I loro occhi si illuminano , letteralmente , e mi dicono cose tipo : &quot; &quot; Ne voglio una anch&apos; io &quot; &quot; , o : &quot; &quot; Se tu puoi fare così , io posso fare qualsiasi cosa &quot; &quot; . E io penso : è perché in quel momento loro vedono un oggetto che non riescono a inquadrare , privo di riferimenti , o che trascende i loro punti di riferimento che hanno solitamente per una sedia a rotelle . Si trovano a dover pensare in modo completamente nuovo .
Oczy im błyszczą . Mówią : &quot; &quot; Ja też tak chcę &quot; &quot; , albo &quot; &quot; Jeżeli ty możesz to robić , to ja mogę wszystko &quot; &quot; . To dlatego , że w chwili postrzegania przedmiotu ludzie nie mają dla niego ramy odniesienia . Ten widok przekracza ramy odniesienia co do wózka inwalidzkiego , więc muszą myśleć w zupełnie nowy sposób .