Aslında, Irma Vep'i izlerken, düşüncelerim Luc Besson'un şambolik, olacak destanına sürüklenmeye devam etti, ki bu da Fransız sinemasının gerçek çıkmaz noktasını temsil ediyordu.
Fransız sineması için her şeyin bittiğini düşünüyorlardı.
Bunu Amerikan sinemasının yeniden doğuşu olarak görüyorlardı.