مصرعے ءِ دست بُوتکاں ‘ مصرعے پابَست بَست
ہر حیالے طابع اِنت مئے ہر وڑا ما بَست ‘ بَست
مَحکمیں تئیلاں زھیری ‘ عمرے ءَ بندیگ کُت
ڈَکّ دا مارا سریگی لَمبے ءَ تو گَست بَست
بُوستاں کاگد لَبانی بُولیاں حیران کت
طُوطیاں مِنقار شُشت اَنت قُمریاں باوَست بَست
نَمبگیں اَبرُو کناراں ساوڑے تُنّیگ کت
مَھپلی عیناں گروکیں ڈاکے ءَ ابرَست بَست
چو بُت ءَ اُوشتات اَنت مردم درچک ءُ داراں کُت حبر
یک بہ یک تاکاں کَلیری شاحُکاں پیوَست بَست
نا گہی پادانی دِرْکّاں رَسترے ءَ گوات چِت
پاچِنی مَشکاں پُلنگیں کُوپگاں چہ جَست بَست
سر کہ چَنڈ اِت کوہ جَتّاں چابُکاں ھَکّل کُت اَنت
لیڑہانی پینڈ بُتک اَنت ڈاچیاں شَپدَست بَست
یک نگاہ ءِ جُنبشے ءَ عالمے کُت چیر ءُ سر
گُوش گِپت اَنت مَنتریّاں سامریّاں دَست بَست
میر ما دَمبُرت وہدے جَل سرے ساچان بیت
لاگریں شینکاں سرءَ مئے ھمرد ءَ سابَست بَست
میرساگر