Sultan II. Abdul Hamid (1876 1909), düşmanca insanların parçalanmış nüfusuyla, ezici bir dış borç altında sarsıcı bir imparatorluğa mutlak kural uygulamaya çalıştı ve sadece genç nesil eğitimli Türkler arasında kötü irade ve memnuniyetsizlik yaratmayı başardı.
Sultan Adbul Hamid döneminde nüfus kırıldı ve birçok kişi onun yönetimine karşı düşmanca davrandı.