La Verdediging van Parys - Inligting
La Verdediging van Parys
Titel: Verdediging.
Afmetings: Hoogte 151 - Breedte 80
Tegniek en ander aanduidings: pleister; patina
Stooring plek: Rodin Museum webwerf
Kontak kopiereg: © ADAGP, © Musée Rodin, Parys - Foto B. Jarretsite-web
Prentverwysing: S.173
© ADAGP, Musée Rodin, Parys - Foto B. Jarret
Die verdediging van Parys
Deur 'n meerderheid in die Senaat te verkry en die vertrek van Mac-Mahon, vervang deur Jules Grévy in die Elysee-paleis, is die Republikeine uiteindelik in 1879 aan bewind gestel. Rodin, wat toe probeer om homself bekend te maak, het deelgeneem aan hierdie kompetisie, net soos Bartholdi, Carrier-Belleuse, Boucher en Falguière.
'N Groep wat as rewolusionêr beskou word
Soos die meeste ander projekte (ongeveer 100), bestaan ​​sy groep uit 'n allegoriese figuur en 'n vegter. In plaas daarvan dat dit gedefinieër word deur die kostuums of simbole waarmee die figure gepaard gaan, is die werk gebaseer op die kontras tussen die gebroke ritme van die liggaam van die kryger, wat sterf en die dinamiek van die vroulike figuur. Sy bars uit die komposisie, haar twee gebalde arms wyd uitmekaar en haar mond wawyd oop soos die Genie van die Vaderland van onbeskof tot die Arc de Triomphe; maar haar gebreekte vlerk wat terugval, gee haar 'n meer menslike karakter deur haar weerloos te laat lyk. Wat die sterwende krygsman betref, bied hy 'n direkte transponering van Christus uit die Pietà deur Michelangelo vandag in die Museo dell'Opera del Duomo in Florence. Hierdie lewendige groep geweld, wat te rewolusionêr was, is op 29 November 1879 van die eerste fase van die kompetisie ontslaan, omdat die jurie voorkeur gegee het aan meer realistiese werke wat, hoewel hulle gebruik gemaak het van die taal van allegorie, setel gegee het. 'n meer historiese visie. Met 'n besliste vegter aan die voet van 'n trotse beeld van die stad Parys, terwyl 'n klein dogtertjie aan die agterkant van die koue verdoof is, herinner aan die hardheid van die winter van 1870-1871, was die monument vanweë Ernest Barrias op 12 Augustus 1883 ingewy.
Deur die verdediging van Parys te eerbiedig, toon die Republikeine hul begeerte om die hoofstad weer in die nasionale gemeenskap in te skakel. Op hierdie manier wil hulle 'n einde maak aan die afdelings wat uit die Gemeente gebore is, wat sonder vergewing op 'n sekere manier vergete gesien word. Terselfdertyd het hierdie inisiatief hulle in staat gestel om die nasionale verdedigingsbeleid wat hulle gedurende die eerste maande van die bewind gevoer het, in herinnering te roep, wat baie anders was as dié van die Morele Orde onder leiding van Thiers na 1871. Die behoefte aan registrasie van die nuwe regime het geraak dus ook na die simboliese volgorde: die IIIe République word vanaf die 1880's gekenmerk deur 'n indrukwekkende "statuomanie", die bron van talle kommissies.
Rodin se groep sou uiteindelik plek kry. Die gees van wraak wat hy in 1879 aangekondig het, het homself geleidelik opgelê, en Bénédite het hierdie projek in 1916 voorgestel aan die Nederlandse komitee van die Liga van Neutrale Lande, wat 'n monument wou oprig ter herdenking van die verdediging van Verdun. : "Daar bestaan ​​'n groep baie omstandighede in die werke van die Meester, het hy op 27 Januarie 1917 verklaar: Verdediging, wat ons weer kan neem deur die gewenste afmetings daaraan te gee. Die viervoudige uitbreiding is in 1917-1918 uitgevoer en die monument is op 1 Augustus 1920 in Verdun ingewy.
Maurice AGULHON Marianne in gevegte. Republikeinse beelde en simboliek van 1789 tot 1880 Parys, Flammarion, 1979.
Maurice AGULHON Marianne aan bewind. Republikeinse beelde en simboliek van 1880 tot 1914 Parys, Flammarion, 1989.
Denis LAVALLE "Die monument van La Défense en die standbeeld van die 19de eeu", in Georges WEILL, Die verdedigingsperspektief in kuns en geskiedenis Nanterre, departementele argiewe van Hauts-de-Seine, 1983, p.132-153.
Daniel IMBERT "Die monument van die verdediging van Parys", uitstalling Toe Parys met Marianne dans Parys, Petit Palais, 1989, p.86-103.
Ruth BUTLER Rodin. Die eensaamheid van genie Parys, Gallimard-Musée Rodin, 1998, p.76-81.
Kollektief, uitstallingskatalogus Rodin in 1900. Die Alma-uitstalling Parys, RMN, 2001 (voorwerp nr 52).