Kan u my help om die negatiewe manier waarop ek spermskenking sien, te verander? - ivfbabble
Ons het hierdie e-pos van een van ons lesers ontvang, wat regtig sukkel om te aanvaar dat sperm donasie sy enigste opsie is as hy pa wil word. Ons het dadelik na Sandra Hewett, AMBICA, die wonderlike vrugbaarheidsberader by Thames Valley Fertility gewend vir leiding
Hallo, ek hoop jy kan my help. Ek is redelik verlore en weet nie wat om volgende te doen nie ...
Ek is al 5 jaar met my lieflike vrou getroud. Ons droom was altyd vir ons om so gou as moontlik 'n pragtige gesin te begin. Ons planne het egter nog nie heeltemal uitgewerk nie.
Ons probeer al 4 jaar om 'n baba te hê en dit was baie moeilik. Ons het al verskeie rondes van IVF gehad, maar hulle het almal tragies geëindig met miskraam. Verskeie toetse later, en daar is aan ons gesê dat ons enigste kans om 'n gesin te hê, is om 'n spermskenker te gebruik.
Om te sê dat ek verpletter was toe ek hierdie nuus gehoor het, is 'n onderskatting
Dus, net voor die sluiting, het ek en my vrou begin praat oor spermskenking as 'n opsie. Maar ongelukkig het dit soveel argumente tot gevolg gehad dat ek net nie die idee kon kry dat ons baba 'n ander man se kind sou wees nie.
Maar toe is daar 'n sluiting, en klinieke sluit, en die bespreking oor IVF is tydelik van tafel af. Ek weet dat dit vreemd klink om dit te sê, in 'n tyd waarin die wêreld 'n ramp ondervind, maar die lewe skielik soveel beter gelyk het.
Ek en my vrou het weer mekaar se geselskap begin geniet. Die woorde 'spermdonor' was nie meer deel van ons daaglikse besprekings nie ... en sy het opgehou om vir my te sê dat ek nie 'n bier kon drink nie! Die afgelope twee maande het ons in die tuin gesit en geniet van die warm weer en die lewe geniet soos dit was voordat ons selfs oor 'n gesin begin praat het.
Maar nou is ek bang
Ek kan sien hoe die wêreld homself van die vloer af optel, homself afstof en wil weer terug begin. Die IVF-klinieke open en dinge keer terug na 'n (nuwe soort) normaal. Ek weet my vrou gaan weer begin praat oor die begin van 'n IVF-rondte, maar ek weet nie of ek dit kan doen nie! Ek weet ek klink onkundig en selfsugtig, maar ek dink net nie ek kan sien hoe haar liggaam 'n ander man se kind laat groei nie. Ek wil hê die baba moet myne wees !! Ek kan dit net nie doen nie, maar ek kan ook nie my vrou verloor nie. Ek is so lief vir haar en ek wil haar gelukkig maak.
Ek kan net nie 'n oplossing vind nie
Ek weet nie hoe ek my siening hieroor kan verander nie, daarom vra ek of u my kan help? Kan u my help om die manier waarop ek spermskenking sien, te verander? Kan u my help om te aanvaar dat dit goed gaan en dat ek nie my vrou of ons baba sal verwerp nie?
Baie dankie, Jason
Ek is jammer om te hoor van u situasie en die verliese wat u ondervind het tydens u reis om saam familie te stig. U het tot die punt gekom dat spermskenking nou die aanbevole behandeling was, en natuurlik is dit vir u 'n skok en baie ontstellend. Daar is ook klinieke gesluit wat, soos u sê, gemengde gevoelens kan veroorsaak. As ek u help met hierdie emosies, sal ek probeer om twee of drie beradingsessies in hierdie kort artikel saam te vat!
Eerstens, kyk weer na die toesluit
Terwyl die gewilde siening is om die geleidelike opheffing van beperkings te vier, voel baie mense, soos jy, bang. Ek het 'n kliënt met 'n algemene angstigheid wat heeltemal verdwyn het in haar "borrel" soos sy dit noem. Nou word sy gevra om terug te gaan werk en mense teëkom, die angs is besig om terug te keer.
