Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Długo czekaliśmy na rozwiązanie kwestii możliwości zakładania żłobków. To jest naprawdę bardzo dobry moment. Jednak po analizie tego dokumentu i po uzyskaniu informacji od pani minister, niestety, należy stwierdzić, że skutki tej ustawy pewnie będą odłożone w czasie ze względów finansowych. Generalnie, jeśli prześledzimy sposób finansowania tego przedsięwzięcia, to należy wskazać dwa źródła: samorząd i rodzica. Szacuje się, że utrzymanie jednego dziecka w żłobku kosztuje 1116 zł. To są ogromne pieniądze dla samorządu i ogromne pieniądze dla rodzica. W zasadzie, jeżeli nie będzie tutaj współpłacenia, a myślę, że wiele samorządów sobie na to nie pozwoli, to będą to naprawdę żłobki elitarne. Proszę przyłożyć tę kwotę do średniego wynagrodzenia w Polsce. Wiemy, że jeśli chodzi o większość, zwłaszcza młodych pracowników, kobiet, wynagrodzenie jest dobre, jeżeli jest w granicach 2000 zł netto, na rękę. To już jest dobrze. To jest główna bariera w przypadku tej ustawy, która jest oczekiwana. Chciałabym w pewien sposób przestrzec panią minister, bo prace nad projektem ustawy są bardzo nagłaśniane, a ustawa jest oczekiwana. Wydaje mi się, że jeżeli projekt przejdzie do etapu realizacji, to będzie ogromne rozczarowanie i niezadowolenie tysięcy kobiet, wykształconych, gotowych do podjęcia aktywności zawodowej, ambitnych, które czekają na wyciągnięcie ręki i na pomoc. W zasadzie ta pomoc będzie miała miejsce wtedy, jeżeli miejsce w żłobku będzie kosztowało circa 500 zł. Dlatego chciałabym dopytać o jedną kwestię. Pani minister tylko zasygnalizowała, że jest w planie rządowy program współpracy rządu z samorządem w zakresie dofinansowania żłobków. Chciałabym prosić o rozwinięcie tego wątku. Dziękuję. (Oklaski) Wicemarszałek Jerzy Wenderlich: Dziękuję bardzo, pani poseł. O zabranie głosu i zadanie pytania proszę pana posła Zbysława Owczarskiego, Prawo i Sprawiedliwość. Poseł Zbysław Owczarski: Dziękuję. Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Pani Minister! Niewątpliwie ten projekt przygotowany przez panią ma dwa bardzo pozytywne aspekty. Pierwszy to poszerzenie możliwości, jeśli chodzi o formy sprawowania opieki nad dzieckiem do trzeciego roku życia. Drugi to wyprowadzenie żłobków z systemu opieki zdrowotnej, wzorem projektu ustawy przygotowanego już dwa lata wcześniej przez panią minister Kluzik-Rostkowską.


- Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty (Wydział Szkoleń, Informacji i Promocji), - Instytucja Zarządzająca Programem Operacyjnym Pomoc Techniczna 2004-2006.", - lit. F otrzymuje brzmienie: " F) OSTATECZNI ODBIORCY Instytucje publiczne, stowarzyszenia i fundacje, samorządy, organizacje pozarządowe, instytucje oświatowe, podmioty prywatne - zgłaszający pomysły projektów w przypadku funduszu grantów.", - w części " Działanie 3.2: Stworzenie i eksploatacja portalu internetowego " w lit. E wyraz " BENEFICJENCI " zastępuje się wyrazami " BENEFICJENCI KOŃCOWI " , - w części " Działanie 3.3: Promocja i wymiana informacji pomiędzy uczestnikami procesu realizacji Podstaw Wsparcia Wspólnoty " lit. E otrzymuje brzmienie: " E) BENEFICJENCI KOŃCOWI - Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty (Wydział Szkoleń, Informacji i Promocji), - Instytucja Płatnicza (Departament Instytucji Płatniczej, Biuro Międzynarodowych Relacji Skarbowych), - Instytucja Zarządzająca Programem Operacyjnym Pomoc Techniczna 2004- 2006."; 2) w załączniku nr 1 " Zasady kwalifikacji wydatków " część " Kategorie wydatków kwalifikujących się do dofinansowania " otrzymuje brzmienie określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia. § 2. [1] Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia. Minister Gospodarki i Pracy: J. Piechota Minister Gospodarki i Pracy kieruje działem administracji rządowej - rozwój regionalny, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Gospodarki i Pracy (Dz. U. Nr 134, poz. 1428). Załącznik do rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 6 września 2005 r. (poz. 1546) Kategorie wydatków kwalifikujących się do dofinansowania: - koszty doradztwa i usług zewnętrznych - koszty organizacji staży i wyjazdów studyjnych - koszty wynajęcia sal, sprzętu multimedialnego i nagłośnienia - koszty wyżywienia - koszty delegacji - koszty oddelegowania - koszty zakwaterowania - koszty przejazdów - koszty tłumaczeń - koszty zakupu, opracowania, druku, powielania, publikacji i dystrybucji materiałów informacyjnych i promocyjnych - koszty zakupu, wynajęcia, opracowania, druku, powielania, publikacji i dystrybucji materiałów dydaktycznych Działanie 1.2: - koszty organizacji spotkań - koszty wynajęcia sal, sprzętu multimedialnego i nagłośnienia - koszty komunikacji i wymiany informacji - koszty wynagrodzenia ekspertów - koszty wynagrodzeń wraz ze składkami na ubezpieczenia społeczne uznane przez Jednostkę Monitorująco-Kontrolną EFRR - koszty przejazdów - koszty wyżywienia - koszty zakwaterowania - koszty delegacji - koszty oddelegowania - koszty zbierania, gromadzenia, przetwarzania i analizowania danych - koszty zakupu, opracowania, druku, powielania, publikacji i dystrybucji materiałów informacyjnych i promocyjnych Działanie 1.3:


Al-Kajsuma Al-Kajsuma (arab. القيصومة) - miasto położone w saudyjskiej prowincji Asz-Szarkija, przedmieście pobliskiego Hafar al-Batin. Lokalizacja: 8°18′35″N 46°7′39″E.


W naszym podejściu wybierzemy pierwszy sposób opisu traktując zmienne czasowe i przestrzenne w ten sam sposób. W konstruowaniu kwantowej teorii pola możemy wyróżnić cztery podstawowe składniki. 1. Lagranżjan lub równoważnie klasyczne równanie ruchu dla rozważanego pola. 2. Procedura kwantowania, np. kwantowanie kanoniczne lub podejście związane z całką po trajektoriach. 3. Charakterystyka stanów kwantowych. 4. Fizyczna interpretacja stanów i obserwabli. W płaskiej czasoprzestrzeni niezmienniczość lorentzowska odgrywa zasadniczą rolę w każdym z powyższych punktów. Przykładowo jest ona pomocna w znalezieniu stanu próżni dla teorii pola. W zakrzywionej czasoprzestrzeni nie mamy symetrii Lorentza. Nie jest to problem w dwóch pierwszych punktach. Klasyczną teorię pola i jej formalne kwantowanie może być przeprowadzone w dowolnej czasoprzestrzeni. Prawdziwe problemy pojawiają się w dwóch ostatnich punktach. Ogólnie rzecz biorąc, w zakrzywionej czasoprzestrzeni nie istnieje jednoznaczny stan próżni. Poza tym pojawiają się problemy z jednoznaczną deﬁnicją cząstek w teorii pola i ﬁzyczna interpretacja teorii jest trudniejsza.


Steeple Morden Steeple Morden – wieś w Anglii, w hrabstwie Cambridgeshire, w dystrykcie South Cambridgeshire. Leży 24 km na południowy zachód od miasta Cambridge i 61 km na północ od Londynu . W 2001 miejscowość liczyła 963 mieszkańców .


Osobiście mam tu problem z pogodzeniem teorii z praktyką – to, co najciekawsze intelektualnie, nie bardzo daje się przełożyć na konkretne działania. Z drugiej strony to one wydają mi się szalenie ekscytujące – czego dobrym przykładem był MediaLab Chrzelice, o którym wciąż nie udało nam się tutaj niczego napisać, ale który przeszedł chyba najśmielsze oczekiwania większości uczestników, a moje na pewno (kiedy pojawią się jakieś post-medialabowe materiały, na pewno je tutaj podlinkujemy). Tę ambiwalencję dobrze ilustruje inny medialabowy „kejs” – Kitchen Budapest, który utrzymywany jest przez wielki telekom i który za te pieniądze częściej niż innowacyjno-użyteczne robi rzeczy szalone i niezwykłe. Podczas warszawskiej prezentacji KiBu, członek medialabu był atakowany za „wysługiwanie się kapitalistom”. Ale czy takie działania można finansować w jakikolwiek inny sposób, czy skala nakładów i dziwaczności działań są do przełknięcia np. dla urzędników państwowych? Nie sądzę. Dlatego cieszę się, że takie działania mają miejsce. Na pytanie kto kogo wykorzystuje każdy musi odpowiedzieć sobie sam. Wydaje mi się jednak, że każda zero-jedynkowa odpowiedź będzie uproszczeniem. Jak kiedyś napisał Matthew Fuller (zdecydowanie po stronie Lovinka), przestrzeń mediów to kaskada pasożytów. Fajnie pisze o tym choćby Mirko Schafer, próbujący znaleźć jakiś kompromis pomiędzy skrajnymi stanowiskami. Chyba więc jesteśmy skazani na konstrukcyjno-dekonstrukcyjną huśtawkę – równowaga nie wydaje mi się możliwa do osiągnięcia. A na koniec jeszcze o edukacji medialnej, o której wspomniał Alek – i która też nie jest odporna na krytykę w rodzaju „chcemy, żeby wszyscy korzystali z mediów tak, jak my”. Niedawno wpadła mi w ręce (dzięki, Mateusz) książka „Shop Class as Soul Craft” Matthew B. Crawforda, która jest przesycona tęsknotą za czasami, kiedy ludzie wiedzieli, jak działają urządzenia, z których korzystają, i potrafili je naprawiać. Choć to bardzo anty-elektroniczne (bo erę domowego majsterkowania w dużej mierze pogrzebała właśnie tania elektronika), to równocześnie bardzo w duchu „makers”.


Dr Ollock Jakie to ma znaczenie? Chory jest chory. Jenny Prawda. A ten asystent, który dzwonił do ciebie? Dr Ollock Mówię-kolega z roku. Właściwie na studiach nie znaliśmy się. Dopiero w armii - stare dzieje. Uwierzysz, że wystarczy wbić kogoś w mundur, dać mu broń, żeby zrobić z niego zupełnie innego człowieka. Niektórym tak już zostało. Jenny Okoliczności. Dr Ollock Gadanie. Poprawia biały fartuch, jak mundur. Słychać hałas za drzwiami wejściowymi. Chyba są wreszcie. Idą razem do drzwi wejściowych. Wychodzą za drzwi, słychać rozmowę. Tędy, panowie, na dwójkę. Do Jenny odchodzi Pani Anna z filiżanką i spodeczkiem Za późno chyba na kawę, pani Anno, nie teraz. Pani Anna daje znać, że nie chodzi o kawę. Dr Ollock Do lekarza, stojącego za drzwiami: Wejdziesz na chwilę? Rozumiem, czekam na telefon od ciebie. Dwóch sanitariuszy wwozi chorego na salę. Jenny Pokazując na chorego: Bez kontaktu? Dr Ollock Zza drzwi: Śpi. Po lekach. Wchodzi z dokumentacją chorego. Ostrożnie, panowie, delikatnie, proszę. Sanitariusze przekładają chorego na łóżko. Wychodzą. Jak worek ziemniaków, niech was szlag ! Jenny Boże, jaki on wychudzony. Dr Ollock Zawsze taki był. Chudy patyk. Bada chorego- przykłada stetoskop, patrzy w oczy, bierze w dłoń fałd skóry, sprawdzając nawodnienie. Bada brzuch. Pytające spojrzenie Jenny No, może nie aż tak, ale chudy. Bierze w rękę dłoń chorego I te palce, żółte od papierosów. Podłączają choremu pulsoksymetr i wąsy z tlenem. Maszyna „pika” miarowo, nie za głośno. Mamy chwilę, chodź Jenny, poczytamy papiery. Wskazuje na teczkę z dokumentacją chorego. Zanim leki przestaną działać. Jenny ogląda wkłucie dożylne założone na przedramieniu chorego. Jenny Nada się. Idą do punktu pielęgniarskiego. Po drodze przeglądają dokumentację. Jenny pokazuje na drzwi: Kolega z wojska nie chciał wejść? Stuka palcem w papiery profesora Bertha. Razem pracowaliście u niego, prawda? Siadają w punkcie pielęgniarskim. Ollock czyta papiery, Pani Anna zagląda przez drzwi, prosi Jenny na zewnątrz. Pani Anna Daje Jenny filiżankę ze spodeczkiem To dla siostry. Jenny Ładna. Nie trzeba. Proszę ją zabrać, nie trzeba Pani Anna zabiera filiżankę , odwraca się, w rękach Jenny zostaje spodeczek. Jeszcze to. Pani Anno! Pani Anna kręci przecząco głową, po kilku krokach odwraca się. Pani Anna To dla mnie bardzo ważne. Proszę to zrobić , gdy umrę. Bardzo proszę. Pokazuje wywoływanie duchów przy pomocy spodeczka. Ściemnienie.


Piłkarze Bzury Ozorków kolejny raz przegrali. Tym razem u siebie 3:0 z Sokołem Syguła Aleksandrów Łódzki. Gole dla gości strzelali: Walczak i Ostrowski a samobójczą bramkę strzelił Dariusz Podolski. Skład Bzury i oceny piłkarzy w skali 1-10. Niedomagała 6- Ciszewski 5, Kończarek 4, Podolski 4, Kałuziński 4- Chmielecki 4, Grzegorzewski 6, Szpiegowski 5, Koziak 5- Herski 6, Stankiewicz 4. Zmiany: Ziemniak 2 za Kończarka Szymczak 3 za Herskiego Natomiast drugi zespoł Bzury Ozorków o nazwie Has Wartkowice wygrał 2:1 z LZS Justynowem gole dla Hasa Karolak i Szymczak !


