شہیـــــد مُدیم میراس ءِ نامـــــ ءَ “
زندگی چینچو گران اِنت بلوچءِ سرا
تو گوں بہشتی زبانءَ
مدام گؤشتگ اَت،
آجوئی چو قرآن ءَ تو دربرتگ اَت،
آجوئی تو چو پاگءَ سرا بستگ اَت،
وپتگ اَت
نشتگ اَت
یا کـــــہ اوشتاتگ اَت
توپکے لنککاں گوں تئی بستگ اَت
جیڑگاں منزلے کورءِ نوک آپ ءَ چو
تئی تتکگ اَت،
دیدگاں تئی انار آپیں واب وپتگ اَت،
زندگی پہ سرئے جہلی چُنتءَ گوز ایت
کئے پہ چم جهلی چمداری زندگ بہ بیت
کئے بہ سگ ایت وتی ماتءِ بے ننگیءَ
کئے وتی گهارءِ ایسکارگاں دیست بہ کنت
کئے ماں سهب بیگہ ءُ شپ جنازه بہ دنت
کبر آباد بہ کنت،
اے پتءِ لاش انت تئی
چمے پِر نیست بلئے،
جون اے برات ئیگ انت تئی
پادے پر نیست بلئے،
اینچو لاش
اینچو جون،
لوگ ءُ جاه، ڈن ڈگار ، کوه اگار
پٹ ءُ میدان کُل کبر، کبر،
اینچو کبر،
پنچیں لنکک وا هجبر بروبر نہ بنت
کُل وا روباه نہ بنت
هرکس ءَ را لگوری پہ وت شات نہ بیت،
تو چماهاں چہ یکے کہ مزاری مڑنت
تو مزارءِ وڑا اُرش کُت
باز پروشت دات چگل
شِر ءُ مُردار کت
گُڈی ءَ داد شہیدیءِ زرت پہ وتا
دپتراں ایر کت نام زمین زادگیءِ وتی
گیدی ءَ دات پیگام
پہ زمینءَ شهیدی کجام وش بهتءِ
بهتءَ بہ بیت
من آ بهتاوراں،
من آ بهتاوراں کہ سر ڈگارءِ وتی بهر دات
من شتاں،
من پہ بچکند شتاں……،
“حبـــــیبہ پیرجان “