Czy media społeczne to nowość?

Na blogach toczą się czasem bardzo inteligentne spory.

Świat dzieli się na tych, dla których poprzednie zdanie jest truizmem i tych, którzy podchodzą do niego sceptycznie.

Prowadzi on do wspomnienia o dwu wpisach, które dziś przeczytałem.

Najpierw Scott Berkun na swoim blogu, we wpisie „ Calling Bullshit on Social Media ”, wskazał na różne „ściemy” związane z propagowaniem mediów i serwisów społecznościowych.

Na część zarzutów odpowiedział na O’Reilly Radar Joshua-Michele Ross .

Berkun, co warto zauważyć, nie jest wrogiem mediów społecznych, nie idzie w ślady Andrew Keena i nie krzyczy (chwytliwie, ale mało rozsądnie), że Internet niszczy kulturę.

Korzysta z serwisów, takich jak Facebook czy Twitter , i dobrze mu z tym.

Swoje zarzuty formułuje więc będąc członkiem społeczności.

Czyni je to bardziej wiarygodnymi.

Mimo to uważam, że w większości kwestii się myli i częściowo wykazał to już Ross.

Wspólnym mianownikiem dla uwag Berkuna jest to, że termin „social media” i pokrewne traktuje jako modne hasła , które w największym stopniu promują ludzie, którzy z tych narzędzi korzystają i na nich zarabiają (podaje analogię: PR-owcy, którzy mówią, że PR jest świetny dla firm).

W istocie, jego zdaniem, nie kryje się za tą propagandą atrakcyjna treść.

Media społeczne są, owszem, fajne, ale nie są, wbrew temu, co nam się wmawia niczym odkrywczym .

Sieci społeczne istnieją „od zawsze”, podobnie jak komunikacja poza oficjalnym obiegiem.

Wciąż jest miejsce dla starych mediów.

Nowe narzędzia nie naprawią świata.

Salwa celna, problem w tym, że cel chyba źle wybrany.

Berkun obrał sobie za niego bezwarunkowych entuzjastów Internetu (w szczególności Web 2.0), którzy uważają go za swego rodzaju panaceum na społeczno-kulturalne problemy tego świata.

Takich osób nie ma jednak zbyt wielu.

Prawdę mówiąc, to raczej wrogowie Sieci skłonni są przypisywać ludziom z drugiej strony barykady ślepą miłość do Internetu.

Wystarczy poczytać naszego bloga, by zobaczyć, że zachęcamy do świadomego, nie nieograniczonego korzystania z Sieci.

Taki świadomy internauta inaczej spojrzy na kilka centralnych dla rozumowania Berkuna terminów i tym samym rozbroi jego argumenty.

Jak słusznie zauważa Ross, nie jest to termin wartościujący.

Nie należy utożsamiać go z „naprawą” albo „udoskonaleniem”.

(Z kolei z moich słów nie należy wyciągać wniosku, że te terminy się wykluczają).

Rozwój Web 2.0 oznacza zmiany, np. w sposobach komunikacji.

„ Komunikacja ”.

Wynalezienie książki, a później radio i telewizji zmieniło świat.

Jeden nadawca mógł w bardzo efektywny sposób dotrzeć do wielu odbiorców.

Określone idee mogły się dzięki temu znacznie szybciej rozpowszechniać.

Teraz pojawiła się komunikacja „wielu-do-wielu”.

Centralne ośrodki dystrybycji (np. telewizja) nie są konieczne, by informacja błyskawicznie się rozprzestrzeniała.

Akurat teraz świadomość tego faktu dociera do milionów osób, które śledzą wydarzenia w Iranie, a ich podstawowymi źródłami są Twitter czy YouTube (nawet jeśli trafiają do nich za pośrednictwem „poważnych” mediów).

Zmieniająca się komunikacja to zmieniająca się społeczność.

„ Sieci społeczne ”.

Owszem, są tak stare, albo i starsze, niż nasz gatunek.

Tyle, że historycznie tworzone były zwykle na podstawie bliskości genetycznej (ród), fizycznej (naród) i/lub zawodowej (cech).

Nawet w tym ostatnim przypadku przedstawiciele tej samej grupy musieli mieszkać blisko siebie.

Dziś można być jedynym zbieraczem kapsli w promieniu 200 kilometrów i mimo to mieć setkę znajomych, z którymi łatwo dyskutować o swoim hobby.

Więcej, mamy narzędzia, by tworzyć sieci społeczne ad hoc, jeśli tylko zaistnieje taka potrzeba.

Dystans fizyczny i czas nie są żadnymi przeszkodami.

Znowu, doskonałym przykładem jest Iran.

Na Facebooku, Twitterze i innych serwisach łącza się i wymieniają informacjami protestujący i ich zwolennicy od USA po Australię.

Więcej, tych sieci nikt nie musi odgórnie tworzyć, inaczej się nimi zarządza, czasem się w ogóle nie zarządza.

„Proletariusze wszystkich krajów, łączcie się!” – wzywali marksiści.

Ale jak się mieli łączyć?

Bez pomocy swoich delegatów nijak.

Jak mieli dyskutować robotnik w Warszawie i robotnik w Chicago?

I, choć to temat na osobny wpis, warto zauważać, że różne rzeczy, niekoniecznie dobre, mogą się zdarzyć, gdy dwie osoby rozmawiają ze sobą za pośrednictwem „delegatów”, czy innych pośredników.

Jaki to wszystko ma związek z edukacją ?

Oczywisty i znów wracamy do jednego z lejtmotywów tego bloga.

System kształcenia, w którym jeden mówi, a kilkudziesięciu słucha i zapamiętuje musi odejść do lamusa, bo po prostu nie tak funkcjonuje współczesny świat.

Nie mówię, że że już odszedł, bo niewiele na to wskazuje (niestety), ale w coraz mniejszym stopniu przystaje do rzeczywistości, potrzeb i stylu pracy ucznia.


Młodzieżowa Grupa Poetycka

Zapraszamy młodych twórców do udziału w zajęciach powstającej przy Miejskiej Bibliotece Publicznej Młodzieżowej Grupie Poetyckiej.

Zajęcia poprowadzi absolwentka filologii polskiej Uniwersytetu Łódzkiego mgr Justyna Stańczyk.

Zapraszamy na drugie spotkanie w środę 9.11.2005 r. o godz. 17.00 w czytelni ul. Listopadowa 6b.


Od razu zaznaczę, że filmu nie widziałem i chyba nie planuję, bo jestem podatny na sugestie, a paleniu podziękowałem kilka lat temu.

Nie interesuje mnie to, czy ludzie zaczynają palić wyłącznie w wyniku działania wolnej woli, presji otoczenia, spisku wielkich korporacji, reklam z sympatycznym wielbłądem czy nadmiaru wyścigów Formuły 1 obejrzanych w młodości.

Załóżmy, że jest to ich wolny wybór.

Palenie jednak produkuje znaczne negatywne efekty zewnętrzne - w postaci kosztów opieki zdrowotnej (efekt gapowicza - skoro wszyscy płacą tyle samo, to ja mogę pogorszyć swoje zdrowie bardziej od innych), śmieci i pogorszenia się samopoczucia osób niepalących - i w związku z tym wolność palacza wchodzi w konflikt z wolnością niepalacza.

Przesuwanie tych granic jest takim samym zamachem na wolność palaczy, jak ustalenie ich na dotychczasowym poziomie było zamachem na wolność niepalaczy.

Próby rozwiązania problemu efektów zewnętrznych obejmują działania z zakresu prawa (ustawowe zakazy), rynku (wysoka cena papierosów) i może architektury (o ile brak popielniczki może kogoś zniechęcić).

A normy społeczne zakładają tolerancję (przypominam sobie taki fragment jakiegoś tekstu o savoir vivre, chyba nawet w poważnej gazecie, choć nie można wykluczyć, że zebrało mi się kiedyś na czytanie kolorowego opakowania do płyty DVD, brzmiący mniej więcej tak " jeśli Twoi goście palą, musisz niestety pozwolić im palić w salonie ").

To już mniejsza tolerancja spotyka miłośników czosnku na śniadanie.

O pierdzeniu przy stole nie wspominając.


Mistrzostwa Azji w Lekkoatletyce 2009 - skok o tyczce kobiet

Skok o tyczce kobiet – jedna z konkurencji rozegranych podczas XVIII mistrzostw Azji w lekkoatletyce.

Do konkursu zgłoszono osiem zawodniczek, zatem nie było potrzeby rozgrywania eliminacji i 12 listopada 2009 rozegrano od razu konkurs finałowy.


Z mieszkania 23-letniego Marcina S., na drugim piętrze bloku przy ul. Piłsudskiego, pijani mężczyźni wyrzucili przez okno 11-litrową, pustą butlą gazową, na sprzątającego teren dozorcę.

Na szczęście chybili.

51-letni dozorca Ryszard D. wezwał policję.

Na widok radiowozu Marcin S. i jego koledzy zaczęli wyrzucać przez okno balkonowe talerze, fotel, puszki po piwie, a nawet antenę satelitarną.

Potem zabarykadowali się w mieszkaniu, więc policjanci wezwali strażaków, by wyważyli drzwi.

Zanim awanturników skuto kajdankami, Marcin S. kopnął policjanta w nogę, a jego koledzy obrzucili stróżów porządku obelgami.

Awanturników zatrzymano.

Za użycie siły wobec policjanta i narażenie przechodniów na utratę zdrowia lub życia grozi im do trzech lat więzienia.


Bobrowo (powiat drawski)

Bobrowo (niem. Dietersdorf) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie drawskim, w gminie Złocieniec.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa koszalińskiego.

W roku 2008 wieś liczyła 341 mieszkańców.

Osady wchodzące w skład sołectwa:

Sułoszyn

Wąsosz

Geografia

Wieś leży ok. 3 km na wschód od Złocieńca, przy linii kolejowej nr 210, ok. 500 m na północ od jeziora Wąsosze, ok. 600 m na wschód od rzeki Wąsawy, ok. 1,5 km na południe od drogi krajowej nr 20 ze Stargardu Szczecińskiego do Gdyni.

Historia

Bobrowo posiada średniowieczną metrykę, wspomnianą w źródłach w 1333 r.

Wchodziło w skład dóbr złocienieckich.

Jako dziedzictwo wdowy po ostatnim z rodziny Borck ze Złocieńca.

W 1846 r. zostało odkupione przez jednego z wnuków siostry Konstantyna von Knebel-Doeberitz, syna Ludwika von Knebel-Doeberitz na Darskowie.

Konstantyn w 1840 r. ożenił się z Henrietą von Grunburg.

W 1872 r. Bobrowo przejął Artur von Knebel-Doeberitz, który przekazał majątek w ręce ostatniemu właścicielowi do 1945 r. adoptowanemu bratankowi Hasso von Knebel-Doeberitz.

W 1851 - 1853 roku zbudował on pałac eklektyczny wg ówczesnej mody, z wieżą z blankami i wykuszem.

W 1928 r. do majątku liczącego 1 802 ha należały folwarki: Buczyna (Buchenham) obecnie nie istniejący i Sułoszyn (Zühlskamp).

Zabytki i atrakcje turystyczne

Zabytek chroniony prawem:

park pałacowy z aleją dojazdową z 1851 - 1853 r., nr rej.

1 154 z dnia 23 marca 1982 r.

Park w stylu angielskim o pow. 22 ha, łącznie z dziedzińcem i jeziorem Kozy.

Przy południowym brzegu jeziora Kozy, naprzeciwko zabudowań folwarku rośnie okazały dąb o obw. pnia 500 cm określany na 400 lat.

Pałac otaczała duża polana z nasadzonymi drzewami rodzimymi i obcego pochodzenia.

W 1894 r. pałac częściowo spalił się.

Został jednak bez zmian odbudowany w tym samym roku.

Budynek założony na planie nieregularnego prostokąta, od strony zachodniej urozmaicony licznymi ryzalitami, wejście główne poprzedzone portykiem o ostrołukowo wyciętych arkadach.

Posiada wysoką czworoboczną wieżę przykrytą stożkowym hełmem.

Ozdobny jest również dach budynku z wystającymi świetlikami zwieńczonymi również stożkowymi hełmami.

Kubatura pałacu wynosi 3422 m 3 , powierzchnia użytkowa ok. 427 m 2 .

Pałac w 1972 r. został adaptowany na szkołę podstawową specjalną.

W okresie do 1907 r. dziedziniec majątku otrzymał aktualny kształt, nowo wznoszone budynki oznaczono datą budowy.

W 1884 r. został zbudowany parterowy budynek ogrodnika, zlokalizowany we wschodnim narożniku założenia parkowego.

W domu ogrodnika od ok. 1960 r. było miejscowe przedszkole, a obecnie dom jest własnością prywatną.


podpisana w Madrycie dnia 18 kwietnia 2006 r. oraz w Warszawie dnia 24 maja 2006 r.