Jak słusznie zauważył Marceli Szpak w komentarzu do ostatniego wpisu, minął miesiąc bez notki. Jeden z naszych znajomych nazwał wręcz powrót po takiej przerwie „reaktywacją bloga”. Mirka i mnie tłumaczy nawał pracy, w połączeniu z kilkoma miłymi okolicznościami osobistymi, które razem zjadły nasz czas na blogowanie. Więc tym samym blog uważam za reaktywowany, postaramy się już nie znikać na tak długo. Pisanie notki po przerwie dziwnie przypomina rozpoczynanie bloga – co, na marginesie wydaje się być dla wielu osób chwilą trudną i wyjątkową („co by tu napisać?”). Przy całej efemeryczności i pospolitości tego medium lepiej chyba pisać pierwszy wpis tak, jak gdyby nigdy nic, gustownie pomijając kwestię uroczystej aktywacji. I tu w takim razie pojawia się pytanie – może ten przydługi wstęp jest zupełnie niepotrzebny, i notka powinna zacząć się tak: Podczas krótkiej przerwy od blogowania niepostrzeżenie miała miejsce druga rocznica powstania naszego bloga. Rocznica sama w sobie nie jest faktem wyjątkowym – choć druga jest już dowodem pewnej wytrwałości. (Swoją drogą, ciekawe jaki jest średni czas rozpadu bloga?) Wspominam o niej bo właśnie otrzymaliśmy coś w rodzaju prezentu – co zresztą było bezpośrednim impulsem do reaktywacji. Otóż Narodowe Centrum Kultury prowadzi właśnie ankietę dotyczącą zainteresowań osób z sektora kultury, która ma NCK pozwolić wybrać kierunek rozszerzania swojej oferty. Wśród dostępnych tematów, w dziale „Promowanie systemów IT w sektorze kultury, kultura i sztuka w Internecie”, pojawia się pozycja „Kultura 2.0″. Nie jest to pierwsze odwołanie do naszej koncepcji – w kilku publikacjach pojawiały się na przykład odwołania do naszego raportu. Jednak dla mnie jest coś wyjątkowego – i miłego – w tym, że NCK wymienia w ankiecie Kulturę 2.0, bez jakichkolwiek wyjaśnień, tak jakby był to naturalny element sektora kultury. Ankietę oczywiście warto wypełnić – zachęcam do wyrażania zainteresowania naszą tematyką. Co ciekawe, na samym końcu, w dziale „inne obszary”, pojawia się kamp!


Mówili, że w stanie hibernacji nie ma snów. Nieprawda. Śnię nieprzerwanie już setny rok. Wciąż te same sny… * * * Sarkofag z daleka wydawał się mieć gładką, czarną, opalizującą powierzchnię uformowaną przez zmyślnych inżynierów Akkadu w kształt nieforemnego motylego kokonu. Mknął teraz w przestrzeni z niewyobrażalną prędkością 0,1c. Ze śmieszną jak na kosmiczne odległości prędkością 0,1. Setki silników jonowych nadawały mu pęd, włączając się na skrzyżowaniach gwiezdnych szlaków i przenosząc statek z trajektorii na trajektorię. Przy masywnych gwiazdach pojazd rozpędzał się i z większą prędkością odchodził po łuku paraboli, rozkręcony przez grawitację niczym kamień w procy sprytnego chłopca sprzed tysiąclecia (znanego obecnemu światu z jednego amatorskiego filmu i z dwóch wzmianek w ocalałej po Pożodze literaturze). Z bliska Sarkofag wyglądał już mniej okazale. Szlachetna gładkość znikała i w jej miejsce ujawniały się chropowatości i nierówności pancerza zewnętrznego. Radary, czujniki, wieżyczki obserwacyjne -- wszystko to wyrastało z licznych zgięć i załamań powierzchni bocznej. Niczym odnóża wielkiego robaka lub włoski na powierzchni jedwabnika setki anten, wysięgników i luków to poruszały się w nieznanym celu, to zastygały w bezruchu. Z daleka Sarkofag zdawał się milczący i martwy, z bliska odzywał się tysiącem elektromagnetycznych rozmów, które rozmaitej maści i różnego przeznaczenia -boty toczyły między sobą. Jeden za drugim wychodziły na powierzchnię, by naprawić otoczkę uszkadzaną co rusz przez meteoryty i kosmiczne śmieci czy dokonać przeglądu, w chwilę później zaś kryły się w ciepłym wnętrzu. Były jedynymi inteligentnymi istotami na tym okręcie – nie licząc, oczywiście, Śniącej oraz Piastunki. Statek utrzymywano w ciągłym stanie alarmowym. Jego zawartość była drogocenna. Strzegły jej pancerze ze stali, inteligentne systemy obronne, lasery dział wycelowanych w całą czaszę firmamentu i bataliony bojowych robotów. Lotem zdalnie zarządzała Inana – centralny mózg-hybryda. Inana… Jej substrat strzeżony był przez Akkadian przed resztą świata jak najcenniejsza tajemnica, jak wielki skarb, jak woda pitna, złoto lub miedź. Tysiące komputerów, tysiące elektronicznych oczu, tysiąc mózgów strzegło snu Księżniczki, podporządkowanych Inanie. Sarkofag był jedną wielką maszyną, zarazem pojazdem i twierdzą, domem, okrętem i obronną wieżą. Łożem zimy i kryjówką snów. Naga we śnie hibernacji spoczywała Alienor w najgłębszej komnacie swego metalicznego grobowca. Od stu lat nie oddychała, od stu lat nie poruszyła się sama, od lat stu nie doznała odmiany. Inana otoczyła ją atmosferą z ciekłego helu. By nie miała odleżyn, delikatne manipulatory obracały jej sztywne ciało co ściśle określony przez algorytm i biologię czas. Czapeczka czujników oplatała jej nagą głowę. Naga leżała Alienor we wnętrzu księżycowego Sarkofagu. Beznamiętne oczy Inany muskały jej krągłości, jej piękne alabastrowe nogi, kształtne ramiona i jędrne piersi. Złote włosy obcięły Alienor służki, nim wyruszyła z Miasta, więc okryta tylko własną skórą leżała na łożu z helu w zimnych objęciach maszyn. Jedynym śladem, że żyje, był nieśmiały rytm oscylacji fal REM na ekranach Komory Centralnej. Inana, Siostra z Ur, była z tego wielce zadowolona.


A może to tylko złuda? Może to nie strawiona resztka pokarmu, którym opychały nas wieki ciemnoty ? Nie! nie!... Jakżeż przypuścić, aby dusza moja nie była nieśmiertelną! Ciało z ciała, doczesność z doczesności, zaś wiecznym jest tylko to, co z wiecznego wyrosło! Codzienne uczy nas doświadczenie, że wszystko, co żyje, umiera: Jestem, więc umrę. Zaś dusza trwać może wiecznie li wówczas, jeśli z wiecznego wyszła źródła; tym źródłem Ty się li zowiesz, albowiem nie przekonaliśmy się dotąd, byś umarł; że jesteś, mówi nam o tym wewnętrzna, elementarna chęć trwania! Zresztą sam Pasteur wierzył w nieśmiertelność i Stwórcę. A po wtóre, po trzecie, po ostatnie: każą mi czekać na legię, któż mi udzieli cierpliwości, jeżeli nie Twoja wszechcierpliwość. Chcę kandydować, gdzież w tych czasach zamętu pojęć i prądów oświecające znaleźć błyski, jeśli nie w Twojej wszechwiedzy. Któż odwróci nieszczęście od mojej lichej winniczki, jeśli nie Twoja wszechmoc! Daj, by na starość zgrzybiałe nogi moje nie były zmuszone obijać się o miejskie bruki. Niech tłum nie patrzy na mnie z zawiścią, że mam odrobinę więcej chleba – i ja jestem z ludu, więc rozumiem, co lud, a co męty i szumowiny –. Przedsię współrepublikanie moi niech mi nie poczytają za zdradę uczciwych, republikańskich przekonań, że jedyną Mą Córkę, Me ukochane dziecko, powierzam rękom potomka tych starosławnych rycerzy, którzy ongi szli się pasować z pohańcem o Grób Twego Jedynego ukochanego Syna. Panie! tchórzem nie jestem, i śmierci się nie lękam, lecz wdzięczny Ci będę, jeśli Twój Królewski Majestat – s`il Vous plaît, mon Seigneur – zechce się ulitować nade mną i rozkaże, aby przyszła, że tak powiem – nie! po co myśleć dziś o niej, gdy czas mój, zda się, daleki?! Raczej nie skąp mi i nadal zdrowia i siły, bym mężnie wytrwał w tej ciężkiej walce do końca. Niech żyje Francja! Niech żyje Rzeczpospolita! Niech żyje Demokracja! Amen.


Villach Hauptbahnhof Villach Hauptbahnhof – stacja kolejowa w Villach, w kraju związkowym Karyntia, w Austrii. Znajdują się tu 3 perony.


Proszę bardzo, panie marszałku. Poseł Ludwik Dorn: Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze1 Przysłuchując się tej debacie, musiałem gwałtownie przeorganizować plan swojej wypowiedzi, a to z tego względu, że wszyscy, dokładnie wszyscy, zarówno posłowie koalicji rządowej, jak i opozycji, ukradli mi trochę tematów. Innymi słowy, i to trzeba odnotować, jest, jak sądzę, pełna zgoda co do niezgody na dotychczasowy brak aktywności rządu. I to bardzo dobrze. Jest pełna zgoda, jak sądzę, co do potrzeby programu i potrzeby powołania pełnomocnika rządu do spraw cyfryzacji. Ten program jest niewątpliwie potrzebny, są do rozstrzygnięcia kwestie strategiczne, to jest niesłychanie ważne dla odbiorców, ale także dla nadawców, zarówno nadawcy publicznego, jak i nadawców prywatnych, ponieważ oni nie mają punktu odniesienia, nie mają obszaru, w którym mogą się poruszać i racjonalnie formułować swoje postulaty, a jest o czym dyskutować. Chciałbym w ramach przeorganizowania wypowiedzi podnieść tylko dwie kwestie. Po pierwsze, to jest wielkie zadanie cywilizacyjne, społeczne i kulturowe. Przecież cyfryzacja związana jest z telewizją, a także z radiem. To także perspektywa tzw. usług dodanych, czyli dostępu do szerokopasmowego Internetu, interaktywności i przemiany społecznej związanej z rozpowszechnieniem interaktywności i działania e-government. Proces cyfryzacji we Włoszech wykorzystano dla upowszechnienia składania deklaracji podatkowych drogą elektroniczną. Innymi słowy, jest to wielki proces. Rysują się tutaj dwie kwestie i podejmę polemikę z panem posłem Piechocińskim. Rząd trzyma się kurczowo wyłącznie cyfryzacji telewizji naziemnej. W pełni doceniam ten aspekt naziemny, nie traktuję terytorializmu zawartego w człowieku jako takiej resztówki zwierzęcej. Nie, to jest coś z naszej natury, to jest coś także naszej natury politycznej. (Poseł Jerzy Feliks Fedorowicz: Będzie w „Szkle”: resztówka zwierzęca.) Natomiast pojawiają się następujące kwestie. Przypadek austriacki. Najpierw była perspektywa wyłącznie cyfryzacji telewizji naziemnej. Cyfryzacja naziemna jest ok. 10 razy droższa niż satelitarna, poszli na podział. Innymi słowy, uważam, że jest do rozstrzygnięcia, czy przyjmujemy model wyłącznie cyfryzacji naziemnej. Mam zasadnicze wątpliwości, także związane ze szczupłością zasobów, co do tego rozwiązania. Czy operujemy modelem cyfryzacji naziemno-satelitarnej, ważnej dla ok. 25% kraju, bo trudno naziemnie scyfryzować Bieszczady, mówiąc wprost, a tam też obywatele, widzowie mogą tego oczekiwać. Jest druga kwestia, czy wykorzystamy pewne opóźnienia. To jest kwestia wybrania standardów i formatów. Tutaj przyjmuje się DVPT. Jest pytanie, nie mam na nie odpowiedzi, czy nie nastawić się, bo przyjmijmy, że 2012 spadło i przepadło, to jest nierealne, przyjmijmy 2014 r., standard wyższy, który umożliwia odbiór telewizji high definition, wysokiej rozdzielczości. W 2014 r. większość odbiorników, to już teraz się dzieje, będzie przystosowana do odbioru telewizji high definition. Obecnie Polacy masowo kupują telewizory zdolne do odbioru wysokiej rozdzielczości, czyli kupują szwajcarskie zegarki, ale nie mają możliwości mierzenia czasu i wykorzystują je jako minutniki do gotowania jajek na miękko.


Nie powinienem być tchórzem i napisać o Myersie. Wiek XIX. stulecie nadziei nadludzkich i wiar poronionych. Nie umiemy żyć jeszcze po oswojeniu się z faktami, że tak jest, że niema żadnego sposobu, by życie ludzkie stało się czemś innem, niż życie. W tym wieku nie umiano myśleć o życzeniach jako nie dających się urzeczywistnić. Mieć odwagę, to znaczyło wierzyć, że każde życzenie jest do urzeczywistnienia. Znaczyło to stworzyć system racyonalnej nadziei dla każdego życzenia. Być rozczarowanym to znaczyło nie wierzyć w żaden z tych systematów, to znaczyło widzieć tylko spalenisko tych wmówień usiłujących przekonać, że człowiek może być czemkolwiekbądź zechce, bez ograniczeń. Dzisiaj jest trudno wywlec duszę z wszystkich tych subtelnych ścieżek i powikłań błędu. To, co jest najelementarniejsze, staje się dostępnem jedynie jako szczyt sztuczności. Szemat tymczasowy: od XVI stulecia jest już pewne, że człowiek, o ile jest on reprezentowany przez europejski Zachód, wyszedł poza granicę, obręb wszelkich dotychczasowych form. Na razie przynajmniej u pewnych natur przemaga uczucie tryumfalnego lub rzecz rzadka: i drogocenniejszego – zdrowego t. j. obywającego się bez chorób (?) a podniecającego i podnoszącego duszę aż na szczyt radości – oczekiwania. Szekspir in idea. U innych przemagają międzycząstkowe pierwiastki oczekiwania, interesy są ześrodkowane na pewnej dziedzinie, wtedy daje się to pogodzić z przywiązaniem do pewnych określonych form. Wreszcie bywają wypadki, gdy przeważa poczucie zguby istniejącego. Machiavelli z pewnych punktów najtragiczniejszy: – niemożność brania udziału w tem nowem życiu. Co tak wzniosło Anglię: wiara w dokonane organicznie odrodzenie zbiorowe (reformacya) – (bez przeciwieństwa na razie z innymi faktami, przeciwnie: jako jedno i to samo). Zawsze ulubieńcy dziejów, dalej typy (?), gdy już rozdwojenie i rozdarcie wystąpiły silnie – życie stało się ciekawe, pełne intelektualnych rozkoszy i niebezpieczne (modlitwa czy prośba do przypadku Lionarda). Niebezpieczeństwo nietylko zewnętrzne, lecz i moralne; tragiczna dusza Michała Anioła – nie bądź tchórzem, napisz, co o nim myślisz, za podstawę biorąc tylko literaturę, poezye, listy. W tem niebezpieczeństwie ci, co nie mają moralnej jego natury a są uzbrojeni wobec zewnętrznych. Benvenuto Cellini – niezrównany, awanturnicy, którzy już mają w sobie romantyzm – nadzieję, chimerę – Campanella; Bruno, porównaj z Piki’em (nie wiem, jak wypadnie, źle, słabo z czwartej ręki znam Pica). Wreszcie Galileusz – nauka zostaje wywikłana z awanturniczej przedsiębiorczości– to różnica między Galileuszem a Baconem. Zwolna wyrasta świat stały coraz bardziej określony. Wiek XVII. – porządek państwowy staje się warunkiem, wśród którego myśl musi istnieć. Różne formacye – Kartezyusz, Hobbes, Spinoza, w formie organicznej wiek Ludwika XIV, wielki wiek Francyi: Trzeba dalej snuć tę analizę, ale dziś już przestaje ona mnie bezpośrednio ożywiać a tu zapisuję myśli tylko sub specie poruszenia duchowego, nie jako materyał erudycyi.


