سلھیں دستونکے ندر اِنت
آس ءِ شھر ءَ تو اگاں برپے بِہ بےکہ ھِچّ نیست
دانکہ کَسّے تُنّ ءِ واناکی ءَ چہ زیبا نہ بیت
جی پَما شَھم ءَ کہ زند ءِ زینت ءَ بالان اتے
نوں کُجائے کہ من ءَ تئی ھِنّیاں ھونی کتگ
پہ کئی مھرانی ھزّام ءِ ودار ءَ سُوتک دل
پُرشتگیں ارسانی کُردیں لشکرے چَنکاں من ءَ
مھپر ءِ ڈیوا خمار ءِ لذّت ءَ چو روک بوت
کدّھ کدّھ جمبر ءِ شِیریں لبان اِنت ماھِکان
پہ چراگ ءِ آگہی ءَ زیمر ءَ پاسے نہ رَتْک
ما وتی تہنائی ءِ رُژناھی ءَ ونتگ وت ءَ
داں کدین ءَ مِھترانی ھاترا سِنگ پِر دئِے
دانکہ وت سِتکانی باگچین ءَ چہ وت برھنگ نہ بئے؟
ندارگ دیگریں راھیگ بنت تاسانی ھوشاماں
آ ھِنّی گام کئوش ءِ مرکب ءَ نازے بِہ لُڈّیت
کُجام کئیپ ءَ کرار ءِ دُراھی ءِ نیاد ءَ پہ شات ئے
دل ءَ ساھگ بہ کنت دردے پہ تئ نیم روچیں امبازاں
واھگ نیاد