xxx, dzień dobry

dzień dobry panu, proszę pana, czy może mi pan powiedzieć połączenie autobusowe na lotnisko z ulicy FILLER Fosa to jest FILLER przy Nowoursynowskiej, Dolina Służewiecka

FILLER proszę pani, bezpośrednio nie ma, musi pani wsiąść w linię sto osiemdziesiąt dziewięć

tak

FILLER dojechać do przystanku Sasanki

aha

FILLER i przesiąść się na sto siedemdziesiąt pięć albo sto osiemdziesiąt osiem

sto siedemdziesiąt pięć, a tutaj znaczy sto osiemdziesiąt dziewięć tutaj na Dolinie Służewieckiej

tak, on jedzie Doliną Służewiecką

aha

aha i tylko tak można

no tak jest najlepiej, najszybciej

tak dziękuję

proszę

do widzenia

do widzenia


" 4.

Do spraw ewidencjonowanych w wykazie " MED " nie stosuje się przepisu § 71.";

I) w § 388 ust. 3 dodaje się pkt 6 i 7 w brzmieniu:

6) wystąpienia do państw członkowskich Unii Europejskiej o przekazanie osoby ściganej na podstawie europejskiego nakazu aresztowania (art. 607a-607j k.p.k.);

7) wystąpienia państw członkowskich Unii Europejskiej o przekazanie osoby ściganej na podstawie europejskiego nakazu aresztowania (art. 607a-607zc k.p.k.),";

m) w § 389 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

" 2.

Do wykazu " WKK " wpisuje się: sygnaturę akt sprawy karnej, datę wniesienia kasacji i oznaczenie wnoszącego, daty i treść ewentualnych zarządzeń wydanych w postępowaniu kasacyjnym i inne informacje, aż do momentu przekazania akt sprawy z kasacją do Sądu Najwyższego oraz zwrotu akt z tego Sądu.";

n) w § 408 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:

" 2a.

Jeżeli dozór sprawowany jest w więcej niż jednej sprawie wobec oskarżonego, przy pozostałych wpisach w rubryce " uwagi " odnotowuje się sygnaturę akt tej sprawy, w której dozór orzeczony został na najdłuższy okres.";

o) w § 414 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

" 5.

Numerację wpisów w wykazie " Wu " prowadzi się w sposób ciągły.";

p) oddział 8 otrzymuje brzmienie: Kontrolki " Du ", " Zpk ", " Wab " i skorowidz

§ 418.1. W kontrolce " Du " wpisuje się nazwiska i imiona skazanych, co do których sąd zarządził zebranie wiadomości o ich zachowaniu się w okresie próby, odroczenia lub przerwy kary albo w okresie zawieszenia postępowania wykonawczego [st].

W kontrolce " Du " wpisuje się również nazwiska i imiona osób, co do których sąd zarządził przeprowadzenie wywiadu środowiskowego przez kuratora sądowego na podstawie art. 214 § 1 k.p.k.

W kontrolce odnotowuje się w szczególności: sygnaturę akt sprawy karnej, datę wydania zarządzenia oraz sposób zebrania wiadomości i datę otrzymania informacji; przepisy § 414 ust. 3 i 5 stosuje się odpowiednio.

Do numeracji wpisów w kontrolce " Du " stosuje się przepis § 414 ust. 5.

§ 419.1. W sądzie rejonowym i okręgowym prowadzi się kontrolkę " Zpk ".

W kontrolce " Zpk " wpisuje się nazwiska i imiona osób, co do których postępowanie zostało zawieszone.

Zapisy można prowadzić w tej księdze w ciągu kilku lat.

§ 52 stosuje się odpowiednio.


— Naści malin...

— i chciała usypać mu ze dzbanka.

— Bóg zapłać!...

Zanieś matusi.

Jo idę w las — to se uzbierom...

— Bedzies to mioł cas, kiedy siecenie?...

— Choćby przed południem — to skocę do wrębu...

Milczeli oboje chwilę i patrzeli na siebie z uśmiechem.

— Dawnoch cie nie widzioł!...

— ozwał się chłopak.

— Edyć tak, Wojtuś!...

Nie pozwolają sie mi nika rusyć z chałupy...

Boją sie o mnie — cy co...

Zreśtą powiedziałabych ci cosi...

— No?... powiedz...

— Kie cie sie boję ozmarkocić...

— i wesoła dotąd jej twarzyczka powlokła się smutkiem.

— Powiedz!...

Róziu...

— prosił chłopak ujmując ją za rękę.

— Dyć ci powiem.

Ojcowie wcora przyśli z jarmarku i zacęli mi raić Walka — wies, tego od Grzędy...

Pedzieli, ze mo przyść ze strykem na nomowiny.

— No — a tyś co na to?...

— Prosiłach tatusia, zeby ciebie przyjęli...

— A ociec?...

— Nie doł se ani w myśli przytykać!...

Pedzioł tatuś, ze ni mos nic, to cie nigdy nie przyjmą za zięcia...

— i rozpłakała się dziewczyna tak rzewnie, boleśnie, że aż Wojtkowi łzy się zakręciły w oczach.

— Dyć nie płać...

— rzekł obejmując ją lekko wpół.

— Nie tak znowu straśnie, jak ci sie zdaje.

Ociec sie do udobruchać...

Mnie przecię ni mo nic do zarzucenio!...

— Coz, kie tatuś patrzą na bogatego zięcia...

— mówiło dziewczę przez łzy.

— Ha!

Mocny Boże!

— zawołał chłopak.

— Coz jo temu winien, ze ni mom gruntu?...

Dyć przecię pracuję.

— Coz poradzis, kie tako wólo ojca...

— smutnie, wątpiąco zagadnęła Rózia.

— Co?!

— zakrzyknął silnie chłopak.

— Pudę ka na zorobek...

Przedę świat syroki!

Za pół roku, za rok zdolę zarobić telo, co twój tatuś chcą.

Wtedy przecię nie odmówią mi ciebie!...

A ty, Róziu, bedzies cekać na mnie?...

— Bedę!...

— odpowiedziało silnie dziewczę.

— A jakby ci sie trafiół kto lepsy...

— spytał z drżeniem w głosie.

— Lepsy mi sie nie trafi... a choćby był bogatsy — to i coz z tego?

Bogactwa nie potrzebuję.

Za ciebie pudę — za nikogo więcy!...


Yochai Benkler stworzył koncepcję commons-based peer production .

Korzystając ze sposobu rozumowania Ronalda Coase'a twierdzi on, że w określonych okolicznościach (spowodowanych przez koszty transakcji i prawa własności) powstaje trzecia droga w organizacji produkcja, inna niż rynek i przedsiębiorstwo.

Innymi słowy, jeśli opłaca się napisać Wikipedię albo Linuksa, bo koszty współpracy są odpowiednio niskie, a nie są nam potrzebne prawa własności w tradycyjnym rozumieniu, wkracza peer production, która jako metoda produkcji jest do realizacji tych celów bardziej opłacalna i efektywna.

Mam jednak czasem wrażenie, że mówiąc o tym sposobie produkcji, opacznie pojmuje się jej oddzielenie od rynku.

Działania wewnątrz przedsiębiorstwa (które oddzielone jest od rynku według tej samej metody) są tak samo pozarynkowe, jak działania w ramach peer production .

Jednak na pewnym poziomie te struktury organizacyjne w końcu zastosują rynkową metodę zawierania transakcji (trudno mi sobie wyobrazić, żeby przedsiębiorstwa mogły dzwonić do przypadkowych ludzi i żądać stawienia się do pracy) i w ten sposób jednak nie funkcjonują poza rynkiem.

Tymczasem " pozarynkowe " oznacza często " funkcjonujące poza jakąkolwiek wymianą rynkową ", chociaż według Benklera powinno oznaczać " zorganizowane na podstawach innych niż mechanizm cenowy ".

Peer production Benklera to sposób wewnętrznej organizacji, w której o decyzjach i transakcjach nie decydują ceny.

Commons based odnosi się do kosztu ustanowienia praw własności i sugeruje, że możliwe jest funkcjonowanie systemów wymiany bez " własności ".

Jednak organizacja produkująca według reguł commons-based peer production działa na rynku, podobnie jak przedsiębiorstwa.

Stosowanie nazwy " pozarynkowa " mogłoby sugerować, że nie ma styczności między tworzeniem Linuksa i rynkiem, co jest oczywistym nieporozumieniem.

Zdarza się jednak, że peer production jest traktowane jako zjawisko przeciwstawne rynkowi: jest zły rynek i dobre commons .

Stąd też częste przyszywanie marksistowskich łatek, nawet bez konieczności wskazywania Stallmana i Moglena jako źródła.

Próba zastąpienia wszystkich sposobów produkcji peer production jest równie absurdalna jak zastąpienie wszystkiego przedsiębiorstwem.

Dystansowanie się od problemów z funkcjonowaniem rynku to jedno, a wyłączenie się z niego to drugie.


Bezpośrednim dowodem na słuszność tezy dotyczącej sulfitolizy z udziałem nie-enzymatycznych związków redukujących jest efekt stymulacji keratynolizy obserwowany podczas reakcji enzymatycznej na natywnym substracie keratynowym.

Dodatek 10-30 mM siarczanu (IV) podczas hydrolizy sierści świnki morskiej przez keratynazę M. gypseum ATCC 14544 spowodował 2,5-3 krotny wzrost jej aktywności.

Podobny efekt nie wykazano dodatku innych czynników redukujących, tj. cysteiny, ditioerytritolu i glutationu [Kunert, 1992].

Analogiczne zjawisko opisał Takami i wsp. [1992] dla proteazy Bacillus sp. AH-101, której działanie wspomagane było dodatkiem kwasu merkaptoetylowego.


Dane o organizacjach pracodawców oraz samorządu gospodarczego i zawodowego według: typów jednostek, dziedzin i zasięgu działania, zatrudnienia, liczby członków i osób pracujących społecznie, przychodów i kosztów.

Terminy i formy udostępniania

- tablice wynikowe (wydruk, forma elektroniczna) - marzec 2012 r.,

- publikacja " Organizacje pracodawców oraz samorządu gospodarczego i zawodowego w Polsce - 2010 r." - czerwiec 2012 r.";

8) w poz. 1.21.12(034) Narodowy spis powszechny ludności i mieszkań 2011 r. - prace przygotowawcze (spis próbny) pkt 5-9 otrzymują brzmienie:

" 5.

Cel badania

Przeprowadzenie spisu próbnego w wybranych gminach, m.in. z wykorzystaniem danych z systemów informacyjnych administracji publicznej oraz wybranych systemów pozaadministracyjnych.

Porównanie wielkości uzyskanych w spisie próbnym z odpowiednimi wielkościami z badań statystycznych.

Analiza zbiorów danych administracyjnych i ocena ich użyteczności w NSP 2011 w kontekście wyników uzyskanych w spisie próbnym.

Opracowanie i analiza wyników uzyskanych w spisie próbnym oraz ocena zastosowanej metodologii i organizacji.

Przygotowanie operatu mieszkań na potrzeby NSP 2011 na bazie rejestru TERYT oraz danych z systemów administracyjnych z uwzględnieniem map numerycznych.

Opracowanie formularzy, instrukcji metodologicznej i organizacyjnej do NSP 2011 oraz projektu tablic wynikowych.

Opracowanie metod i technik promocji NSP 2011.

Przygotowanie założeń do rozszerzenia portalu internetowego GUS o moduł dotyczący spisów.

Zakres podmiotowy

Według przepisów ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o narodowym spisie powszechnym ludności i mieszkań w 2011 r.

Zakres przedmiotowy

Źródła danych

Określone przepisami ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o narodowym spisie powszechnym ludności i mieszkań w 2011 r.

9. Rodzaje wynikowych informacji statystycznych

Ocena jakości informacji pozyskanych w spisie próbnym na potrzeby NSP 2011."


Park im. Tadeusza Rejtana w Łodzi

Park im. Tadeusza Rejtana (zwany także "Park Nowe Rokicie" oraz, nieprawidłowo "Parkiem Skrzywana") - mieści się w Łodzi pomiędzy ulicą Piękną, Rejtana, Felsztyńskiego i al. Politechniki.

Dawny cmentarz ewangelicko-augsburski.

Powierzchnia 7,0 ha.

Park sprawia wrażenie mrocznego, gęste korony drzew i oplatający pnie i konary bluszcz pospolity tworzą nieprzepuszczające światła sklepienie.

Jeszcze na początku lat 80. XX wieku był to cmentarz ewangelicko-augsburski, którego pamiątką jest brama i domek ogrodnika cmentarnego usytuowany przy wejściu od ul. Felsztyńskiego.

Cmentarz istniał tam od końca XIX wieku do lat 50. XX wieku.

W 1983 roku został zlikwidowany a szczątki pochowanych tam osób ekshumowano i przeniesiono na cmentarz przy ul. Sopockiej, przeniesiono tam również najcenniejsze nagrobki.

Aż do początku 2005 roku, pośród drzew zobaczyć można było jeszcze fragmenty płyt nagrobnych i ich elementów konstrukcyjnych.

W 2004 roku rozpoczęto przebudowę i porządkowanie parku.

Powstały nowe alejki i odnowiono plac zabaw (w parku znajduje się także boisko i górka saneczkowa).

W pobliżu dawnej bramy głównej cmentarza usytuowane zostało lapidarium, w którym zgromadzone zostały fragmenty nagrobków odnalezionych w trakcie porządkowania terenu.

Z powodu braku środków nie odnowiono neogotyckiego domu ogrodnika (wpisanego do rejestru zabytków) ani bramy.

W parku rosną klon, wiązy, jesiony, lipy, dęby, brzozy, jednak na szczególną uwagę zasługuje oplatający drzewa i pokrywający ziemię bluszcz pospolity.

Decyzją Rady Miejskiej z 27 października 2004 r. dwadzieścia pięć kwitnących okazów bluszczu uznanych zostało za pomnik przyrody.


Rzym, 10 stycznia.

Wczoraj na wieczorze u ks. Malatesta usłyszałem frazes: ľimproductivité slave.

Doznałem ulgi, jak owi chorzy nerwowi, którzy dowiedziawszy się od doktora, że objawy ich choroby są znane i że wiele osób cierpi podobnie, cieszą się z tej wiadomości.

Prawda!

prawda!

ilu to ja mam kolegów – nie wiem, czy w całej Słowiańszczyźnie; bo jej nie znam – ale ilu u nas!

Myślałem o tej improductivité slave całą noc.

Niegłupi był człowiek, który to tak sformułował.

Jest w nas coś takiego; jest jakaś nieudolność życiowa do wydania z siebie wszystkiego, co się w nas mieści.

Można rzec, że Bóg dał nam łuk i strzały; tylko odmówił zdolności do napięcia tego łuku i wypuszczenia strzał.

Pogadałbym o tym z ojcem, zwłaszcza że ojciec lubi podobne rozprawy, ale boję się dotknąć bolączki.

