Plaasmoorde, ontwapening en Grondhervorming - Stormfront
Plaasmoorde, ontwapening en Grondhervorming
02-20-2005, 03:36 AM #1
'n Voorwoord
Met die ampsaanvaarding van FW de Klerk as staatspresident in die tagtigerjare het dit vir sommige politieke aktiviste duidelik geword dat onder sy leiding, die Nasionale Party die weg van abdikasie gaan volg en dat dit 'n kwessie van tyd sal wees voordat die staatsmag aan 'n swartmeerdersheidsregering oorgedra sou word.
Dat dit gebeur het is ou nuus. Wat egter nie so bekend is nie, was dat net soos met die stigting van die AWB in die vroeg sewentigerjare, 'n paar man bymekaar gekom het om die bekommernis oor die gang van sake te deel en wat gedoen kon word te probeer keer.
Die rede vir die stigting van 'n nuwe organisasie was daarin geleë dat die destydse regse politieke partye, die HNP, KP, Boerestaatparty (wat nooit eers aan 'n verkiesing deelgeneem het nie) en die AWB nie openlik by so iets betrek kon word nie, omdat die eerste twee partye op stembuspolitiek ingestel was en dat 'n openlike betrokkenheid van die BSP en die AWB vir dié twee instansies probleme sou beteken. Beide instansies (AWB en BSP) was egter bewus van die koms van die Orde en het hulle goedkeuring daaraan geheg. Robert van Tonder sou die media-skakeling hanteer en Terre-Blanche sou logistieke steun deur openbare toesprake, aan die beoogde aksie 'n inhoud gee. So byvoorbeeld is die diefstal van die Lugmagwapens beslag gegee na 'n openbare vergadering van die AWB op Vereeniging. Die besluit dat Piet Rudolph ondergronds sou gaan is in die teenwoordigheid van mnr Terre-Blanche en in die kantoor van die AWB se destydse regsverteenwoordiger wyle adv "Russian" Rousseau, geneem. Dit is egter 'n ander dag se storie.
Die aktiwiteite van lede van die Orde sou meebring dat die destydse regering 'n losprys van vyftigduisend rand op die kop van Piet Rudolph geplaas het. Dit was gelykstaande aan die bedrag wat sir Harry Smith, na die slag van Boomplaas op Andries Pretorius se kop geplaas het.
Minstens twee pogings is aangewend om Piet in 'n lokval te lei en dood te skiet. Op beide geleenthede is hy egter vooraf deur simpatiseerders binne die Veiligheidspolisie gewaarsku. Hy het egter voort gegaan om die Orde ondergronds te organiseer, maar deur verraad van binne is hy op 17 September 1990 gearresteer en onder artikel 29 van die Sekerheidswetgewing, en vir ses maande aangehou. Hy is aangekla en borgtog is aan hom geweier.
Hy is op 18 Maart 1991 saam met ander regses losgelaat tydens die algemene vrywaring wat aan politieke oortreders verleen is met die Pretoria- en Groote Schuur-ooreenkoms tussen die NP-regering en die ANC.
Tydens sy aanhouding sou Piet op 'n dertig dae eetstaking gaan om sy saak onder die aandag van die wêreld te bring.
Na sy loslating het hy voortgegaan met sy bedrywighede en is die Orde tans besig om vooruit te gaan danksy die onvermoeide ywer van 'n paar manne wat die Aksiekomitee vorm. Die uitgangspunt van die aksiekomitee is dat nou, meer as ooit tevore, dit van kardinale belang is dat die Boerevolk en daarmee saam die Witman, wakker gemaak word vir die beoogde "FINAL SOLUTION" wat sy vyande teen hom beplan en wat met die fynste presiesheid uitgevoer word.
Stap nommer een van die vyandige aanslag is om ons as slagoffers te kry om die vyand te aanvaar as ons verlossers; dat hulle nie so erg is as wat die doemprofete voorspel nie; dat die doemprofete eintlik die "agterlikes" is wat die probleme veroorsaak, en dat hulle die eintlike skuldiges is wat vooruitgang strem.
Die voorste skreeuers hieroor is die media en daarom moet hulle as vyand nommer twee beskou word.
Die derde grootste vyand is die valse leraars wat die kerke volsit en aanvaarding en versoening pleit en so handige kommunistiese meelopers word, indien nie self kommuniste nie!
Daar is egter ook onder ons behoudendes, konserwatiewes en selfs die beterweters wat in 'n gees van selfvoldaanheid enige eenheidsaksie onder ons mense strem deur voor te gee dat hulle die geskiedenis ken en dit dan te verdraai om hulle eie sienings te pas. Dit is die bevorderaars van die "een swaeltjie maak nie somer nie"-sindroom. Ook tot hulle pleit ons vir 'n verandering in gesindheid en 'n koelkopbenadering tot ons probleem. Die uitgangspunt van die Aksiekomitee van die Orde Boerevolk is die onwrikbare geloof dat die Skepper ons lot voor ons oë sal verander as ons net self ons lotgevalle in ons eie hande wil neem en dat ons op 'n beginselbasis bymekaar moet uitkom. Voorts sal ons moet leer om tussen beginsel, taktiek en strategie te onderskei as ons staande wil bly.
Dit is die motivering vir hierdie paar reëls rondom die bedreiging wat ons reeds om die keel beet het. Dit is 'n versugting dat u wat dit lees, dit as waarskuwing sal beskou en as aansporing om meer van ons vyande te wete te kom.