گُھارانی پریات ءِ پُشدر ءَ
۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔ شریف مومؔن
۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
وتی گُھارانی ارس ریچیں
نگاھاں گنداں
دل ءَ چے پاھار
چِست بنت اِنت
ھما ودارانی ساھت ءَ
سانکلانی پُشت ءَ
کہ برات بندیگاں کرن گْوستگ
زمانگے بیت
کُجام میار ءَ اے وھد ءِ زوراکاں
ایر بُرتاں
ھزاراں سیماؔ اِد ءَ کہ نِشتگ
ودار ءَ براتانی
زارشانی کناناں شال ءِ
ماں برپ ریچیں
دگاں زمستان ءِ سارتیں روچاں
پہ بے کراری اے کرّیں وھد ءِ
گُباریں دمکاں
شل اَنت ارساں کس ءَ سما نیست
بلوچ ءِ چاگرد ءَ آس روک اِنت
بَلےما گُنگیں
من ءَ سما نیست
ترا سما نیست
گُھار گریونت ءُ
مات بچّانی گاری ءَ
پہ ھزار کُھتیگ ءُ
گم چکار اَنت
اے دؤر ءُ نوبت نہ بیت چارگ
پہ درد مارگ
ھُدا بلوچاں پہ چونیں چکّاسے بکش اِتگ تو؟
کدیں داں زُلمانی روچ سگگ ببیت پہ مّا
اے اَرس شنزیں منی گُھارانی چمّ زیم اَنت
اِشانی کُلّ ءِ چراگ گار اَنت
ءُ کُلّ مرچاں تھار دیم اَنت
ھُدا وتی رھمتانی گنجیں در ءَ چے
مرچی درے تو پچ کن
اے کھر آماچیں انتزار ءِ
نوں گُڈّی وھد ءَ بکن تو آسر
۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