Rozdział II Oczywista strategia papieska, która doprowadziła do Amoris laetitia i wynikające z tego poważne konsekwencje.
Uwaga wstępna: oficjalny tekst jest tylko w języku włoskim, różne wersje w innych językach są tłumaczeniami automatycznymi neuronowymi.
Przede wszystkim medytujmy i módlmy się:
„Chwalebna Matko Pana”
który w wierze przyjął Słowo, które stało się człowiekiem,
i uwierzyłeś w zmartwychwstanie Twojego Syna
umarł za nas,
Ty, pobożna Dziewico,
jesteś strażnikiem wiary Kościoła” (z liturgii).
Święta Matko Boża, prezydium wiary Kościoła,
wstawiaj się za nami i uczyń nas coraz silniejszymi w Prawdzie Chrystusa.
1) Zawiadomienia o zmianie doktryny przed Synodem w 2014 roku.
Bóg nas oświeca i prowadzi nas.
Powiedzmy przede wszystkim, że ksiądz, który dobrze znał kardynała Bergoglio i który był z nim w diecezji Buenos Aires, powiedział: „Szanujemy ludzi. Jeśli ludzie próbują się porozumieć, dajemy im komunię. Nie jesteśmy sędziami, którzy decydują, kto powinien się komunikować, a kto nie.” … „Spróbujmy mieć bardziej proaktywny język, spróbujmy porozmawiać o sakramentach, wyjaśnijmy, że sakramenty są dla wszystkich”…. „Kiedy znajdujemy się przed ludźmi, którzy mieszkają razem bez ślubu w kościele, nie stawiamy barykad, nawet w przypadku sakramentów i komunii. Sprzeciwiamy się tym, którzy mają tylko nakazy ”. … „Zbierać, a nie odrzucać, włączać, włączać pary w projekt, wspólnotę, wspólny dom. Ci ludzie często są poza kościołem, ponieważ dokonują innych wyborów niż my, a jeśli im odmówisz, zwłaszcza sakramentów, nic nie dostaniesz, po prostu pozostaną z dala ”. Tak myślał Bergoglio, mówi ojciec Pepe: „On wie, że tak jest wszędzie”. Trzeba przyjrzeć się konkretnemu przypadkowi, nie rozkładać listy nakazów i ostrzeżeń: „Ten sposób rozumowania zraził wielu wiernych, prowadząc ich do kościołów ewangelickich. Wierzymy i chcemy kościoła komunii, a nie ekskomunikowanego. Jeśli jestem księdzem i odkrywam, że to moja wina, że ludzie odchodzą z Kościoła Chrystusowego i idą gdzie indziej, to ja mam się poprawić, a nie ten, kto odchodzi”.[1] Dlatego musimy najpierw zadać sobie pytanie, czy JM Bergoglio, kiedy był kardynałem arcybiskupem Buenos Aires, faktycznie wdrożył i faktycznie wdrożył „Familiaris consortio”. [2] i inne dokumenty Magisterium, które, jak zobaczymy, wydają mi się iść w zupełnie innym kierunku niż ten, który, zgodnie ze słowami o. Pepe, podążał za obecnym papieżem, gdy był kardynałem w Buenos Aires.
Następnie po ciekawym tekście A. Urety pt.: „Zmiana paradygmatu papieża Franciszka”.[3] możemy powiedzieć, że w tym pontyfikacie droga do destabilizacji zdrowej doktryny z Komunią dla rozwiedzionych i żyjących w nowych związkach, w przypadkach, gdy nie mogą jej przyjąć, a także z innymi poważnymi błędami i skandalami, jest wystarczająco długa i w pewien sposób już się rozpoczęła. z wypowiedziami, jakie papież Franciszek złożył w pierwszych dniach swojego pontyfikatu, to znaczy chwaląc kard. Kaspera[4] który około 20 lat wcześniej był częścią grupy prałatów, którzy chcieli otworzyć drzwi do Komunii dla rozwiedzionych i żyjących w powtórnych związkach, nawet poza możliwościami, jakie dają wskazania Magisterium i którzy napisali w tej linii dokument, który był a następnie słynny list Kongregacji Nauki Wiary z 1994 r. [5] którym zamknięto drogę do takich otwarć… w szczególności tymi słowami: „Jeśli rozwiedzieni zawarli ponowne małżeństwo cywilne, znajdują się w sytuacji obiektywnie sprzecznej z prawem Bożym i dlatego nie mogą przystąpić do Komunii eucharystycznej dla wszystkich czas trwania tej sytuacji (por. Katechizm Kościoła Katolickiego, n. 1650; por. także n. 1640 i Sobór Trydencki, ses. XXIV: Denz.-Schoenm. 1797-1812.). ... Dla wiernych, którzy pozostają w tej sytuacji małżeńskiej, dostęp do Komunii eucharystycznej jest otwarty tylko przez sakramentalne rozgrzeszenie, którego można udzielić „tylko tym, którzy, żałując złamania znaku Przymierza i wierności Chrystusowi, są szczerze usposobiony do takiej formy życia, która nie jest już sprzeczna z nierozerwalnością małżeństwa. W praktyce ma to znaczenie, że gdy mężczyzna i kobieta z ważnych powodów – takich jak np. wychowanie dzieci – nie mogą spełnić obowiązku separacji, „zobowiązują się żyć w pełnej wstrzemięźliwości, czyli wstrzymywać się z aktów własnych małżonków „” (Tamże, nr 84: AAS 74 (1982) 186; por. Jan Paweł II, Homilia na zakończenie VI Synodu Biskupów, nr 7: AAS 72 (1982) 1082.). W takim przypadku mogą przystąpić do komunii eucharystycznej, bez uszczerbku jednak dla obowiązku unikania zgorszenia. …”. [6]
Później pojawiły się inne oznaki zmian…
W Papieskiej Konferencji Prasowej na temat lotu powrotnego z Brazylii na pytanie o możliwość zmiany zasad dostępu do sakramentów przez osoby rozwiedzione i ponownie zamężne, Papież stwierdził: „Odnosząc się do problemu Komunii dla osób w drugim związku, ponieważ osoby rozwiedzione mogą przystąpić do Komunii, nie ma problemu, ale kiedy są w drugim związku, nie mogą. Uważam, że trzeba na to spojrzeć w całości duszpasterstwa małżeństwa. I dlatego jest to problem. Ale też – w nawiasie – prawosławni mają inną praktykę. Kierują się teologią ekonomii, jak ją nazywają, i dają jej drugą szansę, pozwalają na to. Uważam jednak, że problem ten – zamykam nawias – należy badać w ramach duszpasterstwa małżeństwa. … Jesteśmy na drodze do nieco głębokiej opieki duszpasterskiej małżeństwa. I to jest problem wszystkich, bo jest ich tak wielu, prawda?” [7] …. jak widać, tutaj Papież otworzył drzwi do zmiany… a kilka miesięcy później upubliczniono deklaracje argentyńskiej kobiety żyjącej z mężczyzną, zgodnie z którą papież Franciszek w trakcie rozmowy miał upoważnili ją do przyjmowania Komunii[8]. Ksiądz Lombardi, wypowiadając się jako rzecznik Papieża, komentując ten epizod, zachęcał nas, abyśmy nie wyciągali z konkretnego przypadku konsekwencji dla ogólnej doktryny [9]Następnie, po ogólnej konsultacji z duszpasterzami z kwestionariuszem przygotowującym do Synodu, pojawiły się wypowiedzi niektórych, zmierzających do otwarcia drzwi do Komunii rozwiedzionych i żyjących w nowych związkach, pomyśl o wypowiedziach ks. Zollitsch, ówczesny przewodniczący Konferencji Episkopatu Niemiec, arcybiskup Fryburga Bryzgowijskiego [10], a następnie odpowiedź ks. Müllera [11]ówczesny prefekt Kongregacji Nauki Wiary, mający na celu potwierdzenie tradycyjnej doktryny. Następnie pojawiły się odpowiedzi kardynałów Marxa i Maradiagi na afirmacje kard. Mullera, odpowiedzi zmierzające do otwarcia nowych drzwi dostępu do sakramentów rozwiedzionych, którzy ponownie zawarli związek małżeński, w rzeczywistości, jak stwierdza Ureta: „Z jednej strony kardynał Reinhard Marx , arcybiskup Monachium Bawarii, oświadczył, że wspomniany artykuł nie może „zamknąć sprawy”, a z drugiej strony kardynał Oscar Rodríguez Maradiaga, arcybiskup Tegucigalpa, oświadczył, że „Müller jest niemieckim profesorem teologii, w jego mentalności jest tylko prawda i fałsz… Ale, mój bracie, świat nie jest taki, powinieneś być trochę elastyczny ”.[12] Wypowiedzi Maradiagi zostały w znacznym stopniu zebrane w artykule A. Tornielli[13]. Zwróć uwagę na to, co stwierdził wówczas Il Fatto Quotidiano, relacjonując oświadczenia kard. Marksa: „Ostre odrzucenie prefekta Kongregacji Nauki Wiary natychmiast wywołało reakcję kardynała z Monachium i Freising, biskup widzi, że należał do Ratzingera, Reinharda Marksa, jednego z ośmiu „mędrców” wybranych przez papieża Franciszka do pomocy w rządzeniu Kościołem i opracowywaniu reformy Kurii Rzymskiej. Oświadczenia kard. Marks nazwał list Müllera „erupcją doktryny” i „ogrodzeniem” otaczającym szpital polowy miłosierdzia, obraz, którego Bergoglio użył do zdefiniowania Kościoła w wywiadzie dla La Civiltà Cattolica”. [14] … Należy dokładnie zauważyć, że kard. Marks, a także kard. Maradiaga byli dwoma z ośmiu „mędrców” wybranych przez papieża Franciszka, aby pomóc mu w rządzeniu Kościołem i opracowaniu reformy Kurii Rzymskiej…. Wracając myślami do tych odpowiedzi i biorąc pod uwagę dalszy rozwój historii… musimy pomyśleć, że jeśli kard. Marks i Maradiaga przemówili, prawdopodobnie zrobili to za sugestią Papieża lub wiedząc, że Papież jest z nimi… niedługo potem faktycznie raport Nadzwyczajnego Konsystorza z 2014 r., powierzony przez Papieża kardynałowi Kasperowi, że to ten sam, który, jak wspomniano, opowiedział się za otwarciem na szersze ustępstwo dla komunii rozwiedzionych i żyjących w powtórnych związkach małżeńskich. Ureta stwierdza: „Kardynał Kasper sformułował tezę, że Kościół powinien dokonać zmiany paradygmatu w zakresie komunii dla osób rozwiedzionych i żyjących w nowych związkach, patrząc na sytuację z perspektywy cierpiących i proszących o pomoc. Kardynał zapewniał, że w pierwotnym Kościele istniałoby prawo zwyczajowe, zgodnie z którym chrześcijanie żyjący w drugim związku, nawet żyjący pierwszym małżonkiem, po pewnym okresie pokuty nie mogliby mieć drugiego małżeństwa, ale stół zbawienia. poprzez udział w komunii. Jego teza, że wczesny Kościół zezwalał na komunię rozwiedzionym, którzy ponownie zawarli związek, została w następnych tygodniach w dużej mierze obalona przez znanych historyków, którzy udowodnili niezbicie, że sobory zatwierdziły komunię dla wdowców, którzy ponownie zawarli związek małżeński, a nie dla rozwiedzionych, którzy pobrali się ponownie”.[15]
Część afirmacji przedstawionych przez kardynała Kaspera na Konsystorzu znajduje się w załączniku do artykułu Sandro Magistera.[16] Tytuł nadany przez Magistra wydaje się proroczy: Kasper zmienia paradygmat… Dziennikarz dostrzegł już, co tak naprawdę oznaczały te słowa kardynała Kaspera, jak zobaczymy lepiej, przez Papieża.
Wśród innych wypowiedzi Kaspera interesujące wydaje mi się skupienie się na następujących, dotyczących możliwości sprawowania Eucharystii osobie rozwiedzionej i ponownie zamężnej: „Czy zostawiamy ją sakramentalnie na śmierć z głodu, aby inni mogli żyć? ... W poszczególnych Kościołach lokalnych istniało prawo zwyczajowe, zgodnie z którym chrześcijanie, którzy mimo bycia pierwszym partnerem żyjącym, żyli drugą więzią, po okresie pokuty mieli do dyspozycji [...] nie powtórne małżeństwo , ale przez uczestnictwo w komunii stół zbawienia. […]… Nie ma jednak wątpliwości, że w pierwotnym Kościele, w wielu Kościołach lokalnych, na mocy prawa zwyczajowego, po okresie skruchy, praktykowano pasterską tolerancję, łaskę i odpust.
… To zwyczajowe prawo zostało wyraźnie potwierdzone przez Orygenesa, który uważa, że nie jest nierozsądne. Bazyli Wielki, Grzegorz Nazjanzen i niektórzy inni również się do niego odnoszą. ...
Nawet później Kościół zachodni, w trudnych sytuacjach, z powodu decyzji synodów itp., zawsze szukał, a nawet znajdował konkretne rozwiązania”.[17]
Kard.Kasper zadaje sobie pytanie: „Rozwiedziony i ponownie żonaty: 1. czy żałuje niepowodzenia w pierwszym małżeństwie, 2. czy doprecyzował obowiązki swojego pierwszego małżeństwa, czy definitywnie wykluczone, że wróci, 3. czy nie może pozostawić bez innych zobowiązań przyjętych w nowym małżeństwie cywilnym, 4. jeśli jednak stara się jak najlepiej przeżyć drugie małżeństwo i wychowywać swoje dzieci w wierze, 5. jeśli ma pragnienie sakramentów jako źródła siły w jego sytuacji, czy powinniśmy, czy możemy odmówić mu, po okresie nowej orientacji, „metanoia”, sakramentu pokuty, a następnie komunii?[18]
Tekst tej relacji w całości pod tytułem „Ewangelia rodziny” opublikowała Queriniana Editrice w 2014 roku. Papież niezwykle publicznie pochwalił pismo Kaspra „Wczoraj, przed pójściem spać, ale nie po to, żeby zasnąć, przeczytałem – ponownie przeczytałem - dzieło kard. Kaspera i chciałbym mu podziękować, bo znalazłem w teologii głęboką teologię, nawet pogodną myśl. Przyjemnie jest czytać pogodną teologię. Znalazłem też to, co powiedział nam św. Ignacy, ów sensus Ecclesiae, miłość do Matki Kościoła. Dobrze mi to zrobiło i wpadłem na pomysł – wybacz mi eminencję, jeśli cię wstyd – ale chodzi o to, że nazywa się to „robieniem teologii na kolanach”. Dzięki. Dzięki".[19] (…) W rzeczywistości tekst Kaspera był raczej: rzuceniem teologii na kolana… nagięciem, a raczej otwarciem na błędy, a nie świętokradztwo i nieważne wyznania…. w rzeczywistości wielu prałatów i teologów sprzeciwiało się twierdzeniom kardynała Kaspera i słynnej książce pt. „Pozostać w prawdzie Chrystusa. Małżeństwo i komunia w Kościele katolickim”, Cantagalli, 2014 stworzony przez 5 kardynałów (Brandmüller, Müller, Caffarra, De Paolis i Burke) oraz czterech innych uczonych (Mankowski, Rist, Vasil’ i kurator Dodaro) przedstawił historię wieki katolickiego sprzeciwu wobec komunii dla osób rozwiedzionych i żyjących w nowych związkach i pokazały, jak to już uczyniło słynne studium Kongregacji Nauki Wiary opublikowane w 1998 roku[20] że Kościół zawsze był przeciwny takiej komunii.
Głęboką krytykę afirmacji kardynała Kaspera (i papieża, który zatwierdził jego raport) można również znaleźć w: Stolica Apostolska do Trybunału Kościelnego Umbrii z dnia 27 marca 2014 r. [21] Kardynał Kasper skrytykował publikację książki 5 kardynałów mówiących o „wojnie ideologicznej” mającej na celu uderzenie w papieża Bergoglio[22] Należy zauważyć, że raport Kaspera został szeroko uzgodniony z Papieżem, jak sam kardynał stwierdził, bez żadnej negacji ze strony Papieża: „Nie proponowałem ostatecznego rozwiązania, ale – po uzgodnieniu z Papieżem – zadawałem pytania i zaproponował rozważania dotyczące możliwych odpowiedzi”. [23] i jak sam niemiecki kardynał powtórzył: „Zgadzałem się z Papieżem, rozmawiałem z nim dwukrotnie”. [24]. Tak więc Papież, który zgodził się z raportem Kardynała Kaspera, pochwalił go… bardzo wyraźny i bardzo poważny znak prawdziwych intencji Papieża.Niech Bóg, który jest Światłem, powstaje i coraz lepiej nas oświeca.
W tym okresie znakomite badania przeprowadzone przez ośmiu dominikańskich profesorów ze Stanów Zjednoczonych radykalnie obaliły afirmacje raportu Kaspera, które powinniśmy właściwie określać jako relację Kasper-Bergoglio, ponieważ była ona w pełni podzielana przez Papieża. ośmiu ekspertów dominikańskich: „Do tych nazwisk należy dodać grupę ośmiu czołowych teologów amerykańskich: siedmiu dominikanów, z których sześciu jest nauczycielami w dzisiejszym najlepszym centrum teologicznym Zakonu Kaznodziejskiego w USA, Papieskim Wydziale Niepokalane Poczęcie w Waszyngtonie (są to ojcowie John Corbett, Andrew Hofer, Dominic Langevin, Dominic Legge, Thomas Petri, Thomas Joseph White) jeden, ojciec Paul J. Keller, profesor Ohio Catholic University (promowany przez diecezję Cincinnati; oprócz nich laik Kurt Martens, profesor prawa kanonicznego na Katolickim Uniwersytecie Ameryki, również w Waszyngtonie, wspólnie napisali ważny tekst które ukaże się w sierpniu w Nova et Vetera, historycznym czasopiśmie teologicznym założonym w 1926 r. i bliskim światu dominikańskiemu. Dokument będzie rozpowszechniany w kilku językach, których wersje są już jednak filtrowane w Internecie. Tutaj możesz pobrać ten w języku włoskim. Zwięzłe i mistrzowskie obalenie, z doktrynalnego i historycznego punktu widzenia, tezy Kaspera.” [25]
Niech Bóg, który jest Światłością, powstanie i rozproszy się ciemność błędu.
W pierwszych miesiącach 2014 r. kardynał Kasper udzielił w międzyczasie wywiadu, w którym znalazł się w szczególności bardzo ważne oświadczenie, dla którego: „Żyć razem jak brat i siostra? Oczywiście mam duży szacunek dla tych, którzy to robią. Ale jest to akt bohaterski, a bohaterstwo nie jest dla przeciętnego chrześcijanina. Mogłoby to również stworzyć nowe napięcia. Cudzołóstwo to nie tylko niewłaściwe zachowanie seksualne. To opuścić familiaris consortio, komunię, i założyć nowe. Ale normalnie to też stosunki seksualne w takiej komunii, więc nie mogę powiedzieć, czy to trwające cudzołóstwo. Dlatego powiedziałbym, że tak, rozgrzeszenie jest możliwe”. [26] Moje tłumaczenie tekstu jest następujące: „Życie razem jak brat i siostra? Oczywiście mam wielki szacunek dla tych, którzy to robią. Jest to jednak akt heroiczny, a bohaterstwo nie jest dla przeciętnego chrześcijanina. Mogłoby to również stworzyć nowe napięcia. Cudzołóstwo to nie tylko niewłaściwe zachowanie seksualne. To wyjście z familiaris consortio, komunii i tworzenie nowej. Ale stosunek seksualny jest również normalnie w takiej komunii, więc nie mogę powiedzieć, czy jest to trwające cudzołóstwo. Dlatego powiedziałbym, że tak, uniewinnienie jest możliwe ”. …. zrozumiany? Oczywisty, kolosalny błąd! Napisał św. Jan Paweł II w VS: „Kościół daje przykład wielu świętych, którzy świadczyli i bronili prawdy moralnej aż do męczeństwa lub przedkładali śmierć nad pojedynczy grzech śmiertelny. Wynosząc ich do chwały ołtarzy, Kościół kanonizował ich świadectwo i uznał ich osąd za prawdziwy, zgodnie z którym miłość Boga nieodzownie pociąga za sobą poszanowanie Jego przykazań, nawet w najpoważniejszych okolicznościach, i odmowę ich zdradzenia; nawet z zamiarem ratowania własnego życia” (VS n. 91)
Św. Jan Paweł II stwierdził: „Wszyscy, w tym małżonkowie, są wezwani do świętości i jest to powołanie, które może wymagać heroizmu. Nie wolno o tym zapomnieć ”. [27]
Kardynał De Paolis stwierdził: „Prawo Pańskie może czasem wymagać także bohaterskich czynów. Jeśli Pan zastanie nas w tym stanie, nie zabraknie mu łaski.”[28] Przeciętny chrześcijanin jest zobowiązany do miłosierdzia i życia według przykazań Bożych, dlatego wbrew temu, co mówi kard. Kasper, jest zobowiązany do heroizmu. Nie sądzę, by kard. Kasper udzielił takiego wywiadu za pontyfikatu papieża Benedykta XVI czy św. Jan Paweł II…. ale teraz papież Franciszek był po stronie Kaspra, więc...
Należy zauważyć, że Papież musi chronić zdrową doktrynę i dlatego musi poprawiać tych, którzy popełniają błędy ... ale żadna korekta, jak zobaczymy, nie wpłynęła do chwili obecnej (2020) na wielu z tych, którzy, jak Kasper, mają rozprzestrzeniają się i szerzą błędy... PAPIEŻ JEST WIĘC ODPOWIEDZIALNY ZA ICH BŁĘDY... ALE I jeszcze więcej, JAK WIDZIMY I JAK WIDZIEMY LEPIEJ, PAPIEŻ W RÓŻNYCH PRZYPADKACH JEST Z TYMI WĘDROWCAMI I W NIEKTÓRYCH PROWADZĄ ICH !!
Niech Bóg, który jest Światłością, powstanie i rozproszy się ciemność błędu. Niech Bóg, który jest Światłością, powstanie i rozproszy się ciemność błędu.
2) Synod 2014, „manipulacje” i reakcje na niego.
Przyjdź Duchu Święty,
wyślij do nas z nieba
promień twojego Światła.
W dniu 5 października 2014 r. w końcu rozpoczął się Nadzwyczajny Synod, z kilkoma osobliwościami, które skłoniły niektórych do myślenia o taktyce manipulacji, aby osiągnąć pewien wynik doktrynalny i duszpasterski, już wcześniej ustalony. Kard. Burke stwierdził: „Jest dla mnie jasne, że były osoby, które w oczywisty sposób miały bardzo silny wpływ na przebieg synodu i które forsowały porządek obrad”.[29] W tłumaczeniu na język włoski zdanie kardynała oznacza, że było dla niego jasne, iż byli ludzie, którzy mieli bardzo silny wpływ na proces synodalny, którzy naciskali na osiągnięcie czegoś już zaplanowanego. Wspomniana książka Pentina została zrecenzowana w ten sposób przez kardynała Napiera „Absolutnie fascynująca relacja z Synodu 2014, w szczególności machinacji, które go otaczają”. [30] W cytowanym przed chwilą artykule, który przedstawia książkę Pentina, sam Pentin stwierdza: „Większość obserwatorów zdała sobie sprawę, że prawdopodobnie ktoś kierował Synodem w określonym kierunku 13 października zeszłego roku, w dniu, w którym relator generalny, kard. Péter Erdö , przeczytaj ten częściowy raport z prac. I ten raport miał ogromny wpływ na opinię publiczną. Media natychmiast nazwały go „rewolucjonistą”. Należy pamiętać, że gazety otrzymały tekst jeszcze przed ojcami synodalnymi, więc był czas na przygotowanie tej bibułki, która, jak powiedział George Weigel (w artykule „Between Two Synods”, opublikowanym w miesięczniku First Things in. Styczeń 2015 r., przetłumaczony w La Nuova Bussola Quotidiana 2 lutego następnego roku), umożliwił trąbienie, bez względu na prawdziwy trend Synodu: „Nareszcie! Kościół się zmienia!”. Jak powiedział kardynał Napier, gdy media wpadły na własny pomysł na tę sprawę, „nie było już żadnego sposobu, aby zmusić ich do ponownego przemyślenia”. Wielu uderzyło również to, że Relatio nie zawiera żadnych odniesień do Pisma Świętego i Tradycji, a tam przez swoją nieobecność jaśnieje Magisterium św. Jana Pawła II (1920-2005). Właśnie takie rzeczy przywodzą na myśl wcześniej przygotowany scenariusz ”.[31] Niech Bóg, który jest Światłością, powstanie i rozproszy się ciemność błędu.
Wydaje nam się, że to, co napisał znany uczony watykański Edward Pentin o książce, o której mówiliśmy powyżej, zatytułowanej „Pozostać w prawdzie”, również idzie w tym kierunku. Pentin w rzeczywistości stwierdził: „wiarygodne źródła wysokiego szczebla potwierdzają, że sekretarz generalny Synodu, kardynał Lorenzo Baldisseri, nakazał przechwycenie książek [pozostawionych w skrzynkach pocztowych Ojców Synodu], ponieważ mogłyby” ingerować w Synod „.[32] Niech święty krzyż będzie naszym światłem.
Interesujące w tym względzie są artykuły Marco Tosattiego, w których nawiązuje on właśnie do manipulacji dokonywanych na Synodzie: pierwszy artykuł mówi o manewrach planowanych na zbliżający się Synod i nosi tytuł: „Synod: jak to manewruję ..." [33]
Drugi artykuł wskazuje, że rok po pierwszym, widzimy, że zaplanowana strategia jest naprawdę wdrażana[34]
Szczególnie pouczający jest dla nas fragment z tego artykułu „I faktycznie nie tyle Synod, będzie ważny, ale synteza, która zostanie przygotowana i która zostanie podpisana przez Papieża jako„ Adhortacja posynodalna ”. Jest bardzo prawdopodobne, że nie będzie to tekst jasny i definitywny, ale oparty na interpretacji „pływającej”. Aby każdy, kto go czyta, mógł go pociągnąć na stronę, która najbardziej mu odpowiada.” [35]
E. Pentin w swoim „Rigging…” oferuje nam ważne wyjaśnienie oświadczeń M. Tosattiego: „Marco Tosatti, watykanista La Stampa, donosi, że kard. Baldisseri został podsłuchany w restauracji gdzieś w Europie, wyjaśniając, w jaki sposób odbył się nadzwyczajny synod będzie manipulowany w celu osiągnięcia pożądanego rezultatu. Powiedział, że wiązałoby się to z prośbą o przekazanie pisemnych prezentacji z dużym wyprzedzeniem io uważne przeczytanie wszystkich prezentacji. „Jeśli niektóre prezentacje wydają się problematyczne”, powiedział kardynał, „powiedz, że niestety nie ma wystarczająco dużo czasu, aby wszyscy mogli się wypowiedzieć, ale mimo to tekst został odebrany i pozostaje w ewidencji i na pewno zostanie wzięty do w raporcie końcowym.” [36]
Co w tłumaczeniu oznacza: Marco Tosatti, watykanista La Stampa, donosi, że kard. Baldisseri został wysłuchany w restauracji gdzieś w Europie, wyjaśniając, w jaki sposób zostanie zmanipulowany nadzwyczajny synod, aby osiągnąć pożądany rezultat. Powiedział, że wiązałoby się to z koniecznością dostarczenia pisemnych oświadczeń z dużym wyprzedzeniem oraz że wszystkie oświadczenia musiałyby być uważnie przeczytane. „Jeżeli niektóre prezentacje wydają się problematyczne”, powiedział kardynał, „mówi się, że niestety nie ma wystarczająco dużo czasu, aby wszyscy mogli się wypowiedzieć, ale mimo to tekst został przyjęty i pozostaje w ewidencji i na pewno zostanie wzięty pod uwagę. w raporcie końcowym. "
Więc już wtedy najbliżsi Papieżowi wiedzieli, jak odbędą się Synody i jaki będzie dokument końcowy… przy użyciu określonych strategii…
Dokument końcowy, podkreślam, musiał być niejasny i ostateczny, ale oparty na „pływającej” interpretacji. Aby każdy, kto go czyta, mógł go pociągnąć na stronę, która najbardziej mu odpowiada….
Trzeci artykuł proponuje anegdotę ks. Forte, który przedstawia sposób działania Papieża na synodach [37]
Czwarty artykuł zawiera konstruktywną rozmowę na temat, który badamy.[38]
Niech święty krzyż będzie naszym światłem.
