allora , io credo che la vera disabilità è avere uno spirito danneggiato , ed uno spirito danneggiato non ha speranza . Non vede la bellezza . Non ha più lo nostra naturale , infantile curiosità e la nostra innata capacità di immaginare .
Uważam więc , że jedyna prawdziwa niepełnosprawność to zniweczenie ducha , ducha , który został zmiażdżony i brak mu nadziei . Nie widzi piękna . Nie ma już w nim naszej naturalnej , dziecięcej ciekawości , naszej wrodzonej wyobraźni .