Madre Teresa di Calcutta , figura mondiale , insisteva su un punto che mi ha sempre colpito molto — la cosa più miserabile e tragica della povertà non è la mancanza del pane o di un tetto , bensì sta nel &quot; &quot; sentirsi nessuno &quot; &quot; , essere nessuno , non avere identità , non avere stima pubblica .
Matka Teresa z Kalkuty podkreślała coś co zawsze robiło na mnie wielkie wrażenie : największą nędzą i tragedią ubóstwa nie jest brak chleba czy dachu nad głową , ale uczucie bycia nikim , poczucie bycia nikim , brak tożsamości , brak publicznej godności .