Myślę natomiast, że napełnię i przepełnię dziennik tą kwestią.

Może to jednak właśnie będzie dobrze, może to będzie stanowiło jego główną wartość?

Przy tym cóż naturalniejszego nad to, że będę pisał o tym, co mnie najwięcej obchodzi?

Każdy człowiek nosi w sobie jakąś swoją tragedię.

Otóż moją tragedią jest ta improductivité Płoszowskich.

Wobec ludzi nie ma teraz zwyczaju zdradzać się z takimi rzeczami.

W niedawnych jeszcze czasach, gdy romantyzm kwitnął w sercach i w poezji, nosiło się swą tragedię jak malowniczo drapowany płaszcz, obecnie nosi się ją jak jegierowski kaftanik: pod koszulą.

Ale dziennik to co innego; w dzienniku wolno i należy być szczerym.


Pronar OSiR Hajnówka - Bzura Ozorków 2:3 W setach: (20:25), (25:16), (23:25), (25:13), (13:15)

Po serii zwycięstw, hajnowski Pronar OSiR tym razem dość niespodziewanie przegrał u siebie z Bzurą Ozorków.

Prasowe prognozy walki o pierwszą czwórkę, trzeba odłożyć na później.

Teraz trzeba myśleć o utrzymaniu się w ósemce, co zapewniłoby spokojny byt w I lidze.

MKS Bzura Ozorków - KPS Skra II Bełchatów 0:3 W setach: (17:25), (20:25), (22:25)

W wyraźnym dołku znajduje się obecnie Bzura Ozorków, która przegrała drugi mecz z rzędu, tym razem u siebie ze Skrą II Bełchatów.


Piszę o tym wszystkim, bo zastanawiam się, na ile te powszechne przyzwyczajenie do sprzeciwu wpływa na działania, którym przyklejamy na tym blogu etykietkę “Kultury 2.0″ - a więc tworzenie oparte na współpracy i dzieleniu się .

Dawno temu zastanawialiśmy się z Justyną Hofmokl, czy można serwis Allegro traktować jako przestrzeń, w których jego uczestnicy uczą się zachowań prospołecznych - skoro jest to serwis oparty na zaufaniu, to czy pozwala odbudowywać poziomy wzajemnego zaufania zniszczone w czasach komunizmu?

I myśląc odwrotnie - czy działania kulturowe 2.0 nie są w Polsce osłabione przez tę spuściznę (szczególnie, gdy działa w połączeniu z typowymi dla wczesnego kapitalizmu marzeniami o dorobieniu się wszelkim kosztem)?

Ruch wolnej kultury jako forma działań społecznych podoba mi się dlatego, że opiera się na budowaniu zamiast na krytyce czy sprzeciwie.

Skupia się na tworzeniu nowej jakości, a nie jedynie na (jałowym często) krytykowaniem zastanego stanu.

Tymczasem wielu działaczy kultury w Polsce, a także twórców i artystów, jest bardziej zainteresowanych gestami krytycznymi .

Wiedzą wtedy przynajmniej, z kim w danej chwili walczą.


2006-01-28: Jarosław Kaczyński: Koalicja rządowa z Samoobroną i LPR na razie niemożliwa

Jarosław Kaczyński powiedział w Sygnałach Dnia, że koalicja rządowa z Samoobroną i Ligą Polskich Rodzin jest w tej chwili niemożliwa.

Kaczyński zaznaczył jednocześnie, że nie należy rozpisywać nowych wyborów.

Prezes Prawa i Sprawiedliwości dodał, że liczy się z głosem społeczeństwa, które - jego zdaniem - sprzeciwia się wyborom.

Z kolei Kazimierz Marcinkiewicz uważa, że jeżeli nie dojdzie do podpisania paktu stabilizacyjnego w ciągu dwóch tygodni, to powinno dojść do rozwiązania parlamentu.

Rozmowy w parlamencie pomiędzy ugrupowaniami politycznymi trwają.

Albo w ciągu najbliższego tygodnia, maksymalnie dwóch, nastąpi podpisanie paktu stabilizacyjnego, czyli znajdzie się większość, która będzie wspierała rząd w ciągu przynajmniej najbliższych sześciu miesięcy, albo - jeśli nie - trzeba będzie odwołać się do demokracji - zaznacza premier.

Jarosław Kaczyński stwierdził także, że jeszcze wczoraj była szansa na porozumienie z Platformą Obywatelską.

Jego zdaniem partia Donalda Tuska stawiała warunki dominacji w rządzie.

Prezes PiS obarczył winą PO za zamieszanie w obecnym Sejmie i brak rządu o stałym poparciu.


W czasach przedhistorycznych na obszarze tym wydobywano i obrabiano krzemienie, wytapiano także żelazo (m.in. w Nowej Słupi, gdzie znaleziono piecowisko złożone z 45 pieców hutniczych - dymarek, a także tzw. żużle pierwotne pochodzące z okresu od V wieku do X wieku.

Odbywają się tam coroczne Dymarki Świętokrzyskie.

Pierwsze zakłady przemysłowe powstały na tym terenie już w średniowieczu.

Rozwijało się tu górnictwo i hutnictwo, przetwórstwo metalu między innymi produkcja broni, wydobywano rudy ołowiu, miedzi i srebra.

W Polsce przedrozbiorowej Zagłębie Staropolskie było najważniejszym okręgiem przemysłowym kraju.

W XVI w. funkcjonowało tu przeszło 60 kuźnic.

W XVII w. powstały pierwsze wielkie piece – w Samsonowie i Bobrzy.

W 1782 r. było ich już tutaj 27, na ogólną liczbę 34 znajdujących się w Polsce.

Kiedy wyczerpały się złoża miedzi i ołowiu, w Zagłębiu Staropolskim zaczęło dominować przetwórstwo żelaza.

W XVI i XVII wieku w granicach Staropolskiego Okręgu Przemysłowego istniał również ośrodek produkcji szkła.

W 1782 roku działało tu 27 wielkich pieców hutniczych (na ogólną liczbę 34 istniejacych w Polsce).

Druga połowa XVIII wieku przyniosła zmianę w sposobie pozyskiwania surówki.

Wytop żelaza w Polsce oparto wtedy na procesie wielkopiecowym.

Taka technologia znacznie przewyższała znaną dotąd metodę produkcji.

Stosowany wtedy piec, choć nadal pracujący na węglu drzewnym był w stanie wyprodukować rocznie 200 – 300 ton surówki.

W połowie XIX wieku na terenie Zagłębia Staropolskiego dominował przemysł metalowy, a na jego potrzeby rozwijano także górnictwo rud żelaza i miedzi.

Budowano również tartaki i cegielnie, stanowiące bezpośrednie zaplecze materiałowo-budowlane dla okolicznych zakładów metalurgicznych.

W pierwszej połowie XIX wieku nastąpił największy rozkwit okręgu.

Był on związany z działlnością Stanisława Staszica i Franciszka Ksawerego Druckiego-Lubeckiego.

Według ich planów miały zostać wybudowane wzdłuż rzeki Kamiennej duże zakłady metalurgiczne.

Jednak plany zrealizowane zostały tylko częściowo.

Rozwój okręgu został zahamowany w drugiej połowie XIX wieku.

Miejsce Staropolskiego Okregu Przemyslowego zajęło Zagłębie Dąbrowskie.

W okresie dwudziestolecia międzywojennego Zagłębie Staropolskie weszło w skład Centralnego Okręgu Przemysłowego, co przyczyniło się do ożywienia gospodarczego regionu.

Zmodernizowano wówczas m.in. istniejące zakłady przemysłu zbrojeniowego w Kielcach, Skarżysku-Kamiennej, Radomiu, Starachowicach i Ostrowcu.

Po II wojnie światowej w okręgu wybudowano szereg nowych zakładów (m.in. Fabrykę Samochodów Ciężarowych "Star" w Starachowicach), rozbudowano i unowocześniono również już istniejące (m.in. Hutę Ostrowiec).

Większe miejscowości leżące w historycznym Zagłębiu Staropolskim to: Kielce, Ostrowiec Świętokrzyski, Starachowice, Skarżysko–Kamienna, Końskie.


W drugim eksperymencie odwrócono elektrody w taki sposób aby stymulacja pobudzała korę przedczołową.

Metoda zwana „anodalną” w porównaniu do grupy „pozornej” w żaden sposób nie ulepszyła umiejętności kłamania uczestników.

Dodatkowo przeprowadzono popularny „Test Stroopa” który polega na określeniu jakim kolorem czcionki zostało napisane słowo (np. czerwony).

Wynik grupy „pozornej” oraz „katodalnej” nie różniły się między sobą, co oznacza że osłabienie aktywności kory przedczołowej nie miało wpływu na rozwiązywanie złożonych zadań poznawczych, a tylko i wyłącznie na umiejętność oszukiwania.

Dlaczego hamowanie aktywności kory przedczołowej okazało się tak skutecznym narzędziem ulepszającym kłamstwo?

Jedna z hipotez zakłada, że w momencie w którym zamierzamy oszukać drugą osobę, odzywa się głos sumienia czyli kora przedczołowa, odpowiedzialna za racjonalne i moralne myślenie.

Tym samym jej osłabienie tłumi lub wręcz zagłusza rodzący się dylemat moralny.

Bez głosu szepczącego: tak niewolno, to niemoralne, nasze zdolności oszukiwania, kantowania i kłamania zdają się rozkwitać.

Znajduje to potwierdzenie w badaniach nad patologicznymi kłamcami.

Odkryto, że kora przedczołowa tych osób, jest uboższa w ilość istoty szarej.

Dodatkowo gdy kłamią, nie przejawiają żadnych reakcji skórno – galwanicznych (np. większa potliwość).

Jeżeli na tym etapie rozwoju, neuronauka jest w stanie wykazać, że nasza moralność i oszukiwanie może być modulowane za pomocą nieinwazyjnej stymulacji odpowiednich obszarów mózgu, rodzi się niewątpliwie bardzo ważne pytanie.

Jak to odkrycie koresponduje z poczuciem osobistej odpowiedzialności i koncepcją neuroetyki? – pytają autorzy.


Libre Graphics Meeting 2008 we Wrocławiu

Wrocław będzie w maju gościł imprezę Libre Graphics Meeting 2008 - coroczne spotkanie członków społeczności związanych z wolnym oprogramowaniem multimedialnym.

W spotkaniu uczestniczą koderzy takich programów jak Gimp, Inkscape , Scribus czy Blender.

LGM we Wrocławiu to sprawa dość niesamowita - zazwyczaj tego rodzaju spotkania dzieją się “gdzieś daleko stąd” .

To również dobra okazja do popularyzacji w Polsce wolnego oprogramowania.

Do tego, spotkania twarzą w twarz są niezmiernie przydatne dla samych twórców oprogramowania - ludzi, którzy tworzą, często za darmo, narzędzia kreatywne dla nas wszystkich.

Trwa właśnie zbiórka pieniędzy na dofinansowanie uczestnikom przylotu do Polski - o czym informuje Jon Philips, artysta i koder pracujący dla Creative Commons, również twórca Open Clipart Library.

Organizatorzy zamierzają zebrać w dwa tygodnie $20,000.

Wiem, że takie zbiórki nie są w Polsce zbyt przyjęte - ale jeśli używasz jakiegoś wolnego pakietu graficznego, to można w ten sposób “zapłacić” za niego / odwdzięczyć się twórcom (w zależności od tego, czy uznajesz wolne oprogramowanie za model biznesowy, czy za system wymiany darów).

Można też spojrzeć inaczej: zagraniczni uczestnicy zapewne sporo nauczą polskich koderów biorących udział w LGM, którzy zapewne nie pojechaliby na takie spotkanie zagranicą.

Wreszcie warto, żeby w Polsce odbywało się jak najwięcej imprez tego rodzaju.

Warto więc wesprzeć LGM 2008 z wielu powodów.

A wystarczy kilkadziesiąt osób, wpłacających po kilkadziesiąt złotych, by sfinansować przelot jednej osoby.

Polecam też wszystkim zainteresowanym zgłaszać swój udział.

Program spotkania jest ciągle ustalany, bardzo liczę, że będą tam nie tylko “wewnętrzne” spotkania światka koderów, ale także otwarte imprezy popularyzujące tematykę.

(Na marginesie, Pledgie to ładna i wygodna platforma do prowadzenia tego rodzaju zbiórek, szczególnie przyjazna dla tych z kontem PayPal.

Polecam.


Przygotowywanie uczniów do wykorzystania wiedzy matematycznej do rozwiązywania problemów z zakresu różnych dziedzin kształcenia szkolnego oraz życia codziennego; budowanie modeli matematycznych dla konkretnych sytuacji.

Przyswajanie przez uczniów języka matematyki; dostrzeganie oraz formułowanie, rozwiązywanie i dyskutowanie problemów.

Kształtowanie umiejętności myślenia i jasnego formułowania wypowiedzi.

Rozwijanie umiejętności uczniów w zakresie rozumienia tekstów sformułowanych w języku matematyki.

Rozwijanie umiejętności opisywania w języku matematyki prostych sytuacji.

Ułatwianie dostrzegania problemów i badania ich w konkretnych przypadkach, przez prowadzenie prostych rozumowań matematycznych.

Treści nauczania

Liczby wymierne i działania na nich, przykłady wykorzystania kalkulatora; porównywanie liczb wymiernych; procenty i ich zastosowania praktyczne; potęga o wykładniku całkowitym; własności potęgowania; pierwiastki i ich podstawowe własności.

Przybliżenia dziesiętne liczb rzeczywistych; przykłady liczb niewymiernych.

Zapisywanie wyrażeń algebraicznych oraz obliczanie ich wartości liczbowych; wzory skróconego mnożenia.

Przykłady funkcji (również nieliczbowych i nieliniowych); odczytywanie własności funkcji z wykresu.

Równanie liniowe z jedną niewiadomą, nierówność liniowa z jedną niewiadomą; układ równań liniowych z dwiema niewiadomymi i jego interpretacja geometryczna.

Zbieranie, porządkowanie i przedstawianie danych (tam gdzie to możliwe - z użyciem technologii informacyjnej).

Proste doświadczenia losowe.

Wielokąty, koło i okrąg; symetralna odcinka i dwusieczna kąta; kąt środkowy i kąt wpisany, cechy przystawania trójkątów, okrąg wpisany w trójkąt, okrąg opisany na trójkącie.

Przykłady przekształceń geometrycznych.

Obwód i pole wielokąta; pole koła i długość okręgu.

Twierdzenia o związkach miarowych w figurach; twierdzenie Pitagorasa i jego zastosowania; figury podobne.

Prostopadłość i równoległość w przestrzeni; graniastosłupy proste, ostrosłupy i bryły obrotowe (walec, stożek, kula); obliczanie pól powierzchni i objętości wielościanów oraz brył obrotowych.

Przeprowadzanie nieskomplikowanych rozumowań matematycznych.

