Die Wakeham-verslag - Verloop van Geskiedenis - 2021
Die Wakeham-verslag
Lord Wakeham is deur die Arbeidsregering opdrag gegee om 'n koninklike kommissie aan die hoof te hou, wat 'n verslag aan die House of Commons sou voorlê oor die moontlike tweede fase van hervormings in die House of Lords. Die verslag van Wakehams is slegs aanbevelings - nie 'dit sal gedoen word' nie.
Die verslag is op 28 Desember 1999 aan die regering oorhandig en in Januarie 2000 openbaar gemaak. Wat bekend geword het as die Wakeham-verslag, bevat 132 omvattende voorstelle. Die belangrikste aanbevelings hiervan was:
1) Dat die nuwe tweede kamer ongeveer 550 lede moet hê, waarvan die meeste aangewys moet word.
2) Diegene wat nie aangestel is nie, moet verkies word deur die proporsionele verteenwoordiging in die plaaslike verkiesing. Wakeham het aanbeveel dat die aantal verkose eweknieë 65, 87 of 195 moet wees, met sy voorkeur op 87.
3) 'n Onafhanklike aanstellingskommissie sou toesien dat die nuwe tweede kamer 'n balans het tussen geslagte, partye en etniese minderhede.
4) Die tweede kamer sal steeds die hoogste appèlhof in Engeland en Wallis wees.
5) Die tweede kamer het minder eweknieë in die Kerk van Engeland om meer nie-Christelike verteenwoordigers en ander Christelike denominasies moontlik te maak, sodat die tweede kamer alle groot godsdienste sou verteenwoordig.
6) Die tweede kamer wat uit die tweede fase van hervorming gekom het, sou 'n vaste leeftyd van 15 jaar hê.
In November 2001 het die regering aangekondig dat die tweede fase van hervormings ook die laaste fase sou wees. Die witskrif wat dit geproduseer het, was basies volgens die Wakeham-verslag. Daar word gesê dat die tweede kamer (sy nuwe naam, as dit een sou word, dan nie bekend was nie - en dit nog steeds nie is nie) die belangrikste funksie sou hê:
Om op te tree as 'n grondwetlike kontrole en balans vir die House of Commons.
Die nuwe kamer het die mag om die wetgewing vir drie maande te vertraag.
Wakeham se belangrikste aanbevelings was:
Die 92 erflike eweknieë moet verwyder word.
Die Huis moet 'n maksimum van 600 lede hê en dit sal oor tien jaar ingestel word. Die politieke skuif sou die aandeel stemme verteenwoordig wat die partye by die vorige algemene verkiesing gekry het. Geen party mag egter 'n algehele meerderheid hê nie.
80% van die tweede kamer sal aangestel word. 'N Onafhanklike aanstellingskommissie wat aan die Commons verantwoording sal doen, sal 20% daarvan aanstel. Die politieke partye in die Commons sal die ander 60% benoem.
20% van die tweede kamer sal verkies word met behulp van pr in streeks kiesafdelings met meer lede.
'N Kwotastelsel sou ingebring word sodat alle dele van die samelewing verteenwoordig kon word en dat 'n geslagsbalans sou bestaan.
Bestaande lewensgenote sal hul reg op lewenslidmaatskap van die tweede kamer behou
Die nuwe lede van die nuwe tweede kamer sou 'n bepaalde ampstermyn hê, maar Wakeham het nie 'n tyd gespesifiseer nie en was van mening dat daar met die regering oorleg nodig was.
Church of England-biskoppe sal van 26 na 16 verminder word.
Ander geloofsleiers het geen outomatiese reg om in die tweede kamer te wees nie.
Reaksies op die Wakeham-verslag:
Die Witskrif is in November 2001 gepubliseer. Dit het heelwat kritiek opgelewer. Navorsing het getoon dat die Commons (gedomineer deur Arbeid) 89% van alle LP's het ten gunste van 'n tweede kamer wat deur die meerderheid verkies is. Die komitee vir openbare administrasie het in Februarie 2002 'n verslag gepubliseer waarin gevra word dat 'n tweede kamer van 60% verkies word waarin portuurgroep tussen 2 en 5 jaar dien.
In Mei 2002 het die regering ingestem om 'n komitee vir die Commons / Lords in te stel om twee kwessies te bespreek:
Die toekomstige samestelling van die tweede kamer
Die magte wat die tweede kamer moet hê.
Die komitee het 24 lede gehad. Die hoof was Jack Cunningham. Die samestelling van die komitee is in Junie 2002 aangekondig, en baie in die Commons was kwaad vir die samestelling daarvan. Die meerderheid in die komitee was bekend dat hulle tradisionaliste was, terwyl die meerderheid van diegene in die Commons 'n meerderheid as tweede kamer verkies het. Selfs die aanstelling van Jack Cunningham het probleme veroorsaak, aangesien hy bekend was dat hy 'n teenstander van die verkiesing vir die tweede kamer was. Dit het hom in ooreenstemming gebring met wat Tony Blair se geloof was - dat enige tweede kamer deur aangewese eweknieë gedomineer moes word en nie deur verkose persone nie.
Die kans is dat die kanselier van die Here gekanselleer word en dat die tradisionele oppergesag van die Law Lords deur 'n voorgestelde Hooggeregshof oorgeneem moet word. Dit was nie in die Wakeham-verslag nie, en dit is in 2003 aangekondig. 'N Stemming in die here in Maart 2004 is te verstane teen die besluit. Die regering het gedreig om die Parlementswet van 1911 te gebruik om dit tot wetgewing te dwing. Hulle betoog is dat 'n nasie in die 21ste eeu 'n regstelsel in die 21ste eeu nodig het en dat hervorming al lankal agterstallig is met betrekking tot die regshere.
Daar word beweer dat Tony Blair steeds ten gunste is van 'n tweede aangewese tweede kamer, wat lei tot 'n aanklag dat dit met 'Tony's Cronies' gevul sal word. Daar word algemeen geglo dat Blair nie-politieke 'tipes' in die tweede kamer wil hê dat dit 'n voorsprong van politiek sal gee, sodat dit die gewone persoon sal verteenwoordig.