ถ้ายังพอมีเวลาเตรียมตัว ถ้าไม่เหลือเวลาเตรียมตัวแล้ว (มีน้อยมากแค่พออ่านบทความนี้ทัน)
หลังวันสิ้นโลกมาถึง ประเทศหรือกระทั่งโลกในแบบที่คุณรู้จักจะเปลี่ยนแปลงไปมหาศาล ทุกอย่างคงฟื้นคืนไม่ได้ในเร็ววันแน่นอน เพราะงั้นต้องเตรียมเสบียงไว้ให้อยู่ได้อย่างน้อย 3 เดือน จากนั้นค่อยหาทางอยู่อย่างพอเพียงต่อไป ยิ่งเตรียมตัวเร็วแค่ไหนยิ่งพร้อมรับสถานการณ์ เวลาเตรียมเสบียง ให้แบ่งออกเป็น 2 ประเภทด้วยกัน คือของที่ไม่มีก็ตาย กับของใช้จำเป็นในชีวิตประจำวัน ตัวอย่างจะอยู่ใน 2 ข้อต่อไปนี้ ของใช้ของกินที่ต้องมีก็เช่น  น้ำเป็นแกลลอน อาหารกระป๋อง อาหารแบบซีลสุญญากาศ หมอนและผ้าห่ม ยารักษาโรค อาวุธที่คุณใช้ถนัดมือ มีด (สำหรับใช้งานนอกเหนือจากเป็นอาวุธ) เสื้อแขนยาว กางเกงขายาว เพื่อให้ร่างกายอบอุ่น แต่ภูมิอากาศแบบบ้านเราก็ต้องมีเสื้อผ้าที่เปียกแล้วแห้งง่าย ระบายอากาศได้ดีด้วย กระเป๋า หรือกระเป๋าเป้ (เวลาเดินทางหรือหลบหนี) ที่ต้องใช้ก็มี  แบตเตอรี่/ถ่าน ไฟฉาย ไม้ขีดไฟ หม้อ (เอาไว้ทำอาหารหรือต้มน้ำ) ภาชนะพลาสติก (จาน ชาม แก้วน้ำ ช้อน ส้อม) เชือกหรือเชือกเกลียว แผนที่ ปากกาเคมี (แบบที่เขียนแล้วโดนน้ำไม่เลือน) เสื้อผ้าไว้ผัดเปลี่ยน ที่เปิดกระป๋อง ไฟแช็ค เตาแก๊สพกพาและแก๊สโพรเพน (propane) ขวาน หรือขวานด้ามเล็ก หนังสือสอนปฐมพยาบาล แว่นกันแดด เทปกาว แท่งเรืองแสง รองเท้าบูท กางเกงสำรอง สมาร์ทโฟน เหยือกหรือเครื่องกรองน้ำ ของอื่นๆ ที่เพิ่มความสบายตัวสบายใจให้คุณ นอกจากอันตรายจากคนที่หิวโหยจนหันมากินคนด้วยกันเอง แบคทีเรียกินเนื้อแบบดื้อยา ซอมบี้ และอุกกาบาตแล้ว ก็อย่าตายน้ำตื้นเพราะสุขภาพร่างกายของตัวเอง เรามีรายชื่อยาและอุปกรณ์ที่ควรจัดเตรียมเผื่อเกิดเหตุฉุกเฉินมาแนะนำ  ผ้าพันแผล พลาสเตอร์ ผ้าก๊อซ เทปพันแผล ยาปฏิชีวนะ (ถึงรักษาไวรัสที่ทำให้คุณกลายเป็นซอมบี้ไม่ได้ อย่างน้อยก็ฆ่าแบคทีเรียทั่วไปได้) ยาต้านไวรัส (แน่นอนว่าสำหรับฆ่าไวรัสทั่วไป ไม่ใช่แบบซอมบี้) Ibuprofen (ยาแก้อักเสบที่ไม่ใช่สเตียรอยด์ (non-steroidal anti-inflammatory drug หรือ NSAID)) Acetaminophen/พาราเซตามอล (ยาแก้ปวดที่หาซื้อได้ทั่วไป) ยาแก้แพ้ แอสไพริน (ยาแก้ปวดที่หาซื้อได้ทั่วไป) ยาระบาย ไอโอดีน Potassium Iodide แอลกอฮอล์ล้างมือ เทียน