Redes Liggaamsgedraaide kamera's kan dinge nie opklaar nie OMG Solutions
Redes Liggaamsgedraaide videomateriaal kan dinge nie opklaar nie
Beeldmateriaal van kameras gedra kameras kon enige probleem oplos, wat wissel van; omdat hulle polisiebeamptes wat beskuldig word van oortredings, skuldig gemaak het, is hulle nie daaraan skuldig nie en die algemene gedrag van polisiebeamptes reggestel tydens patrollie. Die algemene opvatting dat die beeldmateriaal van kameras gedra kameras alles sal wys wat gebeur het as daar 'n kritieke voorval is wat die polisie en burgerlikes betrek. Met die kameras gedra kameras was dit makliker om die onnodige gebruik van geweld deur beamptes te bekamp; hierdie siening is gedeel deur; die polisie, politici, burgerlike vryhede en die meerderheid van die publiek. Dit was beslis besig om steun van die groot bevolking te kry, dit was byna onmoontlik om dit nie te implementeer nie. Die hoop van die liggaamskamera was om aan te hou om die konflik tussen die polisie en die burgers wat uiteindelik dodelik of byna dodelik raak, te ontbloot. Hierdie hoop het daartoe gelei dat die regering miljoene dollars bestee het om die kameras te beveilig en ook om die verspreiding daarvan te verseker.
Dit is normaal dat mense vertrou op wat hulle sien en kan waarneem dat video-opnames van konfrontasie en interaksie tussen burgers en polisie baie belangrik geword het. Navorsing het 'n paar redes voorgestel wat die beeldmateriaal van die liggaamskom nie heeltemal betroubaar maak nie. Ons sal na hulle kyk.
Die eerste terugslag is die beperking van tegnologie, die beeldmateriaal van 'n kamera is 'n beperkte beeld van 'n ongeluk. Wat mense uiteindelik sien, is nie regtig duidelik nie en u kan slegs sien waar die kamera geplaas is. Hierdie plasingsfaktore kan die uitsig beïnvloed, sommige beperkings wat deur die kamera geskep word, is 'n omgewingsobstruksie en die kameralens. Dit beteken dat hindernisse rondom dit wat gesien word, baie kan versteur, die kameralens kan ook 'n groot terugslag wees as die lens nie sterk genoeg is nie, dan kan die video wankelrig wees en geraas hê. Die belangrikste is dat mense geneig is om verskillende stimuli te ervaar op maniere wat ooreenstem met hul oortuigings. Dit is 'n fenomeen bekend as 'wens-sien'. As dit verband hou met die beeldmateriaal van die polisie, beteken dit die houding wat die polisie eintlik kan beïnvloed. Byvoorbeeld, as die video van 'n beampte wat met 'n burger omgaan, gewys word, word hulle veral gefokus op die beamptes, omdat diegene wat berig het gevoel het dat hulle soortgelyke waardes het. aan 'n polisiebeampte of miskien 'n soortgelyke agtergrond het. Hulle sien dat sulke optrede van polisiebeamptes minder inkriminerend is nie. Sulke mense is ook diegene wat 'n versigtiger straf vir die beampte aanbeveel, in vergelyking met diegene wat die heeltyd op die offisier fokus. As u die polisie vertrou, deel u hul waardes, en as u optree, is u geneig om te glo dat hul optrede meer geregverdig is.
'N Ander probleem met die beeldmateriaal van die liggaamskamer is dat mense geneig is om na die reaksie en gedrag in die video te kyk sodra daar geen beampte in die video is nie. Mense is geneig om meer simpatie met die verdagte te hê as hulle na video's kyk. Die meeste verwaarloos die rol wat 'n speurder moet speel in die onttrekking van inligting en die waarheid. Die meeste kere as 'n polisie-ondervraging aan die gang is, en omdat die kamera natuurlik na die verdagte gerig is, is mense geneig om die speurder net so te laat sien dat hy sy werk doen om geregtigheid te handhaaf en die samelewing veilig te hou. In plaas daarvan konsentreer hulle meer daarop dat die verdagte nadink oor die suggestiewe en dwang-benadering wat hulle kan gebruik; as dit alles gebeur, word hulle simpatiek met die verdagte wat vir almal wat ons weet skuldig is. Hierdeur kan u maklik aflei dat die kykperspektief van die kamera die inligting bied waarop mense fokus. Dit is ook soortgelyk aan die gebruik van die kamerakamera, omdat mense geneig is om die plig van die beampte te verontagsaam en meer te fokus op die persoon wat hulle in die video sien. Alhoewel daar 'n omstander is en die voorval opneem, kan dit die hele saak in 'n nuwe voorkoms verf, maar 'n ander gevolgtrekking maak as die hele saak.
