Krag vir Vandag » 2012 » June
SATERDAG 7 JULIE – PADKOS
Uit die dagboek PADKOS, met verse uit die Lewende Bybel, wat dieselfde tema het, bymekaar gerangskik.
Ek is die regverdige God wat kan red.. (Jes.45:21 ). – Dit be­te­ken dat God die mense met Homself versoen het deur die dood van Christus, want God sê, hulle is nou nie meer skuldig, oor die son­de wat hulle gedoen het nie (2 Kor.5:19). – God wys nou vir almal, dat dit Jesus Christus is, wat ons skuld be­taal het toe sy bloed aan die kruis ge­­vloei het. As iemand dit glo, kom daar vrede tus­sen God en hom…(Rom.3:25,26). – Dit is nog nie duidelik presies hoe ons in die toekoms sal wees nie. Wat ons wel weet, is dat ons soos Christus sal wees as Hy te­rug­kom, want dan sal ons Hom sien soos Hy werk­lik is (1 Jh.3:2).– Dit is God wat vir Jesus weer lewendig gemaak het, en as die Gees van God in julle woon, sal die­selfde God wat Christus weer lewendig ge­maak het, ook julle liggame weer lewendig maak. Al het julle ook gesterf. Dit sal Hy doen deur sy Gees wat in julle woon (Rom.8:11).).
Posted by Manie on Jun 30th 2012 | Filed in Padkos | Comments Off
VRYDAG 6 JULIE – VEILIG EN GERUS
VRYDAG VEILIG EN GERUS
LEES: Efésiërs 2: 4 – 10
"…God, wat ryk is in barmhartigheid, het ons deur sy grote liefde waarmee ons liefgehad het… lewend gemaak saam met Christus…sodat Hy in die eeue wat kom, kan betoon die uitnemende rykdom van sy genade, in goedertierenheid oor ons in Christus Jesus (4,5,7)."
Enige jare gelede is die wêreld se langste brug, by San Francisco, teen die koste van 77-miljoen dollars vol­tooi. Ge­durende die aan­vank­­like kon­struk­­­sie van die brug, is van geen veilig­heids­maatreëls gebruik gemaak nie. Drie-en-twintig werks­manne het van die brug af, na hulle dood toe, in die water, ver onder die brug, geval. Met die kon­struksie van die tweede deel van die brug, is `n vei­lig­heidsnet, teen die koste van $100 000 opge­rig. Daarna het weer tien man van die brug afgeval, maar hulle is sonder beserings, uit die veiligheidsnet gehaal. Bykom­stig tot hierdie voordeel, het die werk van 15% tot 25% vinnig­er gevorder. Die manne was nou verlos van hulle vrees vir die hoogte van die brug en die moont­likheid om na hulle dood toe te val. Die se­ker­heid van hulle veiligheid het die manne vryheid gegee, om al hul enegie en aandag aan die beson­dere taak ophande, te bestee. Die skrywer van hierdie gegewens in die Moody Monthly, sê hieroor. "Die sekerheid dat niks nou, of dinge van nog kan kom, my van Chistus se liefde kan skei nie, maak my heerlik vry en gerus om Hom met blye gretigheid te dien."
Vrees en onrus is `n groot demper van `n mens se konsentrasie en ywer. Die veiligheid wat die Here Jesus ons gee, om nie op eie krag te steun nie, maar van Hom afhanklik te wees, maak ons vry om Hom van harte te dien.
"Here, vandag wil ek my op U troue bewaring verlaat."
Posted by Manie on Jun 30th 2012 | Filed in Algemeen | Comments Off
DONDERDAG 5 JULIE – `N STROOM WAT SKOONMAAK
DONDERDAG `N STROOM WAT SKOONMAAK
LEES: 1 Timótheüs 1; 12 – 20
"…die Skrif sê naby jou is die Woord, in jou mond en in jou hart (8)."