อุปกรณ์อเนกประสงค์แบบพับเก็บได้ (มีดพับอเนกประสงค์) ที่ชาร์จมือถือ (แบบใช้พลังงานแสงอาทิตย์ได้ยิ่งดี) ไม้ฟืน ผ้าเช็ดตัว ผ้าขนหนู เสื้อชูชีพ ถ้ามีแนวโน้มจะน้ำท่วม เสื้อผ้าสำรองหนาๆ ทิชชู่ แผงชาร์จโซลาร์เซลล์ (อ่านด้านล่าง) อาหารของสัตว์เลี้ยง (อยู่ให้ได้ 30 - 90 วัน) แหนบ พลาสเตอร์ เข็มกลัดซ่อนปลาย เทอร์โมมิเตอร์ กาวตราช้าง ไม้จิ้มฟัน/เข็มเย็บผ้า ภัยอันตรายที่พบได้มีตั้งแต่ถูกอะไรบาดไปจนถึงโรคบิด ถึงตอนนั้นโรงพยาบาลก็ร้างไปแล้ว แค่เจ็บป่วยนิดหน่อยก็อาจทำคุณถึงตายได้ เพราะงั้นถ้าคุณหรือครอบครัวมีโรคประจำตัว ยิ่งต้องตุนยาไว้ให้เยอะ หรือก็คือ "อึฉี่แล้วต้องทำยังไง" เพื่อสุขอนามัยส่วนตัว ต้องจัดเตรียมของดังต่อไปนี้   ทิชชู่ (ไม่กี่ม้วนก็พอ แต่มีเยอะก็ไม่ว่ากัน) ผ้าอนามัย ยาสีฟัน แปรงสีฟัน ถุงดำพร้อมหนังยางหรือลวดมัด พลั่วหรือเกรียง น้ำยาฟอกขาว สบู่และแชมพู ต้องติดต่อกันได้ทั้งภายในครอบครัว ญาติพี่น้อง และเพื่อนฝูง โดยแจ้งพิกัดลับกันผ่านวิทยุสื่อสาร   อย่าให้แบตหมด ถ้าจะติดต่อกันขึ้นมาแต่วิทยุแบตหมดนี่เศร้าเลย ถ้าเป็นไปได้ "แต่ละกลุ่ม" หรือ "แต่ละคน" ควรมีมีวิทยุกันคนละเครื่องเลย ถ้าหมดหนทางจริงๆ ต้องหาทางติดต่อกันให้ได้ นี่แหละโอกาสให้ได้ใช้ปากกาเคมี ถ้าวันสิ้นโลกมาถึงแล้วคุณจำเป็นต้องทิ้งบ้าน ให้เขียนทิ้งไว้ด้วยว่ากำลังจะไปไหน ไปเมื่อไหร่ จะกลับมาไหม หรือจะกลับเมื่อไหร่ โดยเขียนที่กำแพง ก้อนหิน หรือรถที่ทิ้งไว้ อะไรก็ได้ที่จะไม่เคลื่อนย้ายไปไหน น้ำมันเบนซินเก็บยาก เพราะสารเคมีที่รักษาน้ำมันให้สดใหม่จะสลายไปในไม่นาน ผ่านไปสักปีน้ำมันก็ใช้ไม่ได้แล้ว อย่างตามปั๊มน้ำมันป่านนั้นคงไม่เหลือน้ำมันเบนซินแล้ว แต่ถ้าเป็นน้ำมันดีเซล เป็นไปได้ ว่าจะยังเหลืออยู่ นอกจากนี้พวกพาหนะทั้งหลายของทหารที่ปกติใช้น้ำมันดีเซล ก็สามารถใช้เชื้อเพลิงอย่างอื่นได้ด้วย ตั้งแต่น้ำมันก๊าดไปจนถึงเชื้อเพลิงที่ได้จากการหมักใบไม้ เพราะงั้นควรเลือกยานพาหนะที่ทนน้ำมันแรงๆ ได้จะดีกว่า  พอถึงวันสิ้นโลกจริงๆ คุณอาจจะต้องทิ้งบ้านกะทันหัน เพราะฉะนั้นให้เตรียมชุดอุปกรณ์ฉุกเฉินไว้ในรถเลย ไม่มีหรอกคำว่า "เตรียมพร้อมเกินไป" ถ้าเข้าตาจนจริงๆ ขอให้ยังมีจักรยานที่แข็งแรง ปั่นได้ไกลๆ ต้องมีบ้างที่คุณจำเป็นต้องเดินทางไกลในช่วงเวลาสั้นๆ ถ้ายิงปืนเป็น ยิงปืนแม่น นอกจากช่วยชีวิตคุณได้แล้วยังทำให้เป็นที่ต้องการของกลุ่มด้วย เพราะงั้นต้องมีปืนพกอย่างน้อย 1 - 2 กระบอก (ยังไม่มีรีบหาเลย)  หากมันถูกกฎหมายที่จะทำได้ในที่ที่คุณอยู่ ก็น่าเป็นความคิดที่ดีในการหาซื้อปืนเตรียมไว้ก่อนและฝึกใช้ให้คล่อง ให้แน่ใจว่าได้ปลดสลักนิรภัยทุกครั้ง สำหรับมือใหม่ ให้ชี้ปลายกระบอกปืนไปในทิศทางที่ปลอดภัยเท่านั้น ปลดกระสุนออกเมื่อไม่ใช้ และทำเหมือนปืนนั้นมีกระสุนตลอดเวลา (ทั้งที่ตัวคุณรู้ดี) เก็บปืนให้ห่างจากเด็ก ให้แน่ใจในเป้าหมายและสิ่งที่อยู่ถัดจากเป้าหมายไป และนำปืนไปให้มืออาชีพทำความสะอาดดูแลเป็นประจำ  ไม่ว่าจะใครหรือสถานการณ์ไหน ถ้ามีปืนก็ช่วยคุณได้ทั้งนั้น เพราะจะเอาตัวรอดหลังวันสิ้นโลกได้ ต้องห่างไกลอันตรายให้มากที่สุด ทั้งคนและสัตว์ ถ้าไม่ได้มาดี ปืนนี่แหละที่จะเพิ่มทางรอดให้คุณ เว้นแต่วันสิ้นโลกเกิดเพราะแบคทีเรียฟุ้งกระจายในอากาศ แบบนั้นต้องใช้หน้ากากกันแก๊สพิษ แต่อาจจะยังต้องพกปืนด้วยอยู่ดี เพราะลำพังแค่หน้ากากไม่ได้ช่วยให้คุณปลอดภัยจากคน สัตว์ ซอมบี้ และภัยอันตรายต่างๆ ทำกับดักให้เป็น แต่ถ้าทำไม่เป็นหรือทำได้งูๆ ปลาๆ ก็คงต้องตามบุญตามกรรม ถ้าอยู่กลางทะเล ใกล้ทะเล หรือแหล่งน้ำอื่นๆ ให้ตกปลา หว่านแห หรือใช้ข้องดักก็ตามสะดวก เพราะเสบียงมีแต่จะหมดไป ปลากระป๋องกับมาม่าออกลูกออกหลานไม่ได้ด้วยนี่สิ สวมบทชาวป่า เอาฉมวกแทงปลาหรือเอาหนังสติ๊กยิงนกซะเลย ถ้าชอบแบบฝรั่งก็ต้องเหลาธนูมายิงนกแทน จะอ่านบทความที่เกี่ยวข้องในวิกิฮาวของเรา หรือในหนังสือและเว็บต่างๆ ก็ได้ โดยเฉพาะดูหนังหรืออ่านนิยายที่เกี่ยวกับวันสิ้นโลกให้เยอะๆ ถึงจะบอกว่าเป็นแค่ "เรื่องแต่ง" แต่วิธีที่ตัวละครออกตามล่าหาอาหาร หาแหล่งน้ำ และที่พักอาศัย ก็อาจช่วยคุณได้ไม่รู้ตัว แต่ต้องประกอบกับการวางแผนและเตรียมตัวเป็นอย่างดีตามสารพัดขั้นตอนที่เราว่ามา ดูหนังอ่านนิยายแล้วนั่งๆ นอนมโนอย่างเดียวไม่ได้ช่วยชีวิตคุณ  หนังสือภาษาอังกฤษที่แนะนำให้อ่านก็เช่น The Road โดย Cormac McCarthy, Lucifer's Hammer โดย Larry Niven, Alas, Babylon โดย Pat Frank, Earth Abides โดย George R. Stewart, The Stand โดย Stephen King และ The Day of the Triffids โดย John Wyndham แต่นอกจากนี้ก็ยังมีอีกมากมาย (ถึงยังไม่สิ้นโลกจริงๆ ก็อ่านได้) โดยเฉพาะ The Hunger Games นี่คนไทยรู้จักกันดี ลองตอบคำถามดูตามจริง ถ้าไม่มีคนอื่น คุณจะอยู่รอดได้ไหม? ถ้าคุณเป็นเหมือนคนส่วนใหญ่ ที่คำตอบคือ "รอดให้ได้สักวันยังยาก" ก็ต้องฝึกฝนทักษะต่างๆ ที่จำเป็นต่อการอยู่รอดไว้ เช่น ทำแบตใช้เองจากเลมอน ทำนาฬิกามันฝรั่ง หรือง่ายกว่านั้นคือหัดผูกเงื่อนแบบต่างๆ ให้เป็น เวลาผ่านไปสังคมใหม่ก็จะเกิดขึ้น การล่มสลายของเมืองเดี่ยวมักก่อให้เกิดการเรียกฝ่ายความมั่นคงแห่งชาติมา หมายถึงคุณจะถูกย้ายไปอยู่ในเมืองอื่นสังคมอื่น แต่ถ้าเป็นระดับประเทศนั่นหมายถึงคุณต้องอพยพหรือสร้างชาติขึ้นมาเองแล้วล่ะ ถ้าตอนเกิดเหตุกำลังนอนชิลๆ ริมสระ ไม่มีอะไรติดตัวนอกจากหูฟังกับ iPhone (ที่เอาไว้อ่านบทความนี้) ขั้นแรกให้รีบแต่งตัวก่อน ถึงอุกกาบาตที่เห็นลิบๆ ที่ขอบฟ้าจะพุ่งชนจนไฟไหม้ระเบิดราบเป็นหน้ากลองไปถึงสุไหงโกลก อย่างน้อยคุณก็ยังมีเสื้อผ้าติดตัว  ไม่ว่าจะสิ้นโลกด้วยสาเหตุอะไร ให้เลือกเสื้อผ้ามิดชิดแต่สวมใส่สบายไว้ก่อน เสื้อแขนยาวกับกางเกงขายาวจะช่วยปกป้องร่างกายคุณจากสัตว์นักล่า แสงแดด และสิ่งกีดขวางขีดข่วนทั้งหลาย ตอนนี้เอาชีวิตรอดไว้ก่อน อย่าเพิ่งคิดเรื่องแฟชั่นหรือความสวยความงาม ถ้ายังพอมีเวลา ให้คว้ารองเท้าบูทไปด้วย ถ้าไม่มีจริงๆ รองเท้ากีฬาสักคู่ก็ยังไหว เพราะอาจมีเหตุให้คุณต้องโกยแน่บได้ทุกเมื่อ ใครโชคดีมีเวลาเตรียมตัว จะรู้ทีหลังว่าเสื้อผ้าและรองเท้าที่มิดชิดแต่สวมใส่สบายเท่ากับมีชัยไปแล้วหนึ่งด่าน ถ้ามีเหตุให้ต้องทิ้งบ้านช่องเพื่อความปลอดภัย ก็ต้องอพยพให้ไวที่สุด คว้าแผนที่แล้วไปเลย ไม่ต้องเหลียวหลังกลับมา คุณเข้าป่าไหวไหม? แล้วแหล่งน้ำล่ะ? อยากปลีกตัวเพราะกลัวอันตรายจากคน หรือคนเดียวหัวหายหลายคนเพื่อนตาย? สถานการณ์และความต้องการของคุณนี่แหละที่จะเป็นตัวกำหนดจุดหมายปลายทางของคุณ  แต่ถ้าบ้านคุณปลอดภัยดีก็อยู่เฉยๆ อย่าไปไหน อย่างน้อยก็มีหลังคาคุ้มหัว แถมเพื่อนฝูงครอบครัวจะได้มาตามหาถูก ต้องรู้จักประเมินสถานการณ์ มีเหตุผล มองอะไรตามจริง ถ้าไม่อยากทิ้งบ้าน ก็ต้องดูสถานการณ์ก่อนว่าจะปลอดภัยทั้งสำหรับตัวคุณและครอบครัวหรือเปล่า? ถึงจะไม่ได้สิ้นโลกเพราะระเบิดปรมาณู ก็ต้องปลอดภัยจากสภาพอากาศและสัตว์ร้ายต่างๆ เพราะงั้นต้องหาที่ปลอดภัยที่มิดชิด