حضرت سلمان رضی‌الله‌عنه،‌ گوشیت: پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم، ئا شعبانِ آخری روچا په ما گپ کت، گڑا گوشتی: او مردماں! بےشک مزنیں ماهیا شما را ساهیگ کتگ، ماهے که آئیِ تها شپے هست که چه هزار شپا گهتر اِنت، اللها اِے ماهِ روچگ شمئی سرا فرض کتگ ؤ شپِ قیام (اوشتگ ؤ عبادت کنگ) مستحب کتگ، هرکس اِے ماها گوں یک نیکی‌ئے وتا نزیک بکنت، چوش اِنت که دگه ماهے فرضے ادائی کتگ، ؤ هرکس اِے ماها فرضے بکنت، چوش اِنت که دگه ماهے هفتاد فرض بکنت. اِے ماه، صبرِ ماه اِنت ؤ صبرِ مُزّ بهشت اِنت. اِے ماه گمواریِ ماه اِنت. اِے ماهے که مؤمنِ روزیگ آئیِ تها گیش کنگ بیت، هرکس اِے ماها روچگ داریا دبّوج بدات، بکششے په آئیِ گناهان ؤ آزاتی ئے په آئیا گردنا چه (جهنمِ) آسا بیت ؤ دبوج دیوکا روچگدارِ ثوابِ برابرا ثواب رسیت، بے اِشی که چه روچگدارِ ثوابا چیزے کم کنگ بیت.
گوشتش: او رسول الله! هرکسا چه ما را اینچو نیست که روچگداریا دبوج بدات، پیغمبرا گوشت: الله اِے ثوابا هماکسا هں دات که روچگداریا بسّ‌گوں گلمبے شیر یا [دانَگے]‌نا (هرماگ) یا گٹے آپ بدات ؤ هرکس روچگداریا سیر بکنت، گڑا الله آئیا [قیامتِ روچا]‌چه منی حوضا انچیں آپے دات که تنّیگ نبیت دنک بهشتا مان ببیت.
اِے ماهے که اولی رحمت اِنت، وسطی مغفرت اِنت ؤ آخری آزاتی چه آسا/آچشا اِنت. هرکس اِے ماها وتی چیردستانی کارا آسان بکنت، الله آئیا بکشیت ؤ چه جهنما بچّینیت.
اِے ماها چار کارا باز کن‌ات دو دانگ انچین اَنت که شما گوں آیاں وتی ربا وشنود کن‌اِت ؤ دو انچیں کار اَنت که شما بے آیاں هچ کت نکن‌اِت. آ دو کار که شما گوں آیاں وتی ربا وشنود کن‌اِت «لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّه»ءِ شهادت دیگ ؤ «استغفار» اَنت. ؤ آ دو کار که شما را بے آیاں هچ راهے نیست، چه اللها «بهشتا» لوٹت ؤ چه «جهنما» پناه لوٹت.
?سرچمگ: بيهقي، ابو بكر؛ الدعوات الكبير،‌ 2:151