پری رنگ انت دل ءِ همرنگ پری رنگ
بــیـا زور آوری گــــوں ما مه کن جنگ
بیا بـُـرتگ دل اوں تئی شـَتکیں بالاد
براه ءَ زانت تئیگ ءَ کــَدر و هم سـَنگ
جهان ءِ دوستیاں چه دوستتر انت ساه
دوسد ساه ندر به بنت مهرانی په ننگ
تو دگنیای ءِ گلیں شهد ئے و وشـٌــی
بهشت ءِ هم براه ئے تو و هم رنگ
مه بات انت هچ جهان بے لـُـڈ و ٹهل تئی
چو هر دو زند و زیب بے تو بَـیَنْت لـَنگ
بــیـــا زنـــــــد ءِ پَری وابانی وشــی
بیا زنــــد زیمری گالاں به کن تـَـــنگ
مراداں په ترا ســد سال به بنت ٹــهل
بیا ” تهل ” ءِ پروش تو هم گــَـم ءِ وَنگ
1996 ءِ آپریل
مهر ءِ ربالو ءِ سـَـکٌ ءَ ، په کسے درد نه بیت
روشنیں آس براتاں ، وا کــَدیں سرد نه بیت
جی هما شاهاں که هر وهد وتی سما ءَ گولنت
کمجرات هچ وهـــد په راج ءَ ،وا شَه مرد نه بیت
رَهگوَزیں وهد ،وا عمر انت سـِد ایت چه ما بیلاں
وهد ءِ الماس هـَز ایت و ، کـَدیں واگرد نه بیت
دیر و دیر گندیں بیل انت ، سـَد بانز ءِ مـَٹ انت
زپتیں الماس په زرابے ، چو که دازرد ءَ نـه بیت
” تهل ” و بد تامیں شگان انت ، په بلوچاں دَپـتر
هون برات ءِ ، وَا تئی دَؤر ءَ ، کدیں وَرد نه بیت
ما وا زندآپ ءَ چه رَکـــاں ، کــیـــگدانی تنگتگ
بل که ملا واجه هدر ءَ ، نشتگ چمداری کتگ
بیدهیں روچاں شموشتگ دپتر و گواهاں تماں
زند سرانی یات و راهاں ، هــر وهد ڈیوا بالتگ
سوچن ءِ زانت ءَ مه چَکـٌاس،ماں ڈگار ءَ چو کمیر
هر کسءِ آپے و سَنگے ، دَؤر ءِ سـُد گام ءَ شتگ
بـَرٌ گل ءِ نام انت و مهر هم ،کوهیں زند ءِ سرسراں
یکے بودینیت دل ءَ را ، یـــکے ساه ءَ چـــوپتگ
زیب و رنگ ءِ ٹـَهل کجا و تو کجا ســَـوْلیں پری
مئی سریں گـُوَمزی گو بچکند،مهپراں که شنگتگ
داب بهارانی که رُستگ ، نوهلیں پـُـل آسمی
بهت و شررنگی گـُوَشئے که ، کلکشان نزهند کتگ
جی گلیں شر رنگ ءِ دروشم ، بودئی بکشاتگ دل َء
هم زبادئی نام داتگ ، هم سمین چه بو چتگ
“تهل” و ڈکال هر دوئیناں،چون په نیزگاری گـَل انت
گلزمین مهرانی برکت ، که هر بهار ءَ پوشتگ
کریم بلوچ _تهل