a) art. 2 Konstytucji, albowiem narusza zasadę zaufania obywateli do państwa i stanowionego prawa, gdyż Kodeks spółek handlowych nie ogranicza stosowania zaskarżonych przepisów do akcjonariuszy, którzy nabyli akcje (w tym akcjonariuszy - pracowników prywatyzowanych przedsiębiorstw) przed jej wejściem w życie - drogą odpowiednich przepisów przejściowych, b) art. 45 ust. 1 Konstytucji, narusza bowiem prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy przez sąd, rozumiane jako prawo do merytorycznego rozpoznania sprawy i wydania rozstrzygającego orzeczenia, c) art. 64 ust. 1, 2 i 3 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji, albowiem narusza prawo do własności i innych praw majątkowych akcjonariuszy, których akcje są przymusowo wykupywane, w ten sposób, że zaskarżone przepisy nie stanowią przesłanek materialno-prawnych warunkujących podjęcie uchwały o przymusowym wykupie akcji posiadanych przez akcjonariuszy mniejszościowych i nie wymaga nawet uzasadnienia takiej uchwały, d) art. 176 ust. 1 Konstytucji, albowiem nie przewiduje prawa do złożenia środka zaskarżenia od orzeczenia sądu rejestrowego, dotyczącego wyceny wykupywanych przymusowo akcji, 3) pytania prawnego Sądu Okręgowego w Poznaniu o zbadanie zgodności art. 418 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037, ze zm.) z art. 2, art. 21 ust. 2, art. 64 ust. 2 i art. 64 ust. 3 w związku z art. 31 ust. 3 oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji, 1. Art. 418 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037) rozumiany jako niewyłączający prawa akcjonariusza pokrzywdzonego przymusowym wykupem akcji do zaskarżenia uchwały o tym wykupie jest zgodny z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 45 ust. 1, art. 64 w związku z art. 31 ust. 3 i z art. 176 ust. 1 oraz nie jest niezgodny z art. 21 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.


Wydano kolejną wersję wielo-platformowego klienta sieci BitTorrent napisanego w języku C. Jest on wolnym oprogramowaniem na dwóch licencjach: licencji MIT oraz GNU General Public License. Posiada takie możliwości, jak: szyfrowanie protokołu, obsługa UPnP i NAT-PMP, wymiana listy peerów, możliwość zdalnej obsługi za pomocą przeglądarki (WebGUI), harmonogram pobierania, ograniczanie prędkości wysyłania i pobierania danych, swobodny wybór plików do pominięcia, możliwość ustawiania priorytetów dla ściąganych torrentów, a także dla poszczególnych plików wewnątrz torrenta. Ukazał się kolejny archiwalny numer magazynu Software 2.0. Na jego łamach znajdziecie nowości z branży IT, oraz praktyczne artykuły prezentujące ciekawe rozwiązania programistyczne. ydano kolejną wersję wielo-platformowego klienta sieci BitTorrent napisanego w języku C. Jest on wolnym oprogramowaniem na dwóch licencjach: licencji MIT oraz GNU General Public License. Posiada takie możliwości, jak: szyfrowanie protokołu, obsługa UPnP i NAT-PMP, wymiana listy peerów, możliwość zdalnej obsługi za pomocą przeglądarki (WebGUI), harmonogram pobierania, ograniczanie prędkości wysyłania i pobierania danych, swobodny wybór plików do pominięcia, możliwość ustawiania priorytetów dla ściąganych torrentów, a także dla poszczególnych plików wewnątrz torrenta, blokowanie adresów IP, łączenie z trackerami poprzez protokół HTTPS, obsługa IPv6, tworzenie plików torrent, opcja sortowania i filtrowania, pojedyncze nasłuchiwanie portu dla każdego torrenta, obsługa DHT, uniwersalna binarka (dotyczy systemu Mac OS), automatyczna aktualizacja z użyciem Sparkle (dotyczy systemu Mac OS). Wydana została kolejna wersja klienta p2p sieci Bittorrent, napisanego przy użyciu języka C++ oraz biblioteki Qt w wersji 4.1. Program jest rozpowszechniany na licencji GPL, a jego twórcą projektu jest francuski student Christophe Dumez. Oparł on swój projekt na bibliotece libtorrent autorstwa Arvida Norberga, przez co ten projekt można łatwo przenosić pomiędzy różnymi platformami. Dostępne są takie aplikacje jak Firefox, Opera oraz gFTP. Z systemu usunięto natomiast gslapt oraz slapt-get. Mark Shuttleworth opisuje na swoim blogu dlaczego została wybrana tak a nazwa. Mark dąży do tego, aby system był dostarczany na komputerach, przez największych producentów sprzętu.


Na spotkaniu zadebiutował nowy model Huberta: Team Associated SC10. Samochód napędzany bezszczotkowym zestawem Novaka z silnikiem 10.5 okazał się niesamowicie trudny do opanowania. Oprócz własciciela, tylko Bazyl był w stanie wykręcać nim okrążenia w równym tempie. Reszta z nas wykręcała głównie bąki na zakrętach. Dzięki obecności Andy'ego z jego Kyosho Lazerem i Bazyla z modelem D4 mogliśmy powdziwiać widowiskowe pojedynki bagusów 4WD. Modele 2WD tradycyjnie reprezentowane były przez Rustlera VXL, którym jeździł Adam, Rustlera XL-1 kierowanego przez Dorotę oraz Losi XXX-CR, którego pilotował Jarek.


NYT publikuje artykuły klikalne Na stronach artykułów z New York Timesa , po kliknięciu dwukrotnie w dowolne słowo, pokazuje się jego definicja słownikowa lub wpis encyklopedyczny. Warto kolekcjonować takie przykłady na okazje, gdy ktoś powie, że email niczym się od listu nie różni, itp.


Zdaje mi się, że byłbym szczęśliwy, gdybym bodaj mógł dać znak jakiś ludziom na Ziemi, że tu żyję i myślę o nich. To jest tak niewiele, a tak bym pragnął móc to uczynić! Przecież to jest straszne, gdy pomyślę, że tyle setek tysięcy kilometrów, taka przestrzeń międzyplanetarna, nigdy nie przebyta, dzieli mnie od tej bryły z kamienia i gliny, na której się urodziłem! O ileż szczęśliwsze są ode mnie te karzełki, myślące tylko o tym, aby połów na morzu był obfity, aby sałata pięknie wyrosła i aby zdziczałe psy nie poszarpały jajonośnych jaszczurów w zagrodach... Spędziłem dzisiaj kilka godzin na Wyspie Cmentarnej. Dawniej, przed laty, lubiłem tam przesiadywać i myśleć o przeszłości zastygłego dziś księżycowego globu; teraz bywam tam znowu często, ale siedząc na grobami pokrytym, zielonym pagórku nad morzem, myślę tylko o Marcie, Piotrze, o Tomie i o sobie, który może nareszcie, nareszcie! spocznę wkrótce obok nich. Dzisiaj, gdym tam tak siedział i patrzył na cichą płaszczyznę morza, zebrał mnie nagle taki bezbrzeżny żal, taki nieutulony smutek, że zacząłem płakać jak dziecko i ręce wyciągać do grobów, i prosić je, aby się otwarły, przemówiły do mnie albo wzięły mnie do swego towarzystwa. Czuję, że dłużej żyć mi niepodobna. I co mnie właściwie trzyma na tym świecie? Boleść, żal, tęsknota, najgorsze osamotnienie — wszystko to już przeżyłem — od dawna nie jestem już nikomu potrzebny: czas odejść. Tak jest, czas odejść. Chcę tylko raz jeszcze zobaczyć Ziemię, popatrzyć na tę jasną kulę, zawieszoną w błękicie, na tarcze lądów krążące po niej z wolna i przesuwające się nad nimi białe plamy chmur — chcę jeszcze raz wytężyć oko: może rozeznam ten kraj, w którym się urodziłem — a potem... Gdym wiosłował z powrotem ku wybrzeżu, zamiar mój dojrzał. Pójdę w Kraj Biegunowy, aby przynajmniej patrzyć na Ziemie. Z tym postanowieniem zbliżałem się ku domowi, układając sobie w myśli całą wyprawę i zastanawiając się nad przygotowaniami do niej, jakie wypadnie porobić.


Artykuły archiwalne, publikowane podczas pierwszych prób tworzenia Obiektywu.net. U progu ubóstwa Konserwatyzm jako postawa życiowa i ideowa Ludzkość wkroczyła w XXI wiek. Pełna obaw o przyszłość, ale ufna… nauczona tragicznością swej historii, ale wciąż jeszcze nie potrafiąca jednoznacznie się od niej odciąć… Ludzkość dążąca do równowagi…ludzkość, która choć poradziła sobie z większością reżimów politycznych wciąż jeszcze uwięziona w totalitaryzmie własnego zła i własnej ułomności nie może otwarcie pędzić ku pełnemu wyzwoleniu… W takich czasach po raz kolejny powraca pytanie o ideę, która pozwoliłaby lepiej ustosunkować się do rzeczywistości, po raz kolejny ścierają się postawy i światopoglądy dające ludziom, jeśli nie praktyczne, to choćby teoretyczne podstawy do określenia ich własnego miejsca na świecie… Człowiek, będąc w większości przypadków istotą rozumną, od zarania dziejów dążył do uproszczenia wszelkich czynności z jakimi borykał się podczas swojej egzystencji oraz do zwiększenia wydajności wykonywanej przez siebie pracy. Ten tok myślenia przez całe tysiąclecia owocował nowymi wynalazkami, wzrostem wydajności i opłacalności produkcji, oraz skróceniem czasu pracy. Ale to, co wydawało się błogosławieństwem dla rozwoju ludzkości, powoli zaczęło stawać się zmorą każdego zatrudnionego w fabryce robotnika i rzemieślnika. Wynalezienie pierwszego zdolnego do pracy parowego silnika tłokowego (W. Brytania, pocz. XVIII w.) przyspieszyło rozwój budowy maszyn produkcyjnych, a tym samym spowodowało zmniejszenie ilości etatów, wymaganych do wytworzenia produktu finalnego, jak też do prowadzenia i funkcjonowania przedsiębiorstw. Wynalezienie silnika spalinowego i elektrycznego tylko pogłębiło ten proces. Maszyny wygrywały z ludźmi walkę o zatrudnienie, gdyż pracowały bardziej niezawodnie, stale i z większą precyzją. Pojawiło się zatem na ogromną skalę zjawisko znane nam dziś jako bezrobocie, a razem z nim niepokoje społeczne (dające swój wyraz w niszczeniu maszyn) i nędza niższych warstw społecznych.


Zstępując jednak w siebie głębiej, spostrzegam, że powodem zaniku mej przyjaźni dla Śniatyńskiego były nie tylko jego depesze lub listy. Właściwie mówiąc, nie mogę mu darować tego, za co powinienem mu być wdzięczny, to jest jego pośrednictwa między mną a Anielką. Sam go o to błagałem, ale właśnie dlatego, żem go błagał, że powierzyłem mu swoje losy i ster mojej łodzi, żem się przyznał do mej słabości i zrobiłem go niejako mym opiekunem, że na koniec to upokorzenie i nieszczęście, jakie mnie spotkało, przeszło naprzód przez jego ręce, została mi na dnie w sercu uraza. Jest we mnie gniew na siebie samego, ale zarazem i na Śniatyńskiego za to, że brał we wszystkim udział. Wiem, że to jest niesłuszne, ale nie mogę na to poradzić, że przyjaźń moja wypaliła się jak świeca. Zresztą nie byłem nigdy zbyt pochopny do uczuć przyjaźni. Żyłem w bliższych stosunkach ze Śniatyńskim może właśnie dlatego, żeśmy żyli na dwóch końcach Europy. Innych przyjaciół nie miałem. W ogóle należę do istot, które zowią pojedynkami. Przypominam sobie, żem nieraz myślał o tym z pewną chełpliwością, biorąc to za dowód siły. Istotnie, w świecie na przykład zwierzęcym skupiają się tylko istoty słabe, te zaś, którym natura dała potężne kły i pazury, chodzą samotnie, bo sobie wystarczają. Zasada ta jednak wyjątkowo tylko może stosować się do ludzi. Niezdolność do przyjaźni dowodzi w człowieku najczęściej nie siły, ale oschłości serca. We mnie była obok tego niesłychana nieśmiałość i wrażliwość. Miałem serce podobne do mimozy, która zamyka się za każdym dotknięciem. Że nigdy nie zawarłem przyjaźni z żadną kobietą, to znowu inna rzecz. Miałem ochotę przyjaźnić się tylko z takimi, od których chciało mi się czegoś więcej, więc nie mogła to być przyjaźń rzetelna. Udawałem ją natomiast wielokrotnie, tak jak na przykład lis udaje nieżywego, aby uśpić czujność wron i tym pewniej którą capnąć. Nie idzie za tym, żebym nie wierzył w możliwość przyjaźni mężczyzny z kobietą. Przede wszystkim nie jestem głupcem, który mierzy świat własną miarą, ani szują, która zawsze podejrzewa, a następnie liczne spostrzeżenia dowiodły mi, że podobna przyjaźń zupełnie jest możliwa. Skoro w rzeczywistości istnieją takie uczucia i stosunki jak brata i siostry, to mogą mieć one zawsze miejsce, gdy dwie istoty, choćby obce, poczują się bratem i siostrą. Powiem nawet więcej, że zdolnością do tego rodzaju uczuć odznaczają się dusze wyborowe, mające wrodzony pociąg do platońskich biesiad, zatem dusze poetów, artystów, filozofów i w ogóle istot przechodzących zwykłą krawiecką miarę. Jeśli to jest dowód, że nie było we mnie materiału ani na poetę, ani na artystę, ani na znakomitego człowieka – to tym gorzej dla mnie. Prawdopodobnie nie było, skoro nie zostałem niczym więcej jak Leonem Płoszowskim.


