مِیل ماں دَریاءَ روکیں
پَٹّءُ پولءُ نبشتہ: گُلزار گچکی
بنی آدم چہ کدیمءَ لاپءِ جَلّءَ شپ جاہ روچ اِنت کہ اِے سَربَتگیءُ تچ تاگانی آسر ءَباز بَراں بلاھیں وَیلءُ واکیات ءُ شو پچْانی دیمپان بیت ۔ جاھے جنگ ءُبجنگ ئِے گیپت ئِے تہ جاھے شُدگژنءُ اَبرمءِکھّرشانیءُ ھَوپانی اَرجان بیت ۔ گریبی، نیزگاری، پدمنتگی، لاپءِ شوھاز، زندگ بوگءِ جُھدءُ جَپاھاں آ جاھے پہ سوبمندی لاپ والینگءَ گوں وتی روچءَ شپءُ شپءَ بامسار کنت ، تہ جاھے گوں بے نامءُ نشانی ملکموتءِ دپار بیت ءُگُڈ ّی وابجاھے ھم نسیب نہ بیت۔ھمے لاپءِ شوھازءَپیش آتکگیں راجدپتری وَیلے’’ دارا ‘‘،آپی گُراب ئیگ اِنت کہ ایشیءَ بازیں بزّگیں بلوچے مُپتء ناھَکّ آسءِ بْرانزانی دَپار کتگ 1961 ءِسالءَ رُستگیں اِے وَیل بلوچ راجءَ بیھال کتگءُ ماں ایشیءَ بیران بوتگیں وتی نز ّیکیں کسءُ آزیز پہ دائمی شَمشتگ اَنت، ناں آھانی یاتءَ چراگے روک کن اَنت ناں ھیراتءُ ھَسناتے ، نئیکہ وتی زَھگاں اِے بارہءَ مالومدار کن اَنت ۔ جِبّا کہ اِے واکیہ ھما زمانگءِ شائرءُ گُشندھاں وتی گالءُ گپتارءُ الھاناں بیان کتگ ءُیک ھسابےءَ چہ گارءُ بیگواھیءَ رکّینتگ کہ ھمے جھدءِ برکتءَ ما مروچی اِے وَیل ءِ بارہ ءَ چندے مالومداری اِٹل دیگءَ ، ءُ شمئے دیمءَ ایر کنگءَ ایں۔