Wat leer die Bybel oor Satan en demone? | Die Goeie Tyding
← Wat leer die Bybel oor engele?
Jesus, verslawing en die leemte in jou siel →
Wat leer die Bybel oor Satan en demone?
(1) Hulle oorsprong
Bo en behalwe die heilige engele van God, bestaan daar ook bose engele wat hulle daarin verbly om téén God te werk, en om al God se werke met kwaad te bevlek. Alhoewel hulle ook God se skepsels is, was hulle nie aanvanklik as bose engele geskape nie. Alles wat God skape is goed en heilig, omdat God geen onreinheid kan voortbring nie – Sy aard en wese hou geen duisternis of boosheid in nie. Gen.1:31 bevestig ook: "Toe sien God alles wat Hy gemaak het, en – dit was baie goed." Daar is twee teksgedeeltes in die Skrif wat duidelik impliseer dat daar sommige engele was wat nie hulle oorspronklike heilige status behou het nie, maar dat hulle geval het uit die oorspronklike status waarin hulle geskape was.
"Want as God die engele wat gesondig het, nie gespaar het nie, maar hulle in die hel gewerp en aan die kettings van duisternis oorgegee het, om hulle vir die oordeel in bewaring gehou te word." (2 Pet.2:4). "En die engele wat hulle eie beginsel nie bewaar het nie, maar hulle eie woning verlaat het, het Hy vir die oordeel van die groot dag met ewige boeie onder die duisternis bewaar…" (Jud.1:6).
Al hierdie engele wat hier ter sprake is, was op 'n stadium deel van God se heilige engeleskare – miskien net soos wat Judas Iskariot op 'n stadium deel van Jesus Christus se twaalf apostels was, en toe besluit het om Hom te verraai. Ons moet in gedagte hou dat hierdie gevalle engele wel uit die hemel gewerp was, maar dat hulle oordeel ook nog op hulle wag tydens die groot oordeelsdag. Die oordeelsdag is nie net bedoel vir die mense wat nie in Jesus Christus geglo het nie, maar Satan en sy engele gaan ook op daardie dag hulle finale oordeel ontvang en self in die ewige hel van folteringe gewerp word: "En die duiwel (verteenwoordigend van al die gevalle engele) wat hulle verlei het, is in die poel van vuur en swawel gewerp waar die dier en die valse profeet is; en hulle sal dag en nag gepynig word tot in alle ewigheid."
(Openb.20:10).
Die hel is nie vir die duiwel en sy engele 'n woonplek waar hulle die ongelowiges pynig en martel nie. Die hel is vir húlle ook die plek waar God hulle pynig tot in alle ewigheid. Satan en sy gevalle engele het geen voordeel bo enige ander wat in die hel beland nie. Trouens, hulle straf gaan veel erger wees as die gevalle mense wat daar beland. God straf alle gevalle wesens na die graad van hulle skuld teen Hom, en die duiwel en sy engele staan baie dieper in die skuld by God as enige ander wesens.
Satan en sy engele vrees die hel, en hulle sidder by die gedagte daaraan dat hulle daar gepynig gaan word: "En meteens skreeu hulle (die bose geeste in die besetene van Gadara) en sê: Wat het ons met U te doen, Jesus, Seun van God? Het U hier gekom om ons voor die tyd te pynig?" (Matt.8:29). Voor watter tyd? Sekerlik voor die finale dag van oordeel wanneer hulle in die folteringe van die hel gepynig gaan word vir ewig. In Luk.8:31 het hierdie bose geeste Jesus gesmeek om hulle nie na die 'onderwêreld' te laat af vaar nie. Hierdie 'onderwêreld' is blykbaar 'n verwysing na die bodemlose put van die hel, en om dan daar te bly totdat hulle by die eindoordeel hulle finale vonnis ontvang vir ewig.
Dit is waar dat daar sommige gevalle engele is wat alreeds in hierdie bodemlose put is, en ander wat 'bose geeste in die lug' is, en hier op aarde baie bose werke doen. Die bose geeste pleit dus by Jesus dat hulle nie voor die tyd na daardie folterende plek gestuur word nie, en dat hulle liewer in die varke mag invaar. Hulle sal liewer op enige ander plek op aarde wil wees as in die bodemlose put van die hel.
Ons het alreeds vroeër verwys watter sonde hulle gepleeg het om tot die hel verdoem te wees: hulle het met Lucifer saamgesweer teen God om volle beheer van die hemel oor te neem, en op die troon as God te sit. Vir hierdie sonde is daar geen vergifnis nie; daar kan vir hierdie sonde nie versoening voor gedoen word nie – dit was die grootste sonde waarin 'n engel in die hemel kon val. Die gevalle engele het natuurlik nie net skuld aan daardie een sonde nie, maar in hulle gevallenheid het hulle al meer en meer teen God gedraai, en al meer en skuld op hulleself gelaai. Dit is met die mens ook so, die mens is die hel skuldig vanweë die een sonde van Adam, maar die mens het nie net skuld aan Adam se een sonde nie, maar het sy skuld vermeerder deur sy eie sondes teen God te vermenigvuldig.
