Chiva (dosłownie kozica), która wspina się po górskich szlakach Andów, to obok słynnego Jeep’a Willis w Kolumbii symbol i środek transportu używany tradycyjnie w wysokich górach i specjalnie do nich dostosowany. Do chivy pakuje się nie tylko ludzi, ale również walizki, torby, worki, a nawet zwierzęta: prosiaki, kury, psy, itd. Chiva przystosowana jest bowiem do trudnych warunków drogowych, jest pojazdem bardzo mocnym, który ułatwia przewożenie ogromnych ilości produktów. Chiva, znana także jako bus escalera czyli autobus – drabina to drewniany i niezwykle kolorowy autobus, malowany głównie na żółto, niebiesko i czerwono, czyli w kolory kolumbijskiej flagi. Wnętrze takiej chivy wypełnione jest drewnianymi ławkami biegnącymi od okna do okna. Jeden bok autobusu zamknięty jest na stałe, a wejście znajduje się tylko z jednej strony. W tylniej części chivy umieszczona jest drewniana drabina, po której wchodzi się na dach pojazdu, który służy również jako platforma do ułożenia bagaży. Często na tym dachu przewożone są kury i inne zwierzęta, a także całe masy tobołków i paczek, a nawet co niektórzy pasażerowie, którzy nie zmieścili się w środku autobusu. Kulturową ciekawostką jest fakt, że często właściciele chivas nadają im przezwiska, które umieszczane są na kolorowych tabliczkach blisko wycieraczek. Imiona te są bardzo sympatyczne, np. “La andariega” (Podróżniczka), “La siempre fiel” (Zawsze wierna), itd. Od pewnego jednak czasu chiva to nie tylko andyjski autobus ale i ruchoma dyskoteka i jedna z ciekawszych atrakcji kolumbijskich miast, począwszy od Bogoty, przez Cali i Medellin, a skończywszy na romantycznej i kolonialnej Cartagenie. Chiva to objazdowa wycieczka po mieście, przemieszczający się bar, głośna muzyka na żywo i tańce do białego rana. Taka roztańczona i głośna chiva poruszająca się ulicami miasta to niezwykle popularna forma obchodzenia urodzin, rocznic, spotkań ze znajomymi, czy po prostu sobotniej nocy. I tak lokalny, kolorowy autobus mknący po górach z pakunkami na dachu, staje się turystyczną atrakcją kolumbijskich miast i nową formą odkrywania ich uroków w rytmie tropikalnej muzyki.


Ponieważ pierwsza przeglądarka internetowa stworzona przez Bernersa-Lee była jednocześnie edytorem stron, przypisuje się mu zapoczątkowanie web 2.0, wiki, blogów i w ogóle całego UGC . Wszystko zepsuli więc i opóźnili Marc Andreessen i Eric Bina, autorzy przeglądarki Mosaic, która skupiła się na przeglądaniu, a tworzenie kodu HTML pozostawiła innym przyczyniając się do erozji powagi zawodu informatyka, bo geekiem od HTML mógł zostać każdy. Gdyby użytkownik od początku miał możliwość jednym programem oglądać i tworzyć sieć, być może nie pojawiliby się specjaliści od siedmiu boleści, którzy nie dość, że uważają się za wielkich informatyków, to ich gust ogranicza się do niebieskiego tła, a w wersji 2.0 gradientu . Musiało minąć kilka lat, żeby znaleźli się śmiałkowie, którzy przezwyciężyli fobie i zaczęli używać przeglądarek nie tylko do przeglądania. Poszukiwanie jajka i kury pozostawiam jednak innym, choć zgadzam się, że Berners-Lee na pewno wyprzedził swoją epokę, a jego pomysł wciąż może się okazać bardziej przełomowy, niż nam się teraz wydaje. Z różnych notek o blogowaniu przy okazji tych urodzinowych i terminologicznych problemów zwrócił moją uwagę wpis Schwartza , który jest CEO Suna i podąża z duchem czasu i osiągnięciami. Prowadzi dziwny dziennik marketingowo-technologiczny, który jest ciekawy choćby z takiej przyczyny, że nie wiadomo, czy pan Schwartz wyciągnie Suna z tarapatów (na razie na to się zanosi) dzięki różnym modelom biznesowym związanym z wolnym oprogramowaniem, czy wręcz przeciwnie (wciąż jest to dość prawdopodobne). Otóż Schwartz został poproszony o skomentowanie przypadku innego CEO, który komentował pod pseudonimem. Schwartz został zakwalifikowany do kategorii blogujących CEO, chociaż nie chciał. Po co więc pisze tego swojego bloga (jak głosi oficjalna nazwa)? Czy każdy, kto coś regularnie pisze w internecie w tym samym miejscu będzie już blogerem? Czy osoba, która zawsze jako jedna z pierwszych sadzi obszerny komentarz na popularnej stronie bloguje, bo w sumie regularnie i w tym samym miejscu można ją znaleźć? Schwartz w ogóle chciałby usunąć termin " blogowanie ", a jeszcze niedawno chciał być " kropką w web 2.0 ". Ale jak przystało na człowieka z kucykiem i w krawacie, blogujący CEO jest pełen sprzeczności.


KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) ( 1 ), w szczególności jego art. 113 ust. 1 lit. a) i art. 121 lit. h) w związku z jego art. 4, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2568/91 ( 2 ) określa właściwości fizyczne i chemiczne oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn oliwek oraz metody oceny tych właściwości. Metody i wartości dopuszczalne stosowane w odniesieniu do właściwości różnych rodzajów oliwy należy uaktualnić na podstawie opinii ekspertów z dziedziny chemii oraz zgodnie z wynikami prac prowadzonych w ramach Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek. (2) W szczególności, ponieważ w opinii ekspertów z dziedziny chemii zawartość estrów etylowych kwasów tłuszczowych (FAEE) i estrów metylowych kwasów tłuszczowych (FAME) jest użytecznym wskaźnikiem jakości w przypadku oliwy z oliwek ekstra z pierwszego tłoczenia, należy zatem uwzględnić wartości dopuszczalne dla tych estrów oraz metodę określania ich zawartości. (3) Aby zapewnić czas na dostosowanie się do nowych norm oraz na wprowadzenie środków niezbędnych do ich stosowania, oraz w celu uniknięcia zakłóceń w transakcjach handlowych, zmiany do niniejszego rozporządzenia należy stosować od dnia 1 kwietnia 2011 r. Z tych samych powodów należy ustanowić przepisy dotyczące oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn oliwek legalnie wyprodukowanych i oznakowanych w Unii lub legalnie do niej wwiezionych i dopuszczonych do swobodnego obrotu przed tą datą, aby mogły być wprowadzane do obrotu do momentu wyczerpania zapasów. (4) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (EWG) nr 2568/91. (5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 W rozporządzeniu (EWG) nr 2568/91 wprowadza się następujące zmiany: 1) W art. 2 ust. 1 dodaje się tiret w brzmieniu: „— metoda przedstawiona w załączniku XX dla oznaczania zawartości wosków, estrów metylowych kwasów tłuszczowych i estrów etylowych kwasów tłuszczowych metodą kapilarnej chromatografii gazowej”


Nowa gwiazda kolumbijskiego kina jest nie tylko piękna. Wszystko, co udało jej się osiągnąć, zdobyła dzięki ogromnemu talentowi. „María llena eres de gracia” (Mario pełna jesteś gracji) jest jej debiutem na kinowym ekranie. María Álvarez (Catalina Sandino Moreno) to inteligentna i odważna 17 – latka, żyjąca wspólnie z trzema pokoleniami swej rodziny w małym domku w jednym z kolumbijskich miasteczek, która pracuje na plantacji róż. Oferta dochodowej pracy, polegającej na przewiezieniu do Stanów Zjednoczonych kokainy we własnym żołądku diametralnie odmienia jej życie, zamieniając ją w mulę (mula – mulica, tak określa się w Ameryce Południowej osoby przemycające narkotyki). Dramat tej młodej dziewczyny widoczny jest podczas całego filmu: kiedy zostaje wyrzucona z pracy w typowo trzecioświatowych szklarniach, kiedy rodzina domaga się od niej pieniędzy na utrzymanie siostrzenicy, traktując ją jako źródło dochodu, a nie osobę, która pragnie decydować o swoim życiu sama, kiedy porzuca ją narzeczony i wreszcie kiedy decyduje się połknąć 62 kapsułki z kokainą i wyruszyć do Ameryki. Catalina Sandino dzięki doskonałej grze aktorskiej uczłowiecza przemytników narkotyków, takich jak María i skłania do zastanowienia się nad tym smutnym fenomenem, który jest poważnym problemem społeczno-politycznym państwa, jakim jest Kolumbia. Tym właśnie filmem, ta zaledwie 23-letnia kolumbijska aktorka dokonała niemożliwego – jako jedyna Latynoska zdobyła Nominację do najbardziej prestiżowej nagrody, jaką jest Oscar za hiszpańskojęzyczną rolę, stając w jednej linii z najbardziej liczącymi się gwiazdami wielkiego ekranu. Ta nominacja spowodowała prawdziwą burzę narodowej dumy. Jest ona bowiem ogromnym, kulturalnym triumfem dla wszystkich Kolumbijczyków, którzy każdego dnia walczą o dobre imię swojego kraju. Catalina urodziła się w Bogocie 19 kwietnia 1981 r. Ukończyła pięcioletnie studia aktorskie w Akademii Rubén Di Pietro w stolicy Kolumbii. Do roli Maríi Álvarez wybrał ją spośród ponad 800 kandydatek reżyser filmu, Amerykanin, Joshua Marston.


Strony internetowe akceptujące edycje dokonywane przez każdego, tak jak ta wiki, są często atakowane przez spamerów, którzy używają automatycznych narzędzi, aby dodawać linki prowadzące do ich stron. Chociaż te linki mogą być usunięte, jest to uciążliwe. Czasami, zwłaszcza przy dodawaniu nowych linków do strony albo przy rejestracji, wiki może pokazać obrazek z kolorowym lub zniekształconym tekstem i poprosić Cię o przepisanie zamieszczonego na nim wyrazu. Może pojawić się też prośba o wpisanie wyniku prostego działania matematycznego. Ponieważ są to zadania trudne do zautomatyzowania, takie zabezpieczenia nie uniemożliwia większości ludziom dokonywania edycji, jednocześnie skutecznie powstrzymując większość spamerów i inne automatyczne ataki. Niestety, może być to niewygodne dla użytkowników z wadą wzroku lub używających przeglądarek tekstowych lub głosowych. Obecnie nie mamy alternatywnego rozwiązania audio. Skontaktuj się z administratorami strony by uzyskać pomoc, jeśli nie możesz z tego powodu dokonywać uprawnionych edycji.


W ciągu tego roku miałam okazję sporo podróżować po Kolumbii, a szczególnie po jej Parkach Narodowych i nietkniętych cywilizacją naturalnych miejscach. Podczas tych podróży skrupulatnie notowałam obserwowane krajobrazy, zachowania ludzkie, piękne sytuacje... I teraz, przeglądając moje notatki, doszłam do wniosku, że jednym z ciekawszych tematów były dziwne drzewa, jakie udało mi się w tym roku poznać. O jednym z nich – drzewie majagua, na Wyspie Isla Grande na kolumbijskich Karaibach, które wypuszcza gałęzie w dół, już pisałam. Najfantastyczniejszym jednak drzewem, jakie udało mi się zobaczyć podczas spaceru po puszczy nad Pacyfikiem na zachodnim krańcu Kolumbii, gdzie polecieliśmy w sierpniu tego roku słuchać śpiewu zakochanych wielorybów i podziwiać ich podskoki, było chodzące drzewo. Tak, dokładnie tak... W puszczy mnóstwo jest takich właśnie naturalnych osobliwości, a jedną z nich jest właśnie chodzące drzewo. Okazuje się, że w gęstym lesie, w którym trudno o światło i gdzie generalnie panuje stale półmrok, pewien gatunek drzewa jest inteligentniejszy niż pozostałe. Kiedy drzewo nie otrzymuje wystarczającej ilości Słońca, decyduje się wykonać krok w jego stronę. Jak to robi? Wypuszcza z głównego pnia w kierunku, gdzie może otrzymać więcej światła, swego rodzaju “nogę” (czyli rodzaj powierzchniowego korzenia), który służyć będzie za podpórkę. Następnie pozwala innej nodze (tylniej i wypuszczonej wcześniej) uschnąć i w ten sposób wykonuje krok do przodu – w kierunku światła. I nie jest to wcale przenośnia. W ciągu kilku miesięcy drzewo przemieścić się może nawet o metr. Po obserwacji tej niesamowitej rośliny, do mojej głowy przychodzi mi od tego momentu obraz spacerującego za promieniami słońca lasu... Kolumbia zachwyca mnie każdego dnia...


