Para układów dwupoziomowych, qubitów, jest najmniejszym układem, za pomocą którego możemy przedstawić stan splątany. Jest on realizowany przez czterowymiarową macierz zespoloną i badanie takiego systemu jest względnie proste. W takiej przestrzeni wiemy jednoznacznie, który stan jest splątany i posiadamy analityczną miarę splątania - zgodność. Ewolucja układu jest zadawana przez równania, które, przynajmniej teoretycznie, da się rozwiązać analitycznie. Układy o wyższej liczbie poziomów nie stanowiły dotychczas większego zainteresowania w kontekście zachowania się splątania w czasie. Jednak przejście już do układu dwóch qutritów, czyli atomów trójpoziomowych, jest interesującym krokiem w badaniu stanów splątanych, bowiem pojawiają się tutaj znaczące różnice. W tym przypadku nie jesteśmy już w stanie jednoznacznie określić czy dowolny stan jest splątany. Obecne istniejące kryteria separowalności są za słabe. Pojawiają się także stany o splątaniu związanym, które nie występują w układach o niższej liczbie wymiarów. Przestrzeń takiego układu jest dziewięciowymiarowa i metody analityczne okazują się często niewystarczające; musimy podpierać się analizą numeryczną. Głównym tematem niniejszej rozprawy jest ewolucja splątania w układach otwartych dwóch qutritów pod wpływem zjawisk dyssypatywnych i interferencji kwantowej tworzonej wskutek oddziaływania z polem próżni. W literaturze spotyka się przeważnie modele ewolucji układu N atomów dwupoziomowych (lub alternatywnie atomu Npoziomowego). W tych przypadkach dynamika układu zmienia się poprzez emisję spontaniczną - przejścia z poziomu wzbudzonego do podstawowego - oraz wskutek sprzężenia pomiędzy tymi przejściami. Dopiero Agarwal i Patnaik zainteresowali się układem dwóch blisko położonych atomów trójpoziomowych i wyprowadzili dla niego równanie dynamiki. Okazało się, że gdy atomy są położone blisko siebie, pojawiają się nowe, dotychczas nieznane człony, które odpowiadają za wzajemne sprzężenie różnych poziomów wzbudzonych obu atomów. Jest to kolejny argument, który motywuje do badań nad układami dwóch qutritów. W tej rozprawie skupimy się na analizie dynamiki wspomnianego układu, w zależności od jego konﬁguracji. Omówimy na początek przypadek nieoddziałujących atomów (znacznie oddalonych), a następnie rozważymy wpływ sprzężeń występujących w układzie na ewolucję splątania.


2009-04-10: ONZ nie potępi Korei Płn. Od poniedziałku (6.IV) Rada Bezpieczeństwa ONZ próbuje znaleźć rozwiązanie w sprawie zbrojeniowych ambicji Korei Północnej. USA chcą oświadczenia, Japonia rezolucji. Kompromis póki co nie jest możliwy do osiągnięcia. Stany Zjednoczone zaproponowały w tej sprawie wystosowanie jedynie oświadczenia, które nie ma obligatoryjnego charakteru. Japonia całkowicie się temu sprzeciwia. Sekretarz stanu w ministerstwie spraw zagranicznych Japonii, Shintaro Ito zapowiedział w piątek, iż Tokio będzie starać się by Rada przyjęła rezolucję, potępiającą wystrzelenie przez Koreę Północną rakiety balistycznej dalekiego zasięgu. Inicjatywa Japonii jest jednak ciągle blokowana przez Chiny. Przyczyną obaw państw zachodnich jest próbne wystrzelenie rakiety dalekiego zasięgu. Pjongjang temu zaprzecza. Zdaniem Korei Północnej na orbicie została umieszczona rakieta Taepondong-2, umożliwiająca nadawanie pieśni patriotycznych.


Oto słowa prawdy: …prezydentura Lecha Kaczyńskiego była najgorszą w dziejach Rzeczypospolitej , wliczając w to również rządy Bolesława B. Była w wielu momentach kompromitacją na skalę międzynarodową. Była nienowoczesna, aintelektualna, zaściankowa, antyeuropejska, konserwatywna znacznie ponad normy przyjęte na naszym kontynencie dla cywilizowanego konserwatyzmu. Być może, Lech Kaczyński był prywatnie uroczym człowiekiem – chcę w to wierzyć. Ale jako prezydent był fatalny . Jeśli on znajduje nierozsądną decyzją p. Dziwisza miejsca na Wawelu – obok Jana III, Kościuszki i Józefa Piłsudskiego – to dla Wałęsy trzeba będzie wybudować piramidę. Wstyd. Nieporozumienie. Na marginesie ogólnonarodowej histerii, którą – moim zdaniem – w dużej mierze zawdzięczamy mediom. Jedna osoba wzbudziła mój najwyższy szacunek i ogromną sympatię w tych trudnych chwilach: Małgorzata Szmajdzińska. W rozmowie z Kamilem Durczokiem wykazała wczoraj maksymalne opanowanie, najwyższą klasę, ogromną inteligencję. Zero egzaltacji, zero łez; nawet uśmiech. Wspaniała, dzielna i bardzo mądra kobieta. Uderzające było to, że w całej rozmowie ani razu nie powiedziała o mężu w czasie przeszłym. Rozkleiła się dopiero na lotnisku, odbierając trumnę z jego zwłokami. Skoro zaś mówimy o mediach: Monika Olejnik . Całkowity brak profesjonalizmu. Kompromitujące szlochy na wizji (na marginesie: sam się łatwo wzruszam – i dlatego nigdy w życiu nie zgodziłbym się poprowadzić żadnego programu, grożącego emocjami; nawet sprawozdania z defilady wojskowej). Powinien to być koniec kariery tej pani. Media nie są od interpretacji, ani wzbudzania emocji. Media są od przekazywania zimnych faktów; z kamienną twarzą. Kto tego nie pojmuje, powinien zajmować się hodowlą pietruszki, nie dziennikarstwem.


Zasadniczo akcje obejmowane za wkłady niepieniężne winny być pokryte w całości nie później niż przed upływem roku po zarejestrowaniu spółki (art. 309 § 3 k.s.h.). Terminy i wysokość wpłat określone zostają w statucie lub uchwale walnego zgromadzenia. Na zasadzie wyjątku uczynić to może zarząd z upoważnienia walnego zgromadzenia (art. 330 § 1 zd. 2 k.s.h.). W terminie miesiąca od rejestracji spółki (podwyższenia kapitału zakładowego) akcjonariusz nabywa roszczenie o wydanie dokumentu akcji (art. 328 § 5 k.s.h.). Akcjonariusz zatem składający oświadczenie o objęciu akcji i zobowiązujący się do ich pokrycia wkładem w postaci przedsiębiorstwa nabywa roszczenie o wydanie dokumentów akcji, niezależnie od terminu ich pokrycia (wydania przedsiębiorstwa spółce) określonego np. w statucie. Art. 336 k.s.h. wprowadza w podobnym stanie faktycznym istotne ograniczenia dla takiego akcjonariusza. Pierwsze z ograniczeń zakłada, że akcje obejmowane w zamian za aporty (w tym i przedsiębiorstwo) mogą być wyłącznie akcjami imiennymi, nie mogą zostać zbyte ani zastawione aż do dnia zatwierdzenia przez najbliższe walne zgromadzenia sprawozdania finansowego za rok obrotowy, w którym nastąpiło pokrycie tych akcji. Akcje aportowe obarczone są zatem tzw. okresem karencji lub hibernacji, w którym stają się niekonwertowane na akcje na okaziciela. Co istotne zastrzeżenie to dotyczy akcji zarówno w ujęciu prawa podmiotowego jak i akcji pojmowanej jako dokument. Zakaz rozporządzenia akcją obejmuje zatem okres w którym roszczenie o wydanie dokumentu akcji jeszcze nie powstało. Verba legis akcje objęte za aport nie mogą być zbyty ani zastawione. Zgodny jest pogląd, iż ograniczenie to dotyczy wyłącznie dokonywania czynności rozporządzających, lecz już nie zobowiązujących do przeniesienia własności akcji. Natura uprawnień akcyjnych nie sprzeciwia się oddaniu ich w okresie karencji w użytkowanie lub możliwości wydzierżawienia. Co znamienne, ustawa łączy koniec okresu, o którym tutaj mowa nie z dniem pokrycia akcji aportowych tzn. dniem wydania aportu spółce, lecz z dniem walnego zgromadzenie, podczas którego podejmowana jest uchwała w przedmiocie zatwierdzenia sprawozdania finansowego za rok obrotowy, w którym nastąpiło pokrycie tych akcji. Późniejsze ewentualne wzruszenie uchwały zatwierdzającej w trybie np. art. 422 k.s.h. okres ten wydłuża. Osoby, które nabyły jednakże akcje po podjęciu uchylonej następnie uchwały walnego zgromadzenia, chronione będą domniemaniem działających w dobrej wierze (art. 427 § 2 k.s.h.).


Mam taką listę ważkich tematów do poruszenia, ale właśnie przeczytałem wiadomość o czymś tak nieistotnym (w porównaniu z, powiedzmy, intronizacją Chrystusa Króla) i tak mało interesującym (w przeciwieństwie do, dajmy na to, rozważań na temat dalszych losów zawodowej kariery Atrakcyjnego Kazimierza), że muszę się z Państwem tym podzielić. Otóż Chiny i Południowa Korea zamierzają wprowadzić u siebie obowiązek instalowania w telefonach standardowej wtyczki USB jako podłączenia ładowarki i portów komunikacyjnych . Innymi słowy - koniec z pytaniami " Kto ma ładowarkę do Motoroli?" (nikt nie ma), koniec ze sprawdzaniem czy moja wtyczka od Samsunga sprzed czterech lat pasuje do Samsunga kupionego wczoraj (nie pasuje), koniec ze stertą kabli w biurku do podłączania wszystkich przeszłych i przyszłych Sony Ericssonów, Nokii i Sagemów.


Zgierz będzie gospodarzem II Mistrzostw Polski w Getbolu. Odbędą się w pierwszych dniach czerwca, podczas święta miasta. Na stadionie MOSiR zmierzą się wtedy najlepsze drużyny z kraju. Tym samym Zgierz zdystansował Opole i Szczecin, które też starały się o organizację mistrzostw. Getbol to nowa dyscyplina sportu, która w centralnej Polsce dopiero raczkuje. Przywędrowała tutaj ze Śląska Opolskiego. To taki minifutbol. Gra się jeden na jednego, używając klasycznej futbolówki. Boisko ma wymiary 12 na 18 metrów, a bramki – 40 na 65 centymetrów. Mecz trwa 2 razy po 10 minut. W powiecie zgierskim powstały już pierwsze kluby getbola – w Ozorkowie , Głownie i Zgierzu. Do gry rwą się też dziewczęta. Już zaplanowano, że w styczniu rozegrane zostaną turnieje z ich udziałem. Ale już 15 i 16 grudnia rozegrane natomiast zostaną Mistrzostwa Zgierza Szkół Podstawowych i Gimnazjalnych. W planach są też kwietniowe mistrzostwa powiatowe, a w maju wojewódzkie.


2007-07-01: Opozycja krytycznie o zmianie ustawy o TK Partie koalicyjne poparły proponowaną przez PiS zmianę ustawy o Trybunale Konstytucyjnym. Dzięki niej prezydent zyskałby wpływ na wybór prezesa TK. Opozycja jest temu przeciwna. Projekt ustawy nowelizacyjnej o TK został przedstawiony przez PiS w piątek (29 czerwca 2007 roku). Przewiduje on m.in. skrócenie kadencji prezesa i wiceprezesów TK oraz zobowiązanie sędziów do rozpatrywania skarg w kolejności zgłoszenia. Zgodnie z projektem, prezydent będzie wybierał szefów Trybunału co trzy lata, lecz nie na dłużej niż do końca kadencji sędziego Trybunału. Opinie polityków o zmianie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym Roman Giertych (LPR): Treścią, istotą tej ustawy jest zmiana polegająca na tym, że wybiera się z trzech kandydatów, ale spośród osób, które na walnym zgromadzeniu Trybunału otrzymają największa liczbę głosów. Umożliwia to dokonywanie realnego wyboru przez prezydenta. Marek Jurek (Prawica RP): To jest nerwowo napisana reakcja na wydarzenia bieżące, może wyraz aspiracji jednej konkretnej władzy, ale w żadnym wypadku takie propozycje TK nie budują silnego państwa. Jan Rokita (PO) przypomina, że Trybunał Konstytucyjny jest tak skonstruowany aby sędziowie nie łasili się do nikogo, nie czekali na żadną nominację i byli całkowicie niezależni. Stąd według posła PO wpływ prezydenta na wybór prezesa Trybunały jest nie do przyjęcia. Natomiast Prezes PSL Waldemar Pawlak zauważył, że propozycja zmian w ustawie o TK wpisuje się w sposób sprawowania władzy przez PiS, która jest przekonana, że wszystko jest polityczne, podlega ocenie, nadzorowi i kontroli politycznej.


Ponieważ w zeszłym tygodniu Jarek rozbił obydwa swoje modele, tym razem musiał pożyczać model od Huberta. Niestety w tym tygodniu nie miał ani więcej szczęscia, ani tym bardziej umiejętności i już na początku spotkania niefortunny skok pożyczonym Rustlerem zakończył się złamaniem wahacza. Na szczęście na montaż w modelu czekały już tuningowe wahacze z oferty RPM, więc Rustler szybko powrócił na tor. Na spotkanie przyjechał po raz pierwszy w tym roku Andy z elektrycznym buggy Kyosho Lazer ZX-5. Ponieważ Adam miał swojego Hot Bodies Cyclone D4, mogliśmy podziwiać widowiskowe pojedynki bagusów 4WD. Modele spalinowe reprezentował jak zawsze Hubert swoim Jamminem CRT.5, Adam bagusem Hot Bodies Lightning oraz Dorota, która z pomocą Jarka pracowała nad dostrojeniem silnika w swojej Ofnie Hyper 7 po zmianie paliwa z Tornado na Byron Race.


