بــُـرز بـالاد و دروشـــم اِت دلـکــش
شاه پــریانی ، هُـــور تـوئے مَه وَش
بـیــا بـنـنـد سَهتے تو کـش و کوش ءَ
مـئـی زهــیــرانی تُــنّ ءَ کوپـے چَش
بیا به گند مئے دل چون زهیر برتگ
درشتگ هم چونی ما را دَؤر ءِ هَـش
تو مدام چماں ، مــاں بــراه بات ئے
ماں دلاں مَهکان ، و سمین یک کش
تو درین ءِ رنگ ، ٹهل بکن هر داب
تاب دلاں تو دئے ،زیمران وَش وَش
داں زمانگ هست،هست وتو بات ئے
تو بهاراں چــو، شهد و بئے سَرکش
گـں زمانگ تهل ، چه ترا دُور بات
زیند پتو کندوک ، واهگ ات چو بش
کریم بلوچ _ تــَـهـــل
کوش : kosh: کــُـٹ .
کوش : kosh : سمین . گرماگ ءِ سارتیں نرم گوات . کوش ءِ کشئگ .
کوش : kosh : کــُـشـئـگ . کشت و کوش .
کــُوشّ : kuoosh :مَچ ءِ گرگ ( که ورگ بیت ).
کــُوشّ : kuoosh: اسپیت و وش رنگ . ( ورگی کــُوشّ ءِ داب ءَ ) .
کــَـؤش : kawsh : پازوار .