Die Weerspieëlde Evalueringsproses en Selfbegrip
In die sosiale sielkunde word die gereflekteerde assesseringsproses as een van die invloede op die ontwikkeling van selfkonsep beskou . Die term verwys na 'n proses waar ons ons voorstel hoe ander mense ons sien. Die manier waarop ons glo dat ander ons sien, is in baie gevalle die manier waarop ons onsself beskou.
Ons maak almal oordeel oor die mense, voorwerpe en gebeure in die wêreld rondom ons.
Ons is ook bewus daarvan dat ander mense oordeel oor ons . Dink aan die laaste keer dat jy na 'n fees gegaan het. Jy het heelwat tyd spandeer om gereed te wees om die klere te kies wat jy sal dra, asook ander aspekte van jou fisiese voorkoms. Sodra jy by die partytjie is, word jy dadelik bewus daarvan dat ander mense in jou teenwoordigheid optree en besluite neem oor nie net hoe jy lyk nie, maar hoe jy jouself, jou persoonlikheid en selfs jou voorkeure voorstel.
Dit was sosioloog Charles H. Cooley wat eers beskryf het hoe die gereflekteerde evalueringsproses in sy konsep van die soekglas self werk. Cooley het voorgestel dat 'n persoon se selfbeskouing na vore kom, gebaseer op sy of haar begrip van hoe hy of sy deur ander beskou word. Volgens hierdie konsep speel sosiale interaksies 'n sentrale rol in die ontwikkeling van 'n selfbeeld. Sielkundige Harry Stack Sullivan was die eerste wat die term weerspieëlde beoordeling in sy 1953 boek The Interpersonal Theory of Psychiatry gebruik .
Hoe hierdie praktyk jou beïnvloed
Daar is 'n aantal verskillende faktore wat kan beïnvloed hoe sterk hierdie weerspieëlde beoordeling 'n individu se selfassesserings kan beïnvloed. Byvoorbeeld, mense is geneig om meer geraak te word deur besluite gelewer deur iemand wat hoogs geloofwaardig geag word. Stel jou voor dat jy 'n aspirant-kunstenaar is en dat jy jou eerste galery by 'n plaaslike universiteit het.
Een van jou mees gewaardeerde mentors kyk na jou werk en lewer 'n gloeiende oorsig. Aangesien jy hierdie individu as 'n hoogs geloofwaardige bron beskou, sal die kompliment veel meer gewig dra as wanneer dit deur 'n ewekansige vreemdeling van die straat afgelewer word.
Die ontvangs van soortgelyke keurings uit 'n verskeidenheid bronne kan ook 'n rol speel in hoe sterk die individu deur die proses geraak word. As jy komplimente ontvang van 'n bekende plaaslike kunstenaar, van verskeie kunsprofessore aan die Universiteit en 'n plaaslike kunskritikus, sal die som van al hierdie assesserings waarskynlik meer gewig dra en 'n groter impak op jou selfkonsep hê.
Gesinsverhoudings kan ook 'n rol speel in hoe weerspieëling die invloed van gevoelens oor die self beïnvloed. Byvoorbeeld, kinders wat grootword met ouers wat konsekwent positiewe en ondersteunende assesserings aanbied, sal meer geneig wees om 'n sterker selfbeeld en beter selfbeeld te ervaar terwyl hulle grootword. In sulke gevalle bly geloofwaardigheid steeds 'n rol in hoe hierdie beoordeelings gesien word. 'N Positiewe oordeel van 'n ouer sal groter gewig dra as 'n aanslag van 'n jonger broer of suster.