One Step Closer (utwór U2) One Step Closer to piosenka rockowej grupy U2, pochodząca z jej wydanego w 2004 roku albumu, How to Dismantle an Atomic Bomb. Piosenka znalazła się na albumie wraz ze specjalnymi podziękowaniami dla Noela Gallaghera z zespołu Oasis. Tytuł utworu wziął się z rozmowy Bono i Noela. Bono rozmawiał z przyjacielem o swoim umierającym ojcu, Bobie Hewsonie. Spytał on wtedy Gallaghera: "Do you think he believes in God?" ("Myślisz, że on wierzy w Boga?"), na co ten odpowiedział: "Well, he's one step closer to knowing." ("Cóż, jest krok bliżej, by się dowiedzieć/przekonać."). Piosenka nigdy nie została zagrana przez grupę na żywo.


Edwin Bendyk opisuje Copyright Summit w Brukseli, na którym przedstawiciele przemysłu wyrazili obawy w związku z istnieniem Creative Commons. Najciekawsze jest uzasadnienie. Bendyk cytuje Erika Baptista z CISAC, a moją uwagę zwróciło następujące zdanie: Gdy autor zdecyduje się raz ogłosić utwór w ramach licencji Creative Commons, nie może już później zmienić jego statusu, nawet choćby chciał, gdy np. stanie się sławny i chciałby lepiej pilnować integralności swojej twórczości. Pomijając wątpliwe meritum tej opinii, CISAC stosuje formę typową dla przedstawicieli producentów i organizacji zarządzania prawami. Dlaczego nie może powiedzieć na przykład tak: Creative Commons stanowi konkurencję dla tradycyjnego modelu prawa autorskiego. Autorzy biorą sprawy w swoje ręce rezygnując z pośrednictwa producentów i organizacji zarządzania prawami. Wpływa to na spadek naszych dochodów i zmusza nas do szukania nowych modeli biznesowych i lobbowania za zmianami w prawie. Niestety, CC pokazuje, że nie tylko w przypadku oprogramowania twórcy mogą czerpać dochody z działań innych niż sprzedaż licencji - koncertów, dobrowolnych wpłat. To dla nas naprawdę realne zagrożenie, gdy taki Cory Doctorow chwali się, że mimo udostępniania legalnie książki w internecie drukuje się jej już szóste wydanie. Ale oczywiście lepiej powiedzieć, że biedny autor nie wie co czyni, zmuszony przez lessigistów podpisuje cyrograf i już do końca życia będzie musiał tworzyć dla piratów.


Z kuchni wraca Ola. OLA W kurs. Najpierw trzy najlepsze restauracje w mieście, potem dwie speluny. Albo na odwrót. Nad ranem taksówkarz wniesie go do domu. Potem miesiąc nie dotknie kieliszka. KAROL Mówisz to tak spokojnie. OLA Mam inne wyjście? Adam idzie do regału. Szuka czegoś w szufladzie. KAROL Adam, po co bierzesz pieniądze? ADAM Gdzie mi tu z łapami!?... Jak dzisiaj z temperaturą? Chyba teraz jest lato, prawda? Ale na wszelki wypadek, gdyby była zima, wezmę czapkę. Kochanie, za dwie godzinki jestem z powrotem. KAROL Proszę cię, nie idź. OLA (zrezygnowana) Teraz nic go nie zatrzyma. Adam chce wyjść z domu. Karol staje w drzwiach, blokując wyjście. Słychać tupot. Bracia stoją, trzymając się za klapy. Ciężko dyszą. ADAM Puszczaj! KAROL Musimy się tak żreć? ADAM Jak się żremy, to widocznie musimy. KAROL Gdybyśmy nie chcieli, to byśmy nie musieli. ADAM Ale chcemy. KAROL Żremy się bo musimy, a musimy bo chcemy? Przecież to jakiś absurd. ADAM Naprawdę nie dasz mi przejść przez te drzwi? KAROL Nie. ADAM Okej! W takim razie mam wyjść przez taras, czy przez balkon? Co wybierasz? KAROL Już się robisz nudny. ADAM W takim razie przez balkon. Ja nie idę na łatwiznę. Słychać idącego Adama. Karol po chwili (kulejąc) rusza za nim. Słychać otwieranie drzwi do jakiegoś pokoju. Pęka szyba. WANDA Co on wyprawia?! OLA Adaś, pokaleczysz się. KAROL Gdzie włazisz, idioto? ADAM Nie widzisz? Na barierkę. KAROL Musimy porozmawiać. ADAM Będę czekał „Pod Aniołami”. Nara. (po chwili) Co ty robisz? KAROL Wchodzę na barierkę. Ty możesz, a ja nie? Adam i Karol balansują na barierce. Z trudem utrzymują równowagę. ADAM Karol! To się ledwo się trzyma. KAROL Rzeczywiście. Trochę się chwieje. ADAM Mnie nic nie będzie (czka), ale ty jesteś trzeźwy. KAROL Masz stąd bardzo ładny widok. Z dachu chyba nawet widać Wisłę. ADAM Możesz się zabić! KAROL Nie bój się. Wtedy spadłem, bo mnie popchnąłeś. Teraz tego nie zrobisz, prawda? Otwarte złamanie nogi, źle zrośnięta kość, paskudna sprawa. Przez ciebie jestem kaleką. Wiesz jak mi to ustawiło życie?! Zastanawiałeś się nad tym kiedyś, jak miałem strzelać te bramki?! ADAM No dobra. Zrobimy tak - ja schodzę pierwszy, a potem ty. KAROL O Jezu! (niemalże spadając) ADAM (z wysiłkiem) Nie wzywaj imienia pana Boga swojego na daremno. Ma się jeszcze ten refleks. KAROL Dobra. Możesz mnie już puścić. ADAM Mówiłem ci, żebyś nie właził? Powinieneś dostać po łbie. KAROL Od ciebie? Ledwo się trzymasz na nogach.


xxx, dzień dobry dzień dobry panu... proszę pana... mógłby mnie pan powiedzieć autobus ___ który autobus jadący Podleśną od strony Gwiaździstej do tak góry do Marymonckiej FILLER skręca w Kasprowicza, czy jest w ogóle taki autobus, który skręca z Podleśnej FILLER o to znaczy FILLER Podleśna dochodzi do Marymonckiej tak, do Marymonckiej no i później się przemienia w Podczaszyńskiego FILLER i czy i jakiś autobus to znaczy, wie pan co, jest taki autobus, który dojeżdża do Kasprowicza, ale to on jedzie potem FILLER z Podleśnej w Marymoncką ulicą Marymoncką, skręca dopiero Przy Agorze FILLER i ___ i jadąc Przy Agorze przecina Kasprowicza... aha ale to już jest tam prawie pod Hutę dobrze, a proszę mi powiedzieć a jaki to jest numer sto dwadzieścia jeden... aha, jak często on chodzi dzisiaj?... FILLER tak jak dzisiaj, proszę pana, co pół godziny o cholera ... no to rzeczywiście, aha, sto dwadzieścia jeden tak i a nie lepiej podjechać do Wilsona i od Wilsona wtedy? ... słucham? nie lepiej, bo pan potrzebuje na Kasprowicza, w które miejsce? tam jest tak zwany, proszę pana, Wolumen a do Wolumenu no to wie pan co, tym sto dwadzieścia jeden jakby pan wsiadł tak to on dowiózłby pana... no do do do tutaj, do do do skrzyżowanie do przystanku Sokratesa przy FILLER i to jest od Wolumenu... no ja wiem do Wolumenu to jest dwa przystanki no tak, tak, tak, tak, tak tylko że albo jeśli może pan pojechać do Wilsona, bo ma pan więcej wtedy autobusów i? i pięćset piętnaście albo sto dziewięćdziesiąt pięć... a, i, i ten ale to lepiej chyba sto dziewięćdziesiąt pięć będzie wtedy jechać a on się gdzie zatrzymuje na Placu Wilsona? panu sprawdzam, chwileczkę... sto dziewięćdziesiąt pięć, tak jak wyjście z metra na Słowackiego aha, aha, aha, aha ... tak jak wyjście z metra na Słowackiego, tak tak jakby prosto Słowackiego jechał w kierunku Hali Marymonckiej


XV MAM Forum Pismaków dobiegło końca, emocje opadły, a redakcje wracają w pociągach i autobusach do swoich miast i szkół. Dla wszystkich, którzy nie mogli być obecni w Wałbrzychu, przedstawiamy pierwsze relacje z największego ogólnopolskiego konkursu gazetek szkolnych. Wyniki konkursu gazetek szkolnych oraz wybrane teksty nagrodzone w kategorii indywidualnej możecie przeczytać w Qmamie MIG 13 z Publicznego Gimnazjum nr 13 w Wałbrzychu (w Zespole Szkół nr 2 - w którym odbywał się finał). Przed finałową galą już od kilku lat odbywają się również warsztaty dziennikarskie, których rezultatem w tym roku były aż 4 Qmamy - w tym, po raz pierwszy gazetki nauczycielskie. Dwie redakcje pod wodzą Moniki Toppich i Kamila Wiśniewskiego (młodych redaktorów pisma młodzieżowego Outro ) doprowadziły do powstania " 12 Godzin " i " The Qmax ". Nauczycielki i nauczyciele, opiekunowie przybyłych na finał redakcji opublikowali " Forum Świraków " i " Forum Książęce ". Zapraszamy wszystkich do lektury nagrodzonych gazet i tekstów oraz śledzenia strony Forum Pismaków , gdzie będą ukazywać się kolejne relacje. Polecamy także oglądanie telewizji szkolnej BreakTV , która relacjonowała na specjalnej stronie ostatnie trzy dni. Fundacja Nowe Media, będąca od zeszłego roku współorganizatorem Forum Pismaków, chciałaby bardzo serdecznie pogratulować wszystkim zwycięzcom tegorocznego Forum oraz wszystkim osobom, które wspierały organizację konkursu. Specjalne podziękowania należą się pani Elżbiecie Surze, inicjatorce i organizatorece Forum Pismaków od samego początku jego istnienia.


Dnia 18 marca 2011r. (piątek) na sopockim wydziale Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej będzie miało miejsce wyjątkowe wydarzenie naukowe – Dzień Mózgu 2011. Jest to pierwsza tego typu inicjatywa naukowa w Trójmieście w ramach Światowego Tygodnia Mózgu , który corocznie jest organizowany przez Fundację DANA. Celem Światowego Tygodnia Mózgu jest propagowanie i popularyzowanie wiedzy o mózgu oraz ukazywanie ciągłego rozwoju badań naukowych mających na celu rozwiązanie zagadek tego tajemniczego organu. Organizatorem Dnia Mózgu 2011 jest Koło Naukowe Empiria działające w SWPS WZ Sopot, które zaprosiło do współtworzenia tego wydarzenia Studenckie Koło Naukowe Homunculus i Koło Nauk Psychologicznych Anima z Uniwersytetu Gdańskiego oraz Pismo Awangardy Filozoficzno-Naukowej Avant z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Podczas tego interdyscyplinarnego święta mózgu przewidziane są wykłady specjalistów z różnych dziedzin: neuropsychologii, snu, neurobiologii uzależnień, neurodydaktyki oraz kognitywistyki. Na koniec odbędą się warsztaty prowadzone przez koła naukowe, podczas których uczestnicy będą mogli między innymi: zobaczyć eksperymenty z wykorzystaniem szczurów, dowiedzieć się o falach swojego mózgu przy pomocy aparatu EEG , zobaczyć trójwymiarowy atlas mózgu , dowiedzieć się jak lepiej zapamiętywać informacje i szybko czytać, jaką dietę lubi nasz mózg, czym są neurony lustrzane.


Gwardia Lublin Gwardia Lublin - nieistniejący obecnie milicyjny klub piłkarski z Lublina, który w sezonach 1952 i 1953 występował w II lidze (obecnie I liga), oraz w Pucharze Polski w sezonie 1952. W II lidze klub rozegrał ogółem 44 mecze, zdobywając 33 punkty. Posiadał także sekcję lekkoatletyczną.


Gustavo Kuerten Gustavo Kuerten (ur. 10 września 1976 we Florianopolis), tenisista brazylijski. Od 1995 tenisista zawodowy, wcześniej obiecujący junior. W 1997 odniósł sensacyjne zwycięstwo w wielkoszlemowym turnieju French Open, eliminując po drodze m.in. kilku byłych triumfatorów - Mustera, Kafelnikowa, a w finale Bruguerę. Zajmował wtedy miejsce poza pierwszą pięćdziesiątką rankingu światowego. Kolejne lata przyniosły mu silną pozycję w tenisie światowym, jeszcze dwukrotnie zwyciężał na kortach Rolanda Garrosa, a rok 2000 zakończył na pierwszym miejscu na świecie (po wygranej w turnieju Masters). Reprezentant Brazylii w Pucharze Davisa. Dnia 25 maja 2008 roku zakończył karierę po przegranym meczu w pierwszej rundzie Rolanda Garrosa (z Paulem-Henrim Mathieu), czyli w miejscu, gdzie tak naprawdę się ona zaczęła.


We Lwowie zakończył się Letni Obóz Dziennikarski MAM 2010! W dniach 8-17 sierpnia 2010 r. Fundacja Nowe Media, przy wsparciu Centrum Twórczości Dzieci i Młodzieży Galicji oraz Caritas-Lwów, zorganizowała obóz letni dla najbardziej aktywnych uczestników Młodzieżowej Akcji Multimedialnej na Ukrainie. Poniżej przedstawiamy relację Mykoly Shpakovsky’iego - koordynatora obozu we Lwowie. Trzynastu uczestników, w wieku 13-19 lat, ze Lwowa, Kijowa, Łucka, Żydaczowa oraz Użgorodu miało możliwość pogłębienia wiedzy z multimedialnych środków przekazu. Dla młodzieży przygotowano m.in. warsztaty fotograficzne, PR-owe. Młodzież gościła w Telewizji Lwowskiej, radiu „Lwowska Fala” oraz w redakcji czasopisma społeczno-kulturalnego „Prosto Neba” („Pod Niebem”). Jednym z punktów obozu była także wizyta w Szkole Rehabilitacji Społecznej w Gródku. W trakcie obozu uczestnicy mieli możliwość sprawdzić się w roli redaktora, reportera i fotografa. W wyniku ich pracy powstało 6 qmamów: 1. Summer vacation 2. Starożytne cywilizacje 3. Młodzieżowe skrzyżowania 4. Poznaj naszych 5. Dorastamy razem 6. Format Pisanie tekstów, robienie zdjęć i kręcenie wideo, wspólne wieczorne gry i zabawy sprawiły, iż uczestnicy bardzo mocno się ze sobą zżyli. Tym trudniej było się pożegnać, gdy nadszedł koniec obozu. Opiekę nad uczestnikami obozu MAM 2010 sprawowali: Mykola Shpakovskyy - koordynator i animator Fundacji Nowe Media oraz Oksana Moskva - trener, zastępca kierownika ds. komunikacji i związków z publicznością Centrum Twórczości Dzieci i Młodzieży Galicji.


