کھیر بِہ گرادئے کھیر
چہ اردوءٙ رجانک:
شعیب شاداب
پیسلہ نہ بوت گرا آ دگہ سردار اوں توار جنئگ بوتنت کہ پیسلہ بکن انت۔ جرگہءٙ ہمےپیسلہ کت کہ باندا سہبءٙ مہلہ ہر کس بادشاہءِ محلءِ گیٹءِ دپءٙ سر بیت گرا ہما ملکءِ بادشاہ کنگ بہ بیت۔
دومی سہبءٙ ہردو سردار گوں آ دگہ سرداراں بادشاہءِ محلءِ گیٹءِ دپءٙ سر بوتنت ءُ دیست کہ یک درتہ پُچیں درآمدیں پکیرے گوں کچکولءُ عصاء ءٙ محلءِ گیٹءِ دیما اوشتاتگ۔ جرگہءِ پیسلہءِ ردا ہمے پکیر ملکءِ بادشاہ کنگ بوت۔
لہتیں وہد گوست’ ہمے دوئیں سردارانی تہا یکّےءٙ گشت کہ من ہچ وڈا درآمدیں پکیرےءِ رعیّت بوت نہ کناں۔ من جنگ کناں ءُ پکیرءٙ تاچیناں’ ملکءِ بادشاہیءٙ وتی دستءٙ کناں۔
درباریاں حال دات کہ یک سردارےءٙ تئی ہلاپءٙ جنگءِ پسیلہ کتگ ءُ تئی بادشاہیءٙ پچ گرگ ءُ ترا تاچینگ لوٹیت۔
بادشاہءٙ گُشت ” اے چشیں مزنیں جیڑھے نہ انت۔ کھیر بہ گرادئے کھیر۔”
درباریاں کھیر گراست’ بادشاہءُ درباریاں نِشتء کھیر وارت انت۔ درباریاں پدا حال دات کہ سردار گوں لشکرءٙ دراتکگ ءُ دیم پہ محلءٙ پیداک انت۔ بادشاہءٙ گشت ” کھیر بہ گرادئے کھیر۔”درباریاں پدا کھیر گراست ءُ درساں نشت وارت۔
درباریاں حال دات کہ سردار ءٙ گوں لشکرءٙ محل حساریگ کتگ۔ بادشاہءٙ گشت “کھیر بہ گرادئے کھیر۔” درباریاں پدا کھیر گراست۔ بادشاہءٙ گوں درباریاں پدا نِشتءُ کھیر وارت۔
سردارءٙ گوں لشکرءٙ محلءٙ دوْر کت ءُ بادشاہءِ لشکر جت ءُ دربارءٙ پترگ بندات کت۔
درباریاں گشت بادشاہ! سردارءٙ تئی لشکر جتگ ءُ دربارءٙ پترتگ۔ بادشاہءٙ گشت” کھیر بہ گرادئے کھیر۔” درباری جذباتی بوت انت ءُ جست کت کہ تو چونیں بادشاہے ئے؟ تئی ہلاپءٙ بغاوت بوتگ’ دشمنءِ لشکر تئی ملکءٙ برگ ءٙ انت ءُ مارا کشگءٙ انت تو گشئے “کھیر بہ گرادئے کھیر”؟
بادشاہءٙ ٹہکے جتءُ گشت’ ” من بادشاہے نیاں یک درآمدیں درتہ پچیں پنڈوکیں پکیرے آں ۔ بادشاہءِ محلءٙ کھیرءِ پنڈگءُ ورگءٙ اتکگاں ءُ شمئے وڈیں بے عقلاں منءٙ گپتگ وتی بادشاہ کتگ۔ من کھیر وارتگ ءُ پدا وتی ملکءٙ روْگ آں’ نوں شما بزان اِت ءُ شمئے ملک بزانت۔” بادشاہ وتی تختءِ سرا چہ پاد اتک ءُ پُشتءِ دروازگءٙ دراتک ءُ تتک۔