text: ซันเดย์กล่าวเจือเสียงสะอื้น ซุกใบหน้ากับแผ่นอกกว้างที่คอยโอบประคองเขาเอาไว้ไม่ให้แหลกสลาย “ไม่ไปไหนไม่ได้หรอ…ให้ฉันอยู่ด้วยไม่ได้จริง ๆ หรอ…”
  
  เขาถามออกไปทั้งที่รู้คำตอบ แต่ก็ยังหวังว่าเขาจะทำมันได้…ทำให้ความฝันนี้เป็นความจริงอีกครั้ง แค่หลับตาไปครู่เดียว ซันเดย์จะลืมตาขึ้นมาและพบว่าตนอยู่กับคนที่รักสุดหัวใจ อยู่ร่วมกันตลอดไปและไม่มีวันแยกจาก