سفر نامہ
اسحاق رحیم
پَنچُمی بَہر
بَگّ ءَ پہ درْابول ءَ زھیر بیتگ
مارا پہ دشت ءِ گورگیں کُلّ ءَ
ما چہ کَور ءَ گوستیں آ دست ءَ مئے ھمراہ ھوت عبداللہ ءِ ناکو زبیر مئے ودار کنگ اَت.. کلاتو ءِ میتگ چوناھا ھمدا رود ءِ سرا اِنت بلے مارا کہ ھما لوگ ءَ روگی اَت آ لوگ چہ کَور ءَ کمّیں گِستاہ اَنت پمیشکہ زبیر گوں پکپ گاڑی یے ءَ مئے رندا اتکگ اَت..ما زبیر ءِ گاڑی ءَ سوار بیت ءُ آھانی لوگ ءِ نیمگ ءَ راہ گپتیں..
کلاتو ءِ میتگ ءَ اولی بان ءُ بانڈم بزاں شرّیں لوگ کہ گِندگ بنت اد ءِ نامداریں کماش ھوت بخش اللہ ءِ لوگ اَنت… بخش اللہ ءَ وتی زند ءَ ادا بادشاھی کُتگ.. آئی ءِ گور ءَ چہ سُنٹسر ءَ پد مزنیں ٹرانسپورٹ ءُ ھَڈّہ بیتگ چہ ایران ءَ مال اتکگ ءُ ھمدا ایرکپتگ چہ پاکستان ءَ پہ ایران ءَ روکیں مال ھم چمدا سرگیجگ بیتگ… مسافری بَساں چَہ ھمدا مردم زرتگ ءُ کراچی ءَ شُتگ اَنت..
من ءَ یات اِنت ھوت بخش اللہ وتی زند ءِ گُڈّی سالاں چہ سرین ءِ کرز ھَڈّ ءَ مَچل اَت نِشت ءُ ترّاِت نہ بیتگ اَت مدام دگہ مردمانی بَڈّ ءَ اَت ءُ ھمک دیوان ءَ تَھتے ءِ سرا دراج اَت بلے ھمے حالت ءَ ھم آ ھمک سیر ،پُرس ءُ سُہل ءُ ترْانی دیواناں گون اَت آئی ءَ وتی زند ءِ سرگرمی یلہ نہ داتگ اَت اَنت… ھمے پُرشتگی حالت ءَ ھم وتی دمگ ءِ ڈَڈّ تریں مردم اَت ءُ وتی مہلوک ءِ شرّی‍ں رنگے ءَ سروگانی کنگ ءَ اَت چُشیں پُرھاٹیگ ءُ باھِمّتیں مردم من نہ دیستگ..
بلے اَنّی ھوت بخش اللہ ءِ ھنکین ءَ بس یلہ داتگیں لوگ ءُ جاگہ اتاں کہ وتی گوازینتگیں وشیں باریگ ءِ ارساں گوارگ اتاں..
کلاتو ءِ میتگ ءِ ھم بازیں مردم دشت ءِ مردلپاشیں ھار ءَ لڈّینتگ ءُ شہر گوراں برتگ اَنت.. آھانی یلہ داتگیں جاگھاں ما چاران ءُ دیم پہ ھوت سید محمد ءِ لوگ ءَ شُتیں…
گوں رسگ ءَ واجہ ھاجی سید محمد ءُ آئی ءِ چُکّاں مارا وشّ آتک ءُ بیا پہ ھَیر کُت… ما نِشت گوں واجہاں شرّیں دیوانے کُت.. بلے مارا اے میتگ ءِ جھمنندی‍ں نامداریں پہلوان ھوت شھداد نظرت ءِ کبر زیارت کنگی اَت.. آئی ءِ پہلوانیں چُکّ دادمحمد ھم گِندگی اَت..
ما کہ ھمے واجہ سیدمحمد ءِ مہمان اتیں اے واجہ ھوت شھداد ءِ کستریں برات اَت.. چہ سبارگ ءُ دیوان ءَ پد ما دیم پہ ھوت شہداد ءِ کبر ءَ شتیں آ ھمدا نزیک ءَ میتگ ءِکبرستان ءَ کَلّ اَت بلے بژنی گَپّ ایش اِنت واجہ ءِ کبر ءَ دنیگت سِنگے یا شَکّے ھم جَنگ نہ بیتگ کہ زانگ بہ بیت اے بلوچی ءِ وشّ الہانیں پہلوانے ءِ کبر اِنت…
شھداد وتی زمانگ ءَ بلوچی زبان ءِ نامداریں پہلواناں یکے بیتگ کہ آئی ءِ گُٹّ وشّ ءُ بُرز بیتگ آئی ءَ گوں ملا کمالان ءُ دگہ بازیں نامی ئیں پہلواناں یکجاہ شَیر گُشتگ..