Die storie van Die Steenkoolsak is deur Wi­l­na Swart, van die Kaapse Sinodale Senior­-pensi­oenafdeling, vir my gestuur.
'n Ou man het met sy kleinseun in die ber­ge gewoon. Die knaap het 'n baie hoë ag­ting ge­had vir sy ou­­p­a, en soos dit maar gaan, het hy probeer na­boots wat Oupa doen. Oupa se ge­woonte was om elke og­gend, dou voor dag op te staan, die ou­ kool­­­stoof aan die brand te kry, en dan vat hy sy ou ge­hawende Bybel en gaan sit in die lekker warm kom­buis, by die tafel en lees uit die Bybel. Die klein­seun het Oupa dopgehou, en ook sy Bybel gaan haal, en net soos Oupa sog­gens by die kombuis­ta­fel gaan sit en lees. Maar iets het die knapie baie gepla: "Ou­pa, ek weet nou nie so mooi nie," sê hy een oggend, "ek probeer ook die Bybel lees soos Ou­pa, maar ek verstaan nie wat ek lees nie. En as ek die slag verstaan, dan waai dit by my ore uit, en netnou het ek alweer alles ver­geet wat ek gelees het. Ek meen - wat is nou die nut daarvan as ek tóg alles vergeet?" Oupa het diep gedink, en toe sien hy 'n leë steenkoolsak, pikswart ge­vlek van die roet, lê langs die stoof.
"Boetie, gaan haal vir Ou­pa 'n sak vol wa­ter in die stroompie hier onder, asseblief," vra hy die seun. Gretig om Oupa te plesier, spring die knaap daar weg met sy goiingsak, en laat vat af stroom­pie toe. Dis harde werk om die sak vol te kry, maar hy byt vas, en met die druppende sak hardloop hy terug huistoe. Natuurlik was die sak dolleeg gelek teen die tyd dat hy by Oupa aan­kom. "Ai man!", sug Oupa. "Jy sal maar weer moet gaan probeer jong!" Daarmee suiker die knaap weer af ri­vier­tjie toe met sy sak. Hierdie slag hardloop die outjie terug met sy sak water, so vinnig as wat sy beentjies hom kan dra, maar steeds is dit verniet, want natúúrlik is die sak weer leeg by sy aankoms. "Nee Oupa," blaas hy uit­asem. "Dis on­moont­lik - hierdie sak lek!", en daar­mee gooi hy die sak eenkant en gaan gryp 'n em­mer. "Nee Boetie", keer Oupa hom, "ek wil nie 'n emmer water hê nie, ek wil 'n sak water hê! Toe jong, jy kan dit mos doen! Jy probeer net nie hard genoeg nie."
Die seun het lankal besef hy is be­sig met 'n ge­jaag na wind, maar hy wil só graag vir Oupa ple­sier. Met sy lekkende vrag, hard­loop hy so vinnig as wat hy maar kan, die bul­tjie weer op na Oupa toe. "Nee Oupa, dit werk nie!", huil-sê die outjie moe­de­loos. "Kyk hoe hard pro­beer ek, maar niks gebeur tog nie!" "Dink jy rêrig daar het niks gebeur nie?" vra Oupa. "Kyk dan 'n slaggie na die sak. Wat sien jy anders aan die sak as toe jy begin het?" Met 'n vraag in sy oë be­kyk hy die sak - wat kan Oupa tog bedoel? Skielik besef hy, die sak is skoon - al die steen­kool­stof is uitgewas! "Oupa, die sak is skoon­ge­was! Maar ek verstaan nog nie, Oupa?" "Boetie", sê Oupa, "dis wat gebeur wan­neer jy die Bybel lees. Miskien verstaan jy nie alles wat jy lees nie, en dalk vergeet jy amper alles wat jy so hard pro­beer ont­hou. Maar terwyl jy lees gebeur iets met jou - jou bin­ne­kant verander - jy word as't ware skoon­gewas van binne af, terwyl jy die Bybel lees."
