'N nuwe Washington Post / ABC Nuus poll Sondag word Donald Trump en Hillary Clinton vrygelaat. Trump het Clinton 46-persentasie tot 44-persentasie onder geregistreerde kiesers gelewer. Dit is 'n 11-persentasie swaai teen Clinton sedert Maart.
A nuwe NBC News / Wall Street Journal poll, wat ook Sondag vrygelaat is, toon Clinton teen 46-persentasie tot Trump se 43-persentasie. Voorheen het sy 50 persent tot 39 persentasie gelei.
Polls so ver voor 'n verkiesing vertel ons nie veel nie. Maar in hierdie geval doen hulle 'n ernstige vraag.
Sedert hy twee weke gelede die Republikeinse nominasie beklink het, was Trump die voorwerp van selfs minder ongunstige druk as wat hy voorheen was - oor sy behandeling van vroue, sy geneigdheid om te lieg, sy bizarre beleidsvoorstelle.
Voordat dit maande van nuusdekking gekom het van sy bigotry, megalomania, narcisme, xenofobie, weiering om geweld tydens sy byeenkomste te veroordeel, weiering om homself van wit supremacists te veroordeel, en meer leuens.
So, hoe kan Trump selfs met Hillary Clinton trek?
Regdeur die Republikeinse primaries het pundits en stembusse ons herhaaldelik gesê hy het gepluk, dat sy mees onlangse verregaande verklaring sy ondergang was, dat hy as onaantasbaar beskou is, dat hy nie die kans gehad het om die nominasie te kry nie.
Maar in my reise regoor die land het ek baie gevind wat hom juis ondersteun omdat hy gekwalifiseer is omdat hy dit gehad het.
'N Latyns-Amerikaanse uit Laredo, Texas, vertel my vir haar en die meeste van haar vriende is vir Trump omdat hy Meksikane wil uitlok. Sy dink te veel Meksikane het onwettig hierheen gekom, en dit maak dit moeiliker vir diegene wat hier wettiglik is.
'N vakbondslid van Pittsburgh sê hy is vir Trump, want hy sal taai wees op Amerikaanse maatskappye gestuur werk in die buiteland, taai met die Chinese, taai met Moslems.
'N Klein sakeman in Cincinnati vertel my hy is vir Trump omdat "Trump nie 'n politikus is nie. Hy sal hulle hel in Washington gee. "
Politieke ontleders het Trump onderskat van die sprong omdat hulle deur die truspieël van die politiek gekyk het soos dit destyds was.
Trump se opkoms dui op 'n nuwe soort politiek. Jy kan dit anti-politiek noem.
Die ou politiek het regs na links gegaan, met presidensiële aspirante wat na die sentrum toe beweeg het, het hulle die nominasie gespeel.
Anti-politiek gooi Washington-insiders, korporatiewe bestuurders, bankiers en media-magnees teen 'n groeiende aantal mense wat dink die spel is teen hulle ingestel. Daar is geen sentrum nie, net vyandigheid en agterdog.
Amerikaners wat voel dat hulle geskroef word, word aangetrokke tot 'n outoritêre boelie - 'n sterkman wat die esel gaan skop. Die voormalige TV-ster van die werklikheid wat herhaaldelik aan deelnemers gesê het dat hulle "ontslaan" is, lyk moeilik en konfronterend genoeg om kragtige gevestigde belange aan te pak.
Dat die meeste Amerikaners nie spesiaal soos Trump is nie, is irrelevant. Soos een Midwesterner my 'n paar weke gelede gesê het, kan hy 'n ruk wees, maar hy is ons stoot. "
Net so, in hierdie era van anti-politiek, is enige kandidaat wat blykbaar die politieke instelling te wees, 'n sterk nadeel. Dit kan Hillary Clinton se grootste gestremdheid wees.
Die ou politiek het sorgvuldig ingewikkelde toesprake en beleidsvoorstelle gehad wat bereken is om by bepaalde kiesafdelings aan te kla. In hierdie sin is mev. Clinton se voorstelle en toesprake amper foutloos.
Maar in die nuwe era van anti-politiek is Amerikaners skepties oor goed vervaardigde toesprake en gedetailleerde beleidsvoorstelle. Hulle verkies egtheid. Hulle wil hul kandidate onskripsies en ongefiltreer.
'N Midde-vlak uitvoerende beampte in Salt Lake City het vir my gesê hy het nie met Trump saamgestem nie, maar hom ondersteun omdat "die man die regte ding is. Hy sê wat hy glo, en jy weet waar hy staan. "
In die ou politiek, politieke partye, vakbonde en besigheidsgroepe, en die pers bemiddel tussen individuele kandidate en die publiek - verduideliking van kandidate se posisies, kandidate onderskryf, kiesers organiseer en mobiliseer.
In hierdie era van anti-politiek is dit vir enigiemand met genoeg ego, geld en vermetelheid - dit wil sê Donald Trump - moontlik om dit self te doen: homself as kandidaat te verklaar; kommunikeer met en mobiliseer kiesers direk deur Twitter en ander sosiale media; en om gratis reklame in die hoofstroommedia te kry deur oproerig, polities foutief te wees en sny. Amptelike onderskrifte is irrelevant.
Donald Trump het die kuns van anti-politiek vervolmaak op 'n tyd wanneer die publiek die politiek verontagsaam. Daarom het soveel kenners in die manier waarop die politiek gebruik word, voortdurend sy kanse onderskat.
En hoekom Trump se demagogeery - die vooroordele en vrese van Amerikaners wat grond verloor het, kanaliseer - maak hom die mees gevaarlike genomineerde van 'n belangrike politieke party in die Amerikaanse geskiedenis.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > demokrasie > verkiesings > Robert Reich oor waarom Trump kan wen