Geskiedenis is 'n lewende entiteit vir sy energie en bewussyn bereik oor tyd en ruimte om te beïnvloed hoe ons voel, wat ons glo en hoe ons vandag dink. Die lang reikwydte van die geskiedenis vertel ons wie skuldig is, wie is onskuldig: Wie is die slegte mense en wie die goeie mense is; dit vertel ons wie betroubaar is en wie nie, dit vertel ons wat veilig is en wat nie veilig is nie.
Die lang reikwydte van die geskiedenis gee ons 'n siening van die wêreld wat deur ons voorvaders deur ons oorgedra is, dit leer ons oor God, die aard van die heelal en ons plek daarin, want ons hou baie geloof in die werklikheid en 'God' wat ons eenvoudig sonder moeite of vraag geassimileer het.
Gesamentlik Teenoor die Waarheid van die skeiding van ons ware natuur
As ons die geskiedenis sou in die gesig staar, sou ons duidelik begin sien hoe die paar, diegene wat die las van skuld en selfverhitting uitdryf, op ons begeerte probeer om 'n blinde oog te draai na wat ons gedoen het, aan wat ons het geïgnoreer, waarvoor ons ander aanspoor, sodat hulle ons siele kan beroof in die naam van die wins. Diegene wat aanspraak maak op bewuste spoor teen hierdie manne van krag in die naam van wat reg is, maar meestal wat net by die wêreld gevoeg word, is meer selfgeregtigheid wat gebruik word om haat en verdeling te regverdig.
Die manne en vroue van korrupsie kry net om ons blind wanneer ons bereid is om te verblind. Ons fokus is geplaas op die een vyand, die een slegte "man", of sleg nasie, of slegte godsdiens, of sleg etnisiteit sodat almal van ons vrees, skuld en haat veilig op hulle geplaas kan word aan ons die illusie dat ons vry van die las van skuld.
Die mensdom het onheilspellende misdade gepleeg, maar dit is ons keuse of ons kies om die bose te kies, kies om onsself te haat of te blameer of individueel en gesamentlik te kies om die waarheid van skeiding uit ons ware natuur te ervaar sonder die gebruik van maskers, projeksies, opblaas ideale en verdediging.
Ontmoet onsself ten volle
Ons leef in 'n globale kultuur van skuld en een waarin dit altyd iemand anders se verantwoordelikheid is. Wat ons genoem word om as 'n spesie te doen voordat ons onsself of die grootste deel van die lewe op ons planeet vernietig, is om ons ten volle te ontmoet.
Ons moet die moed hê om ons eie vooroordele te ontmoet en elke plek binne ons te ontmoet, wat eerder die skuld sal gee as om die kollektiewe menslike pynliggaam in die gesig te staar.
Dit pyn liggaam wat reeds momentum vir toekomstige geslagte is ons bring 'n groot kruispad in ons evolusionêre pad: gaan ons die hartseer van 'n egte gesig staar alles wat ons gedoen het te waag, die aanvaarding van die waarheid van dit alles, of gaan ons om voort te gaan op 'n pad van ontkenning en draai 'n blinde oog totdat dit te laat is?
Ons moet die idee dat die skuldiges is minder werd genesing as die slagoffers uit te daag, moet ons die idee uit te daag wat óf 'my volk "of" jou mense "is óf min of meer skuldig as die ander. Dit is leuens wat gevolg moet word uitgedaag. Hulle is leuens omdat hulle die gelykheid van verlies ontken.
Op een of ander manier het ons gekom om te glo dat die een wat die verlies veroorsaak het, nie waardig is om weer te wen wat verlore gegaan het nie. Die probleem met dit is wat verlore gegaan het, is 'n gevoel van goddelikheid, ons gevoel van verbintenis tot die hele lewe, ons onsin van onskuld.
Dus as ons die planeet moet genees, moet ons die moed hê om die waarheid daarvan te erken, waarlik, vrylik, dapper en vrymoediglik. As ons daarop aandring dat slegs die slagoffer die reg het om te genees, of meer reg het om te genees, dan is dit wat ons instem tot die feit dat die daders en al hul nageslag in die skeiding van hul ware aard leef. Dit is hoe ons eindig met die wêreld soos dit vandag is.
