دستونک غنی پہوال
مُرگ شوریں گم ءِ پنہیان ءَ کدو
مئے ھیال ءِ دل ءَ ، مئے گُمان ءَ کدو
درچک مہار ءَ کت انت تُنّگیں جمبراں
مُرگاں بست انت سر ءِ ہاریں بان ءَ کدو
رنج بالیں زہیر ءِ رمے کیت رجیت
چم ّ ءِ تنداں کدو ، ہر زبان ءَ کدو
اے کئے ءَ کوکوے شارتگ ناگہاں
تئی گم ءِ سبزیں شاہ ءِ نوان ءَ، کدو!
چونکیانی گم ءِ جنگل ءَ لڈ اتگ
ما کہیرانی دات انت امان ء َ کدو
بیا گمانی ابابیلُکاں بستگ انت
تئی زہیر انی ویرانیں بان ءَ کدو
دشمن ءِ چے گلک کہ غنی ءَ کُشیت
آس پرداشتگ انت پاسبان ءَ کدو