Ma non battiamo ciglio quando lo sentiamo dire perché abbiamo sentito queste cose talmente a lungo che in qualche modo abbiamo completamente interiorizzato ed accettato la nozione che la creatività e la sofferenza siano in qualche modo legate e che l&apos; arte , alla fine , condurrà sempre all&apos; angoscia .
Ale my nawet nie mrugniemy , kiedy słyszymy , gdy ktoś tak mówi , bo nasłuchaliśmy się takich rzeczy i jakoś zupełnie zaakceptowaliśmy ideę , że kreatywność i cierpienie są nierozerwalnie związane , i że sztuka zawsze prowadzi do męki .