Aktywiści napisali list do rządu z żądaniem wyjaśnienia skąd ten kosztowny pomysł. Odpowiedź nie nadeszła, zwrócili się więc do prasy. Stworzyli też koalicje, na poziomie krajowym i międzynarodowym, by walczyć z pomysłem rządu. Partnerzy zagraniczni mieli nie dopuścić by firmy zachodnie wzięły udział w przetargu. Wewnątrz kraju wyjaśniali potencjalnie dotkniętym funkcjonowaniem nowego systemu jego skutki. Rząd oficjalnie głosił, że chodzi mu o ograniczenie dostępu do pornografii a organizacje społeczne chcą by dalej była dostępna. Koalicja lobbowała w różnych ministerstwach, w efekcie czego ministerstwo spraw zagranicznych oraz ministerstwo ds. praw człowieka zajęły negatywne stanowisko wobec planu systemu filtrowania, promowanego przez coraz bardziej osamotnione ministerstwo ds. technologii komputerowych. W końcu koalicja pozwała rząd do sądu, który zadecydował, że blokowanie internetu jest niekonstytucyjne. Ellery Biddle z Center for Democracy & Technology przedstawiła sytuację ITU. Traktat z 1988 roku zakładający dobrowolnie przyjęte standardy ma być zastąpiony tekstem renegocjowanym w zeszłym grudniu. Ustalenia dotyczyce cyberbezpieczeństwa są niepokojące ze względu na ich wpływ na ochronę prywatności. ITU pojawia się w dyskusjach jako alternatywa do ICANN bo jest reprezentatywne, nie bardzo nadaje się jednak jako platforma do uzgadniania stanowisk reprezentantów różnych graczy ze względu na to, że decyzje podejmowane są przez rządy. ITU jest zamkniętą, nietransparentną organizacją. Niektóre rządy starają się to zmienić, wciągają do prac aktywistów i przedstawicieli świata akademickiego. Powstała nawet strona do publikacji dokumentów, które wyciekły z ITU wsitleaks.org . Popołudnie miał format barcampu. Przyłączyłem się do grupy dyskutującej możliwość stworzenia alternatywnych sieci (Alternative networks). Konkluzje nie były zbyt wesołe. Zdaje się, że dotąd nie stworzono funckjonujących sieci. Projekt oparty na stworzeniu sieci typu mesh w oparciu o komórki (serval) jest w powijakach, inne projekty tego typu (włączając w to artystyczny projekt parasolowy umbrella.net) nie wyszły poza sferę eksperymentów, koncepcja własnego serwera dla każdego użytkownika (Freedom Box) też nie doczekała się wdrożenia.


dzień dobry, proszę pana, na Karolin tutaj ze Świętokrzyskiej to sto pięćdziesiąt pięć jedzie prawda? FILLER sto pięćdziesiąt pięć tylko chwileczkę, czy dzisiaj jest zmiana trasy FILLER tak, ze Świętokrzyskiej na Karolin może pani dobrze, czy mógłby pan mi dwa najbliższe podać? dobrze i powiedzieć, ile się jedzie do Fortu Wola, bo tam z Fortu Wola ja się potem chciałam na siedemset trzynaście przesiąść FILLER a pani będzie wsiadała tutaj przy metrze? czy FILLER przy Nowym Świecie przy Nowym Świecie FILLER dobrze FILLER do Fort Wola to jest około pół godziny przejazd FILLER odjazdy są dziesiąta trzydzieści siedem, jedenasta zero dwa najbliższe ___ a bo tak, bo jest dziesiąta, tak, bo się czas zmienił, jeszcze stary zegarek, dobrze, a potem siedem FILLER to czy jedenasta zero dwa tak ___ powiedzmy FILLER jedenasta czterdzieści ___ no mniej więcej... i stamtąd jest... ojej, jedenasta dwadzieścia albo dwunasta zero zero... czyli musiałaby pani tym wcześniejszym jechać a, a mógłby pan sprawdzić kombinację jakbym jechała na przykład FILLER co tam jedzie dwadzieścia FILLER nie dwadzieścia dwa nie jedzie dwadzieścia sześć od Bankowego FILLER a to nie ja, muszę mieć coś FILLER z Alej z Alej tam jest ósemka ósemka ósemka tak... FILLER to ósemka wyglądałoby tak... ósemka jedzie godzinę dziesiąta czterdzieści dwa albo FILLER jedenasta dwanaście to na to samo wychodzi FILLER no tak wygląda, że że jakby pani chciała zdążyć na ten dwunasta zero zero, no to można jechać jedenasta dwanaście i z oczekiwanie... FILLER albo dziesiąta ile jedzie ósemka? FILLER tam do Fortu Wola? przepraszam też też to jest w granicach pół godziny jazdy czyli na to samo wychodzi na to samo wychodzi dobrze, a teraz jeszcze powrotne z Bronisz gdzieś w okolicach FILLER czternastej dobrze wiedziała jak tam mam potem celować... czternasta jedenaście i pięćdziesiąt jeden... a wcześniejszy jeszcze na ___ trzynasta trzydzieści jeden trzydzieści jeden, dobra, dziękuję bardzo dziękuję do widzenia do widzenia


Na prośbę Jarosława Lipszyca wklejam zaproszenie na spotkanie, które odbędzie się w środę w Warszawie. Zapowiada się sympatyczna impreza, a przy tym będzie można porozmawiać o prawach autorskich z przedstawicielem Ministerstwa Kultury. "Zapraszam wszystkich serdecznie w najbliższą środę o godz. 12 do Sali Darczyńców w Bibliotece Narodowej. Będziemy tam świętować przejście utworów Bolesława Leśmiana i innych pisarzy zmarłych w 1937 roku do domeny publicznej. Imprezę organizują Wolne Lektury i Cyfrowa Biblioteka Polona . W programie szampan, ciastka od Bliklego, uwalnianie książek Leśmiana oraz oczywiście dyskusja o roli domeny publicznej i przyszłości bibliotek cyfrowych z udziałem przedstawicieli Ministerstwa Kultury (p. dyr. Cicha) i cyfrowych bibliotekarzy."


Kris Moore ogłosił wydanie systemu PC-BSD 8.0 RC2 . System ten wydany został pod nazwą kodową Hubble. Zawiera wiele poprawek oraz nowości. Opiera się on o system FreeBSD 8.0-RELEASE-P2. Pojawił się nowy instalator systemu. System można uruchomić w trybie LiveDVD.


Czasowniki prasłowiańskie (staro-cerkiewno-słowiańskie) dzieliły się na dokonane (DK), niedokonane (NDK) i dwuaspektowe (AMB). Czasownik końca XIV wieku w zasadzie kontynuuje ten stan w zakresie czasowników o wyraźnych znaczeniach rodzajowych (opozycje aspektowe typu α). Ps. czasowniki dwuaspektowe zaś wykształcają w trakcie dziejów wyrazisty aspekt (opozycje aspektowe typu β). Aspekt staropolskich form czasu teraźniejszego czasowników jednoaspektowych wyznaczamy za pomocą łacińskiego pierwowzoru (tab. 4.1; kryterium B. I, por. par. § II.0.1). Aspekt NDK tematu praesentis możemy także określić dla tych czasowników, które co prawda nie mają poświadczonych form czasu teraźniejszego, lecz tworzą imiesłów czasu teraźniejszego czynny (kryterium A, por. § II.0.1). W Psałterzu floriańskim czasowniki o NDK temacie praesentis tworzą też czas przyszły złożony, tzw. futurum I (będę + infinitivus) [Krążyńska 1978]. Futurum I nie tworzą za to, co zrozumiałe, czasowniki o temacie praesentis DK (wykorzystują czas przyszły syntetyczny). Dane dla I części Psałterza floriańskiego przedstawia tab. 4.2. Przyjmujemy, że pojawienie się fut. I potwierdza imperfektywność tematu praesentis mimo nieobecności form czasu teraźn. czy imiesłowów czasu teraźn. czynnych (jest to w istocie zmodyfikowane kryterium B.I, które oznaczymy symbolem β.I). W 95-99% czasowniki XIV-wiecznego Psałterza kontynuują stan ps. w zakresie czasowników jednoaspektowych (w obrębie tematu praesentis).


Alojzy Szczęśniak Alojzy Szczęśniak (ur. 25 maja 1940) – polski nauczyciel i polityk, poseł na Sejm PRL IX kadencji. Życiorys Posiada tytuł zawodowy magistra historii. W 1985 uzyskał mandat posła na Sejm PRL IX kadencji. Kandydował w okręgu Andrychów z ramienia Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. Zasiadał w Komisji Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych oraz w Komisji Edukacji Narodowej i Młodzieży. Należy do Polskiego Stronnictwa Ludowego. Z jego listy bezskutecznie kandydował w 2006 do sejmiku województwa małopolskiego i w 2007 z okręgu chrzanowskiego do Sejmu. W latach 1982–2002 był dyrektorem szkoły w Suchej Beskidzkiej (obecnie pod nazwą "Zespół Szkół im. Wincentego Witosa w Suchej Beskidzkiej"). Zarys historii szkoły na stronie ZS im. W. Witosa .


Na finiszu obu kampanii wyborczych miały miejsce wydarzenia, które mocno wpłynęły na emocje wyborców: wybuchy bomb w pociągach w Madrycie, w wyniku których zginęło 191 osób, a ponad 1800 zostało rannych, oraz znalezienie 15 atrap bomb w Warszawie na Dworcu Centralnym i w metrze, co spowodowało sparaliżowanie na kilka godzin ruchu w Warszawie. Kampanie wyborcze zakończyły się różnie. W przypadku Hiszpanii, rząd konserwatywnego prawicowego premiera Jose Maria Aznara przegrał pięcioma punktami procentowymi z lewicową partią PSOE. W wyniku wyborów władzę objął José Luis Rodríguez Zapatero. Wybory prezydenckie wygrał ze znaczną przewagą ośmiu punktów procentowych Lech Kaczyński, choć w pierwszej turze jego kontrkandydat Donald Tusk był na prowadzeniu. Powszechnie uważa się, że przyczyną porażki Aznara było wprowadzenie w błąd opinii publicznej, co do autorstwa zamachów w Madrycie. Rząd Aznara starał się przekonać społeczeństwo hiszpańskie, że zamachów dokonała ETA, a nie „terroryści muzułmańscy z Al Kaidy”. Obarczenie winą ETA było wygodniejsze dla rządu prawicy ze względu na jej twardą postawę wobec baskijskich separatystów, zaś wskazówki obarczające winą islamskich terrorystów były bardziej na rękę opozycji socjalistycznej, która wzywała do wycofania wojsk hiszpańskich z Iraku. Nowy premier José Luis Rodríguez Zapatero poinformował prasę, że wszystkie dane o sposobie zarządzania kryzysem bombowym zostały usunięte z komputerów rządowych przed oddaniem władzy przez premiera Aznara. Wiele jednak wskazuje na to, że obie wersje – zarówno ta wskazująca na ETA, jak i ta wskazująca na Al Kaidę - były w równym stopniu kłamliwe i służyły politycznej rozgrywce pomiędzy lewicą, a prawicą. Ponad dwa lata po masakrze w Madrycie nadal nie wyjaśniono jakiego materiału wybuchowego użyto podczas zamachów, w jaki sposób ładunki wybuchowe zostały umieszczone w pociągu i kto był za to odpowiedzialny. Mówiono o różnych środkach wybuchowych: „dynamicie”, Goma 2 ECO, „tytadynie” (używanej przez ETA) i o C4 (używanym przez wojsko). Wszyscy oskarżeni ujęci w wyniku śledztwa zostali zwolnieni z braku dowodów. Suresh Kumar i Vinay Kohly zostali zwolnieni 24 marca 2004, a Mohammed Chaoui i Mohammed Bekkali zostali zwolnieni 17 czerwca 2004 r. Ponadto, nie istnieją żadne dowody oparte na badaniach DNA, które by łączyły jednego z głównych podejrzanych Jamala Zoughana z zamachami.


Oczywiście, bezpośredniego źródła wyrażenia „dziewicą porodzonego” [Kśw 457, 468] nie znamy, możemy jedynie przypuszczać, że popularna fraza „natus||genitus||incarnatus (de||ex) virgine” stanowiła jego pierwowzór. Jeśli tak było, imiesłów „porodzony” odpowiada łacińskiemu part. perf. pass. ew. perfectum, miał zatem znaczenie dokonane. Wersy 457-461 wprowadzają trójpodział (divisio) zwiazany z działalnością magów (królów), wyrażony przez trzy deverbativa: „pytanie”, „poznanie”, „odarowanie”. Towarzyszą tym nazwom czynności rzeczowniki oznaczające władcę: „krolewic” (dziewicą porodzony), „księżyc” (pokojny), „krol” (mocny). Dwom dewerbatywom przydano cytaty biblijne: [2] „poznanie” – „vidimus stellam eius in oriente” (Wulg Mt 2, 2), [3] „odarowanie” – „ubi et venimus cum muneribus adorare Dominum” (por. ten sam werset z Ewangelii Mateusza). Pierwszy rzeczownik odczasownikowy wiąże się z thema kazania: [1] pytanie – „Ubi est, qui natus est rex Iudaeorum?” (ibidem), dlatego też pozornie jest pozbawiony łacińskiej sentencji. Rzeczownik „pytanie” wiążemy z thema kazania. W ewangelii dzieciństwa Mateusza magowie przybywają do Jeruzalem i zadają pytanie, gdzie nowy król się narodził. Czynność zadawania pytania jest wielokrotna, ponieważ królowie rozpytują się u tych i u owych, co wyraża participium praesentis activi „dicentes”: „Cum ergo natus esset Iesus…, ecce magi … venerunt … dicentes: «Ubi est, qui natus est rex Iudaeorum?»” (Mt 2, 1-2), kopiujące greckie: „ιεγοληες” [dosł. ‘mówiący’ - part. praes. act. Nom. pl. m.]. Z pewnością tak wyraźny na tle gramatyki (praesens) i kontekstu (rozpytywanie się w Jerozolimie) charakter imiesłowu „dicentes” nie mógł ujść uwagi autora „Kazania na święto Trzech Króli”. Rzeczownik „pytanie” ma zatem iteratywny i niedokonany charakter. „Królewic” to ‘syn króla’ (-itjь patronimiczne). Wyraz ten podkreśla wydźwięk naszego wersetu, gdyż - choć Jezus jest prawdziwym królem – to jednak nowo narodzonym (qui natus est rex).


