گال
مجید عاجز
یک چمّے ءَ سرومگ گریتہ ، یک چمّے ءَ ھاک ءُ جَس
پَنّ سدکّہ کرزیں لُنٹاں ، ہیسکارئے مُزواک ءُ جَس
سیاہیں دنزے ایر بران اِنت ، رُژن گُباریں روزرداں
دیتّ پِلِکّیں ِ ڈیوا پَلج اَنت پہ زہریں تریاک ءُ جَس
باریں چینچو مار پتاتہ ، گواڑگ اوستیں آستونکاں
چینچو باریں رنگ بہ مَٹّ اَنت سنجاسیں پوشاک ءُ جَس
اے دمکاں پہ سوگندی بسّ نام ھدا ءِ پَش کپتہ
اے پیژگاھاں پندول ءَ نوں بس نازبوی تاک ءُ جَس
گوبزیں سوہو ھُورّ گران اَنت چیپّ چِرِتّیں باوستاں
چو بندیکّ ءَ مان اڑان اَنت دُر گُپتیں گویاک ءُ جَس
ما کہ ترا اومان کُتہ ، تہ دل پہ لیلو ریپینتہ
چو نازینکے پر بستہ تئی نام ءَ بُرّے جاک ءُ جس
عاجز تئی بے سُدّیں میّت ، کبر ءَ سَرّا بَرّا اِنت
ہر روچ بھشت ءَ زندانی ، پہ لَکّڑ زیدیں ڈاک ءُ جَس