต่อผู้ใหญ่ เพื่อนและครอบครัว และผู้อื่นโดยคำนึงถึงกฎนี้จะแสดงออกถึงความรอบคอบและความเป็นผู้ใหญ่ในตัวคุณ   ก่อนที่คุณจะเข้าร่วมแกล้งเด็กในชั้นเรียนก็ลองนึกถึงว่าคุณจะรู้สึกอย่างไรถ้าถูกแกล้งแบบเดียวกับเขา หรือก่อนที่คุณจะตะโกนด้วยความโมโหเพราะแม่ของคุณขอให้ช่วยซักผ้าก็ควรพิจารณาว่าคุณจะรู้สึกอย่างไรถ้าคุณต้องการความช่วยเหลือและแม่ไม่ยอมช่วยเหลือคุณ ลูกที่ดีต้องเคารพพ่อแม่ พวกเขาต้องเคารพผู้อื่นแบบเดียวกันซึ่งเป็นวิธีการแสดงความเคารพต่อพ่อแม่ คุณจะได้รับความเคารพด้วยการแสดงความเคารพก่อน แม้จะยากแค่ไหนแต่กฎข้อนี้ใช้กับวิธีที่คุณปฏิบัติพี่น้องด้วยเช่นกัน ถ้าคุณรู้ว่าคนอื่นรู้สึกอย่างไรและอาจจะมีปฏิกิริยาตอบโต้ คุณจะได้เปรียบกับการตัดสินใจว่าคุณควรประพฤติตัวอย่างไรในสถานการณ์นั้น เช่น ถ้าพ่อแม่ของคุณเครียดเรื่องค่าใช้จ่ายของเดือนนั้น มันก็อาจจะไม่ใช่เวลาที่ดีที่สุดที่จะร้องขอวิดีโอเกมหรือรองเท้าคู่ใหม่ หรือถ้าน้องชายของคุณเสียใจที่ไม่ได้เข้าทีมเบสบอล มันก็อาจจะไม่ใช่เวลาที่ดีที่สุดเพื่อหยอกล้อเขาว่าไม่มีทักษะทางกีฬา  คุณสามารถฝึกการอ่านสถานะทางอารมณ์ของผู้อื่นด้วยการสังเกตใบหน้า ลองไปในที่สาธารณะ เช่น ห้างสรรพสินค้าและฝึกระบุความรู้สึกของคนแปลกหน้าโดยดูจากสีหน้าของพวกเขา การระบุความรู้สึกของผู้อื่นนั้นสำคัญในการแสดงความเห็นอกเห็นใจซึ่งเป็นหัวใจของ 3 ขั้นตอนแรกในที่นี้ (การปฏิบัติต่อผู้อื่นอย่างที่อยากถูกปฏิบัติ การอ่านอารมณ์ของผู้อื่น และการแสดงความเห็นอกเห็นใจต่อผู้อื่น) อย่างไรก็ตาม ความเห็นอกเห็นใจมีความหมายมากกว่าที่คุณสามารถบอกได้ว่าใครบางคนกำลังรู้สึกอย่างไรและคุณสามารถเอาใจคุณไปใส่ใจเขาได้ มันแปลว่าคุณเห็นคุณค่าของผู้อื่นและความรู้สึกของพวกเขา และปฏิบัติต่อพวกเขาด้วยความเคารพถึงแม้ว่าพวกเขาจะเห็นต่างจากคุณ เมื่อใครบางคนเจ็บปวดหรือต้องการความช่วยเหลือ คุณก็ควรช่วยเท่าที่สามารถช่วยได้ โลกใบนี้ต้องการคนที่เห็นอกเห็นใจและมีประโยชน์มากขึ้น ทำไมไม่เริ่มตั้งแต่คุณยังเป็นเด็กล่ะ?  