W sobote 29 Września zainaugurują rozgrywki II Ligi Siatkówki Mężczyzn. W rozgrywkach drugiej grupy weźmie udział zespół Bzury Ozorków. Siatkarze z Ozorkowa do gry w drugiej lidze przygotowywali się od początku Sierpnia. Uczestniczyli w wielu ciężkich treningach i sparingach. W połowie Sierpnia uczestniczyli w obozie przygotowawczym w miejscowości Chodzież. Na dniach został rozegrany towarzyski turniej w Ozorkowie w którym Bzura wygrała wszystkie mecze kolejno z Czarnymi Rząśnia, Wartą Działoszyn i Wilgą Garwolin. Kadra Bzury Ozorków na sezon 2007/2008: Przyjmujący : Przemysław Antosiak, Przemysław Prawda, Adam Dębski, Piotr Janiak Środkowi : Krzysztof Domagała, Daniel Sęk, Kamil Wójcik, Mateusz Sobczak Atakujący : Marcin Sadecki Rozgrywający : Rafał Grabarczyk, Piotr Dośpiał Libero : Damian Sobczak Najbliższe mecze Bzury Ozorków: 29.09.2007 - SMS II Spała - Bzura Ozorków 06.10.2007 - Bzura Ozorków - Siatkarz Wieluń 17.10.2007 - Bzura Ozorków - Avia Świdnik


SEKCJA II: PRZEDMIOT ZAMÓWIENIA II.1) OKREŚLENIE PRZEDMIOTU ZAMÓWIENIA II.1.1) Nazwa nadana zamówieniu przez zamawiającego: Wykonanie analizy funkcjonowania działalności Użytkownika, Operatora i Przewoźnika w kontekście uwarunkowań projektu pt. PROGRAM OŻYWIENIA DRÓG WODNYCH W GDAŃSKU współfinansowanego przez Unię Europejską.. II.1.2) Rodzaj zamówienia: usługi. II.1.3) Określenie przedmiotu oraz wielkości lub zakresu zamówienia: Przedmiotem zamówienia jest usługa obejmująca: Temat nr 1: wykonanie analizy funkcjonowania działalności Operatora i Przewoźnika wraz z przedstawieniem roli Użytkownika, Operatora i Przewoźnika w kontekście uwarunkowań projektu pt. PROGRAM OŻYWIENIA DRÓG WODNYCH W GDAŃSKU z dofinansowaniem z Unii Europejskiej, realizowanego w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013, Oś priorytetowa 6 Polska gospodarka na rynku międzynarodowym, Działanie 6.4 Inwestycje turystyczne o znaczeniu ponadregionalnym; Temat nr 2: wykonanie opracowania obejmującego opis przedmiotu zamówienia, warunki zamówienia oraz wzór umowy - w celu przeprowadzenia zamówienia publicznego na wybór Operatora w ramach wyżej wymienionego projektu pt. PROGRAM OŻYWIENIA DRÓG WODNYCH W GDAŃSKU; Temat nr 3: wykonanie poprawek, uzupełnień i modyfikacji dotyczących analizy, o której mowa w temacie nr 1 oraz opracowania, o którym mowa w temacie nr 2 przedmiotowego zamówienia, niezbędnych dla przeprowadzenia zamówienia publicznego na wybór Operatora.. II.1.4) Czy przewiduje się udzielenie zamówień uzupełniających: nie. II.1.5) Wspólny Słownik Zamówień (CPV): 79.31.40.00-8, 79.13.10.00-1. II.1.6) Czy dopuszcza się złożenie oferty częściowej: nie. II.1.7) Czy dopuszcza się złożenie oferty wariantowej: nie. II.2) CZAS TRWANIA ZAMÓWIENIA LUB TERMIN WYKONANIA: Okres w dniach: 20.


Usiadła na krześle wstawionym we framugę okna. Oparła łokieć, z którego zsunęła się niebieska flanelowa matinka, i patrzała ciągle w przestrzeń. Lecz teraz nie liczyła lamp i nie równała siły światła ze światłem lamp płonących na ulicach Warszawy - cofnęła się jakby wstecz, jakby w głąb siebie i mimo chęci i woli zaczęła przeżywać swoje codzienne, zwykłe życie, tam na Wareckiej, na drugim piętrze, we wnętrzu niewielkiego mieszkania, w którym tłoczyli się w kilkoro, zawsze skryci, nieufni, jakby wszyscy w niedomówieniach i domysłach pogrążeni. Ten brak szczerości był znamienną cechą całego ich pożycia. Każde dziecko miało już w sobie to coś "między liniami", czego nie wykazywało w chwili nawet, zda się, najserdeczniejszej. Czy szło to od matki, czy od ojca, tego zbadać nikt nie mógł, bo pomiędzy Tuśką a jej mężem było pod tym względem wielkie podobieństwo, nieledwie identyczność moralna. - Zawsze politykujemy... - myślała nieraz Tuśka i gdy całowała w głowę wychodzącego z domu do szkoły syna, czuła, że to "polityka", to poddanie się grzeczne chłopca i to jej niby rozserdecznione zbliżenie, ten wiatyk na drogę... W ciasnym mieszkaniu, gdzie najlepszy pokój stał pustką, "salonem" ochrzczony i zastawiony masą palm i fikusów, nikt z tych ludzi kilkorga nie obijał się o drugiego moralnie ani fizycznie i nikt nikomu przemocą do duszy się nie wdzierał. Obchodzili się cicho i mieli dla siebie zdawkowe uśmiechy. Gdy powiększyło się ich grono o jedną jeszcze żywą istotę, przyjmowano ją z pewną kurtuazją, ścieśniając się tylko trochę na przestrzeni życiowej. - Tak będzie najlepiej, cicho i spokojnie - zdawali się mówić do siebie wszyscy, gdy zgromadzili się przy obiedzie lub wieczornej herbacie. Rozmawiali wtedy, ale była to rozmowa nie poruszająca nigdy tej drugiej warstwy ich dusz. Zdawało się, że czynią to przez delikatność, a była to, zda się, trwoga, aby nie ujrzeć nagle właściwych swych rusztowań. Błędy i nałogi dzieci, jakkolwiek pod pokrywką grzecznego ułożenia schowane, istniały niemniej groźne i tragiczne. Nie poruszało się nigdy ich kwestii, obchodziło się mimo, tak jak ich skrofuliczne tendencje organizmu...


OBWIESZCZENIE Na podstawie art. 74 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jednolity - Dz. U. z 2008 r., Nr 199, poz. 1227 ze zm.), art. 49 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity - Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 10 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity - Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), informuje o możliwości zapoznania się i wypowiedzenia co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu budynków jednorodzinnych w zabudowie grupowej i bliźniaczej w sąsiedztwie osiedla "Lubczykowa Góra" oraz trafostacji, przedsięwzięcie realizowane będzie w Poznaniu na działkach nr 56/51, 56/52, 56/53, 56/54, 56/55, 56/56, 56/57, 56/58, 56/59, 56/60, 56/61, 56/62, ark. 24 obręb Radojewo oraz nr 56/16, 56/17, 57/7, ark. 9 obręb Radojewo i nr 57/8, ark. 10 obręb Radojewo, po rozpatrzeniu wniosku po rozpatrzeniu wniosku Inwestora: Trust S.A., ul. Błażeja 6, 61-608 Poznań, oraz po zasięgnięciu opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Poznaniu i Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Poznaniu W związku z powyższym informuje się, iż w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego zawiadomienia strony postępowania mogą zapoznać się z całością akt sprawy i wypowiedzieć się co do zebranych materiałów w siedzibie Urzędu Miasta Poznania Wydział Ochrony Środowiska, ul. Gronowa 22a, 61-655 Poznań, pok. 107 w godzinach urzędowania (pn., czw. 800-1700, wt., śr., pt. 730-1530) Doręczenie uważa się za dokonane po upływie 14 dni od dnia publicznego ogłoszenia.


DC Comics - chyba najbardziej znany wydawca komiksów na świecie - pracuje nad serwisem, w którym internauci będą mogli umieszczać własne prace. Najlepsi dostaną wynagrodzenie i staną przed szansą na światową karierę. Kolejny sektor rynku mediów otwiera się na sieć. Inicjatywa o nazwie Zudacomics ma być przepustką do kariery dla komiksiarzy-amatorów. Redaktorzy DC będą bowiem co miesiąc wybierać spośród zgłoszonych prac 10 ich zdaniem najlepszych. Te trafią na stronę i zostaną poddane ocenie internautów. Więc jeśli macie w szufladzie kilka plansz, może warto spróbować?


2007-08-31: Po przesłuchaniach: Kaczmarek z zarzutem utrudniania śledztwa Po przesłuchaniu Janusza Kaczmarka, Jaromira Netzela i Konrada Kornatowskiego w sprawie przecieku z akcji CBA w ministerstwie rolnictwa, które zakończyło się w nocy, Kaczmarek usłyszał zarzut utrudniania śledztwa poprzez składanie fałszywych zeznań. Zarzuty wobec pozostałych zatrzymanych nie są znane. Około godziny 23:30 z gmachu prokuratury okręgowej w Warszawie pod eskortą wyprowadzono do samochodu Netzla. Po kilku minutach funkcjonariusze ABW w kominiarkach wyprowadzili do kolejnego służbowego samochodu Kaczmarka. Konrad Kornatowski wyszedł po godzinie 2:00 w nocy - podała „Rzeczpospolita”. Prokurator krajowy Dariusz Barski zapowiedział, że dziś ma być kontynuowane przesłuchanie prezesa PZU Jaromira Netzla i byłego szefa policji Konrada Kornatowskiego. Prokurator dodał, że Janusz Kaczmarek nie zeznawał. Dziś najprawdopodobniej okaże się, czy prokuratura wniesie do sądu o aresztowanie całej trójki, w sobotę rano mija bowiem 48-godzinny termin dopuszczalnego zatrzymania bez decyzji sądu. Lech Kaczyński oświadczył, że nie jest zaskoczony zatrzymaniem Janusza Kaczmarka. Powiedział również, że cała ta sprawa jest dla niego niemiła. "Człowiekiem, który wylansował Janusza Kaczmarka, byłem ja" - dodał Lech Kaczyński.


Ruszyliśmy w pochód. Żyd Wieczny Tułacz wkrótce złączył się z nami i tak dalej ciągnął opowiadanie swoich przygód. DALSZY CIĄG HISTORII ŻYDA WIECZNEGO TUŁACZA Nauki mądrego Cheromona były daleko dłuższe od wyciągu, jaki wam uczyniłem. Ogólnym ich wnioskiem było, że pewien prorok, imieniem Bitys, dowiódł w swoich dziełach istnienia Boga i aniołów, i że drugi prorok, nazwany Thot, osłonił te pojęcia ciemną metafizyką, która zdawała się tym wznioślejszą. W teologii tej Bóg. którego nazywano Ojcem, czczony był jodynie przez milczenie; wszelako gdy chciano wyrazić, że sam sobie wystarcza, mówiono, że jest swoim własnym ojcem i własnym synem. Czczono go także pod postacią syna i wtedy nazywano "rozumem bożym" lub Thotem, co znaczy po egipsku - przekonanie. Na koniec, ponieważ spostrzegano w naturze ducha i materię, poczytywano ducha za emanację Boga i przedstawiano go pływającego po ile, jak to wam już gdzie indziej powiedziałem. Twórca tej metafizyki zwany był "trzykroć wielkim". Plato, który przepędził osiemnaście lat w Egipcie, wprowadził do Grecji naukę o Słowie, za co uzyskał od Greków przydomek boskiego. Cheremon utrzymywał, że wszystko to nie istniało zupełnie w duchu dawnej religii egipskiej, że ta zmieniła się, gdyż w ogóle zmiana leży w naturze każdej religii. Zdanie jogo pod tym względem wkrótce potwierdziły wypadki zaszłe w synagodze aleksandryjskiej. Nie byłem jedynym Żydem, który badał teologię egipską; inni także zasmakowali w niej, zwłaszcza zaś oczarował ich duch enigmatyczny, który panował w całej egipskiej literaturze, a który pochodził zapewne z pisma hieroglificznego i z zasady nieprzywiązywania się do symbolu, ale do myśli w nim ukrytej. Nasi rabinowie aleksandryjscy pragnęli także mieć zagadki do rozwiązywania i wyobrazili sobie, że pisma Mojżesza, jakkolwiek przedstawiają opowiadania faktów i rzeczywistą historię, są wszelako pisane z tak boską sztuką, że obok myśli dziejowej skrywają jeszcze myśl inną, tajemniczą i alegoryczną. Niektórzy z naszych uczonych wyjaśnili tę myśl ukrytą z przenikliwością, która im zaszczyt w owym czasie przyniosła, jednakże ze wszystkich rabinów najwięcej odznaczył się Filon. Długie badania nad Platonem wprawiły go w rzucanie pozornego światła na ciemności metafizyki, stąd też nazywano go Platonem synagogi.


- Gdyby droga była prosta, to by było nudno - powiedział Tomasz. - Ale na pewno bezpieczniej! - skwitował odważnie jego znajomy, po czym wsadził nos w kubek z ciepłą kawą. - Może masz rację - odrzekł bez przekonania Tomasz i szybko dorzucił - Bezpieczeństwo - bezpieczeństwem, a życie - życiem! - To żeś teraz wymyślił - odpowiedział współrozmówca. - Ale spójrz! - Tomasz nie poddawał się. - Wyobraź sobie... - Wyobrażam - przerwał niegrzecznie znajomy. - Wyobraź sobie, że twoje życie to jedna prosta. Bez zakrętów, bez wzniesień i dolin. Przyjemna trasa, bo równa. Ale tylko do czasu. Dość szybko zaczniesz zauważać brak urozmaiceń. Tomasz rozpoczął swoją wypowiedź, a znudzony kompan odstawił kubek na brzeg stołu i zaczął drapać się po brodzie. Po chwili zapytał zaciekawiony: - No czyli, że co. Że jak trasa równa, to nie jest ciekawa? Ja się staram prowadzić takie życie, jakie prowadzę. Bez ekscesów i zbytnich uniesień. Bez emocji. Za to trzeźwo patrzę i ciągle analizuję. Co by zmienić, co poprawić, co by tu nowego odkryć. Ha! - Moment - przerwał wyraźnie ożywiony Tomasz. - Zaczynasz mieszać się w swoich wywodach. Najpierw mówisz, że prowadzisz życie bez ekscesów, a po chwili dodajesz, że ciągle szukasz, co by tu nowego odkryć. Czyli jednak szukasz tych emocji? - O tym nie pomyślałem - znajomy odpowiedział lekko zmieszany. - Chodziło mi bardziej o życie bez uczuć. Tak jest wygodniej. To tak, jakbyś nie musiał jeździć po tych twoich zakrętach. Wyrzucasz kierownicę i wio, przez świat! - nawiązał chętnie do użytej przenośni. - Ale właśnie dzięki zakrętom nie jest się biernym - Tomasz próbował przekonać kolegę. - Cały czas musisz czuwać, żeby nie wypaść z trasy. A nawet, bo może się tak stać, jeśli wypadniesz, zaraz kontrujesz i jedziesz dalej. Mało tego, za zakrętem może się okazać, że przed tobą roztacza się nowy, piękny krajobraz i widoki, o których nigdy wcześniej nie śniłeś! Niekiedy warto zjechać z tej twojej autostrady w boczną drogę i zacząć dostrzegać piękno, na które wcześniej było się ślepym! Nie ma co tracić czasu na życie bez wypełnienia, bez smaku i kolorów! Znajomy szybkim ruchem ręki podniósł kubek i wypił resztkę kawy, oczyścił językiem zęby z fusów i podsumował, kiwnąwszy głową, mówiąc: - Czyli, że jak? To uczucia nadają naszym marnym żywotom sensu? - No. - skwitował krótko Tomasz. Odsunął krzesło, na którym siedział, wstał, wziął swój znoszony płaszcz i rzekł na pożegnanie: - Tym się różnimy od zwierząt. Umiemy kochać.


