من ءُ سیلانؔ شُتیں گْوادر ءَ
 _______________ اسحاق خاموشؔ
 (دومی بہر)
 بس گُشئے پہ بُرزگے ءِ سرکپگ ءَ چِکّی جنگ ءَ اَت………….. سیلان برے اے نیمگ ءَ چارگ ءَ ات ءُ برے آ نیمگ ءَ…..ظفرہم چہ دیم ءِ مزنیں شیشگ ءَ کوھانی ندارگ ءَ کنان اَت۔بلئے سیلان ئِ گردن چہ پیسرا مِکّ ات۔
 نُوں بس ءَ گانایے چالو ءَ اَت۔
 ’’ تئی پازیب ءِ وشّیں تواراں
 جِنے چوں چوں دِل ءَ من بہ داراں‘‘
 سیلانؔ ءَ پدا نُرنڈگ بِندات کُتگ۔
 ’’ اے نُوں شعر اَنت۔۔۔۔ تئی پازیب ءِ وشّیں تواراں ، منی ھیال ءَ گوں پازیب ءِ تواراں شاعرءِ دل ناچ لُوٹیت کہ دِل ءَ داشت نہ کنت۔۔۔۔۔۔۔ اے نوں شعر انت واللہ‘‘۔
 ’’ھاھاھاھا۔۔۔۔‘‘ ظفرؔ ءَ جت ٹہکے۔ ’’ کمبہ تو وت ءَ یکروچے شاعرے ءِ دست ءَ جنائین ئے‘‘
 گوں ظفرؔ ءِ ٹہک ءَ بس ءِ تہا نشتگیں بازیں مردُمے ءِ دِلگوش مئے نیمگ ءَ بُوت ، بلئے ما کہ گپّ ءَ اِتیں یک کماشے وار وار چکّ جنگ ءَ ات ءُ مئے نیمگ ءَ چارگ ءَ ات۔
 یک عجبیں دُنیا یے بِندات بُوتگ ات۔بس یکوئی چِکّی جنان اَت ءُ بُرزگاں سر کپان ات۔
 مئے دوئیں نیمگاں بُرزیں کوھانی ٹُلّ مِکّ اِتنت ءُ چہ کوھانی سر بُر لاگریں شینکے ءَ ہم سر کشّ اِتگ ات۔چاریں نیمگ ءَ ھُشکی اَت ، دْرچک ءُ دارے ودی نہ بُوت۔لہتے لہتے جاگہ کِشک ءِ کش ءَ ریک اَنچو تالان اِتنت کہ گُشئے کسے ءَ دمانے ءَ پیسر رودے آپ ریتکگ ءُ ہمے آپ چہ بازیں گرم ءَ ھُشک بُوتگ انت ءُ نشان است اتنت۔من کہ راستی نیمگ ءَ چار اِت کہ یک بلائیں ژیمبے درا اتءُ لہتے جاگہ ءَ ہمے ژیمب ءِ کشّ ءَ مِکّیں پِلر جاگہے جاگہے پْرشتگ اِتنت۔ ءُ لہتے جاگہ ءَ پْرشتگیں شیشگانی ٹُکّر ءُ گاڑیانی دِرتگیں ٹائر ہم کپتگ اِتنت۔
 من بلوچی ءِ گُشندہ حسین بہرامؔ ءِ تْرانگ ءَ کپتاں۔
 لہتے ماہ ءَ پیسرچہ مند ءِ آھگ ءَ حسین گوں وتی کہول ءَ آھگ ءَ بیت کُنڈملیر ءِ نزّیک گْوراں آئی ءِ گاڑی ءِ بریک فیل بنت ءُ گاڑی ژیمبء َ کپیت، اے وئیل ءَ آئی ءِ مات بیران بیت ، چُکّ سکّ ٹپّی بنت ، حسین ءُ آئی ءِ لوگی ءِ دوئینانی پاد پْرشنت۔من جیڑ اِت کہ ہمک ماہ کوسٹل ہائی وے ءِ ہمے کشک ءَ سدانی ھساب ءَ وئیل بنت۔ ۲۰۰۲ ءَ بگر کہ تاں ھما روچ ءَ اے دگ جوڑ کنگ بُوت تہ روچ ءِ مروچی ہزارانی ھساب ءَ مردُم دگ ءِ وئیلانی سَوب ءَ بیران بُوتگ اَنت بلئے ترا اے سرجمیں دگ ءَ یک ایمبولینس یے گْواہ نہ کنت ءُ ننکہ ایمرجنسی ءِ ھاترءَ دگہ گِرءُ دارے۔
