(آزمانک,, ھیرئروئن،، حمل پرویز )
آ منی زند ءِ بھرے جوڑ بوتگ ات-منا پہ دمانے بے آئی ءَ نہ بوت نزاناں بے من آئی ءَ بوت یا نہ بوت ھما بزانت ءُ ھمائی ءِ ایمان-من روچ ءِ تھا یک ءُ دو رند ءَ الم آئی ءِ دیدار کتگ ات دل ایمن ءُ چم سارت کتگ اتنت- آئی ءَ پہ وتی گِندگ ءُ شوھاز کنگ ءَ منا ھرچ کارے گپتگ من پہ سر ءُ چم کتگ-من زانتگ آ منا ھُشک ءَ کار نہ بندیت الم دل ءَ وش کنت- آئی ءَ اوں ھمے پیم ھرروچ منی دل وش کتگ-منی بازیں سنگتاں منا آئی ءِ ھمرائی ءَ مکن کتگ بلے من پرائی ءِ ھاترا سنگتانی گپ گوش ءِ پُشت ءَ گوازینتگ انت-
روچ ءُ ماہ ءُ سال گوزان بوتنت من گیشتر پرائی گنوک بوھان بوتوں-
یکروچے آ منی دل ءَ وش کنگ ءَ ات منی دل ءَھیالے ءَ تیجار کت دل وش کنگ ءَ رند آ وتی راہ ءَ شُت ……من گوں وتی ساھگ ءَ گپ ءَ لگتاں-آ وھدی منی سور ءَ شش ماہ گوستگ ات-من اے وتی دوست کتگ-نوں منا چار چُک ھست ءُ منی گیشریں کٹ ھمیشی ءِ لاپ ءَ انت- یک دمانے دل ءِ وش کنگ ءَ رند آ وتی راہ ءَ روت…..
نوکانی ءَ منی جَن ءَ باز رند ءَ اے گپ جتگ ات اگاں من بزانتیں منی گرگ ءَ رند تو دگہ دوست یے پہ وت شوھاز کن ۓ منا ھرام ات کہ من گوں تو سور بہ کتیں- نوں ھبر چہ ھلوت ءَ گوستگ ات-من باز لوٹت گون آئی ءَ بے وپائی بکناں بلے آئی ءِ مھر ءُ دوستی ءَ منی دل ءَ روتگ جتگ ات-من زانت اگان من آئی ءِ روتگاں چہ دل ءَ بہ گوجاں من الم نیست باں-منی جن ءُ چک گندہ تر عزاب بنت- جن ءِ اے گپ اوں راست اتنت من چہ جن ءُ چکاں گیشتر آ دوست داشتگ ات من ھر دیما چارِت بندیک ءِ سر گار ات-
نوں منی ریش اسپیت بوتگ اتنت بزاں من کماشی ءِ دؤر ءُ باریگان اتاں، منی جند وت چو ُخطبہ،، ءِلٹ ءَ ات کسب ءُکاری نہ اتاں آئی ءِ دوستی ءَ گندہ تر منا کار ءِ حد ءَ گوازینتگ ات-
من بے آئی ءَ تاھیر نہ گپتاں آئی ءَ دست ارگ کلدار لوٹت من چہ کلدار ءَ در پش اتاں، نوں من چارت دگہ راہ نیست، بیکہ دزّی ءَ من ھمے ھیالاں ناکو ءِ لوگ ءِ پیلوکی پیتی چم ءِ چیر ءَ کت کہ سھرانی ڈاکو ءِ تھا ات من دُزّی ءَ گرگ بوتاں ناکو ءَ ریش ءُ بروتانی ھمرائی ءَ منی سر ءُ بروان ۓِ ساتنت- الکاپیں ردے گپت ءُ یلہ دات، من وھدے لوگ ءَ اتکاں جن ءَ دوھیں پنچ منی سر ءَ مین داتنت پہ زھر جست کت ترا کیا پرماتگ من اوں پہ زھر پسہ دات دگہ کے پرمائیت ھمے شومّیں ھیروئن انت-
گوں طارق پیشوکانی ءِ منتواری ءَ