GELYKENIS 4: DIE SAAIER – Attie se koffietafel.
Vandag is dit Sondag. Ek weet nie hoeveel lesers sal hier lees voor hulle kerk toe gaan nie, maar ek het ook 'n vermoede dat daar getroue lesers hier is wat nie kerk toe sal gaan nie. Of jy kerk toe gaan of nie, as jy hier gelees het sal vandag se gelykenis op jou van toepassing wees.
Die punt is: Verskillende mense sal vandag dieselfde woorde en dieselfde boodskap hoor en verskillend resultate lewer. Daar is vier verskillende gevolge in die lewe van mense nadat hulle die woord gehoor het.
"'n Saaier het eendag gaan saai. Met die saai het 'n deel van die saad op die pad geval, en die voëls het gekom en dit opgepik. 'n Ander deel daarvan het op die klipbanke geval, waar daar nie baie grond was nie, en dit het gou opgekom omdat die grond nie diep was nie. Maar toe die son warm word, is dit verskroei, en omdat dit nie wortel geskiet het nie, het dit verdroog. 'n Ander deel het tussen die onkruid geval en, en die onkruid het opgekom en dit laat verstik. Die ander saad het in goeie grond geval en 'n oes gelewer, party honderdvoudig, ander sestigvoudig en ander dertigvoudig. 'Wie ore het moet luister!'" (Matteus 13:3-7)
Jesus het self hierdie gelykenis verklaar in verse 18-23:
Die by wie daar op die pad gesaai is: "Die Bose kom by elkeen wat die woord van die koninkryk hoor maar dit nie verstaan nie, en vat dan weg wat in sy hart gesaai is." (Vers 18) (The shut mind)
Die by wie daar op die klipbanke gesaai is: "… is hy wat die woord hoor en dit dadelik met blydskap aanneem. Hy laat dit egter nie by hom wortel skiet nie, en hy hou nie lank uit nie. As hy ter wille van die woord verdruk en vervolg word, word hy gou afvallig." (Verse 20-21) (Fails to think things out and think things through)
Die by wie daar tussen die onkruid gesaai is: "… is hy wat die woord hoor, maar die bekommernis van die lewe en die verleidelikheid van die rykdom verstik die woord, en dit bly sonder vrug." (Vers 22) (So many interests in life, that the most important things get crowded out)
Die by wie daar op die goeie grond gesaai is: "… is hy wat die woord hoor en dit verstaan. Hy dra inderdaad vrug en lewer 'n oes: soms hondervoudig, soms sestigvoudig, soms dertigvoudig." (Vers 23)
Die verskil in die opbrengs in hierdie gelykenis is nie die saad nie, maar die grond waarop dieselfde saad geval het. Die gelykenis stel dit duidelik dat die meerderheid mense nie positief reageer op die Woord wat hulle hoor nie.
In hierdie gelykenis verduidelik Jesus onder andere waarom die Fariseërs en die ander geestelike leiers die waarheid wat Jesus verkondig het, verwerp het – hulle was nie goed voorbereide grond nie.
Die goeie grond was diep en skoon en sag. Die saad kon op 'n manier onder die grond inkom en uit die grond ook die nodige voedingstowwe kry om te kan groei.
In die ontvangs van die woord is daar vier fases:
(i) Oop: Altyd gewillig om te leer.
(ii) Luister: Nooit te trots of te besig om te luister nie.
(iii) Verstaan: Hy het dit wat hy gehoor het deurdink en weet hoe en waar dit op hom van toepassing is.
(iii) Doen: Hy vertaal dit wat hy gehoor het in dade van gehoorsaamheid. Hy dra die vrugte wat by die bekering pas.
"Here, maak my die saailand van God. Verander my hart sodat ek gewillig sal wees om deur U Gees geleer te word. Maak my stil sodat ek kan luister en laat U Gees my help om te verstaan hoe dit wat ek hoor van toepassing is op my lewe, en gee dan dat die woorde wat U deur U Woord en deur mense in my lewe saai, 'n wonderlike oes sal lewer."
Wat sou jy kon doen om seker te maak dat die woord waarna jy luister op goeie grond val?
Waar in jou lewe het die Here swaarkry en seerkry gebruik om die grond meer vrugbaar te maak?