Dodam jeszcze szczegół, który moim zdaniem jest bardzo ważny dla zrozumienia przyjętej strategii i celu, jaki chcieliśmy osiągnąć: Synodowi bardzo brakowało reprezentacji Instytutu Jana Pawła II. Ureta wyjaśnia: „Instytut Studiów nad Małżeństwem i Rodziną im. Jana Pawła II został całkowicie zmarginalizowany przez pierwszy Synod o Rodzinie. Po oburzeniu wywołanym tym środkiem, przed drugim Synodem ds. Rodziny jego wiceprzewodniczący został włączony jako „konsultant Sekretariatu Synodu”, uczestnicząc w nim z drugorzędną kwalifikacją „współpracownika specjalnego sekretarza”.[39]. Kindle edycja 2018). W szczególności to, co możemy uznać za największego znawcę moralności rodzinnej, czyli ks. Melina, kolumna Instytutu Małżeństwa i Rodziny im. Jana Pawła II, ówczesna Dziekan tego Instytutu… Ks. Noriega Bastos... także wielki ekspert w tej dziedzinie i profesor w tym samym Instytucie, obaj dziś od niego odseparowani; ci eksperci, znani z popierania zdrowej doktryny, z pewnością drażnili tych, którzy musieli dojść do doktrynalnego „punktu zwrotnego”, do „zmiany paradygmatu”, jak zobaczymy później.
Artykuł Magistra wydaje się również bardzo interesujący, aby zrozumieć przebieg Synodu, który między innymi stwierdza, co następuje: „Zarówno otwarcie komunii dla rozwiedzionych i żyjących w nowych związkach – a więc i dopuszczenie przez Kościół powtórnych małżeństw – imponujący paradygmat Zmiana na temat homoseksualizmu osadzonego w „Relatio post disceptationem” nie byłaby możliwa bez szeregu kroków sprytnie obliczonych przez tych, którzy kontrolowali procedury”.[40] …. a ten, kto posiadał i sprawuje taką kontrolę, nie wydaje się być żadną inną osobą niż sam papież! … na nieszczęście!!
Bóg interweniować !!
W swojej książce rozwija się Ureta, zwłaszcza w rozdziale 7[41] bardzo szczegółowo strategia zastosowana, aby na dwóch synodach poświęconych rodzinie w latach 2014-15 doprowadzić do zmiany dyscypliny udzielania Komunii eucharystycznej osobom rozwiedzionym i żyjącym w powtórnych związkach małżeńskich. Szczególnie istotny jest fakt, że na Synodzie w 2014 r.: „Kiedy odczytywano raport okresowy (relatio post disceptationem) pojawiły się protesty, ponieważ tekst nie oddawał prawdziwej treści większości wystąpień, a jedynie tezy Kaspera. mniejszość. Ponadto mówiono o zaskakującej zasadzie moralnej, rzekomym „prawie stopniowości”, które pozwalałoby uchwycić elementy pozytywne we wszystkich obiektywnie grzesznych sytuacjach, takich jak związki przedmałżeńskie czy związki homoseksualne, rozpoznając w nich „znaki czasownika”. rozproszone poza jego widzialnymi i sakramentalnymi granicami”[42] to znaczy każdy grzech staje się niedoskonałą formą dobra, wobec którego należałoby praktykować swego rodzaju „ekumenizm ze złem”). Według oficjalnych źródeł co najmniej 41 ojców synodalnych było bardzo zaskoczonych – i dość „poruszonych” – tym dokumentem (zob. Robert Royal, „Synod Day 9 – Bishops to World: 'Never mind'”, 15.10.2014, www .thecatholicthing .org, https://www.thecatholicthing.org/2014/10/15/synod-day-9-bishops-to-world-never-mind/.) ... Chociaż redakcja została zmuszona do napisania kompromisu tekstu, w ostatecznym głosowaniu trzy paragrafy nie osiągnęły ustawowej większości 2/3 do zatwierdzenia i włączenia do raportu końcowego: paragraf dotyczący duszpasterstwa osób o skłonnościach homoseksualnych oraz dwa paragrafy dotyczące kwestii komunii dla rozwiedzionych i żyjących ponownie w związkach małżeńskich (uznając tym samym rozbieżność stanowisk Ojców Synodalnych). Pomimo tej odmowy i wbrew przepisom papież Franciszek w znaczący sposób nakazał, aby te fragmenty zaowocowały ostatecznym tekstem, który następnie zostanie przesłany do diecezji i parafii w celu zainspirowania propozycji „podstawy” Synodu Zwyczajnego roku następny (B. Williams „Baldisseri: Papież Franciszek zatwierdził kontrowersyjną relację średniookresową” One Peter Five 29.1.2015 https://onepeterfive.com/baldisseri-pope-francis-approved-controversial-midterm-relatio/).” Bardzo istotny fakt, który już teraz rozumiemy i będziemy coraz lepiej rozumieć w trakcie tej książki… niestety.
Komentując ten fakt, kard. Reinhard Marx stwierdził: „Do tej pory te dwie kwestie były absolutnie nienegocjowalne. Chociaż nie udało im się uzyskać większości dwóch trzecich, większość ojców synodalnych nadal głosowała za ich przyjęciem.”
„Są one nadal częścią tekstu” – kontynuował Marks. „W szczególności zapytałem o to Papieża, a Papież powiedział, że chce opublikować wszystkie punkty wraz ze wszystkimi wynikami głosowania. Chciał, aby wszyscy w Kościele zobaczyli, gdzie jesteśmy. Nie, ten Papież otworzył szeroko drzwi i wyniki głosowania na zakończenie synodu go nie zmienią”.[43]
Msgr. Athanasius Schneider wydał po synodzie w 2014 r. oświadczenie przedstawione w Rorate Coeli [44] Deklaracja została przetłumaczona na język włoski przez Kościół i po Soborze[45] w nim biskup stwierdził, że podczas synodu doszło do jawnej manipulacji niektórych duchownych zajmujących podstawowe stanowiska; raport pośredni (Relatio post disceptationem) w: „… rozdziały dotyczące homoseksualizmu, seksualności i „rozwiedzionych i żyjących ponownie w związkach małżeńskich” wraz z przyjęciem do sakramentów tekst reprezentuje radykalną ideologię neopogańską. Po raz pierwszy w historii Kościoła tak heterodoksyjny tekst został faktycznie opublikowany jako dokument oficjalnego spotkania biskupów katolickich pod przewodnictwem papieża, nawet jeśli tekst miał jedynie charakter wstępny”.[46] Biskup kontynuuje, stwierdzając: „kwestia dopuszczalności Komunii św. przez tak zwanych „rozwiedzionych i żyjących w powtórnych związkach małżeńskich” została poddana pod głosowanie na synodzie. Fakt ten jest sam w sobie okropny i reprezentuje postawę duchownej arogancji wobec Bożej prawdy Słowa Bożego, przykazania Bożego, którym Chrystus raz zganił faryzeuszy i uczonych w Piśmie (por. Mt 15, 3). „Oczywiście jest to ewidentny zgniły owoc bergogliańskiego zwrotu, biorąc pod uwagę, że pod koniec pontyfikatu Ratzingera została potwierdzona tradycyjna doktryna całkowicie przeciwna tym otworom…. Ponadto Biskup pomocniczy Astany stwierdził: „Ostateczne Relatio Synodu zawiera również, niestety, paragraf z głosowaniem w sprawie Komunii Świętej dla „rozwiedzionych i żyjących ponownie w związkach małżeńskich”. łaska Komunii św. Schneidera, ponieważ wyjaśnia, że boskie przykazania i boskie słowa Chrystusa mogą zostać odrzucone przez ludzkie grupy decyzyjne. Niech Bóg, który jest Światłem, powstaje i coraz lepiej nas oświeca.
Sam prałat dodał: „Niestety są niektórzy członkowie hierarchii kościelnej, którzy poruszając te tematy, wyrażają opinie sprzeczne z nauką naszego Pana. …. Podczas synodu abp Gądecki poznański i niektórzy inni wybitni prałaci publicznie wyrazili sprzeciw, że wyniki dyskusji odbiegają od odwiecznej nauki Kościoła.”[47] Niech Bóg, który jest Światłością, powstanie i rozproszy się ciemność błędu.
Kardynał Walter Kasper podczas prezentacji w Wielkiej Brytanii swojej książki „Papież Franciszek: Rewolucja czułości i miłości” zadeklarował: „Wszyscy powinniśmy się o to modlić, ponieważ trwa bitwa „corso”[48]. To znaczy: wszyscy musimy modlić się o Synod, ponieważ trwa walka. Naprawdę pouczające zdanie… niestety… jak można zrozumieć… Papież, również w tym okresie, dobitnie stwierdził: „Y in el case de los divorciados y vueltos a casar, nos planteamos: ¿qué hacemos con ellos, qué puerta se les puede brir? Y fue una inquietud pastoralne: ¿entonces le van a dar la comuneón? No es una solución si les van a dar la comune. Ex just no es la solución: solución es la integración. No están excomulgados, es verdad. Ale no pueden ser padrinos de bautismo, no pueden leer la lectura en la misa, no pueden dar la comuneón, no pueden enseñar catequesis, no pueden como jesteś, trzymam listę ahí. Para! ¡Si yo cuento esto parecerían excomulgados de facto! Entonces, brir las puertas trochę más. ¿Por qué no pueden ser padrinos?[49] To znaczy: w przypadku osób rozwiedzionych i żyjących w nowych związkach zadajemy sobie pytanie: co z nimi zrobimy, jakie drzwi możemy im otworzyć? I to była troska duszpasterska: czy wtedy udzielą im komunii? To nie jest rozwiązanie, jeśli otrzymują komunię. Tylko to nie jest rozwiązanie: rozwiązaniem jest integracja. Nie są ekskomunikowani, to prawda. Ale nie mogą być rodzicami chrzestnymi, nie mogą odprawiać masowych odczytów, nie mogą rozdawać komunii, nie mogą prowadzić katechezy, nie mogą robić chyba siedmiu rzeczy. Mam listę tutaj. Zatrzymać! Jeśli to liczę, wygląda na to, że faktycznie zostali ekskomunikowani! Więc otwórz jeszcze trochę drzwi. Dlaczego nie mogą być rodzicami chrzestnymi? Słowa Papieża oczywiście znajdują się poza zdrową doktryną! Nie ma potrzeby być ekskomunikowanym za niemożność wykonywania pewnych czynności w Kościele Bożym… rozwiedzeni i ponownie zawarli związek małżeński jako jawni i dobrze znani grzesznicy, nie mogą robić wszystkiego, co mówi Papież, ponieważ są jawnymi i dobrze znanymi grzesznikami i dlatego spełnienie przez nich pewnych czynności jest skandaliczne! Ponadto należy zauważyć, że ekskomunika jest zasadniczo pozbawieniem komunii; ekskomunika oznacza pozbawienie komunii. Rozwiedzieni i żyjący w nowych związkach, jako jawne i notoryczne grzeszniki, są w pewnym sensie rzeczywiście ekskomunikowani, to znaczy są rzeczywiście wykluczeni z komunii z Chrystusem przez Eucharystię, ponieważ nie mogą przystąpić do Komunii eucharystycznej; nie jest to ekskomunika kanoniczna, ale realne zdystansowanie się od Komunii do Ciała Chrystusa, ponieważ żyją w sytuacji całkowicie sprzecznej ze Słowem Bożym.Tylko wraz z ich nawróceniem, a tym samym spowiedzią, mogą być ponownie dopuszczeni do komunii z Chrystusem przez Eucharystia.
Niech Bóg, który jest Światłością, powstanie i rozproszy się ciemność błędu.
W tym samym okresie, dokładnie w marcu 2015 roku, do papieża Franciszka wystosowały apel do papieża Franciszka przez stowarzyszenia świeckie, przy udziale ponad 211 tysięcy katolików, w tym XNUMX kardynałów, arcybiskupów i biskupów, w którym stwierdził m.in.: „W w rzeczywistości zauważamy uogólnioną dezorientację spowodowaną możliwością otwarcia w Kościele naruszenia, które umożliwia cudzołóstwo – po dostępie do Eucharystii par rozwiedzionych i żyjących w nowych związkach cywilnych – a nawet praktyczną akceptację związków homoseksualnych. Wszystkie te praktyki kategorycznie potępione przez Kościół w przeciwieństwie do prawa Bożego i naturalnego. Paradoksalnie nasza nadzieja wypływa z tej dezorientacji. W tej sytuacji faktycznie, wyjaśniające słowo Waszej Świątobliwości jest jedynym sposobem na przezwyciężenie narastającego zamętu wśród wiernych”[50].
Ta prośba synowska została wysłana do Stolicy Apostolskiej, ale niestety nie miała ona nawet uprzejmości potwierdzenia odbioru dokumentu, jednak dokument ten został dostarczony osobiście przez komisję, zgodnie z konkretnymi instrukcjami bliskiego współpracownika Papieża.[51] Kardynał Walter Brandmüller powiedział w tym względzie w wywiadzie, że fakt, iż petycja z 870.000 podpisami skierowana do Papieża z prośbą o wyjaśnienia w ważnych kwestiach pozostaje bez odpowiedzi, budzi zakłopotanie i wydaje się naprawdę trudna do zrozumienia.[52] … Rozpatrując dziś sprawę ponownie, musimy powiedzieć, że brak odpowiedzi Papieża itp. wyraźnie wskazuje na jego strategię wypaczania zdrowej doktryny. Niech Bóg, który jest Światłością, powstanie i rozproszy się ciemność błędu.
W tym okresie osoby związane z Błaganiem Branżowym promowały publikację i rozesłanie do wszystkich biskupów świata broszury: „Opcja preferencyjna dla Rodziny – Sto pytań i sto odpowiedzi na całym Synodzie”, podpisanej przez ks. Aldo Pagotto, następnie arcybiskup Paraíba (Brazylia), ks. Robert Vasa, biskup Santa Rosa (Stany Zjednoczone) i ks. Athanasius Schneider, biskup pomocniczy Astany (Kazachstan), z przedmową kardynała Jorge Medina Estéveza, emerytowanego prefekta Kongregacji Kultu Bożego; jest vademecum, którego pytania powtarzają najczęstsze zastrzeżenia dotyczące tematów podnoszonych przez Nadzwyczajny Synod (seksualność, nierozerwalność, rozwód, homoseksualizm, Eucharystia za rozwiedzionych i żyjących w nowych związkach itd.) i na które udziela skutecznych, jasnych i prostych odpowiedzi; autorzy: „Wszyscy trzej znani są jako rygorystyczni interpretatorzy doktryny katolickiej w sprawach życia i rodziny. W odpowiedziach często pojawiają się cytaty od papieży, takich jak Jan Paweł II – i Instytutu Jana Pawła II ds. Rodziny – lub Benedykta XVI (również od Leona XIII, Piusa XI, Piusa XII, Pawła VI, jeden od papieża Franciszka) lub kardynałów, takich jak Velasio De Paolis, Carlo Caffarra, Robert Sarah, Gerhard Müller, Walter Brandmüller. [53] Broszura, rozpowszechniana w sześciu językach, była szeroko rozpowszechniana wśród wiernych. W tym samym okresie jedenastu kardynałów wydało ważną książkę dotyczącą zagadnień dyskutowanych na Synodzie. Kardynałami są: Willem Jacobus Eijk, Carlo Caffarra, Joachim Meisner, Camillo Ruini, John Olorunfemi Onaiyekan, Antonio Maria Rouco Varela, Baselios Cleemis, Paul Josef Cordes, Dominik Duka, Robert Sarah i Jorge Liberato Urosa Savino. Stworzona przez nich książka nosi tytuł: "Małżeństwo i rodzina - Perspektywy duszpasterskie jedenastu kardynałów" wyd. Cantagalli 11, zbiór opracowań wyreżyserowanych przez profesora Winfrieda Aymansa. Szczególnie ważna jest dla nas interwencja kardynała Ejika, który stwierdza: „Długa praktyka Kościoła i powtarzające się oświadczenia Magisterium, które stwierdzają, że osoba rozwiedziona i osoba cywilna, która zawarła ponownie związek małżeński nie może być dopuszczona do Komunii, są kryteriami dopilnowania, aby była ona niezmienna doktryna”. [54]
Niech Bóg, który jest Światłością, powstanie i rozproszy się ciemność błędu.
Mobilizacja na rzecz otwarcia Kaspra i Bergoglio była oczywiście imponująca, o czym mówi Ureta w swojej książce, przywołując w szczególności sympozjum za zamkniętymi drzwiami zorganizowane na Uniwersytecie Gregoriańskim przez przewodniczących Konferencji Biskupów Niemiec, Francji i Szwajcarii, w którym uczestniczyli: kard. Reinhard Marx, arcybiskup Monachium i głowa biskupów niemieckich, arcybiskup Marsylii Georges Pontier, przewodniczący Konferencji Episkopatu Francji, Le Havre, Brunin, biskup Drezna, Koch, Dolna Saksonia, Bode, szwajcarski Gmur, sekretarz generalny niemieckich biskupów Langendorfer, emerytowanych teologów i profesorów uniwersyteckich, takich jak przewodniczący Wspólnoty Sant'Egidio, Marco Impagliazzo. Wszyscy zostali przyjęci przez prorektora gregoriańskiego, księdza Hansa Zollnera, i zobowiązani nie przypisywać autorstwa deklaracji obecnym”. [55] Jedynym dziennikarzem przyjętym na sympozjum był Marco Ansaldo della Repubblica, słynna włoska gazeta znana z sprzeciwu wobec zdrowej doktryny katolickiej... Różne wypowiedzi uczestników tego sympozjum wydają się znaczące w „nowym kursie”, takim jak ten dotyczący Komunii św. rozwiedzeni i ponownie zawarli związek małżeński: „Jak możemy odmówić, jakby to była kara, ludziom, którzy zawiedli i znaleźli nowego partnera, z którym można zacząć nowe życie? ». [56] i znowu „Dogmatycy mówią, że nauczanie Kościoła jest niezmienne. Zamiast tego istnieje rozwój. I potrzebujemy rozwoju seksualności. Nawet jeśli nie musimy naprawiać się tylko na tym”. Dwa miesiące przed Synodem Konferencja Episkopatu Niemiec opublikowała na stronie internetowej dossier, w którym zebrano główne wystąpienia tego sympozjum cieni. Niech Bóg, który jest Światłością, powstanie i rozproszy się ciemność błędu.
Według Urety, przed Synodem w 2015 r.: „Główną interwencją papieską w sensie sprzyjania zatwierdzeniu przez Synod„ tezy Kaspra ”było promulgowanie i rozpowszechnianie dwóch Motu proprio zatytułowanych Mitis Iudex Dominus oraz Mitis et misericors Iesus, z w którym proces rozpraw sądowych o stwierdzenie nieważności małżeństwa w kodeksach prawa łacińskiego i wschodniego został gruntownie zreformowany. ... Inicjatywa została zinterpretowana jako sposób na uniknięcie sytuacji, w której podczas debaty synodalnej większość Ojców wybrałaby jako rozwiązanie problemu rozwodów jedynie uproszczenie spraw małżeńskich przy zachowaniu zakazu wstępu do komunii dla tych, których małżeństwa zostały uznane za ważne. W międzyczasie rozprowadzono podstawowy tekst do dyskusji na Synodzie, Instrumentum laboris, który, co zaskakujące, pod numerem 123 mówi o „wspólnej zgodzie”, w rzeczywistości nieistniejącej, „w sprawie hipotezy pojednanie lub droga pokuty, pod zwierzchnictwem biskupa, dla wiernych rozwiedzionych i żyjących w nowych związkach cywilnych, którzy znajdują się w sytuacji nieodwracalnego współistnienia”.[57] ... BERGOGLIAN STRATEGIA WYMUSZENIA RZECZYWISTOŚCI I PRAWDY BERGOGLIAN STRATEGIA POJAWIA SIĘ ... ABY DOJŚĆ DO "ZMIANY PARADYGMATU", CZYLI BŁĄD LUB HERETICZNA ZMIANA DOKTRYNY ...
Niech Bóg, który jest Światłością, powstanie i rozproszy się ciemność błędu.
Przed Synodem w 2015 r. kardynał Kasper powiedział znacząco: „«Mam nadzieję, że w większości na rzecz komunii dla rozwiedzionych otworzy się proces integracji w parafiach iw życiu Kościoła. Widzimy wiele rodzin na nieregularnych pozycjach, ale one też są dziećmi Bożymi. One też potrzebują Chleba Życia, ponieważ Eucharystia nie jest dla „najlepszych”, ale dla grzeszników, a wszyscy jesteśmy grzesznikami: mówimy to za każdym razem w konsekracja. Jest prawdopodobne, że ostateczny dokument potrwa trochę dłużej, ale mam nadzieję, że Papież już coś powie na zakończenie obrad, po otrzymaniu wszystkich raportów”. [58] …. oczywiście za tymi wypowiedziami stał nie tylko Kasper...
Co znamienne, kardynał Burke powiedział o tym synodzie: „Tak, wielokrotnie nam mówiono, że to nie jest temat Synodu, ale w końcu to było właśnie to. I chodziło o ponowne przemyślenie nauczania Kościoła na temat ludzkiej seksualności, z dyskursami na temat znajdowania dobrych elementów w genitaliach osób tej samej płci, znajdowania dobrych elementów w pozamałżeńskich stosunkach seksualnych. Podczas jednej z przerw przyszedł do mnie kard. Caffarra [Carlo Caffarra, nieżyjący już arcybiskup Bolonii], który był moim drogim przyjacielem i powiedział: co się dzieje? Powiedzieli mi, że ci z nas, którzy bronili nauczania i dyscypliny Kościoła, są teraz nazywani wrogami papieża. I to jest paradygmat tego, co się stało ”.[59] Papież najwyraźniej próbował obalić doktrynę… więc ci, którzy bronili nauczania i dyscypliny Kościoła, stali się jego wrogami! Bóg interweniować!
3) Synod 2015, „manipulacje” i reakcje na niego.
Niech Bóg, który jest Światłem, powstaje i coraz lepiej nas oświeca.
W ten sposób dochodzimy do Synodu 2015 i: „Przed otwarciem Synodu kard. George Pell wręczył Papieżowi list podpisany przez siebie i dwunastu innych kardynałów, wszystkich uczestników zgromadzenia. Jednocześnie sygnatariusze zwrócili uwagę na szereg „obaw”, podzielanych przez innych uczestników, dotyczących procesu synodalnego, który ich zdaniem wydawał się „skonfigurowany w celu ułatwienia z góry ustalonych wyników w ważnych, kontrowersyjnych kwestiach” (w szczególności fakt, że członkowie kolegium redakcyjnego i prelegenci kół językowych nie byli wybierani przez ojców synodalnych, ale przez sekretarza synodalnego), a także na Instrumentum laboris, uważane za niewystarczające jako „tekst przewodni i fundament ostatecznego dokument". Podczas pierwszej debaty w auli iw obecności Papieża kardynał Pell i inni Ojcowie Synodalni poruszyli niektóre kwestie poruszone w tym liście, nie wspominając o nich. Następnego dnia Francesco zabrał głos, aby w całości odrzucić wszystkie prośby zawarte w liście.”[60]
List został napisany dokładnie przez trzynastu kardynałów, w tym:
- Carlo Caffarra, arcybiskup Bolonii;
- Thomas C. Collins, Arcybiskup Toronto, Kanada;
- Timothy M. Dolan, Arcybiskup Nowego Jorku, Stany Zjednoczone;
- Willem J. Eijk, arcybiskup Utrechtu, Holandia;
- Gerhard L. Müller, prefekt Kongregacji Nauki Wiary od 2012 r.;
- Wilfrid Fox Napier, arcybiskup Durbanu, RPA, delegat przewodniczącego synodu w toku, tak jak na poprzedniej sesji w październiku 2014 r.;
- George Pell, emerytowany arcybiskup Sydney w Australii, od 2014 r. prefekt sekretariatu ds. gospodarki w Watykanie;
- Robert Sarah, były arcybiskup Konakry w Gwinei, od 2014 r. prefekt kongregacji kultu Bożego i dyscypliny sakramentów;
-Jorge L. Urosa Savino, arcybiskup Caracas w Wenezueli.
Tekst listu został przedstawiony przez św. Magistra i stwierdza m.in.: „…Nowe procedury, którymi kieruje się synod, zdają się zapewniać nadmierny wpływ na obrady synodu i na ostateczny dokument synodalny. W obecnej formie i biorąc pod uwagę obawy, które już podnieśliśmy ze strony wielu ojców, dotyczące jego różnych problematycznych sekcji, „Instrumentum” nie może właściwie służyć jako tekst przewodni lub fundament dla ostatecznego dokumentu.
W niektórych kręgach nowe procedury synodalne będą postrzegane jako pozbawione otwartości i prawdziwej kolegialności. W przeszłości proces przedstawiania propozycji i głosowania nad nimi służył cennemu celowi pomiaru orientacji ojców synodalnych. Brak propozycji i związanych z nimi dyskusji i głosów wydaje się zniechęcać do otwartej debaty i ograniczać dyskusję do mniejszych kręgów; dlatego wydaje nam się pilne, aby projekt propozycji, nad którymi będzie głosował cały synod, został przywrócony. ….
Ponadto brak udziału ojców synodalnych w składzie komisji redakcyjnej spowodował spory niepokój. Jej członkowie byli powoływani, a nie wybierani, bez konsultacji. Podobnie każdy, kto będzie brał udział w redagowaniu jakiegokolwiek tekstu na poziomie mniejszych środowisk, powinien być wybierany, a nie nominowany.
Z kolei te fakty wywołały obawę, że nowe procedury nie są zgodne z tradycyjnym duchem i celem synodu. Nie jest jasne, dlaczego te zmiany proceduralne są konieczne. Wielu ojcom wydaje się, że nowy proces jest skonfigurowany tak, aby ułatwić z góry określone wyniki w ważnych kontrowersyjnych kwestiach.
Wreszcie, a może nawet bardziej pilnie, różni ojcowie wyrażali zaniepokojenie, że synod, którego celem jest podjęcie ważnej kwestii duszpasterskiej – umocnienie godności małżeństwa i rodziny – może zostać zdominowany przez teologiczny/doktrynalny problem komunii osób rozwiedzionych i żyjących w nowych związkach. grzecznie. "[61] Papież, według Magistra, odrzucił prośby zawarte w tym liście w całości: „… Franciszek odrzucił prośby zawarte w tym liście w całości, z wyjątkiem marginalnego zalecenia, aby nie redukować dyskusji do tylko„ komunii dla rozwiedzionych ”. I odrzucił je nie bez kontrowersyjnego punktu, gdyż obecny na sali reżyser „La Civiltà Cattolica” Antonio Spadaro poinformował później – w nieodpartym tweecie – zgodnie z którym Papież powiedziałby ojcom „ Nie poddawaj się hermeneutyce konspiracyjnej, która jest socjologicznie słaba i duchowo nie pomaga”.” [62]
Niech Bóg, który jest Światłem, powstaje i coraz lepiej nas oświeca.
Ureta kontynuuje: „Podobnie jak w poprzednim, projekt Relatio finalis tego Synodu był przedmiotem manipulacji”. [63]
Z oczywistą strategią…. „… i ku znacznemu zdziwieniu Ojców Synodalnych, przekazany im tekst, z bezwzględnym zakazem rozpowszechniania rozszerzonym do 51 słuchaczy i innych uczestników zgromadzenia, został rozesłany wieczorem i tylko w języku włoskim, który większość uczestników nie opanowała całkowicie (zwłaszcza ci pochodzący z obszarów geograficznych bardziej wrogich zmianie dyscypliny kościelnej, takich jak Afryka, Polska i Stany Zjednoczone). Ponadto tekst nie uwzględnił 1.355 proponowanych poprawek i zasadniczo ponownie zaproponował stanowisko Instrumentum laboris, w tym paragrafy, które wzbudziły największą krytykę na sali sądowej, a mianowicie te dotyczące homoseksualizmu oraz osób rozwiedzionych i żyjących ponownie w związku małżeńskim. [64]
Tekst został praktycznie odrzucony przez Ojców Synodalnych!
Potem powstał kolejny tekst. „Ten nowy tekst wyeliminował odniesienia do par homoseksualnych i do komunii osób rozwiedzionych i żyjących w nowych związkach”, jako „rozwiązanie kompromisowe”, niejednoznaczny akapit raportu koła „germańskiego” – skomponowanego m.in. przez kardynała Waltera Kaspera, ale także przez kardynała Gerharda Müllera, ówczesnego prefekta Kongregacji Nauki Wiary.” [65]
Nowy tekst został zatwierdzony przez zgromadzenie synodalne większością kwalifikowaną.