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wiadomości:

W dniu 18 kwietnia 2006 r. w Madrycie oraz w dniu 24 maja 2006 r. w Warszawie została podpisana Umowa między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Hiszpanii o wzajemnej ochronie informacji niejawnych, w następującym brzmieniu: o wzajemnej ochronie informacji niejawnych

Rzeczpospolita Polska i Królestwo Hiszpanii, zwane dalej " Stronami ",

mając świadomość zmian w sytuacji politycznej na świecie i uznając ważną

rolę swej wzajemnej współpracy dla celów stabilizacji pokoju,

międzynarodowego bezpieczeństwa i wzajemnej poufności, będąc

świadomymi faktu, iż dobra współpraca może wymagać wymiany

informacji niejawnych pomiędzy Stronami,

pragnąc stworzyć system przepisów regulujących wzajemną ochronę

informacji niejawnych wymienianych pomiędzy Stronami, dla celów

jakiejkolwiek przyszłej umowy o współpracy albo kontraktu niejawnego,

uzgodniły, co następuje:

Artykuł 1

W rozumieniu niniejszej Umowy:

a) " informacja niejawna " - oznacza wszelką informacją (konkretnie: wiedzą, która może być przekazana w jakiejkolwiek formie) lub materiał, wymagające ochrony przed nieuprawnionym ujawnieniem, które zostały jako takie oznaczone klauzulą tajności;

b) " materiał niejawny " - oznacza dowolny przedmiot, wyposażenie, urządzenie lub broń, wyprodukowane lub będące w trakcie produkcji, jak również komponenty użyte do ich produkcji, zawierające informacje niejawne;

c) " dokument niejawny " - oznacza jakąkolwiek formę utrwalenia informacji niejawnej niezależnie od jej fizycznej formy lub cech charakterystycznych;

d) " kontrahent " - oznacza osobę fizyczną lub osobę prawną posiadającą zdolność prawną do zawierania kontraktów;

e) " podmiot zamawiający " - oznacza podmiot, który zamierza zawrzeć kontrakt niejawny na terytorium Państwa drugiej Strony;

f) " kontrakt niejawny " - oznacza kontrakt pomiędzy dwoma lub więcej kontrahentami, tworzący i określający wykonalne prawa i obowiązki pomiędzy nimi, który zawiera lub wiąże się z wytwarzaniem lub dostępem do informacji niejawnych;

g) " właściwe organy bezpieczeństwa " - oznaczają organy wyznaczone przez Stronę, jako odpowiedzialne za wdrażanie i nadzorowanie niniejszej Umowy;

h) " strona otrzymująca " - oznacza Stronę, do której informacja niejawna jest przekazywana;

i) "strona wytwarzająca" - oznacza Stronę, która wytwarza informacje niejawne;

j) "trzecia strona" - oznacza każdą międzynarodową organizację lub państwo, które nie jest stroną niniejszej Umowy;

k) "poświadczenie bezpieczeństwa" - oznacza stwierdzenie przez właściwe organy bezpieczeństwa lub inny podmiot uprawniony zgodnie z prawem wewnętrznym Strony, że osoba fizyczna jest uprawniona do dostępu do informacji niejawnych;

l) "świadectwo bezpieczeństwa przemysłowego" - oznacza stwierdzenie przez właściwe organy bezpieczeństwa lub inny podmiot uprawniony zgodnie z prawem wewnętrznym Strony, że pod względem bezpieczeństwa przedsiębiorca posiada fizyczną i organizacyjną zdolność, aby wykorzystywać i przechowywać informacje niejawne, zgodnie z prawem i regulacjami wewnętrznymi;

m) "zasada ograniczonego dostępu" - oznacza, że dostęp do informacji niejawnych może być przyznany tylko osobom, które posiadają zweryfikowany wymóg zapoznania się lub posiadania takich informacji w celu wykonywania swych obowiązków służbowych i zawodowych.


Newgrange

Newgrange, irl. Dún Fhearghusa to jeden z największych grobów korytarzowych wzniesionych przez człowieka, należący do kompleksu zwanego Pałacem nad Boyne (irl. Brú na Bóinne ), znajdującego się w hrabstwie Meath w Irlandii.

Jest najbardziej znanym ze wszystkich irlandzkich prehistorycznych miejsc.

Datowanie radiowęglowe grobu określa czas budowy na ok. 3200 lat p.n.e., czyli Newgrange jest ponad 600 lat starsze niż Wielka Piramida w Gizie i prawdopodobnie starsze niż Stonehenge.

Około roku 860 zostało splądrowane przez duńskich najeźdźców.

Nasyp mogilny ma ok. 85 m średnicy i ok. 11 m wysokości.

Do środka prowadzi długi na 19 metrów korytarz wykopany pod kątem 135° i prowadzący do komory pogrzebowej wybudowanej na planie krzyża.

Wewnątrz korytarza znajduje się 22 kamieni po lewej stronie i 21 po prawej.

Wysokość korytarza wzrasta od niespełna 1,5 m przy wejściu głównym do prawie dwukrotnie większej przy wejściu do komory.

W wewnętrznej izbie o wymiarach 6,5 x 6,2 metra znajdują się 3 wgłębienia, a w każdym stoi czara.

Poza grobami znajdują się tam również: 4 lampy, 2 wisiorki, łuski, kościane dłuta oraz fragmenty ludzkich kości.

Wnętrze kopca zbudowano z kamieni (o masie co najmniej 200 000 t) przełożonych gliną i muszlami wydobytymi z rzeki Boyne.

Grobowiec z zewnątrz zabezpiecza obstawa z ustawionych dokoła 97 masywnych kamiennych bloków.

Głaz przed wejściem pokryty jest pięknym ornamentem w postaci potrójnej spirali (triskel).

Chociaż grób ten zbudowano tysiące lat temu, to przez wieki nikt nie wiedział o jego istnieniu.

Dopiero pod koniec XVII wieku ludzie szukający kamieni do budowy odkryli nasyp i opisali jako jaskinię.

W latach 1962 – 1975 przeprowadzono badania i zrekonstruowano nasyp pod nadzorem profesora Briana O'Kelly'ego z Instytutu Archeologii z College University, Cork (teraz National University of Ireland, Cork).

Profesor O'Kelly odkrył, iż grobowiec zbudowano w taki sposób, że podczas przesilenia zimowego o 8:58 promienie wschodzącego słońca biegną wzdłuż korytarza i wpadają do komory, rozświetlając ją na około 15 min.


IMSI (ang. International Mobile Subscriber Identity) - unikalny numer przypisany do każdej karty SIM w sieci GSM lub UMTS, jednoznacznie ją identyfikujący ITU-T Recommendation E.212 (05/08): The international identification plan for public networks and subscriptions .

Numer zapisany jest na karcie SIM oraz w rejestrze HLR Specyfikacja 3GPP TS 23.002 V4.8.0 (2003-06) .

W systemach GSM oraz UMTS, każdemu abonentowi jest przydzielony indywidualny, niepowtarzalny numer identyfikacyjny IMSI służący do identyfikacji tego abonenta na drodze radiowej.

IMSI składa się z trzech części:

# kodu kraju stacji ruchomej MCC (ang. Mobile Country Code), obejmującego trzy cyfry (np. Francja: 208, Niemcy: 262, Polska: 260); MCC identyfikuje jednoznacznie macierzysty kraj abonenta ruchomego,

# kodu sieci MNC (ang. Mobile Network Code), zawierającego dwie lub trzy cyfry identyfikujące sieć; MNC identyfikuje macierzystą sieć danego abonenta ruchomego,

# numeru identyfikacyjnego abonenta ruchomego MSIN (ang. Mobile Subscriber Identification Number), identyfikującego go w danej sieci komórkowej.

IMSI są tworzone tylko z cyfr (od 0 do 9).

Ogólna liczba cyfr w IMSI nie może przekraczać 15 cyfr.

Przydziały krajowych numerów identyfikacyjnych abonentów ruchomych są dokonywane w uzgodnieniu z administracją łączności danego kraju.


Forum Pismaków to najstarszy konkurs gazetek szkolnych w Polsce, organizowany jest w Wałbrzychu od 1996 roku.

Jego pomysłodawczynią jest nauczycielka języka polskiego i wieloletnia animatorka szkolnych mediów – pani Elżbieta Sura (również opiekunka gazetek „OBOK” i „MIG13”).

Przez 6 lat konkurs miał wymiar regionalny (najpierw woj. wałbrzyskiego, później dolnośląskiego), a od siódmej edycji ma zasięg ogólnopolski.

Od jedenastej edycji Forum (poza 13.)

Galę poprzedzają dwudniowe warsztaty dziennikarskie dla przedstawicieli najlepszych redakcji.

Od czternastej edycji Forum współorganizuje Fundacja Nowe Media.

Po raz kolejny również Forum patronatem objęło Ministerstwo Edukacji Narodowej.

Forum Pismaków wyróżniając gazetki promuje jednocześnie postawy samodzielności myślenia i nonkonformizmu.

Premiowane są takie wartości jak umiejętność dialogu i argumentowania, obiektywizm, szacunek dla oponentów.

Punktacji podlega także różnorodności tematyki i form wypowiedzi dziennikarskiej oraz estetyka gazetek, choć profesjonalizm wydania (kolor, lepszy papier) nie ma wpływu na ocenę.

Jury docenia odwagę cywilną autorów, przejawiającą się w podejmowaniu istotnych dla społeczności uczniowskiej problemów oraz ich obiektywnym prezentowaniu.

Cechą najbardziej poszukiwaną jest oryginalność - Forum ma zadanie wyróżnić gazetki, które tworzą nową jakość w świecie szkolnych mediów – bez kopiowania z innych środków przekazu oraz wykraczające zainteresowaniami i aktywnością poza utarte ścieżki.


Szanowna Pani Marszałek!

Panie Ministrze!

Panie Rzeczniku Praw Dziecka!

Pani i Panowie Posłowie!

Procedowanie nad niniejszą ustawą spełnia wszelkie wymogi regulaminowe.

Odbywało się na kilkudziesięciu posiedzeniach podkomisji i komisji z udziałem przedstawicieli organizacji pozarządowych i rożnych środowisk, ale nawet najlepsze prawo może być niewłaściwie wdrażane w życie i w związku z tym mam pytanie adresowane do pana ministra.

Otóż, panie ministrze, krajowy program przeciwdziałania przemocy obowiązuje, ale ma być zgodnie z nowelizacją ustawy zmodyfikowany.

W jakim zatem trybie zostanie zmodyfikowany krajowy program przeciwdziałania przemocy i kiedy zostanie on ogłoszony, podany do publicznej wiadomości?

Ustawa przewiduje również powołanie krajowego koordynatora realizacji krajowego programu przeciwdziałania przemocy.

(Dzwonek) Czy w ministerstwie rozważa się już kandydaturę na funkcję owego koordynatora?

I ostatnie pytanie: W jaki sposób ministerstwo na obecnym etapie przygotowuje się do wdrażania ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie?

Wicemarszałek Ewa Kierzkowska:

Dziękuję.

Poseł Sylwester Pawłowski:

Dziękuje, pani marszałek.

(Oklaski)

Wicemarszałek Ewa Kierzkowska:

Dziękuję.

Pytanie zadaje pani posłanka Bożena Kotkowska, Lewica.

Bardzo proszę.

Poseł Bożena Kotkowska:

Pani Marszałek!

Panie Rzeczniku!

Wysoki Sejmie!

Komisja proponuje wpisać do Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego zakaz – w cudzysłowie oczywiście tutaj mówię – zadawania cierpień psychicznych i innych form poniżania dziecka.

Mam wątpliwości, czy to jest wystarczająco precyzyjne sformułowanie.

Proszę spojrzeć na to z perspektywy dziecka czy nastolatka.

Czy na przykład zakaz obejrzenia jakiegoś filmu w telewizji lub tzw. szlaban na wyjście z domu nie jest dla niego cierpieniem psychicznym?

Bez wątpienia jest.

Czy zatem przepis w proponowanym nam brzmieniu nie może zostać zinterpretowany jako całkowity zakaz stosowania kar?

Jestem za tym przepisem, żeby on pozostał, żeby nie było wątpliwości.

Natomiast gdyby się udało doprecyzować pewne zapisy czy sformułowania, byłabym po prostu bardzo wdzięczna.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Ewa Kierzkowska:

Dziękuję uprzejmie, pani poseł.

Szanowni państwo, mamy dwie strefy czasowe.

Właściwie już nie.

Wszystko będzie dobrze.

Pytanie zadaje pan poseł Stanisław Stec z klubu Lewica.

Nie ma pana posła?

Bardzo proszę, pytanie zadaje pani posłanka Elżbieta Rafalska, Prawo i Sprawiedliwość.


dzień dobry, xxx, w czym mogę pomóc?

dobry, proszę pana, chciałam prosić o autobus sto osiemdziesiąt siedem z FILLER przystanku FILLER Hala Kopińska FILLER koło FILLER

w którym kierunku?

FILLER Wilanów ...

FILLER około ___ dziesiątej FILLER ___ FILLER o znaczy od dziesiątej, o tak jeżeli można FILLER

dziesiąta zero dziewięć

sekundę dziesiąta zero dziewięć

dziesiąta dwadzieścia cztery

dwadzieścia cztery FILLER

dziesiąta trzydzieści dziewięć

tak

i dziesiąta pięćdziesiąt cztery

pięćdziesiąt cztery

tak

proszę pana, czy później o jedenastej też się powtarzają takie FILLER minuty czy nie?

tak, proszę pani, aż do godziny czternastej są tak samo

dziękuję bardzo

proszę bardzo

widzenia

do usłyszenia


3) końcowe wynagrodzenie za wyniki finansowe funduszu, w tym także wynagrodzenie wyrażone w postaci określonej procentowo części akcji funduszu, ustala się w obu przypadkach w wysokości nie przekraczającej iloczynu wartości 0,5% akcji funduszu oraz liczby lat, w których firma zarządzająca świadczyła usługi na rzecz funduszu, w kwocie uzyskanej ze sprzedaży akcji oraz wartości należnych dywidend; wynagrodzenie takie może zostać wypłacone dopiero po wygaśnięciu umowy z firmą zarządzającą.

Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 3, może przysługiwać firmie zarządzającej w wysokości nie wyższej niż ustalone proporcjonalnie do okresu, w którym świadczyła ona usługi na rzecz funduszu.

Zasady wynagradzania firmy zarządzającej świadczącej usługi na rzecz funduszu, w którym Skarb Państwa przestał być jedynym akcjonariuszem, muszą spełniać warunek, że ta część wynagrodzenia, która uzależniona jest od wyników finansowych funduszu, również wtedy, gdy jest ona wyrażona w określonej procentowo części akcji funduszu, nie może przekroczyć wartości 2% akcji funduszu za każdy rok świadczenia usług przez firmę zarządzającą.

Firma zarządzająca nie może jednocześnie świadczyć usług zarządzania na rzecz dwóch lub więcej funduszy lub być akcjonariuszem funduszu, na którego rzecz świadczy usługi zarządzania, bez wcześniejszego uzyskania zgody Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Członek rady nadzorczej lub zarządu funduszu nie może jednocześnie pełnić funkcji członka rady nadzorczej lub członka zarządu innego funduszu.

Zakaz ten stosuje się odpowiednio do prokurentów.

W razie naruszenia obowiązków i zakazów, o których mowa w ust. 1 i 2, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów może wydać decyzję o nałożeniu na odpowiedzialnego członka zarządu danego funduszu lub firmy zarządzającej kary pieniężnej w wysokości nieprzekraczającej połowy rocznego dochodu danej osoby za ostatni rok podatkowy.

Odwołania od decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów podlegają rozpatrzeniu w trybie art. 78 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 122, poz. 1319).

Art. 26.

Do firmy zarządzającej, jej pracowników i zleceniobiorców stosuje się odpowiednio przepisy art. 375 Kodeksu handlowego.

