Definisie van Bestelnommer 1
In die dae van die Russiese Rewolusie van 1917 het 'n bevel uitgegaan na die land se weermag wat amper sy vermoë om te veg, vernietig het en 'n oorname deur sosialistiese ekstremiste meer waarskynlik gemaak het. Dit was 'Bestel nommer een', en dit het net goeie bedoelings gehad.
Die Februarie-Revolusie
Rusland het stakings en protes beleef, baie keer voor 1917. Hulle het een keer in 1905 'n poging tot revolusie ervaar.
Maar in daardie dae het die weermag met die regering gestaan ​​en die rebelle verpletter; in 1917 het 'n reeks stakings die politieke bevele gekonfronteer en gewys hoe 'n Tsaristiese regering wat gedateer was, outokraties was en eerder sou misluk as die hervorming steun verloor het , het die Russiese weermag uitgestuur ten gunste van die opstand. Die soldate wie se muitery gehelp het om stakings in Petrograd in Rusland se Februarie-rewolusie in 1917 te bewerkstellig, het aanvanklik op die strate gekom waar hulle gedrink het, geknuffel en soms belangrike verdedigingspunte gehou het. Die soldate het begin om die nuutgevormde rade - die sovjette - te swel - en die situasie het so erg geword vir die Tsaar wat hy ingestem het om te abdikeer. 'N Nuwe regering sal oorneem.
Die Probleem van die Militêre
Die voorlopige regering, bestaande uit ou Duma-lede, wou hê die troepe moet terugkeer na hul kazerne en weer 'n vorm van orde kry. Omdat duisende gewapende mense buite beheer was, was diep kommerwekkend vir 'n groep liberale wat 'n sosialistiese oorname gevrees het. .
Die troepe was egter bang hulle sal gestraf word as hulle hul ou pligte hervat. Hulle wou 'n waarborg van hul veiligheid hê, en het, met die twyfel aan die integriteit van die Voorlopige Regering, gewend aan die ander groot regeringsmag wat nou nominaal in beheer was van Rusland: die Petrograd-Sowjet. Hierdie liggaam, gelei deur sosialistiese intellektuele en bestaan ​​uit 'n groot groep soldate, was die dominante mag op die straat.
Rusland het dalk 'n voorlopige regering gehad, maar dit het eintlik 'n dubbele regering gehad, en die Petrograd-Sowjet was die ander helfte.
Bestel nommer een
Simpatiek aan die soldate, die Sowjet-reeks het Bestel nommer 1 geproduseer om hulle te beskerm. Die eise van hierdie genoteerde soldaat het die voorwaardes vir hul terugkeer tot barakke gegee en 'n nuwe militêre regime uitgeoefen: soldate was verantwoordelik vir hul eie demokratiese komitees, nie aangestelde beamptes nie; die weermag was om die bevele van die Sowjet te volg en slegs die voorlopige regering te volg solank die Sowjet-ooreenkoms ingestem het; soldate het gelyke regte met die burgers gehad wanneer hulle buite diens was en nie eens moes groet nie. Hierdie maatreëls was uiters gewild by die soldate en is wyd opgeneem.
Soldate het opgevolg om Order Number One uit te voer. Party het probeer om strategie te bepaal deur komitee, ongewilde beamptes vermoor en die bevel bedreig. Militêre dissipline het afgebreek en die vermoë om groot getalle in die weermag te vernietig, vernietig. Dit was dalk nie 'n groot probleem nie. Dit was nie vir twee dinge nie: die Russiese weermag het probeer om die Eerste Wêreldoorlog te veg en hul soldate het meer getrouheid aan die sosialiste en steeds die ekstremsosialiste as die liberale gegee.
Die gevolg was 'n weermag wat nie aangewend kon word toe die Bolsjewiste later in die jaar krag verkry het nie.