 ’’ ظفرؔ ظفر اے نیمگ ءَ بچار ھُدا ءِ قُدرتاں گُشئے سجّہیں کوھانی تْراشگ ءِ واستہ ادا یک وھدے کارجاھے بُوتگ ءُ مزنیں کاریگراں کار کُتگ…….اے چی اَنت اپو؟۔۔۔۔‘‘
 مئے دیما سئے کُہہ تَلار اَنچو رُستگ اِتنت گُشئے اہرام مصر فراعین مصر خافو، خوفو ءُ خفران ءِ مقبرہ انت۔بلئے اے سہیں تلار یک قدّ اِتنت ءُ گُشئے لِکّ پاد اوشتاتگ ءُ یکے ءِ ودار اِتنت۔کِشک پیچ ءُ تاب وران ات۔
 ’’ سیلانؔ آ، بُرزیں ٹُلّ ءَ گِندئے کہ گُشئے چہ دُور ءَ یک شہبانُکے دَرا بیت ؟‘‘
 ’’ ھؤ ھؤ کُجام ھمے کہ میانجین ءَ اِنت………….ھؤ واقعی پورا جنکے اوشتاتگ …..واللہ من پیسرا ھیال نہ کُت……اے کے ءَ آؤرتگ ءُ لِکّ پاد اوشتارینتگ اِدا؟‘‘
 ’’سیلان ؔ !اے کسّ ءَ ادا نیاؤرتگ ءُ نہ اوشتارینتگ…….. اے کہ چُوبتانی دْروشم ءَ اِدا مِکّ اَنت راجدپتر ھمے گُشیت کہ اے ۷۴۰ سال کُہن اَنت……ھمے کہ میانجین ءَ اوشتاتگ ایشی ءَ گُشنتPrincess of Hope بِزاں’’ اُمیتانی بانُک‘‘۔تو زان ئے اے نام کے ءَ پِر کُتگ؟‘‘
 ’’ اِنّا سرگ ھُشکیں بُھوسہ یے من چے زاناں…….ھاں ظفرؔ من کُجا زاناں؟‘‘
 ’’ تواُستادے ئے سیلان…………دگرانی دست ءِ ناہ ءَ پچ گرئے ءُ سکن دست ءَ دئے………. ھیر…2010؁ ءَ وھدے ہالی ووڈ ءِ تامُرانی زیبائیں اِزمکار انجلینا جولی وھدے ماں ھمے دَمگاں وتی تامُرے ءِ بولڈ سین یے ءِ ریکارڈ کنگ ءَ کئیت تہ ہمے اُمیتانی بانُک ءَ گِندیت گُڑا آ، ایشرا Princess of Hopeءِ نام ءَ داتنت‘‘۔
 ’’ پوہ …………….انجلینا جولی ہم ادا اتکگ……… مئے نالائقی ءَ بچار کہ ما اے مِکّیں تلار ایوک ءَ تلار ءُ سنگ ءُ ڈوک مار اِتگ اَنت ءُ کِمار نہ کُتگ اَنت۔بلئے یک جنکے چہ درمُلک ءَ اتکگ ءُ ایشرا نام ئے، بستگ ءُ شُتگ ۔۔۔۔۔ بِزاں انجلینا جولی ءَ ایشرا یاتگارے جوڑ کُت…………….انجلینا ما تئی احسان مندیں…………انجلینا جولی زندہ بات‘‘۔
 سیلان ؔ ءَ پُورا نعرہ یے جت۔ مردُمانی دِلگوش پدا مئے نیمگ ءَ ترّ اِت۔
