Die stofkom - Geskiedenis Podcasts - 2022
En toe word die ontevredenes weswaarts getrek - uit Kansas, Oklahoma, Texas, New Mexico; uit Nevada en Arkansas, families, stamme, uitgestof, getrek. Karvragte, woonwaens, haweloses en honger; twintig duisend en vyftig duisend en honderd duisend twee honderd duisend. Hulle het oor die berge gestroom, honger en onrustig - rusteloos soos miere, wat geskarrel het om werk te kry om op te lig, te stoot, te trek, te pluk, te sny - enigiets, enige las om te dra, vir kos. Die kinders is honger. Ons het geen woonplek nie. Soos miere wat skarrel vir werk, vir kos en veral vir land.— John Steinbeck.Die druiwe van toorn, 1939
'N Beloofde landToe pioniers in die middel van die 19de eeu deur die land begin trek, was hulle op soek na ideale landbougrond. Mans het die land begin skoonmaak deur die eindelose prairie te gebruik om koring te verbou en die bome om huise, skure en buitegeboue te bou. met hul harde wortels. Die toneel was gereed vir die Dust Bowl. In 1930 was daar geen beter plek om 'n boer te wees as in die Suidelike Vlakte nie, waar mans en vroue ongetemde prairie in een van die voorspoedigste streke in die hele land verander het. Die res van die land het gesukkel met die aanvanklike gevolge van die Groot Depressie, maar in die koringland het boere 'n rekord-oes gepluk. Met die aanvang van die Eerste Wêreldoorlog was die vraag na koring verbasend. Tydens die oorlog het die land miljoene en miljoene skepels koring en mielies opgelewer, wat gehelp het om Amerika sowel as talle nasies oorsee te voed. Aangesien die droogte wat aan die begin van die dertigerjare begin het, voortgeduur het, het die boere egter steeds ploeg en geplant, maar in 1930 en vroeg in 1931 staan ​​die panhandvatsels van Oklahoma en Texas bekend as die welvarendste streke in die land. Die reën het eenvoudig opgehou.Oorsaak en gevolg Dit het duisend jaar geneem voordat die natuur 'n duim bogrond op die Suidelike Vlakte gebou het, maar dit het net 'n paar minute geneem om 'n goeie slag te kry. Stofstorms het hele dorpe verswelg. Die primêre impakgebied van die Dust Bowl, soos dit bekend geword het, was op die Southern Plains. Die verwoesting van die landbou het gehelp om die Groot Depressie te verleng, waarvan die gevolge wêreldwyd gevoel is. Honderdmiljoen hektaar van die Suidelike Vlaktes het verander in 'n woesteny van die Dust Bowl. Groot dele van vyf state is geraak - Texas, Oklahoma, Kansas, Colorado en New Mexico. In 1932 het die nasionale weerburo 14 stofstorms aangemeld. Stof bedek alles, maar tog het boere voortgegaan om te ploeg, met die hoop dat die reën binne enkele dae, of miskien maande, sou terugkeer. geskiedenis.'N Geringe bestaanGesinne het oorleef op mieliebrood, boontjies en melk. Hulle was bereid om enigsins vir enige loon te werk en ander mense se grond te plant en te oes. Toe hierdie gesinne die grense van die westerse state bereik, is hulle nie goed ontvang nie - te veel mense was reeds sonder werk. Teen 1940 het 2,5 miljoen mense uit die Dust Bowl -state na die Stille Oseaan -state verhuis. In die herfs van 1934, met veevoer uitgeput, het die regering begin om duisende verhongerde vee te koop en te vernietig. Hoewel dit moeilik was vir boere om hul kuddes op te gee, het die beesslag baie van hulle gehelp om bankrotskap te vermy. In die lente van 1935 waai die wind 27 dae en nagte sonder ophou. Mense en diere het begin sterf as gevolg van verstikking en 'stof longontsteking'.
GrondbewaringDie regering het boere begin verlig deur president New York, Franklin D. Roosevelt. Roosevelt het geglo dat dit die federale regering se plig was om die Amerikaanse mense te help om deur die slegte tye soos die Dust Bowl te kom. Gedurende die eerste drie maande van sy presidentskap is 'n bestendige stroom wetsontwerpe goedgekeur om armoede te verlig, werkloosheid te verminder en ekonomiese herstel te bespoedig. Alhoewel hierdie eksperimentele programme die depressie nie beëindig het nie, het die New Deal die Amerikaanse volk ontsaglik gehelp deur na hul basiese behoeftes te kyk en hulle die waardigheid van werk en hoop te gee tydens moeilike tye. die vader van Soil Conservation, 'het hy 'n veldtog gelei om die boerderypraktyke te hervorm, lank voordat Roosevelt president geword het. Bennett het '' 'n groot nasionale ontwaking nodig vir die behoefte aan aksie om ons landboupraktyke te verbeter ''. Hy het 'n nuwe benadering tot boerdery aangemoedig om soortgelyke rampe te vermy.In April 1935 was Bennett op pad om te getuig voor 'n kongreskomitee oor sy veldbewaringsveldtog toe hy verneem van 'n stofstorm wat uit die westelike vlaktes in die hoofstad waai. Uiteindelik het hy geglo dat hy tasbare bewyse sou hê van die gevolge van slegte boerderypraktyke. Terwyl die stof oor Washington gaan lê en die middagson uitvee, het Bennett uitgeroep: 'Dit is waaroor ek gepraat het, menere.' Die kongres het gereageer deur die Wet op die Beskerming van Grond van 1935 deur te neem. Boonop het die Roosevelt -administrasie sy volle gewig en gesag agter die verbetering van boerderytegnieke gelê om te voorkom dat die stofkom herhaal word. President Roosevelt het beveel dat die Civilian Conservation Corps 'n groot gordel plant van meer as 200 miljoen bome van Kanada na Abilene, Texas, om die wind te breek, water in die grond te hou en die grond self te hou. Die administrasie het ook begin om boere op te voed oor grondbewaring en antirosie tegnieke, insluitend wisselbou, strookboerdery, kontoerploeging, terrassen en ander voordelige boerderypraktyke. In 1937 begin die federale regering 'n aggressiewe veldtog om Dust Bowlers aan te moedig om aan te neem. en ploegmetodes wat die grond bewaar. Die regering het die huiwerige boere 'n dollar per akker betaal om een ​​van die nuwe metodes te beoefen. Teen 1938 het die massiewe bewaringspoging die hoeveelheid blaasgrond met 65 persent verminder. Tog het die land nie 'n behoorlike bestaan ​​gelewer nie.In die herfs van 1939, na byna 'n dekade van vuil en stof, het die lug uiteindelik oopgegaan. Toe die reën terugkom, het droë lande gou weer hul goue koring opgelewer, en net so vinnig as wat dit begin het, was die stofkom gelukkig verby.