Po drugie, atak na Wałęsę jest jawnie ahistoryczny .

W powiedzeniu „wszyscy jesteśmy Bolkami” (w każdym razie: my wszyscy, którzyśmy w roku 1981 mieli więcej niż 18 lat…) jest wiele obiektywnej racji.

Bez względu na ówczesne poglądy polityczne i sytuację społeczną, wszyscy byliśmy wtedy obserwowani i na tysiące sposobów „sprawdzani”.

Byle głupi awans w zakładzie pracy, byle wyjazd na zagraniczne stypendium czy kontakt z cudzoziemcem oznaczał wysyłanie „zapytań” do „organów”, które wszak były niesłychanie rozbudowane; niemal każdy miał więc z nimi do czynienia, świadomie czy nie.

A już ludzie, zajmujący jakiekolwiek istotne pozycje zawodowe czy należący do tzw. dzisiaj „celebrytów” – bez najmniejszej wątpliwości.

Więc jestem niemal pewien, że o każdym z nas są gdzieś tam stosowne (czy raczej: niestosowne) dokumenty.

Znam na przykład osobę o lata świetlne w ogóle odległą od jakiejkolwiek polityki, która w latach 70. całkowicie przypadkowo zawarła czysto towarzysko znajomość z jakimiś miłymi studentami z Chin; no i przez kilka lat musiała się z tych kontaktów spowiadać na Rakowieckiej.

Pytana, mówiła prawdę; protokoły przesłuchań podpisywała.

Pewno więc dziś panowie z IPN uznali by ją za TW…

Powtarzam: świadomy – a częściej nieświadomy – kontakt z owymi „organami” miał prawie każdy z nas.

Niektórzy mieli w dodatku nieszczęście podpisać jakiś protokół lub zobowiązanie do zachowania spotkania w tajemnicy; nic ponadto.

I co z tego?

Czy dziś mają mieć prawo do życia ci tylko, których wówczas zapudlono lub w inny sposób sekowano?

Z punktu widzenia macierewoczoidów – pewno właśnie tak.

Ale moim zdaniem jest to chore.

Po trzecie – w tej rozgrywce w ogóle przecież nie chodzi o Wałęsę, który dziś jest już w dużej mierze obiektem muzealnym.

I nie o prawdę, bowiem gdyby to o nią chodziło – sprawa byłaby podjęta już przed laty.

I z pewnością nie chodzi tu o lata siedemdziesiąte, tylko co najwyżej o prezydenturę LW, jeszcze zaś bardziej o zdezawuowanie Okrągłego Stołu.

W sumie, jest to wynik bardzo nieładnej osobistej zemsty Kaczorów i S-ki za doznane wówczas upokorzenia i przegraną w związku z obaleniem paranoidalnego rządu Olszewskiego.

Oraz chęć wbicia motłochowi w puste łby, że Okrągły Stół był zdradą, nie sukcesem.

Bo „gdybyśmy wówczas wywieszali komuchów na latarniach, to dziś świat byłby piękny”.

Czyli o konsekwentne lansowanie kompletnie przecież skompromitowanej idei IV RP…


Do tej pory energia elektryczna pozyskiwana z ziemniaków była przedmiotem jedynie szkolnych lub domowych eksperymentów.

Naukowcy postanowili zbadać ukryty potencjał ziemniaka na poważnie.

Wykorzystując proste ogniwo galwaniczne naukowcom z Jerozolimy udało się pokazać, że gotowane ziemniaczki mogą być całkiem wydajnym źródłem prądu.

Wytworzenie energii elektrycznej z ziemniaków możliwe jest dzięki połączeniu ich w tak zwane ogniwo galwaniczne.

Są nim dwie elektrody (metale) zanurzone w elektrolicie, czyli substancji zdolnej do przenoszenia ładunku między elektrodami.

Kiedy zachodzą reakcje między elektrodą, a elektrolitem produkowany jest prąd.

Ligi Galvani prowadził obserwacje produkcji prądu z tkanek zwierzęcych już w latach 80. XVIII wieku.

Nazywał to wtedy „zwierzęcym prądem”.

Dopiero Aleksandro Volta odkrył, że nie jest to kwestia organizmu żywego, a elektrolitu, którym mogą być np. soki warzyw lub owoców.

Ciekawostkę stanowi fakt, że Volta sprawdzał wytworzone napięcie własnym językiem.

Do sporządzenia tradycyjnej ziemniaczanej baterii wystarczą jedynie dwa ziemniaki, dwa ocynkowane gwoździe, dwie miedziane monety, trzy kable i urządzenie na baterie.

Dziecinnie proste:

Nowy projekt opiera się na dokładnie tej samej zasadzie działania, z kilkoma małymi różnicami.

Okazało się bowiem, że ugotowanie ziemniaków pozwala na uzyskanie 10 razy więcej prądu niż w przypadku surowych bulw.

Aby maksymalnie zwiększyć wydajność baterii pokrojono ziemniaki w prostopadłościenne bloki o wymiarach 29mm x 50 mm x 90mm.

Tak przygotowany kawałek ziemniaka znajdował się pomiędzy dwiema płaskimi elektrodami (cynkowa i miedziana), przyłożonymi do największych ścian.

Podczas eksperymentów zasilano w ten sposób dwie diody elektroluminescencyjne (ang. light-emitting diode – LED).

Wyniki testów były zaskakujące.

Napięcie nominalne baterii z ziemniaka to ok. 0.79V, a czas działania dochodził nawet do kilku dni.

Dla porównania, alkaliczna bateria AA (popularny ”paluszek”) generuje napięcie rzędu 1.51V.

Mimo, że ziemniaczana bateria daje o połowę mniej prądu jest dużo bardziej ekonomiczna.

Kiedy obliczono koszty budowy i eksploatacji ogniwa, i porównano z kosztami baterii AA okazało się, że prąd z ziemniaków kosztuje 9 USD/kWh, podczas gdy ten z baterii AA – 450 USD/kWh.

Różnica chyba nie wymaga komentarza.

Po kukurydzy, pszenicy i ryżu ziemniak jest jednym z najbardziej popularnych plonów na świecie.

Co roku produkuje się 323 mln ton ziemniaków, przy czym ponad 30% pochodzi z krajów rozwijających się.

Jeśli opisane eksperymenty zostaną potwierdzone ziemniaki mogą stanowić wielką szansę w krajach, gdzie elektryczność ciągle jest luksusem.


Marian Subocz

Marian Subocz (ur. 28 sierpnia 1947 w Wałczu) – polski ksiądz katolicki, kanonik, prałat i kapelan honorowy papieża, kapłan diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej, doktor teologii.

Od 21 czerwca 2007 dyrektor Caritas Polska.

Święcenia kapłańskie otrzymał 17 czerwca 1973 z rąk biskupa Ignacego Jeża.

Objął obowiązki wikariusza w parafii Mariackiej w Kołobrzegu (do 1974), następnie kapelan biskupa Ignacego Jeża.

W latach 1974-1982 studiował na Papieskim Uniwersytecie Salezjańskim w Rzymie filologię klasyczną oraz starochrześcijańską.

W latach 1982-1993 pracował w Wyższym Seminarium Duchownym Diecezji Koszalińsko-Kołobrzeskiej w Koszalinie, gdzie służył jako prefekt i rektor.

W 1991 r. jako gospodarz seminarium witał w tym budynku Jana Pawła II, który odbywał IV Pielgrzymkę do Ojczyzny.

Biskup koszalińsko-kołobrzeski Czesław Domin, który był przewodniczącym Komisji Charytatywnej Konferencji Episkopatu Polski, w 1993 poprosił ks. Mariana by w Warszawie stworzył struktury Caritas Polska.

Do 1994 był pierwszym dyrektorem Caritas po wojnie.

Ks. Subocz jest twórcą akcji Wigilijnego Dzieła Pomocy Dzieciom, to dzięki jego inicjatywie na polskich stołach w Boże Narodzenie pali się świeca Caritas.

Zainicjował także kwartalnik "Caritas", który ukazuje się do dziś.

Przy współpracy z Caritas we Freiburgu stworzył także fakultet Caritas przy ówczesnej Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie - dzisiejszym UKSW.

Studiują tam przyszli pracownicy największej charytatywnej organizacji kościelnej.

Dziełem ks. Subocza są także stacje opieki Caritas, gdzie pomoc znajdują osoby chore.

Zorganizował też pierwsze szkolenia dla księży-dyrektorów diecezjalnych Caritas w Wiedniu, Brukseli i Niemczech.

Był także w Bośni, gdy wybuchła tam wojna, zorganizował pomoc dla ofiar konfliktu - m.in. 40 wagonów węgla dla ludności cywilnej.

W 1994 r. ks. Marian Subocz otrzymał nominację na zastępcę sekretarza generalnego KEP.

Był nim wtedy bp Tadeusz Pieronek.

Współorganizował również VI pielgrzymkę Ojca Świętego Jana Pawła II do Polski w 1997 r.

W 1998 r. został skierowany do Biura Konferencji Episkopatów Unii Europejskiej w Brukseli.

Śledził tam sprawy dotyczące rozszerzenia Wspólnoty Europejskiej (Polska była wtedy krajem kandydującym).

W 2001 r. powrócił do kraju z własnej inicjatywy.

Biskup koszalińsko-kołobrzeski Marian Gołębiewski powierzył mu największą parafię w diecezji pw. św. Maksymiliana Marii Kolbe w Słupsku w dzielnicy Zatorze.


Pierwszy raz pokłóciliśmy się pierwszego listopada, we Wszystkich Świętych.

Zaczęły się pierwsze, jesienne dni, rano była mgła.

Wyciągnęła z szafy płaszcz po babci, z brzydkiego, granatowego materiału, pod szyją zapięła kołnierz z lisa.

Usta podkreśliła czerwoną pomadką, do ręki wzięła starą torebkę.

- Nie pójdziesz tak ubrana – uparłem się – ubierz się normalnie, tak jak kiedyś.

Niewzruszona stała przed lustrem i poprawiała włosy.

Włożyła znicze do brązowej torby z kruszącego się skaju, na dłonie naciągnęła koronkowe rękawiczki.

Przyglądałem się zniekształconej przez toporne ubranie sylwetce, walcowatym łydkom, niemodnym butom.

Zmienił się nawet jej zapach, pachniała starością, zleżałym ubraniem, brakiem świeżości.

Z trudem rozpoznawałem w niej atrakcyjną kobietę, z którą kilka miesięcy temu brałem ślub.

- Wolałbym, żeby się roztyła – powiedziałem cicho.

Nie ruszyłem się z miejsca, nawet wtedy, gdy wyszła z mieszkania.

Patrzyłem jak idzie ulicą Robotniczą, stawiając stopy szeroko, jak kaczka kołysała się na boki.

Kto rzucił na nią czar, pozbawił uroku, finezji, wdzięku?


Bombek I (herb szlachecki)

Bombek I - polski herb szlachecki.

Opis herbu

Na tarczy dwudzielnej w słup w polu I ściętym srebrnym po pięć róż czerwonych ukośnie w krzyż, w polu II czerownym na złotej koronie lew złoty wspięty w koronie.

Nad hełmem korona.


Sanktuarium Wambierzyckiej Królowej Rodzin

Bazylika w Wambierzycach - barokowa bazylika znajdująca się w Wambierzycach.

Wybudowana została w latach 1715 - 1723.

W roku 1936 papież Pius XI nadał kościołowi tytuł bazyliki mniejszej.

Historia

Obecna bazylika stoi na wzgórzu, gdzie w XII wieku w niszy wysokiego drzewa umieszczono figurkę Matki Boskiej.

Według kronik w 1218 roku ociemniały Jan z Raszewa odzyskuje w tym miejscu wzrok.

Po tym zdarzeniu do Wambierzyc zaczęło podróżować wielu pielgrzymów.

Wkrótce pod drzewem z figurką postawiono ołtarz, a po bokach lichtarz i chrzcielnicę.

W 1263 roku na wzgórzu powstaje drewniany kościół.

W 1512 roku Ludwik von Panwitz stawia większą świątynię wybudowaną z cegły.

Zostaje on jednak zrujnowany podczas wojny trzydziestoletniej.

W latach 1695-1711 powstaje nowy renesansowy kościół, który jednak szybko zaczyna się walić i zostaje rozebrany w 1714 roku.

W latach 1715-1723 powstaje kolejna świątynia wybudowana przez hrabiego Franciszka Antoniego von Goetzen, która przetrwała do dziś.

17 sierpnia 1980 roku papież Jan Paweł II dokonał koronacji figurki Matki Bożej nadając jej tytuł Wambierzyckiej Królowej Rodzin.


Birma a internet

Niezwykle interesujący tekst na temat presji, jaką podczas pokojowych manifestacji mnichów na działania rządzącej Birmą junty wywiera internet, zamieściło BBC.

Bohaterką artykułu jest Myint Myint San, mieszkająca obecnie w Tajlandii uczestnczka zrywu w Birmie w roku 1988.

San porównuje sytuację sprzed 19 lat do obecnych wydarzeń - fala protestów z roku 1988 została zignorowana przez światową opinię publiczną, choć śmierć poniosły wtedy 3 tysiące osób.

Obecna rozprawa z domagającymi się demokratycznych zmian mnichami nie jest tak krwawa, jednak naciski na rządzących Birmą są nieporównanie silniejsze.

San uważa, że dzieje się tak za sprawą internetu i telefonów komórkowych - podejmowane przez birmańskie władze próby ich blokowania są coraz bardziej efektywne, ale z kraju wciąż wyciekają informacje i zdjęcia.

Niedawno czytałem nową książkę znakomitego szkockiego medioznawcy, Briana McNaira - Cultural Chaos.

McNair koncentruje się w niej na rozwoju globalnej sfery publicznej (przyspieszonym przez wydarzenia 11 września) i podkreśla, że przy wszystkich swoich wadach, zglobalizowane media mają rewolucyjne znaczenie dla dokonujących się na świecie przemian.

W tym środowisku to internet jest kluczowym łącznikiem, z którego korzystają inne środki przekazu.

I choć globalnej sferze publicznej można zarzucić że jest chaotyczna, to nie ma wątpliwości, że i tak osłabia autorytaryzm.

To co dzieje się w Birmie może być tego dowodem.

Oczywiście mam świadomość, że w tym stwierdzeniu można dopatrzyć się szukania łatwego alibi - możemy poczuć się troszkę lepiej zakładając, że medium z którego korzystamy pomaga uczestnikom birmańskiego zrywu.

Mam jednak nadzieję, że jest w tym choć trochę racji.


Punktem wyjścia dla Benklera jest analiza ekonomiczna, ale to z wykształcenia prawnik, więc nic dziwnego, że szuka następnie drugiego dna.

Potem trzeciego, czwartego...

" Bogactwo sieci ", instrukcja do rozdziałów 1-6.

Rozdział 1 - Wprowadzenie Cała książka w pigułce.

Przed zażyciem skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Jeśli przełkniesz bez trudu - to książka dla Ciebie, nawet najbardziej zawiłe rozważania przeczytasz od razu.

Jeśli nie - wciąż możesz dać reszcie rozdziałów szansę, a wprowadzenie przeczytać sobie na końcu.

