Geskryf deur Sylvia Taschka
Trump-ondersteuners bots met die polisie en veiligheidsmagte terwyl mense op 6 Januarie 2021 probeer om die Amerikaanse Capitol-gebou in Washington, DC, te bestorm. Joseph Prezioso / AFP via Getty Images
Vergelykings tussen die Verenigde State onder Trump en Duitsland gedurende die Hitler-era word weereens gemaak na aanleiding van die storm op die Amerikaanse Capitol op 6 Januarie2021.
Selfs in die oë van Duitse geskiedeniswetenskaplikes soos ek, wat vroeër gewaarsku het oor die kommerwekkende aard van sulke analogieë, Het Trump se strategie om aan bewind te bly, onteenseglik bewys dat hy fascistiese eienskappe het. Getrou aan die fascistiese speelboek, wat hipernasionalisme, die verheerliking van geweld en 'n kultusagtige anti-demokratiese leier insluit, het Trump 'n samesweringsteorie van stapel gestuur dat die onlangse verkiesing gekniehalter is en geweld aangewakker het teen demokraties verkose verteenwoordigers van die Amerikaanse volk.
Dit wil nie sê dat Trump skielik na vore getree het as 'n nuwe Hitler nie. Die Duitse diktator se magsug was onlosmaaklik verbind met syne rassistiese ideologie, wat 'n wêreldwye, volksmoordoorlog ontketen het. Vir Trump is die behoefte om sy eie ego bevredig blyk die belangrikste motivering van sy politiek te wees.
Maar dit verander nie die feit dat Trump net soveel 'n lewensgevaar vir die Amerikaanse demokrasie is as wat Hitler vir die Weimar-republiek was nie. Die eerste demokrasie op Duitse bodem nie die aanslag van die Nazi's oorleef het nie.
As Amerika die aanvalle van Trump en sy ondersteuners wil oorleef, sal sy burgers dit goed doen om na die lot van Duitsland te kyk en die lesse wat dit Amerikaners bied om hul republiek te red, te genees en te verenig.
Van Nazi-ideologie tot demokrasie
Die Weimar Republiek, die eerste demokrasie op Duitse bodem, was 'n kortstondige een. Dit is in 1918 gestig en het daarin geslaag om die politieke onrus van die vroeë 1920's te oorleef, maar het geswig voor die krisis wat die Groot Depressie teweeggebring het. Dit is dus nie die geskiedenis van die mislukte Weimar Republiek nie, maar eerder die van die Federale Republiek, gestig in 1949, wat belangrike leidrade bied.
Net soos Weimar, is die Wes-Duitse Federale Republiek gestig in die nasleep van 'n verwoestende oorlog, die Tweede Wêreldoorlog. En, net soos Weimar, het die nuwe Duitse staat hom gekonfronteer met groot getalle burgers wat diep antidemokraties was. Nog erger, baie van hulle was betrokke by die Holocaust en ander gruwelike misdade teen die mensdom.
Gedurende die eerste naoorlogse dekade het 'n meerderheid Duitsers steeds geglo dat Nazisme 'n goeie idee gewees, net sleg in praktyk gebring. Dit was 'n ontnugterende vertrekpunt, maar Duitsland se tweede demokrasie het nie net daarin geslaag om te oorleef nie, maar selfs om te floreer, en uiteindelik het dit ontwikkel tot een van die stabielste demokrasieë wêreldwyd.
Beskuldigdes van Duitse oorlogsmisdade wat in November 1945 in 'n hofsaal in die Neurenberg-verhoor gesit het. Onder hulle is Hermann Goering, Rudolf Hess en Joachim Von Ribbentrop. Mondadori-portefeulje deur Getty Images)
Ontzetting: 'Pynlike en amorele proses'
Ten eerste was daar 'n wettige afrekening van die verlede, wat begin het met die verhoor en vervolging van sommige Nazi-elite en oorlogsmisdadigers. Dit het eers gebeur om die Neurenberg-proewe, wat in 1945 en 1946 deur die Geallieerdes georganiseer is, waarin vooraanstaande Nazi's verhoor is weens volksmoord en misdade teen die mensdom. 'N Verdere beduidende afrekening het tydens die Frankfurt Auschwitz-verhore van die middel 1960's, waarin 22 amptenare van die SS, die elite-paramilitêre organisasie van die Nazi-party, verhoor is vir die rolle wat hulle in die doodskamp Auschwitz-Birkenau vertolk het.
Om die nuwe Duitse demokrasie te beskerm teen die politieke verdeeldheid wat die parlementêre regering gedurende die Weimar-periode geteister het, is 'n kieswet ingestel wat daarop gemik was om die verspreiding van klein ekstremistiese partye te voorkom. Dit was die "5 persent" -klousule, wat bepaal het dat 'n party 'n minimum van 5% van die nasionale stem moet verower om enige verteenwoordiging in die parlement te ontvang.
In 'n soortgelyke aar, Artikel 130 van die Duitse strafreg het die "aanhitsing van die massas" 'n kriminele oortreding gemaak om die verspreiding van ekstremistiese denke, haatspraak en oproepe tot politieke geweld te stop.