Analitycy podali temu dokumentowi sprzeczne interpretacje. Karta. Raymond Burke do National Catholic Register potwierdził, że część Relatio finalis, która dotyczy rozeznania i integracji, wydaje się niepokojąca z powodu braku jasności w podstawowym punkcie wiary katolickiej: nierozerwalności więzi małżeńskiej.[66] Arcybiskup Athanasius Schneider wydał oświadczenie w sprawie Rorate Coeli [67] ,
Deklaracja ta została opublikowana w języku włoskim na temat Kościoła i posoborowa, w której biskup stwierdził, że w niektórych fragmentach Raportu końcowego zostały określone warunki dopuszczenia rozwiedzionych i żyjących ponownie w związku małżeńskim do Eucharystii, widocznie tutaj biskup kazachski mówi o rozwiedzionych i ponownie zamężny, który żyje bardziej uxorio i dodaje, że na dwóch synodach (2014 i 2015) „… nowi uczniowie Mojżesza i nowi faryzeusze zamaskowali w praktyce swoje zaprzeczenie nierozerwalności małżeństwa i zawieszenie szóstego przykazania na podstawie „każdy po przypadku”, pod przykrywką pojęcia miłosierdzia, używając wyrażeń takich jak: „ścieżka rozeznania”, „towarzyszenia”, „wskazówek biskupa”… sugerując możliwość zniesienia poczytalności przypadków nieuregulowanego współżycia związki zawodowe (patrz Raport końcowy, nr 84-86).
W rzeczywistości ta część Raportu końcowego zawiera ślady nowej praktyki rozwodowej w stylu neo-mozaikowym…”
Według ks. Schneider, ponadto, chociaż w Sprawozdaniu końcowym mówimy o „pokucie” (Raport końcowy, nr 85) w odniesieniu do „ścieżki rozeznania”, którą muszą przebyć osoby rozwiedzione i ponownie żyjące w związkach małżeńskich, nadal wspomina się o „pokucie”, to wyrażenie pojawia się niejednoznaczne w rzeczywistości: „...według powtarzanych zapewnień kard. Kaspra i duchownych myślących podobnie jak on, ta pokuta dotyczyłaby grzechów popełnionych w przeszłości przeciwko małżonkowi z pierwszego, ważnego małżeństwa, natomiast skrucha osoby rozwiedzionej nie może zatem odnosić się do aktu jego współżycia małżeńskiego z nowym partnerem, pozostającym w związku cywilnym.” Pewność, o której mowa, jest również niejednoznaczna, zgodnie z którą takie rozeznanie musi być dokonane zgodnie z nauką Kościoła.
Na koniec prałat Schneider wskazuje, że redaktorzy Raportu końcowego, cytowany w przyp. 85 słynny przyp. 84 Adhortacji Apostolskiej „Familiaris consortio” Papieża Jana Pawła II, wycinając decydujący fragment: ten, dla którego Komunia eucharystyczna może być udzielona tylko osobom rozwiedzionym i żyjącym w nowych związkach, które „podejmują zobowiązanie życia w pełnej wstrzemięźliwości, to znaczy powstrzymywania się od z aktów własnych małżonków”; praktyka wskazana w tym tekście jest jednak oparta na Objawieniu Bożym, a celowe cięcie właśnie wskazane stanowi „prawdziwy klucz interpretacyjny do zrozumienia tej części tekstu o rozwiedzionych i ponownie zamężnych (par. 84-86)”, to znaczy ewidentnie uświadamia nam, że poprzez Synod podejmowane są starania o wyeliminowanie powyższej praktyki. [68]
Mocne i pouczające słowa! Niech Bóg, który jest Światłem, powstaje i coraz lepiej nas oświeca.
Po synodzie w 2015 r. ks. Forte odpowiedział tym, którzy twierdzili, że w niektórych przypadkach osoby rozwiedzione i ponownie zamężne będą mogły przyjąć komunię na drodze konfrontacji z własnym sumieniem i na drodze rozeznania ze swoimi pasterzami: „Tak, oczywiście. Właśnie ta dbałość o rozeznanie, a więc z jednej strony o sumienie osoby, z drugiej strony także o posługę towarzyszenia, pomocy w rozeznaniu ze strony duszpasterzy, zwłaszcza biskupa diecezjalnego, wydaje się bym był jednym z najciekawszych aspektów tego, co powiedział Synod. W tym sensie Synod jest nadzwyczajnym wkładem w odnowę Kościoła i rozwój Kościołów lokalnych”.[69] ... oczywiście prałat nie sprecyzował, że dla ważnej spowiedzi, a zatem dla godnej Komunii eucharystycznej, konieczne jest postanowienie, aby nie grzeszyć, a zatem postanowienie, aby osoby rozwiedzione i żyjące ponownie w związkach małżeńskich żyły jak brat i siostra i poważne i skuteczne zobowiązanie, by nie wywoływać skandalu.
W tym samym okresie kardynał Kasper stwierdził dobitnie: „Jestem zadowolony, otworzyły się drzwi do możliwości udzielania komunii rozwiedzionym i żyjącym w powtórnych związkach. Jest pewna otwartość, owszem, ale nadal nie ma wzmianki o konsekwencjach. A teraz wszystko jest w rękach Papieża, który zdecyduje, co robić”[70]
4) Publikacja Amoris Laetitia i reakcje na nią.
Niech święty krzyż będzie naszym światłem.
Kard. Kasper, bez sprzeciwu nikomu po tej eksternalizacji, o ile mi wiadomo, był w stanie powiedzieć kilka dni po przedstawieniu Amoris Laetitia: „Za kilka dni (19 marca) dokument liczący około dwustu stron być zwolnionym, w którym papież Franciszek definitywnie wypowiada się w kwestiach rodziny, które zostały poruszone podczas ostatniego synodu, a w szczególności w sprawie udziału wiernych rozwiedzionych i żyjących w nowych związkach w aktywnym życiu wspólnoty katolickiej. To będzie pierwszy krok w reformie, która sprawi, że Kościół przewróci stronę po 1700 latach”[71]. Niech święty krzyż będzie naszym światłem.
W ten sposób w marcu 2016 roku dochodzimy do adhortacji Amoris laetitia papieża Franciszka i według Urety: „adhortacja ta jednak wprowadza ogromną zmianę w praktyce duszpasterskiej Kościoła wobec osób rozwiedzionych i żyjących w nowych związkach cywilnych, pozwalając na ich uniewinnienie w spowiedzi i do przyjęcia Komunii Świętej bez zobowiązania do życia jak brat i siostra. Zezwolenia tego nie udzielono w sposób ogólny, ponieważ nie ma mowy o kanonie 915, który zakazuje udzielania komunii tym, którzy z uporem trwają w jawnym grzechu ciężkim. Ale Amoris laetitia zachęca duszpasterzy, aby „towarzyszyli” ludziom żyjącym w nieregularnym związku małżeńskim i prowadzili z nimi „rozeznanie” ich sytuacji w celu pełnego zintegrowania ich z życiem Kościoła. Prosta notatka głosi, że taka integracja może nastąpić nawet poprzez dostęp do sakramentów. To znaczy rozgrzeszenia sakramentalnego i Eucharystii można udzielić rozwiedzionym i żyjącym w nowych związkach, o ile dzieje się to „każdorazowo”. Jest to zatem istotna zmiana, którą z góry przywitał jej główny promotor, kardynał Walter Kasper, jako „pierwszy krok w reformie, która sprawi, że Kościół przewróci stronę po 1700 latach”.[72] Oświadczenie Urety trafia w sedno, ponieważ, jak zobaczymy, list biskupów argentyńskich, który zatwierdził Papież, mówi dokładnie to... O tym będziemy mówić w dodatku do tego rozdziału prezentacji, dokonanej przez Stolicę Apostolską. napomnienia i błędów, które dostrzegliśmy w szczególności w wypowiedziach kard.[73] ...
Odnośnie tej adhortacji: „Wielu i autorytatywnych duchownych potwierdziło, że ponieważ nie ma ogólnej i jasnej reguły, pozostawiającej wniosek jedynie dorozumiany, adhortacja jest po prostu niejednoznaczna i w związku z tym poprosili o oficjalną interpretację w celu potwierdzenia tradycyjnej dyscypliny "."[74]
Afirmacje kardynała Raymonda Burke idą w tym kierunku[75], przez ks. Antonio Livi[76]i kardynała Caffarra, dla którego: „Ósmy rozdział„ Amoris laetitia ”, obiektywnie, nie jest jasny. W przeciwnym razie, jak można by wytłumaczyć „konflikt interpretacji”, który powstał nawet między biskupami? Kiedy tak się dzieje, należy sprawdzić, czy istnieją inne, jaśniejsze teksty Magisterium, kierując się zasadą: w sprawach doktryny wiary i obyczajów Magisterium nie może sobie zaprzeczać. Nie należy mylić sprzeczności i rozwoju. Jeśli mówię, że S to P, a potem mówię, że S to nie P, to nie jest tak, że pogłębiłem pierwsze stwierdzenie. Sprzeciwiłem się temu ”. Zapytany, czy Amoris Laetitia naucza, że jest miejsce na dostęp do sakramentów dla rozwiedzionych i żyjących ponownie w związku małżeńskim, kardynał Caffarra odpowiedział: „Nie. Ten, kto znajduje się w stanie życia, który obiektywnie sprzeciwia się sakramentowi Eucharystii, nie może uzyskać do niego dostępu. Z drugiej strony, jak uczy poprzednie magisterium, ci, którzy nie mogąc wywiązać się z obowiązku separacji (np. ze względu na edukację dzieci urodzonych z nowego związku), mają do niego dostęp, żyją we wstrzemięźliwości. Ten punkt porusza Papież w nocie nr. 351. Otóż, gdyby Papież chciał zmienić poprzednie magisterium, co jest bardzo jasne, miałby obowiązek i poważny obowiązek powiedzieć to jasno i wyraźnie. Nie można zmienić świeckiej dyscypliny Kościoła z nutą i niepewnym wydźwiękiem. Stosuję zasadę interpretacyjną, która zawsze była akceptowana w teologii. Niepewne magisterium jest interpretowane w ciągłości z poprzednim.”[77] Niech święty krzyż będzie naszym światłem.
Mons. A. Schneider, odnosząc się do niektórych „niejednoznacznych sformułowań AL”, stwierdził, że: „…zawierają one realne duchowe niebezpieczeństwo, które spowoduje zamęt doktrynalny, szybkie i łatwe rozpowszechnienie heterodoksyjnych doktryn dotyczących małżeństwa i prawa moralnego a także przyjęcie i utrwalenie praktyki dopuszczania do Komunii św. osób rozwiedzionych i żyjących ponownie w związkach małżeńskich, praktyki, która będzie trywializować i sprofanować, że tak powiem, trzy sakramenty za jednym zamachem: sakrament małżeństwa, pokuty i miejsca Najświętszego Eucharystia” [78]
[79] To są stwierdzenia, które muszą skłonić nas do refleksji.
Niech święty krzyż będzie naszym światłem.
Ale jeszcze bardziej pouczające są wypowiedzi innych analityków, którzy stwierdzili, że Amoris laetitia: „zawiera niejednoznaczne nauki, których naturalne znaczenie koliduje z tradycyjnym nauczaniem lub że różne stwierdzenia Amoris laetitia bezpośrednio kolidują z dogmatami wiary katolickiej”.[80] Słynny Robert Spaemann w wywiadzie dla Catholic News Services, w odpowiedzi na pytanie o Amoris laetitia, a dokładniej o możliwość jego odczytania w kontynuacji z poprzednimi papieskimi afirmacjami, stwierdził, że: „W większości jest to możliwe , chociaż kierunek dopuszcza konsekwencje, których nie da się pogodzić z nauczaniem Kościoła. Artykuł 305 wraz z przypisem 351 – w którym stwierdza się, że wierzący mogą być dopuszczeni do sakramentów „w obiektywnej sytuacji grzechu” „ze względu na czynniki łagodzące” – stoi w bezpośredniej sprzeczności z art. 84 adhortacji Papieża Jana Pawła II Familiaris consortio”.[81] Oznacza to, że w dużej mierze tę adhortację można czytać w kontynuacji z poprzednim Magisterium, ale n. 305 [z AL] wraz z przypisem 351,… wprost zaprzeczają numerowi 84 adhortacji Familiaris consortio Papieża Jana Pawła II. Spaemann dodał, że badając adhortację apostolską nie można sądzić, że ludzie ignorują decydujące sformułowania, które zmieniają nauczanie Kościoła; Amoris laetitia stworzyła wyłom, zerwanie z zdrową doktryną tradycyjną, co niewątpliwie wyłania się każdemu myślącemu człowiekowi, który zna odpowiednie teksty.[82]
Wreszcie, inni analitycy potwierdzili, że zmiana ta oznacza poważne zerwanie z tradycyjnym nauczaniem Kościoła, i dlatego poprosili obecnego papieża lub jego następcę w tej linii o odwołanie Amoris Laetitia, o refleksje Luisa S. Solimeo[83], Mateusz McCusker[84]. Niech święty krzyż będzie naszym światłem.
Powołując się na wypowiedzi kardynała Kaspera, Ureta stwierdza: „…kardynał uzasadnił krok Amoris laetitia argumentując, że” prawo i przykazania Boże obowiązują na zawsze, we wszystkich sytuacjach, ale wszystkie sytuacje są różne i tak nie jest. można powiedzieć każdemu, że żyje w cudzołóstwie lub że jest grzesznikiem lub grzesznikiem. Musimy zdać sobie sprawę z sytuacji i zastosować przykazanie Boże do konkretnej sytuacji: taka jest tradycja Kościoła” [85]
Różne episkopaty ustanowiły zasady stosowania Amoris laetitia, tworząc naprawdę niesamowitą sytuację… podsumowaną następującymi oświadczeniami dwóch kardynałów Caffarra i Müller.
Nieżyjący już kardynał Caffarra napisał do Papieża: „… minął już rok od opublikowania„ Amoris Laetitia ”. W tym okresie publicznie podano interpretacje niektórych obiektywnie niejednoznacznych fragmentów adhortacji posynodalnej, nie odbiegając od stałego Magisterium Kościoła, lecz przeciwnie. Chociaż Prefekt Nauki Wiary wielokrotnie oświadczał, że doktryna Kościoła nie uległa zmianie, pojawiły się liczne deklaracje poszczególnych Biskupów, Kardynałów, a nawet Konferencje Episkopatów, aprobujące to, czego Magisterium Kościoła nigdy nie zatwierdziło. Nie tylko dostęp do Najświętszej Eucharystii tych, którzy obiektywnie i publicznie żyją w sytuacji grzechu ciężkiego i zamierzają w niej pozostać, ale także koncepcja sumienia moralnego sprzeczna z Tradycją Kościoła. I tak się dzieje – och, jak bolesne jest to zobaczyć! - że to co jest grzechem w Polsce jest dobre w Niemczech, to co jest zabronione w archidiecezji filadelfijskiej jest legalne na Malcie. I tak dalej. Przychodzi mi na myśl gorzka obserwacja B. Pascala: „Sprawiedliwość po tej stronie Pirenejów, niesprawiedliwość po drugiej stronie; sprawiedliwość na lewym brzegu rzeki, niesprawiedliwość na prawym brzegu "" [86] .
Kardynał Müller powiedział: „Niestety, są poszczególni biskupi i całe konferencje episkopatów, które proponują interpretacje sprzeczne z poprzednim Magisterium, dopuszczając do sakramentów osoby, które trwają w obiektywnych sytuacjach grzechu ciężkiego. Ale to nie jest kryterium, z którym należy stosować Amoris laetitia.”[87] … Bóg interweniuje!
W wywiadzie z 14 kwietnia 2016 r. kardynał Baldisseri stwierdził, bez żadnej zaprzeczenia ze strony Papieża: „Nie możemy powiedzieć, że są rodziny, które są w porządku, regularne i inne, które nie są w porządku, nieregularne. Jest to skatalogowanie, które zostało potwierdzone, ale nie jest to boskie prawo”[88]. Niech święty krzyż będzie naszym światłem.
W lipcu 2016 r. „45 katolickich teologów i naukowców wysłało list do członków Świętego Kolegium Kardynalskiego i Prefekta Kongregacji Nauki Wiary, załączając „Krytykę teologiczną”, która zastosowała odpowiednią cenzurę teologiczną do wielu fragmenty adhortacji: jedenaście zdań zasługuje na cenzurę haeretica, pięć erronea in fide, a trzy fałszywe, a ponadto większość z tych przyimków zasługuje na cenzurę aequivoca, ambigua, obscura, praesumptuosa, anxia , dubia, captiosa, malesonans, ofensywa piarum aurium.”[89] Ta „Krytyka teologiczna” „nie zaprzecza osobistej wierze papieża Franciszka ani jej nie kwestionuje”, ale potępia „liczne stwierdzenia, których niejasność lub dwuznaczność pozwala na interpretacje sprzeczne z wiarą lub moralnością lub które sugerują argumenty sprzeczne z wiarą i moralnością, nawet bez wyraźnego afirmujących ją”, a także „wypowiedzi, których oczywiste i normalne znaczenie wydaje się być sprzeczne z wiarą lub moralnością”. [90]. Niech Bóg, który jest Światłością, powstanie i rozproszy się ciemność błędu.
W sierpniu 2016 r. „Deklaracja wierności niezmiennej nauce Kościoła o małżeństwie i jego nieprzerwanej dyscyplinie” zgromadziła 36.049 3 członków, w tym 9 kardynałów, 636 biskupów, 46 księży diecezjalnych i zakonnych, 25 diakonów, 51 seminarzystów, 150 świeckich konsekrowanych , 458 między zakonnicami klauzurowymi i zakonnicami, a także XNUMX między naukowcami, profesorami religii i różnymi przedstawicielami duszpasterstwa; w oświadczeniu tym stwierdzono m.in., że: „Cywilnie rozwiedzieni”, żyjący ponownie w związku małżeńskim, „którzy pozostają w swoim obiektywnym stanie cudzołóstwa, nigdy nie mogą być uważani przez spowiedników za żyjących w obiektywnym stanie łaski i z prawem do otrzymać rozgrzeszenie lub zostać dopuszczonym do Najświętszej Eucharystii, chyba że wyrażą skruchę i stanowczo zdecydują się porzucić swój stan życia;
Żadne odpowiedzialne rozeznanie nie może twierdzić, że dopuszcza się do Eucharystii osoby cywilne rozwiedzione, które żyją ponownie bardziej uxorio, pod warunkiem, że nie ma takiej poważnej winy, ponieważ ich zewnętrzny stan życia jest obiektywnie sprzeczny z nierozerwalnym charakterem małżeństwa chrześcijańskiego;
Subiektywna pewność sumienia co do nieważności poprzedniego małżeństwa sama w sobie nigdy nie wystarcza, aby usprawiedliwić cywilnie rozwiedziony „ponowny związek małżeński” od materialnego grzechu cudzołóstwa lub pozwolić im zignorować sakramentalne konsekwencje życia jako jawni grzesznicy;
Ci, którzy przyjmują Eucharystię, muszą być tego godni, będąc w stanie łaski, a co za tym idzie, osoby rozwiedzione w cywilu „ponowne małżeństwa”, które będą prowadzić tryb życia publicznych grzeszników, ryzykują popełnieniem świętokradztwa poprzez przyjęcie Komunii św.[91] Niech Bóg, który jest Światłością, powstanie i rozproszy się ciemność błędu.
W sierpniu 2016 r. św. Magister, znany uczony watykański, mógł powiedzieć: „” Biorąc pod uwagę, że „L'Osservatore Romano” nie opublikował jeszcze ani jednej linijki, która sygnalizowałaby obecność wśród kardynałów, biskupów, księży i świeckich z na całym świecie interpretacji, które zamiast tego podtrzymują tradycyjne nauczanie Kościoła w tej kwestii, coraz wyraźniej widać, że autentyczne stanowisko papieża Franciszka jest właśnie „ewolucyjnym” stanowiskiem, pomimo obliczonych niejasności i powściągliwości dokumentu on napisał. "[92]
Magister oczywiście trafił w sedno… niestety! Niech Bóg, który jest Światłością, powstanie i rozproszy się ciemność błędu.
Następnie, we wrześniu 2016 r., Papież zatwierdził, na końcu dotychczasowej drogi, tekst listu biskupów argentyńskich, który stwierdza w szczególności w odniesieniu do osób rozwiedzionych i żyjących w nowych związkach: jeśli to możliwe, powinni żyć w czystości, jeśli to możliwość nie jest możliwa, możliwa jest droga rozeznania, po czym dodaje: „Si llega a reconocer que, w konkretnym przypadku, hay limitaciones que atenúan la responsabilidad y la culpabilidad (por. hijos de la nueva unión, Amoris laetitia abre la posibilidad del access do sacramentos de la Reconciliación y la Eucaristía (por. noty 301 i 302). Estos a su vez disponen a osobę podążającą za madurando y creciendo con la fuerza de la gracia.”[93] … Ten list biskupów Buenos Aires został następnie opublikowany w Acta Apostolicae Sedis, jak wyjaśnił ks. Livi: „Niedawno było wiadomo, że 5 czerwca papież Franciszek nakazał opublikowanie dwóch dokumentów w Acta Apostolicae Sedis, precyzując, że stanowią one „magisterium Authenticum”: jest to list, w którym zatwierdził środki przyjęte przez biskupów regionu kościelnego Buenos Aires do stosowania na swoim terytorium wskazań duszpasterskich posynodalnej adhortacji apostolskiej Amoris laetitia (AL) oraz tekstu tego orzeczenia biskupiego”. [94] Tak więc decyzja o włączeniu tych tekstów do Acta została ogłoszona w 2017 roku, ale w przypadku Acta 2016, dossier 10/2016, ze znaczącym stwierdzeniem papieskim: „inne interpretacje nie są możliwe”. Niech Bóg, który jest Światłością, powstanie i rozproszy się ciemność błędu.
Z drugiej strony Papież powiedział już ks. Forte: „«Jeżeli mówimy wyraźnie o komunii dla rozwiedzionych żyjących w nowych związkach, ci nie wiedzą, jaki bałagan nas robią. Więc nie rozmawiajmy o tym wprost, upewnijmy się, że lokal jest na miejscu, wtedy wyciągnę wnioski ».[95]
W artykule MM Ippolito, za Amoris Laetitia, czytamy: „Monsignore Benno Elbs, który kieruje diecezją Feldkirch, powiedział gazecie Die Presse, że w każdym razie osoby rozwiedzione normalnie otrzymywały Eucharystię jeszcze przed publikacją papieską adhortacji Amoris laetitia i że „to używanie się nie skończy”, a raczej, że „od dawna jest to praktyka duszpasterska”. Według biskupa Amoris laetitia nie jest nowa, biorąc pod uwagę, że katolicy żyjący w nowych związkach i aktywni seksualnie już otrzymują Eucharystię. Co nowego, mówi, to to, że teraz papież Franciszek wydaje się popierać tę tezę. „Teraz drzwi są otwarte. - powiedział Elbs - Ludzie od dawna tak się zachowywali, ale teraz, za błogosławieństwem Papieża, mogą podjąć tę decyzję z poszanowaniem własnego sumienia.[96] Niech Bóg, który jest Światłością, powstanie i rozproszy się ciemność błędu.
To, co mówimy, potwierdza również interesujący artykuł S. Magister, który mówi o niektórych artykułach, które pojawiły się po Amoris Laetitia, w tym ks. Spadaro, który stwierdza: „Adhortacja wkracza na drogę rozeznawania poszczególnych przypadków z dokumentu synodalnego bez wyznaczania granic integracji, jak to miało miejsce w przeszłości”.[97] Magister dodaje również w tym samym artykule znamienne stwierdzenie prof. Melloni, dla którego „Franciszek mówi tym księżom, którzy porozumieli się z rozwiedzionymi i ponownie zawarli związek małżeński, wiedząc, co robią, że nie postępowali wbrew normie, ale zgodnie z ewangelią”.
Magister następnie komentuje: „W różnych regionach katolicyzmu komunia dla osób rozwiedzionych i żyjących ponownie w związkach małżeńskich jest już udzielana od pewnego czasu bez problemów. A teraz praktyka ta znajduje w „Amoris lætitia” aprobatę, jakiej oczekiwała od najwyższej władzy Kościoła”. Tutaj rozwiedziony i ponownie żonaty oznacza rozwiedzionych i ponownie zamężnych, którzy żyją bardziej uxorio… oczywiście. Bóg interweniować !!
Kard. Kasper, bez odmowy, mógł potwierdzić na Amoris Laetitia to, co donosi „La Nuova Bussola Quotidiana”: „Drzwi są otwarte”, powiedział w odniesieniu do dyscypliny sakramentów dla rozwiedzionych i żyjących ponownie w związku małżeńskim: ale” Papa nie powiedział, jak przez to przejść. Ale on – powiedział Kasper – nie powtórzył negatywnych wypowiedzi poprzednich papieży o tym, co jest niemożliwe i niedozwolone. Jest więc miejsce dla poszczególnych biskupów i poszczególnych konferencji biskupich”. … Kardynał podał również konkretny przykład, który ukazuje wiele z praktyki „przypadek po przypadku” obecnej w Amoris laetitia, dotyczącej Eucharystii dla osób rozwiedzionych i żyjących w powtórnych związkach małżeńskich. Kiedy Kasper był biskupem Rottenburga, pastor zapytał go o rozwiedzioną i ponownie zamężną matkę, która przygotowała córkę do Komunii św. „znacznie lepiej” niż inni. – Kobieta bardzo aktywna w Kościele i będąca w Caritas – podkreśla. Ksiądz nie zabronił tej matce przystępowania do Eucharystii w dniu pierwszej komunii córki. „Ten ksiądz miał rację”, wyjaśnia Kasper, i „powiedziałem to papieżowi Franciszkowi, który potwierdził moje stanowisko”.[98] ... Dobrze rozumiemy w tym wersecie, dlaczego oświadczenia kard. Coccopalmerio, które otworzyły drzwi spowiedzi, rozgrzeszenia, a tym samym Eucharystii tym, którzy nie są naprawdę pokutą za swoje grzechy, nie zostały potępione [99] … Rzeczywiście… jak widać, ta książka została wydana przez Wydawnictwo Watykańskie…, oficjalnie prezentowana i chwalona; Gazeta ISE l'Avvenire opublikowała artykuł, w którym pochwaliła tekst kard. Coccopalmerio[100] i w którym przytoczył również słowa teologa ks. Maurizio Gronchi, konsultanta Sekretariatu Generalnego Synodu Biskupów, który przemawiał podczas prezentacji tej książki, aby ją pochwalić … w tej prezentacji dyrektor Watykanu Publishing to jest tekst w odpowiedzi dla czterech kardynałów, ale nadal stanowi autorytatywny głos, który interweniuje w debacie, a Moia dodała: „Również dlatego, że – ale Don Costa o tym nie wspomniał – Papież uważa, że nie ma potrzeby żadnej odpowiedzi, ponieważ jest jasne dokumentu posynodalnego”.
La Stampa, w Vatican Insider, którego koordynatorem był wówczas Andrea Tornielli, oczywiście opublikował artykuł, w którym teolog zastosował afirmacje kardynała Coccopalmerio, aby rozwiązać sprawę moralną….[101] ... Mówię oczywiście, ponieważ, co ważne, Tornielli od 2018 roku jest dyrektorem Działu Redakcyjnego Dykasterii Komunikacji[102] ... jak widać: konta sumują się idealnie ... ..
Bóg interweniować !! … I już wkrótce !! Oczywiście Stolica Apostolska nie potępiła, ale wytyczne dotyczące duszpasterskiego stosowania rozdziału VIII Amoris laetitia napisane przez biskupów maltańskich, do których odniósł się kard. to! - że to co jest grzechem w Polsce jest dobre w Niemczech, to co jest zabronione w archidiecezji filadelfijskiej jest legalne na Malcie. I tak dalej. Przychodzi mi na myśl gorzka obserwacja B. Pascala: „Sprawiedliwość po tej stronie Pirenejów, niesprawiedliwość po drugiej stronie; sprawiedliwość na lewym brzegu rzeki, niesprawiedliwość na prawym brzegu ""[103]. Andrea Tornielli, obecny dyrektor Działu Redakcyjnego Dykasterii ds. Komunikacji, przedstawił ten tekst biskupów maltańskich i ich publikację w Osservatore Romano w następujący sposób: „Sporządził instrukcje dotyczące korzystania z posynodalnej adhortacji podpisanej przez biskupów maltańskich Scicluna i Grech, które otwierają się na możliwość sakramentów dla tych, którzy żyją w drugim związku. Gazeta watykańska umieszcza je na stronie ”.[104] Oświadczenia biskupów maltańskich przewidywały nowe otwarcie na sakramenty, a tym samym na komunię dla osób rozwiedzionych i żyjących w nowych związkach, w szczególności tymi słowami: „W procesie rozeznania badamy również możliwość wstrzemięźliwości małżeńskiej. Chociaż nie jest to łatwy ideał, mogą istnieć pary, które z pomocą łaski praktykują tę cnotę bez narażania innych aspektów wspólnego życia. Z drugiej strony są sytuacje złożone, kiedy wybór życia „jak brat i siostra” jest po ludzku niemożliwy lub powoduje większe szkody (por. Amoris laetitia, przyp. 329). Jeśli w wyniku procesu rozeznania, prowadzonego z „pokorą, poufnością, miłością do Kościoła i jego nauczania, w szczerym poszukiwaniu woli Bożej i w pragnieniu uzyskania na nią doskonalszej odpowiedzi” (Amoris laetitia, 300), osoba w separacji lub rozwiedziona, która żyje nowym związkiem, przybywa - z uformowanym i oświeconym sumieniem - aby rozpoznać i uwierzyć, że jest w pokoju z Bogiem, nie można jej zabronić przystępowania do sakramentów pojednania i Eucharystii (por. Amoris laetitia, noty 336 i 351)”.[105] ....
