วิธีสังเกตมูกช่องคลอด ใช้อุปกรณ์ช่วยคำนวณช่วงวันหรือระยะที่มีการตกไข่ สังเกตและติดตามอุณหภูมิหลังพักผ่อน วิธีนับปฏิทิน
มูกช่องคลอดเป็นสารที่ร่างกายผู้หญิงสร้างขึ้นบริเวณปากมดลูกเพื่อป้องกันเชื้อโรค ซึ่งมันจะมีลักษณะเปลี่ยนแปลงไปตลอดรอบเดือน ร่างกายผู้หญิงจะผลิตมูกช่องคลอดออกมาเยอะหน่อย เวลที่อยู่ในระยะตกไข่ เพื่อช่วยอำนวยความสะดวกให้กระบวนการผสมพันธุ์ของไข่ หากคุณรู้รูปแบบของมันได้เมื่อไร ก็จะมีโอกาสในการคาดการณ์ระยะตกไข่ได้เมื่อนั้น โดยตรวจเช็คทุกวันหลังจากหมดประจำเดือนในรอบนั้น และสังเกตและติดตามความเปลี่ยนแปลงบางอย่างของมูกช่องคลอดในแต่ละช่วงของรอบเดือน จดเอาไว้ในปฏิทิน  บันทึกทั้งวันที่คุณมีประจำเดือน วันที่หมดประจำเดือน และวันที่ไม่มีของเหลวออกมาจากช่องคลอด รวมถึงวันที่มีมูกช่องคลอดแบบหนืด เหนียว ลื่น และชุ่มน้ำ นอกจากลักษณะของมูกช่องคลอดที่กล่าวมาแล้ว ให้สังเกตสีของมันด้วย ลองดูว่ามันขุ่นหรือใส พยายามสังเกตและติดตามให้ละเอียดมากเท่าที่จะทำได้ โดยเฉพาะในช่วงวันแรกที่คุณยังไม่ค่อยคุ้นเคยกับวิธีนี้ การให้นมบุตร การติดเชื้อ ยาบางชนิด รวมถึงสภาพการณ์บางอย่าง สามารถส่งผลต่อลักษณะของมูกช่องคลอดได้ ดังนั้น พยายามบันทึกปัจจัยเหล่านี้ด้วย ช่วงวันหรือระยะที่มีการตกไข่ มักจะเป็นวันที่มูกช่องคลอดชุ่มน้ำและลื่นมากที่สุด ส่วนวันอื่นๆ หลังจากนั้น โดยเฉพาะช่วงที่มดลูกแห้งลงอีกครั้ง ถือเป็นช่วงที่มีภาวะเจริญพันธุ์ต่ำสุด ซื้อได้ตามร้านขายยาชั้นนำทั่วไป อุปกรณ์ช่วยคำนวณช่วงวันหรือระยะที่มีการตกไข่จะตรวจจับระดับฮอร์โมน LH จากต่อมไร้ท่อ ผ่านทางปัสสาวะของคุณ ซึ่งจะมีระดับสูงมากกว่าปกติในช่วง 1-2 วันก่อนช่วงวันหรือระยะที่มีการตกไข่ เช่นเดียวกับอุปกรณ์ทดสอบการตั้งครรภ์ตามร้านยาทั่วไป ตัวอุปกรณ์จะมีแผงหน้าปัดตัวเลข พร้อมกับแท่งที่เอาไว้ให้ปัสสาวะไหลผ่านเพื่อนำมาตรวจ นอกจากนี้ ยังมีอุปกรณ์อีกชนิดหนึ่งที่คุณสามารถใช้ทดสอบน้ำลายแห้งของคุณ ด้วยการส่องกล้องจุลทรรศน์เพื่อหารูปแบบการเรียงตัวที่คล้ายๆ ใบเฟิร์น ซึ่งจะบ่งบอกถึงระดับเอสโตรเจนที่เพิ่มสูงขึ้น ก่อนถึงช่วงวันหรือระยะที่มีการตกไข่ แต่วิธีนี้เชื่อถือได้น้อยกว่าแบบ LH โดยเฉพาะหากคุณมีปัญหาด้านสายตา ปัสสาวะที่เข้มข้นหรือเจือจางเกินไป