هست ات یک بٹے .
سک هوڈ و زهرآمدینے ( حسودے )  ات .
پهک بٹانی سرا زهری یهت ، پهک ءِ سرا گُرُنڈست و …
گوں وتی کینگاں و گرنڈگاں ( نرنڈگاں ) ، پهک بٹانی بیزاریگ کرتگ ات …
پهک وتی سرگاں چنڈیناں  و گوئشان اتنت :
_ نون … بٹ !
یگبرے بٹ ءَ ماں گولم ءَ کنگے ( قو ) ءَ اوژناک کناں دیست .
کنگ ءِ دراجیں گردن آئیا پسند بوت .
« ایش انت ، _ بٹ ءَ پگر کت ، _ اگاں منا هم چشیں گردنے ببیتیں ! »
و کنگی جست کت :
بیا که بَدل – کای ءَ کنیں . تو منی گردن ءَ بزور و وتی گردن ءَ منا بدئے .
کِنگ کمے پگر کرت و گوئشتی بیا .
و گردن اش مَٹ و بدل کرت .
بٹ گوں کنگ ءِ دراجیں گردن دیما شت . نزانتی که دراجیں گردن ءَ چون بکنت
آئی اے نیمگ گردینت ، گردن دگه نیمگے شُت یاں پَرّه ءِ داب ءَ گِرد و گِلـّـَـڑ بوت . هر دابی کت آرام نهت .
میش مُرگ ( کوکـَل ، ماهیگ وارین مُرگ ) آئیا دیست و کٹی کٹی آئی ءِ سری کندات . گوئشتی :
– پُوکـّـَو ! تو نه بٹے ئے نه که کِنگے !
بٹ چه کوکل ءِ هبر دلرنج بوت ، لوٹستی که آئیا چیزے بگوئشیت ، بلے وهدے که میش مُرگ ءِ سُنٹی دیست  که مزنیں کیسگی  هست ات ، وتی گوئشت :
« اُه ، منا هم چشیں کیسگی سُنٹے  ببوتیں ! »
میش مُرگی گوئشت :
– بیا که بدل ( بدلکای ) کنیں . من ترا وتی سُهریں سُنٹ دیان ؛ تو منا وتی کیسگی سُنت بدئے !
کوکل ( میش مُرگ ) آئی ءِ هبر ءِ سرا کند ات . بلے آهر ءَ مَنِّست ئی و بدل اش کرت .
بٹ ءَ اے بدل کنکا وَش بوت .
گوں ٹی ٹی ( ٹیٹیاسک ) ءَ ، بٹ وتی پاداں بدل کرت ، وتی تگردی و زنڈیں پادانی بدل ءَ ،  ٹی ٹی ءِ  بارگیں پادی زرت انت .
گوں گوراگ ءَ هم وتی مزنیں و اسپیتیں بالانی مَٹ کرت و آئی ءِ سیاه و کسانیں بال ئی زرت انت . بٹ تاں دیر گوں مور مرگ ( تاووز ) گپ و هبر کرت تاں که آئی وتی مزنیں و رنگ په رنگیں دُمب ءَ پر آئی ءِ کسانیں و کونڈیں دُمب بدل بکنت  و منینتی .
وَشّیں کروس هم وتی تاج ، وتی ریش و وشیں گـُٹ ءَ آئیا دات تانکه « کوکوڑی کو » گوئشت بکنت .
بٹ نون ، هچ کس ءِ داب  نهت .
بٹ گوں ٹی ٹی ءِ بارگیں پاداں ، گوراگ ءِ سیاه و کسانیں بالاں که وت سر بالـُک جنان اتنت ، گوں کنگ ءِ دراجیں گردن که هر نیمگ ءَ تـُرّوران ات ، روان ات .
چه آئی ءِ دیم په دیم بٹانی رُمب پیداگ ات . آئی اش که دیست ، گوں هیرانی  یکے چه آهاں دررائینت :
– کا ، کا ، کا ! بچاریت ! اے چونیں مُرگے ؟
بٹ وتی گوراگی بانزلاں مانشانت ، وتی کنگی گردنی کشِّت و گوں کروسی توار ءَ بُرز بُرز گوئشتی :
–  کوکوڑی کوووووو ! من بٹے اوں ! من چه پهک گهترینے اوں !
بٹاں گوئشت :
– نوں ، اگاں تو بٹے ئے بیا گوں ما همراه به بئے .
بٹاں سبزیں ڈگارے ءَ که آپ ءَ مین ات شت انت ، و بٹ هم آهانی همراه ات . پهک بٹاں کاه و سبزیاں چونگ چنان و سنٹ جنان بوت انت ، بلے آهانی همراه گوں وتی مزنیں کیسگی سنٹ ءَ کاهاں  چونگ چنان و سِست کرت نکت  .
بٹاں په جان ءِ شودگ ، گولم ءَ شت انت . و بٹ هم آهانی همراه ات . پهک بٹاں اژناک کناں جان شودان اتنت ، بلے بٹ ، گولم ءِ کـَش و کِرّ ءَ تچگ ات ، بٹ ءِ ٹی ٹی ئیں پاد په اوژناگ کنئگ ءَ وش نهت انت . بٹاں کِٹی کِٹی آئی ءِ سرا کندت انت :
– هاهاهاها …!
آئی هم آهاں پسو دات :
– کوکوڑی کووووو … !
بٹاں چه آپ ، تیاب ءَ درکپت انت ، ماں همے وهد ءَ چه کجا اناگت ءَ روباهے درکپت !
بٹاں ، بال شاناں  پُورّ و بال کرت .
هما بٹ که آئرا گوراگی بال پـِراَت ، آئی ءِ بال، آئر اش چست کرت نکرت . آئی گوں وتی ٹیٹیاسکی ( ٹیٹاسکی ) ٹانگاں تچاں بوت . آئی ءِ مورمرگی ( تاووزی ) دُمب پَچ بوت انت …
ماں همے وهد ، روباه آئی ءِ کنگی گردن ءَ گپت و زبرّیناں بیت …
بٹاں که اے جاور دیست ، درستاں روباه ءِ سرا برگشت انت و چه هر نیمگ ءَ بال کنان ، آئیا چونگ چناں بوت انت  تاں که روباه بٹ ءَ ویل کرت و جست ( تتک ) .
بٹ که ساهی راست بوت گوئشتی :
– منتوار اوں بٹاں ، که من اِش رَکـِّینت . نوں من زاناں که من چئے بکناں .
بَٹ شـُت ( رَپت ) و آئی ءِ دراجیں گردنی دات ، کوکلی ( میش مُرگی ) آئی ءِ کیسگی سُنٹ واترّ کرت ، ٹی ٹی ( ٹیٹیاسک) ی هم بارگیں پاداں دات انت ، گوراگی هم کسانیں سیاهیں بالاں دات انت ، مور مُرگی هم آئی ءِ رنگ په رنگیں دُمب دات و  دوست دارگی کروسی هم آئی ءِ بُل ، ریش و وشیں توار گردینت و دات .
و چو  بَٹ اپدا بٹ ءِ داب بوت .
بلے هُژیارتر و تجربگ دارتر .
ایش ات بٹ ءِ کسهے پر شما که نیں کـُٹـِّـت !