In die Bybel praat God met ons en dit dring deur na ons innerlike lewe toe en bring nuutheid.
"Here, vandag lees ek u Woord met my hart."
WOENSAG 4 JULIE – NET DRIE MINUTE NODIG
WOENSDAG NET DRIE MINUTE NODIG
LEES: Lukas 23: 39 – 43
"Jesus antwoord hom: 'Ek verseker jou: Vandag sal jy saam met My in die paradys wees" (43)
Dr. A. J. Gordon besoek 'n sterwende man in die hos­pitaal. "Vriend, ek sien jy is baie siek – is jy gereed vir wat voorlê?" Die man kyk wan­hopig na hom. "As ek net twee of drie weke gespaar kan word, kan ek dalk gereed wees, maar die dokter sê ek het net 'n paar uur om nog te leef!" "Hoekom het jy drie weke nodig?" vra dr. Gordon. "Jy kan in drie minute se tyd gered word." Dr. Godon maak sy Bybel oop by Joh. 1:12: "Maar aan almal wat Hom aan­ge­neem het, dié wat in Hom glo, het Hy die reg gegee om kinders van God te word." Die man luis­ter met al sy aandag en begrip kom in sy oë. Hy maak sy oë toe en soos 'n man wat 'n lewensprong maak, bid hy: "Ek glo U het vir my gesterf, Here Jesus. Ek neem U nou aan as my Verlosser." Dr. Gordon skryf: "Short­ly, he went into eternity thanking and praising the Lord for saving him!"
Ons verlossing is volledig voltooi toe Jesus aan die kruis gesterf en uit die dood opge­staan het. Deur die werking van die Heilige Gees verstaan ons dit in ons hart. Saligheid is 'n geskenk wat ons neem. Geen bykoms­ti­ge inspanning word vereis nie. So is die man op sy sterfbed in die hospitaal gered in mi­­nu­te se tyd. So word elkeen van ons gered. So is die moordenaar aan die kruis gered.
"Here, vandag glo ek, ek is gered deur u genade."
DINSDAG 3 JULIE – WAARDELOSE VOORDEEL
DINSDAG WAARDELOSE VOORDEEL
LEES: Johannes 3: 16 – 21
"God het nie sy Seun na hierdie wêreld toe gestuur om die wêreld te veroordeel nie, maar sodat die wêreld deur Hom gered kan word. Wie in Hom glo, word nie veroordeel nie; wie nie glo nie, is reeds veroordeel omdat hy nie in die enigste Seun van God glo nie" (17,18)
In 1829 is George Wilson in Pennsylvania tot die dood veroordeel, omdat hy 'n poskoets beroof en moord ge­pleeg het. Pres. Andrew Jackson het hom be­genadig, maar hy het die vryspraak verwerp. Wil­son se standpunt was: dit is nie 'n vryspraak, tensy hy dit aanvaar, nie. Die hooggeregshof moes uit­sluit­sel gee. Hoofregter John Marshall het soos volg be­sluit: "A pardon is a paper, the value of which de­­pends upon its acceptance by the per­son im­plicated. It is hardly to be supposed that one un­­der sen­­tence of death would refuse to accept a par­don, but if it is refused, it is no pardon. Geoge Wilson must be hanged." Tot die einde toe het Wilson volhard in sy weiering van die begenadiging en is toe gehang.
Regter Marshall was reg: dit is moeilik om te glo 'n ver­oor­deelde persoon sal sy begenadiging ver­werp. So iets gebeur by hoë uitsondering, indien ooit weer, wat ons aardse lewe betref. Wat die ewige doodsvonis van ons siel betref, is dit 'n bedroe­wen­de, algemene ver­skyn­sel. Christus het aan die kruis gesterf en so ons doods­vonnis, op Homself, geneem en dit volbring en daarom spreek God ons vry van die ewige dood wat ons sondes verdien. Die vrys­praak moet ook aangeneem word. "…aan almal wat Hom aangeneem het, dié wat in Hom glo, het Hy die reg gegee om kinders van God te word" (Joh.1:12). Iemand gaan verlore, nie omdat hy gekies het om verlore te gaan nie, maar omdat hy geweier het om God se vryspraak in Christus aan te neem.