Nowe wydanie internetowego pisma naukowego “Kultura i Historia” w całości poświęcone jest ludologii, czyli nowej dziedzinie poświęconej badaniu gier. W nowym numerze możecie przeczytać m.in. tłumaczenia artykułów czołowych badaczy gier (szczególnie polecam tekst Jespera Juula) i prace rodzimych ludologów, jest też zapis rozmowy, jaką wspólnie z Alkiem przeprowadziliśmy z Richardem Bartle, twórcą pierwszej w historii gry MUD (z MUD-ów wyrosły dzisiejsze masowe gry sieciowe, takie jak World of Warcraft ). Wszystko jest solidnie zredagowane, po polsku i za darmo w sieci - czego chcieć więcej? Myślę, że to spora gratka nie tylko dla osób, które zajmują się grami na poważnie, ale też dla wszystkich, których po prostu interesują nowe media. A przy okazji - skoro już o grach - w San Francisco właśnie zakończyła się Game Developers Conference, po której jak zwykle w sieci pojawiło się tyle ciekawych materiałów, że osoby interesujące się grami będą miały co przeglądać przez kilka najbliższych tygodni.


Jak nam nieźle poszło z upowszechnieniem odkrycia „budulca życia” w metorycie Murchison, to idźmy za ciosem: kto się założy, że i ta informacja będzie tu podana jako pierwsza w polskich mediach? Ale najpierw dwa słowa wprowadzenia: sławny władca Meksyku Montezuma II - jak głosi legenda – straszliwie zemścił się na konkwistadorach; Hiszpanie umierali seryjnie w męczarniach, dręczeni potworną biegunką z wymiotami. Choroba ta znana jest turystom do dziś, nie tylko tym odwiedzającym Meksyk. Nosi popularną nazwę „biegunki turystów” i jest drugą co do rozpowszechnienia w świecie chorobą zakaźną po malari i (zapada na nią co roku 500 mln ludzi!). Znane są też z grubsza jej przyczyny: oczywiście, nie mają one żadnego związku z jakąś „klątwą” Azteków, ale z bakteryjnymi zanieczyszczeniami wody. Niemniej sama istota zachorowania, mechanizm pokonywania przez bakterie układu odpornościowego człowieka pozostawał do dziś tajemnicą. Dziś już nią nie jest… Jak donosi w swym dziale „Breaking News” przywoływany już przeze mnie z niejakim powodzeniem serwis EurekAlert , uczeni ze sławnego Johns Hopkins University odkryli enzym, którego działanie umożliwia mikroorganizmom osłabienie ludzkich barier odpornościowych. Jest to enzym o nazwie EhROM1 , należący do pewnej specjalnej i dobrze znanej nauce grupy, która występuje w organizmach wszystkich istot żywych – od bakterii do człowieka. Kilka lat temu dr Sin Urban , adiunkt w Johns Hopkins, odkrył, że enzymy z tej grupy odpowiadają za ułatwianie zachorowań na malarię; odkrycie to zdopingowało go do poszukiwania podobnych sytuacji przy innych chorobach zakaźnych. Tak właśnie dotarto do EhROM1, który odpowiada za mechanizm „zemsty Montezumy”. Zdaniem amerykańskich komentatorów odkrycie dr Urbana jest niezwykle ważne również z tego względu, że znalezienie specyfiku niwelującego działanie EhROM1 może również dopomóc w zwalczaniu malarii. A to już byłoby osiągnięcie na miarę Nobla z medycyny.


Na licznych blogach (ja akurat zacząłem wycieczkę od Vagli ) atak na kampanię noadblock, czy też zalążek kampanii, bo nie wiadomo kto i dlaczego, a wyzywanie od pasożytów jest bardziej jednak skuteczne, jak się ma odwagę pod tym podpisać. Tchórzliwy autor strony twierdzi, że bez reklam nie byłoby internetu, chociaż o ile wiem, internetu nie byłoby bez bomby atomowej, a to zaraz nie znaczy, że mam sobie kupić pół kilo plutonu. Sam adblocka używam i nie będę się tłumaczył, że flash wprawia mojego zdychającego laptopa w śmiertelne drgawki, bo reklamy blokuję z premedytacją, jako świadomy ekonomista, konsument i zbieracz makulatury. I mam zupełnie inne zdanie niż Paweł Wimmer . Wcale nie uważam, że patrząc na reklamy gwarantuję, że używanie sieci pozostanie bezpłatne. Jestem bowiem przekonany, że przeglądanie komercyjnej sieci bezpłatne nie pozostanie i należy cieszyć się pionierskim okresem, gdy jeszcze można się naklikać bez szkody dla portfela. I to, że są różne sieci, też wcale nie jest dla mnie dziwne. Alek Tarkowski być może właśnie w tej chwili liczy internety (zainspirowany choćby przenikliwością Georga Busha) i może to potwierdzić. Porównywanie reklamy internetowej z telewizją (chyba że z PVR i przesunięciem oglądania na inną godzinę, żeby reklamy przewinąć) i gazetą nie ma sensu. Ale mimo wszystko skojarzyło mi się to z wpisem Tima Kisnera, nieumiejącego wykonywać rzutów osobistych rozgrywającego [tu złośliwy adblock wycina nazwę sponsora, która w przyszłym tygodniu może się zresztą zmienić] Śląska Wrocław i piszącego nieciekawie, ale będącego prostym białym Amerykaninem w Polsce, co już jest znacznie ciekawsze, który oglądał w Polsce finał Superbowl i najbardziej cierpiał z powodu braku reklam. Otóż zdarza mi się też czasem zrobić wycieczkę przez reklamy (adblocka można przecież wyłączać) i w przeciwieństwie do Tima najczęściej nie mam ochoty na powtórkę. I myślę, że internet jeszcze nie dorósł do swojego modelu dobrej reklamy. A wiele serwisów zbierających na przepustowość mogłoby zaoszczędzić optymalizując treść i wygląd zamiast na siłę pokrywać koszty dodawaniem wodotrysków. I co do portalu, który eksploatuję najbardziej: po pierwsze wyklikuję ich na odpowiednio wysokie miejsce w klasyfikacji stron według liczby odsłon, a to już konkretna wartość rynkowa. I regularnie kupuję produkt, z którym ten portal jest związany. Przez chwilę pooglądałem portal z reklamami i okazało się, że reklamuje on głównie sam siebie.


2008-09-16: Kłopotek domaga się przeprosin Eugeniusz Kłopotek żąda publicznych przeprosin od Julii Pitery. Poseł PSL uważa, że skłamała ona mówiąc, iż działał on w interesie biznesmena, który starał się o zezwolenie na budowę dojazdu do planowanej trasy ekspresowej S-5. Kłopotek tłumaczył się z zarzutów kierowanych pod jego adresem przez Piterę na konferencji prasowej w Bydgoszczy. Poseł mówił, iż jego wsparcie dla biznesmena było elementem interwencji poselskiej. Julii Pietrze przekaże dokumenty, które – jego zdaniem – są dowodem na to, że rządowa minister kłamie. Dostaną je także Donald Tusk, Bronisław Komorowski i Zbigniew Chlebowski. Kłopotek także zagroził: – Może przyjść moment, że będziemy zastanawiać się nad przyszłością koalicji z PO. – Jeżeli nie zostaną ukrócone niektóre poczynania pani minister Pitery, to blady strach padnie na parlamentarzystów. Zaczną się bać pomówień, zastraszania, kłamstw i nie podejmą się żadnej interwencji poselskiej – stwierdził Eugeniusz Kłopotek. Polityk PSL zdecydowanie też sprzeciwił się załatwianiu konfliktu z Piterą w „zaciszu gabinetu”. Kłopotek mówił na konferencji prasowej, że wczoraj takie rozwiązanie sugerował przewodniczący klubu poselskiego Platformy Obywatelskiej Zbigniew Chlebowski.


Miał tego już po dziurki w nosie. Na geografii po raz setny zignorowała jego pytanie! - Proszę pani – zapytał – czy to prawda, że nasz glob krąży wokół Słońca? W klasie zrobiło się cicho. Pani westchnęła: - Żywe Srebro, o co mnie znów pytasz? - Czy wschody i zachody – ciągnął zamyślony - nie są tylko złudzeniem? Związanym z ruchem obrotowym naszego świata? Pani najpierw zrobiła się blada na twarzy, potem nagle czerwona, a potem znowu blada. - Usiądź, chłopcze. Co ci znów strzeliło do głowy? Dziś na geografii będziemy mówić o bogactwach naturalnych Podziemia! O Słońcu będziecie uczyć się na studiach. - Ale… - Żadnego „ale”. Czy pamiętasz może, co opowiadałam wam ostatnio o złożach węgla drzewnego? Usiadł zrezygnowany. Z panią nie wygra. Schował się za lasem rąk, które nagle wystrzeliły w powietrze. Pamiętał. Węgiel drzewny pochodzi z torfu, torf ze zgniłych roślin, ruchy górotwórcze powodują osuwanie się części skorupy ziemskiej i wypiętrzanie innych części, więc węgiel drzewny powstaje wtedy, gdy ziemia zasysa martwe rośliny aż po czeluście swojego głodnego brzucha i mija dużo, dużo, dużo czasu… Ble, ble, ble… Koniec końców jednak dochodzimy zawsze do Słońca! Czyż nie? To Słońce kazało roślinom wybujać, to Słońce dało im życiodajne moce, bez niego nie byłoby roślin, nie byłoby bagien, nie powstałby torf i ruchy skorupy nie miałyby czego porywać do wnętrza globu. Nie byłoby więc koniec końców węgla. Żadnego „ale”! - … i dlatego węgiel drzewny jest taki smaczny – kończył wypowiedź Krętek Ruda Głowa, prymus klasowy. Wszystkie dzieci się zaśmiały, a Pani uśmiechnęła się promiennie. „Ta lekcja jest już stracona” – pomyślał Żywe Srebro i pogrążył się w marzeniach. W marzeniach Żywe Srebro odkrywał tajemnicze połacie lądu, nanosił na mapy nieznane światu jeziora, łapał w sieci ryby, które nie figurowały w katalogach biologicznych, był wszędzie tam, gdzie nauka i rozum wołały go z otchłani niewiedzy. Żywe Srebro miał naturę wędrownika i buntownika, a umysł jasny i odważny. Ostatnio zaś całym tym żywym umysłem zawładnęło Słońce. Chciał je zobaczyć. Mieszkańcy Podziemia nie wychodzili w czasie dnia na zewnątrz, a dzieciom nie wolno było opuszczać bezpiecznych kopalń i szybów nawet nocą. Słońce było groźne, słońce świeciło żółtym światłem, podobnym do lamp helowo-wodorowych, które widział na lekcji chemii, było ciepłe i natarczywe, wnikało do wnętrza oczu i zostawiało uczucie - wyczytał to z mądrych ksiąg w Bibliotece Królestwa - wypełnienia. Słońce też zamieniało karły w kamień. Dzieciom nie wolno było nawet myśleć o Słońcu. To dlatego pani nie chciała poruszać tego tematu. Żadnego „ale”. Dzwonek w ręce woźnego zabrzmiał bardzo radośnie. Żywe Srebro wybiegł z innymi dziećmi z klasy na Hol Główny i pognał do domu. Gdy podskakiwał, biegnąc ulicą Czerwonej Rady Mistrzów Górnictwa, w głowie kotłowało mu się od myśli, a jedna była szczególnie natarczywa: „Niedoczekanie wasze, niedoczekanie…”


Na Mazowszu jest przynajmniej kilka obiektów, które stanową bezsporny relikt dawnych ośrodków kultowych owych małoplemiennych sanktuariów. Nie ma tu jak na Śląsku czy w kraju Wiślan wzniesień. Przez równinę mazowiecką snuje się Wisła, wielka rzeka, jedna z tych, nad których doliną rozsiadły się plemiona słowiańskie. Wisła ma przecież wysokie brzegi wyraźnie urwiście wznoszące się nad okolicą. Jeśli umieścimy w tym miejscu ośrodek kultowy, to będzie się wydawało, że leży on na wzniesieniu, przynajmniej z jednej strony. Równie trudna i mozolna będzie droga prowadząca do niego. Już we wczesnej fazie wczesnego średniowiecza spotykamy tu ślady osadnictwa ludzkiego, nawet grody, zapewne małoplemienne lub nawet mniejszych grup ludności, tam gdzie stanowi ona większe skupiska, a z reguły u ludów rolniczych decyduje o tym lepsza gleba. Macierzą Ziemi Mazowieckiej jest Płock, tu więc należało szukać ośrodka kultowego. Na Wzgórzu Tumskim, tam gdzie później był gród książęcy, zachowały się wyraziste ślady dawnego ośrodka kultu. Tym razem święty krąg stanowiły jamy wykopane w ziemi, w których płonęły znicze wyznaczające miejsca święte, zakazane przeciętnemu śmiertelnikowi. Tu, wewnątrz kręgu, przy jednej z jam znajdowały się fragmenty rozbitego ołtarza ofiarnego. Obok niego licznie występowały ślady rozbitych naczyń, prawdopodobnie po składanych darach. Żużel żelazny wskazywałby na to, że być może czczono tu boskiego Swaroga, a jego kapłani dokonywali symbolicznego chyba wytopu lub przerobu żelaza. Przypadkowo zachował się symbol falliczny wykonany z rogu, służący być może do zabiegów związanych z płodnością. W jednej z jam znaleziono czaszkę konia. Zapewne zabrano je jako swoisty łup. Znaleziona czaszka to raczej symbol, czaszka innego konia, która zatknięta zapewne na słupie zdobiła ośrodek płocki. Cofając się nurtem Wisły natrafiamy na drugi ważny we wczesnym średniowieczu ośrodek, a mianowicie Wyszogród. Miasto to po swym upadku w XVII—XVIII wieku już się nie podźwignęło. Do dzisiaj jest małe. Tutaj w toku badań odsłonięto kolejny ośrodek kultu pogańskiego prawdopodobnie powstały około VIII wieku n.e. Na niewielkim kolistym wzniesieniu, nieco tylko naruszonym przez nie zrealizowane marzenia Prusaków, którzy chcieli zamienić go w fort chroniący ich posiadanie na tej świeżo w końcu XVIII wieku zdobytej ziemi, zachowały się relikty miejsca kultu. Podstawę jego stanowi krąg wykonany z dużych głazów narzutowych wyznaczających, podobnie jak płockie znicze, owo święte, zaklęte koło, miejsce boskiej obecności.


FZAB-500M FZAB-500M (ros. ФЗАБ-500М) -sowiecka bomba burząco-zapalająca przeznaczona do wywoływania pożarów w obiektach umocnionych. Posiada działanie burzące około trzy razy mniejsze od bomb FAB-500, ale tworzy dodatkowo od 50 do 200 ognisk pożarów.


