È venuta da me una sera e mi ha detto , &apos; Papà , non puoi lasciar morire i bambini . &apos; &quot; &quot; O penso a Cynthia Thomas , una figlia e moglie soldato molto leale , che , vedendo i suoi amici e conoscenti tornare dall&apos; Iraq , fu così scioccata dalla loro situazione psicologica e dal rifiuto dei militari di riconoscere e ammettere la sindrome da stress post-traumatico che mise in piedi un bar nel mezzo della base militare per dare loro assistenza legale , psicologica e medica .
Powiedziała mi raz : &apos; Tato , nie możesz dać tym dzieciom umrzeć &quot; &quot; . Myślę o Cynthii Thomas , lojalnej córce i żonie wojskowego . Gdy zobaczyła przyjaciół i krewnych po powrocie z wojny w Iraku , była tak zszokowana ich stanem psychicznym i odmową uznania przez wojskowych zespołu stresu pourazowego , że założyła kafejkę w centrum garnizonu , by udzielać im pomocy prawnej , psychologicznej i medycznej .