سیاهیں گردآپ ( دولاپ )
سرگئی کازلف/ کریم بلوچ
چنگل ءَ باز ترسوکیں هرگوشکے ( کرگوشکے ) هست ات که چه هر چیز ءَ آئیا ترس ات . چه گرک ، چه روباه ، چه بوم و چه هر چیز ترسگ ات . چه درچکانی شاهڑ ءَ که تاکریچ ءَ تاک ءَ شَپست و کپت انت هم ترسگ ات .
یک روچے هر گوشک آتک ترسناکیں و سیاهیں گردآپ ءَ . و تواری کرت :
– سیاهیں گردآپ ، من وتا تئی تها دَؤر دیاں و بُڈیناں ، من چه ترسگاں دم بُرته !
– کرگوشک چو مکن ! تو گهتر انت که چه اداں بروئے و مه ترس ئے !
– اے چون بیت کنت ؟ _ هرگوشک گوں هیرانی ءَ جست کت .
– ترا چه کئے ترسیت  ، اگں تو چه من نترستگ ئے و اداں یهتگ ئے  ، دگه ترسناک تریں چه من کئے هست؟ برو ، برو و  وتی ترس ءَ شموش !
کرگوشک شت و راه ءَ گرگی دیست . گرک گوئشت :
– ایش انت هما که من هنوں ورانی  . _ گرک گوں شاده ءَ گوئشت .
بلے هرگوشک وتی راه ءَ شینزاراں روان ات .
گرک گوانک جت :
– تو پر چه چه منا نه ترس ئے ؟ پر چا نه تچ ئے ؟
هر گوشک جواب دات :
– من پرچا چه تو بترساں ؟ من هنون چه سیاهیں گردآپ ءَ پیداکاں . پُری رنگیں گرک منا  پرچه ، چه تئو  بترسیت ؟
گرک که چوش دیست وتی دمبی وتی پادانی شَم ءَ مُچ کرت و هیران بیت . دیماتر  ءَ  هرگوشک روباه ءَ دیست .
-هاااااااااں … ! _ روباه کند ات. _ تهنا و ویلگردیں کرگوشککے ویل گردگ انت ! بیا اداں دراج گوش ، من ترا وراں  .
بلے هرگوشکک وتی راه ءَ روان بوت و آئی ءِ نیمگ ءَ چَکّی هم نه جت و گوئشتی :
– من سیاهیں گردآپ ءَ چه پیداکاں ، پُری رنگیں گرک اوں دیست و چه آئی من نه ترستاں ، تئی هیال ءَ چه تئو سُهرچَکیں روباه منا ترسیت  ؟ گنوک بیتگ ئے .
هرگوشک ڈگارانی نیام ءَ بُنڈے ءِ سرا نشت . مزنیں بوم گوں وتی پر پٹیں بوٹاں آئی ءِ نیمگ ءَ یهت و جستی کت :
– نشتگ ئے ؟
– هئو نشتگ اوں !_ هرگوشک جواب دات .
– نه ترسئے که نشتگ ئے ؟
– اگں بترستین اوں ، نه نشت اوں .
– چئے بیته که تو بدل بیتگ ئے ؟ بلکیں  شپ ءَ  تو نترسے بیتگ ئے ؟
– من سیاهیں دولاپ و گردآپ ءَ بوتگ اوں ، چه پُری رنگیں گرک ءَ نترستگ اوں ، چه روباه ءِ کَش ءَ گوئست اوں و من آئیا نه چارتگ هم ، و تئی باره ءَ پیریں مرگ ، منا کجام ترس ءِ گمانے هم نیست .
– کرگوشک تو چه مئی جنگل ءَ  درکپ ، _ بوم پگر کرت و گوئشتی ._ کرگوشکاں  که ترا بگند انت ، دورو تئی داب بنت  .
کرگوشک جواب دات :
– نه بنت ، پَهک … کے زانت …
زرد بهار بیت  . تاکاں شَپاں بیت انت …
کرگوشک درچکے ءِ بُن ءَ  آرام نشته و پگر کنان ات  :
« چه پُری رنگیں گرک ، چه سُهرچَکیں روباه تُشے من نترست اوں  . چه پیریں و گران جانیں بو م هم ، بلے هنوں که تاکانی کپگ و شَپرّ شَپِرّ انت  من … ترسگ اوں »
شت که سیاهیں گردآپ ءَ و جستی گپت :
– پرچا وهدے که تاک شپ انت و شَپِرّ شپرّ کن انت منا ترسیت ؟
– اے شَپِرّ شپرّ  تاکانی توار نهنت ، اے دَؤر و زمانگ ءِ گوزگ ءِ توار انت  که ما اشکنگیں . پر ما پهک زمانگ ءِ گوزگ ءِ توار گران و ترسناک انت ._ دولآپ کرگوشک ءَ گوئشت .
همے وهد ءَ برپ کپاں و گواراں بیت . کرگوشک  برپانی سرا  تچاں بوت و دل ءَ چه کسے آئیا بیمے نیست ات .