Quindi vedete , è quasi come un pavloviano - abbiamo perso le prime centinaia di anni di psicologia per teorie davvero banali dove si dice , come le persone imparano a reagire ad una situazione . Quello che sto dicendo , è che dopo essere passati attraverso molti livelli , incluso l&apos; ideare un enorme e disordinato sistema con migliaia di parti , giungeremo di nuovo al problema centrale della psicologia .
Czyli to prawie jak u Pawłowa ... Straciliśmy pierwsze 100 lat psychologii na trywialne teorie mówiące o tym , jak ludzie uczą się i reagują w różnych sytuacjach . Chodzi mi o to , że przeszliśmy wiele poziomów , w tym projektowanie wielkich niechlujnych systemów , złożonych z tysięcy części , a wracamy do centralnego problemu psychologii .