Kategorie: Handelinge - Jaco se Bybelkoerant
REFIDIM. – Die Israelitiese leier Moses het op 'n volksvergadering hier bekend gemaak dat hy die hele regeringstelsel gaan hervorm.
Dié aankondiging kom ná indringende samesprekings wat Moses met sy skoonpa, die priester Jetro van Midian, gevoer het. Jetro het hom onlangs by die Israelitiese laer aangesluit vir 'n kort besoek. Hy het ook Moses se vrou, Sippora, en hulle twee seuns Gersom en Eliëser saamgebring uit Midian, waar hulle agtergebly het toe Moses destyds na Egipte terug is om die volk uit slawerny te verlos.
Moses het gesê hy beoog om bekwame manne uit Israel te kies as hoofde oor die volk. Hy het gesê hy gaan leiers oor duisend, oor honderd, oor vyftig en oor tien aanstel om die huishoudelike sake van die volk te reël. Hierdie sake is tot dusver deur hom alleen behartig. Dit was nie 'n baie bevredigende situasie nie en het dikwels tot vertragings gelei. Hy het egter benadruk dat hy hom nie van die regering onttrek nie. Die belangrikste sake sal steeds deur hom behartig word.
Moses se aankondiging het oral byval gevind, te oordeel na die entoesiasme waarmee die volk op sy toespraak gereageer het. Dit behoort ook die onmenslike las wat op Moses se skouers gerus het sedert die uittog uit Egipte, te verlig.
Lees hiervan in Eks. 18.
HISTORIESE OORWINNING VIR JONG VOLK
REFIDIM. – In die eerste geveg waarin die Israeliete betrokke geraak het sedert hulle wonderbaarlike ontkoming van die Egiptenare by die Rietsee, het hulle gister die Amalekiete heeltemal verslaan. Die Israelitiese magte is aangevoer deur Josua seun van Nun. Die geveg het die hele dag lank wipplank gery. Eers teen sononder het Josua daarin geslaag om die oorhand te kry.
Lees hiervan in Eks. 17:8-16.
Paulus neem afskeid van sy geliefde gemeente
MILETE. – Die bekende evangelis en sendeling Paulus van Tarsus het gister hier onder trane afskeid geneem van die ouderlinge van Efese, een van sy geliefde gemeentes in Klein-Asië.
Paulus, wat die hawe hier onderweg na Jerusalem aangedoen het, het die ouderlinge ontbied sodat hy hulle vir oulaas kan sien. Hy het gesê hy verwag om in Jerusalem, waar hy die pinksterfees gaan bywoon, deur die Jode gevange geneem te word. Hy sal hulle daarom waarskynlik nie weer sien nie.
In sy afskeidsrede het hy hulle dringend vermaan om hulleself en die hele gemeente wat die Heilige Gees onder hulle sorg gestel het op te pas. Hy het die gemeente met 'n kudde vergelyk, en gesê die ouderlinge is soos herders wat die kudde moet versorg. Soos daar in 'n gewone kudde voortdurend die gevaar bestaan dat wolwe die kudde kan verskeur, só moet die ouderlinge waak teen mense wat met leuens die gemeente sal probeer verlei.
Die gemeente in Efese het onder Paulus se arbeid tot stand gekom. Hy is onlangs, na 'n verblyf van meer as drie jaar, daar weg toe die silwersmede onder aanvoering van Demetrius die stad teen hom opgesweep het.
Lees hiervan in Hand. 20:16-38, asook oor die ontstaan van die gemeente in Hand. 19.
Nie op jou eie nie
Die Bybel is vol daarvan dat God soms baie groot dinge van enkelinge verwag: Abram moet van sy mense wegtrek om 'n nuwe volk tot stand te bring; Moses moet sy volk lei na die beloofde land; Paulus dra die evangelie uit tot aan die uithoeke van die destydse wêreld.
Tog, as ons hierdie mense se lewe volg, sien ons dat God nie verwag dat hulle hierdie groot dinge man-alleen moet uitvoer nie. Dit was die rede vir Jetro se besoek aan Moses, want Moses het probeer om alles self te doen, en dit het op chaos afgestuur. Jetro het Moses se oë daarvoor oopgemaak dat God ook ander bekwame mense voorsien wat sy vrag ligter maak – Aäron en Hur wat sy arms omhoog hou, en ander leiers wat saam met hom die volk kan bestuur. "Dit sal vir jou makliker wees as hulle die verantwoordelikheid saam met jou dra. (Dan) sal jy met die werk kan aanhou," is Jetro se wyse raad (Eks. 18:22,23).
