Onderwyser - Inligting - 2022
Onderwyser is 'n beroep en posisie in die stelsel van primêre en sekondêre algemene onderwys, wat ontstaan ​​het as gevolg van die skeiding van laasgenoemde in 'n spesiale sosiale funksie, bestaande uit onderrigstudente. Individuele onderwysers (met enkele uitsonderings in die laerskool en in sommige gevalle) onderrig verskillende vakke.
Soos: Russies (as die staatstaal in die hele Russiese Federasie) en letterkunde, moedertaal, wiskunde (in middel- en hoërskole, insluitend algebra en meetkunde), vreemde taal (daar kan verskeie wees), rekenaarwetenskap, inligtingstegnologie, geskiedenis , sosiale studies (burgerkunde), ekonomie, die wêreld rondom ons, aardrykskunde, biologie, ekologie, chemie, fisika, materiaaltegnologie, tekening, beeldende kunste, musiek, wêreldkuns (MHC), basiese lewensveiligheid (lewensveiligheid), fisiese kultuur, plaaslike geskiedenis ( in Moskou, byvoorbeeld: Moskoustudies) en ander vakke (retoriek, godsdiensgeskiedenis, filosofie, choreografie, ens.). Dit is ook die onderwyser se verantwoordelikheid om dissipline en organisasie van studente te handhaaf.
Die onderwyser is 'God in die les'. Dikwels verpersoonlik studente, veral in die laer grade, die onderwyser met 'n sekere goddelike wese. Na bewering is hy nie 'n gewone mens nie, maar van 'n ander planeet. En hy eet nie wêreldse voedsel nie, maar die heilige gees, kennis alleen. Die onderwyser is in werklikheid net so eenvoudig soos almal. Dit is ver van perfek - daar is beide nadele en voordele. Hy speel net die rol van 'n onderwyser in die klaskamer.
Die onderwyser verstaan ​​sy vak deeglik, hy weet alles. Die 19de eeu was die begin van hierdie mite. Sy het die rol van kennis aan die edele goewerneurs toegeskryf. Miskien was dit toe. In Sowjet-skole is die status van 'n onderwyser wat diep vertroud was in sy vak, ook beoefen. Op die oomblik is daar soveel inligting oor elke vakgebied dat niemand alles kan weet nie. Die onderwyser is geen uitsondering nie. Die onderwyser is ook 'n persoon; hy kan verkeerdelik in iets verkeerd wees, en die detail oor die hoof sien. Boonop verskil onderwysers - sommige het nie goed by die pedagogiese instituut gestudeer nie, daarom is hulle swak vertroud met hul vak.
Onderwyser is 'n vroulike beroep. Daar is 'n wydverspreide gerugte onder die bevolking van die land dat die onderwyser 'n tipiese vroulike beroep is. Niks soos hierdie nie! Laat meer vroue op skool onderrig. Maar in tegniese dissiplines: wiskunde, fisika, liggaamlike opvoeding en arbeid - die beste manlike onderwysers. Verder kan slegs 'n onderwyser, nie 'n onderwyser nie, moeilike studente hanteer en dissipline in die klaskamer bring.
Die onderwyser behoort aan 'n sosiaal benadeelde klas. Hierdie mite is deur joernaliste uitgevind en op televisie, radio en in die media versprei. Onderwysers word nie baie hoë salarisse betaal nie, maar op die vlak van die middelklas. En natuurlik meer as die bestaansvlak wat in die streke gevestig is. Boonop het hulle baie voordele: 'n vakansie van 56 werksdae, 'n sanatorium, geskenkbewyse vir hul kinders.
Die onderwyser weet die beste. Hierdie mening is sedert die Sowjet-tyd vasgestel. Dit is nie goed om met 'n onderwyser te redeneer nie, hy weet beter, want hy is 'n professionele persoon. Niemand kan alles weet nie. In die geval van 'n vaste oortuiging, moet dit derhalwe bewys en duidelik beredeneer word. Selfs 'n onderwyser kan misleidend wees. As ons vergelyk met skole in die Weste, dan kan die leerling sy standpunt met vrymoedigheid uitspreek. Dit word nie as slegte maniere beskou nie. Vandag, in ons skole, het die student ook sy mening in die les begin verdedig.
Die onderwyser is 'n diktator, wil graag daarop wys. Hy is gewoond daaraan om studente te beveel en dra hierdie manier van kommunikasie oor aan die gesin en span. Daar is 'n paar verteenwoordigers van die onderrigkontingent wat graag op skool sowel as tuis wil beveel. Nietemin is dit nie 'n algemene neiging in Russiese skole nie, maar 'n spesifieke kenmerk van 'n individu wat sowel 'n onderwyser as 'n verteenwoordiger van ander beroepe kan wees.
Die onderwyser leer van jaar tot jaar dieselfde, omdat die kurrikulum nie verander nie. Die kurrikulum is tans besig met wesenlike veranderinge. Van jaar tot jaar word die aanbevelingsprogramme van die Ministerie van Onderwys heruitgereik. Dit hou veral verband met geesteswetenskappe - literatuur, retoriek, sosiale studies. Selfs met inagneming van die verskillende kurrikulum in klasse uit dieselfde parallel, moet die onderwyser anders in die klas vertel.
Die onderwyser kan studente dwing om slegs 'n vak te leer deur toesig te hou oor huiswerk. Hierdie metode is nie universeel nie. Boonop is dit rampspoedig in alle opsigte - studente kan huiswerk van hul kamerade verneuk, wat die vermoë om te lieg te bevorder en nie tot die verwerwing van kennis bydra nie. Basies probeer onderwysers om hulle te leer om die vak te leer, wat die belangstelling van studente wek. Byvoorbeeld, ervarings toon, liriese afwykings maak, vasvrae uitvoer.
Die onderwyser evalueer die student altyd subjektief. Dit is wat studente sê as hulle deur die onderwyser beledig word en dink dat hulle onbillik onderskat is. En tog evalueer die onderwyser in elk geval die kennis wat die student in die toets getoon het. As die onderwyser sien dat die student sy vak probeer en dit onderrig, dan kan u vooraf sy bonus as 'n bonus oorskat.
Die onderwyser hou 'n ouervergadering slegs om geld by die ouers in te samel vir die behoeftes van die skool. Tydens ouer-onderwyser-vergaderings word kwessies rakende kinders bespreek - akademiese prestasie, gedrag, aktiwiteite wat in die klas sal plaasvind. Die kwessie van geldinsameling vir die behoeftes van die skool word ook bespreek. Alhoewel hy nie die primêre rede vir ouervergaderings is nie.