Nuwe navorsing toon hoeveel metaan per jaar van die see na die atmosfeer gaan - Klimaatsimpaknuus | Klimaatsimpaknuus
'Ons weet dat die oseaan metaan in die atmosfeer vrylaat, maar ons weet nie noodwendig hoeveel nie.' (Krediet: Josh Withers / Unsplash)
Om die gevolge van menslike emissies te voorspel, het navorsers 'n volledige beeld van die metaan-siklus van die atmosfeer nodig. Hulle moet weet wat die grootte van die insette is - beide natuurlik en menslik - asook die uitsette. Hulle moet ook weet hoe lank metaan in die atmosfeer woon.
Die resultate, gepubliseer in Nature Kommunikasie, vul 'n jarelange leemte in metaan-siklusnavorsing en sal klimaatswetenskaplikes help om die omvang van menslike storings beter te beoordeel.
Elke drie jaar noem 'n internasionale groep klimaatwetenskaplikes die Global Carbon Project werk die sogenaamde metaanbegroting op. Die metaanbegroting weerspieël die huidige stand van begrip van die insette en uitsette in die wêreldwye metaan-siklus. Die laaste opdatering daarvan was in 2016.
'Die metaanbegroting help ons om te plaas menslike metaanvrystellings in konteks en bied 'n basis waarteen toekomstige veranderings beoordeel kan word, "sê Tom Weber, assistent-professor in aarde- en omgewingswetenskappe aan die Universiteit van Rochester. 'In die afgelope metaanbegrotings was die oseaan 'n baie onsekere term. Ons weet dat die oseaan metaan natuurlik in die atmosfeer vrystel, maar ons weet nie noodwendig hoeveel nie. "
Voeg die metaanbegroting op
In die metaanbegroting, as een termyn onseker is, voeg dit onsekerheid by al die ander terme, en beperk dit die navorsers se vermoë om te voorspel hoe die globale metaanstelsel kan verander. Om hierdie rede is die bereiking van 'n meer akkurate raming van die emissie van oseaniese metaan al jare lank 'n belangrike doelwit van die metaan-siklusnavorsing.
Maar, sê Weber, "dit is nie maklik nie." Omdat die oseaan so groot is, is slegs klein gedeeltes daarvan gemonster vir metaan, wat beteken dat data skaars is.
Om hierdie beperking te oorkom, het Weber en Nicola Wiseman, nagraadse student aan die Universiteit van Kalifornië, Irvine, al die beskikbare metaangegewens uit die oseaan saamgestel en dit in masjienleermodelle gevoer - rekenaaralgoritmes wat ontwerp is vir patroonherkenning. Hierdie modelle kon stelselmatige patrone in die metaan-data herken, wat die navorsers in staat stel om te voorspel wat die uitstoot waarskynlik sal wees, selfs in streke waar geen direkte waarnemings gemaak is nie.
"Ons benadering het ons in staat gestel om die wêreldwye emissiesyfer in die oseaan baie noukeuriger as ooit tevore te bepaal," sê Weber.
Die nuutste weergawe van die metaanbegroting word later vanjaar vrygestel en bevat die resultate uit Weber se referate, wat navorsers 'n beter begrip gee van hoe metaan in die hele aarde se stelsel werk.
Vlak water en fitoplankton
Benewens die bydrae tot 'n beter begrip van die wêreldwye metaanbegroting, het die navorsing twee ander interessante bevindings opgelewer:
Eerstens dra baie vlak kuswaters ongeveer 50% van die totale metaan-emissies uit die oseaan by, ondanks die feit dat hulle slegs 5% van die seebestande uitmaak. Dit is omdat metaan uit aardgasreservoir langs die kontinentale marges kan uitsypel en kan wees biologies geproduseer in anoksiese (suurstofverarmde) sedimente by die seebodem.
In diep waters sal metaan waarskynlik geoksideer word, aangesien dit sy lang roete vanaf die seebodem na die atmosfeer beweeg. Maar in vlak water is daar 'n vinnige roete na die atmosfeer en metaan ontsnap voordat dit geoksideer word. Weber werk saam met John Kessler, 'n professor in aard- en omgewingswetenskappe aan die Universiteit van Rochester, om die oorblywende onsekerhede rakende metaan-emissies aan die kus op te los deur navorsingstogte te onderneem en masjienleermodelle verder te ontwikkel.
Tweedens vertoon metaan 'n ruimtelike patroon wat baie ooreenstem met die van fitoplanktonoorvloed, wat 'n omstrede onlangse hipotese ondersteun dat plankton metaan in die oppervlakte-oseaan produseer. Voorheen het wetenskaplikes geglo dat metaan slegs geproduseer kan word onder die anoksiese toestande wat aan die onderkant van die oseaan voorkom. "Bewyse word geleidelik versamel om die paradigma om te keer, en ons artikel voeg 'n belangrike stuk by," sê Weber.
Elke natuurlike bron van metaan is waarskynlik ook sensitief vir klimaatsverandering, en dit is belangrik dat navorsers 'n akkurate basislyn het.
"Daar is 'n aantal redes om te glo dat die oseaan in die toekoms 'n groter bron van metaan kan word, maar tensy ons 'n goeie skatting het van hoeveel dit nou uitstraal, sal ons nooit die toekomstige veranderinge kan identifiseer nie," Weber sê.
Wiseman is 'n voormalige voorgraadse navorser aan die Universiteit van Rochester. Sy en Weber het saam met Annette Kock in die GEOMAR Helmholtz-sentrum vir oseanavorsing in Duitsland gewerk.
Die rekord-brekende 2018 somer hittegolf in Japan, waar meer as 1,000 mense gesterf het, "kon nie gebeur het sonder menslike geïnduseerde aardverwarming nie," het 'n studie bevind.
Skrywer voorsien Die Australiese somer wat pas verby is, sal onthou word as die oomblik toe klimaatsverandering wat deur mense veroorsaak is, hard getref het. Eers het droogte gekom, toe dodelike bosbrande, en nou 'n aanval koraal ...
Met behulp van satellietdata het wetenskaplikes getoon dat wolkbedekking op lae vlak in die trope dunner word namate die aarde warm word. Omdat hierdie wolkbedekking die verkoeling van die klimaat beïnvloed, is die tweegraadse ...
'N Teorie wat deur baie klimaat-deniers begunstig word, is dat kosmiese strale, nie menslike aktiwiteite nie, verantwoordelik is vir aardverwarming. Die strale kan byna 'n baie klein deel gespeel het, vind nuwe navorsing plaas.
Nuwe wetenskaplike navorsing bevestig dat die opwarming van die aarde toenemend groter dele van die Arktiese see-ys smelt en die noodsaaklike vermindering van CO2 uit die atmosfeer verminder.
Wêreldwye tempo's styg verder terwyl NOAA bevestig Julie 2019 was die warmste maand sedert die rekords in 1880 begin het
Aangesien klimaatwetenskaplikes alarm maak oor warmer en warmer wêreldtemperature, het 'n Amerikaanse topagentskap Donderdag berig dat Julie 2019 die warmste maand was wat die planeet sedertdien beleef het ...