ล้วนทำให้ผลการทดสอบคลาดเคลื่อนได้ทั้งสิ้น เพื่อผลลัพธ์ที่ดีที่สุด หลีกเลี่ยงเครื่องดื่มแอลกอฮอล์และคาเฟอีนในวันที่จะทำการทดสอบ รอให้กระเพาะปัสสาวะคุณเต็ม โดยไม่ให้ดื่มน้ำมากหรือน้อยเกินไปในช่วงก่อนหน้านั้น ปัสสาวะลงบนแท่งทดสอบและรอจนกว่าจะมีแถบสีขึ้นบนหน้าปัด หากแถบสีมีความเข้มใกล้เคียงกับสีอ้างอิง ก็เป็นไปได้สูงว่า คุณอยู่ในช่วงวันหรือระยะที่มีการตกไข่ หากแถบสีที่จางเกินไปอาจเชื่อถือไม่ได้  อุปกรณ์ช่วยคำนวณช่วงวันหรือระยะที่มีการตกไข่ อาจจะคำนวณระดับ LH ในปัสสาวะแม่นยำ แต่การเพิ่มขึ้นของ LH จะคงอยู่เพียง 24-48 ชั่วโมงเท่านั้น จึงทำให้มีกรอบเวลาน้อยมากในการวัดระดับ ดังนั้น จึงควรใช้วิธีอื่นร่วมกันหาช่วงวันหรือระยะที่มีการตกไข่ให้หลากหลาย อุปกรณ์การทดสอบบางอย่างอาจแตกต่างกันเล็กน้อย จึงควรอ่านวิธีการให้ถูกต้อง เช่น บางอย่างคุณอาจจะต้องปัสสาวะลงในภาชนะ แล้วจึงจุ่มแท่งทดสอบลงไป หรืออุปกรณ์บางอย่างก็จะเป็นหน้ายิ้มขึ้นมาแทนแถบสี เป็นต้น ทดสอบทุกวันระหว่างช่วงที่มีโอกาสเป็นไปได้มากที่สุดในรอบเดือนนั้น ดังที่อธิบายไปแล้วในส่วนของการนับปฏิทิน หากคุณทดสอบพลาดไปในรอบเดือนก่อนหน้า และสามารถซื้อหาอุปกรณ์มาใช้ได้โดยไม่ลำบาก ก็ควรจะเพิ่มการทดสอบในรอบเดือนปัจจุบันเป็นวันละสองครั้ง ช่วงวันก่อนที่จะถึงวันตกไข่ เป็นช่วงที่ผู้หญิงอยู่ในภาวะเจริญพันธุ์มากที่สุด อุณหภูมิร่างกายจะสูงขึ้นเล็กน้อยทันทีที่มีการตกไข่ และอยู่ในอุณหภูมิประมาณนั้นไปจนถึงตอนเริ่มรอบเดือนถัดไป คุณจะพร้อมเจริญพันธุ์มากที่สุดระหว่างวันก่อนที่อุณหภูมิจะเริ่มสูงขึ้นของแต่ละรอบเดือน  ด้วยความที่อุณหภูมิเพิ่มขึ้นเพียงเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่ได้ ปรอทวัดอุณหภูมิแบบทั่วไปจึงวัดไม่ค่อยได้ คุณหาซื้อปรอทวัดอุณหภูมิหลังพักผ่อน (BTT) ซึ่งเป็นแบบดิจิตอล ได้ตามร้านขายยาชั้นนำทั่วไป บริเวณที่จะวัดอุณหภูมิได้แม่นยำที่สุด คือ ช่องคลอดและทวารหนัก แต่ก็มีปรอท BTT ที่สามารถวัดอุณหภูมิทางปากด้วยเช่นกัน พยายามใช้วิธีการวัดแบบเดิมไปตลอดกระบวนการนี้ และวัดด้วยมุมและความลึกขนาดเดียวกันด้วย มันสำคัญมากที่ต้องวัดอุณหภูมิในช่วงเวลาเดิมทุกวัน เพราะมันสามารถกระเพื่อมได้ระหว่างวัน