มีหลังคาและประตูหน้าต่าง แต่ถ้าเป็นเพราะนิวเคลียร์ล้างโลกจริงๆ โอกาสรอดคงเป็นไปได้ยาก แต่อย่างน้อยก็ให้อยู่แต่ในบ้าน ปิดประตูหน้าต่าง ถ้ารอดจากแรงระเบิดก็ยังเหลือเรื่องสารกัมมันตภาพรังสีให้ได้กังวล อันนี้ฝรั่งเขามีกันทุกบ้าน แต่บ้านเราใครโชคดีมีห้องใต้ดินก็รอดไป เพราะผนังอิฐหนา 16 นิ้ว (ประมาณ 40 ซม.) ช่วยกันกัมมันตภาพรังสีได้ อย่างน้อยก็หลบภัยอยู่ในนั้นก่อน แถมมีข้าวของเครื่องใช้พร้อมเพราะอยู่ในบ้านตัวเอง หรือถ้าเป็นผนังเหล็กหนา 1 นิ้ว (2.5 ซม.) ก็ได้ผลเหมือนกัน แต่บ้านคนทั่วไปคงหาได้ยาก เว้นแต่คุณอยู่ในห้องนิรภัยของธนาคาร ใครมีอาหารสดอาหารแห้งในบ้านเหลือเยอะก็โชคดีไป ไม่งั้นคงต้องเก็บผลหมากรากไม้ ตักน้ำตามบึงตามหนองกินแทน อีกทางคือบุกร้านสะดวกซื้อหรือบ้านคนที่คงจะทิ้งร้างกันไปหมดแล้ว เจอช็อคโกแลตแท่งหรือขนมนมเนยอะไรก็แกะใส่ปากไปก่อน เติมพลังไว้ก่อนตามล่าหาอาหารไปกักตุนต่อไป   รีบตุนเสบียงสำหรับระยะเวลาเป็นอาทิตย์ๆ ไม่ใช่แค่ไม่กี่วัน กวาดทุกอย่างลงกระเป๋าหรือเป้ให้หมด เลือกที่เก็บได้นานๆ และแบกไหว เพราะถึงอาหารจะอยู่ได้นานเป็นปี แต่ถ้าสุดท้ายเหนื่อยจนต้องทิ้งกลางทางก็ไม่มีประโยชน์ อาหารกระป๋องจริงๆ แล้วเหมาะสุด แต่ค่อนข้างหนัก แต่สุดท้ายทุกอย่างก็ไม่มีกฎตายตัว ถ้าหยิบอะไรมาแล้วก็ขนไปเถอะ เดี๋ยวได้ใช้แน่นอน น้ำสำคัญมาก เอาไปได้เท่าไหร่ก็ขนไปให้หมด ถ้าคุณไม่อยากดื่ม "ฉี่" ตัวเองในเร็ววัน ต้องเหมาไว้ก่อน ว่าใครและอะไรก็ตามนอกบ้านไม่ได้มาดี พกอาวุธที่ใช้ถนัดมือแล้วระวังหลังไว้ให้ดี ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาเป็นมิตรหรือทักทายทำความรู้จักคนแปลกหน้า เลี่ยงได้เป็นดี แต่ถ้าต้องปะทะก็จำเป็น พกปืนไว้ป้องกันตัว อย่าควงโชว์เป็นคาวบอย ถ้าดูหนังฮอลลีวูดบ่อยๆ อาจจะผ่านตามาบ้าง ที่พระเอกเอาเทปกาวติดปืนซ่อนไว้ที่แผ่นหลัง (ซึ่งก็ไม่รู้ติดอยู่ได้ไง แค่เหงื่อออกกาวก็ลอกแล้ว) จากนั้นชักมายิงผู้ร้ายตายแบบโป้งเดียวจอด เอาเป็นว่าคุณไม่ต้องถึงกับขั้นนั้น แค่ซ่อนปืนในที่ที่ตัวเองรู้ หยิบฉวยง่าย ถึงคราวปะทะก็ต้องสู้ แต่หลบหลีกได้จะดีที่สุด ตอนนี้คุณก็มีอาหาร อาวุธ และที่ซุกหัวนอนแล้ว คราวนี้ถึงเวลารวมสุดยอดทีมเหมือนในหนังซอมบี้ดังๆ ขอแค่ของจริงอย่าด่วนตายไปทีละคนแล้วกัน ถ้าคิดจะหาเพื่อนร่วมทีมเมื่อไหร่ (อย่าลืมว่าเพิ่มมาอีกปาก ก็เท่ากับอาหารลดลง) ต้องประเมินศักยภาพของเขาด้วย เขาจะทำประโยชน์อะไรให้คุณได้บ้าง เขาแยกพืชดีกับพืชพิษออกไหม? แทงปลาแม่นเหมือนจับวางหรือเปล่า? ขนอาหารมาเสริมกำลังกับคุณไหม?  