2007-10-23: Współczesny styl życia przyczyną otyłości? Brytyjczycy są jednym z najbardziej otyłych narodów w Europie. 22% społeczeństwa cierpi tam na chorobliwą otyłość. W Wielkiej Brytanii patologiczne nagromadzenie tkanki tłuszczowej w organizmie jest przyczyną 30 tys. zgonów. W związku ze wzrostem liczby otyłych osób w Wielkiej Brytanii rząd zwołał panel ekspertów w tej sprawie. Naukowcy stwierdzili, że przyczyną otyłości poza brakiem ruchu i objadaniem się, jest współczesny styl życia. Doszli oni do wniosku, że jest to spowodowane tym, iż organizm człowieka nie zdążył przystosować się do zmian w otoczeniu. "W dawnych czasach gromadzenie zapasów żywności było niezbędne dla przetrwania, zaś obecnie wskutek łatwego dostępu do pokarmu, zmotoryzowanego transportu oraz urządzeń pozwalających na oszczędzanie energii otyłość staje się jednym z efektów współczesnego stylu życia" - stwierdził David King, doradca rządu brytyjskiego. Dodał, że dopiero za ok. 30 lat zjawisko otyłości zacznie się zmniejszać. "Jeszcze 500 pokoleń wstecz wszyscy spożywali jedynie naturalne, nieprzetworzone produkty wyhodowane w najbliższym otoczeniu. Dieta taka zawierała niewiele tłuszczów zwierzęcych, była bogata w chude mięso, wielonienasycone (omega-3) i jednonienasycone kwasy tłuszczowe, włókna , witaminy, minerały, przeciwutleniacze i inne korzystne substancje pochodzenia roślinnego. Badania historyków i antropologów wykazały, że myśliwi zbieracze byli ogólnie zdrowi, w dobrej kondycji fizycznej i rzadko chorowali na degeneracyjne choroby układu krążenia, dzisiaj bardzo częste. Dzisiaj większość z nas mieszka w uprzemysłowionych ośrodkach miejskich, prowadzi siedzący tryb życia i żywi się wysoko przetworzonymi produktami" - napisał na swojej stronie internetowej Polski Instytut Zdrowia. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) alarmuje, że społeczne koszty otyłości są duże. W Europie do 6% wydatków na zdrowie przeznaczone jest na leczenie chorób spowodowanych otyłością. "W Europie otyłość osiągnęła rozmiary epidemii. W ciągu ostatnich dwóch dziesięcioleci częstość występowania otyłości potroiła się. Szacuje się, że jeśli nie zostaną podjęte żadne działania to w roku 2010 w Europejskim Regionie WHO około 150 milionów dorosłych (20% populacji) i 15 milionów dzieci i nastolatków (10% populacji) będzie otyłych. Obecnie, w większości krajów, 30% - 80% dorosłych ma nadwagę. Na podstawie dostępnych danych można stwierdzić, że liczba osób z nadwagą w poszczególnych krajach Regionu waha się od 28% mężczyzn w Uzbekistanie do 66% w Irlandii. Liczba stwierdzonych przypadków otyłości mieści się w przedziale pomiędzy 13% (Portugalia) a 23% (Finlandia). Problem ten w różnym stopniu dotyczy różnych państw, grup społecznych, kobiet i mężczyzn, jednak w niemalże wszystkich częściach Europy liczba osób otyłych wzrasta" - podała Światowa Organizacja Zdrowia. WHO zapowiedziała, że w Stanach Zjednoczonych w 2030 roku będzie 41% otyłych osób w społeczeństwie. Według badań TNS OBOP przeprowadzonych w 2006 roku w Polsce na otyłość cierpi ok. 20% społeczeństwa. W grupie wiekowej między 15 a 49 rokiem życia nadwagę miało 28% mężczyzn i 16% kobiet. Problem dotyczy również ok. 10-15% dzieci i młodzieży, u których od 1995 do 2005 roku częstość występowania otyłości wzrosła o ok. 4-6%. 80% otyłych dzieci nie pozbywa się nadwagi. Naukowcy dowodzą, że Polacy z powodu braku ruchu i otyłości w ciągu kilku najbliższych latach mogą doprowadzić do 740 tys. zawałów serca i 500 tys. udarów mózgu rocznie. Według prognoz w 2230 roku większość Polaków będzie otyła. Natomiast osoby z nadwagą, i najczęściej towarzyszącym temu nadciśnieniem oraz cukrzycą, są najbardziej narażone na choroby serca. Zobacz też Otyłość - poważny wydatek dla USA, 22 października 2006 Wśród otyłych mężczyzn jest mniej samobójców, 17 marca 2007 Europejska akcja walki z nadwagą, 21 maja 2007 Najbardziej niebezpieczny dla zdrowia tłuszcz zgromadzony na brzuchu, 14 sierpnia 2007 Tłuste potrawy uzależniają?, 1 kwietnia 2010


Wicemarszałek Krzysztof Putra: Dziękuję bardzo panu posłowi. Pan poseł Wojciech Kossakowski, Prawo i Sprawiedliwość. Bardzo proszę. Poseł Wojciech Kossakowski: Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projekt ustawy, jak rozumiem, dotyczy wprowadzenia tylko i wyłącznie zmian o charakterze technicznym i porządkowym do ustawy z 19 marca 2004 r. Prawo celne oraz ustaw regulujących stosunek państwa do Kościołów i związków wyznaniowych. Chciałbym zadać jedno krótkie pytanie przy okazji omawianej nowelizacji: Jaki był zakres pomocy humanitarnej w latach 2008–2009? Nie jesteśmy, jak mniemam, krajem, do którego kieruje się pomoc charytatywną, jednak warto, abyśmy wiedzieli, jakiego rzędu były to zwolnienia. Dziękuję. (Oklaski) Wicemarszałek Krzysztof Putra: Dziękuję bardzo panu posłowi. Pan poseł Jarosław Matwiejuk, Lewica. Bardzo proszę. Poseł Jarosław Matwiejuk: Szanowny Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Mam jedno pytanie do pana ministra: Czy to ujęcie, które zostało zaproponowane w indywidualnych ustawach dotyczących stosunku państwa do tych jedenastu, dwunastu Kościołów lub związków wyznaniowych, umożliwia sprowadzanie na polski obszar celny aut do celów kultu? Czy pan minister byłby uprzejmy odpowiedzieć na to pytanie? Pozwolę sobie je powtórzyć, bo mam wrażenie, że pan minister niestety jakby nie dosłyszał. Może jeszcze raz, panie ministrze: Czy w tym brzmieniu norm prawnych, które zostały wprowadzone, będzie możliwe sprowadzanie aut do celów kultu? Przypomnę, że do 1997 r. taka możliwość w polskim systemie prawnym istniała, ale w 1997 r. zmieniono te ustawy, a także ustawę o gwarancjach wolności sumienia i wyznania, z wiadomych powodów, uniemożliwiając sprowadzanie aut bez zwolnień celnych. Dziękuję bardzo. Wicemarszałek Krzysztof Putra: Dziękuję bardzo panu posłowi. Lista posłów zapisanych do głosu została wyczerpana. Witam pana ministra i zapraszam do zabrania głosu. Podsekretarz stanu w Ministerstwie Finansów pan Jacek Kapica. Bardzo proszę. Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Finansów Jacek Kapica: Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Już spieszę odpowiedzieć. Niewątpliwie ustawa będzie miała pozytywny wpływ na przedsiębiorstwa ze względu na czytelność przepisów prawa. Ze względu na jednoznaczne odwołania w polskim systemie prawa do nowej dyrektywy unijnej nie będzie wątpliwości co do tego, jak system prawa jest ułożony w zakresie prawa międzynarodowego i prawa krajowego. Stąd oceniliśmy, że ta ustawa będzie miała pozytywny wpływ na przedsiębiorstwa. Natomiast z punktu widzenia regionów nie widać takiego bezpośredniego wpływu. Oczywiście same przedsiębiorstwa nie działają w próżni i działają w swoich lokalizacjach, odprowadzając podatki na rzecz czy to samorządu, czy budżetu państwa.


Odwracam się plecami do świata i wracam w ciasne, wymiecione uliczki. Bardziej, niż gdzie indziej mam ochotę zaglądać ludziom do okien. Podglądać ich życie. Nie jest tak samo, bardziej niż gdzie indziej czas stanął w miejscu, bo do najbliższego supermarketu we Władysławowie jest 50 kilometrów. Więc rodzina bardziej niż gdzie indziej siada nabożnie do cotygodniowej gazetki przywożonej przez listonosza i oglądają wszyscy razem te produkty. I biorą czarny flamaster i piszą na marginesie, co trzeba kupić i mają ze sobą gazetkę, gdyby zapomnieli o jakiejś promocji, ale do czasu zakupów nauczą się jej na pamięć. Przerzucają w sklepie wyświechtane brzegi i dziwią się i nie mogą zrozumieć, że czas promocji jest ograniczony i znowu nie zdążyli, bo gdyby do sklepu było bliżej, to może by zdążyli… Bardziej niż gdzie indziej ludzie powinni chronić prywatność, bo jest ich tak mało i wszystko o sobie wiedzą, a oni tego nie robią. I mijam okno za oknem, dom za domem i wszędzie widzę pochylone nad gazetką reklamową głowy. Może żeby zrozumieć matkę, powinnam przyjechać latem. Kiedy wiatr zwala z nóg ciepłym powietrzem. Kiedy uliczki są pełne turystów, a w każdej budce sprzedają gofry i lody. Hel tętni nie swoim życiem, ludzie przeżywają niekiedy najpiękniejsze chwile swojego życia. Teraz, odarty z wszelkiej wakacyjnej atrakcyjności nic nie musi. A matka zawsze powtarzała, że to jedyne w swoim rodzaju miejsce na ziemi. Wakacje musiały być na Helu. Musiałam to sprawdzić, przekonać się. Od czasów dzieciństwa wiatr łączy się dla mnie z jednym miejscem na ziemi. Gdzie bym nie była, zamykam oczy i widzę plażę. Mijam skupione w krąg nastolatki, stojące na rogu ulicy. Ludzie z psami, wałęsające się koty. Próbuję gdzieś pójść, znaleźć inną drogę. Zawsze trafiam nad morze, prześladuje mnie szum fal. Głowa mnie boli i powinnam napić się kawy. To tu. Zawsze w tym pasie piasku rozkładałyśmy koc i wbijałyśmy w piasek parawan. To nasze miejsce, nawet po latach. Mama nie umiała rozłożyć się gdzie indziej. Przez tyle lat, zawsze w tym samym miejscu. Powinnam już jechać, zdrętwiały mi wszystkie palce, ale wciąż włóczę się bez celu. Krążę, próbuję zapamiętać raz na zawsze to miejsce. Zapach ryb nieznośnie przykleja mi się do nosa, wszystko przesiąknięte jest morzem. Chcę znaleźć jeszcze dom, w którym zawsze mieszkałyśmy, każde wakacje tak samo. Stoi niepozorny i mały, przedziwnie zmniejszony przez perspektywę dorosłej osoby. Okna są wymienione i dom odmalowany. Wkurza mnie nagle mój sentymentalizm. Czego właściwie szukam, próbuję coś zrozumieć, sobie udowodnić. Zamiast się po prostu pogodzić. Wyciągam z pamięci luźne fakty, próbuję z nich stworzyć swoją historię. Jakie to ma znaczenie? Mam jedno popołudnie wolne i zamiast zająć się sobą, jadę tutaj chyba tylko po to, by bardziej zmarznąć.


Kurs walutowy Kurs walutowy – cena danej waluty wyrażona w innej walucie. Miejscem transakcji, na którym przedmiotem są waluty krajowe jest rynek walutowy; sprzedaje się jedną walutę w zamian za inną. Mowa jest o rynku, należy podkreślić, że występuje na nim: podaż, popyt, i cena. Na ogół o relacjach wymiany walut, czyli o kursach walut, decyduje podstawowe prawo rynku tworzące kurs (cenę) równowagi przy zrównaniu popytu z podażą danej waluty. Czynniki określające podaż danej waluty i popyt na nią # Obroty handlowe w stosunkach dwustronnych, wymiana usług, ruch turystyczny, przepływ technologii itp., czyli tzw. bilans płatniczy # Polityka walutowa rządu, która między innymi określa system kursów. Rodzaje kursów walutowych Kurs sztywny – ustalony przez organ państwa, nie podlega wahaniom Kurs stały – ulega wahaniom wywołanym grą popytu i podaży, zakres wahań jest ściśle określony Kurs płynny – kształtowany jedynie poprzez popyt i podaż Zmiany kursów Kursy stałe * dewaluacja – skokowe, administracyjne zmniejszenie międzynarodowej wartości waluty * rewaluacja – skokowe, administracyjne zwiększenie międzynarodowej wartości waluty Kursy płynne * deprecjacja – spadek międzynarodowej wartości waluty * aprecjacja – wzrost międzynarodowej wartości waluty Funkcje kursu walutowego Współczynnik efektywności wymiany – gdy ceny i koszty ustalane są w różnej walucie Regulator wymiany – zmniejszenie lub zwiekszenie efektywności wymiany łączy się ze zmniejszeniem lub zwiększeniem liczby i wartości zawieranych transakcji Instrument polityki gospodarczej – aby kurs walutowy był instrumentem polityki gospodarczej musi być podatny na wpływy władz publicznych w kraju. Władze monetarne mając możliwość kształtowania kursu walutowego mogą stanowić bądź wspierać określone tendencje zmian Instrument gier finansowych – zróżnicowanie kursów walutowych w przestrzeni i w czasie pozwala na dokonywanie różnego rodzaju transakcji walutowych, np. transakcje arbitrażowe, opcje walutowe, transakcje future Kurs walutowy jako kryterium porównywalności gospodarek i dochodów – kursy pełnią funkcję jakby wspólnego mianownika przy porównywaniu wartości wyrażonych w różnych walutach Funkcja informacyjna – informuje o cenie walut obcych Funkcja cenotwórcza – kurs przenosi zagraniczne układy cen na układ krajowy wraz ze wszystkimi wynikającymi stąd ekonomicznymi konsekwencjami dla gospodarki światowej


2006-04-01: Holandia otwiera rynek pracy dla Polaków w roku 2007 1 stycznia 2007 roku Holandia otwiera swój rynek pracy. Możliwość znalezienia pracy będą mieli obywatele państw z Europy środkowo-wschodniej należących od 2004 roku do UE. Główną przyczyną otwarcia rynków pracy jest zapotrzebowanie na pracowników. Ponadto rząd nie chciał doprowadzić do powstania "szarej strefy", która poprzez blokowanie dostępu do rynku pracy mogłaby się rozwinąć. Zapowiedziano także wprowadzenie przepisów, które uniemożliwią powstanie nieuczciwej konkurencji.


