(گْیابان- Gyaban)
شُبینگ بوت تو پیداک ئے
اگاں پیداک ئے! مئے نیم ءَ
وتی لوگ ءِ کَش ءِ ھاکانی چَنکے’ چِن
گُشان کن بیار اِش گوں’
ءُ لھتیں منزرانی لہمیں دْروشم’
آزمان ءِ شینک’ نودانی دو تْرمپ’
ماھکانی ءِ رُژنائیں استالاں گوں سرگر بیا’
بلئے تہنا بیا’
تہنا بیا کہ ارواہ درکسانی ءِ پُلگ بیتہ
کہ جنگل راہ ءُ دَگ بیتہ
اگاں کائے تو مئے نیم ءَ
تہ گِندئے ھالی ایں کمپان آباد اَنت’
مئے لوگ ءِ چاریں نیم ءَ’ مردماں’ دوکاناں’ روڈے’ کمبا اَنت’ دْرچک اَنت
ءُ شیکو شیکگ ءَ اَنت پُورا بیگا’ سُھب شادان اَنت
اگاں اتک ئے’ تہ گِندئے
سرجمیں ھمساھگانی لوگ رنگ اَنت’ زندماں زھگے
تنینگہ گوں وتی لیبوکاں لیب ءَ انت
ھَما گِندئے!
منی’ تئی لیب جاہ بیتہ’ ءُ راہ بیتہ
ھُدا ءِ لوگے’ شہر ءِ مردماں بَستگ’
ھما جاہ ءَ!
نگاہاں آگہی بچکندگ ءَ اِنت’
شہمگ اَنت’ بَتّیانی دِل
گُشئے آسودگی وابینگ اِنت لوگانی ساھیل ءَ
شُبینگ بوت تو پیداک ئے’
اگاں پیداک ئے! مئے نیم ءَ
تَب ءَ مَٹّ ءَ’
تب ءَ مَٹّ ءَ کہ رُژنائی’ شپاں روک اَنت’
ءُ گْیاباں لڈ اِتگ شہرے’
یونس داد