Nella tarda primavera , inizio estate del 2010 , poco dopo il suicidio di McQueen , il nostro curatore di costumi , Andrew Bolton , venne da me , e disse : &quot; &quot; Stavo pensando di fare una mostra su McQueen , ed ora in questo momento dobbiamo farlo , e in fretta &quot; &quot; . Non è stato facile . McQueen aveva lavorato per tutta la sua carriera con un piccolo gruppo di designer e manager che erano molto protettivi della sua eredità , ma Andrew andò a Londra e lavorò con loro durante tutta l&apos; estate e si guadagnò la loro fiducia , e quella dei designer che aveva creato i suoi fantastici fashion show , che erano espressioni d&apos; arte vere e proprie ,
Na przełomie wiosny i lata 2010 roku , niedługo po samobójstwie McQueena , zajrzał do mnie Andrew Bolton , kurator z Instytutu Ubioru : „ Zastanawiam się nad wystawieniem McQueena , teraz jest dobry moment . Musimy szybko działać ” . Nie było to łatwe . McQueen pracował z małym zespołem projektantów i menadżerów , którzy zazdrośnie strzegli jego dziedzictwa . Andrew pojechał do Londynu i całe lato próbował pozyskać ich zaufanie ; spotykał projektantów , którzy tworzyli te niesamowite pokazy mody , same w sobie będące dziełami sztuki .