text: คำว่าแค่นี้เองของอีกฝ่าย ทำให้เขาตั้งใจรอฟังกว่าเดิมว่าจะแค่นี้จริงไหม
  
  พอตัวที่สองผิดแล้วยังท่องต่อนั่นแหละ จากที่หน้านิ่ง..เป็นเขาเองที่หลุดหัวเราะออกมาจนตาหยี
  
  "ไง ยากกว่าที่คิดใช่ไหม?" 
  
  "ฉันไม่ได้จับเวลานะ ค่อยๆนึก"
  
  แอบใบ้ไปหน่อยว่าไม่ต้องรีบ เขายังพอมีเวลาฟังรุ่นน้องท่องตัวอักษรกลับหลังนี่อยู่ แถมอีกไม่ไกลก็ถึงบ้านแล้วด้วย