Hoe Selektiewe Aandag Werk
Selektiewe aandag is die proses om vir 'n bepaalde tydperk op 'n bepaalde voorwerp in die omgewing te fokus. Aandag is 'n beperkte hulpbron, dus selektiewe aandag laat ons toe om onbelangrike besonderhede uit te beeld en te fokus op wat regtig saak maak.
Hoe werk selektiewe aandag?
Op enige oomblik word ons blootgestel aan 'n konstante versperring van sensoriese inligting.
Die blare van 'n motorhoring van die straat buite, die gesels van jou vriende, die klik van die sleutels terwyl jy 'n papier vir die skool tik, die hum van die verwarmer, aangesien dit jou kamer warm op 'n lewendige herfsdag hou. Maar in die meeste gevalle gee ons nie aandag aan elkeen van hierdie sensoriese ervarings nie . In plaas daarvan vestig ons ons aandag op sekere belangrike elemente van ons omgewing terwyl ander dinge in die agtergrond meng of ons heeltemal onopgemerk verbygaan.
So, hoe presies besluit ons wat om aandag te skenk en wat om te ignoreer?
Stel jou voor dat jy by 'n fees is vir 'n vriend wat by 'n bruisende restaurant aangebied word. Meervoudige gesprekke, die klink van plate en vurke, en baie ander geluide meeding vir jou aandag. Uit al hierdie geluide vind jy jouself in staat om die irrelevante geluide uit te beeld en te fokus op die wonderlike storie wat jou aandete deel.
Hoe kan jy sekere stimuli ignoreer en konsentreer op net een aspek van jou omgewing?
Dit is 'n voorbeeld van selektiewe aandag. Omdat ons vermoë om aandag te gee aan die dinge rondom ons beperk is in terme van kapasiteit en duur, moet ons kieskeurig wees oor die dinge waaraan ons aandag gee. Aandag tree ietwat op as 'n kollig, met aandag aan die besonderhede waarop ons moet fokus en irrelevante inligting aan die kantlyn van ons persepsie uitstort.
"Om ons aandag te vestig op een gebeurtenis in die alledaagse lewe, moet ons ander gebeure uitwis," verduidelik skrywer Russell Revlin in sy teks, "Cognition: Theory and Practice." "Ons moet selektief wees onder ons aandag deur te fokus op sommige gebeure ten koste van ander. Dit is omdat aandag 'n hulpbron is wat na die belangrike gebeurtenisse versprei moet word."
Selektiewe Visuele Aandag
Daar is twee hoofmodelle wat beskryf hoe visuele aandag werk.
Die "kollig" -model werk baie soos dit klink - dit stel voor dat visuele aandag soortgelyk aan dié van 'n kollig werk. Sielkundige William James het voorgestel dat hierdie kollig 'n fokuspunt bevat waar dinge duidelik gesien word. Die gebied rondom hierdie brandpunt, bekend as die rand, is nog sigbaar, maar nie duidelik gesien nie. Laastens staan ​​die gebied buite die buitelyn van die kollig bekend as die marge.
Die tweede benadering staan ​​bekend as die "zoom-lens" -model. Alhoewel dit al die elemente van die kolligmodel bevat, stel dit ook voor dat ons die grootte van ons fokus kan vergroot of verminder, net soos die zoomlens van 'n kamera. 'N Groter fokusarea lei ook tot stadiger verwerking aangesien dit meer inligting bevat, sodat die beperkte aandagbronne oor 'n groter gebied versprei moet word.
Selektiewe Ouditiewe Aandag
Van die bekendste eksperimente op ouditiewe aandag is dié wat deur sielkundige Colin Cherry uitgevoer word. Kersie ondersoek hoe mense sekere gesprekke kan dop terwyl hulle ander uitstuur, 'n verskynsel wat hy na verwys as die "cocktail party" -effek.
In hierdie eksperimente is twee ouditiewe boodskappe gelyktydig aangebied met een wat aan elke oor voorgestel word. Kersie het toe die deelnemers gevra om aandag te skenk aan 'n spesifieke boodskap, en dan terug te keer wat hulle gehoor het. Hy het ontdek dat die deelnemers maklik aan een boodskap kon aandag gee en dit herhaal, maar toe hulle gevra is oor die inhoud van die ander boodskap, kon hulle niks daaroor sê nie.
Kersfees het bevind dat wanneer die inhoud van die onbewaakte boodskap skielik oorgeskakel is (soos omskakel van Engels na Duitse middelboodskap of skielik agteruitspeel), het baie min van die deelnemers selfs opgemerk.
Interessant genoeg, as die spreker van die onbewaakte boodskap van mannetjie na vroulik oorgeskakel het (of andersom) of as die boodskap met 'n 400 Hz-toon oorgeskakel is, het die deelnemers altyd die verandering opgemerk.
Cherry se bevindings is getoon in bykomende eksperimente. Ander navorsers het soortgelyke resultate verkry met boodskappe, insluitend lyste van woorde en musikale melodieë.
Teorieë van Selektiewe Aandag
Teorieë van selektiewe aandag is geneig om te fokus op wanneer stimulusinligting bygewoon word, hetsy vroeg of laat.