Wat is die mees onlangs "vrug" wat vir jou in jou lewe sigbaar geword het as gevolg van saad wat op goeie grond geval het?
GELYKENIS 5: DIE ONKRUID EN DIE KORING
12 thoughts on "GELYKENIS 4: DIE SAAIER"
November 4, 2007 om 13:11
Ek is een van die wat eerder vandag hier gelees het as om kerk toe te gaan. Maar ek gaan darem gereeld kerk toe 🙂
Ek sou graag wou dink dat ek goeie grond is, Attie, maar ek dink mens is soms goeie grond en soms nie, met meer as net die Here se Woord. Soms hoor ons sonder om te luister en soms hoor ons weer meer as wat ons voor geluister het.
Die dag toe ek uitvind EK is die een wat nie kinders kan hê nie, daardie dag was die begin van die Here wat my grond reggekry het vir die saaityd. Opstandigheid het mettertyd gehoorsaamheid aan Sy Wil geword. Daar kom nog dae dat ek wederstrewig raak, maar in geheel dra hierdie grond meer goeie oeste as nie.
Jammer vir die gebabbel, Ds – vandag is 'n dag vir ver dink.
November 4, 2007 om 14:29
Ek was darem kerk toe vandag. Toe ek uno (ek sien ding noem hom trossie) se opmerking lees, toe onthou ek van my seerkry en my swaarkry wat vir 'n tyd lank hierdie stukkie grond eintlik maar net 'n klipbank gemaak het. Die saad van die Woord het geval, maar so vinnig as wat dit val was die voëls daar om dit op te pik. Die ergste van alles was dat die ergste swaarkry en seerkry was my eie toedoen – die gevolge van die dom dinge wat ek aangevang het. Die Here was geduldig met my. Twee jaar lank geduldig voordat ek stelselmatig deur al hierdie fases gewerk het. Ek sou ook wou glo dat ek vandag goeie grond is. Die Here het my swaar en my seer in diens geneem en juis daarmee die grond diep los gemaak, sodat saad wat vandag val voesel uit die los grond kan uithaal. Ek is die Here dankbaar vir my swaarkry, maar ek wil dit asseblief nooit weer oor hê nie.
November 4, 2007 om 14:43
Ek het 'n besluit geneem om vir 30 dae gehoorsaam te wees aan die dissipline van stilte. Ek gaan elke dag 30 minute eenkant sit. Ek gaan elke dag een gelykenis lees en die een gelykenis oordink. Ek gaan my gedagtes in 'n joernaal neerskryf. Daardie joernaal word my gesprek met God. My stiltetyd gaan elke dag begin met die lees van die vorige twee dae se joernaal inskrywing. Dit is die vrug van die Woord wat in my lewe geval het. EK het geluister en dit oordink en dit van toepassing gemaak op my lewe. Skielik is hierdie 30 minuet 'n baie spesiale deel van my dag. Iewers deur die dag kom lees ek dan ook op hierdie "blog" wat ander sê en so dra die saad vrug.
November 4, 2007 om 15:40
Dissipel ek moet beaam dat ek dieselfde "commitment" gemaak. My belewenis is ook baie dieselfde. Ek het die wonderlikste belewenis. Verder het ek ook probeer om dit wat ek ondervind by my kinders tuis te bring. Ons het die gelykenisse as deel van ons oggendsgodsdiens as gesin gemaak. Ek & my man bespreek dit dan met ons dogtertjies ons kry ook dan elkeen 'n beurt om die gelykenis te beskryf en verduidelik, en dan wanneer ons vannaand bymekaar is dan bespreek ons dit weereens na ons die dag daaroor gepeins het. Ds Attie ek wil dam ook net se dat hierdie blog vir my ongelooflik baie beteken in hierdie reis. Ek kan nie wag om 'n tydjie te kry om hier te kom kuier nie. Ek bly dors! Daar is net een ding wat ek wil vra, miskien is dit nie regtig betrekking op vandag se besprekings punt nie, maar help my asb. Soms voel dit of ek "te intensief luister" … as dit sin maak. Ek laat los nie, gee nie oor nie, beheer te veel my gedagtes. Dan is ek baie teleurgesteld … die "connection" is nie noodwendig daar nie Ek luister maar hoor nie noodwendig reg nie, en is nie altyd oortuig of ek reg hoor nie. Hoe maak jy vrede as jy soms weet wat jy gehoor maar nie noodwendig gehoorsaam was nie, en hoe maak jy dan reg? Ek wil so graag doen wat God se opdrag is, ek wil 'n verandering in mense se lewe maak… maar weet nie waar om te begin nie. Hoe weet ek waar God my lei.
