وتن مروکءِ هاترا نی بس کن ات
 ” آهوگ’گل “
وتن مروکء_ هاترا نی بس کن ات،
 ء، یل دی اِت اے ‘تو تو’اں،
 اے مے مے’اں،
 شہید بوتگیں آ، سر،
 آتئ شہید،
 منی شہید،ءُ مئے شہید،
 شہیداں پرچا بار  ءُُ بانگ ما کنیں؟
 وتئ ما راہ ءَِِ وت اڈاند پرچیا؟
 برے ما راہبرےءِ پچکاں کپیں،
 ء، چو گشیں،
خدا نزر و تنگ نزر غریب کوہاں درنگل_انت،
 ء، حیربیارء- حیر نیست لندن_انت،
 اے براهمدگ نوابے چہ بن ء، ازل،
 آ جاویدءِ و پت گوں دشمناں شتگ،
 اے’کل حراباں شر بس، من ء، تو ایں؟
 وتن مروکء_ هاترا نی بس کن ات،
 ء، یل دی_ات اے تو تو’اں،
 اے مے مے’اں،
 مدام لنککاں وتی، وتی بلوچءِسک کنیں،
 ما وت مہ وت کہ جنگ بئیں تا دشمنء- کمک کنیں،
 ء، مئے هبر مثال پہ کمالء_ گپ،
 اے زاہ ء، بد کہ سر کماشاں گشتء- شر نہ_انت بلے،
 اے مرچی باندء- مئے زبانء_ زینت_انت،
 ناں گہار اشتگ انت وتئ،
 ء، ناں کہ مات مکہ ایں،
 اے’کل زاہ ء، بد پہ ششتگ انت ما،
 ناں پشت چارتگ ناں دیم،
 بس ہرچی کہ دپء- لگشتہ گشتگ انت،
 ء، توکی مردمء- تہا هنر کتگ،
 برے پہ نامے گوں تو’ات،
 برے پہ نامے گوں من’ات،
 ما جنگ اتیں،
 آ سیلی’ات،
 بلے تنیگہ’دور چو نہ رپتگیں،
 ما آگاہ ایں ء، آ وڈا نہ وپتگیں،
 نی بس کن ِات،
 وتن مروکءِ هاترا نی بس کن_ات،
 نی بس کن اِت شہید پہ،
 پہ گلزمین،
 پہ چورہ ہاں،
 پہ بانکانی سیاہ ایں پشکءِ هاترا نی بس کن_ات،
 ء، یل دی_ات اے تو تو’اں،
 اے مے مے’اں،
 کہ باند روچے است پہ همک کسء-،
 ء، چو مہ بیت کہ پدا،
 اے چورہء_ گلگ مناں ترا همے وڈا بکنت،
 ناں لج ء، ‘گج زندگی ئے کت بہ بئیں،
 ء، وت وتی دپء- بلوٹیں مرگ ما،
 ء، مرگ مارا دز مہ دنت،
 پمشکہ دست بستگاں کہ بس کن اِت،
 وتن مروکءِ هاترا نی بس کن اِت….