کُٹی لوگ ءِ دروازگ ءِ کش ءَ وتی چیر کیج ءِ سرا وپتگ ات .
واب کپتگ ات که اشکتی که کسے گوئشت  :
_ میائوو !
کٹی وتی سرا چست کرت و چارت ئی  _ بلے کسے نیست ات .
« منی هیال ءَ من واب دیسته » _ پگری کت و اپدا آرامی ءَ  وپت  .
بلے هما دمان ءَ اپدا کسے گوئشت :
_ میائوو !
_ کئے انت اوداں ؟
کٹی تچاں شت و سرجمیں لوگی چارست ، تهت ءِ چیر ءَ ، چارپادگ ءِ  چیر ءَ . بلے هچ کسی ندیست .
تاگ ءِ سری سٹ کرت و درائی چارت . چه تاگ ءَ دیستی که  کروس درا گردگ انت .
« ایش انت هما که منی په واب ءَ نه هِشت ! » _ کٹی پگر کرت و تتک و شت کروس ءِ کِرّ ءَ .
_ اے تو اتئے که گوئشت ات « میائوو » ؟ _ کُٹی چه کروس ءَ جست گپت .
_ نه ، من گوئشاں …._ کروس وتی بالاں شانت  و گُٹی راست کرت و بانگی دات : _ کو-کوڑی – کو- و- و !
_ چون تو گیشتر هبر نه زان ئے ؟ _ کٹی جُست کت .
_ نه  ، من تهنا « کوکوڑی کوو » ءَ گوئشان .
کٹی گوں وتی پشتی پاد ، وتی گوش ءِ پُشت ءَ هارینت و شت وتی لوگ ءِ نیمگ ءَ …
اناگت ءَ چه لوگ ءِ پیژگاه ءِ پدانکانی کش ءَ یکے گوئشت :
_ میائوو !
« ایش انت ادان انت ! » کٹی وتی جند ءَ گوئشت و هما دمان گوں وتی چاریں دست و پاداں پدانکانی بُن ءَ گوجاں و دِرّاں بیت .
وهدے که جُهلیں کَلّی جت ، چه اوداں کسانیں و هاکی رنگیں مُشکُکے درکپت .
_ چون ، تو گوئشت  « میائوو » ؟ _ گوں هِژم کُٹی چه مُشکک سوج کرت .
_ پی – پی – پی ، _ مُشک پیسکست . _ کئے چون گوئشت ؟
_  یکے گوئشت « میائوو» …
_ نزیک ات ؟ _ مشکک پریشان بیت .
_ هئو ، همدان ، همے نزیکاں . _ کٹی گوئشت .
کٹی پگر کناں بوت .
یگبرے که چه کُچکے ءِ لوگ ءِ نزیک ءَ یکے ترندی ءَ گوئشت :
_ میائوو !
کٹی سئے گشت ، کُچَک ءِ لوگ ءِ چپ و چاگرد ءَ تُرّ وارت ، بلے هچ کسی ندیست . کچک ءِ لوگ ءِ تها کسے سُرست …
« هئو همیش انت ! _ کُٹیُِک وتا گوئشت .  _ هنوں من آئیا گراں  … »  آئی وتا نزیکتر کناں بوت »  …
آئی ءِ دیمپدیم مزنیں بونژابونژیں نرازے درکپت  :
_ ر- ر- ر- ر ! _ نراز گرنڈاں گُرّ ات .
_ من … من  لوٹاں بزاناں …
_ ر- ر- ر- ر !
_ اے تو اتئے که گوئشت ات  … « میا ئوو » ؟ _  کُٹی گوں نرمیں آوازے سوج کرت و وتی دُمبی نز آرتگ ات .
_ مُن ؟ تو منا ملنڈ کن ئے کُٹی اُک !
کٹی سرجمیں واک ءَ پاداں دات و چه اوداں تتک و باگ ءِ تها دَؤری کرت و اوداں درچکانی شاهڑانی چیرا وتی چیر دات  .
و همودان ات که آئی ءِ گوش بُن ءَ یکے گوئشت : « میائوو » .
کٹی چه شاهڑانی چیر و نیام ءَ چار ات و دیستی که همائی ءِ دیمپدیم ءَ زِبریں دندسکے – ڈنڈورے – پلانی  سرا نشتگ .
« ایش انت هما که گوئشتی میائوو » ! کٹی پگر کرت و لوٹت ئی که آئی ءَ گوں دنتاناں بگریت .
_ ز- ز- ز- ز ! _ زهر گپتگیں ڈنڈور ، زز- زز کناں کٹی ءِ پونز ء دپ ءَ گوں زهرکنی گست و ڈنک جت !
کٹی چیهالے جت و  تتک و دندسکاں آئی ءِ چپَٹ و رند ءَ  بال کنان اتنت ۔
بال کنان ءَ ز- ز- ز کنان اتنت :
_  بو….شت… بو….شت ، پا…دان  …دار !
کٹی تتک تاں هوٹک ءَ _ و هوٹک ءَ وتی آپاں دَؤر دات !
تهنا هما وهد چه آپ دربوت  که ڈنڈوراں چه اوداں شتگ اتنت . و همداں اپدا کئے ات که گوئشتی  : میائوو !
_ اے تو اتئے که گوئشت ات میائوو ؟ _ کٹی چه ماهیگ که همائی ءِ نزیک ءَ اُژناگ کنان ات ، جست گپت  .
ماهیگ چیزے نگوئشت ، دُمبی سُرینت و آپ ءِ چیرا شت .
_ کوا – کوا – کوا ! _ پگٹ که پّلّ تاکے ءَ نشتگ ات  کند ات . _ چوں – باریں تو نزانئے که ماهیگاں هبر نکن انت  ؟
_ بیت کنت  ، چون اے تو اتئے که گوئشت ات « میائوو » ؟ _  کٹی چه پُگل ءَ سوج کرت .
_ کوا – کوا – کوا ! _ پگٹ کند ات  . _تو چونیں هوڈے ئے ! پگٹاں تهنا  کوا- کوا کنگ انت .
و آپ ءِ تها دَؤری کرت  .
پشک  تَرّ و لیهڑ ات . دُمبی لونج ات . زَند و ژَکل ات که وتی لوگ ءَ برتَرّ اِت .
دلگران وتی چیرگیج ءِ سرا ، مِبل ءِ نزیک ءَ وَپت .
!!! همدان ات که اپدا اشکتی که کسے  گوئشت :  میائوو
چه وتی جَه گُڑست و  پَچ دِرهت . _  تاگ ءِ سرا راه راهیں پشکے نشتگ ات .
_ میائوو ! _ پشَّک گوئشت .
_ اَوو – اَوو- اَوو ! _ کٹی زهر گپتگ ات . پرچا که آئی ءَ یات ات که نراز چون آئی ءِ سرا هژمی بیت و گُرّست  :
_ ر- ر- ر- ر  !
و پشک ءِ رندا کپت ،
پشک پیش پیش کنان ات
کٹی هم ر- ر- ر- ر  کنان ات . _ و پشک چه تاگ ءَ سٹ کرت و تتک .
کٹی هم  بِرگشت و وتی چیرگیج ءِ سرا دراج بوت و وپت .
آئی هنوں زانگ ات که کئے انت که « میائوو » گوئشگ انت .