Posługiwanie się własnościami liczb i działań oraz własnościami figur przy rozwiązywaniu zadań.

Posługiwanie się kalkulatorem przy rozwiązywaniu typowych zadań.

Dostrzeganie, wykorzystywanie i interpretowanie zależności funkcyjnych; interpretowanie związków wyrażonych za pomocą wzorów, wykresów, schematów, diagramów, tabel.

Prezentowanie z użyciem języka matematyki wyników badania prostych zagadnień.


2009-03-03: Stany Zjednoczone zrezygnują z tarczy?

Barack Obama w tajnym liście do rosyjskiego prezydenta zaoferował, że jego rząd zrezygnuje z umieszczenia tarczy antyrakietowej, o ile Rosja pomoże Stanom Zjednoczonym zapobiec uzbrojeniu Iranu w rakiety dalekiego zasięgu.

Jak donosi "New York Times", list został wręczony trzy tygodnie temu w Moskwie przez wyższych przedstawicieli amerykańskiej administracji.

Propozycja ma być przekonywującą zachętą dla Rosji w kwestii utworzenia wspólnego frontu przeciw Iranowi.

Rosyjski rząd nie odpowiedział jeszcze na ofertę Obamy, ale zapowiedziano, że minister spraw zagranicznych Rosji Siergiej Ławrow będzie miał coś do przekazania na temat tarczy sekretarz stanu Hillary Clinton w czasie rozmowy zaplanowanej na piątek.

„Zmartwiło to Polskę i Republikę Czeską, których przywódcy zainwestowali polityczny kapitał w podpisanie umów o współpracy w zakresie obrony rakietowej pomimo opozycji w kraju” – pisze "New York Times".

Polska ma jednak otrzymać obronne rakiety krótkiego zasięgu Patriot, przewidziane osobną umową z USA, mimo ewentualnej rezygnacji USA z tarczy.

Poinformował Radosław Sikorski w czasie wizyty w Waszyngtonie.

Polski minister nazwał doniesienia prasowe „anonimowymi spekulacjami”


Witamy w Cyfrowym Urzędzie - otwartym 24 godziny na dobę, przez 7 dni w tygodniu.

Cyfrowy Urząd jest systemem teleinformatycznym, który umożliwia obywatelom załatwienie wielu spraw w sposób przyjazny, o dogodnych porach i bez konieczności składania wizyt w urzędach i instytucjach publicznych województwa podlaskiego.

Aby móc korzystać ze wszystkich funkcji, jakie oferuje Państwu Cyfrowy Urząd, prosimy o założenie konta w naszym systemie, a następnie zalogowanie się.

Obie te funkcje zrealizują Państwo dzięki odnośnikom "Logowanie" i "Załóż" konto umieszczonym na górze po prawej stronie.

Cyfrowy Urząd jest miejscem świadczenia usług publicznych przez administrację samorządową, a docelowo także rządową.

Obecnie w ramach Cyfrowego Urzędu można uzyskać pełną informację o tym, jakie sprawy załatwiane są w podlaskich urzędach samorządowych - gdzie i do kogo należy się zwrócić oraz jakie dokumenty są wymagane.

Zamieszczone tu druki formularzy i wniosków po pobraniu i wypełnieniu można odesłać drogą tradycyjną lub elektroniczną bezpośrednio do odpowiedniego urzędu.

Podstawowe funkcje tego systemu to: Dostęp do opisu procedur urzędowych i ich źródeł prawnych, które mają za zadanie wspomóc szczególnie te obszary pracy urzędów, które nie dadzą się w pełni przenieść na platformę elektroniczną.

Umożliwienie interesantom pobierania wzorów dokumentów, potrzebnych do załatwiania różnych spraw.

Dostęp do formularzy elektronicznych, które wspomogą użytkowników w ich prawidłowym wypełnieniu i wysłaniu do właściwego urzędu.

Proste i szybkie załatwianie spraw, które z racji swej natury można w całości lub w części przenieść na platformę elektroniczną.


“Historia i media” piszą o archiwizacji cyfrowej - poruszaliśmy ten temat w trakcie grudniowej konferencji “Kultura 2.0″.

Odniosłem wówczas wrażenie, że dla niektórych instytucji, których przedstawiciele byli wówczas obecni, temat właściwie nie istnieje.

Z prostego powodu - kopia cyfrowa była ich zdaniem gorsza od oryginału, przez co za podstawowe zadanie uznawali oni archiwizację fizycznych / analogowych oryginałów.

Są oczywiście w Polsce archiwiści “progresywni” - wiele bibliotek w Polsce pracuje nad bibliotekami cyfrowymi.

Ale dużo gorzej jest z archiwizacją na przykład treści audiowizualnych (tu najważniejszą rolę powinni odegrać nadawcy publiczni).

Z tego co wiem, treści są archiwizowane cyfrowo, ale na potrzeby własne owych instytucji - brak w Polsce inicjatyw na wzór holenderskiego projektu “ Images for the Future “.

A tymczasem to właśnie taśmy filmowe i audio rozpadną się najprędzej w pył.

Dobrze więc, że autorzy z “Media i historia” stwierdzają wprost:

“pisanie o relacjach między historią a internetem to nie przykład myślenia w kategoriach fantastyki, ale opisywanie problemu, który z roku na rok stawać się będzie coraz bardziej istotny”.

W tekście pojawia się wątek, który można by określić jako “archiwizacja powszechna” - Archive.org, Flickr, a przede wszystkim Google to wielkie archiwa naszej kultury, tworzone w sposób rozproszony, wspólnymi siłami.

Warto tu też wspomnieć o prywatnych inicjatywach archiwizacyjnych - przy powszechnej dostępności skanerów, kamer wideo i odpowiedniego wolnego oprogramowania, każdy może dziś być archiwistą.

Mikołaj pisze u nas w komentarzach o prowadzonym przez siebie projekcie Polish Air Force Operations Record Books 1940-1947 - internauci sami wzięli się za archiwizowanie dzienników bojowych polskich sił powietrznych w Anglii w czasie Drugiej Wojny Światowej.

Warto przeczytać drugi komentarz, w którym Mikołaj pisze więcej o prowadzeniu takich projektów:

“Takich inicjatyw mogłoby być znacznie więcej, ale obok braku funduszy głównym problemem są moim zdaniem przepisy, niewielkie zaufanie społeczne i zwyczaje.”

“Przypuszczam, że przyszłością tego typu projektów naukowych są grupy wolontariuszy koordynowane i finansowane przez fachowców.

W pewnym sensie jest to model podobny do Wikipedii, ale ograniczony do ściśle określonej tematyki oraz tworzony wyłącznie w oparciu o materiały źródłowe.”


Diagnoza Społeczna nie pozostawia wątpliwości, że internet jest w Polsce głównie tam, gdzie są uczące się dzieci, a dysproporocje w jego wykorzystaniu w różnych grupach wiekowych są porażające - wśród Polaków w wieku 16-24 lata z sieci korzysta aż 77% populacji, wśród emerytów - 9%.

To ludzie starsi są największymi ofiarami cyfrowego wykluczenia.

Na pewno najważniejszym czynnikiem są tu finanse, ale myślę, że nie całkiem bez znaczenia jest też poczucie starszych ludzi, że internet jest nie dla nich, że nie ma tam miejsc, które mogłyby ich zainteresować.

“Internetem polskich emerytów” jest pewnie Radio Maryja, ale może takie projekty internetowe jak Saga mogłyby przyciągnąć część z tych ludzi do sieci?

Oczywiście pozostaje pytanie, czy jest im to potrzebne.

Zakładając jednak, że coraz więcej aktywności przenosimy do internetu, w tym kierunku migrują też urzędy, to trzeba powiedzieć, że tak - w innym wypadku ludzie starsi coraz częściej będą skazani w naszym kraju na los obywateli drugiej kategorii.


Bitwa pod Suchodołem

Bitwa pod Suchodołem – bitwa stoczona 25 maja 1243 pomiędzy rycerstwem małopolskim Bolesława Wstydliwego, wspartym posiłkami węgierskimi pod wodzą Klemensa z Ruszczy, a rycerstwem mazowieckim Konrada I, wspartego przez oddziały Mieszka II Otyłego i Przemysła I.

W wyniku doznanej klęski książę Konrad mazowiecki utracił ostatecznie Kraków, stolicę dzielnicy senioralnej, zajęty przez niego po śmierci Henryka II Pobożnego pod Legnicą.

W bitwie tej poważne rany odniósł także zięć Konrada, książę opolsko-raciborski Mieszko II.

Nie był to koniec walk o dzielnicę krakowską, Konrad dokonywał jeszcze dwukrotnie najazdów, w 1244 i w 1246.


2006-05-31: CBOS: 49% Polaków źle ocenia działalność prezydenta

Z najnowszego sondażu CBOS wynika, że działalność prezydenta Lecha Kaczyńskiego źle ocenia 49% badanych (bez zmian w porównaniu z kwietniem); dobrze - 32% (wzrost o 1 pkt proc.).

Wśród 49% ankietowanych, którzy źle ocenili pracę głowy państwa, 23% ocenia ją zdecydowanie źle, a 26% raczej źle.

29% badanych ocenia raczej dobrze działalność prezydenta, a 3% - zdecydowanie dobrze.

19% nie ma zdania w tej sprawie.

Według CBOS, na opinię o pracy prezydenta znaczący wpływ ma wykształcenie ankietowanych - im lepiej są wykształceni, tym gorzej oceniają działalność głowy państwa.

Według CBOS, działalność Lecha Kaczyńskiego znacznie lepiej oceniają mieszkańcy wsi - wśród których pozytywne oceny nieznacznie przeważają nad negatywnymi, niż mieszkańcy miast, w większości mający złe zdanie na ten temat.

Oceny urzędu prezydenta są ściśle związane z preferencjami partyjnymi badanych - wskazuje CBOS - elektoraty PiS i Samoobrony w zdecydowanej większości wystawiają mu dobre oceny; większość respondentów deklarujących głosowanie w ewentualnych wyborach na PO i SLD - wyraża opinie negatywne.

Według CBOS, oceny pracy Sejmu są nadal bardzo złe, choć poprawiły się w porównaniu z kwietniem.

W maju 16% ankietowanych przez CBOS wystawiło dobre oceny pracy Sejmu (w kwietniu - 12%).

69% źle ocenia działalność Sejmu (w kwietniu 76%).

15% nie ma zdania.

CBOS podaje, że także oceny działalności Senatu poprawiły się w niewielkim stopniu.

19,7% pytanych uważa, że Senat pracuje dobrze (w kwietniu - 16%).

52,8% (tyle samo co w kwietniu) źle oceniło działalność Senatu.

27,5% nie ma zdania.

CBOS przeprowadził badanie w dniach 12-15 maja, na liczącej 991 osób reprezentatywnej, losowej próbie dorosłych Polaków.


Cyniczny student otworzył portal z mapą nalotów, o którym czytałem kiedyś, ale dopiero absurdalny tekst z częstochowskiej wyborczej zwrócił nań moją uwagę.

Strona ma promować używanie legalnego oprogramowania.

Trochę jak mapa fotoradarów lub znaki z czarnym punktem , które w tym kontekście powinny się oczywiście znajdować w większych skupiskach politechnicznych akademików.

O ile mapa fotoradarów ma sens: tam gdzie fotoradar kierowca zwalnia i być może jest bezpieczniej, podobnie działają czarne punkty.

Ale mapa nalotów jako promocja legalnego oprogramowania?

Chyba w formie budzenia paranoi?

Bo jeśli na ulicy Sienkiewicza, róg Ukrytej zgłoszono nalot, to co zrobi pirat?

Przejdzie z odtwarzaczem naładowanym nielegalnymi empetrójkami na drugą stronę ulicy?

Przebojem jest jednak to zgłoszenie .

Potwierdzone, bo notka z serwisu policji.

Ale policja nie podała ulicy, więc zmyślny zgłaszający zaznaczył siedzibę komendy wojewódzkiej.

Najciemniej jest pod latarnią?


Stara Wieś (gmina Krośniewice)

Stara Wieś – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie kutnowskim, w gminie Krośniewice.

W latach 1975-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa płockiego.


Jako jedna grupa składniowa oznaczany jest możliwie najdłuższy ciąg słów składniowych, który należy do jednego z wyżej wymienionych typów.

Grupa taka może być jednoelementowa, np. grupa nominalna składająca się z rzeczownika, może być też rozbudowana, np. grupa przyimkowo-nominalna zawierająca w sobie grupę nominalną: w warszawskim kościele św. Krzyża, tzn. w jej skład może wchodzić kilka grup zagnieżdżonych (aby zbudować tę grupę, parser korzysta z czterech reguł).

Owe grupy składowe nie są jednak widoczne podczas anotacji, opisuje się bowiem tylko największą grupę.

Wyjątek stanowią grupy KG i CG, czyli zdania podrzędne, wewnątrz których zaznaczone są wszystkie grupy składniowe.

Może się jednak zdarzyć, że grupa o największym zakresie w rzeczywistości składa się z dwóch grup, z których każda pełni inną funkcję w zdaniu.

Na przykład w zdaniu Szukał w domu książki.

można wskazać jedną grupę przyimkowonominalną (w domu książki) lub – co bardziej prawdopodobne – dwie grupy: przyimkowo-nominalną (w domu) i nominalną (książki), które wypełniają dwie pozycje w zdaniu (w ujęciu tradycyjnym): okolicznika miejsca i dopełnienia.

Chcąc zachować spójność opisu, nie włączano w obręb większych całości grup przyimkowych (przyimkowo-nominalnych, przyimkowo-przymiotnikowych i przyimkowo-liczebnikowych), ponieważ w wielu przypadkach nie można stwierdzić jednoznacznie, czy stanowią one jedną frazę, czy dwie (np. w zdaniu Kupiła mieszkanie w Warszawie nie można powiedzieć, czy wyrażenie w Warszawie stanowi część frazy nominalnej mieszkanie, czy łączy się składniowo z czasownikiem).


§ 1.1.

Uchwała określa zasady udzielania dotacji celowych na prace konserwatorskie, restauratorskie i roboty budowlane przy zabytkach wpisanych do rejestru zabytków, położonych na terenie Miasta Zielona Góra.

Zasady określone w niniejszej uchwale stosuje się odpowiednio do dotacji celowych na prace konserwatorskie, restauratorskie i roboty budowlane przy częściach zabytków, w tym elewacjach kamienic – zabytków baroku, klasycyzmu, eklektyzmu i secesji - stanowiących elementy wpisanego do rejestru zabytków układu urbanistycznego lub zespołu budowlanego.

Znaczenie użytych w uchwale pojęć dotyczących zabytków lub czynności z nimi związanych określają przepisy ustawy z dnia 23 lipca 2003r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 162, poz. 1568 z późn. zm.) oraz rozporządzeń wydanych na podstawie tej ustawy.

§ 2.