2007-08-26: Brazylia i Indie przeciwne formatowi Office Open XML Komitety techniczne odpowiedzialne za standaryzację Office Open XML z Indii i Brazylii ogłosiły w podobnym czasie swoje stanowisko. Oba odrzuciły proponowaną normę ISO. Avi Alkalay, członek komitetu technicznego przy brazyliskiej organizacji standaryzacyjnej ABNT opisał na swoim blogu powody wydania przez Brazylię negatywnej opinii o OOXML. Wśród głównych powodów znalazły się “promowanie złych praktyk” (binarne wstawki w XML), błędy, odwołania do własnościowych produktów oraz “powtórne wymyślanie koła” (nowe “standardy” definiowania dat, etc). Avi oskarża też organizację standaryzacyjną ECMA (która przyjęła OOXML jako standard) o uleganie wpływom Microsoftu, a także stwierdził, że jeśli jakikolwiek kraj zagłosuje za OOXML to znaczy że albo nie czytał dokumentacji albo podejmuje decyzję polityczną, a nie techniczną. Brazylia oprócz decyzji “NIE” dołączyła 63+2 komentarzy. W Indiach tylko przedstawiciele dwóch firm Infosys Technologies i CSI opowiadały się za zatwierdzeniem standardu Microsoftu. Reszta z 21-osobowego komitetu technicznego opowiadała się za odrzuceniem normy. Głosowanie nie było więc potrzebne i Indie prześlą do ISO, podobnie jak Brazylia werdykt “NIE, z komentarzami”. Z państw, który już wydały opinie, Chiny, RPA i Czechy są przeciwko OOXML, Stany Zjednoczone powstrzymały się od głosu, a Malezja, Dania i Szwajcaria głosują za. Z państw które jeszcze nie głosowały najprawdopodobniej w:Kanada, Iran, Japonia, Libia, Kuba, Nowa Zelandia i Wielka Brytania będą przeciw, a Belgia, Finlandia, Włochy, Hiszpania, Singapur, Francja i Australia powstrzymają się od głosu. W Polsce głosowanie odbędzie się 30 sierpnia.


Stożek Mały (Beskid Śląski) Stożek Mały (843 m n.p.m.) – słabo zaznaczające się, bezleśne wzniesienie w Beskidzie Śląskim w głównym grzbiecie Pasma Czantorii, położone między Wielkim Stożkiem a Cieślarem. Od Stożka Małego odchodzi na północny wschód boczne ramię Kobylej. Pod szczytem, tuż na północ od jego kulminacji znajduje się kilka zabudowań osiedla Stożek Mały, należącego administracyjnie do Wisły. Po zachodniej stronie grzbietu łączącego Stożek Mały z Cieślarem, na wys. ok. 800–830 m, kilka zabudowań czeskiego przysiółka Malý Stožek, należącego administracyjnie do Nydku. Przez szczyt Stożka Małego biegnie granica państwowa polsko-czeska, a wzdłuż niej graniczne szlaki: czerwony – polski i niebieski – czeski. Od strony czeskiej, z Kolibisk w dolinie Głuchówki wyprowadzają na grzbiet znaki zielone, zaś z doliny Dziechcinki – żółte znaki wiodące do schroniska PTTK na Wielkim Stożku.


Edwin Bendyk pisze o “cyber-atakach” na estońskie strony rządowe . Po pierwsze “cyber” - tak naprawdę są to zmasowane ataki DDoS - tylko że brzmi to mało sexy . Mamy więc cyber-ataki i cyber-wojny, choć coraz mniej (na szczęście) słyszy się o cyberprzestrzeni, mitycznej krainie która rzekomo istnieje na fundamentach internetowych. Myślę, że jest tak, że aurę mityczną najdłużej utrzymują “cyber-” zjawiska, które same w sobie ekscytują ludzi. Przychodzą mi do głowy dwa: wspomniana wyżej wojna oraz seks. Po drugie, w linkowanym przez Edwina tekście z Ars Technica na temat ataków, jest cytowany anonimowy biurokrata z Brukseli: “Jeśli centrum komunikacji kraju członkowskiego jest zaatakowane rakietą, uznajemy to za wypowiedzenie wojny. W takim razie co należy zrobić, jeśli ta sama infrastruktura jest uszkodzona cyber-atakiem”? Myślę, że analogia sugerowana przez biurokratę nie ma do końca sensu. A to dlatego, że jak wiemy od dawna “przekaźnik jest przekazem”. Alexander Galloway w “Code” pisze, że internet ma strukturę całkowicie przeciwną innej wielkiej technologii drugiej połowy XX wieku - bombie atomowej. I z tego powodu nawet jeśli był początkowo lub częściowo technologią wojskową, to dziwna z niego broń. Ataki takie, jak na estońskie serwery, może przygotować dowolna grupa osób (np. działacze wspierający bojowników z Chiapas ), albo nawet jeden dzieciak z siatką zombie-serwerów. Choćby dlatego porównania z atakami rakietowymi średnio mają sens. Z drugiej strony, kto wie, może po kilku historiach takich, jak ta w Estonii, dojdzie do redefinicji idei działań wojennych? (I okaże się, że może je prowadzić niemal każde dziecko, na swoim cyber-podwórku). Przy okazji, Washington Post opublikował świetny tekst o amerykańskich robotach wojskowych w Iraku . I o żołnierzach, którzy nadają im pseudonimy, stopnie wojskowe. I o dowódcy, który nie mógł patrzeć, gdy przeznaczony do rozbrajania min samym sobą robot-”samobójca” wysadza się powoli w powietrze.


Zewnątrz panowała ciemność. Tylko światła lamp wyzierające w przestrzeń czworokątami okien przesuwały się szybko po zboczach nasypu w przelotnym wywiadzie: pociąg przebiegał jakieś puste łąki i pastwiska... Jakiś mężczyzna zbliżył się do profesora, prosząc o „ogień”, Ryszpans zdmuchnął popiół z cygara i grzecznie podał je nieznajomemu. — Dziękuję. Inżynier Zniesławski — przedstawił się. Zawiązała się rozmowa. — Czy nie zauważył pan, jak się nagle wyludniło? — zapytał inżynier, rzucając wkoło okiem. — Korytarz całkiem wolny. Zaglądałem do dwóch przedziałów, by z przyjemnością stwierdzić, że jest w nich sporo miejsca. — Ciekaw jestem — podchwycił Ryszpans — jaki też stan rzeczy po innych klasach. — Możemy oglądnąć! I przeszli parę wozów ku końcowi pociągu. Jakoż wszędzie zauważyli znaczny ubytek podróżnych. — To dziwne — rzekł profesor — przed półgodziną jeszcze tłok był okropny, w przeciągu zaś tego krótkiego czasu pociąg zatrzymał się tylko raz. — Rzeczywiście — potwierdził Zniesławski. — Widocznie wtedy wysiadło tyle osób. Jak na jedną stację, i to drugorzędną, odpływ zagadkowy. Usiedli na jednej z ławek klasy II. Pod oknem rozmawiało półgłosem dwóch mężczyzn. Pochwycili urywek rozmowy: — Wie pan — mówił jeden z pasażerów o biurokratycznym wyglądzie — coś mię kusi do opuszczenia tego pociągu. — Szczególne! — odpowiedział drugi — mnie również. Głupie uczucie. Powinienem być dzisiaj koniecznie w Zaszumiu i specjalnie jadę w tym kierunku — mimo to wysiądę już na najbliższej stacji i zaczekam na pociąg poranny. Co za mitręga i strata czasu! — Pójdę za pańskim przykładem, chociaż i mnie to na der nie na rękę. Spóźnię się do biura o parę godzin. Lecz nie mogę inaczej. Ja tym pociągiem dalej nie pojadę. — Przepraszam — wmieszał się inżynier. — Co właściwie zmusza panów do tak niewygodnego dla nich opuszczenia pociągu? — Nie wiem — odpowiedział urzędnik. — Jakieś nieokreślone uczucie. — Niby wewnętrzny nakaz — objaśniał towarzysz. — A może duszna, niewytłumaczona trwoga? — poddał Ryszpans, przymrużając trochę złośliwie oko. — Może — odparł spokojnie pasażer — lecz nie wstydzę się tego. Uczucie, którego doznaję w tej chwili, jest tak specjalne, tak sui generis , że nie pokrywa się właściwie z tym, co zwykliśmy nazywać strachem.


ADAM (widząc jak siedzi markotna na krześle i strzela palcami, podchodzi do niej i gładzi ją po policzku) Chodź, połazimy po sklepach. Co? Może w międzyczasie przyjdzie nam coś do głowy. KARINA Hmm… (ożywionym głosem) W tym sklepie, w którym ostatnio byliśmy – tam, gdzie pokłóciłeś się z tą durną ekspedientką- widziałam piękne szpilki. Mówię ci! KURTYNA AKT II Scena 1 Pokój. Ten sam dzień wieczorem. Siedzą na kanapie, dookoła której leżą różne torebki i pudełka z zakupami. ADAM Nie mam już siły. Wykończysz mnie! Po partii tenisa nie jestem taki zmordowany! KARINA Czytałam, że taka bieganina po sklepach to duży wydatek energetyczny. Można nieźle schudnąć, zakładając jeszcze regularność. Idę poprzymierzać rzeczy. (bierze kilka torebek i idzie do sypialni) ADAM (do siebie, kiedy zamykają się za nią drzwi) Z tym wydatkiem i chudnięciem to by się zgadzało! (wyciąga portfel i go obraca) Schudł, nie ma co! Spokojnie dwie trzecie grubości ubyło! Te wizyty w butikach, żywienie się w knajpach... już nawet śniadanie jem w mieście! Jak tak dalej pójdzie... (urywa i ciężko wzdycha. Wyciąga z torby butelkę whisky i wlewa trochę do szklanki stojącej na stoliku) KARINA Adam! (stoi w drzwiach sypialni. Na sobie ma nową sukienkę – obcisłą, z bardzo dużym dekoltem. Zaczyna iść w jego kierunku zmysłowo kołysząc biodrami. Na końcu staje przed nim w szykownej pozie.) I jak? ADAM Świetnie. Sama wiesz, że na tobie wszystko idealnie leży. KARINA No wiem. (wychodzi znowu do sypialni. Drzwi zostawia otwarte) KARINA (off) Tak! Figurę to mam! Koledzy mnie chwalą, że niezła laska ze mnie, a nie, jakiś Chupa Chups. ADAM Chupa co? KARINA Chupa Chups. Taki lizak. Patyk i na końcu okrągła główka. Te wieszaki na wybiegach zasadniczo tak wyglądają. Największa to głowa. Proporcje w pewnym sensie jak u noworodka. Głowa waży jedną trzecią masy całego ciała. (wchodzi do pokoju i idzie do kanapy, parodiując chód modelki. Na sukienkę nałożony ma płaszcz) Dlatego jak chodzą, to muszą wysuwać te biodra tak maksymalnie do przodu, żeby dać przeciwwagę głowie, która inaczej przeważyłaby ciało do tyłu. ADAM (widząc, że nałożyła płaszcz) A ty, dokąd wychodzisz? KARINA Na imprezę. ADAM Jak to? (wstaje z kanapy) Sama? W tej sukience? (ciągnie za dekolt sukienki) Z takim dekoltem? KARINA (odpychając go tak, że ten aż przysiada na kanapie) Ale, o co ci chodzi? Dziś, jaki jest dzień? Środa. Czy w środę kiedykolwiek się spotykaliśmy? Nie. Ja mam swoje plany i nie mogę wszystkiego stawiać na głowie…


Kilka miesięcy temu opublikowałem notatki z wykładu prof. Lou Taylor , która opowiadała o rozkwicie designu brytyjskiego - i jednoczesnym schyłku produkcji na Wyspach. Hal Varian w NYT streszcza wyniki badań (a że poprzedni link jest już dostępny na subskrypcję, polecam raczej ten), a raczej dochodzenia, przeprowadzonego przez badaczy z University of California, Irvine - starali się oni dociec, kto produkuje iPody ? Pytanie jest niebagatelne, bowiem iPod składa się z 451 części, a żadnej z nich nie produkuje Apple. Polecam cały tekst, zdradzę natomiast puentę: “Znacząca część wartości iPoda wynika z jego koncepcji i projektu. To dlatego Apple otrzymuje 80 dolarów z każdego iPoda, którego sprzeda [za 299 dolarów - AT].[...] Sprytni ludzie z Apple wykombinowali, jak połączyć 451 w dużej mierze standardowych części w wartościowy produkt. Nie wyprodukowali wprawdzie iPoda, ale za to go stworzyli”. W przypadku Iphone’a, zamiast prowadzić dochodzenie najbardziej ciekawscy wzięli jedne z pierwszych sprzedanych egzemplarzy i rozłożyli je na części .


Jury konkursu " Qmam media " dokonało wyboru najlepszych qmamów opublikowanych w lutym. Przedstawiamy listę laureatów w dwóch kategoriach (qmam cykliczny i warsztatowy): Bez kitu!, Harcerski Eskulap, Rzep, Read, Melchior The Times, Life School. Gratulujemy! Jury przyznało nagrody w kategorii " qmama cyklicznego " 2/2011 redakcjom qmamów: 1. Bez kitu! - Zespołu Szkół w Piaskach. - Zespołu Szkół im. Cypriana Kamila Norwida w Dzierzgoniu. Jury przyznało nagrody w kategorii " qmama warsztatowego " 2/2011 redakcjom qmamów: 1. - I Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Kołobrzegu. 2. Melchior The Times - Zespołu Szkół nr 1 w Błoniu. 3. Life School - Gimnazjum w Daszynie. Laureatom serdecznie gratulujemy! Za niespełna miesiąc - podczas uroczystej gali 16. MAM Forum Pismaków ogłosimy laureatów rocznych konkursu Qmam media - zdobywców tytułu Qmam roku


Pomnik Karola Linneusza Pomnik Karola Linneusza we Wrocławiu, to pomnik upamiętniający osobę Karola Linneusza . Jego autorem był Albert Rachner . Wybudowany został w 1871 roku , a jego odsłonięcie nastąpiło 23 maja 1871 r. . Fundatorem pomnika w 1870 r. był Moritz Wesel . Pomnik ma postać popiersia ustawionego na postumencie. W odniesieniu do tego typu pomników stosuje się określenie: pomnik portretowy . Pomnik znajduje się we wrocławskim Ogrodzie Botanicznym , w dziale systematyki roślin . Usytuowany jest w miejscu zbiegania się kilku alej ogrodowych. Pomnik wykonany został z piaskowca. Ma formę popiersia ustawionego na postumencie z cegieł o wysokości 2 m. Na cokole tym widnieje podpis: "Linné". U dołu postumentu znajduje się także inskrypcja dotycząca fundatora. W czasie II wojny światowej w wyniku działań wojennych pomnik uległ lekkim uszkodzeniom. Ubytki w popiersiu uzupełnił Antonio Comolli . Dalsza, sukcesywna degradacja pomnika z biegiem czasu wymusiła przeniesienie w 2001 r. oryginału popiersia do zamkniętego pomieszczenia sali wykładowej i poddanie dzieła konserwacji. Na cokole ustawiono natomiast nową rzeźbę, wykonaną przez prof. Bohdana Chmielewskiego .


