Nie-verbale kommunikasie: gebare, gesigsuitdrukkings, postuur - Swangerskap - 2020
Nie-verbale gebare en hul betekenis
Nie-verbale betekenisse - gesigsuitdrukkings, die uitdrukking van oë of lippe, postuur en handgebare - maak dit moontlik om uit te druk wat menslike toesprake verberg. Om mense beter te lees, verstaan ​​hul optrede en selfs vooraf sekere aksies, is dit genoeg om die gebare noukeurig te volg wanneer hulle praat.
Enigeen wat inligting wil wegsteek sonder om dit uit te druk, sal beslis homself koplê in gebare of gesigsuitdrukkings.
- vernoude oë sal wantroue toon, en 'n oop kyk sal nuuskierigheid en belangstelling toon,
- arms gekruis op die bors - digtheid,
- konstante kontak met die gesprekspartner - interne onsekerheid.
1. Gebare is 'n teken van die gebruik van hande. Jy kan byvoorbeeld jou hand uit die ander kant van die kamer beweeg en aandag trek. Jy kan groei en ander groottes toon met 'n hand van die vloer of met twee hande - die grootte van die vis gevang. Jy kan jou hand by die tempel draai of 'n prikkelbare gebarende gebaar maak. Applous is ook 'n gebaar van groet of dankbaarheid. Een-twee klap is 'n manier om aandag te kry. In baie heidense godsdienste het die klap die aandag van die gode aangetrek voor gebed of opoffering. Eintlik, van daar af, en het moderne applous. Sedert antieke tye van ons Russiese heidendom, het die kinders se spel "palms" ons bereik. Oor die algemeen is die arsenaal van waardes wat oorgedra is en nou deur klaphande oorgedra word, groot. Dit is verstaanbaar: klap palms - een van die min gebare wat klank, en hard kan produseer.
Sommige gebare wat spesifiek sekere waardes toegeken word, moet toegeskryf word aan die sekondêre taal. Dit is nie net die gebaretaal van dowes en dom nie, maar ook 'n professionele gebaretaal. Byvoorbeeld, met steierwerkers (laai en los spesialiste) beteken 'n vuis met 'n duim om 'n vuis te waai, vira (hysbak) en met 'n duim af - laan (laer). 'N Kameraman (of regisseur), wanneer hy sien dat die berig oor tyd verloop, gee sy TV-joernalis 'n spesiale teken - hy draai 'n kwas voor hom met 'n uitgebreide wysvinger, asof hy 'n sirkel trek. Dit beteken: gaan rond. Loodse of tenkwaens, wanneer dit nodig is om die bevel te gee om die enjin te stop of te stop, steek hul arms oor hul bors, dit beteken: staan ​​of draai die enjin af. Wanneer dit nodig is om die enjin te begin, draai die bevelvoerder van die voorste tenk sy hand oor sy kop en maak die finale spoed. Dit beteken: terugwater, vorentoe. Die bevelvoerder van die verkenners, wanneer dit nodig is om die bevel te gee om te stop en kalmeer, gooi sy vuis bo hom met sy vingers wat vorentoe gedruk word.
Dit is opvallend dat al hierdie gebare gebruik word in situasies waar mense om een ​​of ander rede nie 'n boodskap in gewone taal kan oordra nie. Dit beteken dat die gebare van die sekondêre taal die tekens van 'n gewone taal vervang. Terwyl die gebare van die primêre taal niks vervang nie, maar direk 'n emosie of betekenis uitdruk.
Soortgelyk aan gebare is die tekens wat deur die beweging van die kop gegee word. Die mees algemene is knik, knik, wikkel, wat uitdruklike ooreenkoms, begrip en ontkenning. Soortgelyk in hul semantiek met gebare van bewegingskouers. Byvoorbeeld, 'n persoon mag skou - druk verwarring of inlig: Ek weet nie.
2. Gesigsuitdrukking - 'n manier om gesigsuitdrukkings te gebruik. 'N Persoon kan die mees subtiele bewegings van die gesigsspiere onderskei en interpreteer. Die posisie of beweging van die dele van die gesig verrig tekenfunksies: wenkbroue kan in verrassing, woede, vrees of groet ontstaan ​​word. Aristoteles het ook gesiglesing bestudeer - fisiologie.
Gesigsuitdrukking as 'n manier van kommunikasie is ook teenwoordig in hoër diere - ape. Alhoewel hul grimasies soms soortgelyk aan die mens is, spreek hulle dikwels ander betekenisse uit. Byvoorbeeld, die grin, wat ons 'n glimlag kan oorweeg, in ape is 'n bedreiging. Die aap verhoog bloot tandvleis en wys lapjies. Baie soogdiere doen dit - honde, tiere, wolwe, ensovoorts. Terloops, dieselfde teken van 'n bedreiging was blykbaar een keer ook eienaardig vir die mens. Vir sommige primitiewe mense is die glimlag ook nie net 'n glimlag nie, maar ook 'n teken van bedreiging of bitterheid. Vang vir hulle onbewustelik nog steeds militêre wapens. Ja, en in ons kultuur word die geheue van presies hierdie betekenis van hierdie grimas gestoor: idioom om tande te wys beteken "om 'n soort bedreiging of weerstand te toon."
