Wolff, dürüstlüğü ve zalimliği doğruyu söylemekle karıştırma eğilimini istismar eder.
Doğruyu söylerken ve dürüst olmak insanların kafasını karıştırdığı iki şeydir.
Wolff, doğruyu acımasızca söylemekle dürüstlük arasındaki ince çizgiyi tamamen görmezden geliyor.