کسانیں نبشتانکے پہ
 شپانک ءُ شوانگ ءُ مالداراں
شپانک: شپانک ھمائی ءَ را گوش انت کہ وتی پسانی شپانک بوتگ
 وھدءُ زمانگ ےَگیشر مردماں وتی پس وت چارینتگ انت پرچہ کہ بلوچ چہ کدیماں مالدارءُ مگیم بوتگ بَز ءُ میھڑ مال بوچ ءَ باز بوتگ آئی ءِ زند آسراتی ھمے بوتگ اَنت بلوچ کھنیں زمانگ ءَ چہ مالداریں مردم بوتگ انت کدی یک جاہ نہ نشتگ ءُ بان ءُ برانڈہ ءِ نہ بستگ آ ھما جاہ ءَ شتگ انت کہ بھار گاہ بوتگ پہ آھانی مالاں کھچر ءُ زید وش بوتگ
 ھما مردم ءَ کہ مردیں زھگ نہ بوتگ گڑا آ مرد ءَ پہ وتی مالاں یک شوانگے داشتگ
 شوانگ پہ مُزّ دارگ بوتگ بلے مُزّ چے بوتگ ؟
 مُزّ ھشت پس ءَ یک نریں شنکے ءُ دہ پس ءَ یک مادگیں شنکے پانزدہ پس ءَ یک مادگیں شنکے ءُ دگہ یک نیم ءِ بزان یک ءُ نیم
 پد ءَ اے مُز سال ءِ سر ءَ شوانگ ءَ،رستگ انت
 شوانگی کے ءَ کتگ؟
 شوانگی ھما مردم ءَ کتگ کہ سے ءُ چار برات بوتگ انت یک براتے وتی پسان بوتگ یکے وتی ڈگارانی سرا یکے وتی گوکاں اگاں برات چہ وتی کاراں گیش بوتگ انت نوں کماش ءَ روان داتگ ءُ پہ شوانگی ءَ مُزءُ ھک ءَ. من انچوش گوشت کہ من برز ءَ، نبشتہ کتگ ات انت.
 بوت کنت کہ دگہ ھند ءُ دمگانی مُزءُ ھک دگہ وڑ بوت بہ کنت من وتی ھند ءُ دمگ ءِ گپ ءُ ھبراں نبشتہ کنگ ءَ آں
 شوانگ ءُ شپانک ءِ کار یک انت دوئیں پس چارین انت..
 دومی شوانگ ءِ بابت ءَ دگہ لھتے سرپدی انت..
 سرپدی اش انت کہ شوانگ سھب ءَ پاد کیت وتی وازدار ءِ لوگ ءَ ھَرز بندے وارت زمانگ ءَ ناہ ءُ شیر ءِ بوتگ گلھیں ناں کزا یک مردمی ءَ رستگ کہ آ سک مگیم بوتگ
 شوانگ ءَ پس زرتگ انت دیم پہ کوہ ءَ نوں اگاں زمستان بوتگ شوانگ ءَ نانی بورتگ ناں اگاں نہ بوتگ بلے وتی کپات ءَ ناھی توشے مان کتگ وتی جمبیا زرتگ کجاں گوْز ءَ روگی بوتگ ھما گوز ءَ شتگ
 چوناھا وھد ءِ زمانگ ءَ ھرچ مالدار ءَ کھچر بوتگ اگاں منی مال اے کھچر ءَ بوتگ گڑا تو وتی مال دگہ کھچری ءَ برتگ پرچہ کہ دگرے کھچر دگر ءَ کدی نہ چارینتگ باز برا کھچرانی سرا جنگ ءُ پسات اوں بوتگ اے شما وت کھنیں داستان ءَ ونتگ ءُ اشکتگ
 نوں گرماگءَ گڑا شوانگ ءَ ارتے گون بوتگ وھدءَ گڈیال نہ بوتگ مردمان ساھگ چاریتگ ءُ وھد پاس زانتگ انت شپ ءَ استال چارتگ انت ءُ وھد ءُ پاس زانتگ انت
 گرماگءَ ساھگ کہ تئی پادانی کرا بوتگ ءُ کسان بوتگ بزان نیمروچ ءِ ٹاک بوتگ نو سک گرم بوتگ شوانگ ءَ رَمگ یک جاھی ءَ واپیتگ یاکہ بلاھیں کنرے چیرا یا کھریں درچکانی توک ءَ دومی اگاں کھیر ءُ درچگ مچّ نہ بوتگ گڑا شوریں شمے ئے سرا واپینتگ کہ شور سک گرم نہ بیت پس وپت کنت.
 ھمواد ءَ وتی پُرانی پتکگ ءُ شیر دُشتگ.
 باز برا شیرءُ پنیر کتگ انت باز برا تاجگیں شیر ءَ گوں پُرانی وارتگ.
 نان وارتگ گرم سرد کتگ رمگ درّیتگ ءُ مگرب ءَ پدا دیم. پہ گداناں اتکگ
 بھار گاہ ءَ رمگ ڈوہ داتگ
 ڈوہ بزاں مزنیں بامگاہ ءَ رمگ دریتگ بلے بھار گاہ ءَ شوانگ ءَ رمگ زرتگ دیم پہ جنگل ءُ کوہ ءُ لدان پدا ساپ سھب ءَ واتر اتکگ نوں مالداراں پس دُشتگ انت شیر ھنزکاں کتگ انت منتگ انت..
 رَمگ اے واست ءَ ڈوہ ءَ برتگ کہ مالدارانی گوشگ بوتگ کہ رمگ ڈوہ ءَ روت گڑا گیشتر شیر دنت ء شیر کار ایت
 تبگوات ءَ رَمگ وانڈہ بوتگ شوانگ ءَ گون بوتگ وانڈہ چاریانی برتگ
 بزاں گلہ روتگ ءُ مشتگ گڑا رَمگ وانڈھی ءَ دیم پہ برگ بوتگ
 اودا گڑا شوانگ بوتگ ءُ رَمگ دگہ کس گون نہ بوتگ چیزے وھدا رَمگ وانڈہ بوتگ
 وانڈہ..
 بزان ھپتگے یک جاھی بوتگ پدا وانڈہ چاری یے وتی ڈوار بوتگ انت.
 بزان اے ھپتگ ءَ اے کوہ ءُ گیابان ءُ کھچرا بوتگ دگہ یک ھپتگے یک جاھی بوتگ باز برا ھپتگے ءَ گیش اوں ھما یکیں ڈوارءَ بوتگ اے نوں ھما کھچران کار داتگ کہ چون انت کھدانی انت یا انا
 اے شوانگانی شپانکانی زند بوتگ ءُ مالدارانی
 گپور درملکی