دود ءُ ربیدگ
اسحاق رحیم
دومی بہر
مڑاہ داری :
بلوچ یک مڑاہ ءُ مَنگِہی راجے کہ چشیں پُرمڑاھیں راج مرے زمانگ ءَ ماں جہان ءَ کم گِندگ بیت۔
مڑاہ داری بلوچ ءَ چہ ازل ءَ گوں وت گون اِنت اے آئی ءِ دود ءِ مستریں بہراں یکے زانگ بیت۔اے راج ءَ بے لجّ ءُ مڑاھی نہ پہ وت دوست بیت ناں دگہ بے لجّ ءُ مڑاھیں مردم ءَ دوست دار ایت. اے پہ وتی لجّ ءُ مڑاہ ءُ آبرو ءِ ھاتر ءَ وتی ھیسی سر ءَ ھم ببا دئیگ ءَ چَکّ ءُ پد نہ بیت۔
چوش کہ بلوچی بتلے
بلوچ پہ کپتگیں لجّ ءَ
سَد ءَ پہ سئے سَد ءَ زیرایت
جَو ءَ پہ مہلبیں گندیم
بلوچ ماں جہان ءَ پرے ھاتر ءَ مڑاہ داری ءِ چیدگ منّگ بوتگ یا زانگ بیت کہ اے راج گوں وتی پُرمڑاھی ءَ لجّ ءُ ننگ ءِ مستریں دیمپان انت.اے راج یک شرپ دار ءُ باغیرتیں رنگے ءَ زند گوازینگ ءَ وتی زند ءِ مستریں آدرْشت سرپد بیت۔
بلوچ ھمک جنیں آدم ءُ زالبول ءَ چو وتی مات ءُ گوھار ءَ چار ایت آ تُریں وتیگ بہ بیت کہ درآمدیں راجے بہ بیت۔
سُبَکی ءُ ترْپلی ءَ اے راج وتی ھَبیل ءَ نیل ایت بے لجـّی ءُ بے غیرتی گوں اشاں ھچ پیم برداشت کنگ نہ بیت.
چوش کہ شائرے گوش ایت
بے غیرت ءِ ھال مہ پُرس
بِلّے مِر ایت پہ تُنّ ءُ گُرس
اے راج ءِ گور ءَ جنیں آدم ءُ زالبول ءِ عزت ءُ شرپ ءِ یک مزنیں بستارے ھست کہ دگہ ھمساھگیں راجانی گور ءَ مارا اے کچّ ءَ گندگ نہ بیت۔ادا جنیں آدم ءُ زالبول ءِ شرپ ءُ عزت ھمے کساس ءَ باز انت کہ اگاں ھمساھگیں دگہ ٹکّے یا دری راجے بلوچ ءِھمساھگ اِنت وھدے ھما لوگ ءِ مردم پہ مساپری ءُ سپرے ءَ سر گپت تہ وتی چُکّ ءُ زالبولاں وتی ھمساھگیں بلوچ ءِ لوگ ءَ مڑاہ داری دود ءِ رِد ءَ میار کنت ءُ درکپ ایت۔
بلوچ وتی میاریں زالبولاں وتی چُکّ ءُ جنین ءِ داب ءَ چار ایت ءُ آھانی ھیال داری ءَ وتی لوگ ءِ زالبولانی پیم ءَ کنت۔
البت وھد ءِ بدل بئیگ ءِ پجّیگ ءَ اے دود چہ بازیں دمگاں ھلاس اِنت بلے انگت ترا کوچگ ءُ کوھی دمگاں کہ ادوا بلوچ ءِ دود ءُ ربیدگ گوں مُھکمی ءَ موجود انت اے دود پہ جوانی ءَ گِندگ بیت۔
بلوچ ءِ گور ءَ جنیں آدم ءِ ھکّ ءُ مُز یا آزادی چہ مردین ءَ ھچ کم نہ انت البت جنین ءِ شرپ چہ مردین ءَ باز برز ءُ بالا تر اِنت۔
اے راج ءِ گور ءَ مردین گوں درامدیں جنین ءَ پہ سنگینی نشت ءُ دیوان چو مردین ءِ داب ءَ کت کنت بلے سبکی ءُ ترپلی گوں جنیں آدم ءَ ھچ ھم دوست کنگ نہ بیت۔
پمیشکہ بلوچ گوش ایت
چہ کَچیمّبَک ءُ کِرگزی نیاداں
گِھتریں دمبانی شریکداری
بلوچ ءِ دودانی تہا مڑاھداری یک اھمیں ارزشتے دار ایت کسے کہ مڑاہ ءُ منگہی مردمے مہ بیت بلوچ آئی ءَ بُوچّے ءِ بستار ءَ ھم مان نیار ایت۔
(روان اِنت)