Grove'daki editörüne bir mektup, sorumlu bir nesir sanatçısı olarak ve aynı zamanda kendi kalbimin dürtülerine ve saf spontan dilin güzelliğine inanan olarak devam edemem. Eğer editörlerin cümlelerimi almasına izin verirsem, bunlar benim cümlelerimdir. Tüm hikayenin melodiyle, kendi ritmik dışavurumu, virgüllerle bilmece, onları ikiye bölerek, üçler, dörtler halinde, salıncakları mahvediyor...
Çalışmalarımın düzenleneceğini bilerek organik olarak yazamam.
Çalışmalarımın ağır şekilde düzenleneceğini bilmek beni rahatlatır.