چہ دور ءَ ہچّی گْواہ نہ کنت
۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
شریف مومن
۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
پُرشتگیں لوگ ءِ دریگ ءِ ساہگ ءَ
گریوگاں بازار ءِ دامن پیڑ اِتہ
ایوکی یاتانی گرمیں موسم ءَ
زندگی ءِ موکو ءَ را تند بستگ اِمبری
موجریں شپ بندیں ارواہ ءِ سر ءَ
جیڈگانی کانچ پُرشتگ بے سمائیں گیدی ءَ
پوش اِتہ اے شھر درد ءِ میتّانی کِسھاں
پہ چراگانی منی بیگوائی ءَ
سُھب کُھتیگ اِنت پہ سارتیں گواتے ءَ
نود ءِ تلب
ناں اد ءَ سرپتگ گُلاب ئے ایمنیں
وشبوہ ءِ ہنکین ءَ وتی
دل زھیرانی سگار ءَ ٹُنگ کُتہ بے باوریں زند ءِ تب ءَ
دست ءُ گوش ءَ جنگ داتگ ھاک ءِ اوست ءَ دیدگاں
،،سر گوں سنگ ءَ دائم ءَ میڑینتگ ئِے ،،
جند ھر پیم ءَ وتی بائینتگ ئِے
پہ گُباریں ننگ ءُ ناموس ءِ شپ ءِ پھریزگ ءَ
آس پاھاریں جبین ءِ مانش ءَ وابینگ اَنت
بالواں امروز ءِ درد ءِ دمکے ءَ ہیسکار اِتہ
من ھمے موتکانی دل آھیں ندارگ چار اِتہ
گریتگیں گیابان ءِ چمّاں
ھون ءِ دریا ءَ پدا زُرتہ ردوم
بے ترا ماہ ءِ بدن گوں شپ نہ سگّیں
آہنیں نیادانی با پُشت ءَ ازل سودائی اِنت
منزلے چارانیں تھنا رائی اِنت
پد جنان اِنت واہشاں گیمُرتگیں پُل ءُ بھارانی دمگ ویرانگ اِنت
دل پہ آسیں نوبتانی مھرمیں رژنے ءَچو دیوانگ اِنت
زندمان ءِ اُوست ءُ اُمیت ءَ گُش ئِے
آچشیں مھرانی گرانیں اے ودار بُن گپتہ دریا ءِ دل ءَ
گواچنیں باوست اَں سُوتک ءَ بے بلاہ
پُر ھریداریں منی مھرانی پُرس ءِ پتّر ءَ
گوں دل ءِ پاداں مدام اِشکیلیں ڈنّ ءَ درنئیت
دھر ءِ گویاک اندر ءَ بیوانکی ءَ ارجان کُتہ
دیگر ءِ لُنٹانی تلکاریں ھما مُزواک نوں دیراَتکگ اَنت
ہنی اِیں دستانی سنگھا پُرشتگ اَنت دردانی آسیں پُشدر ءَ
پہ مرک نیمّونیں وتی ساھانی رہنیں دروشم ءَ
بُتکگیں سنج ءِ بشارت رُستہ پہ من کِبلہ ءَ
ترانگانی اے مُراداں دِرتگیں نیادانی پوشاک پِر جَتہ
کھر آماچیں دل ءِ بنیادمانی میتگ ءَ
نادزرسیں بلّی منی گُنگ اِنت چہ درد ءِ باتن ءَ
ھر دوئیں چمّاں چہ کُور اِنت
ہچ نہ گندیت شھر ءِ بد کِردیں امیراں زندگی
دراھیں نماسگ بَلّی ئے باریں کُجا سیاہ گواتے ءَ بُرتاں چداں
چہ دور ءَ ہچّی گواہ نہ کنت
پدر نہ بیت کسّے اِد ءَ کہ بَلّی ءِ ٹپّاں دل ءِ درمان بِکنت۔