تپتان دوت کنت
چه عھد و زمانگاں ،
 ھزار و سدیاں ساری
 چه بازیں پیڑیاں پیش
 نزاناں چه کدین و تا کد
 سُچیت جبین و
 دوت کنت تپتان .
 ” کاینت منءَ یات
 آ گپ و گالاں
 آ ماہ و سالاں”
تپتان ءِ دامنءَ سبزگ ات
 ھیرتانی تردّگ ات
 میش و بُز گلانی دودگ ات
 لوکانی دریپّگ ات
 ڈاچیانی دنزگ ات
 شیراش چه ماھگاں شنزگ ات
 ھینزکانی منتگ ات
 دوگ و سمبارءِ نوشگ ات .
“وش اتنت آ دور بلوچانی
 تاب دیگ ڈالشاھیں بروتانی
 ” چکگ و چکاسگ سگارانی”
مالدارانی لڈ و بوج ات
 جوپاگ و ھامین ات
 پیر و ورنا شاد ات
 بلوچ ڈیه آباد ات،
 کاینت من ءَ یات
 گشتگ جمالدینی آزات:
 ” آ گپّ و گالاں آ ماہ و سالاں
 پیش ءِ بلوچ انت رند چاکری انت
 ھر جا روانت آ ملک اش وتی انت
 ترسے ندارانت وت بادشاہ انت
 شپ روچ روانءَ منزل جنان ءَ”
 کاینت منءَ یات
 رنجاں بنت زیات
بلوچ ءِ پلّیں آبند ءَ ،
 مان رتک انت گوباز
 ٹگ و” موچڑیں” رپکباز
 جت اش جنگانی ساز
 ملک مئے کت اش آوار
 آدرہ برنجی کشار
 ماش گوں پرماشاں
 تنگھیں گله و ارزن
 ھیکی لپاشت انت۔
یلیں ورنا سرمچاریں
 راجی سردار کنگریں
 چو کڑبی ڈل ات انت
 تیگاں تیزیناں،
 ایرنشت انت تیرکوہ
 ڈوبر ءَ تپتان ءِ ۔
بلے بزان که،
 “چه ابد بیتگ تا ازل مانیت”
 تپتان نبیت ایرماد
 بلوچ ءِ ڈیل و بالاد
 نجنت جوکاں ۔
تپتان دوت کنت،
 آسگوار بیت په بدیگاں
 دری زورآور و شومّیں لدیگاں ۔
ندر پما روچ ءَ ،
 تپتان شور کنت
 مُچّاں ھور کنت
 درپشیت سھیل
 وتواجھی ءِ
 وت مستری ءِ ۔
تپتان دوت کنت
 تپتان دوت کنت
 ۔
 اپریل 2007
 اسماعیل امیری