آزمانک ۔
نبشتکار : سمل بلوچ ۔
بے تواریں بوھیر ۔
بوھیر کے اِنت ؟
چون زند ءِ گوازینت ؟
چوں مُرت ؟
یک دمان ءَ ساھے سِست !
اگاں سکرات ءَ بوتیں کس ءَ نزانتگ اَت کہ سکرات ءَ اِنت ۔
بوھیر مردمے اَت بے تواریں کہ اے جھان ءَ بے تواری ءَ آتک ءُ شُت !
بوھیر ءِ پیدا بوگ ءَ سوت ءُ سپت نہ بوت !
بے تواری ءَ ورنا بوت ءُ بے تواری ءَ مُرت !
ناں زندگی ءَ کسے ءَ بوھیر ءِ نام گپت ، ناں مرگ ءَ پد کسے ءَ را توکل بوت کہ بوھیر ءِ کبر ءِ شکّ ءِ سر ءَ آئی ءِ نام ءَ نبشتہ بہ کنت ، ناں چوشیں مردمے ھست اَت کہ آئی ءَ گیر بیار اِیت ءُ ناں چشیں مردمے ھست اَت کہ پمائی زھیریگ بہ بیت ۔
بے تواری ءَ بوھیر کبر ءَ چہ کشگ بوت ۔
بلے اے بوھیر ءِ دنیا ءِ کسہ اَت !
آئی ءِ نوکیں دنیا ءَ گوں ڈُھل ءُ ڈومباں وش آتک کت ۔
ھپتیں آزماناں جار جنگ بوت ، کہ بوھیر بھشت ءَ سر بوتگ ۔
پرشتگ چہ گل ءَ بال اِتنت ۔
ءُ ھما کہ سھی نہ اِتنت ، آ ھم ھال دیگ بوت اَنت کہ شما سھی اِت ، کے مرتگ ؟
اناں !
بے تواریں بوھیر ۔
درست ھیران بوت اَنت ءُ بے تواریں بوھیر ءَ کماشیں پرشتھے ءَ بھشت ءِ دروازگ ءِ دپ ءَ وش آتک کت ءُ یک پرشتھے ءَ بادشاھی کُرشی ءِ آورت ءُ دگہ یکے ءَ را تاجے گوں اَت آتک ۔
” چے بوگ ءَ اِنت اِد ءَ ؟
اے کُرشی ءُ تاج شمارا چی ءَ بڑا اَنت ؟
تینگہ اے مرد چہ جُست ءُ پُرس ءَ نہ گوستگ ، پہ ھر آوکیں مردم ءَ جُست ءُ پرس الم اِنت ،
پرشھتے ءَ اَڑی کت ۔
” ھو من زاناں کہ بوھیر چہ جُست ءُ پُرس ءَ نہ گوستگ ! بلے بوھیر پکائی ءَ بھشتی ءِ آئی ھساب ءُ کتاب ءَ کن اِت شر یا نہ کن اِت شر ، دگہ پرشھتے ءَ اڑی کنوک ءَ را پسو دات ۔
کماشیں پرشتہ گوں ایدگہ پرشتھاں گول گول ءَ اوشتاتگ اِتنت ءُ بوھیر ءَ داد دیگ ءَ اِتنت ءُ گُشت ئے ، بوھیر بے جُست ءُ پُرس ءَ بھشت ءَ اِنت ۔
بوھیر اوشتاتگ ءُ اَبکہ اَت ءُ دلے جنگ ءَ اَت کہ اود ءَ واب ھلاس بہ بیت پد ءَ ھما زندگی ھما ازابی ۔
بوھیر ءَ چو بُت ءَ چم جَھل جتگ اِتنت ءُ جیڑگ ءَ اَت کہ چو مہ بیت آ کمے بہ سُر اِیت ءُ واب ھلاس بہ بیت !
آئی پیسلہ کُت ، کہ واب ھمینچو دراج روت بِلے روت آ سُرگی ءُ گُشگی نہ اَت ، پرشتھانی رَو ءُ آ اَت ءُ بڑ ءَ اِت اِش ، بلے آ زانگ ءَ نہ اَت کہ چے بوگ ءَ اِنت ؟
آ وتی بزگی ءُ ایوکی ءَ گیر آرگ ءَ اَت ۔ ناں سنگتے ناں سیادے آئی کِر ءَ آتکگ اَت ءُ ناں کسے ءَ جُست کتگ اَت ، پمیشکا آ ھیران اَت ۔