شائر: مُلّا عبدالمجید روانبدؔ
شوھاز کار: اصغر علی آزگ
کتاب ءِ نام : پور
تندجاہ : باسک لبزانکی دیوان ءِ کتابجاہ
در اول حمد مالک الملک پاک ذات
حیّ ءَ قیوم ءُ یک وت انت در ذات ءٗ صفات
چونا چہ نیست است ئی کُت کل کائنات
پر عجب نظمے جوڑی کت شش گوشیں جہات
ماہ ءُ خورشید ئی داشتگ انت بُرز ءَ بر ثبات
زندگ ءَ موت ءُ میّت ءَ دنت روح ءُ حیات
احمدؐ مُرسل مصطفٰے صاحبِ معجزات
آرت ئی چہ رب ءَ نور آیات بیّنات
امر معروفی کرتگ ءُ نئے مُنکرات
سوج ئی دات خلقِ عالما راہبند نجات
روچگ ءُ پنچ وقت نماز ءُ حج ءُ زکوات
گاری کت کفر ءُ بُرزی کت اسلام ءِ قلات
امت ءَ زیادہ مہربان انت از پِت ءُ مات
مومناں بُوان ات دائما تعلیم ءُ صلات
پر رسول ءَ ءُ آل ءُ ازواج طاہرات
یار ءُ اصحاباں دائما سد رحمت ببات
بے گمان چار انت حضرت ءِ حقّیں جانشین
ضرت صدیقؒ خلافت ءَ برگزین
عمرؒ ءِ بِیم ءَ لرزیتگ کفر ءِ سرزمین
حضرت عثمانؒ شاہ محبوب المتقین
شیرِ یزدانانت منبع علم ءُ فضل ءُ دین
ہر چہاریں یار انت حضرت ءِ اسلام ءِ امین
رہبرِ دین ءُ پیشوای حق ءُ یقین
ربِ رضا بات انت چہ تمامیناں اجمعین
بعد ازیں بیلاں است منا چندے حرف ءُ حال
پیشی دانایاں باز جتگ ہنچیں گپ ءُ گال
قاسمِ چاوش وش گشیں شائر درمقال
گشتگ ئی یک شئرے پمے مانند ءُ مثال
من کناں گیگان نیست منا آ پیمیں مجال
نداں براتاں کہ ما رویں جہل ءَ سال بہ سال
چست بنت پُر دردیں دل ءَ اندوہ ءُ ملال
انیگیں مرداں ویل کُتگ پیچی رسم ءُ چال
منگہ ءُ مردی ءُ بلوچی بیتگ زوال
آ کماشانی احترام بیتگ پائمال
برات ءُ برات باہم دائما در جنگ جدال
مرد گندی کہ راست نہ انت گوں من جند ءِ زال
جن دل ءَ ڈُٹّ انت گْور نہ انت مرد ءَ مئے خیال
چک گشیت گیشاں من پتءَ در بود ءُ کمال
الا کہ زیت تر اے پت ءَ مالاتیں شمال
وارثی بند ءَ بُر اتگ اے فرخندہ فال
کس کسی درد ءَنہ وارت غیر از لب ءُ مال
آ میار بندی مُرغے ات شُت گوں پر ءُ بال
سیہ دل انت ہمساھگ مُدام در کش ءُ کشال
وستی سبزیں سولے ات جٹّاں کُت نہال
عزت استاد ءَ نہ کنت شاگرد کم کُجال
کپتگ انت شیر ءَ گریشگاں شادان انت شگال
کنت بجّیت ناشریں مرد بد سگال
آخر کہ غدّار کپ ایت در چاہِ وبال
تاکہ ناگیگ انت کئیت تراجی ءُ جان کنت
گوں ہزار منّت بارت ترا ءُ مہمان کنت
ماں دل ءَ دُروہ ظاہر ءَ سد پیمان کنت
دروگ بند ایت ءُ گوں قسم صلح ءُ تران کنت
نند ءُ پادایا تئی گْورا کئیت دیون کنت
سُہب ءُ بیگاہا بانجیگاں شر تالان کنت
مجلس ءَ شہکار ایت عجب پہر ءُ شان کنت
تو گشے اے مرد پر منا جان قربان کنت
ڈیل ءُ بہ وقت سختیانی دیمپان کنت
مال ءَ من زاناں پر منی گی تاوان کنت