Die persepsie van individue teenoor die polisie beïnvloed baie hoe hulle dit in die beeldmateriaal sien of selfs reageer op videomateriaal daaroor. 'N Persoon kan die polisie so haat dat hy, wanneer hy beeldmateriaal daarin sien, geneig is om iets teen hulle te vind terwyl hy ten volle teen alles is wat hy in sulke beeldmateriaal doen. Daar is gevind dat mense wat hulle met die polisie geïdentifiseer het as familielede of selfs in 'n departement werk, die polisie vertrou en waarskynlik meer op hul berigte vertrou. Dit maak dikwels sin van alles wat in die videomateriaal gesien word. Daar is gevalle waar mense per ongeluk geskiet word, miskien het die beampte gedink dat hy gesien het hulle het 'n geweer of 'n mes, hulle meld die saak asof die burger 'n mes hou, alhoewel daar geen mes of geweer in die video was nie. Nou probeer diegene wat die video bekyk en met die polisie verband hou, sin maak uit die situasie en hou dit verband met die verslag wat ingedien is, hoewel dit nie met die video verband hou nie. Uiteindelik dien die beamptesverslag as 'n baie misleidende inligting wat die ondersoek gelei het. Maar die probleem met sulke verkeerde inligting is dat dit baie moeilik is om reg te stel, selfs as daar aan die bevoegde persone vertel word oor die verkeerde besonderhede en selfs verder vertel word waarom dit verkeerd is.
As ons na hierdie kwessies kyk, het dit net 'n eenvoudige oplossing, wat sou wees om almal te laat weet van hul vooroordele in denke en om die misvormde denke te verander, maar soos ons dit ken, is dit makliker gesê as gedaan. Mense aanvaar nie die verandering aan hul denkpatrone nie. Daar is 'n paar sleutelpuntinligting wat ook opgemerk moet word om te weet dat die kamera nie heeltemal perfek is nie en dat dinge nie heeltemal opklaar nie, maar dit is:
Kameras volg nie die oogbeweging nie, maar kyk net vanwaar hulle geplaas is. As u baie keer van u blik af kyk, sal die kamera miskien nie eers vasvang wat reg voor u is nie.
Liggaams kamera moedig tweede-raai aan, onder baie rustige en gemaklike omstandighede, kan mense die shoulda-cana-speletjie speel, hulle kan so baie kere beeldmateriaal speel en dan stadig begin beweeg en dan 'n toneel stilhou om dit na hul ondersoek te laat kyk.
Die afwesigheid van tydstempels in videomateriaal kan moeilik wees tydens toegang; dit is belangrik dat daar tydsberekening in video's is, aangesien dit help met die maak van belangrike en korrekte evaluerings en afleidings. 'N Video sonder tydstempel kan baie misleidend wees.
'N Enkele kamera is miskien nie genoeg om 'n ondersoek skoon te maak wanneer die hoek, die beligting van die omgewing en baie ander kamera-elemente beoordeel word nie. In 'n geval wat te make het met 'n geveg, kan 'n enkele kamera dinge baie onduidelik maak.
Die liggaam van die blokfluit kan dit wat gekyk word, blokkeer, jy kan 'n geweer of 'n Taser skiet en die liggaamskamera kan nie sien dat al wat gesien kan word, net jou arm uitsteek nie. Hierdie dinge verhoed dat 'n beoordelaar goeie oordeel kan neem.
'N Kamera is beperk tot slegs die 2-dimensie, omdat kameras nie die diepte van 'n veld kan opneem wat die menslike oog so goed doen nie, kan die afstand in beeldmateriaal baie onmoontlik wees.
Die relatiewe spoed van die kamera is anders, kameras kan dinge vinniger opneem as gewone kameras of selfs kamera's met 'n geslote kring. Dit is baie moontlik om 'n paar baie belangrike gebeurtenisse uit hierdie baie vinnige rame te verloor, aangesien dit op daardie kruider toestelle sou verskyn.
'N Paar belangrike gevare is onmoontlik om op te neem met kameras, die "tasbare leidrade" wat eintlik vir beamptes baie belangrik is om die hoeveelheid krag wat gebruik word te bepaal, is byna onmoontlik om op beeldmateriaal vas te lê. 'N Baie goeie voorbeeld is die retensiewe spanning.' N Beampte kan sê of 'n verdagte hom gaan teenstaan ​​en optree, maar dit sal nie op kamera gesien word nie, aangesien dit nie fisiek is nie.
Kamera's sien beter uit as wat mense met 'n baie lae liggie doen. 'N Beampte het 'n saak om snags te hanteer en moet waarskynlik in die riool of in 'n baie donker stegie waar die verdagte aangetref word, probeer om hom in hegtenis te neem. sorgvuldig, maar die verdagte hou moontlik 'n telefoon en die beampte wat nie goed kan sien nie, kan dit as 'n geweer en skiet beskou. Sodra dit later hersien word en dit as 'n telefoon gesien word, word dit 'n komplikasie.
By al hierdie dinge word dit 'n gevolgtrekking dat; As die kamera met die liggaam gedra is, word dinge nie heeltemal opgeruim nie, maar die beeldmateriaal kan in sommige gevalle verwarrend en selfs baie ontoelaatbaar wees. Hierdie kwessies kom gereeld voor en veroorsaak by sommige departemente verwarring oor wat om te doen, soms raai hulle uiteindelik. Ander kere neem hulle 'n besluit wat reg of verkeerd kan wees.