Ilekroć w uchwale jest mowa o:

1) dotacji - należy przez to rozumieć dotacje celową na prace konserwatorskie, restauratorskie i roboty budowlane przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków, położonym na terenie Miasta Zielona Góra;

2) beneficjencie dotacji - należy przez to rozumieć podmiot, któremu na zasadach określonych niniejszą uchwałą na prace konserwatorskie, restauratorskie lub roboty budowlane przy zabytku przyznano dotację z budżetu Miasta Zielona Góra;

3) pracach i robotach budowlanych - należy przez to rozumieć prace konserwatorskie, restauratorskie i roboty budowlane;

4) Prezydencie Miasta – należy przez to rozumieć Prezydenta Miasta Zielona Góra.


Dokumenty składane przez kandydata muszą zawierać:

* pisemne zgłoszenie się do konkursu z motywacją kandydowania na stanowisko Dyrektora Naczelnego Miejskiego Teatru „Miniatura” w Gdańsku;

* pisemne opracowanie autorskiej koncepcji programowo-organizacyjnej Teatru w okresie 3-letnim, uwzględniające możliwości budżetowe instytucji i pozyskiwanie środków zewnętrznych;

* CV z fotografią i opisem dotychczasowej pracy zawodowej;

* kwestionariusz osobowy;

* kserokopie dokumentów potwierdzających przebieg pracy zawodowej oraz minimum 5-letni staż pracy na stanowiskach kierowniczych związanych z działalnością kulturalną lub 5 lat prowadzenia własnej działalności gospodarczej związanej z kulturą (zaświadczenia lub świadectwa pracy);

* odpisy lub kopie dyplomów oraz zaświadczeń o posiadanych kwalifikacjach;

* oświadczenie o stanie zdrowia pozwalającym na pracę na stanowisku kierowniczym;

* oświadczenie, że kandydat nie był karany za przestępstwo popełnione umyślnie oraz nie toczy się przeciwko niemu postępowanie karne;

* oświadczenie, że kandydat nie był karany zakazem pełnienia funkcji kierowniczych związanych z dysponowaniem środkami publicznymi, o których mowa w art. 31 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych (Dz. U. z 2005 r. Nr 14, poz. 114, z późn. zm.);

* oświadczenie, że kandydat wyraża zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926, z późn. zm.) w celu przeprowadzenia konkursu na stanowisko Dyrektora Naczelnego Miejskiego Teatru „Miniatura” w Gdańsku;

* adres do korespondencji elektronicznej.


Taraska

Taraska – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie piotrkowskim, w gminie Aleksandrów.

Wieś znajduje się w granicach Sulejowskiego Parku Krajobrazowego.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.

Wieś podzielona jest na dwie części: Taraska Góry i Taraska Niwy.

W latach 70. i 80. znajdowały się tam dwa ośrodki kolonijne, później na bazie jednego z nich powstał Dom Dziecka.

Pod koniec lat 80. miejscowość dwukrotnie była bazą Ogólnopolskiego Nocnego Rajdu Mazowieckiego - pieszej imprezy turystycznej, organizowanej przez jedno z kół mokotowskiego oddziału PTTK.

W Tarasce Niwy znalazła siedzibę leśniczówka.

Przez wieś przebiega pieszy Szlak Rekreacyjny Rzeki Pilicy.


Zmiany, które wprowadziliśmy, powodują większą demokratyzację działania systemu SKOK, dają dużo większą swobodę działalności tzw. SKOK-om parterowym, zwykłym spółdzielczym kasom oszczędnościowo-kredytowym.

I to jest sukces, który zapewniamy tą ustawą.

Ważne jest też to, że ta ustawa wprowadza obowiązkowy 5-procentowy wskaźnik wypłacalności, czyli o połowę niższy niż sugeruje ogólnoświatowa organizacja zrzeszająca unie kredytowe.

Na wypełnienie tego warunku dzięki jednej z poprawek SKOK-i będą miały 18 miesięcy.

Warto jednak szczegółowo spojrzeć na niektóre poprawki i powiedzieć o ich ważkości.

Jakże ważną poprawką, tu należy się uderzyć we własną pierś, jest…

(Dzwonek) Już, panie marszałku?

Wicemarszałek Stefan Niesiołowski:

Trzy minuty.

Trzy minuty, ale proszę kończyć.

Poseł Jarosław Urbaniak:

Dobrze.

Chciałbym powiedzieć o tym, że rozszerzenie kompetencji prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów na członków SKOK to jest to, czego z pewnością każdy by sobie życzył, ale dopiero Senat zauważył, że do tej pory członkowie SKOK nie byli objęci taką ochroną.

To dobrze, że Senat to zauważył i że wprowadza tę poprawkę.

Czas już minął, toteż pozwolę sobie jeszcze zwrócić uwagę, raczej w aspekcie dyskusji, która przebiegała w mediach, od czasu kiedy ta ustawa trafiła z Sejmu do Senatu, na poprawkę nr 6, w związku z tym co niektórzy zarzucają, że ten obowiązkowy współczynnik wypłacalności jest nieosiągalny i że to będzie duży wysiłek dla SKOK.

Poprawka nr 6 wprowadza trzecią możliwość osiągnięcia tego współczynnika poprzez to, że do funduszów własnych SKOK-i będą mogły zaliczyć także zobowiązania, co prawda za zgodą KNF, ale po to KNF jest w tym całym systemie, aby kontrolować prawidłowość działania.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska poprze wszystkie 28 poprawek zgłoszonych przez Senat Rzeczypospolitej.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Stefan Niesiołowski:

Dziękuję panu posłowi.

Pan poseł Jarosław Stawiarski, Prawo i Sprawiedliwość.

Poseł Jarosław Stawiarski:

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Panie Ministrze!

Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość przedstawić stanowisko w sprawie uchwały Senatu dotyczącej ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, druk nr 2442.


Nazwy własne zajmują w systemie leksykalnym każdego języka miejsce szczególne.

Zwykle przeciwstawia się je nazwom pospolitym, a podstawą takiego zestawienia jest funkcja obu typów nazw.

Nazwy własne odnoszą się zwykle do jednostek, podczas gdy nazwy pospolite przysługują całym klasom jednostek.

Funkcja indywidualizująca jednostek nazewniczych polega na „wyróżnieniu konkretnej osoby lub jednego obiektu spośród wszystkich takich samych lub podobnych obiektów danej klasy” (Rzetelska-Feleszko 2001b: 407).

Mówiąc inaczej, nazwy własne – w przeciwieństwie do pospolitych – nie znaczą, nie mają konotacji w sensie logicznym; one po prostu nazywają (por. Urbańczyk 1992, Polański 1993).

Odwołanie się do pojęć treści i zakresu wyrazu pozwala stwierdzić, że wyrazy pospolite mają bardzo szeroki zakres, ale dość ubogą treść, za to nazwy własne mają zwykle bardzo wąski zakres, ale treść mogą mieć wyjątkowo bogatą.

I tak wyraz stół odnosi się do wszystkich stołów, tj. przedmiotów, które możemy zaliczyć do tej klasy na podstawie przysługujących im cech.

Natomiast treść tego wyrazu charakteryzuje się dużym stopniem ogólnikowości, gdyż może odnosić się do stołów różnego koloru, kształtu i różnej wielkości.

Z kolei zakres nazwy własnej Jan „Ptaszyn” Wróblewski jest bardzo wąski, gdyż ograniczony do jednego, konkretnego człowieka.

Zaś treść tej nazwy będą stanowiły wszystkie cechy kojarzone z daną osobą, noszącą to imię, pseudonim i nazwisko (por. Rzetelska-Feleszko 2001b, Urbańczyk 1992).

Przypomnijmy jednak, że przy tego typu próbach zdeﬁniowania pojęcia nazwy własnej natraﬁamy na znane problemy dotyczące hipotetycznej jednostkowości nazywanego obiektu.

Dla przykładu pojedyncze imiona czy nazwiska, a także połączenia imion i nazwisk (np. Jan Kowalski) mogą nazywać nie jednego, ale wielu osobników.

Podobnie dzieje się w wypadku niektórych nazw geograﬁcznych (np. London).

Nazwy własne od dawna są przedmiotem zainteresowania językoznawców, literatura przedmiotu z zakresu onomastyki jest ogromna – wykaz ważniejszych publikacji znajduje się m.in. w encyklopedii pod redakcją Stanisława Urbańczyka (1992).

Mamy świadomość złożoności tej problematyki oraz wielości poruszanych w jej obrębie zagadnień, takich jak typologia nazw własnych, ich gramatyka, pochodzenie, specyﬁka regionalna (por. Rzetelska-Feleszko 2001a, 2005, Kosyl 2001).


Dziś Creative Commons obchodzi czwarte urodziny - przedsięwzięcie ruszyło dokładnie 16 grudnia 2002 w San Francisco.

Wprawdzie zbiorowe odśpiewanie “happy birthday” - jak pamiętają słuchacze wykładu Lessiga w Krakowie w kwietniu 2005 - wciąż może być przestępstwem (gdyż jest to utwór chroniony amerykańskim prawem i jego publiczne wykonanie wiąże się z koniecznością płacenia tantiem), to zmieniło się wiele - i to nie tylko w Stanach Zjednoczonych.

Nie ma też wątpliwości, że CC było jednym z najważniejszych impulsów dla idei “2.0″ (na marginesie - w wersji 2.0 niedawno książka Lessiga “Code”; więcej na wzmiankowanym już blogu lub polskiej stronie CC ).

Z kolei w poniedziałek ogłoszone zostaną wyniki głosowanie na najlepsze blogi .

W ciągu 8 dni internauci oddali ponad pół miliona głosów.

Z najnowszego raportu Gartnera wynika, że w przyszłym roku blogosfera rozrośnie się do rekordowego rozmiaru 100 milionów blogów .

Później już nie będzie tak spektakularnych wzrostów, bo już dziś liczba osób porzucających pisanie blogów rośnie niemal równie szybko, jak liczba samych sieciowych dzienników.

Właśnie na porzucaniu sieciowej aktywności i krytyce bezsensownej czasem żonglerki cyframi skoncentrowany jest interesujący tekst Claya Shirky na blogu Corante.

Jego bohaterem jest gra “Second Life”, której rzeczywiście wszędzie ostatnio pełno.

Autor dowodzi, że nieco na wyrost.

Zresztą do rozwijania społecznego kontekstu gier nie zawsze potrzeba trójwymiarowej grafiki i tysięcy współpracujących ze sobą graczy - doskonałym przykładem może być instalacja Arcade niemieckiej grupy Blinkenlights.

Oddanie we władanie graczy fasad wielkich budynków w centrach miast uważam za genialny pomysł i coś w rodzaju czasowego odbicia przestrzeni publicznej władającemu nią dziś niepodzielnie biznesowi.

Do dziś nie mogę odżałować, że nie udało się zorganizować polskiej odsłony w trakcie naszej konferencji - może kiedyś…

Innym pomysłem był machinimowy warsztat dla młodych ludzi, którzy mieliby przygotować animacje w grze “The Movies” .

Może jednak uda się uruchomić nową inicjatywę edukacyjną i jeszcze kiedyś “odgrzać” ideę warsztatów.

A przy okazji - jeśli macie inne propozycje, chętnie przeczytamy.


W świątecznej „Polityce” Edwin Bendyk pisze o polskiej Wikipedii.

Nie popadając w skrajności, co ważne, w wypadku flagowego projektu nie tylko polskiego internetu.

Projektu, o którym najczęściej pisze się w tonie entuzjastycznym albo napiętnującym.

A chyba już czas na bardziej subtelne analizy.

W tekście przywoływane są moje wypowiedzi – o tym, że Wikipedia jest hiper-popularna, ale też że na tle innych edycji wypada dość blado.

Chciałbym je tu rozszerzyć.

Jednak na początek kilka słów o moich intencjach.

Jestem fanem Wikipedii, flagowego przedsięwzięcia internetowej produkcji partnerskiej.

Jestem pełen szacunku dla pracy Wikipedystów.

Ale równocześnie: mam świadomość, że nie wszystkie Wikipedie działają równie dobrze.

A dokładniej – świadomość, że polska edycja w globalnym zestawieniu wypada kiepsko.

O czym to świadczy?

Fakt, że haseł jest dużo – depczemy po piętach wersji włoskiej, która jest piąta.

Ale jeśli zejdziemy głębiej, pod powierzchnię liczby haseł, przestaje być miło.

Już na poziomie odczuć użytkownika, bez wnikania w głębszą analizę, trudno uwolnić się od poczucia, że znaczna część haseł to po prostu tłumaczenia fragmentów haseł anglojęzycznych.

Dobrym – i mniej subiektywnym – wskaźnikiem wypracowanym przez samych Wikipedystów jest głębokość artykułów, obliczana na podstawie liczby edycji artykułów i stosunku haseł i stron wspomagających (czyli „talk pages”, na których prowadzone są dyskusje na temat haseł).

Nasza Wikipedia jest „najpłytsza” spośród 20 największych Wikipedii.

Jej głębokość wynosi 14.

Głębokość angielskiej – 671.

Zerknijcie też na pracę doktorską Jose Felipe Ortegi Soto – jest poświęcona ilościowym analizom dziesięciu największych Wikipedii.

Dane – choć trzeba podkreślić, że nie pierwszej świeżości – są alarmujące.

Polska Wikipedia jawi się na ich podstawie jako twór garstki osób intensywnie posiłkujących się pracą botów.

Odsetek „talk pages”, a więc haseł, przy których toczy się jakakolwiek dyskusja, wynosi niewiele ponad 8% i jest najniższy w całym zestawieniu.

W wypadku wiodącej edycji angielskiej wynosi ponad 80%.


Uczestniczyłem niedawno w rozmowie o nadmiarze technologii cyfrowych i sposobie, w jaki go wykorzystujemy – i będziemy wykorzystywać.

W jej trakcie podałem przykład oddolnej parady i święta mojej ulicy, które niedawno pomagałem organizować.

Organizatorzy święta – dobrze wykształceni, raczej młodzi mieszkańcy Warszawy (a więc z „targetu” teoretycznie będącego w awangardzie użytkowników) – bez przekonania i nieco niechętnie wykorzystywali we wspólnym działaniu nowe technologie.

Maile na listę dyskusyjną pozostawały nieprzeczytane, mieliśmy trochę kłopotów z redagowaniem strony, grupę na Facebooku zrobiliśmy w ostatniej chwili i średnio się przydała.

Nie mówiąc już o tym, że nie mieliśmy wspólnego iCal-owego kalendarza, nie ustalaliśmy terminów spotkań przez Doodle i nie mamy, już po święcie, własnego serwisu społecznego na Ning – ani nawet listy adresów mailowych do zainteresowanych osób, do wykorzystania w przyszłym roku.

I ten fakt dał mi do myślenia – bo to ja byłem osobą, która próbowała przepychać niektóre nowinki technologiczne.