Dzień Niepodległości Stanów Zjednoczonych uczciliśmy całodzienną zabawą modelami. Większa część spotkania upłynęła na zmaganiach Huberta i Jarka, jeżdzących dwoma Jamminami CRT.5. Dorota jeździła Ofną Hyper 7, która po przeprowadzonej niedawno operacji uszczelniania silnika sprawowała się doskonale. Poza tym Hubert i Jarek przez krótki czas scigali się elektrykami. Zabawę tę zakończyło dość szybko zderzenie czołowe kierowanego przez Huberta Rustlera z delikatnym Losi XXX Jarka, w wyniku którego prawe przednie koło bagusa Losi wraz z ułamaną zwrotnicą poszybowało widowiskowo w powietrze. Dalszą jazdę Rustler kontynuował samotnie, do czasu aż zasilający go pakiet Li-poly firmy MaxAmps spuchł w stopniu nie pozostawiającym złudzeń co do jego dalszej użyteczności. W tej sytuacji na tor powróciły Jamminy i do późnego popołudnia po okolicznych polach niósł się zapach palonego nitro.


xxx, dzień dobry FILLER dzień dobry, chciałam się dowiedzieć o, z którego peronu odjeżdża eskaemka dzisiaj o dwudziestej drugiej zero trzy ze Dworca Zachodniego na Ursus proszę pani, nie mam peronów podanych a momencik... zaraz, zaraz, zaraz, zaraz, zaraz nie no nie ma podanych... a czwarty? szósty a pani jedzie w którą stronę? z Zachodniego do Centrum? na Ursus a na Ursus momencik... trzeci? z trzeciego dziękuję bardzo proszę


Inny wpływ wywierały substancje redukujące na bakterie B. cereus B5esz. Siarczan IV i ditioerytritol poprzez obniżenie potencjału oksydo-redukcyjnego środowiska hamowały wzrost komórek oraz keratynolizę z ich udziałem (o czym świadczy poziom białka i grup aminowych), a także wydzielanie keratynaz i proteaz. Cysteina wyraźnie korzystnie wpływała na działalność tych bakterii poprzez stymulację wydzielania grup aminowych i uwalniania białek z keratyny, a ponadto nie hamowała biosyntezy enzymów. W hodowli bakterii M. luteus B1pż związki redukujące w niewielkim stopniu wpływały na zmianę potencjału oksydoredukcyjnego, jednak wszystkie hamowały procesy życiowe bakterii. Najmniej toksyczny był siarczan IV. Keratynoliza piór i biosynteza enzymów były wyraźnie obniżone, szczególnie w obecności ditioerytritolu i cysteiny. W najwyższym stopniu hamowana była synteza proteaz, aż do jej całkowitego zaniku. Ostatecznym potwierdzeniem wpływu wybranych czynników redukujących na proces keratynolizy w hodowlach bakterii jest rozkład substratu keratynowego, wyrażony w pozostałości s.m. keratyny po zakończeniu hodowli. Ogólną obserwowaną tendencją było obniżenie biodegradacji keratyny w środowisku o podwyższonej redukcyjności. Ditioerytritol jest czynnikiem o najwyższych właściwościach redukujących wśród badanych związków. Mimo dość niskiego zastosowanego stężenia (1 mM), obniżał on utylizację keratyny piór w hodowlach wszystkich bakterii, maksymalnie o 29%. Wyjątek stanowiła cysteina w hodowli szczepu B. cereus. W hodowlach bakterii B. polymyxa B20 tylko siarczan IV nie obniżał rozkładu keratyny piór. W hodowli bakterii B. cereus B5esz dodatek cysteiny w stężeniu 1 mM zwiększał biodegradację piór kurzych o około 15%, podczas gdy pozostałe związki ją obniżały. Bakterie M. luteus B1pż najefektywniej degradowały keratynę piór w podłożu kontrolnym bez czynników redukujących.


30. Pierwsze czytanie poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks spółek handlowych i ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (druk nr 600). Bardzo proszę o zabranie głosu pana Łukasza Rędziniaka, podsekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości, w celu przedstawienia uzasadnienia projektu ustawy zawartego w druku nr 524. Bardzo proszę, panie ministrze. Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości Łukasz Rędziniak: Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przedłożony projekt ustawy o zmianie ustawy Kodeks spółek handlowych został przygotowany w Ministerstwie Gospodarki w ramach „Pakietu na rzecz przedsiębiorczości”. Projekt ten ma na celu uchwalenie regulacji ułatwiających prowadzenie działalności gospodarczej w Polsce, zwłaszcza podejmowanie i wykonywanie takiej działalności przez spółki z ograniczoną działalnością oraz spółki akcyjne, a ponadto powinien przyczynić się do aktywizacji przedsiębiorców i poprawy konkurencyjności polskiej gospodarki. Tak więc projekt ustawy przewiduje w szczególności: po pierwsze, zmianę dotychczasowego obowiązku przekształcania spółek cywilnych w spółki jawne w przekształcanie dobrowolne, niezależnie od wielkości osiąganych obrotów; po drugie, obniżenie minimalnych wysokości kapitału zakładowego dla spółki z ograniczoną odpowiedzialnością do kwoty 5 tys. zł i dla spółki akcyjnej – do kwoty 10 tys. zł; po trzecie, zastąpienie oświadczenia woli wspólnika lub akcjonariusza w spółce jednoosobowej w formie pisemnej, z podpisem notarialnie poświadczonym, przez oświadczenie w zwykłej formie pisemnej; po czwarte, skrócenie z 3 miesięcy do 1 miesiąca od daty ogłoszenia okresu pozwalającego na zwrot dopłat uiszczonych przez wspólników spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, jeżeli dopłaty nie są wymagane na pokrycie straty wykazanej w sprawozdaniu finansowym; po piąte, złagodzenie o połowę kary grzywny przewidzianej wobec członków zarządu spółki kapitałowej lub też komplementariusza spółki komandytowo-akcyjnej, którzy dopuścili się naruszenia przepisów gwarantujących jawność danych o spółce; po szóste, stworzenie możliwości dostosowania wysokości kapitału zakładowego w spółkach kapitałowych do proponowanych obecnie wielkości minimalnych poprzez wyznaczenie dodatkowego terminu na wykonanie tego obowiązku. Ze względu na to, że do projektu ustawy załączono obszerne uzasadnienie, w którym przedstawiono wszystkie proponowane zmiany przepisów, w tym miejscu pozwolę sobie jedynie na dokładne omówienie najważniejszych zmian dokonywanych w obecnie obowiązującej ustawie.


Umieściłem muła w stajni, sam zaś wszedłem do izby, gdzie znalazłem resztki wieczerzy, mianowicie pasztet z kuropatw, chleb i flaszę alikantu. Od Andujar nic w ustach nie miałem, sądziłem więc, że potrzeba nadaje mi prawa do pasztetu, który skądinąd był bez właściciela. Byłem także mocno spragniony, ugasiłem więc pragnienie, wprawdzie może nieco zbyt gwałtownie, gdyż wino uderzyło mi do głowy, ale spostrzegłem się poniewczasie. W izbie stało dość porządne łóżko, rozebrałem się, położyłem i zasnąłem. Nagle, nie wiem z jakiego powodu, obudziłem się i usłyszałem zegar bijący północ. Myślałem, że w pobliżu jest jakiś klasztor, i postanowiłem zwiedzić go nazajutrz. Wkrótce potem doszedł mnie hałas z podwórza; sądziłem, że moi służący powrócili, ale jakież było moje zdziwienie, gdy ujrzałem wchodzącą ciotkę Antonię wraz z jej powiernicą Mańką. Ta ostatnia niosła latarnię z dwiema świecami, ciotka zaś trzymała zwój papierów w ręku. - Kochany synowcze - rzekła do mnie - twój ojciec nas tu przysłał, abyśmy ci wręczyły ważne papiery. Wziąłem papiery i przeczytałem napis: „Wykazanie kwadratury koła". Wiedziałem dobrze, że mój ojciec nigdy się nie zajmował tym czczym zagadnieniem. Zadziwiony, rozwinąłem papiery, ale wnet z oburzeniem spostrzegłem że mniemana kwadratura jest znaną teorią Dinostrata, popartą dowodzeniem, w którym poznałem rękę mego ojca, ale nie jego głowę. W istocie spostrzegłem, że przytoczone dowody są tylko nędznymi paralogizmami. Tymczasem moja ciotka zwróciła mi uwagę, że zająłem jedyne łóżko w gospodzie, i zażądała, ażebym jej połowę ustąpił. Byłem tak zmartwiony myślą, że mój ojciec mógł popaść w podobne błędy, że nie słuchałem tego wszystkiego, co mi mówiła. Bez zastanowienia zrobiłem jej miejsce, podczas gdy Marika sadowiła się w nogach, wspierając głowę na moich kolanach. Znowu zagłębiłem się nad dowodzeniem i czy to alikant uderzył mi do głowy, czy też miałem wzrok oczarowany, słowem, nie pojmuję, jak się to stało, ale znalazłem dowody mniej błędnymi, po trzecim zaś odczytaniu byłem zupełnie przekonany.


Łazar Kaganowicz Łazar Mojsiejewicz Kaganowicz ros. Лазарь Моисеевич Каганович (ur. 22 listopada 1893 w przysiółku Kabany (obecnie: Dibrowa) koło Chabna, zm. 25 lipca 1991 w Moskwie) - radziecki polityk. Pochodził z rodziny drobnego żydowskiego handlarza bydła, w dzieciństwie pracował w warsztatach szewskich. Od 1911 w partii bolszewickiej. Jeden z najbliższych współpracowników Stalina i członek najwyższych władz partyjnych w Rosji komunistycznej i ZSRR: od 1924 do 1957 członek Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Rosji, a potem KPZR, w latach 1930-1952 członek jej Biura Politycznego. W latach 1925 - 1928 i w 1947 był sekretarzem generalnym partii komunistycznej na Ukrainie. W latach 1930-35 pierwszy sekretarz partii w Moskwie, współinicjator i organizator budowy metra moskiewskiego. W okresie 1935-1944 minister (komisarz ludowy) transportu, jednocześnie w 1937 - 1939 minister przemysłu ciężkiego, w 1939 - 1940 minister przemysłu naftowego i surowców energetycznych, po 1945 kilkakrotnie minister przemysłu materiałów budowlanych, a w latach 1953 - 1957 wicepremier ZSRR. Po śmierci Stalina w 1953, aktywnie współdziałał z Chruszczowem przeciwko Berii, jednakże potem sprzeciwił się potępieniu stalinizmu przez Chruszczowa (później nazwano to działanie grupą antypartyjną). W konsekwencji w 1957 zwolniony ze wszelkich stanowisk partyjnych i rządowych, a w 1961 wykluczony z partii, formalnie w związku z oskarżeniami o udział w represjach stalinowskich. Po 1957 był dyrektorem fabryki azbestu na Uralu, a w 1959 został odesłany na emeryturę. Współcześnie powszechnie obciążany odpowiedzialnością za kolektywizację i "rozkułaczenie" (w tym aresztowanie i zesłanie ludności) Ukrainy, północnego Kaukazu, centralnej Rosji i części Syberii. Na tych terenach działał jako specjalny przedstawiciel Stalina ds rozkułaczania i nadzorował oraz inicjował politykę miejscowych władz. Jako pierwszy sekretarz Moskwy w latach 1930-1935 był inicjatorem przebudowy stolicy, w tym także zniszczenia szeregu znakomitych zabytków Moskwy, przede wszystkim cerkwi Chrystusa Zbawiciela (ros. Храм Христа Спасителя) i klasztoru Strastnoj z 1654. Wielokrotnie jeden z głównych realizatorów "czystek stalinowskich" zarówno w partii jak i poza nią. Współodpowiedzialny za zbrodnię katyńską, podpisał decyzję o rozstrzelaniu łącznie 25 700 osób spośród grupy polskich wojskowych i cywilów znajdujących się w obiektach NKWD. Decyzję podjęli członkowie Biura: Beria, Stalin, Woroszyłow, Mołotow, Mikojan, Kalinin, Kaganowicz. Zgodnie z nią zamordowano wiosną 1940 r. 21 857 osób.


Tymczasem nad Wisłą można wyrazić żal, że ta rocznica nie jest już – we wszystkich środowiskach przynajmniej – okazją do refleksji i zadumy nad krętymi ścieżkami polskiej historii, lecz niekiedy przekształca się w manifestację odwetu i resentymentu. Staje się dla wielu okazją do nienawiści i żądań odwetu wobec dawnych wrogów, okazją do ich wykluczenia i odczłowieczenia. Szczególnie oburzające są płynące ze strony niektórych środowisk ataki na schorowanego generała Jaruzelskiego. To przecież Jarosław Kaczyński porównał generała do Adolfa Eichmanna. Tymczasem dla wielu Polaków, czy to się komuś podoba czy nie, pozostaje on człowiekiem, który zapobiegł narodowej tragedii. Być może musi upłynąć jeszcze wiele lat, aby zostały spełnione wszelkie warunki do obiektywnej oceny wewnętrznych i zewnętrznych przesłanek decyzji podjętej pamiętnego 13 grudnia oraz jej rozmaitych skutków krótko- i długoterminowych. Na pojednanie jednak, a może i na przebaczenie chyba nie powinniśmy czekać za długo. Ćwierć wieku to przecież szmat czasu. Alternatywą może być jedynie pogłębianie istniejących podziałów. Projekt Lewicy i Demokratów, przedstawiony właśnie przez nas, ma służyć w naszym najgłębszym przekonaniu takiemu porozumieniu i pojednaniu, podczas gdy w projekcie, nie tylko tym pierwszym, ale i nawet w tej kolejnej wersji dostrzegamy intencje, które raczej będą służyły wciąż dzieleniu Polaków, zamiast ich łączeniu. Dziękuję bardzo. Wicemarszałek Krzysztof Putra: Dziękuję bardzo panu posłowi. Otwieram dyskusję. Do głosu zapisało się... To będzie dyskusja w formie pytań do posła sprawozdawcy. Pan poseł Artur Górski, Prawo i Sprawiedliwość, bardzo proszę. Poseł Artur Górski: Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Mamy trzy projekty, w tym dwa projekty mniejszościowe, że się tak wyrażę: pana posła Iwińskiego i pana posła Celińskiego. Te dwa ostatnie projekty, ich autorami… Wicemarszałek Krzysztof Putra: Panie pośle, przepraszam, chciałem powiedzieć, że można zadawać pytania przez dwie minuty. Poseł Artur Górski: Tak, panie marszałku. Autorami tych dwóch mniejszościowych projektów są, można powiedzieć, dwa odcienie tej samej czerwieni. Bardzo wyraźnie to widać, jeśli chodzi o te projekty. Czego nie ma w tych projektach w stosunku do projektu Prawa i Sprawiedliwości? Po pierwsze, nie mówią nic o tym, że wprowadzenie stanu wojennego było bezprawne, co jest oczywiste. Po drugie, nie mówią o skali prześladowań i zbrodni, są lakoniczne w tym względzie. Po trzecie, nie mówią o sprawcach stanu wojennego i katach komunistycznych, gdy bardzo precyzyjnie możemy ich wskazać. Po czwarte, nie mówią o potrzebie pełnego rozliczenia zbrodni stanu wojennego, jakby nie chcieli, aby takie rozliczenie nastąpiło. Po piąte, nie mówią o zasługach tych, którzy bronili prześladowanych w stanie wojennym i bronili godności człowieka w tamtym okresie, jakby w ogóle takich osób nie było. Nie mówią wreszcie o tym, jaką raną dla narodu i zapaścią dla Polski na kolejne lata był stan wojenny.