Dziennik Ustaw z 29 kwietnia 2005 Nr 75 poz. 660 o zabezpieczeniu społecznym między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów, podpisana w Warszawie dnia 26 marca 2003 r. W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ podaje do powszechnej wiadomości: W dniu 26 marca 2003 r. została podpisana w Warszawie Umowa o zabezpieczeniu społecznym między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów, w następującym brzmieniu: o zabezpieczeniu społecznym między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów Rzeczpospolita Polska i Królestwo Niderlandów, zwane dalej " Umawiającymi się Stronami ", mając życzenie ustanowienia stosunków w dziedzinie zabezpieczenia społecznego, pragnąc uregulować współpracę między obu Państwami, aby zapewnić egzekwowanie ustawodawstwa jednego Państwa w drugim Państwie, uzgodniły, co następuje: TYTUŁ I 1. Dla potrzeb niniejszej umowy: a) " terytorium " w odniesieniu do Rzeczypospolitej Polskiej oznacza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; w odniesieniu do Królestwa Niderlandów oznacza terytorium Królestwa w Europie, b) " obywatel " oznacza osobę mającą obywatelstwo jednej z Umawiających się Stron; c) " ustawodawstwo " oznacza ustawodawstwo dotyczące dziedzin zabezpieczenia społecznego, o których mowa w artykule 2, d) " właściwa władza " oznacza Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej, Ministra Zdrowia i Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w odniesieniu do Rzeczypospolitej Polskiej oraz Ministra Spraw Socjalnych i Zatrudnienia i Ministra Zdrowia, Opieki Społecznej i Sportu w odniesieniu do Królestwa Niderlandów, e) " właściwa instytucja " oznacza instytucję upoważnioną do stosowania ustawodawstwa, f) " świadczenie pieniężne " oznacza każde świadczenie pieniężne, emeryturę lub rentę, przewidziane w ustawodawstwie jednej z Umawiających się Stron, i obejmuje wszelkie dodatki lub podwyżki, które odnoszą się do tego świadczenia, emerytury lub renty na mocy ustawodawstwa, g) " świadczenia rzeczowe " oznacza świadczenia zdrowotne przewidziane w ustawodawstwie każdej z Umawiających się Stron, h) " miejsce zamieszkania " oznacza miejsce stałego pobytu, i) " miejsce pobytu " oznacza miejsce tymczasowego pobytu,


Do obiektów o konstrukcji zbliżonej do koparek wieloczerpakowych można zaliczyć mosty rzeczne o stalowej konstrukcji, platformy wiertnicze i wieżowce. Oddziałujące na nie obciążenia o największych wartościach pochodzą głównie od trzęsień ziemi, nagłych uderzeń wiatru (np. tornada, pionowe podmuchy wiatru – tzw. microbursts), uderzeń fal morskich i kier lodowych. Problem wytrzymałości tych struktur na intensywne obciążenia spostrzeżono stosunkowo dawno, bo już w latach 30-tych ubiegłego wieku. Długo jednak rozważania nad ich dynamika ograniczały się do odkrywania parametrów modalnych i ich liniowej superpozycji. Opracowano cały szereg różnorodnych metod służących estymacji modalnych częstotliwości, postaci i tłumienia (Teoretycznych, Eksploatacyjnych lub Eksperymentalnych, typu Input-Output lub typu Output-Only, w dziedzinie czasu lub w dziedzinie częstotliwości). Spośród ich niezliczonej liczby powstałej zarówno za granica, jak i w kraju można wymienić przykładowo: metoda Random Decrement, wykorzystanie transformacji falkowej, metoda Eigensystem Realization Algorythm i jej warianty, metoda Ibrahim Time Domain i jej modyfikacje, metoda Harmonic Indicator. Analizie modalnej poddawano również ustroje koparek wieloczerpakowych, szczególnie z wykorzystaniem Metody Elementów Skończonych. Jak jednak spostrzeżono, możliwości zastosowania analizy modalnej do badania dynamiki konstrukcji nie są nieograniczone. Pojawiająca się w układach dynamicznych nieliniowość nie daje się w prosty i użyteczny inżyniersko sposób opisać parametrami modalnymi. Mimo tej powszechnej świadomości, autorowi udało się odnaleźć stosunkowo niewiele prac traktujących w taki sposób o drganiach nieustalonych wymienionych wcześniej konstrukcji. Jednakże poglądy w nich wyrażone są spójne z poglądami przytoczonymi i opisanymi w rozdziale 3. – zaburzenia drgań ustrojów pojawiają się wraz z obciążeniami impulsowymi. Nie jest to jednak 100%-owa korelacja, a jej warunki zmieniają się w zależności od badanego systemu. W przypadku uderzeń kry lodowej w konstrukcje platformy morskiej dużą rolę w kształtowaniu charakteru powstających drgań – poza siłą uderzenia – odgrywa również względna prędkość obu tych elementów. W przypadku wpływu trzęsień ziemi na drgania budynków stwierdzono, że pojawienie się drgań nieustalonych uzależnione jest od czasu trwania impulsu obciążenia, wartości amplitudy odpowiedzi ustroju oraz własności przyjętego materiału konstrukcyjnego. Metodą propagacji fal w innej publikacji określono wartości mocy fali wymuszeń sejsmicznych doprowadzających do powstawania nieustalonych drgań budynku. Wnioski takie autorzy przytoczonych publikacji formułowali na podstawie eksperymentów przeprowadzanych laboratoryjnie. Taka dogodność nie istnieje jednak w przypadku koparek wieloczerpakowych. Szczególnie, że konstrukcje koparek – nawet tego samego typu – różnią się od siebie w sposób, który istotnie wpływa na zróżnicowanie ich dynamicznego zachowania. Drugą kwestią jest również możliwość bezpośredniego pomiaru siły wymuszającej (drgań sejsmicznych, fal morskich, wiatru), która jak dotąd nie została opracowana dla procesu urabiania koparkami kołowymi.


Choroba jest rzeczywiście dość paskudna (patrz niemiłe zdjęcie), ale znana od dawna, w żadnym wypadku „tajemnicza”; od dawna wiadomo zresztą, że gronkowiec złocisty to w ogóle wyjątkowo wredne bydlę. Choroba czasami faktycznie uśmierca, ale grypa też. W dodatku żadnym z przeczytanych przeze mnie tekstów nie ma mowy o przenoszeniu bakterii drogą płciową, w szczególności podczas stosunków homoseksualnych. Po co to pisać takie niesprawdzone bajki? Jak się to ma do rzetelności dziennikarskiej? Czy tylko dlatego, że takie wiadomości „przypaszą” katoendeckiej „wierchuszce” gazety i postraszą małokumatych? No teksty „naukowe” w dziennikach, bez względu na to, czy są publikowane w „GW”, „Rz”, czy „Dz” są marnej jakości i rzeczywiście zazwyczaj mają zadanie przyciągnąć uwagę sensacyjnym tytułem, natomiast treść zazwyczaj nijaka ma z nauką niewiele wspólnego. W prasie często pojawiają się artykuły nt. tzw. „sensacji archeologicznych”. Miałem przyjemność nieraz zetknąć się z osobnikami, którzy twierdzili, że pisują dla dzienników regionalnych. Pominę milczeniem fakt, że zależało im przede wszystkim na tejże sensacji, czytaj: złoto, skarby i inne precjoza, a nie interesowało ich to, co jest celem takich badań, czyli wyjaśnienie, jak żyli ludzie (nie ci z elit – tym zajmuje się historia) w przeszłości. Najgorsze było to, że ci panowie przetwarzali informacji, które im dostarczaliśmy w sposób, który zmieniał ich sens, ale był zgodny z oczekiwaniami redaktorów. Czasami, aż się prosi zarządać autoryzacji, bo wymieniają nazwiska „badaczy” i przypisują im wypowiedzi, które mogą być dla takiej osoby kompromitujące. Nie wiem, jak to jest z innymi dziedzinami, zapewne nie lepiej, więc może niech gazety odpuszczą sobie misję nauczania. „W dodatku żadnym z przeczytanych przeze mnie tekstów nie ma mowy o przenoszeniu bakterii drogą płciową, w szczególności podczas stosunków homoseksualnych.” Bo kiepsko pan szukal.


Bardzo proszę o zabranie głosu pana posła Wojciecha Saługę, Platforma Obywatelska. Nie ma. Proszę o zabranie głosu pana posła Krzysztofa Gadowskiego, Platforma Obywatelska. (Głos z sali: Nie ma.) (Poseł Anna Paluch: Co za rejterada?) Proszę o zabranie głosu pana posła Edwarda Wojtasa, Polskie Stronnictwo Ludowe. (Głos z sali: Nie ma.) Proszę o zabranie głosu pana posła Artura Ostrowskiego, Lewica i Demokraci. Jeśli posłowie zgłoszą się później, oczywiście udzielę głosu. (Oklaski) Poseł Artur Ostrowski: Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Moje pytania będą dotyczyć województwa łódzkiego. Od roku 2005 Piotrków Trybunalski czeka na decyzję w sprawie dofinansowania ze środków Funduszu Spójności modernizacji oczyszczalni ścieków. Przekładane są kolejne terminy, wydanie decyzji, rosną koszty tego przedsięwzięcia. Zaczynaliśmy od 120 mln, obecnie koszt wynosi już ponad 222 mln zł. I nie mówię o kosztach społecznych niezrealizowania tej bardzo ważnej inwestycji. Pytanie do pani minister: Kiedy zostanie podjęta decyzja o dofinansowaniu tego kluczowego dla województwa łódzkiego projektu? Następne pytanie: Jak długo gmina może czekać na podpisanie umowy finansowej z urzędem wojewódzkim? Jest taki projekt dotyczący e-urzędu w Piotrkowie Trybunalskim, który czeka już ponad 9 miesięcy – i nadal nic. Po wydaniu przez urząd marszałkowski decyzji o wyborze projektu projekt wpadł w taką urzędniczą czarną dziurę. Pytanie ostatnie: Czy pani minister potwierdza, że zmiana lokalizacji trasy S8 z bełchatowsko-piotrkowskiej na tzw. łódzką spowoduje utratę środków unijnych na budowę drogi z Wrocławia do Warszawy? Dziękuję bardzo. (Oklaski) Wicemarszałek Krzysztof Putra: Dziękuję bardzo panu posłowi. Bardzo proszę o zabranie głosu pana posła Tadeusza Arkita, Platforma Obywatelska. Poseł Tadeusz Arkit: Panie Marszałku! Szanowna Pani Minister! Wysoki Sejmie! Zanim zadam pani minister pytanie, pozwolę sobie zapytać niektórych poprzedników, ile razy udawalości państwo świętych Mikołajów, obiecując wszystkim, że dostaną pieniądze na każdy projekt, szczególnie zaś w okresie przed wyborami. Mam prawo zadawać takie pytania, gdyż do tej pory byłem burmistrzem małej gminy Libiąż i miałem przyjemność skutecznie realizować wiele inwestycji ze środków unijnych, począwszy od lokalnych w mojej gminie, a skończywszy na potężnej, jednej z największych w Małopolsce, dotacji unijnej z Funduszu Spójności na kanalizację, realizowanej aktualnie w tych gminach dla Międzygminnego Związku Chrzanowa, Lubiąża i Trzebini, któremu szefowałem.


Początek spotkania zdominowały elektryki. Andy jeździł Lazerem ZX-5, Adam Cyclonem D4, Jarek Losi XXX-CR, Hubert Rustlerem. Jedynie Piotrek jeździł spalinowym Lightningiem Stadium 10. Tor był bardzo suchy, więc parę osób eksperymentowało z oponami. Dla Losi XXX-CR najtrafniejszym zestawieniem tego dnia okazały się opony Losi X-2000 i duży spoiler JConcepts. Spalinowy MGT 3.0, którego docieraliśmy na poprzednich spotkaniach, wyjechał po raz pierwszy na tor. Zdaniem Piotrka, który przejechał kilka kółek tym modelem, prowadzi się on całkiem dobrze, pomimo typowego dla monster trucków bardzo wysokiego zawieszenia. Szczególnie zaskoczył nas bardzo dobry skręt modelu. Co prawda suchy i mało przyczepny tor na pewno to ułatwiał, ale widać ze zamontowane w modelu serwo daje sobie radę z ogromnymi kołami. Adam i Bazyl docierali silnik O.S. Max 21VG zamontowany w modelu Hot Bodies Lightning. Silnik ma konstrukcję ABL (Advanced Bi-Metallic Liner), która wyróżnia się pokryciem mosiężnego cylindra dwoma warstwami specjalnie zaprojektowanych stopów (w typowych silnikach o konstrukcji ABC mosiężny cylinder pokryty jest pojedynczą warstwą chromu). Według informacji producenta konstrukcja ABL zapewnia lepszą wytrzymałość cylindra na temperaturę i zużycie mechaniczne.


Od dzisiaj oficjalnie gra Sztab XIV FINAŁU WOŚP w Ozorkowie ( lista sztabów ). Serdecznie zapraszamy do współpracy wszystkie osoby o wielkich sercach.


A jej wtedy dusza ze strachu zakrzepła na ten lity kamień. Szczęściem, że nim jeszcze chłopaka docucili, wywalili się z boru na drogę i powiedali, jak było, a może w pacierz sama już dojrzała przy ojcowym wozie Antka żywego: jako trup był siny, okrwawiony, zgoła nieprzytomny. Juści, że ją płacz chwycił i boleść ozdzierała, ale się przemogła, ile że ją ociec, stary Bylica, odciągnął na bok i cicho powiedział: – Stary wnet zamrze, Antek o Bożym świecie nie wie, a w Borynowej chałupie nikogój, j jeszcze się kowal tam wniesie i nikto go już nie wygoni!... Zmiarkowała rychło, że w dyrdy poleciała do chałupy, zabrała dzieci i co było na podorędziu ze szmat, resztę zaś zdała na Weronczyną opiekę i przeniosła się chybcikiem na dawne miejsce, po drugiej stronie Borynowej chałupy. Jeszczech Borynę opatrywał Jambroży, jeszczech ludzie byli się nie rozeszli, jeszczech cała wieś wrzała uciechą a gdzie jękami pobitych, a ona cichuśko się wniesła i osiadła na amen. A stróżowała pilnie: toć Antkowy też był gront, a stary ledwie zipał i mógł leda pacierz wyciągnąć kulasy. Wiadomo przecież, iż któren pierwszy dopadnie dziedzictwa i wczepi weń pazury, to i niełacno go oderwać, i prawo za sobą będzie miał. Co jej tam znaczyły kowalowe krzyki i groźby, którymi jej bronił wstępu, srodze zgniewany, iż go uprzedziła! Pytać się to miała kogój o przyzwoleństwo, chyciła się ziemi, a jak ta suka warowała i broniła swojego, pewna rychłej śmierci starego i że Antka wezmą, bo ją był o tym uprzedził Rocho. To i komu się to miała oddać w opiekę? Kiej wiadomo, że jak się sam człowiek nie przyłoży, to mu i Pan Jezus nie dołoży. Nie płaczem i skamlaniem dochodzi się swego, a jeno tymi kwardymi, nieustępliwymi pazurami – wiedziała ci ona już o tym, wiedziała! Więc choć i Antka wzieni, uspokoiła się rychło, bo co poredzisz przeciw doli, człowieku? czym się oprzesz, kruszyno?