Chociaż to właśnie tu Benkler wyjaśnia, że nie jest anarchokomunistą.

Rozdział 2 - Wybrane cechy ekonomiczne produkcji informacji oraz innowacyjności.

Właściwie dlaczego informacja nie powinna być przedmiotem własności tak samo jak samochód?

Czy prawo powinno uwzględniać różne strategie produkcji i wymiany informacji?

Dlaczego oparcie się na prawach wyłącznych faworyzuje jeden model, który Benkler niewinnie nazywa Myszką Miki?

Rozdział 3 - Produkcja partnerska i dzielenie się Istota rozważań Benklera.

Może o kilka zdań za dużo, ale jeśli pominie się rozdział o produkcji partnerskiej, to można już zacząć się zastanawiać, czy jak na przycisk do papieru ksiązka nie jest jednak zbyt nieporęczna.

Rozdział 4 - Ekonomika produkcji społecznej Produkcja partnerska to piękna teoria, ale czy to przypadkiem nie Adam Smith przewraca się w grobie?

Chyba jednak nie, Benkler konsekwentnie dowodzi, że produkcja społeczna, to nie to samo co gospodarka uspołeczniona.

To więcej liberalizmu w liberalizmie niż na Wall Street.

Rozdział 5 - Wolność osobista - autonomia, informacja i prawo.

Masz problemy z zasypianiem?

Dość rozwlekłe tłumaczenia prostej prawdy, że duży wybór jest dobry.

Owszem, ciekawe, ale następne rozdziały są ciekawsze.

Rozdział 6 - Wolność polityczna - część 1; Problem ze środkami masowego przekazu.

Rozważania o tym, jak działają media i dlaczego, a w nagrodę bardzo ciekawa historia radia i tabelka, która wyjaśnia jak to się dzieje, że większość stacji telewizyjnych pokazuje seriale.


HTTP jest protokołem bezstanowym.

Oznacza to, że protokół nie posiada wbudowanego sposobu utrzymania stanu pomiędzy dwiema transakcjami.

Kiedy użytkownik żąda jednej strony, a później następnej, HTTP nie jest w stanie określić, czy oba żądania pochodzą od tego samego użytkownika.

Obsługa sesji polega na zapisywaniu plików tymczasowych na dysku twardym serwera.

Sesje w PHP są prowadzone przez unikatowy identyfikator sesji ( session id - sid ), kryptograficznie losową liczbę.

Identyfikator sesji jest generowany przez PHP i przechowywany po stronie klienta podczas trwania sesji.

Może on być przechowywany w komputerze użytkownika jako cookie lub przekazywane przez URL.

Przekazywanie SID przez URL

Jako przykład posłuży strona forum.wmii.pl .

Po zalogowaniu otrzymujemy adres typu http://forum.wmii.pl/index.php?sid=3c633f5c458e342a8c679063f56c08c7.

Wartość przypisana do sid to właśnie nasz identyfikator.

W PHP dostępna jest zmienna $SID , którą możemy wydrukować.

Przy aktywowanej opcji session.use_trans_sid SID będzie automatycznie dodawany w przypadku ścieżek względnych.

Ciasteczka (cookies)

Ciasteczka stanowią niewielkie pliki na dysku twardym klienta, przesyłane do serwera przez przeglądarkę WWW podczas wystąpienia żądania HTTP.

Mają one postać klucz-wartość.

Zarządzanie sesjami oparte na adresach URL wnosi dodatkowe niebezpieczeństwo w porównaniu do zarządzania sesjami opartego na ciasteczkach.

Użytkownicy mogą wysłać URL, który zawiera aktywny numer sesji do znajomych przez e-mail lub użytkownicy mogą zapisać URL zawierający SID do zakładek i wchodzić na stronę zawsze z tym samym numerem sesji.

Są to powody odchodzenia od wykorzystywania adresu URL do przekazywania identyfikacji sesji.

We współczesnych przeglądarkach wykorzystanie ciasteczek jest powszechne i praktycznie każda przeglądarka akceptuje ciasteczka lub w najgorszym przypadku zadaje użytkownikowi pytanie o zgodę na przyjecie i obsługę ciasteczka.

PHP może być skonfigurowany na rożne sposoby na naszym serwerze.

W celu ustalenia, które z opcji PHP są aktywne w naszej instalacji, możemy posłużyć sie funkcja phpinfo .

Należy przygotować plik, którego treść składa się jedynie z wywołania tej funkcji.


Luigi Scala

Luigi Scala (ur. 25 stycznia 1979 r. w Vico Equense) – włoski wioślarz.

Osiągnięcia

Mistrzostwa Świata – Lucerna 2001 – ósemka ze sternikiem wagi lekkiej – 4 miejsce .

Mistrzostwa Świata – Sewilla 2002 – ósemka ze sternikiem wagi lekkiej – 1 miejsce .

Mistrzostwa Świata – Mediolan 2003 – ósemka ze sternikiem wagi lekkiej – 5 miejsce .

Mistrzostwa Świata – Gifu 2005 – ósemka ze sternikiem wagi lekkiej – 1 miejsce .

Mistrzostwa Świata – Eton 2006 – ósemka ze sternikiem wagi lekkiej – 1 miejsce .

Mistrzostwa Świata – Monachium 2007 – ósemka wagi lekkiej – 3 miejsce .

Mistrzostwa Świata – Poznań 2009 – ósemka wagi lekkiej – 1 miejsce .


Spadły ceny akcji Google i Microsoft.

Google rozminął się z prognozą, rzekomo z powodu nadmiernego wzrostu zatrudnienia, Microsoft radził sobie lepiej niż zapowiedział, ale popłynął razem z Googlem.

Tymczasem Facebook kupił Parakey, start-up rozwijający internetowy system operacyjny, a Microsoft zapowiedział , że także włącza się do internetowej konwergencji.

Facebook to iPhone lipca, choć wciąż trochę na wyrost .

Zresztą dopóki nie pojawi się oferta biznesowa, Facebook będzie raczej oczkiem w głowie socjologów.

Otwarta platforma Facebooka pozwala jednak na tworzenie nowych aplikacji, a Parakey to open source , stworzone przez jednego z inicjatorów Firefoksa.

Parakey działał jednak w podziemiu i wiadomo tylko, że miał mieć licencję podobną do Firefoksa - ponieważ jednak do tej pory żadne oprogramowanie nie zostało wydane, to nawet gdyby miał Affero GPL , Facebook może to dowolnie zmienić.

Ale to właśnie otwartość Facebooka może sprawić, że pojawią się poważne biznesowe aplikacje i wkrótce stanie się on nowym Salesforcem .

Tymczasem LG wprowadziło telefon z łatwym dostępem do usług Google.

Nuda, pisze się, przecież są przeglądarki specjalne dla telefonów, jest iPhone, po co komu takie proste aplikacje.

Tymczasem w wielu krajach brak infrastruktury fizycznej powoduje, że jeśli dostęp do internetu się pojawi, to najpierw przez marne komórki.

iPhone dla Afryki, Indii i Indonezji?

Raczej Nokia 1100 .

Co ma na takim urządzeniu większe szanse: wodotryski Facebooka, czy proste aplikacje Google?


4) nakładają na licencjobiorcę obowiązek niewykorzystywania licencjonowanych know-how lub praw własności przemysłowej na obszarze pokrywającym się z obszarami, na których prowadzą działalność inni licencjobiorcy;

5) nakładają na licencjobiorcę obowiązek nieprowadzenia aktywnej sprzedaży towarów objętych licencją na obszarach, na których prowadzą działalność inni licencjobiorcy, w szczególności przez podejmowanie działań reklamowych lub promocyjnych skierowanych do nabywców mających siedzibę albo miejsce zamieszkania na tych obszarach, tworzenie oddziałów lub organizowanie centrów dystrybucji na tych obszarach;

6) nakładają na licencjobiorcę obowiązek oznaczania towarów objętych licencją znakiem towarowym, innym znakiem odróżniającym lub nazwą licencjodawcy w okresie obowiązywania porozumienia, pod warunkiem że nie zakazują umieszczania informacji, że licencjobiorca jest producentem towarów objętych licencją;

7) nakładają na licencjobiorcę obowiązek ograniczenia produkcji towarów objętych licencją do wielkości, jaka jest konieczna do produkcji jego własnych towarów lub jaką licencjobiorca jest w stanie sprzedać jako integralną część, część zamienną lub część w inny sposóbzwiązaną ze sprzedażą jego własnych towarów, pod warunkiem że wielkość produkcji towarów objętych licencją jest dowolnie ustalana przez licencjobiorcę.

Wyłączenie stosuje się również do porozumień zawierających postanowienia, które:

1) nakładają na licencjobiorcę obowiązek nieujawniania całości lub części licencjonowanego know-how także po ustaniu porozumienia, nie dłużej jednak niż przez okres, w którym licencjonowane know-how jest niejawne;

2) nakładają na licencjobiorcę obowiązek nieudzielania sublicencji lub nieprzenoszenia praw i obowiązków wynikających z licencji na osoby trzecie;

3) nakładają na licencjobiorcę obowiązek niekorzystania z licencjonowanych know-how lub praw własności przemysłowej po ustaniu porozumienia, pod warunkiem że know-how pozostaje niejawne lub prawa własności przemysłowej nadal korzystają z ochrony;

4) nakładają na licencjobiorcę obowiązek udzielenia licencjodawcy licencji wzajemnej na wszelkie udoskonalenia lub nowe zastosowania towarów objętych licencją, pod warunkiem że:


Jonas Gunnarsson

Jonas Gunnarsson (ur. 8 września 1977 r.) – szwedzki snowboardzista.

Jego najlepszym wynikiem na mistrzostwach świata jest 11 miejsce w halfpipe'ie na mistrzostwach w San Candido.

Nie startował na igrzyskach olimpijskich.

Najlepsze wyniki w Pucharze Świata osiągnął w sezonie 1996/1997 kiedy to zajął 9 miejsce w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji halfpipe'a zdobył małą kryształową kulę.

W 2003 r. zakończył karierę.


Feliks Krzemiński

Feliks Krzemiński (ur. 8 czerwca 1925) – polski polityk, poseł na Sejm PRL VIII kadencji.

Życiorys

Uzyskał wykształcenie podstawowe.

W 1980 uzyskał mandat posła na Sejm PRL VIII kadencji w okręgu Płock.

Zasiadał w Komisji Komunikacji i Łączności, Komisji Planu Gospodarczego, Budżetu i Finansów oraz w Komisji Obrony Narodowej.


Dziennik Urzędowy Ministra Obrony Narodowej z 27 czerwca 2008 Nr 12 poz. 145

POROZUMIENIE O WSPÓŁPRACY między MINISTREM OBRONY NARODOWEJ i ZWIĄZKIEM OFICERÓW REZERWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ im. MARSZAŁKA JÓZEFA PIŁSUDSKIEGO zawarte w Warszawie w dniu 4 czerwca 2008 r.

Mając na uwadze potrzebę wspólnego działania na rzecz obronności państwa, jak również potrzebę utrwalania więzi byłych żołnierzy zawodowych z Siłami Zbrojnymi Rzeczypospolitej Polskiej, w poczuciu wspólnego obowiązku wobec Ojczyzny, a także kształtowania patriotycznych, proobronnych i obywatelskich postaw młodzieży, Minister Obrony Narodowej oraz Związek Oficerów Rezerwy Rzeczypospolitej Polskiej im. Marszałka Józefa Piłsudskiego ● wpisany do Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS 0000081647, reprezentowany przez Prezesa Zarządu Głównego Stanisława Tomaszkiewicza zawierają porozumienie następującej treści:

§ 1.

Komórki organizacyjne Ministerstwa Obrony Narodowej, a także jednostki organizacyjne podległe Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowane, zwane dalej " resortem obrony narodowej " oraz Związek Oficerów Rezerwy Rzeczypospolitej Polskiej im. Marszałka Józefa Piłsudskiego, zwany dalej " Związkiem ", będą współpracować ze sobą w celu:


Rozbieżności między aspektem form w BT a aspektem prasłowiańskim (staro-cerkiewno-słowiańskim) sięgają 3040%.

Możemy je tłumaczyć [1] niedokładnością metody, podobnie jak czynił to Cybulski w przypadku swojej metody słowotwórczej (trudno oczekiwać, że Psałterz floriański odwzorowywać będzie w sposób idealny zapośredniczony u Hieronima oryginał hebrajski – BH), lub [2] faktycznymi odstępstwami stanu średniowiecznego od stanu prasłowiańskiego w zakresie dawnych czasowników aspektualnych (TEL DK, TEL NDK).

Wydaje się, że bliższe prawdy jest wyjaśnienie [1] – aspekt w BT, będący odbiciem aspektu w BH, niekoniecznie musi zgadzać się w każdym przypadku z aspektem czasownika w Fl I. Określanie rodzaju czynności hebrajskich czasowników na podstawie jedynie tłumaczenia łacińskiego prowadzić musiało od czasu do czasu do odstępstw, do rozbieżności między tłumaczeniem z oryginału (BT) i tłumaczeniem z tłumaczenia (Fl I).

Ponieważ w zakresie tematu czasu teraźniejszego stosunki prasłowiańskie w grupie słów aspektualnych (TEL DK, TEL NDK) są w Fl I zachowane, rozsądnie jest przypuszczać, że i w obrębie form czasu przeszłego aspekt prajęzyka jest utrzymany bez wielkich zmian (w ok. 100%).

Oczywiście, rozumowanie to ma walor jedynie probabilistyczny.

Żeby określić jednoznacznie znaczenie rodzajowe form czasu przeszłego w Fl I musielibyśmy albo odwołać się do metody Krążyńskiej [1974], metody o ograniczonym zakresie zastosowania, albo rozpocząć analizy kontekstowe (których tutaj chcieliśmy uniknąć).


Fundacja Nowe Media zaprasza na sesję na temat roli mediów w sprawie krzyża na Krakowskim Przedmieściu.

Spotkanie odbędzie się w sali konferencyjnej Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich przy ul. Foksal 3/5 w czwartek, 7-go października w godzinach 10.30 – 13.30.

Partnerem Fundacji w tym przedsięwzięciu jest Centrum Monitoringu Wolności Prasy, a patronem medialnym Polska Agencja Prasowa.

10.30- 11.00 - wprowadzenie, prezentacja wydarzeń i najważniejszych wątków sprawy (Robert Bogdański, Fundacja Nowe Media) 11.00 – 12.00 - panel dyskusyjny dotyczący relacji reporterskich w najgorętszym okresie konfliktu o krzyż w dniach 3-10. sierpnia z udziałem: reporterki radiowej Janiny Jankowskiej, szefa internetowego Radia Wnet, Krzysztofa Skowrońskiego, zastępcy redaktora naczelnego Przekroju, Marka Zająca, publicysty Piotra Zaremby.

Moderatorem dyskusji będzie Wiktor Świetlik z Centrum Monitoringu Wolności Prasy.

12.00 – 13.00 - panel dyskusyjny dotyczący polityki redakcyjnej z udziałem: zastępcy redaktora naczelnego Polsatu, Bogusława Chraboty, redaktora naczelnego Newsweeka, Wojciecha Maziarskiego, redaktora naczelnego Gazety Polskiej, Tomasza Sakiewicza, szefa działu opinii Gościa Niedzielnego, Bogumiła Łozińskiego.

