لچّہ : کرن پندیں مُہِمّ
مجید عاجز
کرن پندیں مُہِمّاں
 چما نیمگا تو در اَتک ءُ شت ئے
 ہنچو اشتاپ اِتئے
 کہ وتی جند ھوں نیتک ءُ رُکست نہ کت
 ہنچو اشتاپ اِتئے
 کہ تئی پاد اِشک ءِ پلاراں نہ ماں گیشّ اِتاں
 کرن پندیں مُہمّے ءَ رپتئے ءُ
ہچبر نہ واترّ اِتئے
 موکواں تند بستہ ھما رہسراں
 کہ تو رَو ءُ آ کُتہ
 تاک کپتہ منی مھر اوبالیں سر
 دیم ءِ چَلّاں بگند
 کِشک کِشکنت چو
 گْوادر ءُ چین ءِ گُزرانکی شَہدگ گشئے
 کِرچک پیشانی ءِ
 پُورّ ءُ لاٹوریں رُنگراہ گشئے لَکّڑ ءِ
ہردیں ڈلڈیم ءِ گِندئے چگرد پُلّ بنت
 من پہ ارمانیں ارمانے جیڑاں دل ءَ
 تو بیائے اگاں
 ما ءُ تو ڈونبوواں
 لانزو لانزو پدا پِلِپلانزو کنیں
 یک اُمرے شِگْوستہ
 بلئے انگتہ
 اشک گِیلّوتگیں
 ماھکانیاں شیپ ءِ سِکانی دل ءَ
 چیرکائی رواں
 اہوتی پد کناں
 تو اگاں اتکگئے
 یک سگریٹی بُنڈے وا الّم کپیت
 بیڑی یے چرس پُرّیں نشانی ءَ کِلّ ئے روئے
 چو وا ھَو …..
 نوں بلئے ……..
 مئیم کُنٹاں منی
 چرس ءُ سگریٹی بُنڈاں
 کجا دیست باں
 تو بیائے اگاں
 دنزیں پد رنداں
 پول اِت کناں چونیا
تو کہ رَپتئے تہ جیڑاں
 چیا اِشتگنت …..
 زہریں ھیشرکی گرکے ءَ زپتیں زھیر
 پہ کپوتی کدوہے ءَ نالَنت کہیر
 شیرکنیں تولہ انگور جور اَنت پہ من
 کُچّلیں ماتکینک گُشئے وھمی اَنت
 ھَو اڑے راستی گو !
 اوئے سر بات منی …
 کہ شمشتوں
 بہ پرساں ترا
 باریں سگریٹ کشّئے نہ کشّئے اگاں
 نندوکائی کپئے واب
 شپ تاں سباہ یا کہ نندئے ءُ جیڑئے
 گُلاٹئے شراب
 یا روئے ڈسکواں
 گوں درامد زباں ,
 روچ دزگُلّیں مَہ پیکراں ھاکشانی کنئے
 گوں ھدامرزی ئیں واہشانی تب ءَ زندگانی کنئے
 ہرچ سِلکاری یے گوں من بندوک بوتگ
 یلہ داتگنت
 یا ھما ویل گَردیں یلہ چَر ,
 ھما دمک والیں موال
 روچے ہنکینے باروٹی ,
 ہلکے ودگ
 بے نشان ءُ ڈسیں گْریشگانی چَوَک
 اِشک دْروہیں لگور
 باجوہیں سر مچار
 چُنت ہمبراہ رَمبینتگنت سنگراں
 تو کہ رپتئے پدا
 چَک پُشتا نہ چَرّینت , پہ
 مَرگ زندانی ئیں بیلیاں
 زند ارمانی ئیں ماہواں
 ارس گُٹگیر اِتنت
 موتک ہینّاریں ہیسکارے ءِ پاہواں
 شورھانی تہا ما نپس کشّگ ءَ ئیں
 بلئے زندگیں
 ٹپّ ءُ ٹوریں دل ءِ آزگاناں وتی
 چو کُچکے ءَ چَٹّیں مَلم وت کنیں
 جتک چوپیں وتی میت ءَ
 وت جنازہ دئیں
 بْرہنگیں زند ءِ ارواہ ءَ
 گور ءُ کپن وت کنیں
 اُمر ءِ روبرکتیں ساھتانی
 تہاری ءِ وٹّ ءَ کسان ءُ مزن وت کنیں