2007-01-27: Prokuratura zbada DNA Leppera Na początku przyszłego tygodnia łódzka prokuratura zwróci się do wicepremiera Andrzeja Leppera o poddanie się badaniom DNA. Chodzi o ustalenie ojcostwa najmłodszego dziecka Anety Krawczyk. W piątek media podały, że Lepper, nie czekając na decyzję prokuratury, sam zrobił za granicą badania DNA i wynika z nich, że nie jest ojcem dziecka Anety Krawczyk. Jednak lider Samoobrony zaprzeczył tym doniesieniom. Z kolei Krawczyk oświadczyła, że badania nie są potrzebne, bo Lepper nie jest ojcem jej dziecka.


VerliHub jest serwerem protokołu Direct Connect działającym pod systemem operacyjnym opartym o jądro Linux, napisany w całości w C++. Spośród innych serwerów tego typu wyróżnia go duża wszechstronność: obsługa bazy MySQL, małe zużycie procesora i RAM'u, zabezpieczenia przed spamem, możliwość dodawania własnoręcznie napisanych botów oraz plugin'ów, które wielokrotnie podnoszą możliwości samego VerliHub'a. Instalację VerliHub'a przedstawię na przykładzie wersji verlihub-0.9.8d_RC1-1. Żeby zacząć przygodę z serwerem DC nie wystarczy jednak sam verlihub. Potrzebne jest także parę dodatkowych paczek, oto one: gcc w wersji >=3.2 MySQL (wersja 3.23 albo wyższa), biblioteka pcre (Perl-compatible regular expression library) GeoIP. Jeśli już będziemy mieli zainstalowane wszystkie wymagane składniki i ściągniętego verlihuba. Możemy przejść do właściwych działań. Kompilujemy i instalujemy. Gdy mamy już ściągniętego verlihuba, wykonujemy następujące czynności, w zależności od postaci początkowej huba. W przypadku gdy mamy archiwum .tar z kodem źródłowym, musimy owe archiwum rozpakować, a następnie skompilować i w końcu zainstalować. Wykonujemy to za pomocą poniższych komend: tar -zxvf verlihub-0.9.8d_RC1-1.tar.gz cd /root/verlihub-0.9.8d_RC1-1 ./configure make make install. Gdy posiadamy gotową paczkę RPM, sprawa jest prostsza, ponieważ wykonujemy tylko jedno polecenie: rpm –ivh verlihub-0.9.8d_RC1-1.i386.rpm W przypadku dystrybucji debianowych sprawa też przedstawia się prosto: apt-get install verlihub Zanim uruchomimy huba, najpierw trzeba przebrnąć przez skrypt konfiguracyjny. W katalogu, do którego rozpakowaliśmy huba znajdziemy katalog scripts . Przechodzimy do tego katalogu i uruchamiamy skrypt vh_install .


17 maja br. o godz. 17.00 z okazji 1 rocznicy śmierci i 86 rocznicy urodzin Jana Pawła II w czytelni Miejskiej Biblioteki Publicznej w Ozorkowie przy ul. Listopadowej 6 odbędzie się koncert pt. " Droga do świętości " w wykonaniu zespołu " MARCATO " ze Szkoły Podstawowej nr 5. Zapraszamy!


❀ Astrolog nie przepowiada przyszłości i nie wyznacza jej, tylko interpretuje profesjonalnie wykonany kosmogram urodzeniowy, który jest zapisem dynamicznego i probabilistycznego, zmieniającego się w czasie według znanych nam reguł, układu planet w momencie narodzin. ❀ Ta wiedza wielu fascynuje i wielu poraża, stąd tyle bezsensownych opinii na jej temat. Kosmogram pokazuje bowiem zakres potencjałów, szans i możliwości człowieka (czy np. narodu) oraz sposoby i czas jego aktualizacji, pokazuje, jak i kiedy zmaksymalizować minimalne możliwości i szansę oraz zminimalizować maksymalne zagrożenia i straty, co bardziej przypomina przecież teorię minimaksu matematycznej teorii gier niż jakiekolwiek wieszczenie. prof. Jerzy Prokopiuk To nie gwiazdy wyznaczają los człowieka i nie one sterują ludzkimi poczynaniami. Ich obecność uzmysławia nam jedynie to, że jesteśmy dziećmi wszechświata, podlegamy prawom przyrody, w tym również mało jeszcze zbadanym wpływom kosmosu. Astrologia jest więc studium tego, jak Ziemia współdziała z kosmicznym środowiskiem i dla swoich potrzeb stosuje język psychologii matematycznej, bazujący na obliczeniach astronomicznych. ❀ Astrologia jest bez wątpienia jednym z najstarszych, ale i najbardziej złożonych systemów wiedzy. Jest to zresztą system znacznie bardziej spójny wewnętrznie i logicznie (choć przede wszystkim empirycznie) uzasadniony, niż wydaje się to zarówno krytykom, jak i powierzchownym jej " znawcom ", " fachowo " rozprawiającym o właściwościach poszczególnych znaków zodiaku. Istnieją przesłanki, a nawet empiryczne dowody, by sądzić, że obie te grupy mają, w najlepszym wypadku, bardzo mgliste rozumienie tego czym w rzeczywistości jest astrologia. Nie wiedzą też najczęściej, że Zodiak to tylko jej drobny fragment, jak i tego, że jest on znacznie głębszy w swojej wymowie i znaczeniu, e, niż to wynika z analizy treściowej pokaźnej większości aktualnie dostępnych na rynku publikacji z tej dziedziny. Wojciech Eichelberger (psycholog) Do astrologii zostałem przekonany w sposób empiryczny. Mój arogancki racjonalizm otrzymał bolesną lekcję pokory. ❀ Profesjonalny horoskop to taki, który precyzyjnie i jasno opisuje zasady naszej indywidualnej gry z losem, daje pojęcie o atutach, jakimi dysponujemy, a także wskazuje na to, czego powinniśmy się nauczyć, co w sobie rozwinąć a czego unikać aby stawać się mistrzami swojego rozdania.


Skrętek Skrętek (a. skrętka, ang. helicoid cyme, scorpioid, łac. bostryx) – rodzaj kwiatostanu z grupy wierzchotek jednoramiennych. Ma kwiat na szczycie pędu. Gdy kwiat ten zaczyna się rozwijać, z kąta liścia wyrasta odgałęzienie drugiego rzędu, które znowu kończy się kwiatem. Kolejne odgałęzienia wyrastają zawsze po tej samej stronie. Skrętek jest bardzo podobny do sierpika, z tą różnicą, że widziany z góry jest zygzakowaty, podczas, gdy sierpik widziany z góry ma kwiaty ułożone w prostej linii. Sierpiki występują np. w rodzinie ogórecznikowatych. Kwiaty w skrętku zaczynają kwitnąć od kwiatu znajdującego się na głównej osi, stopniowo w kierunku pojawiających się osi drugiego, trzeciego i następnych rzędów. Listki, z kątów których wyrastają te osie noszą nazwę podsadek.


All your content are belong to us Konkursy w stylu " wymyśl nam hasło reklamowe, logo i strategię biznesową na trzy lata - możesz wygrać czapkę z daszkiem " nie są niczym nowym, ale internet pozwala na więcej. Można na przykład zrobić aplikację do obróbki zdjęć, która przejmuje prawa autorskie, jeśli zdjęcia będzie się przy jej pomocy udostępniać. Można też zrobić zawody remikserskie, w których zwycięzca nie dostanie nic, a organizator wręcz przeciwnie. Adobe udostępnił niedawno program Photoshop Express , apetycznie wyglądającą odpowiedź na Picasę i zapewne na jakieś makowskie wynalazki . Co to jednak byłaby za aplikacja internetowa, gdyby nie dawała możliwości przechowywania zdjęć i chwalenia się nimi publicznie? Zdaje się jednak, że w Adobe opacznie zrozumiano metaforę kotła - wszystko co znajdzie się w kotle, staje się własnością właściciela chochli. Adobe automatycznie udziela sobie licencji na wszystkie zdjęcia udostępniane publicznie w ramach internetowego Photoshopa i może z nimi robić cokolwiek (dla porównania - w ramach Picasy Google daje sobie prawo wyświetlać zdjęcia dodane przez użytkownika oraz korzystać z nich w celu promowania swoich serwisów). Takie warunki nie spodobały się jednak potencjalnym użytkownikom i od kilku dni sztab prawników Adobe pracuje nad ich zmianą. Tymczasowo aplikacja działa, ludzie z niej pewnie korzystają, a Adobe udziela sobie licencji. Radiohead, po sukcesie marketingowym płyty In Rainbows dostępnej przez chwilę w internecie, postanowił bardziej twórczo wykorzystać Nowe Wspaniałe Sposoby Dystrybucji (czytaj: iTunes). Ogłosił konkurs na remiks piosenki Nude, w iTunes można kupić odpowiedni zestaw ścieżek. Korzystanie z iTunes jako pośrednika zawęża oczywiście potencjalny krąg uczestników do krajów, które Apple uznał za wystarczająco rozwinięte lub innymi słowy, za kraje, w których wystarczająco wiele osób może pozwolić sobie na iPoda. A skoro już im tak dobrze, to po co dawać im jeszcze prawa do remiksów, które sami sobie na swoich makach zremiksują? Nie dość, że Radiohead i wytwórnia przejmą wszystkie prawa majątkowe, zostaną podpisani jako jedyni autorzy utworu. Król jest nagi.


2008-08-31: Polskie kluby poznały rywali w Pucharze UEFA Tottenham Londyn będzie rywalem Wisły Kraków w I rundzie Pucharu UEFA, decydującej o awansie do fazy grupowej tych rozgrywek. Drugi z polskich klubów, Lech Poznań, zmierzy się z Austrią Wiedeń. Losowanie odbyło się w Monaco. Na tym etapie rozgrywek weźmie udział 80 drużyn. Mecze I rundy odbędą się 18 września i 2 października. Wisła w tej fazie znalazła się po odpadnięciu z Ligi Mistrzów. "Biała Gwiazda" nie zdołała przejść FC Barcelony. Lech świetnie spisywał się w rundach kwalifikacyjnych Pucharu UEFA. "Kolejorz" najpierw pokonał Chazara Lenkoran, a potem okazał się lepszy od Grasshoppersu Zurych. Finał Pucharu UEFA odbędzie się 20 maja w Stambule. I runda Pucharu UEFA: AC Milan - FC Zurych Politechnika Timisoara - Partizan Belgrad Hertha Berlin (Łukasz Piszczek) - Saint Patrick's Athletic FC Banik Ostrawa - Spartak Moskwa Metalist Charków - Besiktas Stambuł Portsmouth FC - Vitoria Guimaraes Kayserispor - PSG Sevilla FC - Red Bull Salzburg VfL Wolfsburg (Jacek Krzynówek) - Rapid Bukareszt Sampdoria Genua - FBK Kowno Maritimo Funchal - Valencia CF Dinamo Zagrzeb - Sparta Praga Manchester City - Omonia Nikozja Young Boys Berno - Club Brugge AS Nancy - Motherwell FC Everton Liverpool - Standard Liege SSC Napoli - Benfika Lizbona AC Bellinzona - Galatasaray Stambuł NEC Nijmegen - Dinamo Bukareszt Racing Santander (Euzebiusz Smolarek) - Honka Espoo APOEL Nikozja (Kamil Kosowski) - Schalke 04 Gelsenkirchen Litex Łowecz - Aston Villa Birmingham Austria Wiedeń (Jacek Bąk) - Lech Poznań Vitoria Setubal - SC Heerenveen Brann Bergen - Deportivo La Coruna Slavia Praga - SC Vaslui Slaven Koprivnica - CSKA Moskwa Broendby Kopenhaga - Rosenborg Trondheim Czernomorec Warna - VfB Stuttgart Rennes - Twente Enschede Ajax Amsterdam - FK Borac Tottenham Hotspur - Wisła Kraków FC Kopenhaga - FK Moskwa MSK Żylina - Lewski Sofia Borussia Dortmund (Jakub Błaszczykowski) - Udinese Calcio SC Braga - Artmedia Petrżałka Feyenoord Rotterdam (Michał Janota) - Kalmar FF Hamburger SV - Unirea Urziceni Hapoel Tel Awiw - AS Saint-Etienne FC Nordsjaelland - Olympiakos Pireus (Michał Żewłakow)


WYROK TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO z dnia 30 września 2008 r. sygn. akt K 44/07 protokolant: Krzysztof Zalecki, po rozpoznaniu, z udziałem wnioskodawcy oraz Sejmu i Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 30 września 2008 r., wniosku Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego o zbadanie zgodności art. 122a ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze (Dz. U. z 2006 r. Nr 100, poz. 696, ze zm.) z art. 38, art. 31 ust. 3, art. 2, art. 26 oraz art. 30 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, Art. 122a ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze (Dz. U. z 2006 r. Nr 100, poz. 696, Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 141, poz. 1008, Nr 170, poz. 1217 i Nr 249, poz. 1829, z 2007 r. Nr 50, poz. 331 i Nr 82, poz. 558 oraz z 2008 r. Nr 97, poz. 625 i Nr 144, poz. 901) jest niezgodny z art. 2, art. 30 i art. 38 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.