تو بزان نامرد گوچلی اے ٹہلان کنت
کارئی کہ شر بیت نی ترا چون دلگران کنت
کاسہ احسان ءَ پُر ءُ پُجگل مان کنت
آ وت ءَ دانا دیگران سک نادان کنت
پر ہمے پیما مُدّتے کاراں جوان کنت
یکّے سند ایت ءُ دیگرے دربندان کنت
پر وتی عقل ءَ مشکلاں چو آسان کنت
آخر یک روچے ہنچشیں مردم زیان کنت
گپچلے پِرّینت وت ءَ سک نقصان کنت
نُکّ ئی بیت زہر ءُ گوں غماں باز ارمان کنت
تیوکا نند ایت چو گنوک ءَ حیران کنت
روہ ئی نیست ہر کس چہ رو روّءَ گران کنت
گوچلی مرداں مردم ءَ سک شومان کنت
اعتبار ئی بارت عزت ئی ناموران کنت
لعنت ءُ نفرت ہرکسی چو شیطان کنت
قیمت ءُ دروگ ءُ ٹگیاں گر ارزان کنت
دروگ ءِ دکان ءَ عاقبت حق ویران کنت
مرچیگیں ورناہ کن انت نوکیں کاروبار
باز کسی دندا انت شراب نوشی ءُ قمار
انیگیں نوک کیسگ نہ چار انت عیب ءُ میار
ھچ نہ پاریز انت چہ شگان ءُ پولنگ ءُ عار
بُرتگ اش قوم ءِ عزت ءُ آبرو ءُ وقار
یکّے بد بیت ، کنت وتی قوم ءَ شرمسار
پچ بکن چمّاں پیشیگیں تاریخاں بچار
اے ھبر مہشور انت بسے ہر جاہ آشکار
تیغ زنیں میر چاکرؔ بلوچانی افتخار
کُرت ئی داں سی سال ءَ گوں گوہرام ءَ کار زار
پرچا کہ گورامؔ ءَ جتگ گوہر بے میار
اے ھبر تو اشکتگ اے عالی اعتبار
سمّیؔ ءِ گوکاں جان کتگ دوداؔ ءَ نثار
اومرؔ ءِ مات ات چاکرؔ ءِ حقیگیں گُیار
میر لاشاریؔ شُت پہ باہوٹی سر مچار
اومرؔ ءَ داشتگ کہ مباں ملکاں بے اعتبار
پیشیگاں چو گُشتگ بلوچی لبز ءُ قرار
دلجمیں قبضے کہ مُدام منیت استوار
مرچگیں قولاں کس مہ کنت بازیں اعتبار
ما وتی چمّاں دیتگ ءُ اشکتگ بار بار
دشمن ءَ دیتگ نیست منا مرچی گیگ ءُ وار
شہبہ ءُ حونی دائما جنگ ءَ انتظار
پتّر ءُ صلح ءُ سنّت کرتگ برگزار
پتّ ئی واپینتگ کُشتگی دنگیں نامدار
وژدل انت بیروں کپتگ انت برات ءِ بے توار
چو نزانت لگّیت پر منا پولنگ ءُ غبار
مردی نئیں تو بئے گونا نامراداں شمار
ٹیرے مانیت رندئے تو دہر ءَ یادگار
قصہیے کاراں اے پسر دلگوش ءَ بدار
یکیّا حونے کت چرا ملک ءَ بیت فرار
یل ئی کرت انت آ بُندری ھنکین ءُ دوار
ا دگر آ بندے شتگ گوں اہل ءُ تبار
تا مہ بیت ھجبر گوں وتی حونیگاں دوچار
ت ءُ پد حونیگاں کتگ ہر کنڈ ءُ در ءَ
ترّ اِتنت شوہازی ماں ہر ڈیہہ ءُ کشور ءَ
سوج کناناں تاکہ رؤ انت دینکار ءِ گْر ءَ
نزیکِ آپ ءَ گر انت بند انت سنگر ءَ
اں دل ءَ زانت اش ایمن ءَ مرد کئیت درا
در ھما روچ ءَ حکمت شاہیں قادر ءَ
مرد گوں یک گْونڈیں چُکّے ءَ کئیت آپ سرا
در رِچ انت ورنا پر مِیڑ ءُ بیر ءُ ٹکر ءَ
مرد پہ بے واری گْوانک جنت مردانی سر ءَ
وام کُتگ من پیشا شمے راست انت بندر ءَ
گْونڈوکیں طفلے گوں منا ہنی چے برا