Niech Bóg, który jest Światłością, powstanie i rozproszy się ciemność błędu. Znany i głęboki teolog ks. Melina mogła napisać o zasadach stosowania rozdz. VIII Amoris laetitia, wydanej przez biskupów maltańskich i niemieckich: „Drugi temat, który należy uważnie rozważyć, dotyczy sakramentalności w odniesieniu do sumienia. Niektóre wystąpienia konferencji episkopatów (wyraźnie biskupów Malty, a bardziej pośrednio także komitetu biskupów niemieckich) potwierdziły, że dostęp do sakramentu Eucharystii powinien być pozostawiony osądowi sumienia każdego. (...) Stawką jest raczej osądzenie albo istnienia publicznego sakramentalnego związku małżeńskiego, albo faktu, że pozamałżeńskie stosunki płciowe, które są ukształtowane jako cudzołóstwo lub przynajmniej wszeteczeństwo, z którego nie ma zamiaru wycofać się, są zgodne lub nie z życiem chrześcijańskim. Taka wizja wprowadza ranę w sakramentalną ekonomię Kościoła i radykalną subiektywizację, tak aby prawda, której naucza Kościół jako oparta na objawieniu Bożym, została ostatecznie poddana osądowi sumienia. Kościół nigdy nie mylił forum sakramentalnego z forum sumienia…”[106]
Niech święty krzyż będzie naszym światłem.
Papież nie potępił, ale oczywiście spokojnie zaakceptował wytyczne dotyczące wdrażania Amoris laetitia napisane przez biskupów niemieckich i wydane przez biskupów maltańskich opublikowane w Osservatore Romano… wspomnianym powyżej przez ks. Melina. Papież nie potępił wytycznych dotyczących stosowania Amoris laetitia, napisanych przez biskupów Emilia Romagna, w których stwierdza się: „Możliwość życia jako „brat i siostra”, aby móc przystępować do spowiedzi i Komunii eucharystycznej, jest rozważana od AL do przypisu 329. To nauczanie, które Kościół zawsze wskazywał i które zostało potwierdzone w Urzędzie Nauczycielskim przez Familiaris consortio 84, musi być przedstawiane z rozwagą w kontekście drogi edukacyjnej mającej na celu rozpoznanie powołania ciała i wartość czystości w różnych stanach życia. Wybór ten nie jest uważany za jedyny możliwy, ponieważ nowy związek, a zatem także dobro dzieci, może być zagrożony w przypadku braku aktów małżeńskich. Jest to delikatna sprawa tego rozeznania na „forum wewnętrznym”, o którym AL zajmuje się w n. 300. ” [107]. Niech Bóg, który jest Światłością, powstanie i rozproszy się ciemność błędu.
Papież wyraźnie zaakceptował to, co kardynał Vallini stwierdził w odniesieniu do diecezji rzymskiej: „Ale kiedy konkretne okoliczności pary czynią to możliwym, to znaczy, gdy ich droga wiary była długa, szczera i postępowa, proponuj życie we wstrzemięźliwości; jeśli zatem wybór ten jest trudny do zastosowania dla stabilności pary, Amoris laetitia nie wyklucza możliwości dostępu do pokuty i Eucharystii (Amoris laetitia, przypisy 329 i 364). Oznacza to pewną otwartość, jak w przypadku, gdy istnieje moralna pewność, że pierwsze małżeństwo było nieważne, ale nie ma na to dowodów w sądzie; ale nie w przypadku, gdy na przykład czyjeś stan jest afiszowany, jakby był częścią chrześcijańskiego ideału itp. "[108]
Niech Bóg, który jest Światłością, powstanie i rozproszy się ciemność błędu.
Papież oczywiście zaakceptował to, co potwierdził kard. Sistach.
W swoim tekście „Jak stosować Amoris Laetitia” (red. LEV, Watykan, 2017), na s. 57, kard. Sistach potwierdza, że w punkcie 6 listu biskupów argentyńskich proponuje się kryteria i pomoc w towarzyszeniu osobom rozwiedzionym, które mają zamiar ponownie zawrzeć cywilny związek małżeński; przetłumaczony na język włoski, ten punkt 6 mówi, że: „W innych bardziej skomplikowanych okolicznościach i gdy nie było możliwe uzyskanie stwierdzenia nieważności, powyższa opcja może w rzeczywistości nie być wykonalna. Niemniej jednak droga rozeznania jest równie możliwa. Jeśli dojdzie do uznania, że w danym przypadku istnieją osobiste granice, które łagodzą odpowiedzialność i winę (por. 301-302), zwłaszcza gdy dana osoba uważa, że popadłaby w dalsze braki, krzywdząc dzieci nowego związku Amoris laetítía otwiera możliwość dostępu do sakramentów Pojednania i Eucharystii (por. przyp. 336 i 351). Te z kolei skłonią osobę do kontynuowania procesu dojrzewania i wzrastania z mocą łaski.”[109]
Na str. 62 tego samego tekstu hiszpańskiego kardynała czytamy, że: w szóstym kryterium, to jest właśnie w n. 6, co widzimy, wskazana jest tylko okoliczność łagodząca, w przypadku której osoba (w szczególności osoba rozwiedziona i ponownie zamężna) uważa, że wraz z zerwaniem nowego, konkubinarnego związku popadłaby w dalszy brak, szkodząc dzieciom nowy związek. Tak więc jedyną dobrze określoną okolicznością łagodzącą byłaby ta… i na jej podstawie sakramenty mogłyby być udzielane w szczególności rozwiedzionym, którzy ponownie zawarli związek małżeński, którzy nie mają już celu, aby już nie grzeszyć…
W tym wierszu wydaje się ważne, aby zauważyć, że Marco Tosatti w artykule mówi o ceremoniach grupowych, przeprowadzanych przez ks. Angel José Macín w Argentynie, w parafii San Rocco, Reconquista, w stanie Santa Fe., jako „owoc” Amoris Laetitia, aby udzielić Eucharystii rozwiedzionym i żyjącym w nowych związkach, we własnej parafii, nie mówiąc o potrzeba życia jak brat i siostra: „W żadnym momencie ceremonii, jak mówią świadkowie, nie było żadnej wzmianki – podkreślona przez Familiaris consortio św. Jana Pawła II – o potrzebie życia jak brat i siostra w aby przystępować do sakramentów. Oczywiście uważaliśmy, aby nie pamiętać słów Jezusa z Ewangelii dotyczących małżeństwa, ale zamiast tego przytoczyliśmy kilka broszur, zaczerpniętych z Amoris laetitia, w których twierdzi się, że osoby rozwiedzione, które ponownie zawarły związek małżeński, mogą przyjmować komunię”.[110] ...NIE ŚWIADOMA, ŻE JAKIEKOLWIEK WYKROCZENIE DO BISKUPA ZA JEGO CZYN ZROBIŁO SIĘ OD STOLICY ŚWIĘTEJ ... Z drugiej strony Kasper wyraźnie powiedział, że z Amoris Laetitia drzwi zostały otwarte ... a ja jestem nie zdając sobie sprawy, że papież interweniował, z prawdziwymi faktami, aby temu zaprzeczyć, potępiając różne błędy, które pojawiły się w wyniku Amoris laetitia ... Krótko mówiąc, „zmiana paradygmatu” jest w toku ...
a) Trwa „zmiana paradygmatu”.
Ks. Adhortacji Apostolskiej Amoris laetitia posunął się w tym kierunku”. A potem dodał, że: „…Amoris laetitia powstało z nowego paradygmatu, do którego papież Franciszek dąży z mądrością, roztropnością, a także cierpliwością. Prawdopodobnie trudności, które pojawiły się i nadal istnieją w Kościele, a także niektóre aspekty treści, wynikają właśnie z tej zmiany postawy, o którą prosi nas Papież. Zmiana paradygmatu, zawarta w samym tekście, o który się nas prosi: ten nowy duch, to nowe podejście! ”.[111] Powtarzam kluczowe zdanie wypowiedziane przez Parolina: zmiana paradygmatu jest nieodłączna w samym tekście Amoris laetitia i jesteśmy pytani: ten nowy duch, to nowe podejście! Nowy paradygmat, nowy duch… Duch, którego Kościół zawsze miał, już nie wystarcza? Interesujący, w odniesieniu do kardynała Parolina i jego pracy dotyczącej „zmiany paradygmatu”, jest artykuł M. Tosattiego, który przytacza twierdzenia B. Volpe, według których biskupi polscy, którzy wykazali się również silną postawą w stawianiu oporu papieskim odchyleniom warunki przyjęcia notorycznych grzeszników do sakramentów, musiały wydać, pod koniec długiego procesu refleksji, dokument, który nie stoi w wyraźnej sprzeczności z papieskimi „otwarciami”; w tym artykule wyraźnie widać, jak kard. Parolin usilnie starał się przekonać polskich biskupów, by nie występowali przeciwko Papieżowi.[112]
Niech Bóg, który jest Światłością, powstanie i rozproszy się ciemność błędu.
Kard. Cupich mówił również o „zmianie paradygmatu” dokonanej przez papieża Franciszka i przytaczał słowa kard [113] Pytanie słynnego prof. Rist to Card. Cupich po tym, jak wspomniał o „zmianie paradygmatu”:
„Wasza Eminencjo, w oparciu o Pański opis słonecznych, opiekuńczych i holistycznych aspektów rewolucji miłosierdzia papieża Franciszka – opisanej w niepokojący sposób w ulotce tego spotkania i przez Jego Eminencję jako „zmianę paradygmatu” w ogłoszeniu katolicyzmu - i na prośbę Papieża o wolną i szczerą dyskusję na temat jego prowokacyjnych propozycji i taktyk, chciałbym zapytać, dlaczego papież Franciszek działa tak bezwzględnie w obrażaniu i eliminowaniu doktrynalnych przeciwników:
kardynał Burke usunięty z dowództwa Roty Rzymskiej;
Trzech wiernych księży Kongregacji Nauki Wiary zostało zwolnionych bez wyjaśnienia, po czym nastąpiło nagłe zwolnienie samego kardynała Muellera;
Odmowa kardynalskiego kapelusza ukochanemu czempionowi nienarodzonych, arcybiskupowi Chaputowi;
Usunięcie większości oryginalnych członków Academy for Life;
pozorna „wyprzedaż wzdłuż rzeki” kardynała Pella, która mogła zostać wrobiona w ramy;
A ostatnio wygnanie z Rzymu profesora patrystyki na Lateranie i redaktora trudnej książki Pozostańcie w prawdzie Chrystusa;
Lista może ciągnąć się w nieskończoność, ale zatrzymuję się tutaj, by ponownie zapytać, czy tego rodzaju ostre działania – w połączeniu z dobrze udokumentowanym sfałszowaniem Synodu o Rodzinie – wskazują, że „zmianę paradygmatu” Papieża należy uznać za próbę – pod pretekstem rozwiązania autentycznych problemów społecznych w społeczeństwie zachodnim – narzucenia Kościołowi radykalnych zmian doktryny, rozwijanej nie przez świeckich, ale w dużej mierze w Niemczech przez grupę relatywistycznych teologów heglowskich?”[114]
Niech Bóg, który jest Światłością, powstanie i rozproszy się ciemność błędu.
Kardynał Müller kilkakrotnie iz wielką siłą odpowiedział na afirmacje obu kardynałów. W 2020 r. niemiecki kardynał powiedział: „Za pseudointelektualnym dyskursem „zmiany paradygmatu” kryje się tylko zdemaskowana herezja, która fałszuje słowo Boże”.[115] W 2018 roku sam kardynał stwierdził: „Teraz rozdział VIII Amoris laetitia był przedmiotem sprzecznych interpretacji. Kiedy w podobnym kontekście niektórzy mówią o zmianie paradygmatu, wydaje się to być powrotem do modernistycznego i subiektywistycznego sposobu interpretacji wiary katolickiej. […] Ktokolwiek mówi o kopernikańskim zwrocie w teologii moralnej, który przemienia bezpośrednie naruszenie przykazań Bożych w chwalebną decyzję sumienia, wypowiada się dość wyraźnie przeciwko wierze katolickiej. Etyka sytuacji pozostaje fałszywą teorią etyczną, nawet jeśli ktoś twierdzi, że znalazł ją w Amoris laetitia. […] Niemożliwe jest, aby katolik mógł przyjmować sakramenty w sposób godny, nie decydując się na porzucenie stylu życia, który jest sprzeczny z nauką Chrystusa.”[116] Kardynał Müller powiedział: „Niestety, istnieją poszczególni biskupi i całe konferencje episkopatów, które proponują interpretacje sprzeczne z poprzednim Magisterium, dopuszczając do sakramentów osoby, które trwają w obiektywnych sytuacjach grzechu ciężkiego. Ale to nie jest kryterium, z którym należy stosować Amoris laetitia.”[117] ... ale niemiecki kardynał nie powiedział, że papież, podczas gdy ci biskupi proponują takie interpretacje, które są sprzeczne z zdrową doktryną, nie tylko nic nie zrobił ... ale w niektórych przypadkach publikował ich teksty w swoich kanałach komunikacyjnych ... i jak my widzą i zobaczymy, sam Papież prowadzi akcję obalania zdrowej doktryny. Jak widzieliśmy i jak zobaczymy, strategią papieża jest otwarcie drzwi… i obalenie zdrowej doktryny… w tym sensie rzeczywiście miała miejsce „zmiana paradygmatu”: wraz z Amoris Laetitia drzwi zostały otwarte, aby obalić zdrowa doktryna! WSZYSCY BUDZIMY SIĘ POWAŻNIE DO ŚWIĘTEGO PRZECIWKO TAKIEJ PRZEWERSJI.
Bóg interweniować! Niech Bóg, który jest Światłością, powstanie i rozproszy się ciemność błędu.
b) Ważne reakcje biskupów i intelektualistów katolickich na linii zdrowej doktryny.
Pocieszające jest odnotowanie, w obecnej sytuacji, kilku ważnych reakcji kardynałów, biskupów, teologów i intelektualistów, aby przeciwdziałać błędom, które szerzą się z powodu Amoris laetitia i właśnie opisanego otwarcia.
W 2016 roku 4 kardynałów (Brandmüller, Burke, Meisner, Caffarra), znanych z jasności i precyzji doktryny, przedstawiło słynną dziś dubia, czyli kilka pytań, na które papież został wezwany do odpowiedzi, aby potwierdzić zdrową doktrynę w obliczu o teologicznych wstrząsach, które przedstawiali jako konsekwencję Amoris laetitia; wraz z dubia kardynałowie wyrazili zaniepokojenie doktrynalnymi twierdzeniami rozpowszechnianymi przez pasterzy po Amoris laetitia[118]
Po kilku miesiącach, biorąc pod uwagę, że Papież nie udzielił odpowiedzi czterem kardynałom, jeden z nich ponownie napisał do Papieża, aby przypomnieć o przedstawionych dubiach i poprosić o audiencję.[119] ...ale Papież nie udzielił audiencji ani nie odpowiedział na pytania 4 Kardynałów ... OCZYWIŚCIE JEST TO SPOSÓB DZIAŁANIA NIEGODNEGO PAPIEŻA, ALE GODNYM ZAMIAST MĄDREJ STRATEGII, KTÓRY CHCE WYPAŚĆ PRAWDĘ CHRYSTUSA , JAK WIDZIMY ... BÓG INTERWENIUJE !
Niektórzy biskupi, po opublikowaniu Amoris laetitia, podali linie jego zastosowania w tradycyjnej linii, pomyśl o tym, co ks. Chaput, w USA,[120] Mons. Aguera w Argentynie[121] oraz przez ks. Reig Pla w Hiszpanii[122], przez biskupów Alberty (Kanada)[123], lub przez biskupa Phoenix w USA[124]. Właśnie za wierność Prawdzie, którą zademonstrował w zastosowaniu Amoris laetitia w swojej diecezji, ks. Chaput został oczywiście zaatakowany przez wybitnego kardynała kurii, który podąża za błędami papieża; Kardynałem, o którym mowa, jest Farrell, a św. Magister wyraźnie mówi o tym ataku, stwierdzając: „W innym wywiadzie – tym razem z „Katolickim Serwisem Informacyjnym”, agencją Konferencji Biskupów Stanów Zjednoczonych – Farrell uznał za stosowne zaatakować” ad personam „znakomity biskup swego rodaka, którego „winą” była właśnie ta, że zaoferował swojej diecezji wytyczne dotyczące realizacji „Amoris laetitia”, co oczywiście nie podobało się samemu Farrellowi. Zaatakowany nie jest obcy. To Charles J. Chaput… W opinii Farrella, ma… tę wadę, że podyktował swoim księżom i wiernym wytyczne „zamknięte”, a nie „otwarte”, jak chce papież Franciszek. „Nie podzielam poczucia tego, co zrobił arcybiskup Chaput” – powiedział nowy watykański prefekt duszpasterstwa rodziny. „Kościół nie może zareagować zamykając swoje drzwi, nawet przed wysłuchaniem okoliczności i ludzi. To nie tak się robi ”.[125]
Sam Magister donosi również o jasnej odpowiedzi abp Chaputa na otrzymany atak; pośród różnych rzeczy, które ten arcybiskup powiedział, podkreślam te pouczające słowa: „Zastanawiam się, czy kardynał-desygnowany Farrell naprawdę przeczytał i zrozumiał wytyczne filadelfijskie, które wydaje się kwestionować. Wytyczne kładą wyraźny nacisk na miłosierdzie i współczucie. Ma to sens, ponieważ indywidualne okoliczności są często złożone. Życie jest skomplikowane. Ale miłosierdzie i współczucie nie mogą być oddzielone od prawdy i pozostają autentycznymi cnotami. Kościół nie może zaprzeczać ani obchodzić Pisma Świętego i własnego magisterium bez unieważnienia swojej misji. To powinno być oczywiste. Słowa samego Jezusa są bardzo bezpośrednie i radykalne w sprawie rozwodu”.[126] Podkreślam: Kościół nie może zaprzeczać ani obchodzić Pisma Świętego i własnego nauczania bez unieważnienia swojej misji! Dokładniej: ludzie Kościoła nie mogą zaprzeczać ani obchodzić Pisma Świętego i jego własnego nauczania bez unieważnienia ich misji! Papież Franciszek i jego zwolennicy swoimi błędami skutecznie unieważniają ich misję…
Nie wydaje się dziwne, że ks. Aguer został praktycznie wyrzucony ze swojej diecezji: „Arcybiskup La Plata, w wyniku udaru 75 lat, został natychmiast zastąpiony i zaproszony do natychmiastowego opuszczenia diecezji, w której nie będzie mógł już mieszkać. Prawdziwe upokorzenie. Powód? Nie dogadywał się z papieżem Franciszkiem. … Aguer spędził w La Placie dwadzieścia lat i na pewno nie wykonał żadnych gestów zasługujących na wygnanie.
A może tak. W sobotę 25 czerwca 2016 r. arcybiskup La Plata w liście do swoich księży wyjaśnił, że Amoris laetitia papieża Franciszka nie może być interpretowana jako przerwa w nauczaniu poprzednich papieży: osoby rozwiedzione, które ponownie zawarły związek cywilny, nie mogą być dopuszczone do Komunii Świętej. Do listu biskup dołączył słynną notatkę Kongregacji Nauki Wiary z dnia 14 września 1994 r.: „List do biskupów Kościoła katolickiego w sprawie przyjmowania Komunii eucharystycznej przez wiernych rozwiedzionych i żyjących w nowych związkach”.[127] … KONTA WRÓCIŁY !!
Podobnie ks. Chaput po wyrzucie 75 został natychmiast odłożony na bok i zastąpiony ... w przeciwieństwie do innych, którzy popierają "zmianę paradygmatu" ... KONTA WRÓCIŁY !!
Trzech biskupów Kazachstanu wystosowało ważny apel 18 stycznia 2017 r., w którym zdecydowanie potwierdzili zdrową doktrynę. W tym apelu biskupi Kazachstanu powiedzieli m.in.: „Kilka Kościołów partykularnych wydało lub zaleciło wytyczne duszpasterskie z takim lub podobnym sformułowaniem:” Jeśli wybór życia we wstrzemięźliwości jest trudny do przećwiczenia dla stabilności pary, jest to nie wyklucza możliwości dostępu do pokuty i Eucharystii. Oznacza to pewną otwartość, jak w przypadku, gdy istnieje moralna pewność, że pierwsze małżeństwo było nieważne, ale nie ma na to dowodów w sądzie. Nie może być inny niż spowiednik, w pewnym momencie w swoim sumieniu, po długiej refleksji i modlitwie, który musi wziąć odpowiedzialność przed Bogiem i penitentem i prosić, aby dostęp do sakramentów odbywał się w sposób poufny”. Wspomniane wytyczne duszpasterskie są sprzeczne z powszechną tradycją Kościoła katolickiego…”[128] Dlatego dokument przytacza prawdy i doktryny sprzeczne z tymi normami. Te oświadczenia ks. Schneider i inni biskupi potępiają w szczególności błędy, oczywiście zatwierdzone przez papieża, dokumentu opublikowanego w celu zastosowania Amoris laetitia, wydanego dla diecezji rzymskiej przez kardynała Valliniego[129] błędy popełnione także przez kardynała Müllera[130] Podkreślam, że to, co mówi kardynał Müller w tym ostatnim artykule jest oczywiście błędne, stwierdza, że książka prof. R. Buttiglione rozwiał dubia: to nieprawda.
Książka Buttiglione nie rozwiewa więc dubii, po prostu stara się ukryć błędy papieża Franciszka pozorami prawdy i prawości…
Książka Buttiglione, w pełni zgodna z Franciszkiem, a zatem z błędami, do których prowadzi wiele dusz, brzmi:
1) ogólnie obalony przez całą tę moją książkę, w której wyraźnie podkreślam odchylenia doktrynalne, jakie Papież dokonuje za pośrednictwem Amoris laetitia oraz przez teksty, które wybitni intelektualiści, teologowie, biskupi i kardynałowie przedstawili w celu podkreślenia popełnianych błędów poprzez rozprzestrzenianie się Amoris Laetitia;
2) konkretnie odrzucone przez tę moją książkę w różnych akapitach, które krytycznie analizują różne pisma tego włoskiego profesora, skłonnego uważać nowości dokonane przez Amoris Laetitia za poprawne i sprawiedliwe.
Bóg interweniować!
Podejmując wątek przerwanego przemówienia, aby omówić pisma prof. Buttiglione musimy zauważyć, że ci sami trzej biskupi Kazachstanu, o których mowa powyżej, również rozpowszechniali „Publiczne wyznanie wiary w sprawie małżeństwa”, aby potwierdzić zdrową doktrynę, atakowaną na różne sposoby przez Amoris Laetitia oraz przez dokumenty napisane w celu jej egzekwowania, dotyczące małżeństwa. Eucharystia i spowiedź.[131]
To wyznanie wiary zostało następnie podpisane przez innych biskupów i kardynała Pujatsa.
Tymczasem w lipcu 2017 r. duża grupa księży katolickich, teologów i intelektualistów (w tym biskupi bp Bernard Fellay i bp Rene Henry Gracida DD, słynny profesor bp Livi, słynny teolog rzymski) napisała do Papieża „Correctio de haeresiis propagatis”, która jest właśnie sprostowaniem wobec Papieża za 7 herezji, które były przez niego faworyzowane na różne sposoby.[132] ... Nawet na ten tekst Papież nigdy nie odpowiedział, „oczywiście”, ponieważ najwyraźniej mu to nie odpowiadało: gdyby odpowiedział, w rzeczywistości musiałby albo potwierdzić zdrową doktrynę, zaprzeczając „zmianie paradygmat” poszukiwany przez siebie lub demaskujący się jeszcze wyraźniej wyrażając swoje błędy jeszcze wyraźniej… w obu przypadkach rzuciłby się na poważne lub bardzo poważne problemy…
W 2018 roku holenderski kardynał Eijk zwrócił uwagę, że Amoris Laetitia wzbudziła takie wątpliwości, że konieczne byłoby „wyjaśnienie” i dlatego kardynał Eijk wskazuje na możliwość, że papież przystąpi do wyjaśniania „dokumentem”.[133] Ks.[134]
Niech Bóg, który jest Światłością, powstanie i rozproszy się ciemność błędu.
W kwietniu 2018 r. grupa holenderskich intelektualistów napisała mocną petycję, w której konkretnie atakują pewne wypowiedzi w Amoris Laetitia.[135]
W 2019 roku, pod koniec serii listów do Papieża mających na celu poprawienie tych, które wydawały się ewidentnymi błędami w jego Magisterium lub przez niego faworyzowanymi, oskarżenie o herezję dotarło do Papieża z „Listem otwartym” podpisanym przez księży: profesorowie, intelektualiści. Moim zdaniem, aby zrozumieć ten zarzut, należy najpierw przeczytać bibliografię, którą przedstawia bardzo uważnie i zrozumieć, że jest to dokładnie zakończenie procesu, który osiągnął „Correctio de haeresiis propagatis” i który nie otrzymał pozytywnych odpowiedzi od Papieża, jak wyjaśnia sam początek „Listu otwartego”, który widzi przejaw ewidentnych znaków herezji w działaniu Papieża [136] Niech Bóg, który jest Światłością, powstanie i rozproszy się ciemność błędu.
W 2019 r. kardynał Burke, kard. Pujats i różni biskupi napisali ważną „Deklarację w sprawie prawd dotyczących niektórych z najczęstszych błędów w życiu Kościoła w naszych czasach”. w którym potwierdzili zdrową tradycyjną doktrynę także w sprawach poruszonych w Amoris laetitia [137], w którym potwierdzają, w przeciwieństwie do błędów Amoris laetitia i ich szkodliwych konsekwencji, zdrową doktrynę o małżeństwie.
Jeśli następuje zmiana paradygmatu… Silna reakcja Boga jest również obecna przez zwolenników zdrowej doktryny i mam nadzieję, że ta moja książka jest częścią tej silnej reakcji! Módlmy się i pracujmy, aby Prawda zatriumfowała, a błędy i herezje zostały wymazane.
Niech Bóg, który jest Światłością, powstanie i rozproszy się ciemność błędu.
Dodatek I. Znaczące przedstawienie Amoris Laetitia z błędami Kardynała Schönborna… i pochwałami Papieża…
Niech święty krzyż będzie naszym światłem.
Przynajmniej przy dwóch okazjach Papież zalecał prezentację Amoris Laetitia przez Kardynała Schönborna, raz powiedział: „Y el más difícil de leer es el capítulo 8. Algunos, mówi el Papa, se han dejado aprisionar por este capítulo . Ojciec Święty jest bardzo świadomy krytyki algunów, w tym Cardenales, que no han logrado entender el significado evangélico de sus afirmaciones. Y mówi, że największy manera de entender ese capítulo es bajo el marco de la presentación que hizo el cardenal Christoph Schönborn OP, arzobispo de Viena, Austria, un gran teólogo, miembro de la Congregación para la Doctrina de la Fe, zapoznał się z doktryna de la Iglesia”.[138]. Innym razem, odpowiadając na pytanie, czy istnieją nowe konkretne możliwości dla katolika z Amoris laetitia, których nie było przed publikacją adhortacji, stwierdził: „Mógłbym powiedzieć 'tak' i kropka. Ale to byłaby zbyt mała odpowiedź. Polecam wszystkim zapoznać się z prezentacją kardynała Schönborna, który jest wielkim teologiem. Jest członkiem Kongregacji Nauki Wiary i zna doktrynę Kościoła. W tej prezentacji twoje pytanie będzie miało odpowiedź.” [139]
Należy zauważyć, że ta prezentacja jest obarczona co najmniej 2 błędami, które zobaczymy poniżej… i które również otwierają drzwi do zmiany doktryny…
1) W przeciwieństwie do tego, co twierdzi kardynał Schönborn, osoby rozwiedzione, które zawarły ponowne małżeństwo, nie mogą mieć żadnego chrześcijańskiego życia małżeńskiego, ponieważ nie są zjednoczeni w małżeństwie przez Boga.
