لــچّــہ کـار : اســـتاد عـــابـــد آســکانی
دلاپ ءُ دلـــٹُــــوپ
اَجب شوپچے کپتگ
جهان ءَ
کرونا ءِ دَوراِنت
دْرهیں دنیا بنداِنت
کہ یک ترس ءُ بیمّے ءَ
مانشانتگ مرچی
همک کس گوش ئیگاں
چہ مَرگ ءِ مَلندروه ءُ بیڑاں مزاری
اَجکّہ ، هبکّہ
دگہ راج ءِ مردم
دْرهیں “اَندر” ءَ اَنت
وتی جند ءِ لوگاں
چہ بِهـ دَر نیا اَنت
چو مُرگے کہ جند ءِ
کُدوّ ءَ چہ دَر مَئیت
وتی نُکّ ءَ هُشکی ءَ
نیل اَنت دمانے
دَماں پَہ دَماں
دستاں شود اَنت وتیگاں
دپوکّہ جَن اَنت
دست ءُ دسکشّ اَنت دائم
نَہ بنت دست ءُ پنجگ
دگہ مردماں گوں
نَہ بنت دل پہ دل
نیکہ
اَمبازاَنت کسّے
نَے
میڑین اَنت پونزے
نَے بوس اَنت دَستے
ءُ نَے دیمبوسی
کن اَنت دومی ءَ گوں
نہ گندئے کسے
مُچّی ءُ میڑیاں گوں
دْرهیں رسم ویل اَنت
دْرهیں دود ترک اَنت
نَہ
گِندُک گدارُک
ءُ نے سیر ءُ آروس
هرام اِش کتگ
تو گوش ئے هور ءُ توری
گڑا هم چہ بیم ءَ
هزاَنت چو کہ سید ءَ
هساری ءُ کوهی
نپَسگیر ءُ شومّیں
کرونا ءِ بیم ءَ
آ لَرزاَنت لپرزاَنت
چو تاک ءَ گون ئیگ ءَ
وتی شکَّلیں ساه
پہ زوراِش زهینتگ
بلے ما بلوچاں
چُشیں ترس ءُ بیم نیست
کرونا ءَ هونواریں
ما ماں نیاریں
بزاں گَردے
مئے ڈیلّ ءُ بالاد ءَ نیست اِنت
بلوچ راج ءِ توک ءَ
تو پهریز نہ گندئے
هما پیشی هال ءُ
هما پیشی چال اِنت
هما پیشی دوراَنت
گوش ئے ایمنی ءِ
بلوچ میتگے ءَ کہ سَد لوگ هست اِنت
بزاں پنچ ءُ شَش
سیرئِـے
نَروٹیں مان اِنت
هما پیشی گِندک
هما پیشی شاده
هما چاپ ءُ نازینک
هما کُلُلُو ءُ کوپگُو
بُوست ءُ باست اِنت
هما هُورّاں بُوستی
هما دْریکّ ءُ دْراک اِنت
هما پیشی دیواں
هما دین ءُ درگہ
چہ ساڑا ءَ ڈَن انت
چہ ایشی ءَ زانگ
همے بیت کہ همبل
بلوچ ماں جهان ءَ
دلیر ءُ بهادرتریں راج ءُ کوم اِنت
برو ماندگاریں
بہ چار دپتراں تو
گوش ئیگاں
کسی وام ئِـے پِرنیست
کَرانے
اَبید چہ هدا ءَ
نَہ ترس ایت چہ کسّ ءَ
گوش ایت کہ
کرونا ءِ بستار چی اِنت؟
بتُرس ایت هما کہ
نہ ترس ایت چہ ربّ ءَ
چِد ءَ زانگ بیت
بلوچ تک مَہ چنڈّیں
گوش ئے زاناں شیراِنت
گیابان ءِ بادشاه
دگہ راج
گُهریٹّیں
روباه ءُ تولگ!!!