Deur nabootsing moet toegeskryf word aan die oë van die alarm. Dit is bekend hoe vroue flirt, skietende oë. Blinkende wimpers, jy kan ja sê. 'N Direkte, oop voorkoms in die oog word beskou as 'n teken van 'n sterk en vrye persoon. Hierdie blik in die oë het ook biologiese wortels. In die diere wêreld en onder primitiewe mense is 'n direkte blik in die oë dikwels 'n uitdaging. Dit is byvoorbeeld bekend dat gorillas mense naby hulle verdra, maar terselfdertyd moet 'n persoon nie die leier in die oë sien nie, omdat die leier dit as 'n aanspraak op sy status sal neem om in die kudde te lei. Daar was gevalle waar die manlike gorilla die kameraman aangeval het en die kamera lens gesien het wat as 'n direkte blik in die oog gesien het, as 'n uitdaging. Tot vandag toe word 'n direkte blik in die oë as dapper beskou, oop, dit is ook bekend dat mense wegkyk as hulle bang of onduidelik is.
3. Liggaamsposisie - 'n manier om jouself te beskerm. Daar word geglo dat 'n ontspanne posisie die vertroue in die gespreksparty aantoon. Baie van die liggaam semiotiek gaan ook terug na natuurlike instinkte. Spanning in 'n stresvolle situasie (byvoorbeeld alleen met 'n misdadiger) lyk op die gedrag van 'n dier wat 'n roofdier voel.
Die tekens wat deur die liggaam oorgedra word, is baie belangrik tydens die eerste ontmoeting, wanneer enige aspekte van die persoonlikheid, karakter nog nie tyd gehad het om te verskyn nie. Dus, tydens 'n werksonderhoud, word dit aanbeveel om reguit te sit, nie op 'n stoel te sit om belangstelling te toon om in die geselskap se oë te kyk nie, maar nie aggressief nie.
Ons kan ook die aggressiewe posisie van die liggaam onderskei, wanneer 'n persoon gespanne is en gereed is om te beweeg, en sy lyf word effens vorentoe beweeg, asof hy 'n gooi voorberei. Hierdie posisie van die liggaam asof ons ons van moontlike aggressie laat weet.
Die ligging van die liggaam in die ruimte kan ook insiggewend wees. Byvoorbeeld, die verskynsel van persoonlike ruimte is bekend, wat in die Europese kultuur wissel van 80 cm tot 1 meter. Dichte mense kan letterlik mekaar "toelaat" nader, naby. Mense wat min bekend is of net verbind word deur amptelike verhoudings, verkies om op 'n bietjie groter afstand van mekaar te wees. Met ander woorde, sosiale afstand is direk en letterlik beliggaam in die ruimtelike afstand tussen individue. Dus kan die afstand na die gesprekspartner self ook 'n merker wees wat die persepsie van sosiale status en die gesprekke se interverwantskappe aandui.
Dit is ook bekend dat verskillende idees van persoonlike ruimte in verskillende kulture wortel geskiet het. In die Ooste is dit verkieslik dat die afstand tussen die gesprekke groter is. As die kommunikasie tussen die Amerikaanse en die Japannese op video aangeteken word, en dan in 'n versnelde modus gerol word, dan sal die indruk geskep word dat die Amerikaner op die Japannese spring, en dit is inderdaad aan die spring. Want vir 'n Amerikaner is die toelaatbare afstand tussen gesprekke baie minder as dié van 'n Japannese, 'n Amerikaner probeer dit verminder. Die Japannese, in tegendeel, beweeg weg en probeer om afstand te hou.
Daar is ander verskille in kulture wat verband hou met liggaamsposisie. Byvoorbeeld, Amerikaners vind dit normaal om tydens 'n gesprek sywaarts aan mekaar te staan, maar in ons land kan dit beskou word as 'n teken van disrespek.
Baie mense is skepties oor die kwessie van nie-verbale kommunikasie. Gebare, gesigsuitdrukkings word beskou as iets natuurlik en meganies. Maar in die lig hiervan kan ons praat oor die objektiwiteit van die nie-verbale meganisme. Sielkundiges het baie wetenskaplike referate aan hierdie kwessie toegewy. Maar as dit nie 'n argument vir skeptici is nie, is dit genoeg om 'n onafhanklike waarneming te doen. Byvoorbeeld, deur te leer om die gedagtes en gevoelens van jou geliefdes te ontsyfer, kan jy later deur vreemdelinge sien.
Natuurlik moet ons nie vergeet dat daar uitsonderings op die reëls is nie. So, 'n persoon kan een of ander postuur net op grond van gewoonte neem. Daarbenewens kan ons nie uitsluit dat hy sleg voel of ongemaklike klere aan hom bied nie. Menslike gedrag kan aansienlik beïnvloed word deur lugtemperatuur. Onderskei dus nie die rol van nie-verbale kommunikasie nie. Nietemin, voordat u finale gevolgtrekkings maak, is dit die moeite werd om die omstandighede waarin die gesprek plaasvind, deeglik te analiseer.
Wat sê hande in sakke
Jy kan dikwels agterkom hoe 'n persoon tydens 'n gesprek sy hande in sy sak hou. Iemand beskou dit as 'n manifestasie van slegte maniere. Verwerp ook nie die waarskynlikheid dat 'n persoon elementêr bevrore is nie, en in ongemaklike temperatuurstoestande. As ons egter nie-verbale gebaretaal beskou, kan ons tot die volgende gevolgtrekkings kom:
Hande, weggesteek in sakke, kan bewys wees van intense konsentrasie. 'N Persoon in 'n soortgelyke posisie kan oor iets weerspieël of 'n plan van aksie bou. Terselfdertyd kan dit effens wikkel of rol van hak tot tone.
