Ons is nog op die drumpel om die komplekse verhouding tussen lig en lewe ten volle te verstaan, maar ons kan nou nadrukkelijk sê dat die funksie van ons hele metabolisme van lig afhanklik is. - Fritz-Albert Popp
Aan die begin van die een en twintigste eeu is die belangrikheid van lig vir ons gesondheid en welsyn deur die moderne wetenskap bevestig. Vandag is daar 'n groot samevloeiing van ontdekking en uitvinding. Twee buitengewone ontdekkings in die biologie is gebring aan die studie van lig: die nie-visuele optiese weg en fotobiomodulasie. Terselfdertyd lei tegnologiese vooruitgang na nuwe soorte ligbronne, kragtiger en meer buigsame as ooit, en nuwe biomediese meetinstrumente wat die effekte van lig in klein detail kan assesseer.
'N Nuwe era van ligte medisyne het aangebreek.
Die toekoms van ligte medisyne
Om aan die grens te wees beteken gewoonlik die eerste om struikelblokke te konfronteer. Ten spyte van ligte medisyne se gedemonstreerde suksesse bly die feit dat dit nog nie sy regmatige plek binne die mediese stelsel gevind het nie, in terme van erkenning van gesondheidswerkers en die algemene publiek.
Die uitdagings is wetenskaplik sowel as finansieel. Die mediese wêreld word grootliks deur die farmaseutiese bedryf beheer, en lig blyk nie te lei tot behandelings as winsgewend of patenteerbaar as dié van farmakologie nie. Dr. Thierry Patrice, 'n vooraanstaande pionier van fotodinamiese terapie (PDT), dui op een van die grootste struikelblokke vir sy wydverspreide aanvaarding:
Wat PDT 'n belowende mediese prosedure maak, is die koste-effektiwiteit wat in verskeie mediese velde gedokumenteer is. Die struktuur van mediese uitgawes in ons ontwikkelde lande, ongeag die vlak van analise, byvoorbeeld groot farmaseutiese maatskappye, hospitale, dokters of versekeringsmaatskappye, is nie ten gunste van goedkoop behandelingsmodaliteite nie. Elke groep, met die uitsondering van pasiënte, het 'n direkte belangstelling in die gebruik van duur metodes. As gevolg van die skuldkrisis, kan mens in die toekoms 'n verandering in die vergoedingsfilosofie van gesondheidsuitgawes verwag op 'n manier wat PDT sal versterk. (Hamblin en Huang 2013)
Ligte medisyne is nog steeds jonk, en dit ontwikkel vinnig. Selfs as dit nog net in sy kinderskoene is, is sy dag beslis aan die kom. Hier is net 'n paar voorbeelde van wat vir ons in die hande is:
Helder ligterapie is nie meer net seisoen nie.
Tot nou toe is helder ligterapie bekend vir die doeltreffendheid daarvan in die behandeling van SAD. Maar 'n artikel gepubliseer in die Amerikaanse mediese joernaal JAMA Psychiatry het 'n taamlike roer onder geestesgesondheidswerkers veroorsaak. Lam et al. (2016) het getoon dat helder lig meer doeltreffend is as een van die mees algemene farmakologiese antidepressante (fluoksetine, beter bekend onder die handelsmerk Prozac) by mense met ernstige depressiewe afwykings.
Daarbenewens verskyn twee belangrike meta-ontledings van die behandeling van nie-seasonale depressie met helder lig op ongeveer dieselfde tyd: dié van Perera et al. (2016), wat een en twintig studies hersien het, en dié van Alotaibi, Halaki, en Chow (2016), wat vier-en-twintig gedek het. Albei verslae het bevind dat hoewel die akkuraatheid van die gepubliseerde studies nie perfek was nie, is 'n beduidende positiewe effek duidelik vasgestel.
Die voordele van helder lig is dus nie meer beperk tot seisoenale afwykings nie, en die toepassing daarvan groei. In een van die mees onlangse voorbeelde, Valdimarsdottir et al. (2016) het kankeroorlewendes help om hul depressie te oorkom met die gebruik van helder lig. In 'n ander studie, sit el al. (2017) het 'n helder ligterapie gevind wat doeltreffend was om die remissie-tempo van pasiënte met bipolêre versteuring te verhoog. Uitstekend is hul beste resultate behaal deur die helder lig op die middag eerder as in die oggend te administreer, net soos die norm met SAD-behandeling, wat aandui dat helder ligterapie steeds baie geheime bevat.
Nuwe fotoaktiewe agente kom uit die see.
Die nuutste ondersoek na die verbetering van fotosensitiserende middels vir PDT behels meer en meer komplekse tegnologieë, soos die gebruik van nanopartikels. In hierdie verband het die analise van fotoaktiewe molekules wat reeds in die natuur teenwoordig is, inspirasie gegee.
In samewerking met IFREMER (Institut Français de Recherche pour L'exploitation de la Mer), 'n Franse instituut wat navorsing en deskundige evaluasies onderneem om kennis oor die oseane en hul hulpbronne te bevorder, het navorsers 140-tipes mariene alge bestudeer (Morlet et al. 1995 ). Slegs 2 tot 5 persent van die monsters is na verwagting fotoaktief, maar dit blyk dat fotosensitiwiteit in meer as 50 persentasie opgespoor is, en soms met 'n faktor dertig keer bo tradisionele fotosensitiserende middels. Die verheldering van die raaisels van hierdie molekules sal ongetwyfeld die veld van ligmedisyne verryk.