W swojej prezentacji adhortacji Amoris laetitia kardynał Schönborn powiedział: „A fakt, że mówi o współistnieniu jako brat i siostra, jest już wyjątkowym przypadkiem, ponieważ w inny sposób żyją razem, małżeństwo nie jest zredukowane do związku seksualnego. to całe życie, które jest dzielone, a zatem żyją w pełni w drugim związku, z wyjątkiem stosunku płciowego, mają życie małżeńskie”. [140] Ale bądź ostrożny: małżeństwo chrześcijańskie nie jest życiem dwóch osób, ale życiem Boga.Ewangelia mówi: „Człowiek nie dzieli tego, co Bóg złączył” (Mt 19,6)…. Tekst grecki brzmi następująco: ὃ οὗν ὁ θεὸς συνέζευξεν ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω. Ewangelia Marka (10) mówi to samo: ὃ οὗν ὁ θεὸς συνέζευξεν ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω. Katechizm Kościoła Katolickiego stwierdza w nr. 9: „Zgoda, przez którą małżonkowie wzajemnie się udzielają i przyjmują, jest przypieczętowana przez samego Boga (por. Mk 1639)…” Ten sam Katechizm stwierdza w n. 10,9. 1640: „Więź małżeńska jest więc ustanawiana przez samego Boga…” Dlatego Bóg jednoczy dwie osoby w małżeństwie; jeśli Bóg nie jednoczy, nie ma małżeństwa, pomimo całego wspólnego życia itd. Bóg ustanawia węzeł małżeński i przez zawiązanie tej więzi udziela łaski życia w tej więzi: ta łaska właściwa sakramentowi małżeństwa ma na celu udoskonalenie więź małżeńską, miłość małżonków, aby wzmocnić ich nierozerwalną jedność, aby małżeństwo było święte. Pod działaniem tej łaski „pomagają sobie nawzajem w osiągnięciu świętości w życiu małżeńskim, w przyjęciu i wychowaniu dzieci”[141]. Trójca, a zatem i Chrystus jest źródłem tej łaski. „Jak kiedyś Bóg spotkał swój lud paktem miłości i wierności, tak teraz Zbawiciel ludzi i Oblubieniec Kościoła wychodzi na spotkanie chrześcijańskich małżonków przez sakrament małżeństwa”.[142] Przez ten sakrament jednoczy ze sobą małżonków i łączy ich głęboko między sobą. Dzięki łasce sakramentu małżeństwa Chrystus pozostaje w szczególny sposób z małżonkami, daje im świętych i święte przeżywanie ich relacji i życia (por. Katechizm Kościoła Katolickiego, 1642). W przypadku rozwiedzionych żyjących w powtórnych związkach jest oczywiste, że Bóg nie zjednoczył ich ze sobą, ale zjednoczył ich z odpowiednimi małżonkami, to znaczy z tymi, z którymi przypieczętował ich sakramentalne i ważne małżeństwo, uznane przez Kościół nierozerwalny; dlatego między rozwiedzionymi i ponownie zamężnymi nie ma małżeństwa! Dlatego też życie rozwiedzionych osób, które ponownie zawarły związek małżeński, nigdy nie będzie prawdziwym małżeństwem ani życiem małżeńskim. Osoby rozwiedzione, które zawarły powtórne małżeństwo, jeśli chcą przede wszystkim uporządkować się przed Bogiem, nie mogą mieszkać razem, chyba że istnieją poważne powody uzasadniające takie wspólne zamieszkiwanie, a jeśli żyją, muszą żyć jak brat i siostra (co Kościół wyraźnie stwierdza w teksty, które przedstawiliśmy na poprzednich stronach) ... powtarzam: brat i siostra ... zatem nie ma między nimi życia małżeńskiego, ponieważ nie są zjednoczeni w małżeństwie przed Bogiem!
Ma to fundamentalne znaczenie dla wyjaśnienia moralnej i sakramentalnej mowy o osobach rozwiedzionych i żyjących w nowych związkach, ponieważ ponieważ nie ma między nimi małżeństwa ani życia małżeńskiego, nie mogą oni wykonywać w szczególności aktów intymnych, właściwych małżonkom przed Bogiem, a ponadto , są już małżeństwem przed Bogiem z innymi ludźmi, ich współistnienie more uxorio jest zwykle skandaliczne, a wszelkie intymne akty między nimi są aktami szczególnej wagi, to znaczy są aktami cudzołóstwa. … I jak widzieliśmy: cudzołóstwo jest wewnętrznie i szczególnie poważnym grzechem.
Niech święty krzyż będzie naszym światłem.
2) W przeciwieństwie do tego, co stwierdził kardynał Schönborn, Kościół nie akceptuje żadnej innej praktyki powrotu do sakramentów rozwiedzionych i żyjących w nowych związkach poza tą, dla której muszą zobowiązać się żyć zgodnie z zasadami chrześcijańskimi, muszą unikać jakiegokolwiek skandalu i proponować życie w czystości.
Kardynał Schönborn powiedział w swojej prezentacji Amoris laetitia: „Krótko, w„ Familiaris consortio ”pod nr. 84 Papież św. Jan Paweł II mówi o trzech różnych sytuacjach, z których trzecia to sytuacja, w której osoby, które ponownie zawarły związek małżeński są moralnie przekonane, że ich pierwsze małżeństwo jest nieważne. Nie wyciągnął wniosków z tego faktu, ale myślę, że są sytuacje, które wszyscy znamy w praktyce duszpasterskiej, gdzie nie można znaleźć rozwiązania kanonicznego, ale gdzie, z moralną pewnością, że to pierwsze małżeństwo nie było sakramentalne , także wtedy, gdy sprawa nie może być wyjaśniona kanonicznie; duszpasterza i z sumieniem, o którym mówi w swoim sumieniu Papież Jan Paweł II, są przekonani, że nie byli małżeństwem sakramentalnym… przyjmowanie ich do sakramentów było już praktyką od dawna, czego ani Papież Jan Paweł, ani Papież Benedykt wyraźnie zakwestionował.” [143]
Niech święty krzyż będzie naszym światłem.
Wyraźnie błędne są te słowa kard. Schönborna i sprzeczne ze zdrową doktryną Kościoła.
W Familiaris consortio czytamy: „84. […] Kościół jednak potwierdza swoją praktykę, opartą na Piśmie Świętym, nie dopuszczania do Komunii eucharystycznej osób rozwiedzionych i żyjących w nowych związkach. To oni nie mogą zostać dopuszczeni, ponieważ ich stan i stan życia są obiektywnie sprzeczne z tym zjednoczeniem miłości między Chrystusem a Kościołem, o czym świadczy i urzeczywistnia się w Eucharystii. Jest jeszcze inny szczególny powód duszpasterski: gdyby ci ludzie zostali dopuszczeni do Eucharystii, wierni byliby wprowadzani w błąd i zamęt co do doktryny Kościoła o nierozerwalności małżeństwa. Pojednanie w sakramencie pokuty, które otworzyłoby drogę do sakramentu Eucharystii, może być udzielone tylko tym, którzy żałując, że złamali znak Przymierza i wierność Chrystusowi, są szczerze gotowi do życia, które nie jest dłużej w sprzeczności z nierozerwalnością małżeństwa. Oznacza to w praktyce, że gdy mężczyzna i kobieta z ważnych powodów – takich jak np. wychowanie dzieci – nie mogą spełnić obowiązku separacji, „zobowiązują się żyć w pełnej wstrzemięźliwości, czyli powstrzymywać się od właściwe czyny małżonków”[144]
Dokładną interpretację tekstu Familiaris consortio, która sama w sobie była już wystarczająco jasna w punkcie wskazanym przez Kardynała Schönborna, znajdujemy w ogłoszeniu Kongregacji Nauki Wiary z 1994 r. zatwierdzonym przez Jana Pawła II: w którym, wbrew temu, co mówi Schönborn, stwierdza się, że ci, którzy są subiektywnie pewni w sumieniu, że poprzednie małżeństwo, nieodwracalnie zniszczone, nigdy nie było ważne, muszą zweryfikować na drodze forum zewnętrznego ustanowionego przez Kościół, czy istnieje taka obiektywna nieważność Małżeństwo, dopiero po tym, jak kompetentne organy Kościoła uznają to małżeństwo za nieważne, mogą zawrzeć małżeństwo sakramentalne, a zatem mogą zgodnie z prawem przyjmować Eucharystię żyjąc jako żona i mąż: „Błędne przekonanie, że osoba rozwiedziona i ponownie zamężna może przystąpić do Komunii eucharystycznej, zwykle zakłada, że moc dekretu jest przypisywana osobistemu sumieniu ostatecznie na podstawie własnego przekonania (por. Zał. Veritatis splendor, przyp. 55: AAS 85 (1993) 1178.), o istnieniu lub braku poprzedniego małżeństwa i wartości nowego związku. Ale takie przypisanie jest niedopuszczalne (por. Kodeks Prawa Kanonicznego, kan. 1085 § 2). W rzeczywistości małżeństwo, jako obraz małżeńskiego związku Chrystusa z Jego Kościołem oraz podstawowy rdzeń i ważny czynnik w życiu społeczeństwa obywatelskiego, jest zasadniczo rzeczywistością publiczną”.[145]
Dyscyplina obowiązująca w Kościele potwierdza wyłączną kompetencję sądów kościelnych w zakresie badania ważności małżeństw katolickich, z oczywistych względów sprawiedliwości i poszanowania pełnej prawdy oraz uznając, że małżeństwo jest rzeczywistością publiczną; trzymanie się tej dyscypliny jest tym, co przynosi prawdziwe dobro ludzi i społeczności. Dlatego nawet ci, którzy są subiektywnie pewni nieważności poprzedniego małżeństwa, muszą ją dochodzić przed kompetentnymi organami i przestrzegać postanowień prawowitej władzy. Kto chce otrzymać Eucharystię w sposób poprawny i owocny, musi to czynić w świetle Prawdy oraz z poszanowaniem porządku i dyscypliny, które tę prawdę chronią. [146]
W tekście Kongregacji Nauki Wiary zatytułowanym „O duszpasterstwie rozwiedzionych i żyjących w nowych związkach. Dokumenty, komentarze i opracowania” (Libreria Editrice Vaticana, Watykan 1998) kard. Ratzinger wyjaśnił dalej stanowisko Magisterium, potwierdzając wyłączną kompetencję sądów kościelnych w zakresie badania ważności małżeństwa katolików. Dlatego ci, którzy są przekonani w sumieniu, że ich poprzednie małżeństwo nigdy nie było ważne, muszą udać się do właściwego trybunału kościelnego, czekać na wyrok i przestrzegać go! Dopiero po tym, jak kompetentne organy Kościoła uznają to małżeństwo za nieważne, mogą zawrzeć małżeństwo sakramentalne i tym samym zgodnie z prawem przyjmować Eucharystię żyjąc jako mąż i żona.
Przyszły papież Benedykt XVI był więc bardzo jasny i precyzyjny: „7. … nawet ci, którzy są świadomie przekonani, że ich poprzednie małżeństwo, nieuleczalnie nieuleczalne, nigdy nie było ważne, muszą zwrócić się do właściwego sądu kościelnego, który w ramach procedury forum zewnętrznego ustanowionego przez Kościół bada, czy jest to małżeństwo obiektywnie nieważne.” [147]
Kardynał Ratzinger wyjaśnia dalej w tym samym tekście: „3. […] Epicheia i aequitas canonica mają duże znaczenie w sferze norm ludzkich i czysto kościelnych, ale nie mogą być stosowane w sferze norm, co do których Kościół nie ma uznania. Nierozerwalność małżeństwa jest jedną z tych norm, które sięgają samego Pana i dlatego są określane jako normy „prawa Bożego”. [148]
Dlatego epikeia nie może być stosowana do norm należących do prawa Bożego, a zatem nie może być stosowana do nierozerwalności małżeństwa i nie może dopuszczać wyjątków, które pozwalają odejść od normy ogólnej i mogą prowadzić do przyjęcia sakramentów, których Kościół nie może aprobować praktyki duszpasterskie sprzeczne z przykazaniem Pana: nowy związek po małżeństwie, które pozostaje ważne, jest niezgodne z prawem i nie nadaje się do przyjęcia sakramentów.
Jak wyjaśnia kard. Ratzinger: „… jeśli poprzednie małżeństwo wiernych rozwiedzionych i żyjących w nowych związkach było ważne, ich nowy związek w żadnym wypadku nie może być uważany za zgodny z prawem, a zatem z wewnętrznych powodów przyjęcie sakramentów nie jest możliwe. Sumienie jednostki jest bez wyjątku związane z tą normą.”[149]
Kardynał Ratzinger wyjaśnia dalej, że sprawy małżeńskie mają charakter publiczny i muszą być rozstrzygane na forum zewnętrznym. Nikt nie jest dobrym sędzią o sobie, dlatego chociaż wierni są przekonani w sumieniu o nieważności swojego małżeństwa, o takiej nieważności musi orzec sąd kościelny… i to jest zawsze ważne pomimo tego, że sądy są ludzkie i może się mylić i jest słuszna pomimo faktu, że w pewnych obszarach nadal nie ma w niektórych częściach świata dobrze funkcjonujących sądów kościelnych, a jest to prawda pomimo faktu, że w niektórych przypadkach procesy są zbyt długie lub kończą się problematycznymi zdania.[150]
Ks. . Aby to stwierdzenie zostało zaakceptowane, dla którego możliwe są wyjątki na „forum wewnętrznym”, potrzebne są wyjaśnienia i wyjaśnienia, że w rzeczywistości nie ma[151]i faktycznie sam Joseph Ratzinger, który został papieżem Benedyktem w „Sacramentum Caritatis”, stwierdził: „Tam, gdzie uzasadnione są wątpliwości co do ważności zawartego małżeństwa sakramentalnego, należy podjąć wszystko, co konieczne, aby zweryfikować jego ważność”.[152] Ta ważność musi zostać zweryfikowana w uczciwym procesie. Papież Benedykt XVI następnie czyni szczególnie pouczające stwierdzenia, kiedy mówi: „…Należy jednak unikać rozumienia troski duszpasterskiej jako sprzecznej z prawem. Należy raczej wyjść z założenia, że zasadniczym punktem styku prawa i duszpasterstwa jest miłość do prawdy: w rzeczywistości prawda nigdy nie jest abstrakcyjna, ale „jest włączona w ludzką i chrześcijańską drogę każdego wiernego”.[153] Dlatego umiłowanie prawdy jest punktem styku duszpasterstwa i prawa. Konflikty muszą być rozwiązywane w świetle Prawdy. W szczególności w przypadku osób rozwiedzionych i żyjących w nowych związkach, jeśli nie uznaje się nieważności węzła małżeńskiego, a wspólne pożycie jest w rzeczywistości nieodwracalne z ważnych powodów: „…Kościół zachęca tych wiernych do zaangażowania się w przeżywanie swojego związku zgodnie z wymagania prawa Bożego, jako przyjaciele, jako brat i siostra; w ten sposób będą mogli ponownie przystąpić do stołu eucharystycznego, z uwagą wymaganą przez sprawdzoną praktykę kościelną. "[154]
Niech święty krzyż będzie naszym światłem.
Jak widać, J. Ratzinger nie otwiera się na twierdzenie, że na „forum wewnętrznym” można sobie wyobrazić wyjątki; przeciwnie, w pełni potwierdza się doktryna, zgodnie z którą: małżeństwo jest rzeczywistością publiczną i tylko sądy kościelne mają kompetencję do ogłoszenia jego nieważności. Papież Benedykt przypomina następnie jedyną przyjętą przez Kościół praktykę dotyczącą powrotu rozwiedzionych żyjących w nowych związkach do sakramentów: prawdziwe nawrócenie, a zatem zobowiązanie do życia zgodnie z Prawem Bożym, a w szczególności do przeżywania ich relacji jako przyjaciół, jako brat i siostro, oczywiście unikając każdego grzechu, a tym samym każdego skandalu. Kardynał Müller, ówczesny prefekt Kongregacji Nauki Wiary, w artykule opublikowanym w „Osservatore Romano” stwierdził: „Wyjaśniono również, że zainteresowanym wierzącym nie wolno przystępować do Komunii Świętej na podstawie własnego osądu sumienia”: Jeśli uzna to za możliwe, proboszczowie i spowiednicy (…) mają poważny obowiązek ostrzec go, że ten osąd sumienia stoi w jawnej sprzeczności z nauką Kościoła” (n. 6). W przypadku wątpliwości co do ważności rozwiedzionego małżeństwa, muszą one zostać zweryfikowane przez właściwe w sprawach małżeńskich organy sądowe (por. nr 9). ... Benedykt XVI przypomina "praktykę Kościoła, opartą na Piśmie Świętym (por. Mk 10, 2-12), nie dopuszczania do sakramentów rozwiedzionych i żyjących w nowych związkach". wątpliwości co do ważności przerwanej komunii pożycia małżeńskiego, muszą być dokładnie rozpatrzone przez sądy właściwe w sprawach małżeńskich. …. Tam, gdzie nie można znaleźć nieważności małżeństwa, możliwe jest rozgrzeszenie i komunia eucharystyczna, jeśli zastosuje się zatwierdzoną praktykę kościelną, zgodnie z którą żyjemy razem „jako przyjaciele, jak brat i siostra”.[155] Niech Bóg, który jest Światłością, powstanie i rozproszy się ciemność błędu.
Dlatego wypowiedzi kard. Schönborna wydają się wyraźnie błędne i sprzeczne z tym, co mówią przedstawione przeze mnie dokumenty Papieża i Kongregacji Nauki Wiary.
Dopiero po tym, jak kompetentna władza kościelna ogłosi nieważność pierwszego małżeństwa i dopiero po wstąpieniu w małżeństwo sakramentalne, rozwiedzieni, którzy zawarli nowe związki małżeńskie, mogą zgodnie z prawem wykonywać czynności właściwe małżonkom i dlatego mogą zgodnie z prawem przyjmować Eucharystię żyjąc jako mąż i żona; ponadto jedyną praktyką, którą Kościół aprobuje, wbrew temu, co mówi kard. Wiary zatytułowany „List w sprawie nierozerwalności małżeństwa”[156]. Sprawdzoną praktyką wskazaną w tym dokumencie jest ta, którą z 21 marca 1975 r. przedstawił ks. Hamer, w „Littera circa partecipationem” dostępnej w J. Ochoa „Leges Ecclesiae post Codicem iuris canonici editae”, Ediurcla, t. VI, 1987, przyn. 4657, s. 7605, gdzie stwierdza się: „To zdanie [probata Ecclesiae praxis] należy rozumieć w kontekście tradycyjnej teologii moralnej. Te pary [katolików żyjących w nieregularnych związkach małżeńskich] mogą być upoważnione do przyjmowania sakramentów pod dwoma warunkami: aby starali się żyć zgodnie z wymogami chrześcijańskich zasad moralnych oraz aby przyjmowali sakramenty w kościołach, w których nie są znane, a więc żeby nie wywoływać żadnego skandalu "Kardynał Ratzinger wyjaśnił to wszystko bardzo dobrze w liście wysłanym do "The Tablet "(" The Tablet "26, s.10-1991)
Dlatego też praktyką, którą Kościół akceptuje, jest praktyka, w której osoby rozwiedzione, które zawarły nowe związki małżeńskie, mogą być upoważnione do przyjmowania sakramentów pod dwoma warunkami: 1) starają się żyć zgodnie z wymogami chrześcijańskich zasad moralnych, to znaczy angażują się w w szczególności żyć jak brat i siostra i nie wywoływać zgorszenia; 2) by przyjmowali sakramenty w kościołach, w których nie są znani, aby nie wywołać żadnego zgorszenia. Jest to praktyka potwierdzona przez kardynała Muellera i papieża Benedykta i poparta w dokumentach Kościoła.
Praktyka, którą popiera kardynał Schönborn, zgodnie z którą osoby rozwiedzione i żyjące w nowych związkach, przekonane w sumieniu o nieważności pierwszego małżeństwa, mogą żyć bardziej uxorio i przyjmować sakramenty, jest radykalnie odrzucane przez Kościół.
Bóg interweniować! Niech Bóg, który jest Światłością, powstanie i rozproszy się ciemność błędu.
Aneks II Znaczenie terminologii i strategii w przejściu „zmiany paradygmatu”, czyli błędów doktrynalnych i duszpasterskich, w sposób „dyskretny”, ale realny.
Niech święty krzyż będzie naszym światłem.
Zmiana doktryny, zgodnie ze strategią papieża Franciszka, musi być dokonana nie w sposób jasny i jasny, ale, podkreślam, w sposób niejasny i nie do końca oczywisty; Kardynał Baldisseri wiedział o tym już od 2014 roku, kiedy stwierdził: „I tak naprawdę nie tyle Synod, to będzie ważny, ale synteza, która zostanie przygotowana i która zostanie podpisana przez Papieża jako„ Adhortacja posynodalna ” . Jest bardzo prawdopodobne, że nie będzie to tekst jasny i definitywny, ale oparty na interpretacji „pływającej”. Aby każdy, kto go czyta, mógł go pociągnąć na stronę, która najbardziej mu odpowiada.” [157]
E. Pentin w swoim „Rigging…” oferuje nam ważne wyjaśnienie oświadczeń M. Tosattiego: „Marco Tosatti, watykanista La Stampa, donosi, że kard. Baldisseri został podsłuchany w restauracji gdzieś w Europie, wyjaśniając, w jaki sposób odbył się nadzwyczajny synod będzie manipulowany w celu osiągnięcia pożądanego rezultatu. Powiedział, że wiązałoby się to z prośbą o przekazanie pisemnych prezentacji z dużym wyprzedzeniem io uważne przeczytanie wszystkich prezentacji. „Jeśli niektóre prezentacje wydają się problematyczne”, powiedział kardynał, „powiedz, że niestety nie ma wystarczająco dużo czasu, aby wszyscy mogli się wypowiedzieć, ale mimo to tekst został odebrany i pozostaje w ewidencji i na pewno zostanie wzięty do w raporcie końcowym.”[158]
Co w tłumaczeniu oznacza: Marco Tosatti, watykanista La Stampa, donosi, że kard. Baldisseri został wysłuchany w restauracji gdzieś w Europie, wyjaśniając, w jaki sposób zostanie zmanipulowany nadzwyczajny synod, aby osiągnąć pożądany rezultat. Powiedział, że wiązałoby się to z koniecznością dostarczenia pisemnych oświadczeń z dużym wyprzedzeniem oraz że wszystkie oświadczenia musiałyby być uważnie przeczytane. „Jeżeli niektóre prezentacje wydają się problematyczne”, powiedział kardynał, „mówi się, że niestety nie ma wystarczająco dużo czasu, aby wszyscy mogli się wypowiedzieć, ale mimo to tekst został przyjęty i pozostaje w ewidencji i na pewno zostanie zabrany. w raporcie końcowym. „Rozumiemy, że Pentin mówi o spotkaniu Tosattiego, o którym mowa w artykule wskazanym powyżej[159] i dlatego kardynałem, który wygłosił te wypowiedzi, był kard. Baldisseri, sekretarz Synodu! Pewne stwierdzenia mają wyjątkową wagę, aby zrozumieć, jak wtedy potoczyły się sprawy. Jak wskazuje Tosatti, cytując słowa Baldisseriego: dokument końcowy, podkreślam, musiał być niejasny i definitywny, ale oparty na interpretacji „pływającej” tak, aby przy każdym czytaniu mógł odciągnąć go w stronę, która im najbardziej odpowiada… podkreśl: tekst niejasny i ostateczny, oparty na interpretacji „pływającej”…
Niech święty krzyż będzie naszym światłem.
Kardynał Brandmüller powiedział: „W skrócie: autorzy Instrumentum laboris ignorują Sobór Watykański II i – jak wspomniano – wszystkie dokumenty posoborowego Magisterium, które interpretują Sobór. Oznacza to jednak – jak już wspomniano – zerwanie z dogmatycznie obowiązującą tradycją. W rzeczywistości także z powszechnością Kościoła. Tym bardziej niepokojący jest fakt, że zerwanie to dokonuje się, że tak powiem, w sposób „subtelny”, czyli w ukryciu i tajemnicy. Praktykowana tutaj metoda jest jednak zgodna z modelem „Amoris laetitia”, gdzie w omawianym obecnie przypisie 351 można znaleźć próbę unieważnienia doktryny Kościoła.[160] Podkreślam: ta przerwa jest, że tak powiem, realizowana w sposób „subtelny”, czyli „sprytny” i „dyskretny”… Praktykowana tutaj metoda jest jednak wzorowana na „Amoris laetitia” ...
Należy zauważyć, że dokumenty Biskupów, którzy podążają za linią Papieża, podążają również za strategią Papieża w przemawianiu ... nie potwierdzają dokładnie zdrowej doktryny, pomijają podstawowe aspekty sakramentu pokuty lub Sakrament Eucharystii lub moralności katolickiej… i przychodzą, aby otworzyć drzwi dla błędów wskazanych przez Papieża… który oczywiście jest ostrożny, by nie potępiać ani nie interweniować w celu wyjaśnienia. W ten sposób „dyskretnie”, bez super proklamacji, „zmiana paradygmatu” służyła…
Najwyraźniej biskupi, którzy podążają za linią tego Papieża, muszą poznać jego strategię i jego terminologię… Z drugiej strony, Papież powiedział już ks. Forte: „«Jeżeli mówimy wyraźnie o komunii dla rozwiedzionych żyjących w nowych związkach, ci nie wiedzą, jaki bałagan nas robią. Więc nie rozmawiajmy o tym wprost, upewnijmy się, że lokal jest na miejscu, wtedy wyciągnę wnioski ».[161]
Zobacz dokument biskupów maltańskich[162], zobacz dokument biskupów niemieckich, za pomocą którego wdrożyli Amoris laetitia… zwykle zmianie nie podaje się mocnymi afirmacjami, które są radykalnie przeciwne zdrowej doktrynie i zaprzeczają jej w super oczywisty sposób… ale dokładnie w subtelny sposób , mało widoczne, w "dyskretny" sposób...
Zwróć uwagę, co Papież mówi o sobie: „Tak, może mogę powiedzieć, że jestem trochę mądry, umiem się poruszać, ale prawdą jest, że jestem też trochę naiwny…”. [163] Jestem trochę sprytny… Potrafię się ruszać! „Zmianę paradygmatu” należy osiągnąć, kierując się „mądrością”, o której mówi tutaj Papież.
„Język” Papieża do przekazania „zmiany paradygmatu”, czyli obalenia zdrowej doktryny, jest w istocie rodzajem „zaszyfrowanego” języka złożonego z czynów i słów, który przekazuje wskazówki tym, którzy go rozumieją. do zdrowej doktryny. Niejednoznaczność tego „zaszyfrowanego” języka powinna oczywiście chronić w pewien sposób Papieża przed oskarżeniem o heterodoksję, herezję.
Niech Bóg, który jest Światłem, powstaje i coraz lepiej nas oświeca.
Co znamienne, kardynał Burke powiedział o Synodzie w 2014 r.: „Tak, mówiono nam kilka razy, że to nie jest temat Synodu, ale w końcu to było właśnie to. I chodziło o ponowne przemyślenie nauczania Kościoła na temat ludzkiej seksualności, z dyskursami na temat znajdowania dobrych elementów w genitaliach osób tej samej płci, znajdowania dobrych elementów w pozamałżeńskich stosunkach seksualnych. Podczas jednej z przerw przyszedł do mnie kardynał Caffarra [Carlo Caffarra, nieżyjący już arcybiskup Bolonii], który był moim drogim przyjacielem i powiedział: co się dzieje? Powiedzieli mi, że ci z nas, którzy bronili nauczania i dyscypliny Kościoła, są teraz nazywani wrogami papieża. I to jest paradygmat tego, co się stało ”.[164] Podkreślam: kilkakrotnie mówiono nam, że to nie jest temat Synodu, ale w końcu było dokładnie to… „Szyfr” Papieża i jego wyznawców również ma na celu nie uświadamianie ludziom, co się naprawdę dzieje ...
Niech Bóg, który jest Światłością, powstanie i rozproszy się ciemność błędu.
To, co zostało powiedziane o dokumentach biskupów maltańskich i niemieckich, można rozszerzyć na różne inne podobne dokumenty, pomyśl o biskupach Emilii-Romania...
