text: กัลลาเกอร์จับใบหน้าของซันเดย์เอาไว้ สบกับดวงตาที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำตาที่ไหลออกมาเป็นสาย เสียงสะอื้นเหมือนจะขาดใจอยู่ร่อมร่อ
  
  “ฉันรักเธอ…”
  
  อย่าพูดนะ…
  
  “ฉันรักเธอมากจริง ๆ นกน้อย…”
  
  ยิ่งได้ยินซันเดย์ยิ่งรู้สึกเจ็บเหมือนกับว่าตัวเองจะตายไปแล้วจริง ๆ แต่ในขณะเดียวกัน ก็เพราะคำว่ารักนี้เองที่รั้งเขาเอาไว้ เป็นสิ่งเดียวที่ทำให้เขาไม่แหลกสลายลงไปตรงนี้