"Here, vandag neem ek u vryspraak aan"
MAANDAG 2 JULIE – FEIT NIE GEVOEL NIE
MAANDAG FEIT NIE GEVOEL NIE
LEES: JESAJA 53 : 1 – 12
"Maar Hy is ter wille van ons oortedinge deurboor, terwille van ons ongeregtighede is Hy verbrysel; die straf wat vir ons die vrede aanbring, was op Hom en deur sy wonde het daar vir ons genesing gekom (5) ."
Tydens `n diens, wat `n vrou met `n be­swaarde hart bygewoon het, het die preek, wat oor bekering en redding van sonde ge­gaan het, haar diep. Sy het na die diens met die predikant gaan praat oor haar probleem. Hy het vir haar Jesaja 53:6, die profetiese woord wat op Jesus wys, gelees: "Ons almal het gedwaal soos skape, ons het elkeen sy eie pad geloop; maar die Here het die ongeregtigheid van ons almal op Hom laat neerkom." Hy het haar gehelp om te ver­staan, sy moet die belofte van vergifnis en redding wat die Here vir ons in sy Woord be­loof, glo en aaneem. Sy moet in Jesus ver­trou, dat Hy haar sonde vergewe het en sy nou `n kind van God is. Sy het dit verstaan en geglo en met blydskap huis toe ge­gaan. Haar seuntjie was by haar en hy het alles gehoor en ook verstaan waaroor dit gaan.
Die volgende oggend kom sy met betraan­de oë eetkamer toe. Haar blydskap van die vorige aand is weg. "Wat pla vir Ma?" vra die seuntjie. "Ag," antwoord sy, "gisteraand het ek gevoel ek is gered en God het my aange­neem. Nou voel dit soos `n droom. Ek is be­vrees ek het my vergis." Die seuntjie hardloop en gaan haal sy ma se bybel. "Ma, soek vir ons Jesaja 53:6 op." Sy kry die vers. "Lees dit vir ons, asseblief." Sy lees dit hard­op: "..die Here het die ongeregigheid van ons almal op Hom laat neerkom." "Is Ma seker die vers is nog daar?" vra die seuntjie weer. "Ja, seuntjie," antwoord sy. "Maar dan is ma se sonde mos op Jesus gelê," sê die verstandige seun. Die ma begryp wat haar seuntjie vir haar porbeer sê. Sy neem God op sy woord ongeag wat haar gevoelens ook is. Toe sy dit insien en aanvaar, kom die vorige aand se vrede weer terug in haar hart. Sy ís vergewe, God hét haar aangeneem, ongeag haar gevoelens. Hierna het sy in haar geestelike lewe gevorder.
"Here, vandag wil ek, opgrond van U Woord se belofte, glo."
SATERDAG 30 JUNIE – PADKOS
Daar is geen ander God wat met U vergelyk kan word nie, want U vergewe die sonde van u volk wat oorgebly het. U bly nie vir altyd kwaad nie, en U wil graag u getroue liefde aan ons bewys. U sal ons weer jammer kry en ons sondes on­der u voete vertrap en hulle diep in die see gooi (Miga 7:18). – Sonder iets wat ons van ons kant af verdien het, het Hy dit vir ons verniet ge­gee, want sy Seun wat Hy so lief­het , het dit moontlik gemaak. Dit is deur die bloed van sy Seun dat God ons verlos en ons alles vergewe wat ons teen Hom gedoen het (Ef.1:6). – Julle is saam met Christus lewendig gemaak en het nou 'n nuwe lewe. Lê julle dan toe op die dinge van die hemel, waar Christus nou in die ereplek aan die regterkant van God sit. Laat julle gedagtes vol wees van die dinge wat in die hemel is en nie die dinge wat hier op aarde is nie (Kol.3:1,3).– Want wat die menslike geaardheid wil doen, is die teenoorgestelde van wat die Gees wil hê, en die doel van die Gees is heeltemal teenstrydig met die doel van die sondige menslike geaardheid (Gal.5:17).