Maar net so belangrik en bewonderenswaardig as wat hierdie pogings was om die Nazi-demone van Duitsland te verdryf, is dit nie alleen wat Duitsers ná 1945 op 'n demokratiese basis gehou het nie. Die suksesvolle integrasie van antidemokratiese magte in die nuwe staat het ook gebeur.
Dit was 'n pynlike en amorele proses. In Januarie 1945 het die Nazi Party ongeveer 8.5 miljoen lede - dit wil sê aansienlik meer as 10% van die hele bevolking. Na die onvoorwaardelike oorgawe van Nazi-Duitsland het baie van hulle beweer dat hulle slegs nominale lede gewees het.
Sulke pogings om skotvry af te kom, het nie gewerk vir die Nazi-armaturen wat in Neurenberg probeer is nie, maar dit het beslis gewerk vir baie Nazi's op laer vlak wat by ontelbare misdade betrokke was. En met die aanbreek van die Koue Oorlog, selfs mense buite Duitsland was bereid om verby hierdie oortredings te kyk.
Ontknoping, die poging van die Geallieerdes om die Duitse samelewing, kultuur en politiek te suiwersowel as die pers, die ekonomie en die regbank, van die Nazisme, het vinnig afgekom en is amptelik in 1951 verlaat. Gevolglik was baie Nazi's opgeneem in 'n opkomende nuwe samelewing wat hom amptelik verbind het tot demokrasie en menseregte.
Konrad Adenauer, die eerste Wes-Duitse kanselier, het in 1952 gesê dat dit tyd is "Om af te sluit met hierdie snuif van Nazi's." Hy het dit nie lugtig gesê nie; hy was immers 'n teenstander van die Nazi's. Vir hom is dit "Kommunikatiewe stilte" van die Nazi-verlede - 'n term wat deur die Duitse filosoof Hermann Lübbe geskep is - was gedurende hierdie vroeë jare nodig om voormalige Nazi's in die demokratiese staat te integreer.
Voorstanders van hierdie benadering het aangevoer dat dit belangriker was as waarheen u op pad was.
'N Waardige lewe
Vir baie was hierdie versuim om geregtigheid te bewerkstellig te duur vir demokratiese stabiliteit. Maar die strategie het uiteindelik vrugte afgewerp. Ten spyte van die onlangse groei van die verregse en nasionalistiese "Alternatief vir Duitsland" -party, Duitsland het demokraties gebly en nie 'n bedreiging vir wêreldvrede geword nie.
Terselfdertyd was daar toenemende pogings om die Nazi-verlede te konfronteer, veral na die omwenteling van 1968, toe 'n nuwe generasie jong Duitsers die ouer geslag uitgedaag het. oor hul gedrag tydens die Derde Ryk.
In 1968 demonstreer jong Duitsers teen die ouer generasie oor baie bekommernisse, insluitend hul gedrag tydens die Derde Ryk. Karl Schnörrer / foto-alliansie via Getty Images
Nog 'n belangrike faktor het gehelp om die demokratiese oorgang van Duitsland tot 'n sukses te maak: 'n buitengewone tydperk van ekonomiese groei in die naoorlogse periode. Die meeste gewone Duitsers het voordeel getrek uit hierdie welvaart, en die nuwe staat het selfs geskep 'n ruim welsynstelsel om hulle te stuit teen die harde kragte van die vrye mark.
Kortom, al hoe meer Duitsers het demokrasie aangeneem omdat dit hulle 'n waardige lewe gebied het. As gevolg hiervan, filosoof Jürgen Habermas se konsep van "grondwetlike patriotisme" - soos een tolk dit gestel het, dat burgers se politieke verknogtheid aan hul land "moet sentreer op die norme, die waardes en, meer indirek, die prosedures van 'n liberale demokratiese grondwet" - uiteindelik die vervanging van ouer, hondsdolder vorme van nasionalisme.
In die komende weke en maande sal Amerikaners die doeltreffendste maniere bespreek om diegene te straf wat die onlangse politieke geweld aangewakker het. Hulle sal ook oorweeg hoe om die vertroue in die demokrasie van die miljoene wat hulle steun gegee het, te herstel Donald Trump en glo steeds die leuens van hierdie demagoge.
Verdedigers van die Amerikaanse demokrasie sal dit goed doen om die pynlike maar uiteindelik suksesvolle benadering van die Federale Republiek Duitsland om verder te gaan as fascisme, noukeurig te bestudeer.
Die Verenigde State bevind hulle op 'n ander plek en tyd as die naoorlogse Duitsland, maar die uitdaging is soortgelyk: hoe om die magtige vyande van demokrasie te verwerp, te straf en te delegitiseer, 'n eerlike rekening te hou met die gewelddadige rassisme van die verlede en politieke en sosio-ekonomiese beleid wat almal in staat sal stel om 'n waardige lewe te lei.
Sylvia Taschka, senior lektor in geskiedenis, Wayne State University
Jy is hier: Tuis > Sosiale en Politieke > demokrasie > Hoe Die Amerikaanse Presidensie Die Grootste Reality TV Show On Earth
Die woord "sosialisme" het 'n snellerwoord in die Amerikaanse politiek geword, met sowel positiewe as negatiewe ...