آ رۆچ که اڈ کُت هرکس په وتا کار
 ملا مسیتا شُت ۆ من تئی ودّار
 منء یارێ واهگ انت ۆ آ هنکـێنئ واستار
 حاجی مکهء راهیگ ۆ من پر تئی دیدار
 آ لۆگێ شۆهاز انت ۆ من لۆگواجهء
 همُک جاهء گردان چـۆناێـن دیوانهء
 بلبل تئی نشانء مان پُلّ ۆ گُلان دیست
 پروانه مه آس کپت ۆ مُچ هگمتان دیست
 پر ته زهیرۆگ جنان بارێن ته کدێن
 کاینت همُک تیر منی زردێ پُر گمین
 روزی که برفتند حریفان پی هر کار
 زاهد سوی مسجد شد و من جانب خمار
 من یار طلب کردم و او جلوه‌گه یار
 حاجی به ره کعبه و من طالب دیدار
 او خانه همی جوید و من صاحب خانه
 دیوانه منم من که روم خانه به خانه
 بلبل به چمن زان گل رخسار نشان دید
 پروانه در آتش شد و اسرار عیان دید
 خواهد به سر آید، شب هجران تو یا نِه؟
 ای تیر غمت را دل عشاق نشانه
 شیخ بهایی
 رجانک: بانوک مهنور رێـکی
 (در ترجمه انتقال مفهوم مدنظر بوده و نه الفاظ)