Należę do nielicznych wybrańców, którym wolno bezkarnie przechodzić z jednej w drugą dziedzinę. Dzięki memu „obłąkaniu” stanąłem na rubieży dwóch światów. Może właśnie dlatego wydaję się innym, anormalnym, szalonym. Może właśnie dlatego wyzwolony jestem z przesądów mózgu i ciemnego ich „intelektu”. Twory ich są mi obce i nie zobowiązują do niczego; pojęcie czasu dla mnie nie istnieje. A jednak coś pozostało jeszcze z przywar tej strony: nie mogę zdobyć się na zatratę poczucia przestrzeni, która wciąż jeszcze przemawia do mnie głosem mocnym, rozkazującym, potrąca lekceważąco bryłowatością przedmiotów, męczy tęskniącą nudą długich bez końca gościńców. Dlatego nie jestem czystym duchem tylko „obłąkanym człowiekiem”, co wzbudza u normalnych litość, pogardę lub strach. Lecz się nie skarżę. Lepiej mi z tym niż im ze zdrowymi mózgami. Przede mną rozwierają się krainy odległe, zamglone, ponure głębie nieznanych światów, przepaście czarowne. Nawiedzają mnie korowody zmarłych, orszaki stworów dziwnych, kapryśne jaźnie żywiołów. Wyłaniają się jedne, odchodzą drugie — lotne, piękne, groźne... Któraś z fal trwania wyrzuciła na próg mego domu postać nową — dotąd nie wiem, „rzeczywistą” czy z tamtego brzegu. Przychodzi wieczorem, nie wiadomo jak i skąd, staje obok mnie i wpatruje się we mnie godzinami bez słowa. Wygląda trochę antycznie. Twarz rzymska, ogolona, bez śladu zarostu — twarz śniada, niemal szara. Wiek nieokreślony: czasem wygląda na lat pięćdziesiąt, czasem na sto lub więcej; maska mieni się przedziwnie. Jednak czuję, że musi to być człowiek bardzo stary. W ręce prawej trzyma kosę, w lewej klepsydrę, którą od czasu do czasu podnosi pod światło, badając położenie piasku. Zrazu milczał uporczywie i na pytania nie dawał odpowiedzi. Dopiero po dziesiątej z rzędu wizycie dał się wciągnąć w pogawędkę. Szła z początku opornie i ciężko, bo gość znać małomówny i nie ma wprawy. — Odłóż kosę — zachęciłem go na powitanie. — Tyle lat dźwigasz ją niepotrzebnie; dziś już nie sprawia należytego wrażenia — stała się martwym wspomnieniem antycznym. Twarz gościa skrzywiła się w złośliwy grymas; z ust wyszedł po raz pierwszy głos drewniany, bez dźwięku: — Tak sądzisz? Ja myślę inaczej. Jestem Tempus.


Czytając program Partii Piratów daje mi wrażenie, że jest napisany w pirackim slangu i w efekcie całkiem trudny do zrozumienia. Jednak ten ekskluzywny wpis bloga nie jest przeznaczony do naśmiewania się z tłumaczenia na język polski programu szwedzkiej partii piratów. Autorzy ostrzegają nawet, że jakość tłumaczenia nie jest najwyższa. Nawet jeśli w tym programie kryją się słuszne postulaty i ważne cele, humor zeszytów zagłusza wszystko. Mimo to Partia Piratów została zauważona i doczekała się tekstu w Wyborczej , co być może świadczy o tym, że rzeczywiście zamierza startować w wyborach. Czy skoro popieram część postulatów (odkrytych w wersji szwedzko-angielskiej), zagłosowałbym na Partię Piratów? Nie. Pomysł nazywania się piratami nie jest zbyt szczęśliwy, w końcu to nazwa, która używana jest w celu zdyskredytowania wszystkich przeciwników obecnego kierunku rozwoju prawa autorskiego, niezależnie od tego, czy rzeczywiście naruszają przepisy czy nie. Można wprawdzie liczyć na to, że w reklamie organizacji wystąpi kiedyś Jack Sparrow , szkoda tylko że gimnazjalistki nie mają czynnego prawa wyborczego. Na pozytywne skojarzenia trzeba zresztą uważać, bo mogą doprowadzić nas do Piratów Polańskiego , a może nawet tu . Piraci z partii piszą na swojej stronie, że interesuje ich tylko realizacja programu, niezależnie od tego, z którą partią mieliby wejść w koalicję. Sejmowa arytmetyka (to wspaniałe określenie!) lubi takie przypadki: cel uświęca środki, więc każdy abordaż na koalicję jest dopuszczalny. Wspieramy rząd, niezależnie od naszych poglądów. Tymczasem Alek Tarkowski i Piotr Waglowski dołączyli do grupy zwalczanych przez Partię Piratów lobbystów i postanowili już teraz włączyć do debaty publicznej problematykę wolnej kultury...


Tengiz Sulakwelidze Tengiz Sulakwelidze (ros. Тенгиз Григорьевич Сулаквелидзе, Tiengiz Grigorjewicz Sułakwielidze; ur. 23 lipca 1956) – gruziński piłkarz, grający na pozycji obrońcy, reprezentant Związku Radzieckiego, Wicemistrz Europy w 1988, brązowy medalista Igrzysk Olimpijskich w 1980, trener piłkarski. Przez nieomal całą karierę zawodniczą związany był z drużynami z rodzinnej Gruzji. Jego pierwszym klubem było Torpedo Kutaisi, z którym grał w radzieckiej pierwszej lidze - bezpośrednim zapleczu ekstraklasy. Do najwyższej klasy rozgrywkowej trafił w 1978 jako zawodnik najbardziej znanego zespołu z Gruzji - Dinama Tbilisi. Już w pierwszym sezonie występów w drużynie ze stolicy Gruzińskiej SRR świętował zdobycie Mistrzostwa ZSRR. Rok później sięgnął po Puchar ZSRR, zaś w 1981 zdobył Puchar Zdobywców Pucharów. Przez kilka lat cieszył się zaufaniem kolejnych selekcjonerów radzieckiej reprezentacji. W Sbornej debiutował 26 marca 1980. W tym samym roku zdobył brązowy medal na Igrzyskach w Moskwie, a dwa lata później wystąpił na Mistrzostwach Świata w Hiszpanii. Kolejnym i zarazem ostatnim międzynarodowym turniejem w jego karierze były Mistrzostwa Europy w 1988, gdzie radziecka drużyna zajęła drugie miejsce. 15 lipca 1988 w rozgrywanym na tym turnieju meczu z Irlandią po raz ostatni reprezentował barwy Związku Radzieckiego. Ogółem zagrał 49 razy w Sbornej, strzelając 2 bramki. Karierę kończył w 1989 jako zawodnik szwedzkiej drużyny IFK Holmsund, a w 1991 powrócił do Gruzji, gdzie do dziś pracuje jako trener. 1974-78 – Torpedo Kutaisi 1978-88 – Dinamo Tbilisi 1989-89 – IFK Holmsund

сулаквелидзе

Сулаквелидзе


P.S Autor niniejszego bloga urodził się dawno: w roku 1936, czyli jest mocno przedwojenny. Z wykształcenia jest matematykiem; przez wiele lat wykonywał ten zawód jako nauczyciel akademicki w kilku wyższych uczelniach (w tym - co sobie ceni najwyżej - UW ); był również pracownikiem PAN, zaś przez pięć lat miał zaszczyt być także członkiem Komitetu Prognoz PAN " Polska 2000 Plus " . Szczyci się tym, że wchodził w skład zespołu programistów pierwszej polskiej maszyny matematycznej XYZ. Od wielu lat zajmuje się zawodowo dziennikarstwem, szczególnie naukowym. Od paru lat jest aktywnym zawodowo emerytem, związanym z grupą " Studia Opinii " . Ten blog jest odbiciem wyłącznie osobistych poglądów autora . Nie jest przez nikogo - ani przez żadną organizację czy instytucję - sterowany. Autor - zwany także przez niektórych Gospodarzem , co sprawia mu dużą przyjemność - bardzo uprzejmie prosi, by nie próbować przesadnie agresywnie komentować zamieszczanych tu tekstów . W szczególności autor uprzejmie zawiadamia, że chamstwo, w tym użycie niektórych słów powszechnie uważanych za niestosowne, i antysemityzm nie będą w tym miejscu tolerowane, autorzy zaś takich wypowiedzi zostaną zablokowani. Na wszelki wypadek odsyłane są do moderacji komentarze, których autorzy nie maja ani jednego komentarza uprzednio zaaprobowanego przez Autora blogu. Autor przeprasza, ale uważa ten kawałek Internetu za własny i nie zezwala tu na intelektualne kibolstwo. Uwaga specjalna Autor uprzejmie prosi PT Komentatorów, by nie nazywali go megalomanem, pyszałkiem, besserwiserem, złośliwym staruszkiem, osobą całkowicie zdemoralizowaną, kosmopolitą itp. Szkoda czasu i klawiatury: autor wie o tym wszystkim doskonale i zgadza się z tymi określeniami w pełni. Dodaje również na wszelki wypadek chętnym do odkrywania tajemnic przeszłości, iż jeden z jego dziadków był niemieckim bankierem, drugi - polskim lewicowym terrorystą, ojciec zaś - obywatelem USA. Poza tym autor przyznaje bez tortur, że jest filosemitą, rusofilem i germanofilem.


Lenno (Włochy) Lenno to miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Lombardia, w prowincji Como. Wg danych na rok 2004 gminę zamieszkują 1 782 osoby, 198 os./km².


W końcu wyszło, do czego potrzebne było Google Gears. Dorzucono kilka bardziej smakowitych kąsków i mamy wreszcie system operacyjny przeglądarkę Google Chrome. Niezależnie od tego, czy będzie to śmiertelny cios dla Windows czy dla Firefoksa, program jest kolejnym zwiastunem zmian w interfejsie graficznym. Po kilku minutach rzeczywiście da się odczuć szybkość wczytywania stron z JavaScriptem, a każda zakładka w oddzielnym procesie też brzmi nieźle (szczególnie pod Linuksem * , w którym Adobe Flash regularnie wywala przeglądarki - niestety wersji dla Linuksa na razie brak). Beznadziejnie na pierwszy rzut oka wyglądają zakładki (foldery?!), ale być może trzymanie zakładek w przeglądarce jest już niemodne. Swoją drogą integracji z del.icio.us też nie widać. Motywacje Google też są raczej jasne ( konwergencja , znowu) - gdy Chrome ustawimy jako domyślną przeglądarkę w Windows, nazwa " Internet " w menu start nabierze właściwego znaczenia... Chrome wygląda ładnie. W nowym Firefoksie jest AwesomeBar , podobny pasek adresu jest też w Chrome. Niby to nic wielkiego - użytkownicy Apple od dawna mają Spotlight (zresztą - to co w Windowsie nazywa się " Explorer ", na Maku od dawna nazywa się " Finder "), w Viście też jest nieśmiałe okienko wyszukiwania (choć prezentacja wyników w postaci nudnej listy), Google Desktop istnieje już długo, a w Linuksie głowa wręcz boli od przybytku ( Tracker , Beagle , Deskbar ), ale jedno jest pewne: rola pisania w interfejsie graficznym się zwiększa. Jeśli AwesomeBar jest za mało Awesome - można zainstalować Ubiquity . Jeśli tekstowa obsługa przeglądarki to za mało - na Maku jest Quicksilver , w Linuksie Gnome Do (w Windowsie na pewno też coś jest): piszesz i wybierasz z listy, program zapamiętuje zachowania użytkownika, czasem wystarczy kilka liter. Szukanie nie służy już tylko znalezieniu rzeczy, które gdzieś się zapodziały, szukanie zastępuje przeglądanie. Przecież przed pojawieniem się Google, internet był katalogowany, dopiero później został tak naprawdę zindeksowany. Być może to stara forma internetu była przyczyną porażki microsoftowego Active Desktop . W końcu kiepskie wykonanie, wymuszanie niestandardowych formatów i zasobożerność innym produktom MS nie zaszkodziły... Tymczasem teraz nasze dyski są już zindeksowane, czas wyrobić odpowiednie nawyki. A wtedy granica między online i offline zatrze się jeszcze bardziej. I kto na tym skorzysta? * Firma Google zapisuje Twój adres w celu przesyłania wiadomości dotyczących przeglądarki Google Chrome oraz inforlinuxji o aktualizacjach i wydaniu gotowej wersji. Podanie adresu oznacza wyrażenie zgody na otrzymywanie e-maili zawierających inforlinuxje tego typu. Google będzie przechowywać Twój adres e-mail przez pewien czas po wydaniu przeglądarki Google Chrome dla systemu Linux, a następnie go usunie. Więcej inforlinuxji na temat przechowywania danych użytkowników przez Google można znaleźć w zasadach ochrony prywatności.


Wicemarszałek Stefan Niesiołowski: Dziękuję bardzo panu posłowi. Pan poseł Stanisław Olas, Polskie Stronnictwo Ludowe. Poseł Stanisław Olas: Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Wysłuchaliśmy sprawozdania Komisji Nadzwyczajnej o rządowym projekcie ustawy Kodeks karny, ustawy Kodeks postępowania karnego, ustawy Kodeks karny wykonawczy oraz ustawy o Policji; o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny, ustawy Kodeks postępowania karnego, ustawy Kodeks karny wykonawczy, ustawy Kodeks karny skarbowy oraz niektórych innych ustaw; o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego i poselskich projektach ustaw o zmianie ustawy Kodeks karny. Projekty wymienionych ustaw były przedmiotem wielokrotnych debat Komisji Nadzwyczajnej i Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka. Projekt dotyczy zaostrzenia m.in. odpowiedzialności karnej za przestępstwa przeciwko wolności seksualnej i obyczajności wobec osób poniżej piętnastego roku życia lub członków najbliższej rodziny. Przepisy te mają zwiększyć skuteczność działań podejmowanych w stosunku do sprawców tego typu przestępstw. W projekcie przewiduje się zmianę postępowania wobec osób ujętych na gorącym uczynku. Powyższe projekty były przedmiotem dyskusji w Klubie Poselskim Polskiego Stronnictwa Ludowego. Pragnę poinformować Wysoką Izbę, że stanowisko klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego wobec tych projektów jest pozytywne. Dziękuję. (Oklaski) Wicemarszałek Stefan Niesiołowski: Dziękuję bardzo panu posłowi. Przechodzimy do pytań. Zapisanych zostało sześć osób. Czy są jeszcze zgłoszenia? Nie ma. Tak? Nie, nie. Zamykam listę. Ustalam czas zadawania pytania na jedną minutę. Jako pierwszy zabierze głos pan poseł Mirosław Pawlak, Polskie Stronnictwo Ludowe. Poseł Mirosław Pawlak: Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie ministrze, pierwsze pytanie kieruję właśnie do pana. Proszę o jednoznaczne i precyzyjne wyjaśnienie zagadnienia określonego w uzasadnieniu do projektu rządowego z druku nr 1394, str. 29. Jeżeli na podstawie okoliczności sprawy można przewidywać, że sąd nie orzeknie wobec oskarżonego kary izolacyjnej, to kto oprócz sądu może postawić taką prognozę i na jakiej podstawie? I pytanie do posłów wnioskodawców: Czy i na jakiej podstawie penalizowany będzie czyn dotyczący zamieszczania treści pornograficznych w ogólnodostępnej prasie oraz w dodatkach do gazet? Chodzi o dziennik „Super Express”, w którym umieszcza się opisy aktów, a nawet zdjęcia pornograficzne.