Vrede sal na ons almal toe kom ...
Diegene van ons wat in die regverdige verontwaardiging gegaan het en die ondergang van die goddelose begeer het, het die wrede en die onregverdiges net soveel 'n bydrae gemaak tot hierdie ouderdom van duisternis soos enigiemand anders. Ons dring aan op skeiding, ons dring daarop aan dat ander in die duisternis leef.
Die inklusiewe aard van ons siel en die siel van die mensdom sal ons egter nie toelaat om dit te doen nie en daarom dra ons die las van skuld, want dit is onmoontlik om een ​​been en vir die ander been af ​​te sny om dit nie te sien nie.
Vrede sal na ons toe kom wanneer ons die moed het om die verliese van ons vyande te beklag wanneer ons die moed het om hul dood te bedroef, wanneer ons die moed het om te huil vir die las wat hul kinders dra wanneer ons die moed het om te erken dat ons onsself nooit individueel of gesamentlik in vrede sal wees totdat ons beëdigde vyande ook in vrede is nie. [* vet bygevoeg deur InnerSelf]
Aangesien ons persoonlike vervulling en genesing soek, moet ons erken dat so individueel as wat ons onsself kan ervaar, ons in werklikheid in 'n kollektiewe veld van bewussyn woon waarin ons die waarheid van ons eie innerlike lig wil ontvou om 'n vervullende bydrae tot die geheel.
Diens is die siel se plesier
Om ander te bedien deur ons geskenke van musiek, kuns, timmerwerk, moederskap, leierskap, medelydende sorg en talle ander maniere, is die enigste pad wat ons werklik voed. Ons is gemeenskaplike wesens wat ons as individue uitdruk en ons diepste bevrediging kom van diens aan ander.
Dit kan manifesteer op verskillende maniere, dit maak geen verskil as jy 'n verblyf by die huis ma wat die volgende generasie van omgee-mense of as jy 'n kaptein van die industrie op pad na meer volhoubare groei en ontwikkeling wat daarop gemik is om te respekteer al lewens. Diens is Goddelike Natuur, dit is die kern van die siel en dit is deur middel van diens wat ons kry om die kern en die waarheid van wie ons is, te kry. Wanneer dit verwring deur onopgeloste skuldgevoelens, selfhaat dit poog konstante bevestiging of dit nodig het om af te voed roem.
Wanneer ons egter oorgee om te dien as die siel se plesier, is ons tevrede en vervul en laat ander hulle natuur en hul pad van diens toe. Ons het almal gekom om te dien en nie een van ons het gekom met 'n God wat die sending gegee het om die planeet te red nie. Ons het net gekom om onsself te red en te besef dat die pelgrimstog wat in die lewe waarin ons leef, as die beoogde bestemming ons eie hart het. .
Die hart is die juweel, dit is die groot prys, dit is wat ons gekry het om nie bloot te ontdek of te ontdek nie, maar ons het sy eie natuur besef en dit kan met 'n bietjie aandag erken dat dit nog altyd hier was.
Ons diepste skande geheim is jammer self
In die uiterste kan 'goeie' Christene die land van die heidene binnedring en hulle onderwerp of 'n 'goeie' Samaritaan kan probeer om beter te wees as die ouer wat hulle verag deur goeie werk te doen. Nie een hiervan is diens nie, dit is vergoeding vir 'n veel dieper probleem. Skande.
Wat blykbaar is, is dat ons diepste skandelike geheim self skaam is. Ons wil nie hê dat iemand weet dat ons skaam is nie en daarom begrawe ons dit so diep as moontlik. Ons is bang dat as iemand ons skaamte sien, hulle ons verder kan skandeer deur daarmee saam te stem - deur ons te vertel dat ons skaam moet wees.
