ما کوہ نند شْوانگ ایں
مئے میتگ ءَ
کہ سِنگ بُن دیگ بہ بنت تا گْوات ایرمال بیت
سینگانی برپ آپ بنت دیدگ ءُ دل ءَ رِچ اَنت
سر ءَ ھزار سالی درد تِیرُکاں جن اَنت
واب لُڑ بند اَنت چمّگانی بُنزِھاں
سال ءُ ماہ گْوستگ اَنت
اے میتگ ءِ ابیتکی ءَ
دنیگت ءَ اگاں کسے
پہ نا بزانتی آس ءَ روک کنت پیژگاہ ءِ ساھِگ ءِ سر ءَ
تا من وتی تہ ءَ کِڑان باں
اے ساھت ءَ
من ءَ پہ کمبرو زھیر کنت
منی گْوھار ءِ ناپگ ءِ توامیں داگ زندگ اَنت
کُنٹگاں زُبان گٹّ اِتگ منی
کہ سینگ ءِ توامیں چاڑ سستگ اَنت سروزی زیمراں 
بار داتگ اَنت من ءُ زھیر مولُمانی دامُناں
اے بے چڑکّھی ءِ ھار ءَ 
کمبر ءَ زھیر کنت
ءُ آزمان نمیریں دامُنانی نمب ءُ ایرگْوات بُن گر اَنت
اھوتی توامیں سیمسر گْوازان بنت
شھر بنت مچکدگ
آھوانی ایر گْوات ءِ تُرس بار گیپت
زمین چنڈیں زانسراں بہ انسر اِیت
کمبر ءَ
من ءَ
ءُ دور نندیں میت ءَ زھیر کنت
ءُ کمبرو
کہ زندگی ءَ لیبوے ٹھین اِیت
لَیب کنت ءُ کند اِیت
مات ءِ ارساں بار دنت
تاج بلوچ