Nog 'n dekodering van hierdie gebaar is verveling. Byvoorbeeld, by lang vergaderings of sekulêre aande gaan mense dikwels hul hande in hul sakke wegsteek, want jy kan nie die geleentheid verlaat nie, maar niks interessants gebeur nie. Dus, as jou maat 'n soortgelyke posisie het, kan dit die moeite werd wees om die gesprek te beëindig of op 'n meer opwindende kursus te plaas.
Indien nie die luisteraar sy hande in sy sakke weggesteek het nie, maar die spreker, kan dit sy oneindigheid aandui. Gewoonlik is dit die hande wat leuens uitlê, en daarom verberg 'n persoon hulle instinktief sodat jy nie sy bedoelings ontrafel nie.
Alternatiewelik kan die hande in die sakke praat oor die passiewe posisie van jou gesprekspartner. Hy sal waarskynlik nie belangstel of wil nie doen wat jy hom vertel nie. Maar die resultaat sal natuurlik net afhang van die vlak van u gesag.
As ons die nie-verbale gebare van mans oorweeg, dan in kommunikasie met die dames, die hande verborge in die broekzak (net die broek!) Praat van simpatie en seksuele begeerte. Maar kommunikeer met verteenwoordigers van hul eie geslag, demonstreer hulle dus krag en onafhanklikheid.
Superioriteit demonstrasie
Om nie-verbale gebare te ken, kan jou lewe baie vergemaklik, want deur hulle kan jy die ware bedoelings en gesindheid van die gesprekvoerder verstaan. So, byvoorbeeld, as iemand probeer om selfvertroue te bewys, sowel as superioriteit en mag oor jou, kan dit deur die volgende kenmerke verstaan ​​word:
Die man lê sy hande agter sy rug, buig sy bors vorentoe. So, hy probeer om sy vreesloosheid te wys.
Hande het gemaklik in die sakke gesak, en indrukwekkend ontspanne lyf. So, 'n persoon probeer om te wys dat jy onverskillig en oninteressant vir hom is.
Soms kan 'n verstandige persoon 'n verdedigende posisie inneem deur sy arms oor sy bors te vou en sy duime uit te strek. Laasgenoemde beteken dat hoewel hy homself probeer verdedig, hy superioriteit oor jou voel.
Taktiele interaksie
Met inagneming van nie-verbale gebare, is dit die moeite werd om spesiale aandag te gee aan taktiele interaksie met die gesprekspartner. So, ons kan oor die volgende praat:
As jy by 'n ontmoeting met 'n vriend of familielid jou knuffel, moet 'n kort kontak net as 'n eerbetoon aan ordentlikheid geneem word.
'N Sterk drukkie beteken dat 'n mens verveeld en opreg bly om jou te sien. As die impak egter te sterk is en jy letterlik verstik, is dit heel moontlik dat die persoon net probeer om die vreugde van jou te ontmoet.
As 'n mens jou met eerbied in 'n drukkie behandel, en jy voel gemaklik, beteken dit respek vir jou.
As 'n persoon eers by die vergadering sy handpalm oopmaak vir 'n handdruk, dui dit op sy onbeperkte vertroue in jou.
As 'n persoon tydens 'n handdruk nie deur die palm geneem word nie, maar nader aan die pols dui dit op sy verdagte bui. So het hulle tydens die tyd van die Romeinse Ryk nagegaan of daar 'n dolk in die mantel van die gesprek was.
As 'n persoon jou hand stewig skud of dit in twee handpalms laat vou, skrik sterk (miskien selfs ongemaklik), wys dit net sy opregte vreugde om jou te ontmoet.
As jy tydens die handdruk voel dat jou gesprek se hand traag is, sal produktiewe kommunikasie nie werk nie, want hy is nie in die bui om jou te kontak nie.
As iemand sy handpalm uitstrek, soek hy jou onbewustelik om jou te oorheers.
'N Pat op die skouer beteken 'n vriendelike houding. Daarbenewens demonstreer hierdie gebaar die krag van die gesprek en sy bereidwilligheid om te help.
Wees bewus van mense wat tydens 'n gesprek jou deur die elmboog gryp. Om jou wantroue te voel, probeer hulle ook om jou te bemoedig en selfs te beklemtoon dat hy 'n betroubare vriend vir jou kan word. Maar hierdie gebaar is nie altyd opreg nie, want mense met huursoldate bedoelings gebruik dikwels hierdie sielkundige truuk.
Hoe om simpatie te herken
Een van die hoofprobleme van die verhouding tussen teenoorgestelde geslagte is wantroue. Soms kan meer as woorde nie-verbale kommunikasie vertel. Gebare wat simpatie toon, is soos volg:
Die glinster in die oë is nie 'n mite nie. 'N Sinvolle persoon lyk regtig 'n bietjie anders, en die kornea word meer gehidreer. Daarbenewens sal die leerlinge ietwat verwater word.
'N Man wat verlief is op 'n onderbewuste vlak, probeer om te behaag. So, wanneer hy ontmoet, voer hy verskeie manipulasies met sy voorkoms uit: hy lig sy rug, trek in sy maag, maak sy hare reguit.
Beide mans en vroue probeer aandag vestig op die eksterne geslagseienskappe. Dit kan wees om die vingers vas te lê vir die gordelbroek, wye oop bene, die knoop van die hemp.
