: گوں هاوند ءِ پاکیں نام ءَ
آزمانک ۔ تھمت (بھتام ) ۔
نبشتکار:مریم یادگاری
یک روچے گوهر چه وانگجاه ءَ آتکگ ءَ ءُ سک هم ژند اَت کموک وپت ءُ سے،چار ساهت رند ءَ چه واب ءَ پاد آتک دیست ئِے تری زاتک ءُ تری زاتک ءِ لوگ بانکے آتکگ اَنت گوهر دروت ءُ دراه بات ئے کرت ءُ یک گْوری نِشت.اَنچش که نشار ایں چمّے په گوهر کپت وتی هبر ءِ بِندات کرت ءُ دیم ءِ گوهر ءِ پت ءَ کرت ءُ گوشت ئِے تو زان ئِے من پرچا مرچی آتکگ آں تئی لوگ ءَ؟گوهر ءِ پت ءَ پسّو دات که تو منی نشار ءِ آتکگ ئِے… هال گپّ کن پرچا آتکگ ئِے؟
تئی چُک گوهر په منی مرد ءَ دشتاری پیداگ کرتگ وتی وانگجاه ءَ درستاں چه اِے هبر ءَ اَبکّه بوت اَنت..گوهر ءِ پت ءَ گْوشت اول که منی چُک چُشیں مردمے نه اِنت دوم اگاں منی چک اِے کار کرتگ سوگند یات کناں چه مرچی مه هلاں که به رَوت په وانگجاه ءَ هما اِنت گوهر گریت ءُ گشت ئِے اَبّا اگاں من اِے کار کرتگ که وتی دزگهار ءَ به دیاں وتی تری زاتک ءُ آئی زندگی ءَ هراب به کناں من ءَ یک دمے مهل که زندگ مان ءَ من ساڑی آں که گوں درستاں دیم په دیم باں. اول ءَ گوهرے پت سک جزباتی اَت بلے وهدے که گوهر چش گٌشت ئِے پت ءِ هیالے کموک آسودگ بوت.بانداتیں روچ کرار اَت گوهر ءِ مات ءُ نشار به رو اَنت وانگجاه ءَ ءُ اے دوئینان ءَ دیم په دیم به کن اَنت.گوهر چه وت ءَ دلجم اَت هچ نه ترس اِت زانت ئِے که اِشاں من ءَ تهمت جَنگ اَنت.گوهر ءِ مات شاں آتک اَنت وانگجاه ءَ ءُ گوهر ءَ ءُ دزگهار اِش دیم سرجمیں نودربران ءُ کارمستراں کرآن ءُ سوگند اِش دات که تو چشیں کار کرتگ یا اناں؟گوهر هچ آسره نه کُت ءُ سوگند یات کرت.رند ءَ گوهر گشت منی نشار ءَ هم سوگند دے اِت که الّم اِنت من اے کار کرتگ یا که لوٹ اِتگ به کناں؟آ هم سوگند وارت که الّم اِنت؟همود ءَ گوهر پسّو دات که تو مرچی من ءَ تهمت جتگ بلے تئی هال ءَ رند ءَ جست گر آں.چه آ روچ ءُ پد گوهر هچ آیانی لوگ ءَ نه شُت ءُ آئی زندگی روچ په روچ وش تر ءُ گهتر بوت بلے نشار ءِ زندگی نه روچ په روچ گند تر بوت ءُ نشارءُ تری زاتکے مدام گوں هم جنگ اَت اَنت اِشانی زندگی مراد چه همے تهمت ءُ سوگند ءَ الکی شتگ اَت آ مهر ءُ دوستی هم رپتگ اَت چیا که آیان یک چُکے دل ءَ پروشتگ اَت آ که هچ کاری نه کرتگ اَت.اگاں گوهر ءِ پت وتی چک ءِ هبر ءَ گوش مه داشت ایں دیر اِنت گوهر ءِ زندگی تباه بوتگ اَت بلے بے گناه ءِ دل مدام ساپ اِنت آ هرچ به لوٹ ایت چه الله لوٹ ایت.گڈیں هبر;گوهر ءِ تری زاتک گوں وتی لوگ بانک ءَ په رزواه ئے زندگی کرت پد چه یک سال ءَ هاوند ءِ پاک آیان ءَ یک چُکے دات مراد(گوهر ءِ تری زاتک)وتی لوگ بانک ءَ گشت وتی چُک ءَ دور به دے من اے چُک ءَ نه لوٹ آں بلے نشار سک زار ءُ واه کرت من وتی چک ءَ دور نه دیاں پد چه اینچو سال ءَ من ءَ هدا داتگ هما اِنت مراد تا ساه دار ایت وتی لوگ بانک ءَ جنت همینچو جنت ئِے که چه هال روت وهدے که بر اَنت ئے ڈاکتر ءِ گورءَ ڈاکتر گش ایت بانک تئی چک لاپ ءِ ته ءَ مرتگ.اے وهد ءَ گیرّان ءُ پنچان ءَ جنت وتی سر ءَ که من چوں کرت گوں وتی زندگی ءَ هوشی کرت که اے دراهیں بلا گوهر ءِ هک انت که انی من داراں پاچ دیاں.وهدے که ڈاکتر چه نادراه جاه ءَ دری کنت روت په وتی مات ءُ پت ءِ لوگ ءَ.مراد هم روت همود ءَ سونانی دنت(اے هم تهمت ته زندگی ءَ)
بلے منی واجهیں برات ءُ هاتونیں گهاراں وهد درستیں چیزان ءَ پَدّر کنگ اِنت هجبر ماه پشت ءِ جمبر ءَ چیر نه بیت
زندگ بات بلوچ ءُ بلوچستان