Shaming het ongelukkig endemies geword. Dit leef en adem in ons kerke, ons sinagoges, ons tempels en in ons moskees. Dit woon in ons huise en in ons skole, dit is lewend en goed op televisie, uitgebeeld en gespeel in seep-opera en in werklikheid TV. Skande toon sy lelike kop in ons behandeling van en kommentaar oor vroue, die vetsugtige, aanstootlike vroue, vroulike of sensitiewe mans of enigiemand wat buite die kultuur beskou wat moreel of sosiaal aanvaarbaar is. Vroue skande ander vroue, mans skande mekaar - in werklikheid as 'n kultuur, ons lyk asof ons floreer om iemand wat ons ook nie verstaan ​​of geïntimideer het deur te skim of ander te skaam deur te eis dat hulle aan kulturele standaarde voldoen nie. Aanlyn forums en gemeenskappe is volwassene met individue wat vanweë negatiwiteit die skaduwee en negatiwiteit afvoer.
Shaming ander soek net ons eie skaamte om weg te steek. Dit verg moed om skaamte in die gesig te staar en dit is wat tans nodig is in die menslike geskiedenis wat nie net saamgeval het met die moontlikheid dat ons onsself kan vernietig nie, maar dit het saamgeval met 'n era waarin ons individuele verhale en boodskappe van hoop en genesing kan maklik na die wêreld uitgesaai word.
Moenie raak die volgende Bully op die blok
Ons het meer tieners nodig om op te staan ​​en getel te word. Ons benodig meer van diegene wat deur die samelewing gemarginaliseer is om met die massas te praat deur middel van sosiale media. Ons word egter ook op die oomblik geroep om die misbruikers na die dialoog uit te nooi.
Ons kan nie meer bekostig om ons sin te gee om 'n slagoffer te wees om ons na die volgende boelie op die blok te verander nie, want dit gebeur al te dikwels. Dikwels dra die baie mense wat kampioen veroorsaak en staan ​​vir die regte van minderhede, of dit op die gebied van menseregte, rassegelykheid, omgewingsaktiwisme, LGBT-regte, diereregte en vrouensregte is, die baie bekende energie van die oortreder en kan dikwels waargeneem word, net pesteer, skaam en vervolg enigiemand wat óf met hulle verskil óf nie entoesiasties met hul wêreldbeskouing saamstem nie - dit is nie die oplossing nie.
Ons het gesien geslag na geslag van die "goeie" triomfeer oor die "slegte" en wanneer dit gebeur die "goeie" is geneig om paternalistiese geword beide in hul siening en in hul optrede. Voordat ons besef dit 'n ander regime, het 'n ander despoot of 'n ander vorm van diskriminasie is gebore en al hierdie dinge is gebou op die idee dat die manier om die wêreld se probleme op te los te word onkruid uit die slegte.
Op een of ander manier moet ons ten volle erken dat hierdie benadering nog nooit gewerk het en nooit sal werk nie. Dit sal egter baie makliker wees om die vinger op ander te wys as om die waarheid te ervaar wat regtig onderliggend is aan al ons kwessies van haat en die behoefte om ander te skei, marginaliseer of te beheer - vrees.
Teenoor die waarheid van ons hart en die diep verlange
Verlossing kom wanneer ons die moed het om die waarheid van ons hart in die gesig te staar. Wanneer ons ons hart en die diep verlange erken, en wanneer ons die vrees wat ons oorgee aan ons eie pragtige en ontluikende hart, ervaar, is verlossing ons s'n, want ons maak nie meer blindheid vir die waarheid van iemand anders nie en die waarheid van wie ons is.
Ons is 'n kind van God, ons het uitgekom om ons wonderlikheid te openbaar en die skoonheid van wie ons met medelye en die hart se verlange is om homself as liefde te ken, te besef. Soos ons dit ontken, ignoreer ons die bestaan ​​van God in almal en alles en dit lei ons tot die val van die genade. Die val uit die genade is NIE gesondig teen God of gesondig teen 'n ander nie; die val uit die genade is 'gesondig' teen ons ware aard - gewoonlik ignoreer dit. Verlossing laat onsself toe om te onthou.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > Vergifnis en Aanvaarding > Genesing van ons World: 'n individu, 'n familie, een nasie in 'n tyd