194. Wonderwerke – van binne en buite. – Bodemklippe
Gepubliseer op Maart 7, 2019 Maart 7, 2019 deur Ansophie Joubert
As ons praat van wonderwerke dan kan ons nie anders as om magteloos te voel nie. Ons lewe is onderworpe aan die natuurwette en dinge gebeur daarvolgens. Dink vir 'n oomblik wat 'n wonderwerk is. Die eenvoudigste manier om 'n wonderwerk te beskryf is seker om te sê: jy wonder hoe dit werk. Dit is iets buitengewoon, bo en buite die natuurwette. Dit beklemtoon ons onvermoeë in die verband. Dit is iets wat gebeur wat nie in die gewone omgang van die lewe verklaar kan word nie.
In die woordeboek word 'n wonderwerk as 'n verrassende en welkome gebeurtenis omskryf, wat nie in wetenskaplike terme verklaar kan word nie, en daarom slegs as die ingrype van 'n goddellike wese beskou kan word. Wonderwerke is altyd positief. Nêrens in die definisie is daar 'n sweempie van negatiwiteit nie. Die buitengewone, hoogs onwaarskynlike, onmoontlike gebeurtenis word verwelkom met verligting en vreugde.
Selfs die mees verwoede ateïs en agnostikus moet erken dat daar een historiese figuur in hierdie wêreld is wat onmiskenbaar en onmiddellik met wonderwerke assosieer word, of jy die wonderwerke glo of nie – naamlik Jesus. Soveel male in die debatte van die Nuwe Ateïste word die wonderwerke van Jesus en diegene wat dit glo en verkondig, met bespotting en vernedering aangeval. Deur al die eeue, het die opgetekende wonderdade van Jesus bly voortbestaan as 'n bron van hoop en uitkoms in die slegste en mees katastrofiese omstandighede.
Wonderwerke word gewoonlik beskryf in die woorde van mense wat dit self ervaar het of ooggetuies daarvan was. Sulke wonderwerke het te doen met die onverklaarbare en buitengewone verandering in 'n mense se omstandighede of persoon wat ook deur ander waargeneem kan word. 'n Drastiese positiewe draai in slegte omstandighede of 'n persoonsverandering wat deur ander waargeneem kan word – soos iemand wat vrede maak in 'n twis of vergewe waar hy te na gekom is, is in ons wêreld 'n buitengewone gebeurtenis.
Daar is dinge wat ons lewe beskryf en dinge wat ons lewe definieer. Slegte omstandighede en fisiese siekte kan dalk ons lewe beskryf, maar dis ons keuse of ons toelaat dat dit ons lewe defnieer. As 'n volwasse mens kan mens in 'n groot mate bepaal wat jou lewe defnieer, veral in omstandighede wat nie positief is nie, of selfs binne-in 'n lewenskrisis. Jy kan besluit wat die kenmerk van jou lewe is – jou omstandighede of jou innerlike keuses.
Dit bring ons by 'n belangrike geestelike beginsel. Ons innerlike wese is die enkel grootste bepalende faktor van ons menswees. Ons is mens soos God – drie in een – gees, siel en liggaam. Ons gees maak op 'n diep vlak met God se gees, die Heilige Gees, kontak wanneer ons besluit om ons lewe aan hom oor te gee en weer gebore word. Ons siel is ons persoonlikheid wat uitgedruk word in ons wil, verstand en emosie. Tot die mate waartoe ons gees, aan die Heilige Gees onderworpe, ons persoonlikheid bepaal, is die mate waartoe ons geestelik groei. Dit is 'n wilsbesluit, net soos die kragtige wilsbesluit om aan God te behoort ons hele lewe in 'n ander rigting stuur.
Dit bring ons by die volgende belangrike geestelike beginsel – die hemelse rangorde van besluitneming. Die kind van God leef anders en besluit anders as die ongelowige. Ons prioriteite word in die sterkste moontlike terme met die van die wêreld gekontrasteer. Ons lewensbeginsels en besluite word aan die Gees van God onderwerp. Ons gees ontvang leiding van die Heilige Gees en dit bepaal ons besluit op sielsvlak wat dan deur ons liggaam uitgevoer word. Die liggaam is die laaste in die hemelse rangorde van leefbeginsels.
God se kind = Heilige Gees > gees > siel > liggaam.
Die insentief vir ons lewe vind ons in die ondeurgrondelike wysheid van God.
Uit Hom en deur Hom en tot Hom is alle dinge. Aan Hom behoort die heerlikheid tot in ewigheid! Amen. (Romeine 11:33, 36)
Die ongelowige leef andersom. Sy liggaam se behoeftes en gemak, bepaal sy besluite op sielsvlak – wat hy wil, hoe hy voel en wat sy denke beïnvloed. Dit bepaal sy gedrag met die noodwendige gevolg in sy diepste wese – sy gees.
Wêreld se kind = liggaam > siel > gees.
Die gebrokenheid van die wêreld, die gebrek aan moraliteit en die skerp fokus op liggaamlike behoeftes wat verkeerdelik verhef word tot die hoogste goed, het stukkende mense tot gevolg. So dikwels kan tragedie en verskeurde harte na sondige besluite terugherlei word. Owerspel, onbetroubaarheid, verraad, liefdeloosheid, hardheid, vrees en woede en die algemene aanbidding van die liggaam is die oorsaak van gebroke verhoudings en verskeurde kinders wat onskuldig in hierdie proses ingesleep word met katastrofiese gevolge.
Ons het verlede keer Jesaja 61 bespreek. Hoe kosbaar is dit om te weet Jesus het gekom om:
…te verbind die gebrokenes van hart… (61:1,OAB)
Die wonderwerk van binne! Bodemklipvriende, is dit nie wonder-woorde van genesing nie!
Het jy Jesus-verbande nodig? Het jy 'n gebroke hart wat elke nou en dan bloei? Hoor weer en weer:
He has sent me to bind up and heal the brokenhearted (AMPC)
Hoe sal dit kan gebeur? Wat is Jesus-verbande?
Die antwoord is in Jesaja 61:3 – weer die AMPC:
To grant consolation and joy to those who mourn in Zion—to give them an ornament (a garland or diadem) of beauty instead of ashes, the oil of joy instead of mourning, the garment [expressive] of praise instead of a heavy, burdened, and failing spirit—that they may be called oaks of righteousness [lofty, strong, and magnificent, distinguished for uprightness, justice, and right standing with God], the planting of the Lord, that He may be glorified.
Die sleutel-woorde in die vers is: grant en give en in Afrikaans – gee.
Strong's se definisie verklaar GEEin hierdie vers soos volg:
…to put, place, set, appoint, make, ordain, establish, found, appoint, constitute, determine, fix,
maar ook verder die woorde:
…transform into, constitute, fashion, work, bring to pass.
Dit is die wonderwerk van binne. Dit is die transformasie-misterie, 'n kragtige werk van die Heilige Gees, wat uitgevoer word volgens 'n hemelse opdrag op grond van ons besluit om ons stukkende hart in die hande van ons genadige en liefdevolle Pa te plaas.
Volgende keer bespreek ons hoe dit gebeur. Die sleutel hiervoor is Romeine 12:2. Mediteer en studeer hieroor tot ons weer gesels.