آزمانک: ھما کوٹی
آزمانکار: فاروق سرور
پشتو زُبان ءَ نِبشتہ ءُ چَہ پشتو ءَ اردو ءَ رَجانک کنوک: فاروق سرور
بلوچی رَجانکار: وحید واحد
۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
میان اُستمانی لبزانک ءِ رَجانک
آزمانک نمبر: 17
۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
اِے کوٹی ءِ ھال چے بیت، اِے تباہ بیت، ایشی ءِ دَر اوں پَچ اِنت، دَریگ ءُ روشندان ھم۔ اِد ءَ وَ ھر وھد ھاک کیت اِنت۔ اِد ءَ دُنیا ءِ دَنز و ھاک یکجاہ بیگ ءَ اَنت۔ اِے کوٹی وَ گَند و گَسڑ ءِ بُنگاہ جوڑ بیئگ ءَ اِنت۔ اِے چِدو دیم لُڑیت ءُ کپ ایت وھدیکہ ایشی ءَ را تباہ بیگی نہ اِنت۔
کوئل دیم ءِ دْرچک ءِ یک شاھے ءِ سر ءَ نِندوک دَم پہ ساھت اِے گپّاناں جیڑگ ءَ بیت۔ آئی ءِ دیم ءَ تَھنا لھتے جُستی نِشان اِیر بیت ءُ اِے آئی ءِ ھِچ وڑا پَھم ءَ نئیت کہ آ چون اِے کوٹی ءَ را چَہ تباھی ءَ رکّینت کنت؟
کوٹی روچ پہ روچ تباہ بیان اِنت، گَند و گَسڑ ءِ اَمبارے جوڑ بیان اِنت ءُ نی وَ آئی ءِ رنگ ءُ دُروشم ھم آ پشت نہ کپتگ کہ پیسر ءَ بیتگ۔
کوئل ھردیں اِے تباہ بیوکیں کوٹی ءَ را کہ گِند ایت آ بیچاڑ بیت ءُ پد ءَ آئی ءِ اِے بیچاڑی نااُمیتی ءِ تہ ءَ بدل بیت۔
اِے کوٹی چُشیں ویرانگیں کوھے ءِ سر ءَ ھم جوڑ کنئگ نہ بیتگ، اِے یک تچّوکیں کئورے ءِ کَش ءَ سوریں گُلابانی کِرّ ءَ جوڑ کنئگ بیتگ کہ آ مُدام وتی وشبوھاناں شِنگ ءُ تالان کن اَنت۔ ءُ آئی ءِ چَپ ءُ چاگِرد ءَ اوشتوکیں سبز سبزیں دْرچک ھر وھد سئوت ھم جَن اَنت، بَلے ایشاں ابید ھم آ کوٹی ءِ ھالت روچ پہ روچ ھراب تِر بیان اِنت۔
پد ءَ دْرچک ءِ شاہ ءِ سر ءِ نِشتگیں کوئل سئوت جنئگ ءَ لگ اِت۔ آئی ءِ ھر گْوشتگیں سئوت چَہ دومیگ ءَ جُتا اِنت۔ پد ءَ دْرائیں شْوانگ اِد ءَ یکجاہ بیئگ شُرو کن اَنت۔ آ بُلبُل ءِ دَرد ءُ رَنج ءَ چَکّاریں سئوتاں ھم سرپد بنت ءُ کوئل ءِ زُبان ءَ ھم۔
آ جُست کن اَنت کہ اِے سئوت پرچا چَہ یکے دومیگ ءَ جُتا اَنت ءُ تو اِے چون دَربُرتگ اَنت؟
بُلبُل آیاں گْوش اِت کہ اِے کوٹی یک شائِرے ءِ بیتگ کہ آئی ءَ سکّیں جْوانیں شائِری کُتگ ءُ ھر رو اِے کئور ءَ را وتی ڈؤلدار ءُ جْوانیں شئیر ئِے ھم گوشدارینتگ اَنت۔ بَلے پد ءَ آئی ءِ اِے کوٹی تباہ بیت وھدے آئی ءَ ءُ آئی ءِ دوستدار ءَ را لھتے رَسم ءُ رؤاجانی نام ءِ سر ءَ کُشئگ بیت۔ شائِر ءِ اِے کوٹی ءَ را بائِد اِنت کہ چَہ تباھی ءُ بربادی ءَ رکّینگ بہ بیت۔
نی آ کوٹی یک ساز ءُ زیملی جاگہ یے ءِ تہ ءَ بدل بیت۔ شْوانگ اِے سئوتاناں میتگ ءِ وانِندگ ءُ زانِندگیں ورناھاناں گوشدارائین اَنت۔ آ اِے شوکیں شائِری ءَ را یک کتابے ءِ سورت ءَ ٹَھین اَنت ءُ یکجاہ کن اَنت۔
ھمے ساز ءُ زیمل جاہ ءِ تہ ءَ نی شائِری ءِ ھم ءَ کتاب ھست اِنت، ءُ ھر کس کہ اود ءَ کیت، ھر کَس کہ اِے کتاب ءَ وان اِت، آ اِے بے نامیں شائِر ءِ ڈؤلدار ءُ بُرز ءُ بُلندیں شائِری کتاب ءَ چُک اِت ءُ دِل ءَ دار اِت۔
نی اِے کوٹی ءُ ساز ءُ زیمل جاہ یک بے نامیں شائِرے ءِ نام ءَ نَدر ءُ نامینگ بیتگ اَنت ءُ سَمبالگ بنت، وھدے سبز سبزیں دْرچکانی دُنیا ءِ تہ ءَ من اِے وھد ءَ ھم مُرگے آں بال کنئگ ءَ آں۔ من مرچی ھم ھمے جیڑگ ءَ آں کہ ما دُگنیا ءِ تہ ءِ سرجمیں تباہ ءُ ویرانگیں کوٹیاناں تَھنا شائِری ءِ وسیلہ ءَ رکّینت کن ایں۔