مجید عاجز ءِ شاعری ءِ سرءَ گونڈیں چمشانکے
نبشتہ کار: گنی ابدال
عاجزءِشاعری ءِبابت ءَشریں رنگے ءَ گپ جنگ ، ارزانیں کارے نہ انت ، پہ منی وڑیں نوک دربرے ءَ دنیا ءِ گراں تریں کاراں چہ یکے …چو کہ هر شاعر ءِ وتی رنگے بیت همے وڑا مجید عاجز ءِ وتی جتائیں درشاندابے …مجید ءِ شعر پرمانا ، وزن دار و پرزیمل انت ….مجید ءِ رپک و هنراں بلد و سرپد انت …لبزانی مهرگاں جوانیں اندازے ءَ گوں هیال ءِ بندیک ءَ کمائیت جوانیں لچہ و دستونک جوڑ کنت ….
هما رهشون یا سروک کہ چہ راج ءَ پہک شموشکار انت یا پہ چار کلدار ءَ وتی ایمان ءِ سودا اش جتگ هماہانی بابت ءَ مجید وتی غزلے ءِ شعر ے ءَ گشیت
” تن و گژن ءَ مریت رمگ گاریں
شوانگ ءِ چم پہ بینگ ءَ کپتگ “
مرچی باندا چیزے لچہ کار جدیدیت ءِ نام ءَ بلوچی شاعری ءَ دگہ رنگے ءَ رجگا انت …بلے مجید ءَ وتا چشیں جنجالاں رکینتگ چو کہ آ گشیت
” لبز رومستاں زبان گاجیل کتگ
شاعری چو ایسپ ءِ مرچاں کتب”
عاجز ءِ زبان پلگاریں زبانے ناں آ وت مان گیشیت ناں وانوک ءَ مان گیشینیت …مرچی کہ بلوچ جنگ ءَ گپتگ ، بلوچی شاعری ءَ هم آشوبی رنگے زرتگ …مرچی زلف و لنٹ ءِ نازینوکیں شاعر هم لاچار انت کہ تپنگ و تیر ءِ نام ءَ بہ گیپت ….ماں مجید عاجز ءِ شاعری ءَ چہ بنیاد ءَ آشوبی رنگ گندگ کئیت چو کہ
” تاں رهنیں آجوئی موکگ نہ بیتیں
دل ءَ چہ ماهیں مهرنگاں بشوداں “
بلوچ ءِ واری ، لنگڑی ، بزگی و بدهالی ءِ بابت ءَ گشیت
” گژن ءَ چہ همک زهگ بلوچ ءِ
ایران و امارات ءِ سرا انت “
بلوچ ءِ مال و مڈی آوار جنگ و برگ بیتگ انت زورآور ءَ بلوچ ءِ زمین پشت ءَ کش اتگ پہ بلوچ هچ پشت نہ کپتگ …اگاں پشت کپتگ گڑا کلونگریں کرگینے یا پرشتگیں کاپرے عاجز راج ءَ ٹوهینیت و گشیت ..
” پچ بگر سوچن چہ بندیک ءَ وتی
یا بہ باهین کاپر ءَ هچی مہ گش “
زهیر ماں بلوچی شاعری ءَ سک باز کامرز بیتگ بلے هر شاعر درشان کنگ ءِ وڑ پیم جتا جتا انت
چو کہ منظور بسمل گشیت …
” تئی زهیر ورگایاں”
عطا شاد گشیت …..
“تئی زهیر وارتہ زندگیں مرکان کننت “
مجید عاجز گشیت ..
” دل منی عاجز پکیری کاسگے
پہ زهیرانی زکاتاں زندگاں “
عاجز ءِ شاعری ءَ پہ راج ءَ کلوہ و پیگام باز جاگہ گندگ کئیت …چو کہ
” شہر ءِ مردم ستک دل چیر اندری
دز کمک کوهانی جنگولاں بہ بنت “
جنگانی تہا قلم ءَ بلاهین بستارے هست …همے بابت ءَ عاجز گشیت
” باج ہما بارت کہ نوبتاں جنگ ءِ
زهم ءِ همرائی ءَ کلم کشیت “
عاجز نظم و غزل هر دو تهراں شاعری کنت بزاں غزل و نظم دوئیں تهراں سوبمند انت