Blankes bewys eerlikheid | Die Vryburger
May 18, 2017 - Menings
Die leiers van die Afrikaners het onder meer in 1917 onafhanklikheid bespreek. Onder andere het hulle verwys na dr Woodrow Wilson, president van Amerika en Lloyd George, eerste minister van Engeland, wat verklaar het dat alle volke die reg moet hê om oor hul eie lot te beslis en dat geen volk ooit gedwing moet word om onder 'n heerskappy te staan waaronder hy nie wil wees nie. Omdat die verklarings ooreengestem het met die beginsels van reg en geregtigheid het die Afrikanerleiers ten volle daarmee saamgestem. Die beginsels moet ook op Suid-Afrika van toepassing wees.
Voortvloeiend hieruit is geredeneer dat volkome onafhanklikheid in alle volke se belang is. Onafhanklikheid is 'n natuurlike proses wat gaandeweg tot selverwesenliking by alle volke moet lei. Die beginsel is beklemtoon dat al die nasies van die wêreld, klein en groot, die onvervreembare reg besit om oor hulle eie lot te beslis.
Uit die aard van die saak is eerstens die wortelstryd aangeknoop dat Suid-Afrika in sy geheel onafhanklikheid van Engeland moet verkry op 'n wyse van alleen langs konstitusionele reg sonder geweld. Daarna sal dan aandag gegee word om aan die swart volkere op dieselfde vreedsame wyse tot onafhanklikheid te lei.
Onafhanklik is dan ook in 1961 vir geheel Suid-Afrika verkry en daar was onmiddellike stappe om volkome vryheid aan die onderskeie plaaslike volke toe te ken. Transkei en Bophuthatswana was vroeg in die tou.
Terwyl die pragtige vreedsame prosesse aan die gang was, het opstokers onder die invloed van buitelandse politici begin om geweld aan te moedig. Toe dit nie slaag nie omdat Afrikanerleiers rustig voortgegaan het om die korrekte weë te volg, het opstandelinge met hulle sinnelose begrippe moord beplan.
Die beskrywing van die blankes se eerlike benadering dui onteenseglik daarop dat geen blanke enige geweld of onderdrukking oorweeg het nie. Onredelike opstandiges het hulself tot hiertoe oortuig.
Vandag se ANC-praters vertel leuens. Die verskil tussen die ANC en die blankes lê in die ANC se onverskillige opeis van eie regte wat reeds tot hulle beskikking gestel is en die blankes se gun aan ander wat hulle vir hulleself gun. Ook strewe die ANC na wat goed is vir hulle eie gewin terwyl die blankes strewe na wat goed is vir al die onderskeie volke.
Hedendaags probeer die ANC met 'n verskuilde agenda om gewildheid te bekom en nie om met regverdigheid te regeer nie, terwyl die blankes openlik strewe na beginsels wat met goeie werk gevestig word.