'Kumpas' kurbanı komutanlar SÖZCÜ'ye konuştu. Balyoz ve Poyrazköy sanığı askerler, AKP-cemaat kavgasını hatırlattı ve Erdoğan'a seslendi: Türkiye'nin en güvenli yeri Hasdal. Başbakan buyursun buraya gelsin... Hasdal Askeri Ceza ve Tutukevi'nde açık görüş günü... Neredeyse 6 ay oldu gelmeyeli... Ben de farkında ... Paralel devletin olmadığı tek yer Hasdal Cezaevi!..     ve Poyrazköy sanığı askerler, AKP-cemaat kavgasını hatırlattı ve Erdoğan'a seslendi: Türkiye'nin en güvenli yeri Hasdal. Başbakan buyursun buraya gelsin...  Hasdal Askeri Ceza ve Tutukevi'nde açık görüş günü... Neredeyse 6 ay oldu gelmeyeli... Ben de farkında değildim zamanın bu kadar çabuk geçtiğinin oysa Binbaşı Kemalettin Yakar, biraz sitem ederek biraz da kırgın "Unuttun bizi, neredesin 6 aydır?" diye sorunca aklım başıma geldi. Haklıydı, epey olmuştu belki ama unutmamıştım. Hem ne dedik, unutmak da unutturmak da yok...  Bir ay sonra yine Hasdal'da  Hasdal'da ilk kez tanık oluyorum böylesi bir görüşmeye... Levent Bektaş olmasaydı yine tanık olamazdım. Poyrazköy Davası sanığı emekli Binbaşı Levent Bektaş tahliye olalı bugün tam bir ay oldu. Birlikte geldik Hasdal'a. O, can arkadaşlarını; ben de gönüllerin kahramanlarını görmek için... Biraz şaşkınım, biraz gazeteci ama çokça da insan... Belki de bu yüzden ne zaman bu kapıdan içeri girsem gördüklerim beni derinden etkiliyor.  40 yıllık can arkadaşlar...  Binbaşı Yakar'la sohbet ederken, yüzünde her zamanki gülümsemesi ile Deniz Kurmay Albay Ali Türkşen giriyor içeriye... Sıkıca tokalaşıyoruz, sonra Levent Bektaş'a sarılıyor. Kardak kahramanları yine omuz omuza... Çocuk gibiler, şakalaşmaya başlıyorlar. Ali Türkşen sağ kolunu Bektaş'ın omzuna atıp "Benim can arkadaşımdır, 40 yıl oldu. Bizi kimse ayıramadı" diyor. Birbirlerine bakıp gülüyorlar. Sonra Balyoz hükümlüsü Kurmay Albay Uluç Yeğin katılıyor aramıza. İlk kez tanışıyoruz ama sanki her gün görüşüyor gibi konuşmaya başlıyoruz:  'Cezaevi bizi değiştirdi'  "3 yıl bitti, burası değiştirdi beni. Daha sakin ve yavaş konuşuyorum. Eskiden hızlı hızlı anlatır, uzun uzun dinleyemezdim. Oysa şimdi sindiriyorum ne var ne yok... Çünkü gün öyle uzun ki ne kadar çabuk tüketirsen o kadar boş kalıyorsun, alışık değiliz günü boşa harcamaya... Biliyor musun artık içerisi dışarıdan daha güvenilir."  Neden?  Çünkü burada herkes birbirinin ne olduğunu biliyor. Dışarıda kimse kimseden emin değil. Bizim yaşadıklarımızı görüp, "Onlara bunları yapanlar kim bilir bize ne yaparlar?" diye düşünüyorlar. İnanmayacaksın ama pilotlar havada birbirinden şüphe duyuyor. Düşünsenize ne zor bir durum, silah arkadaşına güvenememek...  'Biz daha rahat uyuyoruz'  Eşi Sevim Türkşen'i kapıda karşılayıp birlikte yanımıza oturan Ali Türkşen de destekliyor arkadaşını...  