Questo è il nome del primo capitolo : &quot; &quot; Questo libro non è un albero &quot; &quot; . Perchè in poetica , come rilevò Margaret Atwood , &quot; &quot; noi scriviamo la nostra storia sulla pelle dei pesci con il sangue degli orsi &quot; &quot; . E con così tanti polimeri , quello di cui abbiamo veramente bisogno è la nutrizione tecnica , e per usare qualcosa di così elegante come un albero – immaginate questo compito di design : Progetta qualcosa che crei l&apos; ossigeno , sequestri il carbonio , fissi il nitrogeno , distilli l&apos; acqua , accumuli l&apos; energia solare come carburante , produca zuccheri complessi e cibo , crei dei microclimi , cambi colore a seconda delle stagioni e si autoreplichi .
To właśnie tytuł pierwszego rozdziału : &quot; &quot; Książka to nie drzewo &quot; &quot; . Ponieważ , mówiąc poetycko , jak wskazała Margaret Atwood , &quot; &quot; spisujemy naszą historię na skórze ryb krwią niedźwiedzi &quot; &quot; . I z taką ilością polimeru naprawdę potrzebujemy technicznego odżywienia i zastosowania czegoś tak eleganckiego , jak drzewo ... wyobraźcie sobie takie zadanie projektowe : Zaprojektujcie coś , co wytwarza tlen , oddziela węgiel , naprawia azot , destyluje wodę , kumuluje energię słoneczną jako paliwo , produkuje złożone cukry i żywność , tworzy mikroklimaty , zmienia kolory w zależności od pór roku i replikuje się .