Moderatorem dyskusji będzie Robert Bogdański z Fundacji Nowe Media.

Jako wprowadzenie do panelu wyemitujemy wypowiedzi szefów znaczących mediów, m.in. redaktorów naczelnych Gazety Wyborczej i Rzeczpospolitej.

13.00 – 13.30 - prezentacja dotycząca języka stosowanego w debacie publicznej w sporze o krzyż na Krakowskim Przedmieściu.

Autorem jej będzie dr Rafał Zimny z Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy, autor m.in. książki „Słownik polszczyzny politycznej po roku 1989”.

Transmisja na żywo z sesji " Media a sprawa krzyża ", dostępna będzie od godz. 10.30 pod adresem www.telewizjanasza.pl .

Przeprowadzona zostanie przez ekipę polityczni.pl Wojciecha Nomejki.

W czasie sesji zadamy pytania o rzetelność relacji reporterskich, o to, co sprawiło, że to samo zgromadzenie jedni obserwatorzy odebrali jako „radosny happening”, zaś inni jako „manifestację pogardy”.

Będziemy się też zastanawiać nad wzajemnym odniesieniem informacji i komentarzy.

Redaktorów naczelnych zapytamy o politykę redakcyjną, jaką przyjęli wobec „sprawy krzyża”.

O to, co uznali w tej sprawie za najistotniejsze dla swoich odbiorców i co leżało u podstaw takiej decyzji.

Zapytamy też, dlaczego pewne wątki lub informacje uwypuklili, a inne uznali za nieistotne i nie zdecydowali się ich przekazać.

Postaramy się też odpowiedzieć na pytanie, jak media posługiwały się w tym przypadku językiem, na ile służył wyjaśnieniu sprawy i dialogowi, w jakiej mierze zaś pokonywaniu adwersarzy, bądź wykluczeniu z dyskursu przeciwnika.

Przejrzymy słowa-klucze, które były w powszechnym obiegu w czasie trwania konfliktu o krzyż i prześledzimy, skąd się w obiegu wzięły.

Do udziału w sesji i dyskusji zapraszamy dziennikarzy, studentów dziennikarstwa, blogerów i młodzież związaną z Fundacją Nowe Media i wszystkich chcących wziąć udział w dyskusji.

Materiały powstałe w związku z sesją i na sesji zostaną użyte w celach szkoleniowych przez Fundację Nowe Media i zostaną opublikowane na stronach internetowych Fundacji.

Organizator konferencji: Fundacja Nowe Media, ul. Puławska 39 lok. 30, 02-508 Warszawa, tel.: 22 380 61 12.


Nie jest też przypadkiem , że język Esperanto jest traktowany jako mieszanka językowa.

Musi tu zostać też nadmienione, że Esperanto od 1887 r. rozwinęło się w dużej części spontanicznie.

Interesującą analizę strachu przed Esperanto podaje Claude Piron w swym dziele: " Studium psychologii reakcji".

Cytując: "Esperanto występuje jako język- intruz w świecie, gdzie każdemu narodowi przypisany jest język.

Esperanto pokazuje że język nie musi być prezentem minionego wieku, lecz może powstać z czystej konwencji.

Dla Esperanto kryterium poprawności jest niezgodne z jego autorytetem lecz z komunikatywnym działaniem.

Z tym właśnie porusza Esperanto to, co leży głęboko i to, co zazwyczaj nie widzi światła dziennego.

To co związane jest zazwyczaj z porządkiem klasyfikacji języków, irlandzki, niderlandzki, francuski, czy angielski nie znajdują się według wielu ludzi na tym samym poziomie.

Gdy tylko ludzie mówiącymi różnymi językami sięgną po Esperanto, aby móc się między sobą komunikować, ranga ich języków narodowych straci na swym znaczeniu."

Esperanto zarzucano także bycie eurocentrycznym.

Dziwnym sposobem niektórzy z krytyków często kompromitują się, gdy określają angielski lub hiszpański jako język międzynarodowy.

Krytyka ma jedno prawdziwe sedno: patrząc językowo-naukowo, Esperanto jest ukształtowane w wielu względach z języków indoeuropejskich.

Esperanto wychodzi też z Europy wschodniej i utrzymuje dziś pewne europejskie ukształtowanie.

Esperanto nie przyjęło jednak indoeuropejskich impulsów w ciągu swego rozwoju.

Wielu, którzy uważają Esperanto za godne poparcia zrzeka się z przyczyn pragmatycznych uczenia tego języka.

Wykorzystują natomiast swój cenny czas na uczenie się jednego z " wielkich " języków.

Innych zwolenników Esperanto powstrzymuje bezsilność z powodu postawienia w dzisiejszym świecie języka angielskiego na pierwszym miejscu.

Esperantystom zawsze w nauce tego języka towarzyszył idealizm.

Istnieją także błędne informacje dotyczące języka Esperanto, które powodują że ludzie wierzą, że Esperanto jest zbawiennych środkiem przeciwko konfliktom i wojnom.

Poza tym trafia się często na publicystów, którzy twierdzą że Esperanto nie żyje.

Spekulacje na temat przyszłości języka Esperanto są zbyteczne.

Powinno zostać podkreślone, że Esperanto istnieje, że Ruch Esperancki jest pod względem liczby członków stabilny i że esperanto znajduje żywe, praktyczne zastosowanie w świecie.

Także pośród anarchistów.


Do półmetka zbliża się budowa nowej remizy Państwowej Straży Pożarnej w Ozorkowie.

Obecnie musi ona korzystać z gościny druhów z OSP.

Prace przy wznoszeniu własnej strażnicy zawodowi strażacy zaczęli przed rokiem.

Inwestycję wyceniono na 2 mln zł.

Na razie prace pochłonęły 900 tys. zł.

Istniało zagrożenie, że przed zimą trzeba go będzie zostawić bez dachu i okien.

Jednak wojewoda dołożył na czas 200 tys. zł.

Obecnie trwają prace tynkarskie i instalatorskie.

Za dwa tygodnie zostaną zamontowane wrota do garaży.

Na ten rok mamy zagwarantowane 760 tysięcy złotych.

Będziemy się starali o dodatkowe pieniądze od wojewody.

Jeśli dostaniemy jeszcze 300 - 400 tysięcy złotych, to inwestycję będzie można zakończyć w tym roku - mówi brygadier Bogusław Czekała, komendant powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w Zgierzu.

- Bez dodatkowej pomocy, strażnica będzie gotowa na przełomie kwietnia i maja przyszłego roku.

Wprawdzie zdecydowana większość prac zakończy się znacznie wcześniej, ale nie chcemy się spieszyć z przeprowadzką.

Do nowej siedziby przeniesiemy się, gdy wszystko będzie zapięte na ostatni guzik.


Actio negatoria

Actio negatoria – skarga negatoryjna (przecząca), w prawie rzymskim, powództwo służące właścicielowi do ochrony własności kwirytarnej, przed naruszeniami o charakterze innym niż pozbawienie posiadania.

Charakterystyka powództwa

Skarga negatoryjna była jednym z najstarszych środków petytoryjnych – należała do skarg cywilnych.

Należała do actiones in rem, gdyż powodem mógł być każdoczesny właściciel zaś pozwanym każda osoba naruszająca własność jego rzeczy, np. kierując na nieruchomość przykre wyziewy (immissiones), czy też zachowując się tak, jakby przysługiwała jej jakaś służebność na niej.

Powód przy pomocy actio negatoria domagał się stwierdzenia, że pozwanemu nie przysługuje żadne prawo do rzeczy.

Powód musiał tylko udowodnić swoje prawo do rzeczy oraz fakt jego naruszenia przez pozwanego.

Sąd domniemywał, że własność jest wolna od obciążeń.

Przerzucało to na pozwanego ciężar udowodnienia, że przysługuje mu jakieś prawo na spornej rzeczy, którego treść wykonywał.

Pozwany miał obowiązek zwrócić lub wynagrodzić właścicielowi pobrane korzyści lub poczynione szkody.

Właściciel mógł się ponadto domagać od pozwanego odpowiedniego zabezpieczenia (ustanowienia kaucji), iż nie ponowi on naruszeń (cautio de amplius non turbando).


Beskidy zbudowane są z fliszu .

Flisz powstał w głębokim zbiorniku morskim, a sa to naprzemianlegle ułożone skały: zlepieńce, łupki ilaste, piaskowce i margle.

Po osadzeniu się skał fliszowych nastąpiło fałdowanie osadów.

Najwyższe pasma Beskidów /Beskid Makowski, Beskid Żywiecki, Gorce, Beskid Sądecki/ są zbudowane ze skał fliszowych, w których znaczny jest udział piaskowców, ponieważ są to skały bardzo odporne.

W miejscach, w których dużo materii organicznej zostało przysypanej osadami powstały złoża ropy naftowej i gazu ziemnego.

Kotlina Jasielsko - Krośnieńska i Pogórze Jasielski są to najstarsze w Polsce rejony wydobycia tych surowców.

Przez ponad 100 lat eksploatacji ropa naftowa i gaz ziemny uległy wyczerpaniu.

W Bóbrce koło Krosna Ignacy Łukasiewicz zbudował pierwszy szyb naftowy, dokonał destylacji ropy naftowej i wydzielił z niej naftę.

W 1853 r. Ignacy Łukasiewicz skonstruował pierwszą lampę naftową.

Dziś w Bóbrce znajduje się skansen przemysłu wydobywczego.

Beskid Sądecki charakteryzuje się bogactwem źródeł mineralnych.

Powstały tu uzdrowiska: Krynica Zdrój, Muszyna, Żegiestów Zdrój i Piwniczna.

Pieniny

Jest to wapienny pas skałkowy o długości około 30 km, podzielony przez przełomy Dunajca na trzy części.

Pasmo Pienin ma od 2 do 6 km szerokości.

Najbardziej znanym szczytem Pienin są Trzy Korony /982 m n.p.m./, jednak najwyższym szczytem są Wysokie Skałki /1052 m n.p.m./.

Do głównych atrakcji w Pieninach należy spływ tratwami po Dunajcu ze Sromowiec Niżnych do Szczawnicy.

W Szczawnicy i Krościenku są wody mineralne zakwaszone dwutlenkiem węgla /szczawy/.

Wiele kontrowersji budziła budowa zapory wodnej w Niedzicy i zbiornika wyrównawczegow Sromowcach Wyżnich.

W Niedzicy warto zwiedzić dobrze zachowany zamek, a w Czorsztynie - tylko ruiny.

Tatry są najwyższym pasmem w Karpatach, przełęcz Liliowe dzieli Tatry na część wschodnią i zachodnią.

Tatry Wschodnie są zbudowane z granitu, sa wyższe od Tatr Zachodnich.

W polskich Tatrach Wysokich znajduje się 12 stawów /jezior polodowcowych/ o powierzchni powyżej 1 ha,najbardziej znane to: Morskie Oko, Czarny Staw, Wielki Staw, Czarny Staw Gąsiennicowy.

W Tatrach Wschodnich zachował się krajobraz polodowcowy wysokogórski.

Tworzą go jeziora polodowcowe, kotły, U - kształtne doliny, żleby i stożki piargowe.

Tatry Zachodnie są niższe, zbudowane ze skał wapiennych, występuje tu wiele form krasowych podziemnych /stalaktyty, stalagmity, korytarze w Jaskini Mroźnej, Zimnej lub Lodowej/ oraz powierzchniowych.

Biesczady sa to równolegle do siebie ułożone grzbiety o stromych stokach, pooddzielane szerokimi obniżeniami.

Cechą charakterystyczną Bieszczadów jest niskie położenie górnej granicy lasu /na wysokości około 1200 m n.p.m./ oraz brak piętra boru świerkowego.

Ponad górną granica lasu występują już tylko łąki górskie zwane połoninami.


W listopadzie i grudniu Fundacja Nowe Media przeprowadzi 12 warsztatów dziennikarskich dla najmłodszych.

W ramach zajęć na Uniwersytecie Dziecięcym UNIKIDS animatorka fundacji – Anna Mańkowska - przekaże dzieciom podstawy wiedzy medialnej i umiejętności dziennikarskich.

Warsztaty skierowane są do dzieci ciekawych świata, które chciałyby się dowiedzieć jak wygląda praca w redakcji prasowej, radiowej oraz telewizyjnej.

Terminy warsztatów w Jaworznie:

2.11.2010 – warsztaty dla dzieci w wieku 6-7 lat;

2.11.2010 – warsztaty dla dzieci w wieku 10-12 lat

9.11.2010 – warsztaty dla dzieci w wieku 6-7 lat;

9.11.2010 – warsztaty dla dzieci w wieku 8-9 lat

16.11.2010 – warsztaty dla dzieci w wieku 6-7 lat;

16.11.2010 – warsztaty dla dzieci w wieku 10-12 lat

23.11.2010 – warsztaty dla dzieci w wieku 6-7 lat;

23.11.2010 – warsztaty dla dzieci w wieku 8-9 lat

w Katowicach:

Styczeń 2011 – warsztaty dla dzieci w wieku 6-7 lat;

Styczeń 2011 – warsztaty dla dzieci w wieku 10-12 lat

Styczeń 2011 - warsztaty dla dzieci w wieku 6-7 lat;

Styczeń 2011 - warsztaty dla dzieci w wieku 8-9 lat

Można już przeczytać qmamy, stworzone podczas warsztatów!


Biberach (Riß) (stacja kolejowa)

Biberach (Riß) – stacja kolejowa w Biberach an der Riß, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia, w Niemczech.

Znajdują się tu 3 perony.


Nie, nie są to imiona wszystkich Transformersów - lecz nazwy programów stosowanych przez firmę MediaDefender do zanieczyszczania / walki z sieciami wymiany torrentów.

Dla tych, którzy nie śledzą sprawy - różnorakie wewnętrzne komunikacje tej firmy, w szczególności masa emaili, wyciekały w ostatnich dniach dzięki działaniom grupy o nazwie MediaDefender-Defenders, i oferuje fascynujący wgląd we front działań anty-pirackich.

Nazwy programów, języków programowania, itp. to bardzo fajna sprawa - tak jakby informatycy z pożytkiem kondensowali zdolności lingwistyczne, trudne do wykorzystania w ich zawodzie, na tym jakże krótkim odcinku.


To, że tak powiem, pierwsza część.

Druga część dotyczy kwestii tych dwóch ustaw.

Jakie tu Socjaldemokracja Polska ma propozycje?

Oczywiście jeśli chodzi o ustawę proponowaną przez panią poseł Kidawę-Błońską, powinna ona być przedmiotem dalszych prac.

Mam problem z ustawą proponowaną przez pana posła Gowina, zgadzam się bowiem z wypowiedziami państwa, którzy mówią, że ta ustawa faktycznie zahamuje ten proces, to znaczy nie wyeliminuje go zupełnie, ale go zahamuje.

Na przykład pańska propozycja, żeby odmówić prawa selekcjonowania – selekcja to brzmi groźnie.

Tutaj chodzi po prostu o to, żeby nie wszczepiać zarodków, które są obciążone wadą genetyczną.

