Ma ogni volta che pensavo di essere sul punto di trovare un appiglio al Corano ... quella sensazione di &quot; &quot; adesso ho capito &quot; &quot; ... scivolava via durante la notte . E la mattina ricominciavo a domandarmi se non fossi persa in una terra straniera . Eppure il terreno era molto familiare .
Za każdym razem gdy wydawało mi się że zaczynam sobie radzić z Koranem — uczucie &quot; &quot; teraz to łapię &quot; &quot; — przemijało w ciągu jednej nocy . I każdego poranka znowu zastanawiałem się czy nie błądzę po omacku . A przecież tematyka była mi znajoma .