La donna dice : &quot; &quot; Buongiorno &quot; &quot; . Bell le chiede : &quot; &quot; Come è andata la traversata sul traghetto da Burntisland ? &quot; &quot; Lei dice : &quot; &quot; E &apos; stato bello &quot; &quot; . E lui chiede : &quot; &quot; Cosa ha fatto con l&apos; altro bambino ? &quot; &quot; Lei risponde : &quot; &quot; L&apos; ho lasciato con mia sorella a Leith &quot; &quot; . E lui chiede : &quot; &quot; E ha preso la scorciatoia in Inverleith Row per arrivare in infermeria ? &quot; &quot; Lei risponde : &quot; &quot; Certo &quot; &quot; . E lui chiede : &quot; &quot; Continua a lavorare nella fabbrica di linoleum ? &quot; &quot; E lei risponde : &quot; &quot; Sì &quot; &quot; . E poi Bell spiega agli studenti .
Kobieta mówi : &quot; &quot; Dzień dobry &quot; &quot; . Bell mówi : &quot; &quot; Jaką miała pani podróż promem z Burntisland &quot; &quot; ? Ona mówi : &quot; &quot; Była dobra &quot; &quot; . A on mówi : &quot; &quot; Co zrobiła pani z drugim dzieckiem &quot; &quot; ? Ona mówi : &quot; &quot; Zostawiłam je z moją siostrą w Leith &quot; &quot; . A on mówi : &quot; &quot; I wybrała pani skrót przez Inverleith Row by dostać się do tej lecznicy &quot; &quot; ? Ona mówi : &quot; &quot; Tak &quot; &quot; . A on mówi : &quot; &quot; Czy wciąż pracuje pani w fabryce linoleum &quot; &quot; ? A ona mówi : &quot; &quot; Tak &quot; &quot; . A potem Bell tłumaczy studentom .