Paulus het dít goed begryp. Daarom het hy nooit 'n "dominee-kerk" gestig wat na sy pype moes dans nie. Hy het van die begin af mense in die gemeentes gehad om saam met hom die versorging van die gemeente te behartig. Daarom kon die gemeentes later ook sonder hom die mas opkom. Dit was immers nie sy kerk nie, maar Christus s'n.
Die Here het ook vir jou 'n taak in sy koninkryk. Nie op jou eie nie, maar saam met ander. Wat 'n voorreg!
HEILIGDOM IN GEBRUIK GENEEM
SINAIBERG. – Die Israeliete het gister, 'n jaar nadat hulle uit Egipte weggetrek het, hulle heiligdom met gewyde plegtigheid in gebruik geneem.
Pas nadat die Israelitiese leier, Moses seun van Amram, 'n kort wydingsrede gelewer het, het 'n wolk die heiligdom oordek. Die magtige teenwoordigheid van die Here, die God van Israel, het toe die heiligdom gevul.
Die uitdagende taak om die heiligdom te maak, is enkele maande gelede begin deur 'n hele span spesialisvakmanne onder die bekwame leiding van Besaleël seun van Uri en Oholiab seun van Agisamak. Hulle het die opdrag gehad om, aan die hand van enkele riglyne wat die Here aan Moses gegee het, die hele heiligdom te ontwerp en te maak: die verbondsark met sy versoendeksel, die voorhangsel, die tafel vir die offerbrood, die wierookaltaar en brandofferaltaar, die bronswaskom, talle heilige voorwerpe, die tent van ontmoeting waarin die heilige voorwerpe gehuisves word, en selfs die klere van die priesters.
In sy wydingsrede het Moses gesê hy het enkele dae gelede, toe die werk voltooi is, alles geïnspekteer, en hy is hoogs beïndruk met die puik vakmanskap en klem op detail. Hy het die vakmanne bedank vir hulle toegewyde werk, en ook 'n besondere dankwoord teenoor die volk uitgespreek vir hulle ruim bydraes, sodat die ganse heiligdom sonder 'n sent skuld voltooi kon word.
Moses het gesê dit is vir hom ondenkbaar dat hulle sonder God se teenwoordigheid en leiding selfs daaraan kan dínk om voort te gaan. Juis daarom is die inwyding van die tabernakel vir hom van besondere betekenis.
Jy kan meer van hierdie inwyding lees in Eks. 40.
Evangelis het nou sy oog op Europa
TROAS. – Die bekende sendeling en evangelis Paulus van Tarsus het gistermiddag op 'n nuuskonferensie hier aangekondig dat hy voornemens is om hom voortaan in sy sendingwerk op Europa toe te spits.
Paulus het gesê sy plan was eintlik om 'n sendingreis deur Asië te onderneem. "Ons was oorgehaal om eers Misië en dan Bitinië te besoek, maar die Heilige Gees het anders besluit. Ek het baie duidelike leiding van die Gees gekry om dit nie in hierdie stadium te doen nie, en ons was verplig om op die grens van Misië om te draai," het Paulus gesê.
Volgens Paulus het hy 'n baie sterk roeping ontvang om die evangelie in Masedonië te gaan verkondig. Hoewel dit nie heeltemal sy beplanning is nie, sien hy nou baie daarna uit om die boodskap van Jesus Christus in Griekeland te verkondig. "Ek wil veral baie graag met die wysgere in Atene gesels," het hy gesê. "En dan, eendag, hoop ek om ook nog by Rome uit te kom met die goeie nuus, mits God dit natuurlik in sy wysheid so beskik."
Paulus word op sy sending-uitreiking vergesel deur twee medewerkers, Silas en Timoteus. Hulle beoog om hulle eerste uitreik op Europese bodem in die stad Filippi te doen.
Lees hoedat die Heilige Gees Paulus na Europa gelei het in Hand. 16:6-15.
Die Gees se werk
Sonder die wedergeboorte en die oortuigingswerk van die Heilige Gees in ons harte sou ons nooit Christus se verlossingswerk aanvaar en geglo het nie. En sonder sy leiding sou ons, koersloos en blind, vergeefs die pad agter die Here Jesus aan gesoek het. Hy het immers gekom om ons in die hele waarheid te lei, soos die Here beloof het in Joh. 16:13.
