ควบคุมปริมาณเหงื่อที่รักแร้ ควบคุมกลิ่นใต้วงแขน
การขับเหงื่อเป็นวิธีทางธรรมชาติของร่างกายเพื่อทำให้ร่างกายเย็นลง แม้ว่าการมีเหงื่อออกจะเป็นเรื่องปกติและแสดงให้เห็นว่าคุณมีสุขภาพดี แต่ในบางสถานการณ์คุณคงไม่อยากให้เหงื่อออก เช่น ในระหว่างการออกเดตหรือการเสนองานที่สำคัญ aluminum-based ซึ่งเป็นส่วนประกอบที่สำคัญของผลิตภัณฑ์ระงับเหงื่อสามารถช่วยปิดรูขุมขนเพื่อป้องกันไม่ให้เหงื่อไหลออกมา  หากคุณรู้สึกมีเหงื่อออกมากเกินกว่าที่ผลิตภัณฑ์ระงับเหงื่อทั่วไปจะควบคุมได้ ให้ปรึกษาแพทย์เกี่ยวกับการใช้ผลิตภัณฑ์ระงับเหงื่อที่ต้องมีใบสั่งแพทย์ ใช้เป็นประจำทุกคืน แล้วคุณจะเริ่มเห็นผลการเปลี่ยนแปลงภายใน 1 สัปดาห์ หากคุณชอบใช้วิธีธรรมชาติมากกว่าผลิตภัณฑ์ที่มีส่วนผสมของสารเคมี ให้ลองใช้มันฝรั่งดิบถูที่ใต้วงแขน แป้งที่ประกอบอยู่ในมันฝรั่งสามารถช่วยปิดรูขุมขนและลดปริมาณเหงื่อได้เช่นเดียวกับผลิตภัณฑ์ระงับเหงื่อ คุณยังสามารถใช้แป้งข้าวโพดทาที่รักแร้ได้เช่นเดียวกัน ผู้ที่มีรูปร่างอ้วนมักมีเหงื่อออกเยอะขึ้น เนื่องจากต้องใช้พลังงานมากขึ้นในการเคลื่อนไหวร่างกาย นอกจากนี้ ชั้นไขมันที่หนายังส่งผลให้ความชื้นไม่ถูกระบาย และเพิ่มการเจริญเติบโตของแบคทีเรีย ทำให้เกิดกลิ่นกายได้ เสื้อผ้าที่ทำจากใยสังเคราะห์จะทำให้บริเวณรักแร้ไม่มีอากาศผ่าน จึงส่งผลให้มีเหงื่อเพิ่มมากขึ้น โดยเสื้อผ้าที่ทำจากเส้นใยธรรมชาติ เช่น ผ้าคอตตอน ขนแกะ และผ้าไหม จะช่วยให้ผิวหนังระบายอากาศได้ดีกว่า เสื้อผ้าที่ทำจากใยสังเคราะห์บางประเภทอาจเป็นข้อยกเว้น โดยเฉพาะเสื้อผ้าสำหรับใส่ออกกำลังกายที่ถูกออกแบบมาเพื่อดูดซับความชื้นบนผิวหนัง หาซื้อเสื้อผ้าสำหรับใส่ออกกำลังกายที่ทำมาจากวัสดุประเภทนี้เพื่อช่วยในการลดปริมาณเหงื่อ ความเครียดทั้งทางกายและทางจิตใจจะส่งผลให้เหงื่อมีปริมาณมากขึ้น ลองใช้เทคนิคการลดความเครียดต่างๆ เช่น โยคะ นั่งสมาธิ พูดบวกกับตนเอง ฟังเพลง นอนหลับอย่างเพียงพอ และทานอาหารสมส่วน วิธีการลดความเครียดยังรวมถึงการพยายามลดความตึงเครียดในสถานการณ์ที่เจอแต่ละวัน เช่น งานหรือความสัมพันธ์กับคนรอบข้าง คาเฟอีน แอลกอฮอล์ อาหารรสเผ็ด กระเทียม เครื่องแกง และหัวหอม