Orale Papillomavirus in honde | Troeteldiere Huishouding
Orale Papillomavirus in honde
Jou ouers het jou waarskynlik gewaarsku dat 'n vreemdeling soen, was om almal wat daardie persoon soen, te soen. Wel, dit was reg en dieselfde advies geld vir jou hond.
Honds mondelinge papillomas, ook bekend as mondelinge vratte, is klein, goedaardige gewasse van die mond wat veroorsaak word deur die papillomavirus. Hulle word op die lippe, tandvleis, mond aangetref, en selde kan ook op ander slymvliese geleë wees.
Katte mondelinge papillomas raak gewoonlik jong honde onder die ouderdom van 2. Jong honde is meer vatbaar vir die papillomavirus omdat hulle immuunstelsel nie ten volle ontwikkel is nie. Soos hulle immuunstelsel verval, produseer hulle teenliggaampies teen die virus en die vratte kan uiteindelik verdwyn. Geaffekteerde honde kan die virus aan ander honde oordra deur direkte kontak. Dit kom gewoonlik voor wanneer hulle mekaar groet, speelgoed speel of eet of drink uit dieselfde kos of waterbak. Honds papillomavirus is spesiespesifiek en kan dus nie van honde na mense of katte oorgedra word nie.
Papillomas ontwikkel gewoonlik op die lippe, tong, keel of tandvleis. Hulle is rond en het 'n onreëlmatige oppervlak wat herinner aan 'n blomkool of seeanemone, en groei gewoonlik in trosse. Die meeste honde is asimptomaties, tensy die papillomas besmet raak. Besmette orale papillomas kan pyn, swelling en slegte asem veroorsaak.
Dit is altyd 'n goeie idee om jou hond na die veearts te bring as jy ooit 'n knop of stamp sien. Jou veearts kan gewoonlik orale papilloma van die hond diagnoseer deur hul kenmerkende voorkoms. Aangesien orale papillomas soms maligne (kankeragtig) kan word en ander kankers in die mond kan groei, kan u veearts 'n biopsie van die letsel verkry om die diagnose te bepaal, afhangend van die ouderdom van u troeteldier. Net so sal jou veearts jou hond se mond ondersoek om te bepaal of die papillomas besmet is en antibiotika benodig word.
Aangesien honde orale papillomas gewoonlik asimptomaties voorkom, word behandeling dikwels nie aangedui nie, tensy hulle besmet of simptomaties word. Besmette papillomas kan pynlik wees en benodig 'n kursus antibiotika. Soms sal 'n hond soveel groei hê dat eetprobleme problematies word. Wanneer dit voorkom, kan die papillomas chirurgies uitgesny word of behandel word met krioterapie (vries). Nog 'n behandeling behels die beskadiging van die letsels om die gasheer se immuunstelsel te stimuleer om hulle aan te val. By mense is interferon in ernstige gevalle gebruik, maar hierdie behandeling is duur en het gemengde resultate met honde verskaf. Die meeste gevalle van honde-mondelinge papillomas word binne 1 tot 5 maande op hul eie weggedoen, aangesien die aangetaste hond se immuunstelsel 'n reaksie op die virus opdoen.
So terwyl dit waar is dat soen kieme kan versprei, ten minste in die geval van orale papillomas, word hulle gewoonlik op hul eie los. As u enige vreemde groei in u mond se mond of lippe sien, neem u hond na u veearts om te verseker dat hulle mondhuidige papillomas is en nie iets ernstiger is nie.