I choć jestem przekonany, że zwiększyłyby one naszą efektywność, to po ostatniej rozmowie zdałem sobie sprawę, że to nieefektywność jest być może bardziej wskazana.

Technologie, w miarę jak się popularyzują, przelewają się przez społeczeństwo – zaczynając od awangardy early userów, a potem kolejno penetrując dalsze, coraz bardziej oporne grupy.

W miarę tego procesu zmienia się sposób korzystania – nikt nie robi tego tak dobrze, tak ambitnie jak awangarda.

Pytanie więc, jaki poziom wykorzystania różnych nowinek cyfrowych jest porządany – czy z czasem wszyscy mają robić to równie dobrze, jak pierwsi użytkownicy?

I czy wszyscy mają korzystać z tych technologii równie intensywnie?

Myślenie o edukacji cyfrowej zmierza w tym kierunku – zakładając, że użytkownikom potrzebny jest wysoki poziom kompetencji, pozwalający rozsądnie i skutecznie korzystać z najróżniejszych narzędzi cyfrowych.

A praktyka, którą mi zilustrowała przygoda ze świętem jest taka, że przeciętny użytkownik jest obiektywnie rzecz biorąc dość ułomny, a z technologii dających nam barokowe wręcz możliwości działania potrafi uszczknąć sobie tylko niewielką porcję funkcji.


(Poseł Jerzy Kozdroń: Według wszystkich znaków na niebie i ziemi.)

O, pan poseł sprawozdawca przyszedł mi z pomocą.

...wszystkich znaków na niebie i ziemi – choć to jest, panie pośle, nie najlepsze w tym przypadku, ale jednak oddaje istotę rzeczy – także Koło Socjaldemokracji – Nowa Lewica, podobnie, będziemy głosowali za przyjęciem sprawozdania komisji w tej formie, którą nam tu pan poseł Kozdroń zaprezentował.

Szanowni państwo, ponieważ moi przedmówcy merytorycznie i bardzo wyczerpująco mówili o istocie tych zmian, to czuję się zwolniony z powtarzania tych rzeczy.

Zresztą po co robić to, co zostało świetnie już do tej pory zrobione.

Ja może tylko kilka zdań refleksji w tej kwestii.

O cóż tu naprawdę chodzi?

Problem odpowiedzialności żołnierzy zawsze powodował w prawie karnym spory…

(Dźwięk telefonu komórkowego)

Wiecie państwo, zawsze dzwoni…

Bardzo przepraszam, panie marszałku.

(Poseł Stanisław Rydzoń: Przeciwnicy to zrobili.)

Wicemarszałek Stefan Niesiołowski:

Nic nie szkodzi, proszę kontynuować.

Poseł Marian Filar:

To zawsze stanowiło w prawie karnym instytucjonalny problem, bo chodziło o to, kim ma być żołnierz, czy ma on być obywatelem w mundurze, czy ma być przedstawicielem pewnej wyizolowanej ze społeczeństwa kasty, która kieruje się innymi zasadami i ma w ogóle jakiś inny status funkcjonowania w państwie.

Te klasyczne rozwiązania dotyczące sądownictwa wojskowego, kognicji sądów wojskowych, przestępstw wojskowych pochodzą raczej z tamtej epoki, kiedy wojsko było czymś extraordinaire, było poza normalnym, powszechnym społeczeństwem.

Te czasy chyba się kończą i ta kognicja w naturalny sposób zawęża się, ale wszystko ma swoje granice.

Są jednak pewne sprawy, które w tej kognicji wojskowej muszą pozostać z prostych przyczyn: po pierwsze dlatego, że one są związane z pewną specyficzną problematyką wojskową, a po drugie dlatego, że – to jest oczywiście tajemnica wojskowa – łączy się z tym cała ta otoczka z tym związana, a także dlatego, że ma to istotne znaczenie dla dyscypliny wojskowej, która w pewnych kwestiach jest ważna.

Dlatego też w systemach prawnych, także polskim, występowały w tej kwestii różne rozwiązania.


Czynności wykonywane w fazie pielęgnacji systemu informatycznego

Pielęgnacja systemu informatycznego polega na wprowadzeniu modyfikacji jego właściwości użytkowych.

Wyróżnia się trzy rodzaje wprowadzanych modyfikacji:

modyfikacje ulepszające: polegają na poprawie jakości oprogramowania; modyfikacje poprawiające: polegają na usuwaniu z oprogramowania błędów popełnionych w fazach określania wymagań, analizy, projektowania i implementacji; modyfikacje dostosowujące: polegają na dostosowaniu oprogramowania do zmian zachodzących w wymaganiach użytkownika lub w środowisku komputerowym.


Po burzliwych poszukiwaniach udało nam się znaleźć mieszkanie, które spełniało te wszystkie punkty.

Mario, wychowany w tropikalnym Cali, gdzie w mieszkaniach instaluje się klimatyzatory i gdzie nigdy przenigdy nie zobaczymy Kolumbijczyka ułożonego na trawniku i opalającego się (częściej natomiast ludzi spacerujących z parasolami podczas słonecznego dnia, chroniąc się w ten sposób przed ostrym światłem i opaleniem), nie rozumiał tych moich potrzeb.

On w Cali cieszył się, kiedy niebo zachodziło chmurami i kiedy na moment można było wyłączyć klimatyzację i wyjść na narożnik, bo tamtędy właśnie wiała charakterystyczna dla cali - bryza z nad Pacyfiku.

Pierwszy raz, kiedy zdałam sobie sprawę, że moje, polskie podejście do światła, do którego Latynosi - szczęśliwcy są przyzwyczajeni i dla których jest ono normalką, pojawiło się podczas pierwszych miesięcy mojego pobytu w Kolumbii, kiedy to przy każdej nadarzającej się okazji kładłam się na trawniku w parku, podciągałam do kolan spodnie i wystawiałam buzię do słońca.

Wielokrotnie znajomi Kolumbijczycy dziwili się temu zachowaniu, chowając się w cieniu i patrząc na mnie dziwnie.

Do czasu kiedy para naszych najlepszych przyjaciół zamieszkała w Galicii - w Hiszpanii i po długiej i chłodnej zimie, kiedy w Santiago de Compostela wyszło pierwsze wiosenne słońce Diana napisała do mnie, że wreszcie rozumie moje leżenie na trawnikach.

Okazało się, że w pierwszych dniach wiosny, dokładnie to samo robią mieszkańcy Galicji.

W parkach i na klombach nie ma gdzie stanąć.

I coś w tym szukaniu słońca i wygrzewaniu się jak jaszczurki jest.

Kolumbijczycy mają to słońce na co dzień.

Są do niego przyzwyczajeni i nie sprawia im różnicy pochmurne popołudnie.

My - którzy tego słońca mamy tylko kilka miesięcy w roku, jesteśmy go spragnieni.

Czujemy się lepiej, kiedy świeci, poprawia nam się nastrój, kiedy niebo jest niebieskie i nie straszne nam nawet czerwone, opalone buzie, przed którymi Kolumbijczycy uciekają.

Mieszkańcy tropikalnych regionów wyśmiewają się nawet z Bogotańczyków i ich czerwonych policzków, kiedy ci, których skóra przyzwyczajona jest raczej do chłodnych, andyjskich wiatrów, spędzają wakacje na nizinie albo wybrzeżu.

Czerwone policzki to symbol bycia "rolo", przyjeżdżającego z "lodówki" czyli Bogoty.


Kilka tygodni temu prowadziliśmy z Mirkiem warsztaty o kulturze 2.0 .

W międzyczasie do sieci swoje relacje oraz materiały z prezentacji wrzucili do sieci dwaj uczestnicy.

Grzegorz Stunża , pedagog z Gdańska pracujący z nowymi mediami pisze na blogu pracownia54 między innymi:

“Jedyne czego mi zabrakło, co prawdopodobnie wynika z przedmiotu dyskusji, to próba sprecyzowania k20, znalezienia jej podstaw, np. w konkretnych ideologiach (np. filozofia GNU, kultura komunitariańska, wizje hipertekstu- Busha, Nelsona, Bernersa Lee itd.), dyskusja o wolnej kulturze, która moim zdaniem jest podstawą dla k20, a także zwrócenia uwagi na silną rolę biznesu w rozwijaniu k20″.

Grzegorz miał bardzo ciekawą prezentację o wirtualnych państwach oraz ich tworzeniu jako działalności edukacyjnej - i co lepsze wrzucił do sieci materiały do swojej prezentacji .

Swoją prezentację w postaci multimedialnej opublikował równiez Marcin Wilkowski, autor świetnego serwisu Historia i Media .

W trakcie warsztatów Marcin opowiadał o tym, jak postrzeganie historii zmienia się pod wpływem mediów - i jak można to tłumaczyć pojęciami związanymi z kulturą 2.0.

“O ile nie ma sensu mocno trzymać się terminu kultura 2.0 i ograniczyć się wyłącznie do używania tego terminu jako ogólnej syntezy zmian obserwowanych na polu praw autorskich, obiegu kultury i relacji między ludźmi w Internecie, to na pewno warto dostrzegać w tym trendzie także zmiany związane z interpretowaniem, poznawaniem i tworzeniem historii”.


Przystąpienie nowych Państw Członkowskich do umów i konwencji, o których mowa w ustępie 6 poniżej, jak również do umów z Białorusią, Chinami, Chile, Mercosur i Szwajcarią zawartych lub podpisanych wspólnie przez Wspólnotę oraz jej Państwa Członkowskie, nastąpi poprzez zawarcie protokołu do takich umów lub konwencji, między Radą Unii Europejskiej, stanowiącą jednomyślnie w imieniu Państw Członkowskich, a państwem lub państwami trzecimi lub organizacją międzynarodową.

Procedura ta pozostaje bez uszczerbku dla kompetencji własnych Wspólnoty i nie wpływa na podział kompetencji pomiędzy Wspólnotą a Państwami Członkowskimi w odniesieniu do zawierania takich umów w przyszłości lub jakichkolwiek innych zmian nie związanych z przystąpieniem.

Komisja prowadzi negocjacje dotyczące zawarcia tych protokołów w imieniu Państw Członkowskich na podstawie dyrektyw negocjacyjnych zatwierdzonych przez Radę, stanowiącą jednomyślnie, oraz w konsultacji z komitetem składającym się z przedstawicieli Państw Członkowskich.

Komisja przedkłada Radzie projekt protokołów, które mają zostać zawarte.

Po przystąpieniu do umów i konwencji, o których mowa w ustępie 2, nowe Państwa Członkowskie nabywają na mocy tych umów i konwencji, takie same prawa i obowiązki jakie mają obecne Państwa Członkowskie.

Na mocy niniejszego Aktu nowe Państwa Członkowskie przystępują do Umowy o Partnerstwie między członkami Grupy Państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z drugiej strony, podpisanej w Cotonou w dniu 23 czerwca 2000 r. [1].

Na warunkach określonych w niniejszym Akcie nowe Państwa Członkowskie zobowiązują się przystąpić do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zgodnie z artykułem 128 tego Porozumienia [2].

Począwszy od dnia przystąpienia, oraz do czasu zawarcia niezbędnych protokołów, o których mowa w ustępie 2, nowe Państwa Członkowskie stosują postanowienia umów zawartych wspólnie przez obecne Państwa Członkowskie oraz Wspólnotę z Algierią, Armenią, Azerbejdżanem, Bułgarią, Chorwacją, Egiptem, byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, Gruzją, Izraelem, Jordanią, Kazachstanem, Kirgistanem, Libanem, Meksykiem, Mołdową, Marokiem, Rumunią, Federacją Rosyjską, San Marino, Republiką Południowej Afryki, Koreą Południową, Syrią, Tunezją, Turcją, Turkmenistanem, Ukrainą oraz Uzbekistanem, jak również innych umów zawartych wspólnie przez obecne Państwa Członkowskie i Wspólnotę przed przystąpieniem.


Niech wszystko, co stoi naprzeciw mnie, będzie tobą.

Ja to straciłem zanim przekroczyłem suchą rzekę – wołam do ciebie z głębokości, obdarz mnie na nowo moim zagubionym smutkiem.

Jestem teraz tylko miejscem – nic nie ma miejsca tylko to miejsce we mnie, wypełnij go prawdziwą rozpaczą.

Rzuć kośćmi moich myśli by stały się harmonią z tobą.

Ja się wycofam.

Jak Bóg się wycofał, robiąc miejsce dla stworzenia.

Ale tu jest próżnia gorącego oddechu ..

Duszę się.

Chwilę jeszcze klęczy, powoli się podnosi.

Podchodzi do ISIS i nakrywa jej stopy, ale zaraz podnosi nakrycie do pasa i za chwileczkę nakrywa ją z piersiami, fałdując całun kilkanaście centymetrów poniżej głowy.

Gasi podświetlenie pod obrazem nad łóżkiem.

Wraca na swoje miejsce przy stoliku.

Wydaje się, że zaczyna zasypiać.

Mija jakiś czas.

Scena się rozświetla.

ISIS leży na łóżku, spoglądając na widownię, jak na początku.

CUT siedzi przy swoim stoliczku.

CUT:

Coś (akcentuje)... coś się powinno stać.

Coś wreszcie powinno się stać.

Rewolucja, wojna, rewolta studencka.

Degradacja bóstw przyjmuje wymiary wprost niespotykane.

Wybiera płytę, włącza DVD, PROJEKCJA: na ekranie pojawia się ISIS i CUT w wojskowych polowych mundurach (może być moro), trzymając się za rękę, przedzierają się przez zawalone gruzem piwnice.

CUT:

Kochaliśmy się na pobojowisku, opatrywaliśmy rannych, opatrywaliśmy siebie…

Opatrywaliśmy siebie.

Zlizywałem z twoich palców cudzą krew, krew umierających.

Codziennie nad Kaplicą Sykstyńską pojawiał się biały dym naszych palących się dusz.

PROJEKCJA: Na ekranie ISIS i CUT w mundurach klękają przed jakimś przydrożnym krzyżem z brzozy, albo obrazkiem postawionym w pustej okiennicy zrujnowanego okna.

Rzucają się na siebie, zaczynają się tarzać w prochu i gruzie.

CUT:

Jeśli Bóg jest miłością, to jak to jest nie być wiernym ani Bogu, ani innym, ani sobie?

PROJEKCJA: (zbliżenie na twarz ISIS):

Kochasz mnie? (w ekstazie).

CUT w odpowiedzi namiętnie ją całuje.

CUT:

Chciałbym być uczciwy i wobec siebie i wobec ciebie.

I wybieram zawsze odpowiedź, która wyrządzi jak najmniej krzywdy.

I tobie, i mi.

Na równi.

Nic dobrego z tego nie wynika.

I w tym TAK – NIE, NIE –TAK jest i Alfa, i Omega.

Zapomniany początek i przeczuwany koniec.

Ale nie ma drogi między nimi, nie ma gruntu dla stóp.

Świat się rodzi na końcu języka, ginie w uchu.

