ปกป้องใครสักคนจากการแพ้ถั่วลิสง ยืนยันภูมิแพ้ถั่วลิสง ตามรอยอาการ
อีพิเพน (Epipen) เป็นกระบอกฉีดที่จะฉีดอีพิเนฟริน (epinephrine) เข้าไปต่อต้านปฏิกิริยาแอนาฟีแล็กซิส หากมีความเป็นไปได้ว่าจะเกิดแอนาฟีแล็กซิส ให้รับใบสั่งจ่ายอุปกรณ์ทางการแพทย์ตัวนี้   ให้แน่ใจว่าได้พกอีพิเพนติดตัว สำหรับเด็กแล้วมันจะมีประโยชน์มากถ้าจะมีหนึ่งกระบอกเตรียมไว้ที่โรงเรียนและอีกกระบอกติดไว้ที่บ้านเพื่อพกติดตัวไปไหนมาไหน ผู้ใหญ่หรือวัยรุ่นควรพกอีพิเพนติดตัวไว้ตลอดเวลา ปรึกษาแพทย์ถึงวิธีการฉีดที่ถูกต้อง ถือเป็นเรื่องคอขาดบาดตายที่คุณต้องให้ความรู้แก่ชุมชนเพื่อจะป้องกันเหตุร้ายกับคนที่แพ้ถั่ว ให้ความใส่ใจในโรงเรียน เพราะเหตุจากการแพ้อาหารเกิดขึ้นในโรงเรียนเป็นเสียส่วนใหญ่ และปฏิกิริยาเหล่านั้นรุนแรงถึงชีวิต ภายในช่วงระยะเวลาสองปีคาดหมายว่าโรงเรียนจะมีนักเรียนที่มีการแพ้อาหารอยู่ราว 18% โดยมีการเกิดปฏิกิริยาแสดงอาการที่โรงเรียนอย่างน้อยหนึ่งครั้ง ให้ความรู้แก่พยาบาลประจำโรงเรียน สมาชิกในครอบครัว และผู้ดูแลว่าจะใช้อีพิเพนอย่างไรในทันทีที่เกิดการกินถั่วเข้าไป เป็นเรื่องสำคัญที่จะต้องคุ้นเคยกับวิธีอ่านฉลากอาหาร ผู้ผลิตนั้นถูกบังคับให้ต้องระบุว่ามีถั่วในฉลากถ้ามีการสัมผัสในกระบวนการผลิต นั่นหมายถึงการมีถ้อยคำประเภท “อาจมีส่วนผสมของถั่ว” หรือ “ผลิตร่วมกับเครื่องจักรที่ใช้แปรรูปถั่ว” แอนาฟีแล็กซิสอาจเกิดขึ้นได้มากกว่าแค่การแพ้ถั่ว เช่น เกิดจากถูกผึ้งต่อยก็ได้ การแพ้อาหารเป็นสาเหตุหลักของการเกิดแอนาฟีแล็กซิสในเด็กอายุต่ำกว่าสี่ขวบที่ได้รับการช่วยเหลือฉุกเฉินทางการแพทย์ ให้สันนิษฐานไว้ก่อนว่าเขาจะแพ้ถั่วจนกว่าจะได้รับการทดสอบโดยแพทย์ภูมิแพ้ ในสหรัฐอเมริกา ประมาณว่ามีเหตุเกิดแอนาฟีแล็กซิส 30,000 ราย ได้รับการเยียวยา 2,000 ราย และมีผู้เสียชีวิต 200 รายต่อปี หากใครคนหนึ่งเกิดปฏิกิริยาแอนาฟีแล็กซิส เขาต้องถูกนำส่งห้องฉุกเฉินทันที และจำเป็นต้องฉีดอีพิเนฟรินจากอุปกรณ์ทางการแพทย์อย่างอีพิเพน  แพทย์อาจทำขั้นตอนอย่างใดอย่างหนึ่งต่อไปนี้กับผู้ป่วย ใน 90% ของกรณีที่เกิดขึ้นนั้น กระบวนการเหล่านี้สามารถป้องกันไม่ให้ผู้ป่วยถึงกับเสียชีวิตจากแอนาฟีแล็กซิส  ผู้ป่วยจะได้รับการฉีดอีพิเนฟรินเข้าหลอดเลือดดำในห้องฉุกเฉิน