Ek kan nie meer nie - Francois Malan - www.bybelkennis.co.za
by Mitch Kalp · 23/06/2015
Goeie dag, Omstandighede is nie so lekker by my nie. Ek het twee serebraal verstandelik gestremde dogters wat epilepsie kry. Ek moet alles vir hulle doen, hulle is in rystoele en dit raak nie makliker nie. My man is 'n trok drywer en hy probeer alles wat hy kan van die trok af om te probeer om my te help deur ons omstandighede te verander. Hy is net 'n Saterdag en Sondag by die huis. Ek moet alles doen en dit begin vir my te veel word. Ek bid tot God en dit voel of Hy my versaak het in die probleem wat ons het. God is goed vir ons dat ons kos het om te eet, dak oor ons kop ens, maar in my grootste behoeftes van ons kinders word daar nie voorsien nie. Ek het Sondag 'n brake down gehad, alles het net te veel geword. Maandag oggend het ek teen 5 h se kant 'n skrif in my droom gekry en ek het nie dadelik opgestaan om dit neer te skryf nie. Ek is dood moeg want ek kry minimaal rus met my werk, met die gevolg is ek kan nie onthou of dit Habakuk 1:2 of 2:1 is wat in my kop gekom het nie. Ek wou net weet, wat wil God vir my sê, want ek is nie seker nie. Altwee verse is maar soos ek voel. En Habakuk 2: 3 praat verder oor hoe God iets gaan doen, dat dit gaan kom in 'n visioen of so iets. Wat wil God vir my sê, want ek is emosioneel uitgeput. My een dogter kry die grandmal fits en dit is horibaal om te aanskou. Ek kan dit nie meer vat nie en ek sukkel om te aanvaar dat sy so fit. Sy het begin om in status epileptikus in te gaan en dit is lewensgevaarlik. Dit voel net of alles wat ons probeer nie wil werk nie. My man wil graag by die huis elke aand slaap om my by te staan maar op die oomblik is dit die enigste werk wat goed genoeg betaal om al die uitgawes te dek by die huis. Ek werk nie en kan ook nie gaan werk nie. Ons kinders is verstandelik gestrem en hulle is my werk om elke dag 24/7 te versorg. Die tipe werk sit nie kos op die tafel nie. As u asb my net kan help met wat die Skrif vir my sê sal ek dit waardeer.
Hier volg 'n opvolg van haar vorige skrywe:
Ek gee nie om dat u my naam wil gebruik nie. Ek soek net antwoorde, want ek is moedeloos. Ek het so lank al vir God gevra om my net te antwoord want ek verstaan nie hoekom my pad so swaar is om te loop nie. Ek verstaan nie hoekom alles wat ons probeer nie wil werk nie. Ons glo dat hulp nie uit die hemel val nie, jy moet iets omtrent jou omstandighede doen, en in ons geval, wil niks werk nie. Verstaan my reg, ek kla nie elke dag nie, dis nie wat ek doen nie. Ons wil ook net vir ons 'n beter omstandighede skep. Om twee volwasse babas te hê is geen grap nie. My liggaam is moeg en my siel uitgeput. Hulle versorging is die van 'n pasgebore baba. Daar is nooit tyd vir niks nie. As jy jou oë oop maak, dan is dit eerste fit meds wat gegee moet word, dan begin die dag……. En dan hoop en bid jy die kinders is in goeie buie, want hulle is nie elke dag lus om samewerking te gee nie. Dit is maar 'n druppel in die emmer van die oggend se roetine. Ek is nie kwaad nie, maar ek en my man het niks van mekaar nie. Dit is besig om ons op te vreet. Sodra ons dink hy kan bietjie vroeër huis toe kom, dan is daar weer 'n vrag wat gelaai moet word. Ek sweer ons word aangeval deur satan om ons van mekaar weg te hou.
Ek sal net graag wou weet, wat wil God hê moet ons doen? Hoe weet ons in watter rigting ons moet gaan sonder om weer 'n fout te maak. Ons het God se goedkeuring en Sy raad so nodig maar nie ek of my man verstaan hoe om dit uit die woord van God te kry nie. Ons wil graag nog 'n persoon aanstel om te help met die kinders om die las van my liggaam af te kry. Hulle word swaarder en ek sukkel, ons skreeu uit na hulp van God, maar daar gebeur niks.