To państwo chcecie, żeby wszczepić, a następnie żeby kobieta, która ma prawo do aborcji zgodnie z obecną, restrykcyjną ustawą, podawała się aborcji?

Tak?

Proszę państwa, to jest dopiero humanitarne, to jest wielki humanitaryzm.

To jest słabość pańskiego projektu, panie pośle, pan sobie pewnie z tego zdaje sprawę.

Tak na dobrą sprawę z tego punktu widzenia powinienem, już został złożony taki wniosek, przychylić się do tego wniosku, jednak nie przychylę się z jednego powodu.

Pan poseł Gowin wykazał się wielką odwagą cywilną.

Pan poseł Gowin, wbrew stanowisku hierarchów, wbrew stanowisku biskupa Hosera i groźbie ekskomuniki, wystąpił z tym projektem i nadal go popiera.

Wicemarszałek Ewa Kierzkowska:

Dziękuję.

Poseł Marek Borowski:

Jeśli ten projekt zwycięży, jeśli będzie tu jako sprawozdanie komisji, będę głosował przeciwko niemu, żeby sprawa była jasna...

Wicemarszałek Ewa Kierzkowska:

Dziękuję uprzejmie.

Poseł Marek Borowski:

…bo będziemy mówili o czymś, co ma wejść w życie.

Jeśli chodzi o możliwość dalszych prac, to chciałbym w pewnym sensie uhonorować to, że w taki sposób pan się zachował.

Te słowa chciałbym skierować do tych wszystkich, którzy nie kierują się własnym sumieniem, a przykazaniami Kościoła.

Otóż…

(Poseł Czesław Hoc: A skąd pan wie?)

Nie wiem, mówię, do tych, którzy…

(Głos z sali: Nie wie, a mówi.)

Panie pośle…

Wicemarszałek Ewa Kierzkowska:

Panie marszałku, uprzejmie panu dziękuję.

Poseł Marek Borowski:

Niech pan słucha, do tych, którzy, bo są tacy, którzy kierują się sumieniem i są tacy, którzy chcą się kierować przykazaniami Kościoła, choć sumienie mówi im coś innego.

Otóż, proszę państwa, chciałbym przypomnieć, niektóre przykłady przytaczał już pan poseł Balicki.

W XIV w. Kościół zakazywał sekcji zwłok.

Pytam, kto miał rację: Czy ci, którzy dokonywali tych sekcji, uczyli się, jak leczyć ludzi, czy Kościół?

Kto miał rację?

Kopernik i ci katolicy w owym czasie, w tym Galileusz i Giordano Bruno, którzy bronili teorii Kopernika, czy Kościół, który jej zakazywał, a jednego z nich spalił na stosie.

Galileusza uznał dopiero i usprawiedliwił w 1992 r. Jan Paweł II.

Wicemarszałek Ewa Kierzkowska:


Europa jest tym kontynentem, na którym występuje największy odsetek gruntów ornych – gruntów przeznaczonych pod uprawę.

Ponad 30% powierzchni kontynentu charakteryzuje się tego typu użytkowanie ziemi.

Oznacza to, że znaczne obszary mają dogodne warunki dla prowadzenia gospodarstw rolnych.

Rozległe niziny na zachodzie, które znajdują się w strefie wpływów klimatu umiarkowanego ciepłego morskiego, niziny w południowej części (Padańska, Węgierska) sprzyjają uprawie zbóż – szczególnie pszenicy, buraków cukrowych, słoneczników.

Długość okresu wegetacyjnego , która rozumiana jest jako liczba dni z średnią dobową temperaturą powyżej 5°C, trwa tu nawet ponad dziewięć miesięcy.

Wyżynne obszary na wschodniej Europie pokrywają w znacznej części najżyźniejsze gleby świata – czarnoziemy.

Pomimo wpływu klimatu kontynentalnego obszary te otrzymują wystarczające opady, aby można było bez przeszkód prowadzić gospodarkę rolną.

Wyżyny i góry usytuowane na południu, położone są w obrębie korzystnego klimatu śródziemnomorskiego.

Ich nasłonecznione stoki to bardzo korzystne tereny, słynące między innymi do uprawy winorośli.

Jednakże obszar ten charakteryzuje się stosunkowo niewielką wydajnością.

Wartości plonów – wielkości zbiorów z ha nie są duże.

W Grecji i Hiszpanii nie przekraczają one 40dt/ha, a we Włoszech osiągają około 50dt/ha.

Cechą wielu regionów rolniczych jest niedobór wilgoci.

Konsekwencją górzystego ukształtowania powierzchni jest istnienie płytkich gleb.

Dlatego też produkcja towarowa koncentruje się wokół upraw owoców cytrusowych, winogron, oliwek.

Umiarkowany i śródziemnomorski klimat jest dogodny do prowadzenia hodowli.

Ukształtowanie powierzchni i warunki glebowe nie stanowią także bariery na znacznych obszarach.

Jednakże duża gęstość zaludnienia w obrębie pasa nizin, w zachodniej i środkowej części Europy sprawia, że pastwiska nie mogą zajmować znacznych powierzchni.

Dogodnymi rejonami do prowadzenia wypasu na dużych powierzchniach są wyżyny Europy Wschodniej oraz rozległe terenu naturalnych łąk w Wielkiej Brytanii – głównie w Szkocji.

W tym rejonie, a także na halach wysokogórskich w południowej i środkowej części kontynentu, prowadzona jest hodowla owiec.

Oprócz terenów górskich, ograniczone możliwości rozwoju rolnictwa panują w północnych i północno-wschodnich regionach.

Sytuacja ta dotyczy większości terytorium Półwyspu Skandynawskiego, dużej części Niziny Wschodnioeuropejskiej i Islandii.

Jest to efekt niekorzystnych warunków klimatyczno-glebowych.

Niewielka ilość energii słonecznej docierająca w te obszary skutkuje krótkim okresem wegetacyjnym.

Dominują silnie zakwaszone, wykształcone na piaszczysto-żwirowym podłożu, nieżyzne gleby bielicowe.

Ich cechą jest więc niska produktywność.


2005-07-21: Grand Theft Auto: San Andreas tylko dla dorosłych

ESRB (Entertainment Software Rating Board) – organizacja zajmująca się oceną oraz wyznaczaniem granic wiekowych dla wydawanych w USA gier komputerowych i wideo, zmieniła kategorię wiekową popularnej gry Grand Theft Auto: San Andreas z M (Mature/Dojrzali) na AO (Adults Only/Tylko dla dorosłych).

Jest ona 19. grą, która uzyskała najwyższe oznaczenie.

Poprzednie wersje gry (GTA III i Vice City) otrzymywały oznaczenie M.

Jako powód, na stronie ESRB wymieniono między innymi mocne podteksty seksualne (strong sexual content) i nagość (nudity).

Zmiana jest spowodowana wystąpieniem senator Hillary Clinton, która postanowiła walczyć z producentem gry, Rockstar Games.

Oskarżyła ich o celowe pozostawienie w kodzie gry scen erotycznych, które mogą być odblokowane za pomocą specjalnej modyfikacji o nazwie Hot Coffee Mod.

Senator twierdzi, że pomimo nałożonego limitu (Mature oznacza osoby powyżej 17. roku życia) młodzi ludzie mogą w łatwy sposób nabyć grę, a potrzebną modyfikację pobrać z internetu.

Patricia Vance, prezydent ESRB powiedziała, że po przeprowadzeniu śledztwa są przekonani, iż seksualne sceny pojawiają się we wszystkich wersjach gry (na PC, PlayStation 2 oraz Xboksa).

Przedstawiciele Rockstar Games odpowiadają, że co prawda niedozwolone sceny są, ale ich odblokowanie wymaga znacznych zmian w kodzie gry przez osoby trzecie.

Nie jest to jednak do końca prawdą – modyfikację stanowi jeden plik o nazwie main.scm, który zastępuje oryginalny, występujący w katalogu gry zaraz po instalacji.

Jedyną przeszkodą występującą po podmianie plików jest konieczność rozpoczęcia od nowa gry (zapisane stany gry z „czystej” wersji są niekompatybilne ze zmodyfikowanymi).

W wyniku zamieszania, plik odblokowujący seksualne sceny został wycofany z niektórych pobieralni.

Wycofano także ze sklepów część egzemplarzy gry z nieaktualnym oznaczeniem.

Ponadto, producent obiecuje do końca października wydanie nowej wersji gry, która zablokuje możliwość korzystania z modyfikacji.

Nieco wcześniej, w sieci powinna ukazać się łatka naprawiająca lukę.

Pierwsza dama Stanów Zjednoczonych już nie pierwszy raz walczy przeciwko zjawiskom przemocy i seksu w mediach i kulturze.

Po stronie Hillary Clinton stanęli między innymi członkowie Narodowego Instytutu Rodziny i Mediów, Fundacji Nowa Ameryka oraz szefowie Fundacji Zapobiegania Przemocy w Rodzinie.

Luka w kodzie została odkryta przez Bartona Waterducka.

Pierwsza wersja modyfikacji została stworzona 9 czerwca 2005 roku przez Patricka Wildenborga i była skierowana do posiadaczy San Andreas w wersji na komputery.

Po pewnym czasie powstała odmiana dla Xboksa.

W wersji na konsolę PlayStation 2 sceny mogą zostać odblokowane za pomocą narzędzia Action Replay Max.

Przy tworzeniu pliku autorowi pomagało wielu fanów, między innymi poprzez zgłaszanie błędów i usterek.

Pikantne zabawy z dziewczynami Carla Johnsona nie są jedyną ukrytą rzeczą w San Andreas.

W grze schowano również deskorolkę, która być może miała służyć do jazdy, jednak opcja ta nie pojawiła się w finalnej wersji gry.

Zmiana jednej linijki w pliku gry pozwala wykorzystać deskorolkę jako broń białą.

Źródła

ESRB

Strona twórcy modyfikacji, Patricka Wildenborga

PC Magazine

Oświadczenie prasowe Take 2 Games


Na PanTuNieStał dowiedziałem się o projekcie myspace.ldz , czyli rewitalizacji starych gablot reklamowych na Piotrkowskiej i w okolicy poprzez prezentowanie w niej sztuki / dizajnu.

- jedyne co mi przeszkadza, to nazwa .

Skojarzenie gablot ze stronami Myspace’a jest zabawne, ale nazywanie wszystkiego po “internetowemu” zaczyna być dla mnie denerwujące.

Dobrze, że przynajmniej jest kropka, a nie małpa.

Na stronie jak na razie można znaleźć zdjęcia gablot “sprzed” - czekam na zdjęcia “po”.

I na podobne realizacje w innych miastach.

Na marginesie, tu widzę wyraźne granice działań artystycznych - w przypadku których powielenie pomysłu może zostać odebrane jako zamach na inicjatora projektu - tymczasem projekty “społeczne” z założenia są dużo bardziej otwarte.


dzień dobry, xxx, w czym mogę pomóc

dzień dobry

FILLER proszę pana, ja mam takie zapytanie

FILLER sto dwadzieścia osiem chodzi z Gwiaździstej FILLER czy ono je jeździ FILLER przejeżdża koło Dworca Zachodniego?

tak przejeżdża

___ przy stacji Wilsona, prawda?

tak i przez Plac Wilsona, tak

dziękuję bardzo

do widzenia

proszę bardzo

do widzenia


Kolejny problem stanowi zmiana systemu kar.

Uważamy, że przyjęty w projekcie system kar nie pozostaje w żadnym związku z kondycją finansową, z przychodami podmiotów.

Przyjęcie jednolitych kar w wysokości do 750 tys. i 100 tys. za nieprzeprowadzenie szkoleń nie jest skuteczne w takim samym stopniu dla podmiotów małych, które takimi budżetami w ogóle nie dysponują, co może grozić ich ruiną – np. kara 100 tys. dla stowarzyszenia za nieprzeprowadzenie szkoleń – jak w przypadku dużych instytucji, dla których może to być na tyle nieistotne, nieodczuwalne, że będzie się im opłacało nie wywiązywać z przepisów ustawy i ponieść taką karę.

A więc system zaproponowanych kar jest niewspółmierny, dlatego proponujemy powrót do systemu procentowego i odejście od kwotowego.

Ustawa ogranicza wolność obywateli.

Może w tym momencie Wysoka Izba w niewystarczającym stopniu zdaje sobie z tego sprawę, dlatego uważamy, że wyniki jej działania, stosowania, powinny być przedmiotem sprawozdania głównego inspektora, przedkładanego Sejmowi, co także zgłaszaliśmy.

(Dzwonek)

Już kończę, panie marszałku.

(Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Stefan Niesiołowski)

Wicemarszałek Stefan Niesiołowski:

Proszę spokojnie kontynuować.

Poseł Gabriela Masłowska:

Sądzimy, że 14-dniowy termin wejścia w życie ustawy jest nierealny, zwłaszcza dla podmiotów, które dotychczas nie były objęte jako instytucje obowiązane.

Dlatego zgłosiliśmy w czasie prac podkomisji poprawkę, która niestety została odrzucona.

Mam nadzieję, ponieważ przedstawiciele Ministerstwa Sprawiedliwości w efekcie przyznali nam rację, że nastąpi zmiana stanowiska rządu.

Dlatego po raz kolejny dzisiaj składam stosowną autopoprawkę.

Instytucje finansowe miały kilkuletni okres vacatio legis.

Nie możemy drobnych podmiotów stawiać wobec takich wymagań, że w ciągu 14 dni muszą się dostosować do wymogów tej ustawy.

Te i inne zapisy ustawy, albo ich brak, skłaniają nas do stwierdzenia, że ustawa pociągnie za sobą znaczny wzrost kosztów operacyjnych podmiotów jako instytucji obowiązanych, przy nieproporcjonalnie niskich efektach wychwytywania przypadków prania pieniędzy.

Od uwzględnienia wniosków mniejszości przedłożonych przez klub Prawo i Sprawiedliwość będziemy uzależniać poparcie dla ustawy o praniu pieniędzy.

Dziękuję bardzo.


Niech G będzie rysunkiem płaskim grafu spójnego, grafu prostego z parametrami n, m, f (n-liczba wierzchołków, m-liczba krawędzi, f-liczba ścian).

Wtedy n-m+f = 2 (wzór Eulera).

Przez indukcje po liczbie krawędzi (m).

I - m = 0, n = 1, f = 1 - wtedy graf prosty o jednym wierzchołku => 1-0+1 = 2

Założenie indukcyjne: T(m-1) m>0

Teza indukcyjna: T(m)

G jest drzewem

m = n-1, f = 1 => n - (n - 1) + 1 = n - n + 1 + 1 = 2

G nie jest drzewem

G zawiera cykl.

Niech e będzie dowolną krawędzią tego cyklu.

G-e jest grafem planarnym i spójnym.

G ma m-1 krawędzi, n wierzchołków oraz f-1 ścian.

Na mocy założenia indukcyjnego n - (m - 1) + f - 1 = 2, a stąd n - m + f = 2.