In die woestyn het die Gees van God deur 'n wolkkolom die volk gelei. Sedert Pinkster woon Hy in elke gelowige. Ons liggame is nou die tabernakel van die Heilige Gees (1 Kor. 6:19,20).
Paulus het uitgevind dat die Gees soms anders lei as wat ons beplan. En daarmee moet elke gelowige deeglik rekening hou. Dit sal eers werklik Pinkster in jou lewe word as jy jou fyn instel, nie net om Hom te hoor nie, maar veral om Hom te gehoorsaam.
Farao vier sy geboortedag met 'n groot onthaal
AVANIS. – Die farao het gister sy verjaarsdag luisterryk gevier toe hy al sy amptenare op 'n reusebanket onthaal het. Kos en drank was daar in oorvloed, en die danseresse het met hulle skoonheid en grasie die gaste van al hul sorge laat vergeet.
Die hoogtepunt van die onthaal was weer eens die openbare verhoor van die farao se persoonlike gevangenes. Vanjaar is daar twee baie prominente gevangenes voor die farao gebring: die hoofkelner en die hoofsjef van die paleis, wat al geruime tyd in die koninklike tronk aangehou is. Die sjef is ter dood veroordeel: hy moet aan 'n paal hang totdat die voëls sy bene kaal gevreet het. In 'n grootmoedige gebaar wat 'n dawerende applous uitgelok het, het die farao die hoofkelner begenadig en weer in sy pos aangestel. Hy het onmiddellik sy werk hervat en vir die res van die banket die farao bedien.
Die Bybelkoerant het na afloop van die fees 'n kort onderhoud met die gelukkige kelner gevoer. Hy het gesê hy is nie eintlik verbaas oor die uitslag nie. Hy het drie dae tevore 'n droom gehad waarin die gode hom verseker het dat hy in sy amp herstel sal word. Hy sê hy voel nogal sleg oor die sjef, want hulle het lank 'n sel gedeel en goeie vriende geword. Oor sy tyd in die tronk wou hy nie veel uitwei nie. "Dis 'n verskriklike plek daardie. Bid net dat jy nooit daar kom nie."
Lees dit in Gen. 40.
Dawid steeds voortvlugtig; ontwyk koning Saul net-net
GORESA. – Dawid seun van Isai, sy ouers en sy hele familie asook talle meelopers het gister inderhaas hiervandaan na die Maonwoestyn gevlug. Dit volg op berigte dat die Siffiete sy skuilplek aan koning Saul verklap het.
Dit is al die hoeveelste wegkruipplek waaruit Saul vir Dawid gejaag het. Dawid het, nadat hy in onguns by die koning geraak het, eers in Gat gaan skuil, toe in die Adullam-grot, en daarvandaan na Mispe in Moab. Hy is kort daarna na die Geretbos in Juda. Daarvandaan het hy na Keïla getrek nadat hy die stad uit die mag van die Filistyne bevry het, maar ook daar het Saul hom uitgejaag, en hy het na bergskuilings in die Sifwoestyn gevlug. Later het hy hom hier in Goresa kom vestig.
Ons korrespondent in die koninklike leër berig intussen dat die soldate vir Dawid die bynaam "Vlakhaas" gegee het omdat hy elke keer uit 'n nuwe gat moet vlug. Een van die soldate het skertsend opgemerk: "Hy is so bang vir ons koning, as hy net die naam Saul hoor, hardloop hy al!"
Lees hiervan in 1 Sam. 23:19-28.
VERRAAIER ONTSNAP
DAMASKUS. – Saul van Tarsus het laasnag spoorloos verdwyn, ten spyte van uitgebreide maatreëls deur die Joodse gemeenskap hier om hom te vang sodra hy die stad probeer verlaat.
Saul, 'n Joodse rabbi, het enkele dae gelede uit Jerusalem na Damaskus gekom met aanbevelingsbriewe van die hoëpriester. Sy oogmerk was om aanhangers van "Die Weg" in hegtenis te neem en na Jerusalem te neem vir 'n verhoor voor die Joodse Raad.