Gedurende die afgelope twee tot drie maande kan 'n pouse in 'n besige en dikwels onder druk geplaasde lewe - insluitend die proses van vrugbaarheidsbehandeling - goed wees vir ons. Natuurlik het sommige mense werk- en gesinsdruk ondervind, en diegene wat met vrugbaarheidsbehandeling begin het, vind die sluiting baie stresvol, maar vir diegene wat in die middel van die behandeling is, bied dit die kans om asem te haal. En dit klink asof julle albei hierdie keer beleef het, wat wonderlik is.
Hoe kan u die realiteit sien dat u spermbehandeling nodig het?
U reaksie is natuurlik en baie gereeld. U het al verskeie verliese gehad en die verlies van 'n genetiese verbinding met enige kind wat u mag hê, moet ook bedroef wees. Maar u kan deur u emosies werk om dit te aanvaar. (Ek moet byvoeg dat dit ook aanvaarbaar is om te besluit om nie hierdie roete te neem nie, maar u moet saamstem albei).
U sal nie verbaas wees om my te hoor sê dat berading u kan help nie
Alle klinieke het vrugbaarheidsberaders beskikbaar, en hopelik sal u kliniek u ten minste een sessie finansier, hetsy alleen of met u vrou. U weet moontlik dat as u 'n skenkerbehandeling behandel, u 'n sessie met implikasies moet beraad, maar dit is gereeld dat mense vooraf sessies het om hulle te help met die emosionele aspekte.
As u nie die beroepsrigting wil volg nie, is daar Facebook-groepe vir mans met mansvrugbaarheid en ander aanlynforums, waar u met mans met soortgelyke ervarings kan gesels.
Nog 'n opsie is Skenker-konsepsienetwerk (DCN), wat 'n briljante liefdadigheid is wat individue en paartjies in hierdie posisie ondersteun. As u aansluit, kan u telefonies gesels met 'n maat, wat vir u 'n man is wat kinders het deur middel van skenker-sperms en hy kan u ervaring gee.
Kortliks kan ek u die volgende perspektiewe bied
Daar is ongeveer 2,000 kinders wat swanger word (DC) elke jaar in die Verenigde Koninkryk gebore, daarom word dit al hoe meer algemeen as 'n gesinsmodel en 'n groeiende gebied van vrugbaarheidsbehandeling.
Ons dink aan die 'normale' gesin, met kinders wat met twee geneties verbonde ouers woon, is nou die minderheidsgesinsmodel (boekhouding van aangenome / pleegkinders, enkelouers, stiefgesinne sowel as DC).
Ons beveel sterk aan dat DC-kinders vroeg van hul oorsprong vertel, en hulle aanvaar dit baie (daar is 'n DCN-boek Ons storie wat help). Dit is nie te sê dat hulle nie vrae of bekommernisse het deur die lewe nie, maar ons weet dat geliefde en ondersteunde kinders wat met eerlikheid grootgemaak word, sielkundig gesonder is as dié wat gesinsgeheime meebring, wat gewoonlik op 'n sekere punt aan die lig kom.
As u daaruit nadink, dink hulle aan wie hul ouers anders is as twee liefdevolle volwassenes; hulle word nie ouer as hulle dink of hulle van u sperm af kom, of van die moeder se eier nie, en hulle beoordeel u nie daarvoor nie. Vroeg vertel en met selfvertroue (wat die boek jou gee) aanvaar hulle dit as deel van hul verhaal.
U kinders sal met u saamwerk, want jy is hul pa. Punt.
Baie dankie aan Sandra en baie liefde vir Jason.
Is u nou 'n pa wat skenkersperm gebruik het? Ons sal baie graag van u wil hoor. Laat ons gerus 'n reël stuur by info@ivfbabble.com. Dit sal wonderlik wees om Jason, en ander wat sukkel, te help ondersteun.