Alewyn was 'n briljante student. In sy eerste jaar het dr. B Cholnoky (plantkunde) rondgeloop met Alewyn se antwoordstel en verklaar: 'Hier is nou 'n papier', tewyl hy ander gewaarsku het: 'Menere, julle sal sak soos bakstene!'.
Sy ware potensiaal het gou na sy huis-dokterjare te voorskyn gekom en hy het kliniese assistent in neurologie geword. Hy het baie hoofstukke in akademiese boeke geskryf, bv. saam met prof. Ben Meyer (fisiologie). Hy was 'n gesogte mentor vir kliniese assistente in neurologie. Sover ek weet, was hy die eerste magisterstudent wat hierdie graad met lof geslaag het by Pretoria se Fakulteit Geneeskunde. Ironies genoeg is hy gediagnoseer met motorneuronsiekte, wat hom gou afgetakel het.
Hy was vir baie jare in vennootskap met dr. C Guldenpfennig ('Pennie') en het betreklik onlangs sy kliniese deel van die praktyk vaarwel geroep. Daarna het hy waardevolle werk gedoen as kundige met betrekking tot medies-geregtelike neurologies-verwante gevalle.
Alewyn was getroud met Elna de Villiers en hulle het drie kinders gehad. Sy was oorspronklik 'n plaasnooi - ook uiters intelligent - en 'n steunpilaar in sy lewe.