In quei giorni , quei giorni che per me ora esistono solo quale più sfuggente memoria , in cui spesso il primo suono udito col giorno era una tempesta di cinguettare , poi il soffice clop degli zoccoli del cavallo a tirare un carico di latte lungo il tuo isolato , e l&apos; ultimo rumore della notte , tanto sì come no , era tuo padre in auto rientrando di nuovo tardi dal lavoro , sempre tardi , e scendendo pesantemente in cantina , alla caldaia , a scuotere fuori la cenere e inumidire la grata prima di tornarsene su e crollare a letto —
&quot; &quot; W tamtych dniach dniach , które istnieją dla mnie już tylko w najbardziej ulotnych wspomnieniach , kiedy często pierwszym dźwiękiem poranka była burza ptasich śpiewów po nich miękki stukot kopyt konia ciągnącego po okolicy wóz mleczarza , ostatnim zaś dźwiękiem wieczora najczęściej bywał samochód twego ojca parkujący pod domem do późna znów pracował , stale do późna potem ciężko kroczył po schodach do piwnicy , do pieca by wytrząsnąć popiół , stłumić ciąg potem wracał na górę , rzucić się na łóżko -