آزمانک:وردی
ندکار: ہنری ڈؤ ویرنواء (فرانس)
اردو رجانک : رومانیہ نور
بلوچی رجانک: جمیل مھراب
۔۔۔۔
میان استمانی لبزانک ءِ رجانک
آزمانک نمبر 1
۔۔۔۔۔
“چو من ءَ دوست نہ بیت”
ٹینگو ءَ گلہ کت ءُ گشت۔
“من ءَ چو اد ءَ اود ءَ روگ ءُ آھگ اوں وش نہ بیت”
“بس کن ایشی ءَ گور ءَ کن”
باس ءَ آ ھکل کت۔
گڑا ٹینگو ءَ وردی گور ءَ کتاں۔ باس ٹینگو ءِ کد ءِ نیم ءَ بوت بلے آ چنکیں مردے ات ، اگاں آیاں ٹینگو ءَ یک لیٹکے بدات ایں گڑا اوں آئی ءَ وتی دمب ءَ بستگ ات۔
“اینچو اوں ھراب نہ انت”
آدینک ءِ چارگ ءَ رند ٹینگو ءَ گشت۔ آئی ءَ وتی زورمندیں دلبند برز کت ءُ وتی بگل ئِے پراہ شانت انت ۔
ایل ءُ باس شریدار ات انت بلے ایل ءَ کزا ھبرے وتی زبان ءَ کش ات ، بلے آ اوں پہ گشگ ءَ لاچار بوت۔
“بچک ! تو وَ شریں پھلوانے ئے”
ایشی ءَ ھچ شک نیست ات کہ ٹینگو سک جوان گندگ پیداک ات۔ سپاھیگ ءِ وردی یک شریں درزی یے ءَ تیار کتگ ات ءُ آئی ءِ کسان کسانیں چم کلہ ءِ چیر ءَ گیشتر براھدار ات انت ءُ آ سکیں دانایے گندگ بوت۔
“وتارا چارگ ءُ جکانی درآرگ ءَ بند کن، ءُ ھبر ءَ گوشدار! اے کار سک ارزان انت یک بے ھوشے اوں کت کنت ئے، اگاں تو جھد بکن ئے توئے اوں کن ئے، اے کے ترا کنگی انت ایش انت، ترا دمک ءَ پرترگی انت بلے پہ آرام ءُ نرم نرم ءَ یک شھمیں سپاھیگے ءِ داب ءَ ، اگاں لوگ ءِ تہ ءَ کسے ءَ مئے توار اش کت گڑا آ جست ءُ پرس نہ کن انت ھما وھد ءَ کہ ما ڈن ءَ در مہ کپ ایں۔ تو ھمے نیمگ ءَ پرتر ءُ مٹر گشت کن، بس ترا ھمے کنگی انت نوں تو سرپد بوت ئے ؟
باس ءَ گشت۔
“ھو الم”
آئی ءِ چم پہ وتی چارگ ءَ وسر ءَ آدینک ءَ کپگ ءَ ات انت۔
“نوں برو” باس ءَ گشت۔
ٹینگو پہ دمک ءِ پر ترگ ءَ بِر ات بلے باس ءُ ایل ءَ آ پہ ھمے کار ءَ گچین کتگ ات، دگہ چشیں ھبرے نہ بوت ءُ آ در کپت۔
ھما لوگ ءَ کہ آ گلائیش ات انت آ لوگانی میان ءَ ات، ٹینگو ءَ اے دابیں دمک کجا دیستگ ات آئی ءَ بس پیرس ءِ کوھن ءُ کدیمیں جاھاں پرس چامپتگ، دکاناں چیز چست کتگ ءُ پہ لاپ ءَ گونڈیں دز ءُ دازی کتگ۔
آ دگ ءِ سر ءَ پرترگ ءَ ات کہ دمک ءِ کنڈ ءَ یکے ءَ دیم ترینت اتک۔ پد ءَ دگرے کنڈ ءَ پچ ترگ ءَ ات۔ گڑا آئی ءَ دیست سپاھیگے۔ ھمک وھد ءَ چشیں ساھتاں آئی ءِ گام تیز بیتگ انت۔ آ نوں ترسگ ءَ لگ ات آئی ءِ جان ھید ءَ میچل ات۔
سپاھیگ چہ آئی ءَ کمو دور ات آئی ءَ وتی دست چست کت انت ءُ سلام دات۔افسر ءَ اوں گوں دستاں سلام ءِ جواب دات۔ 
ٹینگو آئی ءَ روگ ءَ چارگ ات آئی ءَ منت ءُ زاری ءِ گمان بوت۔
بگش ناں” آئی ءَ گوں وتا جوڑات۔
بگش ناں” تو گندگ ءَ ئے من سلام دات آئی ءَ ھما دمان ءَ منی جواب دات۔
منی ھیال ءَ آئی ءَ من ءَ دوست بوت پرچا کہ آئی ءَ چشیں شر رنگیں سپاھیگ کجا دیستگ۔
پد ءَ دمک ءِ پرترگ ءِ وھد ءَ آئی ءَ کنڈ ءَ جنینے اوشتگ ءَ دیست۔ جنین ءِ پچیں پرس آئی ءَ ھیال نہ کت۔
آ آئی ءِ دیم ءَ اوشتات ءُ سلام ئِے کت ءُ پہ کمک ءَ وتی دست پراہ شانت انت۔
جنین ءَ بچکند ات ءُ گشت
“باز منتواراں افسر”
تئی منتواراں بانک” ٹینگو ءَ گشت۔
“منت ءِ گرگ المی نہ انت۔ ما اد ءَ ھمے مکسد ءِ واستا انت”
آئی ءَ پہ پھرے گشت ءُ سلام کت۔
دگہ یک پشمردگیں مردے آئی ءِ نیمگ ءَ پیداک ات۔ آ ٹینگو ءِ گندگ ءَ گوں زار گپت۔ بدزات، آئی ءَ کوکار کت۔ “وردی پوشیں بے سیتیں ھبر گوش۔ من ترا چَلے مان نیاراں”۔ 
ھبرے ٹینگو ءِ مجگ ءَ اتک۔
آئی ءَ وتی تمردیں دستان شرابی گپت ءُ کشان چیل کناں چہ دمک ءَ در کت۔
وھدے باس ءُ ایل ءَ وتی کار سرجم کت ءُ اتکاں بلے ٹینگو دارگ ءِ ھوبت ءَ نہ ات۔
تو اھمک ئے تو چے کنگ ءَ ئے” باس ءَ دپ آئی ءِ گوشانی کر ءَ برت زار زار ءَ گشت۔
تو کتگیں کاراں ھراب کنگ لوٹ ئے ؟ ءُ آئی ءَ ٹینگو ءِ دیم ءَ شھماتے جت۔
ٹینگو ءِ مجگ ءَ وڑ وڑیں ھیال پرترگ ءَ لگ ات انت آئی ءَ افسر ءِ سلام ءِ جواب یات اتک ءُ جنین ءِ وش تبیں بچکندگ ءُ پد ءَ آ ترانگ ءَ کپت کہ شرابی ءَ چے گشتگ۔
آ چہ زار ءَ چست بیان ات ءُ باس ءُ ایل آئی ءَ ماں اژم گرگ ءَ چارگ ءَ ات انت۔
ٹینگو ءَ سپاھیگ ءِ پِکّ جنگ بندات کت ءُ آئی ءَ داں ھمینچو دیراں پِکّ جت کہ پیرس ءِ دراھیں سپاھیگ رتک ءُ اتک انت۔
بدکرداراں !
دز ءُ ڈنگاں !
من شمارا گرگ ءَ آں
من شمارا قانون ءِ نام ءِ سر ءَ بند کناں”
۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
٭٭٭
پہ باسک ءَ دیم دیوک: جمیل مھراب