(درامد) ( 3 ) @
نبشتہ کار ابدالواھد وداریگ
اے یک وت ساچیں کِسّہ یے ایشی ءِ تہ ءَ راستی نیست اِنت ۔ اے کارست ھم وت ساچ اِتگین اَنت
من درّاینت ۔ پہ من ءَ پِٹّے آپ ءُ تْرمپے چاہ بیار کہ منی گُٹ چہ گَلو ءَ ھُشک اِنت ۔آ بزّگ سرپد نہ بوت ءُ وتی چم ئِے پَلپٹ اینت اَنت ۔ بزانکہ من سرپد نہ بیتاں من پہ آئی ءِ سرپد کنگ ءَ ھمے گپ گوں آئی ءَ اردو ءَ کت اَنت ۔ آ کہ سرپد بوت گڑا گْوشت ئِے ۔ او جی میں ھُنڑ گیا تے ھُنڑی واپس آیا ۔ ھمے گپ اے کمبھت ءَ بزاں راست گْوشت پرچیکہ ھما دمان ءِ دمان آتک ءُ سارتیں چاھے ءُ گرمیں آپ منی دیم ءَ ایر ئِےکت اَنت ۔ ءُ من ھم چاہ ءِ جاگہ ءَ آپ ءُ آپ ءِ جاگہ ءَ چاہ تنگ اِت اَنت ءُ آئی ءِ دست ءَ پنچی کلدارے دات ءُ وتی کیپ دست ءَ کت ءُ بے تْرک ءُ توار ءَ چَہ ھوٹل ءَ در کپتاں ۔ چَہ ھوٹل ءَ ڈنّ اوشتات ءُ دگّ ءِ دویں نیمگ ءَ چار اِت ءُ نرم نرم ءَ گام ءَ جنان ءَ ھما جاہ ءَ کہ من ایر کپتگ اتاں ھمود ءَ شت ءُ اوشتاتان ءُ بَس ءِ وداریگ بیتاں ۔ منی اے دیم ءُ آدیم ءَ دگہ ھم بازیں مساپر جَنین ءُ مردین کہ آیانچَہ بازین ئِے ءَ گْونڈیں چُکّ ءُ زھگ گون اِت اَنت بَس ءِ ودار ءَ لھتے نشتگ ءُ لھتے اوشتاتگ ات اَنت ۔ داں یک بسے آتک ءُ مئے دیم ءَ اوشتات ءُ کلینڈر توار جَنَگ ءَ لگ ات ۔ لاھور لاھور آو جی لاھور والے سوار ھوجاو آو جی آو آو ۔ بس ءَ چَہ لھتے ایر کپت ءُ لھتے سَر کپت من وتی منّاں مڑا کت ءُ گُڈ سر ءَ سَوار بوتاں ۔ من وھدیکہ بَس ءَ سوار بوتاں گڑا ھالِگیں سِیٹی ءِ شوھاز ءَ بس ءِ سِیٹانی نیمگ ءَ چم شانک دات اَنت ۔ ھرچ سِیٹّ ءِ سر ءَ دو دو سَے سَے نپر نشتگ اَت ۔ جَنین ءُ مردین ءُ چُکّ ءُ چوریگ ءَ چَہ بَس شَر پُرّ اَت ۔ من ھچ ھالیگیں سِیٹ نہ دیست ءُ پہ دلسَردی بَس ءِ راھرو ءَ کیپ ایر کت ءُ میلانک بوتاں ۔ بَس گوں وتی کبگی لُڈگاں رھادگ بوت ۔ من سَسّا کت کہ پو داں لاھور ءَ من ھمے پیم ءَ میلانک بہ باں وَ ھُشک باں ! ھَیر من لاچار اتاں کہ بہ اوشتان ءُ ھچ مہ گْوشان ءُ چو مِنُکّ ءِ وڑ ءَ بَس ءِ رھرو ءَ مِکّ بہ باں ۔دمانے نہ گْوستگ اَت کہ کریھ ءِ گروک بزانکہ کَنڈیکٹر اتک ءُ من آئی ءَ داں لاھور ءِ زرّ دات اَنت ۔ کنڈیکٹر دیما شت ءُ دمانکے رند پد ءَ آتک ءُ گْوشت ئِے ۔ دیم ءَ یک مردمے ءِ جاگہ ھست اِنت تو بیا بہ نند کہ ترا لاھور ءَ روگیگ اِنت ۔ ءُ اے پیم ءَ اوشتگ ءَ تو داں لاھور ءَ دم بر ئے ۔ بیا منی پُشت ءَ پُشت ءَ ۔ من گل بوتان ءُ چو ھما ھیلداریں گُرانڈ ءِ وڑ ءَ رند ئِے کپتاں ۔ داں یک جاھے اوشتات ءُ گْوشت ئِے ۔ بیا اد ءَ بہ نند ۔ آئی ءَ یک دو نپری سِیٹّے ئے نیمگ ءَ اشارہ کت کہ اود ءَ یک مَھگونگے چَہ من ءَ پیسر ءَ نشتگ اَت ۔ من ھم دم بُرتگ اَت پمیشکا ھچ مڑا نہ کت ءُ مَھگونگ ءِ کش ءَ نشتاں ۔ ءُ کنڈیکٹر ءِ نیمگ ءَ چار اِت ءُ گْوشت ۔ تئی منّتواراں ۔ آئی ءَ بچکندگے جَت ءُ پہ دگہ مساپرانی ھال شونی ءَ پد ءَ پُشت ءَ شت ۔من کیپ دیم ئے سِیٹ ءِ چیر ءَ سِیکّ دات ءُ وتی بَڈ پُشت ءَ سِیٹّ ءَ گوں تِکہ دات ءُ اے دیم ءُ آدیم چار اِت ءُ پہ آرام کنگ ءَ چَم بوٹ اِت اَنت ۔ گندگ ءَ من آرام ءُ دلجم اتاں بلے راستی ایش اَت کہ منی دل ءَ سَک کِل کلی بَیَگ ءَ اَت ۔ منی ھیال ءُ سَسّا ءُ ھوش دْرست جِنِکّ ءِ نیمگ ءَ اَت اَنت ۔ آئی ءِ بالاد ءِ وشّیں بُو ءَ من ءَ جادو زدَگ کتگ اَت ۔ منی دل ءَ گْوشئے یک پَلپَٹگے زرتگ اَت ءُ من گوں دل ءَ جَنگ اتاں ۔ آسر ءَ دل ءَ نہ منّ اِت ءُ من نیم چمّی جِنِک ءِ نیمگ ءَ آئی ءِ بالاد ءَ چارگ ءَ لگّ اتاں کہ بہ چاراں اے چے چیزّے کہ منی کَش ءَ نشتگ ۔ من دیست آ گوں اسپیتیں گُداں سَک ڈولدار ءُ بْرھدار اِنت ءُ سریگ دویں کوپگانی سر ءَ مان ترّینتگ اَت ءُ داں سینَگ ءِ سر ءَ لونجان اَت ۔سیاہ ءُ بزیں بیکّانی گِیوّار چَہ توک ءَ تِچک ءَ تِچک کَش اِتگ اَت ئِے ءُ گْوپتگیں مِید آئی ءِ بَڈ ءِ سر ءَ لونجان اَت اَنت ۔ من انچش مار اِت گْوشئے دنیا ءِ وش بَھت تریں مردم مناں کہ منی کَش ءَ دنیا ءِ شرّنگ تریں جِنِک نشتگ ءُ گوں من ءَ ھم سپر اِنت ۔ دمانے ءَ رند من دگہ چِیزّے ھم مار اِت گْوشئے آ ملور ءُ پریشان اَت ۔ منی دل ءَ ھُبّ ءُ واھگ چِست بَیَگ ءَ لگّ اِت کہ من گوں ایشی ءَ گپ کنَگ بُنگیج بکناں بلے من ھَیران ءُ پریشان بوتاں کہ گپ ءَ چَہ کجا بُنگیج بہ کناں ؟ منی بے تاھیری گیش بیان بوت ۔ بَس گوں وتی ملّگاں روان اَت ءُ منی دل ءُ دینّ گوں مھگونگ ءَ اَت ۔ منی ھیال ءَ اگاں منی جاہ ءَ دگہ ھر کَسے ھم بوتیں آ چو منی وڑ ءَ بے تاھیر بوتگ اَت ۔من ءَ یاد اتک کہ من یک ڈبُّکے ایرانی پستک چَہ لیاری ءَ زرتگ اَت آ ڈبُّک انگت ءَ منی کیپ ءِ تہ ءَ اَت ۔ من وتی سْرین جَھل بُرت ءُ دست کیپّ ءَ سَکّ دات اَنت ءُ کیپّ من وتی پادانی نیمگ ءَ ڈنّ ءَ چِکّ اِت ءُ کیپ ءِ دپ پَچ کُت ءُ پستک ءِ ڈبُّک کشّ اِت ءُ آئی ءِ دپ پچ کت ءُ دست ءِ پَنجّگ پُرّ کت ءُ کُٹّ ءَ ایر کت اَنت ءُ ڈبُّک ءِ دپ گپت ءُ پد ءَ کیپ ءَ مان کت ءُ کیپ ءِ دپ بست ءُ سِیٹ ءِ چیر ءَ سِیکّ دات ءُ سْرین تچک کت ءُ پہ آرام نشتان ءُ دانگ دانگ ءَ ورگ ءَ لگّ اتاں ۔ 🚌🚍
( روان اِنت )