Saul het hom met sy aankoms hier egter nie, soos verwag is, by die sinagoge aangemeld nie. Onbevestigde berigte lui dat hy by ene Judas van Reguitstraat tuis was. Hy is glo ook by byeenkomste van die sekte opgemerk. Voorts het hy die Jode woedend gemaak toe hy in die sinagoges die dwaalleer van die sekte, naamlik dat Jesus van Nasaret die Seun van God is, verdedig het. Dit het hulle laat besluit om hom te vermoor, maar nou het hy ontsnap.
"Die Weg" is 'n sekte wat onlangs in Jerusalem gestig is. Saul se veldtog in Jerusalem teen die sekte was só geslaag dat talle Jerusalem uit vrees vir hulle lewe verlaat het. Party van hulle het hulle in Damaskus kom vestig; gevolglik het die sekte nou ook hier die stad posgevat.
Lees hiervan in Hand. 9:19b-25.
Hoekom gaan dit soms met jou sleg? Daar is mense wat sal sê: dit is omdat jy nie naby genoeg aan die Here lewe nie. Die Here wil tog vir ons net die beste gee.
Maar dan moes dit mos met Josef ook net goed gegaan het! Hy het immers 'n onbesproke rekord in Egipte gehad. En tog beland hy in "hierdie gat", soos hy die tronk noem (Gen. 40:15), al was die Here by hom. So lees ons in Gen. 39:21: "Terwyl Josef daar in die tronk was, was die Here by hom, en Hy het Josef sy troue liefde laat ondervind …"
Ook van Dawid lees ons dat hy telkens weer "bang voor Saul (moes) wegvlug" (1 Sam. 23:26). Dit was ook Paulus se ondervinding ná sy bekering. En van hulle albei getuig die Bybel ondubbelsinnig dat hulle naby die Here geleef het.
As alles in jou lewe nie verloop soos jy dit graag wil hê nie, beteken dit nie dat God jou vergeet het of dat daar sonde in jou lewe is wat jy eers moet aflê voordat dit beter kan gaan nie. Dikwels (meestal) is daar nie 'n eenvoudige verklaring vir jou swaarkry nie, behalwe dat dit deel is van die gebroke werklikheid waarin ons leef. En natuurlik, dat Satan sy bes doen om God se kinders seer te maak. Die regte vraag in lyding is nie: "Hoekom gebeur dit met my?" nie. Die regte vraag is: "Hoe gaan ek hierdeur kom?" Dáárop is daar 'n antwoord. God belowe dat Hy jou nie in jou swaarkry sal los nie. Dit was immers Jesus se laaste woorde voor sy hemelvaart: "Aan My is alle mag gegee in die hemel en op die aarde.... En onthou: Ek is by julle al die dae tot die voleinding van die wêreld."
JERUSALEM. – 'n Kenner van die oud-Joodse gebruik van geslagsregisters, prof. Genea Loog, het vandeesweek hier gesê familiestambome is nie, soos algemeen geglo word, 'n saai besigheid nie; inteendeel, dit is hoogs interessante leesstof en "beslis die moeite werd" om te bestudeer.
Prof. Loog, 'n hoogleraar in Oud-Israelse Kultuur aan die Universiteit van Jerusalem, is een van die sprekers by die jaarkongres van die Werkgemeenskap vir Antieke Studies (WAS) wat vandeesweek by die universiteit hier gehou word. Sy onderwerp was: "Die geslagsregister van Jesus in die Matteus-Evangelie in vergelyking met ander Bybelse en ook buite-Bybelse bronne."
In sy referaat het hy 'n hele aantal "vreemdhede", soos hy dit noem, in die geslagsregister van Jesus in Matteus 1 uitgewys. Dié vreemdhede is volgens hom doelbewus deur Matteus in die geslagsregister ingevoeg. "Matteus het die geslagsregister nie bloot ter wille van volledigheid in sy verhaal opgeneem nie. Hy het die "stokperdjie" van die Jode van sy tyd, naamlik om hulle geslagslyn tot by Abraham terug te voer, gebruik en ingespan om dit 'n magtige verkondigingsinstrument te maak.
Die opvallendste vreemdheid in Jesus se geslagsregister is die feit dat daar, naas sy moeder Maria, ook nog vier ander vroue pertinent genoem word: Tamar, Ragab, Rut en Batseba, die vrou van Urija. Die name van vroue as sodanig is al klaar buitengewoon, maar veral opmerklik is dit dat die name van Sara, Rebekka en Lea verswyg word, terwyl hierdie vroue, van wie party van twyfelagtige herkoms en reputasie was, ingesluit is. Volgens prof. Loog dui dit minstens op 'n nuwe waardering wat Jesus vir die vrou in die samelewing gebring het.
