ฝึกนั่งสมาธิ สิ้นสุดการนั่งสมาธิ ให้สมาธิจดจ่อ หาบริเวณเงียบสงบ
หาท่านั่งที่คุณสามารถนั่งนิ่งๆ ได้เป็นเวลา 20 นาทีหรือมากกว่า   ถ้าคุณนั่งมาตลอดทั้งวัน ให้ยืดเส้นยืดสายที่หลังก่อนนั่งสมาธิ การบิดเอวซ้ายขวาในท่านั่งหรือเล่นโยคะท่าแมว/วัวและท่าเด็กช่วยคลายเส้นได้ และจะทำให้ใจจดจ่อกับการนั่งสมาธิได้ง่ายขึ้น ผ่อนคลายบริเวณไหล่. ขณะหายใจเข้าให้ยกไหล่ขึ้นไปที่หู และยกลงขณะหายใจออก นั่งหลังตรง วางมือไว้บนตัก การนั่งสมาธิแบบซาเซ็นแนะนำว่า คุณควรวางมือซ้ายทับมือขวา หงายฝ่ามือขึ้น วางนิ้วโป้งซ้ายไว้บนนิ้วโป้งขวาเหมือนว่าเรากำลังประคองไข่อยู่ฟองหนึ่ง รูกลมตรงกลางสื่อถึงความเป็นอนันต์ และเป็นการบอกจิตใต้สำนึกของคุณว่าไม่มีด้านใดด้านหนึ่งอยู่เหนือกว่าด้านอื่น บางคนนั่งสมาธิตอนลืมตาไม่ค่อยได้ ในขณะที่บางคนพอหลับตานั่งสมาธิแล้วต้องคอยฝืนไม่ให้ตัวเองเผลอหลับ ลองเพ่งสมาธิให้ใจจดจ่อแน่วแน่ไปที่ "ความว่างเปล่า" ขณะที่ตามองไปที่กำแพงว่างเปล่า สิ่งที่คุณต้องเพ่งสมาธิไปจริงๆ ไม่ใช่ที่ตัวกำแพง แต่คุณต้องมองให้ทะลุกำแพง กระพริบตาได้ตามต้องการ เมื่อคุณฝึกนั่งสมาธิได้แล้วจริงๆ คุณจะพบว่า การนั่งสมาธิส่วนใหญ่ไม่ได้ซับซ้อนไปกว่าการนั่งหายใจเงียบๆ แต่ในความเรียบง่ายนั้นมีความซับซ้อนอย่างไม่มีที่สิ้นสุดซ่อนอยู่ เริ่มนับถอยหลังจาก 10 คุณสามารถจดจ่ออยู่กับการนับเลขเพื่อให้จิตใจของคุณเริ่มสงบ ถ้าคุณมีเวลามากกว่านั้นและการฝึกแบบนี้ช่วยคุณได้ ให้ลองนับถอยหลังจาก 50 หรือ 100  หายใจเข้าลึกๆ นับไป 8 วินาที กลั้นหายใจค้างไว้ 2 ถึง 4 วินาที แล้วหายใจออกนับไปอีก 8 วินาที หายใจเข้าออกรูปแบบนี้ซ้ำอีก 2 นาที หายใจเข้าออกโดยให้รู้สึกว่าลมหายใจกำลังไหลเข้าและไหลออกจากร่างกาย จินตนาการว่าออกซิเจนกำลังเข้าสู่ร่างกายและไหลผ่านกระแสเลือด รู้สึกว่าออกซิเจนไหลเข้าสู่ทุกส่วนของร่างกาย และให้จิตใจจดจ่ออยู่กับลมหายใจต่อไปเรื่อยๆ ดึงจิตกลับเข้าสู่ความตระหนักรู้ในส่วนของร่างกายที่กำลังสัมผัสกับพื้นหรือเก้าอี้ กระบวนการคิดบวกทำให้คุณอารมณ์ดีไปตลอดทั้งวัน ทำให้ได้ตามนั้น ยิ่งคุณฝึกบ่อยเท่าไหร่ การนั่งสมาธิก็จะยิ่งเป็นเรื่องง่ายมากขึ้นเท่านั้น ถ้าคุณเพิ่งเริ่มนั่งสมาธิ สิ่งที่ยากที่สุดสิ่งหนึ่งในการนั่งสมาธิก็คือการที่คุณไม่รู้ว่าจะทำอะไรดี คุณนั่งอยู่ตรงนั้นเฉยๆ หายใจเข้าออก...แล้วยังไงต่อ สุดท้ายแล้วพอคุณนั่งสมาธิ คุณจะสังเกตความคิดต่างๆ ที่เข้าออกอยู่ในจิตใจ คุณอาจจะจดจ่ออยู่กับการไปรับลูก คิดว่าเย็นนี้จะกินอะไรดี หรือมีความเครียดบางอย่างติดค้างมาจากที่ทำงาน แทนที่จะเข้าพวกกับความคิดเหล่านี้แล้วปล่อยให้มันครอบงำคุณ ให้จินตนาการว่าความคิดเหล่านี้คือปลาที่กำลังแหวกว่ายอยู่ในสระ แล้วคุณก็เฝ้ามองมันเข้าออกจิตใจของคุณ วิธีนี้เป็นการเอาตัวเองออกห่างจากอัตตา ให้ตัวคุณอยู่ห่างจากความเป็น "ตัวฉัน" ที่กำลังคิด ปล่อยให้ความคิดของคุณไหลผ่านจิตใจ จดจ่ออยู่กับลมหายใจต่อไปเรื่อยๆ เฝ้ามองความคิดและปล่อยให้มันผ่านไป การตระหนักรู้เป็นเหมือนพลังงานมากกว่าความคิดที่ยากจะอธิบายหรือมีโอกาสได้ประสบด้วยตัวเอง นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมการนั่งสมาธิถึงต้องอาศัยการปฏิบัติ และทำไมซาเซ็นถึงแปลได้ใจความหลักๆ ว่าเป็น "แค่การนั่ง" คนที่มีสมาธิแก่กล้าและพระเซ็นทำอะไรกันล่ะ ก็แค่นั่งเท่านั้น  รู้ว่าตัวเองกำลังล่องลอยอยู่ในกระแสความคิดเกี่ยวกับสิ่งรอบตัวหรือชีวิตของคุณ แต่อย่าพยามยามดึงจิตให้กลับสู่อุปาทานแห่งการ "ตระหนักรู้" ที่คุณเคยมีมาก่อน ขณะที่คุณเริ่มนั่งสมาธิ สิ่งเหล่านี้จะเกิดขึ้นบ่อยครั้งและอาจจะทำให้จิตใจฟุ้งซ่านได้ ในละครสั้นแนวตลกสมัยก่อน มีตอนหนึ่งที่เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับผู้ชายสองคนที่เดินหลงทางอยู่ในทะเลทราย พวกเขาเริ่มจะคลานลงกับพื้นขณะที่อีแร้งบินร่อนลงมา ด้วยความที่หิวน้ำมาก ชายคนหนึ่งจึงมองตรงไปที่กล้องแล้วพูดว่า  "รอเดี๋ยวนะ!" พอถึงตรงนี้ กล้องก็แพนกลับไปที่บรรดาตากล้องพร้อมกับอาหารที่จัดเสิร์ฟไว้สำหรับทุกคน ชายทั้งสองกินอาหาร แต่สักพักพวกตากล้องก็กำลังเดินอยู่ในทะเลทรายและหิวน้ำมาก จนกระทั่งมีตากล้องคนหนึ่งพูดว่า "รอเดี๋ยวนะ!" จากนั้นทุกอย่างก็กลับไปที่จุดเริ่มต้นซ้ำไปซ้ำมาอยู่อย่างนี้  จิตใจของเราก็เป็นเช่นนี้ ขณะที่เรากำลังเฝ้ามองความคิด ก็อาจจะมีความคิดแวบขึ้นมาว่า "เดี๋ยวนะ นี่ใครกำลังเฝ้ามองความคิดอยู่เนี่ย" นี่อาจจะทำให้คุณต้องต่อสู้กับความฟุ้งซ่านในจิตใจ ซึ่งเป็นเรื่องปกติของการ "แค่นั่ง" จดจ่ออยู่กับลมหายใจ เฝ้ามองสิ่งที่เกิดขึ้น แล้วปล่อยให้มันผ่านไป การเอาตัวเองออกจากความคิดขณะที่คุณเฝ้ามองมัน การปล่อยให้จิตใจของคุณเป็นไป ปล่อยให้ร่างกายของคุณเป็นไป และปล่อยให้ลมหายใจของคุณเป็นไปอย่างนั้นเป็นการปล่อยให้ธรรมชาติที่แท้จริงของคุณตั้งอยู่ในจิตใจโดยที่คุณไม่เข้าไปควบคุมมัน คุณเอาตัวเองออกห่างจากอัตตาและเรียนรู้ที่จะโอบกอดธรรมชาติที่แท้จริงของตัวเองและรักตัวเอง ห้องที่มีประตูปิด ห่างไกลจากบริเวณที่มีเด็กๆ หรือเสียงการจราจรจะดีที่สุด เก้าอี้ที่เหมาะสมที่สุดต้องไม่สบายจนคุณผล็อยหลับ แต่ก็ต้องสบายมากพอสำหรับการนั่งอย่างน้อย 20 หรือ 30 นาที แสงสว่างเพียงเล็กน้อยช่วยให้จิตใจสงบ ดังนั้นลองจุดเทียนหรือเปิดโคมไฟแทนการเปิดไฟฟลูออเรสเซนต์ ลองนั่งสมาธิตอนเช้าตรู่หรือตอนค่ำหลังจากที่ลูกหลับแล้วและไม่น่ามีใครโทรศัพท์มาหา
นั่งบนเบาะรองนั่งหรือเก้าอี้. หลับตาหรือเพ่งสมาธิไปที่กำแพงว่างเปล่า. จดจ่ออยู่กับลมหายใจ. ดึงจิตกลับสู่ร่างกายของคุณ. พยายามใช้เวลา 2 นาทีซาบซึ้งไปกับเวลา ความเงียบ และความสงบ. จัดเวลานั่งสมาธิทุกวัน. เฝ้ามองความคิด. อย่าฝืน. เฝ้าระวังกล้องฉายความคิดวนไปวนมา. โอบกอดตัวเอง. เลือกพื้นที่เงียบๆ ในบ้าน. หาเก้าอี้ที่มีพนักพิงตั้งตรงหรือเบาะรองนั่ง. ให้บริเวณที่นั่งสมาธิได้รับแสงธรรมชาติอ่อนๆ. กำหนดเวลานั่งสมาธิที่คุณสามารถตัดขาดจากกิจกรรมอื่นๆ ได้.
https://www.wikihow.com/Meditate-Deeply https://www.wikihow.com/Meditate-Deeply https://www.wikihow.com/Meditate-Deeply https://www.wikihow.com/Meditate-Deeply
Practicing Meditation Ending Meditation Maintaining Focus Finding Quiet Space