ہمک رگام ءَ تو گیر کائے
(چندن ساچ)
من زردیں وابانی دوزح ءَ یاں
نہ رنگ مَٹ اَنت
نہ جنگ مَٹ اَنت
نہ شانتلے کیت زہیر نالیت، چہ مولماں ڈن
نہ ساربانے اے ماہکانیں شپانی لنٹاں پہ سوت چُکیت
نہ پاتلے کیت، پہ لیب ءُ گوازی ادارکی ءَ
من ءَ اے مانشول چوں پِلک اِیت
من سبزتاکیں شریش کِشتہ، جدایانی اے آزمان ءَ
من آدمے آں
من ءَ حوا ءَ گوں جیڑھے ہست
بہشت وابے زمانگانی ، من دست ءُ داوا کدی نہ داراں
من آزمان ءَ کہ بھہ نہ چاراں
کئے ءَ گوں پیغام گون کناں من
کہ یک دمانے
تو کامریڈیں فرشتہ یے بُو
من کوہِ کافے کناں وت ءَ را
من جیڑگ ءَ یاں۔۔۔۔۔ کہ چے بہ جیڑاں
ہمک رگام ءَ تو گیر کائے
ہمک رگام ءَ من مردمے باں