شہداد ءِ سروزی گیشتر پہلوان عرضین ءُ عمر سُری بیتگ اَنت..
چوناھا ھمے زمانگ ءَ دو ھم نامیں شہداد پہ پہلوانی ءَ نامدار بیتگ اَنت یکے شہداد نظرت بیتگ ءُ دومی شہداد شکر کہ آئی دشتیاری ءِ جدگالے بیتگ گُڈّی ءَ ایران ءِ سرکار ءَ گپت ءُ پاھو دات… کلاتو ءِ شہداد ھوت شہداد ءُ شہداد نظرت ءِ نام ءَ مشہور بیتگ..
مارا ھوت سیدمحمد ءِ چُکّ ءُ پہلوان شہداد ءِ برازتک واجہ ملک ھمراہ اَت آئی مارا شہداد ءِ کبر ءِ سرا بُرت اودا ما دعا ءُ فاتحہ یے ونت..
واجہ داؤد کلمتی چوناھا بلوچی میوزک پروموٹرز سوسائٹی ءِ صدر اِنت ءُ بلوچی زیمر ءِ سرا کار کنگ اِنت آئی ءَ شہداد ءِ پُشپد داد محمد گِندگ اَت.. پمیشکہ ما چہ ھوت شہداد ءِ کبر ءِ زیارت کنگ ءَ پد تِچک ءَ آئی ءِ چُکّ ھوت دادمحمد ءِ لوگ ءَ شُتیں..
نیم اُمبریں پہلوان دادمحمد گوشاں گرْان ءُ سنگین اَت…
گوشت ئے من پمیشکہ پہلوانی کُت نہ کناں کہ سروز ءِ آواز منی گوشاں نہ کپ ایت بلے انگت ھم دیوانے کارے بیت من وتی ھساب ءَ شَیر گوش آں..
بلے بژنی گَپ ایش اِنت شہداد ءِ چُکّ ءِ گور ءَ کہ ما گوں ھما امید ءَ شُتگ اتیں مارا ھچّ دست نہ کپت… نہ دادمحمد ءِ گور ءَ وتی پِت ءِ گُشتگیں شَیر ءُ الہانانی کیسٹ ءُ پیت بَند ھست اتاں نیکہ تمبورگے درآتک کہ شَیرے بہ گوش ایت…
وتی پِت ءِ دست ءِ تمبورگ ھم آئی ءِ گور ءَ پہ یاتگار پشت نہ کپتگ اَت..
ما دادمحمد ءِ چاہ وارت چداں دراتک ءُ ھاجی غلام حیدر ءِ گِندوک ءَ شُتیں… غلام حیدر ھم وتی وھد ءَ دمگ ءِ نامداریں سیاسی مردماں یکے بیتگ کہ آئی ءَ گیشتر سرکاری برسرِاقتداریں پارٹیانی ھمراداری کتگ… واجہ گوں داؤد ءَ شریں رنگے ءَ سلام دعا اَت ما لوٹ اِت واجہ ءَ بہ گِندیں پمیشکہ ما غلام حیدر ءِ لوگ ءَ شُتیں بلے اودا نہ ات ھمے وھد ءَ عصر نماز ءَ شتگ ات.. ما مسیت ءَ واجہ ءِ گِندگ ءَ شُتیں چہ مسیت ءَ کمی‍ں پیسر کوھنیں کبرستانے ھست ات ما ھمے کبرستان ءَ پہلوان عبدالرحیم ءِ کبر چار اِت پہلوان عبدالرحیم ھم کلاتو ءِ نامداریں پہلوانے گوستگ ءُ ھوت شھداد ءِ نزیکیں مردمے بیتگ چہ شھداد ءَ پیسر اے واجہ ءَ پہلوانی کُتگ شہداد ءَ چمیشی ءَ رنگ ءُ سان زرتگ..
پہلوان عبدالرحیم ءِ کبر ءِ سرا دست نبشتیں سِنگے ھم جَتگ اَت..سِنگ سرا آئی ءِ مرگ ءِ سال ءُ روچ 2003-12-25 نبشتہ اَت…
ما مسیت ءَ شُت گوں واجہ غلام حیدر ءَ دست ءُ دروت بیتیں.. مسیت ءَ دگہ دو سئے کماش ھم ڈیکّ وارت کمّیں ھال اھوال بیت.. پدا ما چہ کلاتو ءَ درکپتیں گوں ساد ءَ بستگیں کایک ءَ دَشت ءِ شَہکور گوازینت ءُ واتَرّ بیتیں…
(روان اِنت)