Leeu - Soogdiere - Suid Afrika
Leeu [Panthera leo]
'n Manlike leeu is 1.2m lank tot by hulle skouers en het 'n massa van tot en met 200kg. Wyfies is effens kleiner en weeg ongeveer 130kg. Hul borskant is witterig met 'n algemene sanderige bruin kleur. Rosette en kolle op hul borskant is dikwels kenmerkend van jongelinge en wyfies. Slegs mannetjies het lang sanderige kleur maanhare aan die kante van die gesig en bo-op die kop. In sommige individue kan hierdie maanhare amper swart word.
Leeus prooi hoofsaaklik op groot diere soos Zebra, Wildebees, Buffel, Gemsbok en selfs Kameelperde. Kleiner prooi soos Impala, Steenbok en selfs Krimpvarkies word geneem wanneer die geleentheid ontstaan. Die taak van jag word dikwels oorgelaat aan die leeuwyfies van die trop, wat as 'n span jag.
Leeus is nie-seisoenale telers, maar wyfies in 'n trop sinchroniseer dikwels geboortes. Na 'n dragtigheidsperiode van 110 dae word een tot vier welpies gebore. Welpies begin vleis eet ná tien weke. Wyfies voed hul eie en mekaar se welpies vir tot ses maande. Na die geboorte word welpies ses weke weggesteek, waarna moeders hulle na die trop se ander jong leeus toe bring. Die jonges bly tot drie jaar afhanklik van die organisatoriese sukses van die trop.
Troppe bestaan ​​uit twee tot 12 verwante wyfies en hul welpies, en dominante mannetjies. Sulke mannetjies kan koalisies van twee tot ses vorm, en gesamentlik besit neem oor 'n trop. Die brul van die leeu is 'n indrukwekkende klank en is miskien die klank wat die meeste met die Afrika-wild geassosieer word. Afgesien van brulle, kommunikeer leeus ook deur die merking van hulle reuk van hul omgewing, en selfs deur hul gesigsuitdrukkings en liggaamshoudings. Leeus wys hul aggressie deur hul indrukwekkende oogtande te wys, hul ore in te trek en die donker merke agter die ore te vertoon terwyl hul sterte swaai in irritasie.
Afrika suid van die Sahara is die laaste toevlug van hierdie diere en Suid-Afrika bied 'n paar van die beste geleenthede om leeus in hul natuurlike habitat te sien.