Posted by Manie on Jun 23rd 2012 | Filed in Padkos | Comments Off
VRYDAG 29 JUNIE – HULP IN NOOD
VRYDAG HULP IN NOOD
LEES: Psalm 40
"Hy het my uit die kuil van vernietiging, uit die modderige slyk opgetrek en my voete op `n rots gestel; Hy het my gange vasgemaak (3)."
Terwyl Richard Almo, van Pittsburgh, huis toe stap, na sy nagskof by Jones and Luaghlin Steel Works, kyk hy af in die vlei, langs die Penn-Lincoln Highway. Hy verbeel hom hy sien `n man se kop bokant die vlei se modderige bodem uitsteek. Hy klouter af na die vlei toe en werklik, dit is `n lewende man se kop. Die man sit in die modder van die vlei­odem vas. Hy het reeds stadig, tot byna by sy ken, in die die moeras weggesak. Hy kon nie praat nie. Sy mond is vol modder. Hy kan net sy oë heen en weer draai. Later is vasgestel dat hy vir 18 ure in daardie posisie vasgevang gesit het.
Richard spring weg na die nabygeleë polisie­stasie toe. Die brandweer word in kennis gestel. Dapper manne, gestut deur takke wat van die bome afgekap is, kruip in die vlei af, tot waar die man in die moeras vassit. `n Tou word onder sy arms vasgebind en hy word opgegtrek uit sy posisie, wat kort voor lank sy graf sou wees, as Richard hom nie opgemerk het, en die polisie- en brandweermanne nie so vinnig en dapper kom help het nie. Hy is vir skok en longontsteking hospitaal toe geneem.
Dit was vir hierdie man `n genadige uitredding. `n Mens kan fisies in so `n nood situasie beland. `n Mens kan ook finansieël in so `n toestand verstrik raak. `n Mens se grootste nood is, wanneer `n mens geestelik, in jou hart, in die modder van hierdie wê­reld insink. Die skrywer van hierdie gebeurtenis skryf, en ek haal sy eie woorde aan: "How aptly this incident illustrates our plight before the Saviour extri­cated us from the quagmire of sin and degradation!"
Dit is van hierdie geestelike, verlore toestand, wat Dawid in sy Psalm 40 sing: "…my ongeregtighede het my ingehaal en ek kan nie sien nie.Hulle is meer as die hare van my hoof, en my hart het my verlaat. Laat dit U behaag, Here, om my te red; Here maak tog gou om my te help!" Dit is in dié toestand en nood, dat ons ons toevlug neem tot God se groot redding, deur die Here Jesus Christus: "Hy wat geen sonde gedoen het nie…wat self ons sondes in sy liggaam op die kruishout gedra het sodat ons die sondes kan afsterwe en vir die geregtigheid lewe; deur wie se wonde julle genees is (1 Petrus 2:22-24)."
"Here, vandag kom soek ek by U redding."
Posted by Manie on Jun 23rd 2012 | Filed in Algemeen | Comments Off
DONDERDAG 28 JUNIE – IS JESUS WELKOM
DONDERDAG IS JESUS WELKOM
LEES: Openbaring 3:19-22
"Kyk, Ek staan by die deur en Ek klop. As iemand my stem hoor en die deur oopmaak, sal Ek by hom ingaan…"(20)
Die verhaal rondom Holman Hunt se skildery, "Christ the Light of the World", is baie bekend en ek het dit reeds `n keer in die blaadjie vertel. Maar dit vertolk `n waarheid van soveel ewigheids belang, dat ek dit weer hier wil vertel.