Aktiewe gestikulasie (soms onvanpas) kan ook 'n teken van simpatie wees. Die feit is dat 'n man wat verlief is, dikwels beheer oor sy optrede verloor.
Evalueer die voorneme van die gesprek kan in die rigting van sy blik wees. As hy in sy oë staar, is daar rede om te glo dat hy vir jou as persoon belangstel. 'N Blik wat deur die liggaam loop, sê nie meer as seksuele begeerte nie.
As die gesprekspartner van die teenoorgestelde geslag voortdurend probeer om nader te kom of jou aanraak, onder enige verskoning, kan jy seker wees van sy simpatie.
Geen belangstelling nie
Soms gaan 'n persoon die verhaal voort, sonder om te weet dat die ander persoon absoluut nie belangstel nie. Nie-verbale kommunikasie sal tot die redding kom. Die gebare van onverskilligheid is:
As jou gesprekker sy arms oor sy bors kruis, sluit hy instinktief van jou af. Jy is óf onverskillig teenoor hom óf onaangenaam.
Gee aandag aan waar die gesprekspartner lyk. As hy oral lyk, maar nie in jou rigting nie, is dit die moeite werd om die gesprek te beëindig.
As 'n persoon die gesprek wil beëindig en verlaat, sal hy 'n konstante blik op die horlosie gee. Die sokkies van sy skoene kan ook na die deur gerig word.
Mimic funksies
Baie kan sê van 'n persoon en sy bui van sy gesigsuitdrukkings. Nie-verbale gebare wat op die gesig weerspieël word, kan oor die volgende praat:
vernoude oë en saamgeperste lippe praat van 'n kwaai bui,
Opgewekte wenkbroue en wye oop oë beteken verrassing
In 'n toestand van vrees, die lippe is wyd uitgestrek, en hulle hoeke is af,
Geluk word gekenmerk deur 'n rustige voorkoms en effens opgewekte hoeke van die mond,
'n hartseer persoon bring wenkbroue bymekaar en verlaag die hoeke van sy lippe.
Stem intonasie
Die belangrikste maniere om inligting te oordra is mondeling. Nie-verbale gebare kan aantoon wat die ander persoon probeer wegsteek. Intonasie kan nie minder insiggewend wees nie, wat oor die volgende kan vertel:
vinnige en verwarde spraak in lae tones spreek van sterk opwinding,
selfvertroue en harde praat dui op aktiewe entoesiasme,
As 'n persoon traag praat, verlaag die toon aan die einde van die frase, gaan dit oor moegheid,
gemeet en stadige toespraak, wat gekenmerk word deur konstante toon, getuig van die arrogansie van die gesprek,
konstante pouses in spraak, onbedoelde foute dui op senuweeagtigheid en self-twyfel.
Tekens van leuens
Om die betekenis van nie-verbale gebare te ken, kan mens die leuens van die gesprekke herken. Dus, moet jy aandag gee aan die volgende punte:
langdurige pouse voor die begin van die frase of gereelde pouses,
asimmetrie in die werk van gesigsspiere,
meer as 10 sekondes verander nie gesigsuitdrukking nie
emosies ontstaan ​​laat en stem nie ooreen met die inhoud van spraak nie,
'n gestrekte glimlag wat nie 'n geboë, maar 'n smal liplyn skep nie,
gebrek aan visuele kontak,
manipulasie van die arms en bene (tik, kronkel) en lipbyt,
poog om gebare onder beheer te hou,
swaar asemhaling en 'n konstante toename in stemtoon,
Oorweging van nie-verbale gebare, kan mens nie sê oor die afstand wat onder sekere toestande tussen mense onderhou word nie. Dus, algemeen aanvaar, is die volgende aanwysers:
tot 'n halwe meter is 'n intieme afstand tussen noue mense wat in 'n vertrouende verhouding is,
Van 0,5 tot 1,5 m is die interpersoonlike afstand vir vriendelike kommunikasie,
1.5-3.5 m - sosiale afstand, wat gemaklik is vir interaksie tussen onbekende mense, sowel as besigheidskwessies,
3.7 m is die openbare afstand waaruit 'n toespraak aan 'n groot gehoor gegee word.
Goed om almal te ken
Max Egger het waardevolle meriete om die kwessie van nie-verbale gebare te bestudeer. Hy het 'n stelsel van 75 seine ontwikkel, waarvan die belangrikste die volgende is:
Kadyk se beweging getuig van die gesprek se roering of dat hy 'n leuen vertel,
as die hande met enige voorwerp in aanraking kom, dui dit onsekerheid aan,
as 'n persoon sy ken streel, dink hy aan die voorstel,
'n vinger, 'n potlood of 'n handvatsel byt, beteken dat iemand jou waardeer,
streel die agterkant van jou nek beteken woede of voel bedreig deur jou,
As 'n persoon sy handpalms vryf, verwag hy om voordele te ontvang
As die sokkies van die voete uitmekaar geskyn word, voel die persoon beter as jy.
Brei u persepsie uit
Om die verskillende soorte nie-verbale kommunikasie te verstaan ​​en om nie-verbale aanwysings te verstaan, is om verskeie redes belangrik. Eerstens voer hulle die funksies van die presiese uitdrukking van gevoelens uit, omdat ons baie dikwels gevoelens so kompleks ervaar dat ons eenvoudig nie die regte woorde kan vind om hulle te beskryf nie, maar dit kan gedoen word deur nie-verbale betekenisse en metodes. Tweedens voer hulle die funksies van 'n dieper onderlinge begrip uit.