Emanująca pozytywnyi emocjami, ciepłem i optymizmem reklama zachęcająca do odwiedzania Islandii przydałaby się Polsce... Za " x " lat może dogonimy PR-owców z wyspy


Szpic miniaturowy Szpic miniaturowy (Pomeranian) - jedna z ras psów, należąca do grupy szpiców i psów pierwotnych, zaklasyfikowana do sekcji szpiców europejskich. Krótki rys historyczny Jedna z teorii pochodzenia tej rasy mówi, że na południowo-zachodnie wybrzeże Bałtyku Pomeraniany przybyły ze Skandynawii. Nazwa rasy oznacza psa z Pomorza, na które psy te przywędrowały z woźnicami. Użytkowość Pies do towarzystwa. Nadaje się dla domatora. Jest psem jednego pana, bardzo się przywiązuje, ale też często nie można nad nim zapanować. Można z nim uprawiać psie sporty np. Agility, obedience, lub taniec z psem. Szata i umaszczenie Dopuszczalna jest szeroka gama typów umaszczenia (od białego i biało-kremowego, po czarne). Utrzymanie Wymaga regularnego trymowania oraz wyczesywania sierści. Ciekawostki Jeden z dwóch psów Nicole Richie to szpic miniaturowy Dana Scully w serialu Z archiwum X ma pomeraniana o imieniu "Queequeg" London Tipton w serialu Nie ma to jak hotel ma suczkę Ivanę która jest szpicem miniaturowym


To jest względna wiedza. Gazety, mam wrażenie, że głównie przebijają się sensacjami. Do uzyskania informacji o świecie, w którym żyję, nie jest mi potrzebna prasa. A telewizja? Bardzo rzadko. Oglądam te rzeczy, które chcę zobaczyć. Słucham dużo radia. Pana stosunek do roli jest taki, że im dalej od Pana tym ciekawsza? Trudno to tak określić. Mnie interesuje człowiek, zbadanie motywów jego postępowania. Ponieważ człowiek w swojej istocie jest nieograniczony, to każdy ma inne motywy. W związku z tym nigdy nie oceniam mojego bohatera, nie wartościuję jego postaw. To jest dane przez autora. Od oceniania jest widz, który jest ostateczną instancją. Tak naprawdę to jest proces nieskończony, bo wydawałoby się, że można powiedzieć wszystko o człowieku, a z drugiej strony dopóki świat trwa człowiek jest nieprzewidywalny w swoich zachowaniach, reakcjach. W moim zawodzie najciekawsze jest badanie natury człowieka. Powiedział Pan, że ocenia widz, jest ostateczną wyrocznią. Niestety, zdarza się tak, że ludzie wychodząc z teatru i twierdzą, że jest Pan gejem prywatnie. To chyba źle. Dlaczego źle? Jeżeli ktoś pisze na plakacie do „Transatlantyku”, że jestem pedałem, to oznacza, że zagrałem tak wiarygodnie, że ktoś mnie utożsamił. Ale to jest jego problem, nie mój. Ma to swoje plusy i minusy. To jest problem odbiorcy. Kiedy grałem tego rzeczonego geja Gonzala w „Transatlantyku” Gombrowicza, z perspektywy czasu mówiąc o tym, to aspekt homoseksualny tej roli tak naprawdę najmniej mnie interesował. To, co próbowaliśmy zrozumieć w jego postawie, to wolność bliska anarchii. To było najbardziej interesujące. Jego najdalej idące prowokacje przekładały się na moje prowokacje aktorskie. Co wieczór, jako człowiek, któremu wszystko wolno, miałem za zadanie zaskakiwać. Nawet moich partnerów. Oczywiście, to nie jest tak, że nie mam poglądu, że dane czyny są naganne albo prawidłowe. Nie mnie jest to oceniać. Ja muszę rzetelnie przedstawić daną osobę. Oto mamy do czynienia z takim typem ludzkim, który tak a nie inaczej postępuje, który tak a nie inaczej rozwala wokół siebie rzeczywistość.


Przystępujemy do rozpatrzenia punktu 9. porządku dziennego: Sprawozdanie Komisji Infrastruktury oraz Komisji Kultury i Środków Przekazu o poselskim projekcie uchwały w sprawie podjęcia przez Radę Ministrów działań zmierzających do wprowadzenia naziemnej telewizji cyfrowej w Polsce (druki nr 1684 i 1795). Proszę o zabranie głosu sprawozdawcę komisji panią poseł Elżbietę Kruk. Proszę bardzo, pani poseł. Poseł Sprawozdawca Elżbieta Kruk: Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Komisji Infrastruktury i Komisji Kultury i Środków Przekazu przedstawiam sprawozdanie o poselskim projekcie uchwały w sprawie podjęcia przez Radę Ministrów działań zmierzających do wprowadzenia naziemnej telewizji cyfrowej w Polsce. Informuję Wysoką Izbę, że projekt uchwały skierowano w dniu 10 lutego 2009 r. do Komisji Infrastruktury, a dodatkowo 4 marca 2009 r. do Komisji Kultury i Środków Przekazu. Pierwsze czytanie odbyło się 18 marca 2009 r. Tak, proszę państwa, Wysoka Izbo, nie mylę się – pierwsze czytanie w komisji odbyło się blisko półtora roku temu. Zanim przystąpię do właściwego sprawozdania, pozwólcie państwo, że jeszcze przypomnę, że w dniu 27 maja 2008 r. w Sejmie przedstawiono informację na temat strategii i programu działań rządu w zakresie wprowadzenia naziemnej telewizji cyfrowej. W debacie, która w tym dniu w najwyższej Izbie się odbyła, wszystkie kluby parlamentarne, zarówno z koalicji rządzącej, jak i kluby opozycyjne, poddały krytyce zaniechania rządu w tym zakresie i zgłosiły konkretne postulaty. To był rok 2008, przypominam. W związku z tym Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość przedłożył pod uwagę Wysokiej Izby projekt uchwały, która obejmowała te wszystkie postulaty przedstawione przez, powtórzę, wszystkie kluby parlamentarne. Tekst przedłożonej uchwały brzmi: „Sejm Rzeczypospolitej Polskiej z głębokim niepokojem przyjmuje przedłożoną przez Radę Ministrów »Informację na temat aktualnego stanu przygotowań i realizacji programu cyfryzacji telewizji w Polsce«. Wprowadzenie w Polsce telewizji cyfrowej, w ramach szerszego procesu konwersji cyfrowej, jest istotnym krokiem w kierunku społeczeństwa informacyjnego. Telewizja cyfrowa będzie bramą do przestrzeni cyfrowej dla wszystkich. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej stoi na stanowisku, że priorytetem rządu winny być działania na rzecz wyrównywania szans w dostępie Polaków do zdobyczy nowoczesnych technologii i tym samym przeciwdziałania wykluczeniu cyfrowemu. Stąd wielkie znaczenie procesu cyfryzacji telewizji naziemnej, którego podstawą winien być nie tylko wymiar techniczny, a cel społeczny, tj. człowiek i społeczeństwo informacyjne.


Jerzy Sulima-Kamiński Jerzy Sulima-Kamiński (ur. 20 września 1928 w Bydgoszczy, zm. 2002) – polski pisarz, poeta i dziennikarz radiowy. Pochodził z rodziny urzędnika państwowego Bolesława Kamińskiego. Podczas II wojny światowej pracował jako uczeń ślusarski na kolei, a w 1945 rozpoczął naukę w Liceum Mechanicznym. Studiował dwa lata w bydgoskiej Wieczorowej Szkole Inżynierskiej. W latach 1954-1955 był zatrudniony w Bydgoskiej Fabryce Maszyn jako konstruktor, a następnie w Bydgoskim Biurze Projektów Budownictwa Przemysłowego, Zakładach Rowerowych i w Klubie Międzynarodowej Prasy i Książki. Od grudnia 1955 do lipca 1990 pracował w redakcji literackiej bydgoskiej rozgłośni Polskiego Radia. Debiutował wierszem Mleczarz w "Nowym Torze" w 1953. Jego debiut radiowy przypadł w 1954 (opowiadanie Dezynfektor), a książkowy w 1958 (zbiór opowiadań Czy księżyc się boi?). Jerzy Sulima-Kamiński był też autorem wielu słuchowisk radiowych, felietonów, recenzji literackich i audycji monograficznych, które pojawiały się na lokalnej i ogólnopolskiej antenie radiowej. Wiele z nich zebrał w tomie Cymelium (1978). Od 1959 należał do Związku Literatów Polskich. Jest laureatem m.in. nagrody artystycznej miasta Bydgoszczy (1959) i literackiej "Faktów" (1983) oraz nagród Wojewódzkiej Rady Narodowej II i I stopnia w dziedzinie kultury. Otrzymał odznakę Zasłużony Działacz Kultury i nagrodę Komitetu ds. Radia i Telewizji za całokształt pracy literackiej dla radia. Został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Napisał następujące powieści: Stan podgorączkowy (1972), Lot na uwięzi (1974), Trzynoga (1979), Raj bez Ewy (1982), Most Królowej Jadwigi (1981–1988), Bilet do Singapuru (1991), Koktajl Dalajlamy (1997). Wydał też zbiór portretów bydgoskich ludzi kultury i sztuki - Trzydzieści jeden lusterek (1993). W 1989 ukazała się powieść dla młodzieży Dokąd biegną Twoje konie? Jego imieniem został nazwany jeden z mostów w centrum Bydgoszczy.


Wysoka Izbo! To wszystko są powody, dla których należy odwołać pana ministra. Fakt, że doszło do zapaści w Siłach Zbrojnych, uważam za udowodniony. To, że to były błędne decyzje, z których pan minister, choć miał taką możliwość, nie potrafił się wycofać, też uważam za udowodnione. Wysoka Izbo, pan minister niejednokrotnie na posiedzeniach Komisji Obrony Narodowej ganił posłów opozycji, że nie znają podstaw sztuki wojennej, a on te arkana był posiadł. Jeśli chodzi o traktat „O wojnie” Clausewitza, na którym wychowują się wszyscy oficerowie, to w części 8 Clausewitz pisze, omawiając te zasadnicze relacje między siłami zbrojnymi i wodzem naczelnym, rządem, ministrem obrony narodowej, tak: „Wspaniała tęga głowa i silny charakter to cechy niezbędne ministra wojny – bo wtedy był minister wojny – jeśli chodzi o znajomość spraw wojskowych, to te braki można z łatwością uzupełnić”. Otóż pan minister Klich nie ma ani tęgiej głowy, ani silnego charakteru. (Wesołość na sali, oklaski) I to są powody, dla których należy go odwołać, bo to doprowadziło do zapaści w Siłach Zbrojnych i do czarnej serii katastrof. I od tej odpowiedzialności pan się nie wymiga. Sądzę, że dobrze, iż jest już pan premier, bo, panie premierze, coś z tym panem ministrem trzeba zrobić. (Wesołość na sali) Najlepiej teraz, bo zapewne za parę tygodni pan też to zrobi. (Oklaski) Ale jeżeli pan tego nie zrobi teraz bądź Wysoka Izba tego nie zrobi teraz, to znaczyć będzie tyle, że politycznie to, co w tej chwili pan minister Klich robi, będzie akceptować i chwalić po to, żeby zdezawuować go po paru tygodniach. (Poseł Stefan Niesiołowski: Nie twoje zmartwienie.) Czyli zapewne pan premier, tak czy tak, będzie musiał publicznie zjeść kapelusz. Może to zrobić teraz. Przecież o małym fiacie w PRL-u mawiano, że jest niebezpieczny nawet w przedpokoju, a pan minister Klich, jeśli będzie w Siłach Zbrojnych, nawet w areszcie wojskowym pod strażą profosa, nadal będzie niebezpieczny dla Sił Zbrojnych. (Poruszenie na sali) W związku z tym należy go stamtąd wyprowadzić.


Jak zarabiać na aukcjach charytatywnych Wyobraźcie sobie, że jedna z dużych firm zaskoczyła Was niesamowitą ofertą. Możecie kupić np. pastę do zębów za kwotę jaka Wam się podoba, a połowa z tych pieniędzy zostanie przekazana dużej organizacji charytatywnej, działającej na terenie całego kraju. Czy już wiecie, ile zapłacilibyście za swój ulubiony produkt? Nie ma ustalonej ceny minimalnej. Ayelet Gneezy z Uniwersytetu Kalifornijskiego razem ze swoimi współpracownikami przeprowadziła fascynujący eksperyment, pokazujący jak powyższa strategia sprzedaży, może pozwolić firmie zarobić całkiem niezłe pieniądze. Współpracując z jednym z popularnych parków rozrywki badacze zaproponowali właścicielom wprowadzenie zmodyfikowanych zasad sprzedaży zdjęć. Nie byle jakich, ponieważ upamiętniających przerażone miny klientów z jazdy kolejką górską. Dzięki temu zebrano dane od imponującej ilości osób: ponad 113 000 badanych. Standardowo każda z wychodzący osób miała możliwość kupna fotografii za 12.95$ i ta forma sprzedaży zachęcała marne 0,5% odwiedzający do wydania pieniędzy. Jednak kolejna grupa mogła sama wybrać kwotę jaką jest gotowa zapłacić za pamiątkę z przejażdżki. Tym razem ilość osób, które zakupiły zdjęcie wzrosła do prawie 8,4%, jednak średnia kwota jaką płaciły wynosiła 0.92$. Fani Radiohead pamiętają pewnie jak w 2007 roku zespół zadecydował, że udostępni najnowsza płytę w Internecie, gdzie każdy sam zdecyduje, ile jest gotowy za nią zapłacić. Niestety zysk firmy i zespołu ze sprzedaży nadal pozostaje tematem spekulacji. Wiemy jednak, że już w pierwszy dzień od opublikowania, album został ściągnięty ponad 1 milion razy. Jak pokazała Gneezy i jej koledzy zysk z takiej strategii może być wątpliwy, we wspomnianym parku ledwo pokrywał koszt wydrukowania zdjęcia. Jest to w pewien sposób zachęta dla klientów dla których firma wydaje się być hojna. Produkt sprzedaje się dobrze, jednak duża część z zainteresowanych, korzystając z okazji, może po prostu za niego nie zapłacić lub zapłacić bardzo mało.


Miroszewo Miroszewo (kaszb. Miròszewò) – mała wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie człuchowskim, w gminie Przechlewo. Wieś jest częścią składową sołectwa Nowa Wieś Człuchowska. W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie słupskim.


