پِنڈّوک
آزمانکک
گلزار گچکی
”بَلُّو ھیر انت تو بانگواہ ءَ بینک ءِ ڈیکی ءَ نشتگ ئے؟ “
 ”بے نظیری زَرُّکانی واستہ اتکگوں۔“
 ”گڑا رستنت؟ ۔“
”کجابابی، زی سجہیں روچ گوازینت، المیس ءَ من ءَ وار ندات،لٹّ ءَ بجن زمین ءَ نہ کپیت، مرچی مہلہ اتکوں کہ بلکیں وار برسیت ،بلے مردکو گشیت مشین ھراب اِنت ۔“
”ترا زاناں چنچو رسیت؟  ۔“
 ”سہ ہزار“
”سہ ہزار کمو نہ انت بَلّک ؟  “
 ”کموکیں. اے دگراناں چار ہزار ءُ نیم رسگ ءَ انت بلے منی بس ہمیں سہیں ہزار انت ۔“
 ”اے جنیلک کئے انت بَّلُک؟“
  ”منی نماسگ انت۔“
  ”اسکول ءَ روت ؟۔“
 ”اسکولءَ کہ بشوتیں ما چو پنڈوکءَ ادا نہ نشتگ اِتاں ۔ “
”بَلُّک ءَبے انانی گشت ءُ منی نیمگءَ چارگءَ لگ اِت ءُ من بے برمشی ر ہادگ بوتوں“