Wilde rys: samestelling, voordele en nadele, hoe om te kook - Nuttige wenke - 2021
'N Bekende produk genaamd "wilde rys" het eintlik niks met wit graan te doen nie. Graan is slegs 'rys' genoem as gevolg van die kenmerkende langwerpige vorm. Die graan se naam is in werklikheid water-sitroensuur, dit kom uit Noord-Amerika. In hul vaderland word daar gereeld na die produk verwys as Kanadese rys of waterhawer. Eksotiese graan is deesdae baie gewild onder kulinêre kundiges en voedingkundiges regoor die wêreld vanweë die ongewone smaak en baie bruikbare eienskappe. Wat is die kenmerke van wilde rys, hoe kook u 'n produk en gebruik dit in 'n dieet? Dit word hieronder bespreek.
Waterhawer is langwerpige korrels van amper swart, bruin kleur met 'n soet smaak en neutagtige aroma.
Die uniekheid en bruikbaarheid daarvan lê in die biologiese en chemiese samestelling van korrels. Die produk bevat 15% suiwer proteïen, 70% koolhidrate en 'n minimum hoeveelheid vet. Met die hoeveelheid vesel oortref wilde rys 'n paar keer alle ander graan, en bevat dit ook 18 aminosure van 22 bestaande. Dit is ook baie belangrik dat daar prakties geen gluten in die graan is nie, maar terselfdertyd is daar baie vitamiene en minerale. Sommige van hulle kan die daaglikse behoeftes van 'n persoon dek, terwyl hulle slegs 100 g droë korrels verbruik. Onder hierdie stowwe:
Volgens die inhoud van foliensuur is die produk die leier en is die vetsure daarin 1/3 van die daaglikse norm.
Die graan het 'n gunstige uitwerking op die menslike liggaam met enige kookopsie. Die gereelde gebruik daarvan in voedsel help om swelling te verminder, bloeddruk en metabolisme in die liggaam te normaliseer. Boonop verbeter wilde rys die visie, verlig die liggaamsvermoë, verbeter die werking van die senuwee- en kardiovaskulêre stelsels, normaliseer metabolisme en verhoog die spierprestasie.
Dit alles kan opgemerk word na 'n paar weke se gereelde verbruik van die produk. Die belangrikste ding is om dit nie meer as drie keer per week te eet nie, anders kan u hardlywigheid uitlok. Resepte vir wilde rys hou die beste kombinasie met dierlike proteïene, groente en vrugte in ag, daarom bevat dit altyd vleis, vis of ligte groente.
Daar is baie goeie redes om graan in 'n gesonde dieet in te sluit. Die voordele van wilde rys is die voedingswaarde daarvan en die hoë konsentrasie voedingstowwe. Vesel in die samestelling help om die ingewande van gifstowwe skoon te maak, voorkom die versameling van vetmassa en word baie waardeer deur voedingkundiges.
Benewens die vermindering van liggaamsvet, help rys met die opbou van spiere deur die afbreek van spiervesels tydens oefening te belemmer. Hierdie resultaat voorsien die produk van onversadigde vetsure, essensiële aminosure, 'n groot hoeveelheid proteïene en B-vitamiene.
Hoe kook ek wilde rys? Mense wat geneig is tot slaperigheid en moegheid is ook hierin geïnteresseerd, want die produk help om te herstel en onmiddellik na verbruik verhoog die gesigsvermoë en die aktiwiteit, en veroorsaak nie 'n middagslapie nie. Slegs 200 g graan is genoeg om onmiddellik na die eet 'n oplewing van krag te kry.
Korrels word verhinder om osteoporose en gewrigsiektes te ontwikkel as gevolg van die korrekte kombinasie en konsentrasie van aminosure, magnesium en vitamien PP.
In die buiteseisoen voorkom graan die ontwikkeling van vitamientekort, en om 'n sterk immuniteit te handhaaf, is dit voldoende om slegs 200 g graan per week te eet. As u nie die hoeveelheid produkte misbruik nie, help croup ook om die spysverteringstelsel te normaliseer.
