من
تام بزئه
واهيل
جمجمه ديل
تي رامخته سر
تي پامالهٰ وامختن-درم
ته'ره خاطر ايسه؟ 
تي دسˇ پنجهˇ أرأ
مي أرسۊيه پاکا گۊدي
ته'ره خاطر ايسه؟ 
مي حرفˇ دۊمأ گيتي
خنده گۊدي
تۊ بۊشۊيي
ديل خۊشي تي پۊشتˇ سر
من
تام بزئه
واهيل
جمجمه ديل
تي دسˇ پنجه
می چومان سر
تي رامخته سر
تي پامالهٰ وامختن-درم
من
در سکوت
سرگردان
مضطرب 
بر سر راه تو
پی رد پای تو می گردم
یادت هست؟ 
با انگشت های دستت
اشک های مرا پاک می کردی؟ 
یادت هست؟ 
پی حرف مرا می گرفتی و
می خندیدی
تو رفتی
دل خوشی ها هم پی تو رفتند
من 
در سکوت
سرگردان
مضطرب
انگشت های دستت
روی چشمانم
بر سر راه تو
پی رد پای تو می گردم