چینچو اِنسان کُش ئے نوبت ءِ یات ءَ بندئے
تو مئے ارواہ ءِ سرا درد ءِ کلات ءَ بندئے
زند ءِ دزگٹّی ءِ اُمر ءَ منی اُوپار نہ رؤت
واھگ ءِ سِستگیں ارماناں ماں چات ءَ بندئے
تھلیں اُوستانی اِد ءَ اِیر برگ گران کپیت
کرن ءِ وتکوشی ءِ جنگ ءَ وتی برات ءَ بندئے
پمّں کولیگ کن ئے مھپر ءِ نودیں ٹالے
اِشک ءِ ایّمان ءِ درا پُھل ءِ سرات ءَ بندئے
بھر ءُ بانگ ءِ اِد ءَ اِمروز ءِ کُٹمدان ءِ تہ ءَ
اِبن ءِ آدم تو دل ءِ شَہرگیں زات ءَ بندئے
درد ءِ مُزّ ءَ پہ شریفؔ ترانگ ءِ ہنکین ءَ منی
اَھد ءِ زمزیلّاں ترا مرچی ٹٹاتہ بندئے
شریف مومؔن
۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