E la cosa che più mi ha colpita , che mi ha spezzato il cuore , è stato camminare lungo la strada principale di Sarajevo , in cui la mia amica Aida vide il carro armato arrivare 20 anni fa , e in quella strada c&apos; erano più di 12 000 sedie rosse , vuote , e ognuna rappresentava una persona morta durante l&apos; assedio , solo a Sarajevo , non in tutta la Bosnia , e si stendeva lungo gran parte della città , e la cosa più triste erano quelle sedie minuscole per i bambini .
Najbardziej wstrząsnęło mną , złamało mi serce , przejście główną ulicą Sarajewa , na której 20 lat temu Aida ujrzała czołg . Na ulicy rozstawiono 12 tys. czerwonych krzeseł . Pustych krzeseł . Każde symbolizowało osobę zabitą w trakcie oblężenia . A mowa o Sarajewie , nie całej Bośni . Ciągnęły się z jednego końca miasta na drugi . Ciągnęły się z jednego końca miasta na drugi . Najbardziej wzruszały małe krzesełka poświęcone dzieciom . Najbardziej wzruszały małe krzesełka poświęcone dzieciom .