Nie jestem wielkim fanem Pottera, uwielbiam za to serial Weeds . Z niecierpliwością czekałem na początek trzeciego sezonu - pierwszą emisję w amerykańskiej telewizji zapowiedziano na 13 sierpnia. Choć to jeszcze trzy tygodnie, widziałem już pierwsze odcinki, bo pojawiły się w sieci. Zresztą nie tylko Weeds - w sieciach wymiany plików coraz więcej odcinków seriali oznaczonych jako “pre-air”, czyli dostępnych przed premierą. Wydaje się, że Amerykanie - kojarzeni z radykalnym podejściem do prawa autorskiego - wykazują tu więcej dystansu niż polskie firmy związane z przemysłami kultury. Jesień w amerykańskiej telewizji to burzliwy okres, gdy stacje po wakacyjnej przerwie ze zdwojoną energią ruszają do walki o widza. Na rynek trafiają też płyty DVD z nagraniami starszych odcinków. Dlatego jest to również czas wzmożonej promocji. Biorąc pod uwagę liczbę seriali, których przedpremierowe odcinki pojawiły się w sieci można z dużą dozą prawdopodobieństwa założyć, że to kontrolowane przecieki, forma promocji, która pozwoli zagorzałym fanom serii obejrzenie odcinków w wysokiej jakości i zapoczątkowanie szeptanej kampanii reklamowej. Ja już to robię - nowe odcinki Weeds są świetne! Ale nie czuję się wykorzystany, bo mam świadomość, że też coś dostałem.


Panie w wieku 50-69 lat (roczniki od 1939 do 1958), które nie odbywały tego typu badań w ciągu ostatnich 2 lat lub w roku 2007 (w ramach Programu Profilaktycznego) otrzymały wskazania do wykonywania powtórnych badań po upływie 12 miesięcy. Badania przeprowadzone będą w ambulansie medycznym w dniach: 19-20 lutego 2008 r. (wtorek-środa) w godzinach: 8:30-13:00 i 14:00-19:00 na parkingu przy Urzędzie Miejskim w Ozorkowie. Rejestracja telefoniczna (dane i pesel) w godzinach 8:00-16:00 (pon. - pt.) od 1 lutego 2008r. pod bezpłatnym numerem: 0800 101 201 (z tel. stacjonarnych) lub 061 8773602 /04 (z komórek-poł. płatne). Istnieje możliwość rejestracji w dniu badania, w ambulansie (o ile będą wolne miejsca na liście). Na badania proszę zgłaszać się z dowodem osobistym i wynikiem (zdjęcia + opis) ostatniego badania mammograficznego. Dla osób nie spełniających kryteriów badań bezpłatnych: mammografia - 70 zł. Badania wykonuje: ZZOZ Profilaktyka, Diagnostyka, Leczenie Sp. z o.o. 61-361 Poznań ul. Starołęcka 38 tel.: 061 8794180/90


Nie byłam już małą dziewczynką. Kiedy zachorowałam, papa oglądał kupę, wąchał mocz z urynału, oglądał mnie z miną eksperta, ale, jakoś tak… inaczej. Pierwszy raz poczułam coś dziwnego. Nie byłam już tak płaska jak Salome. Patrzył tak, jak wtedy, w Londynie, w parku, gdy oglądał ten wybryk natury - osła w paski. Tak, byłam inna niż papa, inna nawet niż mój brat. Tatuś musiał to zauważyć już wcześniej, bo od jakiegoś czasu w podróży ja i Woffi mieliśmy osobne łóżka, nie spaliśmy, jak dotąd, pod jedną pierzyną. Teraz bardziej byłam podobna do mamy i babci. Kiedy wyzdrowiałam wracaliśmy z Wiednia. Któregoś ranka obudziłam się, czując dziwną wilgoć między nogami. Odrzuciłam pierzynę i poczułam że robi mi się niedobrze. Krew. “Papooo! Tatusiu! Tatusieńku jedyny !!! Pomocy! Ratuj! Papo umieram!” – krzyczałam. Mój dobry papa próbował mnie pocieszyć, ale wiedziałam lepiej. Krew - to znaczy śmierć. Zatrzymaliśmy się w Brünn. Tam ostatni raz koncertowałam z Wolfgangiem. W kolejną podróż Papa mnie nie zabrał. Pojechał tylko z Woffim. Krew znaczy śmierć. Nie wiem, czemu tak śmieszyła Salome Musch moja rozpacz. Byłam chora od płaczu i słaba od rzygania. Bolała mnie głowa. Biedna mama, była zupełnie przerażona. “Tatusiuuu…” Pimperl nasza foksterierka, leżała na moich stopach – “Papooo…”- a po chwili zawodziła razem ze mną – “Papoooo-uuu…” Wreszcie Salome Musch zabrała mnie do kuchni. Z czerwonymi od płaczu oczami wzięłam się za szorowanie wielkiego garnka. Bolała zdarta na rękach skóra ale poczułam ulgę. Poświęciłam się modlitwie. Papa uważał, że za często przesiadywałam w kościele. Papo nasz, który jesteś w Bolonii, Florencji, Neapolu, w Rzymie… Nie za często, przesiadywałam, papo, w sam raz. Zgoda, ławki były zimne, ale w końcu takie małe cierpienie mogłam Panu Bogu, Ojcu w niebie, ofiarować. Poza tym – organy.


Ogłaszamy listę zwycięzców w Internetowym Wirtualnym Konkursie Chopinowskim – Chopin Garage Band . GRAND PRIX KONKURSU – „Chop_in”, aut. Sophie Marie W kategorii muzyka : I miejsce - „DSZ-99 Problems with h-minor”, aut. DSZ II miejsce - Koncert live Experyment Chopin „Życzenie”, aut. Katarzyna Kurdej III miejsce - „Revolution”, aut. Mad Kowalski WYRÓŻNIENIA: „preDUB!um e-moll”, aut. Paweł Motofa „Chopin ambientalny”, aut. Patryk Arkanów W kategori animacja/video: I miejsce - Mazurek Chopina, aut. Kuba Maria Mazurkiewicz II miejsce - Rysunek Chopina , aut. Marta Piotrowska III miejsce - HOPin, aut. KLMproduct WYRÓŻNIENIA: Dj Chopin, aut. Ratio Backstage Whole Poland loves Chopin , aut. Sasza Danilovic W kategorii fotografia: I miejsce - Insight, aut. Mlc II miejsce - aut. Artur Drobina III miejsce - aut. Kinga Tomczyk WYRÓŻNIENIA: Samotne nuty, aut. Karolina Dmitrowska Noktum, aut. Katarzyna Polus Do wszystkich zwycięzców zostanie wysłana wiadomośc na adres e-mailowy podany podczas logowania. Proszę o jak najszybsze odczytanie wiadomości i przesłanie danych adresowych do wysylki nagrody oraz numer kontaktowy pod którym można zastać zwycięzce.


British Racing Motors British Racing Motors (BRM) – konsorcjum założone przez Raymonda Maysa. Pierwszy jego samochód startujący w Formule 1 w sezonach 1950-1977. Pierwszym samochodem który wygrał Grand Prix Holandii w 1959 roku. W latach 1961-1965 British Racing Motors odnosił największe sukcesy. W 1962 roku kierowca zespołu Graham Hill zdobył mistrzostwo świata a w 1965 roku samochody BRM toczyły bratobójczy pojedynek o indywidualne mistrzostwo świata. W latach 70. zespół popadł w kłopoty finansowe i Louis Stanley wycofał zespół w 1977 roku.


2009-09-10: Górski Karabach: w strzelaninie zginęło 5 armeńskich żołnierzy W Górskim Karabachu doszło do wymiany ognia między siłami azerskimi i armeńskimi w wyniku czego poległo 5 żołnierzy Armenii. Walka wybuchła azerskim w dystrykcie Agdam przy granicy z Górskim Karabachem. Dotychczas obie strony nie ustosunkowały się do wydarzenia. Górski Karabach to terytorium leżące w Azerbejdżanie zajęte przez wojska armeńskie podczas wojny między sąsiadami toczącej się w latach 1988-1994. Nadal sporny jest przede wszystkim status międzynarodowy zarówno Górskiego Karabachu jak i korytarza, który łączy go z Armenią.


Światowa Organizacja Własności Intelektualnej Światowa Organizacja Własności Intelektualnej (ang. World Intellectual Property Organization, skrót WIPO) jest jedną z 16 organizacji wyspecjalizowanych ONZ z siedzibą w Genewie. Zajmuje się koordynacją i tworzeniem regulacji dotyczących systemu ochrony własności intelektualnej, a także świadczeniem pomocy prawnej i technologicznej. Światowa Organizacja Własności Intelektualnej została utworzona na mocy konwencji podpisanej w Sztokholmie w 1967 r., która weszła w życie w 1970 r., zaś organizacją wyspecjalizowaną ONZ stała się w 1974 r. Działania organizacji Celem organizacji jest pogłębianie wiedzy na temat ochrony praw własności intelektualnej na arenie międzynarodowej oraz zapewnianie współpracy administracyjnej w zakresie egzekwowania praw własności intelektualnej oraz praw autorskich. Organizacja czuwa nad przestrzeganiem umów międzynarodowych, by przeciwdziałać naruszeniom tych praw. Prowadzi również różnego rodzaju akcje edukacyjne i programy pomocowe. Finansuje się prawie całkowicie z środków własnych - ma budżet wysokości ok. 531 mln franków szwajcarskich to jest prawie 1,5 mld zł pozyskiwanych w 90% za rejestrowanie projektów, znaków handlowych i wydawanie patentów a pozostałe 10% z usług mediacyjnych i arbitrażowych. Obecnie zrzesza 184 państwa członkowskie w tym także Polskę. Organy zarządzające Zgromadzenie Ogólne obradujące co 2 lata, zasiada w nim po 1 delegacie z każdego kraju członkowskiego, a przewodzi mu dyrektor generalny, którym obecnie jest Australijczyk Francis Gurry Konferencja Wszystkich Członków, która spotyka się również raz na dwa lata Komitet Koordynacyjny, który liczy 68 członków i organizuje spotkania co rok Organizacja posiada także komitety eksperckie, m.in.: Komitet Harmonizacji Praw Ochrony Znaków Towarowych Komitet Rozwiązywania Sporów co do Własności Intelektualnej między Państwami Komitet Konwencji z Berna o Ochronie Dzieł Literackich i Artystycznych TRIPS WIPO ściśle współpracuje ze Światową Organizacją Handlu (WTO). Owocem tej współpracy jest np. porozumienie TRIPS dotyczące handlowych aspektów praw własności intelektualnej oraz ich ochrony, dochodzenia i egzekwowania. Porozumienie to reguluje wszystkie obszary własności intelektualnej, tj. ochronę dla praw autorskich i pokrewnych, w tym ochronę programów komputerowych, baz danych oraz ochronę wykonawców, producentów, nagrań dźwiękowych, organizacji nadawczych, patentów, praw do wzorów przemysłowych, znaków towarowych, geograficznych oznaczeń pochodzenia towarów, a także ochronę poufnego tzw. know-how oraz kontrolę praktyk antykonkurencyjnych w licencjach umownych.


Na razie nic tutaj nie ma – co nawet daje się zauważyć . Dostosowuję spokojnie i bez pośpiechu ten blog. Szablon do WordPress’a – co także widać – nie jest mojego autorstwa. Zmienię go dopiero na końcu – zresztą jeszcze nie wiem, czy będę robiła szablon od podstaw, czy przerobię jakiś dostępny w sieci. Póki co dopiero poznają możliwości WordPress. Już dawno miałam zamiar postawić blog na skrypcie WordPress. Testowałam różne skrypty, ale WordPress spodobał mi się najbardziej. Moim zdaniem jego popularność jest w pełni zasłużona. Co prawda – przy okazji – „męczą” na innym serwerze Textpattern. Skrypt, o którym pisałam kiedyś na swoim bloggerowym blogu . Od tamtego czasu Textpattern doczekał się polskiego tłumaczenia – i w końcu postanowiłam go przetestować. Nadal twierdzę, że to ciekawy skrypt – ale nie specjalnie odpowiada mi rozwiązanie dotyczące szablonów. Co prawda sama struktura szablonu jest przejrzysta – i tworzenie nowych szablonów nie sprawia problemu. Jednak mniej przyjemną okolicznością przyrody jest to, iż w Textpattern nie ma odrębnego folderu z szablonami. Każdy szablon trzeba tworzyć edytując podstawowy. To wyklucza możliwość wyboru szablonu z poziomu panelu administracyjnego. Tę niedogodność częściowo likwiduje dodatek umożliwiający eksport i import szablonów – jednak nie do końca. Wracając do tego blogu – powstaje ponieważ coraz bardziej denerwuje mnie blogger. Przeszkadza mi brak kategorii i podziału wpisów na wstęp i pełen tekst. Nie zrezygnuję z Bloggera – włożyłam trochę pracy w pozycjonowanie tego blogu – i zwyczajnie szkoda mi jej efektów. Jednak dalsze pisanie o wszystkich moich zainteresowaniach związanych z internetem na Bloggerze mija się z celem. Czym więcej wpisów – tym większy bałagan – i trudniej cokolwiek znaleść. Postanowiłam więc na Bloggerze pisać drobne „zajawki” dotyczące wpisów na tym blogu. Myślałam teą nad inną opcją. Ograniczenia tematyki blogu tylko do wpisów na temat blogosfery. W sumie nadal nie jestem pewna, którą opcję wybrał – zdecydowanie nie jest moją mocną stroną. Na razie dostosowuję WordPress’a – jak skończę to pomyślę.


W krajach rozwiniętych w związku z ogólnopanującym kryzysem coraz częściej mówi się o pomocy sąsiedzkiej. Ja popilnuję Ci psa, kiedy będziesz na wakacjach, a Ty przygotujesz mi tort na 20-lecie małżeństwa. Proste ale dość korzystne rozwiązanie dla jednej i drugiej strony. Nad kolumbijskim Pacyfikiem takie realia to nie kwestia mody ani kryzysu finansowego. To tradycja funkcjonująca od zawsze. Istnieją tu bowiem 3 formy pomocy i współpracy: Trueque (wymiana) Jak łatwo można się domyślić trueque polega na zamianie towarów. Jeśli ja mam przed domem bananowiec, to mogę zamienić z sąsiadem, który właśnie złowił świeżego tuńczyka, tę rybę na obiad za kiść dojrzałych bananów. Ponieważ pieniędzy jest mało, taka forma wymiany okazuje się doskonałym rozwiązaniem w codziennym życiu. Nikt nie cierpi z głodu, sklepy są niepotrzebne, a wszyscy otrzymują to, czego potrzebują. Minga (kooperacja czyli wszyscy razem w jednym celu) Minga z kolei to spotykana we wszystkich niemal miejscach w Kolumbii, także w Bogocie, forma wspólnej pracy dla dobra całej społeczności. To coś w stylu naszej odbudowy Warszawy po wojnie, tyle że system wspólnej pracy funkcjonuje tutaj po dziś dzień. W ten sposób zbudowane zostało wiele lat temu lotnisko w Nuqui (turystyczna stolica regionu Pacyfiku). Państwo nie miało funduszy na jego konstrukcję, więc mieszkańcy wspólnymi siłami wybudowali sobie lotnisko sami. W taki sposób w regionie oddalonym od wpływów rządu i tak skorumpowanym, że nie może liczyć na pomoc gubernatora, buduje się szkoły, szpitale, naprawia domy, konstruuje łodzie, wydeptuje ścieżki w puszczy, itd. Wszyscy pracują wspólnie, dokładnie tak, jak odbywa się to w plemionach amazońskich, kiedy młoda para otrzymuje w dniu ślubu własny dom wybudowany kilka tygodni wcześniej przez całą społeczność. Stanowi to prezent i gwarancję łatwiejszego początku nowej drogi życia. Wszyscy pomagają, bo im kiedyś również udzielono takiej pomocy.