2005-03-22: USA: Terri Schiavo nie zostanie podłączona do aparatury podtrzymującej życie. Sąd federalny w Tampie na Florydzie podjął decyzję, że Terri Schiavo nie zostanie podłączona do aparatury zapewniającej sztuczne odżywianie i umrze z powodu niedostarczenia do organizmu wody i pożywienia. Rodzina Terri zapowiedziała, że będzie się odwoływać do sądu wyższej instancji.


Długa była droga przeciętnego członka społeczności plemiennej do miejsca kultu czy świątyni. Wynosiła ona w dzisiejszych miarach wiele kilometrów uciążliwej drogi, oderwania od normalnych zajęć. Na to nie każdy i nie na co dzień mógł sobie pozwolić. A z bogami mimo takich czy innych świąt trzeba było mieć codzienny niemal kontakt, trzeba było ciągle się z nimi stykać. Trzeba było składać ofiary, aby ich ubłagać lub im podziękować, trzeba było zasięgnąć wróżby. Wreszcie bogowie to nie tylko figury tkwiące w świątyniach. Ci bogowie tkwili niemal wszędzie. Byli w lasach i na polach, w jeziorach i rzekach, w źródłach, które czasami miały moc leczniczą. Jeśli nie było w pobliżu kapłanów, miejsce ich zajmowali starcy z rodu lub po prostu ojcowie rodzin. Oni składali ofiary i sprawowali wróżby. Wróżby odgrywały w życiu Słowian dużą rolę. Nie tylko bowiem sprawy osobiste jednostek, ale także sprawy państwowe, jak wyprawa wojenna lub pokój, zależały od wyniku wróżb. Dawało to kapłanom jako wróżbitom znaczną władzę do ręki. Najwięcej uwagi badaczy pociągały wróżby z zachowania się koni. Wiadomo mianowicie, że w Szczecinie przy świątyni Trzygłowa hodowano wyłącznie do wróżb konia czarnego, w Arkonie przy świątyni Świętowita — białego . Wyraźnie poświadczony jest też koń wróżący w Radogoszczu. Były one otoczone szczególną czcią i opieką, miały nawet osobnych kapłanów do obsługi (w Arkonie mógł czasem ten kapłan konia dosiadać). Na tych koniach jeździł niekiedy bóg (Świętowit na nocne walki), ale najważniejszą ich funkcją było wróżenie. Kapłan wbijał najpierw w ziemię kilka włóczni parami, oczywiście w specjalny sposób, raczej niejasno opisany przez kronikarzy, a następnie przeprowadzał przez nie konia. Wróżba uchodziła za pomyślną, jeżeli koń przekroczył wszystkie te przeszkody prawą nogą (tak w Arkonie), albo jeżeli żadnej nie potrącił (tak znów w Radogoszczu i Szczecinie). W Radogoszczu wróżba była ważna dopiero wtedy, gdy się udała po raz drugi, a w Arkonie i Szczecinie musiała się udać trzy razy z rzędu. Za te natchnione wysiłki konia pobierała świątynia dziesięcinę z łupów wojennych; za wróżenie prywatne musiała oczywiście zapłacić z własnej kieszeni osoba zapytująca o radę. Trudno przypuścić, aby kapłani zostawili konia bez tresury i polegali tylko na bożym natchnieniu, wypuszczając z ręki tak ważny instrument polityczny. To była, zdaje się, najwyższa klasa wróżb, zwłaszcza zaś wyprawy morskie od nich zależały. Oprócz tego wróżono z napotkanego zwierzęcia (coś jak my z kota), liczono, czy do pary wypadły kreski robione bezmyślnie na popiele rzucano jakieś drewienka z jednej strony białe, z drugiej czarne (w Arkonie i Szczecinie), jakaś kombinacja zakopywania i rzucania losów wraz z wróżbą z konia była uprawiana w Radogoszczu. Za prognostyk służyło ubywanie, większe lub mniejsze, wina w pucharze trzymanym przez posąg Świętowita w Arkonie, takim samym też prognostykiem urodzaju był kołacz składany mu w ofierze na święcie żniw. Jezioro Głomaczów złowróżbnie czasem zmieniało barwę, a z jeziora w Radogoszczu wychodził przed nadchodzącym nieszczęściem ogromny dzik. W innych stronach Słowiańszczyzny nie miały, zdaje się, wróżby tak wielkiego znaczenia, jakkolwiek było ich sporo, sądząc po częstych wzmiankach w źródłach. Wymienia się przeróżne wróżby na Rusi , w Czechach i w Polsce. Synod wrocławski w XIV w. potępia wróżenie z ręki, wosku i ołowiu, ognia i wody. O wiek późniejsze kazanie potępia wróżenie ze snu, z rzucanych losów, z głosów i lotu ptaków, z obserwacji dni, z przyjścia i odejścia ludzi, z ubywania soli.


Na szczęście Blogger umożliwia dodawanie wpisów zaplanowanych, czyli można dosłownie " pisać " o punkt 12.00 w Nowy Rok :o) Ja nie należę do ludzi którzy wszędzie biegają z komputerem albo komórką z internetem w środku, ale wystarczająco takich znam, więc przesyłam życzenia w ten sposób :) Mam nadzieję że będę mogła więcej blogować, ale patrząc na moje życie teraz to nie wiem w ogóle co, gdzie i w którąż stronę. Możliwe że się będziemy przeprowadzać i w ogóle nic nie wiadomo :p Ale co tam. Po to właśnie mam mój blog, aby mieć takie spokojne i całkiem prywatne i własne miejsce na świecie. Wszystko jedno gdzie nas los przerzuci..


A 21 A 21 - niemiecki torpedowiec z okresu I wojny światowej. Dwudziesta pierwsza jednostka typu A 1. Okręt wyposażony w jeden kocioł parowy opalany węglem i trójcylindrową maszynę parową. Zapas paliwa 24,5 tony. Zbudowany w innej stoczni kadłub okrętu wyposażono w stoczni AG Vulcan. Torpedowiec brał udział w patrolach wzdłuż wybrzeża Flandrii i na kanale La Manche. Zezłomowany w 1921 lub 1922 roku.


Nazywam się Rafał Próchniak . Kiedyś byłem motorniczym, dziennikarzem, tłumaczem i doktorantem. Teraz piszę bloga. Trzydzieści razy wygrałem regaty Sydney - Hobart , w tym raz wpław. W szkole podstawowej uczestniczyłem w olimpiadzie biologicznej, podczas której pobiłem rekord świata w biegu na 100 m motylkiem. Byłem ranny w bitwie pod Lepanto , a pod Waterloo uratowałem życie Napoleona , za co był mi dozgonnie wdzięczny. Mój doktorat jest podstawową atrakcją zawodów ciągników w północno-zachodnim Missouri (w kategorii powyżej 3 ton). W domu mam oryginalny trzonek siekiery Noego i ptaka dodo. Żyję głównie z tantiem za Love Me Do, Die Hard i Pana Tadeusza oraz opłat licencyjnych za kółko w iPodzie. Na śniadanie zjadam wiadro kawioru z bieługi i miętowy opłatek, a na podwieczorek czerwone berety. Lubię zwierzęta, oprócz ptaka dodo, który kruszeje w spiżarni już drugi tydzień, mam też wędkę i sztucer. Wędka i Sztucer to moje chomiki, których nie powstydziłby się sam Profesor Chaos . Jeżdżę często na wycieczki rowerowe , a moja ulubiona trasa prowadzi z Mont Ventoux do l'Alpe d'Huez i z powrotem. Gram na skrzypcach, puzonie i pianoli, potrafię wyrzucić jedynkę na dwóch kostkach rosołowych i wygrałem w go z Deep Blue. Wyciągnąłem kiedyś barona Munchhausena z bagna.


Efekt dochodowy Efekt dochodowy obrazuje wpływ zmiany ceny produktu na zmianę zgłaszanego zapotrzebowania na ten produkt, a spowodowanego zmianą siły nabywczej dochodu konsumenta. Obniżenie ceny zwiększa dochód konsumenta, a tym samym umożliwia mu zakup większej ilości każdego produktu. Podwyższenie ceny tymczasem powoduje spadek możliwej do zakupienia ilości produktów, spowodowany zmniejszeniem siły nabywczej dochodu.


Przenoszenie bazy MS Access do MySQL Do pracy posłużą nam pliki z pakietu MDB Tools mdb-schema plik.mdb mysql Więcej w man mdb-schema . W wyjściu pojawia się jednak dziwny znak 'Â', który na stronie ASCII Character Codes został wyśledzony jako posiadacz kodu 194 (HTML Code &194;). Aby się go pozbyć można wykorzystać polecenie tr . Usuń dziwny znaczek z pliku wyjściowego: Czyli w naszym przypadku należy wpisać spod konsoli: mdb-schema plik.mdb mysql | tr -d 'Â' > schemat.sql Otrzymamy w ten sposób plik schemat.sql , w którym zawarte będą zapytania do bazy MySQL tworzące tabele o polach odpowiadających tym z pliku accessa. Jeżeli chcemy uniknąć dalszych problemów dobrze byłoby usunąć polskie ogonki. Usuń ogonki z polskich znaków: #!/bin/bash tr Czyli w naszym przypadku należy wpisać spod konsoli: mdb-schema plik.mdb mysql | tr -d 'Â' | tr. Do pracy na wielu tabelach dobrze jest mieć ich schemat przed sobą. Polecam wtedy przepuścić schemat bazy przez poniższy skrypt. Oczyść trochę wyjście: Powyższy kod podczas filtrowanie pominie: * puste wiersze ('^$') * komentarze ('^--') * drop ('^DROP') Utworzenie tabeli ze schematu Idąc za man mysql można to zrobić tak: shell> mysql db_name < script.sql Gdzie shell> to znak zachęty powłoki, db_name - nazwa bazy, w której chcemy utworzyć tabele, script.sql to nic innego jak nasz schemat.sql . Więcej chociażby w artykule MySQL nieinteraktywny . Idąc dalej za manem w trybie interaktywnym można wykorzystać polecenie source . Wpisz man mysql , przejdź do sekcji MYSQL COMMANDS i znajdź opis tego polecenia (można też wcisnać / i wpisać source). Polecenie to wykonuje polecenia SQL zapisane w pliku. Przyjmuje nazwę pliku jako argument. Wyciąganie danych z pliku mdb. Do tego posłuży nam narzędzie mdb-export . $ whatis mdb- ) - Export data in an MDB database table to CSV format. Więcej w man mdb-export .


Komunikat dla osób ubiegających się o pracę w UMP Nabór pracowników na wolne stanowiska pracy w Urzędzie Miasta Poznania jest otwarty i konkurencyjny, dotyczy wszystkich stanowisk pracy ( zarówno kierowniczych, jak i niekierowniczych), przeprowadzany jest zgodnie z ustawą z dn. 21 listopada 2008 r o pracownikach samorządowych (Dz.U. Nr 223, poz. 1458). Ustawa określa, że pracownikiem samorządowym zatrudnionym na stanowisku urzędniczym, w tym kierowniczym stanowisku urzędniczym, może być osoba, która : 1) jest obywatelem polskim ( osoba nie posiadająca obywatelstwa polskiego, może zostać zatrudniona na stanowisku, na którym wykonywana praca nie polega na bezpośrednim lub pośrednim udziale w wykonywaniu władzy publicznej i funkcji mających na celu ochronę generalnych interesów państwa, jeżeli posiada znajomość języka polskiego potwierdzoną dokumentem określonym w przepisach o służbie cywilnej); 2) ma pełną zdolność do czynności prawnych oraz korzysta z pełni praw publicznych; 3) posiada kwalifikacje zawodowe wymagane do wykonywania pracy na określonym stanowisku; 4) nie była skazana prawomocnym wyrokiem sądu za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe; 5) cieszy się nieposzlakowaną opinią. Urząd Miasta Poznania (Wydział Organizacyjny) uprzejmie informuje, że oferty pracy na wszystkie wolne stanowiska w Urzędzie Miasta należy składać drogą elektroniczną. Przy ogłoszeniu znajduje się link do interaktywnego formularza, którego wypełnienie zastępuje list motywacyjny i CV. Pozostałe dokumenty określone w ogłoszeniu, np. kserokopie dyplomów, świadectw pracy i kursów, należy przedstawić podczas rozmowy kwalifikacyjnej. Dopuszcza się możliwość składania ofert w wersji papierowej w Biurze Podawczym Urzędu. Osoba wybrana spośród kandydatów biorących udział w rekrutacji, która będzie podejmować pracę na stanowisku urzędniczym po raz pierwszy - zobowiązana jest do odbycia służby przygotowawczej w czasie trwania zawartej umowy o pracę na czas określony - zakończonej egzaminem.


