او زمین، گلزمین !
 (آواران ءُ مشکے ءِ زمین چنڈ ءِ درگت ءَ)
 او زمین ،گلزمین
 تو وَ مات ئے منی
 تو وَ اﷲ ءِ مستریں دات ئے منی
 من وَ چُک آں تئی
 پاداں چُّک آں تئی
 گونڈیں ارزے کن آں
 ارز ءُ گورْزے کن آن
 تو منی مادرئے
 چہ منی جند ءِ ساہ ءَ تو دیما تر ئے
 چُک وتی مات ءِ مہرانی چمدار بنت
 مات چُک ءَ مہ زیر ایت گمسار بنت
ترا اینکہ سما انت منی جاور ءِ
 جتہ سودا تئی آجوئی ءَ من سر ءِ
 دیمے پنجاپیاں توپگ مڈاتگ انت
 دیمے گاجار انی پاہو کڈاتگ انت
 دژمن نادانیں براتانی اڈ ءَ تگ انت
 چشیں نازھک ءُ ناہوُدگیں جاور ءَ
 تو کہ شان ئے وتی مارا چہ زانسر ءَ
 دژمن کمبے چِن انت
 ترا اچ ما زِن انت
 کاینت آجوج ءُ ماجوج ءِ لشکر ادا
 نکہ سہت پرتو کِل انت نے زیور ءَ
 سولیں بچاں تئی یک یک ءَ ڈل انت
 تئی میتاپیں زنچک ءَ بمب شل انت
 او زمین،گلزمین
 تو وَ مات ئے منی
 تو وَ اﷲ ءِ مستریں دات ئے منی۔
 مارا بِل ایمنی پہ وتی زانسر ءَ
 چرے ناہودگاں ما وَ رک ایں ترا
 تو مئے مات ئے ءُ تو مکہیں مادر ئے
 مارا جندءِ وتی ساہ ءَ تو دوست تر ئے
 او زمین، گلزمین
 تو وَ مات ئے منی
 تو وَ اﷲ ءِ مستریں دات ئے منی