Jest to korona otwarta (nie ma kabłąków zwieńczonych krzyżem) wykonana jest ze stopu srebra i złota. Jej średnica wynosi 12,5 cm. Składa się z czterech segmentów, każdy z nich wieńczy trójliść w formie stylizowanej lilii heraldycznej. Zewnętrzna powierzchnia jest pokryta filigranem i bogato kameryzowana, dolną i górną krawędź korony opasają sznury drobnych pereł. Większość drogich kamieni jest oszlifowana i osadzona na kaboszonach, niektóre z nich pokrywa na zewnątrz filigran. Wśród klejnotów wyróżnia się pochodząca z czasów rzymskich gemma wykonana z almandynu. Na jej powierzchni widoczny jest stylizowany relief przedstawiający głowę Meduzy. Koronacja Ottona III miała miejsce w 983 w kaplicy pałacowej w Akwizgranie. Władca miał zaledwie trzy lata kiedy otrzymał tę godność. Następnie insygnium przekazano do żeńskiego opactwa w Essen, którego mniszki utrzymywały silne relacje z Ludolfingami. Opatka Matylda była wnuczką Ottona I Wielkiego. Sam Otton III w Święto Ofiarowania Pańskiego w 993 roku odwiedził opactwo. Pomimo braku źródeł prawdopodobnym jest, iż sam cesarz Otton III był darczyńcą korony. Ponadto zgodnie już ze źródłami przekazał opactwu zachowany do dziś miecz ceremonialny wykonany ze stali damasceńskiej. Funkcja tego insygnium nie tylko wiązana jest z polityczną koronacją młodego króla Ottona III, lecz także wykorzystywana jest od średniowiecza do celów kultowych. W święto Matki Bożej Gromnicznej (2 lutego) ma miejsce uroczysta ceremonia koronacji figury Złotej Madonny, która de facto również znajduje się w opactwie w Essen. Herb miasta Essen Przypuszczalnie insygnium zostało wykorzystane w herbie miasta Essen, składającym się z dwóch tarcz w ukłonie heraldycznym. Prawa (heraldycznie) tarcza przedstawia na złotym tle czarnego, dwugłowego orła cesarskiego o czerwonych szponach i dziobie, z koroną. W lewej tarczy na błękitnym tle znajduje się złoty miecz w układzie z lewa w skos. Obie tarcze w górnej części się stykają, a wieńczy je klejnot – otwarta korona zwieńczona heraldycznymi liliami.


Jak donosi “NY Times” , ponad 1,5 tys. użytkowników Facebooka umieszcza w swoich profilach reklamy. Płaci im za to kanadyjska firma Weblo . Facebook oficjalnie zabrania umieszczania reklam użytkownikom, jednak coraz więcej osób uważa, że do umieszczania reklam internauci mają moralne prawo - w końcu to oni tworzą ten serwis i im zawdzięcza on swoją rekordową wycenę. Dlatego kibicuję tej akcji: nie ma sensu udawać, że w Web 2.0 nie chodzi także o pieniądze. Niech więc amatorzy, którzy zostali dopuszczeni do głosu w internecie, też dostaną swoją “działkę”. Inna sprawa, że będzie to kolejny przejaw zacierania się granic między pracą a rozrywką i pracą amatorską a profesjonalną - przypomnę, że niedawno Andrew Keen próbował na spotkaniach w Warszawie zdefiniować profesjonalistę jako kogoś, kto dostaje za swoją pracę wynagrodzenie. Trzymając się więc tej niezbyt udanej definicji można uznać, że mamy już 1500 profesjonalnych użytkowników Facebooka. A po artykule w “NYT” ta liczba zapewne wzrośnie. A przy okazji - wciąż zalegamy z relacją z Łodzi, gdzie było naprawdę świetnie. Po prostu czekamy, aż w sieci pojawi się nagranie całej sesji . Podobnie powinno być z dwoma spotkaniami z Andrew Keenem, które w całości zostały zarejestrowane. Gdy trafią do sieci, damy znać.


2006-12-04: "Seks-afera" w Samoobronie Poniedziałkowa Gazeta Wyborcza opublikowała artykuł, w którym była radna Samoobrony i dyrektorka biura poselskiego Stanisława Łyżwińskiego Aneta Krawczyk przyznaje, że dostała pracę w Samoobronie w zamian za usługi seksualne dla przewodniczącego Andrzeja Leppera oraz posła Stanisława Łyżwińskiego. Relacje pani Krawczyk potwierdzają inne pracownice Samoobrony. Po rozmowie z premierem Jarosławem Kaczyńskim prokurator krajowy Janusz Kaczmarek postanowił wszcząć postępowanie w sprawie artykułu "Praca za seks", który ukazał się w Gazecie Wyborczej. "Zadzwonił poseł Łyżwiński. Sugerował, że mogę liczyć na pracę" - tak opowiedziała swoją historię Gazecie Wyborczej Aneta K. - potem poseł Łyżwiński i przewodniczący Lepper mieli zabrać ją Lancią do Warszawy, gdzie miało dojść do zbliżenia w hotelu sejmowym. Andrzej Lepper w programie "Kropka nad i" zaprzeczył temu, że kiedykolwiek z panią Krawczyk łączyły go stosunki seksualne, wicepremier dodał, że "jeżeli ta pani była molestowana, to trzeba było zgłosić to wcześniej, 5 lat temu", a całą sprawę nazwał "prowokacją wymierzoną w koalicję i rząd". Według Anety Krawczyk niezbitym dowodem w sprawie miały być badania DNA, które jednak wykazały, że nie jest on ojcem najstarszego dziecka.


2007-12-15: Dania liderem otwartych rozwiązań Z dniem 1 stycznia 2008, obligatoryjne dla duńskiej administracji publicznej będzie używanie otwartego oprogramowania otwartych rozwiązań. Jest to rezultat porozumienia osiągniętego pomiędzy duńskim rządem, lokalnymi oddziałami oraz duńskimi regionami. Dania jako pierwszy kraj wydała nakaz używania otwartych rozwiązań na wszystkich szczeblach rządowych, od ogólnokrajowych, przez regionalne i lokalne. Biorąc pod uwagę coraz częstsze stosowanie otwartych formatów plików, jak choćby ma to miejsce w Holandii nie byłoby to nic niezwykłego. Jednak głębszego przyjrzenia się sprawie wymaga ciąg dalszy oświadczenia. Co więcej, każdy organ władzy musi być w stanie przyjąć dokumenty w dwóch otwartych standardach - ODF i OOXML. To pozwoli obywatelom na kontakt z rządem przy użyciu otwartych standardów. Otwartość standardu rozumiana jest jako: standard musi być w pełni udokumentowany i dostępny publicznie; standard musi być w pełni możliwy do wdrożenia bez ekonomicznych, politycznych, czy prawnych ograniczeń w jego implementacji i użytku, teraz bądź w przyszłości; standard powinien być administrowany i rozwijany na otwartym forum bądź w otwartym procesie (organizacja normalizacyjna). O ile w przypadku formatu odf powyższe założenia otwartości są spełnione, to w przypadku ooxml nie można tego w ten sposób nazwać. Format ooxml został dopuszczony do użytku w Danii jako “otwarty format” ale nie przeszedł on jeszcze standaryzacji w ISO.


Działania bojowe Działania bojowe - to uderzenie na wojska przeciwnika bądź odparcie jego uderzeń. Ich rezultatem jest doprowadzenie do rozbicia (obezwładnienia) wojsk nieprzyjaciela oraz opanowanie określonego rejonu lub utrzymanie własnego. Działania wojsk różnią się pod względem celów, zadań i sposobów ich prowadzenia oraz zasad wykorzystania posiadanych sił i środków. Mówimy wtedy o rodzajach działań bojowych. Rodzaje działań bojowych Do podstawowych rodzajów działań bojowych zaliczamy: natarcie; obronę. Ponadto wyróżnia się działania: odwrotowe; opóźniające; rajdowe; desantowe; dywersyjne; partyzanckie; działania bojowe lotnictwa; działania bojowe marynarki wojennej; powietrznodesantowe; przeciwdywersyjne.


Mam przyjemność prowadzić co tydzień razem z Albertem Hupą z ISNS klub dyskusyjny technologie@społeczeństwo.pl . W najbliższy poniedziałek zapraszamy na rozmowę " Czy wszechświat jest komputerem?" z ks. Henrykiem Paprockim - będziemy mówić o koncepcjach niemieckiego pioniera cybernetyki Konrada Zuse , matematyce, informatyce, teologii, życiu, wszechświecie i całej reszcie. Zajęcia są otwarte dla wszystkich, także stronę internetową klubu każdy może edytować - w ten sposób wspólnie podejmujemy decyzje co do kolejnych tematów i gości. A goście będą także znani z Salonu24 :-) 27 listopada 2006, godz. 17.30, REDakcja Krytyki Politycznej ul. Chmielna 26 lok. 19 (domofon 319), Warszawa. Hotspot jest, laptopy mile widziane.


A bohater ma na imię Oskar i gra na tamburynie Są książki dobrze napisane i są książki za dobrze napisane. Strasznie głośno, niesamowicie blisko. Książka, która na każdym kursie dla pisarzy dostałaby " celujący ". Idealna lektura na wakacje. Mimo onieśmielającej grubości da się ją przeczytać bez wysiłku w jeden niezbyt długi wieczór, okrągłe zdania, ani jednego podejrzanie wydziwionego słowa, do tego nie trzeba zawracać sobie głowy historyczno-politycznymi niuansami. Autorowi udało się nie zająknąć o nich ani słowem nawet w wątku o Niemcach, którzy po bombardowaniu Drezna wyjeżdżają do USA, zostają, wracają, jakby wychodzili po bułki do sklepu. " Strasznie głośno (...) " skupia się wyłącznie na tzw. życiu prywatnym. Bardzo prywatnym. Życie rodzinne i kropka. Związki, więzy krwi. I robi to idealnie. Kapitalne dialogi o przemijaniu. Idealne niedopowiedzenia. Mój faworyt: rozmowa w warsztacie ślusarskim. Sam pomysł prosty i genialny w zastosowaniu: mały chłopiec po śmierci ojca znajduje tajemniczy przedmiot i rozwiązuje jego zagadkę jednocześnie poznając mnóstwo ludzi, rzeczy i miejsc. Jeśli do tego chłopiec jest niezwykły i akcja dzieje się w Nowym Jorku po 11.09... Przyjaciele z kampusu zgrzytają z zazdrości wobec celującego studenta J. S. Foera, który dodał do tego jeszcze intertekstualne aluzje, tak jak uczyli na kursie. Człowiek uczy się się przecież przez całe życie, a to dopiero druga książka. Oby na kampusie zrobiło się kiedyś za ciasno.


1. Informacje niejawne mogą mieć formę ustną, wizualną lub formę dokumentu, lub każdą inną, w tym także formę sprzętu lub technologii. 2. Informacjom niejawnym przyznaje się adekwatną do ich treści klauzulę tajności, zgodnie z prawem krajowym każdej ze Stron. Każda ze Stron opieczętowuje lub oznacza wszystkie informacje niejawne otrzymane od drugiej Strony nazwą rządu Strony wytwarzającej. Informacje są oznaczane klauzulami tajności Strony otrzymującej w celu zapewnienia poziomu ochrony odpowiadającego określonemu przez Stronę wytwarzającą. 3. Strony uzgadniają, że niżej wymienione klauzule tajności są równorzędne: RZECZPOSPOLITA POLSKA KRAJOWE WŁADZE BEZPIECZEŃSTWA ARTYKUŁ 5 1. Krajowymi władzami bezpieczeństwa w rozumieniu niniejszej Umowy są: 1) w Rzeczypospolitej Polskiej: Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Szef Służby Kontrwywiadu Wojskowego; 2) w Stanach Zjednoczonych Ameryki: Departament Obrony. 2. Krajowe władze bezpieczeństwa mogą zawierać dodatkowe porozumienia wykonawcze do niniejszej Umowy. 3. Strony informują się o wszelkich zmianach w swoich krajowych władzach bezpieczeństwa lub zakresie ich odpowiedzialności wynikającym z postanowień niniejszej Umowy. DOSTĘP DO INFORMACJI NIEJAWNYCH ARTYKUŁ 6 Na dostęp do informacji niejawnych zezwala się, zgodnie z zasadą ograniczonego dostępu, tylko tym osobom, których zadania służbowe wymagają zapoznania się z nimi, które posiadają poświadczenie bezpieczeństwa wydane zgodnie z określonymi wymaganiami Stron, oraz które zostały przeszkolone w zakresie ochrony informacji niejawnych zgodnie z prawem krajowym każdej ze Stron. Stopień, stanowisko służbowe lub posiadanie poświadczenia bezpieczeństwa nie są wystarczającymi przesłankami na uzyskanie dostępu do informacji niejawnych. Strony zapewniają, że: 1) Strona otrzymująca nie przekaże informacji stronie trzeciej bez pisemnej zgody Strony wytwarzającej; 2) Strona otrzymująca zapewni informacjom poziom ochrony odpowiadający określonemu przez Stronę wytwarzającą, zgodnie z postanowieniami artykułu 4 ustęp 3; 3) Strona otrzymująca będzie wykorzystywać informacje wyłącznie w celu, w jakim zostały one przekazane; 4) Strona otrzymująca będzie respektować i chronić prawa osobiste, takie jak patenty, prawa autorskie lub inne prawa, które stanowią część informacji, oraz 5) wszystkie jednostki, w których wykorzystywane są informacje niejawne będą prowadziły rejestr osób posiadających poświadczenia bezpieczeństwa, które w danych jednostkach są uprawnione do dostępu do takich informacji.