Węgiel kamienny wykorzystywany jest przez elektroenergetykę, ciepłownictwo, koksownictwo, przemysł, sektor komunalno - bytowy. Długoterminowe prognozy przewidują spadek udziału paliw kopalnych stałych w strukturze źródeł energii, jednak jeszcze po 2010 roku bedzie zajmował znacząca pozycję. Przyczyny zmniejszania wydobycia węgla kamiennego: spadek zapotrzebowania na węgiel w związku z rosnącym udziałem innych źródeł energii, w tym również odnawialnych, zamykanie nierentownych i niebezpiecznych kopalni, wydobywanie złóż położonych głęboko, co zwiększa koszty wydobycia. Złoża węgla występują w Zagłębiu Górnośląskim, Dolnośląskim /Wałbrzyskim/ oraz we wschodniej Polsce między Wieprzem a Bugiem /Zagłebie Lubelskie/. Udział udokumentowanych złóż na terenie Polski w zasobach światowych stanowi 5,5%. Najstarsza kopalnia węgla kamiennego na ziemiach polskich powstała w Rudzie Śląskiej w 1751r. Obecnie węgiel wydobywa się tylko w dwóch zagłębiach: Górnośląskim i Lubelskim. Wydobywany jest metodą głębinową. Rejony wydobycia węgla kamiennego pociągały za sobą koncentrację przemysłu i ludności, powodując zanieczyszczenie i degradację środowiska przyrodniczego. Wydobywany jest metoda odkrywkową, która powoduje jeszcze większą degradację środowiska od metody głębinowej. Wykorzystywany jest w energetyce i przemyśle chemicznym. W miejscu wydobycia węgla brunatnego powstały elektrownie na węgiel brunatny, w zwiazku z nieopłacalnością transportu tego surowca. Najważniejsze obszary wydobycia to: region bełchatowski /są tu największe zasoby tego surowca/, turoszowski oraz koniński. Elektrownia Bełchatów jest największą w Polsce i dostarcza 25% krajowej produkcji energii. Ropa naftowa Stwierdzone na terenie Polski zasoby ropy naftowej są niewielkie i nie zaspokajają rosnących potrzeb przemysłu chemicznego i paliwowego. Obszary wydobycia: Beskidy /Jasło, Krosno, Gorlice/, Dębno koło Gorzowa Wielkopolskiego, w Kamieniu Pomorskim i na szelfie Morza Bałtyckiego /na północ od Rozewia/. Największe zakłady rafineryjne znajdują się w Płocku i Gdańsku. Złoża gazu występują na Podkarpaciu /tu sa prawie na wyczerpaniu/, w zachodniopomorskiem oraz w okolicy Ostrowa Wielkopolskiego i Trzebnicy. Spośród kopalnych źródeł energii gaz jest najmniej uciążliwy dla środowiska przyrodniczego.


Ośmnastego lutego roku 1814 jechał na białym koniu człowiek średniego wieku, nieco otyły, w sieraczkowym surducie pod szyję zapiętym, w kapeluszu stosowanym bez żadnego znaku prócz małej trójkolorowej kokardy. Za nim w niejakiej odległości drugi, znacznie młodszy, także w surducie, ale ciemnozielonym, także w kapeluszu bez znaków, także zgarbiony równie jak pierwszy, a może i lepiej — siedział na dereszowatym koniu. Koń biały, krwi orientalnej, był niewielki, niepokaźny, ale dzielny. Deresz zaś był... dereszowaty, trudno co o nim więcej powiedzieć: nie wstrzymywany ani sławą przodków, ani swoim własnym usposobieniem, potykał się często na drodze, którą mu los codziennie wyznaczał. Pierwszym z tych jeźdźców był Napoleon, drugim byłem ja. Między nami liczny sztab cesarski, gdzie ja niby na szarym końcu miejsce moje miałem, rozpuścił szeroko skrzydła na prawo i na lewo po śniegiem okrytym polu. Za nami postępowały służbowe szwadrony gwardii, a na, samym końcu świergotliwa i niesforna czereda ciurów z powodnymi i jucznymi końmi sztabowych oficerów. Jechał więc Cesarz, jechali wszyscy, jechałem i ja. A ile w noc pogodną gwiazd na niebie, w tyle miejsc, stron, przedmiotów, nieodgadnionych labiryntów pędziły rozstrzelone myśli nasze, a każda z nich znowu jak racy słup ognisty składała się z milionów iskier, iskier wspomnienia lub nadziei. Te padały to na tronowe kobierce, to na murawę zagrody rodzimej, mieszały się z jarzącym światłem uczty albo z mdłym promykiem nocnego kagańca przy łożu chorego. Niejedna przemknęła się po różanych ustach kochanki, niejedna spuściła się jak sen lekka po tak drogie w każdej porze życia błogosławieństwo matki. Były takie, co przebijały niebios sklepienia, i takie, co wnikały zasute już groby. Wiele, wiele pięło się po szczeblach zaszczytów, bogactw, sławy, ale też i wiele spadało na kwiaty cichego domowego szczęścia. Słowem, przeszłość, obecność, przyszłość, świat, światy znane i nieznane były polem igrzysk naszych rozstrzelonych myśli, gdy nagle, w mgnieniu oka. wszystkie jedną siłą uderzone w jeden zbiegły się punkt. Tym punktem był huk mocny i powtórzony w niezbyt dalekiej przed nami odległości. Armaty! tak, armaty, nie ma wątpiena, ryczą coraz lepiej, jak na wyścigi, która głośniej... wkrótce i ogień karabinowy, jakby kto groch sypał na bęben, zapełnił przerwy grzmotu działowego. — Aha! — rzekł niejeden i zaglądnął do manierki alias flaszki.


MAM jest największym projektem Fundacji Nowe Media. Jego adresatem jest młodzież szkolna (gimnazjalna i licealna) w wieku 13-19 lat oraz uczestnicy wszelkich grup (także nieformalnych) i stowarzyszeń, którzy chcą przygotowywać własną gazetę na zasadach obowiązujących w programie. Projekt prowadzony jest w Polsce, na Ukrainie i na Białorusi. Cele Projektu MAM: Przygotować młodzież do twórczego korzystania z mediów. Akcja ma za zadanie edukować zarówno do świadomego i krytycznego odbioru przekazu medialnego jak i kształcić umiejętności odpowiedzialnego tworzenia mediów. Wspierać w realizacji pierwszych projektów medialnych. Udostępnienie narzędzi multimedialnych oraz zasobów edukacyjnych ma pomóc młodym ludziom realizować pasję oraz doskonalić ich warsztat. Podnieść umiejętności społeczne młodzieży poprzez pracę w grupie, komunikację interpersonalną, autoprezentację i tworzenie warunków do włączenia się w lokalną działalność publiczną. Nauczyć postaw przestrzegania standardów etycznych działalności w mediach. Zasady komunikacji medialnej i etyki zawodowej są konsekwentnie prezentowane w każdym wymiarze projektu - edukacji wirtualnej i bezpośredniej, wspieraniu działań własnych młodzieży oraz współpracy z partnerami o równie wysokich standardach. Uczestnicy Młodzieżowej Akcji Multimedialnej mają możliwość bezpłatnego korzystania z: Portalu mam.media.pl – umożliwiającego założenie redakcj oraz korzystanie z wirtualnych narzędzi do tworzenia QMAMÓW, czyli gazetek szkolnych nowej generacji (e-gazetek). Strona usprawnia też kontakt między redakcjami oraz wymianę doświadczeń. Bezpłatnych warsztatów dziennikarskich dla uczniów - łączących zarówno wiedzę teoretyczną i ćwiczenia praktyczne, co daje każdemu możliwośd spróbowania swoich sił jako redaktor gazety. Młodzież ma okazję poznad zasady rządzące gatunkami dziennikarskimi i zaznajomić się z rolami poszczególnych członków redakcji. Druga częśd warsztatów zapoznaje młodych ludzi z pracą grupową, na przykładzie strony mam.media.pl. Fundacja organizuje również warsztatowe obozy wyjazdowe. Bezpłatnych warsztatów z edukacji medialnej dla nauczycieli - mają na celu aktywizację zawodową pedagogów w dziedzinie nauczania młodzieży za pomocą nowoczesnych technik multimedialnych. Przybliżają także tematykę funkcjonowania prawa autorskiego w internecie oraz sposoby korzystania z otwartych zasobów edukacyjnych. Drugim etapem szkolenia jest wspólna realizacja zajęd dla młodzieży przez nauczyciela i animatora z Fundacji.


RoboRally czy Wysokie napięcie ? Ponieważ nie mamy ostatnio czasu grać w żadne gry, czas kupić nową. Zawsze jest to jakaś dodatkowa motywacja do ściągnięcia znajomych. Roboty mają kilkanaście lat i pochodzą z USA, Wysokie napięcie jest dużo młodsze, powstało w Niemczech. Do robotów zachęca demo, w którym na próbę można sobie robota zaprogramować, do napięcia dodatkowa plansza z Europą środkową. Dodatkowa oznacza dodatkowy wydatek. Można go uniknąć decydując się na grę w USA lub w Niemczech (dwa największe rynki gier planszowych...). W sumie skoro już zbudowaliśmy w Stanach linie kolejowe , może czas na elektryfikację? Za robotami przemawia zapowiedź kompletnego chaosu, co po dopracowanych do ostatniego szczegółu i uporządkowanych grach niemieckich może być miłą odmianą. W Wysokim napięciu szans na robienie drugiemu co tobie niemiłe jakby mniej, szczęście też chyba odgrywa mniejszą rolę. Zamiast laserów atmosferę podgrzewają aukcje surowców, choć są elektrownie, których problem zaopatrzenia nie dotyczy.


- Już wkrótce zostanie zaprezentowana polska wersja wyszukiwarki Book Search. - zapowiada Jens Redmer, przedstawiciel Google na naszą strefę czasową. To doskonała wiadomość, bo niestety nasze rodzime rozwiązania (takie jak Polska Biblioteka Internetowa ) są z wielu powodów kompletną pomyłką. Z drugiej strony... z drugiej strony działania Google wydają się tyleż fascynujące, co niepokojące: czy nie za wiele władzy nad światem (informacji, ale to na jedno wychodzi ) oddajemy prywatnej, nastawionej tylko na zysk firmie?


Święta, które obchodzili nasi przodkowie odbywały się zwykle o stałych porach każdego roku. Miało to związek z gospodarką rolną i pasterską. Człowiek uzależniony wtedy od przyrody starał się w przełomowych jej momentach urządzać obrzędy aby zapewnić sobie pomyślność sił przyrody. Często zwyczaje zostały przekształocne i włączone do świąt chrześcijańskich. Idąc chronologicznie według roku pierwszym świętem po Nowym roku obchodzonym przez Słowian były Jare Gody. Obchodzono je 21 marca lub w pierwszą niedzielę po równonocnej pełni księżyca czyli w temin pokrywający się z dzisiejszą Wielkanocą. Zwyczaj molowania jajek w tym okresie ma korzenie pogańskie, które za symbol życia uznawali już Chińczycy, Persowie i Fenicjanie (najstarsza znaleziona pisanka ma 5000 lat, najstarsza polska pochodzi z X w. z Opola). Jajka malowane były głównie na czerwono w celu ochrony przed złymi mocami i chorobami. Tradycja łącząca je z nadejściem wiosny była tak silna, że w XII w. Kościół zezwolił na spożywanie poświęconych pisanek w okresie Wielkanocy. Symbol jajek jest związany z zmartwychwstaniem przez co jajka wykonane np. z ociosanego kamienia wkładano zmarłym do grobu. Słowiański rodowód ma też 'lany poniedziałek', czyli Śmigus-dyngus. Powstały z połączenia 2 różnych obrzędów, śmigusa i dyngusa, nawiązuje do oblewin - obrzędu polewania się wodą w czasie przesilenia wiosennego. Oblewiny miały zapobiegać chorobom i sprzyjać płodności (stąd oblewano głównie młode kobiety). Innym zwyczajem w czasie wiosny było chodzenie po wsi z figurką bociana. U Celtów bocian wiązał się wyobrażeniem bogini płodności. Stąd pewnie historia o dzieciach przynoszonych przez bociania. Zwyczajem obchodzonym w dzień przesilenia wiosennego było palenie lub topienie kukły. Zwyczaj ten jest prawdopodobnie pochodzenia wschodniego. Kukła zrobiona ze słomy i udekorowana kwiatami i girlandami miała symbolizować śmierć przodków którzy umierają po to aby mogli mogli się narodzić ich potomkowie i aby rytm przyrody został zachowany. Można spotkać się z interpretowaniem tego obrzędu jako upamiętnienia topienia dawnych bóstw pogańskich podczas chrystianizacji Słowian, a Kościół bez powodzenia próbował zaadoptować go do swoich potrzeb jako tzw. topienie Judasza (w Wielki Piątek). Wierzono, że istoty nadprzyrodzone, w pewnych zwyczajowo ustalonych okresach roku, działały ku naszemu pożytkowi. Zobowiązywano je do tego, składając w odpowiednim czasie właściwe ofiary. Kiedy skończył się czas " pożytecznego " pobytu tych istot na ziemi, wówczas należało je odesłać tam, skąd przyszły, aby nie zaczęły szkodzić. " Być może taka jest właśnie geneza niszczenia Marzanny, zwanej również Moreną, Marzaniokiem (na Śląsku), Śmiercichą, Śmiertką, Śmierteczką, Śmiercią (w Wielkopolsce i na Podhalu). Wszystkie nazwy, w mniej lub bardziej dosłowny sposób, odwoływały się do zmory, moru, śmierci, ponieważ Marzanna była uważana właśnie za uosobienie śmierci, zimy i chorób. Powszechne było przekonanie, że jej unicestwienie spowoduje szybkie nadejście wiosny ".


