Noudat ons reeds besin het oor die Bybel en Goddelike openbaring, wil ons ook die kwessie van die inspirasie van die Bybel bespreek. Volgens 2 Timótheüs 3:16-17 en 2 Petrus 1:19-21 is die Bybel geïnspireer, maar wat presies word hiermee bedoel? Verder is dit belangrik wanneer ons van die inspirasie van die Bybel praat, om te weet wat die verhouding tussen God en die menslike skrywers is. Laastens sal ons oorweeg watter konsepte die proses van inspirasie die beste beskryf.
Dit is 'n goeie vertrekpunt in 'n bespreking oor die inspirasie van die Bybel om die verskil tussen die inspirasie van die Bybel en Goddelike openbaring uit te lig. Wanneer God openbaar, dan ontsluier Hy waarheid in algemene of spesiale openbaring, maar wanneer God besluit om spesiale openbaring te laat neerskryf, dan is inspirasie ter sprake.
Inspirasie is God se toesig oor die menslike skrywers sodat hulle God se openbaring aan die mens in die woorde van die oorspronklike manuskripte foutloos saamgestel en aangeteken het, hoewel hulle hul eie persoonlikhede in die proses gebruik het. God het die menslike skrywers só gelei dat hulle, sonder om hul individualiteit, literêre styl of persoonlike belangstellings tot niet te maak, sy volledige openbaring aan die mens neergeskryf het. Alhoewel mense in werklikheid die skryfwerk gedoen het, is hulle deur God geïnspireer. Die Bybel is God se boodskap aan die mens. Dit bevat nie net die Woord van God nie; dit ís die Woord van God.
Dit is duidelik dat God verskillende maniere gebruik het om sy inspirasie oor te dra. Ongeag of God die woorde gedikteer het – en soms het Hy – en of die skrywers deur God gelei is om antieke literatuur te kopieer – en hulle vertel self hulle het dit soms gedoen – en of hulle geskrifte die resultaat van navorsing was – soos in die geval van Lukas; op elke spesifieke manier het God mense só gelei dat hulle presies geskryf het wat Hy bedoel het hulle moes skryf. Die resultaat hiervan is dat die Bybel die Woord van God is.
Die inspirasie van die Bybel het alleen betrekking op die oorspronklike manuskripte van die Bybel. Afskrifte is nie geïnspireer nie en vertalings van die Bybel is ook nie geïnspireer nie.
God is die primêre bron van die Bybel en die mens is die skrywer daarvan; die mens is die instrument of die werktuig waarmee God die Bybel voortgebring het. Enersyds moet die Bybel nie as eksklusief goddelik of eksklusief menslik beskou word nie; andersyds behoort dit ook nie as gedeeltelik menslik of gedeeltelik goddelik beskou word nie. Inspirasie in tweeledige outeurskap is beide goddelik en menslik, sonder dat een die ander aantas; beide is aanwesig in elke woord, van die begin tot die einde toe.
Tweeledige outeurskap is 'n kwessie wat valse teorieë oor die inspirasie van die Bybel tipies verkeerd behandel. Gewoonlik oor- of onderbeklemtoon die valse teorieë óf die mens se aandeel óf God se aandeel in die skryf van die Bybel. 'n Voorbeeld hiervan is die "natuurlike inspirasie of natuurlike intuïsie teorie" wat beweer dat die Bybel blykbaar geskryf is deur gewone manne wat ongewone godsdienstige insig gehad het — uitstaande insig oor morele en godsdienstige waarheid wat die natuurlike mens betref. Die probleem egter met hierdie teorie is dat die menslike aandeel oorbeklemtoon word. 'n Ander valse teorie, die "meganiese of diktasie inspirasie teorie", beweer dat die hele Bybel woordeliks deur God gedikteer is en dat die skrywers maar blote sekretarisse of stenograwe was. Hierdie teorie oorbeklemtoon weer die goddelike aandeel.
