Nükleer çağın sapkın ironisi, insanoğlunun hayatta kalmasının gerçeklik kadar uluslararası algıya dayanmasıdır.
Arkasında bırakılanlarla ilgili olarak kitle imha silahlarının kullanımı konusunda farklı ama tamamlayıcı görüşlere sahipler.
Kimse hikayeyi anlatacak kadar yaşamadı.