FILLER dzień dobry, xxx, w czym mogę pomóc? FILLER dzień dobry panu, moje nazwisko xxx FILLER proszę pana, ja chciałam zapytać, od jakiego wieku w Warszawie kasuje się bilet FILLER za dziecko w autobusie lub w tramwaju znaczy, proszę pani dzieci mają bezpłatne przejazdy do czasu objęcia obowiązkiem szkolnym, czyli do siódmego roku życia do siódmego roku czyli dziecko, tak dziecko, które chodzi do zerówki, czyli do najstarszej grupy przedszkolnej, nie musi jeszcze nie musi, dopiero będzie szło do pierwszej klasy i od pierwszego września i od pierwszego września trza będzie kasować bilet bilet tak dziękuję panu bardzo do widzenia bardzo do usłyszenia


(2) udostępniać sobie wzajemnie informacje o nowych środkach odurzających, substancjach psychotropowych oraz prekursorach, (3) wymieniać informacje o przepisach i doświadczeniach w przedmiocie nadzoru nad legalnym obrotem i stosowaniem środków odurzających, substancji psychotropowych oraz prekursorów. Artykuł 10 W przedmiocie współpracy naukowo-technicznej i doskonalenia zawodowego personelu właściwe organy będą wymieniać: (1) doświadczenia i informacje, zwłaszcza dotyczące metod zwalczania przestępczości zorganizowanej, jak też nowych form przestępczego działania oraz stosowania i rozwoju sprzętu specjalnego, (2) wyniki prac badawczych z dziedziny kryminalistyki i kryminologii, (3) informacje o przedmiotach związanych z popełnieniem przestępstwa, (4) sprzęt służący do zwalczania przestępczości, na odrębnie uzgadnianych warunkach, (5) ekspertów w celu szkolenia i doskonalenia zawodowego, zwłaszcza w zakresie technik kryminalistycznych i operacyjnych metod zwalczania przestępstw, (6) literaturę fachową, uregulowania prawne i inne publikacje dotyczące przedmiotu niniejszej Umowy. Artykuł 11 1. Ewentualne spory dotyczące interpretacji lub stosowania niniejszej Umowy będą rozstrzygane w drodze bezpośrednich rokowań między właściwymi organami państw Umawiających się Stron. 2. W wypadku nierozstrzygnięcia sporu w trybie określonym w ustępie 1, spór będzie rozstrzygany drogą dyplomatyczną. Artykuł 12 Niniejsza Umowa nie narusza zobowiązań podjętych przez Umawiające się Strony, wynikających z innych umów międzynarodowych. Artykuł 13 Przy wykonywaniu postanowień niniejszej Umowy właściwe organy będą posługiwały się językami urzędowymi swoich państw bądź językiem angielskim. Artykuł 14 Jeżeli właściwe organy nie postanowią inaczej, koszty związane z wykonywaniem niniejszej Umowy będą ponoszone przez tę Umawiającą się Stronę, na terytorium państwa której koszty te powstały. Artykuł 15 1. Umowa wejdzie w życie po upływie trzydziestu dni od daty otrzymania ostatniej z not, w których Umawiające się Strony powiadomią się wzajemnie o wypełnieniu wewnętrznych procedur wymaganych do jej wejścia w życie. 2. Niniejsza Umowa jest zawarta na czas nieokreślony. Może być wypowiedziana przez każdą z Umawiających się Stron w drodze notyfikacji. W takim przypadku Umowa utraci moc po upływie trzech miesięcy od dnia otrzymania noty o wypowiedzeniu.


2007-09-23: Konwencja wyborcza PiS w Lublinie Podczas dzisiejszej konwencji wyborczej PiS w Lublinie Jarosław Kaczyński przekonywał słuchaczy, że według politycznych przeciwników jego partii, IV RP i walka z patologią, to „Wschód, a III RP to Zachód”. Kaczyński uważa, że oponenci PiS dążą do powrotu epoki „przedrywinowskiej”. Premier zaznaczył, że chce walczyć z patologią w życiu publicznym i społecznym. Według niego Polska ma rozwijać się, iść naprzód, a wygrana Platformy i LiD "może być zablokowaniem zmian w Polsce na wiele lat. Zablokowaniem w imię interesów uwłaszczonej nomenklatury, w imię interesów oligarchii, a przeciw interesom ogromnej większości narodu". "W Polsce funkcjonuje nieformalny, ale skuteczny immunitet dla uprzywilejowanych. Tego korupcyjno-korporacyjnego systemu przywilejów ze szczególną zaciekłością broni LiD. System korupcyjno-korporacyjny można porównać do worka kamieni. My, Polacy, niesiemy ten worek, a budowa IV RP to nic innego jak tylko zrzucenie tego worka" - powiedział premier. Jarosław Kaczyński stwierdził, że aktualny spór w kraju dotyczy jednego zagadnienia: „władzy demokratycznej i jej uprawnień”. Tego, czy przywileje mogą być ograniczane przez władzę demokratyczną oraz czy ma ona działać w interesie większości, która tych przywilejów nie posiada. Podczas konwencji Elżbieta Kruk (nr 1 PiS w Lublinie) wypowiedziała się również na temat mediów: "Nie ma prawdziwej demokracji, kiedy ludzie nie są dobrze poinformowani. Ataki na media publiczne ze strony PO i SLD to efekt ich wściekłości za to, że media są obiektywne, rzetelne i pokazują prawdę". Natomiast w sobotę w Rzeszowie premier wypowiadał się na temat kościoła: "Szczególna rola przypada współpracy państwo - Kościół katolicki. To musi być współpraca oparta na równych prawach, ale jest potrzebna. W Polsce Kościół jest dzierżycielem jedynego powszechnego systemu wartości".


Uniwersalność 12 bazowego modelu CRF została przetestowana na korpusach CPR i CEN, po wcześniejszym wyuczeniu modelu na całym korpusie CSER. Podobnie jak przy walidacji krzyżowej zostały przetestowane dwa warianty modelu CRF, tj. dla wąskiego i szerokiego kontekstu. Pod względem precyzji dla obu korpusów model z większym kontekstem osiągnął lepszą precyzję. W przypadku korpusu CPR była to różnica 2 punktów procentowych, a w przypadku CEN była to nieznaczna różnica 0,4 punktu procentowego. Zwiększenie kontekstu spowodowało także zmniejszenie się kompletności o 4 punkty procentowe w przypadku CPR i 2 punkty procentowe dla CEN. Model z szerokim kontekstem pozwala na rozpoznanie bardzo precyzyjnych kontekstów występowania nazw własnych. Dzięki temu można osiągnąć dużą precyzję modelu, odbywa się to jednak kosztem jej kompletności. Jakość rozpoznawania nazw własnych osiągnięta przez model bazowy CRF jest znacznie wyższa od wyników osiągniętych przez metodę regułową i słownikową. Dla walidacji krzyżowej na korpusie CSER średnia harmoniczna wyniosła 92,53%, podczas gdy dla podejścia regułowego osiągnięto 70,00%, a dla podejścia słownikowego zaledwie 35,27%. Dla oceny międzydziedzinowej na korpusie CPR osiągnięto 67,72% średniej harmonicznej, a dla metod bazowych odpowiednio 8,94% dla metody regułowej i 48,12% dla metody słownikowej. Podobne wyniki zostały osiągnięte na korpusie CEN.


Turniej finałowy w piłce siatkowej w grupie KADET W dniach 8-10 luty br. w Hali Sportowej MOSiR odbędzie się turniej finałowy w piłce siatkowej w grupie KADET o wejście do ćwierćfinałów Mistrzostw Polski. Udział w turnieju z województwa łódzkiego zapewniły sobie drużyny: Bzura Ozorków, Wiking Tomaszów Mazowiecki, Skra Bełchatów i Wifama Łódź. Mecze odbędą się w następujących terminach: 08.02.2008 r. godz. 16.00 Bzura Ozorków - Skra Bełchtów; godz. 18.00 Wiking - Wifama; godz. 10.00 Skra – Wifama; godz. 12.00 Bzura - Wiking; 10.02.2008 r. godz. 10.00 Wiking - Skra; godz. 12.00 Wifama - Bzura. Trenerem naszego zespołu jest mgr Sławomir Pachnowski. Skład drużyny: Adrin Bartczak, Piotr Dośpiał, Dominik Gabrysiak, Maciej Karolak, Jakub Majchrzak, Kamil Palmowski, Olaf Pisera, Damian Sobczak, Mateusz Sobczak, Damian Wdowiak, Rafał Bielawski. MOSiR i MKS Bzura zapraszają wszystkich sympatyków piłki sitkowej na mecze ww. terminach. Ze sportowym pozdrowieniem Dyrektor MOSiR i Kierownik MKS Bzura


W glottodydaktyce dość powszechnie przyjmuje się trójczłonową gradację ogólności ww. zagadnienia: podejście, metoda, technika. W ten sposób definiuje je A. Seretny [2006: 126]: „podejście określa koncepcję nauczania, jest więc pojęciem szerszym w stosunku do metody, która tę koncepcję precyzuje. W ramach zaś metod wykształciły się charakterystyczne sposoby pracy dydaktycznej, zwane technikami”. Niekiedy dodaje się jeszcze poziom pośredni w postaci procedury – ‘określonej sekwencji technik’ [np. Harmer :78]. Nieco inaczej ujmują to J. Richards i T. Rogers [2001], dla których nadrzędnym pojęciem jest metoda, na którą składają się trzy wymiary: podejście, układ (design) oraz procedura. Pierwszy z owych wymiarów odnosi się do przyjętej teorii języka i jego nabywania , drugi – do zawartości językowej oraz ról przewidywanych dla nauczycieli, uczniów oraz materiałów dydaktycznych, trzeci – technik i aktywności używanych w nauczaniu. W niniejszej pracy przyjmuję ujęcie A. Seretny, tj. używam pojęcia podejście w znaczeniu nadrzędnym, a zarazem głównym, tj. odrzucam wartościowanie wynikające z przypisania niektórym (starszym) podejściom statusu wyłącznie metody. Uznaję bowiem, że każde z podejść ma istotny wymiar teoretyczny. Rzecz jasna w cytatach z innych prac zachowana zostaje terminologia oryginalna. Historyczne ujęcie poszczególnych podejść zostało wielokrotnie opisane przez badaczy krajowych i zagranicznych. Wśród pierwszych z nich trzeba wymienić fundamentalną pracę glottodydaktyki polskiej (resp. po polsku): Metodykę nauczania języków obcych [Komorowska 2002] oraz – na gruncie glottodydaktyki polonistycznej (resp. o języku polskim) – artykuł A. Seretny [2006] z tomu Z zagadnień metodyki nauczania języka polskiego jako obcego. Wśród ujęć anglojęzycznych najważniejsze są dwie (a w zasadzie trzy) pozycje: autorstwa Larsen-Freeman [2001] oraz dwa wydania pracy J. Richardsa i T. Rogersa [1986/2001]. Wśród podejść do nauczania języka obcego nie wszystkie koncepcje mają tę samą rangę, rozumianą jako zasięg czy okres oddziaływania, liczbę kontynuatorów etc. Najczęściej grupuje się je w dwie nadrzędne kategorie: podejścia konwencjonalne (np. gramatyczno-tłumaczeniowa, audiolingwalna, komunikacyjna etc.) oraz podejścia niekonwencjonalne (np. sugestopedia, Total Psychical Response etc.). W naturalny sposób kategoryzacja taka jest prostsza dla podejść starszych, trudniejsza zaś – dla nowszych. Pewną stałą jest również ujmowanie preferowanego podejścia jako czegoś spoza typologii , pewnego rodzaju końca historii (w sensie F. Fukuyamy) dyscypliny.


Ustawa o ustaleniu i oszacowaniu świadczeń i strat wojennych Ustawa o ustaleniu i oszacowaniu świadczeń i strat wojennych – ustawa przyjęta przez Sejm Ustawodawczy 10 maja 1919 (Dz. Praw 1919, Nr 41, poz. 298), weszła w życie w tym samym dniu. Zgodnie z ustawą państwowemu ustaleniu i oszacowaniu podlegały: straty spowodowane bezpośrednio przez wypadki wojenne w Polsce na majątku obywateli polskich, nie tylko osób fizycznych ale i osób prawnych (art. 2). Główny Urząd Likwidacyjny otrzymał kompetencję tworzenia w porozumieniu z właściwymi ministerstwami - Komisji Szacunkowych Miejscowych i Komisji Szacunkowych Głównych (art. 6). W każdej Komisji Szacunkowej Miejskiej zasiadał przedstawiciel Ministerstwa Skarbu (art. 11). Osobom próbującym wyłudzić państwowe świadczenie odszkodowawcze groził areszt do 1 roku oraz grzywna od 100 do 10.000 marek polskich, o ile wykroczenie takie nie podlegało surowszym przepisom kodeksu karnego (art. 26).


Chrostkowo Chrostkowo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie lipnowskim, w gminie Chrostkowo. W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie włocławskim. Miejscowość jest siedzibą gminy Chrostkowo. Historia Pierwsza wzmianka o Chrostkowie pojawiła się w zapisach historycznych w 1502 roku, w związku z istniejącą tu parafią Chrostkowo, ale zapis z 1564 roku ma postać Krostkowo. Pochodzenie nazwy wsi - Chrostkowo nie jest dokładnie znane i jednocześnie wyjaśnione. W okresie powstania styczniowego, 22 kwietnia 1863 roku na terenie gminy Chrostkowo, we wsi Nietrzeba rozegrała się walka polskich żołnierzy z oddziałem rosyjskim. Po 130 latach, w 1993 roku w Nietrzebie odsłonięto pamiątkowy krzyż-obelisk. W czasie I i II wojny światowej Chrostkowo wraz z całą ziemią dobrzyńską znalazło się pod okupacją niemiecką. Wyzwolenie Chrostkowa spod okupacji hitlerowskiej nastąpiło 23 stycznia 1945 roku przez Front Białoruski. Rozpoczęła się praca nad odbudową zniszczeń wojennych i przemian społecznych. W herbie Chrostkowa jest brzoza - symbol obfitej zieleni, która od wieków porasta okolicę i dała nazwę naszej miejscowości. Chrustowo i Chrustków to nazwy wymieniane w zapisach historycznych. Snop zboża - nawiązuje do typowo rolniczego charakteru gminy.


Spotkanie 10 września 2008 Krótkie spotkanie w środowe popołudnie zdecydowanie zdominowały modele spalinowe. Na torze po raz pierwszy jeździł Draxan, modelem Jammin' X2 ze zmodyfikowanym silnikiem STS. Draxan wykonał wszystkie modyfikacje silnika własnoręcznie i trzeba przyznać, ze efekt był doskonały. Silnik pracował bardzo stabilnie i miał więcej mocy niż można było wykorzystać na naszym małym torze. Pomimo tego, że nadmiar mocy w połączeniu z suchą i śliską nawierzchnia sprawiały, że model był chwilami trudny do opanowania, Draxan jeździł bardzo agresywnie i widowiskowo. Adam i Bazyl ścigali się swoimi bagusami z nowymi silnikami O.S. Obydwa silniki były jeszcze w końcowej fazie docierania, co nie przeszkadzało im urządzać sobie spektakularnych pojedynków na torze. Spalinowym Lightningiem Stadium jeździł też Maciolus. Przez większość spotkania niestety zmagał się z regulacja notorycznie gasnącego silnika. Szczęśliwie z pomocą Draxana udało mu się okiełznać silnik i pod koniec spotkania model śmigał bez sprawiania specjalnych problemów. Honoru elektryków bronili Dorota modelem Rustler XL-1, Jarek bagusem Losi XXX-CR i Adam swoim łaciatym Cyclonem D4. Ponadto Maciolus zaprezentował aktualny stan prac nad bezszczotkową konwersją bagusa Hot Bodies Lightning 2 Pro Evo. Model wyposażony w silnik Medusa prezentował sie obiecująco, czekamy na jego ukończenie.