Dla każdego wielościanu n - m + f = 2

Wniosek 2

Niech G będzie rysunkiem płaskim grafu mającego n wierzchołków, m krawędzi, f ścian i k składowych, wtedy n - m + f = k + 1 = 2 i = 1, 2, ..., k

n - m + f + (k-1) = 2k

n - m + f = 2k - k + 1 = k + 1

Jeżeli G jest spójnym, planarnym grafem prostym mającym n wierzchołków ( ) i m krawędzi to:

Każda ściana jest ograniczona przynajmniej 3 krawędziami.

Każda krawędz ograniczająca ścianę jest wspólna dla dwóch ścian.

Jeżeli ponad to G nie zawiera trójkątów, to

Dowód

G bez trójkątów.

Każda ściana jest ograniczona przynajmniej 4 krawędziami.

K 5 n = 5,

10 > 3*5 - 6

10 > 9

czyli m > 3n - 6

z wniosku 3 graf nie jest planarny

Wniosek 6

Graf K 3,3 jest nieplanarny

K 3,3 jest grafem bez trójkątów, bo dwudzielny

n = 6, m = 9

9 > 2 - 6- 4

9 > 8

m > 2n - 4

z wniosku 4 graf K 3,3 nie jest planarny

Każdy planarny graf prosty zawiera wierzchołek stopnia nie większego niż 5.

Dowód

Dla n < 3 tak jest.

Przyjmijmy .

Załóżmy, że graf G jest spójny (w przeciwnym razie rozpatrujemy dowolną składową).

Gdyby stopień każdego z wierzchołka był większy od 5 to zachodziła by nierówność czyli .

Z wniosku 3 m < 3n - 6 wynika sprzeczność.


Newman (Australia)

Newman - niewielkie miasteczko w stanie Australia Zachodnia, największe skupisko ludzkie w hrabstwie East Pilbara i zarazem jego ośrodek administracyjny.

Głównym zajęciem mieszkańców jest praca w górnictwie.

Powstało w latach 60. XX wieku, po odkryciu w okolicy żłóż rudy żelaza.

Urobek jest transportowany na wybrzeże przy pomocy towarowej linii kolejowej łączącej Newman z Port Hedland.

Jeżdżące nią pociągi składają się zwykle z bardzo wielu wagonów, a ich łączna długość przekracza 2000 m.

W okolicach znajduje się także lotnisko.

Miasto bierze swą nazwę od A.W. Newmana, odkrywcy badającego te tereny pod koniec XIX wieku.


Każdy graf prosty, planarny jest 5-kolorowy.

Dowód

G prosty, planarny, n - liczba wierzchołków wynika z twierdzenia Eulera o wielościanach .

Załóżmy, że .

Dowód przez indukcje po liczbie wierzchołków.

Dla n = 5 jak wyżej.

Założenie indukcyjne: Twierdzenie zachodzi dla grafów mających mniej niż n wierzchołków.

Teza indukcyjna: Twierdzenie zachodzi dla grafów mających n wierzchołków (n > 5).

Na mocy wniosku z twierdzenia Eulera o wielościanach istnieje takie, że .

1. deg(v) < 5.

Rozważmy graf G-v.

Jest prosty, planarny, ma n - 1 wierzchołków.

Na mocy założenia indukcyjnego istnieje kolorowanie C grafu G-v za pomocą 5 kolorów.

Niech v 1 ,..., v k będą wierzchołkami sąsiednimi dla v w G (k<5).

Znajdziemy kolor różny od kolorów c i dla .

Nadajemy ten kolor wierzchołkowi v.

2. deg(v) = 5.

Niech v 1 ,..., v 5 będą wszystkimi wierzchołkami sąsiednimi dla v.

Skoro G jest planarny, to nie zawiera grafu K 5 , a stąd istnieje i < j takie, że wierzchołki v i , v j nie są sąsiednie.

Rozważmy graf G'= (Gvv i )vv j .

G' jest grafem planarnym.

Po usunięciu powstałych krawędzi wielokrotnych G' jest prosty.

G' ma mniej niż n wierzchołków.

Na mocy założenia indukcyjnego istnieje kolorowanie C grafu G' za pomocą 5 kolorów.

Tworzymy kolorowanie grafu G-v w ten sposób, że wierzchołki v i , v j mają kolor wspólnego wierzchołka w G'.

Najwyżej 4 kolory występują w ciągu c(v 1 ),..., c( 5 ) bo c(v i ) = c(v j ).


Gondreville (Loiret)

Gondreville – miejscowość i gmina we Francji, w Regionie Centralnym, w departamencie Loiret.

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 344 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 43 osoby/km² (wśród 1842 gmin Centre, Gondreville plasuje się na 803. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 1242.).


Wrocław, 18. kwietnia 2014 r.

W siódmą rocznicę przyznania Polsce i Ukrainie organizacji Euro 2012, prezydent Wrocławia Rafał Dutkiewicz wmurował kamień węgielny pod budowę nowego lotniska międzynarodowego.

Uroczystość czysto symboliczna, bo chińscy robotnicy od dawna już pracują, betonowe słupy pod tory kolei magnetycznej już stoją, metro też już doprowadzone.

Nowe lotnisko na pewno będzie argumentem w walce o organizację MŚ w lekkiej atletyce i kongresu futurologicznego.

Z myślą o tym ostatnim, w miejscu galeriowca powstaje najwyższy budynek w Europie – 750-metrowa Water Tower.

„Jesteśmy optymistami – mówi Paweł Romaszkan, Dyrektor Biura Promocji Wrocławia – zarówno w w sprawie mistrzostw, jak i kongresu.

Doświadczenie w organizacji imprez sportowych mamy niemałe – Euro, Final Four Euroligi, mecze Ligi Mistrzów.

Za przyznaniem Wrocławiowi organizacji kongresu lobbują członkowie Europejskiego Instytutu Technologicznego, który jest jedną z wizytówek miasta i takie poparcie ma kolosalne znaczenie”.

Są jednak problemy.

Tereny, na których odbyło się Expo wciąż nie mają nowego zastosowania, radzi sobie jedynie hala sportowa.

Trzy węzły autostradowe na południu miasta wciąż są zakorkowane, nie pomagają systemy automatycznej nawigacji, ani nowa ośmiopasmowa autostrada równoległa do A4.

Pięć szybkich połączeń kolejowych z Berlinem na dzień to zdecydowanie za mało, a rząd Niemiec wciąż odkłada budowę kolei magnetycznej.

Tymczasem odcinek z Wrocławia do granicy mógłby powstać w kilka miesięcy.

Wyremontowany Stadion Olimpijski jest za mały – 40 tysięcy miejsc może nie wystarczyć do przekonania IAAF.

Zresztą piłkarze narzekają, że ich obiekt na Maślicach też mógłby być większy.

Poszerzona po raz kolejny – tym razem do ul. Piłsudskiego – strefa centrum wolnego od samochodów irytuje wielu mieszkańców.

W związku z tym wciąż nie jest pewne, czy prezydent Dutkiewicz będzie starał się o czwartą kadencję.

Tym bardziej, że sprawa przyznania imprez rozstrzygnie się po wyborach.

Wiadomo już jednak, że przybył mu poważny konkurent – Japończyk i wrocławianin Toyotaka Ota.


Gergely Kulcsár

Gergely Kulcsár (ur. 10 marca 1934 w Nagyhalász) - węgierski lekkoatleta specjalizujący się w rzucie oszczepem.

Trzykrotny medalista Igrzysk Olimpijskich (Rzym 1960, Tokio 1964, meksyk 1968).

Dwukrotnie zdobywał brązowe medale mistrzostw Europy (Sztokholm 1958 i Budapeszt 1966).

Kulcsár ma w dorobku również złoty medal Uniwersjady (Sofia 1961).

Rekord życiowy: 85,14 w 1971.


Klasa przechowująca reprezentuje dane, które muszą być przechowywane przez dłuższy czas (przykładem może być zawartość tablic baz danych oraz plików).

Zazwyczaj związana jest z wieloma przypadkami użycia.

Nie może samodzielnie inicjować interakcji.

Klasa przechowująca może być implementowana na etapie projektowania zarówno w postaci samodzielnej klasy, jak i atrybutów poszczególnych klas.


SCENA 6

Pole.

Sroczka prowadzi za rękę Wronka.

Wędrują w stronę pola.

WRONEK:

Ty, my wcale nie idziemy do Indyka.

Co ty kombinujesz?

SROCZKA:

Nic.

WRONEK:

Jak nic, kiedy widzę , że kombinujesz.

SROCZKA:

Przedstawię cię mojemu przyjacielowi.

Chociaż on cię już pewnie zna...

...z nienajlepszej strony.

WRONEK:

Więc twoja mama miała rację?

Zaprzyjaźniłaś się z Indykiem?

SROCZKA:

Zadarłeś z Indykiem?

WRONEK:

Tam od razu zadarłeś, zadarłeś...

Sroczka kręci przecząco głową.

WRONEK:

A więc zaprzyjaźniłaś się z Bocianem?

Sroczka kręci przecząco głową.

SROCZKA:

Jemu też zalazłeś za skórę?

WRONEK:

To było dawno, nie czepiaj się.

Ty...... czyżbyś?

Sroczka potakuje.

Zaprzyjaźniłaś się z....

Sroczka potakuje.

To niemożliwe!

Zwariowałaś!

To śmiertelnie niebezpieczne!

Cześć!

Wracam do domu.

Do mamusi, do tatusia.

Na moją ulubioną gałąź!

Sroczka głaszcze Wronka po czuprynie.

SROCZKA:

Wszystko w porządku, dobrze już, dobrze.

WRONEK:

Odczep się.

U mnie dobrze, ale czy u ciebie wszyscy zdrowi?!

To znaczy, chciałem zapytać, czy ci czasami zupełnie nie odbiło?

SROCZKA:

Wronek, przestań, chodźmy, szkoda czasu na kłótnie.

WRONEK:

Jesteś pewna, że to się dobrze skończy?

SROCZKA:

Wronek, gdybyś wiedział, co mi się przydarzyło.

Ale ty i tak nie uwierzysz.

Więc chodź, tchórzu!

WRONEK: Tchórzu!

Ja ci zaraz pokażę, kto tu jest tchórzem!

Groźny, maszeruje przed siebie:

Precz ła- chudro!

Precz szma- cia- rzu

Precz ty głu- pi łach- ma – nia- rzu!

SROCZKA

cichutko: Wronek.

Głośniej: Wronek!

WRONEK:

Czego chcesz?

SROCZKA:

Wronek, on jest moim przyjacielem, nie żadnym szmaciarzem.

WRONEK:

Co ty mówisz?

SROCZKA:

Uratował mi życie.

WRONEK:

Gadanie!

SROCZKA:

Mówiłam, że mi nie uwierzysz.

WRONEK:

Poważnie mówisz?

SROCZKA:

Najpoważniej.

WRONEK:

Mamie mówiłaś?

SROCZKA:

Powiem, ale jeszcze nie teraz.

Wronek....

WRONEK:

Co chcesz mi jeszcze powiedzieć?

Mów.

Wszystko zniosę!

Po tym, co usłyszałem, niczym mnie nie zaskoczysz.

SROCZKA:

Bo, Wronek, tam będzie jeszcze ...

WRONEK:

No wal!

Dawaj!

Mówiłem ci - wszystko zniosę.

SROCZKA:

Tam będzie jeszcze moja przyjaciółka.

Wronek jest wyraźnie zaskoczony.

WRONEK:

Jeszcze jedna dziewucha.

To chyba jednak jest ponad moje siły!

SROCZKA:

To Myszka Polna.

Wronek z wrażenia potyka się i przewraca.

WRONEK:

Ty mnie dzisiaj wykończysz!

Myszka Polna?

Małorolna?

SROCZKA:

Nie śmiej się.

To bardzo miła myszka.

Zbliżają się do Stracha na Wróble.

Strach jest zajęty rozmową z Myszką Polną.

WRONEK:

Jesteś pewna, że to...

SROCZKA:

Najzupełniej.

Myślę, że dobrze by było, żebyś go przeprosił.


Dziś o godzinie 16 w Kościele św. Józefa w Ozorkowie, w związek małżeński wstępuje Burmistrz Piotr Giziński.

Wybranką serca jest ozorkowianka, Edyta Graczyk.

Redakcja Serwisu Ozorków.net oraz wszyscy internauci życzą powodzenia i szczęścia na nowej drodze życia!


Można domyślić się, że nigdy nie zdarzyła mi się sposobność okazania mojej odwagi i że szczęśliwie przybyliśmy do Alabajos, gdzie spotkaliśmy dwie karawany, równie liczne jak nasza.

Zwierzęta stały przy żłobach, podróżni zaś mieścili się w przeciwnym kącie stajni, w kuchni, którą oddzielały od mułów dwa kamienne schody.

Prawie wszystkie gospody w Hiszpanii były naówczas podobnie urządzone.

Cały dom składał się z jednej długiej izby, której lepszą połowę zajmowały muły, skromniejszą zaś podróżni.

Pomimo to wesołość była ogólna.

Mulnik, czyszcząc zgrzebłem wierzchowce, smalił cholewki do gospodyni, która odpowiadała mu z żywością właściwą jej płci i profesji, dopóki gospodarz przynajmniej na chwilę powagą swoją nie przerwał tych zalecanek.

Służące napełniały dom łoskotem kastanietów i tańcowały przy chrapliwej pieśni pasterza kóz.

Podróżni zaznajamiali się nawzajem i zapraszali na wieczerzę, następnie wszyscy przysuwali się do ogniska, każdy rozpowiadał, kim był, skąd przybywał, i czasami dodawał całą historię swego życia.

Dobre to były czasy.

Dziś domy zajezdne są daleko wygodniejsze, ale zgiełkliwe i towarzyskie życie, jakie wówczas prowadzono w podróży, miało wdzięk, którego nie potrafię ci opisać.

Powiem tylko, że tego dnia tak byłem szczęśliwy, iż postanowiłem przez całe życie podróżować i, jak widzisz, dotąd szczerze wypełniam moje postanowienie.

Tymczasem pewna okoliczność jeszcze silniej utwierdziła mnie w tym zamiarze.

Po wieczerzy, gdy wszyscy podróżni zebrali się koło ogniska i każdy z nich opowiedział coś o krajach, jakie przebywał, jeden z nich, który dotąd ani razu ust nie był otworzył, rzekł:

- Wszystkie przygody doznane w waszych podróżach zasługują na uwagę i pamięć; co do mnie, byłbym rad, aby mi się nigdy nie zdarzyło nic gorszego, wszelako, zwiedzając Kalabrię, doznałem przygody tak zadziwiającej, nadzwyczajnej i zarazem strasznej, że dotąd nie mogę jej wymazać z pamięci.

Wspomnienie to tak mnie tłoczy, zatruwa wszystkie moje przyjemności, że w istocie często dziwię się, jakim sposobem smutek ten nie pozbawia mnie rozumu.


2010-07-15: Liga Europy UEFA 2010/2011: Valetta FC 1-1 Ruch Chorzów

Ruch Chorzów zremisował na wyjeździe z maltańskim Valetta FC 1:1 w meczu II rundy eliminacji Ligi Europejskiej.

To korzystny wynik, biorąc pod uwagę, że rewanż odbędzie się na stadionie "Niebieskich".