W związku z tym ks. Livi stwierdził, że zerwanie z doktryną Kościoła nie jest wyraźnie popierane przez Amoris laetitia, ale przechodzi przez nią dyskretnie jako dorozumiana intencja papieża, który w związku z tym, co istotne, nie odpowiedział na „dubia” czterech kardynałów, którzy go o to poprosili. aby wyeliminować wszelkie wyrażenia, które „otwierają drzwi” dla interpretacji sprzecznych z zdrową doktryną, ani nie odpowiadały katolickim teologom i intelektualistom, którzy stworzyli „Correctio filialis”, którzy przedstawili podobne prośby o sprostowanie papieżowi.[165]
„Umyślna dwuznaczność”, przez którą Papież chce przejść „zmianę paradygmatu” ze swoją heterodoksją, pozostała i została potwierdzona, kontynuował Livi; ta celowa dwuznaczność prowadzi biskupów do stosowania Amoris laetitia na wiele różnych sposobów, tak jak powiedział kardynał Baldisseri.
Niech Bóg, który jest Światłością, powstanie i rozproszy się ciemność błędu.
W tym kontekście świadomej dwuznaczności, dla której każdy biskup stosuje Amoris laetitia na swój sposób, tekst biskupów emiliańskich jest wstawiony z błędami, którym otwiera drzwi.
W tym tekście, podobnie jak w innych, widać, że celowa papieska dwuznaczność jest częścią „szyfru”, który prowadzi do całkowitego przeinaczenia zdrowej doktryny biskupów, którzy podążają za Papieżem właśnie w „zmianie paradygmatu”… Oczywistym jest, że PAPIEŻ NIE INTERWENIUJE, ABY POTĘPIĆ TAKIE BŁĘDY takich Biskupów, I w tym WYRAŹNIE BRAKUJE JEGO OBOWIĄZKU… w rzeczy samej Biskupi, którzy szerzą błędy w ramach „zmiany paradygmatu” są wspierani i promowani przez Papieża… w Faktycznie arcybiskup Bolonii, który jest przywódcą biskupów z Emilii i Romanii, po podpisaniu dokumentu, o którym mówimy, został kardynałem! ZWROT RACHUNKÓW...
W tej linii ks. Livi: „I nie należy zapominać, że sam Franciszek, odnosząc się do debaty, jaka toczyła się podczas Synodu, uznał na początku AL, że nie byłoby słuszne wykluczenie, że” istnieją różne sposoby interpretacji niektórych aspektów doktryny lub pewnych konsekwencji, które z niej wynikają, „dlatego” w każdym regionie czy kraju można szukać bardziej inkulturowanych rozwiązań, zwracając uwagę na lokalne tradycje i wyzwania”.[166]
Dlatego sama Amoris laetitia otwiera drzwi do wielu interpretacji, w istocie stwierdza: „… w Kościele konieczna jest jedność doktryny i praktyki, ale nie przeszkadza to w istnieniu różnych sposobów interpretacji niektórych aspektów doktryny lub pewne konsekwencje, które z tego wynikają. Stanie się tak, dopóki Duch nie sprawi, że dojdziemy do pełnej prawdy (por. J 16,13), to znaczy, kiedy wprowadzi nas doskonale w tajemnicę Chrystusa i będziemy mogli wszystko widzieć Jego spojrzeniem. Co więcej, w każdym kraju lub regionie można szukać bardziej inkulturowanych rozwiązań, zwracając uwagę na lokalne tradycje i wyzwania. Rzeczywiście, „kultury bardzo różnią się od siebie i każda ogólna zasada […] musi być inkulturowana, jeśli ma być przestrzegana i stosowana”.[..] „(Amoris Laetitia n. 3) … Amoris Laetitia otwiera drzwi do wielu interpretacji... aw szczególności tych, które prowadzą do heterodoksji w polu moralnym... jak widzimy i zobaczymy...
Arcybiskup Livi mówi głębokie rzeczy, którymi się podzielam; Podkreślam, że: jak widzimy i coraz częściej zobaczymy, że biskupi, którzy opublikowali interpretacje w heterodoksalnej linii Amoris laetitia, zrobili dokładnie to, co papieska strategia przewidywała w tej adhortacji, otworzyli drzwi tak, jak chciał Papież, ponieważ Amoris laetitia jest dokładnie celowo niejednoznacznym dokumentem, który chce doprowadzić biskupów do „dyskretnego”, ale rzeczywistego otwarcia drzwi do „zmiany paradygmatu”, a zatem do prawdziwych błędów, do rzeczywistych odchyleń doktrynalnych…
Również tutaj wydaje mi się, że ukazany jest „szyfr” Papieża, który prowadzi z dyskrecją do „zmiany paradygmatu”…
Kard. Kasper, bez odmowy, mógł potwierdzić na Amoris Laetitia to, co donosi „La Nuova Bussola Quotidiana”: „Drzwi są otwarte”, powiedział w odniesieniu do dyscypliny sakramentów dla rozwiedzionych i żyjących ponownie w związku małżeńskim: ale” Papa nie powiedział, jak przez to przejść. Ale on – powiedział Kasper – nie powtórzył negatywnych wypowiedzi poprzednich papieży o tym, co jest niemożliwe i niedozwolone. Jest więc miejsce dla poszczególnych biskupów i poszczególnych konferencji biskupich”. ...[167] Uwaga: jest miejsce… drzwi są otwarte… i oczywiście nie będzie skazań za błędy!
Papieski „szyfr” do wprowadzenia „zmiany paradygmatu” przechodzi również przez deklaracje jego bliskich współpracowników, których nie poprawia; Papieski „szyfr” do wprowadzenia „zmiany paradygmatu” przechodzi również przez awansowanie prałatów, którzy szerzą błędy na wzór „zmiany paradygmatu”…
Za plecami Kaspra, który wydał wspomnianą deklarację stoi oczywiście Papież… który nie potępia biskupów, którzy „otwierają drzwi” lub księży, którzy „otwierają drzwi” i odstępują od zdrowej doktryny, bo ewidentnie on sam tego chce. otwarcie... i dlatego promuje do ról o pierwszorzędnym znaczeniu w Kościele nie kardynała Burke'a czy innych sług Bożych, którzy potwierdzają zdrową doktrynę, ale innych, którzy podążają za „linią” Papieża…. List otwarty, w którym papież jest oskarżony o herezję, stwierdza: „Publicznie wychwalając osoby, które poświęciły swoją karierę przeciw nauczaniu Kościoła i wierze katolickiej oraz promowaniu i popełnianiu zbrodni potępionych przez objawienie Boże i prawo naturalne, przekazuje przesłanie, że przekonania i działania tych osób są uzasadnione i godne pochwały. Godne uwagi jest to, że ta publiczna aprobata i poparcie nie są bezkrytyczne: zwykle nie rozciąga pochwał na tych katolików, o których wiadomo, że są całkowicie wierni nauce wiary, ani na tych, którzy uważają zachowanie tych ostatnich za przykład do naśladowania. I trzeba również zauważyć, że papież Franciszek odrzucił lub odsunął na bok osoby o tendencjach wiernych i prawosławnych.”[168] Niech Bóg, który jest Światłością, powstanie i rozproszy się ciemność błędu.
Ojciec Weinandy napisał dobitnie: „Wydaje się jednak, że cenzurujecie, a nawet wyśmiewacie tych, którzy interpretują rozdział 8 „Amoris laetitia” zgodnie z tradycją Kościoła, jakby byli faryzeuszami, którzy rzucają kamieniami i ucieleśniają pozbawiony miłosierdzia rygoryzm . Ten rodzaj oszczerstwa jest obcy naturze posługi Piotrowej. Niestety, wydaje się, że niektórzy z jego doradców angażują się w takie działania. Takie zachowanie sprawia wrażenie, że jego punkt widzenia nie może przetrwać testów teologicznych i dlatego musi być podtrzymywany argumentami „ad hominem”. … Po trzecie, wierni katolicy mogą być zakłopotani jedynie mianowaniem przez niego pewnych biskupów, ludzi, którzy nie tylko wydają się otwarci na tych, którzy mają wizję przeciwną wierze chrześcijańskiej, ale wręcz ich wspierają i bronią. To, co gorszy wierzących, a nawet niektórych kolegów biskupów, to nie tylko fakt, że wybraliście takich ludzi na pasterzy Kościoła, ale także to, że wydajecie się milczeć w obliczu tego, czego nauczają i ich praktyki duszpasterskiej. Podkopuje to gorliwość wielu mężczyzn i kobiet, którzy przez długi czas popierali autentyczne nauczanie katolickie, często z narażeniem ich reputacji i spokoju. W rezultacie wielu wiernych, którzy ucieleśniają „sensus fidelium”, traci wiarę w swojego najwyższego pasterza”.[169]
Widzieliśmy już, ale jeszcze lepiej zobaczymy w tej książce niektórych prałatów, którzy podążają za „zmianą paradygmatu" i którą papież Franciszek promuje, aby uświadomić sobie „szyfr" używany przez papieża i jego naśladowców. Bardzo skuteczne jest porównanie ich dokumentów z tych biskupów, którzy potwierdzają zdrową doktrynę.
W rzeczywistości treść dokumentów napisanych przez biskupów, które potwierdzają zdrową doktrynę, bardzo różni się od wypowiedzi Papieża i tych, którzy popierają „zmianę paradygmatu”: przeczytaj „Wytyczne duszpasterskie dotyczące wdrażania Amoris laetitia” diecezji Filadelfia wykonana przez ks. Chaput, w USA,[170]; przeczytaj, co biskup Aguer napisał w Argentynie[171]; przeczytaj co ks. Reig Pla w Hiszpanii[172]; przeczytaj dokument opublikowany przez biskupów Alberty (Kanada)[173]lub ten opublikowany przez biskupa Phoenix w USA[174]; teksty te chcą potwierdzić zdrową doktrynę i sprecyzować to, co papież Franciszek i jego zwolennicy dyskretnie i dyskretnie kryją w tajemnicy…
Nie wydaje się dziwne, że ks. Aguer, jak powiedzieliśmy powyżej, został praktycznie wydalony ze swojej diecezji: „Arcybiskup La Plata, w wyniku udaru 75 lat, został natychmiast zastąpiony i zaproszony do natychmiastowego opuszczenia diecezji, w której nie będzie już mógł zamieszkać. Prawdziwe upokorzenie. Powód? Nie dogadywał się z papieżem Franciszkiem. … Aguer spędził w La Placie dwadzieścia lat i na pewno nie wykonał żadnych gestów zasługujących na wygnanie. A może tak. W sobotę 25 czerwca 2016 r. arcybiskup La Plata w liście do swoich księży wyjaśnił, że Amoris laetitia papieża Franciszka nie może być interpretowana jako przerwa w nauczaniu poprzednich papieży: osoby rozwiedzione, które ponownie zawarły związek cywilny, nie mogą być dopuszczone do Komunii Świętej. Do listu biskup dołączył słynną notatkę Kongregacji Nauki Wiary z dnia 14 września 1994 r.: „List do biskupów Kościoła katolickiego w sprawie przyjmowania Komunii eucharystycznej przez wiernych rozwiedzionych i żyjących w nowych związkach”.[175] … Niech Bóg, który jest Światłością, powstanie i rozproszy się ciemność błędu.
Nie wydaje się dziwne, że kardynał Muller, który swoim listem próbował potwierdzić zdrową doktrynę[176] a z innymi stanowiskami, pomyśl o książce, którą napisał wraz z innymi kardynałami, aby przeciwstawić się twierdzeniom kard. Kaspera (za którym stał Papież) i potwierdzić zdrową doktrynę, zatytułowaną: „Pozostać w prawdzie”, o której mówiliśmy powyżej… nie wydaje się dziwne, że kardynał Müller został zwolniony ze swojego bardzo ważnego stanowiska prefekta Kongregacji Nauki Wiary w wieku 70 lat. Andrea Tornielli, bardzo blisko papieża Franciszka, skomentował to „wzniesienie” tymi znaczącymi słowami: „Ponadto wydaje się, że nadmierna ekspozycja w mediach samego Müllera wpłynęła: jego osobiste stanowisko często brzmi bardziej jak stanowisko specjalisty niż przewodniczący dykasterii w służbie Papieża, pomimo wielokrotnych zaproszeń do „przemawiania” zwłaszcza z dokumentami i aktami Zgromadzenia. Interwencje niemieckiego kardynała, które prawie zawsze brzmiały jak dystansowanie się od papieża”.[177] Niech Bóg, który jest Światłością, powstanie i rozproszy się ciemność błędu.
Oczywiście ks. Melina została zwolniona ze swojego ważnego stanowiska profesora w Instytucie Jana Pawła II, biorąc pod uwagę to, co napisał[178] i widziałem to w ważnym artykule zamieszczonym w księdze Penitencjarii Apostolskiej”.[179] i, bardziej ogólnie, w swoim nauczaniu on również potwierdza zdrową doktrynę katolicką dotyczącą osób rozwiedzionych i żyjących ponownie w związkach małżeńskich...
Proszę zwrócić uwagę na znaczące wypowiedzi ks. Melina i inni razem z nim: „Studenci mogą potwierdzić szacunek i wierność profesorów Magisterium Kościoła i urzędującego Papieża, któremu jako Następcy Piotra odnawiamy synowski szacunek i serdeczne posłuszeństwo. Winą, o którą oskarża nas Moia, jest „minimalizacja zakresu zmiany pożądanej przez papieża Franciszka”. Zważywszy niejasność tego wyrażenia, pragniemy podkreślić, że argumentacja ta należy już do naturalnej debaty w sferze teologicznej i duszpasterskiej, w której hermeneutyka odnowy w ciągłości z Tradycją jest kryterium, do tej pory nigdy nie potępionym i nigdy nie wycofane przez Magisterium”.[180] Niech Bóg, który jest Światłością, powstanie i rozproszy się ciemność błędu.
Szanowny Ks. Melina denerwuje was właśnie dlatego, że potwierdza zdrową tradycyjną doktrynę… i denerwuje nie tylko przełożonych Instytutu… denerwuje Papieża i tych, którzy szerzą z nim odchylenia doktrynalne… I w tym samym artykule L. Moia w imieniu Papieża i biskupów, którzy podążają za nim w „zmianie paradygmatu” (którą lepiej zobaczymy w tej książce), mówi to dość wyraźnie, oskarżając Melinę o: „…operację mającą na celu” zminimalizowanie zakres pożądanego przez papieża Franciszka punktu zwrotnego „na temat rodziny, który przedstawiłem krótko 30 lipca zeszłego roku i któremu w liście zaprzecza się z pewną gwałtownością. Pamiętam, ku pożytkowi czytelników, że tym „punktem zwrotnym” nie był ekstrawagancki wybór chwili czy samotna decyzja, ale owoc długiego sezonu synodalnego, który w latach 2014-2016 obejmował Lud Boży. .. "[181] Polecam przeczytanie artykułu Moia, aby zrozumieć, co myślą papież i jego zwolennicy. Oczywiście Moia nie mówi, że omawiane Synody zostały sprytnie „zmanipulowane”…
Kto nie akceptuje „nowego paradygmatu” i potwierdza zdrową doktrynę, jest oczywiście odkładany na bok… ten sposób działania jest częścią „szyfru” Papieża, który nawet poprzez takie czystki wyjaśnia, co robi.
W końcu jednak pamiętajmy, że ci, którzy odeszli od Tradycji i Chrystusa, zostaną pokonani… Kościół należy do Chrystusa-Prawdy, a nie do dewiacji i błędów niektórych pasterzy i niektórych dziennikarzy, którzy ich wspierają… Historia Kościoła jest bardzo jasna... o "pilotowanych" lub zmanipulowanych synodach, które potwierdzają dziwactwa, jeśli wiadomo o kilku... Papieży, którzy popełnili błąd, kilku jest znanych... ale ostatecznie nie jest to błędy i ich orędownicy, którzy wygrywają, w końcu Chrystus wygrywa i Prawda z Biblią i Świętą Tradycją! W końcu potępia się błędy, a wędrowców, którzy wcześniej wydawali się zwycięzcami, określa się mianem prawdziwych przegranych.
Niech Bóg, który jest Światłością, powstanie i rozproszy się ciemność błędu.
To, co powiedzieliśmy dla ks. Melina jest również istotnie ważna dla p. Noriega Bastos, Granados mówi o nim: „Wreszcie, ksiądz Noriega zakończy swój mandat przełożonego generalnego w ciągu pięciu miesięcy, o czym wiedzą już arcybiskup Paglia i prałat Sequeri. Jeśli problemem jest niekompatybilność, a jego praca jest doceniana, to dlaczego nie gwarantują mu środka przewidzianego regulaminem kurii, czyli urlopu sześciomiesięcznego, eliminując w ten sposób problem? Jeśli tego nie zrobiono, jakie inne wyjaśnienia pozostają poza hipotezą, że jest to wymówka, aby móc usunąć profesję poświęconą miłości i małżeństwu oraz pozbyć się osoby odpowiedzialnej za publikacje Instytutu? Czy może dlatego, że Noriega ceni sobie Humanae vitae i splendor Veritatis?».[182] To samo powiedział ks. Granados w sprawie ks. Melina: „Czy to możliwe, że Melina… pozostała wierna Humanae vitae i Veritatis splendor, a krzesło zostało wyeliminowane w celu wyeliminowania Meliny?”[183] … No tak! Melina i Noriega Bastos bardzo irytują tych, którzy chcą wprowadzić „zmianę paradygmatu”…
Melina i Noriega Bastos bardzo irytowały tych, którzy chcieli „manipulować” Synodami… więc nie zostali zaproszeni[184] … Niech dr. Moia… a może pozwól mu przeczytać tę książkę, a kiedy już przy tym będziesz, niech przeczyta wszystkie artykuły i książki, które mówią o manipulacjach podczas dwóch synodów o rodzinie… może przestanie powtarzać rozpowszechniane przez siebie błędy. ...
Granados kontynuuje: „Teraz krążą pogłoski, że profesor Maurizio Chiodi przyjdzie nauczać, który otwiera się na legalność antykoncepcji i przyznaje akty homoseksualne jako„ możliwe ”w pewnych sytuacjach. Jeśli nowi profesorowie tej samej linii zostaną zatrudnieni bez zachowania normalnych procedur, odwołując się do „pilności”, dla której nie podano powodu, w Instytucie powstanie silne napięcie. Przy uprawnieniach, jakimi dysponuje Wielki Kanclerz i intencjach, jakie ujawnia wyrzekając się Meliny i Noriegi, jest tylko kwestią czasu, aby wydział ten został zastąpiony innym, obcym wizji św. Jana Pawła II. Dla wielkiego Papieża Polaka zawsze w centrum była wierność Kościoła ciału Chrystusa, co podsumowuje w sobie zamysł Stwórcy i dlatego może uleczyć rany i słabości człowieka”.[185] I tak! Granados ma absolutną rację… i faktycznie z nowym „kursem” Instytutu Jana Pawła II prof. Paznokcie ...[186]
O profesorze Chiodi i jego przeniesieniu do Instytutu Jana Pawła II porozmawiamy później, gdy zobaczymy, jak ta „zmiana paradygmatu” wywołana przez papieża Franciszka próbuje obalić zdrową doktrynę również w odniesieniu do antykoncepcji i praktykowanego homoseksualizmu. Profesor Chiodi jest jednym z „lodołamaczy” „zmiany paradygmatu”, to znaczy jest awangardą działalności wywrotowej na polu moralnym… więc oczywiście jest awansowany!
KONTA WRÓCIŁY !!
Na zakończenie przytaczam to, co L. Moia mówi w tym wywiadzie, w którym mówi o nowości wniesionej przez papieża Franciszka: „Z doktrynalnego punktu widzenia, jak wspomniano, nie ma nic nowego. Wielkim punktem zwrotnym jest, jak wspomniano, gościnność duszpasterska. Inne spojrzenie na rzeczywistość – a przede wszystkim – na kruchość ludzi, wszystkich ludzi, która na pierwszym miejscu stawia miłosierdzie, a na drugim doktrynę, najpierw ludzkość, a potem prawo, normę, kodeks.”[187] Oświadczenia L. Moia są głęboko błędne:
1) Papież, jak pokazuję w tej książce i jak mówią jego współpracownicy (Parolin i Cupich), wprowadza „zmianę paradygmatu”, która jest czymś znacznie więcej niż zmianą doktryny, jest to niestety radykalne wywroty z zdrowej doktryny; Kard. Kasper, bez sprzeciwu nikomu po tej eksternalizacji, o ile mi wiadomo, był w stanie znacząco potwierdzić kilka dni po przedstawieniu Amoris Laetitia: „W ciągu kilku dni (19 marca) dokument liczący około dwustu stron zostanie zwolniony, w którym Papież Franciszek definitywnie wypowiada się w kwestiach rodziny poruszanych podczas ostatniego synodu, a w szczególności o udziale wiernych rozwiedzionych i żyjących w nowych związkach w aktywnym życiu wspólnoty katolickiej. To będzie pierwszy krok w reformie, która sprawi, że Kościół przewróci stronę po 1700 latach”[188] … Reforma, która sprawi, że Kościół przewróci stronę po 1700 latach, a dokładniej działanie papieża Franciszka jest zdradą 2000 lat zdrowej doktryny chrześcijańskiej;
2) fakt stawiania miłosierdzia na pierwszym planie i w tle doktryny, najpierw człowieczeństwa, a potem prawa, normy, kodeksu… jest zdradą samego miłosierdzia i człowieka… bo Bóg jest Prawem, jak wyjaśnia s. Tomasza (por. I-II q. 93 a.4 c.) A prawdziwe miłosierdzie spełnia się w prawdziwej i świętej doktrynie, a nie poza nią, w tej linii nie ma duszpasterstwa poza zdrową doktryną. Istotnie: w teologii katolickiej duszpasterstwo jest zbiorem praktycznych środków niezbędnych do urzeczywistniania i urzeczywistniania w świecie nauki Chrystusa i Kościoła: dlatego duszpasterstwo opiera się na nauczaniu, na doktrynie; Teologia duszpasterska jest tą częścią nauki sakralnej, która reguluje obowiązki, wskazuje metody, obnaża prawodawstwo Kościoła dla pełnienia urzędu kapłańskiego...[189]
W tym sensie duszpasterstwo jako zespół środków praktycznych koniecznych do urzeczywistniania i urzeczywistniania w świecie nauki Chrystusa i Kościoła musi kierować się właśnie nauką Chrystusa, Prawdą, a w szczególności Pismem Świętym , św. Tradycja i od s. Magisterium zatem ze zdrowej doktryny, w przeciwnym razie nie jest to opieka duszpasterska, ale zdrada Chrystusa, który jest prawdziwym Pasterzem… Opieka duszpasterska jest w rzeczywistości działaniem Chrystusa Pasterza, który jest wykonywany przez Kościół. W działaniu Chrystusa Pasterza kieruje Prawda, Mądrość, zdrowa nauka.
Opieka duszpasterska oderwana od zdrowej nauki i od Prawdy nie ma już charakteru duszpasterskiego, jest zdradą Chrystusa i dusz; jest to zdrada Chrystusa Pasterza, ponieważ dzieje się to w Jego Imieniu, ale wbrew Jego Woli, jest zdradą „owiec”, ponieważ przekazuje je „wilkowi”, do grzechu i potępienia, zamiast prowadzić je na drodze zbawienie. … I to niestety, jak zobaczymy w tej książce, dzieje się w tych czasach… z powodu tego Papieża i dziennikarzy takich jak Moia… i podkreślam: niestety!
Wypowiedzi L. Moia mieszczą się w „szyfrze” Papieża i jego zwolenników, którzy dokonują „zmiany paradygmatu” poprzez wyraźne błędy i wypaczenia teologii oraz różne inne strategie.
Na zakończenie zauważam, że według eksperta Sandro Magister ks. Forte został „ostracyzowany” przez grupę bliskich doradców papieża Bergoglio za ujawnienie tego, co widzieliśmy powyżej[190] , w rzeczywistości Magister mówi: „Mal wziął to na siebie. Tego uczony arcybiskup, który do tej pory był jednym z faworytów papieża Franciszka i był na drodze do olśniewającego ukoronowania swojej kariery, upadł od tego dnia w niełasce. Papież opuścił nad nim krzyż. Nigdy nie wzywał go bliżej siebie, nie powierzał mu już żadnej roli zaufania, ani jako doradcy, ani jako wykonawca, odwołał go jako swojego teologa odniesienia, uważał, aby nie promować go na prefekta kongregacji dla doktryny wiary, czyli do przewodniczącego Konferencji Episkopatu Włoch, a tym bardziej jest z pochodzenia neapolitańczykiem, arcybiskupem Neapolu i kardynałem”.[191] … Wydaje się zatem, że ci, którzy pozwalają zdemaskować strategię, której używają do przeprowadzenia „zmiany paradygmatu”, są surowo ukarani… i wydaje się również, że ks. Forte nauczył się swojej lekcji… w rzeczywistości o synodach dotyczących rodziny, jak wyjaśnia św. Magister[192], w niedawnej odpowiedzi udzielonej Galli della Loggia w Corriere della Sera, arcybiskup Chieti bardzo dbał o to, by nie powtarzać znaczącej anegdoty demaskującej papieża i stwierdził, że decyzje synodów zostały podjęte kolegialnie, unikając podkreślenia wszystkich kontrastów, które był montowany na takich synodach przeciwko linii papieskiej i o którym mówiliśmy w tym rozdziale, na poprzednich stronach.
Niech Bóg, który jest Światłością, powstanie i rozproszy się ciemność błędu.
Niech chwalebna Matka Boża wstawia się za nami, która unicestwia heretyckie doktryny, miażdży moc błędu i demaskuje sidła bożków (por. Hymn Akathistos, w. 111-112; wyd. GG Meersseman, Der Hymnos Akathistos im Abendland, t. I, Universitatsverlag, Freiburg Schw. 1958, s. 114), i który od czasów starożytnych jest „wzywany przez lud chrześcijański w” obronie „wiary”.[193]
Uwagi
[1]Matzuzzi „Gospodarz dla konkubentów? Kościół otworzył małe drzwi „Il Foglio 9.11.2014 https://www.ilfoglio.it/articoli/2014/11/09/news/lostia-ai-conviventi-la-chiesa-ha- Aperto-una-porticina - 78251 /
[2]Jan Paweł II „Familiaris Consortio” 22.11.1992, www.vatican.va, http://w2.vatican.va/content/john-paul-ii/it/apost_exhortations/documents/hf_jp-ii_exh_19811122_familiaris-consortio.html
[3]Książkę można znaleźć na Amazon pod tym adresem w wersji e-book https://www.amazon.it/cambio-paradigma-Papa-Francesco-quinquennale/dp/1983221317/ref=tmm_pap_swatch_0?_encoding=UTF8&qid=&sr=
[4]Anioł Pański, niedziela 17 marca 2013, www.vatican.va, http://w2.vatican.va/content/francesco/it/angelus/2013/documents/papa-francesco_angelus_20130317.html
[5]Kongregacja Nauki Wiary „List do Biskupów Kościoła Katolickiego w sprawie przyjmowania komunii eucharystycznej przez wiernych rozwiedzionych i żyjących w nowych związkach” 14.9.1994, www.vatican.va, (http://www.vatican.va/ roman_curia/congregations /cfaith/documents/rc_con_cfaith_doc_14091994_rec-holy-comm-by-divorced_it.html
[6]Kongregacja Nauki Wiary: „List do Biskupów Kościoła Katolickiego w sprawie przyjmowania Komunii eucharystycznej przez wiernych rozwiedzionych i żyjących w nowych związkach” 14.9.1994 n. 4-6, www.vatican.va, http://www.vatican.va/roman_curia/congregations/cfaith/documents/rc_con_cfaith_doc_14091994_rec-holy-comm-by-divorced_it.html
[7]Konferencja prasowa Papieża w sprawie lotu powrotnego z Brazylii, 28 lipca 2013, www.vatican.va, http://w2.vatican.va/content/francesco/it/speeches/2013/july/documents/papa-francesco_20130728_gmg-conference - print.html
[8]El Cronista, „Francisco llamó do una divorciada, aby powiedzieć jej que puede comulgar” El Cronista, 22.4.2014 https://www.cronista.com/informaciongral/Francisco-llamo-a-una-divorciada-para-decirle-que- puede-comulgar-20140422-0117.html
[9]„Telefony od Papieża, nie wyciągaj wniosków na temat nauczania Kościoła”, Avvenire, 24 kwietnia 2014 https://www.avvenire.it/chiesa/pagine/papa-divorziati-eucaristia-lombardi
[10]Iacopo Scaramuzzi, „Niemcy: diecezja Fryburga” doświadcza „otwarcia na rozwodników”. Jezus, ur. 11 listopada 2013 http://www.stpauls.it/jesus/1311je/mondo_fede.htm
[11]Jego Ekscelencja Mons. Gerhard Ludwig Müller „Nierozerwalność małżeństwa i debata na temat rozwiedzionych i żyjących w nowych związkach oraz sakramentów”, L'Osservatore Romano, wyd. codziennie, rok CLIII, rz. 243, Merc. 23.10.2013, www.vatican.va, http://www.vatican.va/roman_curia/congregations/cfaith/muller/rc_con_cfaith_20131023_divorziati-risposati-sacramenti_it.html)
[12]Ureta, José Antonio. „Zmiana paradygmatu” papieża Franciszka: ciągłość czy zerwanie w misji Kościoła?: pięcioletni bilans jego pontyfikatu (wydanie włoskie) (pozycje w Kindle 4418-4421). Edycja Kindle 2018.
