بے وسی
سمل بلوچ
شپ ءِ نام وت تھاری اِنت ۔
بلے اے شپ پِیرو ءِ دل ءَ گیشتر تھار اَت
پمیشکا کہ اے سیمی شپ اَت آئی ءِ چُک ھمشام اِتنت ۔
آئی ءِ کسانیں بچک کہ یک ماھے اَت ئے ، مروچی دومی شپ اَت کہ آئی ءِ لاپ ءَ یک تِرمپے شِیر نہ شُتگ اَت ۔
آ اَنچو گریوگ ءَ اَت گُش ئے دردے ءَ گپتگ ۔
پِیرو وتی لوگ ءَ دِل لاپ ءَ وپتگ اَت ءُ چَم ءِ وتی لوگ ءِ دیم ئے روکیں چِراگ ءَ سَک اِتنت
آ سک گمیگ اَت کہ چے بہ کن آں ؟
یک نیمگ ءَ پیرو ءَ چُک ءِ گریوگاں تکانسُر کتگ اَت ءُ دومی نیمگ ءَ بے روزگاری ءَ ، آئی ءَ بازیں کارجاھے ءِ در ٹُک اِتگ اَت بلے نا ھِچ بوتگ اَت ۔
پیرو ءَ اینگو آنگو چار اِت ءُ وتی دیم گوں مریم ءَ کُت ءُ گشت ، جَن ئے پادا چُک ءَ میچین مُرت پہ گریوگ !
مریم ءَ پیرو چار اِت ءُ اَرسے در آتک اَنت ءُ بے توار بوت ،
جَن ئے مریم تو نہ اِشکُت ؟ من ترا گُشت چُک ءَ میچیں گریوگ ءَ اِنت ۔
مریم ءَ یک نگاھے پیرو چار اِت ءُ گُشت ، سے روچ اِنت کہ منی لاپ ءَ دپار ءِ نان نہ شتگ گُڑا شِیر چہ کجا کیت ؟
اے جَبانی چُنشگ ءَ آ سوکی اِنت بلے ھِچ اِش کہ مان نیست !
پیرو ءَ مارگی دروشمے ءَ مریم چار اِت ءُ بے توار بوت ، پد ءَ چمے گوں چراگ ءَ سَک کُت اَنت ، آ اَنچو چراگ ءَ چارگ ءَ اَت گُش ئے آئی نان ءِ در چراگ ءَ بند کُتگ اَت !
پیرو گوں نمبیگیں چماں پاد آتک ، وتی ھمساھگ کریم داد ءِ لوگ ءِ نیمگ ءَ راھادگ بوت ،
چوناھا آئی ھمساھگاناں شاباش اَت مدام کہ مریم شُتگ اَت آیاں مریم ءِ چارگ کُتگ اَت بلے دْرستیں روچ ءَ کے دگر ءِ بوج ءَ سر ءَ کُت کنت !
کریم داد او کریم داد !! پیرو کریم داد ءِ کمپان ءِ در ءِ دپ ءَ اوشتاتگ ءُ توار کنگ اَت ، چُشکہ شامانی وھد اَت ءُ موسم ھم وش اَت ناکہ سرد اَت ءُ نا گرم ۔
پمیشکا کریم داد گوں چُکاں گِس دیم ءَ نشتگ اَت ءُ آئی توار ءَ گوں کریم داد پاد آتک ءُ پسو دات ئے پیداک آں ۔
آئی رسگ ءَ ھور پیرو ءَ آئی دست گپت اَنت ءُ گُشگ ءَ لَگ اِت ، واجہ من دراھیں کارجاھاں شُتگوں کَس ءَ من ءَ کار ءَ نہ داشتگ ءُ دُکان والاھاں وام دیگ ھم بند کُتگ کہ تو بے کارے ءِ !
منی چُک گُژن ءَ دلاپ اَنت شپی سیمی شپ اِنت ھمشام اَنت ، اگاں سرتکگیں نان ھست بہ دے ، اگاں نیست دنزے آرت بہ دے اللہ ترا سبز ءُ آباد کنت ۔
پیرو ءِ توار ءَ گُش ئے آزمان جُمبگ ءَ اَت ۔
ما مھلہ نان وارتگ نان ن