ผู้ป่วยจะถูกวางบนเตียงระบายอากาศถ้าเขามีอาการระบบทางเดินหายใจล้มเหลวหรือหลอดลมหดตัวฉับพลัน (laryngospasm) ซึ่งบ่งชี้ว่าจะเกิดหายใจไม่ออกในเวลาต่อมา จึงเป็นช่วงสำคัญที่ผู้ป่วยจะได้รับการใส่ท่อช่วยหายใจ (ท่อจะอยู่ใส่เข้าไปในหลอดลม) ก่อนที่กล่องเสียงจะเกิดการเกร็งและทำให้สอดท่อเข้าไปไม่ได้  ผู้ป่วยอาจได้รับยายับยั้งตัวรับฮิสตามีนชนิดที่ 2 (H2-blocker) อย่างเช่น Pepcid หรือZantac ผ่านทางการฉีดเข้าหลอดเลือดดำ ซึ่งจะลดปฏิกิริยาภูมิแพ้ลง ผู้ป่วยอาจได้รับยาเพิ่มความดันเลือด (vasopressors) ถ้าจำเป็น   ความล่าช้าในการตระหนักถึงอาการแอนาฟีแล็กซิสทำให้เกิดความล่าช้าในการเข้ารับการฉีดอีพิเนฟรินไปด้วย ซึ่งแม้ในกรณีที่สังเกตพบอาการแอนาฟีแล็กซิสอย่างรวดเร็วและผู้ป่วยได้รับการฉีดอีพิเนฟรินในทันที ก็ยังสามารถเสียชีวิตได้ถึง 10%  ผู้ป่วยจะถูกเฝ้าสังเกตดูอาการหลังเกิดปฏิกิริยาอีกหลายชั่วโมงทั้งที่หอพักผู้ป่วยหรือในห้องฉุกเฉิน เพราะอาจมีปฏิกิริยาขั้นที่สองที่ล่าช้ากว่าปรากฏขึ้นได้ในสองสามชั่วโมง ระยะเฝ้าสังเกตอาการนี้มีความสำคัญเพื่อมั่นใจว่าผู้ป่วยปลอดภัยแน่ ถ้าคุณหรือแพทย์สันนิษฐานว่าคุณมีอาการแพ้ถั่ว คุณควรนัดพบแพทย์ด้านภูมิแพ้หรือภูมิคุ้มกันวิทยาในทันที ผู้เชี่ยวชาญเหล่านี้จะขอดูประวัติการรักษาทางกายทั้งหมดก่อน จุดหลักของการนัดพบครั้งนี้จะเป็นเรื่องปฏิกิริยาที่เกิดกับคุณเมื่อทานถั่วลิสงหรือถั่วเปลือกแข็ง    การทำใจให้สบายไปกับการแพ้อาหารนั้นมีผลอย่างยิ่งต่อวิถีชีวิต คุณภาพชีวิตและสุขภาพจิต มันเป็นเรื่องจำเป็นที่คุณต้องเตรียมตัวรับมือกับปฏิกิริยาภูมิแพ้ที่อาจเกิดขึ้นล่วงหน้า แต่ก็อย่าถึงกับกลัวอะไรไปหมดทั้งที่ยังเป็นขั้นตอนที่พึ่งพาการทดสอบอย่างเดียว ซึ่งอาจมีผลบวกด้วยความผิดพลาดได้ สอบถามถึงความเป็นไปได้ของการรักษาแบบลดปฏิกิริยาการแพ้ที่เรียกว่าภูมิคุ้มกันบำบัด (Immunotherapy) เพื่อลดความเสี่ยงที่จะเกิดปฏิกิริยาขั้นรุนแรงจากการได้รับสารก่อโดยบังเอิญในปริมาณเล็กน้อย มีวิธีการภูมิคุ้มกันบำบัดแตกต่างกันหลายรูปแบบ บางแบบยังคงอยู่ในระยะทดสอบทางแพทย์ มีชุดทดสอบภูมิแพ้จำนวนมากที่สามารถทำเพื่อหาปฏิกิริยาความไวต่อสารก่อภูมิแพ้ (Immunoglobulin E – IgE) ผลปฏิกิริยานี้จะช่วยประเมินขอบเขตของการแพ้ถั่วได้ แต่ถึงที่สุดแล้วหนทางเดียวที่จะระบุชี้ชัดได้แน่นอนก็คือการทดสอบแบบให้ลองสัมผัสทางปาก  ถ้าผู้ป่วยเคยเป็นโรคแอนาฟิแล็กซิสมาก่อน แพทย์อาจเลือกให้เริ่มด้วยการตรวจเลือดเพื่อเลี่ยงความเสี่ยงของการไปกระตุ้นปฏิกิริยานั้นอีกครั้ง ส่วนทั่วไปแล้วจะให้ทดสอบการสะกิดผิวหนังก่อน การทดสอบนี้จะให้ผิวได้สัมผัสกับสารก่อภูมิแพ้ตัวที่เป็นไปได้ แต่มีทางเป็นไปได้ว่าคุณอาจเกิดอาการแอนาฟีแล็กซิส ฉะนั้น การทดสอบนี้จะกระทำภายใต้การดูแลอย่างใกล้ชิดของแพทย์ภูมิแพ้ที่มีความเชี่ยวชาญด้านการรักษาอาการแอนาฟีแล็กซิส  แพทย์ภูมิแพ้จะทำการวินิจฉัยเบื้องต้นโดยให้คุณได้สัมผัสกับสารก่อภูมิแพ้ทั่วไป โดยจะนำสารละลายที่มีการปรับเทียบมาแล้วมาหยดบนผิวในปริมาณเล็กน้อย และใช้อุปกรณ์พิเศษทำการขูดผิวหนังบริเวณเล็กๆ โดยไม่เจ็บปวดอะไร แพทย์ภูมิแพ้จะจัดทำแผนภาพบริเวณที่ขูดผิวหนัง เพื่อหาร่องรอยว่าบริเวณใดที่ถูกฉีดโดยสารก่อภูมิแพ้ใด คุณจะถูกตรวจวัดดูว่าเกิดปฏิกิริยาตอบสนองที่รุนแรงหรือเป็นอันตรายที่ต้องการการดูแลจากแพทย์หรือไม่ นอกเหนือจากนั้นแล้ว บริเวณที่ถูกฉีดจะได้รับการตรวจหาว่ามี “รอยผื่น” หรือบริเวณผื่นนูนคัน ซึ่งเป็นตัวบ่งชี้ว่าเกิดการแพ้ แพทย์ภูมิแพ้จะนำเลือดไปใช้ในการตรวจหาปฏิกิริยา IgE การตรวจประเภทนี้มีประโยชน์ตรงที่ไม่เกิดความเสี่ยงใดกับตัวผู้ป่วย เนื่องจากผู้ป่วยไม่ได้สัมผัสกับสารก่อภูมิแพ้ ทว่าการตรวจเลือดมักให้ผลเป็นบวกที่ผิดพลาด  ปรึกษาดูว่ามีการตรวจเลือดหาแอนติบอดี้ต่อสารก่อภูมิแพ้แบบ Radioallergosorbent (RAST)  หรือแบบ ImmunoCap สำหรับทดสอบการแพ้ถั่วลิสงที่ทันสมัยขึ้นหรือไม่ การทดสอบ ImmunoCap นั้นก็คือการทดสอบแบบ RAST ที่พัฒนาเป็นรุ่นที่สองสำหรับวัดระดับ IgE ของบุคคลต่อสารก่อภูมิแพ้     {"smallUrl":"https:\/\/www.wikihow.com\/images_en\/thumb\/3\/34\/Recognize-Peanut-Allergies-Step-8.jpg\/v4-460px-Recognize-Peanut-Allergies-Step-8.jpg","bigUrl":"https:\/\/www.wikihow.com\/images_en\/thumb\/3\/34\/Recognize-Peanut-Allergies-Step-8.jpg\/v4-760px-Recognize-Peanut-Allergies-Step-8.jpg","smallWidth":460,"smallHeight":345,"bigWidth":760,"bigHeight":570,"licensing":"<div