Zakazy, o których mowa w art. 25 ust. 1 i 2 oraz w art. 26, obejmują również podmioty dominujące i zależne w stosunku do firmy zarządzającej w rozumieniu art. 4 pkt 3 ustawy, o której mowa w art. 25 ust. 3.

Art. 28.

W okresie 3 lat od dnia rejestracji funduszu posłowie i senatorowie nie mogą być członkami rad nadzorczych ani zarządów funduszu lub spółki, w której fundusz posiada co najmniej 20% akcji.


Drugi – i dla mnie chyba najciekawszy – wątek dotyczył tego, co w badaniu nazwano „deinstytucjonalizacją” – malejącą rolą instytucji jako pośredników.

W badaniu chodzi przede wszystkim o udział w kulturze, ale w naszej dyskusji Kuba Wygnański ze Stoczni zaproponował, żeby potraktować tę tezę ogólniej.

Chodzi o to, że w niektórych przypadkach coraz mniej potrzebujemy organizacji, bo wyręcza je niejako internet (a bardziej precyzyjnie usługi internetowe lub ludzie, z którymi poprzez internet mamy kontakt).

Działacze z organizacji mówili, że coraz bardziej działają jako jednostki związane z organizacją; że nie wiadomo do końca, jak umieścić organizację w serwisie społecznościowym – czy zasługuje na konto tak samo jak ludzie; i że młodzież taką sytuację traktuje jako sztuczną – chcą się kontaktować na przykład przez Facebook, ale z konkretnymi osobami – a nie z organizacją.

Wątek jest ciekawy z dwóch powodów.

Po pierwsze, pośrednicy nie zanikają – tylko zmieniają się.

Pośrednikiem online bardzo często jest dziś jakaś platforma społecznościowa / Web 2.0 – a ta niemal zawsze (z chlubnymi wyjątkami takimi jak Archive.org czy Wikipedia) jest platformą komercyjną: Facebook, Youtube, Wrzuta, Garnek, Wykop, Flickr.

Wydaje mi się, że kluczowym zadaniem powinno więc być tworzenie tego rodzaju pośredników, ale społecznych, obywatelskich.

Można to traktować jako kontynuację tworzenia wolnego oprogramowania (obsługuje ono dużo platform społecznościowych, także tych komercyjnych) – ale zadanie polega na stworzeniu silnych serwisów, a nie tylko narzędzi do ich tworzenia.

Na rynku przeglądarek otwarty Firefox konkuruje skutecznie z komercyjnym Explorerem – czy da się stworzyć podobnie otwarty serwis społecznościowy?

Ja znam jeden taki przykład – jest nim system mikroblogowy Status.net.

Otwarty od góry do dołu w ramach swojej „technology stack” – ale jednak będący w rękach komercyjnego podmiotu.

A wzorem jest oczywiście Wikipedia, w przypadku której nawet serwery są zarządzane przez Fundację Wikimedia.


Czytelnikom życzę wszystkiego dobrego w nowym roku i śpieszę dodać, że sylwester przebiegał u mnie w popkulturowej atmosferze ;) Nie chodzi oczywiście o to, że sylwestrowa zabawa miała coś wspólnego ze studiowaniem książek, prowadzeniem wykładów, pisaniem artykułów czy czymś w tym stylu.

Nic bardziej mylnego.

Chodzi raczej o to, że wraz ze znajomymi zdarzyło mi się momentami prowadzić ciekawą, lekko „wypaczoną” poprzez spożycie alkoholu, dyskusję.

Oczywiście muszę zaznaczyć, że alkohol nie był spożywany w ilościach mogących skutkować „pochorowaniem się” bądź powodujących poranną chęć wypicia całej butelki wody mineralnej.

Spożywaliśmy z umiarem, umiar ten jednak prowadził do ciekawych rozmów ;) Ot choćby na temat współczesnych seriali telewizyjnych oraz ich zamierzchłych poprzedników.

Mówiąc konkretniej, wszyscy (ośmieleni alkoholem ;)) z dużą swobodą przyznawali się do swoich przeszłych fascynacji takimi serialami jak na przykład Crime Story, Shaka Zulu czy polskim W labiryncie.

Sposoby, w jaki argumentowali swoje racje, były bardzo różne ;) - obrazowali je nuceniem przewodnich motywów muzyki z danego serialu bądź też prezentowaniem gestów charakterystycznych dla bohaterów danych serii.

Praktycznie wszyscy wymienili jakiś stary serial, który uważali za najlepszy.

Serial wszechczasów taki, do którego to co leci teraz, nie może się nawet równać.

Serial, który jest oznaką dawanych „złotych czasów”.

Czasów, w których właściwie wszystko – muzyka, akcja, bohaterowie seriali mieli urok jakiego na próżno jest szukać w dzisiejszych produkcjach.

Każdy opowiedział się za jakimś konkretnym serialem, który najbardziej przemawiał do jego wyobraźni.

Głosy zwykle rozkładały się w zależności od płci.

Kobiety optowały za opcją bardziej „soapy” – na przykład za serialem W labiryncie, mężczyźni skupiali się na produkcjach sensacyjnych bądź skupionych na akcji.

Ja na przykład byłem gorącym rzecznikiem serialu Crime Story.

W ciągu kliku dni po sylwestrze przyszła pewna refleksja.

Czy ja rzeczywiście tak bardzo lubiłem Crime Story?

Albo inaczej – czy jego obrona jako najwybitniejszego przedstawiciela seriali, które już dawno odeszły w siną dal i nie powrócą, opierała się nie tyle na faktycznych wartościach Crime Story, ale na moim wyidealizowanym obrazie owego serialu.

Przyciśnięty do muru nie mógłbym tak naprawdę powiedzieć nic na temat fabuły (pamiętam ją jedynie w zarysie), gry aktorskiej, walorów estetycznych itp.

Czy nie jest tak, że w głowach posiadamy obraz wyidealizowanego „złotego wieku” telewizyjnej rozrywki.


Od poniedziałku w województwie łódzkim trwają ferie zimowe dla dzieci i młodzieży.

W tym okresie na terenie miasta Ozorkowa organizowane są różnego typu zajęcia sportowe oraz kulturalne.

Przestawiamy w skrócie, cóż można robić w pierwszym tygodniu ferii.

Od poniedziałku do piątku od 10 do 12 w Gimnazjum udostępniona jest za darmo siłownia i hala (można pograć w siatkę lub unihocka).

W Gimnazjum 16.02.05 odbędzie się turniej amatorów w siatkówkę trójkami (od godziny 10).

Basen od 8 do 15 po 3zł (siłownia, sauna, basen).

MOK, 18.02.05, godzina 18:30 odbędzie się koncert rockowy.

Ponadto czynne będą kafejki internetowe, MDK (różnorodne zajęcia), kino.

Można też pochodzić po mieście lub zapisać się do hufca i bawić razem z harcerzami :D


Policja zatrzymała bandytów, którzy dwa dni wcześniej dokonali rozboju w parku w rejonie ulic Starzyńskiego i Listopadowej.

Przy ławce dwaj mężczyźni raczyli się denaturatem.

Przechodzący postanowili dać im nauczkę.

Jeden z pijących uciekł, a drugi (w wieku 42 lat) został dotkliwie pobity.

Bandyci skradli mu kurtkę za 50 zł oraz obcążki do paznokci i 2 zł.

Zatrzymani mężczyźni to dwaj bracia W. - Krzysztof i Robert oraz Paweł U. i Marcin W.

Sprawcy mają od 18 do 23 lat.

Byli już kilka razy karani za rozboje.

Jeden z braci K. trzy dni wcześniej, podczas awantury z matką, uszkodził jej drzwi.

Gdy dowiedział się, że chce zawiadomić policję, wyszedł z domu i zniszczył w... kiosku żaluzję oraz wybił szyby.


Na wiosnę 2010 firma Schumacher zaplanowała premierę nowego buggy 2WD o nazwie Cougar SV.

O modelu wiadomo na razie, że bedzie miał konstrukcję typu " mid-motor ", czyli że silnik będzie miał umieszczony przed tylną osią.

Nowe wersje modeli elektrycznych Team Associated

Firma Team Associated wypuściła na rynek nowe wersje swoich flagowych modeli elektrycznych, oznaczone RC10B4.1 (buggy) oraz RC10T4.1 (truck).

Modele dostępne są na razie tylko jako zestawy gotowe do jazdy.

Zarówno buggy jak i truck oferowane są w dwóch wersjach: z 17-zwojowym silnikiem szczotkowym lub z bezszczotkowym silnikiem 3300kV.

W obydwu wersjach silnik podłączony jest do regulatora XP SC450-BL, zaś za sterowanie odpowiada 3-kanałowa aparatura 2.4Ghz.

Wiecej informacji oraz zdjęcia modeli prezentuje serwis.

Firma Kyosho opublikowała wstępne informacje na temat modelu Kyosho Inferno MP9e, który powinien pojawić się w sprzedaży w lutym 2010.

Będzie to bezszczotkowa konwersja buggy 1:8 oparta o podwozie Kyosho MP9.

Zdjęcia dostepne są w serwisie Hyper 10sc - nowy Short Course Truck firmy Ofna.

Firma Ofna zaprezentowała zapowiadany od dawna samochód klasy Short Course Truck.

Model o nazwie Hyper 10sc napędzany jest silnkiem elektrycznym, ale zbudowany jest w sposób typowy dla modeli spalinowych.

Konstrukcja oparta jest o aluminiową płytę podłogową, napęd na wszystkie koła przenoszony jest przez trzy dyferencjały.

Wiecej zdjęć w serwisie Red RC oraz na stronie firmy Ofna .

Firma Traxxas wypuściła na rynek model Slash w wersji z napędem na cztery koła.

Nowy samochód znacznie różni się od swojego poprzednika 2wd.

Wyposażony jest między innymi w zupełnie nowe zawieszenie oraz przeniesienie napędu oparte o dyferencjały z Revo.

Dostępny będzie jedynie jako zestaw gotowy do jazdy (RTR), z bezszczotkowym systemem Velineon i radiem 2.4Ghz.

Producent przewidział możliwość wymiany fabrycznego regulatora na regulator Mamba Monster z oferty Castle Creations.

Wiecej informacji w serwisie Kyosho Ultima SC

Na Tokyo Hobby Show firma Kyosho zaprezentowała nowy model klasy Short Course Truck o nazwie Ultima SC.

Pełna specyfikacja nie jest jeszcze znana, wiadomo jedynie że samochód dostępny będzie jako zestaw gotowy do jazdy (readyset).


MKS Bzura Ozorków - SMS II PZPS Spała 3:0

Zwycięstwem Bzury zakończył się dzisiejszy mecz z SMS-em Spała.

Potrzebne były do tego 3 sety wygrane do 22,23,19.

Bzura: Sadecki, Grabarczyk, Sęk, Domagała, Grzelik, Wójcik- D. Sobczak (libero) oraz Dośpiał, Majchrzak, M. Sobczak

Zdobyciem kompletu trzech punktów zakończył się mecz pomiędzy Bzura Ozorków a SMS II Spała.

Mecz trwał niespełna 70 minut ale emocji nie brakowało.

Początek spotkania był bardzo nie równy w wykonaniu gospodarzy.

Przydarzały się proste błędy, dzięki czemu goście osiągnęli trzypunktową przewagę.

Końcówka seta należała jednak do Bzury, najpierw doprowadzili do wyrównania po 21, a set zakończył się przegraną gości do 23.

Drugi set miał podobny przebieg do pierwszego, początkowo lekka przewaga przyjezdnych by w końcówce ozorkowianie przechylili szale zwycięstwa seta na swoją korzyć.

Mięli z pewnością na to wpływ kibice na trybunach, którzy przez całe spotkanie głośno dopingowali swoich ulubieńców, dodając im tym samym wsparcie i zagrzewali do walki o każdy punkt.

Bardzo dobrze prezentował się Marcin Sadecki kończąc każdy atak.

Swój udział miał również Daniel Sęk, który kapitalnie bronił w końcówkach setów.

Trzecia odsłona miała zupełnie inny przebieg niż poprzednie.

Od samego początku kilku punktowa przewagę uzyskali gospodarze i nie oddali jej do końca spotkania.

Przewaga była na tyle wysoka, że trener Grzegorz Pawłowski dokonał prawie całkowitej zmiany w podstawowej szóstki i tak na rozegraniu za Rafała Grabarczyka wszedł Piotr Dośpiał, na pozycję atakującego za Marcina Sadeckiego wystąpił Jakub Majchrzak, zaś na środku za Kamila Wójcika do końca spotkania zagrał Mateusz Sobczak.

W obronie niesamowicie radził sobie Daniel Sęk, podbijając wiele ważnych piłek.

Set zakończył się do 19.

Kolejne spotkanie już za dwa tygodnie.

Tym razem do hali w Ozorkowie zawita Rosiek Syców.


Zanim przystąpimy do rozkręcenia zasilacza przyjrzyjmy się wiązkom przewodów wychodzących z jego obudowy.

Zasilacze ATX mają tę miłą cechę, że kolor danego przewodu jednoznacznie identyfikuje jego funkcję, bez względu na to do jakiej wtyczki przewód ten prowadzi.

Przykładowo każdy przewód koloru czerwonego to zawsze +5V.

Warto jednak upewnić się, że producent tak samo interpretuje kolory jak my.

W tym celu zlokalizujmy wiązkę przewodów zakończonych wtyczką do płyty głównej: jest to największa wtyczka o 20 pinach w układzie 2 x 10.

Pośrodku jednego z dłuższych boków wtyczki znajduje się plastikowy zaczep.

Żeby móc przystąpić do identyfikacji przewodów musimy zlokalizować pin 1.

Jeśli trzymamy wtyczkę otworami do siebie i zaczepem do góry, pin ten znajduje się w lewym dolnym rogu.

Teraz porównujemy kolory przewodów wchodzących do poszczególnych pinów z tabelką poniżej.

Uwaga: do pinu 11 wchodzą dwa przewody, nie jest to pomyłka.

Mając już zidentyfikowane piny możemy przystąpić do rozkręcenia zasilacza.

Upewniamy się, że nie jest on podpięty do prądu i wykręcamy śruby od pokrywy.

Powinny się one znajdować w rogach zasilacza.

Należy się upewnić, że wykręcamy śruby od pokrywy, a nie od wentylatora.

Po odkręceniu czterech śrubek zdejmujemy pokrywę zasilacza – obejmuje ona dwa boki i górę.