Om die vernaamste weë van nie-verbale kommunikasie te ken, kan jy 'n ander persoon beter verstaan ​​en "deurkyk" wanneer hy in kommunikasie met jou probeer om sy gedrag te beheer, want nie-verbale seine verskyn onbewustelik en jou gesprekvoerder kan hulle eenvoudig nie beheer nie. Die klassifikasie van nieverbale kommunikasie gereedskap en voorbeelde van hul gebruik sal u help om u nie net beter te verstaan ​​nie, maar ook te leer om die leuens en manipulasies van ander mense te herken.
Om te leer om die gesprekspartner beter te verstaan ​​en sy verborge seine te herken, moet jy eers leer om alle elemente of middele van nie-verbale kommunikasie gelyktydig aan te wend. Nie-verbale kommunikasiemetodes sluit gesigsuitdrukkings, gebare, houdings, intonasie en stemklank, visuele kontak en interpersoonlike ruimte in.
Kom ons praat meer in detail oor elk van hierdie elemente van nie-verbale kommunikasie en gee spesifieke voorbeelde van hul manifestasie.
Gesigsuitdrukking is 'n gesigsuitdrukking van 'n persoon, dit is die hoofelement wat emosies en gevoelens weerspieël. Positiewe emosies, soos liefde of verrassing, is baie makliker om te erken as negatiewe emosies, wat walg of woede insluit. Emosies word verskillend aan die regter- en linkerkant van die gesig weerspieël, want die linker- en regterhemisfere van die brein verrig verskillende funksies: die reg beheer die emosionele sfeer en die linkerhand is verantwoordelik vir intellektuele funksies.
Emosies word in gesigsuitdrukkings uitgedruk op die volgende manier:
Woede - wye oop oë, verligte hoeke van die lippe, "vernou" kyk, gebalde tande,
Verrassing - oop mond, wye oop oë en verhoogde wenkbroue, verlaagde lippe,
Vrees - afgeplatte wenkbroue, gestreepte lippe met hoeke verlaag en neergelê,
Geluk - 'n kalm kyk, opgewek, opgewekte hoeke van die lippe,
Hartseer - "vervaag" kyk, verlaagde hoeke van die lippe, afgeplatte wenkbroue.
Hierdie metode van nie-verbale kommunikasie help om belangstelling in die gesprek te demonstreer en beter verstaan ​​die betekenis van wat gesê is. Tydens 'n gesprek skep twee mense saam die mate van vertroosting en reguleer dit, en ontmoet soms die blik en stel dit opsy. 'N Nader kyk kan beide vertroue vorm en ongemak veroorsaak.
Genotvolle algemene temas ondersteun oogkontak, en negatiewe ingewikkelde vrae laat jou na die kant kyk, wat onenigheid en afkeer toon. Die kenmerke van visuele kontak kan gevolgtrekkings maak oor die mate van belangstelling in die dialoog en houding teenoor die gesprekspartner:
Die wegraping is 'n lang oogkontak, 'n kalm kyk,
Verontwaardiging - 'n beslote, obsessiewe, ietwat angstig kyk, lang oogkontak sonder pouses,
Ligging - 'n nou kyk, oogkontak met pouses elke 10 sekondes,
Hou nie daarvan om oogkontak te vermy, om die oë te "rol" nie.
Wag - 'n skerp blik in die oë, wenkbroue.
Met visuele kontak kan jy nie net die verhouding tussen die gesprekspartner uitvind nie, maar ook sekere eienskappe van die aard van die oogkleur bepaal.
Intonasie en stem timbre
Om die intonasie en timbre van die stemmiddel korrek te verstaan ​​om te leer om die boodskap van 'n ander persoon te lees tussen die lyne. Hierdie kenmerke sluit in gereelde pouses, onvoltooide sinne en hul konstruksie, sterkte en stemmehoogte, asook spoed van spraak.
Opwinding - lae stemtoon, vinnige, spoedige toespraak,
Entoesiasme - hoë stemtoon, duidelike, selfversekerde toespraak,
Moegheid - lae stemtoon, verlaging van intonasie teen die einde van die sin,
Arrogansie - stadige spraak, selfs eentonige intonasie,
Onsekerheid - foute in woorde, gereelde pouses, senuweeagtige hoes.
Gebare en posisies
Die gevoelens en houdings van mense kan bepaal word deur die manier van sit of staan, deur 'n stel gebare en individuele bewegings. Mense is makliker en meer aangenaam om te kommunikeer met diegene met ekspressiewe motoriese vaardighede, geanimeerde, ontspanne gesigsuitdrukkings.
Helder gebare weerspieël positiewe emosies en ontslae raak van opregtheid en vertroue. [Quote] Terselfdertyd kan oormatige gestikulasie, herhaalde gebare, interne spanning en self-twyfel aandui. [/ Quote] Nieverbale kommunikasie word beskikbaar, en die vlak van begrip neem toe as jy die standpunte en gebare van jou gesprek begryp.
