Hoe om die gevaar van Berlusconi se kandidatuur in Italië te voorkom
Beeld met vergunning van Mathieu Cugnot, Skepper, © Europese Unie 2019
Silvio Berlusconi is 'n Italiaanse mediamagnaat en politikus wat as Eerste Minister van Italië in vier regerings van 1994-1995, 2001-2006 en 2008-2011. Terloops wat hy van die instellings en sy mag gebruik gemaak het, was Berlusconi die politieke leier wat die liberale demokrasie die meeste in gevaar gestel het, ná Donald Trump, in die Weste. En hy het stelselmatig die beginsels daarvan geskend, skryf Emanuele Felice, joernalis by die dagblad Domani.
As hy vandag verkies is, sou hy verkies word omdat hy gekroon is deur twee leiers soos Salvini en Meloni wat openlik verwys na Orban se onliberale demokrasie, Poetin en Trump. So 'n uitkoms sal 'n skande vir die Italiaanse Republiek wees, om etiese en politieke en natuurlik geregtelike redes. Dit sou die val van ons hoogste en kosbaarste instelling wees, van 'n bolwerk van waarborg tot 'n instrument van 'n moontlike onliberale involusie van ons land, het Felice gesê.
Nou, om die tekens wat daar is, te begryp, lyk dit na 'n onwaarskynlike gebeurtenis. Die voorkant kraak, daar is 'n onderskeid, 'n teken dat die getalle moeilik is. Maar ten spyte hiervan gaan die bondgenote voort om hom formeel te ondersteun, bowendien met 'n sekere minagting vir bespotting (hulle vra Berlusconi om "die reservaat wat tot dusver gehou is, te ontbind" na 'n vergadering by sy woning).
Dit is 'n feit wat boekdele spreek oor die aard van die sentrum-regse wat ons in Italië het. Hy voeg bevestigings by oor die aard van leiers soos Matteo Salvini en Giorgia Meloni. Benewens Berlusconi self, die eerste wat die situasie moet besef en eerder die land tot hierdie verleentheid en gevaarlike toets dwing, vir ons almal, voor die hele wêreld – en in so 'n oomblik.
Italië se sentrum-regs bevestig dus dat dit diep onliberaal, avontuurlik en onverantwoordelik is.
Soos in geen ander land in Wes-Europa nie (dalk is die enigste vergelyking wat nog staan, dié met die Verenigde State, waar die Republikeine gyselaar van Trump is).
Die senter-links moet vermy om 'n noodlottige fout te maak. Verwyder Berlusconi en stem vir 'n ander sentrum-regse naam, wat nie "verdelend" is nie. So 'n uitslag sal steeds 'n oorwinning vir Berlusconi wees en vir al die sentrum-regs, hierdie sentrum-regs. Dit sou beteken dat die moontlikheid van Berlusconi as 'n beginpunt vir 'n onderhandeling aanvaar word.
Pd en Cinque Stelle moet ook die teenoorgestelde fout vermy en hulself in verontwaardiging verskans. Stel dalk 'n vlagkandidaat voor en onderskryf dus die idee van 'n Italië wat in twee verdeel is waarin elke party tog die reg het om gelegitimeer te word en na die botsing te gaan met die risiko om te verloor.
Dit is nodig om te reageer deur te fokus op 'n figuur met baie hoë aansien, wat nie aan een van die twee kante toegeskryf kan word nie en wat dus in staat is om selfs onder die groot verwarde sentrum-regse kiesers opgang te maak. Hy is 'n figuur wat in staat is om te wen sonder om toe te gee aan onderhandelinge met diegene wat ons hoogste instellings in gevaar stel, maar sonder om homself in getuienis op te offer.
Skrywer se nota: Die algemene neiging van die meeste politici en die media oor mnr. Berlusconi word benadeel om negatief te wees.