ส่วนหนึ่งของการเติบโตคือการเรียนรู้ที่จะขยายขอบเขตของความเป็นห่วง เมื่อคุณเป็นเด็ก คุณมักจะคิดถึงแต่ความต้องการและสิ่งที่ตัวเองอยากได้ (คุกกี้ ของเล่นชิ้นใหม่ เป็นต้น) เมื่อคุณโตขึ้น คุณจะเริ่มคิดถึงความรู้สึกและความต้องการของคนรอบตัวคุณ เช่น ครอบครัวและเพื่อน ในที่สุดคุณจะเริ่มตระหนักว่ามีคนรอบตัวที่ต้องการความช่วยเหลือ นึกถึงสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่คุณสามารถทำเพื่อช่วยเหลือ ตั้งแต่การสร้างความตระหนักไปจนถึงการเป็นอาสาสมัครเพื่อสร้างความเปลี่ยนแปลงในชีวิตของคุณ เช่น ลองนึกถึงสิ่งดีๆ ที่คุณสามารถทำได้ง่ายๆ ด้วยการบริจาคกระป๋องและกล่องที่อยู่ในบ้านให้กับโรงทานเพื่อช่วยเหลือผู้ยากไร้ คุณยังสามารถแสดงความเห็นอกเห็นใจในชีวิตประจำวันได้ด้วยการยืนหยัดเพื่อช่วยเหลือเด็กที่ถูกรังแกและขอให้เขาเป็นเพื่อนของคุณ (บางทีอาจจะด้วยการพูดว่า “อยากเล่นกับฉันไหม?”) หรือคุณสามารถขอพ่อแม่ให้ซื้ออาหารที่ร้านฟาสต์ฟู้ดและมอบให้กับคนจรจัดที่คุณขับรถผ่านตอนไปร้านอาหาร แม้แต่สิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่คุณทำได้สามารถมีผลที่ใหญ่หลวงกับชีวิตของใครบางคน เมื่อคุณเริ่มรู้ว่าคุณสามารถช่วยเหลือผู้อื่นได้อย่างไรแล้ว คุณก็ควรตระหนักถึงผู้คนที่ช่วยเหลือคุณ ทำให้พวกเขารู้ว่าคุณปลาบปลื้มสิ่งที่พวกเขาทำให้คุณ นี่คือคุณสมบัติของเด็กที่ดีและส่วนที่สำคัญของการเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่มีความรับผิดชอบและมีความสุข   เมื่อเป็นเด็ก คุณเป็นคนเริ่มแสดงความขอบคุณกับพ่อแม่ ใช้เวลาและนึกถึงสิ่งที่พวกเขาทำให้คุณ เขียนลงกระดาษถ้าต้องการ คุณสามารถมอบของขวัญหรือสิ่งของเพื่อแสดงความขอบคุณแต่การพูดว่า “ขอบคุณค่ะ” อย่างเรียบง่ายก็สามารถทำให้พ่อแม่รู้สึกปลาบปลื้มใจ เพื่อแสดงความขอบคุณมากกว่าเดิม คุณสามารถพูดว่าทำไมคุณถึงอยากขอบคุณ “ขอบคุณค่ะแม่สำหรับการสละเวลาช่วยหนูทำการบ้านวิชาคณิตศาสตร์ แม่ทำให้หนูได้เกรดดีขึ้นและหนูต้องขอบคุณแม่มากเลยค่ะ””
น้อมรับความรับผิดชอบของตัวเอง. จัดการกับอารมณ์ของคุณ. เป็นคนที่จริงใจและไว้ใจได้. ยอมรับความไม่สมบูรณ์แบบและเรียนรู้จากข้อผิดพลาดของคุณ. เรียนรู้ที่จะแก้ไขปัญหาด้วยตัวเอง. รู้ว่าควรขอความช่วยเหลือเมื่อไหร่. ปฏิบัติต่อผู้อื่นอย่างที่คุณอยากถูกปฏิบัติ. เรียนรู้ที่จะรับรู้ความรู้สึกของผู้อื่น. แสดงความเป็นห่วงและเห็นอกเห็นใจ. แสดงความขอบคุณให้กับคนที่ช่วยเหลือคุณ.
https://www.wikihow.com/Be-a-Good-Child https://www.wikihow.com/Be-a-Good-Child
Behaving Appropriately Showing You Care