Wicemarszałek Krzysztof Putra:

Dziękuję bardzo panu posłowi.

Pan poseł Waldemar Andzel, Prawo i Sprawiedliwość.

Proszę bardzo, panie pośle.

Poseł Waldemar Andzel:

Dziękuję bardzo.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Dnia 20 listopada mijają 84 lata od śmierci wybitnego polskiego pisarza Stefana Żeromskiego.

Żeromski dzieciństwo spędził w Ciekotach, u stóp Gór Świętokrzyskich.

Pochodził ze szlacheckiej, ale biednej rodziny.

Rodzice zmarli bardzo wcześnie i tym samym musiał bardzo szybko nauczyć się samodzielności.

W związku z powyższym uczęszczał do Kieleckiego Gimnazjum Miejskiego i jednocześnie utrzymywał się z udzielania korepetycji.

W szkole nie był prymusem, miał kłopoty ze zdrowiem i dlatego powtarzał dwie klasy.

Jak się okazało, nie miało to wpływu na jego późniejszą wybitną twórczość.

Studiował dwa lata w warszawskiej Szkole Weterynaryjnej, a od 1888 r. pracował jako guwerner, ucząc szlacheckie dzieci.

Ożenił się z Oktawią Rodkiewiczową z Radziwiłłowiczów, z którą miał syna Adama.

W 1890 r. objął posadę w Nałęczowie, modnym uzdrowisku, do którego przyjeżdżali znani pisarze i dziennikarze.

Miejsce to stało się niezwykle ważne dla rodziny Żeromskich, ponieważ dom w Nałęczowie uważany był za ośrodek aktywności patriotycznej i edukacyjnej.

Funkcjonowała w nim ochronka dla dzieci z ubogich rodzin i tajna szkoła polska.

Wraz z grupą miejscowych radykalnych inteligentów założył w Nałęczowie Uniwersytet Ludowy, w którym wygłaszał odczyty.

W latach 1897–1903 mieszkał w Warszawie i pracował w Bibliotece Ordynacji Zamojskich.

Od 1904 r., kiedy to po opublikowaniu „Popiołów” zyskał względną stabilizację finansową, zaprzestał szukania posad.

Oddał się pracy pisarskiej i działalności społecznej.

W 1913 r. ożenił się powtórnie z malarką Anną Zawadzką i wyjechał do Florencji, gdzie przyszła na świat ich córka Monika.

Po wybuchu I wojny światowej przybył do Krakowa z zamiarem wstąpienia do Legionów i udania się na front, jednak próby te się nie powiodły.

Żeromski postanowił zamieszkać w Zakopanem.

Podczas pobytu w tym mieście brał aktywny udział w życiu kulturalnym.

Uczestniczył również w działalności Naczelnego Komitetu Zakopiańskiego, który był oddziałem Naczelnego Komitetu Narodowego.

W 1918 r. pełnił funkcję prezydenta Rzeczpospolitej Zakopiańskiej.


Puchar Świata w Wioślarstwie

Puchar Świata w Wioślarstwie – międzynarodowe zawody wioślarskie organizowane przez FISA.

Pierwszy Puchar Świata w Wioślarstwie odbył się w 1997 r.

Zawody składają się z trzech regat (wyjątkiem był Puchar Świata w 2001 roku, który składał się z czterech regat) rozgrywanych wczesnym latem.

Tylko raz Puchar Świata odbywał się poza Europą.

Zasady zawodów

Na każdym etapie (regatach) Pucharu Świata, w każdej konkurencji rozgrywanej podczas Igrzysk Olimpijskich punktami nagradzana jest osada krajowa, która osiągnęła najwyższe miejsce.

Punkty otrzymuje siedem pierwszych osad.

Pierwsze miejsce otrzymuje 8 punktów, drugie – 6 punktów, a każde kolejne o punkt mniej.

Lider danej konkurencji nosi żółtą kamizelkę.

Mistrzem Pucharu Świata w Wioślarstwie zostaje krajowa osada, która zgromadziła najwięcej punktów z trzech regat dla danej konkurencji.

Kraj, który zdobędzie najwięcej punktów we wszystkich konkurencjach wygrywa cały Puchar Świata w Wioślarstwie.

Rozgrywane konkurencje

Regaty Pucharu Świata rozgrywają konkurencje, które znajdują się w programie Igrzysk Olimpijskich.

Dodatkowo podczas regat rozgrywane są również nieolimpijskie konkurencje.

Jednakże te konkurencje nie są klasyfikowane w Pucharze Świata.


Sterowniki AMD Catalyst dla Linuksa były ulepszane przez ostatnie kilka lat stopniowo.

Przeszło dwa lata temu jeszcze, całość była w opłakanym stanie, oferując jedynie marne wyświetlanie grafiki, nie oferując ani CrossFire i OverDrive.

Jedynymi wspieranymi porządnie kartami była seria FireGL dla profesjonalnych stacji roboczych.


Minister Sportu i Turystyki Mirosław Drzewiecki:

Od razu odpowiadam na pierwsze pytanie.

Żadnych wyjątków nie będzie.

Procedury będą obowiązywały wszystkie podmioty jednakowo, bez względu na to, czy to będzie polska, czy zagraniczna firma.

Nie będzie podziału na Azję, Wschód, Zachód, obojętne.

Te same procedury będą dla wszystkich.

To po pierwsze.

Jeżeli chodzi o rachunek, to najkrócej powiem, że prosty rachunek jest następujący.

Jeżeli tylko ten odcinek metra o długości 6,5 km, o którym mówimy, mający dochodzić do stadionu narodowego, udałoby się wybudować na przykład o 3 mld taniej, to w prostym rachunku jest to 3 mld więcej w budżecie państwa.

I tu nie ma co dyskutować.

Natomiast jeżeli chodzi o skutki, to są normalne gry.

Dzisiaj gospodarka jest globalna, w związku z tym te wszystkie koszty, które ponoszą firmy tutaj prowadzące działalność, i tak są ponoszone w kraju.

W związku z tym nawet gdyby w ramach kontraktów przywożono część pracowników ze sobą i tę usługę sprzedawano, to i tak to jest w określony sposób opodatkowane.

Tak że tu nie ma żadnych wyjątków, nikt nie musi się czuć zagrożony, nikt nie będzie miał lepszych warunków niż pozostali uczestnicy tej gry.

Dziękuję.

Wicemarszałek Krzysztof Putra:

Dziękuję bardzo panu ministrowi.

Bardzo proszę o zadanie pytań pana posła Wojciecha Olejniczaka i pana posła Zbigniewa Matuszczaka, klub Lewica.

Bardzo proszę.

Poseł Zbigniew Matuszczak:

Dziękuję bardzo.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Panie Ministrze!

Jak panu wiadomo, od ponad dwóch tygodni trwają protesty polskich sadowników.

Protestują oni przeciwko niskim cenom skupu jabłek.

Przetwórcy za 1 kg proponują im cenę 14 gr z dowozem do skupu.

Kwota ta jest oczywiście śmieszna i, jak wszyscy wiemy, nie pokrywa kosztów samej robocizny.

A przecież należy do tego kupić jeszcze paliwo, nawozy, środki ochrony roślin, a ludzie ci muszą przeżyć cały rok do następnych zbiorów.

Dla większości z nich owoce to główne źródło utrzymania.

Owoce ciągle leżą w sadach i gniją.

Dwukrotnie z panem posłem Wojciechem Olejniczakiem spotykaliśmy się z protestującymi sadownikami.

Zdesperowani i zrozpaczeni ludzie blokują wjazdy i wyjazdy z zakładów, często zasłaniając je własnym ciałem.

W jednej i drugiej miejscowości, w Opolu Lubelskim i Zagłobie, utworzyli jabłkowe miasteczka, tak samo jak ponad roku temu białe miasteczka zorganizowały pielęgniarki.


Artykuł 28d

Europejska Agencja Obrony, o której mowa w artykule 28a ustęp 3, podlegająca Radzie, ma za zadanie:

a) przyczyniać się do określania celów zdolności wojskowych Państw Członkowskich i oceny wykonania zobowiązań w zakresie zdolności podjętych przez Państwa Członkowskie;

b) wspierać harmonizację wymagań operacyjnych i ustanowienie skutecznych i spójnych metod dokonywania zamówień;

c) zgłaszać wielostronne projekty dla osiągnięcia celów zdolności wojskowych oraz zapewniać koordynację programów realizowanych przez Państwa Członkowskie i zarządzanie konkretnymi programami współpracy;

d) wspierać badania nad technologiami obronnymi oraz koordynować i planować wspólne działania badawcze i studia nad rozwiązaniami technicznymi odpowiadającymi przyszłym wymaganiom operacyjnym;

e) przyczyniać się do określania wszelkich użytecznych środków wzmacniających bazę przemysłową i technologiczną sektora obrony oraz zwiększających efektywność wydatków wojskowych i, w stosownych przypadkach, wprowadzać w życie te środki.

Europejska Agencja Obrony jest otwarta dla wszystkich Państw Członkowskich pragnących uczestniczyć w jej pracach.

Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, przyjmuje decyzję określającą statut, siedzibę i zasady funkcjonowania Agencji.

Decyzja ta uwzględnia poziom faktycznego uczestnictwa w działaniach Agencji.

W ramach Agencji tworzy się specjalne grupy skupiające Państwa Członkowskie uczestniczące we wspólnych projektach.

Agencja wykonuje swoje działania, w miarę potrzeby, w powiązaniu z Komisją.

Artykuł 28e

Państwa Członkowskie pragnące wziąć udział w stałej współpracy strukturalnej, o której mowa w artykule 28a ustęp 6, które spełniają kryteria i które przyjęły zobowiązania w zakresie zdolności wojskowych wymienione w Protokole w sprawie stałej współpracy strukturalnej, notyfikują swój zamiar Radzie i wysokiemu przedstawicielowi Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa.

W terminie trzech miesięcy od notyfikacji, o której mowa w ustępie 1, Rada przyjmuje decyzję ustanawiającą stałą współpracę strukturalną i określającą listę uczestniczących Państw Członkowskich.

Rada stanowi większością kwalifikowaną po konsultacji z wysokim przedstawicielem.

Każde Państwo Członkowskie, które na późniejszym etapie pragnie wziąć udział w stałej współpracy strukturalnej, notyfikuje swój zamiar Radzie i wysokiemu przedstawicielowi.

Rada przyjmuje decyzję potwierdzającą udział zainteresowanego Państwa Członkowskiego, które spełnia kryteria i przyjmuje zobowiązania, o których mowa w artykułach 1 i 2 Protokołu w sprawie stałej współpracy strukturalnej.

W głosowaniu biorą udział tylko członkowie Rady reprezentujący uczestniczące Państwa Członkowskie.


Na lotnisku aeroklubowym były wykonywane szkolne loty szybowcowe za samolotem holującym.

Wiatr z kierunku 90°-100° o prędkości około 1-2 m/s, atmosfera bez żadnej turbulencji, niebo bezchmurne.

Pierwszy start zespołu, samolot holujący szybowiec SZD-50-3 "Puchacz" nastąpił o godzinie 8:12.

Załoga szybowca, w składzie instruktor szybowcowy i uczeń-pilot, wykonywała loty na zadanie A/ll wg ćwiczenia nr 6 "Doskonalenie wszystkich elementów lotu" Programu Szkolenia Szybowcowego Aeroklubu Polskiego (PSzSzAP 2004).

W wyniku pozytywnej oceny wykonanych lotów, instruktor-szkolący przedstawił instruktorowi-sprawdzającemu ucznia-pilota do lotów sprawdzających przed samodzielnym wylotem.

Po wykonaniu trzech kolejnych lotów z instruktorem-sprawdzającym (zgodnie z zadaniem A/ll ćw. 7 PSzSzAP 2004), uczeń-pilot został dopuszczony do wykonania lotów samodzielnych.

Start do pierwszego, z czterech zaplanowanych na ten dzień, lotu samodzielnego nastąpił o godzinie 9:25.

Lot był nadzorowany z ziemi przez instruktora-sprawdzającego, który nie miał uwag odnośnie startu, lotu na holu, budowy kręgu oraz prędkości i kąta podejścia do lądowania.

Uwagi dotyczyły jedynie samego planowania do lądowania, które odbywało się w osi znaków startowych, a nie na jedną rozpiętość płata.

Według instruktora-sprawdzającego, ze względu na podjęcie próby poprawienia zauważonego przez ucznia-pilota błędu, skutkowało przyziemieniem szybowca w okolicy "dolnego" ogranicznika z niewielkim lewym trawersem.

Po wylądowaniu instruktor-sprawdzający udzielił uczniowi-pilotowi wskazówek dotyczących poprawnego planowania i lądowania na pasie, po czym przekazał dalsze prowadzenie nadzoru nad lotami samodzielnymi instruktorowi-szkolącemu.

Start do drugiego lotu samodzielnego (był to szósty lot w tym dniu) nastąpił o godzinie 9:45.

Start, lot na holu, budowa kręgu nie budziły zastrzeżeń.

Wyczepienie szybowca nastąpiło na wysokości 400 m nad miejscem startu, po czym kontynuowany był lot swobodny po prawym, czterozakrętowym kręgu nadlotniskowym.

Uczeń-pilot wyprowadził szybowiec na kurs lądowania na wysokości około 150 m, rozpoczynając zniżanie z lekko otwartymi hamulcami aerodynamicznymi.


g) określenie " transport międzynarodowy " oznacza wszelki przewóz statkiem morskim lub powietrznym, środkiem transportu kolejowego lub samochodowego, eksploatowanym przez przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa, z wyjątkiem przypadku, gdy statek morski lub powietrzny, środek transportu kolejowego lub samochodowego jest eksploatowany wyłącznie między miejscami położonymi w drugim Umawiającym się Państwie;

h) określenie " obywatel " oznacza:

l.

każdą osobę fizyczną posiadającą obywatelstwo Umawiającego się Państwa oraz

II.

każdą osobę prawną, spółkę osobową lub stowarzyszenie utworzone na podstawie ustawodawstwa obowiązującego w Umawiającym się Państwie;

i) określenie " majątek " oznacza mienie ruchome i nieruchome i obejmuje w szczególności, ale nie wyłącznie, środki pieniężne w gotówce, akcje i inne dokumenty potwierdzające prawa majątkowe, weksle, obligacje lub inne wierzytelności, a także patenty, znaki towarowe, prawa autorskie lub inne podobne prawa lub mienie;

j) określenie " właściwy organ " oznacza:

l.

w Republice Tadżykistanu, Ministerstwo Finansów lub jego upoważnionego przedstawiciela.

