دستونک
اسحاق خاموش
بُلبُلے اَست ءُ نے کہ باگے اَست
پُرْشتگ اَنت دِل، نوں تَھنا داگے اَست
کدّ ءُ بِستار کروتکگ اَنت وھد ءَ
پہ من ءَ داسے ، پہ تو پاگے اَست
مئے شپ ءِ کُڈّک ءَ دِلے روک اِنت
پہ تئی سَھڑینگ ءَ چراگے اَست
دُلدُلانی رواج کُپّان اَنت
اَست مَھَارےءُ نے کہ واگے اَست
شاتُل ءُ کُمری ءُ کُلی ھاموش!
تھنا آواز کنت گُراگے اَست
ما اسحاق ! وت وتی تماشا ایں
نوں چِدءُ مستریں کلاگے اَست؟؟
٭