لچّہ کار: استاد عابد آسکانی
” ڈهل ”
همبل منی ، همبل منی
تو گَم منی تو گَل منی
شهزانتیں پازُل من نیاں
البت ترا سوجے دیاں
سوج ءَ منی همبل بہ گر
داں زندگ ئے تو جن مہ گر
یکبر گَل ءَ نیم بال بـے
رند ءَ بلے جنجال بـے
لُنڈی پہ تو باز گهتر اِنت
جند ءِ ترا بس گم پر اِنت
منّاں کہ باز جَن جنّت اِنت
جهندم بلے بـے منّت اِنت
تئی دل نہ منّ ایت لُنڈی ءَ
ترس ئے چہ جند ءِ بُنڈی ءَ
چو کن گڑا تو دو بہ گر
نادیں دوئیناں کرّ ماں کرّ
پُچّ ءُ گُد اش همرنگ بہ بنت
دُرّ اش هم ریڈو جنگ بہ بنت
دوستی دل ءِ زانگ نہ بیت
دل گوں کس ءَ وانگ نہ بیت
بُن جن مہ بیت شر تئی سر ءَ
لیٹ سر جن ءِ نزّ ءُ گور ءَ
بُن جن گڑا وت ساز بیت
وت گوں ترا همراز بیت
یکّیں جنیں ناز باز کنت
سر ڈمبریں واز باز کنت
کنت هر دماں لوٹ ءُ تَلب
لوٹاں نہ بیت هدّ ءُ هتب
سهب ءَ نُرُنڈ ایت داں شپ ءَ
دور دنت ترا رنج ءِ تپ ءَ
هیران بـے نی چوں کناں
کئی در دپ ءَ کلّ جوں کناں
ڈن ءَ روئے لوگ ءِ گم اِنت
کائے اد ء َ لوگ جهندم اِنت
زان ئے بہ بے نامدار او میر!
منی گوهریں گالاں بہ زیر
پیریں گوش اَنت کپّے جنین
کپّ وَ نہ بیت یکّے جنین
دو جن گوش اَنت کہ دو کلام
هچبر مہ بـے دو ءِ گلام
پیرانی اے گپ رَد نہ اَنت
پیرین مئے نیک اَنت بد نہ اَنت
گپّے بلے گوش دار منی
گپ ءَ مہ کن ڈالچار منی
آ دور کوش ءُ کونر ءِ
باز کم دوسد سال پیسر ءِ
آ دور اِت اَنت تنگ دستی ءِ
اے دور هست اَنت هستی ءِ
کُچکانی بڈ ءَ انت بٹ ءُ گوشت
نی یک جنے ءَ تو مہ اوشت
یا وَ بُنی سانگ مہ کن
زند ءَ وت ءَ وانگ مہ کن
یا وَ جناں چار بہ کن
دْرستیں گماں گار بہ کن
دریا گم ءِ تئی پهل بیت
یا نہ گڑا و َ ( ڈُهل ) بیت!