Edebi eleştirileri, ezilenlerin yanında silah olarak kullanma arzusu, zihninin bir roman ya da şiirde anlam üzerinde oynamasına izin vermekten aldığı keyif almaz.
Edebi eleştirisi, ezilenlere yardım etmeye çalışsa da, bundan keyif alıyor.
Edebiyat eleştirisinde belirli bir amacı yoktur ve romanları ve şiirleri analiz ettiğinde kendini mutsuz hisseder.