 بس ءِ ڈرائیور ءَ ٹیپ ءِ توار بُرز تر کُت۔
 ’’ تو کہ درمُلک ءَ روئے مارا تئی یات کُشنت
 بے ترا سہتے نہ باں من اوں ترا مرچی گُشاں‘‘
 بس جُنزان اَت ءُ مِکّیں کوہ ءُ تلار گُشئے مارا سلامی دیان اِتنت ءُ چہ ما پشت کپان اِتنت۔
 من جیڑگ ءَ اتاں کہ اے تْراشتگیں کوہ ءُ سِنگ ءُ بُتانی دْروشم اَبرم ءِ دستکاری ءُ کاریگری اَنت یاکہ یک وھدے بنیادم ءَ ہم ادا زِندگْوازینتگ ءُ وتی وھد ءِ ٹیلینگ ءِ ھاتر ءَ گوں کوھانی سِنگاں لئیب کُتگ ءُ دستکاری ہم جوڑ کُتگ۔
 پدا من جیڑ اِت کہ فرھادؔ ءَ کہ وتی دوستدار شیرینؔ ءِ ھاتر ءَ چہ کوہ ءَ شِیر درکنگ ءَ لکّ ءِ کوھے بُرّ اِت…..ءُ راہ کُت….. بُوت کنت اے کوھانی تْراشگ ءُ سینگارگ ءَ یا وَ فرھادءِ سْیادءُ ھمراہ گون بُوتگ اَنت یا فرھادؔ ءِ وڑیں عاشقے…………….کہ آئی ءَ وتی دوستدار ءِ عکس ھمے سِنگانی سرا جوڑ کنگ لوٹ اتگ ءُ بُوت کنت آئی ءَ ھمے کوشست کُتگ کہ من وتی دوست ءِ دْروشم ءَ شرّ ءَ چہ شر تر جوڑ کُت بکناں ءُ ھمے شرّی ءِ کوشست ءَ آئی ءَ بازیں سِنگے تْراشتگ ءُ بُت جوڑ کُتگ انت ۔
 بس چو مار ءَ شیپ گِران اَت…..ظفرؔ ءُ سیلان ؔ وت ماں وت ءَ گپّ ءَ اِتاں………..منی چمّانی تہا گُشئے وابے ءَ مانشانتگ ات۔
 چمّ کہ پچ کُتنت ……..ما اورماڑہ ءَ سر بُوتگ اتیں۔
 گْواتے چہ زِر ءَ شیپ گران ات۔ چار پنچ بس ہوٹل ءِ دیم ءَ اوشتاتگ ات ۔۔۔۔ کوسٹل ہائی وے چہ ہوٹل ءِ دیما گْوزگ ءَ ات۔ہوٹل ءِ راستی نیمگ ءَ کسانیں مسیتے ءَ ات ءُ مسیت ءِ کش ءَ یک ٹینکی ءُ لہتے نل پہ مُساپرانی چمّ ءُ دست ءُ دزنماز ءِ ھاتر ءَ جنگ بُوتگ ات۔ٹینکی ءِ کش ءَ دو دْرچک رُستگ ات کہ گیمُرتگ اِتنت گُشئے ریک ءِ دلبند ءَ سوریں آپ ءَ پہ لاچاری ورگ ءَ اِتنت۔بلئے وتی زِندگ بُوھگ ءِ ثبوت ءَ دَیگ ءَ اِتنت۔
 اورماڑہ ءِ چارگ منی سکّ دل ءَ بُوتگ بلئے انگت ءَ اے واھگ پیلو نہ بُوتگ۔
 چہ دُور ءَ بُرزیں کوھے زاھر ات ظفرؔ ءَ من ءَ گُشت کہ چئیرمین دوست محمد ءَ گشتگ من اے کوہ ءِ سرا شُتگاں سکّ دیر اِنت ءُ اے کوہ مزن انت بلئے مرچاں نیوی ءَ اُرد کُتگ ءُ نِشتگ۔