เป็นสาเหตุทำให้มีปริมาณเหงื่อมากขึ้น ดังนั้นจึงควรหลีกเลี่ยงอาหารและเครื่องดิ่มที่มีส่วนประกอบเหล่านี้ ผู้หญิงที่เริ่มเข้าสู่วัยหมดประจำเดือนมักมีอาการร้อนวูบวาบที่เกิดขึ้นจากสาเหตุต่างๆ เช่น คาเฟอีนและการนอนหลับไม่เพียงพอ ซึ่งส่งผลให้เหงื่อออกมากขึ้น หลีกเลี่ยงสิ่งกระตุ้นที่ทำให้มีอาการร้อนวูบวาบเพื่อลดปริมาณเหงื่อ การมีเหงื่อออกมากเกินไปอาจเป็นอาการของโรคประจำตัวอื่นๆ ดังนั้นจึงควรปรึกษาแพทย์หากคุณมีโรคประจำตัวดังนี้  โรคเบาหวาน (หรือมีระดับน้ำตาลในเลือดไม่สมดุล) เยื่อบุหัวใจอักเสบ โรคกังวลทั่วไป เอชไอวี ภาวะเหงื่อออกมาก ภาวะต่อมไทรอยด์ทำงานเกิน วัณโรค ลูคีเมีย มะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดนอนฮอดจ์กิน การใช้ยาบางชนิดนั้นก็เป็นผลทำให้มีเหงื่อออกมากเช่นกัน หากคุณมีอาการข้างเคียงใดๆ ที่เกิดขึ้นจากการใช้ยาชนิดใหม่ ให้ปรึกษาแพทย์เพื่อเปลี่ยนไปใช้ยาที่คล้ายคลึงกันเพื่อแก้ไขปัญหาเหงื่อออกมาก หากวิธีเหล่านี้ดูเหมือนว่าจะไม่สามารถรักษาอาการเหงื่อออกมากได้ ให้ไปพบแพทย์ผิวหนังเพื่อเข้ารับการรักษาทางการแพทย์ โดยแพทย์จะพิจารณาวิธีการรักษาหากคุณได้รับการวินิจฉัยว่ามีภาวะเหงื่อออกมากเท่านั้น วิธีการรักษามีดังนี้  การฉีดโบท็อกซ์หรือโบทูลินั่ม ท็อกซิน สามารถช่วยลดปริมาณของเหงื่อที่ใต้วงแขนได้ โดยโบท็อกซ์จะยับยั้งการหลั่งของอะซิทิลโคลีน (acetylcholine) จึงช่วยให้การผลิตเหงื่อน้อยลงได้ชั่วคราว แม้ว่าการรักษาด้วยวิธีนี้จะมีประสิทธิภาพดี แต่ก็มีค่าใช้จ่ายที่สูง การผ่าตัดเอาต่อมเหงื่อออก เป็นการผ่าตัดผู้ป่วยนอกโดยใช้ยาชาเฉพาะที่ การใช้คลื่นไมโครเวฟในการทำลายต่อมเหงื่อ การรักษาจะแบ่งเป็น 2 ช่วง ช่วงละ 20-30 นาที โดยใช้ระยะเวลาห่างกัน 3 เดือน การทำไอออนโตฟอรีซิส เป็นการใช้กระแสไฟฟ้าในการลดปริมาณของเหงื่อ การทานยาที่มีประสิทธิภาพในการลดเหงื่อ รวมถึงการใช้ยาต้านโคลีเนอร์จิค (anticholinergics) เช่น ไกลโคไพร์โลเลต (glycopyrrolate) ออกซีบิวไทนีน (oxybutynin) เบนซ์โทรปีน (benztropine) โพรแพรธีลีน (propantheline) เป็นต้น การผ่าตัดปมประสาทซิมพาเทติก โดยศัลยแพทย์จะทำการผ่าตัดเพื่อหยุดกระแสประสาทที่ส่งมายังต่อมเหงื่อ และเนื่องจากเป็นการผ่าตัดใหญ่ จึงจำเป็นต้องรักษาตัวในโรงพยาบาล วิธีนี้อาจมีผลข้างเคียงบ้าง เช่น สูญเสียความรู้สึกบริเวณรักแร้ ความดันโลหิตต่ำ ไม่สามารถทนความร้อนได้ และจังหวะการเต้นของหัวใจไม่สม่ำเสมอ ร่างกายคนเรามีต่อมเหงื่ออยู่ 2 ชนิด ได้แก่ เอกไครน์ (eccrine) และอะโพไครน์ (apocrine) ต่อมเอกไครน์จะอยู่ในที่ที่มีรูขุมขน จึงสามารถพบได้บริเวณรักแร้ อย่างไรก็ตาม ต่อมเหงื่อทั้ง 2 ชนิดไม่สามารถสร้างกลิ่นได้ แต่กลิ่นที่เกิดขึ้นพร้อมเหงื่อจริงๆ แล้วเกิดจากส่วนประกอบหลักของเหงื่อ คือ น้ำและเกลือ และแบคทีเรียที่อาศัยอยู่บนผิวหนัง เนื่องจากในความเป็นจริงแล้วเหงื่อไม่มีกลิ่นเหม็น ดังนั้น คุณอาจลองสังเกตดูว่ากลิ่นกายที่เกิดจากการหลั่งเหงื่อมักเกิดขึ้นในสถานการณ์ใดบ้าง โดยทั่วไปกลิ่นกายมักเกิดขึ้นหลังการออกกำลังกาย เมื่อไม่ได้อาบน้ำ เมื่อไม่ได้เปลี่ยนเสื้อผ้า หรือเมื่อทานอาหารที่มีกลิ่นฉุนหรือดื่มแอลกอฮอล์ การอาบน้ำเป็นประจำทุกวันจะช่วยลดการเจริญเติบโตของแบคทีเรียบนร่างกายที่อาจเป็นสาเหตุของการเกิดกลิ่นกาย นอกจากนี้ คุณยังควรอาบน้ำทุกครั้งหลังการออกกำลังกายแบบหนัก เช่น การเล่นกีฬาหรือการเข้ายิม เนื่องจากเหงื่อปริมาณมากที่เกิดขึ้นในขณะการทำกิจกรรมจะทำให้เกิดแบคทีเรียมากขึ้น นอกจากการอาบน้ำเป็นประจำทุกวันแล้ว คุณควรจะเปลี่ยนเสื้อผ้าทุกวันด้วยเช่นกัน เพราะแบคทีเรียบนผิวหนังสามารถแพร่กระจายมายังบริเวณใต้แขนเสื้อผ้าได้ ดังนั้น การใส่เสื้อตัวเดียวติดต่อกันหลายวันจึงส่งผลให้เกิดกลิ่นกายได้ ผลิตภัณฑ์ระงับกลิ่นกายจะช่วยขจัดกลิ่นที่ไม่พึงประสงค์ ทั้งยังช่วยให้ร่างกายเย็นลงจากการขับเหงื่อ ผลิตภัณฑ์ระงับกลิ่นกายโดยทั่วไปมีแอลกอฮอล์เป็นส่วนประกอบหลัก จึงทำให้บริเวณที่ทามีความเป็นกรด จึงลดการเจริญเติบโตของแบคทีเรีย หากคุณชอบใช้วิธีธรรมชาติในการระงับกลิ่นกาย ให้นำน้ำส้มสายชูกลั่นขาว แอปเปิ้ลไซเดอร์เวนิกา (apple cider vinegar) หรือเลมอนสดทาบริเวณใต้วงแขน เนื่องจากสิ่งเหล่านี้มีผลต่อค่าพีเอช (pH) บนรักแร้ จึงช่วยลดการเจริญเติบโตของแบคทีเรียได้ อาจนำสิ่งเหล่านี้ (โดยเฉพาะน้ำส้มสายชู) ผสมกับน้ำมันหอมระเหยที่ต้องการเพียงเล็กน้อยเพื่อลดกลิ่นแรงลง