Nier siekte in klein troeteldiere | Troeteldiere Huishouding
Marsvinse wat 'n gesonde dieet eet
Niersiekte (ook in mediese terminologie as niersiekte genoem) is algemeen in baie klein soogdiere. Dieet en veeteelt kan 'n belangrike rol speel in die voorkoming van sekere niersiektes.
Wat is die algemene oorsake van niersiekte in klein troeteldiere?
Nierstene (uroliete) gemaak van kalsiumoksalaat kan niersiekte in chinchillas veroorsaak. Die oorsaak word veronderstel om voedingswaarde te wees: matige voedsel, vitamien B6-tekort, of 'n dieet met te veel plante wat hoog is in oksaalsuur (bv. Kale, mosterdgroen en spinasie).
Marsvinse ontwikkel gewoonlik 'n toestand wat bekend staan ​​as 'chroniese interstitiale nefritis', wat 'n langtermyn ontsteking van die nier is. Nier siekte kan ook veroorsaak word deur diabetes mellitus en verspreiding van infeksie van pododermatitis as gevolg van die bakterieë Staphylococcus.
Marsvinse is ook vatbaar vir 'n parasiet, Klossiella cobayae, wat in die nier woon, maar selde blyk siekte te veroorsaak.
Soortgelyk aan proefkonvensies, is gerbils geneig om chroniese interstitiële nefritis te ontwikkel soos hulle ouer word.
Die mees algemene niersiekte by ouer rotte en muise word genoem 'chroniese progressiewe nefrose' (CPN). Die niere word vergroot en die urine bevat groot hoeveelhede proteïene. Voedingsdiëte laag in proteïen en kalorieë beperk, help om die moontlikheid en progressie van CPN te verminder.
Rotte mag verskillende tipes tumore van die nier ontwikkel, en dikwels word beide niere getref.
Soos muise en rotte kan hamsters CPN ontwikkel. Hulle is ook geneig tot 'n toestand wat 'amyloïdose' genoem word, waarin 'n sekere proteïen in die nier gedeponeer word en die funksieverlies veroorsaak.
Konyne kan verskillende tipes niersiekte ontwikkel.
Konyne is geneig om uroliete te ontwikkel, veral as hulle beperkte oefening het, gevul word met pellets en alfalfa-vrye keuse, is oor-aangevul met vitamiene of minerale, of is vetsugtig. Konyne met uroliete het die tipiese tekens van niersiekte, maar kan ook sukkel met urinering, bloed in die urine, en kan pyn deur 'n hunched postuur en maal van hul tande vertoon. 'N Urinêre obstruksie is 'n mediese noodgeval en die haas moet dadelik deur 'n veearts gesien word.
Nierfaling kan by konyne voorkom, en is as gevolg van baie oorsake, insluitend:
Infeksies insluitend piëlonefritis, 'n ontsteking van die nier, dikwels as gevolg van 'n bakteriese infeksie
Hoë bloedkalsiumvlakke, dikwels as gevolg van swak dieet
Kalcifikasie van die nier, as gevolg van oormatige vlakke van vitamien D
Vet degenerasie in oorgewig konyne
Kanker, veral limfosarcoma
Konyne met chroniese nierversaking ontwikkel dikwels anemie.
Veearts doen 'n gesondheidstoets op 'n haas
Encephalitozoon cuniculi is 'n parasiet wat deur die urine oorgedra word, ingeneem word, en beweeg van die ingewande na die niere, brein en ander organe. Dit veroorsaak gewoonlik neurologiese tekens soos 'n kophelling of verlamming, maar dit kan ook chroniese niersiekte veroorsaak. Daar is 'n bloedtoets vir teenliggaampies teen E. cuniculi wat kan bepaal of 'n haas blootgestel is. Ongelukkig is 'n positiewe toets nie diagnosties nie, aangesien baie (tot 80%) konyne positief vir hierdie parasiet kan toets. Daar is geen spesifieke behandeling vir infeksie met E. cuniculi. Benewens ondersteunende sorg, kan kortikosteroïede gegee word om ontsteking te verminder.
Sommige dwelms, veral sekere antibiotika soos gentamicien, kan niertoksisiteit by konyne veroorsaak, met die tipiese tekens van niersiekte.
Nier siste is 'n oorerflike toestand by konyne, maar veroorsaak gewoonlik nie siekte nie.
Wat is die tekens van niersiekte in klein troeteldiere?
Moeilike of pynlike urinering indien 'n obstruksie (bv. Nierstene) teenwoordig is
Urine wat in konyne brand
In akute siektes, soos 'n toksisiteit, kom die tekens skielik voor en kan dit baie ernstig wees. By chroniese niersiekte kan die aanvang baie stadig wees en die tekens redelik nie-spesifiek, dws die dier is "net nie goed nie." Of die siekte akuut of chronies is, is tipies verwant aan die oorsaak.
'N Diagnose van niersiekte is gebaseer op die resultate van die fisiese ondersoek, 'n volledige mediese geskiedenis, 'n volledige bloedtelling, bloedchemie toetse (insluitende elektroliete, totale proteïen, albumien, bloed ureum stikstof en kreatinien) en 'n urinale ondersoek. Radiograwe (x-strale) kan baie behulpsaam wees, en endoskopie, ultraklank, en soms kan 'n nierbiopsie ook nodig wees.
Algemene behandeling sluit in vogterapie, voedingsondersteuning, en moontlik aanvullende hitte. Die vloeistofterapie moet moontlik vir die lewe van die dier voortgesit word. Periodieke bloedtoetse kan nodig wees om die respons op behandeling te monitor en dit dienooreenkomstig aan te pas. Aangesien bakteriële infeksies 'n algemene oorsaak van niersiekte kan wees, of sekondêr kan voorkom, word antibiotika dikwels in die behandelingsregime ingesluit. Die onderliggende oorsaak van die niersiekte moet ook behandel word. Chirurgie is dikwels nodig om uroliete te verwyder. Dieet- en boerderyveranderinge is dikwels nodig.