Wprawdzie kluby piłkarskie w ostatnich latach nie mają lekko, ale w okręgu łódzkim nie jest tragicznie. W ubiegłym roku zaledwie trzy zbankrutowały - Mimo kłopotów finansowych, u nas więcej klubów powstaje niż upada - twierdzi Adam Kaźmierczak, kierownik biura Łódzkiego Związku Piłki Nożnej. W okręgu łódzkim jest 96 klubów występujących od II ligi (Widzew, ŁKS) do klasy B. W ubiegłym roku padły trzy kluby: Bzura Ozorków, Has Wartkowice i Czarni Kutno. Drużyna z Ozorkowa mogła walczyć nawet o awans do III ligi, ale kłopoty finansowe oraz nieporozumienia wśród działaczy spowodowały, że klub przestał istnieć. - Na szczęście nie do końca, bo seniorzy zostali przekazani do Orła Parzęczew - wyjaśnia Kaźmierczak. Los Bzury podzielili zawodnicy Hasa, którzy zostali przekazani do Górnika Łęczyca. Działacze RKS Radomsko (piotrkowski OZPN) w trakcie sezonu wycofali drużynę z III ligi. Juniorzy zostali przekazani do UKS Mechanik Radomsko. Od nowego sezonu RKS ma przystąpić do rozgrywek w V lidze. Dla porównania w okręgu skierniewickim zbankrutowały Styl Michowice i Pałac Nieborów, a w piotrkowskim - UKS Zalesice i Orion Borowiecko. W okręgu łódzkim powstały cztery wspomniane kluby, które od jesieni występują w klasie B. Ewenementem w tym gronie jest łódzki Maro, którego utrzymanie w dużej mierze finansuje Rada Osiedla na Rogach. Ozorkowski Tur został założony 7 marca 2005 roku. Klub ma cztery grupy młodzieżowe i jedną seniorską. Na razie Tur rozsławił jego prezes Przemysław Wajer, który wylosował bilet na mistrzostwa świata w Niemczech. Według Kaźmierczaka klub w klasie B potrzebuje około 1-2 tys. zł miesięcznie Piłkarze nie otrzymują żadnych stypendiów, a opłaty sędziowskie to kwota około 50 zł. Wpłaty do związku za zawodnika wynoszą 8 zł a startowe od drużyny - 300. Funkcjonowanie klubów w zależy od hojności gminy. - Jedna potrafi wspomóc działalność klubu, a innej nie stać na zapłacenie za transport czy wynajem boiska - dodaje Kaźmierczak.


Dziennik Urzędowy Ministra Finansów z 31 maja 2006 Nr 5 poz. 43 ZARZĄDZENIE Nr 11 MINISTRA FINANSÓW z dnia 25 maja 2006 r. zmieniające zarządzenie w sprawie nadania statutów izbom celnym i urzędom celnym Na podstawie art. 1 d ust. 4 ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej (Dz. U. z 2004 r. Nr 156, poz. 1641 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 167, poz. 1399) zarządza się, co następuje: § 1 W zarządzeniu nr 8 Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie nadania statutów izbom celnym i urzędom celnym (Dz. Urz. Min. Fin. Nr 4, poz. 21, Nr 19, poz. 237 i Nr 20, poz. 248 oraz z 2005 r. Nr 8, poz. 79, Nr 9 poz. 90 i Nr 12, poz. 119), wprowadza się następujące zmiany: 1) w § 4: a) w ust. 1 dodaje się pkt 9 w brzmieniu: " 9) wydawania pozwoleń na stosowanie jako zgłoszenia tranzytowego manifestu lotniczego (procedura uproszczona - poziom 1), przesyłanego z wykorzystaniem systemu wymiany danych (procedura uproszczona - poziom 2) oraz prowadzenia procedury konsultacyjnej;", b) dodaje się ust. 11 w brzmieniu: " 11. W skład Izby Celnej w Toruniu wchodzi komórka sprawująca kontrolę prawidłowości przewozów towarowych transportem kolejowym realizująca zadania polegające w szczególności na: 1) wzywaniu głównego zobowiązanego do uiszczania w urzędzie przeznaczenia należności celnych i podatków oraz należnych opłat - w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości związanych z przewozem towarów; 2) przesyłaniu do urzędu przeznaczenia dokumentów dotyczących przewozu towarów transportem kolejowym, w celu wszczęcia postępowania celnego.";


Budowa modelu Axial AX10 Scorpion Most tylny i przedni Rozpoczynamy od budowy tylnego i przedniego mostu. W modelu AX10 są one takie same, dlatego opiszemy budowę pojedynczego mostu. W praktyce wygodnie jest budować obydwa mosty równocześnie. [1] Zaczynamy od wałka wejściowego dyferencjału (input shaft). Przygotowujemy zestaw czterech elementów: wałek AX30405 , pin AX30163 , zębatkę stożkową AX30292 i e-clips. Składamy wałek wejściowy zgodnie z instrukcją. Następnie w worku z plastikami odnajdujemy kubek dyferencjału AX80002 1 i przygotowujemy kolejny zestaw części dyferencjału: [2] Składamy zgodnie z instrukcją i otrzymujemy zablokowany dyferencjał z zębatką pierścieniową oraz wałek wejściowy ze stożkową zębatka atakującą. Teraz przygotowujemy dwie półośki, dwa łożyska 10x15x4 oraz dwa łożyska 5x11x4. Odnajdujemy również dołączoną do zestawu tubkę z zielonym smarem. Jest to dość nietypowy smar, ponieważ ma bardzo kleistą konsystencję. Zakładamy łożyska, smarujemy końcówki półosiek i wsuwamy je do dyferencjału. Ważne, aby końcówki pewnie weszły w podłużne otwory zielonej blokady dyferencjału. [3] Z worka z plastikami dostajemy drzewko oznaczone AX80003 i odcinamy dwie połówki obudowy dyferencjału: AX80003 1 i AX80003 2. W połówkę AX80003 1 wciskamy dwa łożyska 5x11x4 -jedno od zewnątrz, jedno od wewnątrz. Następnie od wewnątrz wsuwamy wałek wejściowy. Bardzo ważne, aby wcisnąć go do końca, tak aby wycięcie w wałku znalazło się na zewnątrz, około 2mm od obudowy dyferencjału. Smarujemy zielonym smarem zębatkę atakująca i zębatkę pierścieniową, po czym umieszczamy dyferencjał wraz z półośkami wewnątrz połówki obudowy tak, aby zębatki atakująca i pierścieniowa zazębiły się, a łożyska przy końcówkach półosiek trafiły w odpowiednie miejsca obudowy. Zakładamy drugą połówkę obudowy oraz mocowanie AX80003 3 i skręcamy czterema śrubami. Dwie z tych śrub maja długość 16mm, a pozostałe dwie 10mm. Dłuższe śruby powinny przechodzić przez obydwie połówki obudowy i wchodzić w mocowanie.


19 grudnia 2008 roku odbyło się pierwsze nasze spotkanie ze współpracownikami projektu „Otwórz książkę”. W spotkaniu wzięli udział: Marta Zimniak-Hałajko i Zofia Dworakowska z Instytutu Kultury Polskiej na UW, Jan Zając z Wydziału Psychologii UW, Paweł Krzyworzeka z Instytutu Etnologii i Antropologi Kulturowej UW oraz Michał Piotr Pręgowski z Politechniki Warszawskiej. Na spotkaniu krótko opowiedzieliśmy o projekcie i porozmawialiśmy o istotnych kwestiach – takich jak prawne aspekty projektu (licencje Creative Commons, dozwolony użytek, pola eksploatacji, przejście praw etc.), sposób prezentacji książek w Internecie (kształt serwisu internetowego, formaty, w których będą udostępniane książki, strony – wizytówki autorów), prawdopodobne pytania i obawy ze strony autorów (argumenty za wzięciem udziału w projekcie, konsekwencje udostępnienia książki w wersji elektronicznej, problem plagiatów), relacje między cyfrowymi wersjami książek a obiegiem wydawniczym, możliwość włączenia instytucji, z którymi są związani współpracownicy, w projekt jako jego partnerów. Paweł Krzyworzeka opowiedział o ciekawym projekcie digitalizacji czasopism etnograficznych, który prowadzi w Polskim Instytucie Antropologii. Celem projektu „Otwórz książkę” jest stworzenie cyfrowej kolekcji współczesnych książek naukowych, udostępnionych przez autorów. W jej skład wejdą również książki niedostępne już na rynku w wersji drukowanej, a mimo to posiadające wartość naukową i edukacyjną. Chcemy z pomocą nowych technologii zwiększyć dostępność publikacji naukowych. Ich niskie nakłady drukiem powodują, że z czasem korzysta się z nich rzadziej, niż to mogłoby i powinno mieć miejsce. Do współpracy w projekcie zapraszamy samodzielnych pracowników naukowych, którzy posiadają prawa autorskie do opublikowanych przez siebie książek. Będą one udostępnione w internecie z poszanowaniem praw autorów i na zasadach przez nich określonych. W tym celu wykorzystamy między innymi system licencji Creative Commons, opartych na zasadzie „Pewne prawa zastrzeżone”. Projekt „Otwórz książkę” jest prowadzony przez Interdyscyplinarne Centrum Modelowania na Uniwersytecie Warszawskim (ICM UW), w ramach projektów Biblioteka Wirtualna Nauki oraz Creative Commons Polska.


Przejdziemy teraz do wprowadzenia odwzorowania Weyla, które przyporządkowuje algebrze funkcji (pól) na przestrzeni Minkowskiego z iloczynem zdeﬁniowanym przez (1.30), algebrę funkcji na zwykłej przestrzeni Minkowskiego, przy czym zwykłe mnożenie jest zastąpione mnożeniem gwiazdkowym. Działanie dane wzorem (1.102) może być zapisane w języku efektywnej teorii pola jako działanie nielokalne, w którym występują operatory różniczkowe wyższych rzędów niż jeden. Pod działaniem odwzorowania Weyla W uporządkowana fala płaska na przestrzeni nieprzemiennej (1.26), której pędy są oznaczone przez k¹, zostaje przekształcona na zwykła falę płaską na przestrzeni Minkowskiego, której pędy są równe P¹. To odwzorowanie powinno być odwracalne co oznacza, że jeśli znamy wektor P¹ to możemy w sposób jednoznaczny odtworzyć punkt w eliptycznej przestrzeni de Sittera i stąd wektor k¹. Ponadto powinno być również Lorentzowsko kowariantne.


Jestem blogiem. Mój autor umieścił mnie w blogosferze, internecie, sieci Web, a być może nawet w sieci Web 2.0. Iluminował mnie w żywych kolorach, w stylu mistrzów z Webcreme , jednak postawił na schematyczność i prostotę, co raczej należy poczytać za zaletę, jeśli uznać, że nie należy naśladować Wenecjan . Odszedł jednak od kanonu mistrzów z Wordpressa i Bloggera , nie starał się nawet zbliżyć do stylu miniaturzystów Bloksa . Wszystko mu się pomieszało, linki są gdzieś schowane, nie wiadomo, ile jestem wart . Trochę uwiera mnie to, że jestem taki niemrawy, ale dumny jestem z tego, że powielam dobre, amerykańskie wzorce i zawieram notki o iPhone , Google i Facebooku , a nie zajmuję się nieczystą naszą-klasą. Autor jest oczywiście amatorem, a mimo to czasem wstępują w niego dżiny i występuje przeciwko Hodży Keenowi , choć powinien wiedzieć, że igranie z tymi sprawami może doprowadzić go z rozbitą czaszką na dno studni. Mój autor dobrze jednak wie, czym może skończyć się odejście od właściwych tematów, choć, żeby mu się w głowie nie poprzewracało, przytoczę pewną przypowieść.


Podwierzbie (województwo lubelskie) Podwierzbie – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie ryckim, w gminie Ryki. W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie lubelskim.


Dobiega końca kolejny rok, w którym chyba największym problemem szeroko rozumianej „wolnej kultury” jest ciągłe przekonywanie przekonanych. W styczniu i w lutym, podczas protestów przeciwko ACTA, wydawało się, że coś się zmienia – dziś znów mam poczucie, że te same osoby mówią to samo do tych samych osób, i że podobnie jak na scenie politycznej podział jest dość sztywny: sklejeni ze swoimi wypowiedziami ludzie nie zmieniają swych opinii, nie potrafią trafić do nowych odbiorców. Entuzjaści entuzjazmują się, sceptycy wciąż są sceptyczni. Przerysowując: Jarek Lipszyc swoje, Hirek Wrona swoje. Co z tym zrobić? Bo przecież sytuacja jest dość frustrująca. Na początek pewnie warto uderzyć się w piersi. Jakie są słabe punkty dyskusji o kulturze 2.0? Jak dla mnie przede wszystkim to, że to historia o postępie, nowoczesności i młodości (w sensie „cyfrowych tubylców”, „dzieci sieci” i generalnie – zmiany pokoleniowej). Poza zawodowymi niszami (np. akademicką, gdzie ideę Open Access łatwo docenić może każdy), niewiele tu narracji interesujących dla osób starszych, uwzględniających ich potrzeby i style życia. Przecież w dużej mierze chodzi o kwestie związane z dostępem do treści kultury – a te, niestety, ważne są głównie dla osób młodych, zwłaszcza tych uczących się. Po ukończeniu studiów zapotrzebowanie na selektywny dostęp do tekstów, obrazów i dźwięków dramatycznie spada, sprawdźcie sobie w dowolnym raporcie. Tym samym temat zostaje zmarginalizowany – a potencjalni starsi sojusznicy, czyli osoby powiedzmy 30+ albo 40+, dla których czytanie, słuchanie i oglądanie jest ważne, to z kolei zazwyczaj osoby na tyle dobrze wyposażone w kapitał kulturowy i nie tylko kulturowy, że nie będą walczyć o nowe modele dostępu. Zwłaszcza, że wokół starych modeli narasta przyjemny snobizm, a opiniotwórczej części z zainteresowanych te stare modele płacą rachunki. Wyzwaniem jest więc taka opowieść o wolnej kulturze, w której znajdą dla siebie także coś ważnego osoby starsze i mniej zamożne.


Dyżurny łęczyckiej komendy odebrał telefoniczne zgłoszenie od 65-letniego mieszkańca Łęczycy o kradzieży na terenie działki rekreacyjnej. Pod wskazany adres skierowano patrol mundurowych, w ślad za nimi ekipę kryminalnych z technikiem. Na miejscu ustalono przebieg zdarzenia. Złodziej, niszcząc kłódkę, dostał się do pomieszczenia gospodarczego skąd zabrał 5 kilogramów pomidorów. Z kolejnego pomieszczenia zabrał 3 rolki taśmy klejącej. Znalazł też beczkę z winem. Nie mogąc jej przenieść poszukał taczki, włożył na nią skradzione rzeczy i wyruszył w drogę powrotną. Natknął się jednak na przeszkodę. Brama wjazdowa była zamknięta i nie mógł opuścić posesji, więc przeciął siatkę ogrodzeniową. Do Komendy Powiatowej Policji w Poddębicach zgłosił się 29-letni mieszkaniec Ozorkowa. Podał, że jadąc fordem transitem w miejscowości Grotniki w kierunku Ozorkowa, podczas jazdy nagle na drogę wybiegły nieustalone osoby i aby uniknąć z nimi zderzenia, uderzył swoim autem w siatkę ogrodzeniową pobliskiej posesji a następnie w drzewo. Pojazd pozostawił na miejscu zdarzenia a następnie sam zgłosił się do szpitala w Poddębicach, gdzie jak się okazało jego małżonka zaczęła rodzić. W trakcie zdarzenia na szczęście " młody tatuś " nie odniósł poważniejszych obrażeń - posiadał jedynie otarcia naskórka na głowie. Policjanci poddali go badaniu na zawartość alkoholu w organizmie - był trzeźwy. Pozostałe czynności zostały przeprowadzone w Komendzie Powiatowej Policji w Zgierzu.