Die WAS-kongres duur nog tot môre.
Jy kan hierdie geslagsregister in Matt. 1:1-17 te lese kry.
JOODSE PREDIKERS HET STAD IN BEROERING
ANTIOGIË (PISIDIË). – Twee Jode wat die stad tans besoek, het verlede Saterdag in die sinagoge hier 'n nuwe leer aan die Jode bekend gestel, en sedertdien is die hele stad op loop oor wat die twee te sê gehad het.
'n Groot saamtrek word eerskomende Saterdag verwag wanneer die twee weer in die sinagoge gehoor sal kan word. Die sinagogeraad het reeds reëlings getref om die verwagte toeloop van mense te akkommodeer.
Die twee predikers is Paulus en Barnabas. Hulle is albei verbonde aan 'n godsdienstige groep in Antiogië in Sirië. Hulle reis tans deur die hele Klein-Asië om die nuwe leer aan die mense bekend te stel.
Sover vasgestel kan word, glo hulle dat die Jode se lank verwagte Messias reeds gekom het. Hy het glo sy eie lewe opgeoffer om die mensdom van hulle sondeskuld los te koop. Drie dae na sy kruisdood het hy na bewering uit die dood opgestaan.
Lees hiervan in Hand. 13:13-52.
Safenat-Paneag se vader sterwend
AVANIS. – Die eerste minister van Egipte, Safenat-Paneag, het gister inderhaas na die Gosenstreek vertrek om sy vader, Jakob seun van Isak, by te staan nadat sy toestand onlangs skielik verswak het. Jakob is honderd sewe en veertig jaar oud.
Die eerste minister het ook sy twee seuns, Manasse en Efraim, met hom saamgeneem sodat hulle oupa hulle kan seën. Ons korrespondent in Gosen berig dat die eerste minister se elf broers ook na hulle vader se bed ontbied is sodat hy van hulle afskeid kan neem.
Jakob en sy seuns het hulle sewentien jaar gelede uit Kanaän hier kom vestig om nader aan Safenat-Paneag te wees, maar ook om te ontkom aan die ongekende droogte wat destyds wêreldwyd geheers het. Hy het egter die begeerte uitgespreek om in sy geboorteland Kanaän begrawe te word.
Lees meer oor Jakob se profetiese, maar ook verrassende, afskeidswoorde in Gen. 48 en 49.
Die wonder van die Kersevangelie wat Matteus sommer reg aan die begin van sy verhaal wil onderstreep, is: Jesus het vir ménse gekom. Mense met name, mense van vleis en bloed, soos Abraham en Boas en Dawid. En ook nie net vir mans nie. Vir álmal; vir Tamar wat haar soos 'n straatvrou gedra het, en Ragab wat eers 'n prostituut was, en Rut uit Moab, en Batseba …
Ons speel nie almal 'n ewe groot rol in God se wêreld nie, soos Jakob se laaste woorde aan sy kinders en kleinkinders ons herinner. Maar vir elkeen van ons is daar plek. Daarom vier ons Kersfees: die fees van God se onblusbare liefde vir mense (Joh. 3:16), die fees van die koms van die Lig vir die nasies na almal wat vir die ewige lewe bestem is (Hand. 13:47-48).
Jy is nie maar net nog 'n nommer in 'n magtige rekenaar êrens in die hemel nie. God ken ook vir jou op jou naam. Kersfees is vir ménse, nie nommers nie. Vir jóú!
Stede vergaan in rook en as
Van ons Ou Testamen redaksie
SOAR. – In 'n ramp van ongekende omvang is die twee stede Sodom en Gomorra gister geheel en al verwoes.
Volgens ooggetuies het dit gelyk of vuur en swael uit die hemel op die stede gereën het. Dit het oor die hele gebied gerook asof dit 'n steenoond is. Die aarde het oopgeskeur en die stede eenvoudig ingesluk, sodat die water van die nabygeleë Dooie See die hele gebied in die omgewing van die stede oordek het. Vanoggend is die enigste teken dat daar eergister nog 'n uiters welvarende gemeenskap gewoon het, die verkoolde lyke van mense en diere wat hier en daar in die water dryf.
