شاعر ءِ پگار
چندن ساچ
شراب جاہ ءِ دیما نشتگیں شاعر
یک کرنے ءِ وابانی پگاراں گرگ لوٹیت
ہر دمک
آئی ءِ چمانی باتن ءَ رسیت ءُ آسر بیت
اِے زمستان ءَ من ءَ اگاں وابانی پگار نہ رست اَنت
من چمانی کندیلاں ہُپ کنان ءُ دگہ کبرستانے ءِ سرا رواں ننداں
دانکہ بھنگانی ملار
دیم ءِ تاکریچ ءَ کیسگ ءَ واب مہ کپنت
شاعر۔۔۔۔۔
بے پگار ءَ وتی کمرہ ءِ دریگانی پرداہاں چنڈیت
موکوانی تنداں روپیت۔۔۔۔۔
اِے سال ءَ چار بوتل شراب
بلکیں در ملکی سنگتے روان بہ دنت
ءُ دیمی سال ءَ پہ آزمان ءَ نمدی یے نبیساں
وتی عکس ءَ ہم راہ دئیاں