II.

w Rzeczypospolitej Polskiej, Ministra Finansów lub jego upoważnionego przedstawiciela.

Przy stosowaniu niniejszej umowy przez Umawiające się Państwo, jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej, każde określenie w niej niezdefiniowane będzie miało takie znaczenie, jakie przyjmuje się zgodnie z prawem tego Państwa w zakresie podatków, do których ma zastosowanie niniejsza umowa.

Artykuł 4

Miejsce zamieszkania lub siedziba

W rozumieniu niniejszej umowy, określenie " osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie " oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze.

Określenie to nie obejmuje jednak osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Umawiającym się Państwie, w zakresie dochodu osiąganego ze źródeł znajdujących się tylko w tym Państwie lub z tytułu majątku położonego w tym Państwie.

Jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status określa się w sposób następujący:

a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to uważa się, że ma miejsce zamieszkania w tym Państwie, z którym ma ona silniejsze powiązania osobiste lub gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);


William Thomas

William Isaac Thomas (13 sierpnia 1863 - 5 grudnia 1947) to socjolog amerykański.

Był jednym z twórców amerykańskiej socjologii oraz psychologii społecznej.

Był profesorem socjologii uniwersytetu w Chicago (1895-1918), a także New School for Social Research w Nowym Jorku (1923-1928) oraz Harvard University w Cambridge (1936-1937).

Jego najważniejszą pracą była licząca 5 tomów monografia o życiu polskich emigrantów w Stanach Zjednoczonych: The Polish Peasant in Europe and America (Chłop polski w Europie i Ameryce, wyd. polskie Warszawa 1976), napisana wspólnie z Florianem Znanieckim oraz wydana w latach 1918-1920.

Obaj uczeni przy pisaniu tej pracy zastosowali nowatorską metodę badania dokumentów osobistych, takich jak autobiografie, listy czy pamiętniki, dzięki niej mogli poznać subiektywne wrażenia badanych osób.

Inne prace Thomasa to:

Sex and Society (1907)

The Unadjusted Girl (1923)

The Child in America (1928)

Primitive Behaviour (1937)


Pegau

Pegau - miasto w Niemczech, w kraju związkowym Saksonia, w okręgu dyrekcyjnym Lipsk, w powiecie Lipsk (do 31 lipca 2008 w powiecie Lipsk Land).

Geografia

Pegau leży nad rzeką Biała Elstera, 25 km na południe od Lipska.

Osoby związane z miastem

Johann David Heinichen - niemiecki kompozytor

Christian Gottlieb Straus - krawiec na dworze Stanisława Augusta


W najnowsze tendencje w badaniach lingwistycznych wpisują się prace o charakterze porównawczym prowadzone przez Barbarę Lewandowską-Tomaszczyk oraz Katarzynę Dziwirek.

Badaczki wykorzystują narzędzia korpusowe, a rezultaty badań mogą mieć zastosowanie praktyczne, np. w nauczaniu języków obcych (Lewandowska-Tomaszczyk, Dziwirek 2010).

W najbardziej przekrojowej ze swoich prac (2010) porównują sposoby wyrażania emocji w języku polskim i angielskim.

Językowe wykładniki emocji traktują szeroko: zestawiają zarówno leksemy nazywające emocje (rzeczowniki, czasowniki, przymiotniki i przysłówki), jak i wyrazy oraz wyrażenia odznaczające się pewną ekspresywnością, np. świnia, To idiotyzm (przykładowo: w funkcji ekspresywizmów nazywających osoby w języku polskim występują nazwy zwierząt, zaś w języku angielskim – rzeczowniki nazywające jedzenie).

Z punktu widzenia celów niniejszej pracy najbardziej interesujące wydają się spostrzeżenia dotyczące polskich leksemów czasownikowych wraz z kontekstem gramatycznym.

Badaczki zaznaczają, że przewaga czasowników wśród leksemów służących w polszczyźnie do wyrażania emocji – w odróżnieniu od języka angielskiego, w którym dominującą częścią mowy nazywającą uczucia są przymiotniki i imiesłowy.

Ilościowa analiza występowania czasowników potwierdza spostrzeżenia Wierzbickiej, że podstawową formą gramatyczną wyrażającą emocje w językach słowiańskich jest nieprzechodni czasownik refleksywny i świadczy to jej zdaniem o postrzeganiu uczuć w naszej kulturze jako zjawisk pozytywnych, w które podmiot czynnie się angażuje (Wierzbicka 2005).

Czasowniki są analizowane przez Lewandowską-Tomaszczyk i Dziwirek w szerokim kontekście gramatycznym: jako część zdania złożonego.

Ich podejście metodologiczne wywodzi się z założeń gramatyki kognitywnej, zgodnie z którymi nośnikiem treści semantycznych jest zarówno leksykon, jak i gramatyka danego języka.

Jak pisze twórca gramatyki kognitywnej, Ronald Langacker: „Jednostki leksykalne są konwencjonalnie używane w określonych ramach strukturalnych.

Nie należy myśleć o leksemie jako o czymś istniejącym niezależnie od swoich ram.

Znaczenie leksemu jest do pewnego stopnia kształtowane przez ramy, w których się pojawia” (Langacker 2009: 316-317).

Badaczki rozpatrują, jaki rodzaj składnika uzupełniającego (może być nim zdanie podrzędne, bezokolicznik lub gerundium) może zostać wprowadzony przez określone czasowniki.


NYC BigApps – małe programy dla „Wielkiego Jabłka”

W marcu Alek pisał o początkach „administracji publicznej 2.0″.

Idea zdobywa coraz większą popularność – władze Nowego Jorku ogłosiły właśnie konkurs na aplikacje, które uczynią to miasto „bardziej transparentnym, przystępnym i odpowiedzialnym”.

Wszystkie spośród zgłoszonych do konkursu 85 programów wykorzystują otwarte miejskie bazy danych.

Największą jak dotąd popularnością cieszą się aplikacje mapujące imprezy kulturalne, ułatwiające wyszukiwanie książek w bibliotekach publicznych oraz informujące o wynikach kontroli sanitarnych w restauracjach.

Są też informacje o zepsutych parkometrach i wolnych płatnych parkingach (wraz z informacją o cenie), gatunkach drzew, które można napotkać w administracyjnych granicach miasta, a także program wytyczający najbardziej przyjazne trasy dla rowerzystów.

Niby nic wielkiego, ale wszystkie te aplikacje pokazują, jak w oparciu o publicznie dostępne dane uczynić życie mieszkańców wielkiej metropolii odrobinę łatwiejszym.

Koszty całego przedsięwzięcia są stosunkowo niewielkie - pula nagród wynosi 20 tys. USD.

Więcej o konkursie, poza oficjalną stroną, znajdziecie w tekście na stronie “Wired”.

Ciekawe, kiedy tego typu konkursy ruszą u nas?

A może już są, tylko ja je przegapiłem?


Łęgajny

Łęgajny (niem. Lengeinen) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, w gminie Barczewo.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.

Pod koniec XIX wieku przez miejscowość przeprowadzono linię kolejową Olsztyn – Korsze.

W pobliżu znajduje się: Jezioro Linowskie i przebiega droga krajowa nr 16.

Historia

Wieś lokowana była w roku 1364 przez kapitułę warmińską.

Zasadźcami wsi byli dwaj Prusowie bracia Gedeke i i Hannike.

Wieś lokowana była na obszarze 60 włók.

W ogólnej powierzchni wsi mieściła się działka sołtys o powierzchni 6 wolnych włók na prawie chełmińskim.

Osadnicy mieli zapewnione 15 lat wolnizny.

W akcie lokacyjnym wsi przewidziano założenie we wsi karczmy.

Według zapisów z lustracji Łęgajn w roku 1658 wieś miała powierzchnię 60 włók.

W tym czasie były tam 23 gospodarstwa chłopskie, dwóch dziedzicznych sołtysów oraz jeden wolny właściciel włók z obowiązkiem służby rycerskiej, a także jedna karczma.

Chłopi odprowadzali czynsz z 50 włók w wysokości: 241 florenów, 17 groszy i 9 fenigów oraz w naturze 96 kur i 24 gęsi.

Od roku 1796 właścicielami niewielkiego majątku ziemskiego, funkcjonującego obok gospodarstw chłopskich była rodzina von Saß.

W XIX wieku majątek ten był w posiadaniu kolejnych rodzin: Jagodyńskich, Goeldelów i Binder.

Ostatnią właścicielką majątku o powierzchni prawie 300 ha w Łęgajnach przed rokiem 1945 była Marga von Teubern.

Zabytki

Kaplica z 1875 roku, po rozbudowie w roku 1989 kościół parafialny.

Dzwonnica wykonana z pnia dębu rozwidlonego na górze.

Dwór z końca XIX wieku, murowany z czerwonej cegły, wzniesiony na rzucie prostokąta, dwukondygnacyjny.

Przy dworze park ze starodrzewem.

Kapliczka przydrożna z XIX wieku.

Demografia

W roku 1864 na terenie majątku były 4 domy mieszkalne w których mieszkało 59 osób.

W tej liczbie osób było 9 luteran i 50 katolików, w tym 23 Niemców i 36 Polaków.

W tym samym roku w części wsi zamieszkanej przez chłopów było 40 domów mieszkalnych, w których żyło 415 osób, wszyscy byli katolikami i posługiwali się językiem polskim.

Liczba mieszkańców: w roku 1818 – 208 osób, w 1864 – 474, w 1939 – 731, w 1998 – 1072.

Inne

Znajdują się tu m.in.: Gospodarstwo Ogrodnicze, Terminal paliwowy "Falco" należący do Grupy Lotos, hurtownia mrożonek "JUMAR".

Wysypisko śmieci miasta Olsztyn – zamknięte i rekultywowane od 1 maja 2007 r.

W Łęgajnach urodził się i pracował Franciszek Gollan


7. maja zmarł nagle w Sandomierzu Piotr Madej, jeden z najciekawszych tłumaczy-anglistów średniego pokolenia.

Urodzony w Dzierzkowicach na Ziemi Lubelskiej związał się po studiach z Nauczycielskim Kolegium Języków Obcych w Sandomierzu, gdzie z żoną, także tłumaczką, zamieszkał.

Współpracował z Noir sur Blanc (m.in. " Płonąc w wodzie, tonąc w ogniu " Ch. Bukowskiego), Ulicą Wszystkich Świętych (" W cukrze arbuza " R. Brautigana, " Odczytywanie w głębi " M. Sonnenfelda) czy krakowską Miniaturą (przekład z ang. " Tao Te King " czy poezji japońskiej oraz własne wiersze i proza).

W latach 90-tych XX w. współtwórca " Period Theatre ", sandomierskiej offowej sceny aglojęzycznej, z którą zrealizował 17 przedstawień.


xxx, dzień dobry

no witam, xxx z tej strony, proszę pana, o której będę miał FILLER z przystanku FILLER Rybna autobus sto dwadzieścia cztery?

sto dwadzieścia cztery w stronę Okęcia?

tak...

najbliższy odjazd jest szesnasta dwadzieścia osiem

nie, to w dzień roboczy, dzisiaj jest niedziela, proszę pana, pomyłka

to tak to w niedzielę jest szesnasta dwadzieścia osiem

tak?

tak

dobra, dzięki, a następny?

następny szesnasta czterdzieści sześć

no dziękuję.

pozdrawiam

miłego dnia

dziękuję

cześć


Zmiana przełożenia

W modelach elektrycznych bez skrzyni biegów, zmiana przełożenia modelu, poprzez odpowiedni dobór zębatki odbierającej i atakującej, jest jednym z podstawowych elementów dostosowania modelu do warunków, w jakich zamierzamy jeździć.

Poniżej przedstawimy podstawowe informacje na temat przełożeń i postaramy się omówić je w sposób jak najprostszy i intuicyjny.

Zębatka atakująca (pinion gear) to zębatka najbliższa silnikowi, w modelach elektrycznych montowana wprost na osi wirnika silnika.

Zębatka odbierająca (spur gear) to zębatka, która bezpośrednio współpracuje z zębatką atakująca.

Przełożenie główne (Primary Drive Ratio - PDR) to stosunek liczby zębów zębatki odbierającej do liczby zębów zębatki atakującej.

Przełożenie wewnętrzne modelu (Drivetrain Ratio - DTR) wynika z konstrukcji układu przeniesienia napędu i i możemy przyjąć, że jest niezmienne.

Przełożenie końcowe (Final Drive Ratio - FDR) to iloczyn PDR i DTR, czyli:

FDR = PDR · DTR

Przełożenie końcowe wskazuje ile obrotów musi wykonać silnik, aby nastąpił jeden pełny obrót kół.

Model Traxxas Rustler standardowo wyposażony jest w zębatkę atakująca (pinion gear) o 18 zębach i odbierająca (spur gear) o 84 zębach.

Możemy stąd wyliczyć przełożenie główne:

PDR = 84 / 18 = 4.67

Dla modelu tego przełożenie wewnętrzne (DTR) wynosi 2.72.

Zatem przełożenie końcowe wynosi:

FDR = PDR · DTR = 4.67 · 2.72 = 12.7


Rada Miejska w Radomiu zwraca się z apelem o uwzględnienie w Programie Budowy Dróg Krajowych na lata 2011-2015 inwestycji drogowych własnych dla Radomia i całego regionu radomskiego, które zostały pominięte lub przesunięte na dalszy okres realizacji.

Drogi pominięte w przedmiotowym Programie są od dawna oczekiwane przez mieszkańców Radomia i stanowią niezbędną infrastrukturę dla rozwoju miasta i całego regionu radomskiego.

Szlaki komunikacyjne, których przesunięta w Programie na późniejszy okres realizacja budzi nasz uzasadniony sprzeciw, to:

Budowa drogi ekspresowej S7 (odcinek: zachodnia obwodnica Radomia) – Załącznik nr 1a - Lista zadań priorytetowych, których realizacja moŜe zostać rozpoczęta po 2013 roku.

