دُچار کنت ہمے دیوانگی منا ءُ ترا
علی جان داد
خالق ارمان ءِ کتاب “کسّہ رمیزاں گپتگنت ” ءِ پیشگال
ازم ءُ زندگی ہمراہَنت . ساچشتی درشان گوں دل آشناہیں تب ءَ ہمگْرنچ اِنت ءُ تب چہ ازل گوں ابرم ءِ زیلّ ءُ بام ءَ بندوک اِنت . ازم کہ گوں زند ءَ ہمراہ اِنت تہ اے سپرے ءُ سپر ءَ مردم جاگَہے گون کپیت ءُ جاگہے پشت کپیت .
ارمان ءِ ازم گوں زندگی ءِ ہمے سپر ءَ جنزان اِنت . کجا گوں کپتہ ءُ کجا پش کپتہ . اے گپ ءَ وانوک گیشّینت کننت گوں ارمان ءِ کتاب ءِ وانگ ءَ .
” کسّہ رمیزاں گپتگنت ” . ارمان ءِ سیمی شئیری دپتر اِنت . چد ءُ پیسر ارمان ءِ دو دپتر اتکہ کہ وشّ ءُ واناک بوتگنت . بلئے ہر ازمکارے وتی ازمی سپر ءَ گوں وتی کُتہ کاریاں پُہتہ تِر بووان بیت . ہمے ہساب ءَ ارمان ءِ اے شئیری دپتر ءِ تہا چہ پیسری دپتراں پُہتہی گیشتر گندگ ءَ پیداک اِنت .
من ارمان ءِ جند ءَ چہ پیسر گوں ارمان ءِ شئیراں آشنا بیتگاں . تہ مارِتہ بالیچہ ءِ ساقی خانہانی بے کراریں دوتّانی ساہگ ءَ ساچشتی گُمانے ءِ درشان کرار گْران اِنت . ارمان ءِ شائر ءَ وتی اہد ءِ گُبارانی پُشدر ءِ سنج ءَ گوں وتی درشان داب رَتکہ ءُ کِسّہ کنگ ءَ اِنت .
ارمان ءِ اے دپتر ءَ باز ہَنچیں شئیر ہستنت کہ ہبر کرز َنت . بلئے من یک لچّہے ءِ سرا کمّے ہبر کنگ لوٹاں .
” کرپدانک ” اے کتاب ءِ ہَنچیں لچّہے کہ اے لچّہ ءِ تہا شئیر ءُ شائر ہواری ءَ سپر کنگ ءَ اَنت .
ما کاروانے ءَ گوں گْوستگیں
کُچکیں وہد ءَ چانگِتہ
چو ساہگے ءَ بے توار بوتگیں
چہ دْرچکے ءِ نوان ءَ گار بوتگیں
گُباریں کشکاں مانپوشتہ نگاہ
ابیتکی یے بدل کتہ گوں کِسّہاں
ما ایوکی یے مٹّ کتہ گوں رولہاں
سباہیں وہد ءِ پلّوا
ما نودی ساچ سازِتہ
ما شئیر ھون شُشتگَنت
ما جمبرانی گپّ جتہ
گوں ہَوری تْرمپاں لبز در چتہ
مَے کرپدانکیں شئیر آپ بوتگنت
اے لچّہ ہمے گُمان ءَ دنت کہ شئیر ءُ شائر گشے ہمراہَنت . گپ ءَ اَنت دو ساہگانی سپر اِنت کہ جنزان اِنت . لچّہ وت گُشگ ءَ اِنت کہ ما دو آں . لچّہ ءِ اولی بند ءَ چہ ” ما ” ءَ بندات بیت تا گُڈّی بند ءَ یک کش ءَ ہمے گشگ ءَ اِنت کہ ما دو آں ءُ دومی زاہر نہ اِنت باتن اِنت .
باتن ءِ تواراں گوں بندوکیں شئیری مارشت اِنت . وت شئیر ءِ جند اِنت کہ گوں شائر ہر دو پہ گِلگ گال اتکگنت .
ما ارس ءِ ہَور دیستگ اَت
کہ جمبرانی چمّ آپ بوتگنت
اے برپیں کوکرانی ٹولیاں کہ بند وارت
گوں گْوات ءِ نمبگیں ندارگاں
ما کِسّہانی ھون شُشتگَنت
درامدیں وتیگ ءِ دامن ءَ
ما دست مُشتگنت
ہَنچو گُمان بیت . کہ شئیر ءُ شائر دو گْونڈو اَنت برپے دست ءِ دل ءَ زرتگ اِش ءُ پیژگاہ ءَ لیب ءَ اَنت ءُ برپ گوں روچ ءِ بْرانزاں آپ بووان اِنت ءُ رِچان اِنت .
دوئیں گْونڈو گالگ ءَ اَنت . کہ
” مے کرپدانکیں شئیر آپ بوتگنت “.