Mam prośbę, aby łamania się opłatkiem nie włączać do debaty sejmowej. Pan poseł Grzegorz Karpiński, Platforma Obywatelska. Poseł Grzegorz Karpiński: Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam jedno pytanie do przedstawiciela rządu, ewentualnie do sprawozdawcy komisji, jeżeli pokusiłby się o udzielenie odpowiedzi. Chodzi mi o to, żebyśmy spróbowali wyjaśnić sobie na sali, a także opinii publicznej, na czym tak naprawdę polega Prawo prywatne międzynarodowe i o co chodzi z normami kolizyjnymi. Chyba najłatwiej jest to zrobić na przykładzie. Wyobraźmy sobie dwóch obywateli Republiki Czeskiej, którzy zawarli związek osób tej samej płci według prawa czeskiego, które to dopuszcza. Nie mam pewności, czy oni nazywają to małżeństwem, czy jakąś inną formą. To nie ma wielkiego znaczenia. Gdybyście mogli i zechcieli, panowie, powiedzieć, jakie może mieć to skutki dla polskiego sądu lub innego organu administracji, jeżeli takie osoby będą chciały rozstrzygać swoje osobiste sprawy przed naszymi organami. Dziękuję bardzo. Wicemarszałek Stefan Niesiołowski: Dziękuję bardzo panu posłowi. Pani posłanka Beata Kempa, Prawo i Sprawiedliwość. Poseł Beata Kempa: Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania. Przede wszystkim dotyczą one uzasadnienia tego projektu. Proszę powiedzieć, dlaczego ten projekt – tak jest w uzasadnieniu – zawiera nieprawdziwą informację dotyczącą konsultacji czy wydawania opinii przez pierwszego prezesa Sądu Najwyższego. Pierwszy prezes Sądu Najwyższego w piśmie z 2 lipca 2009 r. określił tę informację jako nieprawdziwą i stwierdził, że opinie wyrażane przez Sąd Najwyższy nie są wyrazem przekonań osób biorących udział w przygotowaniu opinii, ale stanowiskiem SN jako naczelnego organu władzy sądowniczej. Poza tym jak do tego projektu ustosunkowały się Rada Legislacyjna i Komisja Kodyfikacyjna Prawa Morskiego? Proszę również o odpowiedź na pytanie: W jaki sposób należałoby rozumieć art. 7 projektu, czyli ogólną klauzulę dotyczącą porządku prawnego? Czy ona rzeczywiście stanowi należyty bloker w stosunku do tego, co dzieje się w art. 48? Jak to się ma do art. 67 w rozdz. 17: Inne stosunki prawne, który dotyczy prawa właściwego dla stosunków prawnych, które nie zostało objęte innymi obowiązującymi w Polsce przepisami? Czy na podstawie tego przepisu nie można jednak tylnymi drzwiami wprowadzić zgody na zawieranie małżeństw przez osoby tej samej płci?


Subiektywny przegląd kaw z mlekiem i rogalików. Rogalik spłaszczony przez toster, cukier z wierzchu lekko przypalony, w stylu crema catalana. Ciepły, podany ze sztućcami. Pocięty w paski. Rogalik pocięty w paski, na zimno. Podany ze sztućcami. Zjadany w centrum przed wyjazdem autobusu na plażę. Rogalik zwykły i wymiętoszony, do ręki w serwetce, kawa w szczycie długiej przerwy podana w plastikowym kubku. Ale za to cały zestaw za marne 1 euro. Stołówka uniwersytecka przerabia kawę i rogaliki w tempie kawiarni na dużym dworcu. Kawa z mlekiem ciepłym lub zimnym, cortado (mało mleka), cortado z mlekiem skondensowanym (ale naprawdę skondensowanym, cortado podaje się w małych szklaneczkach, na dnie gruba warstwa mleka, trzeba energicznie wymieszać), kawa (czyli solo, czyli espresso)... Wszystko po pięćdziesiąt centów. Inna uniwersytecka stołówka, 100 metrów dalej, ale ze stolikami na dworze. Ceny zupełnie inne - kawa z mlekiem i rogalik za 1,45 euro, różne ceny na różne rodzaje kaw. Ale siedzenie na słońcu, w grudniu - bezcenne. I jeszcze środek niedzieli - Alek Tarkowski zwrócił uwagę na przejmowanie przez banki przestrzeni publicznej w Warszawie. W niedzielę, około godziny 14 zachciało nam się wyjść na kawę, a dzielnica jest dopiero w budowie (ma łączyć wybudowany w szczerym polu uniwersytet oraz miasto). Na rondzie przy głównym wjeździe na teren uniwersytetu są dwa banki. Na ulicy, która będzie prowadzić do miasta, są jeszcze dwa, mimo że nie da się nią na razie jeździć. Ale kawę (bez rogalika) udało nam się znaleźć w jednym z dziewięciu barów, które znajdują się promieniu 500 metrów od mieszkania (większość była zamknięta, bo niedziela/sjesta, jeden nam się nie podobał itp.). Wszystkie budynki (z których znaczna część nie jest zamieszkana) mają przeznaczone miejsce na usługi/sklepy, więc można się spodziewać, że za rok będzie już można wybierać spośród 20 barów, rogalików na ciepło i na zimno, rogalików pociętych w paseczki...


II. na podstawie art. 106 ust. 1 pkt 4 u.o.k.k., w związku z naruszeniem zakazu, o którym mowa w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 u.o.k.k., nałożył na PZMot karę pieniężną w wysokości 11.727 zł płatną do budżetu państwa. W uzasadnieniu decyzji podniósł, że w toku postępowania ustalono, że zostały spełnione wszystkie przesłanki naruszenia art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 u.o.k.k. Można stwierdzić stosowanie przez przedsiębiorcę praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów polegające na posługiwaniu się postanowieniem wzorca umownego tożsamego z postanowieniem wpisanym do rejestru bez względu na to, czy wpis dotyczy tego przedsiębiorcy, przeciwko któremu prowadzone jest postępowanie. Klauzulę stosowaną przez PZMot należy uznać za tożsamą z postanowieniami wpisanymi do rejestru pod numerami: 172, 898, 1199 i 524. Na gruncie rozważanego postanowienia regulaminu przedsiębiorca został uprawniony do zatrzymania, praktycznie w każdym przypadku, wniesionych opłat za szkolenie. Jednocześnie ograniczono czasowo możliwość wnoszenia roszczeń do okresu trwania kursu, gdyż dopuszcza się wprawdzie możliwość zwrotu kwoty za niewykorzystane godziny szkolenia, ale PZMot może to uczynić w nieokreślonych w regulaminie sytuacjach życiowych, po udokumentowaniu i uwiarygodnieniu przez uczestnika kursu ich ziszczenia się w praktyce, co w szczególności dotyczy potrzeby dokumentowania i uwiarygodniania sytuacji, w której uczestnik rezygnuje z kursu, podczas gdy te czynności i tak zależą od oceny ich wiarygodności przez przedsiębiorcę. Niezgodne z prawem jest potrącanie kosztów manipulacyjnych, gdy dojdzie do zwrotu opłaty za kurs, o czym przesądza art. 494 Kc. Zasady rozliczeń finansowych pomiędzy kontrahentami w przypadku wypowiedzenia umowy o świadczenie usług normuje art. 746 Kc w zw. z art. 750 Kc. Uzasadnione jest więc zachowanie kwoty odpowiadającej części spełnionego już świadczenia, a pozostała część opłaty za szkolenie powinna być zwrócona, co nie wyłącza możliwości dochodzenia od konsumenta odszkodowania. W niniejszym przypadku, podobnie jak w postanowieniach wpisanych do rejestru, zastrzeżono - co do zasady - że cała wpłacona kwota za szkolenie nie podlega zwrotowi. Postanowienie to narusza również art. 3851 § 1 Kc i art. 3853 pkt 12 i 13 Kc.


Stosowane w detektorach neutrinowych tarcze to głównie: węgiel (na przykład w postaci oleju mineralnego), tlen (jako składnik cząsteczki wody), argon i żelazo. Spośród wymienionych jąder tylko argon nie został do tej pory opisany dokładną funkcją spektralną. Jest to istotna luka ze względu na zalety ciekłoargonowych komór projekcji czasowej (LArTPCs, od ang. liquid argon time projection chambers). Aparatura tego typu nawet przy niskiej energii obrazuje oddziaływania z dokładnością komór pęcherzykowych i umożliwia identyﬁkację naładowanych cząstek, a dzięki temu — bardzo dobre odrzucanie tła. Dlatego przy tej samej czułości LArTPCs są 3–4 razy mniejsze od detektorów wodnych i nie tylko nie muszą znajdować się głęboko pod ziemią, lecz nawet mogą zostać umieszczone bezpośrednio na powierzchni. Wymienione cechy istotnie wpływają na koszt eksperymentu, a tym samym na decyzję o jego ﬁnansowaniu. Dodatkowym argumentem przemawiającym na korzyść LArTPCs jest ich przewaga nad detektorami wodnymi przy badaniu niektórych kanałów hipotetycznego rozpadu protonu, szczególnie procesu p → νK¯+. Dzięki wiedzy uzyskanej we włoskim ICARUS-ie, pierwszych próbach w USA i porównaniach możliwości detektorów wodnych z argonowymi można się spodziewać, że potencjał LArTPCs zostanie wykorzystany już wkrótce. Z tego względu uznaliśmy, że warto poświęcić uwagę ulepszeniu opisu efektów jądrowych dla argonu. Wyniki uzyskane we wstępnym etapie badań opublikowaliśmy w pracy. Przedstawiony w niej model zupełnie pomija rozmycie poziomów energetycznych i uwzględnia jedynie ich średnią wartość. W przypadku rozpraszania neutrin na tlenie dość dobrze przybliża on funkcję spektralną z publikacji, dlatego dla argonu można oczekiwać zbliżonej precyzji. Ulepszone podejście, stanowiące centralny punkt tej rozprawy doktorskiej, wprowadziliśmy w artykule. Uwzględnia ono szerokość poziomów energetycznych i pełną ich strukturę. Można je zastosować dla każdego jądra średniej wielkości, a przekroje czynne nie zawierają żadnych nieróżniczkowalnych punktów. Wstępne wyniki dla tlenu, wapnia i argonu przedstawiliśmy na konferencji NuInt07, a ostateczne zostały opublikowane w pracy.


2010-07-09: Liga Europy UEFA 2010/2011: Ruch Chorzów 1-0 Szachtior Karaganda Asysta Rafała Grodzickiego i gol Artura Sobiecha zapewniły zwycięstwo Ruchowi Chorzów w meczu I rundy eliminacji Ligi Europejskiej z Szachtiorem Karaganda. "Niebiescy" wygrali 1:0 i wobec triumfu 2:1 w Kazachstanie, awansowali do kolejnej rundy. Zmierzą się w niej z maltańskim Valletta FC. Ruch Chorzów - Szachtior Karaganda 1:0 (0:0) Bramka: Artur Sobiech (59') Żółte kartki: Pilarz, Sobiech, Zając Ruch: Krzysztof Pilarz - Krzysztof Nykiel, Rafał Grodzicki, Maciej Sadlok, Ariel Jakubowski - Wojciech Grzyb, Gabor Straka, Michał Pulkowski (76. Arkadiusz Piech), Artur Sobiech (90. Piotr Stawarczyk), Łukasz Janoszka - Marcin Zając (63. Marcin Malinowski) Szachtior: Siergiej Sarana - Siergiej Koziulin, Aleksandr Kislicyn, Aleksiej Danajew, Jewgienij Tarasow - Andriej Finonczenko, Gediminas Vicius, Anatolij Bogdanow, Siergiej Skorych, Aleksiej Suczkow (70. Wadim Borowskij) - Aldin Didić.


Naczelnik ogłosiwszy rozkaz, chciał pójść dalej, gdy w tem Keraban zbliżył się do niego. – Tak więc, rzekł, nowy znów podatek dotknie przepływających Bosfor? – Taki jest rozkaz Muszyra. A postanowienie to kiedy wchodzi w wykonanie? – Od chwili ogłoszenia. – Więc jeźlibym, jak to mam zwyczaj codziennie, dziś wieczorem udał się do Skutari… – Zapłaci pan dziesięć parasów. – Tak pan sądzi? zapytał Keraban i skrzyżowawszy ręce na piersiach, popatrzył śmiało w oczy naczelnikowi policyi, mówiąc dalej głosem zdradzającym gniewne rozdrażnienie. Kaik mój oczekuje na mnie, a ponieważ zabieram z sobą przyjaciela Van Mitten’a, oraz mego i jego służącego… – Więc razem zapłacisz pan 40 parasów – ale cóż to dla niego znaczy? – Nie o to chodzi czy mi co znaczy zapłacić 40 parasów, czy choćby sto, tysiąc, czy sto tysięcy, czy pięćkroć. Dość że odpłynę i nie zapłacę. – Przykro mi że muszę sprzeciwić się panu Kerabanowi, ale powtarzam że nie dostaniesz się do Skutari, nie zapłaciwszy podatku. – Otóż dostanę się! krzyczał. – Nie! – Tak, mówię! – Przyjacielu Kerabanie… zaczął Van Mitten chcąc go odciągnąć. – Dajże mi pokój, odrzekł gniewnie. Podatek ten jest niesłuszny, któremu poddawać się nie należy! O! nigdy, przenigdy rząd Starych Turków nie byłby obciążał podatkiem kaików Bosforu. – Być może, ale rząd nowych Turków, potrzebując pieniędzy, nie waha się tego uczynić, odrzekł naczelnik policyi. – Zobaczymy! krzyknął Keraban. – Żołnierze! zawołał naczelnik policyi do towarzyszącej mu straży, rozkazuję wam czuwać nad wykonaniem nowego postanowienia. – Chodź, Van Mitten, zawołał Keraban, Nizibie, Brunonie, idźcie za nami! Lecz jak tylko zwrócił się ku zejściu do portu, żołnierze zagrodzili mu drogę i musiał się zatrzymać. – Z drogi! krzyknął; przez Allaha! przejdę i nie dam ani parasa. – Pójdziesz pan, ale do więzienia! i nie wyjdziesz z niego póki nie zapłacisz wysokiej kary pieniężnej! krzyknął zniecierpliwiony nareszcie naczelnik policyi. – Udam się do Skutari! wrzeszczał Keraban. – Nic z tego! bez zapłaty podatku nie przepłyniesz Bosforu, a do Skutari niepodobna dostać się inaczej…


2008-09-16: Sikorski: "Prezydent nie jest oberpremierem" Radosław Sikorski na łamach „Dziennika” stwierdził, że poinformował Kancelarię Prezydenta o swoim spotkaniu z ministrem spraw zagranicznych Białorusi, chociaż wcale nie miał takiego obowiązku. – Pan prezydent otrzymuje depesze i notatki po to, żeby miał pełnię informacji o polityce rządu. Natomiast nie jest oberpremierem – wyraził swoją opinię szef polskie dyplomacji, dodając że Lech Kaczyński zawsze może zaprosić go na rozmowę, jeżeli chce się dowiedzieć więcej. – 'Pełnienie funkcji głowy państwa to nie to samo co sprawowanie władzy wykonawczej. Zwierzchnik sił zbrojnych to nie wódz naczelny. I tak dalej. Królowa brytyjska też jest głową państwa i zwierzchnikiem sił zbrojnych, ale do głowy jej nie przychodzi, żeby minister Miliband ją pytał, gdzie ma jeździć z wizytami zagranicznymi, albo minister obrony, ilu ma mieć żołnierzy'' – wypowiedział się na łamach „Dziennika” Radosław Sikorski. Szef MSZ spotkał się w piątek z szefem białoruskiej dyplomacji Siarhiejem Martynauem.


