Bu, aşırı abartmayı mantıksız bulan herkes ılımlılık sesiyle konuşur — hadi, yeter — aynı zamanda tavanı sıradan bir insanın kabul edilebilir veya yeterli bulacağından çok daha yüksek bir seviyeye ayarlarken.
Diyor ki, abartmanın kötü olduğunu düşünen herkes ılımlı bir insandır.
Diyor ki, abartmanın kötü olduğunu düşünen herkes aşırı kişidir.