(2) Hulle leier en hoof
Almal van ons weet dat hulle hoof Satan is, en dat hy oorspronklik een van die magtigste engele in die hemel was, wat die leier geword het van al die engele wat teen God gesondig het. Die naam "Satan" beteken "Teenstander", nie in die eerste plek teen die mens nie, maar teen God. Satan het die mens aangeval in die tuin van Eden, wat die kroon van God se skepping was. Die mens was die kroon van God se skepping, omdat die mens na God se beeld en gelykenis geskape was. Vir Satan dus om die mens tot 'n val te bring, wat God se beeld en gelykenis was, was 'n aanslag op God self.
Satan dra ook die naam "Apollion" wat "Vernietiger" beteken, omdat hy daarop gefokus is om God se handewerk te vernietig. Nadat Satan die wêreld binnegekom het deur die sonde van die mens, het hy "Diabolis" of "Aanklaer" geword, deurdat hy die mens volhardend by God bly aangekla het:
"En die groot draak is neergewerp, die ou slang wat genoem word duiwel en Satan, wat die hele wêreld verlei, hy is neergewerp op die aarde, en sy engele is saam met hom neergewerp. Toe hoor ek 'n groot stem in die hemel sê: Nou het die heil en die krag en die koningskap die eiendom van onse God geword, en die mag van Sy Christus; want die aanklaer van ons broeders is neergewerp, hy wat hulle aanklaag voor onse God, dag en nag." (Openb.12:9-10).
Hy word in die Skrifte genoem as die oorsprong van alle sonde (Gen.3:1, 4-5, Joh.8:44, 2 Kor.11:3, 1 Joh.3:8, Openb.12:9, 20:2, 10). Hy word ook in die Skrif beskrywe as die een wat die leier is van almal wat afvallig word (Matt.25:41, 9:34, Efes.2:2). Hy staan ook aan die leiding van almal wat Jesus Christus en Sy koninkryk beveg, en hy word ook by menige geleentheid die "owerste van hierdie wêreld" genoem. Die terme "van hierdie wêreld" moenie verstaan word asof Satan in beheer van die wêreld is nie. God is in beheer, maar Satan is die owerste oor die sondige wêred, m.a.w. almal wat God ongehoorsaam is en ten Hom rebelleer.
Dieselfde moet verstaan word waar die Skrif hom "die god van hierdie wêreld" noem: "Maar as ons evangelie dan nog bedek is, is dit bedek in die wat verlore gaan, naamlik die ongelowiges in wie die god van hierdie wêreld die sinne verblind het, sodat die verligting van die evangelie van die heerlikheid van Christus, wat die beeld van God is, op hulle nie sou skyn nie." (2 Kor.4:3-4). Hy is nie in gelyke met God in godheid nie. Dit is nie wat Paulus bedoel nie. Satan is die ongelowige wêreld se afgod, want hulle gehoorsaam hom in wat hy van hulle wil hê.
Satan word ook genoem die "die owerste van die mag van die lug, van die gees wat nou in die kinders van die ongehoorsaamheid werk." (Efes.2:2). Satan is wel bomenslik in krag en vermoëns, maar hy is nie goddelik nie; hy besit bomenslike krag, maar hy is nie almagtig nie; hy besit bomenslike wysheid en intellek, maar hy is nie alwys en alwetend nie. Sy invloede is baie wyd, maar op 'n baie beperkte skaal. En hy is bestem tot die bodemlose put vir ewig. Sy bose heerskappy gaan eendag finale end kry, en hy sal nooit ooit weer sy verskyning kan maak nie.
(3) Hulle aktiwiteite
Hulle neem nie deel in die heilige engele se roeping om God dag en nag te loof en te prys nie, maar om God te haat, te belaster, en al Sy werke teen te staan en te probeer vernietig. Hulle taak is om die evangelie van Jesus Christus te verdraai en valse profete op te wek en te inspireer om leuens te verkondig. Hulle staan aan die spits van alle valse godsdienste, valse leringe, en alle vorme van afgodery.
Hulle poog om die gelowiges in Christus se geloof omvêr te werp, en hulle te verlei tot allerhande godsdienste afwykinge. Hulle doen hulle voor as engele van die lig, om mense onder valse voorwendsels in hulle te laat glo, en sleep mense dan met voorbedagte rade na die afgrond van die hel. Hulle is verlore geeste wat buite die genade van God bestaan, en het almal slegs één uiteinde, nl. die bodemlose put van die hel. Nie een enkele gevalle engel het enige hoop op versoening of verlossing nie – hulle is almal bestem tot die poel van vuur vir ewig.