Scoprii anche che il forno non era affatto un&apos; impresa commerciale , ma piuttosto un&apos; ente benefico gestito da una persona benintenzionata che in buona sostanza spendeva 600 dollari al mese per tenere queste 20 donne occupate a fare piccoli oggetti artigianali e prodotti da forno , facendole sopravvivere con 50 centesimi al giorno , cioè ancora in povertà .
Dowiedziałam się również , że piekarnia niewiele miała wspolnego z biznesem . W istocie była instytucją charytatywną prowadzoną przez osobę o dobrych intencjach , która w gruncie rzeczy wydaje 600 dolarów miesięcznie , aby dać zajęcie tym 20 kobietom przy drobnym rzemiośle czy wypieku , żyjąc za 50 centów dziennie , nadal w biedzie .