Zastosowane dodatki nie wpłynęły na stopień redukcji grup tiolowych pochodzących z keratyny i ich akumulację w podłożu. Ich stężenie sięgało 0,02 mM w czwartej dobie hodowli, za wyjątkiem wariantu podłoża suplementowanego glukozą, gdzie wynosiło ono 0,01 mM. Bakterie B. cereus według klasyfikacji fenotypowej należą do Grupy II (grupy Bacillus subtilis). Nowa klasyfikacja, łącząca genetykę i proteomikę, umiejscawia ten gatunek, razem z B. thurigiensis i B. anthracis sensu stricto, w ramach gatunku B. cereus sensu lato. Komórki mają wymiary 1-1,2 x 3-5 µm i wytwarzają przetrwalniki o kształcie elipsoidalnym, ułożone w centrum komórki i nie powodujące jej deformacji. Laseczki te mają metabolizm względnie beztlenowy. Są one ruchliwe i posiadają urzęsienie peritrichalne. Bakterie te są w większości mezofilne, o optymalnej temperaturze wzrostu 30°C, choć niektóre szczepy mogą także wzrastać w zakresie od 10-20°C do 35-45°C. Produkty fermentacji glukozy prowadzonej przez B. cereus to: 2,3-butanodiol, aceton, glicerol, CO2, kwas mlekowy, bursztynowy, octowy i mrówkowy. Większość znanych gatunków to prototrofy, jednak cechują je ograniczone wymagania względem witamin i niektórych aminokwasów. Wytwarzają lecytynazę, także o aktywności hemolizyny. Zdolne są one także do wzrostu przy stężeniu NaCl do 7% [Buchanan i Gibbons, 1974]. Bakterie z gatunku B. cereus są szeroko rozpowszechnione w przyrodzie. Występują w glebie, na roślinach oraz są izolowane z powietrza. Według Bach i Munch [2000] są one głównymi producentami proteaz w glebie. Są szczególnie liczne w głębokich warstwach gruntów ornych oraz mniej liczne na terenach trawiastych i leśnych. Laseczki te mogą być oportunistycznie przyczyną zatruć pokarmowych ze względu na zdolność do wytwarzania enterotoksyn. Wykazują też potencjalną zdolność do tworzenia biofilmu [Jensen i wsp., 2003]. W hodowlach bakterii B. cereus B5esz miała miejsce wyższa alkalizacja podłoża, a także jego zmętnienie. W odróżnieniu od szczepu B. polymyxa B20, bakterie te wzrastały intensywnie w obecności glukozy, korzystając przy tym z substratu keratynowego. W pierwszej dobie nastąpiło zakwaszenie środowiska do pH 5,2 w związku ze wzrostem na glukozie. W dalszym etapie miała miejsce alkalizacja podłoża związana prawdopodobnie z utylizacją substratu białkowego w postaci keratyny. Najwyższą dynamikę wzrostu bakterie B. cereus wykazały w podłożach z dodatkiem piór kurzych wraz z ekstraktem drożdżowym i peptonem, gdzie alkalizacja sięgała pH 9,34-9,42, a wzrost gęstości optycznej A550 = 2,23-2,29. Niższa dynamika wzrostu wystąpiła w podłożu z keratyną jako jedynym źródłem węgla i azotu, lecz zmętnienie podłoża, świadczące o wzroście komórek oraz dezintegracji keratyny, było w tym przypadku najwyższe (A550 = 2,32). W podłożach pozbawionych induktora keratynowego, następował słabszy wzrost bakterii.


Stratosphere Las Vegas Stratosphere Las Vegas - hotel i kasyno w Las Vegas. Hotel i kasyno Wnętrze budowli jest typowe dla tego typu miejsc w Las Vegas: lobby, parter i pierwsze piętro zajmuje rozległe kasyno oraz szereg sklepów z pamiątkami oraz restauracji i barów. Pozostała część niższej sekcji zajmowana jest przez hotel, na dachu którego mieści się basen kąpielowy i strefa dla opalających się gości. Wieża Najbardziej charakterystyczną cechą Stratosphere jest wieża o wysokości 350 m, najwyższa budowla w stanie Nevada i druga (po CN Tower w Toronto) najwyższa wieża obserwacyjna na zachodniej półkuli. Wieża została otwarta w 1996 roku. Rozciąga się z niej widok na całe Las Vegas - w pierwszym rzędzie na szereg słynnych kaplic, gdzie udziela się szybkich ślubów, w dalszym zaś na obie części rozrywkowe miasta: starą z Las Vegas Plaza i Freemont Street i nową z hotelami Luxor czy New York-New York - oraz na otaczające miasto pustynie i góry. Atrakcje wieży Na szczycie wieży znajdują się następujące atrakcje: Big Shot - platforma wynosząca pasażerów 64 m w górę z prędkością 72 km/h i przy przeciążeniu 4G Insanity - masywne, mechaniczne "ramię" z karuzelą rozciągające się na 20 m od krawędzi wieży; karuzela kręci się półtorej minuty z prędkością maksymalną około 64 km/h, przy przeciążeniu 3G, maksymalnie 274 metry nad znajdującą się przy podstawie wieży ulicą X-Scream - huśtająca się platforma z zamontowanym torem dla wagoniku jeżdżącego w przód i w tył i wysuwającym pasażerów 8 m od krawędzi wieży, 264 metry nad ziemią Powyższe atrakcje, w podanej kolejności, zajmują pierwsze trzy miejsca na świecie jeśli chodzi o wysokość względną atrakcji lunaparkowych. Niegdyś, zamiast X-Scream, znajdował się tam również miniaturowy rollercoaster, zwany High Roller.


Jakiś czas temu na blogu e-learning 2.0 pojawiło się zestawienie 25 najlepszych zdaniem autora stron z darmowymi kursami. Listę znajdziecie tutaj . Jej skład jest doprawdy imponujący i każdy znajdzie coś dla siebie - bez względu na to, czy interesują go studia kulturowe, czy informatyka. Prym wiodą oczywiście dobre amerykańskie uczelnie, ale pojawia się też np. serwis BBC. Może macie też jakieś własne typy? A może wiecie coś o podobnych polskich repozytoriach? TVP w ramach realizacji swojej misji planuje umieszczenie w sieci nagrań ze swojego archiwum (przecież nie wszystkie się zestarzały). A skoro już o polskich blogach, to od niedawna ruszyło kolejne ciekawe miejsce - Altergranie , blog poświęcony kulturowej analizie gier wideo. Oprócz wpisów autorki (swoją drogą miło, że kolejna osoba przełamuje maskulinistyczny wizerunek tej działki) znajdziecie tam całkiem sporo linków do stron anglojęzycznych. W Europie Zachodniej i USA takich blogów są setki, a kilka ważnych obecnie dla ludologii postaci wypromowało się właśnie za sprawą podobnych stron. U nas sytuacja wygląda nieco inaczej, z tym większą przyjemnością witam jedną z pierwszych “jaskółek”.


W serwisie Wikibooks dostępny jest podręcznik. Pomaga on zapoznać się ze standardową wersją tego oprogramowania. Ponadto w ramach wiki projektu Wolne Podręczniki dostępne są strony z poradami opisującymi zasady i sposoby redagowania specyficzne dla tego projektu. Ich lista znajduje się na stronie . Komunikacja = Jak możemy się komunikować? Na górze każdej strony znajduje się przycisk " Dyskusja ". Tam można przedyskutować każdą stronę (nawet tę!), zadać pytania jej dotyczące, zaproponować inne sposoby opisania tematu, itd. Jeśli macie pytania dotyczące całego podręcznika, albo i całego projektu, zachęcamy was do odwiedzenia naszego forum dyskusyjnego. Istnieje także Listy dyskusyjne projektu, na których można rozmawiać poprzez e-mail. Kwestie prawne = Czy muszę coś podpisywać? Postaraliśmy się ograniczyć niezbędne formalności do minimum. Warunkiem udziału w projekcie jest podpisanie umowy przenoszącej prawa autorskie na Fundację Nowoczesna Polska. Proponowana przez nas umowa gwarantuje wolny status pisanych w ramach projektu podręczników, gdyż Fundacja będzie udostępniała przekazane jej prawa na tzw. wolnej licencji. Dzięki temu Wolne Podręczniki są i zostaną powszechnie dostępne (tak samo, jak np. Wikipedia - Wolna Encyklopedia). Ponieważ polskie prawo wymaga aby umowy przenoszące prawa autorskie były sporządzane na piśmie pod rygorem nieważności, konieczne jest podpisanie umowy na piśmie z każdym z Was w chwili rozpoczęcia prac nad Wolnymi Podręcznikami. Wiemy, że jest to niedogodność, ale jeśli Wolne Podręczniki mają osiągnąć sukces, to muszą pod względem prawnym być bez zarzutu. Poza wyżej opisaną umową, przygotowaliśmy dwa inne dokumenty, które mają być fundamentem, swego rodzaju konstytucją projektu - Umowę Społeczną Wolnych Podręczników, w której w bardziej szczegółowy sposób opisujemy wspólne cele i zamierzenia, oraz Kodeks Postępowania. Wstępne wersje tych tekstów zostaną wysłane w osobnych mailach, zapraszamy do dyskusji nad ich kształtem i brzmieniem. Tych dokumentów nie będziemy podpisywać, ale należy je traktować nie mniej poważnie.


ADAM Nie. Twój szef ma już swoje lata. Mógłby tego nie wytrzymać. Chodzi o nowe płyty. Pasują idealnie do waszego programu. KAROL Rap ani techno u nas nie chodzi. Disco polo też. ADAM To wszystko się teraz beznadziejnie sprzedaje. Mam coś zupełnie innego. Extra! Odwaliłem za was kawałek roboty. Pamiętasz, że kiedyś robiłem kasety uzupełniające do nauki muzyki w podstawówkach. Ale przedmiot muzyka zniknął, a pojawiła się religia. Staram się być na bieżąco. Przygotowałem pomoce naukowe. Wszystko według programu. Konsultowane z katechetami. Wystarczy włączyć i zajęcia od razu robią się ciekawsze. KAROL (z irytacją) Ktoś cię o to prosił? ADAM Nie. Zaryzykowałem. KAROL No to powodzenia. ADAM Nie pomożesz mi? KAROL (oburzony) Może jeszcze mam się wstawić u biskupa, żeby namaścił twoje płyty? ADAM O to nie śmiałbym cię prosić, chociaż byłoby super. KAROL Nie mieszamy się w sprawy kościoła. ADAM No, ale we własnym imieniu mógłbyś to parę razy puścić w dobrym czasie. KAROL Nie jesteśmy radiem komercyjnym. A poza tym wiesz co by było, gdybym promował własnego brata!? Są pewne zasady! Długa chwila ciszy. Słychać przysuwanie butelki. ADAM A ja żadnej nie przestrzegam. Może po jednym? KAROL Będziesz pił? ADAM Nie wiem. Pić? Nie pić? Pić? Nie pić? KAROL Skoro nie wiesz, to może ta butelka nie musi tu stać? ADAM Nie. Nie musi. Ale może. Wanda, czego się napijesz? Soku, wody? WANDA Poproszę wodę. ADAM Bardzo zdrowa. Zaraz przyniosę. Słychać Adama idącego do kuchni. Po chwili dobiega stamtąd śmiech Oli, opędzającej się od zalotów Adama. Słychać odsuwanie krzesła. Karol (zabiera butelkę) i idzie (kulejąc) w inne miejsce pokoju, a potem wraca i siada przy stole. WANDA Co ty robisz z tą butelką? KAROL Chowam. WANDA Wścieknie się. KAROL Trudno. WANDA Jak chcesz. Ja wolę przy tym nie być. Wchodzi Adam. ADAM Wanduniu, ja ci tu wodę niosę, a ty gdzieś idziesz? WANDA Pomogę Oli. Adam stawia na stole butelkę wody. ADAM Karol, wody? Niegazowana. (po chwili) Gdzie moja weselna pamiątka? KAROL Nie ma. ADAM To straszne! W tym pokoju miała miejsce perfidna kradzież. Ola i Wanda są poza wszelkim podejrzeniem. Mój brat też. On nie grzeszy. Chociaż z drugiej strony.... To ty byłeś organizatorem akcji pikietowania sklepów monopolowych. KAROL I co z tego? ADAM Masz motyw. Pamiętam jakby to było dziś. Stałeś z piękną tablicą "Alkohol zabija". Co najmniej 5 kilo dykty na solidnym drągu. Rzeczywiście można zabić. Bałem się wejść do delikatesów, chociaż szedłem tylko po tonik. KAROL Nie było napisane „Alkohol zabija”, ale „Alkohol niszczy”. ADAM No to mnie uspokoiłeś. Kamień z serca. Tym bardziej musimy odnaleźć złodzieja butelki. Bo jeżeli to nie ty, to wychodzi na to, że ja sam. Odwracam się, butelka znika. Czarna magia! To chyba powinno działać w obie strony, co? Jak się odwrócę, flaszka będzie na miejscu. Chwila ciszy (Adam czeka odwrócony). KAROL Wierzysz w czarną magię?


Srebrni siatkarze i srebrni piłkarze ręczni grali świetnie przez całe turnieje (jedni bez, drudzy z jedną porażką), żeby gładko przegrać w finałach. Jedni i drudzy zapewniali, że są gotowi wygrać, że jeśli nie teraz to kiedy, a Niemców mogą zlać z marszu. Najwyraźniej jednak zapomnieli o dwóch równych skokach i zasłużyli, żeby maskotką drużyny został Robert Mateja (uczeń Masahiko Harady). To też przypomina mi być może Steca, być może Zczuba, że polski piłkarz stara się do pierwszej beemki. Nie bramki, beemki. Srebrny medal jest ładny, Polacy lubią gadać, zawsze mogą powiedzieć, że Niemcy specjalnie zesłali ich do Hamburga, miasta, które dało swoją nazwę frankfurterkom, żeby do złota Renu mieli daleko. Oczywiście na szczęście ani piłkarze ręczni, ani siatkarze aż tak głupio się nie tłumaczyli, to tylko telewizja publiczna, w końcu po tylu latach transmisji ze skoków trudno się odzwyczaić. Nic się nie stało panie trenerze, powiedział buldog. Z jednej strony medale w sportach zespołowych i wśród seniorów to miła odmiana, z całym szacunkiem dla siatkarek i koszykarek. Nietłumaczenie się głupio z porażki też raczej po stronie korzyści. Jednak dlaczego w kluczowych momentach się zawodzi? Po co heroiczne boje z Rosją i Danią? Czy polscy zawodnicy są zbyt skromni? Jakiś kompleks nie pozwala im uznać, że są godni złota?


