مارکیز ءِ ناول، کرنل ءَ کس کاگد نبشتہ نہ کنت۔
چندن ساچ
ہمے وہد ءَ کہ کماش پیر ات۔ من مدام دیست کہ آ جَہلُکیں بیگاہانی وہد ءَ وتی تحت ءِ سرا نشتگ ات ءُ لوگانی دیم ءِ مزنیں کوہانی نیمگا چارگ ءَ ات۔ گشئے زاناں پت ءَ چہ کوہانی نیمگا کسے ءِ آیگ ءِ امیت ات کہ آ کیت، من گوں آئی ءَ دراجیں سفرے ءَ در کایان ءُ رواں۔
گائبریل گارسیا مارکیز ءِ ناول ءِ کارست کرنل ءِ ہلاس نہ بوؤکیں ودار یک انچیں ودارے۔ آ پہ وتی پنشن ءَ کاگدے ءِ ودار ءَ انت ءُ منی کماش زندگی ءِ ہما بیگاہ ءِ ودار ءَ ات کہ باریں ہما کس کدی کہ آئی ءَ منی مرگ ءِ کاگد گون بیت ءُ من آ کاگد ءِ سرا وتی دست ءِ نشان ءَ جنان ءُ گشاں، من گوں تو آیگ ءَ رضا منداں۔ پدا حدا ءِ قدرتاں بچار، منی کماش بیگاہے ءَ ڈن ءَ نندوک بیت۔ انچو پاد کیت ءُ روت وتی تحت ءِ سرا تچک بیت۔ ہما مردم کہ منی کماش آئی ءِ ودار ءَ بوتگ۔ آ کیت، کماش کاگد ءَ وتی دست ءِ نشان ءَ جنت ءُ گوں ہمائی ءَ سفرے ءَ در کپیت۔ ہلاس نہ بوؤکیں سفرے ءَ۔۔۔۔
گارسیا مارکیز ءِ ناول کرنل ءَ کس کاگد نبشتہ کنت۔۔۔۔۔ یک انچیں ہلاس نہ بوؤکیں ودارے ءِ کسہ انت۔ کرنل ءُ آئی ءِ جن امیت ءُ نا امیتی ءِ جاورانی تہا زندگ اَنت۔ کرنل ءَ “خانہ جنگی” ءِ ہلاس بوہگ ءَ پد پنجاہ ءُ شش سال انت کہ وتی پنشن ءِ ودار ءَ انت۔ کرنل ءَ بچکیں چُکے بوتگ، آ پولیس ءَ جتگ ءُ کُشتگ۔ آئی ءِ یات گاریں چیز تہنا یک کروسے کہ لوگ ءَ بندوک انت۔ اے کروس مِڑوکیں کروسے۔ کرنل ءِ جَن ءَ ہیسک انت ۔ ہفتگ ہفتگے ءَ ہیسک آئی ءَ انچو بے وار کنت کہ مَرگ ءِ کنڈگ ءَ رسینیت ئِے۔ بلے پدا اناگہ ءَ ہیسک کہ آئی ءَ یلہ دنت وتی کاراں گوں انچو دز گٹ بیت گشئے زاناں آئی ءَ چشیں نادراہی ءِ جند گون نیست۔
کرنل ڈاکٹر ءَ کاریت۔ ڈاکٹر ہر وہد کہ آئی ءَ چاریت گڑا ہمے گپ ءَ گشیت، اے ہیسک تئی زال ءَ ہچبر نہ کُشیت۔
کروس لوگ ءَ انت۔ لوگ ءَ ورگ ءُ راشن ءِ تنگی انت۔ کرنل یک انچیں مردے کہ آ وتی تنگ دستی ءَ چیر دئیگ لوٹیت۔ بلے غریبی ہچ وڑا چیر دئیگ نہ بیت۔ برے پہ کروس ءَ دان نیست۔ برے لوگ ءَ پہ ورگ ءَ ہچ نیست، ہور کہ گواریت لوگ ریچیت۔
کرنل ہر جمعہ ءِ روچ ءَ وتی کاگد ءِ ودار ءَ کنت۔ بلے آ جمعہ ءَ پنجاہ سال گوستہ انگت نئیت ءُ کرنل ءِ لوگ ءَ سر نہ بیت۔ کرنل ءِ زال کرنل ءَ برے لاچار کنت کہ لوگ ءِ دیما ٹَنگ اتگیں گھڑیال ءَ بہا کن، برے گشیت لوگ ءِ دیما جتگیں عکس ءَ۔۔۔۔ برے برے کہ سک تنگ بیت گشیت کروس ءَ بہا کن۔۔۔۔ لوگ ءِ دیما ٹَنگ اتگیں گھڑیال ءُ عکس وَ بہا نہ بنت۔ کروس کہ بہا بیت۔ کرنل کروس ءِ بہا کنگ ءَ دل جنئگ ءَ انت۔ آئی ءَ جنوری ءِ ماہ ءِ ودار انت۔ اکتوبر ءُ نومبر گوزنت، نوں دسمبر انت۔۔۔۔ آئی ءِ ارادہ انت کہ جنوری ءَ من وتی کروس ءَ میڑیناں۔ برے برے کرنل ءَ وتی تنگ دستی ءِ سرا انچو بد کیت کہ گشیت۔۔۔ دل گشیت مروچی وپس دانکہ جنوری نئیت، پیسر ءَ پاد مَیا۔
