Bu, zafere ve beraberinde gelen her şeye açlık — kişinin kişisel arzularını ortak iyiliğe feda etme isteği; onur, haysiyet ve adil bir oyun duygusu — politikanın çıkarlar arasında sadece bir çekişmenin üzerine çıkmasını sağlayan bir açlıktır.
Kendini fedakarlık iyi olduğu için övüldü.
Kimsenin iyiliğini kendilerinin önüne koymazlar.