(تژنءُبچکند,,دوشی نوداں شِنزاِتگ، محمدبیگ)
سال 1961میلادی ءَ من ، شیرومری،مرادساحر، لعل بخش رند، اکبربازکزئی، عبدالرسول نظامانی ءُ ایدگہ سنگت، علاقائی زبانانی کانفرنسءَبھر زورگءَرند، ٹرین ءَ سوار لاہور ءَ چہ دیم پہ کراچی واترکنگ اتیں-شپ بے وھداَت ءُ منی کُلیں سنگت وتی وتی ھنداں یاوَکو چنڈگءَ اتاں یاگڑا بےسُدّ واب اتاں-بلے منءَ نہ زاناں چیءَ واب نہ آھگءَاَت- ٹرین انگت ماں پنجابءِحدّ ءُ سیماں تچگ ءَ ات-گرماگی شپےات پمیشکا من وتی بےتاھیری ءُ بےوابیءَ پروش دیگءِھاترءَ شُت وتی ڈبہءِ درپچ کتءُھمودءَ مِکّ بوتاں-منءَ بوسکی جامگے گور ءَات کہ آئیءِ سرءَسارتیں گوات یک وشیں کیفےودی کنگءَات-کیفءُخمار ءِ ھمے جاورءَاناگہ من گوں ٹرینءِ پرّگانی رِدھم ءُ تال ءَ لتا منگیشکر ءِ اے فلمی سوت الحان کنگ بنا کت :
لاگے نا مورا جیا، سجنا نہیں آئے، لاگے نا مورا جیا،،
من ٹرینءَچہ ڈن تچوکیں ساھگاں سئیل کناں، سوتءَ الحان کناں ءُ سارتیں گواتءِ لذّتاں چشاں نہ زاناں تاں چُنت وھدوتی ڈبہ ءِ دپءَ لِکّ پاد اوشتاتگ اتاں-برےبرے کیفانی ھمےدرگتءَگُش ئےزانا نودے ءَ ھم شنز انت، کہ آئیءِ پُرکیفیں شنزانءَمنی دیم ءُ بدن گیشتر سارت کت انت-بلےآخر وھدے شپ سک بےوھدبوت، نوداں ھم گش ئےتم کتءُمنی بالاد ھم ژندبوت تہ من ڈبہءِدر ڈک اتءُاتک وتی ھندءَ نزکّرّ اتاں-ءُ دمانےءَرندواب کپتاں-واب گنداں گش ئےمن چار رائی یےءَ اوشتاتگاں ءُ میتگءِ گونڈواں منءَرا چاگردکتگ ءُ منی سرءَکندگءَ انت-گونڈانی ھمےناھودگی ءَ چہ من سک بے چاڑءۃبے گوم بیگءَاتاں- من وس کت کہ ناشریں گونڈو من ءَ وئیل بہ کن اَنت ءُ مپت ھدائیں جاک سلواتءَبندبہ کن اَنت، بلےھمکہ من ھکّل کت اَنت، ھمکہ آیاں گیشتر کنداِت- آخرھمے کش چیلّءَمن بُست کتءُآگاہ بیتاں-نوں کہ من شری ءَ چم لتارت ءُ چارت تہ گنداں منی سنگت من ءَ چارگ ءُ کندگ ءَ اَنت-من آیانی ھمے بےپکاریں کندگ ءَ چہ کمےزھر گتاں ءُ جستوں کت کہ آ پرچیءَمنی سرءَکندگ ءَ اَنت- آیاں چہ یکےءَدرّائینت کہ ابّا زھرمہ گِر-پیسرءَوتی دیمءُ جامگءَبچارگڑا تراوت سما کپیت کہ ما پرچی ءَ کندگ ءَ ایں-ءُ وھدے من وتی گور ءِ بوسکی جامگ چارت تہ گنداں ھمےپاک ءُ پلگاریں جامگ گوں پانءِ گجاں انچو شِرّءُرُزوائنت گش ئےزانا کسےءَپان وارتگ ءُ پہ گیگءُگور منی جامگءِسرءَ گلکاری کتگ-
یک برےوَ من ھُشک ھیران بوتاں کہ اےچتوربوتگ، بلے اناگہ منءَدوشی ایں نودانی شنزگ گیراتک-نوں من زانت کہ ھماکیف آوریں آپی درنز کہ من آیانءَ بھشتی نودانی شنزگ زانتگ ات ءُ وتی دیمءُ بوسکی جامگ ءِ سرءَ زُرتگ ات، آ اصلءَپان ءِ گجّ ات انت کہ مئےڈبہ ءَ چہ ساری تر ءِ ڈبہ یے ءَ نندوکیں شومّیں پان وارےءَدم پہ ساعت پورت کتگ ات انت-
نوں اے ھبر ءَ کم گیش چلّ سال بیت، بلے سِدک باورکن ات کہ انگت ھم وھدے من لتا جی ءِ ھمے “لاگے نا مورا جیا،، ءَ اشکناں تہ من ءَ ھما شپ ءِ نودانی شنزگ یادکئیت ءُ انچو مارگ بیت گش ئے زانا دوشی ایں ھبرے!
پَہ باسک ءَ دیم ءَ یاروک : طارق پیشوکانی