Wolne Państwo Irlandzkie Wolne Państwo Irlandzkie (irl. Saorstát Éireann) – istniejące w latach 1922-1937 niepodległe państwo obejmujące 26 z 32 hrabstw Irlandii, oddzielonych od Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii. Historia Wolne Państwo Irlandzkie powstało w wyniku Traktatu podpisanego 6 grudnia 1921 w Londynie przez przedstawicieli państwa brytyjskiego oraz Republiki Irlandzkiej (Irish Republic, istniejąca w latach 1919-1922). Traktat wszedł w życie 6 grudnia 1922. Wolne Państwo uwolnione było spod kontroli Wielkiej Brytanii, ale pozostawało z nią w unii personalnej jako dominium. W 1937 roku przemianowane na Irlandię. W 1949 roku Irlandię oficjalnie przekształcono w republikę, co było równoznaczne z zerwaniem wszelkiej, nawet formalnej zależności od władz brytyjskich.


Telatycki (herb szlachecki) Telatycki - polski herb szlachecki, odmiana herbu Belina. Blazonowanie W polu błękitnym trzy podkowy srebrne, dwie nad jedną. Klejnot: trzy pióra strusie. W innej wersji ramię zbrojne, wznoszące miecz. Najwcześniejsze wzmianki Nieznana geneza odmiany. Herbowni Lewusz, Lewusza, Telatycki.


Z okazji urodzin Dwutygodnika , od czwartku do soboty przy Chłodnej 25 (w Warszawie) odbędzie się seria imprez - w tym prowadzona przez nas dyskusja “NOWA I STARA KULTURA : dźwięk, słowo, obraz”. Podczas spotkania będziemy się z naszymi gośćmi zastanawiać, jak w ciągu ostatnich dwóch dekad pod wpływem technologii cyfrowych zmieniły się warunki i formy tworzenia, dystrybucji oraz odbioru treści. Cezary Ciszewski (projekt Miasto w Komie), Jerzy Kapuściński (wytwórnia “Kadr”), Michał Merczyński (NiNA) Grzegorz Godlewski (Instytut Kultury Polskiej UW), Łukasz Gołębiewski (Biblioteka Analiz) Jakub Żulczyk (pisarz) Kamil Antosiewicz (muzyk / DJ / dziennikarz), Jan Topolski (”Glissando”)


2. ORGANIZACJA PRAC Podejmując pracę nad aktualizacją strategii opracowano harmonogram, zawierający działania związane z przebiegiem całego procesu. Proces zainicjował Prezydent Miasta Bydgoszczy, kierując za pośrednictwem regionalnych mediów apel do mieszkańców o aktywne włączenie się do prac nad przebudową strategii. Apel i stosowne informacje umieszczone zostały także na internetowych stronach Urzędu Miasta. Uspołecznienie procesu współtworzenia nowego dokumentu odbyło się poprzez rozesłanie ankiety w sprawie „Aktualizacji Strategii Rozwoju Miasta” do kilkuset osób, instytucji i organizacji. Oddzielna ankieta skierowana została do młodzieży bydgoskich szkół, która miała dzięki temu możliwość wypowiedzenia się na temat nurtujących ją problemów i przedstawienia propozycji ich rozwiązania. Odpowiedzi na pytania zawarte w ankietach były cennym materiałem przy formułowaniu misji, celów i działań strategicznych. Wnikliwie rozpoznano także obecny stan miasta i zachodzące w nim zmiany na przestrzeni lat 1994-2003. Dokonane to zostało w opracowanej „Diagnozie prospektywnej”, w której zawarto szereg danych statystycznych oraz analizę funkcjonowania poszczególnych sfer miasta. W materiale tym zidentyfikowano także słabe i mocne strony Bydgoszczy oraz przedstawiono analizę zewnętrznych i wewnętrznych uwarunkowań rozwoju (analiza SWOT). Opracowana „Diagnoza prospektywna” oraz wyniki ankiet przekazane zostały zespołowi roboczemu Społecznej Rady Konsultacyjnej ds. aktualizacji „Strategii Rozwoju Bydgoszczy do 2015 roku”. Społeczna Rada Konsultacyjna powołana została Zarządzeniem nr 195/04 Prezydenta Miasta Bydgoszczy z dnia 21 maja 2004 roku. W jej skład weszli przedstawiciele: Rady Miasta Bydgoszczy, jednostek gospodarczych, instytucji bezpieczeństwa publicznego, instytucji związanych ze sferą infrastrukturalną, placówek naukowobadawczych, organizacji biznesowych, sportowych, związków i stowarzyszeń. Przewodniczącą zespołu została Pani Lidia Wilniewczyc Zastępca Prezydenta Miasta.


2005-04-15: Dania: Koszta referendum konstytucyjnego Dania - planowane na 27 września 2005 duńskie referendum w sprawie konstytucji Unii Europejskiej będzie kosztowało 83 milionów koron (ok. 46 mln PLN), ogłosił minister spraw wewnętrznych Lars Løkke Rasmussen (Venstre). Większość wydatków poniosą poszczególne gminy, które zapłacą 81 milionów, podczas gdy budżet państwa zostanie obciążony tylko na 2 miliony. Koszta planowanego referendum porównywalne są z wydatkami na referendum w sprawie wprowadzenia w Danii europejskiej waluty Euro. Euroreferendum odbyło się 28 września 2000; Duńczycy postanowili nadal płacić koronami. Źródła Berlignske Tidende: EU-afstemning koster 83 millioner kroner agencja ritzau


Szczepionka pre-pandemiczna przeciw grypie Szczepionka prepandemiczna przeciw grypie – szczepionka nowej generacji przeciwko grypie ptasiej. Jest przeznaczona do podawania osobom dorosłym (18–60 lat) w celu ochrony przed grypą ptasią, którą wywołuje szczep wirusa grypy A oznaczony H5N1. Zawiera fragmenty inaktywowanego (zabitego) wirusa A(H5N1) oraz system adiuwantowy. Wirus ptasiej grypy H5N1 jest uważany przez WHO za odmianę wirusa, która może stać się przyczyną kolejnej pandemii, w przypadku, gdyby doszło do jego mutacji i przekształcenia w szczep zaraźliwy dla człowieka. W związku z tym szczepionka jest przeznaczona do ewentualnych szczepień masowych. Charakteryzuje się zdolnością wywoływania odporności krzyżowej oraz ochrony przed nowymi odmianami wirusa H5N1. Została dopuszczona do obrotu 26 września 2008 na terenie wszystkich krajów UE decyzją Komitetu ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi (CHMP) po zapoznaniu się z materiałami i wynikami badań przedstawionymi przez producenta, jednocześnie zobowiązując go do monitorowania działań niepożądanych tak długo, jak szczepionka będzie znajdowała się w obrocie. Na rynku farmaceutycznym występuje pod nazwą Prepandrix® i Pandemrix®. Producentem jest firma GSK Biologicals. Zastosowanie Szczepionkę prepandemiczną wykorzystuje się w dwóch celach: ochrony osób szczególnie narażonych na wirus ptasiej grypy, np. pracowników ferm drobiarskich profilaktycznej pre-immunizacji ludzi (masowej lub tylko wybranych grup, np. pracowników służby zdrowia), co może mieć ewentualnie pozytywne znaczenie, gdy wybuchnie pandemia Droga podania Szczepionkę podaje się w postaci wstrzyknięcia w mięsień górnego ramienia, w dwóch dawkach, w odstępie 3 tygodni. Jest dostępna wyłącznie na receptę. Nie ma jeszcze danych dotyczących dawkowania szczepionki prepandemicznej u dzieci i osób powyżej 60. roku życia. Szczepionki prepandemicznej nie wolno pod żadnym pozorem podawać donaczyniowo lub śródskórnie. Odpowiedź immunologiczna może nie wystąpić u wszystkich zaszczepionych osób, zaś u pacjentów z endogenną (bez uchwytnej przyczyny zewnętrznej, wewnątrzpochodną) lub jatrogenną (wywołaną postępowaniem medycznym, np. ubocznymi działaniami leków, zaniedbaniem, błędem lekarskim) immunosupresją może być osłabiona, np. w przypadku leczenia immunosupresyjnego.


2009-03-22: Planica: Adam Małysz zajął drugie miejsce w lotach Adam Małysz zajął w dzisiejszym konkursie lotów w Planicy drugą pozycje. Dwa równe skoki na odległość 210 i 209,5 metra zapewniły Polakowi drugą pozycję za Finem Harrim Ollim i przed Szwajcarem Simonem Ammannem. W klasyfikacji ogólnej Małysz plasuje się na 13 pozycji Kamil Stoch zajął 8 pozycję.


(1) Do żywności o specjalnym przeznaczeniu żywieniowym można dodawać różne substancje odżywcze takie jak witaminy, związki nieorganiczne, aminokwasy i inne w celu zapewnienia zaspokojenia specjalnych potrzeb żywieniowych osób, dla których taka żywność jest przeznaczona i/lub w celu spełnienia wymogów prawnych ustanowionych w szczególnych dyrektywach, przyjętych na podstawie art. 4 ust. 1 dyrektywy 89/398/EWG. (2) Nie jest możliwe określenie substancji odżywczych jako osobnej grupy do celów niniejszej dyrektywy ani sporządzenie na tym etapie wyczerpującego wykazu wszystkich kategorii substancji odżywczych, które mogą być dodawane do żywności specjalnego przeznaczenia żywieniowego. (3) Asortyment żywności specjalnego przeznaczenia żywieniowego jest bardzo szeroki i różnorodny, a procesy technologiczne stosowane do ich produkcji zróżnicowane. Z tego powodu powinien być dostępny możliwie najszerszy wybór substancji, które można bezpiecznie stosować w produkcji żywności specjalnego przeznaczenia żywieniowego w odniesieniu do kategorii substancji odżywczych wymienionych w niniejszej dyrektywie. (4) Wyboru substancji powinno się dokonywać przede wszystkim na podstawie ich bezpieczeństwa, a następnie ich dostępności dla użytku przez ludzi oraz ich właściwości organoleptycznych i technologicznych. Włączenie substancji do wykazu substancji, które można stosować do produkcji żywności specjalnego przeznaczenia żywieniowego nie oznacza, że ich dodanie do takiej żywności jest konieczne czy pożądanie. (5) Jeżeli uznano za konieczne dodanie danej substancji odżywczej, fakt ten został ustalony w przepisach szczególnych odnośnych szczególnych dyrektyw wraz z odpowiednimi warunkami ilościowymi, gdzie właściwe. (6) W przypadku braku przepisów szczególnych lub w przypadku żywności specjalnego przeznaczenia żywieniowego nie objętych dyrektywami szczególnymi, należy stosować substancje odżywcze w celu wytworzenia produktów spełniających wymogi definicji takich produktów oraz spełniających specjalne potrzeby żywieniowe osób, dla których są przeznaczone. Omawiane produkty muszą również być bezpieczne podczas stosowania zgodnie z zaleceniami producenta.


Zasadniczo kanały te są intuicyjnie łatwo uchwytne, ale konieczne jest tu kilka słów komentarza. Za kanał uznawaliśmy to, co jest dla danego tekstu prymarne. Większość tekstów prasowych w istocie pozyskano z Internetu albo przynajmniej z wersji elektronicznych przygotowanych do publikacji w Internecie. Nie zmienia to jednak faktu, że kanałem, jakim tekst prasowy, ma dotrzeć do czytelnika jest wydanie papierowe. Wersja internetowa jest z zasady jedynie kopią wersji papierowej, nie zawsze zresztą dokładną. Jeśli jednak czasopismo ukazywało się jedynie w Internecie, oczywiście przypisywano mu taki właśnie kanał. Uznanie częstotliwości pojawiania się danego tytułu prasowego za kryterium przydzielające do kanału też może być dyskusyjne. Decyzja ta była podyktowana względami ekonomii: chodziło o to, by nie tracić informacji o częstotliwości wydawania czasopisma, skądinąd istotnej zarówno dla twórców korpusu jak i jego użytkowników, a równocześnie nie ustanawiać osobnego znacznika tej informacji. W nielicznych przypadkach nasuwały się pewne wątpliwości, np. czy kanałem jest książka, czy prasa. W takiej sytuacji rozstrzygające było to, czy dana jednostka bibliograﬁczna jest zarejestrowana w systemie ISSN czy też ISBN. Z podobnego powodu (oznaczenie ISSN) uznaliśmy, że kanałem protokołu parlamentarnego jest prasa. Należy bowiem zwrócić uwagę, że jeśli wydawca opatruje jednostkę bibliograﬁczną numerem ISSN, to jest to jego deklaracja co do charakteru publikacji, który my nazywamy kanałem. W tym miejscu warto zauważyć, że istnieje jedynie luźny związek między kanałem a typem tekstu. Ściśle rzecz biorąc, pewne kanały służą prymarnie do transmisji określonych typów tekstu. I tak np. prasa jest nośnikiem publicystyki i krótkich informacji prasowych. Z kolei publicystyka jest ogłaszana również w książkach i Internecie; istnieją też czasopisma publikujące wyłącznie teksty naukowe bądź też literackie. Tak więc kanał przekazu tekstu był istotną wskazówką, pozwalającą przyporządkować tekst do danego typu, ale w żadnym razie nie rozstrzygającą. Tym bardziej należy się liczyć z tym, że w korpusie pojawią się teksty o nietypowym zestawieniu kanału i typu.