Muratsi Muratsi - wieś w Estonii, w prowincji Saare, w gminie Kaarma. Pod koniec 2004 roku wieś zamieszkiwały 74 osoby.


Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi Artur Ławniczak: Panie Marszałku! Panie Posłanki i Panowie Posłowie! Po zeszłorocznych problemach ze skupem wiśni podjęliśmy próbę zapobieżenia tym problemom w tym roku. Odbyliśmy co najmniej cztery duże merytoryczne spotkania z naszymi rolnikami, z przetwórcami. Jeśli chodzi o samą umowę, to wzór umowy faktycznie jest. Mamy sygnały, że np. jeśli chodzi o skup towarów na mrożonki, to praktycznie w każdym przypadku taka umowa kontraktacji jest podpisywana, nawet z doprecyzowaną ceną, oczywiście w odpowiednich widełkach finansowych, co daje rolnikom gwarancję stabilności czy możliwość planowania w dłuższym czasie. Drogie panie posłanki i panowie posłowie, bez tej współpracy sami rolnicy niestety na tym rynku nie wygrają i choćby dlatego powstał program promujący owoce i warzywa w szkole, gdzie będzie dostarczany pakiet owoców, warzyw, świeże soki. Kładziemy na ten program duży nacisk, bo ani rolnicy, ani przetwórcy sami sobie nie poradzą. Liczymy na to, że to będzie pierwszy program, który skonsoliduje wysiłki i pozwoli na zwiększoną sprzedaż po cenach, które będą gwarantowały przynajmniej zwrot kosztów oraz zysk na odtworzenie produkcji. Myślę, że jeśli chodzi o ten dialog, to niczego tutaj nie zaniedbaliśmy, do udziału w rozmowach były i są zapraszane wszystkie organizacje przetwórcze, branżowe. Jest to proces zaplanowany na kilka najbliższych lat. Wicemarszałek Jerzy Szmajdziński: Dziękuję bardzo. Poseł Robert Telus: Panie marszałku, pan minister nie wykorzystał czasu, to może jeszcze ja. (Poruszenie na sali) (Poseł Wojciech Mojzesowicz: Nie, wykorzystał czas.) Wicemarszałek Jerzy Szmajdziński: Ale pan... Poseł Robert Telus: Panie ministrze, ja tylko jedno zdanie. Wicemarszałek Jerzy Szmajdziński: Przepraszam, ale pan nie może korzystać z czasu ministra, jak będzie pan ministrem, będzie pan mógł w pełni z niego korzystać. Poseł Robert Telus: Bo z wypowiedzi pana ministra wynika, że w rolnictwie jest bardzo dobrze... Wicemarszałek Jerzy Szmajdziński: Ale panie pośle... Poseł Robert Telus: ...ale skoro jest tak dobrze, to czemu jest tak źle.


Inwestycja: budowa studni nr 7 na terenie stacji uzdatniania wody - działce ew. nr 699 w obrębie 07-15 przy ul. Fabrycznej w Dzielnicy Wesoła m.st. Warszawy. Obwieszczenie Na podstawie art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80 poz. 717 z 2003 r. z późn. zm.) Prezydent m.st. Warszawy informuje, że: 1. W Wydziale Architektury i Budownictwa Urzędu m.st. Warszawy dla Dzielnicy Wesoła została wydana decyzja nr 87/2011 zmieniająca decyzję Prezydenta m.st. Warszawy Nr 7/2009 o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla inwestycji polegającej na budowie zbiornika wody czystej oraz przewodów wodociągowych na terenie stacji uzdatniania wody - działce ew. nr 699 w obrębie 07-15, przy ul. Fabrycznej w Dzielnicy Wesoła m.st. Warszawy, uwzględniająca budowę studni nr 7 na w/w działce. 2. Każdy, kto wykaże interes prawny ma prawo złożenia odwołania od powyższej decyzji w Urzędzie m.st. Warszawy, Urząd dla Dzielnicy Wesoła, Wydział Architektury i Budownictwa, 05-075 Warszawa-Wesoła, ul. 1.Praskiego Pułku 33, pok. 206, w terminie 14 dni od daty ukazania się niniejszego obwieszczenia.


Geofity cebulkowe Geofity cebulkowe – jedna z form życiowych roślin wieloletnich– bylin. Nazwa geofit pochodzi od greckich słów: ge (γε) = ziemia, phyton = roślina. Geofity cebulkowe to rośliny, których pączki odnawiające znajdują się w podziemnych cebulkach, w nich też gromadzą się zapasy pokarmowe, niezbędne do przetrwania niesprzyjającego wegetacji roślin okresu zimowego lub suszy. Geofity cebulkowe występują głównie w klimacie umiarkowanym. Na zimę u roślin tych obumiera cały nadziemny pęd, a zimę przetrwa tylko znajdująca się pod ziemią cebulka. Na wiosnę, korzystając ze zgromadzonych w niej zapasów pokarmowych odradza się nowy pęd nadziemny. Do geofitów cebulkowych należą m.in. takie gatunki, jak: lilia bulwkowata (Lilium bulbiferum), mieczyk dachówkowaty (Gladiolus imbricatus). Wiele gatunków geofitów cebulkowych, jak np. złoć żółta (Gagea lutea), to rośliny zakwitające wczesną wiosną w lasach i zaroślach nadrzecznych, jeszcze przed rozwinięciem liści przez drzewa. Wykorzystując światło, którego potem zabraknie, gdy drzewa pokryją się liśćmi, rozwijają swoje kwiaty i liście, by wytworzyć nasiona i zgromadzić materiały zapasowe w podziemnych cebulkach, zanim zostaną zacienione. Śnieżyczka przebiśnieg (Galanthus nivalis) zakwita masowo na łąkach i polanach śródleśnych, a szafran spiski (Crocus scepusiensis), również będący geofitem cebulkowym, na tatrzańskich halach, zanim rozwinie się ich roślinność przesłaniająca im dostęp do światła. Ziemia nie zasłonięta roślinnością nagrzewa się od wiosennego słońca, a ściółka chroni cebulki przed wiosennymi przymrozkami. Rośliny te często zakwitają nawet w śniegu. Wiele geofitów cebulkowych uprawiane jest w ogrodach w licznych odmianach, jako rośliny ozdobne, tzw. rośliny cebulkowe, np. tulipan, lilia, mieczyk i wiele innych. Do geofitów cebulkowych należą też warzywa cebulowe, np. czosnek, por, cebula.


Droga krajowa B210 (Niemcy) Droga krajowa 210 (Bundesstraße 210, B 210) przebiega przez teren Niemiec z zachodu na wschód od miejscowości Emden do Wilhelmshaven w Dolnej Saksonii.


Gdybyśmy w obszarze dozwolonym kinematycznie losowali punkty z jednorodnym rozkładem prawdopodobieństwa, to uzyskana zbieżność byłaby bardzo powolna. Szybszą zbieżność uzyskalibyśmy, losując więcej punktów tam, gdzie wkład do przekroju czynnego jest większy, a mniej tam, gdzie jest on mniejszy. Dlatego obszar, po którym całkujemy, dzielimy na kostki jednakowej wielkości (30–60 przedziałów w każdej zmiennej całkowania). W pierwszym etapie losujemy jednakową liczbę punktów we wszystkich kostkach i sprawdzamy, jaki wkład do przekroju daje każda z nich. Drugi etap obliczeń polega na tym, że w danej kostce losujemy liczbę punktów proporcjonalną do jej wkładu (jeśli dla jakiejś kostki otrzymana liczba punktów jest mniejsza niż pierwotna, to dla tej kostki używamy wkładu wyliczonego w pierwszym etapie). W obu etapach normujemy wkłady odpowiednimi liczbami punktów. Po zsumowaniu przyczynków od wszystkich kostek dostajemy szukany przekrój.


Amortyzatory przednie można montować w dwóch pozycjach, amortyzatory tylne oferują pięć możliwości. Dostarczone w zestawie wkładki pozwalają zmienić prześwit modelu poprzez wstępne ściśnięcie sprężyn. Amortyzatory są rozbieralne, co pozwala w jeszcze większym stopniu dostosować je do warunków i stylu jazdy poprzez zmianę gęstości oleju lub wymianę sprężyn. Rustler napędzany jest 20-zwojowym silnikiem Traxxas Stinger (modele #3710 i #3706) lub 12-zwojowym silnikiem Traxxas Titan (model #3705). Moc Stingera w zupełności wystarcza do dobrej zabawy. Rustler w wersji z silnikiem Titan jest, według testów opublikowanych w RC Car Action z października 2006, najszybszym ze stadium trucków tej klasy, sprzedawanych jako gotowe do jazdy. Silnik mocowany jest za tylną osią, w sposób typowy dla elektrycznych modeli off-road z napędem na tył. Zębatka atakująca jest metalowa, odbierająca jest plastikowa i zabezpieczona przez sprzęgło poślizgowe (slipper clutch). W przypadku wersji #3705 jest ono takie samo, jak slipper clutch montowany w modelach spalinowych: T-Maxx, Revo i Jato. Napęd przekazywany jest na koła poprzez zamkniętą, 3-zębatkową przekładnię oraz dyferencjał planetarny. Zębatki Rustlera są dobrze chronione przed kamykami i zanieczyszczeniem – ich osłona nie jest wprawdzie całkowicie szczelna, ale dobrze spełnia swoje zadanie. Jest możliwość dokupienia szczelnej w 100% osłony zębatek firmy RPM. Rustler dostarczany jest z dwukanałową aparaturą Traxxas TQ. Nadajnik wyróżnia się dobrą jak na standardy RTR jakością wykonania. Gąbka na kierownicy jest trwała i zapewnia dobry uchwyt. Nadajnik oferuje jedynie najbardziej podstawowe funkcje: rewersy i trymetry na obydwu kanałach. Serwo skrętu w starszych modelach to Traxxas #2018. w zmodernizowanym modelu #3705 zastąpiono go szybszym i mocniejszym serwem Traxxas #2055. w obydwu przypadkach są to serwa o plastikowych zębatkach. Prędzej czy później trzeba je wymienić na serwo o metalowych zębatkach, ponieważ servo-saver Rustlera nie zapewnia plastikowym zębatkom serwa wystarczającej ochrony. Dostarczane w wersjach #3706 i #3705 regulatory elektroniczne nie budzą zastrzeżeń, zwłaszcza XL-5 jest godną polecenia, nowoczesną konstrukcją. Regulator mechaniczny z wersji #3710 należy uznać raczej za przeżytek. Karoseria i koła


Pogorzel (powiat mławski) Pogorzel – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie mławskim, w gminie Wieczfnia Kościelna. W latach 1975-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa ciechanowskiego.


Straciwszy ostatnią służbę z powodu dosyć głupiego (iż nie mógł ten rok jakiś przepatrzeć spokojnie, jak gaździna oszukiwała męża poza oczy) stał się już całkiem bezradny i jeszcze bardziej tego wszystkiego, co się życiem nazywać zwykło, nierozumiejącym. Tak się mu to wszystko pomieszało — i złe i dobre, i gorsze i lepsze, i sprawiedliwe i niesprawiedliwe — że się już do znaku stracił i, jakby mu omamienie mgłą na oczach siadło, ujrzał się niby przed jaskinią czarną, którą silił się oczyma przebić czując przy tym, iż gdyby się jego oczom rozwidniła, to już potem wszystko — całe życie — stanie mu się jasne. Do znaku tak jak we śnie. I gdy tak silił wzrok w tę ciemność długo, uporczywie — a na płacz mu się już zbierało z tej próżnej niemocy — obaczył nagle przed oczyma smoka, który wychylił łeb potworny z czarnego otworu, wywalił na patrzącego ozór taki długi, że jak życie życiem nikt pewnie nie widział takiego ozora, i cofnął się pomału nazad do jaskini. Wyraźnie drwił z Kurzawy. Wtedy to po pierwszy raz napadła tego dobrotliwego z kośćmi człeka taka złość nieopętana i — można jeszcze dodać — taka wściekłość, iż bez momentu namysłu rzucił się ku tej jaskini, aby tę potworę głupią za jednym zamachem zabić, a jeżeli się nie da, to przynajmniej po tej drwiącej mordzie skuć tak, iżby się jej posoka puściła. Ale cóż, gdy już mocno z tym zamiarem ruszył, wszystko mu naraz zniknęło sprzed oczu: i smok, i czarność, i jaskini — omamienie go odpadło i widział jeno dookoła życie podobne jak przedtem. Na kimże się tu mścić? Z tego zabrał się z gminy, zaszedł na odludne działy, które graniczyły z wsią sąsiednią — a że był głodny i zmęczony, siadł na rozstajnych drogach i nie widząc nikogo z ludzi, jeno pustkę, rzekł głośno, z przekonaniem: — Nie ma sprawiedliwości. Potem, gdy sobie, dumając długo, udowodnił na wyraźnych, bo niedawno przeżytych przykładach, iże prawdę powiedział, nie kłamstwo, spytał się znowu tej pustki: — Co czynić? A że go już raz szarpnęło do bitki — choć to była jeno złuda, co go napastnęła — tym pilniej ponowiła się teraz ta chętka...


