رہبندءِ پابند
مُلّا کلمتی
شہمراد نوک اے دمگءِ اسکولانی مستر جوڑ بوتگت۔ مروچی آ اولی روچءِ ترّءُ تابءَ کلاتی میتگ ءِ اسکول ءَ آتکگ۔اسکولءِ استاد شہمراد ءِ دیما ھنچوش نزّکُرتگ ءُ نشتگنت گْوشئے چُکّاں وتی درونت یاد مہ بیت ءُ ماستر ءِ دیما بہ نزّکُرّنت۔ شہمراد کرسی ءِ سرا ھمے وڑ نشتگت کہ آئیءِ یک پادے دومی پاد ءِ سرا اَت آ پادءَ چمینان اَت گْوشئے کہ وتی نوک ءُ پتّاکیں کپشاں(چبٹّاں ) اسکول ءِ استاداں سْرہمینگ اِنت۔ پادءَ چمینان شہمراد ءَ وتی ھبر بنگیج کت
“شما نہ زان ئے زانا کہ اے اسکولے۔ ھر یکے سر وت اِنت۔ نوں چوش نہ بیت ۔ ھرکس کہ اسکول ءِ رہبدانی پابندی کت نہ کنت گڈا چہ نوکریءَ دزکش بہ بیت ءُ لوگ ءَ بہ نندیت”۔شہمراد وتی اسپتیں گُدانی سرا دستءَ ھمے وڑ دْرنزگ اَت گْوشئے زانا آئیءِ گُدانی سرا چیزے لِچّتگ ءُ آ دُورکنگا اِنت۔ ھمے نیاما ماستر ولیداد چہ آئیءِ دیما پاداتک ءُ یک کِرّا یک چُکّے توار ئی کت۔ شہمراد ءَ وتی دلگوش ولیداد ءِ نیمگا گْورکت۔ولیدادءَ چُکّءِ گوش ءَ ھبرے گْوشت ءُ چیزے زرّ آئیءِ دستءَ دات، چُکّ چہ اسکولءِ ڈکّءَ درکءَ درشت۔ ولیداد پدا آتک وتی جاگہ ءَ نشت۔شہمراد ءَ وتی سِستگیں ھبرءِ رِد پدا گْرنچ دات”من کجام ھم وہدءَ شمئے اسکولءِ ترّءُ تابءَ کایاں ۔ من لوٹاں کہ اسکولءِ کمپانءِ تہا ھمک مردم رہبندانی پابند بہ بیت ۔ منا بے رہبندی بِھ دوست نہ بیت”۔ شہمرادءَ وتی ھبر داشت ءُ چہ ٹیبلءِ سرا آپ ءِ بوتل چست کت ءُ سُرکے گپت۔
دنیگا باز دیر نہ گْوستگت ھما چُکّ کہ چہ درءَ درِکءَ درشتگت واتر آتک ، ولیداد ءِ چمّ کہ چُکّ ءَ کپت آ گُشاد گُشاد ءَ پاد آتک، چُکّ ءَ دو ماوا ءُ سگریٹ ءِ پاکیٹے ولیداد ءِ دستءَ داتنت، ولیدادءَ ماوا ھنچوش کیسگءَ کتنت کہ کس مہ گندیت،آئی ءَ دیم ترّینت ءُ ھما پاکیٹ شہمراد ءِ نیمگا دراج کنانءَ گْوشت “واجہ!من نہ زاناں کہ تو چونیں سگریٹ کشّ ئے ، بلے من اے سگریٹ لوٹائینتگ”
“بسّ ، شرّیں سگریٹے بہ بیت”شہمراد گْوشان اَت”ادا ایر ئی کن ۔۔۔۔ پُردانے بیار”
ولیداد ءَ دیم ترّینت پُردانے شوہازءَ شت ۔ شہمراد ءَ چہ کش ءِ کیسگءَ لائیٹر کشت ءُ چہ ٹیبلءِ سرا ایریں پاکٹءَ سگریٹءِ دانگے در ئی کت ءُ پہ شان آئیءَ سگریٹ وتی لنٹانی شمءَ جاگہ دات ءُ پدا آس دات۔