تژناک
نبشتکار:اصغرزہیر
واہ ڑئے کرونا تئی ازت ئے
منءَ مدام کہ وتی ریشءُ بروت مشین کنگی بوتگ انت گڑا من سک جاپ داتگ۔انوں ناں کمورند،انوں کمو رندءَ۔۔۔برے اے کارءُ برے آکار داں کہ بیھال بوتگاں ۔شپ بے وھد بوتگءُ واب کپتگاں۔گڑا سھبءَ مھلہ کہ بُست بوتگ ،زوت زوتءَپاد اتکگءُ اولی کار ھمے کتگ۔بزاں ریشءُ بروت تراشتگءُ دیم چو لمپشگ جتگیں لوگءِ پِڑءَ کتگ۔
یک وھدے من وتی دیم بلیڈ جتگءُ چو وتی لوگءِ تلوءِ سیمنٹءَ ساپ کتگ۔بلے ھمک رندءَ منی دیم بلیڈءَ تل تل کتگ۔دنیاءِ ھون دراتکگ اَنت۔گڑا من بلیڈءِ جنگ بند کتگءُ مشین بندات کتگ کہ ھون وَ سک کیمتی اِنت۔ھمک روچ اینچو ھون دربئیت گڑا باریں منی چے ھال بیت۔آ دگہ گپے کہ مئے ملکءَانسانءِ ھون چو آپءَ ارزان انت۔اینچو آپ ریچگ نہ بیت کہ دوامینچوھون رچیت۔
مرچی اوںمنءَوتی ریش مشین کنگی ات انت۔چوناھاریشءِ تراشگءُ مشین کنگءِ بازیں نیمونءُ سبب است انت۔یکے وَ مردم ءِ جندشوکءُ پلگار گندگءَ کئیت کہ چہ دودمانءِ نشانیاں یکے۔دومی گوں ھمے دلوشیءَکہ بہ گندءِ جنئکءُ مِنئکے ءِ نیکیں نگاہ امینگو تاب بہ ور اَنت۔سیمی کارءِ سرءِ رھبند انت کہ اگں چو جنگلءَ بہ بئے گڑا بزاں پرؤنءِنماسگ(مسری سپروائزر)ترا ڈنڈ کنت۔منی ریشءِ مشین کنگءِسبب سیمی اِنت۔پرچاکہ منی دیم چو شر نہ اِنت کہ جنئک منی سرءَ گنوک بہ بنت۔یاکہ منی پٹکیں بالادءِ آشک بہ بنت۔ساپ پلگاریءِ اوں منءَھیال سک کم کئیت۔پرچاکہ برے برے من گمان کناں کہ منی توکءَ ھما گارءُ جنگلی زندءِ نشانءُسان انگہ است انت۔منءَ پمیشکا شالوبالوئی وشتر بیت۔بلے چوں کنئے مردم بے وس اِنت،چُک لاپ لوٹ اَنت۔اگں ناں منی پیمءُ جنگلءِ پیم یک بوتگ ات انت۔
من وتی ھمے ھیلءُ جاپءِ توکءَواب کپتاں۔اناگت ءَ کہ بُست بوت داں چاراں شپ پِرلیٹ اتگءُ کارءِ پاسءَ یک کلاکے پشت کپتگ۔گوں بُست بوھگءَ ریش تراشگءِ مشین،ٹوالءُ دگہ اژدری ئیں ساز زرت انتءُ دیم پہ جانشودجاہءَچوھیروئینیءَ تترانءُ ڈیک وران ءَشتاں۔
من وتی ریشانی مشین کنگ بنا کت۔نیم راہءَکہ رستاں داں منی گوشاں مشین ءِ نارگءِ توارآھگءَ لگ ات۔چو سیٹھ بجیرءِ کوھنیں راکٹءَ کہ چڑائیءَ سرکپگءَ دم توسءُ ڈنداپانچءِ اوستءَ بوتگ۔آئیءَ نارانءُ نپسُکی جنانءَچڑائی آدست کتگ۔مرچی منی ریشءِ مشین اوں انچو کنگءَ اَت۔ریشاں گاڈلینگءَ ات۔یک نیمگےءِ ریش گاڈلین ات انتءُ زنُکءِ کرا کہ رستاں نوں مشین ءَ چم جنئگ بنا کت۔انچو کہ ڈگریں ھرے آپءَبہ گندیتءُچم بہ جنت۔
”نوں کلامءَشر جت۔“من گوں وتا جوڑ اِتءُ مشینءَ اے دیمءُ آ دیمءَ ٹپّگءَلگ اتاں۔بلے مشین اودءَمِک ات کہ اگں زمین سُریت گڑا من سُراں۔یکے وَ زنکءِ ریش انچو ڈڈ انت چوکہ سیکُنءِ پُٹءَ اَنت۔دومی بیچارگءِ گناہ ھم نہ انت کہ چو منیءَ پیر بوتگ،دیریگیں کوھنگے۔بلے من ءَ انگریزیءِ ھما بتلءَ رد داتگ ات کہ ”old is gold“۔
”نوں چے بہ کناں۔“من گوں پریشانیءَ گشت۔ءُ پدءَمشین وتی پونزءِ کرا برتءُ بُو چِت داں سُچگءِ بو ءَ منی گین وش اتک گشت۔
”اے بیچارگءَشالا وتی کار ھیر کتگ اَنت،بزکار۔۔۔“من گوں بزگیءَ گشت۔اسلءَمنءَمشینءِ سرا بزگ بوھگءَ نہ اَت،بلکن منءَ کارءَ روگی اَت کہ اے کروناءِ موسمءَمئے کار گیشتر بوتگ اَنت۔ماں لیبارٹریءَ کروناءِ ٹسٹ برگی اَنت۔اگں ناں من ”گیر ھازر “باںءُ پرؤنءِ نماسگ منی روزءَ بُرّایت۔ اے وھدءَ ھجام ءُ مارکیٹ اوں بند اَنت کہ من ھدامُرزی ءِ پشت گیتکگیں کاراں گیگ بہ کناں۔نوں وَ الم منءَ ”گیرھازر“بوھگی اِنت۔پرچاکہ گوں اے دیمءَ چوں کارءَ شت کناں۔من ٹونیءُ جیرالڈینءَ چوں وتی دیمءَ پیش داشت کناں۔اگں سارہ منءَ بہ گندیت؟الما وَ چو مگسکءَ دیم ءَ کپان اِنت۔من گوں ھمے جیڑگاں ”شاور“پچ کتءُ جان شودگءَ لگ اتاں کہ ھمے دمانءَ منءَ ھیالے اتکءُ من سک گلءَبال بوتاں۔
من جیڑ اِت کہ باز مردم گش انت پلانی” باتھ روم سنگرے“،بزاں شریں گشندھے نہ اِنت۔بلے جانشود جاہ ءَباز زربردستیں ھیال کئیت۔گڑا ھرابیں گشندہ پرچا ”باتھ روم سنگر“ گشگ بیت۔وھدیکہ مردمءَ چوشیں شریں ھیال کئیت۔
من جان ششتءُ ھلاس کت۔وتی آدگہ کار گشینت انتءُ کارءِ گُدپِر کت اَنت۔کروناءِ شُکرءُ منّت گپت کہ اے وھدءَ دپگ(ماسک)ءِ پیشن انگت برجاہ انت کہ آئیءِ اندیمءَھرابیں دیم گندگ نہ بیت۔