گنوکیں انچو کہ هچ ڈولءَسار بیت نہ کنت
پھل بہ کن کہ تئی انتزار بیت نہ کنت
تئی شھر ءِ دمک من ءَ انگت شرّی ءَ زان اَنت
تئی شھر ءَ منی وڑیں ابدالے گار بیت نہ کنت
من ءَ گوں شےءَبہ گندئے یک کوهنیں رازےھست
ترا گوں هانی ءَهچ پیمیں کار بیت نہ کنت
دمانءَهال دے ئے شھر ءِ مردماں دْرستیں
پمیشکا کسے تئی دزگھار بیت نہ کنت
تُپنگ گُژنگ ءِایمان بیت یاکہ مَرگ
پہ شوکءُشانءَکسے سرمچار بیت نہ کنت
هَو مند، مندے بلے مندءِ شائرانی تہ ءَ
اے گپءَ راست گُشاں کس نسار بیت نہ کنت
من درچک کشتہ وتی لوگ ءِ نزیکءَازت
بہ گندئے گوں من ءَ کوهءَشکار بیت نہ کنت
ازت ابدال