class=\"mw-parser-output\"><\/div>"}  การทดสอบเหล่านี้อาจจะยังไม่ถูกนับรวมอยู่ในแผนการประกันสุขภาพ สอบถามดูก่อนว่าคุณต้องจ่ายเงินเพิ่มถ้าสนใจ หรือสอบถามดูว่าถ้าไม่ทำที่นั่น ยังมีที่ไหนรับทำอีก โปรตีนในถั่วจะถูกนำมาในห้องตรวจวัดพร้อมกับตัวอย่างเลือดของผู้ป่วย แล้วเติมแอนติบอดี้คนที่ผ่านการตรวจหา IgE และติดฉลากกัมมันตภาพรังสีมาแล้วมาผสมรวมกับสารก่อภูมิแพ้ การทดสอบแบบ RAST นั้นจะแบ่งค่าออกเป็นระดับ 0-6 โดยที่ค่าศูนย์หมายถึงไม่แสดงอาการใดและหกหมายถึงมีความไวสูงที่สุด ค่า RAST ที่ได้ 3 หรือต่ำกว่าจะต้องได้รับการทดสอบที่เจาะจงจำเพาะกว่านั้น เช่น การลองสัมผัสทางปากเพื่อยืนยันการเป็นภูมิแพ้   เป็นเรื่องสำคัญที่จะต้องสอบถามอัตราการได้ผลเป็นบวกที่ผิดพลาดระหว่างการตรวจเลือดหรือการทดสอบแบบสะกิดผิวหนัง นี่เป็นวิธีเดียวที่จะมั่นใจได้แน่นอนว่าไม่เป็นภูมิแพ้ แต่เนื่องจากการแพ้ถั่วลิสงส่วนใหญ่นั้นมีความรุนแรงถึงขั้นเสี่ยงจะเกิดแอนาฟีแล็กซิสได้สูง การทดสอบแบบนี้จึงควรทำเมื่ออยู่ภายใต้การดูแลของแพทย์ที่จัดเตรียมการรักษาฉุกเฉินไว้แล้ว  คุณจะเริ่มด้วยสารก่อภูมิแพ้ปริมาณน้อย เริ่มจากสัมผัสเพียงริมฝีปากก่อนกลืนลงไป หลังจากให้สารแต่ละครั้งนั้นจะมีช่วงของการรอผล แล้วค่อยเพิ่มปริมาณจนกระทั่งถึงระดับขีดกั้นหรือเริ่มแสดงอาการ หลังการทดสอบปริมาณสุดท้าย คุณจำต้องอยู่รอสี่ชั่วโมงเพื่อความมั่นใจว่าไม่เกิดปฏิกิริยาใดถึงจะได้รับอนุญาตให้กลับบ้านได้ วิธีการทดสอบนี้ หรือที่เรียกสั้นๆ ว่า DBPCFC จะถูกใช้เพื่อยืนยันอาการภูมิแพ้ที่ตรวจหา มันยังเป็นการทดสอบที่ใช้เพื่อตัดสินว่าเหมาะแก่การทดลองทางแพทย์หรือไม่ การทดสอบนี้มีค่าใช้จ่ายสูงและกินเวลานาน  ผู้ป่วยจำเป็นต้องลองอาหารทางปากสองหนที่ใช้ระยะเวลาห่างกันหนึ่งสัปดาห์เป็นอย่างน้อย ในการลองครั้งหนึ่งผู้ป่วยจะได้รับสารก่อภูมิแพ้และอีกครั้งจะได้รับสารหลอก ทั้งผู้ป่วยทั้งแพทย์ภูมิแพ้จะไม่ทราบว่าแคปซูลไหนมีสารก่อภูมิแพ้ เพื่อจะได้กำจัดความเป็นไปได้ของปฏิกิริยาปลอม     {"smallUrl":"https:\/\/www.wikihow.com\/images_en\/thumb\/7\/71\/Recognize-Peanut-Allergies-Step-10.jpg\/v4-460px-Recognize-Peanut-Allergies-Step-10.jpg","bigUrl":"https:\/\/www.wikihow.com\/images_en\/thumb\/7\/71\/Recognize-Peanut-Allergies-Step-10.jpg\/v4-760px-Recognize-Peanut-Allergies-Step-10.jpg","smallWidth":460,"smallHeight":345,"bigWidth":760,"bigHeight":570,"licensing":"<div class=\"mw-parser-output\"><\/div>"}  มันยังมีประโยชน์สำหรับหลีกเลี่ยงการกำจัดอาหารออกโดยไม่จำเป็น เพราะมันจะชี้ชัดไปเลยว่าคนผู้นั้นมีปฏิกิริยาเฉพาะกับสารก่อภูมิแพ้ตัวใด เนยถั่วเป็นอาหารหลักของเด็กวัยเรียนเพราะการมีคุณค่าทางสารอาหารกับมีราคาถูก จึงจำเป็นที่คุณควรตรวจดูว่าลูกมีอาการแพ้ถั่วหรือไม่ก่อนส่งไปโรงเรียนซึ่งไม่ค่อยมีการตรวจเว้นแต่จะมีการเตือนล่วงหน้า  เด็กที่ครอบครัวไม่ได้มีประวัติของการแพ้อาหารไม่จำเป็นต้องรับการตรวจสอบการแพ้อาหารทางการแพทย์อย่างเป็นเรื่องเป็นราว เด็กที่มีพี่น้องแพ้ถั่วจะถูกศึกษาและประเมินด้วยการใช้ชุดตรวจเลือด ImmunoCap เพื่อตรวจวัดการแพ้ถั่ว ซึ่งจากการศึกษาบ่งชี้ว่าการแพ้ถั่วนั้นจะมีโอกาสเป็นเพิ่มขึ้นในพี่น้องที่มีคนหนึ่งแพ้ถั่ว   เชื่อกันว่าสารก่อภูมิแพ้นั้นจะไม่ปรากฏจนกว่าจะได้รับมันเป็นครั้งที่ 2 หรือหลังกว่านั้น ด้วยความที่ครั้งแรกที่ร่างกายได้รับอาหารนั้น มันจะตั้ดสินว่าอาหารนั้นมีความ 'ปลอดภัย' หรือไม่ ดังนั้นการให้อาหารจำนวนน้อยแล้วค่อยๆ เพิ่มขึ้นในแต่ละสัปดาห์จะเป็นวิธีการที่ดีที่สุด ไม่ต่างจากการแนะนำอาหารใหม่ๆ ให้เด็กทารกกิน เยื่อบุผิวจมูกและปากนั้นจะมีความไวถ้าคนๆ นั้นเป็นภูมิแพ้สูง ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องทดสอบโดยการทานอาหารเสมอไป อย่างแรกให้เช็คว่าลูกมีความเสี่ยงต่อกลิ่น (ปวดไซนัสหรือจามบ่อยๆ) หรือไม่ มีปฏิกิริยาที่ผิวบริเวณหลังฝ่ามือหรือเปล่า หรือมีอาการแสบหรือคันเวลามีอาหารติดที่ริมฝีปากหรือเปล่า ถ้ามีความเสี่ยงสูง ทางที่ดีควรทานอาหารที่ติดอันดับต้นทั้ง 8 ชนิดแบบช้าๆ เพราะเมื่อสารก่อภูมิแพ้เข้าไปอยู่ในท้องแล้วนั้น คุณไม่มีทางเอามันออกมาได้หมดแม้ว่าจะอาเจียนออกก็ตาม เป็นที่เชื่อกันทั่วไปว่าอาการแพ้ถั่วลิสงนั้นมักจะรุนแรงมากกว่าการแพ้อาหารชนิดอื่น ปฏิกิริยาภูมิแพ้นั้นจะเกิดภายในสองชั่วโมงนับจากทานอาหาร เว้นแต่ปฏิกิริยาภูมิแพ้ชนิดรุนแรงที่สุดอย่างแอนาฟิเล็กซิส (anaphylaxis) ที่สามารถเกิดได้ภายในไม่กี่นาที