Oor die hele wêreld groei bome vinniger, sterf jonger - en sal binnekort minder koolstof opberg - nuus oor klimaatimpak | Klimaatsimpaknuus
Geskryf deur Roel Brienen en Emanuel Gloor
Bome haal koolstof uit die atmosfeer en bêre dit - totdat hulle sterf. alsamua / shutterstock
Namate die wêreld opwarm en die atmosfeer toenemend bevrug word met koolstofdioksied, groei bome al vinniger. Maar hulle sterf ook jonger - en oor die algemeen verloor die woude in die wêreld hul vermoë om koolstof op te berg. Dit is die belangrikste bevinding van ons nuwe studie wat in die tydskrif gepubliseer is Nature Kommunikasie.
In 'n wêreld sonder mense sou woude in ewewig bestaan ​​en ongeveer soveel koolstof uit die atmosfeer haal as wat hulle verloor. Mense het egter hierdie ewewig versteur deur fossielbrandstowwe te verbrand. As gevolg hiervan het die atmosferiese CO₂-vlakke toegeneem wat gelei het tot 'n toename in temperatuur en die bemesting van plante. Hierdie veranderinge het die afgelope dekades boomgroei gestimuleer, selfs in ongeskonde "Ou groei" woude wat nie onlangse menslike steurnisse ervaar het nie. Dit het op sy beurt weer in staat gestel om bosse meer koolstof op te neem as wat dit vrystel, wat groot netto-ophoping tot gevolg het - wat dikwels die 'koolstof-sink' genoem word.
Aardwetenskaplikes soos ons wonder gereeld hoe lank woude steeds 'n wasbak kan wees. Die ekstra CO₂ sal bome oral bevoordeel, en temperatuurstygings sal hulle help om in kouer streke te groei. U kan dus van bosse verwag om baie van ons koolstofvrystellings aan te hou - en dit is presies wat die meeste is aardstelsel modelle voorspel.
Dooie bome, soos hierdie in Peru, laat koolstof weer in die atmosfeer vry as hulle wegrot. Roel Brienen, skrywer met dien verstande
Waarom geslagsgelykheid nodig is vir suksesvolle klimaatbeleide
Moontlike veranderinge in die boomleeftyd kan egter 'n moersleutel aan die gang sit. 'N Paar jaar terug tydens die studie ou-groeiende Amazone-woude, het ons opgemerk dat aanvanklike groeistygings gevolg is deur toenames in boomsterftes. Ons het veronderstel dat dit kan wees as gevolg van vinniger groei wat die duur van bome verminder. As dit waar is, beteken dit dat voorspellings dat die koolstofdop gaan voortduur, te optimisties kon wees, aangesien hulle nie die afwegings tussen groei en lang lewe in ag geneem het nie. Ons nuwe bevindings lewer bewys vir hierdie hipotese.
Om die verband tussen boomgroei en lang lewe te bestudeer, het ons boomringrekords gebruik. Die breedte van elke ring vertel ons hoe vinnig die boom gegroei het, terwyl die tel van ringe inligting gee oor ouderdom en ons die maksimum lewensduur kan skat. Ons het meer as 210,000 80 individuele boomringrekords ontleed wat aan meer as XNUMX verskillende spesies van regoor die wêreld behoort. Hierdie groot onderneming was moontlik danksy dekades se werk deur dendrochronoloë (spesialiste in boomringe), wat hul data publiek beskikbaar gestel het.
Ons ontleding toon dat bome wat vinnig groei, jong sterf. Dit is al lank bekend dat vinniger groeiende spesies korter leef. 'N Balsa-boom groei byvoorbeeld vinnig tot 20 meter of meer, maar sal slegs 'n paar dekades leef, terwyl sommige borspyn dennebome al amper 5,000 jaar lank stadig groei.
Ons het gevind dat dit nie net waar is as verskillende soorte vergelyk word nie, maar ook binne bome van dieselfde spesie. Dit was 'n verrassing om uit te vind dat hierdie kompromie in byna alle soorte bome en ekosisteme voorkom, van tropiese woude met geslote afdakke tot die geharde bome wat die Arktiese streke aandurf. Daar kan verwag word dat 'n stadig groeiende beukboom 'n paar dekades langer sal leef as sy vinnig groeiende familie. Dit is baie soos die verhaal van die haas en die skilpad - stadig maar stadig groeiende bome is die wat die langste leef.
Om die implikasies hiervan te bestudeer, het ons vergelyk hoeveel koolstof opgebou sou word volgens twee boomsimulasiemodelle. Die een simulasie het hierdie 'groei-vinnige, die-jong' afruil ingesluit, en die ander het 'n model gebruik waarin bome ewe lank geleef het, ongeag hul groeikoerse. Ons het gevind dat bome wat vinniger groei en jonger word, aanvanklik die algehele vlak van biomassa laat styg het, maar dit het ook die boomsterftes 'n paar dekades later verhoog.
Is dit moontlik om volhoubaar te vlieg?
Daarom begin die bos uiteindelik weer biomassa verloor en terugkeer na dieselfde vlak as in die begin, maar met vinniger groeiende en korter lewende bome. Ons modelle dui aan dat vinniger groei vinniger boomsterftes tot gevolg het, sonder werklike toename in koolstofopberging op lang termyn. Sommige navorsers het dit voorspel lank gelede, en ons resultate ondersteun hul voorspelling.
Hierdie modelvoorspellings stem nie net ooreen met waargenome veranderinge in bosdinamika in die Amasone maar ook met 'n onlangse studie waarin 'n toename in boomsterfte regoor die wêreld.
Waarom sterf rocksterre jonk?
'N Interessante vraag is waarom die vinnig groeiende bome, die' rotssterre 'van die bos, baie korter leef. Ons het nog nie 'n besliste antwoord nie, maar ons het na 'n paar potensiële meganismes gekyk. Dit kan byvoorbeeld wees dat hoër temperature en ander omgewingsvariasies wat vinniger groei stimuleer, ook lewensduur van boom verminder. Ons vind egter dat lewensverlagings die gevolg is van vinniger groei self.
Een eenvoudige hipotese is dat bome sterf sodra hulle 'n sekere maksimum potensiële grootte bereik, en hoe vinniger 'n boom hierdie grootte bereik, hoe jonger sterf hy. Ander moontlike verklarings is dat vinnig groeiende bome eenvoudig goedkoper hout maak (wat energieverbruik betref), en minder hulpbronne belê in die bestryding van siektes en insekaanvalle, of kwesbaarder is vir droogte. Wat ook al die oorsaak is, hierdie meganisme moet in wetenskaplike modelle ingebou word as ons realistiese voorspellings wil maak oor die toekomstige koolstofsink en dus hoeveel CO₂ in die atmosfeer sal wees.
Roel Brienen, NERC-navorsingsgenoot, Universiteit van Leeds en Emanuel Gloor, professor in biogeochemiese siklusse, Universiteit van Leeds
Na die People's Climate Maart, Flood Wall Street
Skade word bereken vir orkane soos Dorian nie die volle koste van rampe met klimaatsverandering aangryp nie