Holman Hunt se skildery "Christus die Lig van die Wê­reld", toon Jesus, met 'n lamp in sy linkerhand, terwyl Hy met sy regterhand aan 'n massiewe deur, met swaar pa­ne­le, klop. Met die onthulling van die skildery het ver­skil­lende kunskenners met waardering hul mening daaroor uit­gespreek. Die bekendste kritiek was dié van die man wat vir Hunt gesê het: "Jou skildery is nie volledig nie. Die deur het nie 'n knop nie." "Dit is volledig," het die skilder ge­antwoord. "Dit is die menslike hart se deur wat ek ge­skilder het. Die knop is aan die binnekant. Dit kan net van bin­ne af oopgemaak word."
As Jesus na u huis sou kom, om daar 'n ruk te bly;
As u heel onverwags, van Hom so 'n besoek moes kry –
Dan wonder ek wat u sal doen, wat u presies sal sê;
En of u spyt of bly sal wees, om Hom as Gas te hê
En – as Hy aanklop, sal u Hom, verwelkom by die deur?
Met wyd oop arms Hom ontvang en bly wees oor die Heer? –
Ek wonder, as die Heiland dan, so vir 'n dag of twee,
By u tuisgaan, of dit u, dalk ongerief sal gee.
Sal u nog soos elke dag, dieselfde doen en sê?
Sal Jesus oral saam kan gaan, waar u besoek aflê?
Sal u ook sterk begeer, dat Hy u vriendekring ontmoet?
Of sal u angstig poog, om dit tog liewer te verhoed?
In sommige huise hang 'n muurprent met die woorde: Christus is die Hoof van hierdie Huis, Die Onsigbare Gas by elke Maaltyd, Die Stille Luis­teraar by elke Gesprek. Waar Christus regeer is daar vrede en orde. Hy gee seën waar Hy woon. Daardie huismense dra die aangenaamheid van Christus se teenwoor­digheid met hulle saam na die wêreld daar buite toe uit. Ander word deur hulle lewens geseën.
"Here Jesus, U is in my hart en huis welkom. Ek wil alles in my lewe inrig om u te behaag."
WOENSDAG 27 JUNIE – DIE ANDER EEN OOK
WOENSDAG DIE ANDER EEN OOK
…verligte oë van julle verstand, sodat julle kan weet wat die hoop van sy roeping…wat die uitnemende grootheid van sy krag is vir ons wat glo…"(18,19)
Twee skilders het elkeen `n skildery ge­maak van die kruis van Christus en daarmee twee belangrike fases van die geestelike lewe na vore gebring. In die een skildery is `n groot kruis, omring met stormagtige branders. `n See­man, wat redding uit die stormagtige waters soek, klem met altwee hande vas aan die ruwe kruis. Hy wil lewe en hy doen die regte ding om sy heil te soek in die kruis wat binne sy bereik gekom het. Elkeen van ons moet hierdie fase in ons lewe ken. Dit is die weg tot die ewige lewe, redding uit die sondige wêreld wat ons omring. Geloof en vertroue in die kruisdood van die Here Jesus. Soos Romeine 3:23-25 dit uitdruk: "…want almal het gesondig en dit ontbreek hulle aan die heerlikheid van God, en hulle word deur sy genade sonder verdienste geregverdig deur die verlossing wat in Chrisus Jesus is…Hom het God voorgestel in sy bloed as `n versoening deur die geloof…" Dit is vir elkeen van ons die vasklem aan die kruis.
Die ander skilder het dieselfde prent gekilder, ook die kruis in die stormagtige branders en die seeman wat vasklem aan die kruis, maar hy het `n belangrike ander waar­heid bygebring. Die seeman klem met een hand vir lewe en dood aan die kruishout vas, maar sy ander hand is uitgestrek na `n ander man wat in die branders spartel, om hom ook na die veiligheid van die kruis te trek. Elkeen van ons wat die Here Jesus se redding leer ken het, moet omsien na ander wat dit nog nie bereik het nie. Daar is wonderbare beloning vir elkeen wat iemand anders ook tot redding gelei het.