Saltò fuori che a determinare se qualcuno si sarebbe fermato ad aiutare uno sconosciuto in difficoltà era quanto si sentisse di fretta , quanto pensasse di essere in ritardo , o se era assorto nel discorso da tenere. quanto pensasse di essere in ritardo , o se era assorto nel discorso da tenere .
Okazało się , że o tym , czy ktoś zatrzyma się i pomoże obcemu w potrzebie decydowało to , czy uważał , że bardzo mu się śpieszy - czy czuł się spóźniony , czy może był zaabsorbowany tym , o czym miał mówić .