صبر شما دار ات من دیاں طفل ءَ مادر ءَ
من پدا کایاں بے سلاح ءُ بے یاور ءَ
اے منی قول انت گر شما دار ات بورا
پر بلوچی قول ءَ کناں قربان من سر ءَ
گشتگ گوں ہمراہاں ہماہانی مستر ءَ
بِلت ئی لوگ ءَ رؤت رسین ایت اے بے درا
مرد رؤت چُکّ ءَ دنت وتی کُل ءِ کوتر ءَ
حال ءُ گال ھچ پیما نہ کنت بیلانی گْور ءَ
گْوانک جنت مرداں من وتی قول ءِ ھاترا
اتکگاں تنہا بے کس ءُ بیل ءُ برادر ءَ
بے کمان ءَ ءُ ہم تبیں میان ءِ خنجر ءَ
من ایشاں ہرچی کہ کن ات بے چون ءُ چرا
مرد گند انت حیران مان انت چے ماجرا
مُچ بنت یکجاہ ءُ کن انت شور ءُ مشورا
چی کناں مرچی زہم ءِ دپ گپتگ ٹپُّر ءَ
مرچی بے واراں گر کشاں ما اے کُنگر ءَ
لگیت یک پولنگے بلوچانی چادر ءَ
گْوشتگ آ مردانی کماش پُر جوہر ءَ
مئے آ دینے کہ گوں ترا بیتگ پیسرا
بخشیتگ پر تو بے صلاح ءُ بے پتّر ءَ
برتگ انت مرد ءَ سر جمی مہمان منزل ءَ
عزت ءُ اکرام باز کت انت آ پر توکل ءَ
ہر کس ءَ زانتگ نیست دغا دومیگ ءِ دل ءَ
گپ ءُ دیوان ءَ لگ اتنت میری محفلءَ
گشتگ مہمانانی سروک ءُ شیریں یل ءَ
گوں ہما بازار ءِ مزن نامیں حمّل ءَ
ما بریں گوں وت اے وتی اھدی ہمبل ءَ
برتگ اش گوں وت نشتگ انت باہم وژدل ءَ
اے ھبر پیشا گشتگ ات مُلئیں فاضلؔ ءَ
سوج پہ دانایاں شر انت ءُ پنت پہ عاقل ءَ
وعظ ءَ پنت ھچ کار نہ کنت شومیں جاہل ءَ
ملک پتاتگ ہر نیمگا مرچی کوچل ءَ
پِر کنان انت چو دور سریں سیلاب ءَ بلا
بیا ات بیلاں کہ انگتا وقت انت سار کن ات
بِلّت اے واب ءَ غفلتانی بیدار کن ات
نئے بلوچی رسم ءُ راہاں انگار کن ات
نئے وتی قومی چادر ءَ چو لیگار کن ات
وت ماں وت بندات سنّت ءَ شرّیں کار کن ات
دُزّی ءُ دروگ ءُ وت کُشی ءَ بیزار کن ات
نئے بہ گُلین ات یک غریبے آزار کن ات
نئے کہ یک براتے گوں وت ءَ کُنّت دار کن ات
مسترینانی احترام ءَ ہر بار کن ات
کسترے زیر ایت گر ردے ہم اوپار کن ات
ناتفاقی کنٹگ ءَ کش ات گار کن ات
آپ دئیت باغ اتفاق ءَ گلزار کن ات
دائما دین ءِ دشمناں تاوان بار کن ات
نامراداں چہ وت بہ گلّین ات خوار کن ات
میر بلوچانی وشیں نام ءَ زیبدار کن ات
زنگ ءُ پولنگ مئیل ات وت ءَ شر پلگار کن ات
نئے نصیحتاں گوش کن ات مرداں وار کن ات
ہر دل ءَ زیر ات پر بہا شر بیپار کن ات
بس چدا اے عبدالمجیدؔ بے شور ءُ بند
پنجگ ءِ کلک ءَ تو مکن مپتا ژند ءُ پند
آ کہ دانا انت کمکا زیر ات سوج ءُ پند
پر گشگ آگاہ نہ بنت لٹار ءُ لوند
عرضداراں گوں ربّ ءِ درگاہ ءَ صبح ءُ شام
یا اِلٰہی بہ حرمتِ سی جزویں کلام
چہ مسلماناں دیر بہ کن آفات ءَ تمام
بات منور ماں ہر دیار ءَ اسلام ءِ نام
حرمتِ فخر الانبیأ سالار امام
بروی ءُ بر اولاد پا کانش سد سلام