گڈسر ءَ جنین کرنل ءَ گشیت۔۔۔ اگاں مئے کروس میڑ ءَ تتک، گڑا چون کن ئے؟ کرنل گشیت اے چشیں کروسے نہ انت کہ بہ تچیت۔۔۔۔ بلے جنین گشیت اگاں تتک گڑا۔۔۔۔۔۔
ہمے غریبی ءُ تنگ دستی انت کہ مردم ءَ ہزار وڑ ءَ جیڑگ پرمائیت۔۔۔۔ کرنل ءِ ملک ءَ شپ ءَ کرفیو انت۔۔۔ کرنل برے برے روتاکاں وانیت۔ پابندی ءِ سبب ءَ روتاکاں ہما حبر شنگ بنت کہ سرکار ءِ گپ انت۔ کرنل گشیت اے روتاکانی تہا یورپ ءِ حال انت۔ چہ ایشی ءَ شرتر نہ انت کہ یورپ ءِ مردم ادا بیاتکین انت ءُ ما اودا بہ بوتینیں۔ ادا یورپ ءِ مردماں یورپ ءِ حال رستگ اتنت ءُ اودا مارا مئے دمگ ءِ حال۔۔۔۔۔
ناول ءِ وانگ ءِ وہد ءَ من کرنل ءِ سرا برے برے گریتگ ءُ برے برے بژنی بوتگاں۔۔۔۔۔ جاہے کہ ڈاکٹر “ڈاک والا” ءَ جست کنت۔ ترا پہ کرنل ءَ ہچ کاگد گون نیست؟
گڑا ” ڈاک والا” گشیت، ناں۔۔۔۔ کرنل ءَ کس کاگد نبشتہ نہ کنت۔۔۔۔ ہمے گپ کرنل ءَ سک توریت ءُ گِلّوتگی بیت ءُ گشیت۔۔۔۔ ہو۔۔۔۔ کرنل ءَ کس کاگد نبشتہ نہ کنت۔۔۔۔ اے گرانیں ساعت مارکیز ءَ چوں لکھ اتگ۔ مزنیں ناولسٹانی کمال انت۔ اے وہد ءَ وانوک ءَ انچو گمان بیت کہ کرنل منی دیما نشتگ ءُ گِلّوتگ انت۔۔۔۔
ہر ناول ءِ وانگ ءِ وتی یک موسمے۔ گارسیا مارکیز ءِ ناولاں اگاں مردم ہما موسمانی حساب ءَ بہ وانیت۔ گڑا ایشانی لذت ءَ زانت۔ تیاب دپی شہرے ءَ نندگ ءُ مارکیز ءِ وانگ چنچو پُر لذت انت کہ کسہ نہ بیت۔ اگاں تو انچیں شہرے ءَ نشتگ ئے کہ اودا تاکریچ ءِ موسم ءَ تاکاں گوات دمکانی تہا لیٹ دئیان کنت۔۔۔۔ چشیں وہد ءَ گارسیا مارکیز ءِ ناولاں چہ شرتریں ناول مشکل انت کہ ترا پہ وانگ ءَ بہ رسیت۔۔۔ اگاں ابیتکی ءُ بے قراری ءِ لذت ءَ گرگ لوٹ ئے، گڑا مارکیز ءَ ہمسفر کن۔
کرنل ءَ کس کاگد نبشتہ کنت۔ اے ناول مارکیز ءِ تنگ دستی ءِ روچانی برورد انت۔ اے ناول نوھ رند ءَ مارکیز ءَ لکھ اتگ ءُ نوں سوب مند بوتگ۔
اِے ناول کہ ادا ہلاس انت، ایشی کسہ انگہ آسر نہ بیت۔۔۔۔ پرچا کہ ناں کرنل ءَ پنشن رست، نئیکہ جنوری اتک کہ آ وتی کروس ءَ بہ میڑینیت۔۔۔۔ تنگی ءِ روچ انگہ ہما وڑ انت ءُ ناول آسر بیت۔ بلے وانوک ہما انت کہ ایشی ءِ آسر ءَ وت جیڑیت۔ آ زانت کہ نئیکہ پہ کرنل ءَ کاگد کیت ءُ نئیکہ جنوری ءِ ہما ساعت کہ کرنل کروس ءِ کٹ اتگیں زرّاں بہ گِیت ءُ بہ وارت۔۔۔
گڑا چے بیت؟ کرنل ءُ جن انچو پہ ودار مِر اَنت؟
اے جست ءِ جواب ہر ہما مردم ءَ رسیت کہ آ یک گرانیں ساعتے ءَ اے ناول ءَ بہ وانیت ءُ کرنل ءُ آئی ءِ جن ءِ زندگی ءِ روچانی سرا بہ گریت ءُ بہ گشیت۔۔۔۔۔
“اے دنیا ءِ زیبا تریں چیز زندگی انت”