Dit is onwaarskynlik dat iemand die ramp oorleef het, hoewel mense in die nabygeleë dorpie Soar, wat op 'n onverklaarbare wyse behoue gebly het, beweer dat 'n man en sy twee dogters gisteroggend vroeg daar aangekom het. Hulle het blykbaar net betyds uit Sodom gevlug.
Lees hiervan in Gen. 18:16-33; 19:23-30.
Stad kom tot inkeer
NINEVE. – Dié groot stad is tot stilstand geruk toe die koning in 'n proklamasie al die inwoners tot berou opgeroep het.
Die oproep volg op die prediking van 'n Israelitiese profeet Jona, seun van Amittai, waarin hy onlangs aangekondig het dat die stad Nineve oor net veertig dae verwoes sal word. Die inwoners van die stad het hierop spontaan 'n dag van vas aangekondig en rouklere aangetrek. Die berig het die koning bereik, en na beraadslaging het hy en sy raadgewers beveel dat die hele stad hieraan moet meedoen. Die koning vra onder andere "die mense moet ernstig tot God roep en hulle van hulle verkeerde dade bekeer en berou hê oor die geweld wat hulle gepleeg het".
Ondertussen berig ons verslaggewer dat die profeet wat vir al die drama verantwoordelik is, onder 'n sonskerm buite die stad sit en weier om die koning te woord te staan. Hy wou ook nie met die pers praat nie.
Lees hiervan in Jona 3 en 4.
GENL. NAÄMAN GESOND
ARAM. – Die hoof van die Aramitiese leër, genl. Naäman, het vanoggend as 'n gesonde man uit Israel teruggekeer. Hy het 'n paar weke gelede daarheen gereis nadat hy verneem het dat daar iemand is wat hom moontlik van sy melaatsheid kan genees.
Die generaal, wat al 'n geruime tyd siek is en al elke denkbare raad probeer het om gesond te word, het van die man gehoor by sy vrou se slavin, 'n jong dogtertjie uit Israel. Sy het vertel van 'n profeet in Samaria wat haar meneer sal kan genees.
Genl. Naäman vertel 'n ongelooflike verhaal. Die profeet Elisa het hom nie eens ontmoet nie en slegs 'n boodskapper gestuur met die raad dat hy hom sewe keer in die Jordaanrivier moes gaan was. "Ek was so kwaad dat ek net daar omgedraai het om terug te kom," erken die generaal. "Gelukkig het my amptenare my omgepraat om dit tog maar te probeer, en nou's ek gesond. Ek weet nou, daar is geen God op die hele aarde nie behalwe in Israel."
Lees die verhaal in 2 Kon. 5:1-16.
Nuwe sekte groei bestendig
JERUSALEM. – Die nuwe sekte, die Volgelinge van Jesus, waaroor ons vroeër berig het, groei nog steeds. Na die aanvanklike groot getal bekeerdes op Pinksterdag word daar nog elke dag nuwe lede by die groep gevoeg. Hoewel die Joodse Raad geen goeie woord vir die nuwe godsdienstige rigting het nie, geniet hulle groot aansien onder die inwoners van die stad.
Lees hiervan in Hand. 2:43-47.
Van die begin af is dit duidelik dat God in sy handelinge met ons méér van ons verwag as om net maar in Hom te glo. Hy verwag ook van ons om sy getuies in hierdie wêreld te wees. Wanneer Hy vir Abraham uit Ur roep om die vader van 'n nuwe volk te word, is deel van sy roeping: "… jy moet tot 'n seën wees" (Gen. 12:2b). Het Lot, wat beslis ook van hierdie opdrag bewus moes wees, dit maar as sy verantwoordelikheid ook beskou! Dan wás daar moontlik tien regverdiges in Sodom en het die stad behoue gebly, soos die heidense stad Nineve baie later. Ongelooflik hoe hard God moes spook om Jona sover te bring dat hy – weliswaar uiters onwillig – sy roeping uitleef.
God vra nie van ons almal om soos Abraham of Jona ver weg te gaan om 'n opdrag uit te voer nie. Ons kan dit meestal in ons eie omgewing doen, soos die eerste gelowiges in Jerusalem, en soos Naäman se slavinnetjie. God vra net gewilligheid, omdat ons omgee vir die mense om ons.