Valetta FC - Ruch Chorzów 1:1 (0:1)

Bramki: Scerri (76.) - Grzyb (18. k)

Żółte kartki: Sadlok, Grzyb, Pilarz

Sędziował: Menashe Mashiah (Izrael)


Umieściłem na wiki CC PL surowe tłumaczenie filmu “Good Copy Bad Copy” (który pokazywaliśmy na wtorkowym spotkaniu z cyklu Kultura 2.0).

Prosimy wszystkie osoby, które są zainteresowane jego wykorzystaniem o pomoc - do 20 listopada chcemy je oczyścić z błędów.

Zapraszamy więc serdecznie do wprowadzenia korekty na wiki - jednocześnie prosimy o nie kopiowanie tekstu do innych miejsc w sieci, gdyż jest to wersja niedopracowana.


Jedną z podstawowych funkcji potrzebnych do efektywnego programowania, nie tylko w Javie ale w dowolnym języku, jest kopiowanie zmiennych.

W przypadku Javy jest to proces trochę skomplikowany, szczególnie dla typów złożonych jakimi są obiekty.

Ale od początku.

Zajmijmy się najpierw typami prostymi.

Kopiowanie danych typów prostych

Dane proste przechowywane są w pamięci w sposób bezpośredni, co znaczy, że w danej komórce(danych komórkach) pamięci odpowiadających za konkretną zmienną(bądź stałą) przechowywana jest jej wartość.

Z kopiowaniem takich obiektów nie ma najmniejszego problemu i robimy to przez zwykłe przypisanie.

Co więcej, gdy zmienimy wartość jednej zmiennej, druga pozostaje niezmieniona.

Zobaczmy jak to jest z obiektami.

Prosty program przypisujący jeden obiekt do drugiego:

Wygląda na to, że obiekt sie skopiował.

I dokładnie tak się stało.

Ale obiekty są przechowywane w pamięci jako wskaźnik do wartości i właśnie ten wskaźnik został skopiowany.

Co w takim razie jak zmienimy wartość jednego z obiektów?

mamy: gazela i gazela

Wartości drugiego obiektu też się zmieniają.

Do kopiowania a raczej klonowania warości obiektów służy chroniona metoda clone() zawarta w Java.lang.

Object, która zwraca nowy obiekt z wartościami klonowanego.

Metoda clone() dodatkowo sprawdza, czy klasa implementuje interfejs (modyfikator nakładany na klasę celem wymuszenia implementacji konkretnych metod) Cloneable .

W przeciwnym wypadku wyrzuca wyjątek CloneNotSupportedException , ktory trzeba wyłapać.

Klonowanie obiektów obrazuje kolejny program:


2007-05-21: Rosja w sprawie polskiego mięsa

"Należy szukać rozwiązania.

Trzeba to robić, trzeba odpolitycznić te sprawy i rozwiązać problem profesjonalnie, życzliwie, w sposób partnerski, uwzględniając interesy naszych partnerów i naszych rolników" - powiedział Władimir Putin na spotkaniu z rządem.

"Komisja Europejska z zadowoleniem powitała deklarację prezydenta Rosji Władimira Putina o zamiarze przyspieszenia dialogu z UE w sprawie embarga na polskie mięso, o ile przyczyni się to do szybkiego rozwiązania problemu" - powiedział rzecznik KE Philip Tod.

Dodał także, że KE chce rozmów na poziomie technicznym tak szybko, jak jest to możliwe.

Zaznaczył jednak, że choć KE traktuje sprawę jako priorytetową, to jeszcze żadna data nie została ustalona.

W rosyjskiej prasie szczyt Rosja-Unia w Samarze opisywany jest jako zwycięstwo nowej Europy, a przede wszystkim Polski.

Według „Wriemia Nowostiej” chcąc osiągnąć korzystne relacje z Unią, Moskwa będzie musiała zmienić strategię i zaniechać prób podzielenia UE.

Jesienią 2005 roku Rosja wprowadziła embargo na żywność z Polski, pod zarzutem fałszowania certyfikatów weterynaryjnych i sanitarnych przez stronę polską.

Pomimo szybkiej interwencji w tej sprawie i usunięcia uchybień, Rosja nie zniosła zakazu.

Polską odpowiedzią na postępowanie Rosji było zablokowanie rozpoczęcia negocjacji między UE a Rosją w sprawie umowy o partnerstwie i współpracy.

W skutek tego, prowadzenie rozmów o zniesienie embarga na polskie mięso wzięła na siebie Komisja Europejska.

Zobacz też

Szczyt Rosja – UE, 17 maja 2007

Szczyt UE - Rosja bez przedstawicieli z Polski, 17 maja 2007

Angela Merkel: Szczyt Unia – Rosja, 17 maja 2007

Szczyt Rosja – UE: nie ma porozumienia w sprawie polskiego mięsa, 18 maja 2007

Jose Manuel Barroso wspiera Polskę, 18 maja 2007

Fotyga: embargo to „pewnego rodzaju wypowiedzenie wojny”, 18 maja 2007


W rozumieniu niniejszej Umowy określenie:

(a) " Statut " oznacza Rzymski Statut Międzynarodowego Trybunału Karnego przyjęty dnia 17 lipca 1998 r. przez Konferencję Dyplomatyczną Pełnomocników Narodów Zjednoczonych w sprawie utworzenia Międzynarodowego Trybunału Karnego;

(b) " Trybunał " oznacza Międzynarodowy Trybunał Karny utworzony Statutem;

(c) " Państwa-Strony " oznacza Państwa-Strony niniejszej Umowy;

(d) " przedstawiciele Państw-Stron " oznacza wszystkich delegatów, zastępców delegatów, doradców, ekspertów i sekretarzy delegacji;

(e) " Zgromadzenie " oznacza Zgromadzenie Państw-Stron Statutu;

(f) " sędziowie " oznacza sędziów Trybunału;

(g) " Prezydium " oznacza organ złożony z Prezesa oraz Pierwszego i Drugiego Wiceprezesa Trybunału;

(h) " Prokurator " oznacza Prokuratora wybranego przez Zgromadzenie zgodnie z artykułem 42 ustęp 4 Statutu;

(i) " Wiceprokuratorzy " oznacza Wiceprokuratorów wybranych przez Zgromadzenie zgodnie z artykułem 42 ustęp 4 Statutu;

(j) " Sekretarz " oznacza Sekretarza wybranego przez Trybunał zgodnie z artykułem 43 ustęp 4 Statutu;

(k) " Zastępca Sekretarza " oznacza Zastępcę Sekretarza wybranego przez Trybunał zgodnie z artykułem 43 ustęp 4 Statutu;

(l) " adwokat " oznacza zarówno adwokata obrony i prawnych przedstawicieli pokrzywdzonych;

(m) " Sekretarz Generalny " oznacza Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych;

(n) " przedstawiciele organizacji międzyrządowych " oznacza szefów organizacji międzyrządowych, w tym wszystkich funkcjonariuszy działających w ich imieniu;

(o) " Konwencja wiedeńska " oznacza Konwencję wiedeńską o stosunkach dyplomatycznych z dnia 18 kwietnia 1961 r.;

(p) " Reguły Procesowe i Dowodowe " oznacza Reguły Procesowe i Dowodowe przyjęte zgodnie z artykułem 51 Statutu.

Status prawny i osobowość prawna Trybunału

Trybunał posiada międzynarodową osobowość prawną oraz zdolność prawną w zakresie koniecznym do wykonywania swych funkcji i realizowania swoich celów.

Trybunał może w szczególności zawierać umowy, nabywać i zbywać nieruchomości i ruchomości oraz uczestniczyć w postępowaniu prawnym.

Postanowienia ogólne o przywilejach i immunitetach Trybunału


Finał XV MAM Forum Pismaków

Zapraszamy serdecznie na galę piętnastej edycji MAM Forum Pismaków, ogólnopolskiego konkursu dla redakcji i gazetek szkolnych pod patronatem p. Katarzyny Hall, Minister Edukacji Narodowej.

Wręczenie nagród dla najlepszych gazet szkolnych, redakcji i dziennikarzy odbędzie się 9 kwietnia o godzinie 10:00, w Teatrze Dramatycznym w Wałbrzychu.

Konkurs organizowany jest przez panią Elżbietę Surę z Zespołu Szkół nr 2 w Wałbrzychu oraz Fundację Nowe Media.

Nagrody zostaną wręczone redakcjom w następujących kategoriach:

gazety klas IV-VI szkół podstawowych,

gazety gimnazjalne,

gazety ponadgimnazjalne,

gazety szkolno-środowiskowe,

qmamy (multimedialne wydawnictwa składane i publikowane na platformie www.mam.media.pl )

Autorzy najlepszych artykułów otrzymują tytuł Pismaka Roku.

Galę poprzedzą warsztaty dziennikarskie i multimedialne dla najlepszych redakcji oraz ich opiekunów, organizowane 7 i 8 kwietnia w salach komputerowych Zespołu Szkół nr 2 w Wałbrzychu.

Szczegółowy program oraz regulamin dostępne są na stronie www.forumpismakow.pl

Dodatkowych informacji udzielają:

Paweł Sito: pawel.sito@nowemedia.info, tel. 501049611

Marcin Grudzień: marcin.grudzien@nowemedia.info, tel. 781130036

Patronat honorowy:

Minister Edukacji Narodowej - p. Katarzyna Hall oraz Urząd Marszałkowski Województwa Dolnośląskiego.


Mam już tego dość!

- rozdarł się Dan - Rozumiesz?!

Mam dość!

Nikt mi więcej nie będzie mówił, co mam robić.

Ani ty, ani ona!

Dan znalazł naboje i próbował je załadować, ale trzęsły mu się ręce i pociski spadały na podłogę, jeden po drugim.

Nie czekałem dłużej.

Dan był ode mnie dużo większy i mogłoby mi się nie udać obezwładnić go.

Nie wiedziałem, czy chce zabić siebie, czy mnie, ale wolałem nie ryzykować.

Kiedy zabierałem kurtkę z korytarza, jedne z drzwi otworzyły się i przez moment zobaczyłem Misery, a przynajmniej jedną z głów hydry sprawującej nadzór nad Danem.

Tak jak w filmie, była tęgą kobietą w średnim wieku.

Prawdopodobnie słyszała i widziała moją rozmowę ze swoim podopiecznym.

Jeśli do tej chwili nie próbowała zapobiec temu, co miało się stać, to za chwilę mogłem zginąć.

Wychodząc słyszałem co prawda, jak próbuje Dana uspokoić, ale nie byłem pewien rezultatu.

Wybiegłem z domu, gdy zadzwoniła komórka.

Wsiadłem do jeepa, włączyłem silnik i boksując w śniegu, ruszyłem w kierunku szosy.

Komórka wciąż dzwoniła.

Nie mogłem odebrać ani nawet spojrzeć na wyświetlacz, kto chce ze mną rozmawiać.

Dzięki temu, że Dan nie zamknął bramy, udało mi się wyjechać z zagrody.

Komórka cały czas dzwoniła.

Gdy byłem już na szosie, usłyszałem strzał.

Spojrzałem w lusterko wsteczne.

Nie zauważyłem Dana.

Jeśli się zabił, był trzecią osobą, która zginęła przeze mnie, ale jeśli żył, celem byłem ja.

Rozpędzałem się na po prostej drodze, więc mogłem wreszcie odebrać.

Miałem dziwne przeczucie, że dzwoni Misery.

Halo - odezwałem się.

Oskar?

Dlaczego tak długo nie odbierasz?

- usłyszałem głos mamy.

Przepraszam, że nie dzwoniłem.

Wszystkiego najlepszego z okazji urodzin.

To dzisiaj?

- zdziwiłem się.

Tak.

Równo 40 lat.

Dla mnie to było jak wczoraj.

Żyj w zdrowiu do setki.

Może się uda.

Masz jakiś dziwny głos.

Co tam u ciebie słychać?

Tato miał straszny sen.

Wszystko u mnie gra.

Nagle usłyszałem huk, skuliłem się gwałtownie i niemal straciłem panowanie nad kierownicą.

Dan trafił w tylną szybę.

Gwałtownie przyśpieszyłem i spojrzałem w lusterko.

Dan stał ze sztucerem na środku drogi i celował w auto, ale zanim strzelił następny raz, wjechałem w zakręt.

Co to był za hałas?

- zaniepokoiła się mama.

Nic.

Stłukłem szklankę.

Znowu?!

Ależ ty jesteś nieostrożny!

Teraz musisz dokładnie zamieść.

Czy ty tam masz w ogóle w tym Nowym Jorku miotłę?

I nie chodź boso po mieszkaniu.


Igor Stokfiszewski o (wolnych) lekturach

Tygodnik Powszechny opublikował tekst Igora Stokfiszewskiego “Lektury dla pokolenia WWW” - o projekcie wolne lektury , a przede wszystkim o trudnościach z udostępnianiem naszego wspólnego dziedzictwa, wynikających z kształtu obowiązującego systemu prawa autorskiego.

Polecam lekturę całości, a na zachętę fragment dobrze pokazujący, że prawo autorskie nie jest mechanizmem wyrytym w skale, lecz zmienną konstrukcją, której kontrola nad kulturą się niestety nasila:

Bruno Schulz poniósł śmierć w 1942 r.

Zgodnie z powojennym prawem od 1968 r. jego dorobek stał się własnością powszechną i nie objęła go ustawa z 1994 r. (wydłużony okres ochronny w przypadku tego pisarza upłynął dwa lata wcześniej).

Ale od roku 2000 jego pisarstwo znów zostało wspólnocie odebrane.

Prawa autorskie wygasną w 2012 roku.

To niedługo, ale już rok 2075 powinien przemówić nam do wyobraźni: wtedy do domeny publicznej trafią utwory Czesława Miłosza.


Potrojenie odchylenia standardowego oraz 9. decyl wykorzystane do konstrukcji miar c1(f) i c2 stanowią wyznaczniki istotności służące scharakteryzowaniu drgań eksploatacyjnych koparek wieloczerpakowych.

Dobranie w ich miejsce innych wartości nie spowoduje dowiedzenia nieprawdziwości postawionej tezy.

Zmianie ulegną jedynie proporcje miedzy licznościami elementów w zbiorach drgań względnie ustalonych, nieustalonych o względnie stałej mocy i istotnie nieustalonych.

W zależności od kierunku dalszych badan miary te można rozwijać i doskonalić.


W końcu nastąpiło oficjalne kulinarne rozpoczęcie sezonu wiosennego.

Flamandzkie radioaktywne pomidory i nadmuchiwane rzodkiewki nas nie zmyliły, czekaliśmy na początek maja, który kojarzy nam się z jednym.

Kiełbasą z grilla .

Karkówką .

Długim weekendem .

Kilka dni temu po raz pierwszy w naszym sklepie mignęły nam jakieś wysuszone, w zaporowej cenie, nie daliśmy się nabrać.

Czekaliśmy.

Wreszcie pojawiły się warzywniaku.

Białe, w dwóch rozmiarach.

Grube i cienkie.

Wiosna w kuchni rozpoczęta.

Na debiut wybraliśmy od razu dwie paczki (w końcu sezon jednak krótki).

Żeby podkreślić rangę wydarzenia zrobiliśmy suflety z kozim serem.

Sufletów nie robiliśmy nigdy wcześniej, ale skoro dorobiliśmy się foremek, należało się kiedyś odważyć.