1969 w muzyce Wydarzenia 12 marca – Paul McCartney poślubia Lindę Eastman 12 marca – George Harrison i jego żona Patti zostali aresztowani w Anglii po znalezieniu marihuany w ich domu. 20 marca – John Lennon poślubia Yoko Ono w Gibraltarze. 25-31 marca – John Lennon i Yoko Ono nie wychodzą z łóżka w swoim pokoju w amsterdamskim hotelu Hilton jako manifestacja na rzecz pokoju. 9 kwietnia – zostaje wydany dziewiąty studyjny album Boba Dylana Nashville Skyline 22 kwietnia – John Lennon zmienia urzędowo drugie imię z John Winston Lennon na John Ono Lennon. 15-18 sierpnia – Woodstock Music and Art Festival na farmie Bethel w stanie Nowy Jork, niedaleko Woodstock. Wystąpili między innymi: Janis Joplin, Jimi Hendrix, The Who, Joan Baez, Crosby, Stills, Nash & Young, Jefferson Airplane, Santana, Country Joe and the Fish, Ten Years After, i Sly & the Family Stone. 31 sierpnia – Bob Dylan występuje na festiwalu na wyspie Wight październik – powstał czeski zespół The Plastic People of the Universe listopad – zostaje wydany drugi studyjny album Davida Bowiego - Space Oddity Urodzili się 3 stycznia – James Carter, amerykański saksofonista, flecista i klarnecista jazzowy 5 stycznia – Marilyn Manson, właśc. Brian Hugh Warner, amerykański muzyk rockowy 7 stycznia – Tomasz Hernik, polski muzyk, puzonista, akordeonista, kompozytor, aranżer 1 lutego – Joshua Redman, amerykański saksofonista jazzowy 10 lutego – Mirosław Kamiński, polski muzyk, perkusista grupy Lombard 23 lutego – Tomasz Bonarowski, polski realizator i producent muzyczny, muzyk sesyjny 15 marca – Timo Kotipelto, fiński wokalista rockowy 27 marca – Keith Flint, brytyjski muzyk, wokalista zespołu The Prodigy 1 kwietnia – Jacek Otręba, polski kompozytor i producent muzyczny 8 kwietnia – Dulce Pontes, portugalska wokalistka 16 kwietnia – Wojtek Pilichowski, polski basista, uznany muzyk sesyjny, kompozytor 24 kwietnia – Maciej Gładysz, polski gitarzysta rockowy 31 maja – Mindi Abair, amerykańska wokalista i saksofonoistka smoothjazzowa 3 czerwca – Adam Burzyński, polski gitarzysta rockowy 16 czerwca – Bénabar, francuski piosenkarz 17 lipca – Krzysztof Respondek, polski aktor, piosenkarz, kabareciarz 24 lipca – Jennifer Lopez, amerykańska piosenkarka, aktorka i tancerka 4 sierpnia – Max Cavalera, brazylijski wokalista i gitarzysta 26 sierpnia – Tomasz "Lipa" Lipnicki, polski muzyk rockowy, wokalista i gitarzysta 27 sierpnia – Zygmunt Kukla, polski dyrygent, aranżer, kompozytor 7 września – Mikis Cupas, muzyk rockowy, gitarzysta 23 września – Patrick Fiori, francuski piosenkarz i aktor musicalowy 3 października – Gwen Stefani, amerykańska piosenkarka, wokalistka No Doubt 15 października – Bogusław Pezda, polski muzyk, producent muzyczny, lider formacji Agressiva 69 27 października – Marek Napiórkowski, polski gitarzysta jazzowy i kompozytor Zmarli 17 stycznia – Grażyna Bacewicz, polska kompozytorka i skrzypaczka (ur. 1909) 23 kwietnia – Krzysztof Komeda, polski kompozytor i pianista jazzowy (ur. 1931) 19 maja – Coleman Hawkins, amerykański muzyk jazzowy grający na saksofonie (ur. 1904) 22 czerwca – Judy Garland, amerykańska aktorka i piosenkarka (ur. 1922) 3 lipca – Brian Jones, angielski gitarzysta i drugi wokalista The Rolling Stones (ur. 1942) 7 sierpnia – Joseph Kosma, francuski kompozytor, pochodzenia węgierskiego (ur. 1905)


Mnie jednak bardziej interesują kolekcjonerzy. Ludzie, którzy zapewne magazynują ilości treści wielokrotnie przekraczające indywidualne możliwości ich przetrawienia, ale robiący to jednak z wiarą - naiwną - że ściąganie służy jednak oglądaniu. Myślałem o nich mając w tyle głowy powiedzonko Gibsona o przeszłości nierówno rozproszonej w teraźniejszości. New Scientist opublikował właśnie Science Fiction Special poświęcony przyszłości science fiction jako gatunku (literackiego). O zdanie spytano szóstkę autorów, w tym właśnie Williama Gibsona, który cytuje J.G. Ballarda (”Ziemia to obca planeta”) i dodaje, że "Najprzydatniejsza rzecz, jakiej nauczyła mnie science fiction, to że każda obecna chwila, zawsze, jest czyjąś przeszłością i czyjąś przyszłością." Idąc tropem intuicji Gibsona trzeba założyć, że któregoś dnia (niedługo?) wszyscy będziemy mieć takie kolekcje, jakie dzisiaj mają mega-piraci. I to w urządzeniach rozmiaru pendrive’a, a może nawet orzeszka . To trochę jak z przestrzenią do magazynowania danych - kilkanaście lat temu cieszyły nas dyskietki i komputery z megabajtem ramu, dzisiaj cieszą nas karty pamięci 8gb. A w ICM, gdzie pracuję, właśnie uruchomiono 221. z kolei najszybszy komputer na świecie o nazwie Nautilus , który potrafi osiągnąć niezrozumiałą dla mnie prędkość obliczeń 24 teraflopów - i który ma rozmiar szafy, niczym pierwsze komputery. Ciekawe, jak sobie z tymi kolekcjami będziemy radzić. Wydawałoby się, że trzeba już się szykować, testować normy społeczne, wzorce zachowań, kolektywne mechanizmy filtrowania, itp. Zorganizowanych działań jakoś nie widać - ale zmiana być może dokonuje się organicznie i ma charakter międzypokoleniowy. Tak sugeruje Dan Tapscott, o którego nowej książce pisze The Economist . Tapscott przebadał 8000 osób w 12 krajach i twierdzi, że dorasta właśnie Generacja Sieci. Podobno przeciętny 20-latek ma dzisiaj za sobą 20 000 godzin w internecie i 10 000 godzin grania w gry. Co, jak sugeruje Tapscott, może być formatywnym doświadczeniem tego pokolenia - które jako pierwsze dorasta z takim bagażem doświadczeń cyfrowych. I tu pojawia się ciekawy związek z Malcolmem Gladwellem i jego nową książką (pisze o niej Edwin Bendyk ). W sylwetce Gladwella w The New York Magazine są odwołania do cytowanych przez Gladwella badań pokazujących, że prawdziwą ekspertyzę w określonej dziedzinie osiąga się po 10 000 godzinach praktyki.


Lawrence Lessig ogłosił podczas zjazdu iSummit, który właśnie zakończył się w Dubrovniku, że nie będzie już tak intensywnie działał na rzecz wolnej kultury. Na swoim blogu tłumaczy , że w chwili obecnej istotniejsza wydaje mu się walka z ogólną korupcją systemu politycznego. “W Stanach Zjednoczonych, wsłuchanie się w głos pieniądza jest jedynym sposobem ponownego wygrania wyborów. W ten sposób ekonomia wpływów nagina politykę oddalając ją od głosu rozsądku, a w stronę dolarów”. Więcej informacji na ten temat zamieściłem na blogu CC Polska . O sprawach wprost związanych z Creative Commons piszę na tamtym blogu - linkując stąd do najważniejszych wpisów.


Wybrali państwo rybołówstwo. Właściwie tym razem kompletnie mi obojętne, która z dziedzin została wybrana, bo w obu jestem kompletnym ignorantem. Wiec, rybołówstwo.... Kiedy wypływa się na otwarte morze.............., może inaczej - Gdy zarzuca się sieci...(pauza).. Nie, to jakaś koszmarna bzdura. Jak można porównywać literaturę dramatyczną z rybołówstwem. Fakt. Lubię ryby. Nawet mam akwarium, ale co z tego? Jak można zmuszać aktora do czegoś takiego? Autor tekstu tego monodramu nie ma w ogóle litości. Nie rozumie zdaje się podstawowej rzeczy.. Aktor nie może być wiarygodny w żadnej dziedzinie, z którą nie miał ani przez moment bezpośredniej styczności. Ja uczyłem się na przykład stolarki i wiem jak się robi krzesło, więc takiego choćby świętego Józefa mogę machnąć, a przygotowując ten spektakl, co? Miałem się puścić w rejs na trzy miesiące, po to żeby państwu coś tu teraz skuteczniej nakłamać? No, znałem kiedyś jednego marynarza, który opowiadał po knajpach morskie historie, ale to były same bzdury. Nawet taki szczur lądowy jak ja, od razu wiedział, że to pic na wodę. O literaturze, proszę bardzo, mogę mówić, ale rybołówstwo? Szlag mnie trafi! A w cholerę z tym dziadostwem! Przez gardło mi to nie przejdzie. Nie będzie słowa o cholernych rybach. Tylko dlatego, że jakiś pożałowania godny gryzipiór wymyślił sobie po wódce albo narkotykach, żeby aktora jeszcze bardziej upodlić wkładając mu w usta maksymalny bełkot, to ja mam teraz z siebie zrobić jeszcze większą szmatę, niż jestem naprawdę? Nie! Ale taka jest właśnie ta cała tzw. literatura dramatyczna.


2007-07-01: Portugalia objęła przewodnictwo w UE Od 1 lipca przewodnictwo w Unii Europejskiej przejmie Portugalia. Na jej półroczną kadencję przewidziano przygotowanie nowego Traktatu. Portugalia przewodnictwo w UE przejmie od Niemiec. Na ostatnim szczycie określono dziedziny, które mają zostać poddane dyskusji. Z inicjatywy Polski do listy tematów, które zostaną poddane negocjacjom dopisano kwestię systemu głosowania w Radzie UE. Nowy Traktat zawiera zapis mówiący tym, że w najbliższej przyszłości będzie obowiązywał system nicejski. Minister Spraw Zagranicznych Anna Fotyga uważa, że podczas przewodnictwa Portugalii w UE należy się spodziewać intensywnych konsultacji, których celem będzie przygotowanie projektu traktatu konstytucyjnego. Na 23 lipca zaplanowano pierwsze spotkanie pod przewodnictwem Portugalii.


Uwe Beyer Uwe Beyer (ur. 14 kwietnia 1945 Timmendorf, zm. 15 kwietnia 1993 w Belek w Turcji) – niemiecki lekkoatleta, młociarz. Trzykrotnie startował w igrzyskach olimpijskich zdobywając w swoim pierwszym występie na tej imprezie – w roku 1964 – brązowy medal . Dwukrotnie stawał na podium mistrzostw Europy . W latach 1964-1971 aż dwanaście razy poprawiał rekord RFN . Reprezentant kraju i medalista mistrzostw RFN . Rekord życiowy: 74,90 (9 lipca 1971, Helsinki) . Beyer zmarł wskutek ataku serca, którego doznał podczas gry w tenisa w tureckiej miejscowości Belek.


Słowianin czcił nie tylko bogów typu Swarożyc, należacego do tzw. bóstwa wyższego rzędu, ale także szereg licznych innych istot różnie nazywanych. Im to właśnie poświęcił pracę " Kultura ludowa Słowian " Karol Muszyński. Według jego definicji demon to " mityczna istota człekoształtna (wyjątkowo też zoomorficzna, lecz w takim wypadku wyraźnie wywodząca sie od duszy człowieka i ukazująca się m.in w ludzkiej lub połludzkiej postaci ". Duchy, w które wierzyli słowianie można podzielić na takie które były przychylne człowiekowi lub mu utrudniały życie oraz takie, które wywodziły się z otaczającej przyrody lub były to istoty zmarłe powracające do życia w innej postaci. Do tych ostatnich zalicza się przede wszystkim duchy zmarłych, wśród nich zaś najbardziej interesujące jest zjawisko wampiryzmu. Słowiańskim odpowiednikiem międzynarodowego określenia " wampir " jest " strzyga ". Wiara w strzygi trwała jeszcze bardzo długo, nawet w okresie chrześcijańskim. Strzyga to człowiek mający dwie dusze. Podobno można go poznać po tym, że rodzi się z zębami. Podczas chrztu ksiądz chrzci tylko jedną duszę, która po śmierci " ulata za planety ", natomiast ta druga, niechrzczona, dusza wraz z ciałem wychodzi z grobu, aby pić krew z ludzi i zwierząt. Archeolodzy badający cmentarzyska znajdują niekiedy zagadkowe groby. Niezwykłe pozy zmarłych, brak niektórych części ciała - np. głowy - czy przebicie klatki piersiowej ostrym przedmiotem są świadectwami praktyk antywampirycznych. Takie zabiegi stosowano jeszcze pół wieku temu. U Słowian wiara w wampiry sięga co najmniej IV wieku n.e., a więc czasów, gdy stanowili oni jeszcze wspólnotę językową i kulturową. Świadczą o tym podobne opowieści o wampirach i sposobach walki z nimi, znane zarówno u Słowian południowych (w Serbii, Chorwacji, Bułgarii), jak i zachodnich (w Polsce, Czechach, Słowacji). Wampir ma bardzo długą historię i jest zlepkiem wierzeń, przesądów ludowych oraz wydarzeń, częściowo autentycznych, mających wytłumaczenie w medycynie. Aleksander Gieysztor podzielił demony na demony wodne, leśne, powietrzne i te związane z ogniskiem domowym 3 . Pierwsze trzy kategorie obejmowały głównie istoty wrogie człowiekowi, symbolizujące złowieszczy, nieposkromiony charakter przyrody. Przykładem mogą być wodniki topiące ludzi w jeziorach , czy południce, atakujące na polach w południe - wywołujące koszmary lub nawet śmierć poprzez atak serca 5 . Niektóre demony znane były jedynie na niewielkim obszarze, w inne wierzono w całych regionach.


