آخ چه حالی ده واگردم. کوچیکانی روزگاراَ
تو تره هرچی بیگی من ،بوکونم می کردِکاراَ
پئره چوما فاندرستن ،گولیه آباَ فَبردن
وای عجب صبری خوداوند،فادَابو می جانهِ ماراَ
آخ می دیل خوایه مثالِ او قدیمه روزگاران
اوردیکی مورغانه واستی، وامَجم باغ و بیجاراَ
بوخوسی هیزار شباناَ ،پَره قویه بالشه سر
بوخودا بدان کی هیچی،نیگیره خانه تلاراَ
آخ می دیل تنگه دوباره ،پائیزه قشنگه روزان
بیچینم یاد قدیمان، مردومه باغه اناراَ
ایتا رویایِ مانستان ،بوگوذشته کوچیکانی
می گومان بباختم آخر، زندگی کهنه قوماراَ