دستونک
منیر مومن
جَلّ اِتگ تُنّ بلے آپسرے نیست کہ نیست
یَک اُمّیتے کہ برے است ءُ برے نیست کہ نیست
سُتکہ ارمانیں دل ءِ درداں کُج ءَ اِیر کناں
شَهر ءَ رُژنائیں زهیرانی گَرے نیست کہ نیست
هُون ءُ ارسانی پچے مَلّ اِتیں هار ءَ پَمّا
دیدگے کَئوران کوهاں جگرے نیست کہ نیست
من وَ لوٹاں تَئی شُوهاز ءَ بِباں گار بلے
اَچ وَت ءَ ڈَنّ دِگہ کِرّ ءُ گْورے نیست کہ نیست
بَس تئی مَهپر ءِ ساهیل اِنت ءُ رَکّانی گُلاب
پُشت ءَ هَنکینے ءُ دیم ءَ سَپرے نیست کہ نیست
شَپ پہ استالے ءَ ءُ رُوچ پہ چَمّے زَهیریگ
سرجنت باریگ تئی ملگوراں سَرے نیست کہ نیست
اَچ تو شِنگ اَنت ءُ مَئے ارواه ءِ تَها اِیر رَو اَنت
مِهلباں دَمکے ءُ رنگان ءَ دَرے نیست کہ نیست
واهگ ءِ پُلّیں گِلَگ کُل درآمد بُوت اَنت
پَہ مَئے بُهتاماں شِگانیں سرے نیست کہ نیست
مِهر ءِ گْوازی ءَ وتی سوب ءَ گمیگاں دائم
شهر ءَ زیبائی ءِ باجبرے نیست کہ نیست
بِلّ اِت کہ لُنجُمِیں گیابانے ءِ مَیّت هِیسکیت
تُنّی ایں چمان ءَ زاناں هبرے نیست کہ نیست
اے دل ءِ واهگ اَنت کَریاب اَنت منیر روچ ءِ سر ءَ
ڈنگراں ساهگ ءُ داران ءَ بَرے نیست کہ نیست