Menajerler gerçekten oturup “Hey, o enayilerin bize ödünç verdikleri parayla kumar oynayalım” mı dedi?
Menajerler gerçekten pişmanlık duymadan parayı harcayacak cesareti vardı mı?
Yöneticiler gerçekten mutlu olma cesaretini göstermiş miydi?