“بِندات چہ ھُدا ءِ نام ءَ “
لھتیں روچ بیت کہ دل ءَ لوٹ اِتگ پیشردانی بابت ءَ لھتیں گپ ءُ تران بہ کن آں چو کہ من ءَ پیشردانی بابت ءَ باز سرہدی نہ بوتگ گڑا من یک سنگتے ءَ را اے بابت ءَ جُست کُت گڑا آ سنگت ءِ من لک منتواراں کہ سنگت ءَ من شے چاکر ءِ وانگی بزاں پیشرد اِزم من ءَ سوگات کُت ءُ منی کار ارزان کُت بیا اِت نوں دیم ءَ وتی بُنکی گپ ءِ نیمگ ءَ روان اِت۔۔
پیشرد
پیشرد (قافیہ ) ھما ھمتواریں گالانی کتار اِنت کہ شَیر ءِ بندانی گڈ ءَ آیاں بیت یا شَیر ءِ بندانی گڈ ءَ رد بزاں (ردیف) ءَ پیسر کتار در کتار آیاں بیت ۔پیشرد ءِ گالبندی مانا آیوکیں رِد اِنت ۔ بَلے پیشرد وتی گالبندی مانا ءِ ھساب ءَ پہ ھما شَیر ءَ راست بوت کنت کہ آشَیر ءَ رد بہ بیت ءُ پیشرد ءَ پیسر بئیت ھما شَیر کہ آئی ءِ تہ ءَ رِد مہ بیت گڑا پیشرد وتی گالبندی مانا ءَ ھچ ھساب ءَ کش اِت نہ کنت باید وَ ھمیش اِنت کہ پَرے گال ءَ یک انچیں نامے گچین کنگ بوتیں کہ ھر ھساب ءَ وتی سرجمیں مانا داشت بہ کُتیں بَلےچُش نہ بوتگ ءُ اے گال نوں پیشرد ءَ رواج گپتگ۔
نوں ما پیشرد ءَ چہ گالبندی مانا ءَ کَشیں ءُ گیشینگ ءِ جھد ءَ کن ایں ۔بزاں ھمک ھما ھمتواریں گالانی رِد کہ شَیر ءِ گڈ ءَ کتار در کتار آیاں بیت یا ھما ھمتواریں گالانی رد شَیر ءِ گڈ ءَ رِد ءَ پیسر کتار در کتار آیاں بیت پیشرد اِنت۔
وانگی ۔۔پیشرد اِزم
نبشھکار۔۔۔شے چاکر
شنگکار ۔۔۔ایوب پُلان
روان اِنت۔۔۔۔۔۔