Ostatnia niedziela września zaskoczyła nas przepiękną pogodą. Tor oświetlały złote promienie słońca, w powietrzu unosiło sie babie lato. Niestety wydarzenia na torze nie wyglądały już tak sielankowo jak towarzysząca im aura. Serię pechowych zdarzeń rozpoczęła awaria łożyska w silniku Novak Velocity napędzającym Losi XXX-CR. W rezultacie model Jarka został unieruchomiony do końca tego sezonu. Chwilę później do grona unieruchomionych bagusów dołączył należący do Maciolusa model JConcepts J82, w którym złamał się wahacz. Sytuacja z modelami nitro nie wyglądała lepiej. Silniki w Jamminach CRT.5, należących do Huberta i Jarka, gasły bez wyraźnego powodu i nie pomagała im ani regulacja, ani zmiana świec, ani groźby i prośby włascicieli. Gwoździem do trumny spotkania okazała się awaria zasilania w bezszczotkowym Lightningu. Według diagnozy Maciolusa prawdopodobnie padło jedno z ogniw A123. Nastroje na spotkaniu poprawiło dopiero pojawienie się Piotrka, który przyjechał ze swoim odzyskanym niedawno Rustlerem XL-1, oraz Bazyla, który przywiózł nowiutki model Hot Bodies D8. Obydwa modele po raz pierwszy gościły na naszym torze, więc naturalnie wzbudziły duże zainteresowanie.


Bzura Ozorków - GTPS Dziewulski Inkaso Team Gorzów 2:3 GTPS Gorzów wygrał w I lidze po raz trzeci z rzędu, ale tym razem po tie-breaku. Mało brakowało, a gorzowianie pomogliby nawet siatkarzom Bzury przerwać koszmarną serię 11 porażek z rzędu. Mocno zmotywowani gospodarze, grający z nożem na gardle, postawili nam ciężkie warunki - powiedział po meczu szkoleniowiec GTPS Dziewulski Inkaso Team Jerzy Taczała. - Nie ma jednak co ukrywać, że do Ozorkowa jechaliśmy po trzy punkty i to spotkanie powinniśmy spokojnie wygrać 3:0. Szkoda przegranego pierwszego seta. Trochę się pogubiliśmy i rywale to wykorzystali. Jestem przekonany, że gdybyśmy wygrali tą partię, to mecz skończyłby się szybciej. A początek premierowej odsłony był dla gorzowian doprawdy wymarzony. Wysoko prowadzili, ale przy stanie 16:12 nagle stanęli. W ataku częściej piłki lądowały na aucie, niż w boisku, popełnili też błędy w przyjęciu. Wynik odwrócił się i gorzowianie przegrali do 22. W drugiej odsłonie szala na korzyść gości przechyliła się dopiero w samej końcówce i wygrali na przewagi. Wszystko zdawało się wracać do normy, a trzeci set to była już dominacja GTPS Dziewulski Inkaso Team. Bardzo dobrze w bloku spisywał się Arkadiusz Kamiński , ważne piłki kończyli Maciej Wołosz i Krzysztof Grzesiowski , który po raz kolejny już w pierwszym secie zmienił naszego kapitana Krzysztofa Śmigla. Czwarta partia miała być ostatnią tego wieczoru. Siatkarze z Ozorkowa na początku seta uzyskali jednak 3-4 pkt przewagi i nie dali się już dogonić. W tie-breaku nie starczyło im już amunicji. Prowadzili jeszcze 8:7, ale od tego momentu na parkiecie istniała już tylko jedna drużyna. GTPS wygrał decydującą partię 15:9. Duży wpływ na gorszą postawę gorzowian miała absencja pierwszego rozgrywającego Jacka Malczewskiego, który ma problemy ze ścięgnem Achillesa i cały tydzień nie trenował. Daniel Mróz zagrał w Ozorkowie z gorączką. - Muszę pochwalić rezerwowego rozgrywającego Łukasza Klucznika za odwagę - powiedział Taczała.


Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W 99. rocznicę urodzin pragnę przedstawić postać Piotra Woźniaka, żołnierza Armii Krajowej, ostatniego komendanta rzeszowskiego okręgu Narodowego Zjednoczenia Wojskowego, aresztowanego przez Urząd Bezpieczeństwa w 1948 r. i skazanego na karę śmierci. Piotr Woźniak urodził się 9 lutego 1912 r. w miejscowości Młyńska, pow. Trembowla. Ukończył Seminarium Nauczycielskie im. Henryka Sienkiewicza w Trembowli i pracował jako nauczyciel. Był podporucznikiem rezerwy Wojska Polskiego. Po wybuchu wojny we wrześniu 1939 r. walczył w szeregach 12. Dywizji Piechoty. Po wkroczeniu wojsk sowieckich został aresztowany przez NKWD. Osadzony w więzieniu w Rawie Ruskiej zbiegł po paru miesiącach. Od 1941 r. działał w konspiracji jako jeden z organizatorów Okręgu ZWZ w Tarnopolu. W latach 1942–1944 był szefem wydziału wywiadowczego w komendzie Okręgu AK Tarnopol. Był uczestnikiem akcji „Burza”. Po ponownym wkroczeniu Armii Czerwonej działał w organizacji NIE. Po dekonspiracji Piotr Woźniak uciekł do Lwowa, a następnie do Przemyśla, gdzie związał się z Narodowym Zjednoczeniem Wojskowym, tworząc Pogotowie Akcji Specjalnej. W marcu 1947 r. polecił swoim podkomendnym ukrycie broni i archiwów oraz ujawnienie się przed komisjami amnestyjnymi. 24 kwietnia 1947 r. sam ujawnił się w Rzeszowie, skąd wyjechał do Bytomia. Pracował jako nauczyciel wszkole podstawowej oraz podjął studia na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie na Wydziale Prawa. 22 sierpnia 1948 r. został aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa w Bytomiu. Został przewieziony do Rzeszowa i po 10-miesięcznym śledztwie wyrokiem miejscowego wojskowego sądu rejonowego z 30 maja 1949 r. został skazany na karę śmierci. 2 sierpnia 1949 r. Najwyższy Sąd Wojskowy zamienił wyrok na 10 lat więzienia. Wyrok odsiadywał we Wronkach. W grudniu 1951 r. został przewieziony do Warszawy, gdzie przeszedł półroczne śledztwo w więzieniu Głównego Zarządu Informacji Wojska Polskiego. W marcu 1955 r. otrzymał roczną przepustkę w odbywaniu kary pozbawienia wolności, a po jej upływie został zwolniony z więzienia we Wronkach. Po wyjściu z więzienia ukończył studia historyczne i uzyskał tytuł doktora nauk humanistycznych. W latach 1980–1981 Piotr Woźniak działał w NSZZ „Solidarność” Regionu Śląsko-Dąbrowskiego. W stanie wojennym był represjonowany i więziony. Był autorem wspomnień „Zapluty karzeł reakcji” wydanych w Paryżu w 1982 r. Zmarł 23 kwietnia 1988 r. w Bytomiu. Oświadczenia poselskie Poseł Jan Warzecha (Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość)


Potok (funkcja powłoki) Potok de facto pozwala na to, aby wyjście jednego programu było wejściem dla innego. Jego operatorem jest pionowa kreska (Shift+""). Definiuje się je za pomocą znaku | . Jest to intuicyjnie oczywiste. | przekierowanie wyniku jednego programu do innego; > przekierowanie wyniku jednego programu do pliku wyzerowanego; >> przekierowanie wyniku jednego programu do pliku z dopisaniem; oraz podanie do programu argumentu z pliku. Operacja potoku odbiera wynik polecenia znajdującego się przed operatorem potoku i wysyła je jako dane wejściowe do polecenia umieszczonego za operatorem potoku. Rodzaje potoków Pod pojęciem rodzaje potoków rozumiem ogół procesów dzielący się na: potoki nienazwane, potoki nazwane. Różnica pomiędzy potokiem nienazwanym a nazwanym polega na tym, że potok nazwany ma dowiązanie w systemie plików i może być identyfikowany przez nazwę. Potok nienazwany nie posiada dowiązania i istnieje tak długo, jak długo jest otwarty. Po zamknięciu wszystkich deskryptorów związanych z potokiem nienazwanym potok przestaje istnieć. Potoki nienazwane Potoki nienazwane nazywane także łączem komunikacyjnym. Są używane w kontekście powiązanych ze sobą procesów. Komunikacja ta polega na tym, że jeden proces zapisuje dane podobnie jak do pliku, a drugi odczytuje tak jakby czytał z pliku. Różnica pomiędzy tradycyjnym odczytem i zapisem jest taka, że jeżeli łącze jest pełne to proces zapisujący zostaje na czas zwolnienia łącza uśpiony i analogicznie jeżeli łącze jest puste to proces czytający zostaje uśpiony. Informacja zapisana do potoku jest odczytywana w kolejności zapisu, po odczytaniu informacje są kasowane i nie jest możliwe ponowne ich odczytanie. Potok możemy utworzyć na różnym poziomie i przy wykorzystaniu różnych mechanizmów. Potok może być utworzony bezpośrednio z wiersza poleceń. Potok najłatwiej jest utworzyć z poziomu programu. Należy użyć następujących funkcji pipe, popen bądź pclose. Potoki nazwane Potoki nazwane nazywamy także kolejkami FIFO. Są plikami specjalnego rodzaju, które istnieją pod podaną nazwą w systemie plików. Kolejki FIFO zachowują się podobnie jak potoki nienazwane utworzone za pomocą funkcji pipe. Jeden z procesów otwiera plik FIFO do zapisu, zaś drugi do odczytu, po czym dane mogą przepływać przez kolejkę jak przez zwykły potok nienazwany. Przykłady użycia Przykład 1 Przejdźmy do katalogu /usr/bin, cd /usr/bin ponieważ znajduje się tam bardzo duża liczba plików.


Po negocjacjach burmistrza Ozorkowa z Łódzkim Zakładem Energetycznym udało się osiągnąć porozumienie w sprawie uruchomienia windy osobowej budowanej w ozorkowskim magistracie, której brakowało źródła zasilania. ŁZE zgodził się wykonać tymczasowe przyłącze energetyczne. Będzie to jednak tylko prowizorka. Przypomnijmy: winda, która ma wozić interesantów urzędu i pacjentów mieszczącej się w tym samym budynku przychodni zdrowia, mogłaby nigdy nie ruszyć. Władze miasta zapomniały bowiem wystąpić do energetyków z wnioskiem o wydanie stosownych warunków zasilania. ŁZE odmówił zaś przyłączenia windy do sieci, bo do tego potrzebny jest dodatkowy transformator, a jego budowy nie ma w planach na ten rok.


– Świadkowie? Takim świadkom nikt nie uwierzy. Ci świadkowie są pani wspólnikami i szpiegami. Cały ślub był zainscenizowaną komedią. Źle pani trafiła. Podejrzewała pani, że z polecenia męża śledziłam panią w Krynicy. Otóż rzeczywiście śledziłam. Mąż mój jednak nic o tym nie wiedział. Tak, droga pani. Robiłam to wszystko na własną rękę. I myli się pani sądząc, że nie zdobyłam pani fotografii. Myli się pani. Zdobyłam i rozesłałam odbitki po całym świecie. Na tej podstawie udało mi się stwierdzić, kim pani jest i co pani robiła. Tu wyliczyłam jej wiele nazwisk, jakimi się posługiwała, i wiele miejscowości, gdzie była w ciągu tych ośmiu lat. Na jej plus muszę przyznać, że chociaż to, co słyszała ode mnie, musiało ją napełnić przerażeniem, umiała zachować wszystkie pozory spokoju. – Zdawało się pani, że ma pani w garści mojego męża i że uda się pani wymusić na nim, wyszantażować wszystko, co się pani podoba. Tymczasem okazało się, że jest wręcz przeciwnie. To ja trzymam panią w ręku i w każdej chwili mogę kazać aresztować panią. Wsadzić do więzienia, z którego wyjdzie pani po wielu, wielu latach jako zupełnie stara i brzydka kobieta. Mówiłam to podniesionym głosem i pod moim wzrokiem reszta bladego uśmiechu znikła z jej twarzy. – Niczego mi pani nie potrafi udowodnić – odezwała się półgłosem. – O, tak się pani zdaje?... Więc niech pani wie, że każde słowo, wymówione tu przez panią, jest ściśle zanotowane. Niech pani spojrzy na ten żyrandol. Zaśmiałam się, ona zaś spojrzała w górę i wyraźnie przybladła. – Tak, droga pani. Byli świadkowie, którzy słyszeli rozmowę pani z moim mężem, którzy na moje pierwsze żądanie gotowi są potwierdzić przed władzami, że sama się pani przyznała do szpiegostwa. Że pozostawała pani w telefonicznym kontakcie ze swymi wspólnikami, dając im informacje i odbierając instrukcje. Mogłabym zniszczyć panią jednym kiwnięciem palca. Ale brzydzę się wszelką zemstą. I dlatego mogę zgodzić się na pozostawienie pani w spokoju pod następującymi warunkami: po pierwsze, natychmiast pani wyjedzie z Polski i nigdy się już nie pokaże, po drugie, odda mi pani ten falsyfikat i podpisze oświadczenie, że nigdy nie była pani żoną mojego męża, rzekomy zaś ślub zainscenizowany został przez panią. Poza tym zobowiąże się pani z nikim, ale to absolutnie z nikim nie porozumiewać się przed odjazdem.


2007-05-01: Holandia otwiera rynek pracy dla pracowników z Polski 1 maja Holandia otworzyła swój rynek pracy dla obywateli z nowych państw Unii, stając się tym samym dziewiątym krajem Europy Zachodniej, w którym Polacy będą mogli legalnie pracować. Powodem takiego otwarcia dla nowych pracowników z UE jest brak chętnych do pracy w wielu sektorach. Bezrobocie w Holandii w ubiegłym roku wyniosło ok. 3,5%, jednocześnie odnotowano rekordową liczbę wakatów – ponad 225 tys. Nowi pracownicy znajdą zatrudnienie głównie w sektorze budowniczym, ogrodnictwie i przetwórstwie spożywczym. Holenderski rząd już w ubiegłym roku chciał otworzyć rynek pracy, ale zrezygnował pod wpływem opinii społecznej. Obecnie nastroje społeczne na tyle się ostudziły, że Holendrzy nie boją się masowego napływu pracowników z krajów Europy Środkowej i Wschodniej. 3 lata temu jako pierwsze swój rynek pracy otworzyły: Wielka Brytania, Irlandia i Szwecja, następnie Hiszpania, Portugalia, Finlandia i Grecja, a ostatnio Włochy. Decyzję Holandii o otwarciu rynku pracy zdecydowanie popiera Komisja Europejska, uważając, że wszystkie kraje powinny pójść w tym kierunku. Nie mieliśmy do czynienia z żadną katastrofalną sytuacją, co więcej, otwarcie rynków pracy wpłynęło pozytywnie na państwa, które się na to zdecydowały. Nastąpiło ożywienie gospodarcze, odnotowano wzrost zatrudnienia – powiedział unijny komisarz do spraw zatrudnienia Vladimir Szpidla. Te argumenty nie przekonują na razie Niemców, Austriaków, Belgów, Francuzów, mieszkańców Luksemburga i Danii, którzy nie zdecydowali się na całkowite zniesienie restrykcji.


