Quello che aveva capito Housman , e lo si sente anche nelle sinfonie di Nielsen , era che le lunghe , calde estati rurali di stabilità del 19 ° secolo stavano per finire , e che ci si stava avvicinando a uno di quei periodi storici terrificanti dove i poteri cambiano .
To , co Housman miał na myśli , co pobrzmiewa też w symfoniach Nielsena , to to , że długie , gorące , leśne lata stabilizacji XIX stulecia dobiegały kresu , i że ludzkość wkraczała właśnie w ten straszny okres w historii , gdy zmienia się władza .