MARIAN O ty kurnia, patrz, ostatni! Wszystkie żeśmy obrali. Nieźle się narobiłem, kurnia. Aż mi ręce opadają. To jak, synek, walniesz ze mną w końcu kielicha? Tak na fajerant? No, kurnia, nalać ci czy nie? SYNEK A naleje pan, panie Marianie. MARIAN Co ty, kurnia, syneczku? Już się bałem, żeś abstynent, kurnia. Dziwny jakiś jesteś. Najsampierw nie chcesz, kurnia, a tera pijesz. To lu, bo to nie ma czasu, kurnia. Cześć. SYNEK Cześć. MARIAN Nie zagryzasz, synek? SYNEK Nie, dziękuję. Nie trzeba. MARIAN O ty kurnia! Mocnyś, jak ja kiedyś! Ale dalej nie rozumiem, kurnia, co się dzieje. Raz nie, raz tak, kurnia. SYNEK Tak szczerze mówiąc, wie pan, to ja lubię czasami strzelić sobie lufę. Tylko ostatnio podtrułem się trochę i jeszcze rano brzuch mnie bolał, rozumie pan. Trochę się bałem pić, ale jak już ruszyliśmy... Panie Marianie, wypijemy następną kolejkę, co? MARIAN O ty kurnia! SYNEK Pana zdrowie, panie Marianie! Sto lat! MARIAN A dziękuję, dziękuję, syneczku. Ale wypić by trzeba, kurnia, żeby ten burdel, co się teraz wszędzie panoszy, jakoś wypierniczyć, kurnia. To lu. Trzy szybkie i pogadamy, kurnia. SYNEK Panie Marianie, pan chyba troszkę przesadza? Burdel dookoła jest, zgadzam się, ale to jedyna droga do uformowania kapitalizmu wreszcie to u nas! Zawsze są trudności, ale przyzwyczajenia ostatnich dziesiątek lat to nie jest bułka z masłem! Społeczeństwo musi... MARIAN Gadasz jak jaki redaktor, synek. Tak samo mówią w telewizorze, kurnia. Ja nie wiem, ja jestem prosty chłop, ja się na polityce nie wyznaję, ale swoje, kurnia, wiem: jest bardzo źle i będzie gorzej, syneczku. A tak rozmawiać to ja nie potrafię, bo nie jestem ucznony i zawsze, jak będziesz chciał, to mnie przegadasz, syneczku. No, kurnia. Walniem po kielichu? SYNEK Walniem! MARIAN No to siup! SYNEK Na zdrowie! MARIAN Ty, synek, to może ty będziesz minister jaki albo prezydent, kurnia? Na polityce się wyznajesz, mówisz jak jaki uczony czy cholera wie kto, kurnia, będziesz inteligent, bo żeś w liceum... Jak to z tobą będzie synek? Będziesz robił w polityce? SYNEK Nie, panie Marianie. Ja panu powiem szczerze: chcę być aktorem. MARIAN Aktorem? O ty kurnia! Wiesz, synek, robiłem kiedyś w teatrze. Też jako elektryk, kurnia. I jedno ci powiem: biedne te aktorzyny jak myszy kościelne! Mają te próby, harują, robią jakieś sztuki, przedstawienia znaczy, i jak tylko wezmą pieniądze, kurnia, od razu piją! I to zawsze tak! A potem nazad biedne, kurnia. Jak twoi rodziciele nie dadzą ci pieniędzy, to będziesz biedował! SYNEK Panie Marianie, to nie naprawdę nie obchodzi. Są rzeczy ważniejsze niż pieniądze. MARIAN Oj synek... Ty życia nie znasz, kurnia, ale jeszcze zobaczysz, że pieniądze to kurnia podstawa. SYNEK Dla mnie na pewno nie. Jeśli będę aktorem, mogę codziennie jeść suchy chleb. Bylebym tylko grał na scenie. To jest najważniejsze - robić to, co się chce i co się lubi. A ja muszę się nauczyć jeszcze lepiej. MARIAN To już coś umiesz, kurnia? To weź mi powiedz jakiś wierszyk, synek. Tak jak ja na akademiach mówiłem: Ta dłoń, którą do mnie Bestużew wyciągnął, wieszcz i żołnierz, ta ręka od pióra i broni oderwana... Właśnie, kurnia. Ale ja już nie pamiętam, jak to w teatrze, bo ostatnio byłem takm z pół roku temu, jakem w rekwizytorni gniazdka naprawiał. SYNEK Dobrze... Powiem monolog Hamleta. MARIAN Mamleta? Czekaj syneczku czekaj... Coś mnie to mówi... Wiem! To Szekspir napisał, kurnia! No mów, syneczku, mów!


Natomiast aby edukacja zawodowa była rzeczywiście skuteczna i nowoczesna, potrzeba, jak niektórzy tu z państwa sceptycznie mówili, bardzo dużo czasu, to jest proces długofalowy. Powiem tak, podzielam w pełni opinię, że kształcenie ogólne we wszystkich szkołach kończących się maturą powinno być jednakowe, jeśli chodzi o standardy, i w sensie przedmiotów rozszerzonych, i uczenia rozumowania, właśnie pewnej elastyczności myślenia, itd. To jest nam szalenie potrzebne, jeśli chodzi o takie kompetencje na rynku pracy, bo ważne jest nie tylko kształcenie zawodowe, ale możliwość podjęcia studiów, itd. I przygotowany przez nas projekt zmian, ta korekta podstawy programowej kształcenia ogólnego już to uwzględnia, że we wszystkich szkołach kończących się maturą tak właśnie ma być, o czym pan poseł był uprzejmy mówić, że warto, żeby tak było. Kiedy na samym początku swojej pracy mówiłam, że przygotuję projekt podstawy programowej kształcenia ogólnego od przedszkola do matury i że daję sobie na to pół roku i że to będzie zrobione, to wszyscy mówili, że to jest niemożliwe, że to się nie da. Zresztą również mam wcześniejsze doświadczenie z pracy w różnych zespołach piszących podstawy programowe i wiem, że to było trudne, ale zawzięłam się i zrobiłam ten projekt w pół roku. On jest. I to samo powiedziałam na początku, że jeśli chodzi o kształcenie zawodowe, moja wiedza i doświadczenie – które, myślę, jednak mam z organizacji i takiej dobrej promocji kształcenia zawodowego, które miałam w mieście Gdańsku – mi mówią, że niestety w pół roku to się nie da. Powiedziałam sobie tak: daję sobie dwa lata, żeby powstał dobry projekt zmian, właśnie całościowy projekt pewnej wizji organizacyjno-programowej. Proszę państwa, kiedy pytają państwo o harmonogram, to właśnie to chciałam powtórzyć, że tak jak sobie dałam pół roku na podstawę programową kształcenia ogólnego, tak dałam sobie dwa lata na zamknięcie projektu kształcenia zawodowego. Mam nadzieję, że pewne konkrety – właśnie w efekcie prac zespołów eksperckich – będą już być może gotowe nawet przed końcem 2009 r. Na pewno nastąpi to w 2010 r., żebyśmy mieli jeszcze czas. Znowu jest tak, jak z podstawą programową kształcenia ogólnego. Jest zakończony projekt i mamy rok na przygotowanie dyrektorów szkół, nauczycieli na zaznajomienie się z tym wszystkim, na wdrażanie nowych rozwiązań. W szczególności będą również szkolenia związane z doradztwem zawodowym w gimnazjach. To chcemy zrobić w ciągu najbliższego roku. Jak zakończymy po dwóch latach pracy projekt dotyczący kształcenia zawodowego, znowu potrzeba będzie trochę czasu. Mam nadzieję, że może uda się to zrobić szybciej, ale i potrzeba będzie trochę czasu, właśnie na zaznajomienie z tym szkół, na wdrożenie pewnych zmian.


Ulica Zacisze w Katowicach Ulica Zacisze w Katowicach (niem. Friedenstraße) − jedna z ulic w katowickiej dzielnicy Śródmieście. Ulica rozpoczyna swój bieg od skrzyżowania z ulicą Wojewódzką. Biegnie około 65 metrów do budynku Akademii Muzycznej. Opis Przy ulicy Zacisze 1 znajduje się zabytkowa kamienica, wpisana do rejestru zabytków 2 VII 1992 (nr rej.: 1472/92); wzniesiona w 1937 w stylu funkcjonalizmu według projektu Stanisława Tabeńskiego; ochrona obowiązuje w obrębie działki. Przy ul. Zacisze 3 mieści się najstarsza wyższa uczelnia działająca na Górnym Śląsku – Akademia Muzyczna im. Karola Szymanowskiego. Dnia 11 XII 2008 oddano do użytku Centrum Nauki i Edukacji Muzycznej Symfonia (proj. Tomasz Konior i Krzysztof Barysz), z salą koncertową na 470 widzów, o zmiennej aranżacji i akustyce, biblioteką i czytelnią, laboratorium dźwięku, salą do zajęć terapeutycznych, pracownią komputerową oraz bufetem studenckim. Centrum łączy się ze starym budynkiem przy ulicy Wojewódzkiej i budynkiem przy ulicy Zacisze, poprzez przestronne, przeszklone patio. Przy ul. Zacisze 2 swoją siedzibę ma Miejskie Przedszkole nr 36. Budynki pod numerami 2 i 5 (budynek szkoły oraz kamienica mieszkalna) zostały objęte ochroną konserwatorską. Do 1924 ulica nosiła niemiecką nazwę Friedenstraße.


Artykuł 32 1. O ile niniejszy Traktat nie stanowi inaczej, po 31 grudnia 2003 roku żadne dodatkowe zobowiązania finansowe nie zostaną podjęte w ramach programu Phare [5], programu Współpracy Transgranicznej Phare [6], funduszy przedakcesyjnych dla Cypru oraz Malty [7], programu ISPA [8] i programu SAPARD [9] na rzecz nowych Państw Członkowskich. Z dniem 1 stycznia 2004 roku nowe Państwa Członkowskie traktowane są tak samo jak obecne Państwa Członkowskie w odniesieniu do wydatków w ramach pierwszych trzech pozycji Perspektywy finansowej, w rozumieniu Porozumienia Międzyinstytucjonalnego z dnia 6 maja 1999 r. [10], z zastrzeżeniem poniższych indywidualnych szczegółowych rozwiązań i wyjątków lub jeżeli niniejszy Traktatu stanowi inaczej. Maksymalne wielkości dodatkowych środków dla pozycji 1, 2, 3 i 5 Perspektywy finansowej związanych z przystąpieniem są określone w załączniku XV. Jednakże, żadne zobowiązanie finansowe w ramach budżetu na rok 2004 dla jakiegokolwiek programu lub agencji nie może zostać podjęte przed dniem przystąpienia nowego Państwa Członkowskiego. 2. Ustępu 1 nie stosuje się do wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej, Sekcji Gwarancji, zgodnie z artykułami 2 ustęp 1, 2 ustęp 2 i 3 ustęp 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1258/1999 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej [11], kwalifikujących się do otrzymania finansowania wspólnotowego dopiero od dnia przystąpienia, zgodnie z artykułem 2 niniejszego Aktu. Jednakże ustęp 1 niniejszego artykułu stosuje się do wydatków na rzecz rozwoju obszarów wiejskich w ramach Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej, Sekcji Gwarancji, zgodnie z artykułem 47a rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz zmieniającego i uchylającego niektóre rozporządzenia [12], z zastrzeżeniem warunków wymienionych w zmianach do tego rozporządzenia w załączniku II do niniejszego Aktu. 3. Z zastrzeżeniem ostatniego zdania ustępu 1, od 1 stycznia 2004 roku nowe Państwa Członkowskie będą uczestniczyć w programach wspólnotowych i agencjach na takich samych warunkach i zasadach jak obecne Państwa Członkowskie, włącznie z finansowaniem z ogólnego budżetu Wspólnot Europejskich. Warunki i zasady wynikające z decyzji Rady Stowarzyszenia, umów i protokołów ustaleń między Wspólnotami Europejskimi i nowymi Państwami Członkowskimi dotyczące ich uczestnictwa w programach wspólnotowych i agencjach zastępuje się z mocą od 1 stycznia 2004 roku przepisami dotyczącymi działania odpowiednich programów i agencji.


Dlatego mogą się rozpaść tylko te protony, których masa efektywna przewyższa masę kaonu. Obliczyliśmy, że tego warunku nie spełnia około 1.8% wszystkich protonów. Opisany efekt nie występuje dla gazu Fermiego ze względu na stałą i niską energię wiązania. Choć jest to interesująca różnica między przewidywaniami omawianych podejść, to trudno sobie wyobrazić, by można ją było zaobserwować doświadczalnie. Na rysunku 3.6 pokazujemy, że dokładne modelowanie efektów jądrowych prowadzi do powstania nisko- i wysokoenergetycznego ogona w rozkładzie kaonów, jaki zaobserwowano by w układzie laboratoryjnym, gdyby dysponowano odpowiednią statystyką zdarzeń. W naszej analizie nie zostały uwzględnione oddziaływania końcowe. Warto zauważyć, że opis efektywny — uproszczone podejście oparte na funkcji spektralnej, które zaprezentujemy w rozdziale 6 — dobrze przybliża pełny model. Można go łatwo wprowadzić do symulacji Monte Carlo dla gazu Fermiego, dlatego stanowi ciekawą propozycję do zastosowań numerycznych. Podsumowując ten rozdział: funkcja spektralna redukuje kwazielastyczny przekrój czynny, a także zmienia stosunek przekrojów neutrin elektronowych i mionowych w odniesieniu do gazu Fermiego. Równie istotne są konsekwencje załamania się przybliżenia impulsowego przy niskich przekazach pędu: nawet dla wysokiej energii istotny udział w rozpraszaniu mają procesy, których nie można opisać stosowanym powszechnie podejściem, bo w pierwotnym wierzchołku oddziaływania uczestniczy więcej niż jeden nukleon. Zignorowanie tych faktów może skutkować błędną interpretacją wyników doświadczeń.


Tomasz, który urodził się już dość znaczny czas temu, wiedział, że każdy obserwator jego poczynań był co najmniej cztery razy młodszy. I nie byłoby nic niezwykłego gdyby nie fakt, że godnych naśladowców nie mógł znaleźć w żadnej grupie wiekowej społeczeństwa. A oglądali go już różni: dzieci mieszkające na obrzeżach miasta, starcy pracujący przy wyrębie drzewa w pobliskim lesie oraz garbate kobiety ze skórą zjedzoną przez starość, które z mozołem wynosiły pokruszone skały z kamieniołomów. Kiedyś swoje zdolności zaprezentował uczonym w mieście. Widzieli go doświadczeni wykładowcy z siwymi włosami i okularami pokrytymi książkowym kurzem. Widzieli go również przedsiębiorcy wyzyskujący wspomnianych już starców i wiekowe niewiasty. Jednak ani mędrcy, ani głupcy, ani młodzi, ani starzy nie wiedzieli, w czym tkwił fenomen Tomasza.


