بلوچ مات و میر کمبر ءِ مات ءِ مَٹ ودَرْوَر ، نمیرانیں شپ چراگ ، شهیدیں
 غلام محمد بلوچ ءِ مات ءِ نام ءَ ، که غلام جان ءِ شهادت ءَ رند ،موتک و
 مودگ ءِ بدل ءَ وتی چک و بچ ئی نازینت؛ که وتی راج و وتی راجی دود و
 ربیدگانی زندگ مانگ ءَ ، په بلوچ ءِ آجو یی و آزاتی ءَ نَدر و شهید بیتگ
 کریم بلوچ _ تهل
دَستْونک
ما امیت ءِ بانـزلان ءَ ، دیـر و دیـر انت گار کتگ
 کــے منا را چم کرتگ ، چو پدا بـے سار کتگ
ملکمیت ءِ ما هدائی ،کد نه مَنّ ات هم یلاں
 ما بهار ءِ بادشاهی ، مـهر ءَ بــَید انــکار کتگ
دوشی نیکی و بدی ءِ، شاه و میر دیوان کت
هر دوانی رنگ “ما”ات ،و من اش ره گار کتگ
زندگی ءِ چاڑ نے دست،ماوتی آدینک دیست
 وَپتگیں بهتءِ گوں واب ءَ،ما دلءَ گـَم دار کتگ
کمبرءِ ماتءِ پدا مٹ،مئی غلام جانءِمات بیت
 لک شاباش پَچُشیں مات،راجی سالونکدار کتگ
سوب ءِ استار آزمان ءَ،بام ءِ وهد ءَ گوانکے جَت
 ساوڑ ءِ زانت و امیت نود ، یــکوئی گلزار کتگ
“تهل”و موتک ءِ هم زبان ءَ،زندگیں راجاں نه زرت
 جی هما روک چاريں بیلاں،موت اش هم بیزار کتگ
کریم بلوچ _ تهل