แต่ถ้าอยากได้พวก จริงๆ ก็ไม่ควรเลือกมากสักเท่าไหร่ ถ้าไม่มีทักษะและเสบียง อย่างน้อยเป็นคนดีมีน้ำใจก็ได้ ที่สำคัญคือเชื่อใจได้หรือเปล่า? ถ้าเหลือตัวคนเดียว ให้เดินหาแสงจากกองไฟหรือหลอดไฟเข้าไว้ ยิ่งถ้าสว่างไสวเป็นพิเศษ แสดงว่ามีคนหมู่มาก ก็ลองพิจารณาดูว่าจะเผยตัวหรือเปล่า อย่าลืมประเมินสถานการณ์ตามจริง แสงที่ว่าอยู่ไกลไหม? คุณจะไปถึงได้เร็วแค่ไหน? ต้องทิ้งอะไรไว้ข้างหลังหรือเปล่า? เป็นทางอันตรายหรืออาจเจอสัตว์ร้ายไหม? บางทีการซุ่มอยู่คนเดียวเงียบๆ ไปก่อนอาจจะดีที่สุดในบางสถานการณ์ก็ได้ พูดง่ายกว่าทำ โดยเฉพาะถ้าคุณเหลือตัวคนเดียวแถมบาดเจ็บ แต่ถ้ากำลังใจมาเต็ม อะไรก็ทำได้ทั้งนั้น ยิ่งถ้าคุณเป็นเสาหลักของครอบครัวหรือมีลูกเล็ก ยิ่งต้องเข้มแข็งกว่าใคร บางครั้งสถานการณ์ก็บีบบังคับให้คุณต้องทำอะไรที่ฝืนใจหรือฝืนความเชื่อตัวเอง ก็อย่าไปยึดติดหรือรู้สึกผิดมากนัก เช่น บางครั้งคุณก็ต้องแข็งใจออกกฎใครไม่ทำหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย ก็อดได้อาหารไป คุณไม่ได้ใจไม้ไส้ระกำแต่อย่างใด ไม่มีใครบังคับให้คุณต้องเปลี่ยนเป็นผู้ร้ายใจโหด แค่ให้คุณมองโลกตามจริงว่าตอนนี้ควรทำอะไรถึงจะอยู่รอดด้วยกันทั้งกลุ่ม
เตรียมเสบียงให้อยู่ได้ 90 วัน. ตุนเสบียงประเภทของจำเป็นที่ไม่มีก็ตาย (สำคัญที่สุด). เตรียมเสบียงแบบที่ใช้ในชีวิตประจำวัน. เตรียมชุดอุปกรณ์ยามฉุกเฉินไว้. ร่างกายต้องแข็งแรง พร้อมเผชิญ ทุกอย่าง. จัดการกับของเสียในระยะยาว. ติดตั้งระบบสื่อสาร. ใช้รถที่เติมน้ำมันดีเซล. ยิงปืนให้แม่นๆ. หัดออกล่าหาอาหาร. อ่านคู่มือเอาตัวรอดจากภัยพิบัติเยอะๆ. อย่าหวังพึ่งพาใคร. สวดภาวนา. คว้ากางเกงขายาวกับเสื้อแขนยาว. คิดหาทางหนีทีไล่. หาที่ปลอดภัย. หาแหล่งอาหาร. ป้องกันตัว. หาผู้รอดชีวิตคนอื่น. อย่าสิ้นหวัง.
https://www.wikihow.com/Survive-an-Apocalypse https://www.wikihow.com/Survive-an-Apocalypse
Preparing in Advance Escaping Immediately Without Advanced Warning