Image deur 4537668
'N Deurlopende hede is 'n voortdurende hede.
Ek hou van die onmiddellike teater om musiek te speel wat vir nou net goed voel en dan vir ewig verdwyn. Ek hou ook van hoe goed dit voel om 'n sin uit 'n paragraaf te verwyder wat ek twintig jaar gelede geskryf het. Daardie vonnis en sy bure het my altyd gepla. Ek het dit van tyd tot tyd probeer regmaak, maar het dit nooit reggekry nie. Toe het ek dit eenvoudig uitgevee, en nou is die bure gelukkig en die paragraaf is onbelemmerd. Om die delete-sleutel te slaan vind binne 'n oomblik plaas, maar dit het lank geduur om dit te tref.
Die antieke Grieke het gepraat van twee soorte tyd, of twee ervarings van tyd: chronos en kairos. Chronos is wat ons nou kloktyd, objektiewe tyd noem. In musiek, chronos is metronoomtyd. Kairos is tydigheid, die gunstige oomblik wat uit ons ervaring spruit, iets wat nie op enige tydstip kan gebeur nie, maar slegs op hierdie tyd. Opvoeders noem dit die leerbare oomblik. Om die delete-sleutel op die sin te slaan, vind plaas in die verbeterde werklikheid van kairos. In chronos dit neem 'n halwe sekonde of twintig jaar.
Daar is 'n gesegde van die sestiende-eeuse Japanse teemeester Sen no Rikyū: ichi-go ichi-e. Letterlik beteken dit "een keer, een vergadering." 'N Eenmalige ontmoeting, ongekend en onherhaalbaar.
Teeseremonie is 'n uiters geritualiseerde aktiwiteit; met die eerste oogopslag lyk dit ver van improvisasie. Praktisyns kan 'n leeftyd spandeer om hul vaardighede met die hantering van gereedskap te vervolmaak, om die atmosfeer van die ruimte te skep en die baie formele dekor van hul interaksie met deelnemers te verfyn.
Die gasheer en gas reageer in 'n streng voorgeskrewe volgorde: jy sit net so, die water word net so gestort, die teepeper word net so hanteer. Die gas lig die bak effens op en draai dit dan om aan die agterrand te drink om nederigheid en waardering uit te spreek, en albei die deelnemers verstaan ​​die betekenis wat kodifiseer.
Begin-, middel- en eindpunt word gedefinieër, en dieselfde gasheer en gaste kan moontlik 'n teeseremonie in die toekoms inrig. Maar die ervaring van vandag kan nooit weergee word nie: die geroep van 'n wilde voël buite wat meng met die geluid van die ketel op kookpunt, die gesprek op verskillende punte wat optel, vertraag en verval in stilte, die doelbewuste aard van elke gebaar wat kombineer en vermenging met die onvoorsiene omgewingsfaktore van lig en klank vorm 'n deurlaatbare geheel wat beide ervarings van tyd moontlik maak, chronos en kairos. Die resultaat is dat hierdie noukeurige ritueel 'n konteks word vir die deelnemers om die onvermoë en kosbaarheid van hul interaksie diep te besef net nou.
Die uniekheid in elke herhaalde uitvoering
In hierdie sin chado, die 'Way of Tea', is nie anders as baie konserte van Westerse klassieke musiek nie. 'N Konsert is 'n ritualiseerde vorm van sosiale interaksie en gespesialiseerde kunsvlyt. Alhoewel 'n stuk herhaaldelik met dieselfde of soortgelyke parameters uitgevoer kan word, is dit op die een of ander manier 'n unieke ervaring. Die punt om die ritueel te onderneem, is dat dit, ondanks sy hoogs gestruktureerde en presiese aard, 'n ontmoeting is wat nie voorspel, gekontroleer of weer geskep kan word nie.
In hierdie oomblik vloei die voorbereiding en die skepping, die tegniese en die heilige, naatloos soos 'n gewyde dans saam. En dan verdwyn die oomblik.
Ons behandel 'n vlugtige ontmoeting met die erns van diep spel. Ons ontmoeting is uniek in die geskiedenis van die heelal. Dit sal nooit weer so wees nie.
Uitgesoek met toestemming van "Die kuns van Is".
© 2019 deur Stephen Nachmanovitch. Alle regte voorbehou.
Video: Is daar foute in die improvisasie?
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > perfeksionisme > Hierdie oomblik is hierdie oomblik: dit sal nooit weer so wees nie