Budowa drogi ekspresowej S7 (odcinek: Radom – granica województwa mazowieckiego) – Załącznik nr 1a - Lista zadań priorytetowych, których realizacja może zostać rozpoczęta po 2013 roku,

Budowa drogi ekspresowej S12 (odcinek: Radom – Puławy) – Załącznik nr 2 - Lista zadań, których realizacja przewidywana jest po roku 2013,

Budowa drogi ekspresowej S12 (odcinek: Radom - Sulejów) – Załącznik nr 2 - Lista zadań, których realizacja przewidywana jest po roku 2013,

Wielce niepokojące jest kolejne odsunięcie na bliżej nieokreślony czas realizacji ww. odcinków dróg, które od dawna postrzegane są przez mieszkańców regionu jako ogromna szansa na nowe miejsca pracy, tym bardziej, że region charakteryzuje się wysokim strukturalnym bezrobociem.

Radomski obszar problemowy potrzebuje wielu inwestycji, w tym przede wszystkim drogowych, aby powoli niwelować zapóźnienia gospodarcze i społeczne względem innych obszarów kraju.

Drogi jako krwioobieg miast i regionów nadają właściwy rytm tym obszarom, dają asumpt do rozwoju i dobrobytu.

Radom też tego potrzebuje i dlatego domagamy się zmian w przedłożonym do konsultacji Programie.


Metody wykorzystujące uczenie pod nadzorem osiągnęły najlepsze wyniki w konkursach Senseval.

Są to:

Podejście oparte na hierarchicznych listach decyzyjnych osiągnęło najlepsze wyniki w zadaniu próby leksykalnej w konkursie Senseval-1 (Yarowsky, 2000).

W pracy zostały wykorzystane dwa główne rodzaje cech: współwystępowanie słów w małym i szerszym kontekście oraz relacje syntaktyczne wydobyte przy użyciu parsera.

Dla cech zostało użyte 5 typów tokenów: słowa, lematy, części mowy, klasy słów, zapytania/reguły (np. czy słowo jest napisane z dużej litery).

W konkursie Senseval-2 najlepszy system był oparty na łączeniu klasyfikatorów (Florian et al., 2002).

System ten łączy heterogeniczne klasyfikatory (model wektorowy, modele Bayesowskie, listy decyzyjne) używając cech zbliżonych do użytych w pracy (Yarowsky, 2000).

Niewiele gorsze wyniki uzyskał system oparty na uczeniu pamięciowym (IBL, Instance Based Learning) z selekcją cech opartą na metodzie przeszukiwania w przód (Mihalcea, 2003b).

W Senseval-3 najlepszy system używał klasyfikatora Naive Bayes.

Niewiele gorsze wyniki uzyskały metody stosujące regularyzowaną metodę najmniejszych kwadratów (przy wykorzystaniu cech: część mowy słowa niejednoznacznego, małego okna z odnotowanymi częściami mowy, lematem i słowem oraz lematy słów w szerokim kontekście) i SVM (jądra oparte na cechach: sekwencje lematów i części mowy oraz worek słów po redukcji wymiarowości metodą rozkładu macierzy na czynniki osobliwe) (Mihalcea et al., 2004).

Konkurs SemEval-1 został zdominowany przez systemy wykorzystujące SVM (Pradhan et al., 2007).

Najlepszy z systemów poza standardowymi cechami wykorzystywał cechy dziedzinowe wydobyte przy pomocy metody LDA (ang. Latent Dirichlet Allocation) (Cai et al., 2007).

Powyższa lista metod oczywiście nie wyczerpuje podejść wykorzystujących nadzorowane uczenie maszynowe, które próbowano stosować w problemie UZL.

Można się pokusić o stwierdzenie, że większość metod, które odniosły sukces w innych dziedzinach zastosowań była stosowana w dziedzinie UZL.

W literaturze można znaleźć dwie prace podsumowujące różnorodność badań przeprowadzonych w dziedzinie: (Agirre I Edmonds, 2006) i (Navigli, 2009).


Po drugie, książki z naszej kolekcji, które są dostępne na licencji Creative Commons umieściliśmy – na mocy licencji – w serwisie Scribd .

Pozwala on publikować w sieci PDFy, które są widoczne bezpośrednio w przeglądarce i dają się łatwo i elegancko umieszczać na innych stronach.

Do tego system Scribd umożliwia licencjonowanie Creative Commons.

Po trzecie – i chyba najważniejsze – uruchomiliśmy protokół OAI PMH , pozwalający automatycznie katalogować z zewnątrz metadane książek z naszej kolekcji (opisujemy je w modelu Dublin Core ).

Oznacza to między innymi, że treści naszego serwisu mogą być przeszukiwane w ramach wyszukiwarek agregujących zbiory różnych kolekcji.

Wykorzystując OAI PMH podpięliśmy nasz serwis do Federacji Bibliotek Cyfrowych – ogólnopolskiej wyszukiwarki pozwalającej przeszukiwać naraz kilkadziesiąt bibliotek cyfrowych i kilkaset tysięcy pozycji.


“Przetwory” były festiwalem niezależnego designu, sztuki i rzemiosła utrzymanych w konwencji “Zrób-to-sam/a”, oraz przetwarzania odpadków i śmieci.

W imprezie, którą odwiedziło strasznie dużo osób, uczestniczyło kilkudziesięciu wystawców - od profesjonalistów takich jak firma Ho:: Lo, produkująca świetne torby z odzyskannych bannerów reklamowych, przez wziętych młodych designerów, po twórców “amatorskich” (jak zwykle na K20 - piszę to w najlepszym tego słowa znaczeniu).

Sam prowadziłem stoisko Creative Commons Polska - uczestnicząc w przetworach obchodziliśmy urodziny CC, o których pisał niedawno Mirek .

W ramach obchodów rozdawaliśmy prezenty - przez dwa wypalaliśmy płyty z wolną muzyką dostępną na licencjach CC, do której goście sami produkowali okładki.

To właśnie oglądanie kreatywności drzemiącej we wszystkich z nas było najlepszym, co mnie podczas “Przetworów” spotkało - okładki powstawały rewelacyjne.

Prawda to niby oczywista, że każdy z nas potrafi tworzyć, ale większość z nas zapomina o tym prostym fakcie po opuszczeniu przedszkola lub podstawówki.

Piszę o tym wszystkim, bo dużo się dzisiaj mówi o pobudzaniu oddolnej kreatywności z pomocą nowych mediów - na tym zresztą skupia się nasz blog.

Ale warto też pamiętać, że kreatywność cyfrowa świetnie splata się z analogową - że twórcę mash-upów i kolczyków z modeliny napędza ten sam twórczy duch.

“Przetwory” się zakończyły, ale wypalana przez nas muzyka jest w dużej mierze dostępna w sieci.

Jeśli chcielibyście wypalić sobie lub komuś prezent na święta, to stworzyliśmy prosty katalog zawierający większość polskiej muzyki na licencjach CC i kilka innych wydawnictw też.


Nieprawda, bo parenaście milionów twórców wcale tych pieniędzy nie dostanie.

Instytucje te dobrze wiedzą, że stosując się literalnie do obowiązujących przepisów prawa autorskiego podpisałaby na siebie wyrok śmierci, więc dokonują cudów kreatywnej interpretacji przepisów.

Pieniądze trafiają więc tylko do niewielkiej, wybranej grupy twórców.

Bogusław Pluta ze ZPAV podczas debaty wokół filmu " Good Copy, Bad Copy " wprost mówił, że te tytułowe miliardy twórców są dla niego sporym kłopotem .

No pewnie, że są kłopotem, tak to już bywa z rzeczywistością.

Listę tych problemów można ciągnąć w nieskończoność.

Pani Strężyńska z Urzędu Komunikacji Elektronicznej wzywa do połączenia KRRIT i UKE do superciałą regulacyjnego, które zajmowałoby się całą telekomunikacją niezależnie od sposobu nadawania.

Czy to oznacza, że będzie się opiekować milionami Polaków, którzy radiowe urządzenia nadawczo-obiorcze (np: komórki wyposażone w bluetooth - można wysyłać nieznajomym w zasięgu co się chce) noszą przy sobie?

Czy więc najwyższy, by informację o miliardach twórców, wydawców i nadawców dobrze przyswoić.

Inaczej dystans pomiędzy prawem a rzeczywistością będzie się nadal zwiększał, a ofiarami będziemy oczywiście my.

Z regulaminu forum GW: " Uczestnicy Forum poprzez umieszczenie swoich komentarzy i opinii na stronach Forum wyrażają zgodę na publikowanie tych treści w " Gazecie Wyborczej " oraz innych mediach wydawanych przez AGORĘ."

Korwin Mikke już dawno to przwidział

Władza będzie chciała objąć kontrolą Internet.

No bo przecież nie może być tak, że ludzie bez kontroli mówią to co chcą.

Pani Streżyńska mówi już o tym otwarcie.

Warto wiedzieć, że blog Korwina-Mikke jest najpopularniejszy na onecie.

Było już 10 milionów odsłon.

Tymczasem praktycznie żadne media nie zapraszają tego polityka do swoich programów.

Dlatego nie może być tak, że media dobrze wiedzą kogo należy zaprosić, a " ciemny lud " wie swoje i zaprasza kogo innego.

Czas rozwiązać ten problem i wziąć te miliardy pod kontrolę.

a prawa osobiste?

Art. 16. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, autorskie prawa osobiste chronią nieograniczoną w czasie i nie podlegającą zrzeczeniu się lub zbyciu więź twórcy z utworem, a w szczególności prawo do: [...]

3) nienaruszalności treści i formy utworu oraz jego rzetelnego wykorzystania.

Potencjalnym problemem jest tutaj naruszenie formy utworu, choc oczywiście sie czepiam.


" 14a. Zapotrzebowania na prasę kupowaną z własnych środków można składać pod warunkiem zabezpieczenia środków finansowych na jej zakup przez właściwego dysponenta środków budżetowych.";

13) pkt 15 otrzymuje brzmienie: " 15. Zabrania się zakupu prasy krajowej i zagranicznej oraz dzienników urzędowych poza systemem zaopatrywania określonym w niniejszej decyzji; przepis nie ma zastosowania do zakupów, o których mowa w pkt 14, zakupów dokonywanych przez Służbę Kontrwywiadu Wojskowego i Służbę Wywiadu Wojskowego w związku z realizacją ich zadań ustawowych, biblioteki szkół podoficerskich, centrów i ośrodków szkolenia oraz ze środków budżetowych spoza resortu obrony narodowej.";

14) załączniki Nr 1 i 2 otrzymują brzmienie określone w załącznikach Nr 1 i 2 do niniejszej decyzji.

Decyzja wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Załączniki do decyzji Nr 323/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 17 sierpnia 2010 r. (poz. 229)

Załącznik Nr 1 NORMY NALEŻNOŚCI dla dowództw rodzajów sił zbrojnych, Dowództwa Garnizonu Warszawa Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych, Komendy Głównej Żandarmerii Wojskowej i jednostek podległych (Liczby w tabeli oznaczają ilości egzemplarzy)

- w przypadku istnienia na rynku wydawniczym tytułów prasowych w wersji drukowanej i elektronicznej, udostępnianej kolporterom, należy w zapotrzebowaniu uwzględnić tylko jedną wersję, biorąc pod uwagę możliwości korzystania z niej i koszt zakupu; tytuły w wersji elektronicznej są wliczane do norm należności; - dzienniki urzędowe mogą zapotrzebować tylko te jednostki organizacyjne, które nie mają dostępu do Internetu lub muszą korzystać z wersji drukowanej; pozostałe jednostki organizacyjne korzystają z wersji elektronicznej, autoryzowanej przez Rządowe Centrum Legislacji i zamieszczanej na stronie www.rcl.gov.pl; dzienniki urzędowe nie są wliczane w normy należności.

Załącznik Nr 2

NORMY NALEŻNOŚCI PRASY KRAJOWEJ dla osób zajmujących kierownicze stanowiska w Ministerstwie Obrony Narodowej, osób funkcyjnych oraz komórek i jednostek organizacyjnych 4.

Biblioteki w etacie komórek i jednostek organizacyjnych, ujętych w normach należności w niniejszym załączniku

Biura wchodzące w skład Ministerstwa Obrony Narodowej, z wyjątkiem lp. 4, poz. 3

Jednostki organizacyjne podległe Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowane, nie będące na własnym rozrachunku, z wyjątkiem jednostek organizacyjnych podległych dowódcom RSZ, Garnizonu Warszawa, Szefowi Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych RP, Komendantowi Głównemu Żandarmerii Wojskowej Ataszaty obrony przy przedstawicielstwach dyplomatycznych RP


W odstępie kilku dni pojawiły się dwie zupełnie sprzeczne diagnozy wpływu kryzysu na wolne oprogramowanie i wolną kulturę.

W narożniku czerwonym, po stronie popytu, szef Red Hata Jim Whitehurst widzi te wszystkie zamówienia na oprogramowanie bez opłat licencyjnych.

W narożniku czarnym, po stronie podaży, dyżurny krytyk Web 2.0, Andrew Keen, z wizją bezrobotnych pożerających ostatnie myszki.

W skrócie: popyt na " darmowe " towary się zwiększy, bo trzeba ciąć koszty ( tak mówi Whitehurst ), a podaż pracowników chętnych do poświęcania swojego czasu się zmniejszy, bo ludzie poznają wartość swojej pracy ( tak mówi Keen ).

Czyli Red Hat będzie miał więcej zamówień, ale nikt mu za darmo już nie pomoże.

Keen zaczyna po swojemu od błędnego założenia - że darmowa praca w ramach wolnego oprogramowania, wolnej kultury i Web 2.0 pozbawiona jest wartości, bo nikt nie płaci za nią pieniędzmi, a ludzie pracują bez sensu za darmo, bo w czasach dobrobytu nisko cenią pracę i pieniądze (jest to jakieś alternatywne wytłumaczenie dla recesji - ludziom przewraca się w głowach i kiepsko pracują), więc są skłonni pisać hasła do Wikipedii.

I można byłoby tutaj wesoło popastwić się nad jednowymiarowym punktem widzenia Keena, złośliwa notka na poniedziałek, w końcu tylko Bill Gates to lepszy temat do żartów.

Jednak im dłużej pisałem notkę, tym bardziej szła ona do kosza.

I poszła.

Nie to, żebym miał teraz się z diagnozą Keena zgodzić, produkcja partnerska nie zniknie, ale - jeśli rzeczywiście dojdzie do głębokiej recesji - coś musi się zmienić.

Produkcja partnerska opiera się na kilku elementach, uproszczony podział może być taki:

Nadmiar mocy obliczeniowych i pojemności sieci w wielu krajach.

