“آزمانکار,, مھلب نصیربلوچ”
آئی ءَ کُبل پچ کت ءُ کلیت دروازگ ءِ سربُر ءِ کیلّہ ءَ مان جتنت- ءُ گوں وتی زنڈیں آواز ءَ تھنا ھمنچو گشت ئےِ,, اِش انت، پچ اِتنت دروازے!،،
مات ءَ آئی ءَ را پجّہ آورت ءُ آ گرگ بوتگ ات-آئی ءِ کپی ایں بروان ءَ آئی ءَ را یک رندے پدا زنگی ایں کُبلانی باھوٹ کتگ اَت-آئی ءَ ھما ساعت ءَ زانتگ ات کہ آئی ءِ گوما چے کنگ بیت-آئی ءَ زانتگ ات کہ چار شھمات جنگ بیت ءُ بے رنگیں بان ءِ بے رنگیں دیوالانی نیام ءَ تیلانک دیگ ءَ پد، دروازگ ءَ کبلے جنگ بیت-ھمے وڑ بوت-
آئی ءَ ھمے بےرنگیں دیوالانی نیام ءَ سھب نوں بیگہ کتگ ات-آئی ءَ دہ رند ءَ گیش دریگ ءَ چہ ڈن سَرُک دات کہ بلکیں کسے گْوزیت ءُ آ گشیت ئےِ کہ کلیت کیلّہ ءَ درنجوک انت، کُبل ءَ پچ کن، بلے اے چار ءُ پنچیں کلاکاں آئی ءَ وتی جند ءِ توار ھم گوشاں نکپت-مرچی گشئے اے راہ، اے کِشک کس ءَ میم نہ کت-آ گُڈسرا یکیم بوت ءُ شت وتی تھت ءِ سرا تچک بوت بلےتچک بوھگ ءَ آئی ءَ اولی مارشت شُد ءِ بوت- آئی ءِ روتانی کُرکُر ءَ آ بیوار کتگ ات-,, ورگ نیست؟،، آئی ءَ وتی ھیال ءَ را جست کنگ ءَ اِش کت-آئی ءِ ٹیلگاں نزیں کونسانی چیر ءَ اے دیم ءُ آ دیم سُرگ ءُ شوھاز بناکت- آئی ءَ ورگ دیست اَنت، بلے اےبان ءِ تھا انّاں بلکیں چُل ءَ، ءُ چُل ءُ آئی ءِ نیام ءَ یک کبلےاست ات کہ کلیت ئےِ برز ءَ درتکگ انت- ءُ داں انون ءَ کس ھم نہ گوستگ ات-نوں تھاری ءَ مانشانت ءُ آئی ءِ گوشاں مات ءِ گُددوچی مشین ءِ توارءِبدل ءَ جنگُلانی چُلی چلی آھان ات-آ پدا پاداتک ءُ دریگ ءِ دپ ءَ اتک ءُ اوشتات، وت کُشی، آئی ءَ جیڑ ات-اناگہ ءَ آئی ءِ پادانی دیما چہ مُشکے شگوست ءُ آئی ءَ سِٹ کت-آئی ءِ دست وت سرا آئی ءِ دلبند ءَ سر بوتنت-اے وھد ءَ آئی ءِ زند ءِ گواہی ایوک آئی ءِ دلبند ءِ چست ءُ ایراں دات- ءُ اولی رند ءَ آئی ءَ راوتی جیگ ءِ سر ءِ دوچ برھنگ لگّتاں-
“منی گُشان؟،، آئی ءِ دپ ءَ درتک-
آئی ءَ گیراتک کہ وھدے مات ءَ آئی ءَ را بان ءِ تھا تیلانک داتگ ات تہ آئی ءِ گشان ئےِ چکیتگ ات-آئی ءَ یکرندے پد ءَ مُشک ءِ ھیال کت ءُ زوت زوت تھت ءِ سرا کپت ءُ نشت-چم ئےِ اینگو آنگو شانک داتنت بان تھارات بلے دریگ ءَ چہ آوکیں رُژنائی ءَ آئی ءَ را یک ساعتے ءِ واستا تسلہ دات کہ بانداتے است انت- ءُ آداں سھب دریگ ءِ دپ ءَ اوشتیت کہ اولی رھگوز پرآئی ءَ اے کُبل ءَ پچ بکنت ءُ آ دربئیت-آئی ءِ روتانی توار ءَ آئی ءَ را سک بیوارکتگ ات ءُ نوں نُک ئےِ ھم ھشک ات، آپ ھم نیست، آئی ءَ جیڑ ات-
شپ ءِ بانزل یک یک ءَ سدان اتنت ءُ آئی ءِ ترس ھم روتگ جنان ات-تھاربوان ار-آٰئی ءِ چمانی تھا ایوکا یک بیزاریں ترسے ات، یک دمانے آئی ءِ دل ءَ اتک کہ مات بلکیں بئیت ءُ ورگاں بیاریت-ساعتے ءِ واستا گوش ئےِ داشتاں، ھیالے گوْرکت، بلے ایوکا چرّتانی ءُ آئی ءِ جند ءِ بے تواری آئی ءِ گوشاں کپت اَنت دگہ ھچ-آئی ءِ دست وت سرا آئی ءِ کپی ایں بروان ءِ نیمگا شت، آئی ءَ بد اتک-گش ئےآئی ءِ ھرچ دردءِ، اے تھاری ءِ، آ کُبلءِ، آئی ءِ بےگشانی ءِ درستانی سوب ھمے کپی ایں بروان ات-آئی ءِ شدءِ، تُنّ ءِ، سوب ھم ءُ دیما ھرچی کہ آئی ءِ گوما بوھگی ات آئی ءِ سوب ھم….. آئی ءِ دیم ءِ تھاری ءَ بان تھار تِر کت-
دگہ چنچو ساعت باریں ھمے رنگ ءَ گوستگ ات کہ اناگہ ءَ آئی ءَ دریگ ءَ چہ ڈن آزمان ءِ دیم ءِ استال دیست انت- آئی ءَ زانت کہ کُبل نوں پچ بوھگی انت، بلے آ گَل نہ ات ءُ آئی ءَ اولی رند ءَ جیڑاِت کہ کُبل کدی پچ مبات …… کدی ھم انّاں …دستے ءَ دروازگ ءِ سربُر ءَ جتگیں کِلّہ ءِ کلیت زُرت اَنت ءُ کبل پچ بوت-
٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭
گوں طارق پشوکانی ءِ منہ واری ءَ