Fokus - geslote oë, tinteling van die neus, kenwringing,
Erns - een hand naby die ken met 'n uitgebreide wysvinger langs die wang, die ander hand ondersteun die elmboog,
Positiwiteit is die liggaam, die kop is effens gebuig, die hand raak die wang effens,
Wantroue - die palm bedek die mond, het onenigheid uitgespreek,
Verveling - die kop word deur 'n hand gestut, die liggaam is ontspanne en effens gebuig,
Superioriteit - sit, bene een aan die ander, arms agter kop, ooglede effens gesluit,
Disapproval - rusteloos beweging, afskakeling "villi", reguit klere, trek uit broeke of rompe,
Onsekerheid - krap of vryf die ore en gryp die elmboog van die ander hand met een hand,
Openheid - arms uitgestrek, palms op, skouers reguit, kop "kyk" reguit, liggaam ontspanne,
Video oor nie-verbale kommunikasie:
Interpersoonlike ruimte
Die afstand tussen die gesprekke speel 'n belangrike rol in die totstandkoming van kontak, die begrip van kommunikasie. Dikwels druk mense hul houding in sulke kategorieë as "wegbly van daar af" of "Ek wil nader aan hom wees". As mense belangstel in mekaar, is hul spasie verminder, hulle is geneig om nader te wees. Vir 'n beter begrip van hierdie eienskappe, sowel as om behoorlik te onderskei tussen situasies en kontakraamwerke, moet u die hooflimiete van die toelaatbare afstand tussen gesprekke ken:
Intieme afstand (tot 0.5 m) - intieme vertrouensverhouding tussen noue mense, vriende. Dit kan ook aanvaarbaar wees in sport waar fisiese kontak aanvaarbaar is.
Interpersoonlike afstand (van 0,5 m tot 1,2 m) is 'n gemaklike afstand tydens 'n vriendelike gesprek, waar aan mekaar toegelaat word.
Sosiale afstand (van 1,2 m tot 3,7 m) - informele interaksie in die samelewing tydens 'n besigheidsvergadering. Hoe groter die afstand tot by die uiterste grens, hoe meer formele die verhouding.
Openbare afstand (meer as 3,7 m) is 'n gemaklike afstand vir 'n dosent wat 'n openbare toespraak voor 'n groot groep mense voer.
So 'n raamwerk van afstande en hul betekenis hang af van die ouderdom, geslag van die persoon, sy persoonlike eienskappe. Kinders is gemaklik op 'n nader afstand van die gesprek, en tieners sluit en wil hulself van ander afskei.
Vroue hou van nader afstande, ongeag die geslag van hul gesprekspartner. Gebalanseerde, selfversekerde mense betaal nie spesiale aandag aan afstand nie, terwyl senuweeagtige en angstige mense probeer om weg van ander te wees.
Leer om 'n leuen te herken
Ten einde selfversekerd en gemaklik te wees in 'n situasie van kommunikasie met verskillende mense om manipulasie te vermy, moet jy leer om die nie-verbale taal van kommunikasie te erken in situasies wanneer mense jou probeer mislei.
Op watter wyse van nie-verbale kommunikasie, gebare, houdings, gesigsuitdrukkings, moet aandag gegee word om 'n leuen te erken?
te lank of gereelde pouses, pouses en vibrasies voor die begin van die replika,
asimmetrie van gesigsuitdrukkings, gebrek aan sinchronisasie in die werk van die gesigsspiere, wanneer daar 'n verskil in die gesigsuitdrukking van die twee kante van die gesig is,
"Bevrore" gesigsuitdrukking, wanneer dit nie 5-10 sekondes verander nie, is nep,
agteruitgang van emosies wanneer daar lang pouses tussen die woord en die emosies daaraan verbonde is,
'N "langwerpige" glimlag wanneer die lippe van die tande afgetrek word, 'n smal liplyn skep,
Visuele kontak is vlak wanneer die leuenaar se oë nie meer as 'n derde van die totale gesprekstyd by die gesprekspartner se oë ontmoet nie, terwyl hy dikwels aan die plafon en aan die kante met 'n rustelose gesigsuitdrukking kyk,
Om enige deel van die liggaam te trek: tik met die vingers op die tafel, byt die lippe, trek met die hande of voete,
skraal gestikulasie dat die leuenaar beheer hou,
hoë toonhoogte, swaar asemhaling,
gebuig liggaam, sit met bene gekruis,
swak gesigsuitdrukking, swak werk van gesigsspiere,
die vinnige beweging van die oë eers in die boonste regterhoek, en dan in die linkerkant,
vinnig, onmerkbaar met die eerste oogopslag, raak die neus, vryf die ooglede,
helderder gestikulasie met die regterhand, in vergelyking met die linkerkant,
enige oordrywing: onnodige bewegings en gebare, onvanpaste emosies,
gereelde oë knip
Om al die subtiliteite van nieverbale kommunikasietegnieke te ken, kan jy nie net manipulasie vermy nie, maar jy kan maklik leer hoe om mense te bestuur.
Die belangrikheid van sensorimotoriese seine
Die vermoë om nie-verbale seine korrek te interpreteer, is van groot belang in die moderne menslike lewe. Immers, sulke gebare spreek ten volle menslike gevoelens en ervarings uit. In sommige gevalle kan emosionele ervarings so sterk wees dat dit sonder byvoeglike seine amper onmoontlik is om die hele reeks oorstromende emosies oor te dra. Daarbenewens bied hierdie gebare jou 'n dieper kommunikasiekontak tussen die gesprekke.
Dikwels kan sulke kennis sekere resultate in besigheid bereik. Die belangrikste kenmerk van nie-verbale seine is dat 'n persoon dit nie kan beheer nie. Voorbeelde van die gebruik van sulke kommunikasiemetodes stel u in staat om te leer hoe om vals notas in die woorde van u gesprekspartner te vang en vermy pogings om u gedrag te manipuleer.
