شاعری اصل ءَ مارشتانی درشان کنگ ءِ شرترین ءُ ڈولدار تریں دْروشم اِنت !
ھمے درشان کنگ ءِ دْروشم چون بہ بیت ۔ ھمیشی ٹھینگ ءِ واستا وزن ، قافیہ ، ردیف وغیرہ ترتیب دیگ بیتگ اَنت ۔ غزل، غزل مسلسل، نظم، آزاد نظم، نثری نظم، نظم معرّی ، نظم مقفّی، شعر زلال، مسدس، مخمس، مثنوی، رباعی ، قصیدہ، ہجو، مدح، ہائیکو، بارہ ماسہ،اشلوک، بھجن، جکری، کِبت، دوہا، ماھیا، sonnet،limerick وغیرہ وغیرہ ۔ اِے دراھیں دْروشم اِے چیز ءَ پدّر کنگ ءَ اَنت کہ مارشت ءُ ھیالانی درشان کنگ ماں لھتے ”دْروشم“ ءَ بندوک بیت نہ کنت ۔ گوں زمانگ ءَ ایشانی ”ھیئت“ ، دْروشم بدل بْوان کننت .
فارسی شاعری ءِ ھیئت وھدے نیما یوشیج ءَ بدل کت گڑا ملک الشعراء تقی بہار ءُ آئی منّوکاں سک باز مخالفت کت ۔ بلے مرچی ایران ءَ غزل باز کم گْوشگ بیگ ءَ اِنت ءُ ”شعر نو“ یا نیمائی سک باز گْوشگ بیگ ءَ اِنت ۔ گْوشگ ءِ مقصد ایش اِنت کہ گوں زمانگ ءَ شعری ھیئت ءِ تہا تبدیلی کئیت ۔ ہاں اِے گپ الّمی اِنت کہ شعری ھیئت ءُ نثری ھیئت ءَ دگری بیگ الّمی اِنت ! بزاں اِے دْراھیں تبدیلی گوں خارجی جمالیات ءَ وابستہ بہ بیت۔ البت خارجی جمالیات ، باطنی جمالیات ءِ درشان کنگ ءِ وسیلہ اِنت۔ شاعری ءِ روح باطنی جمالیات اِنت ۔ خارجی جمالیات ہما روح ءِ کالب اِنت کہ یک دْروشمے ءِ پابند بیت نہ کنت کہ باطنی جمالیات روچ پہ روچ شاھگان تر بْوان اِنت ءُ وتی شاھگانی ءِ پدّر کنگ ءِ واستا ھما اندازہ ءِ درشانی کالب لوٹیت !