Niektórzy mówią, że wtedy nie przejdzie ci przez gardło fałszywe słowo..

Na sądzie…

Będziesz milczał albo śpiewał.

A tutaj: tak – nie, nie – tak.

I tak nie mam sił, żeby wydobyć, wychować, ucieleśnić to tak, to nie.

Czy jestem letni?

Do kroćset: NIE.


Dziennik Ustaw z 29 grudnia 2009 Nr 223

poz. 1775 z dnia 5 listopada 2009 r.

o zmianie ustawy o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich

1) Art. 1.

W ustawie z dnia 29 czerwca 2007 r. o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich (Dz. U. Nr 133, poz. 921 oraz z 2008 r. Nr 171, poz. 1056) wprowadza się następujące zmiany:

1) w odnośniku nr 1 do ustawy w pkt 13 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 14 w brzmieniu:

" 14) dyrektywy Rady 2008/73/WE z dnia 15 lipca 2008 r. upraszczającej procedury dotyczące podawania i publikowania informacji z dziedziny weterynarii i zootechniki oraz zmieniającej dyrektywy 64/432/EWG, 77/504/EWG, 88/407/EWG, 88/661/EWG, 89/361/EWG, 89/556/EWG, 90/426/EWG, 90/427/EWG, 90/428/EWG, 90/429/EWG, 90/539/EWG, 91/68/EWG, 91/496/EWG, 92/35/EWG, 92/65/EWG, 92/66/EWG, 92/119/EWG, 94/28/WE, 2000/75/WE, decyzję 2000/258/WE oraz dyrektywy 2001/89/WE, 2002/60/WE i 2005/94/WE (Dz. Urz. UE L 219 z 14.08.2008, str. 40).

2) w art. 6 w pkt 2 lit. a otrzymuje brzmienie:

a) systemu teleinformatycznego na potrzeby oceny wartości użytkowej lub hodowlanej;

3) w art. 11 w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

2) systemu teleinformatycznego na potrzeby tych ocen w zakresie dotyczącym poszczególnych gatunków zwierząt gospodarskich.

4) w art. 13 dodaje się ust. 6 w brzmieniu:

Dla rodów drobiu w poszczególnych jego gatunkach, każdego z gatunków zwierząt futerkowych oraz linii hodowlanych pszczół prowadzi się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej tylko jedną księgę.

5) w art. 14 uchyla się ust. 2;


Mówiąc o dziedzictwie PRLu mówi się często o obciążeniu “komunistycznością”, a zapomina się o dziedzictwie “opozycyjności” w nas.

Bycie w opozycji wyostrza i promuje osoby dobre w destrukcji, krytykowaniu i zerojedynkowym stawianiu sprawy na ostrzu noża.

Mało więc wspiera cechy pomagające budować.

Ma więc Pana tata rację.

A może to jest sięgające zaborów krytykanctwo i uwielbienie narzekania?

Czy to się przekłada na kulturę 2.0?

Teoretycznie 2.0 powinno uczyć, ale nie musi.

Czy nie jest bowiem tak, że dość mocno oddzielamy od siebie różne nasze role społeczne i “etyka” zachowania i pracy w nich może być troszkę różna?

Jak w przykładzie z polskim robotnikiem, który w kraju pracuje wolno i nieefektywnie (opier… się) ale jak wyjedzie za granicę to jest bardzo dobrym pracownikiem…


Stormdust jest całkowicie polskim serwisem, dedykowanym zdalnie sterowanym modelom samochodów.

Współpracujemy z serwisami anglojęzycznymi, dzięki czemu możemy prezentować najnowsze wiadomości ze świata samochodów RC , oczywiście w języku polskim.

Ponadto, w oparciu o własne doświadczenia oraz rozmowy z doświadczonymi zawodnikami i modelarzami, publikujemy rzetelnie.

Jeśli chcesz skontaktować się z zespołem tworzącym serwis Stormdust, napisz na adres .

Jeśli masz ogólne pytania związane z modelarstwem, najlepiej zadać je na forum rc-auto .

Mapa serwisu

W dziale Pierwszy model pomagamy dokonać wyboru i zakupu osobom, które dopiero rozpoczynają swoją przygodę z samochodami zdalnie sterowanymi.

W Prezentacjach przedstawiamy modele zaprzyjaźnionych z nami modelarzy.

Są wśród z nich zarówno auta wprost z pudełka jak i wyrafinowane konstrukcje, takie jak bezszczotkowe konwersje modeli nitro i inne ciekawe projekty.

Opisy to szczegółowe recenzje modeli i sprzętu modelarskiego.

Dział Warsztat to ogólne porady techniczne z zakresu obsługi i naprawy zdalnie sterowanych samochodów.

Artykuły techniczne dotyczące konkretnych modeli wydzieliliśmy do osobnych działów w sekcji Więcej o modelach .

Staramy się bywać na lokalnych imprezach, zawodach i spotkaniach modelarskich.

Relacje z nich dostępne są w sekcjach Zawody i Galeria .

Tapety to kolekcja wysokiej jakości oryginalnych tapet na pulpit, oczywiście ze zdalnie sterowanymi modelami samochodów.

Wreszcie dział O nas pozwala dowiedziec się więcej o serwisie


PAN WRONA:

O polu właśnie musimy porozmawiać.

PANI SROKA:

Mamy dla was złe wieści.

Koniec latania na pole.

PANI WRONA:

Tak, koniec.

WRONEK:

Ale dlaczego?

Zawsze tam lataliśmy i nagle-koniec?

PAN WRONA:

To bardzo niebezpieczne, synu.

Zamieszkał tam potwór tysiąc, dwa tysiące, milion ...

PANI SROKA:

Dwa miliony...

PAN WRONA:

Tak, dwa miliony razy groźniejszy od Pana Łasicy.

WRONEK:

I co on nam może zrobić?

PAN WRONA:

Oho – ho!

Gdy pomyślę, co on nam może zrobić, uwierz mi synu, pióra mi na grzbiecie stają dęba!

WRONEK:

E tam, kraczesz, tata.

PANI WRONA:

Jak ty?... do ojca się odzywasz?

SROCZKA:

Skąd wiecie?

Widzieliście już tego Stracha?

PANI SROKA:

A skąd ty, moje dziecko wiesz, jak on się nazywa?....

Byłaś tam!

Ryzykowałaś!

Moja mała, nawet ja, gdy jeszcze byłam małym jajeczkiem, miałam więcej rozumu od ciebie.

Jak mogłaś?

SROCZKA:

Ale mamusiu!

PANI SROKA:

Nie ma „ale”!

My, ptaki, mamy jedno życie i powinnyśmy je szanować.

SROCZKA:

Mamusiu, ale on...

PANI SROKA:

Nie mów mi o nim!

Nie chcę tego słuchać.

Na samą myśl robi mi się, za przeproszeniem, gęsia skórka.

PAN WRONA:

Wronek!

WRONEK:

Co?

To znaczy- słucham tato?

PAN WRONA:

Słuchasz?

To coś nowego.

Słuchaj więc.

Żadnych dzisiaj lotów na pole.

Zostajesz tutaj.

WRONEK:

Tutaj?

PAN WRONA:

Najwyżej po robaka pod drzewo i z powrotem.

I nie waż mi się nigdzie dalej polecieć!

Do Pani Wrony i Pani Sroki:

A my musimy znaleźć jakieś miejsce, które nam zastąpi nasze pole.

SCENA 4

Pole.

Strach na Wróble widzi biegającą w panice Myszkę Polną.

Jest jednak obrażony i odwraca się od niej, gdy ta zbliża się tylko do niego.

MYSZKA POLNA:

Ratunku!

Gdzie tu się schować?

Jastrząb!

Jak mnie zobaczy, już po mnie.

Może tu?

Kuca za gałęzią.

Nie, tu mnie widać.

Mama zawsze powtarzała: „Uważaj na jastrzębie, mają sokoli wzrok.

Dla każdego będziesz podobna do grudki ziemi, ale on cię wypatrzy, jeśli nie schowasz się dobrze”.

A swoją drogą, dlaczego mówi się, że jastrzębie mają sokoli wzrok?

To jaki wzrok mają sokoły?

Ratunku!

Alarm!

Przez widownię, w stronę sceny wędruje Sroczka.

SROCZKA:

Wronek za karę musiał zostać na gałęzi.

Dobrze mu tak.

Mądrala.

Trala- lala.

Tra....

E, jakoś głupio bawić się bez niego.

Ale należało mu się, prawda?

Pewnie, mnie też się należało, ale mi się upiekło.

A Wronek został na tej głupiej gałęzi.

Sroczka widzi biegającą w panice Myszkę Polną.

MYSZKA POLNA:

Alarm!

Lotnik kryj się!

SROCZKA:

A tej co się stało?

MYSZKA POLNA:

Jastrząb na horyzoncie!

Ratunku!

Staje na chwilę.

A to kto?

Ta mała, zadziorna Sroczka, jeśli mnie wzrok nie myli.

Kryj się!

Nie słyszysz?

Jastrząb!

SROCZKA:

Jastrząb... jastrząb...

Aaaa- jastrząb!

Ratunku!

Jastrząb na horyzoncie!

Gdzie ja się biedna schowam?!

Porwie mnie i pożre!

Do ostatniego piórka, do ostatniej kosteczki!

STRACH NA WRÓBLE:

(cicho, do siebie)

Jedna mnie okłamała, druga mnie obrażała.

A ja...

Głośno:

Tutaj, tutaj, ale szybko!

Schowajcie się pod kapotę.

Już!

Nie ma co zwlekać, bo skończy się to źle.

Raz- dwa!


Pisaliśmy niedawno z Mirkiem tekst o roli instytucji publicznych względem kultury 2.0, i jednym z kluczowych wątków była kwestia potrzeby znalezienia aktora zdolnego regulować, uzupełniać, może nawet pilnować komercyjnych pośredników ze świata Web 2.0.

Serwisy społecznościowe wszelkiej maści są oczywiście dziś regulowane, ale jednocześnie są potężnymi pośrednikami w naszych codziennych zachowaniach online.

Przyjęło się im ufać, powierzając im najróżniejsze nasze treści – gdy tymczasem działają one do pewnego stopnia poza naszą kontrolą.

Tradycyjna krytyka serwisów Web 2.0 skupia się na kwestiach związanych z prywatnością i ochroną danych osobowych (wartościach, których utrata zdaje się wielu osobom nie przeszkadzać).

Ale zagrożone jest coś więcej: integralność naszej twórczości (szeroko pojętej), a może nawet tożsamości online (przez analogię do troski o integralność utworu, o której jakiś czas temu pisałem).

W świecie kultury 2.0, zmierzającym coraz bardziej w stronę przetwarzania danych w chmurze, to co piszemy (można na to patrzeć jako na twórczość – można jako na komunikację) jest przechowywane na serwerach firm posiadających serwisy Web 2.0, z których korzystamy).

Mniejsza z tym, że wiele z nich w regulaminach zastrzega sobie prawa do wykorzystywania tych treści.

Ale co zrobić, gdy treści te stają się zagrożone?

Yahoo niedawno ogłosił chęć sprzedaży serwisu Del.icio.us (przez chwilę wyglądało to na plany jego zamknięcia).

Można powiedzieć, że zbiory linków ułożone w kumplonomie to nic ważnego – ale miliony linków są cennym wspólnym zasobem, a wiele osób włożyło dużo pracy w tworzenie tych kolekcji.

Del.icio.us to serwis oświecony, więc daje użytkownikom prawo eksportu danych.

Pytanie jednak, co z nimi zrobić – włożyć do innego serwisu (mniej popularnego, więc z jeszcze mniejszymi szansami na przetrwanie)?

Trzymać na własnym komputerze?

Ale przecież nie o to chodziło.

Tym bardziej, że nawet jeśli zachowamy własne dane, to giną wszystkie połączenia między nimi, linki z innych stron, wreszcie cała warstwa społecznościowa.


Dziadowa Kłoda (stacja kolejowa)

Dziadowa Kłoda – nieczynna stacja kolejowa, na zlikwidowanej linii kolejowej nr 317, w miejscowości Dziadowa Kłoda, w województwie dolnośląskim, w powiecie oleśnickim, w gminie Dziadowa Kłoda, w Polsce.


Pierre Victor Auger

Pierre Victor Auger (ur. 14 maja 1899 w Paryżu, zm. 24 grudnia 1993 w Paryżu) francuski fizyk.

W 1937 został profesorem Sorbony.

W latach (1948–1958) pełnił funkcję dyrektora Departamentu Nauk Przyrodniczych UNESCO.

W latach (1941–1944) mieszkał w USA (Chicago i Nowy Jork).

W latach (1945–1948) był organizatorem szkolnictwa wyższego we Francji.

Prowadził badania nad promieniowaniem kosmicznym.

Jako pierwszy w roku 1938 zbadał i opisał pęki atmosferyczne promieniowania kosmicznego.

Zajmował się również zagadnieniami fizyki anatomicznej.

Auger był odkrywcą zjawiska samojonizacji (tzw. efekt Augera) (1925).

Ogłosił liczne prace z fizyki neutronów, promieni X oraz promieniowania kosmicznego.


Nazajutrz wyjechałem w towarzystwie pewnego mieszkańca Tunisu, nazwiskiem Sid-Ahmet, który naprzód zawiózł mnie do swego rodzinnego miasta, jednego z najrozkoszniejszych w świecie.

Z Tunisu udaliśmy się do Zaguanu, małego miasteczka słynnego z wyrobu czerwonych czapeczek, znanych pod nazwą fezów.

Powiedziano mi, że niedaleko miasta znajduje się szczególniejszy budynek złożony z kaplicy i galerii otaczającej półkolem małą zatokę.

Woda strumieniem wytryskuje z kaplicy i napełnia zatokę.

Dawnymi czasy woda z zatoki wchodziła do wodociągu prowadzącego ją do Kartaginy.

Mówiono także, że kaplica poświęcona jest jakiemuś bóstwu źródła.

Wyobraziłem sobie, szalony, że bóstwem tym jest moja wróżka.

Udałem się do źródła i zacząłem ją z całych sił przyzywać.

Echo mi tylko odpowiedziało.

Wspomniano mi znowu w Zaguanie o pałacu duchów, którego zwaliska leżały o kilka mii w głębi pustyni.

Poszedłem i ujrzałem tam okrągły budynek, w dziwnie pięknym smaku wystawiony.

Spostrzegłem jakiegoś człowieka, siedzącego na zwaliskach i rysującego.

Zapytałem go po hiszpańsku, czy to prawda, że duchy zbudowały ten pałac.

Uśmiechnął się i odpowiedział mi, że jest to teatr, w którym starożytni Rzymianie wyprawiali walki dzikich zwierząt, i że miejsce to, dziś nazywające się el-Dżem, było niegdyś ową sławną Zamą.

Objaśnienie podróżnego wcale mnie nie zajęło; wolałbym był spotkać duchy, które by mi co doniosły o mojej wróżce.

