Hoe reisfrustasies jou kan transformeer - Diverse
Hoe reisfrustasies jou kan transformeer
Natuurlik, dit is lekker om te dink dat ons 'almal' is. ' Alhoewel reis ons miskien leer, is hierdie idee net goed in teorie, maar om ons idees oor die self los te laat, kan 'n bietjie moeiliker wees.
As ons reis, word ons letterlik verskillende mense. Ondanks ons gewoontes, roetines en veilige plekke, word ons gedwing om die wêreld te ontmoet soos ons is.
Hoe meer ons reis, hoe meer gewoond raak ons ​​daaraan om deel te neem en te floreer in die wêreld, want reis, deur ontwerp, bring 'n openheid van hart en 'n helderheid van die self.
Sommige reisigers het 'n geestelike fantasie oor hierdie nuwe lewe, en dit kan die cliché-visie insluit dat ons, ondanks al ons kulturele verskille, regtig 'almal' is (hierdie idee kom veral voor onder toeriste in Kalifornië).
Ongelukkig, as u op reis is, het hierdie naïewe uitsig baie gesteelde beursies tot gevolg. Maar, belangriker, dit is nie hoe die reisiger se transformasie van bewussyn regtig afneem nie.
Ontmoet ons self
Die waarheid is dat ons onsself op die vreemdste tye ontmoet, en dit is gewoonlik nie die oomblik as ons onder 'n waterval stort of die top van 'n vulkaan bereik nie.
Soms is dit glad nie vleiend nie. Ek kan onthou dat ek een jaar gelede tien jaar gelede 'n treinkaartjie in Salamanca, Spanje probeer koop het.
Ek was besig met 'n taak en haastig. Dit was egter 13:00 en die kaartjiekantoor was gesluit.
U weet waarheen dit gaan: siesta. Ek was so geïrriteerd dat ek uiteindelik besef dat ek rondloop soos 'n prototipiese Amerikaanse toeris. Ek kon nie vir myself lag nie, maar ek het die sin gehad om 'n oop kafee te vind. Die boodskap was duidelik: 'Die tyd beweeg hier anders. Stadig stadiger, en drink 'n bier terwyl jy daar is. '
Ek sou nooit kon dink dat die opvallendste oomblikke van my reise my eie frustrasies, styfheid of weerstand teen die plekke en kulture wat ek besoek, sou behels nie. Maar dit is juis die deure wat eerste oopmaak: diegene met die meeste druk agter hulle.
Selftransformasie
Ander kere kan kulturele verskille transformasies van die self uitnooi. In 2006 was ek op reis in Nicaragua, deel van 'n argeologiese span wat prehistoriese rotskuns op Ometepe-eiland ondersoek het. Op 'n dag het ons gewag dat die bus ons na die oorkant van die eiland sal neem. Dit was natuurlik laat.
Kulturele verskille kan transformasies van die self uitnooi.
'Eilandtyd,' sê my reisgenoot. En ek was goed daarmee. Ek was nou 'n ervare reisiger, volgens my eie oordeel.
Toe kom die bus en tot my ontsteltenis sien ek dat dit al met mense verstik is. Jong seuns het op die agterbuffer gestaan ​​en bo-op die tasse gedraai terwyl die bus in die modderige pad versorg het.
Dit het onmoontlik gelyk, maar ons het saam met nog twintig mense aan boord geklim. Dit was 'n stadige skuif van elmboë en knieë totdat ons kon aangaan. Uiteindelik vind ek my plek naby die voorkant van die gang, waar ek op alle rigtings neergesit het.
In Sentraal-Amerika is liggaamsruimte opsioneel. Selfs die afstand wat vreemdelinge van nature op 'n bank af van mekaar sal sit, is kleiner as wat die meeste Amerikaners gemaklik is.
Ek het begin sweet. Natuurlik, dit was warm, maar dit was anders: dit was 'n koue sweet. Ek was gespanne, styf, en oefen baie fisieke krag uit om nie die druk rondom my om te keer nie.
Ek het probeer om meer ruimte te maak en so klein as moontlik te wees, maar dit het my ruimte net meer in duie gestort.
Toe gebeur dit: ek voel hoe my gevoel van self uitbrei en oorgee. Ek ontspan na die druk van alle kante en die spanning het opgelos. Skielik voel ek die gedeelde liggaamlike bewussyn van almal op die bus: tranquilo.
Ons het heen en weer geswaai as een organisme. Sure van gelag en liggaamlike tevredenheid rimpel deur ons. En ek het myself nie meer nodig gehad nie - die skare het my regop gehou. 'N Ruk later hou ek op om heeltemal te dink, heeltemal opgelos in hierdie vreemde en tog op een of ander manier bekende gevoel van eenheid.
Iemand se liggaamsgeur het my daaruit gehaal. Liewe god, ek het gedink, wat as die Kaliforniërs reg is?