[13]A. Tornielli "Maradiaga in Müller:" Powinieneś być bardziej elastyczny "" www.lastampa.it 21.1.2014, https://www.lastampa.it/vatican-insider/it/2014/01/21/news/maradiaga - a-muller-powinien-byc-bardziej-elastyczny-1.35937516
[14]Francesco Antonio Grana „Watykan, list do biskupów niemieckich: „Brak komunii dla rozwiedzionych i żyjących w nowych związkach” il Fatto Quotidiano, 12 https://www.ilfattoquotidiano.it/11/2013/2013/vaticano-lettera -ai- niemieccy-biskupi-bez-komunii-dla-rozwiedzionych-ponownie-zamężnych /11 /
[15]Ureta, José Antonio. „Zmiana paradygmatu” papieża Franciszka: ciągłość czy zerwanie w misji Kościoła?: pięcioletni budżet jego pontyfikatu (wydanie włoskie) (pozycje w Kindle 1786-1800. Wydanie Kindle 2018.
[16]Sandro Magister „Kasper zmienia paradygmat, Bergoglio bije brawo” 1 marca 2014, www.chiesa.espressonline.it, http://chiesa.espresso.repubblica.it/ Articolo/1350729.html
[17]S. Magister „Kasper zmienia paradygmat, Bergoglio bije brawo” 1 marca 2014, www.chiesa.espressonline.it, http://chiesa.espresso.repubblica.it/ Articolo/1350729.html
[18]S. Magister „Kasper zmienia paradygmat, Bergoglio bije brawo” 1 marca 2014, www.chiesa.espressonline.it, http://chiesa.espresso.repubblica.it/ Articolo/1350729.html
[19]Papież Franciszek, Słowa Papieża Franciszka po recytacji trzeciej godziny piątek, 21 lutego 2014, www.vatican.va, http://w2.vatican.va/content/francesco/it/speeches/2014/february/documents/ papież-francis_20140221_koncystory-trzecia-godzina.html
[20]Kongregacja Nauki Wiary „O duszpasterstwie rozwiedzionych i żyjących w nowych związkach”, LEV, Watykan 1998
[21]Zob. www.familiam.org, http://www.familiam.org/pcpf/allegati/8558/Prolusione_De_Paolis.pdf, konsultacje z 24.5.2021; patrz także w „Ius Communionis” 2, 2014, s. 203-248
[22]A. Manzo „Wywiad z kardynałem Kasperem: «Chcą wojny na Synodzie, Papież jest celem »” Il Mattino, 18.9.2014 https://www.ilmattino.it/primopiano/cronaca/cardinale_kasper_intervista_mattino-595778.html
[23]A. Tornielli, „Manifest pięciu kardynałów i odpowiedź Kaspera”. Watykan Insider 18-9-2014 https://www.lastampa.it/2014/09/18/vaticaninsider/il-manifesto-dei-cinque-cardinali-e-la-risposta-di-kasper-TVgfXHxC6ctfTr3RshtMnI/pagina.html
[24]Wywiad z Antonio Manzo, opublikowany w „Il Mattino” z 18.9.2014 pod tytułem: „Wywiad z kardynałem Kasperem: „Chcą wojny na Synodzie, Papież jest celem”” i relacjonowany przez sejsmograf tego samego dnia http : //ilsismografo.blogspot.com/2014/09/vaticano-il-cardinale-kasper-si-attacca.html)
[25]„Rozwiedziony i „Twierdzenie Kaspera”: kiedy robi się ciężko, Dominikanie zaczynają grać…”, il Timone 22-7-2014 http://www.iltimone.org/news-timone/divorziati-e-teorema-kasper -po-zakończeniu-gry /
[26]Matthew Boudway i Grant Gallicho „Wywiad z kardynałem Walterem Kasperem”. Magazyn Commonweal, 7 maja 2014 r.
https://www.commonwealmagazine.org/interview-cardinal-walter-kasper
[27]Jan Paweł II „Przemówienie do księży uczestniczących w seminarium studyjnym „Odpowiedzialna prokreacja”, sobota, 17 września 1983, www.vatican.va, http://w2.vatican.va/content/john-paul-ii/ it / przemówienia / 1983 / wrzesień / dokumenty / hf_jp-ii_spe_19830917_procreation-responsible.html
[28]Zob. Proluzja Jego Eminencji Kardynała Velasio De Paolis, emerytowanego Przewodniczącego Prefektury ds. Gospodarczych Stolicy Apostolskiej na temat: „Rozwiedzieni, którzy ponownie zawarli związek małżeński oraz sakramenty Eucharystii i pokuty. »27 marca 2014, 5.6 www.familiam.org, http://www.familiam.org/pcpf/allegati/8558/Prolusione_De_Paolis.pdf, konsultacja 24.5.2021; patrz także w „Ius Communionis” 2, 2014, s. 203-248
[29]Westen „Ekskluzywny: kardynał Burke mówi, że„ manipulacja ”na Synodzie była napędzana przez agendę podważania nauk o małżeństwie” Wiadomości Lifesite, 24.3.2015 https://www.lifesitenews.com/news/in-exclusive-interview-cardinal-burke- mówi-manipulacja-na-synodzie-była-ag; Edward Pentin, „Spinanie synodu watykańskiego? Dochodzenie w sprawie domniemanej manipulacji na Nadzwyczajnym Synodzie o Rodzinie”, Ignatius Press San Francisco 2015, Wstęp
[30]M. Respinti „Te manewry, aby manipulować pracą Synodu” La Nuova Bussola Quotidiana, 9 http://www.lanuovabq.it/it/quelle-manovre-per-manipolarei-lavori-del-sinodo
[31]M. Respinti „Te manewry, aby manipulować pracą Synodu” La Nuova Bussola Quotidiana, 9 http://www.lanuovabq.it/it/quelle-manovre-per-manipolarei-lavori-del-sinodo
[32]Ureta, José Antonio. „Zmiana paradygmatu” papieża Franciszka: ciągłość czy zerwanie w misji Kościoła?: pięcioletni bilans jego pontyfikatu (wydanie włoskie) (stanowiska w Kindle 1808-1813). Wersja Kindle.
[33]Marco Tosatti, „Synod: jak sobie z tym radzę…”, La Stampa, Blog La Stampa, 21 września 2014
https://www.lastampa.it/blogs/2014/09/21/news/sinodo-come-lo-manovro-1.37276215 attualmente, 24.5.2021, l’articolo è scomparso dal sito ma si può trovare qui https://anticattocomunismo.wordpress.com/2014/09/20/sinodo-come-lo-manovro/
[34]Marco Tosatti „Synod: wynik oczekiwany za rok”, La Stampa, I blog di La Stampa, 27 października 2015 r.
https://www.lastampa.it/blogs/2015/10/27/news/sinodo-esito-previsto-da-un-anno-1.37276436/amp/ consultazione del 24.5.2021
[35]Marco Tosatti, „Synod: jak sobie z tym radzę…”, La Stampa, Blog La Stampa, 21 września 2014
https://www.lastampa.it/blogs/2014/09/21/news/sinodo-come-lo-manovro-1.37276215 attualmente, 24.5.2021 è scomparso dal sito ma si può trovare qui https://anticattocomunismo.wordpress.com/2014/09/20/sinodo-come-lo-manovro/
[36]E. Pentin „Rachunek Synodu Watykańskiego?”, Ignatius Press, 2015, rozdz. 5 września 2014
[37]Marco Tosatti Magisterium dwuznaczności? La Stampa, Blog La Stampa, 9 maja 2016 https://www.lastampa.it/blogs/2016/05/09/news/un-magistero-dell-ambiguita-1.37276546/amp/ konsultacja z 24.5.2021
[38]Marco Tosatti: „Rozmowne prałaty, swobodne rozmowy. Jeszcze kilka niedyskrecji na dwóch Synodach Rodziny”, Stilum Curiae, 9 lutego 2017 r.,
[39]Ureta, José Antonio. „Zmiana paradygmatu” papieża Franciszka: ciągłość czy zerwanie w misji Kościoła?: pięcioletni bilans jego pontyfikatu (wydanie włoskie) (pozycje w Kindle 270-273
[40]S. Magister „Prawdziwa historia tego synodu. Reżyser, wykonawcy, pomocnicy ”, 17-10-2014, www.chiesa.espressonline.it, http://chiesa.espresso.repubblica.it/ Articolo/1350897.html
[41]Ureta, José Antonio. „Zmiana paradygmatu” papieża Franciszka: ciągłość czy zerwanie w misji Kościoła?: pięcioletni budżet jego pontyfikatu (wydanie włoskie). (lokalizacja Kindle 1808 ff) Edycja Kindle 2018
[42]Synod14 – XI Kongregacja Generalna: „Relatio post disceptationem” Relatora Generalnego, Kard. Péter Erdő, 11, www.vatican.va, https://press.vatican.va/content/salastampa/it/bollettino/pubblico / 13.10.2014/2014/10/13 / 0751.html
[43]Moje tłumaczenie Christy Pongratz-Lippitt, „Kardynał Marks: Papież Franciszek otworzył drzwi kościoła”, National Catholic Reporter 28-10-2014 https://www.ncronline.org/blogs/ncr-today/cardinal- Marks-papież-Franciszek-pchnął-otwarte-drzwi-kościół
[44]„Bp. Athanasius Schneider o Synodzie, „manipulacji” oraz „neopogańskim” i heterodoksyjnym stosunku średniookresowym
- Średniookresowy relatio a plama na honorze Stolicy Apostolskiej”, Rorate Coeli, 4/5. 11. 2014 https://rorate-caeli.blogspot.com/2014/11/bp-athanasius-schneider-on-synod.html
[45]Mons. Schneider na Synodzie ”, Rada Kościoła i poczty, 7 http://chiesaepostconcilio.blogspot.com/11/2014/mons-schneider-sul-sinodo.html
[46]Mons. Schneider na Synodzie ”, Rada Kościoła i poczty, 7 http://chiesaepostconcilio.blogspot.com/11/2014/mons-schneider-sul-sinodo.html
[47]Mons. Schneider na Synodzie ”, Rada Kościoła i poczty, 7 http://chiesaepostconcilio.blogspot.com/11/2014/mons-schneider-sul-sinodo.html
[48]C. Woodden „Kardynał Kasper prosi o modlitwy na synod, mówiąc, że „toczy się bitwa” Catholic Herald, 23.3.2015 https://catholicherald.co.uk/news/2015/03/23/cardinal-kasper-asks -o-modlitwy-o-synod-wypowiedzenie-bitwy-toczy sie/; https://www.catholicculture.org/news/headlines/index.cfm?storyid=24415
[49]Elisabetta Piqué, "El sínodo sobre la familia:" Los divorciados vueltos a casar parecen excomulgados "", La Nacion, 7 grudnia 2014 r. https://www.lanacion.com.ar/el-mundo/el-sinodo-sobre -la-familia-los-divorciados-vueltos-a-casar-parecen-excomulgados-nid1750245
[50]„Sypialny apel do papieża Franciszka w sprawie przyszłości rodziny” https://www.supplicafiliale.org/firstcampaign; https://www.atfp.it/rivista-tfp/2015/233-marzo-2015/1056-supplica-filiale-a-papa-francesco-sul-futuro-della-famiglia
[51]Zobacz Ureta, José Antonio. „Zmiana paradygmatu” papieża Franciszka: ciągłość czy zerwanie w misji Kościoła?: pięcioletni bilans jego pontyfikatu (wydanie włoskie) (stanowiska w Kindle 1863-1866). Edycja Kindle 2018.
[52]Patrz C. Geyer i H. Hintermaier "Das Christentum hechelt nicht nach Applaus" Frankfurter Allgemeine Zeitung 28 https://www.faz.net/aktuell/feuilleton/debatten/kardinal-walter-brandmueller-ueber-den-streit -um-amoris-Laetitia-2017.html
[53]M. Tosatti, „Rodzina, wesoły itd. Vademecum”, La Stampa, I blog della Stampa, 20 maja 2015 https://www.lastampa.it/blogs/2015/05/20/news/famiglia-gay-ecc-un-vademecum-1.37276358/amp/konsultacja z 24.5.2021
[54]w AA.VV. „Małżeństwo i rodzina. Perspektywy duszpasterskie jedenastu kardynałów.”, wyd. Cantagalli, Siena 2015 s. 80
[55]Il Timone „Kościół musi uznać wartość miłości gejowskiej”. Voilà program synodu „cienia” Il Timone, Wiadomości 27 maja 2015 r. http://www.iltimone.org/news-timone/la-chiesa-deve-riconoscere-il-valore-dellamore-gay/
[56]„Kościół musi uznać wartość miłości gejowskiej”. Voilà program synodu „cienia” Il Timone, Wiadomości 27 maja 2015 r. http://www.iltimone.org/news-timone/la-chiesa-deve-riconoscere-il-valore-dellamore-gay/
[57]Ureta, José Antonio. „Zmiana paradygmatu” papieża Franciszka: ciągłość czy zerwanie w misji Kościoła?: pięcioletni budżet jego pontyfikatu (wydanie włoskie) (pozycje w Kindle 1891-1907) wydanie Kindle 2018; Synod Biskupów, XIV Zwyczajne Zgromadzenie Ogólne „Powołanie i misja rodziny w Kościele i we współczesnym świecie”, Instrumentum Laboris, www.vatican.va, http://www.vatican.va/roman_curia/synod/documents /rc_synod_doc_20150623_instrumentum -xiv-assembly_it.html # Penitential_way)
[58]Emanuela Vinai „Karta. Kasper: «Komunia dla rozwiedzionych. Mam nadzieję, że większość jest za, Toscana Oggi, 19-10-2015 https://www.toscanaoggi.it/Vita-Chiesa/Card.-Kasper-Comunione-ai-divorziati.-Spero-che-a -proszę-być-większość
[59]R. Douthat „Kardynał Burke: 'Nazywają mnie wrogiem papieża, którym nie jestem'” New York Times 29.11.2019 https://www.nytimes.com/2019/11/09/opinion/ cardinal- burke-douthat.html?fbclid = IwAR2OPUrg_9 – EiKwti7-or5gdULbsE4Znd7XZ1qeOhzgLQ5QuLWDJDA2DT4, tłumaczenie na włoski: Annarosa Rossetto „Kart. Burke: „Wiem, że muszę odpowiadać przed naszym Panem i chciałbym mu powiedzieć, że nawet jeśli popełniłem błędy, próbowałem go bronić, służyć mu”. www.sabinopaciolla.com, 11.11.2019, https://www.sabinopaciolla.com/card-burke-so-che-devo-rendere-conto-a-nostro-signore-e-vorrei-potergli-dire-che- nawet jeśli popełniłem błędy, próbowałem go bronić, służąc mu /
[60]Ureta, José Antonio. „Zmiana paradygmatu” papieża Franciszka: ciągłość czy zerwanie w misji Kościoła?: pięcioletni bilans jego pontyfikatu (wydanie włoskie) (stanowiska w Kindle 1910-1917). Wersja Kindle.
[61]Św. Magister „Trzynastu kardynałów napisało do Papieża. Oto list”. , www.chiesa.espressonline.it, 12 http://chiesa.espresso.repubblica.it/ Articolo/10.html
[62]Św. Magister „Trzynastu kardynałów napisało do Papieża. Oto list”. , www.chiesa.espressonline.it, 12 http://chiesa.espresso.repubblica.it/ Articolo/10.html
[63]Ureta, José Antonio. „Zmiana paradygmatu” papieża Franciszka: ciągłość czy zerwanie w misji Kościoła?: pięcioletni bilans jego pontyfikatu (wydanie włoskie) (pozycje w Kindle 1920-1921). Edycja Kindle 2018
[64]Ureta, José Antonio. „Zmiana paradygmatu” papieża Franciszka: ciągłość czy zerwanie w misji Kościoła?: pięcioletni bilans jego pontyfikatu (wydanie włoskie) (pozycje w Kindle 1921-1926). Edycja Kindle 2018
[65]Ureta, José Antonio. „Zmiana paradygmatu” papieża Franciszka: ciągłość czy zerwanie w misji Kościoła?: pięcioletni bilans jego pontyfikatu (wydanie włoskie) (pozycje w Kindle 1931-1936). Edycja Kindle 2018.
[66]E. Pentin: „Cardinal Burke: Final Report Lacks Clarity on Indissolubility of Marriage”, National Catholic Register, 26-10-2015, http://www.ncregister.com/blog/edward-pentin/cardinal-burke-final- raport-brakuje-jasności-w-nierozerwalności-małżeństwa
[67]A. Schneider „Rorate Exclusive: Reakcja biskupa Athanasiusa Schneidera na Synod Drzwi do komunii dla rozwiedzionych i ponownie zamężnych, oficjalnie otwarte”. Rorate Coeli 2-11-2015 https://rorate-caeli.blogspot.com/2015/11/rorate-exclusive-bishop-athanasius.html
[68]A. Schneider „W sprawozdaniu końcowym z Synodu, „tylnymi drzwiami” dostępu do praktyki neo-mozaikowej” Kościół i postsoborowy, 4-11-2015 http://chiesaepostconcilio.blogspot.com/2015/11 / ostateczna-relacja-synode-a_4.html
[69]„Synod, ks. Forte: „Watykan II oddychał atmosferą. Komunia dla rozwiedzionych, żyjących w nowych związkach, ale z rozeznaniem”, Radio InBlu, 26 października 2015 https://www.radioinblu.it/2015/10/27/sinodo-mons-forte-respirato-clima-vaticano-ii-si-comunione -rozwiedziony-ponownie-zamężny-ale-z-rozeznaniem /
[70]S. Sartini „Ostia dla rozwiedzionych, jeśli żałują, a geje nie są rodziną” Il Giornale 26.10.2015 http://www.ilgiornale.it/news/politica/ostia-ai-divorziati-se-pentiti-ei-gay-non - Jestem-rodzina-1186816.html
[71]Tommaso BediniCrescimanni, „Kasper chwali brata Paoli i diecezję”, Il Tirreno, Lukka, 16.3.2016 https://iltirreno.gelocal.it/lucca/cronaca/2016/03/16/news/kasper-elogia-fratel- paoli-i-diecezja-1.13136909
[72]Ureta, José Antonio. „Zmiana paradygmatu” papieża Franciszka: ciągłość czy zerwanie w misji Kościoła?: pięcioletni bilans jego pontyfikatu (wydanie włoskie) (pozycje w Kindle 1963-1973). Edycja Kindle 2018
[73]Zobacz S. Magister: „Poza Müller, wewnątrz Schönborn. Papież zmienił nauczyciela doktryny.” , www.chiesa.espressonline.it, 30 http://chiesa.espresso.repubblica.it/ Articolo/5.html
[74]Ureta, José Antonio. „Zmiana paradygmatu” papieża Franciszka: ciągłość czy zerwanie w misji Kościoła?: pięcioletni bilans jego pontyfikatu (wydanie włoskie) (pozycje w Kindle 1983-1986) wydanie Kindle 2018
[75]Kard. Burke „'Amoris Laetitia' and the Constant Teaching and Practice of the Church” National Catholic Register 12.4.2016 https://www.ncregister.com/news/amoris-Laetitia-and-the-constant-teaching-and- praktyka-kościoła)
[76]B. Volpe „Mons. Livi: Amoris Laetitia… jest sprytna „Cronicasdepapafrancisco 17.5.2016 https://cronicasdepapafrancisco.com/2016/05/17/mons-livi-lamoris-laetitia-e-una-furbata/comment-page-1/
[77]Marco Ferraresi, „Caffarra:” Z podpisem Mattarella na nowo zdefiniował małżeństwo „” „La Nuova Bussola Quotidiana” z 25 maja 2016 r., http://www.lanuovabq.it/it/caffarra-con-la-firma-mattarella- -przedefiniowane-małżeństwo # .V0Wgrp9tG2o.twitter
[78]A. Schneider „Bishop Athanasius Schneider Replies to the Remnant's Open Letter on Amoris Laetitia” Remnant Newspaper 2.6.2016 http://remnantnewspaper.com/web/index.php/articles/item/2558-bishop-athanasius-schneider-replies- do-resztki-list-otwarty-o-amoris-laetitia
[79]Ureta, José Antonio. „Zmiana paradygmatu” papieża Franciszka: ciągłość czy zerwanie w misji Kościoła?: pięcioletni bilans jego pontyfikatu (wydanie włoskie) (pozycje w Kindle 4570-4578). Edycja Kindle 2018
[80]Ureta, José Antonio. „Zmiana paradygmatu” papieża Franciszka: ciągłość czy zerwanie w misji Kościoła?: pięcioletni bilans jego pontyfikatu (wydanie włoskie) (pozycje w Kindle 1986-1988). Edycja Kindle 2018
[81]Anian Christoph Wimmer „Pełny tekst: Wywiad z Robertem Spaemannem na temat Amoris Laetitia” Katolicka Agencja Informacyjna 29.4.2016 http://www.catholicnewsagency.com/news/full-text-interview-with-robert-spaemann-on-amoris-laetitia -10088 /
[82]Zobacz Anian Christoph Wimmer „Pełny tekst: Wywiad z Robertem Spaemannem w sprawie Amoris Laetitia” Katolicka Agencja Informacyjna 29.4.2016 http://www.catholicnewsagency.com/news/full-text-interview-with-robert-spaemann-on-amoris - laetitia-10088 /)
[83]Luiz Sérgio Solimeo „Z powodu poważnych błędów należy odrzucić „Amoris laetitia” Tradycja, rodzina i własność
4 maja 2016 http://www.tfp.org/tfp-home/catholic-perspective/because-of-its-grave-errors-amoris-laetitia-should-be-rejected.html
[84]Matthew McCusker „Kluczowe błędy doktrynalne i niejednoznaczności Amoris Laetitia” Głos rodziny 7.5.2016 http://voiceofthefamily.com/key-doctrinal-errors-and-ambiguities-of-amoris-laetitia/
[85]Ureta, José Antonio. „Zmiana paradygmatu” papieża Franciszka: ciągłość czy zerwanie w misji Kościoła?: pięcioletni bilans jego pontyfikatu (wydanie włoskie) (stanowiska w Kindle 1972-1977). Wydanie Kindle 2018, w tekście cytowany jest fragment z: Pokoje Watykańskie „Amoris Laetitia, przemawia kardynał Kasper”. 2.4.2018 http://stanzevaticane.tgcom24.it/2018/04/02/amoris-laetitia-parla-il-cardinale-kasper/
[86]C. Caffarra, „Dubia, czterej kardynałowie: „Świętość, przyjmij nas „Ale tylko milczenie od Papieża”, La Nuova Bussola Quotidiana, 4 http://www.lanuovabq.it/it/dubia-i - 20-kardynałowie-niech-świętość-uzyska-nas-ale-od-papieża-tylko-milczenie
[87]Cascioli „Müller: „Nigdy nie powiedział o wyjątkach dotyczących komunii dla osób ponownie zamężnych” w La Nuova Bussola Quotidiana z 9.11.2017, http://www.lanuovabq.it/it/mueller-mai-detto-di-eccezioni-sulla- comunione -ai-powtórnie ożenił się
[88]G. Rusconi, „Amoris Laetitia. Wywiad z kardynałem Baldisseri.”, Rosso Porpora 14 kwietnia 2016 https://www.rossoporpora.org/rubriche/interviste-a-cardinali/583-amoris-laetitia-intervista-al-card-lorenzo-baldisseri.html
[89]Ureta, José Antonio. „Zmiana paradygmatu” papieża Franciszka: ciągłość czy zerwanie w misji Kościoła?: pięcioletni bilans jego pontyfikatu (wydanie włoskie) (stanowiska w Kindle 2007-2012). Wersja Kindle.
[90]„Adhortacja apostolska Amoris laetitia: krytyka teologiczna”, Corrispondenza Romana, 17 sierpnia 2016 https://www.corrispondenzaromana.it/lesortazione-apostolica-amoris-laetitia-una-critica-teologica/
[91]„Deklaracja wierności niezmiennej nauce Kościoła o małżeństwie i jego nieprzerwanej dyscyplinie”. http://www.supplicafiliale.org/ obecnie widoczny na tej stronie: https://lucediverit.wordpress.com/2020/04/07/dichiarazione-di-fedelta-allinsearning-immutabile-della-chiesa-sul-matrimonio- i-do-nieprzerwanej-dyscypliny /
[92]Św. Magister „L'Osservatore” mówi to, co mówi „Amoris laetitia”. Ale potem zostaje uderzony ”, www.chiesa.espressonline.it, 2.8.2016 http://chiesa.espresso.repubblica.it/ Articolo/1351349.html
[93]„Karta Św. Ojciec Francisco a los obispos de la region duszpasterski de Buenos Aires en respuesta do dokumentu „Criterios basicos para la aplicacion del capitulo VIII de la Amoris Laetitia” 5.9.2016, www.vatican.va, http://w2.vatican.va / treść / franciszka / es / listy / 2016 / dokumenty / papież-francis_20160905_regione-pastorale-buenos-aires.html
[94]Bp Livi „Intencje Papieża nie zmieniają doktryny” La Nuova Bussola Quotidiana 18-12-2017 http://www.lanuovabq.it/it/le-intenzioni-del-papa-non-cambiano-la-dottrina
[95]"" Ci nie wiedzą, jaki bałagan nas robią." Tło Forte na temat prac synodalnych „Il Timone News 4 maja 2016 r. http://www.iltimone.org/news-timone/questi-non-sai-che-casino-ci-combinano-il-retrosce/
[96]La Fede Quotidiana „Austriacki biskup: „Komunia dla rozwiedzionych i żyjących w nowych związkach jest praktyką nieodwracalną”, La Fede Quotidiana 11-1-2017 http://www.lafedequotidiana.it/un-vescovo-austriaco-la-comunione-ai - rozwiedziony-powtórnie żonaty-nieodwracalna-praktyka /
[97]Św. Magister „Francesco i Antonio, para w doskonałym towarzystwie”, www.chiesa.espressonline.it 12.4.2016 http://chiesa.espresso.repubblica.it/ Articolo/1351273.html
[98]Lorenzo Bertocchi „Kasper: rozwiedziony i ponownie ożeniony, Papież otworzył drzwi”, La Nuova Bussola Quotidiana 26-04-2016 http://lanuovabq.it/it/kasper-divorziati-risposati-il-papa-ha- Aperto- la -port # .Vzcm7XRyzqA
[99]Zob. F. Coccopalmerio, „Ósmy rozdział posynodalnej adhortacji Amoris laetitia”, Watykan 2017 s. 21.
