Hulle ontdek 'n verlore wêreld voor die dinosourusse - Nuut
Op 'n hoë nok van die Arizona Petrified Forest Nasionale Park, neem die paleontoloog Paul Olsen sit op die gevalle stam van 'n 215 miljoen jaar oue boom wat nou in klip verander het.
Die boom het 20 of 30 meter bo 'n rivierlandskap met 'n bepaalde fauna gestyg: die eerste soort dinosourusse. Vanaf hierdie punt kan Olsen die oorblyfsels van die verlore wêreld bestudeer: kilometers se badlands waar sedimente oor miljoene jare opgehoop het, het na onder geërodeer om dwarsdeursnee van gloeiende rots bloot te lê.
Die versteende bome wat oor die landskap versprei is, is net meer opvallende fossiele. Dit is waarskynlik die rykste skat in die wêreld, rotse uit die laat Trias; wanneer dinosourusse en die eerste soogdiere hul evolusiesiklus het.
Die Trias dit was ook 'n kweekhuiswêreld waaruit Olsen glo dat daar baie kan leer vir ons eie tyd.
Die wetenskaplikes het die gebied sedert 1850 opgegrawe; maar daar is nog baie te wete oor sekere spesifieke oomblikke van die laat Trias. Paul Olsen is medeleier van 'n span wat 'n diep gat in die rotse boor. Die hoop is om 'n rekord op te stel wat u nie net sal help om 'n betroubare geskiedenis van daardie tyd te skryf nie, maar ook lig werp op hoe natuurlike klimaatsiklusse werk en ekosisteme beïnvloed. Dit sal weer wetenskaplikes bevorder in hul beoordeling van die vooruitsigte vir veranderinge wat deur mense veroorsaak word.
«Selfs in hierdie rotsagtige gebied is dit moeilik om 'n presiese volgorde van die gebeure saam te stel uit wat gesien word«Sê Olsen. Diep lae is ontoeganklik vanaf die oppervlak en erosie het elemente saamgevoeg wat dit onmoontlik maak om te sien hoe dit met mekaar verband hou en wanneer elke laag gevorm is.
As gevolg van die rykdom aan fossiele en die groot aantal studies wat reeds uitgevoer is «Dit is 'n plek in die wêreld waar ons die spesifieke tye van gebeure baie spesifieke vrae kan stel oor hoe die aarde se stelsels werk. Die begrip van antieke omgewings gee ons sterk leidrade vir die toekoms. In werklikheid is dit die enigste manier om ons klimaatmodelle te toets."Sê Olsen.
Olsen glo dat allerlei vrae hier beantwoord kan word. Enersyds moet die kern wetenskaplikes toelaat om vas te stel wat die tydsberekening is van herhaalde temperatuurveranderings en reënval wat veroorsaak word deur periodieke veranderinge in die aarde se baan; en of sulke veranderinge op dieselfde tyd tydens die Trias plaasgevind het as in later tye.
Olsen en sy kollegas het hierdie siklusse deur triasgesteentes gedokumenteer, maar hierdie gesteentes het nie minerale wat die siklusse in absolute tyd kan stel nie.
«As ons kan aantoon dat die Newark-tydskaal korrek is, kan ons die gedrag van die sonnestelsel empiries kalibreer«Verduidelik Olsen.
Die projek is 'n samewerking tussen Rutgers Universiteit, die universiteite van Arizona, Texas en Utah, en ander instellings. Die boorwerk is tussen November en Desember 2013 gedoen. Dit lyk asof die diepste gat aan die begin van die Trias is. In die komende maande sal die kern in verskillende laboratoriums ondersoek word met behulp van CT-skanderings, chemiese analise, magnetisme en hoë resolusie foto's. Dit is bekend dat as van herhaalde vulkaniese uitbarstings sedimentêre lae beklemtoon. Hierdie as bevat minerale korrels met radioaktiewe isotope wat geanaliseer kan word om absolute ouderdomme te verkry.
Die span verwag dat dit die eerste van 'n halfdosyn webwerwe in 'n Voorgestelde groter studie genaamd die Coring Plateau Colorado Project. Die doel is om die vierhoekige streek wat Colorado, Arizona, Utah en New Mexico omvat, te bestudeer en baie van dieselfde rotsformasies te deel. Een ding waaraan die nuwe kern nie aandag sal gee nie, is die skynbare skielike massa-uitwissing wat die Trias, wat 201 600 000 jaar gelede gedateer is, beëindig het..