Volkome, woordelikse inspirasie beteken dat die Bybel geheel en al geïnspireer is; dit is terselfdertyd die Woord van God en die woorde van menslike skrywers. God is die bron, maar Hy het mense gebruik om die woorde te skryf. Volkome inspirasie beteken dat die inspirasie van die Bybel op élke deel van die Skrif van toepassing is. Woordelikse inspirasie beklemtoon die woorde sélf; dat die woorde deur die Heilige Gees gekies en gebruik is. Onfeilbaarheid is ook belangrik en beteken 'onophoudelike akkuraatheid'. Die Bybel is onfeilbaar akkuraat oor elke onderwerp waaroor dit spreek; dit maak die Bybel betroubaar. Daar is geen valse stelling of feit in die oorspronklike geskrifte nie; dit maak die Bybel waarheidsgetrou. Volkome, woordelikse inspirasie beteken die Bybel is heeltemal geïnspireerd in elke gedeelte, tot by die presiese woorde wat gekies is. Dit is onfeilbaar met onophoudelike akkuraatheid en daarom is dit betroubaar; dit is foutloos want dit bevat geen valse stelling en geen fout nie, daarom is dit waarheidsgetrou.
Dit is goed om kennis te neem van twee besware teen die volkome, woordelikse inspirasie van die Bybel, naamlik die beswaar wat wetenskap en geskiedenis betref en die beswaar wat profesieë en wonderwerke betref.
Eerstens, wat wetenskap en geskiedenis betref, wanneer die Bybel oor wetenskap of geskiedenis praat, is dit absoluut akkuraat. Die Bybel weerspreek inderdaad sekere wetenskaplike teorieё, maar het nog nooit 'n wetenskaplike feit weerspreek nie. Neem kennis van die verskil tussen 'n teorie en 'n feit. Waar historiese dokumente bestaan, is die Bybel absoluut akkuraat bewys wat die geskiedenis betref.
Tweedens, wat skeptisisme oor profesieë en wonderwerke betref: hierdie beswaar veronderstel dat die bonatuurlike nie bestaan nie. Maar as daar 'n God is tesame met alles wat die konsep van God inhou, dan bied wonderwerke en voorspellende profesieë geen probleem nie. Vervulde profesieë is juis die bewys dat onvervulde profesieë in die toekoms vervul sal word.
Die gevolgtrekking van hierdie studie oor die verhouding van die Bybel tot die konsep van die inspirasie van die Skrif, kan in die volgende dertien punte opgesom word.
Eerstens, die hele Skrif is deur God ingegee (2 Timótheüs 3:16).
Tweedens, dit is die Woord van God aan die mens (Johannes 10:35).
Derdens, dit is onfeilbaar (Psalm 19:8).
Vierdens, dit is foutloos (Spreuke 30:5-6).
Die vyfde punt is dat dit is soos dit oorspronklik gegee is (2 Petrus 1:21).
In die sesde plek, dit is goddelike inspirasie en hierdie inspirasie is volkome (Romeine 15:4).
Sewende, dit is woordelik geïnspireer (Matteus 4:4).
Die agtste punt is dat dit meewerkend is (2 Samuel 23:2).
Negende, dit is die presiese woorde van God en bevat al Sy gesag (Jesaja 1:2).
Tiende, dit is voldoende om sondaars te red (2 Timótheüs 3:15).
Elfde, dit het duidelikheid vir begrip (Psalm 119:106).
Twaalfde, dit is effektief om sondaars te oortuig (Hebreërs 4:12).
Dertiende, die hoofdoel van die Bybel is om te bely en te getuig van die Messias (Lukas 24:44).
Ons sien dus dat die Bybel die volkome, woordelikse, onfeilbare en foutloos geïnspireerde Woord van God is. Die Bybel is 'n absoluut betroubare bron van wat God wil hê die mens moet weet, wat God wil hê die mens moet glo en hoe God wil hê die mens in sy geestelike lewe moet handel.