หากอาการแพ้นั้นเป็นแค่ระดับเบา ให้ตรวจสอบดูว่าเวลาที่เกิดอาการกับเวลาที่ทานอาหารเข้าไปนั้นห่างกันเท่าไร     {"smallUrl":"https:\/\/www.wikihow.com\/images_en\/thumb\/d\/dc\/Recognize-Peanut-Allergies-Step-2-Version-2.jpg\/v4-460px-Recognize-Peanut-Allergies-Step-2-Version-2.jpg","bigUrl":"https:\/\/www.wikihow.com\/images_en\/thumb\/d\/dc\/Recognize-Peanut-Allergies-Step-2-Version-2.jpg\/v4-760px-Recognize-Peanut-Allergies-Step-2-Version-2.jpg","smallWidth":460,"smallHeight":345,"bigWidth":760,"bigHeight":570,"licensing":"<div class=\"mw-parser-output\"><\/div>"} รวมไปถึงปริมาณและส่วนประกอบในอาหารด้วย ให้ความสนใจในอาการแพ้อย่างอื่น. มีคนที่แพ้ถั่วประมาณ 25% ถึง 35% ที่จะแพ้ถั่วเปลือกแข็งที่โตบนดินด้วย หากคนผู้นั้นมีปฏิกิริยาแพ้เวลาทานถั่วเปลือกแข็ง เขาก็น่าจะแพ้ถั่วด้วย ถ้าคุณสงสัยว่าจะแพ้ถั่ว ให้ตรวจสอบฉลากอาหารที่เพิ่งทานไป ถั่วลิสงนั้นมักจะถูกใช้ในอาหารแปรรูปกับสำเร็จรูป หรืออาหารบางกลุ่มที่อาจมีโอกาสปนเปื้อนในโรงงานได้
รับใบสั่งจ่ายยาอีพิเพน. พูดคุยกับสมาชิกในครอบครัว ผู้ดูแล และเจ้าหน้าที่ของโรงเรียนเกี่ยวกับอาการแพ้. อ่านฉลากอาหารให้ละเอียด. คาดว่าคนนั้นจะแพ้ถั่วถ้าเขามีปฏิกิริยาแอนาฟีแล็กซิส. เข้ารับการรักษาทางการแพทย์ทันทีที่เป็นแอนาฟีแล็กซิส. พบแพทย์ด้านภูมิแพ้หรือภูมิคุ้มกันวิทยา. เข้าทดสอบการเกิดภูมิแพ้. เข้ารับการทดสอบสะกิดผิวหนัง. รับการตรวจเลือด. รับการลองสัมผัสทางปาก. ใช้การลองอาหารแบบอำพรางซ้อนโดยควบคุมสารหลอก (double-blind placebo-controlled food challenge) เป็นทางเลือกสุดท้าย. สังเกตอาการที่อาจชี้ว่าเป็นปฏิกิริยาภูมิแพ้. ทำตามคำแนะนำเหล่านี้เพื่อตระหนักในปฏิกิริยาภูมิแพ้   
 จดชื่ออาหารทั้งหมดที่บุคคลคนนั้นทานไปในช่วงไม่กี่ชั่วโมงก่อนจะเกิดปฏิกิริยา. ตรวจสอบฉลากส่วนประกอบของอาหาร.
https://www.wikihow.com/Recognize-Peanut-Allergies https://www.wikihow.com/Recognize-Peanut-Allergies https://www.wikihow.com/Recognize-Peanut-Allergies
Protecting Someone with a Peanut Allergy Confirming a Peanut Allergy Tracking Symptoms