Z Zaguanu udaliśmy się do Kairuanu, dawnej stolicy Mahdich.

Było to ogromne miasto o stu tysiącach mieszkańców, burzliwych i w każdej chwili skłonnych do powstania.

Przepędziliśmy tam cały rok.

Z Kairuanu przeszliśmy do Gadames, małego niepodległego kraiku, który stanowił część Beled-el-Dżeridu, czyli kraju daktylów.

Tak nazywają okolicę rozciągającą się między pasmem Atlasu a piaszczystą pustynią Sahary.

Drzewa daktylowe tak obficie rodzą w tym kraju, że jedno może przez cały rok wyżywić wstrzemięźliwego człowieka, a tacy składają tameczny lud.

Nie brak wszelako i innych środków pożywienia, jak zboże, zwane durrą, oraz barany na wysokich nogach i bez wełny, których mięso jest wyśmienite.

Znaleźliśmy w Gadames wielką ilość Maurów rodem z Hiszpanii.

Nie było pomiędzy nimi ani Zegrysów, ani Gomelezów, wiele jednak rodzin szczerze do nas przywiązanych; w każdym razie, był to kraj zbiegów.

Jeszcze rok nie był upłynął, gdy otrzymałem od mego ojca list kończący się tymi słowy: "Matka każe ci powiedzieć, że wróżki są zwykłymi kobietami i że nawet mają dzieci".

Zrozumiałem, że moja wróżka była podobną do mnie śmiertelniczką, i myśl ta uspokoiła nieco moją wyobraźnię.


Priesnia (rzeka)

Priesnia (ros. Пресня) – niewielka rzeka w centrum w Moskwy, lewy dopływ rzeki Moskwy.

W XIX wieku była potocznie nazywana "Sikorką".

Priesnia płynie na odcinku 4,5 km, obecnie w pełni ujęta w podziemny kolektor.

Swój bieg rozpoczyna w rejonie moskiewskiego dworca Obywatelskiego, przepływa pod parkiem Piotrowskim i uchodzi do rzeki Moskwy w okolicy mostu Nowoarbatskiego.

Priesnia zbiera po drodze wody strug Kabanko i Bubnej.

W dolnym biegu, w pobliżu Białego Domu, pozostałością po niej jest Garbaty most, łączący niegdyś centrum Moskwy z przedmieściami.

Priesnienskie Stawy w moskiewskim zoo są pozostałością jej starorzecza.


Samoświadomość

Samoświadomość - świadomość siebie, zdawanie sobie sprawy z doświadczanych aktualnie doznań, emocji, potrzeb, myśli, swoich możliwości, czy ograniczeń, autokoncentracja uwagi.

Świadomość siebie tu i teraz może prowadzić do rozpoznania wzorców i mechanizmów działania oraz ich przyczyn, co pozwala niekiedy na uwolnienie się od zaburzonych zachowań, np. poprzez zrozumienie ich funkcji i znaczenia.

Zaburzone zachowania czy negatywne emocje wiążą się niekiedy z pozostawianiem jego przyczyn w nieświadomości, na przykład na skutek stosowania mechanizmów obronnych.


Pożądane umiejętności zespołu realizującego określenie wymagań

WMiI Wiki

Podstawowymi umiejętnościami zespołu realizującego określenie wymagań są:

umiejętność wszechstronnej analizy potrzeb klienta; znajomość przepisów i specyfikacji branży w jakiej działa informatyzowana organizacja; umiejętność współpracowania ze specjalistami innych dziedzin, dla których ma powstać oprogramowanie; zdolność logicznego myślenia i twórcza wyobraźnia ; umiejętność przewidywania wszystkich możliwych przypadków tworzonego programu oraz ich konsekwencje; umiejętność współpracy z programistą; kreatywność i niestandardowe ujmowanie problemu, zdolność do koncentracji i podzielności uwagi, dokładność, umiejętność podejmowania szybkich decyzji; umiejętność nawiązywania kontaktów.


Miejska Biblioteka Publiczna oraz Towarzystwo Przyjaciół Ozorkowa zaprasza na prelekcję pt. " Śladami noblistów polskich.

Życie i twórczość H. Sienkiewicza i Wł. St. Reymonta z uwzględnieniem wątków ozorkowskich ".

Spotkanie odbędzie się 11 października br. (środa) o godz. 17.00 w czytelni MBP przy ul. Listopadowej 6.


Zaczęło ją to wszystko drażnić w niewypowiedziany sposób.

Zmieniła się, zbladła.

Czuła się chorą, przebiegały ją nerwowe dreszcze.

Słyszała turkot odjeżdżających dorożek.

Widziała, jak opróżniały się powoli stoliki.

Słyszała głos Porzyckiego, który zaczął opowiadać serię zakulisowych anegdotek.

Lecz ponad wszystko górowało w niej uczucie odczucia smutku i pewnej litości, jakie promieniały ku niej we wzroku siedzącej naprzeciw niej aktorki.

Kilkakrotnie chciała zirytowana odezwać się do Porzyckiego: "Czego chce ode mnie ta wasza Sznapsia?" lecz głos wiązł jej w gardle.

Bo ona bezwiednie czuła, czego chce od niej tamta, która może niedawno, może dni temu kilka "zerwała" po przyjacielsku z tym rozgadanym i ładnym aktorem.

Tamte ciemne oczy spod kapelusza Lamballe mówiły - och!

ile - cały może dramat, umiejętnie ukryty i przyjaźnie upudrowany...

Tuśka to instynktem kobiety czuła i milkła, ziębła, bladła, jakby powiał na nią chłodny, północny wicher, o smutnym, przeciągłym jęku.

Pita zasnęła, lecz Tuśka, ubrana ciągle w swój biały kostium, się po izbach.

Ustawia drobiazgi, bez potrzeby przegląda suknie w szafie, spogląda niekiedy w lustro.

W niepewnym świetle dwóch świec widzi swą twarz jakąś zmienioną, niespokojną, powleczoną mgłą.

Zdaje jej się, że ma gorączkę i drzemie.

Oczywiście zimno jej.

A przecież nie zamyka okna.

Przez firankę bije srebrnymi snopami pęk księżycowych promieni.

Tuśka czuje, że tam poza oknem jest srebro, mgła, czar...

Stanęła i w czar ten daleki patrzy.

Patrzy i myśli, że tam na Wareckiej przed srebrem księżyca zasłania się wszystko szczelnie jak przed mikrobami, które wedrzeć się w zdrowy organizm mogą.

Zasłania się rolety w dziecinnym pokoju, okno zawiesza się jeszcze pledem.

Żebrowski mówi, iż księżyc mu spać nie daje, a on biedny musi się przed biurem wyspać.

Potem ten księżyc, który zawisa nad dachami ociekłymi deszczem i pyłem węgli jest inny, nieprzyjacielski, zimny, jakby z musu zjawiający się o oznaczonej porze.

Światło jego nie otula, nie przenika słodyczą niewymowną, lecz jest natrętne, wrogie, zbyteczne.

I dlatego się przed nim okna tak szczelnie zasłania, dlatego tak się dusze od niego chroni...

To myśli Tuśka i w okno nie zasłonione patrzy.

Jakiś cień miga.

- Pani jeszcze nie śpi?

Porzycki odsuwa bez ceremonii firankę.

W narzuconym na ramiona serdaku stoi w obramowaniu okna.


Niutao

Niutao - wyspa koralowa należąca do archipelagu Tuvalu, o powierzchni ok. 2,53 km².

Liczba mieszkańców: 663 (2002).

Po zachodniej stronie jedna wioska - Tuapa (poczta, szkoła kościół) oraz szpital.

Wewnątrz wyspy niewielka laguna z trzema wyspami.


2009-01-05: Raport ze Strefy Gazy: 5 stycznia 2009

27 grudnia Izrael, w odpowiedzi na jednostronne wypowiedzenie przez Hamas zawieszenia broni, oraz ostrzał terytorium Izraela rozpoczął ofensywę militarną w Strefie Gazy pod kryptonimem Płynny ołów.

Celem są dowódcy i infrastruktura palestyńskiego, radykalnego ugrupowania Hamas.

Operacja objęła głównie Gazę oraz, w mniejszym stopniu, Chan Junis i Rafah.

Według oficjalnych źródeł, izraelskich i palestyńskich, w wyniku izraelskiej operacji zginęło dotychczas około 510 Palestyńczyków w tym 60 cywili (wg ONZ), a ponad 2500 zostało rannych – głównie bojownicy Hamasu.

Z kolei po stronie izraelskiej dotychczas poległo 5 osób - 4 cywili i jeden żołnierz, 37 cywilów zostało rannych, a także 65 żołnierzy odniosło rany podczas operacji lądowej.

Informacje o ofiarach potwierdzają służby ratownictwa medycznego i niezależni obserwatorzy.

3 stycznia Izrael podjął operację lądową w Strefie Gazy.

Zobacz poprzedni raport z Operacji Płynny Ołów

Po dziesięciu dniach od rozpoczęcia izraelskiej ofensywy w Strefie Gazy i dwóch dniach operacji lądowej, Hamas zgłosił gotowość do rozmów z Izraelem.

Delegacja Hamasu pojedzie do Kairu, żeby prowadzić rozmowy o rozejmie za pośrednictwem egipskiego mediatora.

Ehud Barak izraelski minister obrony, przyznał dziś rano (5 I), iż operacja W Strefie Gazy idzie według wcześniejszych założeń.

W nocy na terenie Strefy Gazy zostało zbombardowanych 130 celów.

W tym samym czasie siły lądowe kontynuowały operację w terenie, wspierane przez siły powietrzne i morskie.

W północnych częściach Gazy w nocy toczyły się dalej walki lądowe.

Rannych zostało 10 Izraelczyków.

W dzień rannych zostało kolejnych 5 żołnierzy podczas wymiany ognia w środkowej części strefy.

Z kolei Palestyńczycy podczas dnia wystrzelili 10 rakiet.


Taki będzie ich los w dzień sądu!

Wyprowadziłem was z nicestwa, czyż będziecie niedowiarkami?

Nasienie z którego rozmnażacie się,

Czy jest dziełem człowieka, czy Boga?

Ogłosiłem śmierci wyrok na rodzaj ludzki, i oni temu sprzeciwiać się nie mogą.

Mogę na waszem miejscu postawić innych ludzi, a was zmienić w inny kształt nie znany wam dotychczas.

Wiadomem wam jest o pierwszem stworzeniu, dlaczego nie otworzycie oczu?

Jakie macie wyobrażenie o rolnictwie?

Czy to wy sprawujecie, że nasiona wschodzą?

czy Boska opatrzność jemu wzrost daje?

Mogę je uczynić niepłodnem; a wówczas wy w waszej rozpaczy powiadacie zaraz:

Obciążeni jesteśmy długami, i żniwa zawiodły nasze oczekiwania.

Jakie wyobrażenie macie o wodzie, która wam służy do ugaszenia pragnienia?

Czy wy sprowadzacie obłoki?

Czy potężna moc Boska?

Mogę ją uczynić słoną i gorzką.

Dla czegóż serca wasze są zamknięte dla wdzięczności, a wy sami nieoświeceni.

Jakież wyobrażenie macie o ogniu który rozniecacie w drzewie.

Czy wy dajecie wzrost drzewu, które mu służy za pokarm?

czy twórcza wola Boga?

Utworzyłem je dla waszej nauki i pożytku tych którzy wędrują po pustyniach.

Wysławiaj Imię twojego Boga, Boga Najwyższego!

Nie będę przysięgał na Zachód gwiazd.

Jest to straszna przysięga, czyż o tem nie wiecie?

Że Koran jest księgą szacowną.

Pisaną na tablicy strzeżonej.

Nie dotykajcie się go, nie będąc wprzód oczyszczeni.

Władca bowiem świata, jest jego Twórcą.

Czyż ma być przedmiotem waszych sporów?

Odrzucicież wasz pokarm, albo fałsz mu zadacie?

Skoro kto z was jest blizkim skonu, i dusza go opuszcza.

Wy patrząc na jej rozłączenie, chcielibyście aby napowrót weszła wewnątrz.

Lecz Bóg jest wtedy blisko was, chociaż wy Go nie spostrzegacie.

Jeżeli nie macie być sądzeni i nagrodzeni lub ukarani.

Czemuż nie wstrzymujecie duszy ustępującej.

Powiedźcie li czy jesteście szczeremi.

Jeżeli umierający należy do liczby tych którzy się mają do Przedwiecznego przybliżyć.

Usłyszy: Że pokój, wyborne pokarmy i rozkoszne ogrody będą jego udziałem.


Polityka Jakości Urzędu Miasta Kołobrzeg

Urząd Miasta Kołobrzeg jest jednostką organizacyjną, przy pomocy której, Prezydent Miasta Kołobrzeg wykonuje swoje zadania na podstawie prawa i w granicach prawa oraz dąży do jak najlepszego realizowania zasad samorządności lokalnej ukierunkowanej na rozwój Miasta i udział mieszkańców w zaspokajaniu swoich potrzeb.

STRATEGICZNYM CELEM JAKOŚCI URZĘDU MIASTA KOŁOBRZEG JEST: zaspokajanie zbiorowych potrzeb mieszkańców Miasta Kołobrzeg w drodze świadczenia wysokiej jakości usług publicznych w zakresie administracji samorządowej.

Miarą poziomu osiągnięcia celu jest deklarowane zadowolenie mieszkańców Kołobrzegu.

Cel ten zamierzamy osiągnąć przez:

skuteczną realizację zadań określonych w przepisach prawa; sprawne i kompetentne załatwianie spraw w terminach i trybach określonych w przepisach prawa i w obowiązujących procedurach; dążenie do jak najpełniejszego zaspokajania wymagań i oczekiwań Klientów; zapewnienie profesjonalnej przyjaznej obsługi Klientów oraz stałe podnoszenie poziomu świadczonych usług i ciągłe doskonalenie komunikacji pomiędzy Klientem, a Urzędem; dostępność usług i traktowanie wszystkich Klientów w ten sam sposób; podnoszenie kwalifikacji oraz kompetencji pracowników zatrudnionych w Urzędzie; wdrażanie nowoczesnych technik i rozwiązań w zakresie zarządzania Urzędem; zatrudnianie pracowników posiadających niezbędną wiedzę teoretyczną, kwalifikacje i wysokie umiejętności praktyczne.

Utrzymując i doskonaląc skuteczność Systemu Zarządzania Jakością wg normy PN – EN ISO 9001:2009 potwierdzamy wiarygodność podejmowanych przez nas działań, uzyskując w efekcie zadowolenie Klienta.

Prezydent Miasta Kołobrzeg deklaruje swoje osobiste zaangażowanie w dążeniu do osiągnięcia strategicznego celu jakości oraz zapewnienie zasobów i powszechne zaangażowanie wszystkich pracowników w sprawy doskonalenia systemu oraz podnoszenia jakości usług świadczonych przez Urząd Miasta Kołobrzeg.


