text: “ดีเลย ผมชอบมอคค่า” คำตอบตรงกลางถูกยื่นให้ด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม สุกสว่างด้วยเปลวไฟที่วันหน้าอาจเผาให้บ้านทั้งหลังวอดขึ้นมาได้จริงๆ 
  
  เขาปล่อยให้อีกฝ่ายเก็บกวาดดังที่ลั่นวาจา ใช้กิ่งไม้จิ้มไม้ฟืนอันหนาจนเปลือกแตกออกเห็นเนื้อไม้สีแดงวาบๆ เขี่ยเล่นต่อจนสะเก็ดไฟเล็กๆปลิวว่อน 
  
  “ถ้าตอนนั้นผมยังตื่นอยู่—ผมจะไปหาคุณครับ“