(poważnie i spokojnie, bez złości, powoli) Nienawidzę teatru. Brzydzę się dworskimi układami. Nie rozumiem chorej rywalizacji, ustawicznego wyścigu szczurów. Dziwię się ludziom, poświęcającym życie zwalczaniu się nawzajem w teatralnych koteriach i nie wytykających swoich zapijaczonych nosów poza scenę i to co się wokół niej dzieje. Chce mi się płakać i rzygać jednocześnie, gdy wciąż stykam się z kabotyństwem i mitomanią. Ze wstrętem i współczuciem patrzę na kolegów podgryzających i obmawiających się nawzajem za plecami, zakładających kolejne maski, inną na bankiet, inną dla mediów, dla kolegów, czy na rozmowę z dyrektorem. Bolą mnie koleżanki prawiące sobie wymyślne, nieszczere grzeczności. Nie mogę po prostu wytrzymać tego małego, podłego światka, w którym wciąż tylko mówi się o dążeniu do prawdy i jednocześnie żyje w kłamstwie, w którym nie ma miejsca na honor i zwykłą dobroć. ..... I przede wszystkim nie wiem...... nie rozumiem, jak można się zamknąć na zawsze w pudełku bez wolnego wyjścia, bez okna na wszechświat. Może po prostu jestem za głupi...... Mówię to ja...... Aktor.. (duża pauza) No. (nadal poważnie, ale lżej) Mają państwo teraz ostatnią możliwość wyboru: mogę podejść bliżej, aby wykonać tę upokarzającą czynność, o której niedawno mówiłem i pożegnać się z państwem albo mogę wyjść bez pożegnania i mieć gdzieś wszelkie ceremonie. (pauza) Możliwy też jest trzeci wariant.... Chciałbym aby w końcu mnie się ktoś ukłonił.... Czy są państwo gotowi to zrobić? (powoli gaśnie światło)


2007-01-30: Prokurator prosi Leppera o zrobienie badań DNA Andrzej Lepper potwierdził w rozmowie, że podda się badaniom DNA. Wystąpiła o to do niego prokuratura w związku ze śledztwem o molestowanie seksualne w Samoobronie. Andrzej Lepper powiedział, że podda się badaniu jeszcze w tym tygodniu. Badanie ma wyjaśnić, czy minister rolnictwa jest ojcem dziecka Anety Krawczyk. Śledztwo w sprawie "" zostało wszczęte po publikacji "Gazety Wyborczej". Artykuł "Praca za seks w Samoobronie" powstał na podstawie relacji Anety Krawczyk, byłej radnej Samoobrony w łódzkim sejmiku i byłej dyrektor biura poselskiego Stanisława Łyżwińskiego. Kobieta utrzymuje, że pracę w partii dostała za usługi seksualne świadczone Łyżwińskiemu i Lepperowi.


Teatr wojny Teatr wojny – terytorium kontynentów lub jednego kontynentu wraz z oceanami (morzami) sąsiadującymi i przestrzenią powietrzną nad nimi, na których mogą być rozwijane lub są prowadzone działania wojenne oddzielnych wrogich państw albo koalicji państw. Np. w II wojnie światowej działania wojenne obejmowały Teatr Europejski z Oceanem Atlantyckim oraz Teatr Północnoafrykański, natomiast w 1945, po zakończeniu wojny w Europie, działania przeniosły się na Teatr Azji Dalekowschodniej i Ocean Spokojny. W skład TW może wchodzić kilka teatrów działań wojennych wraz ze strefami wewnętrznymi przeciwnych stron. Według podziału przyjętego w NATO Europejski Teatr Wojny dzieli się na Północnoeuropejski, Środkowoeuropejski i Południowoeuropejski. Jeśli działania wojenne rozwijają się na ograniczonych przestrzeniach i noszą charakter lokalny terytorium TW może być tożsame TDW. Według kryteriów sowieckich Europa stanowiła teatr działań wojennych podzielony na trzy kierunki strategiczne.


Kolejną kwestią sporną, dotyczącą mieszkanka, jest rozstaw mebli w kuchni, tak by wygodnie móc z niej korzystać, ale przy jednoczesnym ocaleniu istnienia drzwi kuchennych. Osobiście wydaje mi się to nierealne i optuję za wywaleniem tych drzwi niezgody w cholerę (czyli do piwnicy; dla informatyków: /dev/null), ale męska część decydentów jest najwidoczniej w nich zakochana, więc nie wiem czy mojej despotyczności wystarczy, by postawić na swoim. Kolejną kolejną kwestią sporną jest szafka pod umywalkę. Posiadamy dwie opcje, które mają swoich zwolenników i przeciwników. Jedną z nich jest odratowanie szafki z tarasu, która wymagałaby zaślepienia dziur z jednej strony i wydrążenia ich z drugiej. Istnieje też prawdopodobieństwo niekompatybilności szafki ze starą umywalką. Natomiast drugą jest kupienie nowej szafki z umywalką i co za tym idzie brak problemów łatająco-dopasowawczych. I chyba na tym zakończymy doniesienia z linii frontu. Pozdrawiamy sąsiadki-podglądaczki z wieżowca obok. Obiecujemy zainspirować Panie do lepszego zaspokajania potrzeb Waszych mężów. Oglądajcie nas już od Nowego Roku.


sos spaghetti i różnorodność społeczeństwa Fascynujący wykład Malcolma Gladwella na temat sosu spaghetti i sosów spaghetti . Wiedziałem, że Gladwell jest świetnym pisarzem popularnonaukowym - okazuje się, że opowiada równie dobrze, jeśli nie lepiej. Gladwell, na przykładzie sosu spaghetti, czyni dwa cenne spostrzeżenia. Po pierwsze zauważa, że ludzie nie wiedzą naprawdę, co lubią - pytani wprost o ulubiony sos pomidorowy podają zbitkę haseł znaną zapewne z reklam - gdy tymczasem ich rzeczywiste gusta (które można zbadać dając im do zjedzenia różne sosy) różnią się istotnie i dzielą społeczeństwo na kilka grup o wyraźnie różnych gustach. Co istotniejsze, pokazuje - na bardzo przyziemnym przykładzie - jak przemysł żywieniowy zaakceptował wreszcie ludzką różnorodność - co przejawiło się w dość prozaicznym oferowaniu sosów zamiast sosu spaghetti. Gladwell ma talent do przechodzenia od banalnych przykładów do dobrze brzmiących uogólnień - mówi o przejściu “od poszukiwania wartości uniwersalnych do rozumienia różnorodności”. Myślę, że wykład Gladwella (z 2004 roku) ma spory związek z tegoroczną koncepcją długiego ogona, bowiem pokazuje, że niszowość jest podstawową cechą naszego społeczeństwa. Sosy Gladwella interesują mnie również dlatego, że jest dla mnie oczywiste, że nie ma internetu, są tylko internety. Tu należy się ukłon George’owi W. Bushowi, który stwierdził kiedyś: „I hear there’s rumors on the [uh (pauza)] Internets”. Ale o tym - kiedy indziej.


Platforma e-learningowa OLAT posiada bardzo rozbudowany system zarządzania użytkownikami oraz zasobami kursów. W systemie możliwe jest zarządzanie grupami użytkowników, także poza strukturą kursu. OLAT umożliwia tworzenie różnych typów grup (grupy projektu, grupy edukacyjne). Grupę z przypisanymi osobami możemy zapisać na kurs. Ciekawym rozwiązaniem jest możliwość delegowania określonych osób do zarządzania grupą lub użytkownikami (rola zarządcy grupy i zarządcy użytkowników). W systemie dostępne są także standardowe role typu: anonimowy użytkownik, autor, współautor, administrator systemu. W systemie OLAT możemy tworzyć repozytorium materiałów kursowych. Dostęp do repozytorium jest dowolnie modyfikowalny za pomocą odpowiednich uprawnień. Osoba tworząca kurs ma wiec możliwość tworzenia kursu w oparciu o nowe, tworzone przez siebie zasoby, jak i w oparciu o zasoby już istniejące, znajdujące się w repozytorium. Takie rozwiązanie znacznie przyspiesza tworzenie kursu i umożliwia wykorzystywanie tych samych materiałów do tworzenia różnych kursów, także przez różne osoby. Dodatkowo każdy użytkownik posiada prywatny i publiczny folder do których może uploadować pliki. Platforma OLAT udostępnia wiele typów zasobów i narzędzi komunikacyjnych. Możemy tu wymienić między innymi: kalendarz z systemem powiadamiania, forum dyskusyjne, formularz kontaktowy, notes, wykaz osiągnięć, testy, ankiety, wiki, słowniki, pakiet SCORM, strona HTML, zadanie, czy folder plików. Podstawowym narzędziem komunikacji uczestników kursu i prowadzących kurs jest forum dyskusyjne. Każda z grup posiada swoje własne forum dyskusyjne. Forum może być także wykorzystane jako element kursu. Prowadzący może wtedy dowolnie określić dostęp do danego forum dla określonych uczestników kursu. Podsumowując, platforma OLAT jest bardzo ciekawą alternatywą dla innych platform e-Learningowych. Do jej największych plusów możemy zaliczyć rozbudowany system zarządzania użytkownikami i grupami oraz możliwość tworzenia repozytorium materiałów kursowych z dowolnie konfigurowanym dostępem. Należy jeszcze wspomnieć iż OLAT w pełni obsługuje język polski.


EU40 EU40 (dawniej E400) – seria lokomotywy elektrycznej wyprodukowanych na zamówienie Wüstewaltersdorfer Kleinbahn AG (pol. Kolejka Walimska S.A.) w 1913 roku i eksploatowanej do roku 1959. Seria składa się tylko z jednej lokomotywy. Do 1959 roku oznaczenie serii brzmiało E400 (jeden numer E401), na krótko w 1959 serię oznaczono jako EU40 (jeden numer EU40-01). Fizycznie lokomotywa prawdopodobnie nie nosiła takiego oznaczenia. Obecnie znajduje się na terenie Grochowskiej lokomotywowni.


Marin Premeru Marin Premeru (ur. 29 sierpnia 1990 w Rijece) – chorwacki lekkoatleta specjalizujący się w rzucie dyskiem oraz pchnięciu kulą. W 2006 podczas pekińskich mistrzostw świata juniorów zajął 12. lokatę w konkursie rzutu dyskiem. Rok później w Ostrawie zdobył dwa srebrne medale mistrzostw świata kadetów. W roku 2008 zdobył srebro w rzucie dyskiem oraz brąz w pchnięciu kulą podczas mistrzostw świata juniorów. Brązowy medalista mistrzostw Europy juniorów (rzut dyskiem, Nowy Sad 2009). Ma na swoim koncie także złoto (pchnięcie kulą) oraz srebro (rzut dyskiem) Europejskiego Festiwalu Młodzieży (Belgrad 2007). Wielokrotny mistrz Chorwacji. Rekord życiowe pchnięcie kulą - 19,80 (2009) pchnięcie kulą (6 kg) - 21,68 (2009) pchnięcie kulą (5 kg) - 22,79 (2007) były rekord świata juniorów młodszych rzut dyskiem - 63,38 (2010) rzut dyskiem (1,750 kg) - 65,71 (2009) juniorski rekord Chorwacji rzut dyskiem (1,500 kg) - 68,20 (2007) rekord Chorwacji kadetów


Aleksiej Charczenko Aleksiej Charczenko – (ur. 1 października 1985) – rosyjski żużlowiec. Reprezentant rosyjskiej drużyny Wostok Władywostok. Jest synem żużlowca Grigorija Charczenki. W 2006 zdobył tytuł Indywidualnego Mistrza Rosji Juniorów. Liga polska W sezonie 2006 debiutuje w lidze polskiej w GTŻ Grudziądz. W barwach GTŻ wystąpił w 13 meczach, zdobywając 65 punktów i 10 bonusów, co dało mu średnią biegową 1,27 pkt oraz średnią meczową 5,77 pkt. Aleksiej w sezonie 2007 reprezentował barwy TŻ Lublin. Był to jego debiutancki sezon w gronie seniorów. Mimo podpisania kontraktu z lubelską drużyną, sympatyczny Aleksiej nie miał okazji pokazania się przed lubelską publicznością. W 2008 roku startuje jedynie 3 krotnie jako zawodnik Speedway Równe uzyskując średnią biegową 1,286 pkt. i meczową 5,33 pkt. Obecnie Aleksiej reprezentuje barwy Speedway Polonii Piła, gdzie po rundzie zasadniczej (11 meczów) uzyskał średnią biegową 1,920 pkt. i meczową 8,00 pkt. Zawodnik szybko stał się ulubieńcem kibiców, którzy mają nadzieje, że zobaczą popularnego Aloszę w nowym sezonie w barwach pilskiego klubu. Dnia 13 stycznia 2010 roku Aleksiej przedłużył o kolejny rok kontrakt z pilską Polonią. Będzie to jego drugi sezon spędzony w Pile.