Broadbent se Filter Model
Een van die vroegste teorieë van aandag was Donald Broadbent se filtermodel. Op grond van Cherry se navorsing het Broadbent 'n inligtingverwerkende metafoor gebruik om menslike aandag te beskryf. Hy het voorgestel dat ons vermoë om inligting te verwerk, beperk is tot kapasiteit, en ons seleksie van inligting tot proses vind vroeg in die perseptuele proses plaas .
Om dit te kan doen, gebruik ons ​​'n filter om te bepaal watter inligting om aandag te skenk. Alle stimuli word eers verwerk op grond van fisiese eienskappe wat kleur, hardheid, rigting en toonhoogte insluit. Ons selektiewe filters laat toe dat sekere stimuli deurgaan vir verdere verwerking, terwyl ander stimuli verwerp word.
Treisman se Attenuation Theory
Treisman het voorgestel dat terwyl Broadbent se basiese benadering korrek was, dit nie in staat was om rekening te hou met die feit dat mense steeds die betekenis van bygewoonde boodskappe kan verwerk nie. Treisman het voorgestel dat in plaas van 'n filter die aandag werk deur die gebruik van 'n demper wat 'n stimulus identifiseer wat gebaseer is op fisiese eienskappe of betekenis.
Dink aan die demper soos 'n volume beheer - jy kan die volume van ander bronne van inligting afskakel om na 'n enkele bron van inligting aandag te skenk. Die "volume" of intensiteit van die ander stimuli kan laag wees, maar hulle is nog steeds teenwoordig.
In eksperimente het Treisman gedemonstreer dat deelnemers nog steeds die inhoud van 'n onbeheerde boodskap kon identifiseer, wat aandui dat hulle die betekenis van beide die bygewone en onbewaakte boodskappe kon verwerk.
Geheue seleksie modelle
Ander navorsers het ook geglo dat Broadbent se model onvoldoende was en dat aandag nie net op die fisiese eienskappe van 'n stimulus gebaseer is nie. Die cocktail party effek dien as 'n goeie voorbeeld. Stel jou voor dat jy by 'n partytjie is en aandag gee aan die gesprek tussen jou groep vriende. Skielik hoor jy jou naam wat deur 'n groep mense in die omgewing genoem word. Alhoewel jy nie aan die gesprek deelgeneem het nie, het 'n voorheen onbewaakte stimulus jou aandag gegrond op betekenis eerder as fisiese eienskappe.
Volgens die geheue-seleksie-teorie van aandag, gaan beide bygewone en onbewaakte boodskappe deur die aanvanklike filter en word dan gesorteer in 'n tweede stadium, gebaseer op die werklike betekenis van die boodskap se inhoud. Inligting waaraan ons aandag gee, word op korttermyn geheue oorgedra.
Hulpbronteorieë van Selektiewe Aandag
Meer onlangse teorieë is geneig om te konsentreer op die idee dat aandag 'n beperkte hulpbron is en hoe die hulpbronne tussen mededingende inligtingsbronne verdeel word. Sulke teorieë stel voor dat ons 'n vaste hoeveelheid aandag beskikbaar het en dat ons dan moet kies hoe ons ons beskikbare aandagreserwes toeken onder verskeie take of gebeure.
"Attentional Resources-teorie is ernstig gekritiseer as te breed en vaag. Inderdaad, dit mag nie alleen staan ​​om alle aspekte van aandag te verduidelik nie, maar dit komplementeer filterteorieë baie goed," suggereer Robert Sternberg in sy teks, "Cognitive Psychology," in opsomming van die verskillende teorieë van selektiewe aandag. "Filter- en bottleneckteorieë van aandag blyk meer geskikte metafore te wees vir mededingende take wat opmerklik onversoenbaar blyk te wees. Hulpbronteorie blyk 'n beter metafoor te wees vir die verduideliking van verskynsels van verdeelde aandag oor komplekse take."
'N Aantal faktore kan selektiewe aandag in gesproke boodskappe beïnvloed. Die plek waar die klank ontstaan, kan 'n rol speel. Byvoorbeeld, jy is waarskynlik meer geneig om aandag te skenk aan 'n gesprek wat reg langs jou plaasvind, eerder as 'n paar voete weg.
In sy teks, "Die Sielkunde van Aandag," sielkunde professor Harold Pashler let op dat bloot boodskappe aan verskillende ore sal nie lei tot die keuse van een boodskap oor die ander. Die twee boodskappe moet 'n soort van nie-oorvleueling in tyd hê sodat een selektief aan die ander kant oorgedra kan word. Soos voorheen genoem, kan veranderinge in toonhoogte ook 'n rol speel in selektiwiteit.
Die aantal ouditiewe keuses wat uitgestel moet word om net een te kan bywoon, kan die proses moeiliker maak. Stel jou voor dat jy in 'n oorvol kamer is en dat baie verskillende gesprekke rondom jou plaasvind. Selektief om net een van daardie ouditiewe seine by te woon, kan baie moeilik wees, selfs as die gesprek plaasvind.
Kom meer te wete oor hoe aandag werk , van die dinge wat jy kan doen om jou aandag te verbeter en waarom ons soms mis wat reg is voor ons .
> Broadbent, D. (1958). Persepsie en Kommunikasie. Londen: Pergamon Press.
> Cherry, EC (1953). Sommige eksperimente oor die herkenning van spraak met een en met twee ore. Tydskrif van die Akustiese Vereniging van Amerika , 25 , 975-979.