Skatte word bereken vir orkane soos Dorian nie die volle koste van rampe deur klimaatsverandering aangevuur nie - Klimaatimpak Nuus | Klimaatsimpaknuus
Geskryf deur Gary W. Yohe
Motors sit onder water in die orkaan Dorian in Freeport, Bahamas. AP Photo / Ramon Espinosa
Wetenskaplikes sê klimaatsverandering veroorsaak dat kragtige orkane soos Dorian al hoe meer oor die kusgebiede toesak, wat lei tot swaar oorstromings. Amptenare in die Bahamas gevrees 'n ongekende verwoesting nadat Dorian twee dae lank oor die eilande gesweef het en dit met reën gepomp het.
Maar verder as meer intense en stadig bewegende orkane, is die warm klimaat is geblameer vir wat 'n skerp uptick veroorsaak in alle soorte ekstreme weergebeurtenisse regoor die land, vanaf plofbare veldbrande in Kalifornië om Ernstige oorstromings in die VSA en uitgebreide droogte in die Suidweste.
Laat verlede jaar, die media geblaas dat hierdie en ander gevolge van klimaatsverandering kan die Amerikaanse BBP sny teen 10% teen die einde van die eeu - "meer as dubbel die verliese van die Groot Depressie", soos Die New York Times het ingestem. Daardie syfer is getrek uit 'n enkele figuur in die Amerikaanse regering Vierde Nasionale Klimaat Assessering. (Openbaarmaking: Ek het daardie verslag hersien en was die ondervoorsitter op die derde een, wat in 2014 vrygestel is.)
As dit eng is, het ek goeie nuus en slegte nuus. Die goeie nuus is dat hierdie syfer verkeerd getrek is uit 'n beduidende verkeerde lees van die verslag - wat eintlik 'n omvang van 'n BBP-verlies van so laag as 6% tot so hoog as 14% teen 2090 aangebied het.
Die slegte nuus is egter dat 'n meer betekenisvolle assessering van die koste van klimaatsverandering - met basiese ekonomiese beginsels Ek leer om ondergrade - is 'n hel van 'n baie skaarser.
Om die koste te tel
Eerstens, kyk hoe regeringsagentskappe, versekeringsmaatskappye en die media bereken en rapporteer oor die ekonomiese koste van rampe.
Volgens die National Oceanic and Atmospheric Administration het Michael en Florence elk in 2018 Hurricanes ongeveer US $ 25 miljard skadevergoeding veroorsaak, wat bydra tot 'n totale tol van $ 91 miljard van die jaar se weer en klimaat rampe. In 2017 was die NOAA se totaal nog groter: $ 306 miljard, weens die massiewe vernietiging van Hurricanes Harvey, Irma en Maria.
Maar hierdie tellings is nie regtig geldige maatreëls van ekonomiese skade nie. In plaas daarvan weerspieël hulle net ramings van wat mense dink moet belê word om te herstel wat in die storms, vloede of brande beskadig of vernietig is.
Om die ekonomiese koste van 'n uiterste weersomstandighede regtig te verstaan, is dit belangrik om al die beleggings te oorweeg wat uitgedruk word of verlore gaan om daardie herboukoste te dek. Op 'n ander manier, daar is net soveel geld om rond te gaan. En dat $ 25 miljard gebruik word om te herbou, beteken dat $ 25 miljard nie gebruik word vir ander openbare en private beleggingsgeleenthede wat meer vooruitsig of meer geneig is om groei te bevorder nie.
Rekeningkunde vir groei
In plaas daarvan glo ek 'n fundamenteel meer gesonde manier om dit te doen, is om iets te noem wat "groei-rekeningkunde" genoem word.
Groei rekeningkunde neem die produktiewe gebruik van kapitaal en innovasie in die vergelyking in. Die vraag wat ons wil vra, is wat met die groei in die BBP gebeur wanneer herstelpogings van ekstreme gebeure produktiewe beleggings insluit, soos om nuwe fabrieke of paaie en brûe te bou.
Terug na NOAA se geraamde verliese vir 2017 en 2018 het produktiewe belegging in totaal in dié jare sowat $ 400 miljard geval. Dit wil sê, as die rampe nie gebeur het nie, sou belegging soveel hoër wees. En die verminderde belegging vertaal in minder groei in bruto binnelandse produk - 'n maatstaf van al 'n ekonomie produseer in 'n gegewe tydperk.
As daar soortgelyke ervarings in uiterste gebeure plaasvind vir die volgende 10-jare - wat nie 'n slegte aanname is nie aangesien vier van die duurste jare in die geskiedenis het plaasgevind in die laaste vyf - Amerikaanse BBP in 2029 sou sowat 3.6% laer wees as wat dit anders sou gewees het, gegrond op my berekeninge deur gebruik te maak van groeiberekening.
Dit kom neer op 'n ekonomie wat $ 1 triljoen armer is as gevolg van hierdie uiterste weersomstandighede wat produktiewe belegging uitdryf.
Individue kan nie die klimaatkrisis oplos nie. Regerings moet opstaan ​​| Anders Lever Mann | Opinie
Dit is die werklike koste van 'n wêreld waarin hierdie soort rampspoedige rampe vaker voorkom.
Die koste van klimaatsverandering kan teen die einde van die eeu ondeurgrondelik wees. AP Images / Brian Battaile
Vroeër en skaarser
As ons terugkeer na ons 10% -figuur, is 3.6% relatief kleiner, natuurlik, maar dit is baie gouer, wat dit baie skaarser maak.
Omdat die aantal uiterste gebeure en hul vernietigende krag bly verhoog teen 'n versnelde tempo. As ons kan verwag om 'n $ 1 triljoen treffer oor net die volgende dekade te neem, is die koste teen die einde van die eeu amper onbeskryflik.
Alhoewel ek dalk nie saamstem met die syfers wat The New York Times en ander gebruik om rampe te tel nie, is dit reg om te probeer om lesers aan te spoor.
Die situasie is net baie erger as iemand besef. Met enige geluk sal die grootte van die figuur ons skrik om meer te doen om die ergste te verwerp.
Gary W. Yohe, Huffington Stigting Professor in Ekonomie en Omgewingstudie, Universiteit van Wesleyan