Król francuski, Henryk XIV miał sławnego bibliotekarza, doradcę. Pewnego razu zapytał go król: - Powiedz mi, kto to jest Bóg? Bibliotekarz odpowiada: - To najpotężniejszy i najdoskonalszy, nieogarniony Duch, Stwórca nieba i ziemi, król nad królami. Henryk XIV pyta dalej: - Co byś wolał: obrazić tego Boga grzechem śmiertelnym, czy zarazić się trądem? Na to bibliotekarz odpowiada: - Wolałbym popełnić kilkaset grzechów śmiertelnych niż raz zarazić się tą straszną chorobą. „Kto by się stal powodem grzechu dla jednego i tych małych którzy wierzą, ternu byłoby lepiej uwiązać kamień młyński u szyi i wrzucić go w morze" (Mk 9,42) Ta straszna groźba Jezusa odnosi się do wielu ludzi. Podobne słowa wypowiedział Jezus na temat Judasza. Dzisiaj grozi tym, którzy są powodem grzechu dla niewinnych ludzi i ciągną dusze na zatracenie. Krzywdy te wyrządzają zarówno słowem, jak i całym zachowaniem. Do takich zabójców dusz Chrystus Pan woła: „Biada temu, przez kogo przychodzi zgorszenie (Ml IK,7) Najstraszniejsze jest to, że wcale się nie boimy tych strasznych słów. Gorszyć, to znaczy być powodem grzechu drugiego człowieka w jakikolwiek sposób, zarówno przez grzeszną lekkomyślność i zaniedbanie, jak i zupełnie świadomie i planowo, Stać się powodem do cudzego grzechu, to znaczy być odpowiedzialnym za cudzy grzech, za cudza niewiarę, zepsucie i nieszczęście. Istnieje cała lista zwana „dziewięcioma grzechami cudzymi": doradzać grzech, nakazywać grzech, przyzwalać na grzech, namawiać do grzechu, chwalić cudzy grzech, współdziałać w cudzym grzechu, milczeć wobec cudzego grzechu, pomagać do grzechu i bronie cudzego grzechu. Te cudze grzechy są często również naszymi, gdyż wszyscy jesteśmy odpowiedzialni za szczęście i nieszczęście, za zbawienie i potępienie naszych braci. Jakże rzadko lub wcale nie myślimy o tym, że my jesteśmy winni wielu grzechów popełnionych przez innych. Możliwe, że niektórym spośród was znana jest już postać Mata Talbota. Urodził się w wielodzietnej, biednej rodzinie. Bieda w domu sprawiła, że musiał wcześnie rozpocząć pracę. Jako kilkunastoletni chłopiec zatrudnił się w porcie. Został dokerem. Nosił ciężkie skrzynie, worki i inne ładunki. Pracując wśród ludzi starszych od siebie popadł w ich przyzwyczajenia. Zaczął pić, palić. Został - jak byśmy to powiedzieli słuchając słów dzisiejszej Ewangelii - zgorszony przez starszych. Oni właśnie zaciągnęli wobec niego ten wielki grzech, przed którym przestrzega nas dziś Ewangelia. Te - zabójcze dla młodego człowieka - używki zaczęły mu niszczyć zdrowie. Opuszczał pracę, a jeśli przychodził, pracował niewiele. Nie miał sił. W końcu zwolniono go z portu. Nie miał pieniędzy. W dniu wypłaty przyszedł pod bramę stoczni i u swoich byłych kolegów żebrał o papierosy, alkohol. Mijali go obojętnie. Wezbrał w nim żal. Potem bunt. Postanowił uwolnić się od nałogu. Wysiłek ogromny. Kiedy już opuszczały go siły szedł do kościoła i tam, długo leżąc na posadzce przed Najświętszym Sakramentem prosił o siły do wytrwania. Po długiej walce, bardzo bolesnej, uwolnił się wreszcie od nałogu. Dziś jest kandydatem na świętego. Jeśli kiedykolwiek podjęliście wysiłek uwolnienia się od złych przyzwyczajeń, to wiecie jakie to bolesne. O takim sposobie walki ze swoim ciałem i jego nawykami myślał Chrystus, mówiąc o konieczności wysiłku w zdobywaniu prawa wejścia do nieba. Pomyślmy dziś o tym, bo może i nasze oczy są chore, złe, patrzą na rzeczy złe, które przez wzrok wsiąkają w nas. Może nasze ręce są chciwe posiadania rzeczy cudzych. Może chore są nasze języki i wypowiadają brzydkie słowa, złe zdania obmawiają innych, o rodzicach, nauczycielach, a więc ludziach, którym winniśmy szacunek. Trzeba pozbyć się tych niedobrych oczu, rąk, języków bo inaczej niebo może zostać dla nas zamknięte. „Biada temu, przez kogo przychodzi zgorszenie". Musimy zrobić dokładny rachunek sumienia, czy nasz zły przykład, słowa i zachowanie nie spowodowały u kogoś utraty wiary i szczęścia... Grzech Płynie przez nasze wioski i miasta, cała rzeka grzechów: bluźnierstw, nienawiści, rabunków, rozpusty, wiarołomstwa, aborcji... W jakim stopniu my jesteśmy współodpowiedzialni za te grzechy? Bóg nie żartuje, grożąc gorszycielom karami. O wiele większym grzechem jest doprowadzenie do grzechu jednego człowieka niż zburzenie tego kościoła. Jezus nie umarł na krzyżu za kamienne kościoły, ale za żywe, którymi my jesteśmy. Błogosławieni jesteśmy, jeżeli możemy powiedzieć: nie mam na sumieniu niczyjej duszy.


34D/Gale 34D/Gale – zagubiona kometa okresowa, należąca do rodziny komet Jowisza. Została ona zagubiona przez obserwatorów po ostatnim przejściu przez punkt przysłoneczny w 1938 roku. Odkrycie Kometę tę odkrył astronom Walter Frederick Gale 7 czerwca 1927 roku w Sydney (Australia). W nazwie znajduje się zatem nazwisko odkrywcy. Orbita komety Orbita komety 34D/Gale miała kształt elipsy o mimośrodzie 0,76. Jej peryhelium znajdowało się w odległości 1,18 j.a., aphelium zaś 8,7 j.a. od Słońca. Jej okres obiegu wokół naszej Dziennej Gwiazdy wynosił 11 lat, nachylenie do ekliptyki osiągnęło wartość 11,7˚.


Biuletyn Informacji Publicznej Urzędu Miasta Bydgoszczy skonstruowany został na zasadach typowych dla powszechnie spotykanych stron internetowych. Możliwe są trzy sposoby dotarcia do poszukiwanych informacji: Korzystanie z „menu” polega na wyborze ogólnego zagadnienia z: - menu podmiotowego (poziomy pasek w górnej części strony) odnoszącego* do informacji personalnych, adresowych i kompetencyjnych dotyczących poszczególnych stanowisk i komórek organizacyjnych funkcjonujących w ramach władzy samorządowej, - menu przedmiotowego „Poradnik interesanta” (kolumna w prawej części strony) zawierającego spis najpopularniejszych zagadnień i spraw, z jakimi mieszkańcy udają się do Urzędu Miasta. Zawarte w tym menu odnośniki* przekierowują na odpowiednie strony Elektronicznego Biura Obsługi Klienta, zawierającego kompleksowe informacje o sposobach załatwienia wszystkich pozostających w gestii Urzędu Miasta spraw. - pomocniczego menu „Na skróty” (prawy górny róg strony) zawierającego bezpośrednie odnośniki* do informacji i dokumentów cieszących się, zgodnie ze wskazaniem statystyk, największym zainteresowaniem. - pomocniczego menu „Prawo” (prawy dolny róg strony) kierujące do działów zawierających treści uchwał Rad Miasta i zarządzeń Prezydenta Miasta. Korzystanie z „Mapy serwisu” będącej swego rodzaju globalnym spisem odnośników* do wszystkich działów i poddziałów składających się na Biuletyn. „Mapa serwisu” jest rozwinięciem opisywanych wyżej spisów „menu”, umożliwiającym bezpośredni dostęp z poziomu jednej strony do wszystkich działów zawartych w Biuletynie.


3. Proporcjonalnego podziału zysków, który stosowałyby niezależne podmioty uczestniczące w danej transakcji (transakcjach), dokonuje się za pomocą: 1) analizy rezydualnej, która dzieli sumę zysków uzyskanych w związku z daną transakcją (transakcjami) przez podmioty powiązane uczestniczące w tej transakcji (transakcjach) w dwóch etapach; w pierwszym etapie każdemu uczestnikowi transakcji przypisuje się minimalny zysk, jaki osiągają podmioty niezależne w tego rodzaju transakcjach; w drugim etapie wszelkie pozostałe po podziale w pierwszym etapie zyski dzielone są pomiędzy podmioty powiązane uczestniczące w danej transakcji zgodnie z zasadami, jakie ustaliłyby podmioty niezależne uczestniczące w takiej transakcji; jeżeli suma osiągniętych przez podmioty powiązane zysków jest niższa niż suma zysków przypisanych w pierwszym etapie, to zyski przypisane podlegają zmniejszeniu; korekta dokonywana w etapie drugim uwzględnia funkcje ekonomiczne, o których mowa w § 8 ust. 2, albo 2) analizy udziału, która dzieli między podmiotami powiązanymi połączony zysk z transakcji, której przedmiotem są dobra wytworzone lub ulepszone przez te podmioty, w oparciu o względną wartość działań podjętych przez każdy z powiązanych podmiotów, uwzględniając czynniki, o których mowa w § 8 ust. 2. 4. Podziału zysków, o których mowa w ust. 2, dokonuje się przez właściwe określenie przychodów uzyskanych przez każdy z podmiotów powiązanych oraz poniesionych kosztów związanych z daną transakcją (transakcjami). 5. Metoda marży transakcyjnej netto polega na badaniu marży zysku netto, jaką uzyskuje podmiot w transakcji lub transakcjach z innym podmiotem powiązanym, i określeniu jej na poziomie marży, jaką uzyskuje ten sam podmiot w transakcjach z podmiotami niezależnymi, lub do marży uzyskiwanej w porównywalnych transakcjach przez podmioty niezależne. 6. Marżę transakcyjną netto, o której mowa w ust. 5, określa się poprzez odliczenie od przychodu osiągniętego w wyniku transakcji kosztów poniesionych w celu osiągnięcia tego przychodu, w tym także kosztów ogólnych zarządu. 7. Odliczenia kosztów ogólnych zarządu, o którym mowa w ust. 6, dokonuje się uwzględniając proporcję, w jakiej pozostaje przychód uzyskany w związku z daną transakcją w ogólnej kwocie przychodów. 8. Stosując metodę marży transakcyjnej netto należy uwzględnić różnice między podmiotami, których marże są porównywane, a w szczególności należy wziąć pod uwagę takie czynniki, jak: konkurencja ze strony innych uczestników rynku i dóbr zamiennych, skuteczność i strategia zarządzania, pozycja rynkowa, różnice struktury kosztów i kosztu pozyskania kapitału oraz stopień doświadczenia w działalności.


2007-07-06: Zakaz handlu w 12 dni świątecznych Posłowie przyjęli nowelizację Kodeksu pracy, wprowadzającą w 12 dni świątecznych w roku ustawowy zakaz pracy w placówkach handlowych. Pracodawcy ostrzegają, że pracę może stracić od 18 do 27 tys. osób – poinformował portal Money.pl. Zgodnie z nowelizacją zakaz będzie obowiązywał w: Nowy Rok Święta Wielkiej Nocy 1 maja 3 maja pierwszy dzień Zielonych Świątek Boże Ciało 15 sierpnia - w święto Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny Wszystkich Świętych (1 listopada) Święto Niepodległości (11 listopada) Święta Bożego Narodzenia W te dni będą mogły jednak pracować placówki kultury, oświaty, stacje benzynowe i apteki. W świetle nowelizacji handlować w te dni będą mogli też wszyscy ci, którzy prowadzą jednoosobową firmę i nie zatrudniają pracowników. Konfederacja Pracodawców Polskich nowe przepisy uważa za jawne ograniczenie swobody działalności gospodarczej. "Przedsiębiorca powinien mieć swobodę w ustalaniu dni czy godzin funkcjonowania swojej firmy" - uważa Andrzej Malinowski, prezydent KPP. Konfederacja zauważa jednak, że obowiązujące prawo pozwala pracownikowi odmówić pracy w święto religijne bez negatywnych konsekwencji. Zobacz też Praca w święta?, 5 lipca 2007


Po drugie, atak na Wałęsę jest jawnie ahistoryczny . W powiedzeniu „wszyscy jesteśmy Bolkami” (w każdym razie: my wszyscy, którzyśmy w roku 1981 mieli więcej niż 18 lat…) jest wiele obiektywnej racji. Bez względu na ówczesne poglądy polityczne i sytuację społeczną, wszyscy byliśmy wtedy obserwowani i na tysiące sposobów „sprawdzani”. Byle głupi awans w zakładzie pracy, byle wyjazd na zagraniczne stypendium czy kontakt z cudzoziemcem oznaczał wysyłanie „zapytań” do „organów”, które wszak były niesłychanie rozbudowane; niemal każdy miał więc z nimi do czynienia, świadomie czy nie. A już ludzie, zajmujący jakiekolwiek istotne pozycje zawodowe czy należący do tzw. dzisiaj „celebrytów” – bez najmniejszej wątpliwości. Więc jestem niemal pewien, że o każdym z nas są gdzieś tam stosowne (czy raczej: niestosowne) dokumenty. Znam na przykład osobę o lata świetlne w ogóle odległą od jakiejkolwiek polityki, która w latach 70. całkowicie przypadkowo zawarła czysto towarzysko znajomość z jakimiś miłymi studentami z Chin; no i przez kilka lat musiała się z tych kontaktów spowiadać na Rakowieckiej. Pytana, mówiła prawdę; protokoły przesłuchań podpisywała. Pewno więc dziś panowie z IPN uznali by ją za TW… Powtarzam: świadomy – a częściej nieświadomy – kontakt z owymi „organami” miał prawie każdy z nas. Niektórzy mieli w dodatku nieszczęście podpisać jakiś protokół lub zobowiązanie do zachowania spotkania w tajemnicy; nic ponadto. I co z tego? Czy dziś mają mieć prawo do życia ci tylko, których wówczas zapudlono lub w inny sposób sekowano? Z punktu widzenia macierewoczoidów – pewno właśnie tak. Ale moim zdaniem jest to chore. Po trzecie – w tej rozgrywce w ogóle przecież nie chodzi o Wałęsę, który dziś jest już w dużej mierze obiektem muzealnym. I nie o prawdę, bowiem gdyby to o nią chodziło – sprawa byłaby podjęta już przed laty. I z pewnością nie chodzi tu o lata siedemdziesiąte, tylko co najwyżej o prezydenturę LW, jeszcze zaś bardziej o zdezawuowanie Okrągłego Stołu. W sumie, jest to wynik bardzo nieładnej osobistej zemsty Kaczorów i S-ki za doznane wówczas upokorzenia i przegraną w związku z obaleniem paranoidalnego rządu Olszewskiego. Oraz chęć wbicia motłochowi w puste łby, że Okrągły Stół był zdradą, nie sukcesem. Bo „gdybyśmy wówczas wywieszali komuchów na latarniach, to dziś świat byłby piękny”. Czyli o konsekwentne lansowanie kompletnie przecież skompromitowanej idei IV RP…