[100]Luciano Moia „Napisane przez kardynała Coccopalmerio. „Amoris laetitia, szanowana doktryna”, Avvenire, 14 https://www.avvenire.it/chiesa/pagine/amoris-laetitia-dottrina-rispuita-coccopalmerio
[101]Iacopo Iadarola „L'Amoris laetitia w stulecie komunii dla osób ponownie żyjących w związkach małżeńskich”, La Stampa, Vatican Insider, 09 kwietnia 2017 r. https://www.academia.edu/34467610/L_Amoris_laetitia_nel_centenario_della_Comunione_data_ai_8ristile_Stile_V
[102]Biuletyn Biura Prasowego Stolicy Apostolskiej z dnia 18.12.2018, www.vatican.va, https://press.vatican.va/content/salastampa/it/bollettino/pubblico/2018/12/18/0949/02060.html# do
[103]C. Caffarra, „Dubia, czterej kardynałowie: „Świętość, przyjmij nas „Ale tylko milczenie od Papieża”, La Nuova Bussola Quotidiana, 4 http://www.lanuovabq.it/it/dubia-i - 20-kardynałowie-niech-świętość-uzyska-nas-ale-od-papieża-tylko-milczenie
[104]A. Tornielli „Amoris laetitia, L'Osservatore publikuje wytyczne maltańskie”. Watykan Insider z 14 https://www.lastampa.it/01/2017/2017/vaticaninsider/amoris-laetitia-l Osservatore-pubblica-le-linee-guida-maltesi-jLki01r14pShr2d55iL97qL/pagina.html
[105]Charles Jude Scicluna i Mario Grech „Kryteria stosowania „Amoris laetitia”, www.chiesa.espressonline.it, 14.1.2017, www.chiesa.espressonline.it http://chiesa.espresso.repubblica.it/ Articolo/1351437. html
[106]L. Melina, „Livio Melina:” Wyzwania „Amoris Laetitia” dla teologa moralności”, w Settimo Cielo autorstwa Sandro Magister, 28.6.2017 http://magister.blogutore.espresso.repubblica.it/2017/06 / 28 / livio-melina-wyzwania-amoris-laetitia-dla-teologa-moralności/
[107]Konferencja Episkopatu Emilia Romagna „Wskazania do rozdziału VIII Amoris Laetitia. Towarzyszyć, rozeznawać, integrować trzy kluczowe słowa.” 20.1.2018, www.diocesiimola.it,
[108]Diecezja Rzymska „Radość miłości”: droga rodzin w Rzymie. http://www.romasette.it/wp-content/uploads/Relazione2016ConvegnoDiocesano.pdf
[109]„Papież Franciszek – Do biskupów Buenos Aires: wasza interpretacja Amoris Laetitia jest doskonała i jest jedyną możliwą” Jak Jezus 9.9.2016 https://mauroleonardi.it/2016/09/09/il-papa-avvalla- jako-jedyna-mozliwa-interpretacja-podaja-amoris-laetitia-argentyńskich-biskupów-amoris-laetitia /
[110]M. Tosatti, „Confusionis laetitia, grupowe ceremonie udzielania komunii osobom rozwiedzionym, które ponownie zawarły związek małżeński”, La Bussola Quotidiana 16 http://www.lanuovabq.it/it/confusionis-laetitia-cerimonie-di-gruppoper- udziel-komuny-dla-rozwiedzionych-ponownie-zamężnych
[111]Alessandro Gisotti: „Kart. Parolin: Franciszek 2018 w imieniu młodzieży i rodziny”, Wiadomości Watykańskie, 11 https://www.vaticannews.va/it/vaticano/news/1-2018/card–parolin–il-2018 -of-francesco-allinsegna-di-mlodziez-i-rodzina.html
[112]M. Tosatti „Polska, Amoris Laetitia. Jak i dlaczego Parolin naciskał na biskupów polskich, aby ich zmiękczyć”. Stilum Curiae 30.6.2018 https://www.marcotosatti.com/2018/06/30/polonia-amoris-laetitia-come-e-perche-parolin-ha-premuto-sui-vescovi-polacchi-per-ammorbidirli/
[113]B. Cupich, „Rewolucja miłosierdzia papieża Franciszka: Amoris laetitia jako nowy paradygmat katolicyzmu”, La Stampa, 9 https://www.lastampa.it/vatican-insider/en/2/2018/ 2018 / aktualności / papież-franciszka-rewolucja-miłosierdzia-amoris-laetitia-jako-nowy-paradygmat-katolickości-02
[114]„Uczony zawstydza kard. Cupich pyta, czy papieska „zmiana paradygmatu” oznacza „radykalną” zmianę doktryny”, Kościół i postsobór, 17 lutego 2018 r. http://chiesaepostconcilio.blogspot.it/2018/02/uno-studioso-mette-in -embarrass-il-card.html, tłumaczenie oferowane przez tę stronę zostało w jednym przypadku retuszowane przeze mnie
[115]S. Paciolla, „Kart. Müller: żaden papież nie może przedstawić swoich subiektywnych punktów widzenia wierze całego Kościoła „Blog www.sabinopaciolla.com, 30.10.2020 https://www.sabinopaciolla.com/card-Müller-nessun-papa-puo - proponować-wiary-całego-kościoła-jego-subiektywnych-punktów-widzenia/
[116]Kard. Müller „To nie jest zmiana duszpasterska: to korupcja”, La Bussola Quotidiana, 26-2-2018 http://www.lanuovabq.it/it/non-e-cambiamento-pastorale-e-corruzione
[117]Cascioli „Müller: „Nigdy nie powiedział o wyjątkach dotyczących komunii dla osób ponownie zamężnych” w La Nuova Bussola Quotidiana z 9.11.2017, http://www.lanuovabq.it/it/mueller-mai-detto-di-eccezioni-sulla- comunione -ai-powtórnie ożenił się
[118]„Wasza Świątobliwość, dla dobra Kościoła, wyjaśnij”, La Nuova Bussola Quotidiana, 14 http://www.lanuovabq.it/it/santita-per-il-bene-della-chiesa- wyrazistość twarzy „Pięć pytań, o które w grę wchodzi moralność katolicka”, La Nuova Bussola Quotidiana, 11 http://www.lanuovabq.it/it/cinque-domande-su-cui-si-gioca- la-morale- katolik
[119]Carlo Caffarra „Dubia, 4 kardynałowie:„ Wasza Świątobliwość, przyjmij nas ”. Ale tylko milczenie od Papieża.”, La Nuova Bussola Quotidiana, 20 http://www.lanuovabq.it/it/dubia-i-06-cardinali-santita-ci-riceva-ma-dal-papa - po prostu-cisza
[120]Archidiecezja Filadelfii „Pastoral Guidelines for Implementing Amoris Laetitia” 1.7.2016, www.archphila.org, Archidiecezja Philadelphia „Pastoral Guidelines for Implementing Amoris Laetitia” 1.7.2016, www.archphila.org, http://archphila.org/ wp-content / przesłane / 2016/06 / AOP_AL-guidelines.pdf; włoskie tłumaczenie tych wskazań zaproponował Magister: Św. Magister „Papież milczy, ale mówią jego kardynałowie i przyjaciele. I oskarżają”, www.chiesa.espressonline.it, 23.11.2016 http://chiesa.espresso.repubblica.it/ Articolo/1351419.html
[121]„El Arzobispo de La Plata pide a sus sacerdotes que no den de comulgar a los divorciados vueltos a casar.”, InfoCatólica, 23, http://www.infocatolica.com/?t=noticia&cod=06&utm_medium=email&utm_source = boletin & utm_campaign = bltn2016 & icid = 26911e160623b377aa11567ac42088b1b59641a2; https://cristianesimocattolico.wordpress.com/45/5/2016/mons-hector-aguer-la-continuita-nel-magistero-della-chiesa-e-fondamentale/
[122]Diecezja Alcalà de Henares „Mons. Reig Pla publica unos criterios y disposiciones para acompañar a los bautizados que se han divorciado y viven en otra unión „https://www.obispadoalcala.org/noticiasDEF.php?subaction=showfull&id=1490346936&archive=" Hiszpania, wytyczne dotyczące Amori Biskup Reig: Pismo i Magisterium są zawsze wiążące”, Il Timone, 27-3-2017 http://www.iltimone.org/news-timone/spagna-linee-guida-su-amoris-laetitia-del-vescovo/ )
[123]Messainlatino „Amoris laetitia: biskupi Alberty z chóru”, Messainlatino.it, 15-9-2010 http://blog.messainlatino.it/2016/09/amoris-laetitia-i-vescovi-dell-fuori. html
[124]Claire Chretien „Biskup Olmsted: Amoris Laetitia nie zezwala na Komunię Świętą rozwodnikom w nowych związkach”, LifeSiteNews.com. 23-9-2016 https://www.lifesitenews.com/news/bishop-olmsted-amoris-laetitia-nie-dozwolona-swieta-komunia-dla-ponownie zamężna
[125]Św. Magister „Papież milczy, ale mówią jego przyjaciele kardynałowie. I oskarżają”, www.chiesa.espressonline.it, 23.11.2016 http://chiesa.espresso.repubblica.it/ Articolo/1351419.html
[126]S. Magister „Papatacja, ale jego nowy przyjaciel kardynał przemawia i oskarża. Nie ma pokoju na „Amoris laetitia” Settimo Cielo, Sandro Magister, 18.11.2016, http://magister.blogutore.espresso.repubblica.it/2016/11/18/il-papa-tace-ma-il-neocardinal -jego-przyjaciel-mówi-i-oskarzony-nie-ce-pace-su-amoris-laetitia /
[127]Marco Tosatti „Aguer, wygnany biskup: Papieżowi się to nie podoba”. Codzienny kompas, 08-06-2018
http://www.lanuovabq.it/it/aguer-vescovo-esiliato-non-piace-al-papa
[128]„Apel trzech biskupów katolickich do papieża Franciszka w obronie małżeństwa”, Korespondencja rzymska, 18 stycznia 2017 https://www.corrispondenzaromana.it/appello-di-tre-vescovi-cattolici-a-papa-francesco-in - obrona małżeństwa /
[129]„Radość miłości”: droga rodzin w Rzymie. http://www.romasette.it/wp-content/uploads/Relazione2016ConvegnoDiocesano.pdf
[130]Gerhard Müller: „Co to znaczy powiedzieć « wybaczam ci »”, La Bussola Quotidiana 29-1-2018 http://www.lanuovabq.it/it/che-cosa-significa-dire-io-ti-assolvo ; GL Müller „Komunia dla rozwiedzionych i żyjących w nowych związkach, Müller: „W winie mogą istnieć okoliczności łagodzące” „La Stampa, 30 października 2017 http://www.lastampa.it/2017/10/30/vaticaninsider/ita/vaticano/ comunione-the-remarried-mller-in-bault-moe-be-mitigating-uK39UZsbZ580Xv9cVK2kUP/pagina.html; A. Tornielli: „Müller: „Książka Buttiglione rozwiała wątpliwości kardynałów”, na temat Vatican Insider z 30 http://www.lastampa.it/12/2017/2017/vaticaninsider/ita/inchieste -and- wywiady / mller-the-book-of-buttiglione-rozwinął-dubia-kardynałów-BGa12DT30pw9WyEgRdZC809I / pagina.html
[131]„Wyznanie niezmiennych prawd dotyczących małżeństwa sakramentalnego”. Settimo Cielo autorstwa Sandro Magister, 2.1.2018 http://magister.blogutore.espresso.repubblica.it/2018/01/02/professione-delle-verita-immutabili-riguardo-al-matrimonio-sacramentale/
[132]„Correctio Filialis De Haeresibus Propagatis”, http://www.correctiofilialis.org/it/; http://www.correctiofilialis.org/wp-content/uploads/2017/08/Correctio-filialis_Italiano.pdf
[133]L. Bertocchi "« Wyjaśnienie »: kardynał Eijk dołącza do Dubii.", La Nuova Bussola Quotidiana, 27-1-2018 http://lanuovabq.it/it/fare-chiozza-ai-dubia-si-associa -the -kardynał-eijk
[134]Kard. A. Scola „Stawiam na wolność”, Solferino, 2018 rozdz. 11)
[135]M. Tosatti „Zamieszanie w Kościele, apel także z Holandii”, La Nuova Bussola Quotidiana, 11-4-2018 http://www.lanuovabq.it/it/confusione-nella-chiesa-appello-anche-dallolanda
[136]Zobacz „Wybitni świeccy i kościelni uczeni oskarżają papieża Franciszka o herezję w liście otwartym”, Chiesa i post concilio, http://chiesaepostconcilio.blogspot.com/2019/04/illustri-teologi-e-studiosi-accusano.html
[137]„Kościół Boga żywego filarem i podporą prawdy” (1 Tm 3) Deklaracja prawd o niektórych z najczęstszych błędów w życiu Kościoła w naszych czasach „Korespondencja rzymska, 15, https: // www.corespondenzaromana.it/nota-esplicativa-alla-dichiarazione-sulle-verita-riguardanti-alcuni-degli-errori-piu-comuni-nella-vita-della-chiesa-nel-nostro-tempo-nel- nostro-tempo-la-kościół-żyje-jeden z/
[138]„El Papa se reunió con Presidencia del CELAM”, Conferencia Episcopal del Uruguay, 23 https://iglesiacatolica.org.uy/el-papa-se-reunio-con-presidencia-del-celam/ 5)
[139]Konferencja prasowa s. Ojciec podczas lotu powrotnego z Lesbos, www.vatican.va, http://w2.vatican.va/content/francesco/it/speeches/2016/april/documents/papa-francesco_20160416_lesvos-volo-rparmi.html
[140]Tutaj można znaleźć wideo: „Prezentacja adhortacji Amoris Laetitia”, Wiadomości Watykańskie, 8 https://www.youtube.com/watch?v=I4k2016PKhP9I
a tu tekst pisany S. Magister: „Poza Müllerem, wewnątrz Schönborn. Papież zmienił nauczyciela doktryny.”, www.chiesa.espressonline.it, 30 http://chiesa.espresso.repubblica.it/ Articolo/5
[141]Sobór Watykański II, Konstytucja dogmatyczna. „Lumen gentium”, 21.11.1964, 11 www.vatican.va, http://www.vatican.va/archive/hist_councils/ii_vatican_council/documents/vat-ii_const_19641121_lumen-gentium_it.html
[142]Sobór Watykański II, Konstytucja duszpasterska Gaudium et spes, 7.12.1965, n. 48: AAS 58 (1966) 1068 www.vatican.va, http://www.vatican.va/archive/hist_councils/ii_vatican_council/documents/vat-ii_const_19651207_gaudium-et-spes_it.html
[143]Tutaj można znaleźć wideo: „Prezentacja adhortacji Amoris laetitia”, Wiadomości Watykańskie, 8-4-2016 https://www.youtube.com/watch?v=I9k79PKhP3I (konsultacja z 25.5.2021) a tutaj tekst S Magister: „Na zewnątrz Müller, wewnątrz Schönborn. Papież zmienił nauczyciela doktryny.”, www.chiesa.espressonline.it, 30 http://chiesa.espresso.repubblica.it/ Articolo/5
[144]Jana Pawła PP. II, Homilia na zakończenie VI Synodu Biskupów, 7 [25 października 1980]: AAS 72 [1980] 1082)”. (Jan Paweł II „Familiaris Consortio” 22.11.1992, n. 84, www.vatican.va, http://w2.vatican.va/content/john-paul-ii/it/apost_exhortations/documents/hf_jp-ii_exh_19811122_familiaris- consortio.html
[145]Kongregacja Nauki Wiary „List do Biskupów Kościoła Katolickiego w sprawie przyjmowania Komunii eucharystycznej przez osoby rozwiedzione i żyjące w nowych związkach” 14.9.1994 n. 7, www.vatican.va, http://www.vatican.va/roman_curia/congregations/cfaith/documents/rc_con_cfaith_doc_14091994_rec-holy-comm-by-divorced_it.html
[146]Por. Kongregacja Nauki Wiary „List do Biskupów Kościoła Katolickiego w sprawie przyjmowania Komunii eucharystycznej przez osoby rozwiedzione i żyjące w nowych związkach małżeńskich”. 9, www.vatican.va, http://www.vatican.va/roman_curia/congregations/cfaith/documents/rc_con_cfaith_doc_14091994_rec-holy-comm-by-divorced_it.html
[147]Kard. J. Ratzinger „Wprowadzenie” w Kongregacji Nauki Wiary „O duszpasterstwie rozwiedzionych i żyjących w nowych związkach. Dokumenty, komentarze i opracowania, Libreria Editrice Vaticana, Watykan 1998, s. 18
[148]Kard. J. Ratzinger „Wprowadzenie” w Kongregacji Nauki Wiary „O duszpasterstwie rozwiedzionych i żyjących w nowych związkach. Dokumenty, komentarze i opracowania, Libreria Editrice Vaticana, Watykan 1998, s. 24
[149]Kard. J. Ratzinger „Wprowadzenie” w Kongregacji Nauki Wiary „O duszpasterstwie rozwiedzionych i żyjących w nowych związkach. Dokumenty, komentarze i opracowania, Libreria Editrice Vaticana, Watykan 1998, s. 24
[150]Zob. Kardynał J. Ratzinger „Wprowadzenie” w Kongregacji Nauki Wiary „O duszpasterstwie rozwiedzionych i żyjących w nowych związkach. Dokumenty, komentarze i opracowania, Libreria Editrice Vaticana, Watykan 1998, s. 25
[151]Zob. Kardynał J. Ratzinger „Wprowadzenie” w Kongregacji Nauki Wiary „O duszpasterstwie rozwiedzionych i żyjących w nowych związkach. Dokumenty, komentarze i opracowania, Libreria Editrice Vaticana, Watykan 1998, s. 26
[152]Benedykt XVI, „Sacramentum caritatis” n. 29, www.vatican.va, http://w2.vatican.va/content/benedict-xvi/it/apost_exhortations/documents/hf_ben-xvi_exh_20070222_sacramentum-caritatis.html
[153]Por. Propositio 40.) „(Benedykt XVI, Sacramentum caritatis” n. 29, www.vatican.va, http://w2.vatican.va/content/benedict-xvi/it/apost_exhortations/documents/hf_ben-xvi_exh_20070222_sacramentum- caritatis.html
[154]Benedykt XVI, „Sacramentum caritatis” n. 29, www.vatican.va, http://w2.vatican.va/content/benedict-xvi/it/apost_exhortations/documents/hf_ben-xvi_exh_20070222_sacramentum-caritatis.html
[155]GL Müller „Nierozerwalność małżeństwa i debata na temat rozwiedzionych i nowych małżeństw oraz sakramentów” L'Osservatore Romano, wyd. codziennie, rok CLIII, rz. 243, Merc. 23, www.vatican.va, http://www.vatican.va/roman_curia/congregations/cfaith/muller/rc_con_cfaith_10_divorziati-risposati-sacramenti_it.html
[156]www.vatican.va, http://www.vatican.va/roman_curia/congregations/cfaith/documents/rc_con_cfaith_doc_19730411_indissolubilitate-matrimonii_it.html
[157]Marco Tosatti, „Synod: jak sobie z tym radzę…”, La Stampa, Blog La Stampa, 21 września 2014
https://www.lastampa.it/blogs/2014/09/21/news/sinodo-come-lo-manovro-1.37276215 attualmente, 24.5.2021, l’articolo è scomparso dal sito ma si può trovare qui https://anticattocomunismo.wordpress.com/2014/09/20/sinodo-come-lo-manovro/
[158]E. Pentin „Rachunek Synodu Watykańskiego?”, Ignatius Press, 2015, rozdz. 5 września 2014
[159]Marco Tosatti, „Synod: jak sobie z tym radzę…”, La Stampa, Blog La Stampa, 21 września 2014
https://www.lastampa.it/blogs/2014/09/21/news/sinodo-come-lo-manovro-1.37276215 attualmente, 24.5.2021, l’articolo è scomparso dal sito ma si può trovare qui https://anticattocomunismo.wordpress.com/2014/09/20/sinodo-come-lo-manovro/
[160]„Brandmüller:” Kościół amazoński jest teologicznie nie do pomyślenia. Kościół jest jeden, święty, katolicki, apostolski (a więc rzymski)”, Sabino Paciolla, 18
[161]"" Ci nie wiedzą, jaki bałagan nas robią." Tło Forte na temat prac synodalnych „Il Timone NEWS 4 maja 2016 http://www.iltimone.org/news-timone/questi-non-sai-che-casino-ci-combinano-il-retrosce/
[162]„Amoris laetitia, L'Osservatore publikuje wytyczne maltańskie”. Watykan Insider z 14 https://www.lastampa.it/01/2017/2017/vaticaninsider/amoris-laetitia-l Osservatore-pubblica-le-linee-guida-maltesi-jLki01r14pShr2d55iL97qL/pagina.html)
[163]Antonio Spadaro „Wywiad z papieżem Franciszkiem”, La Civiltà Cattolica, 19 https://www.laciviltacattolica.it/wp-content/uploads/09/2013/SPADARO-INTERVISTA-PAPA-PP.-2013-09 .pdf
[164]R. Douthat „Kardynał Burke: „Jestem nazywany wrogiem papieża, którym nie jestem”” New York Times 09.11.2019 https://www.nytimes.com/2019/11/09/opinion/cardinal- burke-douthat.html?fbclid = IwAR2OPUrg_9 – EiKwti7-or5gdULbsE4Znd7XZ1qeOhzgLQ5QuLWDJDA2DT4, tłumaczenie na włoski: Annarosa Rossetto „Kart. Burke: „Wiem, że muszę odpowiadać przed naszym Panem i chciałbym mu powiedzieć, że nawet jeśli popełniłem błędy, próbowałem go bronić, służyć mu”. Sabinopaciolla.com https://www.sabinopaciolla.com/card-burke-so-che-devo-rendere-conto-a-nostro-signore-e-vorrei-potergli-dire-che-anche-se-avessi-commesso -z-błędów-próbowałem-bronić-go-do-służenia /
[165]Artykuł autorstwa Mons.Livi, w którym mówił o tym dokumencie, znaleziono jeszcze jakiś czas przed śmiercią na jego stronie internetowej http://www.fidesetratio.it/ pod tym adresem http://fidesetratio.it/livi-sui -vescovi-emiliani.html niestety 19.2.2021 z nieprzyjemną niespodzianką odkryłem, że ta strona jest teraz atakowana tekstami z linii pornografii, co jest prawdziwą hańbą dla pamięci ks. Livi!
[166]Bp Livi „Intencje Papieża nie zmieniają doktryny” La Nuova Bussola Quotidiana 18-12-2017 http://www.lanuovabq.it/it/le-intenzioni-del-papa-non-cambiano-la-dottrina
[167]Lorenzo Bertocchi „Kasper: rozwiedziony i ponownie ożeniony, Papież otworzył drzwi”, La Nuova Bussola Quotidiana 26-04-2016 http://lanuovabq.it/it/kasper-divorziati-risposati-il-papa-ha- Aperto- la -port # .Vzcm7XRyzqA
[168]„Wybitni uczeni świeccy i kościelni oskarżają papieża Franciszka o herezję w liście otwartym” 30.4.2019, Kościół i postsoborowy http://chiesaepostconcilio.blogspot.com/2019/04/illustri-teologi-e-studiosi-accusano.html
[169]S. Magister „Teolog pisze do papieża: W Kościele panuje chaos, a ona jest jego przyczyną”, Settimo Cielo autorstwa Sandro Magister 1-11-2017 http://magister.blogutore.espresso.repubblica.it /2017 / 11 / a-teolog-pisze-do-papieza-i-chaos-w-kościele-i-to-jest-sprawa/)
[170]Archidiecezja Filadelfii „Pastoral Guidelines for Implementing Amoris Laetitia” 1.7.2016, www.archphila.org, http://archphila.org/wp-content/uploads/2016/06/AOP_AL-guidelines.pdf, włoskie tłumaczenie w S. Magister „Papież milczy, ale mówią jego przyjaciele kardynałowie. I oskarżają”, www.chiesa.espressonline.it, 23.11.2016, http://chiesa.espresso.repubblica.it/ Articolo/1351419.html
[171]„El Arzobispo de La Plata pide a sus sacerdotes que no den de comulgar a los divorciados vueltos a casar.”, InfoCatólica, 23, http://www.infocatolica.com/?t=noticia&cod=06&utm_medium=email&utm_source = boletin & utm_campaign = bltn2016 & icid = 26911e160623b377aa11567ac42088b1b59641a2; https://cristianesimocattolico.wordpress.com/45/5/2016/mons-hector-aguer-la-continuita-nel-magistero-della-chiesa-e-fondamentale/
[172]„Hiszpania, wytyczne biskupa Reig dotyczące Amoris Laetitia: Pismo i Magisterium są zawsze wiążące”, Il Timone, 27-3-2017 http://www.iltimone.org/news-timone/spagna-linee-guida-su - amoris-laetitia-del-biskup /
[173]„Amoris laetitia: biskupi Alberty z chóru”, Messainlatino.it, 15-9-2010 http://blog.messainlatino.it/2016/09/amoris-laetitia-i-vescovi-dell-fuori.html
[174]„Biskup Olmsted: Amoris Laetitia nie zezwala na Komunię Świętą rozwodnikom w nowych związkach”, LifeSiteNews.com. 23-9-2016 https://www.lifesitenews.com/news/bishop-olmsted-amoris-laetitia-nie-dozwolona-swieta-komunia-dla-ponownie zamężna
[175]Marco Tosatti „Aguer, wygnany biskup: Papieżowi się to nie podoba”. Codzienny kompas, 08-06-2018
http://www.lanuovabq.it/it/aguer-vescovo-esiliato-non-piace-al-papa
[176]Jego Ekscelencja Mons. Gerhard Ludwig Müller „Nierozerwalność małżeństwa i debata na temat rozwiedzionych i żyjących ponownie w związku małżeńskim oraz sakramentów”, L'Osservatore Romano, wyd. codziennie, rok CLIII, rz. 243, Merc. 23, www.vatican.va, http://www.vatican.va/roman_curia/congregations/cfaith/muller/rc_con_cfaith_10_divorziati-risposati-sacramenti_it.html
[177]Andrea Tornielli „Papież” zwalnia „Müllera kardynała strażnika wiary” La Stampa, 10 https://www.lastampa.it/cronaca/7/2017/2017/news/il-papa-licenzia- Muller -kardynał-strażnik-wiary-07
[178]L. Melina, „Livio Melina:” Wyzwania „Amoris Laetitia” dla teologa moralności „28.6.2017, w Settimo Cielo, Sandro Magister http://magister.blogutore.espresso.repubblica.it/2017/06 / 28 / livio-melina-wyzwania-amoris-laetitia-dla-teologa-moralności/
[179]Zobacz artykuł abp Meliny pt. Słownik teologiczno-pastoralny”. LEV, 2016, s. 152s.
[180]L. Moia „Bez rozgrywek w Papieskim Instytucie Jana Pawła II” w Avvenire, piątek 2 sierpnia 2019 r. https://www.avvenire.it/chiesa/pagine/amoris-laetitia-scelta-matura
[181]L. Moia „Bez rozgrywek w Papieskim Instytucie Jana Pawła II” w Avvenire, piątek 2 sierpnia 2019 r. https://www.avvenire.it/chiesa/pagine/amoris-laetitia-scelta-matura
[182]„Co naprawdę jest zagrożone w starciu o Instytut Jana Pawła II” Tempi, 2 https://www.tempi.it/che-cosa-ea-rischio-davvero-nello-scontro-sullistituto-giovanni -paolo-ii /
[183]„Co naprawdę jest zagrożone w starciu o Instytut Jana Pawła II” Tempi, 2 https://www.tempi.it/che-cosa-ea-rischio-davvero-nello-scontro-sullistituto-giovanni -paolo-ii /
[184]Zobacz Ureta, José Antonio. „Zmiana paradygmatu” papieża Franciszka: ciągłość czy zerwanie w misji Kościoła?: pięcioletni bilans jego pontyfikatu (wydanie włoskie) (pozycje w Kindle 270-273). Wersja Kindle.
[185]„Co naprawdę jest zagrożone w starciu o Instytut Jana Pawła II” Tempi, 2 https://www.tempi.it/che-cosa-ea-rischio-davvero-nello-scontro-sullistituto-giovanni -paolo-ii /
[186]L. Moia „Nowy Instytut Jana Pawła II, oto katedry i nauczyciele” Avvenire, Avvenire 11 września 2019 https://www.avvenire.it/chiesa/pagine/nomine-istituto-giovanni-paolo-ii
[187]„Kościół i homoseksualizm. Dochodzenie w świetle Magisterium Papieża Franciszka.” www.letture.org, https://www.letture.org/chiesa-e-omosessualita-un-in Zapytanie-alla-luce-del-magistero-di-papa-francesco-luciano-moia
[188]Tommaso Bedini Crescimanni, „Kasper chwali brata Paoli i diecezję”, Il Tirreno, Lukka 16.3.2016 https://iltirreno.gelocal.it/lucca/cronaca/2016/03/16/news/kasper-elogia-fratel- paoli-e-la-diocesi-1.13136909, konsultacja 25.5.2021
[189]Zobacz „Pastorale” w słowniku on-line, www.treccani.it, https://www.treccani.it/vocabolario/pastorale1/)
[190]Zobacz „” Ci nie wiedzą, jaki bałagan nas robią”. Tło Forte na temat prac synodalnych „Il Timone NEWS 4 maja 2016 http://www.iltimone.org/news-timone/questi-non-sai-che-casino-ci-combinano-il-retrosce/
[191]S. Magister „Fałszywa synodalność. Tylko Franciszek na swój sposób rozkazuje „Settimo Cielo autorstwa Sandro Magister 11.1.2021 http://magister.blogutore.espresso.repubblica.it/2021/01/11/sinodalita-fasulla-e-solo-francesco- che-polecenia-w jego-sposobie /
[192]Zobacz św. Magister „Fałszywa synodalność. Tylko Franciszek na swój sposób rozkazuje „Settimo Cielo autorstwa Sandro Magister 11.1.2021 http://magister.blogutore.espresso.repubblica.it/2021/01/11/sinodalita-fasulla-e-solo-francesco- che-polecenia-w jego-sposobie /
[193]Zobacz "Msze Najświętszej Maryi Panny", s. Msza św. https://www.maranatha.it/MessaleBVM/bvm35page.htm