Nie był to na pewno ostatni raz.

Zestaw okazał się w ogóle udany, może byłoby ciekawiej z zielonymi zamiast białych.

Szparagami oczywiście.

Idę do sklepu.


Szanowny Panie Marszałku!

Panie i Panowie Posłowie!

Ustawa budżetowa to jest najważniejszy projekt ustawy w danym roku.

W tym roku decydujemy o wydatkach w granicach 310 mld i musieliśmy to zrobić w Komisji Finansów Publicznych praktycznie w ciągu 5 dni.

W pełni rozumiem determinację koalicji rządzącej, żeby zdążyć z projektem budżetu, żeby go uchwalić i złożyć do podpisu panu prezydentowi 28 stycznia, natomiast zupełnie nie rozumiem stanowiska kancelarii prezydenta i osobiście pana prezydenta, który upiera się, że zasada dyskontynuacji prac parlamentu w stosunku do ustawy budżetowej nie funkcjonuje.

Chciałbym powiedzieć, że tacy fachowcy, jak Szmit, Gebethner, Wawrzyniak, Zubik, zajmują stanowisko, że nie ma podstaw do wyłączenia stosowania zasady dyskontynuacji w odniesieniu do ustawy budżetowej.

Oczywiście są osoby, które zajmują się problematyką finansów, jak Kosikowski, Nassalski, którzy twierdzą, że ta zasada nie dotyczy ustawy budżetowej.

Wystarczyłyby dobra wola i oświadczenie pana prezydenta czy jego kancelarii, że mamy 4 miesiące na prace nad budżetem złożonym przez obecnie rządzących, czyli 9 listopada, termin upływa 9 marca, i można by spokojnie pracować nad tą ustawą.

Takie pytanie zadałem na posiedzeniu Komisji Finansów Publicznych przedstawicielowi kancelarii prezydenta, ale nie raczył odpowiedzieć, prosiłem, żeby odpowiedział na piśmie, do dnia dzisiejszego był dyshonor, żeby odpowiedzieć Komisji Finansów Publicznych na tak bardzo ważny problem, bo mając 4 miesiące koalicja rządowa mogłaby się bardziej dokładnie przygotować do analizy tego budżetu i do poprawek, a tak nad tymi poprawkami pracowano trochę za szybko.

Rozumiem potrzebę zwiększenia środków na podwyżki dla nauczycieli, jest to cel słuszny i szczytny i dobrze, że te środki się znalazły, ale nie wiem, dlaczego kosztem inwestycji; to jest zły kierunek.

Można było spokojnie poszukać innych środków.

Chciałem powiedzieć, że założenia projektu budżetu odnośnie do poziomu inflacji na rok 2008 są nierealne.

Ta inflacja będzie wyższa, będą automatycznie wyższe wpływy z podatku VAT.

W związku z tym można było spokojnie przeznaczyć te wpływy na część podwyżek dla nauczycieli.

Można się również obecnie zastanowić, i proponuję to paniom i panom posłom z Platformy Obywatelskiej i PSL, aby pochylić się nad tym, zwiększyć przychody z podatku VAT i przeznaczyć je na szkolnictwo wyższe, bo na to szkolnictwo w budżecie na rok 2008, w budżecie przygotowanym jeszcze przez Prawo i Sprawiedliwość, przeznaczono bardzo ubogie środki.

Gdy przeanalizujemy kwestię zwiększenia wydatków, to okazuje się, że najmniej zwiększono wydatki właśnie na szkolnictwo wyższe, w granicach 1%, a przecież chcemy dać młodzieży równe szanse w zdobywaniu wiedzy, w studiach.

Żeby dać równe szanse, musimy zwiększyć środki, m.in. na stypendia dla środowisk wiejskich, dla młodzieży z małych miasteczek.


2007-09-14: Jarosław Kret poprowadzi „Przebojową noc” w TVP 1

Nowym prowadzącym show "Przebojowa noc" został Jarosław Kret.

Pierwszy program z jego udziałem ma zostać wyemitowany w sobotę o godzinie 22:00.

TVP 1 zmieniając prowadzącego pokierowała się zbyt niską oglądalnością pierwszego odcinka show, który prowadził Janusz Józefowicz.

Zmianie ma ulec również scenariusz programu.

Serwis Onet.pl dowiedział się, że Tomasz Kammel, któremu przed Jarosławem Kretem złożono propozycję poprowadzenia programu, może ponieść konsekwencje swojej odmowy.

Małgorzata Raczyńska stwierdziła, że naruszył on warunki kontraktu z Telewizją Polską ponieważ wziął udział w emitowanym w TVN ”Tańcu z gwiazdami”, bez zgody TVP.

Zobacz też

Czy Kammel poprowadzi „Przebojową noc” w TVP 1?, 13 września 2007

TVP bez Tomasza Kammela, 14 września 2007


dzień dobry, xxx, słucham

FILLER dzień dobry, proszę pana, mam taki dylemat na

___ FILLER chodzi o przejazd starszych osób powyżej siedemdziesiątego piątego roku życia, a wiem, to jest bezpłatne w Warszawie

tak

FILLER ale czy to dotyczy ludzi, którzy przyjechali z Krakowa na przykład?

proszę pana, dotyczy to każdej osoby, która ukończyła siedemdziesiąty rok życia niezależnie od miejsca zamieszkania

rozumiem, dziękuję bardzo

bardzo proszę


Kilka dni temu opisywaliśmy różnicę w wydajności między system Archlinux, a Ubuntu.

W obu przypadkach zastosowano tą samą konfigurację sprzętową, te same pakiety i domyślnie włączonego Compiza w drugim systemie, czego pierwszy nie posiadał.

W jednym teście dało to zdumiewające wyniki.

Serwis phoronix.com postanowił zrobić kolejne testy na sprawdzenie, dlaczego tak się dzieje.

Z systemu usunięto wszystkie zależności związane z aplikacjami, jakie korzystały z bibliotek środowiska graficznego KDE 3.

W systemie znajdziemy przeglądarkę internetową Mozilla Firefox oraz klienta poczty Sylpheed.

Dodano wsparcie dla kart bezprzewodowych sieciowych Realtek RTL8191SE i RTL8192SE.

Pojawiły się sterowniki dla kamerek internetowych Microdia.

Zostało ono tak przygotowane, aby zapewnić jak najlepszą wydajność na komputerach domowych.

Ben Zhao ogłosił wydanie systemu .

Jest to mała dystrybucja Linuksa, która działa jako LiveCD.

Domyślnym środowiskiem graficznym jest Xfce.

Wydana została nowa wersja otwartej implementacji OpenGL.

Tak, jak zaplanowano, nowe wydanie pojawiło się pod koniec marca, razem z planowanym przez Intela, kwartalnym wydawaniem zaktualizowanych sterowników graficznych dla Linuksa.

Wydanie to zawiera głównie poprawki na znalezione wcześniej błędy.

Wpisem wartym uwagi w liście zmian jest " Wsparcie produkcyjne dla Ubuntu 9.10 ".

Co ciekawe są to sterowniki nieoficjalnie zaprezentowane już we Wrześniu, ale jak się okazuje najnowsze wydanie Karmic Koala działało dobrze z październikowym wydaniem Katalizatorów.

Dzięki temu, od teraz wbudowane połączenia DisplayPort powinny działać poprawnie.

Warto nadmienić, że obsługa była dodana wcześniej w otwartych sterownikach, ale nie działała należycie dobrze.

Wydana została pierwsza wersja beta systemu VLOS 2.0 .

Dystrybucja ta opiera się o system Gentoo i działa jako LiveDVD.

W tym wydaniu poprawiona została obsługa kart graficznych NVIDIA oraz ATI.

System sam wykryje karty oraz skonfiguruje X.

Orga.

Automatycznie zostaną również zamontowane partycje NTFS.

Compiz zostanie uruchomiony automatycznie, jeśli system wykryje obsługę 3D w karcie graficznej.

Matthew Dawkins ogłosił wydanie systemu Unity Linux 2010 Beta 2 .

Dystrybucja ta działa w oparciu o system Mandriva Linux.

Jest minimalistyczną dystrybucją wraz z Openboxem oraz menadżerem pakietów Smart.

System wspiera obsługą Aufs oraz GVFS.

Stefan Lippers-Hollmann ogłosił wydanie systemu sidux 2009-04 , którego nazwa kodowa to Moros.

System ten bazuje na Debianie i działa pod kontrolą jądra 2.6.32.

System działa jako LiveCD z możliwością instalacji na dysku twardym.

Posiada pełne wsparcie dla kart graficznych ATI Radeon oraz Intel.

W systemie znajdziemy również program GRUB 2.


W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wiadomości:

W dniu 17 września 2003 r. została podpisana w Zagrzebiu Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Chorwacji o współpracy w dziedzinie zapobiegania katastrofom naturalnym i awariom technicznym oraz usuwania ich następstw, w następującym brzmieniu:

Rząd Rzeczypospolitej Polskiej oraz Rząd Republiki Chorwacji, zwane dalej " Umawiającymi się Stronami ",

- potwierdzając zamiar rozwijania przyjaznych stosunków,

- pamiętając o możliwości wystąpienia katastrof naturalnych i awarii technicznych,

- będąc przekonanymi o konieczności współpracy międzynarodowej w przypadku zaistnienia tych zdarzeń i biorąc pod uwagę korzyści, jakie może przynieść Umawiającym się Stronom ta współpraca,

Umawiające się Strony współpracują w celu zapobiegania katastrofom naturalnym i awariom technicznym oraz w prowadzeniu działań ratowniczych, jak też usuwaniu następstw takich zdarzeń, przy efektywnym wykorzystaniu swego potencjału.

Określenia używane w niniejszej umowie mają następujące znaczenie:

1) " katastrofa naturalna " oznacza zdarzenie związane z działaniem sił natury, którego skutki stwarzają poważne zagrożenie życia i zdrowia ludzi, mienia lub środowiska;

2) " awaria techniczna " oznacza gwałtowne, nieprzewidziane uszkodzenie lub zniszczenie obiektu budowlanego, urządzenia technicznego lub systemu urządzeń technicznych, powodujące przerwę w ich używaniu lub utratę ich właściwości, które stanowi poważne zagrożenie życia i zdrowia ludzi, mienia lub środowiska:

3) " udzielanie pomocy " oznacza wysłanie grup ratowniczych lub ekspertów w celu wykonania działań, które łagodzą lub usuwają następstwa katastrof naturalnych i awarii technicznych, a także pomoc humanitarną lub inną formę pomocy, uzgodnioną między Umawiającymi się Stronami;


2010-07-30: Liga Europy UEFA 2010/2011: Ruch Chorzów 1-3 Austria Wiedeń

Tylko kilka minut cieszyli się kibice Ruchu Chorzów w pierwszym meczu trzeciej rundy kwalifikacje piłkarskiej Ligi Europejskiej, gdy "Niebiescy" objęli prowadzenie po bramce Pulkowskiego.

Potem trzykrotnie do siatki trafiali już tylko piłkarze Austrii Wiedeń.

Przed rewanżem, który odbędzie się 5 sierpnia, polscy piłkarze są w fatalnej sytuacji.

Ruch Chorzów - Austria Wiedeń 1:3 (1:1)

Bramki: Pulkowski (4.) - Linz (7.), Hlinka (43.), Jun (73.).

Żółte kartki: Rafał Grodzicki, Michał Pulkowski, Artur Sobiech, Sebastian Olszar - Zlatko Januzovic.

Sędziował: Michael Koukoulakis (Grecja).

Widzów: 8 000.

Ruch: Krzysztof Pilarz - Krzysztof Nykiel, Rafał Grodzicki, Maciej Sadlok, Ariel Jakubowski - Wojciech Grzyb, Marcin Malinowski (79. Piotr Stawarczyk), Michał Pulkowski, Łukasz Janoszka (46. Marcin Zając) - Artur Sobiech, Sebastian Olszar (69. Bartosz Flis).

Austria: Heinz Lindner - Petr Vorisek, Aleksandar Dragovic, Manuel Ortlechner, Markus Suttner - Florian Klein, Peter Hlinka, Zlatko Januzovic, Michael Liendl (80. Marin Leovac) - Roland Linz (76. Schumacher), Tomas Jun (86. Patrick Salomon).


Nieokreślony zapach dawno nie wietrzonego mieszkania.

Dobre światło ocenił w myślach.

Dwa duże okna ponad dachami kamienic.

Latem może być gorąco.

Bardzo się cieszył.

Długo czekał na przydział pracowni.

Już prawie stracił nadzieję, że coś z tego podania, złożonego w Urzędzie Miasta, będzie.

Stos dokumentów, na który odłożyła jego papiery urzędniczka był imponujący.

Starał się o tym nie myśleć, pracował w domu, czasem udawało się wkręcić do pracowni na ASP.

Potrzebował miejsca do malowania.

Chciał, żeby nic go nie rozpraszało, żeby nie musiał za każdym razem składać farb i pędzli do torby, chować skończonych prac za szafę.

Chciał zająć jakąś przestrzeń li i jedynie na swoją pasję.

Od jakiegoś czasu odkładał w głowie pomysły, malował tylko to, co w warunkach domowych łatwo wychodziło.

Brakowało mu nieograniczonych możliwości, które miał na studiach.

Kiedy ani forma, ani gabaryty pracy nie stanowiły przeszkód.

Mógł realizować najbardziej fantastyczne i czasochłonne pomysły, nikt go z tego nie rozliczał.

Od niego zależało, w którą stronę pójdzie wyobraźnia.

Teraz właściwie też mógł tak pracować.

Ale ograniczał go brak swojego miejsca, gdzie w spokoju mógłby rozłożyć pracę na swoje tempo.

Już wiedział, co chce namalować, obraz był gotowy.

W myślach widział jego zarys.

Zamykał oczy i prawie go miał.

Wiedział, co musi robić, żeby uzyskać efekt o jaki mu chodzi.

Czasem mu się śnił, czasem podobne zestawienie kolorów przypadkowo zauważone przypominały o nim.

Ten zarys mu wystarczał, nadmierne wyobrażanie szczegółów mogło zatrzeć efekt końcowy.

Najważniejsze było, że go miał w głowie.

Nie chciał go spłoszyć, zbyt natarczywą pracą i oczekiwaniem.

Ten właściwy moment miał nadejść i spokojnie czekał, kiedy malowanie stanie się możliwe.


metryka tekst pierwotny

DECYZJA Nr 221/MON MINISTRA OBRONY NARODOWEJ

z dnia 5 czerwca 2006 r.

w sprawie zasad budowy komórek organizacyjnych Ministerstwa Obrony Narodowej

Na podstawie § 2 pkt 4 i 14 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 lipca 1996 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Obrony Narodowej (Dz. U. Nr 94, poz. 426), ustala się co następuje:

W celu zapewnienia jednolitej praktyki w zakresie kształtowania struktur organizacyjnych w Ministerstwie Obrony Narodowej wprowadza się "Zasady budowy komórek organizacyjnych Ministerstwa Obrony Narodowej", stanowiące załącznik do decyzji.

