آزات لچہ
هو من مُرتگاں
من هسا ءُ تو هما کہ گوں ہر کس ءَ بوت بئے ،
تی وتی لیکہ ے کہ پہ تو ہر راه ءُ در پچ انت ،
پہ ترا نہ راه ءُ در نہ لیکہ ے تو گوں ہر کس ءَ بوت بئے ،
بلے من نباں
من مناں ، بس وتی تہ ءَ زند ءِ راه ءُ دراں شوهاز بوت باں ،
پمشکہ من کسی بها زُرت بوت نباں
همے پرک انت منی ءُ تی میاں
تو ہرکس ئے پہ هرکس ءَ تی وتی میل ءُ شان
بلے تو هسا بوت نہ بئیے
هسا هما لگور کہ سنگر ءَ وتی تاک ءِ تہا پہ دروگ نشان کُت
هسا هما لگور کہ ادان ءَ وتی کسٹ ءِ نشان کَت
بلے شوهاز هما کساں کہ کجا شتاں .
میراس ، ساربان ، یا هما کساں چہ کسے بی بیت ، پہ تژن ءُ شگاں ، چو شهداد ءَ کجا شُتاں
بلے مہناز انگت زندگ انت ،
هسا انگت ءَ زریت پہ وتی بیده آں
هسا انگت انت ءُ انگت ءَ هما
بلے پہ هسا درد ے انگت پدمنتگیں
درد هما کہ هچ کسے دوا کُت نہ کنت بید ء آجوی
همے هسا ءِ لگوری انت ، همے هسا ءِ مول ءُ مراد