Art. 25a. 1. Zarząd komisaryczny ustanawia się w celu zapewnienia skuteczności wytwarzania wyrobów lub świadczenia usług o szczególnym znaczeniu dla bezpieczeństwa lub obronności państwa. 2. Organem administracji rządowej właściwym do powołania i odwołania zarządcy komisarycznego jest: 1) dla przedsiębiorstw państwowych - organ założycielski; 2) dla spółek handlowych, w których Skarb Państwa posiada co najmniej 50 % akcji lub udziałów - minister wykonujący prawa z tytułu posiadania akcji lub udziałów należących do Skarbu Państwa, z zastrzeżeniem pkt 4; 3) dla pozostałych spółek - właściwy terytorialnie wojewoda, z zastrzeżeniem pkt 4; 4) dla przedsiębiorców o szczególnym znaczeniu gospodarczo-obronnym w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 23 sierpnia 2001 r. o organizowaniu zadań na rzecz obronności państwa realizowanych przez przedsiębiorców (Dz. U. Nr 122, poz. 1320 oraz z 2002 r. Nr 188, poz. 1571) - ministrowie określeni w przepisach wydanych na podstawie art. 6 tej ustawy. 3. Funkcję zarządcy komisarycznego może pełnić osoba posiadająca kwalifikacje i doświadczenie zawodowe w zakresie organizacji i funkcjonowania przedsiębiorców. 4. Koszty osobowe związane ze sprawowaniem zarządu komisarycznego obciążają organ administracji rządowej, który zarząd ustanowił. Pozostałe koszty obciążają przedsiębiorcę i stanowią koszty uzyskania przychodu. 5. Zarządcy komisarycznemu przysługuje prawo uczestniczenia w pracach organów przedsiębiorcy oraz prawo uzyskiwania od tych organów informacji niezbędnych do wykonywania jego funkcji. 6. Decyzje organów przedsiębiorcy w sprawach wytwarzania wyrobów lub świadczenia usług o szczególnym znaczeniu dla bezpieczeństwa lub obronności państwa wymagają zgody zarządcy komisarycznego. 7. Zarządca komisaryczny może wydawać polecenia w formie pisemnej organom przedsiębiorcy w sprawach związanych z wytwarzaniem wyrobów lub świadczeniem usług o szczególnym znaczeniu dla bezpieczeństwa lub obronności państwa. Polecenia wydane przez zarządcę komisarycznego podlegają natychmiastowemu wykonaniu. 8. Od polecenia wydanego przez zarządcę komisarycznego przysługuje odwołanie do organu administracji rządowej, który zarząd ustanowił. Termin wniesienia odwołania wynosi trzy dni. Wniesienie odwołania nie wstrzymuje wykonania polecenia. 9. Organ administracji rządowej rozpatruje odwołanie w terminie trzech dni od daty jego wniesienia. Decyzja organu administracji rządowej w sprawie odwołania jest ostateczna. Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. Kwaśniewski


W imię Boga Litościwego i Miłosiernego. 1. H. M. Przysięgam na księgę oczywistości. 2. Zesłałem ją tobie, podczas błogosławionej nocy, dla nauki śmiertelnych. 3. Tejże samej nocy mądrość przedwieczna wyrokuje o wszystkiem. 4. Posyłam rzeczywiście Proroków. 5. Dostojność ta jest łaską nieba; Bóg wszystko widzi i rozumie. 6. On jest Panem nieba i ziemi; On rozkazuje w przepaściach przestrzeni. Wierzcie w Jego potęgę! 7. Bóg jedyny daje śmierć i życie, bo jest Bogiem waszym, Bogiem ojców waszych. 8. Niewierni błąkają się w odmęcie wątpliwości, najgrawając się z naszej nauki. 9. Ty ich uważać będziesz kiedy ciemna opona dymu pokryje niebo. 10. Oni nią będą otoczeni i to będzie straszliwa kara. 11. Panie! zawołają, uwolnij nas od tej kary, my trzymamy się wiary. 12. Mieliż ją wtenczas kiedy prawdziwy posłaniec nauczał ich. 13. Oni się od niego odłączyli mówiąc: Temu człowiekowi kazano mówić, a szatan daje mu natchnienie. 14. Jeżeli złagodzę srogość kar moich, oni powrócą do niedowiarstwa. 15. W dniu onym kiedy sprawiedliwość moja w całej obszerności będzie wypełniać się, ukarzę ich srogo za tę pogardę. 16. Naród Egipcjan doświadczy kary niebieskiej, bo posyłałem do nich czcigodnego Proroka. 17. Słudzy Boga! zawołał on, bądźcie mi posłuszni, bo jestem Apostołem prawdy, 18. Nie powstawajcie przeciw Najwyższemu. O mojem posłaniu świadczą cuda. 19. Przedwieczny mną opiekuje się i będzie mnie bronić od waszych napaści. 20. Jeżeli nie wierzycie, oddalcie się odemnie. 21. On (Mojżesz) wzywał Pana przeciw bezbożnemu narodowi. 22. Wyprowadź Izraelitów rzekł mu Bóg, niech waszą ucieczkę noc ukrywa. Egipcjanie będą za wami gonić. 23. Zostaw głębinę morska otworzoną, a wojsko nieprzyjacielskie pogrążone w niej zostanie. 24. Beż ogrodów i źródeł opuścili. 25. Ileż zboża i przepysznych mieszkań. 26. Ileż miejsc rozkosznych utracili, gdzie przepędzali dnie rozkoszne. 27. Dałem je w dziedzictwo obcemu narodowi. 28. Ani niebo, ani ziemia nie żałowały ich; kara nie zestala odłożona. 29. Uwolniłem dzieci Izraela od haniebnej niewoli. 30. Uwolniłem ich od jarzma tyranji Faraona, dumnego i bezbożnego władcy.


Na podstawie art. 49 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2003 r. Nr 118, poz. 1112, z późn. zm. ) zarządza się, co następuje: § 1. 1. Zarządzenie określa kryteria i tryb przyznawania nagród dla nauczycieli centrów kształcenia ustawicznego i szkół prowadzonych przy zakładach karnych i aresztach śledczych, zwanych dalej szkołami, za ich osiągnięcia dydaktyczno-wychowawcze, ze specjalnego funduszu nagród, o którym mowa w art. 49 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela. 2. Środki specjalnego funduszu nagród, zwanego dalej funduszem, dzieli się w następujących proporcjach: 1) 20% - na nagrody Ministra Sprawiedliwości; 2) 80% - na nagrody dyrektorów szkół. § 2. Nagrody mogą być przyznawane nauczycielom po przepracowaniu w szkole co najmniej roku. § 3. 1. Nagrodę Ministra Sprawiedliwości ustala się w wysokości od jednokrotnej do dwukrotnej kwoty bazowej określonej dla nauczycieli ustalanej corocznie w ustawie budżetowej. 2. Liczbę i wysokość nagród, o których mowa w § 1 ust. 2 pkt 2, ustala dyrektor szkoły, w ramach środków wyodrębnionych na ten cel z zachowaniem następujących zasad: 1) nagroda dyrektora szkoły nie może przekroczyć jednokrotnej kwoty bazowej; 2) dokonanie wypłaty nagród nie może naruszyć zabezpieczenia należnych wypłat wynagrodzeń osobowych dla nauczycieli. § 4.1. Z wnioskiem o przyznanie nagród, o których mowa w § 1 ust. 2 pkt 1, występuje: 1) dyrektor szkoły - dla nauczyciela zatrudnionego w szkole; 2) Dyrektor Generalny Służby Więziennej - dla dyrektora szkoły. 2. Wnioski, o których mowa w ust. 1 pkt 1, składa się do Dyrektora Generalnego Służby Więziennej w terminie do dnia 5 września każdego roku. 3. Wnioski sporządza się na druku, którego wzór stanowi załącznik do zarządzenia. 4. Wnioski, o których mowa w ust. 1 pkt 1, opiniuje dyrektor Biura Penitencjarnego w Centralnym Zarządzie Służby Więziennej.


Nagrania z Wrocławia Polskie Wydawnictwo Audiowizualne wreszcie umieściło w sieci nagrania z wrocławskiej odsłony “Kultury 2.0″. Na tej stronie znajdziecie pliki mp3 z dwoma wykładami i trzema dyskusjami z tej konferencji. O ile podczas paneli dyskutanci chyba nieco zbyt często odchodzili od tematyki spotkania, a czasem chyba nie do końca świadomie głosili elitystyczne tezy zupełnie do idei “kultury 2.0″ nieprzystające, to na pewno warto posłuchać wykładów. Szczególnie Derricka de Kerckhove, którego przed wizytą we Wrocławiu przyznaję nieszczególnie ceniłem. Ten wykład sprawił, że zmieniłem zdanie - polecam!


Licklider i Taylor: nastanie powszechne cyfrowe robocie “Bezrobocie zniknęłoby z powierzchni ziemi na zawsze, biorąc pod uwagę ogrom zadania, jakim byłoby dostosowanie oprogramowania sieci do wszystkich kolejnych generacji komputerów, coraz bardziej depczących po piętach swych poprzedników, aż cała populacja świata byłaby zaangażowana w nieskończone crecendo interaktywnego debugowania online” J.C.R. Licklider i Robert W. Taylor, “ The Computer as a Communication Device ” (1966). Zdaję sobie sprawę, że łatwo jest naśmiewać się z futurystycznych wizji sprzed 40 lat, a trudno być równie skutecznym wizjonerem co Licklider i s-ka. Ale jest coś niesamowicie naiwnego, a zarazem wzruszającego w wierze w możliwość rozwiązania problemu bezrobocia w skali globalnej poprzez zaangażowanie wszystkich w wyszukiwanie błędów w modelu uniwersalnej “ commons based peer production “


Od kilku tygodni mam w komputerze widget holenderskiego Rijksmuseum , który codziennie wyświetla inne dzieło ze zbiorów muzeum, z krótkim opisem po drugiej stronie widgetu. Taki widget to świetny pomysł na udostępnianie kultury, oraz na promocję muzeum poza jego zbiorami. Co więcej, widget ma link prowadzący na stronę muzeum z wysokiej jakości skanem, który powinien zadowolić największych purystów, jeśli chodzi o standard otwartego dostępu. Widget jest świetny w swojej prostocie i dopracowany w szczegółach - łącznie ze złoconą ramą wyświetlaną wokół dzieła (która, o dziwo!, nie jest skórką dającą się dowolnie modyfikować). Jednak najlepszy w całym pomyśle jest fakt, że gadżet wyświetla jedno dzieło dziennie, wybrane przez jakiegoś anonimowego kustosza. Żadnych archiwów, żadnego głosowania na najlepsze dzieło, żadnych sond nt. jaką pracę chcielibyśmy zobaczyć. SIła widgetu tkwi w jego prostocie, dość nie-web-dwazerowej. I chyba dzięki temu porcja oferowanej kultury jest tak zjadliwa.


Czym są wzorce projektowe? W inżynierii oprogramowania wzorzec projektowy (ang. design pattern) to uniwersalne, sprawdzone rozwiązanie często pojawiających się problemów projektowych. Ciekawą definicję wzorca projektowego podali C. Alexander, S. Ishikawa, M. Silverstein w " A Pattern Language " : " Każdy wzorzec opisuje problem, który ciągle pojawia się w naszej dziedzinie, a następnie określa zasadniczą część jego rozwiązania w taki sposób, by można było zastosować je nawet milion razy, za każdym razem w nieco inny sposób ", ta definicja w pełni oddaje idee wzorca projektowego (nie tylko w informatyce). Architekt Christopher Alexander , jako pierwszy uchwycił koncepcję idei projektowych jako rodzaju wzorca. Według niego wzorce zostały pomyślane jako zestaw sprawdzonych koncepcji architektonicznych służących konstruowaniu środowiska mieszkalnego i środowiska pracy. Sam termin wzorca projektowego (design pattern) do inżynierii oprogramowania wprowadził około roku 1987 Kent Beck, natomiast swoją popularyzację zawdzięcza kultowej już książce Desing Pattern autorstwa Gammy, Helma, Johnsona i Vlissidesa, zwanych potocznie " Bandą Czworga " lub " Bandą Czterech " (ang. Gang of Four). Obecnie wzorce projektowe są związane z programowaniem obiektowym, przedstawiają one przykładowe rozwiązanie projektowe części aplikacji (w przeciwieństwie do algorytmu, który rozwiązuje problem obliczeniowy). Tworząc rozwiązanie oparte na wzorcach projektowych, nie staramy się skupić na funkcjonowaniu poszczególnych elementów ale na abstrakcyjnym opisu zależności pomiędzy klasami, co powoduje standaryzowanie tworzonego kodu, który jest bardziej czytelny, mniej zawodny oraz bardziej zrozumiały. Wartością wzorców projektowych nie jest tylko rozwiązanie problemu ale również sam wzorzec stanowi swoistą dokumentacje, która wyjaśnia cel, działanie, zalety danego rozwiązania, co pociąga za sobą łatwiejsze stosowanie oraz adaptowanie wzorca w danym zastosowaniu. Korzystanie z wzorców projektowych na ogół znacznie przyspiesza wytwarzanie gotowych aplikacji oraz usprawnia zmiany dokonywane w celu zaspokojenia ewoluujących oczekiwań względem projektowanego systemu: rozszerzeniem jego funkcjonalności, zmianę sposobu oraz formatu wprowadzanych danych, czy to stosowaniem aplikacji do różnych rodzajów użytkowników. Nie wykorzystywanie wzorców projektowych często pociąga za sobą gruntowną przebudowę zaawansowanego lub wręcz gotowego oprogramowania. Banda Czworga w swojej książce przedstawiła szereg wzorców projektowych, które podzieli na trzy różne typy.


Aleja Unii Lubelskiej w Lublinie Aleja Unii Lubelskiej w Lublinie - jedna z głównych ulic Lublina łącząca Rondo Romana Dmowskiego z Rondem Lubelskiego Lipca '80 ostatnio przebudowanego. Jest częścią drogi wojewódzkiej nr . Posiada dwie jezdnie i po trzy pasy w każdym kierunku. Jej długość to 1,6 km. Pochodzenie nazwy Nazwa pochodzi od związku między Królestwem Polskim i Wielkim Księstwem Litewskim tzw. Unii Lubelskiej z 1569 r. podpisanej na Zamku w Lublinie. Dawniej ulica miała nazwę "Aleja Władysława Gomułki". Linie komunikacyjne Ulicą kursują następujące linie MPK Lublin: Autobusowe na całości ulicy: 16, 23, 29. na odcinku od Ronda Lubelskiego Lipca '80 do ulicy Zamojskiej: 1, 6, 7, 9, 13, 17, 51, 55. Trolejbusowe na odcinku od Ronda Lubelskiego Lipca '80 do ulicy Zamojskiej: 156, 160 Na całej długości ulicy w końcu lat osiemdziesiątych XX w. postawiono słupy trakcyjne z latarniami. Jednak do tej pory są nie wykorzystane dla trolejbusów, jedynie na krótkim odcinku od Ronda Lubelskiego Lipca '80 do Zamojskiej. Planowana jest budowa trakcji na całej długości ulicy i dalej w stronę ulicy Podzamcze, Unickiej i Szpitala Klinicznego przy ulicy Chodźki, gdzie istnieje obecna pętla trolejbusowa.


Olle Hansson Olle Hansson (ur. 1904, zm. 1991) to były szwedzki biegacz narciarski uczestniczący w zawodach w latach 20. i 30. Zdobył brązowy medal w biegu na 50 km na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 1929 w Zakopanem. Na tych mistrzostwach był także 4. w biegu na 17 km. Zdobył w 1931 mistrzostwo Szwecji w biegu na 50 km.