Robert Witka Robert Witka Robert Witka (ur. 27 lipca 1981 roku w Przasnyszu) - koszykarz, zawodnik Asseco Prokomu Gdynia. Reprezentant Polski - uczestnik mistrzostw Europy w 2007 i 2009 roku. Biografia Robert Witka większość swojej kariery spędził w Anwilu Włocławek, którego jest wychowankiem. W tym zespole grał w latach 1997-2000, a także 2001-2006. Sezon 2000/2001 spędził w Zagłębiu Sosnowiec. Od 2006 roku występował w Turowie Zgorzelec. 1 marca 2010 roku zwolniony z przygranicznego klubu. Przebieg kariery 1997-2000: Anwil Włocławek 2000-2001: Zagłębie Sosnowiec 2001-2006: Anwil Włocławek 2006-2010: Turów Zgorzelec 2010-obecnie Asseco Prokom Gdynia Osiągnięcia i wyróżnienia Dwukrotny uczestnik Mistrzostw Europy (2007, 2009) Mistrz Polski (2003) Siedmiokrotny wicemistrz Polski (1999 - 2000, 2005 - 2009) Finalista Pucharu Polski (2004) Wieloletni reprezentant Polski Uczestnik rozgrywek Pucharu Koracza (2000) Uczestnik rozgrywek Pucharu Saporty (2002) Uczestnik rozgrywek Pucharu ULEB (2003, 2008 - 2010)


Tworzą się w okresach przelotów, konstruując przeróżne figury na niebie. Niekiedy jest to najpopularniejszy klucz, innym razem znane laikom tylko z popularnego powiedzenia szyk " gęsiego ". Naukowcy od lat badają fenomen tego zjawiska. Najbardziej skrajne opinie mówiły o przypadku, a drugie o zamontowanym systemie nawigacji GPS. Jak jest naprawdę z ptasimi formacjami? Dlaczego i kiedy wędrują? Podstawowym powodem jest oczywiście zmiana pór roku. Szczególnie jest to zauważane w krajach w klimacie umiarkowanym, na półkuli północnej. Można wtedy odróżnić porę ciepłą (okres od początku marca do połowy października) i porę mroźną (listopad-luty). Warunkuje to dostęp do pożywienia, dlatego ptaki są zmuszone przenosić się zimą w tereny ciepłe, na półkulę południową. Dla przykładu weźmy jeden popularnych polskich gatunków – obecną niemal w każdym regionie kaczkę krzyżówkę. Jest to gatunek wędrowny, jednak kilkanaście procent osobników z naszego kraju pozostaje u nas nawet w okresie zimowym. Ulubionymi zimowiskami są dla nich regiony południowo-zachodniej i północnej Polski przy niezamarzających rzekach. Pozostałe osobniki odlatują znad Wisły między wrześniem, a grudniem. Powracają do nas od lutego do kwietnia. Są także gatunki, którym wystarczy przemieszczenie się o kilkaset kilometrów np. z północy Polski na południe, gdzie różnica temperatur może wynieść kilka stopni C., dla nich jednak to wystarczy. Tak jest z myszołowem, który wędrując np. z Norwegii znajdzie cieplejsze rejony już w Polsce powiększając tym samym populację tego gatunku w naszym kraju. Wtedy powstaje walka o pokarm i myszołowy muszą szukać pożywienia nawet na północnych częściach Afryki. Co ciekawe są w stanie pokonać podczas przelotu ponad dziesięć tysięcy kilometrów. Gatunek ten nie układa się w formacje, lecąc w parach. Dlaczego więc ptaki poświęcają tyle czasu na odloty i później mają chęć powrócić na letnisko? Odpowiedź jest prosta – pokarm. Na północnej części globu sezon letni oznacza wielką stołówkę, od owadów do gryzoni – wszystkie gatunki stają się liczniejsze, co daje pole do popisu dla wygłodniałych ptaków, przebywających w okresie lęgowym, bądź już dokarmiających młode. Można napisać " co gatunek to obyczaj " – każdy z nich charakteryzuje się innym okresem odlotu oraz innym sposobem zimowania.


Bowridge Hill Bowridge Hill – wieś w Anglii, w hrabstwie Dorset. Leży 41 km na północ od miasta Dorchester i 158 km na zachód od Londynu .


Janusz Niemcewicz - sprawozdawca, protokolant: Krzysztof Zalecki, po rozpoznaniu, z udziałem sądu przedstawiającego pytanie prawne oraz Sejmu i Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 18 października 2006 r., pytania prawnego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, czy art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 718) oraz art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 93, poz. 888) w zakresie, w jakim wyłączają stosowanie art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126, ze zm.), w brzmieniu obowiązującym do dnia 10 lipca 2003 r., do budowy obiektu budowlanego lub jego części, mimo że pięcioletni termin od zakończenia budowy upłynął do dnia 10 lipca 2003 r., są zgodne z art. 2 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, 1. Art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 718) w zakresie, w jakim wyłącza stosowanie art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126, Nr 109, poz. 1157 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 5, poz. 42, Nr 100, poz. 1085, Nr 110, poz. 1190, Nr 115, poz. 1229, Nr 129, poz. 1439 i Nr 154, poz. 1800 oraz z 2002 r. Nr 74, poz. 676), w brzmieniu obowiązującym do dnia 10 lipca 2003 r., do budowy obiektu budowlanego lub jego części, mimo że pięcioletni termin od zakończenia budowy upłynął do dnia 10 lipca 2003 r., jest niezgodny z art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz nie jest niezgodny z art. 2 Konstytucji. 2. Art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 93, poz. 888) w zakresie, w jakim wyłącza stosowanie art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, w brzmieniu obowiązującym do dnia 10 lipca 2003 r., do budowy obiektu budowlanego lub jego części, mimo że pięcioletni termin od zakończenia budowy upłynął do dnia 10 lipca 2003 r., jest niezgody z art. 32 Konstytucji oraz nie jest niezgodny z art. 2 Konstytucji.


Wszystko jasne! Jury konkursu Globalnie - multimedialnie ogłasza listę Laureatów. Zdecydowano o przyznaniu trzech równorzędnych nagród redakcjom trzech qmamów: Szkoła bez granic, De facto, Czysty Las. Szkoła bez granic - Zespołu Szkół im. Piastów Śląskich w Łaziskach Górnych Qmam bardzo dobrze realizuje kategorię konkursową (międzykulturowa rzeczywistość), opisując zjawisko międzykulturowości na przykładzie szkoły, z której pochodzi redakcja - szkoła otrzymała certyfikat Szkoły Globalnej. Artykuły w nim zamieszczone świadczą o tym, że wiedzę na temat globalizacji uczniowie czerpią z codziennego życia - a nawet starają się edukować innych. Dużym plusem są opisane spotkania z obcokrajowcami, pokazujące przełamywanie uprzedzeń i pokonywanie różnic kulturowych. De facto - Zespołu Szkół Zawodowych nr 2 w Knurowie Qmam wpasowuje się w kategorię (międzykulturowa rzeczywistość) na kilku różnych płaszczyznach, obalając zarówno stereotypy środowiskowe, jak i poszukując elementów wielokulturowości w najbliższej okolicy. Duży plus za dotarcie do przedstawicieli innych kultur i wywiad z nimi - choć mógłby być bardziej wyczerpujący oraz sondę wśród lokalnej społeczności. Czysty Las - Gimnazjum w Słodkowie Oryginalna forma qmama łącząca fotografię z poezją w ciekawy sposób zwraca uwagę na bliski, lecz niedostrzegany na co dzień problem (ekologii). Gratulujemy! Wszystkim uczestnikom konkursu dziękujemy za udział. Z wyróżnionymi redakcjami skontaktujemy się telefonicznie i mailowo. A nagrody... są już w drodze :) Projekt jest współfinansowany w ramach programu polskiej pomocy zagranicznej Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP.


Nie od dziś wiadomo, że alkohol sprawia, iż ludzie stają się mniej wybredni jeśli chodzi o wybór partnera i ocenę urody płci przeciwnej. Przynajmniej w wypadku brytyjskich studentów może chodzić o zakłócenia w ocenianiu symetryczności twarzy. By zbadać to zjawisko, badacze z londyńskiego Roehampton University zdecydowali się szukać u samego źródła – któregoś wieczoru zabrali laptopa do baru na uniwersyteckim kampusie, gdzie udało im się odnaleźć kilku studentów. Fachowo nazywa się to dbaniem o ekologiczną trafność badania. 69 z nich poprosili o dmuchnięcie w alkomat i na tej podstawie wyłonili grupy studentów trzeźwych i będących pod wpływem (trzeźwi nie byli bynajmniej abstynentami, badacze donoszą, iż widywano ich pijących – jest to istotne, by wykluczyć wpływ ew. czynników osobowościowych). Pięciu uczestników wykluczono, ze względu na nieokreśloność ich stanu. Zaprezentowali im następnie dwadzieścia par przygotowanych uprzednio fotografii twarzy – jedną z nich podrasowano tak, by zachować doskonałą symetrię, w drugiej w jakiś sposób ją zaburzono; następnie pokazali im serię kolejnych dwudziestu pojedynczych twarzy. Zadaniem studentów było wybranie atrakcyjniejszej twarzy z pary i ocena symetryczności pojedynczego zdjęcia. Podstawą takiego podejścia jest dość solidnie ugruntowana w badaniach teza, iż twarze bliższe ideałowi symetrii uważamy za atrakcyjniejsze – symetryczność stanowi bowiem dość dobry wskaźnik zdrowotnej kondycji organizmu potencjalnego partnera. Studenci trzeźwi wykazywali większą preferencję twarzy symetrycznych i skuteczniej wskazywali je w drugiej serii. Studenci po spożyciu częściej niż trzeźwi wskazywali twarze mniej symetryczne – byli mniej wybredni w swoim wyborze. Co ciekawe, męscy bywalcy baru okazywali się mniej podatni na zaburzenia percepcji symetryczności. Poprzednie badania tego typu nie wykazywały podobnych różnic, przeprowadzana je jednak w laboratoryjnych otoczeniach a nie w naturalnym środowisku ludzkich zalotów. Badacze przypisują tę przewagę specyfice męskiego doboru partnerek. Jedna z linii interpretacji wyników jest taka, że mężczyźni – przykładający większą wagę do urody partnerki – siłą rzeczy muszą być po prostu skuteczniejsi w jej ocenie. Jaki jest mechanizm stojący za zakłóceniami w percepcji po alkoholu ? Badacze przytaczają inne badania, pozwalające przypuszczać, iż dzieje się tak na skutek obniżonej zdolności do identyfikowania kontrastu i w rezultacie percepcji detali, powodowanej przez konsumpcję etanolu. Nietrudno o wniosek, iż ocena symetrii ma silny związek z percepcją detali.


Na stronie „Wired” pojawił się świetny tekst Chrisa Kohlera o tym, jak rosnąca popularność gier na platformy przenośne wstrząsa podstawami całej branży growej. Pretekstem dla autora była nominacja Angry Birds (irytująco uzależniającej, banalnie prostej gry, polegającej na wystrzeliwaniu różnych ptaków-pocisków w kierunku prosiaków kryjących się w coraz bardziej rozbudowanych konstrukcjach) do prestiżowej nagrody Game of the Year przyznawanej przez Academy of Interactive Arts and Sciences. Tym samym produkt stworzony za 150 tys. USD trafił do elitarnego grona, do którego przepustką w ostatnich latach były nakłady liczone w dziesiątkach milionów (zwycięski Mass Effect 2 kosztował prawdopodobnie ponad 40 mln USD, a w wypadku innych tytułów spekuluje się o nakładach zbliżających się do poziomu 100 mln USD). Może więc mobilne granie poprzestawia zasady tworzenia dochodowych (AB pobrano ponad 50 milionów razy) gier? Ten trend był widoczny już kilkanaście miesięcy temu, jednak w artykule pojawia się zaskakujący wątek – po gry takie jak AB, czy traktowane w prasie growej z przymrużeniem oka produkcje typu FarmVille sięgają dziś podobno nie tylko „niedzielni” gracze, ale też ”hardkorowcy”. Tak przynajmniej ma to wyglądać w USA. Zmieniają się przyzwyczajenia graczy – i być może to jest klucz do zmian. Nie bez znaczenia pozostają też zapewne ceny gier – AB dostarcza innego typu emocji, niż wielkie produkcje na Xboksa czy Playstation, ale też jest to dobra i długa zabawa. Strzelanie ptakami z procy kosztuje jednak, w zależności od platformy, od dolara do bodajże czterech. To kilkanaście, a nawet kilkadziesiąt razy mniej, niż trzeba zapłacić za nowy, „duży” tytuł. Można spekulować, jak silnie to wszystko wstrząśnie podstawami branży – może na przykład przełożyć się na wydłużenie cyklu życia konsol (skoro resztki mocy będzie z nich wyciskać tylko kilka-kilkanaście tytułów w roku). I oczywiście można się zastanawiać, na ile jest to chwilowa aberracja, a na ile nowy, silny trend.


SimCity 3000 SimCity 3000 – strategiczno-ekonomiczna gra komputerowa, w której gracz, wcielając się w burmistrza, ma za zadanie zbudować wirtualne miasto i zarządzać nim. SimCity 3000 jest trzecią odsłoną SimCity stworzonej przez Willa Wrighta i firmę Maxis. Jej poprzednikiem jest SimCity 2000, zaś następcą SimCity 4. Historia i zmiany w grze W lecie 1997, Maxis ogłosiło, że będzie wydana nowa odsłona SimCity – SimCity 3000. Nowa gra miała zaoferować pełną grafikę 3D i pozwolić graczom na poruszanie się po mieście w w pełnym trójwymiarze. Miały być trójwymiarowe modele samochodów, łodzi, samolotów i ludzi. Ale Maxis musiało zmienić plany ponieważ przeciętny gracz nie posiadał wystarczająco dobrego sprzętu komputerowego, by móc zagrać w nowe trójwymiarowe SimCity. Dlatego gra została zaprojektowana od nowa . Projektanci SimCity sięgnęli po wypróbowany już rzut izometryczny znany graczom z poprzedniej odsłony – SimCity 2000. W SimCity 3000 jednak zwiększono liczbę kolorów z 256 do 64000, co dało niezwykłe – jak na tamte czasy – wrażenia wizualne. Oprócz lepszej grafiki, Maxis zaoferował graczom możliwość obrócenia planszy gry. Każdy budynek w grze można zobaczyć z czterech stron. Ponadto, wiele budynków posiada własne animacje np. w parkach można zauważyć kręcącą się karuzelę, a na obiektach Przemysłowych obracające się anteny satelitarne. Przebudowano też interfejs. Gazety zastąpiono Nowinkami i paskiem u dołu ekranu, w którym przesuwają się nagłówki. Rozbudowano narzędzia budżetu i zarządzania miastem. Po raz pierwszy też wprowadzono doradców i petentów, którzy pomagają w grze, choć bywają też natrętni. Nowością w grze jest dźwięk stereo. W SimCity 3000 wprowadzono starzenie się budynków służb komunalnych: elektrowni, pomp oraz spalarni odpadów i centrów recyklingu. Starzenie doprowadza do zmniejszenia wydajności pracy, a po pewny czasie może dojść do zniszczenia budowli. Co w przypadku elektrowni atomowej może mieć daleko idące skutki takie jak skażenie promieniotwórcze. Po raz pierwszy wprowadzono miasta sąsiednie, z którymi gracz może handlować: wodą, energią elektryczną i odpadami. Nowością są też nagrody, które dostaje się za dobre zarządzanie miastem. Niektóre z nich podnoszą standard życia mieszkańców, podnoszą wartość ziemi, itp. Wśród nich są takie, które przynoszą miastu dochód, ale nie cieszą się popularnością wśród mieszkańców. SimCity 3000 jest pierwszą z grą w serii SimCity, która oddaje prawdziwą naturę miasta. W mieście widać przechodniów spacerujących po chodnikach, bawiących się w parkach, widać również samochody, których jest kilkanaście typów.


