شَپا مني پت دیر چہ کارا آتک. آ سَکّ ژند اَت منی ماتا پَرزونک چیر گیتگ و وَراک پَرزونگے سرا ایر کرتنت منی پت وَرَگا لَگّت من چارت مني پتے نَگن سُتکگ اَت آییا مني ماتے نیمگا چارت و بچکندت و گوں من گپا لَگّت تي وانَگ مروچي چوں بوُتگ؟ منا یاد نیست کہ من چی پَسّو دات بلے مَن وَتي ماتے چَمّ چارتنت آییے چَمّ چہ اَرساں پُرّ اتنت و سَکّ دِلپَدَرد اَت رَندا کہ مني پت چہ پَرزونگے سرا پاداتک و وَتي دَستاني شودَگا شُت مني مات آییے رَندا کپت و گوَشتي: منا پَهل بکن کہ تي نگن ستکگ اَت مني پتا بچکندت و گوَشتي: پَرواه نیست بَری بَری منا سُتکگیں نَگنے وَرَگ سَکّ وَشّ بیت تو پہ چُشیں کاراں وَتا دِلپَدَرد مکن منا گلاسی چاه بُواریں مني پتا چاه وارت و مه وَتي بانا شُت من شُت و وَتي پتے پیشانیگ چُکّت و چہ آییا جُست کرت، منی پت تي اِی گپ راستی کہ ترا بَری بَری سُتکگیں نگنے وَرَگ سَکّ وَشّ بیت؟! منی پتا منا هَمباز کرت و گوَشت: مني چُک مروچي تي ماتا مه لوگا باز کار کرتگ پَمشا نگن سُتکگ و سُتکگیں نَگنے وَرَگ مَردُم و نکشیت و مَردُما دگہ تاوانی هَم ندَنت مني چُک مه اِی دُنیایا هِچکس نیست کہ آ رَدي مکنت بلے مارا بَلَد بیَگ لوٹیت کہ چُشیں وَهداں ما وَتي دوستیا چوں پَهریز بکنیں، مارا دگِراني رَدي دَرگوَز کنَگ لوٹنت گڑا ما توانیں وَتي مِهر و دوستیے کلاتا بُرزتِر بکنیں، ما گوں دگِراں هَنچو وَشتَبي بکنیں کہ یَک سُتکگیں نَگنی یَک زیبدار و پُرمِهریں دلی مپروشیت مَردُم چہ یَک دگِرا پَهلّي بلوٹنت و آدگہ اِشاں پَهل بکننت مُدامیں ایراز گِرَگ وَشتامیں زِندَگیے تاما تَهل کنت یَک درَچکی اَگاں مُدام گواتانی دَپا ببیت آییے بَر و تاک رِچنت و هُشک بَنت، مَردُم هَم هَنچُش اَنت اگر زَهرکِن ببَنت آ دگہ رَدي کننت، مَردُماني شَرّیں کاراني تاریپا بکنِت و آیاني رَدیّاں پَهِل و دَرگوَز بکنِت، وَشّیں گپ زیبدار اَنت آ چو یَک کلیتیے دابا پَچیں دَپاني دَروازَگاں بَند کننت و بَندیں دلاني دَروازَگاں پَچ کننت.