Sergi bize, kalıcı bir duyu ya da kutsal gerçeğin bir aracı olarak, yazılı kelimenin zemin kaybedebileceğini, ancak anlaşılmaz bir rahatlık kaynağı olarak çok şey kazandığını anlatıyor.
Sergide yazılı kelimenin daha az önem kazandığını söylüyor.
Sergide yazılı kelimenin daha da önemli hale geldiğini söylüyor.