2008-02-01: Osiągnięto porozumienie w sprawie tarczy antyrakietowej Minister spraw zagranicznych, Radosław Sikorski, ogłosił po rozmowie z Condoleezą Rice, że wstępne porozumienie dotyczące warunków umieszczenia w Polsce elementów tarczy antyrakietowej zostało osiągnięte. Sikorski przebywa w Waszyngtonie od czwartku, głównie w celu prowadzenia rozmów w sprawie tarczy antyrakietowej. Jednak jeden z głównych warunków postawionych przez MSZ - przekazanie Polsce rakiet Patriot - wciąż nie został uzgodniony. Ostateczne ustalenia mogą zapaść w marcu, podczas planowanej wizyty premiera Donalda Tuska w Waszyngtonie. Rice oznajmiła też na wspólnej konferencji prasowej, że Stany Zjednoczone chcą wspierać unowocześnianie polskiej armii, co może sugerować, że Stany Zjednoczone jednak przekażą nam rakiety Patriot. Minister zaznaczył, że jedynym celem instalacji elementów tarczy w Polsce jest wzmocnienie Polski jako członka NATO oraz że nie jest to działanie wymierzone przeciw jakiemukolwiek innemu państwu. Sikorski wielokrotnie mówił też, że rozmowy na temat tarczy będzie prowadził bardziej zdecydowanie, niż jego poprzednicy w rządzie Jarosława Kaczyńskiego i że nie zrezygnuje z pewnych warunków, które uwzględniają wzmocnienie obrony kraju, gdyż obecność tarczy w Polsce spowoduje wzrost zagrożenia atakami.


Sulejów (województwo mazowieckie) Sulejów – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie wołomińskim, w gminie Jadów. W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie siedleckim.


2008-12-22: Kryzys finansowy odbija się na WOŚP Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy wciąż szuka sponsorów styczniowego finału. Firmy ze względu na kryzys, przekazują głównie dary rzeczowe. Jednak do zorganizowania koncertów potrzebna jest gotówka. "Gazeta Wyborcza" podaje, że firmy nie są już w stanie wspierać Orkiestry tak jak w poprzednich latach. Przedstawiciele działów marketingu tłumaczą się trudną sytuację ekonomiczną. Monika Stankiewicz, koordynator ds. sponsoringu sztabu Orkiestry w Olsztynie stwierdza: „Mamy dokładnie taką samą sytuację jak w Toruniu. Firmy chętnie dają wsparcie rzeczowe, gadżety, jedzenie, bo to mogą wrzucić w koszty. Z gotówką jest gorzej. Przedsiębiorstwa tłumaczą się światowym kryzysem”. Sytuacja wygląda podobnie w Poznaniu, czy w Lublinie. Gotówka od sponsorów potrzebna jest na organizację bezpłatnych koncertów i imprez XVII Finału WOŚP, który odbędzie się 11 stycznia. Pieniądze będą zbierane na wczesne wykrywanie chorób nowotworowych u dzieci. Zobacz też Nie będzie finału WOŚP we Wrocławiu?, 24 grudnia 2008


Ondricek cierpiał razem ze mną, chciał mi nieba uchylić, był taki dobry! Nie mogłam siedzieć bezczynnie, musiałam wychodzić mój żal. Wychodziliśmy z domu i odprowadzałam go pod bramę fabryki. Potem szłam prosto przed siebie, do ostatnich zabudowań, aż Praga nieoczekiwanie się kończyła. Zawracałam i szłam w inną stronę. Wracałam po południu, jedliśmy obiad przyniesiony przez Ondricka ze stołówki zakładowej. Chwilę odpoczywałam i znów wychodziliśmy, godzinami krążyliśmy ulicami, aż przychodziła pora Ondrickowego piwa. Jakby ciągnął go magnes, kluczył i wracał do ulubionej gospody. Ulubionej w danym tygodniu, bo miał ich całe mnóstwo. Dopiero wtedy wracałam do domu i zdejmowałam schodzone buty, oglądałam spuchnięte stopy i wkładałam je do wiadra z chłodną wodą. Zanim Ondricek zdążył wrócić, już spałam. Przez wiele miesięcy tak samo wyglądały nasze dni. Szłam i szłam przez Pragę. Najbardziej brakowało mi wiatru, Wełtawa zawsze jest spokojna, nie przypomina rozhuśtanego od wiatru zalewu w Szczecinie. Spokojna, stara, pewna siebie rzeka. Łaskawie przepływa, ociera się o brzegi, ale w istocie śpi jak ogromna ryba. Chowa charakter pod leniwym nurtem, nie dąży nigdzie, nigdzie się nie spieszy. Od Łaby wciąż jest daleko do morza. Czasem jest mi tu dobrze. Niekiedy nawet myślę: „u nas, w Pradze”. Ale najlepiej czuję się w tym kościele. W Szczecinie też są dominikanie, nawet w ubiegłym roku był tu jeden. Przyjechał prosto ze Szczecina. Zaprosiłam go do nas na kolację. Ondricek pojechało niego naszą czerwoną skodą, ja nakryłam stół białym obrusem, zapaliłam świece. A potem niepokoiłam się o męża, nigdy nie jeździmy samochodem do centrum. Ten młody ojciec ze Szczecina był pierwszą osobą, która zapytała, dlaczego żyjemy już tyle lat bez ślubu kościelnego? Nigdy mi to nie przeszkadzało, Czesi biorą tylko cywilny, tłumaczyłam. A Ondricek dodał z poważną miną: „Ślub kościelny? Nie, nie. To by już było na zawsze”. No i minęły te wszystkie lata bez dzieci. Tylko Marika i Ondricek. Ondricek i Marika. Od początku tak na mnie mówił, chciał mnie nazywać po swojemu. W pracy też byłam Mariką. Cztery byłyśmy w jednym pokoju, a na wszystkie mówili tak samo. Jedna Maria, druga Miriam, trzecia Marketa i ja Marzenka. Chyba już nikt nie pamięta, że mam na imię Marzena, tylko ja sama. W Polsce nie mam nikogo. Jakie to dziwne uczucie. Nie chcę niczego zmieniać, a nie do końca jestem pogodzona z tym, że mieszkam tutaj. Nie mam wpływu na moje czeskie życie. Zresztą, wszystko mi się miesza. Przyzwyczajenia, potrawy, smaki. Już nie pamiętam, czego nauczyła mnie mama, a czego teściowa. Nie umiem powiedzieć, co się we mnie łączy z Polską, co z Czechami.


2009-01-01: Raport ze Strefy Gazy: 1 stycznia 2009 27 grudnia Izrael, w odpowiedzi na jednostronne wypowiedzenie przez Hamas zawieszenia broni, oraz ostrzał terytorium Izraela rozpoczął ofensywę militarną w Strefie Gazy pod kryptonimem Płynny ołów. Celem są dowódcy i infrastruktura palestyńskiego, radykalnego ugrupowania Hamas. Operacja objęła głównie Gazę oraz, w mniejszym stopniu, Chan Junis i Rafah. Według oficjalnych źródeł, izraelskich i palestyńskich, w wyniku izraelskiej operacji zginęło dotychczas około 400 Palestyńczyków w tym 60 cywili (wg ONZ), a ponad 1 900 zostało rannych – głównie bojownicy Hamasu. Z kolei po stronie izraelskiej dotychczas poległo 5 osób - 4 cywili i jeden żołnierz, 35 cywilów zostało rannych. Informacje o ofiarach potwierdzają służby ratownictwa medycznego i niezależni obserwatorzy. Zobacz poprzedni raport z Operacji Płynny ołów Ehud Barak poinformował zaraz po północy, iż została powiększona specjalna strefa wojskowa do 40 km. wokół Strefy Gazy. Wojsko izraelskie rozdawało ulotki cywilom z instrukcjami, jak postępować podczas ataków rakietowych. Nocą na Be'er Shevę i Netivot spadło 5 palestyńskich rakiet. Rankiem wystrzelono 6 kolejnych. W rejonie Hebronu, Palestyńczycy zdetonowali bombę, obok żydowskiego pojazdu. Nie ma informacji o ofiarach. Siły Obronne Izraela przepuściły 5 karetek do Strefy Gazy. Przedtem lotnictwo ostrzelało budynki Hamasu, a także parlament w Gazie. Podczas bombardowania zniszczona została kwatera milicji Hamasu w Rafah. W nalotach zginął Nizar Rajan, jeden z dowódców Hamasu. To narazie najwyższa głowa, która zginęła podczas Operacji Płynny Ołów. Tzipi Livni także dziś wyjechała do Francji by spotkać się z Nicolasem Sarkozy. Celem wizyty było objaśnienie przyczyn i przebieg operacji.


Dziennik Ustaw z 27 marca 2006 Nr 49 poz. 359 WYROK TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO z dnia 21 marca 2006 r. sygn. akt K13/05 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Ewa Łętowska - przewodniczący, Marian Grzybowski, Wiesław Johann, Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska - sprawozdawca, Marian Zdyb, protokolant: Krzysztof Zalecki, po rozpoznaniu, z udziałem wnioskodawcy oraz Sejmu i Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 21 marca 2006 r. wniosku Polskiej Organizacji Pracodawców Osób Niepełnosprawnych o stwierdzenie, że: 1) art. 26c ust. 4a ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123, poz. 776, ze zm.) jest niezgodny z art. 2 Konstytucji, 2) art. 33 ust. 4a pkt 2 ustawy powołanej w punkcie 1 jest niezgodny z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji, 3) art. 1 pkt 26 lit. f i pkt 27 w zakresie dotyczącym ust. 7a w związku z art. 19 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2003 r.Nr 7, poz. 79, ze zm.), w odniesieniu do prowadzących zakłady pracy chronionej, którzy przed dniem 23 stycznia 2003 r. dokonali ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych wydatków na nabycie, wytworzenie lub ulepszenie środków trwałych w związku z modernizacją zakładu, utworzeniem lub przystosowaniem stanowisk pracy dla osób niepełnosprawnych, budową lub rozbudową bazy rehabilitacyjnej, wypoczynkowej lub socjalnej oraz na zakup środków transportu, jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 22, art. 31 ust. 3 i art. 64 ust. 3 Konstytucji,


TUR Ozorków-Górnik Łęczyca, będzie to mecz derbowy, który odbędzie się na stadionie przy ulicy Łęczyckiej. WSTĘP: 3zł (przekazany na cele statutowe klubu.)


Dostali pieniądze na styropian Ozorków otrzymał trzy i pół miliona złotych z Unii Europejskiej na termomodernizację budynków użyteczności publicznej. Na 104 wnioski z województwa łódzkiego, złożone do Urzędu Marszałkowskiego w Łodzi, projekt Ozorkowa znalazł się na wysokim 10. miejscu. – Na ocieplenie ścian styropianem i modernizację wewnętrznej sieci ciepłowniczej pieniądze otrzymają: Szkoła Podstawowa nr 4, oba budynki Szkoły Podstawowej nr 5, Miejska Biblioteka Publiczna przy ul. Mielczarskiego oraz Urząd Miejski przy ulicach: Wigury i Listopadowej – mówi Izabela Dobrynin z ozorkowskiego ratusza. – W niektórych obiektach prace termomodernizacyjne już się rozpoczęły, wszystkie zostaną zakończone do końca 2011 r. Koszt realizacji całego projektu wynosi 4mln 121 tys. zł.


§ 1 Zatwierdza się statut Instytutu Kolejnictwa, stanowiący załącznik do zarządzenia. § 2 Traci moc zarządzenie nr 16 Ministra Infrastruktury z dnia 7 lutego 2008 r. w sprawie zatwierdzenia statutu Centrum Naukowo-Technicznego Kolejnictwa (Dz. Urz. Ml Nr 4, poz. 19). Załącznik do zarządzenia nr 27 Ministra Infrastruktury z dnia 28 czerwca 2010 r. (poz. 24) STATUT Instytutu Kolejnictwa Instytut Kolejnictwa kontynuuje działalność i tradycje Instytutu Naukowo-Badawczego Kolejnictwa, powołanego w roku 1951 na bazie Referatu Doświadczalnego Parowozów Ministerstwa Komunikacji, przekształconego w roku 1958 w Centralny Ośrodek Badań i Rozwoju Techniki Kolejnictwa, a w roku 1987 w Centrum Naukowo-Techniczne Kolejnictwa. Instytut Kolejnictwa, zwany dalej " Instytutem ", działa na podstawie:


Francis Dickoh Francis Dickoh (ur. 13 grudnia 1982 w Kopenhadze) – ghański piłkarz występujący na pozycji obrońcy. Obecnie jest zawodnikiem klubu FC Utrecht. Kariera klubowa Dickoh zawodową karierę rozpoczynał w klubie Boldklubben 1893. W 2001 roku przeszedł do drugoligowego Farum BK. Od czasu debiutu pełnił tam rolę rezerwowego. Już w pierwszym sezonie awansował z klubem do pierwszej ligi. W tych rozgrywkach zadebiutował 28 lipca 2002 w przegranym 0:2 meczu z Aarhus GF. W sezonie 2002/2003 zajął z klubem 3. miejsce. Przed rozpoczęciem następnego sezonu jego klub zmienił nazwę na FC Nordsjælland. Od początku tamtego sezonu Dickoh stał się podstawowym graczem swojego zespołu. 20 września 2003 w zremisowanym 1:1 meczu z Esbjerg fB strzelił pierwszego gola w trakcie gry w pierwszej lidze duńskiej. W FC Nordsjælland grał sierpnia 2006. Wówczas odszedł z klubu. Jego nową drużyną został holenderski FC Utrecht, do którego przeszedł za 40 tysięcy euro. W Eredivisie zadebiutował 26 sierpnia 2006 w zremisowanym 2:2 pojedynku ze Spartą Rotterdam. 18 marca 2007 w wygranym 2:0 spotkaniu z Vitesse Arnhem zdobył pierwszą bramkę w trakcie gry w Eredivisie. W 2007 roku dotarł z klubem do trzeciej rundy Pucharu Intertoto, jednak jego klub przegrał tam swój mecz i nie awansował do Pucharu UEFA. Kariera reprezentacyjna Mimo iż Dickoh urodził się w Danii, jest reprezentantem Ghany, skąd pochodzą jego rodzice. W reprezentacji Ghany zadebiutował 14 listopada 2005 w towarzyskim meczu z Arabią Saudyjską. W 2006 roku był uczestnikiem Pucharu Narodów Afryki, z którego jego reprezentacja odpadła po fazie grupowej. Obecnie Dickoh powoływany jest do kadry na mecze eliminacji Mistrzostw Świata 2010.