November 4, 2007 om 19:59
uno: "Opstandigheid het mettertyd gehoorsaamheid aan Sy Wil geword." Elkeen van ons loop een of ander tyd hierdie pad. Ek het ook, maar getuienis soos joune laar mens deur jou opstandigheid worstel terywl jy weet: God wag vir my aan die einde van die donker tonnel.
kandas: "Die Here het my swaar en my seer in diens geneem en juis daarmee die grond diep los gemaak, sodat saad wat vandag val voedsel uit die los grond kan uithaal." Ons seerkry word kunsmis waarin die saad van die Woord groei.
dissipel: Wil net sê: Dissipelskap is die pad van een commitment na die ander. Laat hierdie 30 dae jou dissipline van stilteyd vorm. Jy gaan nooit spyt wees dat jy 'n joernaal begin het nie.
tanzie: Daar is nie 'n respe vir luister nie. Ek dink mens bly maar die hele tyd besig met wonder: Is dit my eie gedagtes of die stem van die Here? Is dit wat ek dink wat gedoen moet word, of is dit die Here wat wil hê dat ek dit moet doen? My eie ervaring het my geleer dat as 'n mens in 'n naby verhouding met die Here leef, word die onderskeid makliker, maar nooit maklik nie. Vertrou dat die Heilige Gees in jou, jou gaan help om te onderskei. Wat ek hier lees, gee egter vir my 'n idee dat jy op die regte pad is! Ek dink daar is net een manier van regmaak en dit is dit die pad van vergifnis. As jy daarvan oortuig is dat jy ongehoorsaam was, erken dit teenoor die Here en aanvaar sy vergifnis. Praat jou hart uit teenoor Hom. Volgende keer gaan dit beter.
Dankie dat julle hier kom kuier het.
Mei 26, 2010 om 21:56
Sjoe, ek lees dit nou meer as 2 jaar later as wat ander mense kommentaar gelewer het. Ons selgroep gaan nou begin met Bybelstudie oor die gelykenisse en ek het toe 'gegoogle' en op hierdie interessante stukkie afgekom.
Wollie sê:
September 9, 2010 om 03:22
Septembermaand 2010 is ook al lank na die aanvanklike blog, maar ek glo dis nooit te laat om kommentaar te lewer nie. Ek was op soek na 'n preek oor die gelykenis van die saaier wat ek aan 'n groep kampers wil bring hierdie komende naweek op Sondag, wat ek op hierdi blog afkom. Ds. Attie, as jy weer hierheen terugkeer – wel gedaan en ek is verryk met die ander se terugvoer ook. So probeer ons maar meestal die goeie grond verteenwoordig en Jesus vereer daarvoor.
runescape sê:
September 26, 2011 om 11:13
That was a really incredible blog post
robenszelte sê:
Oktober 11, 2011 om 04:03
All round good post
Baby Bath Tubs Seats sê:
November 27, 2011 om 22:53
That was a frankly incredible blog post!
cedrick buys sê:
Julie 31, 2012 om 07:27
Die redding van n siel!
Augustus 25, 2014 om 23:18
Om aan Christus te behoort:
Het u al ooit bereken wat die voordele en beloning is om aan Christus te behoort?
Wat leer die Skrif ons?
Galásiërs3,29 En as julle aan Christus behoort, dan is julle die nageslag van Abraham en volgens die belofte erfgename.
Markus16,15&16 En Hy het vir hulle gesê. Gaan die hele wêreld in en verkondig die evangelie aan die ganse mensdom. Hy wat glo en hom laat doop, sal gered word, maar hy wat nie glo nie, sal veroordeel word.
Die evangelie wat verkondig moet word en die belofte van God aan die mense is saamgevat in Johannes 3,16; Want so lief het God die wêreld (mense)gehad dat Hy sy eniggebore Seun gegee het, sodat elkeen wat in Hom(Jesus) glo (hier volg die belofte) nie verlore mag gaan nie, maar die ewige lewe kan hê.