جیرگ در
 گالبندیءِجیڑہ
من وتی کسانیں لبزانکی ساتءُ سیم ءَیک چیزے گوں جہلانکیءَدیستگءُماراتگ کہ
 کجام یک نبشتہ کارءُ لیکہ ساچ یے اگں نوکیں چیزے دیما بیاریت،گرایکءُدوءَقبول کنگ نہ بیت۔قبول کنگ وتی جاہءَبازمردم وا آئیءِسرا توازہءُچیوہ ہم کنت۔
 وہدے ماں دنیاءَبنداتیءَ نبشتہ کاریءِازم دیما آرگ بوت گرا آزمانگءِ کہدا آں اے گشت ءُآ رد کت کہ اے نوکیں چیز مئے دودمانءِ دژمن انتءُ ورناہاں اخلاقی مجرم جوڑ کنت۔بلئے مرچی ہمے نبشتہ کنگءِ ازم ءَ دنیا کجا داں کجا سر کتگ۔گالبندی جیرہءَ ہم مردمانی نہ منّگءِ ہمے شون دیما اتکگ کہ اے گوں لیکہ ءَماناہی دپ نہ وارت۔اے جہت ءَمنا ناگمانءِ داتگیں یک درورے دیما آہگءَانت کہ آئیءَگشتگ کہ دانچوپ بزاں (دان٭چوپ) ۔دان چوپوک،بلئے مرچاں آئیءِ تہا مسالہ ہم چوپگ
 بوہگءَانت۔سبزیں گہنیچ،مرچ،سیرکءُ ادرکءُدگہ بازیں چیز ہم چوپگ بوہگءَانت۔پیشءِ زمانگءَدانچوپءَ پہ چکانی سُنّت کنگءَ کُرسیءِ ہم کار کتگ۔
بلئے نام یے انگہ دانچوپ اِنت۔
 گشگءِ مول ایش انت کہ یک چیزے کہ یکبرے نام کپتءُزبانءِ تبءَ قبول کت،گرا
 پدا جاکءُباک یے پشت نہ کپیت۔ نوں باید ہمے مردم بہ گش انت کہ ایشیءِنام بدل کنگ بہ بیت ۔پرچاکہ مرچاں ایشیءِ تہا کس دان چوپگءَنہ انت۔
 انوں ماں دنیاءِ ہرچ کُنڈءَ کہ سائنس کانفرنس بنت،آ انگریزی زبانءَبنتءُ گالبند
 ہمانگریزیءِ زورگ بنت۔وہدے”بلیک ہول“ءِ گالبند ٹہینگ بوت گرا یکےءَآ ماں فرانسیسی زبان ءَ رجانک کت۔تہ آ سُبک ءُ بدیں گمانءَدئیگءَ ات،پمشکہ داں بازیں سالاں آ ماں فرانس ءَ قبول کنگ نہ بوت۔انوں اگں ماہم ایشیءَ ”نگیٹیوسنس“ءَ بزوریں مئے کرا ہم بزانت یے چپ درکئیت۔بلئے قبول کنگ بوتگ۔
 لہتیں انچیں گالبند است انت کہ آ زبانءِ نفسیاتءَگوں دپ نہ کپ انت۔ سالءُ کرنانی گوزگءَ ابیدہم آہانی جیڑہ برجاہ مان انت۔چشیں جیڑہءِ برجاہ مانگ پہ زبانءُ لبزانکءَ شریں پال یے نہ انت۔گہتر ہمیش انت کہ چشیں جیڑہ ”ہلاس“کنگ بہ بنتءُ ہما گالبندانی جند زورگ بہ بنت۔چش کہ ناگمانءَ ”کتابءُوانگی“ءِ درور داتگ۔کتابءَوتی جاہ گپتگ۔نوں ہرچ وڑ بہ کن ئےآگارءُبیگواہ بوت نہ کنت۔اگں ما ایشانی درکنگءَبہ کپیں گرا مئے زبان سک وار بیت۔ دومی نیمگا وانگی انت کہ اینچو وہدءِ گوزگءَابید ہم زورگءُ نہ زورگءِدرنیام ءَانت۔
 برزءَمن ”ہلاس“ءِگال کارمرز کتگ کہ چہ عربیءِ”خلاص“ءَ انت۔بلئے گوں تو انچو ھوار کپتگ۔کہ تو گمان ہم کت نہ کنئےکہ درآمد گال یے۔پرچاکہ تئی زبانءِ تبءَقبول کتگ۔کسءَپہ زورءُ سر تئی سرا نہ مُشتگ۔زبانءَ بِل کہ ابرمی جہتءَ وتی راہءَوت گشین ایت۔
 چشیں جیڑہ دنیاءِ درستیں زبانانی تہا است انت۔ایوکءَ بلوچی نہ انت۔بلئے چوش کہ مارا آدگہ زبانانی بابتءَزانتءُسرپدی نیست انت۔پمشکہ ما پہ اے جیڑہاں گیشواری راہ یے شوہازگ ءِ بدلءَ آہاں گوں سکیں ترس ناکیں چم یے ءَچارگءَایں۔
 اصغر زہیر