 ’’ ھمیش اِنت بزاں اورماڑہ۔۔۔۔۔ بلئے بازار ءُ میتگ کُج انت ۔۔۔ ادا بس چیا اوشتات ، زاناں مردُم سُبارگ کننت۔۔۔‘‘
 ’’ ھؤ سیلان ؔ ! اے ہوٹلے۔۔۔۔اورماڑہ ھمیش اِنت…….بلئے بازار لہتے کلومیٹر دور اِنت ءُ زِر ءِ نیمگ ءَ اِنت……ترا دیم ءِ رند ءَاورماڑہ ءَ براں پیشداراں شرّ…….. سیلانؔ اورماڑہ ءِ باروا یونانؔ ءِ راجدپتری کتابانی تہا است اِنت ……..اے باز کُہن ءُ یاتگاریں دَمگے…..ادا ہم سکندراعظمؔ اتکگ گُشنت کہ نیرکس ءِ آپی لشکر وھدے ماں مکران ءِ نیمگ ءَ کئیت, گُڑا ھمدا کئیت ءُ لنگر کنت۔ ءُ سیلان ترا دگہ گپّے گُشاں یونانی راجدپتر ءِ تہا زان ئے اورماڑہ ءِ نام چی اِنت؟۔۔۔۔‘‘
 ’’اِناّ‘‘
 ’’باگیسارا (Bagisara)۔۔۔۔۔اے اورماڑہ ءِ نام بُوتگ اَنچو کہ من ترا گُشت ……وھدے ھمے آپی لشکر کہ کئیت تہ ہمدا اورماڑہ ءَ لنگر کنت۔ہمدا تیاب ءَ چہ کساس ھپت میل دُور سکندر ءِ لشکر یک میتگے گِندنت کہ آرا ’’ پاسیرا‘‘ ءِ نام اِش دات۔ادا سکندر ؔ ءَ وشّیں آپ ءِ شوھاز ءَ وتی لشکر ءَ بازیں چات یے جنگ پرمات ءُ آپ درگیتک….‘‘
 ’’ ھؤ ھاں بِزاں…………..‘‘
 سیلانؔ منی کش ءَ اوشتاتگ ات ءُ ظفرؔ گوں فون ءَ دلگوش ات کہ ادا موبائل ءِ سگنل کار ءَ اَت۔
 ما ہوٹل ءِ تہا شُتیں ……. مردُم پیسرا چہ تگردانی سرا نشتگ ءُ ورگ ورئگ ءَ اِتنتءُ کاؤنٹر ءِ دیما لینے لگّ ات پہ ٹوکن گرگ ءِ واستہ……..سْیہ تابیں مردے کاؤنٹر ءَ نشتگ ات ءُ مردُمانی زرّاں گِرگ ءُ دکل ءَ کنئگ اَت……..۔سیلانؔ ءَ کہ مرد دیست من زانت سیلانؔ وتی گپّ ءَ کنت ۔۔۔۔۔ ءُ من دیست گوں ظفرؔ ءَ گپّ ءَ اِنت۔
 ’’ ظفر چُشیں مردُم من ءَ ھچ دوست نہ بیت …………تو بچار چہ مہلوک ءَ زرّ اوں گِرگ ءَ اِنت بلئے دیم ءِ بچار چو جنوکین کائیگر ءَ اِنت………‘‘
 ما کہ تگردانی سرا نشتیں سیلان ءَ چہ چِلّی ئیں جگ ءَ لگُشتگ رنگیں لوٹو ءَ آپ مان کُت، سیلان ؔ لگّ اِت گوں نُرنڈگ ءَ…………
 ’’۔۔۔۔۔بلوچ انگت بیچارگ ترقی نہ کنت …………..دُنیا ماہ ءِ سرا شُتگ یار۔۔۔۔۔ یک زمانگے ما جھاؤ ءُ آواران ءِ راہ ءَ اتکگاں کؤر کہ گٹّ بُوتگ ۔۔۔۔ہمے وڑا بُوتگ انت ہوٹل…….. آپ بہر نہ بیت، چاہ بہر نہ بیت۔۔۔۔ اڈے ڈالے سد ءُ پنجاہ کلدار …… ‘‘
 ’’ زاناں ادا کمتر اِنت‘‘ ظفرؔ ءَ درّائینت.