Traci moc:

1) decyzja Nr 14/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 22 stycznia 2002 r. w sprawie określenia stanowisk dyrektorów i zastępców dyrektorów przeznaczonych dla członków korpusu służby cywilnej w komórkach organizacyjnych Ministerstwa Obrony Narodowej (Dz. Urz. MON Nr 1, poz. 10, z późn. zm.);

2) Nr 15/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 22 stycznia 2002 r. w sprawie wprowadzenie zasad budowy komórek organizacyjnych Ministerstwa Obrony Narodowej (Dz. Urz. MON Nr 1, poz. 11).

Decyzja wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z mocą obowiązującą od dnia podpisania.

Minister Obrony Narodowej : R. Sikorski

Załącznik do decyzji Nr 221/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 czerwca 2006 r. (poz. 129)

Zasady budowy komórek organizacyjnych Ministerstwa Obrony Narodowej.

Rodzaj i nazwę komórek organizacyjnych wchodzących w skład Ministerstwa Obrony Narodowej, zwanego dalej "Ministerstwem", określa "Statut Ministerstwa Obrony Narodowej".

Przy określaniu wewnętrznej struktury komórek organizacyjnych Ministerstwa, zwanych dalej "komórkami organizacyjnymi", bierze się pod uwagę obszar działania komórki, ilość i złożoność powierzonych do realizacji zadań.

Za prawidłowe kształtowanie struktur organizacyjnych odpowiada Dyrektor Generalny Ministerstwa Obrony Narodowej, zwany dalej "Dyrektorem Generalnym".

Strukturę wewnętrzną komórek organizacyjnych określają etaty, nadawane na podstawie odrębnych przepisów.

Limit stanowisk etatowych żołnierzy zawodowych oraz członków korpusu służby cywilnej i pozostałych pracowników dla Ministerstwa określa odrębną decyzją Minister Obrony Narodowej, zwany dalej "Ministrem".


Jakże trudno niekiedy o wenę twórczą!

Taką, dzięki której i słowa w potoku żywej mowy o kunszcie retora świadczą, i wyrazy przelewane na papier czytelnik później z łatwością i łapczywością niejaką wzrokiem połyka.

Czasami chciałoby się sięgnąć słonecznych promieni i ślizgiem Ikarowym pod niebiosa pofrunąć, ale zasłona chmur nieprzeniknionych stanowczo ideę tę wielką porzucić każe.

A spragnione i młode umysły ambitnych uczniów domagają się, niczym pisklęta pokarmu w gnieździe, wciąż to nowych i coraz doskonalszych dzieł, dzięki którym otworzą się szerzej na wiedzę i wyposażone w odpowiednie narzędzia swój warsztat pracy otworzą.

Gdzież zatem szukać inspiracji, gdzież ambrozji życiodajnej i nektaru, co boskiego ducha w ciało i rozum tchnie?

Jakimi podążać ścieżkami, by nie zawieść się srodze, by na wyżyny wzlecieć i nauczycielem godnym szacunku się móc nazywać?

Takie rozważania, siedząc pod rozłożystym dębem, snułem i chyba dość głośno a nieświadomie mówić w półświadomości musiałem, gdyż przysiadł się obok mnie nieznany mi i wcześniej niewidziany stary wędrowiec i rzekł:

‒ Mądrze myślisz, ale twe pytania pozostaną bez odpowiedzi, gdy ty sam ich szukać ponad wszystkie siły nie będziesz.

Kiedyś i ja chciałem poznać całą prawdę o świecie.

Chciałem zdobyć to, czego jeszcze nikt przede mną nie miał.

Zebrałem wtedy niewielki swój dobytek, spakowałem do tego oto tobołka i ruszyłem przed siebie...

Starzec urwał zdanie.

Sprawiał wrażenie zmęczonego, a gdy ręką wskazywał na płócienny worek leżący u jego stóp, wyraźnie widziałem drżenie palców i dłoni.

Po jego twarzy przebiegł wyraz bólu, a nad dolnymi powiekami pojawiły się malutkie, słone jeziorka.

Co było przyczyną tego wzruszenia, wtedy jeszcze nie wiedziałem.

Nie śmiałem jednak pytać.

Podciągnąłem tylko nogi bliżej siebie, łydki otrzepałem z czarnej ziemi, strzepnąłem mrówkę pewnie kroczącą nie tam, gdzie nie powinna i ponownie spojrzałem na starca.

Zakręcił właśnie metalową, powgniataną menażkę i ocierał usta ledwo widoczne spoza siwej brody.

Po chwili westchnął i niskim, pełnym żalu głosem powiedział:

‒ Teraz jestem stary, sam widzisz.

Dalej wędruję, choć odpowiedzi poszukiwać już nie muszę.

Znalazłem ją przed latami.

Wiesz, to dziwne, co człowieka musi spotkać, przez co musi przejść, aby zrozumiał pewne siły rządzące światem.

Starzec wyraźnie odetchnął.

Pomyślałem, że dawno z nikim nie rozmawiał, więc nie śmiałem mu przerywać, tylko przytakiwałem.

Moje gesty musiały spotkać się z jego aprobatą, gdyż wyciągnął wskazujący palec prawej dłoni i, poruszając nim jakby nawijał na niego najdelikatniejszą nić, delikatnie się uśmiechnął.

‒ Gdy wyruszałem, byłem starszy od Ciebie, młody człowieku.

I świat wyglądał inaczej, i ludzie byli inni.

A ten dąb, pod którym teraz siedzimy…

O, tych gałęzi tam, zobacz, tych na górze, nie było.

Tak…

Jakieś dwadzieścia lat temu…

Dwadzieścia dwa, trzy…

Tak, dwadzieścia trzy lata temu!

– wyliczał starzec, marszcząc przy tym krzaczaste brwi.

‒ Dwadzieścia trzy lata temu usiadłem pod tym samym drzewem, tak, jak ty dzisiaj.

I tak samo myślałem o wielkich ideach, mających zbawić ten świat.

Chciałem być kimś w piramidzie społecznych zależności, stać na szczycie, mieć pod sobą tłum wiernych ludzi z ufnością czekających rozkazów, słuchających moich nauk, będących ucieleśnieniem ambitnych planów i założeń.

Chciałem mieć w swoich rękach żywy, gotowy do uformowania materiał na kontynuatorów mojej osoby, a może, kto to wie, nie tylko kontynuatorów – ba, uczniów mnie przerastających!


Ciekawym przykładem połączenia tych perspektyw przez instytucję państwową jest holenderska telewizja publiczna NPO.

Przed miesiącem NPO do rozpowszechniania swoich programów w sieci zaczęło używać BitTorrenta.

Stacja chce w ten sposób zwiększyć dostęp do swoich programów i równocześnie obniżyć własne koszty techniczne (w podobny sposób swój ostatni film zaczęli niedawno dystrybuować Yes Meni).

Mała rzecz, a cieszy.

„Skoro nie możesz ich pokonać, dołącz do nich” – takie słowa padają z kolei w tekście w „NY Timesie” poświęconym akcji, jaką British Museum zorganizowała dla Wikipedystów.

Wikipedyści zostali zaproszeni „za kulisy” muzeum, kuratorzy przekazywali im swoją wiedzę.

Pracownicy BM doszli po prostu do wniosku, że skoro informacje o zbiorach internauci pozyskują głównie z Wikipedii, to warto zadbać o ich poziom, a nie złościć się, że ludzie nie wchodzą na stronę instytucji.

Oczywiście te przykłady nie są szczególnie spektakularne – zwłaszcza ten pierwszy, który nie dotyczy oddolnego tworzenia, a spraw wydawałoby się bardziej banalnych.

Jestem jednak przekonany, że o ile grupa twórców dzięki nowym technologiom znacząco się poszerzyła, to wciąż jest to relatywnie niewielka część populacji.

Mniej spektakularna, ale równie silnie oddziałująca na kulturę, jest zmiana dotycząca przejęcia takich funkcji jak katalogowanie, rekomendowanie czy redystrybucja przez „zwykłych” użytkowników.

Ludzi, którzy często robią te wszystkie rzeczy „mimochodem” – np. udostępniają pliki tylko dlatego, że sami je ściągają, nie odwołując się do żadnego etosu.

Sumarycznie jednak te prozaiczne działania mają sporą siłę.

Tym bardziej cieszy, że państwowe instytucje zaczynają je dostrzegać.

Bo jeśli celem jest dobro wspólne, a nie interesy poszczególnych grup, to dlaczego nie?

A na ile „u nas”?

Chyba i tego się doczekamy.

Byliśmy w ubiegłym tygodniu na warsztatach organizowanych przez Narodowe Centrum Kultury i trudno było się oprzeć wrażeniu, że poruszane tu przez nas tematy nie są już postrzegane jako tak marginalne, jak jeszcze 2-3 lata temu.

Również w wypowiedziach Ministra Kultury można zauważyć, że coś się zmienia.


Kondygnacja

Kondygnacja – w budownictwie część budynku zawarta między bezpośrednio nad sobą położonymi stropami.

W zależności od położenia kondygnacji można mówić o parterze, stanowiącym poziom, na którym znajduje się główne wejście, piętrach, czyli poziomach położonych powyżej parteru oraz piwnicy, której powierzchnia podłogi leży niżej, niż powierzchnia otaczającego budynek terenu.

Ostatnie piętro położone bezpośrednio pod dachem spadzistym jest określane jako poddasze, ewentualnie mansarda, zaś używana jako np. pomieszczenie mieszkalne lub handlowe płytka piwnica – suterena.

W przypadku bardziej skomplikowanych układów przestrzennych (np. split levels) występują półpiętra, znajdujące się pomiędzy głównymi poziomami budynku.

Jako półpiętro można określać też mezzanino.

W mowie potocznej uznaje się często piętro za synonim kondygnacji.

Wysokość kondygnacji definiuje się poprzez wysokość między poziomem powierzchni podłogi danej kondygnacji a poziomem powierzchni podłogi kondygnacji leżącej powyżej.

Różnica pomiędzy poziomem posadzki a wykończonym sufitem to wysokość w świetle.

Kondygnacją powtarzalną jest taka, która nie różni się w sensie technicznym od innych kondygnacji w tej samej budowli.

Numeracja

Kondygnacje nadziemne numeruje się począwszy od jedności, tj. 1, 2, 3 itd, zaś kondygnacje podziemne otrzymują numery -1, -2 itd.

Zero w numeracji nie występuje Polska Norma PN-B-01025:2004 :

Tradycyjnie przyjęta praktyczna numeracja kondygnacji (np. na panelu windy) w Polsce i wielu innych krajach europejskich nakazuje jednak numerować piętro położone ponad parterem jako pierwsze.

W krajach anglojęzycznych istnieją różniące się normy amerykańska i brytyjska.

Wedle amerykańskiego zwyczaju first floor (czyli pierwsze piętro) oznacza parter, zaś wedle brytyjskiego pierwsze piętro.

Analogicznie do amerykańskiego nazewnictwo używane jest w krajach byłego ZSRR oraz było stosowane w NRD.


Pejsidoros nie był wcale w stadionie; wczesnym rankiem zaraz pobiegł do matki.

Uspokoiła go wrychle: nogą wczoraj nie stąpiła do Altis, a gdy jej zapytał, dlaczego strój męski przywdziała była, odrzekła mu z największą prostotą, iż pragnęła się obyć z szatami i ruchami męskimi, a zarazem upewnić się, iż jej nikt istotnie poznać nie może.

Ocierała się z umysłu kilkakroć o znajomych ziomków z Rodos, ale wszyscy na nią jak na kogoś obcego patrzyli.

Tym zupełnie już przekonała syna, że zuchwały jej zamiar da się przeprowadzić bezpiecznie.

Nad tym, jakby go wykonać najsnadniej, naradzali się długo jeszcze.

Pejsidoros wyjaśnił jej dokładnie wszelkie zwyczaje palajstry i nauczył ją dobrze, jak sobie ma postępować.

Kiedy na koniec wyszedł od niej pełen otuchy, było już dobrze z południa.

Chłopięce popisy widno się już ukończyły, gdyż ponad Gajem słychać było gwar tysiącznych głosów: to tłumy wrzały po wyjściu ze stadionu.

Wielu z Gaju Świętego wyszedłszy spieszyło do kramów z jadłem, by się nieco posilić.

Pomiędzy Radnicą a główną bramą Altis przekupnie roznosili owoce i przekąski w koszach dźwiganych na głowie i obwoływaniem swego towaru powiększali jeszcze huczącą wrzawę.

Sokrates i Alkibiades, nierozłączni jak zwykle, stali właśnie przed bramą, chłodząc pragnienie świeżymi figami.

Był z nimi trzeci mąż jakowyś, od Sokratesa starszy widocznie o cały lat dziesiątek.

Niepozorny z postawy, mimo to zwracał na się uwagę osobliwym swoim wejrzeniem: twarz chuda, o wydatnych kościach policzkowych, wyraz nosiła zbolały, prawie żałosny, przy którym uderzały dziwnie oczy badawcze, ostre, nieubłagane.

Proste, siwiejące włosy w rzadkich kosmykach opadały ku szerokiemu czołu, przylegały do skroni jakby przylepione i, zasłaniając uszy, łączyły się z krótko przystrzyżoną brodą.

Nos długi, cienki, wyraziście zarysowany, schodził za blisko nieco ku wąskim, zaciśniętym ustom z piętnem goryczy i smutku.

Widno było, że tych warg nie krasi nigdy wesoły uśmiech.

— Czekaj, młody Rodyjczyku! — zawołał Sokrates w odpowiedzi na powitanie Pejsidora.

— Nie tak spieszno!

Pójdziemy razem do Altis.


Jeśli Bzura wzbije się na wyżyny to pokona Rząśnię.

Zawodnicy obu drużyn prezentują podobny poziom, o zwycięstwie zdecydują niuanse.

Ważne jest, żeby zawodnicy Bzury wygrali chociaż jeden mecz - wtedy rywalizacja przeniesie się do Ozorkowa i może być ciekawie.

Ostatni mecz został przegrany przez zawodników Bzury w głowie, zabrakło odporności psychicznej i motywacji.

Teraz ozorkowianie będą mogli liczyć na minimalne wsparcie kibiców, jednak to lepsze niż ich całkowity brak.

Ważne jest podejście Bzury do tego meczu.

Jeśli będą zdeterminowani to wygrają, jeśli nie - to będą musieli walczyć o pozostanie w grze u siebie.

Jednak to będzie loteria, bo jedno nieudane podejście może skończyć się odpadnięciem z walki, a tego kibice Bzury by nie chcieli.

Siatkarze Bzury nie mają nic do stracenia i mogą ryzykować.

I tak osiągnęli dużo grając w całkowicie odmienionym w stosunku do zeszłego sezonu składzie.

Pierwszy cały sezon na rozegraniu zaliczył Rafał Grabarczyk , a na libero Damian Sobczak .

Jednak obaj spisywali się dobrze.

Ze składu odszedł jeden z najlepszych zawodników Adam Pietrzak , który stanowi teraz o sile Ikara Legnica i jest jego najlepszym zawodnikiem.

Bzurę stać na awans w tym sezonie, ponieważ potencjał drzemie w tych zawodnikach tylko brakuje im ogrania.

To jest mniejszy problem niż brak umiejętności, można go bowiem zlikwidować grając kilka sparingów.