Betaal die Geloftes - Bloedrivier.org 2017
Vroeë Biduur, gelei deur ds. L.N. Botha, op Woensdag, die 14de Desember 1938.
Psalm 50, Teksvers 14: "Betaal jou Geloftes aan die Allerhoogste."
Ons lewe in 'n eeu van Monumente. Persone en gebeurtenisse van belang word aan die vergetelheid ontruk. Daaroor moet ons dankbaar wees. 'n Volk wat dit doen, het 'n toekoms.
Daar is egter gebeurtenisse wat die met hamer en beitel voorgestel kan word nie. Een daarvan is die uittog van die Joodse volk uit Egipteland. Nooit het hulle probeer om dit met die een of ander monument te vereer nie. Daarvoor was 'n Fees die geskikste - die Paasfees. Dit voel ons ook in verband met die Groot Trek en alles wat daarmee gepaard gegaan het.
Ons kan 'n monument te Pretoria oprig ter ere van die Voortrekkers, een te Bloedrivier ter ere van oorwinning en uitredding - albei noodsaaklik en gepas - maar die eintlike groot betekenis van die Trek, die gevoel wat geheers het in die mense van daardie tyd, die gemoedsaandoening van 'n Charl Cilliers op Danskraal, van 'n Andries Pretorius te Bloedrivier - hierdie gees herleef as sulke gebeurtenisse gevier word. 'n Fees is daarvoor die geskikste monument.
Opmerklik is dus die feit dat die Gelofte van Danskraal ons nie bind om monumente op te rig nie, maar om fees te vier, "ons dan die dag en datum immer as 'n Dankdag, as 'n Sabbat tot Sy Eer sal vier." Jaar na jaar moet die volk hierdie Gelofte betaal. Elke 100 jaar moet hierdie Gelofte op indrukwekkende wyse betaal word.
Die Aard van die Fees
1. Dit is 'n Volksfees.
Die hele volk moet daarin belangstel. Die Gees bring die volk bymekaar, voeg hul saam. Klowe moet oorbrug word. 'n Gevoel van eenheid ontstaan. Dit moet 'n eenheid word met dieselfde aspirasies.
2. Dit is 'n Godsdienstige Fees.
Dit mag nooit ontaard in 'n vakansiestemming nie. 'n Dag van ontspanning en uitspattig mag dit nooit word nie. Die aard van die Fees word duidelik bepaal in die historiese Gelofte self: "dat dit gevier sal word as 'n Sabbat." Vir die Voortrekkergeslag was die Sabbat 'n Heilige dag. Aan so 'n betaling van die Gelofte het daardie manne ons gebind tot in die verste nagelslag.
3. Dit is 'n Gedenkfees.
So lui die Gelofte: "Dat ons aan ons kinders sal sê dat hulle met ons daarin sal deel tot Gedagtenis ook vir ons opkomende geslagte." Ons moet dink aan wat God gedoen het vir ons Vaders. Dink aan die toestande, omstandighede van daardie handvol, in 'n woeste land, waar geen duim grond vir hulle bekend was nie. By alle godsdiensoefeninge, elke dag, lê leiers daarop nadruk dat hulle eensgesind moet wees. In hierdie stemming word die Gelofte op plegtige wyse in 'n gebed deur ouderling Cilliers gedoen.
4. Dit is ook 'n Dankfees.
"Ons die dag en datum immer as 'n Dankdag as 'n Sabbat tot Sy eer sal vier."
Ons, hulle nakroos, word geroep om ons dank te betuig, wat nie moet eindig met dankgebede en dankliedere nie. Ons dankbaarheid moet kom in offers. 'n Dankbare mens wil graag iets gee.
Gee die Evangelie aan die Naturelle.
Gee u medewerking aan die uitbreiding van Gods Koninkryk.
Gee uself aan God.
God het ons oorwinning gegee sodat ons die lig van die Evangelie kan dra. As ons nie aan ons Roeping beantwoord nie, sal ons hier in Suid Afrika belewe wat die Christelike Kerk 1,500 jaar gelede in die noorde van Afrika beleef het, toe die Kerk daar totaal verswelg is deur die Heidendom. 'n Boom wat nie vrugte dra nie word uitgekap.
5. Dit is 'n Verbondsfees.
Die plegtige verbond sluit die Voortrekkers met God. Hulle doen die Gelofte namens die volk van Suid Afrika. Dit word afgelê in 'n uur van gevaar. God vervul Sy kant van die verbond. Hy red hulle uit benoudheid. Ons word geroep om ons kant ook na te kom. Daar rus op ons 'n verantwoordelikheid. Ons voortbestaan as volk hang af van hoelank ons gehoorsaam sal bly aan God. As ons God uit ons volkslewe skakel, verbreek ons die verbond en dan kan God ons uitskakel uit die ry van Nasies.