in quei giorni da lungo andati , le donne , mia madre , le madri dei miei amici , le vicine , tutte le donne che conoscevo — vestivano , spesso per molto del giorno , ciò che chiamavano abiti da casa , poveri , stampati , flosci , leggeri grembiuli di cotone intenzionalmente , pareva , privi di forma , che infilavate sopra la camicia da notte e , quando uscivate in cerca di un figlio , o ad appendere il bucato al filo , o per scendere di corsa alla drogheria d&apos; angolo , di sotto il cappotto , l&apos; orlo ritorto della camicia da notte sempre sottile e ingiallito , penzolante di fuori .
w tych odległych dniach kobiety : moja matka , matki moich przyjaciół , nasze sąsiadki , wszystkie , które znałem nosiły , często całymi dniami , tak zwane podomki tanie , miękkie , tandetne na pozór celowo nieforemne luźne bawełniane wdzianka nakładane na koszulę nocną lub , gdy trzeba było odszukać zagubione dziecko rozwiesić pranie czy pobiec do spożywczego na rogu , pod płaszcz , zwinięty rąbek koszuli nocnej niezmiennie pożółkły i zmierzwiony powiewał pod spodem .