Bipolêre versteuring Simptome Manie en hipomanie
Gedrag kan swaai van oormatige tot nie-bestaande
Seks is 'n belangrike deel van die meeste van ons lewens en nie minder nie vir mense met bipolêre versteuring . Maar die handhawing van 'n gesonde seksuele verhouding wanneer bipolêre kan so kompleks as die siekte self.
Afhangende van die individu, kan gedrag swaai van periodes van oormatige seksualiteit aan kinders waar seksuele libido en funksie ernstig verminder word. Hierdie hoë vlak van veranderlikheid kan 'n persoon se vermoë beïnvloed om 'n langtermynverhouding na te streef of in stand te hou.
Aan die een kant kan die impulsiwiteit wat met bipolêre manie verband hou, ongesonde en selfs seerlike gedrag verbrand, terwyl die stres van depressie selfs die mees toegewyde verhoudings kan spanning.
Manie en hiperseksualiteit
Hiperseksualiteit is een van die gedrag wat kan manifesteer as 'n simptoom van manie . Dit word gedefinieer as die verhoogde behoefte aan seksuele bevrediging, gekenmerk deur verlaagde inhibisies en / of die begeerte om seks te verbode.
Dit is nie ongewoon dat mense tydens 'n maniese episode 'n verhoogde sin van seksualiteit ervaar nie. Vir hom is dit nie 'n probleem nie. Dit is wanneer dit gepaard gaan met impulsiwiteit, risiko-opname, swak oordeel en ekspansiwiteit - alle kenmerke van bipolêre manie - dat hipersexualiteit vernietigend kan wees.
Wanneer die uitoefening van seks dwang word, kan dit selfs as seksverslawing geklassifiseer word. Alhoewel die klassifikasie steeds kontroversieel beskou word , word daar gesê dat 'n persoon verslawing het wanneer hy of sy onnodige hoeveelhede tyd spandeer in seksuele verwante aktiwiteite tot die punt waar belangrike sosiale, beroeps- of ontspanningsaktiwiteite verwaarloos word.
Kenmerke kan insluit:
Kompulsiewe seks met sekswerkers
Anonieme seks met verskeie vennote
Veelvuldige sake buite 'n toegewyde verhouding
Gereelde beskuldiging van seksueel-georiënteerde inrigtings
Gewone exhibitionisme
Gewone voyeurisme
Onvanpaste seksuele aanraking
Terwyl hipersexualiteit en seksverslawing nie inherente fasette van bipolaire manie is nie, is dit belangrik om die tekens te herken.
Nie net kan hierdie gedrag seergemaak anders stabiele verhoudings, kan hulle die individu op 'n verhoogde risiko van seksueel oordraagbare infeksies en ander siektes plaas. As sodanig vind die regte kombinasie van medikasie om manie te beheer noodsaaklik is om hipersexualiteit te verhoed dat dit vernietigend word.
Depressie en Verlies van Seksuele Funksie
Depressie kan die seksdrywing doodmaak. En dit is nie net die buikversteuring self wat daaraan bydra nie; Die middels wat gebruik word om depressie te behandel, kan libido en 'n persoon se seksuele funksie verlig.
Mense met bipolêre versteuring gaan soms maande of selfs jare met min of geen belangstelling in seks. Dit maak dit moeiliker om 'n verhouding na te streef of te onderhou. Depressie, in sy aard, brandstof gevoel van onvoldoendeheid en selfvertroue wat vertaal na hoe mens oor seks in die algemeen voel.
Bipolêre versteuring kan seksuele verhoudings op verskeie maniere uitdaag:
Die bipolêre persoon sal dikwels fisies onaantreklik en ongewens voel.
Gebrek aan higiëne en versorging sal dikwels met hierdie gevoelens vergesel word.
Gevoelens van ontoereikendheid, kwesbaarheid en waardeloosheid interfereer met intimiteit.
Uitputting kan selfs die uitoefening van seks emosioneel en fisies dreineer.
Hoe minder seks 'n persoon het, hoe meer kan hy of sy skuld en selfvertroue voel.
Sekere medisyne wat gebruik word om bipolêre versteuring te behandel (veral selektiewe serotonienopname-inhibeerders, of SSRI's ) kan 'n persoon se seksuele begeerte en / of vermoë om 'n orgasme of ereksie te bereik, verminder.
Maar 'n gebrek aan seksuele belangstelling is slegs een van die moontlike gevolge van bipolêre depressie. In sommige gevalle sal 'n persoon op die teenoorgestelde manier optree, simptome van hipersexualiteit vertoon as middel om hierdie negatiewe gevoelens te vergoed.
Terwyl die behandeling van bipolêre depressie altyd die primêre fokus moet bly, hoef dit nie noodwendig die libido te benadeel nie.
Daar is maniere om die seksuele newe-effekte van bipolêre middels te bestuur sonder om die behandeling te benadeel. Oor die algemeen is SSRI's nie gevind dat dit veral effektief is vir bipolêre versteuring nie. Stemmingsstabilisators soos litium , Depakote (valproiensuur) en Lamictal (lamotrigine) word as meer doeltreffend beskou en het gewoonlik minder seksuele newe-effekte.
> Bella, A. en Shamioul, R. "Psychotropics and Sexual Desire." Cent European J Urol . 2013; 66 (4): 466-471.
> Kafka, M. "Hypersexual Disorder: 'n voorgestelde diagnose vir DSM-V." Argiewe van seksuele gedrag. 2010; 39: 377-400.