2. a) Państwo wezwane może ustanowić dodatkowe warunki ograniczające wykorzystanie danych osobowych w danej sprawie, jeżeli wniosek o pomoc prawną nie mógłby być zrealizowany z powodu braku takich warunków. W przypadku ustanowienia dodatkowych warunków zgodnie z niniejszym ustępem, Państwo wezwane może zażądać od Państwa wzywającego udzielenia informacji na temat wykorzystania dowodów lub informacji. b) Ogólne ograniczenia odnośnie standardów prawnych Państwa wzywającego dotyczących przetwarzania danych nie mogą być nakładane przez Państwo wezwane jako warunek w oparciu o lit. a) udostępniania dowodów lub informacji. 3. Jeżeli po przekazaniu Państwu wzywającemu dowodów lub informacji, Państwo wezwane poweźmie wiadomość o istnieniu okoliczności mogących stanowić przyczynę ustanowienia dodatkowych warunków w danej sprawie, Państwo wezwane może konsultować się z Państwem wzywającym w celu określenia zakresu, w jakim owe dowody oraz informacje mają być chronione. 4. Organ Centralny Państwa wezwanego może żądać, aby była zachowana poufność informacji lub dowodów dostarczonych na podstawie niniejszej Umowy lub aby zostały wykorzystane zgodnie z warunkami ustanowionymi przez jego Organ Centralny. Jeżeli Państwo wzywające akceptuje informacje lub dowody z zastrzeżeniem takich warunków, Państwo wzywające dołoży wszelkich starań, aby warunki te były przestrzegane Zeznania lub dowody w Państwie wezwanym 1. W Państwie wezwanym osoba, od której żąda się zeznań lub dowodu na podstawie niniejszej Umowy, powinna być zmuszona, jeżeli jest to konieczne, do stawiennictwa i złożenia zeznań lub przedstawienia przedmiotów, łącznie z dokumentami, protokołami i dowodami rzeczowymi. Osoba składająca fałszywe zeznania, ustnie lub na piśmie, w wykonaniu wniosku, podlega ściganiu i ukaraniu w Państwie wezwanym, zgodnie z prawem karnym tego Państwa, bez względu na to, czy osoba ta podlega ściganiu i ukaraniu w Państwie wzywającym.


Były prezes i redaktor naczelny międzynarodowej agencji informacyjnej o profilu ekonomicznym Interfax Central Europe, ekspert w dziedzinie informacji agencyjnych i funkcjonowania agencji informacyjnych. W latach 1998-2002 prezes zarządu i redaktor naczelny Polskiej Agencji Prasowej SA, przedstawiciel PAP w Europejskim Stowarzyszeniu Agencji Prasowych (EANA) i członek rady nadzorczej Europejskiej Agencji Fotograficznej (EPA). Wcześniej m.in. dziennikarz Reuters Polska, Polskiego Radia i BBC. Na początku lat 90-tych współorganizował prywatną agencję prasową SIS i SIS-Serwis. Urodziła się w Kalinkowiczach, na wschodniej Białorusi. Z wykształcenia - filolog, od ukończenia studiów krótko pracowała w radiu państwowym w Mińsku (gdzie poznała wielu fajnych ludzi i znaczenie słowa cenzura). Potem od początku i do chwili zamknięcia - w jedynym białoruskojęzycznym prywatnym radiu w Mińsku - Radio 101,2, które zostało zamknięte przez władze w roku 1996. Od roku 1997 mieszka w Polsce, gdzie założyła i jest prezesem Stowarzyszenia Instytut Kultury Białoruskiej - organizacji promującej kulturę Białorusi i zrzeszającej Białorusinów Warszawy. Równolegle pracowała jako redaktor Radia Polonia w redakcji białoruskiej. W latach 2006-2008 współtworzyła Europejskie Radio dla Białorusi - radio internetowe i portal informacyjnie-muzyczny. Pełniła funkcję redaktora naczelnego tego projektu. Interesuje się tematami etyki i kształcenia społeczeństw w krajach Europy Wschodniej, kulturą współczesną w tymże regionie, a także psychologią. Lubi podróże, uwielbia poznawać ludzi, kojarzyć ze sobą środowiska i odkrywać nowe sposoby na życie. Lubi Okudżawę, Nohavicę i Osiecką. Rodzina: mąż Wojtek, córki Anna i Agata, dwie Babcie, pies Fajka i kotka Nuta.


2007-06-29: Obrady Sejmu ws. Trybunału Konstytucyjnego PiS proponuje skrócenie kadencji prezesa TK i zabronienia sędziom decydowania o kolejności rozpatrywanych spraw. Najistotniejsza zmiana ma dotyczyć prezesa i wiceprezesów. Szefów Trybunału prezydent będzie wybierał co trzy lata. Obecnie pełnią te funkcje od momentu wyboru aż do końca ich kadencji jako sędziów TK. Może to być nawet dziewięć lat. Ponadto ustępujący prezes może ponownie kandydować na to stanowisko. "Chcą trzymać prezesa na krótkiej smyczy, skoro tylko od prezydenta będzie zależało przedłużenie kadencji" - powiedział poseł SLD Ryszard Kalisz, szef Sejmowej Komisji Ustawodawczej. Jego zdaniem w rezultacie będzie tak, że jeśli prezes nie będzie prawidłowo działał, to prezydent będzie mógł go zmienić. PiS nie podoba się też dowolność z jaką sędziowie decyduję o terminie rozpatrywania spraw. "Ktoś rozsądny przygotował te propozycje, bo mieszczą się w ramach konstytucji. Oprócz tego ustawa zakłada konieczność rozpatrywania spraw w pełnym składzie (tzn. minimum 11 spośród 15 sędziów)" - powiedział poseł PiS Karol Karski.


Wprawdzie nie lubię upałów, ale wyszedłem rano na spacer. Zdziwiłem się, że o tak wczesnej porze jest tylu spacerowiczów. Zauważyłem już wcześniej, że mają tu manię porządkowania, ale numerowanie spacerowiczów wydało mi się dość dziwne. Trochę nie podobało mi się to, że trasa spacerowa była z góry wyznaczona i ogrodzona płotem. Na dodatek porządkowi nie pilnowali jej zbyt dobrze, bo ciągle przejeżdżały jakieś motocykle. Wydaje się, że spacery nie są w tym kraju zbyt popularne, bo ciągle ktoś nas filmował. Z drugiej strony, komuś zależy, żeby spacerowicze mieli jednak dobre warunki. Ulica jest równa, a mimo to wszędzie stoją ludzie, którzy pilnują, żeby się nie potknąć. Jak ktoś spaceruje niewłaściwie, karzą każą mu zejść ze ścieżki. Co pewien czas rozdają napoje i batoniki, jest nawet prysznic. Gdybym wiedział, że jest tak fajnie, wychodziłbym częściej. Na dodatek można pogadać z innymi spacerowiczami. Tak się z jednym zagadałem, że weszliśmy na jakiś stadion. Dla żartu udaliśmy, że się ścigamy spacerując (śmiesznie musiało to wyglądać). Przyszedłem pierwszy i znów okazało się, że nawet tu są pomocnicy spacerowiczów - dostałem ręcznik w kolorach flagi narodowej (pewnie przypadek), coś do picia, a potem nawet pokazano mi drogę do łazienki. Dostałem też mały plastikowy pojemnik. Międzynarodowy Komitet Olimpijski zezwolił sportowcom na prowadzenie blogów w czasie igrzysk w Pekinie. Zezwolił uczestnikom szlachetnej rywalizacji, w której liczy się uczestnictwo, na informowanie o uczestnictwie. Żeby jednak nie przesadzić z tą wolnością, nie wolno pisać o wydarzeniach sportowych (tylko o " własnych doświadczeniach "). Nie wolno opisywać innych uczestników ani przeprowadzać z nimi wywiadów. Nie wolno robić zdjęć z wydarzeń sportowych. Blogi muszą być niekomercyjne. Mają to być dzienniki, a nie dziennikarstwo. Przy okazji MKOl zdefiniował nareszcie, czym jest blogowanie: " legitimate form of personal expression ".


2006-12-02: Siatkówka: Polska pokonała zespół Bułgarii i awansowała do finału MŚ w Japonii Po bardzo zaciętym i wyrównanym spotkaniu Polska pokonała zespół Bułgarii i awansowała do finałów Mistrzostw Świata piłki siatkowej, które odbywają się w Japonii. Pomimo tego, że początek spotkania kontrolowała kadra Polski (w drugim secie drużyna Raula Lozano prowadziła nawet 15:10), całość meczu była bardzo wyrównana, a emocje towarzyszyły kibicom do ostatniej zagrywki. Polska jutro zagra o złoty medal Mistrzostw Świata z zespołem Brazylii, który dziś pokonał reprezentację Serbii i Czarnogóry 3:1.


Antoni Gościański Antoni Gościański (ur. 21 lutego 1926 w osadzie Kopanie, pow. Gostyń, (województwo wielkopolskie), zm. 25 marca 1998 w Warszawie) – polski bokser wagi ciężkiej, olimpijczyk. Wstępując w szeregi poborowych nie myślał o karierze sportowej, a tym bardziej ringowej. Młody żołnierz mierzący 176 cm wzrostu i ważący 90 kg, wyróżniał się odwagą i nie bywałą siłą, dla boksu został wypatrzony przez trenera Stanisława Zalewskiego. Naukę boksu rozpoczął w klubie CWKS Warszawa pozostając w nim do końca kariery. Uczestniczył w Igrzyskach Olimpijskich w Helsinkach 1952 roku, odpadając w eliminacjach. Startując w mistrzostwach Europy w Mediolanie 1951 roku, został wyeliminowany w ćwierćfinale. Czterokrotnie wywalczył tytuł mistrza Polski w 1951, 1952, 1953 i 1954 roku, był też brązowym medalistą mistrzostw w 1950 i 1955. Uczestnicząc w drużynowych mistrzostwach Polski, sześciokrotnie wywalczył w latach 1952, 1953, 1954, 1955, 1956 i 1957 drużynowe mistrzostwo. 12 razy wystąpił w reprezentacji Polski, odnosząc 6 zwycięstw, 1 remis i 5 porażek w latach 1951 – 1956. Karierę sportową zakończył w 1957 roku. Stoczył 156 walk, z czego 125 wygrał, 1 zremisował i 30 przegrał.


2006-01-13: Mołdawia: Od dwóch tygodni Rosja nie dostarcza gazu Ukraina nie była jedynym państwem, której rosyjski Gazprom odciął gaz z powodu nie podpisania umowy na dostawy przez zbyt dużą podwyżkę cen. Do podobnej sytuacji doszło w Mołdawii, tu jednak dostaw gazu od 1 stycznia do dziś nie przywrócono. Gazprom domaga się od Mołdawii, aby ta kupowała gaz po wyższej o 100% cenie, czyli po 160$ za 100 metrów sześciennych. Władze Mołdawii są wciąż gotowe do podjęcia rozmów i czekają na wyznaczenie daty kolejnego spotkania. Wcześniej Gazprom kilkakrotnie odrzucił już mołdawskie propozycje.


Ludwików (gmina Teresin) Ludwików – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sochaczewskim, w gminie Teresin. Historia Początki wsi Ludwików związane są z działalnością dziedzica Serok. Po pierwszej wojnie światowej dziedzic Tadeusz Sroczyński (z wykształcenia architekt) zaprojektował nową siedzibę swojej rodziny. W roku 1927 budowa została zakończona, pałac istnieje nadal i jest zlokalizowany we wsi Seroki-Parcela. Na terenach rozparcelowanych (w związku z wydatkami na budowę) została utworzona nowa osada. W okresie początkowym zwana Kolonia Podlesie. Po drugiej wojnie światowej wprowadzona została już nazwa obecnie używana. W latach 1975-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa skierniewickiego.


Oskar zaczyna się śmiać, co irytuje Jarka, który nagle podchodzi do niego, fachowym ruchem wykręca mu rękę i zmusza do uklęknięcia na podłodze. Mimo to Oskar nie przestaje się śmiać. OSKAR: (wciąż rozbawiony) Zapomniałeś, jak się powinien zachowywać prawdziwy sprzedawca? A gdzie „dzień dobry, czy zechciałby się pan zapoznać z ofertą”, „życzę miłego dnia”? Nie uczyli na kursie? Lena przydusza Oskara kolanami do podłogi. LENA: Myślisz, że jesteś dowcipny? Wiesz, kim jesteś? OSKAR: Wybieram odpowiedź B. LENA: Nie zgadłeś! Wygrywa odpowiedź A. Jesteś nawozem. Będziesz kupować to, co ci każemy. Moi szefowie muszą jeździć na wakacje do Australii, a my do Turcji co dwa lata. Nie zabierzesz nam tego. Myślisz, że teraz sobie pójdę, a w sprawozdaniu napiszę: „Oskarek się uparł!”? Za chwilę cię puścimy, a ty podpiszesz polisę. OSKAR: Nie. LENA: Zerżnij gnoja. Co ci się będzie stawiał? JAREK: Dobra! Przytrzymaj go. Lena trzyma Oskara, a Jarek zaczyna rozpinać pasek od spodni. Oskar zauważa zagrożenie wyrywa się i zaczyna uciekać. Jarek i Lena gonią Oskara, który ucieka po pokoju. W końcu dopadają go. Lena pomaga Jarkowi przygotować przerażonego Oskara do gwałtu. Oskar bezskutecznie usiłuje się wyrwać. OSKAR: Puśćcie mnie. LENA: Jednak się boimy, co?! Trzeba było nie obrażać kolegi. Teraz już za późno. OSKAR: (przerażony) Nie!!! Nagle Jarek i Lena wybuchają śmiechem i puszczają Oskara. LENA: No co ty, Oskar. Wygłupialiśmy się. Myślałeś, że naprawdę? To wszystko dlatego, że nie czujesz się bezpiecznie. Gdybyś podpisał... OSKAR: (przerywa) Nie! Oskar wstaje z podłogi, nieco uspokojony. Jarek zagaduje Oskara. W tym czasie Lena dyskretnie podchodzi do swojej torby medycznej, wyjmuje z niej strzykawkę, nabiera płyn z buteleczki i przygotowuje się do zastrzyku. JAREK: Bądź poważny, Oskar. Chodź tu, podpisz i z głowy. OSKAR: Mam zostać kontaktem operacyjnym, czy tajnym współpracownikiem? JAREK: (znużony) Przestań, Oskar! Jeżeli odmówisz, nie będę mógł ci pomóc. Szkoda czasu. Załatwmy sprawę i sobie idziemy! OSKAR: A dostanę firmową czapeczkę w prezencie? ... Nie? ... To może chociaż długopis? Jarek przygotowuje rękę Oskara do zastrzyku w żyłę na przegubie. Lena podchodzi do Oskara od tyłu i wbija igłę strzykawki w jego głowę. Oskar częściowo traci świadomość, ale nie przytomność. Lena mierzy jego puls, bada słuchawkami oddech. Lena chowa strzykawkę. Jarek kładzie przed Oskarem skoroszyt i otwiera na ostatniej stronie. JAREK: (przyjaźnie) I jak się czujemy? Wszystko w porządku? OSKAR: Podpiszę. LENA: Wiemy, że podpiszesz. Od początku ci tłumaczyłam. Ja naprawdę tego nie rozumiem. Ludzie jakoś nie umieją słuchać innych. Możesz powtarzać, przekonywać, ale ci nie wierzą. Przecież trzeba się ubezpieczać.