Vir 'n lang tyd het mans gewonder hoe die heelal sou ontstaan ​​het. Geleidelik was dit nodig om die idee dat ons 'n sentrale posisie in die heelal inneem, te laat vaar en die siening te aanvaar dat ons ligging in die heelal onbeduidend is.
Die Big Bang Theory veronderstel dat sterrestelsels van mekaar af wegbeweeg, soos opgemerk deur Edwin Hubble in 1930. Daar word dus aanvaar dat in die verre verlede, ongeveer 10 tot 15 miljard jaar gelede, almal sterrestelsels was op 'n stadium, op 'n baie hoë temperatuur, wat na die Oerknal uitgebrei het.
Dus hoewel die naam "Oerknal"Dit bring ons by die idee van 'n soort ontploffing. In werklikheid, wat gebeur het, was 'n uitbreiding van 'n klein (en baie digte) toestand na wat dit vandag is. Met ander woorde, die Big Bang Theory het nie die die doel om te verduidelik wat die skepping van die heelal geïnisieer het, wat voor die oerknal bestaan ​​het, of selfs wat buite die heelal bestaan, en ja, hoe dit "getransformeer" het tot wat ons nou die heelal noem.
Die Belgiese priester, siviele ingenieur en kosmoloog Georges-Henri Lemaître was waarskynlik die eerste een wat 'n model vir die Oerknal in 1927 voorgestel het. oeratoom, en dat hierdie atoom in baie stukke gebreek het, wat al hoe meer versplinter het totdat hulle die atome bereik het wat ons vandag ken. Die hipotese wat deur Lemaître geopper is, is die eerste idee dat daar 'n kernklyting (proses waarin 'n swaar atoom in ligter, stabieler kerne verdeel).
Alhoewel dit verkeerd is, aangesien Lemaître se hipotese die wette van die struktuur van die materie oortree, het dit moderne modelle van teorieë oor die oorsprong van die heelal geïnspireer.
Ongeag Lemaître, die Russiese wiskundige en weerman Alexander Friedmann ontdek 'n hele gesin van oplossings vir die vergelykings van Algemene relatiwiteitsteorie (Dit is die teorie van swaartekrag, wat gravitasie beskryf as die werking van die massas op die eienskappe van ruimte en tyd, wat uiteindelik nie net die beweging van liggame beïnvloed nie, maar ook ander fisiese eienskappe).