Yazık, birbirlerinin yüzüne bakıyorlar, beraber göreve gidiyorlar ama güvenemiyorlar. Biliyor musun biz daha rahat uyuyoruz onlardan. Poyrazköy sanığı Ercan Kireçtepe tahliye olduktan sonra bizi görmeye geldi, "Uyuyamıyorum. Burada kimin ne olduğunu biliyorum ama dışarısı bıraktığımız gibi değil" diyor. Yani anlayacağın ne yaparlarsa yapsınlar Türkiye'nin en güvenilir yeri Hasdal, en güvenilir insanları da Hasdal'da... Paralel devlet bir burada yok, o yüzden buyursun Başbakan da buraya Hasdal'a gelsin.  'İsimlerini tek tek yazdık'  Hepsi birbirini onaylıyor... Bu defa, Uluç Yeğin devam ediyor.  Hepimiz ilk yıl liste yaptık, önceden söylemiyorduk ama şimdi söylüyoruz. Bizi ilk senemizde ziyaret edenlerin adını tek tek yazdık. Yeni arkadaşlık listeleri yaptık. Onlar hayatlarımızdan asla silinmeyecek. Bir gecede birlikte geçirdiğimiz onca yılımızı silenler de var, 5 yıl boyunca buraya uğramayıp sonra hiçbir şey olmamış gibi gelenler... Çıkmıyoruz o görüşlere...  Niye onca zaman sonra geliyorlar?  Belki inanmayacaksın 17 Aralık'tan sonra görüşe gelenlerin sayısı çok arttı. Bir gecede yeniden düştük akıllarına ve bize inanmadıklarına pişman oldular. Kanıtların güvenirliliğiyle ilgili kararlar çıkınca arayıp sormaya başladılar. Hiçbir şey olmamış gibi geliyorlar ve "Geçmiş olsun" diyorlar, sanki geçermiş gibi... Oysa geçmez.  '17 Aralık milat oldu...'  Biz böyle hararetli konuşurken lafa Binbaşı Kemalettin Yakar giriyor. Resimlerini biliyorsunuz, hani şu isyan tablolarını çizmişti, konuşmayı pek sevmese de bu defa o anlatıyor.  17 Aralık milat oldu bizim için... 2 aydır yeniden yargılanmayı bekliyoruz. Yok olan ümitlerimiz yeniden yeşerdi. Nerede, hani, niye kimse bir şey yapmıyor? Anayasa Mahkemesi neden ses çıkarmıyor? Şurada geçirdiğim 3 yıldan daha çok dokunuyor 2 aydır beklemek. Hani bize anlatma, konuşma fırsatı vereceklerdi?  Artık iki cümle var duymak istemediğimiz... Biri "Az kaldı" diğeri de "Zamanlama manidar." İkisini de bizim için söylüyorlar ama bizim hiçbir şeyden haberimiz yok. Ağzımıza bir parmak bal çaldılar bekliyoruz. Olacak iş mi? Biz haklılığımız anlaşılsın istiyoruz. Allah aşkına söyleyin bana, biz neden buradayız hâlâ?  ' mühendisleriyiz'  O ara gözlerim Ali Türkşen'le eşi Sevim Türkşen'e takılıyor. Sımsıkı tutuyorlar birbirlerinin ellerini, Sevim Türkşen başını kocasının omzuna dayamış kağıt bardaklarda çay içiyorlar. Levent Bektaş da arkadaşlarına dışarıdaki günlerini anlatıyor.  Kolay değil, daha alışamadım. Evi Silivri'ye yakın olsun diye Hadımköy tarafına taşımıştık. Şimdi şehre yakın bir yere geçelim diyoruz. 5 yılın sonunda ev yaşantısı biraz zor geliyor insana... Olsun alışılır.  Türkşen'in aklına sonradan gelmiş olacak ki yeni bir haber veriyor.  Biz artık mühendis olduk.  Ne mühendisi, nereden çıktı bu?  Ben makine mühendisi oldum. Kemal endüstri mühendisi... Bir dolu insan var böyle... Denklik hakkımız varmış. Rütbelerimizi aldılar ama mühendis olmamızı engelleyemediler. Hasdallı Balyoz mühendisleriyiz... Hayat ne garip değil mi?