کسانکیں آزمانک ۔
سبز ءُ سھریں بتی
من گوں وتی لھتیں تربتی سنگت ءَ کہ اسلام آباد ءَ گومن ھور وانگابوتگ ات انت
پسنی ءِ تاب ءِ سئیل ءَ درتکیں
یک کماشیں مردے تیاب ءِ دپ ءَ نشتگ ات
گوں پُرشتگیں چماں ھنچو دریاھ ءَ چارگایت کہ گوشے
مُھرگے شوھاز کنگا یت
ناکو تو چے چارگاَئِے ؟
من سلام ءَ چہ رند جست کت
جی ورناھاں من وتی ورنائ ھمے دریاھ ءِ تھا گوازینتگ
وتی گوستگیں روچ ءُ شپاں شوھاز کنگایاں,
شر ناکو تو بے علمی ءِ دور ءَ وتی عمر ءِ مستریں بھر گوازینتگ
ما علم ءِ دور ءَ گوازینگائیں
نوں تو مارا بگوش
علم ءُ بے علمی ءَ پسنی ءِ تھا کم ءُ گیشی تو چے گندگائِے ؟
من پہ تژن گوشت کہ ناکو ھّسدی بہ بی گیش راستی زاھر بکنت””
جی ورناھاں ھاسیں کم ءُ گیشی من گندگا نیاں بس ھمے زاھرانت
کہ منی بے علمی ءِ دور ءَ زرین ءُ ھپتلارانی سرا بتی روک بوتگ انت
شمئِے علمی دور ءَ جے ٹی ءِ سبز ءُ سھریں بتی ھم روک نہ بنت
منی بے علمی ءِ دور ءَ شنزانی ءِ ڈاک ءَ سڈکی نوکراں سھب ءِ ھشت ءَ دانکہ بیگہ ءِ پنچ ءَ کار کتگ ,
شمئِے علمی دور ءَ بیانڈار ءِ کارگس ءِ دپ ھم
سلامتیں ٹکٹرے گندگ نہ بی
ناکو ءَ پہ ریش کند گوشت۔
شر ناکو گڈاں تئ ھساب ءَ علم ھرابیں چیزے ماپدا علم ءَ یل بہ کنیں پہ بے علمی ءَ بہ روئیں ؟
من پہ ھیرانی اندازے گوشت
نانانانا ورناھاں من نہ گوشاں کہ علم ھراب انت
بلے مئِے بے علمی چو تچکیں ھشت ءُ ھاک ءِ لوگ ءَ بوتگ سد سال عمرے کُتگ
شمئِے علم چو بلاکی لوگ ءَ انت چاریں کوناھاں سیم{سریا} مان کنگ بوتگ،
بلے جندے کہ چوٹ انت
دو سال ءِ تھا ھم کپت ءَ کنت
ڈولی بیگ