بلوچی غزل
عطا شاد
چو پہ ارزانی ءَ تائیت نہ بیت تیر منی
دل جمءَ واب مکن، واجہ منی میر منی
پہ وتی تنگہیں جوہان بشوھاز، زرے
اے زمین اِنت اِدا ہرجاگہ کپنت، بیر منی
واجہ ہر جاگہ روئے، راہ پداں گار مکن
کہ چو تلک اِنت ہمک رہسر ءِ پدگیر منی
اے دل ءِ پہکی اِنت، اے نیت نیکی کہ عطا
وت ءَ لیکیت مرید اے مزنین پیر منی