Broncin Broncin – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie kozienickim, w gminie Grabów nad Pilicą. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa radomskiego.


Niewybaczalnym błędem byłoby pominięcie bogatej gatunkowo ichtiofauny na terenie stawów. Skupiają się tam bardzo rzadkie w naszym kraju gatunki takie jak: kiełb białopłetwy (Gobio albipinnatus) czy koza złota (Cobitis aurata) . Na masową skalę (90% całej produkcji na tych terenach) hoduje się karpia (Cyprinus carpio) , który jest szanowany ze względu na ekologiczną hodowlę nie tylko w Polsce, ale i w Europie. W stawach hodowany jest także lin (Tinca tinca) , sandacz (Stizostedion lucioperca) czy szczupak (Esox Lucius) . Ciekawostką jest występowanie pstrąga potokowego (Salmo trutta fario) w górnej części rzeki Sąsiecznicy. Oprócz ptaków i ryb występują tam także cenne gatunki ssaków (których jest ponad 50): m.in. gacek szary (Plecotus austriacus) , nocek wąsatek (Myotis mystacinus) , sarna (Capreolus capreolus) , daniel (Dama dama) , piżmak (Ondatra zibethicus) , wydra (Lutrinae) , a nawet jenot (Nyctereutes procyonoides) czy norka amerykańska (Neovison vison) . Z herpetofauny możemy wyróżnić m.in.: rzekotkę drzewną (Hyla arboreta) , traszkę zwyczajną (Lissotriton vulgaris) , traszkę grzebieniastą (Triturus cristatus) , żabę moczarową (Rana arvalis) , padalca (Anguis fragilis) czy żmiję zygzakowatą (Vipera berus) . Czy na ptaki, czy na ssaki warto tam pojechać, zobaczyć – byle z bezpiecznej odległości – i sfotografować. W tym celu właśnie powstały ścieżki i punkty obserwatorskie, aby tereny nie były dewastowane przez skrywających się potajemnie i płoszących zwierzaki pseudo-obserwatorów. Dostosujmy się zatem do przepisów wybierając się na teren Parku Krajobrazowego Doliny Baryczy. Obszar jak każdy naturalny jest zagrożony zanikiem i wyginięciem, przez ostatnie lata wiele gatunków ptaków straciło status lęgowych, a ssaki takie jak daniele (Dama dama) czy sarny (Capreolus capreolus) są co raz częściej kłusowane, a dzik (Sus strofa) , sarna (Capreolus capreolus), jeleń (Cervus elaphus) – eliminowane przez myśliwych w ramach " kontroli " nad populacją. Inne uciekają od zbliżających się zabudowań w poszukiwaniu jedzenia. Warto przyczynić się do zadbania o nasze najbardziej cenne tereny, a takimi niewątpliwie są rezerwaty w Parku Krajobrazowym Doliny Baryczy.


Orłów Murowany Orłów Murowany – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie krasnostawskim, w gminie Izbica. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego. Architektura Znajduje się tu kościół wybudowany w latach 20. XX wieku, który może pomieścić do dwu i pół tysiąca osób. Ołtarz początkowo drewniany, przebudowany na kamienny. Zbudowany został z miejscowego surowca – wapienia. Druga ze znanych budowli we wsi to klasycystyczny pałac hrabiego Kickiego, przekazany w testamencie na rzecz wspólnoty wiejskiej, do 2005 r. siedziba szkoły podstawowej, otoczony zadbanym parkiem w stylu angielskim. Obecnie pałac znajduje się w rękach prywatnych. Jedna przybudówka pałacu mieści w tej chwili ośrodek zdrowia, druga opuszczona przez Pocztę Polską niszczeje powoli. Ruiny (ceglane filary i przypory) XV lub XVI-wiecznego zamku spalonego i zniszczonego doszczętnie, najprawdopodobniej przez Kozaków w czasie powstania Chmielnickiego, w czasie jego wyprawy na Zamość. Źródło św. Jana o rzekomo cudownych właściwościach z dwiema figurami świętych. Na polach oraz w lesie za wsią ślady i pozostałości po rosyjskich umocnieniach z I WŚ, użyte w 1914 r. (rozwinięcie formacji przed wybuchem wojny i kampania jesienna) i 1915 r., a także prawdopodobnie w 1939 r. (relacje żyjących świadków).


Rozmowa z Jánosem Háyem przed niedzielną premierą sztuki " Géza-dzieciak " w Studiu Teatralnym TVP 2 Pesymista pogodzony z losem Rz:Pańska sztuka " Géza-dzieciak " przetłumaczona została na kilkanaście języków. Taki sukces po napisaniu pierwszego dramatu może być niebezpieczny. JÁNOS HÁY: W moim życiu nic się nie zmieniło. Nie stałem się ani bogatszy, ani mądrzejszy, ani piękniejszy. Wciąż jestem takim upadłym człowiekiem, jakim byłem wcześniej. Ten upadły człowiek, nim napisał " Gézę-dzieciaka ", był na Węgrzech cenionym pisarzem i poetą. Jednak dopiero " Géza " przyniósł panu sławę międzynarodową. Kiedy przystępowałem do pisania " Gézy ", miałem wrażenie, że wystawiam się na próbę. Chciałem pójść krok dalej, sprawdzić, czy potrafię tworzyć w innym gatunku. Najśmieszniejsze, że kiedy aktorzy po raz pierwszy czytają tekst, mówią, że są w nim dialogi, które można usłyszeć na ulicy. Kiedy jednak zaczynają się ich uczyć na pamięć, dostrzegają specyficzny rytm. Dlaczego nazywa pan swoje sztuki " boskimi dramatami "? Węgierska tradycja teatralna jest bardzo przywiązana do realizmu. Obawiałem się, że zgodnie z nią " Géza " zostanie odczytany jako dramat realistyczny, opisujący konkretne środowisko. I wszystkie problemy transcendentne i filozoficzne odsunięte zostaną na bok. Jak autor boskich dramatów odbiera twórczość tzw. młodych brutalistów typu Sara Kane? Mógłbym zapytać przewrotnie, kto to jest Sara Kane, bo na Węgrzech nie poświęca się tej twórczości szczególnej uwagi. Ja z pewnością nie korzystam z wpływów takich pisarzy. Znacznie bardziej inspirujący wydaje mi się choćby Szekspir czy Beckett. Z nadzieją czy z obawą patrzy pan dziś na rzeczywistość? Niestety, nie jestem optymistą. W życiu przeciętnego człowieka widzę wiele beznadziei. Staram się wierzyć, że pisarz może tu pomóc. Czy udział w zespole rockowym był próbą odreagowania tej rzeczywistości?. Kiedyś powiedziałbym panu, że prawdziwą sztuką jest dla mnie nie tetralogia Wagnera, lecz rock&roll. Tam była muzyka, poezja i filozofia życia. Wydawało mi się, że w rocku nie można kłamać. W latach 60. był dla nas ostatnią szansą alternatywnego życia w ówczesnych warunkach. Żyliśmy w autentycznej wspólnocie, oderwaliśmy się od wartości drobnomieszczańskich. Można było wierzyć, że rock zmieni świat. Ale świat się nie zmienił, stał się jeszcze bardziej cyniczny. Jeden z założycieli ruchu hipisowskiego sprzedaje teraz programy fitness clubów.


- Panie poruczniku - mówił do mnie - nie myśl pan, bym tylko był rozbójnikiem wojennym; masz we mnie wielkiego sprawcę sprawiedliwości. W całej Polszcze przy mnie jednym jest jurysdykcja między dziedzicem a chłopem. Jako dziedzic lub ekonom ukrzywdzi chłopa, a ten do mnie się uda ze skargą, zaraz posyłam, żeby mu sprawiedliwość zrobiono, z groźbą, że inaczej tydzień nie minie, a tok z dymem pójdzie. Z początku ze dwa razy, dla przykładu, com przyrzekł, tom dotrzymał; ale chwała Bogu nie masz teraz potrzeby tego ponawiać, bo w całej okolicy nikt już chłopa nad inwentarz nie zażywa. Cóż powiecie, panowie bracia! Trzy doby bawiłem u Pawlika na gościnie, nie z musu, ale z własnej ochoty; bo jeszcze tej samej nocy przybyli hultaje z Cudnowa odesłani, z listem do mnie od szanownego łowczego, w którym tysiączne robił deprekacje, że z jego powodu tyle przykrości doświadczyłem, i prosił, bym na bonifikatę mojej szkody przyjął od niego dwadzieścia koni z rynsztunkiem, które mi odeszle do Budy. A lubo jam go potem zapewnił, że Pawlik wrócił mi, co był zabrał, poczciwy łowczy swojej ofiary nie cofnął i odesłał mi dwudziestu jeźdźców, którychem Jeneralności przedstawił swojego czasu. Mimo siebie puszczając wszelkie bezprawia, jakich nieraz Pawlik się dopuścił, tyle go znalazłem gościnnym i dobrze względem ojczyzny myślącym, że pomyślałem sobie, Deus me custodiat: Czego mi wchodzić w cudze postępki? Wszak Duch Święty powiedział: Nie sądź, byś nie był sądzonym. I tak przez trzy dni ugościwszy odprowadził mnie Pawlik do Szyjeckiej Budy, gdzie powoli zbierałem mój oddział i nowo zaciążnych uczyłem obrotów, a on ciągle o wszystkim mnie donosił, że ani patrolów, ani placówek nie potrzebowałem wysyłać. Nie na tym koniec. Razu jednego, wziąwszy mię na stronę, mówi: - Panie poruczniku, między swoimi więcej trzydziestu ludzi wyrozumiałem, że myślą tak jak ja: wszyscy chcemy do pana przystać i ojczyźnie służyć. - Od Pana Boga wasza myśl natchniona; nic świętszego!


Książka nie gryzie! 1 lutego o godz. 16.300 w Filii nr 1 dla Dorosłych przy ul. Mielczarskiego 17 odbędzie się spotkanie organizacyjne Dyskusyjnego Klubu Książkowego. Zapraszamy!


Opisany w poprzednich punktach algorytm zakłada, że proces decyzyjny opiera się na zbiorach interpretacji morfosyntaktycznych przypisanych podczas analizy morfosyntaktycznej. Podczas uczenia tagera zakłada się natomiast, że dane uczące już zostały poddane analizie morfosyntaktycznej. Podobne założenia zresztą przyjmuje się m.in. w przypadku tagera PANTERA. Należy się zatem spodziewać najlepszych osiągów tagera, jeśli do przygotowania danych uczących zostanie użyty ten sam analizator morfologiczny, z którego będziemy korzystać podczas właściwego znakowania. Jeśli użyjemy innych analizatorów, prawdopodobna jest sytuacja, że dokładnie ten sam segment zostanie rozpoznany jako inna klasa decyzyjna, co może owocować błędną decyzją. Dla przykładu załóżmy, że podczas uczenia i testowania trafiliśmy na dokładnie to samo zdanie, zawierające słowo piec. Załóżmy, że w korpusie uczącym słowu temu przypisano jedynie dwa tagi rzeczownikowe (np. w mianowniku i w bierniku), spośród których jeden oznaczony jest jako poprawny, natomiast analizator morfosyntaktyczny użyty podczas testowania tagera przypisał temu słowu jeszcze trzeci, czasownikowy, tag. Cecha pobierająca wszystkie możliwe wartości danego atrybutu dla segmentu przyjmie różne wartości podczas działania i podczas uczenia, a zatem otrzymamy różne wektory cech opisujące te przypadki. Może to spowodować błędną klasyfikację. Warto tutaj dodać, że problem ten nie był dotąd rozważany w literaturze dotyczącej znakowania morfosyntaktycznego języka polskiego. Najprawdopodobniej wynika to z powszechnie stosowanych w tych kręgach testów ograniczonych jedynie do zdolności wykreślania interpretacji z korpusu wzorcowego (por. rozdział 2.5) -- takie testy nie są w stanie wykazać różnicy, gdyż analizator morfosyntaktyczny podczas znakowania nie jest używany. W niniejszym rozdziale proponujemy prostą metodę, która pozwala na lepsze wykorzystanie istniejących zasobów: ponowną analizę morfosyntaktyczną danych uczących. Celem tego zabiegu jest zmniejszenie rozbieżności między zbiorami interpretacji morfosyntaktycznych dostępnych w danych uczących, a zbiorami, które podczas działania otrzymamy z analizatora morfosyntaktycznego. Metoda ta została opracowana pod kątem zastosowania w proponowanym algorytmie opartym na uczeniu pamięciowym, aczkolwiek jej zastosowanie jest szersze (co wykażemy eksperymentalnie).


Men's Health Men's Health (MH) – ilustrowany magazyn dla mężczyzn, założony w 1987 r. w Stanach Zjednoczonych. MH porusza tematy z zakresu zdrowego stylu życia, diety, mody, sportu, rozrywki, seksu, savoir-vivre'u oraz techniki. Men's Health – edycja polska Polskie wydanie Men's Health (MH – Małe Kroki Wielkie Rezultaty) ukazuje się od 2004 roku. Polska edycja dostarcza czytelnikom najnowszych informacji i porad na temat zdrowia, fitnessu, diety, związków, finansów, problemów ojcostwa, podróży, technologii i stylu. Jako jedyny kompleksowy poradnik wypełnia lukę na rynku męskich magazynów pomiędzy pozycjami rozrywkowymi a shoppingowymi. "Men's Health" wydaje cieszące się dużą popularnością tematyczne numery specjalne, m.in. "MH Coach" (poprzednio "Twój Osobisty Trener") - treningowy i dietetyczny poradnik na temat budowania sylwetki, "Seks: Twój przewodnik na wakacje" - kompendium wiedzy na temat sztuki uwodzenia i seksu, czy "Twój Sukces" - jak uzyskać awans w pracy i zostać osobnikiem alfa w swoim środowisku. Główne rubryki Men's Health: Tematy z okładki Fitness/Sport Seks/Związki Zdrowie/Paliwo Wyzwania Hi-Tech Styl Stałe rubryki: * News Room * Osobnik Alfa * Zapytaj MH * Powiedz MH * Gdzie to kupisz