Om u liggaam nie te benadeel nie, moet u wilde rys eet (hoe om korrels te kook, hieronder beskryf) slegs na hittebehandeling. Die nakoming van verbruiksstandaarde kan nie negatiewe gevolge uitlok nie, maar as u gereeld graan te veel eet, kan obstruksie van die ingewande, koliek in die maag en hipovitaminose voorkom. Laasgenoemde hou verband met 'n verhoogde konsentrasie inkomende minerale en vitamiene.
Die oormaat daarvan kan allergiese reaksies op die vel veroorsaak, spysvertering en 'n verandering in die velkleur.
Verslankende rys
Voedingsdeskundiges beveel aan dat wilde rys by die dieet ingesluit word as u gereeld gewig verloor, omdat die kalorie-inhoud van die produk slegs 100 Kcal per 100 g is. Dit maak dit moontlik om op enige tydstip graan geregte te eet sonder enige beperking. Boonop sorg die produk vir 'n lang tyd met 'n versadigde gevoel danksy 'n groot aantal dieetvesel en voedingstowwe. Vesel in die samestelling verseker ook normalisering van die spysverteringstelsel en die skoonmaak van die liggaam van gifstowwe, wat dikwels die grootste probleem van oortollige gewig is. So 'n diep suiwering help om die resultate lank na die einde van die voeding op die dieet te konsolideer. Die produk bevorder ook die optimale beweging van vloeistof in die liggaam en voorkom die effek van die "plato" tydens die afvoer van ekstra ponde.
Dit word aanbeveel dat wilde rys (hoe hieronder gekook word) saam met sportdiëte gebruik word, aangesien die samestelling daarvan help om spiere te onderhou en te bou onder ernstige voedselbeperkings en hoë fisieke inspanning.
Die helder smaak van graangewasse verlig die varsheidsgevoel in enige gereg, wat baie tekort skiet by streng diëte. As u wil, kan u die korrels met vrugte of kruie smaak, wat die smaak sal verbeter en nie die kalorie-inhoud verhoog nie.
Voordat dit wilde rys kook, moet dit minstens 2-3 uur gewas en geweek word, en indien moontlik vir die hele nag.
Die water wat hiervoor gebruik word, word nie gebruik om gaar te word nie en word gedreineer nadat die korrels geswel is. Water word in die verhouding van 1: 3 tot die graan uitgegooi en tot kookpunt gebring, waarna bereide rys daarin gegiet word. Berei graan voor totdat die vloeistof heeltemal verdamp het, eers op medium hitte, dan ten minste. Na verdamping moet die pan laat prut, selfs onder 'n handdoek, sodat die totale kooktyd 40 minute is. Vir die smaak word olie en sout by die graan gevoeg.
As daar geen tyd is om te week nie, kan u die korrels met kookwater gooi en dit vir 30-40 minute onder die deksel laat, dan die water dreineer en kook soos hierbo beskryf.
As bygereg word wilde rys dikwels saam met gewone rys gebruik. Om dit te doen, word gelyke dele van die graan gemeng en gekook totdat dit in een bak gekook is. Daarna word hulle gewas en bedien met gekookte seekos, gebraaide of gestoofde vis en vleis. Indien verkies, kan gekookte rys ook gemeng word met gebraaide groente.
Waterhawer kan nie net gekook word nie. Die resep om boontjies onmiddellik met hoender in die oond te kook, is baie gewild. Om dit te doen, plaas die gries in 'n hittebestande dikwandige bakkie in lae met hoenderskyfies en fyngekapte groente na smaak, gooi water en plaas 60 minute onder die dekselstoof. Indien nodig, word water bygevoeg tydens kook. Na 1,5 uur word die gereg met kruie en speserye besprinkel, gesout en bedien.
U kan ook korrels met verskillende groente bak.
Wilde rys is baie gewild onder die bevolking, omdat die unieke samestelling daarvan in baie behoeftes van die menslike liggaam voorsien kan word met minimale verbruiksdosisse. Dit is terselfdertyd baie belangrik om nie die aanbevole porsies per 100-200 g te oorskry nie (om dermbelemmering nie uit te lok nie). Dit word ook aanbeveel om 'n produk met vrugte, vars groente, kruie, maaskaas te verteer en sorg dat u baie water drink om moontlike spysverteringsprobleme te vermy.