 سیلانؔ ءَ پدا گپّ ءِ سر گِپت۔
 ’’ روچے باریں چینچو بس کئیت ۔۔۔۔باریں چینچو مردُم کئیت ءُ نان وارت ………انگت شرّیں آپ واری گلاسے ایر مہ بیت ۔۔۔۔۔پہ مساپرانی نندگ ءَ شرّیں جاگہے مہ بیت ۔۔۔۔۔۔۔۔۔ جنیادم وَگیشتر بزّگ بنت ادا وَ ۔۔۔۔۔۔‘‘
 سیلانؔ گپّ ءَ اَت۔
 ’’ سئے پیس بیار گوں‘‘
 ظفرءَ آرڈر دات۔
 ’’واجہ پیسر ا ٹوکن بگر……چو ورگ نہ رسیت۔۔۔۔۔ ٹوکن …..ٹوکن……ٹوکن
 ’’ پیس یے چینچو‘‘
 ’’ سئے سد ءُ بیست‘‘
 ’’60 کلدار‘‘
 شرّیں بیا زرّاں بزور برو وت ٹوکن بگر ورگ بیار ما دمبُرتگ‘‘
 ظفرؔ ءَ ہزار کلدار دات۔
 ’’ واجہ بیست کلدار دگہ بدئے…….سئے پیس اَنت ءُ یک آپے‘‘
 ’’ اِشّاں پہ زرّ ءَ چڑ کشّ اِتہ وَ‘‘
 ’’ تو وت ءَ جنائین ءُ مارا اوں جنائین ئے سیلانؔ‘‘۔ ظفر ءَ گُشت۔
 سیلانؔ ءَ پدا بِندات کُت۔
 ’’ روچے کہ بیست بس بئیت ءُ بداریت ۔۔۔۔۔ہر یک بسے ءَ پنجاہ مردُم وَ مان …..پنجاہ ءِ تہا بیست مردُم وَ نان وارت ۔۔۔۔بزاں روچے اگاں چارسد مردُم نان بوارت یک لکّ ءُ بیست ءُ ھشت ہزار اے مرد ایوک ءَ ورگ ءِ سرا کمائی کنت ۔۔۔۔۔بسکوٹ جوس ءُ بوتل ءَ بِلّ……….. اڑئے کاشیگ ءُ پلیٹ ءُ گلاساں بچار گُشئے زاناں اَنّوں چہ ھاکانی چیر در کُتگ انت۔۔۔ شُمارا کلام بہ جنت اڑئے۔۔۔ بلئے گپّے زان ئے اے ہوٹل والا طفرؔ ہچبر سیر نہ بنت‘‘
 ظفرؔ ءَ بچکند ات۔
 دمانے ءَ پد پہ ما سئے لِگ پیس آرگ بُوت۔
 سیلانؔ ءَ دست شُشت ءُ اتک ، اولی لُنکہ ئےِ کہ وارت مُورک ئےِ مُجینت۔
 ’’ شُمارا رَپل بجنت واللہ ۔۔۔۔۔۔۔ نہ گُشئے مُرگے گوشتے من ورگاھاں پُورا سِنگے جاھگاں ۔۔۔۔۔باریں مرتگیں کُکُڑے بُوتگ ‘‘۔
 من ہم لہتے لُنکہ وارت پہ نا دِلکشّی۔۔۔۔ءُ پاد اتکاں دست شُشت، وھدے واتر کُت گِنداں ظفرؔ ءُ سیلانؔؔ منی رند ءَ گون آں۔
 بلئے سیلان ؔ یکڈؤلا نُرنڈان اَت۔
 دمانے ءَ پد بس ءَ ھارن جنگ بِنا کُت ءُ ما پہ بس ءِ نیمگ ءَ رھادگ بُوتیں۔
 (روان اِنت)