— Jak ci to pan zobaczył, jak ci nie zacznie płakać, to powiadam Judce, że ryczał, jak ten wół, i całował siostrę... Zbiegli się Hoffowie, ich czeladnik i terminatorzy, a on ich dalej kląć, dalej skarżyć, że mu siostrę zabili. Oni znowu na niego i zaczęli wmawiać, że on ją sam zabił, a na nich składa. Skończyło się na tem, że sąd zeszedł, nieboszczkę pochował, a nasz pan z chłopakiem poszedł znowu w świat. — No, a jak on później panią Maciejowę zdybał? — spytał Judka. — Szukał mnie, to i zdybał; niech mu tam Pan Bóg krzywdy ludzkie odpuści. Spotkaliśmy się coś w sześć lat potem. Zaraz ci mnie poznał, a że już mieszkał tutaj, więc mnie wziął do siebie i jeszcze mi te słowa powiedział: „Dałaś ty oborę memu chłopcu na jedną noc, a ja tobie dam mieszkanie na całe życie. Dałaś ty mu łyżkę mleka, a ja tobie dam chleba do śmierci." — No, i od tej pory jestem u niego; byłoby mi nawet dobrze — dodała jeszcze ciszej — żeby tylko nie te łzy ludzkie... — Będzie bieda z Hoffem — wtrącił Judka i spytał po chwili: — A pana młodego widzieliście? — Juści widziałam, ale już dawno, bo ciągle zagranicą siedzi. — Już wrócił, będzie z tydzień. — Wrócił? — I pan dla niego na placu Hoffa będzie pałac stawiał. — Ba! — odpowiedziała kobieta — chłopak wart pałacu, bo i poczciwy, i rozumny, i przystojny. Żeby mu choć na dobre wyszedł! — Stary go bardzo kocha; on dla niego wszystkie pieniądze zbiera, choć nie mówi, jakim sposobem. — Co tam pieniądze! onby się dał za niego na kawałki porąbać. Nie dokończyła, w tej chwili bowiem uchyliły się drzwi drugiego pokoju, i wyszedł z nich Hoff. Włosy jego były w nieładzie, wzrok osłupiały i nieprzytomny. Szybko minął pokój, gniotąc czapkę w ręku. Obecni patrzyli na niego z przerażeniem, jak na widmo, potem przysłuchiwali się odgłosowi jego kroków na schodach, i wreszcie, popchnięci jednem uczuciem, pobiegli do okna, aby jeszcze raz za odchodzącym spojrzeć. — Idzie bez czapki! — szepnęła Maciejowa. — Czy jest tam Judka? — odezwał się suchy głos z drugiego pokoju.


Stowarzyszenie Badaczy Pisma Świętego Stowarzyszenie Badaczy Pisma Świętego – grupa wyznaniowa wywodząca się z Badaczy Pisma Świętego, powstała na skutek wewnętrznych podziałów wśród Badaczy, po śmierci Charlesa Taze Russella w 1916 r. Historia w Polsce Stowarzyszenie Badaczy Pisma Świętego zostało zarejestrowane 20 maja 1913 roku na podstawie rozporządzenia Gubernatora Warszawy nr 2167/5. Rozporządzenie to zezwalało grupie badaczy spotykać się w mieszkaniu prywatnym Wincentego Kina. Była to jednak filia, oddział Międzynarodowego Stowarzyszenia Badaczy Pisma Świętego, którego założycielem był Charles Taze Russell. Wśród pierwszych przedstawicieli "Towarzystwa" na Polskę byli W. Kołomyjski i Czesław Kasprzykowski. Po wizycie przedstawiciela z głównego biura w USA Wnorowskiego Kasprzykowski został usunięty z "Towarzystwa" w 1925 r. Czesław Kasprzykowski założył oddzielną grupę badaczy pod nazwą "Grupa II". W latach 1925-1935 nawiązał kontakt ze Świeckim Ruchem Misyjnym "Epifania". Po nieporozumieniach mających charakter finansowy i doktrynalny Kasprzykowski zerwał z "Epifanią" i założył oddzielną grupę nazywaną "Stowarzyszenie Badaczy Pisma Świętego". Po II wojnie światowej nastąpiło uregulowanie stosunku prawnego na podstawie złożonego statutu w 1960 r. w Urzędzie do Spraw Wyznań. Dnia 22.01.1990 Stowarzyszenie zostało zarejestrowane w rejestrze: "Wyznania Religijne" w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji . Stowarzyszenie Badaczy Pisma Świętego w Polsce wydawało w latach 1958-1990 czasopismo Świt Królestwa Bożego i Wtórej Obecności Jezusa Chrystusa. W roku 1990 zmieniono tytuł na Biuletyn Stowarzyszenia Badaczy Pisma Świętego w Polsce. Po 1992 roku czasopismo to ma tytuł Nadzieja Królestwa i jest dwumiesięcznikiem. Obecnie siedziba znajduje się na ul. Hetmańskiej 20/7 w Bydgoszczy. Wierzenia Podstawą wiary Stowarzyszenia jest Pismo Święte – Biblia. Członkowie Stowarzyszenia wierzą: w jednego Boga Wiekuistego, stworzyciela wszechrzeczy, któremu na imię jest Jehowa; w Jezusa Chrystusa, który złożył swoje życie jako okup za Adama, a w nim za cały rodzaj ludzki; w moc Ducha Świętego, jako niewidzialną siłę dającą spłodzenie lub oświecenie, które jest nieodzowne w przyjęciu Prawdy Bożej; że od 1874 r. Jezus jest obecny drugi raz na ziemi jako istota niewidzialna; w wybór Kościoła, w liczbie 144 000 osób powołanych, wypróbowanych na ziemi; mają oni stanowić Mistyczne Ciało, czyli Oblubienicę Chrystusową, osiągając naturę Boskiej, nieśmiertelnej natury; w ustanowienie Królestwa Bożego na ziemi i restytucyjną metodę naprawiania rodzaju ludzkiego, bez względu na rasę, język lub narodowość. Struktura organizacyjna Stowarzyszenie Badaczy Pisma Świętego nie posiada zwierzchniej władzy ustawodawczej, wykonawczej i hierarchii duchownych.


(Poseł Anna Paluch: Nie ma kompleksowego rozwiązania.) Chciałam odpowiedzieć panu posłowi Janowi Kochanowskiemu, że może być pewny, iż myśli zawarte w przedłożonym w ub.r. projekcie zostały wykorzystane obecnie w pracach podkomisji. Może to poświadczyć pani poseł Paluch, która w tej podkomisji pracuje. Tak że możemy być spokojni, że wypracowany projekt rzeczywiście rzetelnie uzupełnia wszystkie braki, które mają miejsce w przypadku podziału nieruchomości. Dziękuję bardzo. (Oklaski) Wicemarszałek Jerzy Szmajdziński: Dziękuję bardzo. Zamykam dyskusję. Do głosowania nad wnioskiem komisji przystąpimy w bloku głosowań. Dziękuję panu ministrowi. Dziękuję państwu. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu 9. porządku dziennego: Pierwsze czytanie komisyjnego projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku akcyzowym (druk nr 1922). Proszę o zabranie głosu pana posła Marka Wikińskiego w celu przedstawienia uzasadnienia projektu ustawy. Poseł Marek Wikiński: Dziękuję bardzo. Panie marszałku, zanim zacznę, chciałem zapytać pana marszałka, kto zgodnie z ustawą o Radzie Ministrów reprezentuje Radę Ministrów w trakcie tego punktu porządku dziennego posiedzenia Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej? Wicemarszałek Jerzy Szmajdziński: Wiceminister Kapica. Podąża już do nas. Poseł Marek Wikiński: Dobrze. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Dyrektorze! Mam zaszczyt w imieniu Komisji Nadzwyczajnej „Przyjazne Państwo” do spraw związanych z ograniczaniem biurokracji przedstawić Wysokiej Izbie komisyjny projekt ustawy o zmianie ustawy o podatku akcyzowym. Proponowana nowelizacja będzie korzystna dla tysięcy polskich przedsiębiorców, detalistów, hurtowników oraz producentów funkcjonujących na legalnym polskim rynku tytoniowym. Mówię legalnym polskim rynku tytoniowym, ponieważ nie tak dawno widzieliśmy we wszystkich programach informacyjnych telewizji publicznej i telewizji komercyjnych wykrycie nielegalnych przedsiębiorstw, które nielegalnie wytwarzały wyroby tytoniowe bez odprowadzania do budżetu państwa należnych podatków akcyzowych i podatku VAT. Ta ustawa będzie również korzystna dla hurtowników oraz producentów funkcjonujących na polskim rynku tytoniowym, zapewniając im utrzymanie płynności finansowej przy pogarszającej się koniunkturze gospodarczej. Ustawa przyczyni się do ustabilizowania i zwiększenia wpływów budżetowych. Zwiększy również konkurencyjność polskich przedsiębiorców eksportujących wyroby na inne rynki europejskie. Uchroni fabryki na terenie Polski przed koniecznością przenoszenia produkcji do krajów ościennych.


Pełny opis oddziaływań neutrin w symulacji Monte Carlo powinien zawierać rozpraszanie kwazielastyczne, koherentną i nierezonansową produkcję pionów, ich oddziaływania końcowe, wzbudzanie rezonansu delta, rozpraszanie głęboko nieelastyczne. Bogactwo występujących procesów zaciemnia sytuację; na dodatek modele większości z nich są obarczone dużymi niepewnościami. Dlatego zdecydowaliśmy się ograniczyć nasze rozważania do kwazielastycznych oddziaływań neutrin i elektronów i skonfrontować nasze wyniki z danymi tam, gdzie znaczenie innych procesów jest niewielkie. W ten sposób mamy jasny obraz sytuacji i testujemy opis jądra, a nie — samych oddziaływań. Rola rozpraszania kwazielastycznego maleje z energią, bo — jak pokazaliśmy analitycznie — jego przekrój dąży do stałej wartości, a przekrój całkowity rośnie liniowo. Jednak w obszarze 1 GeV ma ono wciąż dominujący udział w reakcjach. W przypadku neutrin, dla ustalenia uwagi, opisujemy jedynie oddziaływania zachodzące przez prądy naładowane; zastosowanie wyników do prądów neutralnych nie wiąże się z żadnymi dodatkowymi trudnościami. Plan tej rozprawy przedstawia się następująco: Rozpoczynamy od omówienia przybliżenia impulsowego w rozdziale 2. Wyprowadzamy przekrój czynny dla kwazielastycznego rozpraszania neutrin, pokazując, że w podejściu impulsowym całą informację o budowie jądra zawiera funkcja spektralna. Przedstawiamy relację funkcji spektralnej do gazu Fermiego i podejście do oddziaływań końcowych. Następnie w rozdziale 3 opisujemy różnice między gazem Fermiego a funkcją spektralną, uzasadniamy, dlaczego stosowanie dokładnego modelu jądra w analizie wyników doświadczeń jest istotne i rozważamy konsekwencje załamania się przybliżenia impulsowego dla niepewności w przekroju czynnym neutrin. Wspominamy też krótko o rezultatach dla rozpadu protonu, porównując przewidywania dla gazu Fermiego i funkcji spektralnej. Prezentacji zaproponowanego przez nas przybliżenia funkcji spektralnej poświęcamy rozdział 4. Oprócz sposobu modelowania jądra i podejścia do oddziaływań końcowych, zawiera on wszystkie szczegóły techniczne oraz przykładowe algorytmy programów do obliczania przekrojów czynnych. W rozdziale 5 przedstawiamy otrzymane wyniki. Zaczynamy od ustalenia obszaru kinematycznego istotnego dla oddziaływań neutrin. Później pokazujemy, że między innymi w tym obszarze osiągnęliśmy wysoką precyzję opisu efektów jądrowych dla elektronów. Przy okazji wskazujemy, kiedy załamuje się stosowane podejście, a po przedyskutowaniu przekroju dla neutrin, przechodzimy do szczegółowego omówienia źródeł niepewności naszych przewidywań.