Dwa dni temu w Warszawie odbyły się dwie konferencje związane ze społeczeństwem cyfrowym – „Siećpospolita” w Kancelarii Prezydenta oraz organizowana przez FWiOO „Rola innowacji projektów open source w polskiej gospodarce”. Mogłem wziąć udział tylko w pierwszej z nich – niestety, bo i druga zapowiadała się ciekawie. Ale temat open source pojawił się także na konferencji u Prezydenta, dzięki pytaniu zadanemu przez internautę, który zapytał Prezydenta, czy podejmie on kroki zmierzające do wykorzystania otwartego i bezpłatnego oprogramowania w instytucjach publicznych. O komentarz i odpowiedź został poproszony wiceprezes PTI Wiesław Paluszyński – i to jego wypowiedź sprowokowała mnie do tego wpisu. Bowiem była to odpowiedź rozsądna, ale jednocześnie bardzo zachowawcza. Stawiająca pytania, gdy odpowiedzi na nie są już właściwie znane. Wiceprezes Pałuszyński odpowiedział bowiem, że instytucje publiczne nie mogą mieć przyjętych z góry prefrencji dla otwartego oprogramowania. Wspomniał o kwestiach bezpieczeństwa – sugerując jak rozumiem, że model open source może się kłócić z odpowiednimi wymogami. Wreszcie wspomniał, że nie ma niczego za darmo. Przypomniały mi się bardzo podobne wypowiedzi, wygłaszane przez czołowych polskich ekspertów od systemu nauki w odniesieniu do Otwartego Dostępu (do publikacji naukowych) – w przypadku którego też pojawiają się – rytualne już dla mnie – wątpliwości. W tym przypadku dotyczące jakości otwartych publikacji oraz niepewnych kwestii finansowych. W obu wypadkach problem polega na tym, że odpowiedzi na stawiane pytania są dobrze znane. Nie jest tak, że open source z gruntu nie jest bezpieczne – inaczej Google nie stawiałby całej swojej infrastruktury na systemach linkusowych. Dziwi mnie też równanie open source z darmową produkcją – gdy powinno już być jasne, że chodzi o sposób udostępniania kodu – a kwestia jego produkcji jest sprawą drugorzędną. W pewnych wypadkach sprawdzają się modele oparte na pracy za darmo, ale równie często otwarty kod piszą dobrze opłacani korporacyjni koderzy.


Hiszpania: Policja aresztowała doradcę anty-kredytowego We wtorek, hiszpańska policja aresztowała anarchistę Enrica Durana, który pożyczył 492 tys. Euro z 39 banków i wydał pismo z praktycznymi poradami jak w pokojowy sposób wywłaszczać banki, pod tytułem: " Kryzys: Darmowe pismo aby przeżyć ekonomiczne turbulencje " . 33-letni Enric, którego media ochrzciły Enrica „Bankowym Robin Hoodem”, ukrywał się w Ameryce Południowej. Postanowił jednak wrócić do Hiszpanii. Aresztowanie nastąpiło tego samego dnia, w którym rozprowadzono w całej Hiszpanii tysiące egzemplarzy pisma „Damy radę” (" Podemos "), w którym znajdują się porady jak zaprzestać spłacania rat kredytów i uniknąć represji systemu kapitalistycznego. O swoim powrocie do Hiszpanii Enric powiedział: „Nie wróciłem, by stawić się na proces, czy żeby go unikać. To nie jest ważne. Wróciłem z profilaktycznego wygnania, aby włączyć się w ruch społeczny, który staje się coraz silniejszy”.


Zacznę może od próby likwidacji ponad 500 miejsc pracy w Wojskowym Zakładzie Remontowo-Budowlanym w Jarosławiu. Decyzja ta została podjęta w ubiegłym roku przez koalicję rządzącą w wyniku uchwalenia złej ustawy. Ustawa ta miała na celu w szczególności likwidację, jak wspomniałem, ponad 500 miejsc pracy. Mamy trudności z budżetem, z wpływem środków do budżetu państwa, mamy, jednym słowem, kryzys. Nie rozumiem więc tego, jak można w ten sposób zarządzać finansami. Nie rozumiem, dlaczego minister finansów chce zlikwidować Wojskowy Zakład Remontowo-Budowlany w Jarosławiu. Przecież aby to zrobić, musi wyłożyć 15 mln zł. Nie rozumiem tego, przecież ten zakład wpłaca do budżetu państwa 400 tys. zł miesięcznie z tytułu podatków i ZUS. Tenże zakład wpłaca również do budżetu miasta Jarosławia, do pana burmistrza, podatek od nieruchomości, podatek od środków transportowych. Jakie więc korzyści dla państwa przyniesie wprowadzenie w życie tej decyzji, którą podjęto w wyniku ustawy? Powiem więcej. Jeśli zlikwidujemy ponad 500 miejsc pracy, to te wszystkie osoby pójdą do Powiatowego Urzędu Pracy w Jarosławiu i trzeba im będzie dać tzw. kuroniówkę, czyli zasiłek dla bezrobotnych. Państwo poniesie koszty. Pytam: Czy zostało to przemyślane? Pośpiech w podejmowaniu takich niedobrych ustaw doprowadzi do tego, że więcej stracimy, niż zyskamy. Jest to dla mnie naprawdę niezrozumiałe. Spotkaliśmy się dzisiaj w Ministerstwie Infrastruktury z panem wiceministrem Jankowskim. Powiedział, że jeśli chodzi o sprawę, z którą się do niego zwróciliśmy, zrobi wszystko, co w jego mocy. Sprawa ta dotyczy PKP Cargo. W Żurawicy trwa protest głodowy. Nie wiem, czy dzisiejsza dyskusja, jaką odbyliśmy z panem ministrem, przełoży się na dobre rozwiązania w tej sprawie. Prawdopodobnie nie będzie to łatwe. Czy ta kolejna sytuacja, utrata przez mieszkańców powiatu przemyskiego miejsc pracy, doprowadzi do zasilenia budżetu? Myślę, że nie, bo są to takie same konsekwencje i skutki, jak te, o których wcześniej powiedziałem. Przecież do takiej drastycznej decyzji zmusiła tych ludzi ich trudna sytuacja. Oni nie wiedzą, ilu z nich ich zostanie zwolnionych, czy będzie to 100, 200, 300 czy 500 osób.


David Villa David Villa Sánchez (ur. 3 grudnia 1981 w Langreo) – hiszpański piłkarz występujący na pozycji napastnika, gracz FC Barcelona. Karierę rozpoczął w Sportingu Gijón, gdzie w 2000 zadebiutował w Segunda División. Podczas dwóch lat gry wystąpił w 76 spotkaniach i zdobył 44 bramki. Następnie w Realu Saragossa po raz pierwszy zagrał w Primera División. Z klubem wygrał Puchar Króla oraz Superpuchar Hiszpanii, łącznie zagrał w 73 meczach, w których 32 razy wpisał się na listę strzelców. W 2005 za sumę 12 milionów euro przeszedł do Valencii. W debiutanckim sezonie w zespole strzelił 25 bramek, zajmując drugie miejsce w klasyfikacji najlepszych strzelców ligi hiszpańskiej przegrywając tylko o jedną bramkę z Samuelem Eto'o, zaś trzy lata później po raz drugi w karierze zwyciężył w rozgrywkach o Puchar Króla. 19 maja 2010 podpisał kontrakt z FC Barceloną. Kwota transferu wyniosła 40 milionów euro . Występuje w reprezentacji Hiszpanii, w której zadebiutował w 2005. Wziął udział w Mistrzostwach Świata 2006, Mistrzostwach Europy 2008 oraz Mistrzostwach Świata 2010. Na pierwszym turnieju zdobył trzy bramki, a w kolejnym o jedną więcej, zostając zarazem najlepszym strzelcem mistrzostw. Jest drugim, po Raúlu, najskuteczniejszym zawodnikiem w historii reprezentacji . Dzieciństwo i początki kariery Urodził się 3 grudnia 1981 w Tuilli, małej wsi w Langreo leżącej w Asturii, jako syn Jose Manuela i Dority . Gdy miał dziewięć lat, po upadku ze schodów doznał w trzech miejscach złamania kości udowej, jednak dzięki prawidłowej rehabilitacji powrócił do zdrowia. Villa przyznał, że w wieku 14 lat pragnął zrezygnować z uprawiania piłki nożnej po tym, jak pokłócił się z trenerem. Stwierdził również, że to dzięki zaangażowaniu i wsparciu rodziców nie zrezygnował z gry . W jednym z wywiadów powiedział: "Wtedy byłem nikim, po całym sezonie spędzonym na ławce rezerwowych pragnąłem uciec i po prostu zagrać w piłkę z przyjaciółmi. Jednak mój tata zawsze mi kibicował i pocieszał mnie." Karierę zaczął w UP Langreo . Podczas kontuzji prawej nogi, pracował nad zwiększeniem siły i zręczności drugiej kończyny, dzięki czemu stał się piłkarzem obunożnym . Kiedy skończył 17 lat, został przyjęty do szkółki piłkarskiej Mareo . Kariera klubowa Sporting Gijón i Real Saragossa Villa był obserwowany przez wiele asturyjskich zespołów, jednak działacze jednego z największych klubów z tego regionu, Realu Oviedo stwierdzili, że zawodnik nie ma wystarczających umiejętności i zrezygnowali z dowożenia chłopca autobusem na treningi .


Rob van Kranenburg (1964) jest teoretykiem mediów i innowacji. Zajmuje się strategiami negocjacji nowych technologii i praktyki artystycznej, w szczególności związanymi z ubicomp (wszechobecną komputeryzacją) oraz rfid (identyfikacją poprzez fale radiowe); związkiem między formalną i nieformalną polityką kulturalną i ekonomiczną; oraz wymogami zrównoważonej ekonomii kulturowej. Ronaldem Soetaertem na Wydziale Edukacji Uniwersytetu w Ghent nad pojęciami, metodami uczenia i modułami nauczania online wynikającymi z idei multiliteracies. W 2000 roku został koordynatorem programów edukacji medialnej w centrum kultury i polityki de Balie w Amsterdamie oraz nauczycielem-koordynatorem programu nowych mediów na Wydziale Filmu i Telewizji na Uniwersytecie w Amsterdamie. Odnosząc wrażenie, iż jest to zbyt młoda dziedzina badań, by skupiać się na opisywaniu jej historii, rozpoczął współpracę z projektem Doors of Perception i zredagował razem z Johnem Thackarą Doors 7 pod tytułem “Flow, the design challenge of pervasive computing”. W 2003 roku prowadził kurs doktorancki poświęcony performansowi, teatrowi i sztuce w ramach APT, Arts Performance Theatricality. Przez ostatnie trzy lata pracował na niepełnym etacie jako współdyrektor, a obecnie menadżer projektów, w Virtual Platform, holenderskiej organizacji zajmującej się polityką e-kulturową. Wykłada teorię mediów zlokalizowanych w Post St Joost (studia magisterskie o Sztuce Autonomicznej), HKU EMMA (studia magisterskie o projektowaniu interakcji) oraz wzornictwo przemysłowe na Uniwersytecie Technicznym w Eindhoven. Od września 2007 będzie przewodził nowemu programowi studiów licencjackich z projektowania doświadczeń ambientalnych w HKU, Hilversum.


Ten sposób myślenia znajduje odzwierciedlenie m.in. w takich zwrotach: dostać białej gorączki, żołądkować się, zatrząść się ze złości, zagotować się w środku, gromić kogoś spojrzeniem. Zarówno metaforyczne, jak i metonimiczne konceptualizowanie uczuć znajduje wyjaśnienie w najnowszych badaniach nad strukturą i funkcjonowaniem ośrodków układu nerwowego odpowiedzialnych za przetwarzanie sygnałów emocjonalnych (LeDoux 2000). Jedyna sytuacja, gdy one realnie nie zachodzą, ma miejsce wtedy, kiedy człowiek wyobraża sobie to uczucie, „jak gdyby” rozgrywało się ono z udziałem tych specyficznych doznań (LeDoux 2000: 350-352, Damasio 1999: 180). Zdaniem Agnieszki Mikołajczuk, językoznawcy mogą wykorzystywać ustalenia neurobiologów dotyczące dwóch dróg – niskiej i wysokiej – przetwarzania informacji emocjonalnych (LeDoux 2000). Należy jej zdaniem zbadać hipotezę, że różnice między językami, których właściwością jest bardziej metonimiczny (np. w języku zulu) sposób ujmowania uczuć, a tymi, które pojmują je przede wszystkim za pomocą metafor, leżą w eksploatowaniu jednej z dwóch dróg przeżywania: ewolucyjnie starszej, podkorowej, angażującej bezpośrednio ciało (związki metonimiczne), lub nowszej, opartej na udziale świadomości i wyobrażeń (metafora). Pierwsza byłaby bliższa naturze, druga zaś bardziej podatna na wpływy kultury (Mikołajczuk 2004: 43). Zdaniem Lakoffa i Kövecsesa niezwykle istotną rolę w obrazowaniu gniewu – a także większości innych emocji – pełni schemat wyobrażeniowy pojemnika. Nadaje on strukturę takim metaforom jak człowiek to pojemnik na uczucia, realizowaną np. w wyrażeniach krew się w nim gotuje, rozpierała ją radość, wyrzuć z siebie ten gniew, serce to pojemnik na uczucia (np. w jego sercu kiełkował gniew, na dnie serca tliła się jeszcze nadzieja). W jednej z nowszych prac poświęconych językowi emocji Kövecses (2000) stara się odpowiedzieć na pytania: czy istnieją domeny źródłowe specyficzne dla konceptualizowania emocji oraz czy metafory pojęciowe są w jakiś sposób zorganizowane na wyższym poziomie pojęciowym. Na podstawie analizy wielu różnych domen źródłowych tworzących metafory emocji Kövecses stwierdza, że większość z nich nie jest specyficzna dla emocji. Są one częścią bardzo ogólnych odwzorowań metaforycznych, których zastosowanie obejmuje wielkie partie naszego systemu pojęciowego.