Komputer włączony bez przerwy i bez przerwy przesyłający dane w internecie jest normą: przy założeniu, że nie jest to obciążeniem dla budżetu użytkownika.

Niby drobiazg, ale projekty, które najbardziej korzystają z tego nadmiaru (wszelkie WielkieObliczenia@home albo torrenty) polegają głównie na ilości i każde jej zmniejszenie będzie bolesne.

Opłacalność w porównaniu z innymi formami organizacji i ochrony praw własności (rynek, firma).

W przypadku gdy łatwo znaleźć dochody z innych źródeł, budowanie typowej struktury organizacyjnej albo poszukiwanie ochrony (w prawie własności intelektualnej) może być rzeczywiście mało opłacalne w porównaniu z produkcją partnerską.

Jednak nietrudno sobie wyobrazić, że dla wielu uczestników produkcji partnerskiej ten rachunek wyjdzie zupełnie inaczej w warunkach walki o przetrwanie.


Wyrok z dnia 02.11.2009 r. (Sygn. akt VI ACa 349/09) w sprawie z odwołania Projektu Żegluga Sp. z o.o. w Szczecinie przeciwko Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Wyrok z dnia 10.11.2009 r. (Sygn. akt VI ACa 221/09) w sprawie z odwołania Grupy Polskie Składy Budowlane S.A. w Wałczu przeciwko Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Wyrok z dnia 10.11.2009 r. (Sygn. akt VI ACa 292/09) w sprawie z odwołania Zakładów Tworzyw Sztucznych Gamrat S.A. w Jaśle przeciwko Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Wyrok z dnia 10.11.2009 r. (Sygn. akt VI ACa 294/09) w sprawie z odwołania Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowo-Usługowego Gamrat S.A. w Jaśle przeciwko Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Wyrok z dnia 10.11.2009 r. (Sygn. akt VI ACa 297/09) w sprawie z odwołania Budmech WT W. Łojewski i Syn Sp.j. w Warszawie przeciwko Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Wyrok z dnia 20.11.2009 r. (Sygn. akt VI ACa 539/09) w sprawie z odwołania Kruk S.A. we Wrocławiu przeciwko Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Wyrok z dnia 27.11.2009 r. (Sygn. akt VI ACa 1073/09) w sprawie z odwołania Gminy Nowy Targ przeciwko Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Wyrok z dnia 30.11.2009 r. (Sygn. akt VI ACa 1039/09) w sprawie z odwołania Lubelskiego Rynku Hurtowego S.A. w Elizówce przeciwko Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Wyrok z dnia 08.12.2009 r. (Sygn. akt VI ACa 593/09) w sprawie z odwołania Pawła H. - Zakład Produkcji Opakowań Drewnianych w Człopie przeciwko Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Wyrok z dnia 21.12.2009 r. (Sygn. akt VI ACa 604/09) w sprawie z odwołania Galdom S.A. w Lublinie przeciwko Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Wyrok z dnia 05.01.2010 r. (Sygn. akt VI ACa 1277/09) w sprawie z odwołania Polskiego Górnictwa Naftowego i Gazownictwa S.A. w Warszawie przeciwko Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Wyrok z dnia 20.01.2010 r. (Sygn. akt VI ACa 699/09) w sprawie z odwołania Miasta Poznań przeciwko Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.


Europejski oddział SPARC (Scholarly Publishing and Academic Resources Coalition) we wsparciu szeregu dużych organizacji wspierających badania naukowe od dwóch tygodni zbierają podpisy pod petycją wzywającą Unię Europejską do zapewnienia publicznego dostępu do wyników badań finansowanych publicznie .

Autorzy raportu stwierdzili, że odpowiednia dystrybucja i dostęp do wyników badań jest podstawą funkcjonowania tzw. European Research Area, będącego odpowiednikiem europejskiego wspólnego rynku - w sferze badań naukowych.

Sygnatariusze petycji wzywają UE do zastosowania się do zaleceń raportu, a w szczególności do zapewnienia otwartego dostępu do wyników badań finansowanych z grantów europejskich.

Zachęcam Was wszystkich serdecznie do podpisania się pod petycją.

W języku angielskim istnieje wielce przydatny zwrot “no-brainer”, określający działanie tak oczywiste, że nie wymagające pracy mózgu.

O ile w pewnych sferach otwarty model dystrybucji może budzić wątpliwości, to publiczny dostęp do wyników badań, które sami jako podatnicy sfinansowaliśmy, można wspierać bez zastanowienia.

Choć oczywiście tych, którzy wolą podejmować decyzje w oparciu o solidną wiedzę odsyłam do wspomnianego powyżej raportu oraz rekomendacji European Research Advisory Board i European Research Council dotyczących otwartego dostępu (OA).


Ponieważ pas jest dość krótki (2180 m), a lądują na nim nierzadko duże samoloty (wyspa cieszy się dużą popularnością wśród turystów), piloci często starają się lądować tuż za progiem pasa 10 (dawniej 9, lądowanie dużych samolotów na pasie 27/28 jest uniemożlione przez pagórki znajdujące się za wschodnim końcem pasa), by zostało dużo miejsca na hamowanie.

Proszę zwrócić uwagę na ślady opon na powyższym zdjęciu.

Czyli samoloty przelatują bardzo nisko nad plażą, a miłośnicy lotnictwa mają świetne widoki.

Podobnie przy startach z pasa 10 ważne jest, aby rozpocząć rozbieg z samego początku pasa, by mieć dużo miejsca na rozpędzenie samolotu.

Tym bardziej, że po starcie trzeba szybko się wznosić i skręcać by uniknąć pagórków.

To z kolei wykorzystywane jest do zabawy przez ludzi na plaży, bo w takiej odległości od rozpoczynającego rozbieg dużego odrzutowca wicher wytwarzany przez silniki jest bardzo mocny.

Naprawdę blisko silnika byłby nawet groźny, były wypadki przewrócenia niewielkich samolotów czy samochodów, lub uszkodzenia urządzeń lotniskowych.

Jednak na St. Maarten odległość jest wystarczająca dla bezpieczeństwa, o ile mi wiadomo, nikt tam nigdy nie zginął ani nie odniósł obrażeń.

Tablice ostrzegawcze niby wiszą, ale z drugiej w okolicznych barach wiszą rozkłady lotów, a czasem nawet transmituje się rozmowy między pilotami a wieżą.

Plaża Maho nie jest więc miejscem samobójstw i śmiertelnych wypadków, tylko atrakcją turystyczną i miejscem rozrywki.

Uprawianej, dodajmy, nie tylko przez młodych mężczyzn, ale również przez mocno posiwiałych, jak i przez młode kobiety.


Cisza na morzu, cisza w kościele...

... kto się odezwie ten będzie ciele.

Pamiętacie?

Kilka takich cieląt, które zupełnie niepotrzebnie dało głos, ma właśnie spore kłopoty.

W Lubartowie zamknięto amatorskie studio , w którym paru idealistów produkowało internetowe Radio Rebelia .

Idealiści puszczali w nim muzykę niedostępną w komercyjnych stacjach.

Słuchało tego paru podobnych fascynatów.

Inicjatywa była, jak czytam, czysto non-profit.

W ten sposób przegrali wszyscy: idealiści (bo mają kłopoty), słuchacze (bo nie mają czego słuchać) i artyści (bo nikt ich nie słucha, a komercyjne stacje nadal nie będą ich puszczać).

Kto wygrał?

Cholera wie.

Pewnie prawo.

ale jak to jest?

ZAiKS, ZPAV, STOART i SAWP są uprawnione do pobierania haraczu w imieniu twórców, których reprezentują (tak?), ale czy każdy twórca musi być reprezentowany?

W relacji VaGla przekreślony jest opis przestępstwa polegający na niepłaceniu tantiem LITEROM; Radio Rebelia nie płaciło twórcom.

Jeśli żaden z nich nie był reprezentowany przez LITERY, to w czym problem?


2005-04-05: Rozpoczną się procesy w sprawie prześladowań ludności w Darfurze

Organizacja Narodów Zjednoczonych przedstawiła Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu zapieczętowaną listę 51 osób podejrzanych o prześladowania ludności w Darfurze w zachodnim Sudanie.

Rezolucję o skierowaniu sprawy do trybunału uchwaliła w ubiegłym tygodniu Rada Bezpieczeństwa ONZ, a była to pierwsza tego typu decyzja rady.

Prezydent Sudanu Omar al-Baszir już zapowiedział, że jego kraj nie będzie współpracował z trybunałem w Hadze.

Dziesiątki tysięcy ludzi, zachęcane przez media, wzięły udział w manifestacji w Chartumie, skierowanej przeciwko ONZ.

Lista przekazana przez Kofiego Annana w Nowym Jorku głównemu oskarżycielowi MTK dotyczy osób oskarżanych o mordy, tortury i gwałty dokonywane na ludności Darfuru, a widnieją na niej nazwiska członków sudańskiego rządu i dowódców armii oraz rebeliantów.

Luis Moreno Ocampo z haskiego trybunału zapowiedział walkę z bezkarnością i okrucieństwem w Sudanie.

Prezydent al-Baszir przysiągł jednak publicznie, że nie wyda żadnego obywatela sudańskiego zagranicznemu trybunałowi.

Zdaniem przedstawicieli Rady Bezpieczeństwa ONZ, władze Sudanu odpowiedzialne są za pogwałcenie praw człowieka na skalę określaną jako zbrodnia przeciwko ludzkości.

Sudański rząd uważa postawę rady za niesprawiedliwą i nieobiektywną, ale mieszkańcy Darfuru powitali wieści z ONZ z zadowoleniem.

Według szacunków ONZ od rozpoczęcia trwającego już dwa lata konfliktu etnicznego w Darfurze zginęło co najmniej 180 tysięcy ludzi, a ponad 2 miliony musiało opuścić swoje domy.

Odpowiedzialność za część tych wydarzeń ponosi arabskie ugrupowanie militarne Dżandżawid.

Rząd Sudanu nie przyznaje się do wspierania tej grupy.

Obrońcy praw człowieka oskarżają natomiast sudańskie władze o utrudnianie pomocy humanitarnej dla ofiar konfliktu.

Źródło

UN sets Darfur trials in motion, http://news.bbc.co.uk/2/hi/africa/4411497.stm BBC News, 5 kwietnia 2005


“To, co się tutaj zdarzyło, jest mało zabawne, ale na tym polega problem z internetem.

Rzeczy przemieszczają się zbyt prędko”.

Tak stwierdził Jean-Michel Rheault , jeden z uczniów, który w 2003 roku wrzucił do internetu nagranie innego ucznia, Ghyslaina Razy, udającego że jest wojownikiem Jedi z Gwiezdnych Wojen.

Nagranie Razy, ochrzczonego mianem “Star Wars Kid”, zostało obejrzane miliony razy - uczniowie, którzy do tego doprowadzili zaplanowali swój psikus w skali szkoły.

“Mało zabawne” napięcie między małym i lokalnym, a dużym i globalnym, powodowane przez “zbyt prędki” internet, jest jednym z podstawowych skutków tego medium, które jako użytkownicy nie do końca potrafimy uchwycić?


Synteza keratynaz i proteaz przez szczep B. polymyxa B20 była jedynie w ograniczonym stopniu uzależniona zarówno od induktora keratynowego, jak i suplementów keratyny.

Najwyższą aktywność wykazały keratynazy w pożywce mineralnej z dodatkiem samych piór oraz niższą w obecności piór i ekstraktu drożdżowego lub piór i peptonu.

Glukoza wraz z jonami amonowymi powodowała zdecydowanie represję syntezy keratynaz podczas wzrostu komórek w obecności keratyny piór.

W tych warunkach obecne były jednak proteazy, na wysokim poziomie, porównywalnym z uzyskanym w podłożach z innymi, kompleksowymi suplementami keratyny.

Jest więc możliwe, że zjawisko represji katabolicznej dotyczy w tym przypadku jedynie keratynaz.

Mniej prawdopodobne jest, że synteza badanych hydrolaz następuje po szybkim zużyciu glukozy w pierwszej dobie hodowli, gdyż fakt ten nie zgadzałby się z ciągłym uwalnianiem kwasów do podłoża, ustającym dopiero w trzeciej dobie.

Maksymalne stężenie białek rozpuszczalnych sięgało w tych warunkach jedynie 340 μg/cm3.

Efektem dodatku ekstraktu drożdżowego był dwukrotnie wyższy poziom syntezy keratynaz w drugiej i trzeciej dobie hodowli, w porównaniu z dodatkiem peptonu.

Oba te suplementy indukowały syntezę proteaz w podobnym stopniu, jednak niewiele przewyższającym poziom uzyskany w obecności glukozy.

Istotnym faktem jest, że najwyższy poziom syntezy keratynaz miał miejsce w podłożu, w którym jedyne źródło węgla i azotu stanowiła keratyna.

Maksymalna aktywność enzymów (11,1 JK) występowała w trzeciej dobie i była ona wyższa o 152% niż w hodowli z ekstraktem drożdżowym, mimo że maksimum to było opóźnione o jedną dobę.

Podobne opóźnienie syntezy miało miejsce w przypadku enzymów proteolitycznych, jednak w obecności samej keratyny piór ich aktywność była niższa o 34%.

Na zużywanie substratu keratynowego wskazywały także takie symptomy jak: rosnący odczyn środowiska, wysoka gęstość optyczna ale również stężenie białek rozpuszczalnych, uwalnianych z keratyny, sięgające 1,47 mg/cm3.

Uwalnianie białek jest zazwyczaj skorelowane z poziomem aktywności keratynolitycznej i proteolitycznej.

Na sumaryczne stężenie białka w podłożach bez keratyny mogą składać się białka enzymatyczne, białka należące do osłon komórkowych bądź macierzy pozakomórkowej, lub też pozostałości dodawanych suplementów.

W warunkach braku keratyny również zachodziła biosynteza keratynaz i proteaz.

Keratynazy były indukowane obecnością peptonu w większym stopniu (o około 2 JK) niż ekstraktu drożdżowego.

W obecności glukozy w podłożu badany szczep nie produkował keratynaz.

Proteazy należały do enzymów konstytutywnych, ponieważ ich obecność wykazano także w podłożu pozbawionym składników białkowych.

Mimo niskiego stężenia glukozy w podłożu, limitującego wzrost komórek, poziom aktywności proteaz utrzymywał się na poziomie 5 JP.

