چہ” نوکاپ لبزانکی مجلس“ فقیر کالونی کراچی ءِ نیمگ ءَبانُک ھانی بلوچ ءِ کتاب ”زِند ءِ آدینک“ءِ دیمدرائی مراگش
 —————- اِسحاق خاموشؔ
 مرچی یکشمبے ، 22 اپریل 2018 ءَ چہ ”نوکاپ لبزانکی مجلس“فقیر کالونی کراچی ءِ نیمگ ءَ بانُک ھانی بلوچ ءِ کتاب ”زِندءِ آدینک“ئِ دیمدرائی مراگشے برجم دارگ بُوت۔
 گُشتانکی بہر ءِ پاگواجہ گَل ءِ کارمستر اختر قاضیؔ اَت ءُ ھاسیں مہمان بلوچی زُٗبان جْوانیں آزمانک کار، پٹّ ءُ پولکار ءُ شاعر شرف شادؔ،بانُک زاہدہ رئیس راجیؔ، حنیف دِلمرادؔ، بانُک ھانی بلوچ ءُ بانُک کِرن امیرؔ اِتنت، وھدیکہ جارچینی ءِ ڈُبّہ شہزاد ہمراز ؔ ءَ گون اَت۔
 بانُک کِرن حمیدؔ ءَ وتی تْران ءِ تہا گُشت کہ ھانی بلوچ ءِ کتاب ”زِند ءِ آدینک“زالبول ءِ اَندری مارِشتانی درانگازی ءَ کنت۔آئی ءَ گُشت کہ ھانی بلوچ ءَ نبشتانک نویسگ ءِ ھواری ءَ آزمانک نبشتہ کنگ ءِ ہم جْوانیں جُہدے کُتگ۔ھانی بلوچ ءِ راستی آئی ءِ کتاب ”زِند ءِ آدینک“ ءِ تہا سَہرا ءُ پدّر اِنت۔
 بانُک زاہدہ رئیس راجیؔ ءَ مراگش ءِ دیما تْران کنان ءَ گُشت کہ بلوچی لبزانک ءِ نوکیں دؤر ءِ تہا لہتے زالبولیں نبشتہ کارانی نام گندگ ءَ کاینت بلئے پدا وھد ءِ مُجاں اَندیم بنت۔بلئے بانُل دشتیاری ہما نام اِنت کہ تاں زِند ءِ گُڈّی ساھتاں گوں بلوچی زُبان ءُ لبزانک ءَ ھمگْرنچ اَت ءُ پدا گوھر ملک ؔ ءَ اوں یکشل ءَنبشتہ کُت ءُ ماں نوکیں عہد ءَ بلوچی لبزانک ءِ تہا ھانی بلوچ ءِ نام جْوانیں گیشی یے۔ھانی بلوچ ءِ ”زِندءِ آدینک“ پہ زالبولاں جْوانیں دِلبڈّی ءُ سِکینے۔
 زاہدہ رئیس راجی ءَ گُشت کہ ھانی بلوچ ءِ کتاب ءِ بُنگپّ ءُ سرھال باز شاھگان اَنت ءُ مردُم ئَ جیڑگ پرما اَنت۔ھانی بلوچ ءِ گچین کُتگیں سرھال جنین آدم ءِ چپّ ءُ چاگرد ءَ ترّ اَنت۔زاہدہ ءَ گُشت کہ اُمّیت کشّگ بیت کہ پہ باندات ءِ روچاں ھانی بلوچ پہ بلوچی زُبان ءُ لبزانک ءَ رُژنائیں نامے درکاریت۔
 حنیف دِلمُرادؔ ءَ وتی تْران ءِ تہا گُشت کہ منی ھیال ءَ ھانی بلوچ زِند ءِ چراگ ءِ بلینگ ءَ سوبمند بُوتگ۔ھانی بلوچ ءِ کتاب قلم ءِ اَرزِشت ءِ گواھی ءَ دنت۔اے کتاب مردُم ءَ ٹوھینگ ءُ پِگر جنگ ئَ مردُم ءَ کڈّن کنت۔” زِند ءِ آدینک“ چہ گِلگ ءَ سرّیچ اِنت۔ھانی بلوچ ءَ انچیں نازُرکیں سرھال دست جتگ اَنت کہ چِد ءُ پیسر کسے ءَ اے رِد ءَ نبشتہ کنگ دُوریں گپّے ، جیڑگ ءَ ہم تُرس اِتگ۔ھانی ءِ کتاب ءِ تہا جاک ءُ جیڑہ زالبول ءُ مردین آدم ءِ میان ئَ جیڑہ نہ اِنت ۔۔ اے پِگر ءِ ٹوھینگ ءِ جْوانیں گامگیجے۔
 شرف شادؔ ءَ وتی گُشتانک ئَ گُشت کہ چُشیں چاگردے کہ بازیں پادبندی ءُ اَڑاندانی ھِسار ءِ تہا بند اِنت ھانی بلوچ ءِ کتاب ءِ دیما آھگ پہ مئے چاگرد ءَ رُژنائیں مِستاگے۔