'N Persoon wat die basiese beginsels van nie-verbale kommunikasie ken, verstaan ​​die gesprekspartner beter, waardeur hy leuen uit die waarheid kan onderskei.
Hoe om jou eie persepsie uit te brei
Om te leer om al die subtiliteite van nie-verbale kommunikasie te verstaan, sal dit nogal 'n lang tydjie duur. Dit is baie belangrik om nie net die verskillende tekens van die gesprekspartner korrek te herken nie, maar ook om die verskillende elemente van sy bewegings te analiseer. Nie-verbale kommunikasiemetodes kombineer verskillende liggaamsbewegings en gebare, gesigsuitdrukkings, stemtoon en timbre, asook afstand tussen gesprekke en selfs oogkontak. Verder stel ons voor om hierdie kommunikasiemetodes met konkrete voorbeelde in detail te oorweeg.
Nie-verbale kommunikasie (gebaarskommunikasie, lyftaal) is 'n kommunikasie-interaksie tussen individue sonder die gebruik van woorde.
Die term "gesigsuitdrukking" moet verstaan ​​word as die uitdrukking van menslike gevoelens en emosies met behulp van gesigsspiere. Volgens kenners wat gesigsuitdrukkings bestudeer, is dit baie makliker vir 'n persoon om positiewe emosies te herken. Sulke emosies sluit in verrassing, liefde en ander opregte manifestasies van 'n emosionele hysbak. Dit is moeiliker om gevoelens van woede of walg te herken omdat die meeste mense selde sulke emosies openlik openbaar. Die probleem met die persepsie van sulke seine lê in die feit dat verskillende kante van die gesig emosies op verskillende maniere reflekteer.
Kenners verduidelik hierdie nuance-funksie van die menslike brein. Die bestuur van gevoelens en emosies word met behulp van die regterhemisfeer gedoen, terwyl die linker verantwoordelikheid vir intellektuele ontwikkeling neem. Kom ons kyk hoe verskillende emosies uitgedruk word met gesigsuitdrukkings:
hartseer - Dit manifesteer in die vorm van 'n "uitgestorwe" voorkoms, verlaag die hoeke van die lippe en plat wenkbroue.
geluk - 'n Persoon vertoon hierdie emosie met 'n rustige voorkoms en opgewekte hoeke van sy lippe.
toorn - Hierdie gevoel word vertoon in die vorm van wye oop oë, verligte hoeke van die lippe, gebalde tande en vernoude oë.
verrassing - Hierdie gevoel word weerspieël in die vorm van 'n effens oop mond, oë en verhoogde wenkbroue. Die punte van die lippe word meestal verlaag.
vrees - Een van die sterkste gevoelens van 'n persoon, wat hom manifesteer in die vorm van afgeplatte wenkbroue, gestreepte lippe, waarvan die hoeke neergelê word.
Gebaar en gebare
Om te praat oor wat nie-verbale kommunikasie is en hoe sulke seine hulself manifesteer, moet spesiale aandag aan gebare en liggaamsbewegings gegee word. Die gewoonte om tydens 'n gesprek te beweeg, 'n stel gebare en individuele liggaamsbewegings toon duidelik die hele spektrum van gevoelens wat 'n mens ervaar. Uitdrukkende motiliteit en lewendige gesigsuitdrukking dra by tot die totstandkoming van kontak, wat die vertrouensvlak tussen die gesprekke aansienlik verhoog.
'N Groot aantal gebare wat met 'n sekere frekwensie herhaal word, kan aandui dat 'n persoon 'n gevoel van sterk onsekerheid ervaar en in 'n spanningstoestand is. Dit is die begrip van gebare en die lyftaal van die persoon met wie die gesprek gevoer word wat jou sal toelaat om vinnig wedersydse begrip te vestig.. Kom ons kyk hoe verskillende emosies verskyn met behulp van gebare en posisies.
In 'n gekonsentreerde toestand raak 'n persoon dikwels sy ken en neus terwyl hy sy oë sluit. Kritiek word gemanifesteer in die vorm van die kantel van die liggaam vorentoe en indirek aan die gesig raak. Die menslike liggaam weerspieël verveling met 'n ontspanne lyf, en die menslike kop word deur 'n hand ondersteun. As jou gesprekspartner 'n gevoel van meerderwaardigheid voel, steek hy in 'n sitpos 'n been oor die ander, en sit sy hande 'n "slot" agter sy kop.
Wanneer iemand afkeur, toon 'n persoon onbewustelik rustelose bewegings en verbeter sy eie klere voortdurend. Openheid word getoon deur oogkontak met die gesprekspartner, reguit skouers en 'n ontspanne liggaam. Onsekerheid word getoon deur mense in die vorm van konstante kontak van hande met ore en elmboë.
Histories het nie-verbale kommunikasie baie vroeër as verbale kommunikasie ontstaan.
Stem en intonasie
Die vermoë om die timbre van die stem korrek te waarneem - kan jy leer hoe om inligting tussen die lyne te lees en die eienskappe van inligting korrek vas te vang. Hierdie kenmerke van nie-verbale kommunikasie word uitgedruk in die vorm van: pouses tussen woorde, bou sinne, spoedspraak en sterkte van stem.
Sin vir onveiligheid - Uitgedruk in die vorm van gereelde pouses, aanvalle van senuweeagtige hoes en 'n groot aantal foute in woorde.
moegheid - oorgedra deur 'n lae stemtoon en die verlaging van die toonhoogte nader aan die einde van die sin.