W polskiej lidze koszykarzy rozpoczęła się faza play-off, co oznacza, że mecze są często, nadszedł czas weteranów itd.

Częste mecze to częste wizyty na stronie ligi .

Dlaczego więc na tym nie skorzystać i nie wprowadzić nagle rejestracji użytkowników?

Ograniczenie dostępu nie dotyczy wszystkich informacji na stronie, ale mimo to jest ciosem poniżej pasa.

Oglądasz serial?

Wszystko wyjaśni się w ostatnim odcinku?

To płać.

Oczywiście rejestracja jest zupełnie bezpłatna .

W końcu moje imię i nazwisko, telefon, adres domowy i zgoda na otrzymywanie spamu od sponsora ligi nie są nic warte.

Chcesz posłuchać mądrości Radka Hyżego , to poczytaj o najnowszej karcie kredytowej.

Czy wypowiedzi Radosława są dla mnie warte więcej niż dla banku dane o moich dochodach (te akurat podaje się opcjonalnie)?

Czy skoro i tak dostaję tyle spamu (zamówionego i niezamówionego), to czemu jeszcze jedno źródło miałoby mi zaszkodzić?


Świetny artykuł z “The Rolling Stone”, tytuł wszystko tłumaczy.

“Miliardy dolarów zostały zaprzepaszczone na skutek procesu przeciw Napsterowi - wtedy właśnie wytwórnie same siebie zniszczyły - mówi Jeff Kwatinetz, CEO firmy The Firm.”


Obelisk przy ulicy Lindleya

Zabytkowy obelisk znajduje się u zbiegu ulic Lindleya i Nowogrodzkiej.

Wystawiony w roku 1799, pierwotnie upamiętniał likwidację cmentarza przy szpitalu Dzieciątka Jezus, który wtedy miał siedzibę w rejonie dzisiejszego Placu Powstańców Warszawy.

Po przeniesieniu szpitala w roku 1901 pod adres Lindleya 4 (wtedy jeszcze był to fragment ulicy Żelaznej) umieszczony został na obecnym miejscu.

Opis

Wykonany z piaskowca pomnik o wysokości około dwóch metrów posadowiony jest na trójstopniowej podstawie i składa się z prostopadłościennego cokołu i czworościennego smukłego obelisku.

Na przedniej płycie cokołu zachowany pierwotny napis z roku 1799: "Boże bądź miłościw zmarłym w szpitalu r. 1757 a tu do 30.000 pogrzebionym AD 1799".

Na tylnej ścianie w płycinie znajduje się wyrysowany plan dawnego cmentarza na rzucie prostokątnego trapezu, wraz z długościami każdego z boków podanymi w łokciach-odpowiednio 53, 75, 83 i 69 łokci.

Na bocznych płaszczyznach cokołu znajdują się dwie inskrypcje z roku 1901: "Przeniesiony z dawnego szpitala 1901" oraz na drugim "Szczątki zmarłych pochowane na cmentarzu św. Wincentego 1901".

Obecnie piaskowiec z którego wykonany jest obelisk nosi ślady silnej erozji.


2008-09-29: PiS: zastopować plany resortu edukacji

Politycy Prawa i Sprawiedliwości poprą protest rodziców przeciwnych obniżeniu wieku szkolnego z 7 do 6 lat.

Sprawa reformy oświatowej będzie traktowana przez PiS priorytetowo – czytamy w „Rzeczpospolitej”.

„Szkoły nie są przygotowane do jednoczesnego wprowadzenia do nich sześciolatków.

Klasy będą zatłoczone, trzeba będzie wprowadzić zajęcia dodatkowe” – ostrzega Przemysław Gosiewski, szef Klubu PiS.

Według gazety, na solidarności posłów z rodzicami przeciwnymi posłaniu o rok młodszych dzieci do podstawówek od 2009 r. partia Jarosława Kaczyńskiego może zyskać przychylność wyborców.

W głównej mierze rodziców, którzy sprzeciwiają się planom oraz narzekają na brak woli debaty ze strony minister edukacji Katarzyny Hall.

MEN do tej pory nie zaprosiło ich reprezentantów na rozmowy.

Jak się okazuje, pomysł na wcześniejsze posłanie dzieci do podstawówek nie podoba się nie tylko ich rodzicom, ale i dużej części polskiego społeczeństwa.

Jak wynika z sondażu przeprowadzonego w zeszłym tygodniu dla „Forum” w TVP, tylko 31 proc. badanych popiera plany ministerstwa, a aż 65 proc. badanych mówi „nie” dla reformy oświatowej.

Prawo i Sprawiedliwość chce plany minister zahamować.

W ostatecznym razie liczy na pomoc prezydenta Lecha Kaczyńskiego, który ma zwołać posiedzenie z udziałem wszystkim uczestników konfliktu.


Dziennik Urzędowy Ministra Pracy i Polityki Społecznej Nr 3 z 1 września 2010

Pozycja Nr 13

DECYZJA NR 5 MINISTRA PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ z dnia 14 lipca 2010 r. w sprawie powierzenia Departamentowi Pożytku Publicznego w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej, zwanemu dalej " Departamentem ", reprezentowanemu przez Dyrektora Departamentu Pożytku Publicznego - jako Beneficjentowi systemowemu - realizacji projektu systemowego pt. " Model współpracy administracji publicznej i organizacji pozarządowych -wypracowanie i upowszechnienie standardów współpracy ", współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki (PO KL), Priorytet V Dobre Rządzenie, Działanie 5.4 Rozwój potencjału trzeciego sektora, Poddziałanie 5.4.1 Wsparcie systemowe dla trzeciego sektora Pozycja Nr 12


xxx, dzień dobry

dzień dobry, ja chcę zapytać FILLER żeby być na Dworcu Zachodnim FILLER z Sadyby na Dworzec Zachodni na piętnastą trzydzieści to jak mam jechać i

ale od pętli Sadyba?

od Sadyby

ale z pętli tej na Sadybie?

z pętli FILLER od ulicy Bonifacego

FILLER Bonifacego gdzie, przy Klarysewskiej.

przy Sobieskiego?

przy Klarysewskiej

przy Klarysewskiej i na którą ma pani być?

FILLER na piętnastą trzydzieści

już mam

na piętnastą

trzydzieści znaczy, jest bezpośredni autobus tam na pętlę na Zachodni - sto siedemdziesiąt dwa, on jedzie około czterdziestu minut

FILLER...

z Klarysewskiej FILLER piętnasta trzydzieści tam ___ na miejscu, tak?

tak...

proszę pani, no jest czternasta czterdzieści dwa, wtedy chyba byłby najbezpieczniejszy, bo później jest pięćdziesiąt jeden...

czternasta czterdzieści dwa

tak...

trzydzieści pięć do czterdziestu minut jedzie...

a wcześniejszy?

FILLER czternasta dwadzieścia dziewięć

czternasta dwadzieścia dziewięć, dwadzieścia dziewięć, czterdzieści dwa i pięćdziesiąt jeden

tak...

tak

dobrze...

dobrze to dziękuję

proszę bardzo

do widzenia

do widzenia


Ubuntu - System Za Darmo

Serwis Ozorków.net przygotował dla swoich użytkowników DARMOWE płyty z oprogramowaniem Ubuntu.

Można je otrzymać w Miejskiej Bibliotece Publicznej, przy ul. Listopadowej 6b.

Opakowanie zawiera dwie płyty CD.

Jedna instalacyjna, druga tzw. LIVE, która pozwala zapoznać się z systemem nie instalując go na dysku twardym komputera.

Czerwone opakowanie zalecane jest dla komputerów na platformie Intel x86 (procesory Intela oraz AMD 32bit), natomiast żółte dla platform AMD64/EM64T (m.in. dla 64 bitowego procesora AMD).


Bielawy (Toruń)

Bielawy, dzielnica Torunia w jego wschodniej części, między Grębocinem na północy a osiedlem Na Skarpie i lasami na południu.

W części wschodniej i południowej Las Bielawski, leśnictwo, płynie Struga Lubicka.

Charakter osiedla

W latach 1934-195?

istniała gmina Bielawy.

Od zachodu graniczy z Rubinkowem, od północy z Grębocinem, od wschodu z Abisynią i Lubiczem Dolnym, od południa z Kaszczorkiem i osiedlem Na Skarpie.

Osiedle o przeważającej zabudowie jednorodzinnej, wraz z kościołem, pocztą, dwoma hotelami, dużym zespołem sklepów i kilkunastoma mniejszymi.

W mniejszym stopniu także pokryte lasami i terenami parkowymi.

Niewielką część osiedla (od południa) stanowi zespół kilku supermarketów, fabryka TZMO, Straż Pożarna oraz tereny działkowe.

Infrastruktura

Osiedle posiada duże Toruńskie Centrum Handlowe BIELAWY.

Na jego terenie znajduje się kilka supermarketów: Carrefour, Leroy Merlin, Jysk, apteka, placówki usługowe, galeria handlowa, restauracje, dwa hotele, dwie stacje benzynowe, 3 salony samochodowe, wiele parkingów.

W środku osiedla w 2007 rozpoczyna się budowa nowoczesnej szkoły.

W pobliżu (na osiedlu Rubinkowo i na Skarpie) znajduje się kilkanaście szkół, przedszkoli, gimnazjów, wiele basenów, sklepów, ośrodków zdrowia, 3 stacje benzynowe.

Komunikacja:

autobusowa - linie MZK, TKA i mniejszych przewoźników prywatnych.

tramwajowa - linia tramwajowa nr 1 i 4 w południowej części, przy osiedlu Rubinkowo.

Planowane połączenie linii nr 2 (Curie-Skłodowskiej) z linią 1 i 4 (Olimpijska) przez ulicę Olsztyńską oraz budowa obok Straży Pożarnej nowej zajezdni tramwajowej.

samochodowa: od północy i południa osiedle okalają dwie drogi krajowe, służące także komunikacji miejskiej.

Łatwy dojazd do innych części Torunia.

* droga krajowa nr 15 z kier.

Inowrocławia, Poznania, Wrocławia do Olsztyna

* droga krajowa nr 80 z kier.

Lubicza i Warszawy w kier.

Bydgoszczy

* droga wojewódzka nr 654 - początek drogi w kier.

Złotorii, Grabowca i Silna

kolejowa: w północnej części stacja kolejowa PKP Toruń Grębocin.

autostradowa - we wschodniej części osiedla przebiega

* autostrada A1

*węzeł drogowy Toruń-Lubicz (bezkolizyjny) - - -

Zabytki

Przy Szosie Lubickiej, znajduje się zabytkowe założenie parkowe, zajmujące powierzchnię 3,4 ha.

Wchodzi w skład dawnego zespołu dworsko-parkowego z końca XVIII wieku (folwarku biskupów włocławskich).

Obecna jego forma przestrzenna ukształtowana została na przełomie XIX i XX wieku.

Ważnym elementem układu jest dwór, usytuowany na skraju parku, na terenie między parkiem a ogrodami użytkowymi.

Z trudem można dziś odnaleźć dawny układ przestrzenny tego założenia, który zdążył porosnąć dziką roślinnością.


Niedzielne spotkanie tym razem zdecydowanie zdominowały modele o napędzie nitro.

Po raz kolejny mieliśmy przyjemność gościć Tomka z Savagem oraz Draxana z Jamminem X2 CRT i Losi LST2.

Ekipę Stormdust wśród modeli nitro reprezentował Adam z HPI Hellfire oraz Bazyl z Hot Bodies D8.

W Jamminie Draxana pojawił się nowy silnik Sirio .24.

Po rozwiązaniu początkowych kłopotów z doborem świecy, okazał się on być idealny do tego modelu.

Pracował stabilnie i miał więcej niż dość mocy na nasz kręty tor.

Ostatecznie Jammin' poległ na jednej z hopek i zakończył spotkanie z pękniętym usztywnienim podwozia.

Na spotkaniu lekkie obrażenia w postaci złamanego amortyzatora odniósł również Savage Tomka.


Opis okoliczności wypadku:

Skoczek wykonywał skok na zadanie FF (free fali, czyli wolne spadanie w różnych sylwetkach) w grupie trzech skoczków z wysokości 4000m.

Skoczek, który uległ wypadkowi dodatkowo był wyposażony w kamerę, dwa wysokościomierze akustyczne i wysokościomierz analogowy.

Po wykonaniu przez skoczka 42 sekund opóźnienia, otworzył czaszę główną spadochronu.

W pierwszej fazie po otwarciu czaszy, nastąpiło skręcenie linek nośnych wzdłuż ich osi, nierównomierne, lewoskrętne w stosunku do ciała skoczka.

" Slajder " zatrzymany w połowie długości linek dodatkowo ograniczył oddziaływanie powietrza na czaszę.

Ciężar skoczka obciążał bardziej prawą stronę czaszy, co powodowało gwałtowny, stromy lot z obrotami w prawo.

W wyniku takiego lotu ciało nie nadążało za ruchem czaszy.

Czasza w stosunku do skoczka wykonała pełen obrót, co częściowo uwolniło splecione linki i nastąpiło obciążenie lewej strony czaszy.

Spowodowało to z kolei serię obrotów czaszy w lewo, w stromym opadaniu.

Serie obrotów w przeciwnych kierunkach powtarzały się wielokrotnie.

Czasza obracała się do tyłu w stosunku do ciała skoczka, co utrudniało lub ograniczało widoczność ziemi.

W dalszej części skoku, skoczek spadał plecami do ziemi, aż do zderzenia się z nią.

Mimo udzielonej pomocy, w wyniku rozległych obrażeń ciała, skoczek, nie odzyskawszy przytomności zmarł, po przewiezieniu do szpitala.

Przyczyna wypadku:

Państwowa Komisja Badania Wypadków Lotniczych, zwana dalej " PKBWL ", ustaliła, że przyczyną wypadku był błąd skoczka, który polegał na niewyczepieniu taśm nośnych czaszy głównej-eliptycznej o bardzo dużym obciążeniu powierzchni nośnej -niezwłocznie po zidentyfikowaniu nieprawidłowości polegającej na skręceniu linek nośnych i nieotwarciu spadochronu zapasowego.

Okolicznością sprzyjającą zaistnieniu wypadku było stosowanie praktyki postępowania w przypadku skręcenia linek nośnych, dopuszczającej próbę ich rozkręcenia, bez względu na parametry czaszy.

Niewykluczone, że na powstanie obrotów czaszy miały wpływ:

- sposób ułożenia spadochronu;

- nadmierne obciążenie jednostkowe czaszy;

- otwarcie czaszy przy prędkości większej niż maksymalna.

Niewykluczone, że w końcowym etapie opadania mogły wystąpić zaburzenia orientacji i szybkości reakcji lub nawet częściowe zaburzenie świadomości w wyniku wykonanych, wielokrotnie podczas ruchu wirowego niekontrolowanych obrotów ciała