 شرف شاد ءَ گُشت کہ اے کتاب ءِ بُنگپّ مئے کش ءُ گْور ءِ جیڑہ اَنت۔اے کتاب ءِ زُبان ءُ بیان باز واناک ءُ توانا اِنت۔
 ھانی بلوچ ءِ منزل انگت دیما اِنت ، ھانی بلوچ ءَ وتی لبزانکی بُد ءُ بُودِشت گیش کنگی اِنت ءُ نبشتہ کنگ ءِ لوٹ ءُ گرزانی نیمگ ءَ گیشتر دلگوش دارگی اِنت ءُوتی وانِشت اوں گیش کنگی اِنت۔ما اُمّیت داریں کہ ھانی بلوچ پہ باندات ءِ روچاں قراۃ العین حیدر ءِ وڑا نام در بیار ایت ءُ انچو کہ ”آگ کا دریا“ ناول ءِ تہا آئی ءَھندوستان ءِ دوسد سال ءَِ راجدپتر نبشتہ کُتگ ، ھانی بلوچ دستے ءَ دیما بُرؤت۔
 ھانی بلوچ ءَ وتی تْران ءَ تہا درّائینت کہ من نبشتہ کارے نیاں، بلئے من کہ وتی عملی زِند ءِ تہا ہرچی دسیتگ ءُ مار اِتگ من آھان ءَ نبشتہ کنگ ءِ کسانیں جُہدے کُتگ۔اے منی جند ءِ مارِشت اَنت کہ من تاکانی سرا تالان کُتگ اَنت۔
 آئی ءَ وتی کِسّہ مراگش ءِ دیما تالان کنان ءَ گُشت کہ من وھدے ھپتُمی کلاسءِ نودربرے اِتاں منی کماش عبدالواحد بلوچ ءَ من ءَ واجہ صبا دشیاری ءِ کِرّا بُرت، چہ ھما روچ ءَ پدا آئی ءَ من مُدام نبشتہ کار ءُ شاعریں ھانی ءِ نام ءَ توار جت۔ پدا چہ واجہ صباءِ سکیناں من نبشتہ کنگ بِندات کُت۔
 من نہ گُشاں کہ منی اے کتاب ءِ نبشتانک ءُ آزمانک ، لبزانک ءِ لوٹاں پیلو کننت یا نا بلئے من زالبول ءِ بروبری ءِ گپّ ءَ جناں، ھما جیڑہ کہ مردُمانی ھیال ھما نیمگ ءَ نہ شُتگ من زالبولانی ھما جیڑھانی باروا نبشتہ کپتگ۔منی مول ءُ مُراد ھچبر ماں چاگرد ءِ مردین آدم ءِ کِرد ءِ ایر جنَگ نہ اِنت ، من گُشاں زالبول دیما بیا ا۔نت ءُ وتی وتی جیڑھاں بُگُش اَنت ءُ وتی وتی جیڑھاں نبشتہ بکن اَنت۔
 ھانی بلوچ ءَ گُشت کہ جنین آدم ءِ اوں وتی جیڑہ ءُ مارِشت اَنت، گُڑا آ، پرچہ درانگاز اِش مہ کنت۔
 گَل ءِ پاگواجہ اختر قاضیؔ ءَ مراگش ءِ آؤکانی مِنّت گِپت۔
 شعری بہر ءِ پاگواجہ ا،سحاق خاموشؔ اَت ءُ ھاسیں مہمان،پروفیسر ڈاکٹر غفور شادؔ، شرف شادؔ، شاکر شاد، اختر قاضی ءُ بانُک زاہدہ رئیس راجی اِتنت۔
 مراگش ءِ دیما اسحاق خاموش، شرف شادؔ، غفور شاد، شاکر شادؔ، زاہدہ رئیس راجی،میر ساگر رحمانؔ، بانُک بختاور امیرؔ، جمیل ہوتؔ، مُحبؔ بسملؔ، امتیاز کمال، جاوید جُداؔ، چنگیز ساحر، ولید حبیب، اے آرشئے ءَ وتی وتی پِربند ونت اَنت۔
 مراگش ءِ تہا زِند ءِ جتا جتائیں پِڑاں چہ سْیادی داروکیں زالبولاں ابید ، ماھتاک ”سِچکان“گْوادر ءِ شونکار جمیل امام، ”مِستاگ کتابجاہ گولیمار“ ءِ کارمستر سرفراز بلوچ، کامریڈ عبدالواحد بلوچ، ماسٹر رسول بخش، راشد رئیسؔ ،انجنئیر ظفر بلوچ بلوچی تامُرانی سوجکار ءُ بُتکارکمالان بیبگر ءُ نُورگاجیان ھم ھَوار اِتنت
 ٭٭٭