Vloeistof Allergie Dermatitis of Vlooibyt-Hipersensitiwiteit | Troeteldiere Huishouding
Studies het getoon dat daar meer as 15 verskillende antigene in die speeksel van die vlooi is. Elk van hierdie is in staat om 'n allergiese reaksie in 'n sensitiewe hond of kat te veroorsaak. Ten spyte van onlangse vordering in vlootbeheer, vlooibyt allergieë en vlooibyt-dermatitis bly steeds algemene probleme.
Die voorkoming van vlootbyt is noodsaaklik vir troeteldiere met vlooienergieë.
Honde en katte word selde ongevoelig vir vlooibyt wanneer hulle 'n allergie ontwikkel. Honde en katte wat nie allergies is vir vlooibytte ontwikkel selde letsels van die byt nie, maar kan by die vlooi byt of krap wanneer dit byt. Sommige studies het getoon dat tot 40% van die honde in 'n gegewe gebied positief sal toets vir vlooibyt allergieë. Ander studies toon dat baie honde met vlooienergieë ook inhalante allergieë (atopie) het wat die probleem veroorsaak. Daar lyk nie 'n ras of geslagsvoorliefde vir hierdie allergie nie.
vlooi vuil wat op 'n nat wit papier in 'n rooi kleur opgelos het
Vlooibyt allergie word gekenmerk deur 'n seisoenale allergie wat erger is tydens piekvlaktye in die somer en val. Selfs in gematigde gebiede of in gevalle met tuisbesmettings, lyk die simptome van vlooibyt allergieë in die somer en val vererger. Honde wat vlooienergieë het, sal by die basis van hul stert byt en gereeld krap. Selfs 'n paar vlooie kan ure en dae van intense jeuk veroorsaak. Baie honde het 'n kenmerkende verlies of verdunning van hare bo die basis van die stert. Daarbenewens kan vlooie of vlooi vuil (ontlasting) op die hond die grootste deel van die tyd gevind word. Die ontlasting, of vlooi vuil sal in 'n rooi kleur oplos wanneer dit bevochtig word; dit is omdat dit hoofsaaklik verteerde bloed is. As die hond egter gereeld gebad of behandel word, kan baie min bewyse van vlooie gevind word. Erg geaffekteerde honde mag oor hul hele liggame klou, algemene hareverlies en rooi ontsteekte vel hê. Warm kolle is dikwels 'n gevolg van vlooibyt allergieë.
Vlooibyt allergie word gekenmerk deur 'n seisoenale allergie wat erger is tydens piekvlaktye in die somer en val.
Diagnose kan gemaak word deur visuele tekens in kombinasie met die teenwoordigheid van vlooie of deur intradermale veltoetsing. Intradermale veltoetsing is 'n baie effektiewe diagnostiese hulpmiddel vir hierdie spesifieke allergie, hoewel sommige valse negatiewe resultate kan voorkom. Aangesien baie geaffekteerde honde ook aan ander allergieë ly, word die vlooibyt-antigeen baie keer opgeneem in 'n breër intradermale veltoetsprogram.
Behandeling behels hoofsaaklik dat die vlooi nie in kontak kom met die hond nie.
Vlootbehandeling van honde:
'N Aantal beide aktuele en mondelinge voorbereidings is beskikbaar om vlooibestuur te gebruik. Dit is die beste gebruik om 'n volwassene wat die volwasse vlooie doodmaak, plus 'n insekgroeireguleerder (IGR). IGR's help om onvolwasse vorms van die vlooi te vermoor, en voorkom dat hulle tot bytende volwassenes ontwikkel. Praat met jou veearts oor watter vlooiprodukte (s) vir jou sal werk. By die keuse van die produk (s), sal u veearts die erns van die vlooimiddeldermatitis oorweeg, die erns van die vlooibesmetting, hoeveel u hond buite gaan, of daar verskeie honde in die huishouding is, hoe maklik is dit vir u om te behandel jou hond, ens.
Behandeling van omgewing:
Omgewingsbehandeling vir vlooie behels die behandeling van die huis, buite areas waar die hond dikwels voorkom, en veral slaapareas van die hond met 'n produk wat die volwassenes (volwasseide) en met 'n insekgroeireguleerder ook doodmaak. Nog 'n alternatief is om natriumpolyboraatpoeier (bv., Fleabusters) te gebruik. Vakuum, en die behoorlike wegdoening van die skoonmakersak is ook baie voordelig. Ander troeteldiere in die huis moet ook behandel word omdat hulle vlooie in die omgewing kan hou. Terwyl onoordeelkundige gebruik van plaagdoders en groeireguleerders nooit aanbeveel word nie, is 'n doeltreffende vlooibevorderingsprogram baie veiliger en makliker as om te gaan met 'n volle vloei-besmetting.
Hiposensitisering van honde met 'n reeks inspuitings blyk nie baie effektief te wees nie.
Jacobs DE, Hutchinson MJ, Ryan WG. Beheer van vlooibevolkinge in 'n gesimuleerde huisomgewingmodel deur gebruik te maak van lufeneron, imiadakloprid of fipronil. Mediese Veterinêre Entiologie 2001; 25: 73-77.
Scott DW, Miller WH, Griffin CE. Muller en Kirk se Klein Diere Dermatologie 6de uitgawe. WB Saunders Co, Philadelphia PA, 2001; 490-500.
Sousa CA. Vlooie, vlooienergie, en vlootbeheer. In: Ettinger SJ, Feldman EC. Handboek van Veterinêre Interne Geneeskunde, Elsevier, St Louis MO 2005: 63-65.