گال
کریم بلوچ ۔ تھل
بیا منی دیدگ ، پَنت و واز ءَ بِلّ
دَر بکپ جهد ءَ ، ڈکّ و ناز ءَ بِلّ
ڈیه بیران و ، دُژمن انت زُلین
کوه توار انت بیل، ره شوهاز ءَ بِلّ
گوئست تو یَل کن، وتی ردی شر زان
مات دردیگ انت ، چَنگ و ساز ءَ بل
برات بندیگ انت ،ٹپی انت بَنداں
ننگ ءِ لیلام انت ، هون ءِ گواز ءَ بل
چُکّ آوار جت لکّ مئے دُژمن
بندی گهار و جَنِکّ ، ملا لهاز ءَ بل
دین گوں ریپین انت دُژمناں ما را
په هُدا تو گپ ، زگر و نماز ءَ بل
پَندلاں باز انت دین و دنیای ءِ
رَد مه ور هَکّ په ، تو گُراز ءَ بل
دست بنداں من پر ترا بیلی
زُلم ءِ زات ءَ سوچ، مِنڈ نراز ءَ بل
بیا که مات بندیگنت ، اِزّت ءَ لوٹیت
آجویی ءِ جهد ءَ ، کم و باز ءَ بل
بیا که یک انت لوگ ، و مئے وتن ماتیں
هنچو درداں مئے ،گِلَگ ءِ راز ءَ بل
بیا که گوانک مات انت په وتی بَچّاں
دربکپ بیلی ، سور و داز ءَ بل
تهلیں زند شیرکن بیت تئی جهد گوں
بیت چو آجویی ، گپ دراز ءَ بل
کریم بلوچ