W podłożach z peptonem i ekstraktem drożdżowym poziom proteaz był wyrównany, ale jednak niższy o około 5 JP w stosunku do podłoży zawierających keratynę.


Wtem spojrzawszy ku przystani, Nedia zawołała.

– Czy pani moja widzi ten statek zarzucający kotwicę w ogrodowej przystani?

– Widzę odrzekła Amazya, mogę nawet odczytać jego nazwę: Guidara.

Obie podeszły do schodów prowadzących do morza aby lepiej przypatrzéć się statkowi.

Była to tartana mały statek o żaglu trójkątnym wiszącym teraz na sznurach.

Lekki wietrzyk pozwolił mu przepłynąć zatokę Odeską.

Łańcuch trzymał tartanę o jakie sto sążni od brzegów, kołysała się lekko na falach obijających się u stóp ogrodu.

Na drągu przytwierdzonym u góry masztu i podtrzymującym żagiel powiewała chorągiew turecka, srebrny pół-księżyc w czerwonem polu.

Kapitan Yarhud zarzucił kotwicę Guidary w tej części zatoki; widać jednak niedługo miała tu zostawać, gdyż żagle nie były zwinięte, mogła więc odpłynąć w każdej chwili.

– Ah!

jakby to było przyjemnie popływać tym pięknym statkiem po morzu przy lekkim wietrzyku!

zawołała Nedia.

Amazya spojrzała, gdy wtem ktoś zwołał:

– Amazyo!

moja droga siostro.

Stał przed nią dwudziesto-kilkoletni młodzieniec, więcej jak średniego wzrostu, zręcznej i śmiałej zarazem postawy.

Miał czarne pełne słodyczy oczy, czarne krucze włosy, i wąsy zręcznie zakręcone.

Ahmet miał na sobie strój turecki, i nie mógł naturalnie ubierać się inaczej jako synowiec człowieka, który uważałby sobie za hańbę przebierać się po europejsku jakby jakiś urzędniczek.

Ubrany był w kaftan wyszywany złotem, pas zręcznie owinięty odznaczał muskularną jego budowę; na głowie miał fez i na nogach buty safianowe.

W stroju tym bardzo mu było do twarzy.

Zaledwie przywitał się z narzeczoną, Nedia zapytała:

– I cóż, panie, czy jest list z Konstantynopola?

– Nie, odrzekł, nie ma nawet od stryja zwykłej handlowej korespondencyi.

– Szkaradnik jakiś!

krzyknęła cyganeczka.

– Nie mogę pojąć dlaczego kuryer żadnej nie przywiózł wiadomości z kantoru, odezwał się Ahmet.

Dziś właśnie jest dzień w którym stryj ma zwyczaj regulować rachunki z bankiem twego Ojca; terminu tego nie chybia nigdy, a jednak dziś żaden nawet list nie przyszedł.


Wiele osób zna PHP, dość często go wykorzystuje.

Nie zdają sobie oni jednak sprawy, co jeszcze potrafi ten język.

Można go na przykład wykorzystać jako język skryptowy systemu.

I to systemu Microsoft Windows.

Ze strony PHP: Downloads pobierz wersję PHP spakowaną w archiwum zip.

(Podczas pisania artykułu była to wersja PHP 5.2.5 zip package ).

Archiwum do pobrania to ok. 10MB.

Teraz zajmiemy się skojarzeniem plików *.php z zainstalowanym parserem.

Przejdź do:

Panel sterowania > Opcje folderów > Typy plików.

Wybierz Nowy , aby dodać dodać nowe rozszerzenie.

Okno, które się nam pojawi wypełniamy wg upodobań.

Kolejny krok to odnalezienie na liście " Zarejestrowane typy plików " dodanej pozycji i wybranie jej opcji zaawansowanych.

W dostępnych opcjach możemy zmienić ikonę dla skojarzonych plików (np. wybierz Przeglądaj i znajdź plik C:phpphp.exe ).

Należy także uzupełnić pola Akcje czynnością domyślną.

Wybierz przycisk Nowa... i wypełnij odpowiednie pola.

W przykładzie jako nazwa zostało wpisane " open ", jako " Aplikacja używana do wykonania akcji " - C:phpphp.exe .

Możesz już zamknąć Opcje folderów

Możemy teraz utworzyć nasz pierwszy skrypt typu Hello World .

Skrypt wypisuje przyjazny komunikat, po czym czeka na wprowadzenie dowolnego ciągu znaków ze standardowego wejścia (klawiatury).

Zapobiega to natychmiastowemu zamknięciu skryptu po jego wykonaniu.

Nasze dalsze postępowanie to już tylko kwestia wyobraźni.


Choć zazwyczaj jestem bardzo ostrożna i nie klikam we wszystko co popadnie, tym razem nie zachowałam czujności rewolucyjnej – kliknęłam w URL z wiadomości odruchowo i bez zastanowienia.

I tylko dzięki Firefoxowi nie weszłam na stronę, która usiłowała się otworzyć.

Przeglądarka zidentyfikowała stronę jako niebezpieczną.

Sprawdziłam dokładniej adres pod linkiem – ukryto w nim fragment – secure-myspace.com/redirect.htm?blog.myspace.com/ .

Poza podejrzanym przekierowaniem autentyczny adres nie zawiera myślnika tylko kropkę (secure.myspace.com).

Z ciekawości odwiedziłam kilka profili użytkowników MySpace i w wielu komentarzach znalazłam podobną wiadomość wysłaną z kont różnych użytkowników.

Przypuszczam, że cała ta akcja działa na zasadzie łańcuszka (tak, jak wiele „robali” mailowych).

Jeśli ktoś otworzy stronę podaną w linku hakerzy uzyskują dostęp do jego konta i z niego rozsyłają fałszywe komentarze do wszystkich przyjaciół.

Moja wiedza na temat hakowania jest zerowa (i nie odczuwam potrzeby szkolenia się w tej dziedzinie) zatem być może się mylę.

W każdym razie użytkownikom MySpace radzę bardzo uważać na to w co klikają (choć pewnie większość nie klika mechanicznie).


Cerkiew św. Mikołaja w Brześciu (nieistniejąca)

Cerkiew świętego Mikołaja w Brześciu — nieistniejąca obecnie świątynia prawosławna oraz unicka.

Pierwotnie zapewne reprezentowała budownictwo gotyckie na terenie Wielkiego Księstwa Litewskiego.

Przebudowana w okresie baroku.

Na rozkaz władz carskich zburzona wraz z całą brzeską Starówką w związku z budową twierdzy brzeskiej.

Historia

1390 — pierwsza wzmianka o cerkwi św. Mikołaja przy okazji nadania Brześciowi prawa magdeburskiego.

1596 — sobór brzeski i podpisanie w świątyni aktu unii kościelnej, w wyniku czego cerkiew przeszła w ręce unitów.

1839 - kasata unii brzeskiej na ziemiach zabranych, przejęcie świątyń Kościoła greckokatolickiego przez Rosyjską Cerkiew Prawosławną.

1840–1850 — zburzenie Starego Miasta (w tym cerkwi) przez władze rosyjskie pod budowę twierdzy brzeskiej.


Splątanie stanów kwantowych jest jedną z najbardziej niezwykłych cech układów mikroskopowych opisywanych prawami mechaniki kwantowej.

Idea splątania pojawiła się po raz pierwszy w pracy Einsteina, Podolskiego i Rosena z 1935 roku.

Zasugerowali oni eksperyment myślowy mający wykazać wewnętrzną sprzeczność teorii kwantów.

Założyli, że istnieją jakieś ukryte parametry, które zadają rozkłady pradopodobieństw wielkości mierzalnych, oraz to, że teoria kwantowa nie może naruszać zasad teorii względności - musi być lokalna.

Stwierdzili oni, że za pomocą dwóch pierwotnie skorelowanych, a następnie odseparowanych cząstek można wykazać sprzeczność interpretacji kopenhaskiej i niekompletność teorii.

Einstein, który miał negatywny stosunek do mechaniki kwantowej, chętnie się podpisał pod tym eksperymentem i korelacje pomiędzy tymi cząstkami nazwał „dziwacznym oddziaływaniem na odległość”.

Schr¨odinger później użył bardziej zwięzłej nazwy tego zjawiska - splątanie - która jest używana do dziś.

Przez wiele lat próbowano wyjaśnić te sprzeczności tworząc rozmaite modele zmiennych ukrytych.

Dopiero w 1964 roku J. S. Bell korzystając z tych samych założeń wyprowadził nierówność, nazywaną jego nazwiskiem, która nakładała ograniczenie na jakąkolwiek lokalną teorię zmiennych ukrytych.

Pokazał także, że w pewnych przypadkach mechanika kwantowa łamie to ograniczenie.

Zostało to potwierdzone doświadczalnie w przemyślnych doświadczeniach Aspecta w latach 80. poprzedniego wieku.

Z tego wywnioskowano, że założenia paradoksu EPR są błędne.

Mechanika kwantowa nie jest lokalna.

Nierówności stały się pierwszym narzędziem do wykrywania splątania.

Bardzo długo badanie splątania nie budziło większego zainteresowania wśród ﬁzyków.

Dopiero gdy odkryto możliwości jego praktycznego zastosowania, nastąpił lawinowy wzrost liczby publikacji na ten temat.

W 1981 R. Feynmann zasugerował możliwość istnienie komputera kwantowego, który byłby w stanie symulować zjawiska mikroskopowe przy pomocy splątania.

Ideę te rozwinął później Deutsch oraz inni.

W 1984 Bennet i Brassard pokazali przykład kwantowego szyfrowania klucza kryptograﬁcznego.

Obecnie są już sprzedawane urządzenia do takiej formy zabezpieczana transmisji.

W 1993 wykazali oni także możliwość teleportacji kwantowej, która została przeprowadzona doświadczalnie przez grupę Zeilingera w 1997.

W 1994 P. Shor znalazł algorytm kwantowy rozkładu liczby na czynniki pierwsze, który przeprowadzono doświadczalnie w roku 2001 dla liczby 15.


dzień dobry, xxx

dzień dobry, halo?

tak, słucham

proszę pana, jaki tramwaj z ulicy Nowowiejskiej idzie FILLER do pętli Banacha, trzydzieści pięć czy piętnastka?

FILLER trzydzieści pięć do pętli na Banacha

trzydzieści pięć

tak

dziękuję bardzo

proszę bardzo


Odpowiadam na pytanie na temat konsultacji i efektów konsultacji.

Rzeczywiście przedsiębiorcy i związki przedsiębiorców negatywnie zaopiniowały ten projekt, muszę jednak powiedzieć, że szereg szczegółowych przepisów zostało zmienionych po konsultacjach ze środowiskiem przedsiębiorców.

Nie będę tutaj wymieniał tych przepisów szczegółowych, ale chciałbym zwrócić uwagę na koszty, ponieważ to była jedna ze spraw, która była poruszana w wielu wypowiedziach i w opiniach związków przedsiębiorców.

Tak więc rzeczywiście to rozwiązanie będzie się wiązało z tym, że pewne koszty będą obciążały przedsiębiorców, lecz zakładamy zwiększenie wynagrodzenia, które otrzymują przedsiębiorcy za przekazywanie kwot podatków do urzędów skarbowych i, jak rozumiem, przynajmniej w części zrekompensuje to te zwiększone koszty.

Czy urzędy skarbowe mogłyby rozliczać podatników?

Panie pośle, myślę, że rzecz jasna można by myśleć o takim rozwiązaniu, ale na pewno nie od przyszłego roku, na pewno to również nie wpłynęłoby wprost na to, że rozliczenia by były prostsze, ponieważ żeby stosować ulgi, podatnik musiałby jednak te informacje do urzędu skarbowego dostarczyć, a więc tego efektu w postaci uniknięcia kontaktu z urzędem skarbowym byśmy nie mieli.

Myślę, że na wszystkie pytania odpowiedziałem.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję.

Przystępujemy do głosowania.

Kto z pań i panów posłów jest za przyjęciem wniosku mniejszości, zechce podnieść rękę i nacisnąć przycisk.

Kto jest przeciw?

Kto się wstrzymał?

W głosowaniu udział wzięło 403 posłów.

Za oddano 212 głosów, przeciw – 186, 5 osób się wstrzymało.

Stwierdzam, że Sejm wniosek mniejszości odrzucił.

Przystępujemy do głosowania nad całością projektu ustawy.

Do zadania pytania zgłosiła się jedna osoba.

Zamykam listę.

Pan poseł Adam Abramowicz.

Jedna minuta na zadanie pytania.

Poseł Adam Abramowicz:

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Panie Ministrze…

Marszałek:

Przepraszam, panie pośle, moment.

(Wicemarszałek Jerzy Szmajdziński: Sejm przyjął wniosek mniejszości, panie marszałku)

Ma pan marszałek rację, wniosek został przyjęty.

Proszę bardzo, panie pośle.

Poseł Adam Abramowicz:

Przedstawiając projekt tej ustawy, rząd chce być dobry dla części podatników, ale niestety cudzym kosztem, pomijając fakt, że wprowadzenie nowych przepisów wywoła tylko chaos, a niewiele pomoże podatnikom.

Chciałbym zadać pytanie: Dlaczego rząd, przerzucając swoje obowiązki na przedsiębiorców, nie chce godziwie zapłacić za wykonaną przez nich na rzecz rządu pracę, proponując jako wynagrodzenie zupełnie symboliczne pieniądze?

Bardzo proszę pana ministra o odpowiedź.

(Oklaski)

(Poseł Elżbieta Radziszewska: Rząd nie rozlicza podatników.)


Unia Demokratów na rzecz Republiki

Union des Démocrates pour la République, Unia Demokratów na rzecz Republiki, UDR - francuska, prawicowa partia polityczna, znana także jako Partia Gaullistów.

UDR była sukcesorem wcześniejszej partii Charles'a de Gaulle'a, Rassemblement du Peuple Français.

Została założona w 1958, z chwilą powstania francuskiej Piątej Republiki, jako Union pour la Nouvelle République (Unia na rzecz Nowej Republiki), a w 1962 r. została połączona z Demokratyczną Unią Pracy (lewicowi gaulliści) i przyjęła nazwę Unii Demokratów na rzecz Piątej Republiki, odrzucając w 1971 r. przymiotnik "Piątej".

Partia przeżyła prezydenta de Gaulle'a o 6 lat - w 1976 r. została rozwiązana i reaktywowana przez Jacques'a Chiraca jako Rassemblement pour la République (RPR).