Een van die jongste proewe wat sulke nuwe seebodem-afgeleide fotosensitiserende middels gebruik, het groot sukses getoon in die behandeling van prostaatkanker. In meer as vierhonderd pasiënte het die studie 'n PDT-variant toegepas wat vaat-geteikende fotodinamiese terapie (VTP) genoem het, waarin die fotosensitiserende middel in die bloedstroom ingespuit is. Volgens die hoofnavorser, Mark Emberton, van die Universiteitskollege-Londense Hospitaal (UCLH), het die helfte van die pasiënte wat met hierdie nuwe tegniek behandel is, in volle remissie oorgegaan en kon dus nie meer indringende standaardmetodes (Azzouzi et al. 2016) gebruik word nie.
Lig word deur die neus en ore bekendgestel.
Ons weet dat lig effekte kan produseer deur die visuele stelsel, die vel en die skedel (met naby-infrarooi lasertransmissie). Maar navorsers ondersoek ander maniere om lig in die liggaam te bring, wat illustreer wat die toekoms kan hou.
Intrakraniale lae intensiteit laserterapie behels die aanwending van lig in die neusholte. Die gebruik daarvan is relatief algemeen in China, waar Liu et al. (2012) studeer sy effekte vir baie jare. Hul studies het gevind dat dit waardevol is vir kardiovaskulêre en serebrale afwykings, en dit word ook gebruik vir baie ander kwale, insluitende slapeloosheid, migraine en griep, en vir neuropatiese en kognitiewe probleme.
Met sy hoogs vascularized slymvliese is die nasale gedeeltes ideaal vir fototerapie omdat dit die direkte bestraling van die bloed toelaat. Maar dr. Liu vermoed dat die effekte van hierdie lig waarskynlik verder gaan as dit. Hy sien 'n moontlike invloed op die konvergensie van ses meridiane wat volgens tradisionele Chinese medisyne deur die neus beweeg.
Ander terapeute het die toepassing van lig in die gehoorkanaal bestudeer as 'n verlenging van navorsing oor transkraniale ligterapie. Aangesien die oorkanaal deur die dik bene van die skedel beweeg, is dit 'n logiese weg vir die bestraling van die brein se neurone. Dit is wat Jurvelin et al. (2014) getoets in 'n studie met pasiënte wat aan SAD ly.
Positiewe resultate vergelykbaar met dié wat behaal is met die gebruik van 'n ligkas soos in standaard helder ligterapie is in hierdie ondersoek verkry. Verder is 'n intrige bevinding dat ekstraokulêre lig nie die afskeiding van melatonien beïnvloed nie, 'n faktor wat normaalweg van groot belang is in die klassieke helder ligterapie behandeling vir SAD.
Lig kan 'n effektiewe behandeling vir Parkinson se siekte wees.
In die 1980'e het die Franse neurochirurg Alim Louis Benabid diep hersenstimulasie ontwikkel, 'n revolusionêre behandeling vir Parkinson se siekte en ander bewegingsversteurings gebaseer op elektriese stimulasie van die geaffekteerde neurone.
Dr Benabid ondersoek nou 'n nuwe soort behandeling wat gebaseer is op die vermoë van infrarooi lig om neurone te herstel deur fotobiomodulasie. Transkraniale bestraling kan nie in hierdie geval volstaan ​​nie, aangesien die sones wat bereik moet word, dieper is as die paar sentimeter penetrasie wat bereik word met naby-infrarooi lasertransmissie. Dr Benabid stel voor om lig direk deur 'n optiese mikrofiber in die brein te plaas.
Suksesvolle proewe is op muise en meer onlangs op ape (Darlot et al. 2016) uitgevoer. Alhoewel dit natuurlik 'n indringende tegniek is, bied dit die buitengewone perspektief van nie net die vermindering van die neuronale afbraak wat deur Parkinson's veroorsaak word nie, maar ook om dit te voorkom en eendag selfs om dit te keer.
Lig kan gebruik word om Alzheimer se siekte te behandel.
'N Merkwaardige uitslag is verkry deur 'n navorsingspan van die Massachusetts Institute of Technology nadat hulle muise wat aan die siekte van Alzheimer ly, flikkerende lig het. Hulle het bevind dat flikkerende lig in die gamma breingolfbaan (spesifiek by 40 Hz) die amyloïede plaakopbou in die brein wat met Alzheimer (Iaccarino et al. 2016) verband hou, aansienlik verminder.
Hierdie onverwagse bevinding kan beter verstaan ​​word as mens die vermoë van flikkerende lig wat deur die oë ingaan, oorweeg om in te voer brein golwe om te resoneer by die ryfrekwensie (sien hoofstuk 9). In die progressie van Alzheimer's, is 'n verlaging in gamma golwe voorafgaand aan die vorming van skadelike amyloïede plate in die brein, wat uiteindelik lei tot 'n afname in leer en geheue vaardighede. Die 40 Hz flikkerende lig het daarin geslaag om hierdie tendens om te keer, sowel as die herstel van hoër vlakke van gamma breingolwe en die amyloïede las te verswak.
Hoewel dit te vroeg is om te weet hoe dit in werklike behandeling vir mense kan vertaal, is die potensiaal vir so 'n nie-invasieve en maklik toeganklike ligte tegniek enorm.
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Genesingsdissiplines > Die Moderne Gebruik van Fototerapie en die Toekoms van Ligte Geneeskunde