ถ้าจะให้ดี วัดทันทีหลังจากตื่นนอน หลังจากนอนหลับมาอย่างน้อยห้าชั่วโมง โดยวัดก่อนที่จะลุกจากเตียงบันทึกอุณหภูมิให้ละเอียดแบบ 1/10 องศา ทำเครื่องหมายหรือจุดเอาไว้ ในวันที่คุณมีปัจจัยอื่นๆ ซึ่งอาจทำให้อุณหภูมิมีการเปลี่ยนแปลง เช่น อาการป่วย อดนอน หรือยาที่ทำให้อุณหภูมิลดลงอย่างแอสไพริน ไทลินอล และโมทริน อุณหภูมิของผู้หญิงโดยเฉลี่ยทั่วไป ก่อนช่วงวันหรือระยะที่มีการตกไข่ อยู่ที่ 96–98 องศาฟาเร็นไฮท์ (35.6–36.7 องศาเซลเซียส) และหลังจากช่วงวันหรือระยะที่มีการตกไข่ จะอยู่ที่ 97–99 องศาฟาเร็นไฮท์ (36.1–37.2 องศาเซลเซียส) หากคุณวัดอุณหภูมิได้แตกต่างจะช่วงองศาที่กล่าวมา ลองเช็คฉลากข้างกล่องปรอทดูก่อนว่า คุณใช้ถูกวิธีหรือไม่ บันทึกอุณหภูมิรายวันของคุณ ในแบบที่คุณสามารถลากเป็นเส้นกราฟได้ คอยสังเกตและติดตามความเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา นี่ไม่ใช่วิธีที่แม่นยำที่สุด แต่มันง่ายและมีประโยชน์ในการทำควบคู่ไปกับการบันทึกข้อมูลอื่นๆ  คุณต้องหาซื้อหรือทำปฏิทินเพื่อใช้ในการบันทึกวัฏจักรรอบประจำเดือนของตัวเอง ขีดวงกลมวันแรกของวัฏจักรรอบเดือน หรือวันที่ประจำเดือนคุณมาวันแรกนั่นเอง จากนั้นคอยสังเกตและติดตามจำนวนวันของแต่ละรอบ ซึ่งปกติจะเฉลี่ยประมาณ 28 วันต่อรอบ  จดจำนวนวันของแต่ละรอบเอาไว้ โดยนับวันแรกของการมีประจำเดือนรวมเข้าไปด้วย ส่วนวันสุดท้ายของแต่ละรอบ ก็คือหนึ่งวันก่อนที่จะเริ่มมีประจำเดือนนั่นเอง คอยสังเกตและติดตามเช่นนี้ติดต่อกันเป็นเวลา 8-12 รอบเดือน ยิ่งคุณมีข้อมูลจากหลายรอบเดือน การคำนวณด้วยปฏิทินเช่นนี้ก็ยิ่งได้ผลแม่นยำขึ้น หลังจากที่คุณคอยสังเกตและติดตามมาเป็นเวลาอย่างน้อย 8 รอบเดือนแล้ว คุณก็เอาข้อมูลมาทำเป็นแผนผังได้ ด้วยการระบุว่าวันที่เท่าไรในแต่ละรอบเดือน เป็นวันแรกที่ประจำเดือนมา ลงในคอลัมน์ช่องแรก และจำนวนวันทั้งหมดของรอบเดือนนั้นในคอลัมน์ที่สอง นอกจากนี้ คุณอาจจะลองใช้โปรแกรมคำนวณระยะตกไข่ได้ทางอินเตอร์เน็ต เช่น WebMD Ovulation Calculator โดยควรทำให้แน่ใจว่า คุณได้ใส่ข้อมูลข้างต้นลงไปทั้งหมดแล้ว ไม่งั้นมันจะไม่ค่อยแม่นยำ มันยากที่จะคำนวณหาระยะตกไข่ด้วยการใช้เพียงแค่ปฏิทิน เพียงแต่ว่า การบันทึกจากปฏิทินจะมีประโยชน์ในการคำนวณหาช่วงเจริญพันธุ์ ซึ่งอาจมีความยาวนานต่างกันไปในผู้หญิงแต่ละคน ดังที่อธิบายด้านล่างนี้:  คาดการณ์วันแรกของช่วงที่มีภาวะเจริญพันธุ์ ในรอบเดือนปัจจุบัน ด้วยการดูจากรอบเดือนที่สั้นที่สุดตามที่ได้บันทึกมา เอาจำนวนวันของรอบเดือนนั้น มาลบด้วย 18 และนำผลลัพธ์ที่ได้มาคำนวณหาวันแรกที่ช่วงที่มีภาวะเจริญพันธุ์จะเริ่มขึ้น ซึ่งจะเป็นวันแรกที่มีโอกาสตั้งครรภ์ได้นั่นเอง เช่น หากรอบเดือนที่สั้นที่สุดของคุณ กินเวลา 26 วัน วันแรกของช่วงที่มีภาวะเจริญพันธุ์ก็คือ วันที่ 8 นับจากวันแรกของแต่ละรอบเดือนนั่นเอง (26 - 18= 8) จากนั้น ก็นับจากวันแรกที่มีประจำเดือน เป็นวันที่หนึ่ง นับถัดไปจนกว่าจะครบแปด คาดการณ์วันสุดท้ายของช่วงที่มีภาวะเจริญพันธุ์ ด้วยการดูจากรอบเดือนที่ยาวนานที่สุดของคุณ เอาจำนวนวันในรอบเดือนนั้นมาลบด้วย 11 ผลลัพธ์ที่ได้มาคำนวณหาวันสุดท้ายของช่วงที่มีภาวะเจริญพันธุ์ ซึ่งจะเป็นวันสุดท้ายที่มีโอกาสตั้งครรภ์ได้นั่นเอง เช่น หากรอบเดือนที่สั้นที่สุดของคุณ กินเวลา 31 วัน วันสุดท้ายของช่วงที่มีภาวะเจริญพันธุ์ก็คือ วันที่ 20 นับจากวันแรกของแต่ละรอบเดือนนั่นเอง (31 - 11= 20) จากนั้น คุณก็นับจากวันแรกที่มีประจำเดือน เป็นวันที่หนึ่ง นับถัดไปจนกว่าจะครบยี่สิบ จำไว้ว่า หากประจำเดือนคุณมาสม่ำเสมอมากเท่าไร วิธีนี้ก็ยิ่งแม่นยำมากขึ้นเท่านั้น
เข้าใจหน้าที่ของมูกช่องคลอด. บันทึกรูปแบบมูกช่องคลอด. ตีความหมายของมูกช่องคลอดเพื่อหาวันตกไข่. หาซื้ออุปกรณ์ช่วยคำนวณช่วงวันหรือระยะที่มีการตกไข่. จำกัดปริมาณการดื่มน้ำหลายๆ ชั่วโมงก่อนทดสอบ. ตีความหมายผลทดสอบ. ทดสอบซ้ำตามความจำเป็น. หาซื้อปรอทวัดอุณหภูมิหลังพักผ่อน. วัดอุณหภูมิทุกวัน. เขียนแผนผังอุณหภูมิของคุณ. สังเกตและบันทึกรอบเดือน ควบคู่ไปกับวิธีอื่น. เขียนแผนผังจากข้อมูลที่ได้มา. ใช้แผนผังดังกล่าวคาดการณ์ช่วงเจริญพันธ์ในแต่ละรอบเดือน.
https://www.wikihow.com/Calculate-Your-Ovulation https://www.wikihow.com/Calculate-Your-Ovulation https://www.wikihow.com/Calculate-Your-Ovulation https://www.wikihow.com/Calculate-Your-Ovulation
The Cervical Mucus Method Taking an Ovulation Test Tracking Basal Temperature The Calendar Method