Gevoel van emosie - Dit word op dieselfde manier oorgedra as moegheid, maar in hierdie geval praat die persoon vinniger en word sy toespraak steiler.
Die entoesiasme - Dit word gemanifesteer in die vorm van 'n hoë stemtoon en duidelike, selfversekerde toespraak.
Sin van arrogansie - Dit manifesteer in die vorm van gestrekte uitspraak van woorde en selfs eentonige intonasie.
Die belangrikheid van interpersoonlike ruimte
By die oorweging van verskillende tipes nieverbale kommunikasie, moet spesiale aandag gegee word aan die belangrikheid van interpersoonlike ruimte. Dit is hierdie instrument wat 'n belangrike rol speel tydens pogings om kontak in kommunikasie te vestig. Dikwels gebruikte uitdrukkings soos "wegbly van hom" en "Ek wil naby hom wees" toon duidelik die belangrikheid van hierdie instrument. In 'n situasie waarin mense 'n onderbewuste belangstelling in mekaar toon, probeer hulle om die ruimte tussen hulle te verminder. In sommige situasies is sulke gedrag onaanvaarbaar, wat 'n persoon dwing om aan 'n sekere raamwerk van kommunikasie te voldoen.
Nie-verbale kommunikasie tussen 'n man en 'n vrou wat 'n belangstelling in mekaar het, vind op 'n afstand van minder as vyftig sentimeter plaas. Die term "intieme" word vir hierdie afstand gebruik.. Подобное расстояние допускается в общении со второй половиной, близкими друзьями, а также в некоторых видах спорта, сопровождающимся телесным соприкосновением. Tydens 'n vriendelike gesprek is die gesprekke meestal op 'n sekere afstand van mekaar geleë. Dikwels is hulle op 'n afstand van 'n halwe meter tot een honderd en twintig sentimeter. Hierdie afstand heet interpersoonlike ruimte.
Vandag is 60% van die kommunikasie tussen mense die nie-verbale deel, die feit dat mense in die liggaam deur middel van postuur, gebare en gesigsuitdrukking oorgedra word.
Die sosiale ruimte tussen die mense wat die gesprek voer, is van honderd drie-en-twintig-en-sewentig sentimeter. Dikwels kan sulke voorbeelde tydens besigheidsgesprekke gesien word. Die formaliteit van die gesprek word bepaal deur die afstand tussen die onderhandelaars. 'N Afstand van meer as vier meter tussen mense word openbare ruimte genoem. Soos die naam aandui, is hierdie afstand gemakliker vir openbare praatjies met 'n gehoor.
Die opstel van 'n sekere raamwerk in kommunikasie, jy moet die geslag en ouderdom van die persoon oorweeg, asook sekere eienskappe van sy persoonlikheid. Sielkundiges sê dat kinders dikwels probeer om so naby as moontlik aan die gesprek te bly, en adolessente voel die behoefte aan 'n bietjie losbandigheid. Vroue, soos kinders, is lief om op nader afstand te praat. Sielkundiges sê ook dat vir mense met selfvertroue die afstand waarteen die gesprek gevoer word selde 'n spesiale betekenis het, terwyl mense met probleme met selfbeeld probeer om onbewustelik van die persoon weg te beweeg.
Nie-Verbale Seine as 'n Lie Detector
Nie-verbale kommunikasie is 'n stelsel van verskillende seine van die menslike liggaam, waardeur die oordrag van verskillende emosies en gevoelens verbeter word. Die vermoë om die gebare van 'n persoon korrek te interpreteer, laat jou toe om leuens en misleiding te vermy. Dikwels huiwer 'n mens voor die aanvang van 'n sin tydens 'n valse feitestelling, en plaas lang pouses tussen woorde. Ook word 'n leuen gekenmerk deur 'klip' ​​gesigsuitdrukking en asynchronie in die werk van gesigsspiere.
As gevolg van die feit dat 'n persoon nie sy emosies kan beheer nie, kom hulle selde ooreen met woorde en verskyn eers nadat vals sinne uitgedruk is. Misleiding kan bepaal word met behulp van 'n "verlengde" glimlag, waarin die liplyn in 'n nou lyn gevou word. Wanneer 'n persoon leuens praat, dra sy gebare 'n mate van senuweeagtigheid, en die postuur word gesluit.. 'N Poging om jou eie liggaam te beheer, lei tot swak nabootsings en lae liggaamsmobiliteit. Gereelde gebare met hande, intermitterende asemhaling, verhoogde stemtoon, byt van lippe, is die maklikste maniere om 'n leuen te herken in die woorde van die gesprekspartner.
As 'n reël vind nie-verbale kommunikasie weinig bewustelik en selde doelbewus plaas.
Om te verstaan ​​dat 'n mens lê, kan jy die ontleding van die hulp van sy blik gebruik. Tydens 'n valse gesprek vermy die gesprekspartner langdurige visuele kontak en beweeg sy oë vinnig na die kante. Dikwels lei probleme met die maak van oogkontak tot die feit dat die bedrieër onbewustelik sy hande na sy eie gesig stoot en verskeie dele van die kop wryf.
Om 'n leuen in woorde te definieer is moontlik as gevolg van onvanpaste gebare en bewegings, asook 'n te trae uitdrukking van jou eie emosies. Kennis van sulke subtiliteite van nie-verbale kommunikasie kan nie net pogings om manipulasie deur ander te vermy nie, maar ook om te leer hoe om onafhanklik gesprekke te bestuur en die gesprek in die nodige rigting te rig.