*ھماھانی نام ءَ کہ پہ وتن نمیران اَنت*
ما گوں درداں مساپر جَلاں بیتگیں
شپ تھار اَت پہ اوستے بَلاں بیتگیں
نوبت ءِ دل گُشۓ تیرے ءَ سُپتگ اَت
تیوگیں اھد اندوھاں ماں رُپتگ اَت
سُھب ءِ زیبائیں بیرک کہ سر جھل اِت اَنت
بینگیں بیگہ ءِ رکّ ہم تھل اِت اَنت
گْوات ءَ پیتکگ زِرے مچکدگ رُپتگ اَنت
مُرگاں بس موسمانی گِلگ رُپتگ اَنت
دَور نہ دات تُنّ وتی ھچ شَند ءِ سرا
کَوش ءَ شیزارِتگ آپ بند ءِ سرا
زندگی چو کہ تَوک ءَ نہ کُت ما گْورا
روچ چہ ھون ءِ دریا ءَ کَشّ ایت سرا
سی اِتگ وھد امروز ءِ دل نیم بیت
ماہ جونانی کوہ ءَ چہ اندیم بیت
زندگی ءِ ابیتکیں نگاھاں مہ چار
کس نئیت اِنت اے ویرانیں راھاں مہ چار
نوکیں چاڑے ءُ کیپ یے ملارےبہ بیت
گلزمین ءَ گوں قول ءُ کرارے بہ بیت
زند ءِ بانور ءِ زھیراں مِرگ لازم اِنت
سنگتاں ہَے کن اِت سرگرگ لازم اِنت
گوں تئی زیبائی ءِ تْرانگاں سرگِریں
اَئے وتن روچےپتّو ما سد بر مِریں
*منیر مومن*
گوں بشیر شوھاز ءِ منہ واری ءَ