"Ek sal jou dra, terwyl jou hart hier klop, Lang verby die leë wieg, deur die komende jare ..." - Ek sal jou dra, Angie Smith
Februarie is die maand van Valentyns, wanneer ons gedagtes na liefde verander. Gewoonlik gee ons Valentynse geskenke en liefde aan romantiese vennote. Hierdie maand wil ek ons ​​fokus verskuif na uitdrukkings van liefde aan ons familie, veral ons ouers.
Terwyl jy lees Soul Vriende deur Stephen Cope, het ek 'n kwotasie van Boeddha gekry wat veroorsaak het dat ek die boek opsy gesit het en lank gedink het: ". . Die dankskuld wat ons aan ons ouers verskuldig is, is so groot dat ons dit vir ons hele lewens op ons rug kan dra en nog steeds nooit ten volle terugbetaal nie. "
Ek het my ouers nie waardeer nie
Toe ek groot was, het ek my ouers nie waardeer nie. Ek was besig om my eie begeertes uit te leef, uit te vind wie ek was en die wêreld te verken. Ek het ma en pa as vanselfsprekend aanvaar. Ek het oordele oor hulle gehad en wou hê hulle was anders. Soms was ek oneerbiedig. Ek was 'n selfbetrokke tiener.
My pa het oorlede toe ek 18 was, voordat ek 'n stadium van die lewe bereik het toe ek meer bewus geword het van my verhoudings, so ek het nooit my waardering vir hom uitgespreek nie. Soos ek verouder het, het ek die baie vriendelikhede wat my mense my gewys het, heroorweeg. Hulle het nie veel geld gehad nie. My pa het 'n rukkie op 'n bus gery en my ma het gedurende die dag en by 'n fabriek in die nag gewerk. Hulle het alles gedoen wat hulle kon om my veilig, gemaklik en gelukkig te hou.
Vir die grootste deel van my kinderjare het ons in 'n verskriklike deel van die stad geleef, waar misdaad en verdorwenheid oorheersend was. Om die gevare van hierdie omgewing te besef, het hulle harder gewerk om meer geld te verdien om na 'n mooier deel van die dorp te beweeg waar die huur redelik hoog was. Hulle het baie ander buitengewone gulle dade uitgevoer. Ten spyte van hul menslike kwaadwillighede en gewoontes wat ek beoordeel het, is hul ouerskap uit pure liefde gebore.
Opnuut kyk my hart met dankbaarheid Ek wens ek het met hulle gedeel toe hulle die aarde geloop het. My spyt om dit nie te verklaar wanneer ek kon hê nie, word verras deur die troos dat hulle waardering kry, waar hulle nou ook in God se groot koninkryk is.
En wat van jou?
Miskien was jou ouers nie so lief nie en jy was onderhewig aan mishandeling of mishandeling. Miskien was een of albei van u ouers alkoholies of het 'n ander disfunksionele gewoonte gehad. Miskien het hulle bitter geveg, of een was afwesig, of hulle het geskei toe jy jonk was. Miskien het jy kwaadwilligheid, haat of skuld oor jou verhouding met hulle. Miskien het jy nog steeds 'n moeilike tyd om met een of albei van hulle te wees. Miskien blameer jy hulle vir die imprint van jou met negatiewe programmering wat pyn in jou eie verhoudings geskep het, en jy voel gedwars van die beloning wat jy verlang.
As dit so is, is daar drie maniere waarop jy jou gesinsondervinding kan reframeer om jou meer waardering te gee. Die eerste is om te bereik vir elemente van hul ouerskap wat jy werklik waardeer. Selfs as hulle op baie maniere slegte ouers was, was hulle in sommige opsigte waarskynlik goeie ouers. Watter vriendelikhede het hulle vir jou gewys? Hoe het hulle jou aangemoedig? Wie was hulle toe hulle op hul beste was? Hulle het jou een of ander manier liefgehad. Voel rond vir die geskenke wat hulle aan jou oorgedra het. Hulle is daar. As jy daardie seëninge sien, sal hulle uitbrei.
"Slegte mense seermaak mense"
Vervolgens kry medelye vir jou ouers deur te erken dat hul dade wat jou pyn veroorsaak het, uit hul eie pyn uitgereik is. Ek het baie kliënte afgerig wat probeer om sin te maak van hul verhouding met 'n disfunksionele ouer. Ek vra hulle: "Wat was jou ouer se eie pyn? Wie het hom of haar opgelei om bang te wees en te bedoel? "In elke geval my kliënt spoor hul ouers se disfunksie terug na 'n mate van misbruik wat die ouer van hul eie ouer of 'n ander gesagsfiguur ontvang het. Die kliënt se ouer het nie die vaardighede of gereedskap gehad om genesing te behaal nie, dus het hulle hul pyn aan hul kinders oorgedra.
A Course in Miracles vertel ons dat elke daad 'n vaardige uitdrukking van liefde of 'n oproep tot liefde is. Wanneer ons ons ouers se negatiewe gedrag as 'n beroep op liefde reflekteer, verlig ons ons eie pyn en maak ons ​​die weg oop sodat ons hulle kan help.
Wat het jy gewen?
Ten slotte, oorweeg hoe jy gegroei het as gevolg van die uitdagings wat jou ouers aan jou gestel het. Het jy geleer om meer onafhanklik te wees, of om grense te stel of te grawe om binne jouself die moeite werd te vind dat hulle jou ontken? Sommige onderwysers sê dat ons soms ons ouers kies omdat hulle ons help om sielkrag te ontwikkel wat ons nie sou behaal het as ons situasie makliker was nie. So was hulle ons vriende wat ons gehelp het om te groei en in ons eie krag as volwassenes op te tree.
Die meeste Asiatiese families het altare in hul huise wat hul voorvaders vereer - 'n praktyk wat ons kan behaal om onsself te doen. As jy nie 'n altaar vir jou ouers in jou woonkamer wil bou nie, kan jy 'n heilige ruimte vir hulle in jou hart skep. Hierdie jaar moenie net Valentynsgeskenke vir jou heuning behou nie. Eer diegene wat jou meer liefhet as wat jy weet.