سرگوست … دیم پہ ملکءَ ….
اولی بہر … نعیم حمید
من ایرپورٹءَ کارءَ دمبرتگ اَت دلءَ لوٹ ات موکل بکناں برواں ملکءَ کہ منءَ چار سال انت ھمدا زلیل اں منی کرا پیلپینی جنکے است اَت من گشت من رمزانءَ رواں ملکءَ گشی زوت کن تئی چھٹیءِ پیپرءَ من باندا اڑ کناں تو برو موکلے بجن کہ تئی دل کارءَ پِر نہ انت من گشت من سئے ماہ ننداں ملکءَ کہ منا نوں چار سال انت دوھزار چاردہءَ من اماراتءَ اتکگ اتاں پدا واتر نہ کتگ اَت ملک نہ دیستگ اَت
زہیراں گور جتگ اَت من پیلپینی جنکءَ گشت من گشاں ترا چار ماہ بہ دنت بلے منیجر چے گشیت من دروگے بست من گشت تو منیجرءَ بگش نعیم سورءَ رؤگ انت بِلّے سئے ماہ چھٹی دنت ما ادا اودا کت منءَ دو ماہ پانزدہ روچءِ چُھٹی رست من دلءَ گشت تو نعیمءَ سئے ماہءَ نگندے نوں یک ماہ ے پیسر من سامان زرتاں ساڑی کتاں .. ہمے کہ منی چُھٹیانی روش نزیک بوھان اتاں منءَ اے ملکءِ یلہ دئیگ تُورگءَ ات منءَ کمپنیءِ نیمگءَ فون اتک تئی ٹکٹ تیار انت پانزدہ مئیءَ تئی روانگی انت امارات ٹو کراچی اتحاد جہازءَ من گشت باندا من کایاں وتی ٹکٹءَ ءُ پاسپورٹءَ زوراں نزیر شادءَ ھم چھٹی زرتگ اَت نزیر شاد کسانیں ردی ئے کتگ اَت ٹکٹ یک روچے پُشتہ کتگ اَت من کمپنی فون کت کہ منی ٹکٹ یک روچے پُشتہ کن چاردہ تاریکءَ بکن ے من دپترءَ شتاں منی گپ گوشدارگ نہ بوت من نزیر سرا زارءَ ٹوپءَ ایر اتاں کہ نزیر ءَ سجین کار ھراب کتگ اتاں کہ ما یکجاہ رؤگی بوتگیں اشیءَ منی موشنءِ بیڑہ گَرک کتگ اَت ہئیر چاردہ تاریکءَ نزیر شت اے شپءَ منءَ واب نئیتک کہ پانزدہ منی روانگی ات من شاد ھال گپت کہ ملک چون انت شاد گشت سک وش انت تو کراچیءَ کائے من سمیر تئی دیما کاہیں ایرپورٹءَ تئی ودار کن ایں من گشت شر مگربءِ وھد بوت من جیڑگءَ اتاں سامان بازاں منءَ وزنءِ زر مہ گپت شبیر منی کرا ات من اڑے زاناں اے باز نیاں من دو رندا شتگاں ھچ مشکل نہ انت من گشت شر ھرچی تو بگش شبیرءَ ھمے شپءَ شت دگے بَتّی ئے زرت منی سامانانی تہا مان کت من رپٹگءَ اتاں شبیر سامان بازاں من یکوہی دلءَ جیڑگءَ اتاں شبیر شیتان ھراب بوھگا اتت من چارت اے وت شوگرءِ مریزے یلہ دات ما بیگ بستاں سہب بوت منءَ دپترءَ فون چے فون اتک اے نمبرءَ فون بکن ڈریور کئیت ترا چست کنت من ڈریور فون کت منی بیگاہءِ چار بجءَ روانگی انت ڈریورءَ گشت من انی یکے ایرپورٹءَ برگءَ اں کائے گوں بیا نیائے من پدا نہ رواں دگے ڈریور ھم نیست سہبءِ ساہت دہ(10) بوتگ ات من ششءُ پنچءِ تہا اتاں من گشت دہ ملٹ سبر کن جانے شوداں کایاں من وتا تیار کت ڈریور اتکگ ات مئے کمرہانی کرا اسپتالے است اَت ھمدا اُشتاتگ ات ما سامان مان کتاں دلءَ جیڑگءَ اتاں ساہت دہءَ من اودا چے کناں بیگاہءِ چارءَ منی جہاز چست بیت ما ایر پورٹءَ یازدہءَ سر بوتیں منی ہمراہیءَ دو نیپالی ھم چھٹی اں رؤگءَ ات من گشت شما منی پُشتءَ آیان کن ات کہ من ادا وت کارءَ اَں من سجیں ٹرمینل اں زاناں ٹرمینل سئےءَ مئے روانگی اَت سجیں ملکانی امگریشن جتا جتا اتاں من نیپالی جازت کت اَنت دو روچ رمزانءَ پش کپتگ اَت سک رش ات مہلوک ملکءَ رؤگءَ ات سپ پہ سپ لین ما داشتگ اَت کہ دہ دوزادہ پنجابی جنک ھم ملکءَ رؤگء ات من دلءَ جیڑ ات اے کراچیءَ روگایاں منی تماشا بیت ھمشانی تہا یک شر رنگیں جنکےءَ منا چَمُکے جت من دلءَ جیڑ ات اے منا سنگت کنگی انت ملکءَ ناں پدا ھمدا کئیت مردم وہدے زوال کنت من باز جہد کت نمبر پچ گپت نہ کت ءُ آ منا بار بار اشارہ کنگءَ اَت
(اے جنک درست پنجاہ درھمءَ وتئی جسمانی سودا کنوک اتاں)
روان انت