” زهیرانی زهیروک “
 (نوکیں سالء_ سوگات)
 سوت پربنداں ندارہ کن منا,
 دل منی چو بلبلء- الهان کنت,
 سوچکی یاتانی چیرسوچان کنت,
 بےرمیں دانکے کپیت گوشاں منی,
 “روچ مهتل” ماہء_ دروازگ پچ انت,
 رولهی اندام کنت امروزء_ تب,
دیدگاں ماندار گوں زرکوشء_ مسکیں شیکگاں,
 ماں دلء- پرگئوستگیں بیرے بہ جل,
 گند دنیاء_ دو روچی دروشماں,
 بام چہ کبلیں دریچکاں پچ ریچیت,
 نازبوء_ پهل زریت کئیفاں وتی تئی هیربوئیں زانسراں,
 تو اوں هیناریں وتی ڈیلء- بہ پرما لاڈکی,
 چو کئےء- گشتگ ترا ٹیٹل منی,
 تئی زهیر وابانی دیما رهن بنت,
 سال پد کنز انت و نوک و کوهن بنت,
 ما هما وڈ پشت کپیں,
 ما هما وڈ است بیں,
 گوں تئی یاتان و گنجیں ترانگاں.
 مبارک قاضی