ผู้ชายส่วนใหญ่อาจคิดว่าวิธีนี้เป็นวิธีที่น่าขำ แต่รู้หรือไม่ว่ารักแร้ที่เต็มไปด้วยขนจะทำให้แบคทีเรียซึ่งเป็นต้นตอของกลิ่นกายแพร่กระจายได้ง่ายขึ้น คุณสามารถกำจัดกลิ่นกายได้โดยการลดจำนวนแบคทีเรีย ถ้าหากคุณไม่อยากโกนขนรักแร้จนหมด ก็สามารถเล็มให้สั้นลงแทนได้ ซึ่งดีกว่าไม่ได้ลองทำอะไรเลย อาหารที่คุณรับประทานเข้าไปมีผลต่อกลิ่นกายธรรมชาติของคุณ ที่อาจมีกลิ่นแรงขึ้นเมื่อมีการหลั่งเหงื่อ อาหารและเครื่องดื่มที่ทำให้ร่างกายมีกลิ่นฉุน ได้แก่ กระเทียม หัวหอม เครื่องแกง แอลกอฮอล์ และเครื่องดื่มที่มีคาเฟอีน พยายามหลีกเลี่ยงอาหารเหล่านี้หรือลดปริมาณลงเพื่อทดสอบดูว่ากลิ่นกายเปลี่ยนไปหรือไม่ การทานอาหารไม่ครบสัดส่วนโดยขาดวิตามินและเกลือแร่ เช่น แม็กนีเซียมและสังกะสี สามารถส่งผลให้กลิ่นกายแรงได้เช่นกัน นอกจากหลีกเลี่ยงอาหารบางชนิดแล้ว การทานอาหารบางชนิดในปริมาณที่มากขึ้นก็สามารถลดกลิ่นกายที่แรงได้เช่นกัน อาหารที่อุดมไปด้วยคลอโรฟิลล์ (ผักใบเขียว) ได้รับการพิสูจน์ว่าสามารถช่วยลดกลิ่นกายได้ อาหารที่มีผลต่อกลิ่นกายจะทำให้ร่างกายมีกลิ่นแรงยิ่งขึ้นหากร่างกายขาดน้ำ การดื่มน้ำเยอะๆ จะช่วยเพิ่มความสามารถของร่างกายในการกำจัดของเสียโดยไม่ทำให้เกิดกลิ่นกาย
ใช้ผลิตภัณฑ์ระงับเหงื่อ. ทานอาหารที่ดีต่อสุขภาพในปริมาณที่เหมาะสมเพื่อให้มีน้ำหนักตัวที่พอดี. สวมเสื้อผ้าที่ระบายอากาศได้ดี. บรรเทาความเครียด. หลีกเลี่ยงอาหารและเครื่องดื่มที่เพิ่มปริมาณเหงื่อ. ลดอาหารหรือสถานการณ์ที่ทำให้เกิดอาการร้อนวูบวาบ. ปรึกษาแพทย์เกี่ยวกับโรคประจำตัวที่เป็นสาเหตุทำให้มีเหงื่อออกมากผิดปกติ. ปรึกษาแพทย์ผิวหนังเพื่อเข้ารับการรักษา. หาสาเหตุของกลิ่นใต้วงแขน. สังเกตดูช่วงเวลาและสถานการณ์ที่ทำให้มีกลิ่นกายเมื่อมีเหงื่อออก. อาบน้ำทุกวัน. เปลี่ยนเสื้อผ้าทุกวัน. ใช้ผลิตภัณฑ์ระงับกลิ่นกาย. โกนขนรักแร้. หลีกเลี่ยงอาหารและเครื่องดื่มบางชนิดที่ทำให้กลิ่นกายเพิ่มขึ้น. ทานผักใบเขียว. ดื่มน้ำเยอะๆ.
https://www.wikihow.com/Control-Sweaty-Smelly-Underarms https://www.wikihow.com/Control-Sweaty-Smelly-Underarms
Controlling Underarm Sweating Controlling Underarm Odor