2008-08-26: Rewanże w el. Ligi Mistrzów We wtorek odbędą się pierwsze spotkania rewanżowe trzeciej rundy eliminacji piłkarskiej Ligi Mistrzów. Wisła Kraków podejmować będzie FC Barcelonę, jednak po porażce 0:4 na Camp Nou, szanse mistrzów Polski są bardzo nikłe. Program spotkań rewanżowych: 26 sierpnia, wtorek 20.45, Panathinaikos Ateny - Sparta Praga (pierwszy mecz - 2:1) 20.45, Wisła Kraków - FC Barcelona (0:4) 20.45, Artmedia Petrżałka - Juventus Turyn (0:4) 27 sierpnia, środa 18.00, BATE Borysów - Lewski Sofia (1:0) 19.00, FBK Kowno - Aalborg BK (0:2) 19.45, Steaua Bukareszt - Galatasaray Stambuł (2:2) 19.45, Dynamo Kijów - Spartak Moskwa (4:1) 20.00, Fenerbahce Stambuł - Partizan Belgrad (2:2) 20.15, FC Basel - Vitoria Guimaraes (0:0) 20.45, Olympique Marsylia - Brann Bergen (1:0) 20.45, Olympiakos Pireus - Anorthosis Famagusta (0:3) 20.45, Dinamo Zagrzeb - Szachtar Donieck (0:2) 20.45, Atletico Madryt - Schalke 04 Gelsenkirchen (0:1) 20.45, Slavia Praga - AC Fiorentina (0:2) 21.05, Liverpool FC - Standard Liege (0:0) 21.05, Arsenal Londyn - Twente Enschede (2:0)


Dziennik Urzędowy Ministra Środowiska i Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z 3 grudnia 2007 Nr 3 poz. 49 ZARZĄDZENIE Nr 21 MINISTRA ŚRODOWISKA z dnia 18 czerwca 2007 r. w sprawie powołania członków Rady Naukowej Tatrzańskiego Parku Narodowego Na podstawie art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 92, poz. 880 oraz z 2005 r. Nr 113, poz. 954 i Nr 130, poz. 1087) zarządza się, co następuje: § 1 Powołuje się następujących członków Rady Naukowej Tatrzańskiego Parku Narodowego: 1) Józef Babicz Wspólnota Leśna 8 Uprawnionych Wsi; 2) dr Maria Baranowska-Janota Instytut Rozwoju Miast w Krakowie; 3) prof. dr hab. Wiesław Barczyk Katedra Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych, Wydział Geologii, Uniwersytet Warszawski; 4) mgr inż. Andrzej Gąsienica-Makowski Starosta Tatrzański; 5) mgr inż. Wojciech Grodzki Instytut Badawczy Leśnictwa; 6) dr Barbara Iwańska Katedra Prawa Ochrony Środowiska, Uniwersytet Jagielloński; 7) dr hab. Zbigniew Jakubiec Polskie Towarzystwo Przyjaciół Przyrody " pro Natura "; 8) dr Bożena Kotońska Wojewódzki Konserwator Przyrody; 9) prof. dr hab. Adam Kotarba Instytut Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania PAN; 10) mgr inż. Jan Kosiorowski Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Krakowie; 11) dr Edward Kudelski Zarząd Główny Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego; 12) mgr inż. Wiktor Łukaszczyk Zarząd Stowarzyszenia Właścicieli - Współwłaścicieli Wywłaszczonych Hal i Polan w Tatrach; 13) prof. dr hab. Zbigniew Mirek Instytut Botaniki PAN w Krakowie; 14) prof. dr hab. Zbigniew Myczkowski Instytut Architektury Krajobrazu, Politechnika Krakowska; 15) mgr Bohdan Pitoń Wójt Gminy Kościelisko;


Remisem 1:1 (0:1) zakończył się mecz pomiędzy Bzurą Ozorków a Ekologiem Wojsławice. Poziom dzisiejszej rywalizacji nie należał do najwyższych, do czego przyczyniły się z pewnością wyjątkowo trudne warunki atmosferyczne. Goście objęli prowadzenie ze strzału na bramkę Forteckiego z odległości około 25 metrów! Po tej akcji zawodnikom Bzury ciężko było zwieść obronę gości. Zasłużona dla nas bramka padła z rzutu karnego w 85 min - egzekutorem był Rosiecki. W ostatnich minutach zawodnicy z MKP mogli rozstrzygnąć mecz na swoją korzyść, lecz piłka po strzale naszego zawodnika trafiła w słupek. Remis nie krzywdzi żadnej z drużyn. Bzura zagrała w składzie: Fortecki, Rosiecki, Kołodziejski, Szabela, Kałuziński, Koziak Marcin, Chmielecki, Śludkowski, Szefer, Baranowski, Koziak Michał. Po przerwie zagrali: Szczęsny, Ziemniak, Konczarek.


Działo się to niemal dokładnie rok temu podczas mszy rezurekcyjnej. Kazanie wygłaszał ksiądz, który przygotowywał mnie do bierzmowania, o którym miałem bardzo dobre zdanie - potrafił rozmawiać inteligentnie z młodymi ludźmi, z poczuciem humoru, bez zbędnego patosu itd. Tymczasem okazało się, że ma też drugie oblicze. Kazanie po pierwsze było bardzo długie (co do niego niepodobne), ale, co gorsze, ksiądz bez przerwy uderzał w moherowe tony. Niestety wtedy jeszcze nie myślałem o prowadzeniu bloga, więc nie zanotowałem wszystkiego. Zapamiętałem tylko to, co mnie najbardziej zszokowało. Powiedział coś takiego: Rok 2011 został ogłoszony przez sejm rokiem o. Maksymiliana Marii Kolbego, ale także rokiem Czesława Miłosza i Marii Skłodowskiej-Curie. Należy sobie zadać pytanie, czy aby słusznie oni zostali w ten sposób uhonorowani. Ja, jako katolik, nie mogę się zgodzić ze słowami wiersza tak charakterystycznego dla twórczości Miłosza, "Który skrzywdziłeś człowieka prostego", którego ostatnia strofa mówi, że samobójstwo jest najlepszym wyjściem z sytuacji [...] Polecam zapoznać się z tym wierszem. Nie jest długi ani, według mnie, trudny w interpretacji. Dodajmy, że został napisany pięć lat po zakończeniu II wojny światowej. Nie wiem naprawdę, jak można uznać, że jest on niechrześcijańską zachętą do samobójstwa. Chyba tylko wtedy, gdy na siłę chce się udowodnić, że Miłosz wcale nie był taki fajny. Z poetą poszło całkiem łatwo, w końcu trochę wierszy napisał, więc prawdopodobieństwo znalezienia czegoś antychrześcijańskiego było duże. Tylko co z panią Marią? Należy się zastanowić, czy jej badania nad promieniotwórczością przyniosły ludzkości więcej pożytku czy szkody. Może lepiej byłoby, gdyby promieniotwórczość nigdy nie została odkryta? Pewnie, a może lepiej byłoby, gdyby koło nigdy nie zostało wynalezione? Nie byłoby wypadków samochodowych, pojazdów wojskowych, broni automatycznej i tylu innych źródeł zła. A tak naprawdę, gdyby Maria Skłodowska-Curie nie wykonała swoich badań, z pewnością dokonałby tego ktoś inny. Jest jednak duża szansa, że nie byłby to Polak i wtedy moglibyśmy się zająć tym, co tak lubimy, czyli gloryfikowaniem męczenników (żeby było jasne: akurat o. Kolbego szczerze podziwiam). Po zakończeniu kazania pod ołtarzem rozległy się gromkie (miejmy nadzieję, że spontaniczne) brawa.


Zostałem człowiekiem roku wg Time ;-) Niestety, tytułem tym muszę się podzielić z pozostałym miliardem użytkowników sieci. Time ogłosił, że w tym roku to internauci en masse zasługują na pozytywne wyróżnienie, a na stronie głównej Time.com czytamy: " Człowiekiem roku jesteś Ty ". Na okładce jutrzejszego wydania papierowego ponoć znajduje się lusterko. Trochę to zabieg pod publiczkę, bo akurat ludzie roku z kupna papierowego wydania spokojnie mogą zrezygnować, zaś sporo czytelników tradycyjnych na wyróżnienie tym tytułem nie zasługuje. Ale nie bądźmy drobiazgowi. Jeśli Time w tak ostetacyjny sposób ogłasza, że dzięki internetowi ludzie biorą w swoje ręce władzę, produkcję i media, to znaczy że przekroczyliśmy pewien punkt krytyczny w rozumieniu znaczenia tej trzeciej (po wynalezieniu pisma i druku) rewolucji informacyjnej. Z czego można się tylko cieszyć. Wszystkie okładkowe teksty na temat Wikipedii, dziennikarstwa obywatelskiego, Youtube, Myspace, blogów itd. itp są dostępne na stronach Time.com , krótka nota po polsku na Gazeta.pl Ciekawy komentarz na ten temat zamieścił u siebie Vagla . Pisze między innymi: Coś się zmienia, jednak niekoniecznie chodzi o oddanie członkom społeczności wpływu na dyskusje publiczną, na dystrybucję treści. Zmienia się tylko model kontroli nad treściami (por. Ograniczanie i kontrola dostępu oraz kanałów dystrybucji ). Ale nadal to nie końcowy użytkownik kontroluje te treści, a zmiana następuje jedynie na funkcji dystrybutora, a większość tegorocznych " ludzi roku " nadal uważana jest przez poszczególne systemy prawa za przestępców.


Dynamika układu dwóch oddziałujących atomów istotnie zależy od ich wzajemnej odległości. Kiedy jest ona mała i porównywalna do długości fali emitowanego promieniowania, dwa atomy oddziałują ze soba poprzez wymianę fotonów indukowaną wskutek oddziaływania z próżnią. W odniesieniu do splątania, efekty tego zachowania były obszernie badane w przypadku par atomów dwupoziomowych. Przypadek blisko położonych atomów trójpoziomowych jest znacznie bardziej skomplikowany. Pewne cechy takiego modelu były analizowane przez Agarwala i Patnaika, jednak bez związku z ewolucją splątania. Nową cechą w tym układzie, w odróżnieniu do przypadku dwóch qubitów, jest pojawienie się współczynników odpowiedzialnych za sprzężenie krzyżowe dipoli dwóch różnych poziomów energetycznych w atomach. Zanim przejdziemy do analizy tego układu, skupimy się na przypadku odseparowanych atomów. Kiedy odległość między nimi jest dużo większa od długości fali optycznej, atomy nie oddziałują i mogą być rozpatrywane jako niezależne od siebie oraz znajdujące się w oddzielnych środowiskach, a mimo to ulegać splątaniu.


2009-11-12: Afganistan: ponad 2000 zabitych cywili od początku roku W wyniku działań wojennych i terrorystycznych na terytorium Afganistanu od stycznia do października tego roku zginęło ponad 2000 cywilów - ustaliła misja ONZ w Afganistanie UNAMA. Wysoki Komisarz ONZ ds. praw człowieka Navi Pillay, podał, iż w 10 miesiącach w Afganistanie zginęło 2021 cywilów. Ta sama statystyka z roku ubiegłego i 2007, przedstawiają się mniej dramatycznie, bowiem w 2008 roku w pierwszych 10 miesiącach zginęło 1838 cywilów, a rok wcześniej - 1275. Więcej cywilów śmierć poniosło w wyniku terrorystycznej działalności talibów niż bombardowań lotnictwa NATO, czy operacji naziemnych. 1 397 osób zginęło przez działalność talibskich rebeliantów, 465 przez operacje aliantów, 165 wskutek innych przyczyn. Najkrwawszym miesiącem był sierpień - miesiąc wyborczy. Wtedy zginęło aż 294 afgańskich cywilów. Tymczasem talibowie odpierają raport UNAMA i oskarżają siły rządowe i międzynarodowe o spowodowanie tak dużej liczby ofiar cywilnych. Jeżeli chodzi o straty sił ISAF, to w pierwszych 10 miesiącach zginęło 453 żołnierzy z czego 281 stanowią Amerykanie. W tym roku zginęło też siedmiu polskich wojskowych, a podczas całej misji 15.


Przechodząc do kolejnego pytania, odpowiem, że właśnie to jest ten bezpośredni wpływ na to, co w życiu będzie się działo. Nie będzie już takiej sytuacji, że ktoś, kto nie załączył na przykład do skargi kasacyjnej jej odpisu, nie będzie wezwany do tego, żeby to załączyć, a tylko to uniemożliwiało nadanie prawidłowego biegu. Nie będzie również tak, że jeśli ktoś zapomniał napisać w treści samej skargi wniosku o rozpatrzenie tej skargi, nie będzie po prostu do tego wezwany. Czy tak powinno być? Myślę, że głosy, które słyszeliśmy w dzisiejszej dyskusji, potwierdzają to, iż wszystkie kluby popierają tę nowelizację. Za to też chciałbym wszystkim w tym momencie podziękować. To powinno wystarczyć za komentarz tego, czy ten wpływ będzie bezpośredni na życie. Jeżeli zaś chodzi o doręczanie wezwania, to – jak mówił tu pan minister – najważniejszym momentem w przypadku realizowania uprawnienia do tego wezwania jest otrzymanie tego wezwania. Decyzja organu jest decyzją, która musi być po prostu wykonana, i dopiero od momentu, kiedy ktoś otrzyma to wezwanie, będzie biegł ten termin. Będzie to termin tygodniowy. Jest on już zwyczajowo – można powiedzieć – usankcjonowany w kodeksie, jeżeli chodzi o wykonywanie działań w zakresie uzupełnienia pism procesowych, i stąd po prostu ta analogia. Prawdą jest, że do przedłożonego do konsultacji projektu rządowego nie zgłosiła żadnych uwag ani Krajowa Rada Sądownictwa, ani Sąd Najwyższy. Trzeba to rozumieć, że w taki właśnie sposób została wyrażona akceptacja dla tego projektu. Ze swej strony muszę wnieść sprostowanie do swojej wypowiedzi jako posła sprawozdawcy. Zmieniło się o tyle w pracy Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach, że powołaliśmy stałe podkomisje. W związku z tym, mówiąc o tym, że nie było podkomisji, wprowadziłbym Wysoką Izbę w błąd. Ten projekt najpierw był poddany pracom w podkomisji, ale stałej podkomisji, która liczy 1/3 składu komisji. Dopiero potem ten projekt został przedstawiony komisji już w pełnym składzie i ta komisja ten projekt państwu przedłożyła. Jeszcze raz dziękuję wszystkim za poparcie dla tego projektu i proszę pana marszałka o dalsze procedowanie nad tą ustawą. Dziękuję bardzo. (Oklaski)


Kisielówka Kisielówka – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie limanowskim, w gminie Limanowa. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego. We wsi znajduje się szkoła podstawowa, Wiejski Klub Kultury oraz remiza Ochotniczej Straży Pożarnej. OSP Kisielówka została założona w 1958 r.


Marino Perani Marino Perani (ur. 27 października 1939 w Ponte Nossa) – były włoski piłkarz występujący na pozycji napastnika. Z zespołem Bologna FC w 1964 roku zdobył mistrzostwo, a w 1970 roku puchar kraju. W reprezentacji Włoch wystąpił 4 razy i strzelił 1 gola. Na Mistrzostwach Świata 1966 rozegrał 2 mecze.


2005-12-25: Iran nie chce rosyjskiej pomocy przy wzbogacaniu uranu Iran odrzucił propozycję Rosji dotyczącą pomocy we wzbogacaniu uranu na jej terytorium. - Nie otrzymaliśmy jeszcze konkretnej propozycji (...), ale jest oczywiste, że przyjmujemy pozytywnie propozycje i plany, które uznają prawo Islamskiej Republiki do wzbogacania (uranu - dop. autora) na swej własnej ziemi - powiedział przedstawiciel irańskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Rosja złożyła Teheranowi propozycję współpracy we wzbogacaniu uranu, uznając ją za kompromisową w konflikcie związanym z irańskim programem jądrowym. Ale przedstawiciele Islamskiej Republiki twierdzą, że są to tylko badania i mają wyłącznie wydźwięk pokojowy. Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej, USA i Unia Europejska obawia się jednak, że Teheran chce uzyskać dostęp do broni jądrowej. Od miesięcy trwają negocjacje w sprawie jego kontrowersyjnego programu atomowego. W imieniu UE i Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej prowadzi je unijna trójka - Wielka Brytania, Francja i Niemcy. Iran żąda poszanowania prawa do prowadzenia badań, jakie uważa za słuszne.