Ek kan 'n boek skryf met alles waardeur ek al is met ons kinders. As ek nie nou stop nie, gaan ek nie ophou nie. Ek sal wag op die epos. Ek is nogal angstig om te hoor wat die antwoord is.
Hier kla die profeet oor onreg en geweld in die samelewing. Met die situasie waarin sy volk verkeer weet hy geen raad nie en daarom wend hy hom tot God. 'Hoelank' wys dat hy hom al herhaalde kere tot die Here gerig het, maar geen antwoord op sy klagtes gekry het nie. Hy sug soos 'n radelose, mismoedige en ongeduldige mens – nie omdat hy nie in die Here glo en op Hom vertrou nie, maar uit bewoëndheid oor sy volk se misdrywe en ellende (1:3-4) en dat die Here nie ingryp nie.
Die Here se antwoord in 1:5-11 is dat Hy die Galdeërs, die heersers in Babel, gaan stuur om Juda in ballingskap weg te voer weens hulle sonde.
Hier staan die profeet op 'n uitkyktoring om te sien wat die Here gaan doen. Maar die Here sê: Skryf wat Ek aan jou gaan openbaar op kleitablette sodat mense dit kan lees:
'Wie nie reg gesind is nie, sal sy verdiende loon kry,
maar wie reg doen, sal lewe omdat hy getrou bly' (2:4).
Habakuk moet egter geduldig bly wag as die straf van die Here op die volk se sonde nie gou kom nie, want dit kom verseker, dit sal nie uitbly nie (2:3).
God se tyd is nie noodwendig die mens se tyd nie. Habakuk moes in geloof en vertroue in God bly wag vir die Here om op te tree op sy tyd. Daarby moes hy in getrouheid aan die Here en sy woord lewe, te midde van die ellendes en onreg om hom.
As u asb my net kan help met wat die skrif vir my sê sal ek dit waardeer.
Wat hierdie Skrifgedeeltes in jou omstandighede sê is moeiliker om uit te spel. Dat jy, soos Habakuk, radeloos, mismoedig en ongeduldig begin word omdat die Here nie duidelik antwoord nie, is egter duidelik. Wat die Here vir Habakuk gesê het in 2:3b geld verseker vir jou: Jy moet net geduldig bly wag op die Here, met vertroue op die Here wat op sy tyd uitkoms sal gee. Daarby moet jy in getrouheid aan die Here en sy woord lewe, te midde van die ellendes om jou.
Jesaja 40:29 en 31 sê: 'Die Here gee die vermoeides krag, Hy versterk dié wat nie meer kan nie….dié wat op die Here wag/vertrou kry nuwe krag…'
Jesaja 62:6-9 sê: Net by God vind ek rus, want op Hom vertrou ek….God is my toevlug. Vertrou altyd op Hom…stort julle hart voor Hom uit! God is vir ons 'n toevlug.'
Ek bid tot God en dit voel of Hy my versaak het in die probleem wat ons het.
In Johannes 14:23 sê Jesus: 'As iemand My liefhet, sal hy ter harte neem wat Ek sê, en my Vader sal hom liefhê en ons sal na hom toe kom en by hom woon.' Hy versaak ons nie. Al voel ons nie sy teenwoordigheid nie, kan ons dit altyd glo en op Hom bly vertrou. Vir die dissipels het Jesus na sy opstanding gesê: 'Ek is met julle al die dae tot aan die voleinding van die wêreld' (Matheus 28:20).
Hy is by ons in ons swaarkry. Paulus sê in Romeine 8:17: 'As ons kinders van God is, is ons mede-erfgename met Christus; sodat, as ons saam met Hom ly, ons ook saam met Hom verheerlik kan word.' In 8:35 'Wat sal ons van die liefde van Christus skei? Swaarkry of benoudheid of vervolging, honger of naaktheid, swaard of gevaar?'…..8:39 niks kan ons skei van God se liefde wat daar in Christus Jesus ons Here is nie.