Ancak İtalyanlar'ın geleneksel yerel birliklerine uygun olarak, ilk sendikaları camere del lavoro idi, işçileri bireysel ticaretlerinden ziyade kasabalarına ya da komünlerine bağlayan bölgesel işçi odaları.
İlk İtalyan sendikaları, bölgesel bazlı emek odalarından oluşuyordu.
İşçiler sendikalar kurmayı reddetti, bunun yerine bireysel ticarete bağlı olmayı tercih ettiler.