FILLER dobry wieczór, xxx słucham dobry wieczór pani a dobry wieczór prosić o taką informację, teraz w związku z tym że sto sześćdziesiąt siedem i sto pięćdziesiąt dziewięć zmieniły trochę trasę FILLER bo tam się coś dzieje na Ciołka FILLER gdzie się ___ gdzie wysiąść z autobusu sto sześćdziesiąt siedem FILLER żeby się przesiąść do stu pięćdziesięciu dziewięciu i dojechać na Jana Olbrachta potem... na Jana Olbrachta czy one mają, bo przedtem miały wspólny przystanek na FILLER na Ciołka, a teraz nie wiem, czy one Deotymy jadą i tam mają przystanek FILLER proszę pani, tak, one teraz jadą ulicą Deotymy to gdzieś tam przy Górczewskiej będą miały przystanek? tak?... momencik, dobrze? dobrze, dobrze, proszę sprawdzić FILLER FILLER proszę pani, bo może się pani na przykład na pętli tutaj na Kole przesiąść może wygodniej by było to byłoby najwygodniej... na pętli na Kole dobrze tak to jest FILLER to jest ta dawna pętla tramwajowa tak? i przy bazarku tak znaczy tak, tak, tam jest bazarek bo dobrze, dziękuję pani serdecznie dobrej nocy życzę dziękuję, dobranoc


Czy wygrana na loterii rzeczywiście odmieniłaby nasz los? Czy więcej mebli, rozrywki lub gotówki mogłoby podnieść poziom odczuwanego przez nas szczęścia? więcej mebli raczej nie, ale rozrywka i inne przeżycia mogę nas uszczęśliwić, wynika z raportu opublikowanego w przeglądzie Journal of Personality and Social Psychology . Kupowanie szczęścia Doktor Leaf Van Boven z Uniwersytetu Colorado w Boulder i profesor Thomas Gilovich z Uniwersytetu w Cornell postanowili sprawdzić czy szczęście można osiągnąć lokując oszczędności w pozyskiwanie dóbr materialnych lub w przeżywanie doświadczeń. Naukowcy porównywali zakupy ”doświadczeniowe”( takie jak wycieczki czy koncerty) z zakupami ”materialnymi”( ubraniami czy sprzętem muzycznym), próbując ustalić, które z nich sprawiają ludziom więcej radości. W krajowym sondażu na reprezentatywnej próbie ponad 12 tysięcy Amerykanów, badani proszeni byli o przypomnienie sobie dwóch zakupów w czasie swojego życia, których dokonali z zamiarem ”zwiększenia odczuwanego szczęścia”. Jeden z zakupów miał być związany z nabywaniem doświadczenia, drugi z wejściem w posiadanie pożądanego przedmiotu. następnie naukowcy prosili o wybór tego z zakupów, który sprawił im więcej szczęścia (doświadczeniowy, materialny, trudno powiedzieć, odmawiam odpowiedzi). Okazało się, że więcej Amerykanów odczuwa przypływ szczęścia, gdy płacą za doświadczenia (57 procent ankietowanych) niż za przedmioty (34 procent). Rezultaty sugerują, że doświadczenia są szczególnie atrakcyjne gdy są przywoływane z wyższego poziomu abstrakcji i można je dowolnie koloryzować. Wyniki ankiety zainspirowały naukowców do eksperymentów w laboratorium, ale napotkali na pierwsze trudności. – Podział na zakupy doświadczeniowe i materialne nie jest zawsze tak oczywisty – mówi dr Van Boven. – Niemal każdy chciałby wejść na Mount Everest lub mieć na własność zegarek Rolexa, ale czy zakup plazmowego telewizora lub najnowszego modelu ulubionej marki samochodu to wydatek materialny czy sposób na osiągnięcie doświadczenia? Samochodem można wybrać się pod szczyty gór a przy telewizorze możemy chcieć spędzać wieczory z przyjaciółmi. Najnowocześniejsza pralka, choć jest zakupem materialnym, oszczędza nasz czas i pozwala doświadczać wielu milszych przeżyć, niż pranie ręczne. Badacze postanowili zweryfikować ten element prosząc innych ludzi o ocenę intencji kupującego.


Oto oni: najlepsi wśród qmamowców, laureaci miesięcznego wyboru w konkursie " Qmam media ": Jooke, Zszywka, Szczepan, Jestem, LO MIX, Szkolna Dżungla. Tak, tak, wiemy... Daliśmy trochę poczekać na ten werdykt. Nadrabiamy zaległości i odtąd co tydzień, do drugiej połowy lutego ogłaszać będziemy kolejnych laureatów miesięczny Konkursu. Z nagrodzonymi redakcjami skontaktujemy się mailowo, by ustalić szczegóły przekazania upominków Jury postanowiło przyznać wszystkie przewidziane regulaminem miejsca w ramach dwóch kategorii. W kategorii qmama cyklicznego nagrodzono redakcje: Jury przyznało nagrody w kategorii " qmama warsztatowego " 9/2010 redakcjom qmamów: - Zespołu Szkół w Puchaczowie. 2. Zszywka - Gimnazjum w Wasilkowie. 3. Szczepan - 6 Szczepu Harcerskiego, Hufiec ZHP Gniezno. Jury przyznało nagrody w kategorii " qmama cyklicznego " 9/2010 redakcjom qmamów: 1. Jestem - Stowarzyszenia " Jestem " z Torunia. LO MIX - LO im. Władysława Orkana w Sadownem. 3. Szkolna Dżungla - Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych w Drezdenku. Laureatom serdecznie gratulujemy! Już za tydzień kolejne dobre wiadomości . Zaglądajcie na naszą stronę.


Kazanie na dzień św. Katarzyny nawiązuje do tradycyjnego wykładu Pieśni nad Pieśniami Salomona: Oblubieniec i Oblubienica to Chrystus i Kościół (tak już Hipolit, 1 poł. III w., podążający utartą przez św. Pawła drogą) bądź Chrystus i ludzka dusza (tak Orygenes). Wedle Orygenesa dusza z mroków cielesności wznosi się ku kontemplacji Boga, to do niej, do duszy zanurzonej w ciemnościach kieruje Chrystus słowa: „Wstań, pośpiesz się, przyjaciółko moja, i pójdź” [Stępień 2003].


W oparciu o zróżnicowanie kątów padania promieni słonecznych na powierzchnię Ziemi wyznaczone zostały strefy oświetlenia : 1. jedna strefa międzyzwrotnikowa, 2. dwie symetrycznie położone strefy umiarkowanych szerokości, 3. dwie strefy okołobiegunowe. Granice stref przebiegają wzdłuż zwrotników i kół podbiegunowych . Granicę strefy międzyzwrotnikowej /gorącej/ stanowią dwa zwrotniki. Strefa międzyzwrotnikowa wyróżnia się wśród pozostałych tym, że tylko na jej obszarze promienie słoneczne padają pod kątem prostym na powierzchnię Ziemi, a Słońce może górować w zenicie. Granicę stref umiarkowanych szerokości geograficznych stanowią zwrotniki i koła podbiegunowe. Strefę przejściową cechuje największe zróżnicowanie klimatyczne w ciągu roku. Granicą stref okołobiegunowych są koła podbiegunowe. W strefie okołobiegunowej /zimnej/ występuje zjawisko dni i nocy polarnych, a w rejonie kół podbiegunowych na wiosnę oraz jesienią występują białe noce. Zjawisko to polega na przechodzeniu zmierzchu w świt bez zapadania ciemności. Przyczyną białych nocy jest „zachodzenie” Słońca nie głębiej niż 10º poniżej linii horyzontu i docieranie promieniowania słonecznego rozproszonego, które nie pozwala na zapadnięcie nocnych ciemności. 1. W której strefie oświetlenia Ziemi dni trwają dłużej niż 24 godziny? 2. W ktorej strefie oświetlenia Ziemi sa najmniejsze różnice w długości trwania dnia i nocy? 3. Ile razy w roku promienie słoneczne padają pod kątem prostym na zwrotnik Raka?


Anna kiwa przecząco głową i nalewa whisky do dwóch szklaneczek. Dodaje wodę/lód. Jedną szklaneczkę podaje Irenie. IRENA: Cały czas się głośno śmiał. I miał taką czarną, gęstą czuprynę. Nie pamiętasz go? ANNA: Nie. Irena pije mały łyk. IRENA: Ale Adama nie zapomniałaś. ANNA: Nie. Nie zapomniałam. Anna odwraca się. Pije łyk. IRENA: Adam! Co to była za miłość. Boże! Wszystkie dziwiłyśmy się potem, że za tobą nie wyjechał. Albo, że ty nie zostałaś. ANNA: Ja też się dziwiłam. IRENA: Podobno się nie ożenił. Masz telefon do niego ? ANNA: Tak. IRENA: Dzwoniłaś? ANNA: Nie. IRENA: Zadzwonisz? ANNA: Może. I co z tym twoim Piotrem? IRENA: Wyrzucili go z trzeciego roku. Był bardzo zdolny, ale pozawalał jakieś egzaminy. Poszedł na dziekankę. Potem pracował w Szwecji jakiś czas. Na budowach. Betoniarka przygniotła mu palce. I wtedy okazało się, że nie będzie już pianistą. Najgorsze, że jest ambitny. ANNA: Zauważyłam. IRENA: Początkowo nawet nieźle zarabiał, ale potem stracił wszystkich klientów. Mówił ci, że się śpieszy do któregoś ? ANNA: Coś w tym rodzaju. IRENA: Kłamie. Rzadko dostaje zlecenie. Zraził sobie mnóstwo ludzi. Próbował handlować, ale wyciągnęłam go z tego, bo wykończyłby się. Jest zbyt wrażliwy. No i teraz całymi dniami grzebie w internecie albo leży na kanapie i gapi się w telewizor. A jak już wstanie, to tylko po to, żeby wyżywać się na mnie. Albo na córce. Próbkę miałaś przed chwilą. ANNA: Po co ty go do mnie przysłałaś ? IRENA: Mówiłaś, że potrzebujesz dobrego stroiciela. ANNA: Ale dlaczego napuszczałaś mnie na niego ? IRENA: Mówiłam ci. ANNA: Po co ? IRENA: Chciałam, żebyś go poznała. ANNA: Mogłaś mnie do was zaprosić. IRENA: To nie to samo. Potrafi zagrać kogoś czarującego. Na to się nabrałam. ANNA: Ale dlaczego tak!? Dlaczego tutaj?! Wytłumacz mi to. IRENA: Chciałam żebyś zobaczyła, jaki jest naprawdę. ANNA: Ale po co? IRENA: Wydawało mi się, że..... a zresztą, nieważne. ANNA: Nie kłam. IRENA: (po chwili) Chciałam… to znaczy miałam nadzieję, że powiesz mi…, że mi powiesz, czy powinnam z nim zostać. (po chwili) Przepraszam. Irena zaczyna płakać. Anna przytula do siebie dygoczącą Irenę. Po chwili Irena odchodzi od Anny i zapala papierosa. IRENA: Powiedz mi jak to jest, kiedy człowiek jest sam? ANNA: W jakim sensie? IRENA: (po chwili) Wczoraj słyszałam jak mówisz do siebie. ANNA: (zawstydzona) Tak? IRENA: Kiedy nagle odeszłaś od stołu, po tym jak Ola zaczęła się czepiać, że nie trzymałaś tempa w drugiej części Lista, wyglądałaś strasznie. Bałam się, że coś się stanie jak wyszłaś do toalety. Najpierw myślałam, że mówisz do kogoś w sąsiedniej kabinie, ale zajrzałam. Była pusta. Anna nie wie co powiedzieć. Pije łyk. Ratuje ją dzwonek do drzwi wejściowych. ANNA: Możesz otworzyć? Rozdygotana Anna odbiera papierosa od Ireny. IRENA: Tak. ANNA: Jakby ktoś pytał o Bożenę, powiedz, że będzie za dwa dni. IRENA: Dobrze. Irena idzie otworzyć. Anna zaciąga się mocno i “odpływa”. Poprawia łykiem ze szklaneczki.


Miejska strona księżyca Miejska strona księżyca – album wydany przez Stare Dobre Małżeństwo w 1998 roku.


W tym rozdziale przedstawiamy szczegółowo dwie metody przybliżania funkcji spektralnych: gaussowską i najprostszą. Pierwsza z nich stanowi centralny punkt tej rozprawy. Wprowadziliśmy ją w artykule, który dotyczył tarczy tlenowej. Wstępne wyniki dla wapnia i argonu przedstawiliśmy na konferencji NuInt07, a ostateczne zostały opublikowane w pracy. Drugą opisujemy tutaj pokrótce, a po więcej szczegółów odsyłamy do publikacji. Pierwsze dwa podrozdziały poświęcamy podejściu do części średniopolowej i korelacyjnej. W podrozdziale 4.3 prezentujemy przybliżony opis oddziaływań końcowych. Chcieliśmy, żeby każdy mógł odtworzyć nasze rezultaty, dlatego wszystkie szczegóły potrzebne do modelowania tlenu, wapnia i argonu zbieramy w podrozdziale 4.4. Rozdział kończymy podrozdziałem 4.5, w którym przedstawiamy algorytmy programu liczącego przekroje czynne z uwzględnieniem oddziaływań końcowych i bez nich.


2009-06-30: Irak: Amerykanie wycofali się z miast Amerykańskie wojska wycofały się z irackich miast. Premier Iraku ogłosił 30 czerwca świętem narodowym. O północy czasu irackiego (23:00 czasu polskiego) wojska irackie przejęły kontrolę nad miastami. Nad Bagdadem niebo rozświetlały fajerwerki. Wycofanie amerykańskich żołnierzy nastąpiło w pełni we wszystkich miastach. Świętujemy teraz przywrócenie suwerenności - powiedział cytowany przez AP doradca premiera Iraku Nuriego al-Malikiego, Sadik al-Rikabi. Wczoraj wieczorem w Bagdadzie odbywała się wielka impreza plenerowa na którą premier zaprosił wszystkich mieszkańców stolicy. Mimo radości z wycofania się wojsk USA w Iraku nadal nie jest bezpiecznie co pokazały ostatnie dni czerwca. 21 czerwca w zamachu pod Kirkukiem zginęło 78 osób, trzy dni później w Bagdadzie 72, a 26 czerwca w kolejnej eksplozji w stolicy 13 osób. Wczoraj w ostatnim dniu pobytu wojsk USA w miastach, 4 żołnierzy USA zginęło w Bagdadzie wskutek "związanych z walką obrażeń". Dokładne przyczyny śmierci żołnierzy są badane. Ponadto niemal codziennie w wybuchach bomb giną ludzie, a najniebezpieczniejszą dzielnicą jest Ninawa z stołecznym Mosulem. Całkowite wycofanie się wojsk Amerykańskich ma nastąpić z końcem 2011 roku.


Antoni Urbański (polityk) Antoni Urbański (ur. 16 stycznia 1905 w Dębach Szlacheckich, zm. 25 lutego 1985) – polski ekonomista i spółdzielca, polityk, poseł do Krajowej Rady Narodowej i do Sejmu Ustawodawczego (1945–1947, 1949–1952). Życiorys Ukończył studia na Wydziale Prawno-Ekonomicznym Uniwersytetu Poznańskiego, później studiował zarządzanie na lokalnej Akademii Handlowej. W 1929 wstąpił do NPR. Do wybuchu II wojny światowej pełnił obowiązki wicedyrektora w Poznańsko-Warszawskim Towarzystwie Ubezpieczeniowym. Podczas wojny przebywał w Dynowie, gdzie był zatrudniony w spółdzielni rolniczo-handlowej. Po 1945 powrócił do Poznania, gdzie podjął pracę w Delegaturze Państwowej Centrali Handlowej, po czym wyjechał do Warszawy. W stolicy pracował w Centrali Rzemieślniczej, a po tzw. scaleniu ruchu spółdzielczego w Centralnym Związku Spółdzielczości Pracy (był tam radcą oraz redaktorem naczelnym "Spółdzielczości Pracy"). Od 1937 działacz SP, w 1950 przewodniczący WK w Poznaniu oraz GKW. W 1946 nominowany do Krajowej Rady Narodowej. Dwa lata później kandydował do Sejmu Ustawodawczego z okręgu Poznań, jednak mandatu nie otrzymał. W 1949 został posłem na miejsce zmarłego Franciszka Mańkowskiego. W 1950 przeszedł do Klubu Poselskiego SD.


Nie zapomnisz nigdy (album zespołu Big Cyc) Nie zapomnisz nigdy – album zespołu Big Cyc wydany w 1994 roku.