سرگوست “اماراتءِ زندان” پنچمی بہر
نبشتہ کار : ‘جمیل آبد’
مارا چہ عدالت ءَ واتر زندان ءَ بُرت ایش .زندان ءِ دراهیں مردم مئے سرا پِرریتکاں .
هالاں بدئے باریں شمئے پیشیءَ کازیءَ چئے گشت؟ من ھبری نہ اتاں. من چو انڈین تامری جنکءَ شُتاں تہت ءِ سرا کمبل پردات گریت .منارا زندانی آں تسلہ دات گُشت ھیر بیت بلکیں ترا سزا نداں. بلئے من دل ءَ زانت من برباد بوتاں.ما سنگت ھمے گپ ءَ اتاں چاراں ھما بنگالی پُلو اَتک. سلام داتے جُست کُت ءِ کہ شُمے پیشی چون بوت کازی ءَ چہ گُشت من وترا ٹیٹ کُت ءُ پسو دات .جان کازی وش نہ انت کہ من شُمارا یل بکن آں کازی ءَ دگہ کیس ءِ منی سرا دات باریں چون کن. جگر ھرچی کہ بیت اتوار ءِ روچ ءَ. گُشت ءِ پریشان مہ بو اللہ ھیر کن. من کندیت ءُ گُشت ھیر بکن بلے پیر مکن کککککک. پُلو ءَ کندگے جت گُشی من روان مسیت ءَ کمو کُران واناں عصر ءِ بانگ ھم نزدیک انت. تو بیا نماز بکن اللہ مالک ءِ. شر جان تو برو من کایاں. بنگالی شُت. منی سنگتاں مسکراہ کُت گُشت تو چہ کنے ڈن ءَ تو ھمدا نند ترا مُھبت ءِ ھمدا است ایش کن. کمو مزاک کندگ ءَ رند عصر ءِ بانگ نماز بوتاں. انچو انچو روچ ءُ شپ شُتاں. ایندگی سُہب جمعہ ءِ روچ بوت سُہب ءِ سرا من واب اتاں منارا زندانی مردمے ءَ پاد کُت
جمیل پادا ترا پولیس والا لوٹگ انت تئی نام اتکگ . منا باور نہ بوت. بلئے اللہءِ نام گیپت شُتاں گیٹ ءِ دپ ءَ پولیس والا اوشتگ ات .
من گُشت منی نام پہ درایگءَ اتکگ؟
درائینت ئے تئی نام نہ یتکگ تئی ھمراہ ءِ نام اتکگ.
پولیسء‍َ کہ گُشت تئی نام گون نہ انت پمن گُشئے محشر لگ اتگ ات. منا سک درد بوت یار منی ھمراہ درایگ انت من پش کپتاں .من زانت کازی ءَ وتئی …….
من شُتاں سنگت واب ءَپاد کُت من گُشت پادا تئی نام اتکگ. منا جُست اش کُت گڑاں تو؟
من نام نیست. منا بلکیں سزا دنت من گریوگی بوتاں. سنگت من راہ دات گیٹ ءِ دپ ءَمن گُشت ڈن ءِ سنگتاں سلام کن . ھرچی کہ منی دلا اتک من گشت . سنگتءَ منا اجازت کُت شُت. من ھمدا گیٹ ءِ دپ ءَ کمو نشتاں. جیڑگ اتاں منی زندگی چون گوزیت. باریں چون باں ، وسواس منا توکءَ چہ ورگ ات. دیراں پد من شُتاں کوٹیءَ وپتاں کمبل ءِ توکءَ شر گریوگ اتاں .دیر نہ گوست کہ بچکے اتک منا گُشی جمیل تئی مُلاکات ءَ مردمے اتکگ. روچ جمعہ ات بزان جمعہ ءِ روچ ءَ ڈن ءِ مردم وتئی مردمانی چارگءَ کاینت .بیدے براتءَ دگہ کسءَ گندوکیءَ نئیلنت. منا پولیس والاءَ مُلاکات ءِ جاگہ ءَ بُرت .من چاراں منی یک سنگتے اتکگ. منی سنگتءِپت ءِ نام منی پتءِ نام یک انت پولیسءَ سمجیتگ جمیلءِ برات آں پمشکہ اِشتگے. سنگت ءَ منا دیست پچکندے جت اتک دیما. بلئے مُلاکات ءِ سیسٹم اجب اتاں .یک مزنیں کمراہے ،کمراہ ءِ نیام ءَ اسپتیں کانچے. کانچ ءَ آ دست ڈن ءِ مردم نشتگ اے دستءَ من. او گپ دیم پہ دیما ھم نہ بیت. ٹیلپونے منی دیما ایر ٹیلپونے چاروکءِ دیما ایر. دگہ ھم بازیں زندانیانی برات مردم اتکگ اتاں. گُڈا کانچ ءِ آ دست ءَ سنگت نشتگ ات اے دستءَ من. ٹیلپون گُوش ءَ کُتاں گپ ھال کُتاں من گُشت یار من برباد بوتاں منا کازی ءَ چُش گشتگ من زاناں منا سزا داں. سنگت ءَ منا تسلہ دات .من وتئی زندانءِ توکءِ کسّہ کُتاں سنگتءِ ھم ارس دراتکاں پرچہ کہ منی سکیں نزیکیں دوستءُ همبلے ات.من وتئی کارءِ بابت ءَ جُست کُت .سنگت ءَ گُشت تئی ارباب تئی سرا سک زھر انت. تئی مُلک ءِ مردم ھم سک پریشان آں تئی مات مُدام منا پون کنت جُست کنت. من تسلہ داتگاں.بلے تو مُلک ءَ پون ءِ بکن وتئی لوگا ھبر بکن. من تئی نام ءَ سد درھم ھمدا پولیس ءِ کرا ایر کُتگ پرچہ کہ جیل ءَ ٹیلپون ءِ کنگ ءَ زر لوٹیت داں دیراں ھال اھوال ءَ پدا پولیس والاءَ مارا گُشت نوں بس انت وهد هلاس انت شمئے . سنگتءَ منا اجازت کُت پہ وت شت. اے منی ھما سنگت بوتگ ھر وھدے مہ دچار کپتگیں اجازتءِ وهدءَ المءَ بگل مہ بگل بوتگے پرنچوکائی کُتگ نوں شُتگاں. بلئے مرچی وھدءَ مارا انچُش کُتگ ات ما یکے دومیءَ دست میلاینت نہ کُت. من پدا واتر شُتاں وتئی جاگہ ءَ.
گوں وتئی همراهاں من گپی نہ اتاں .جمعہءُ شمبےءِ روچ پہ گریوگ پہ جیڑگ گوست.
اتوار ءِ سُہب بوت منا پولیس والا ءَ گوانک جت بیا تئی سزا اتکاں……
روان انت