آزمانک ( بُتکگیں گرنچ )
رفیق چاکر
آئی وتی گرنچ بُتکگ اَتءُ وتی دیمی نیمگءَ ائیر کُرتگ اَتءُ ھمک چیزءَ پہ شریءَ تیمارگءُ چارگءَ اَتءُگرنچءِ تہا جتائیں چیزاں یک نیمگءَ کنگءُ جتائیں کاگردانی تہا بندگءَ گوں گُلائیش اَت.آئی چپ چاگردءَ موٹلءُ پرپٹءُ دگہ اولاکانی توار اَتءُ ژپ ژپءَ گوزگءُ دیم پہ وتی منزلءَروگءَ اِتاں.ھمک گوزوکیں اولاکانی پَداں چہ چست بوتگیں دَنز آئی دیمءَ کپان اِتاں ءُ ھمک ساھت آئی تہنا گوں وتی باسکءُ باھُڑاں وتی دیم ءَ لگاشانءُ دنزاں کمے کمتر کنان اَت بلے آئی گیشتر دلگوش گوں بُتکگیں گرنچءِ گرہن داتگیں چیزان اَت کہ بازیں کاگدانی تہا گرہن داتگءُ یکیں گرنچءَ بستگ اَتاں.چہ گرنچءَ آ دگہ چیزاں چہ گیشتر آ گوں لہتیں زراں گیشتر دلگوش اَت کہ آئی چہ ھمے گرنچءَ در کُرتگءُ ھساب کنانءُ ائیر کنان اَت.کدی آئی ھمے زر نیم کُرتاں کہ نیم ئے وتی شالوارءِ کیسگءَ کُرتءُ نیم وتی دومی کیسگءَ ما کُرتاںءُ کیسگ گوں کسانیں ٹاسینےءَ بستءُ ابابُن کُرت.دیر نہ گوست کہ ٹاسین پدا بوجگ بوتءُ پدا ھما زر در کنگءُ ھساب کنگءُ پدا بہر کنگءُ جتائیں کیسگاں ائیر کُرتاں.گرنچ ءِ تہا چہ لنشءُ پتارءَ چہ ابید وردنی چیز ھم مان اَت کہ آئی چہ نزیکیں بازارءَ گِپتگءُ دیم پہ لوگءَ روگءَ دلمانگ اَت کہ ناگتءَ آئی وتی پرپٹ دگءِ راستی نیمگءَ اوشتارینتءُ جاگہ بُرزگ کُرتءُ گرنچءِ پچ کنگءُ چیزانی تیمارگءَ گُلائیش بوتءُ ھمک کاگدءِ پچ کنگءُ ھمک چیزءَ دوءُ سئے جاگہ ونڈ جنگءُ جتائیں کاگدانی تہا بَندگ بِنا کُرت. راہءَ گوزوکیں ھمک مردمءَ وتی اولاک کمے داشتگ اَت ءُ ھمائی نیمگءَ دلگوش داتگءُ چار اِتگ اَت بلے آ یکوئی گوں وتی بُکچہءَ سرءُ پیٹال اَتءُ راہگوزی مردمازن پہ کلہے ھم چارگءَ نہ اَت.کدی کدی آئی ہمے چیزانی تیمارگءِ وھداں جاکءُ سلوات ھم کُرتگ اَت کہ آئی گلگجاکءُ وت گپیءَ چہ ھمے زانگ بوت کہ آ لوگءَ چہ سر بوگءَ پیسر لوگءِ ھمک مردم بزاں کسانءُ مزنءِ بہرءِ گیشینگءَ جُہدءَ گوں گُلائیش اَت آپہ ھمے بہرءُ بانگءَ پئیم بوگءَ نہ اَتءُ یکیں چیزءِ بہر کنگءُ کاگدءَ بندگءَ چہ پد ھم آئی ھما کاگد بوتکگ اَتءُ پدا دگہ رنگےءَ چیزاں ونڈ کنان اَت.آئی گوں وتءَ کُرتگیں گپ کدی کدی راہءَ روکیں مردمانی گوشاں ھم کپتگ اِتاں.
چہ دگءِ سرا گوزوکیں زالبولءُ چُکانی نزیکءَ گوزگءَ چہ کدی کدی آئی وتی سر چِست کُرتگ اَتءُچُکانی نیمگءَ دلگوش داتگ اَت کہ چُکاں کوکار کُرتگءُ گُشتگ اَت کہ ناکو مان گیش اِتگءُ ناکوءِ مال گوں ناکوءَ بہر نہ بیت.یکےءَ گُشت کہ ناکوءَ زانءَ نماسگ مُچ کُرتگ کہ ھسابءَ نیایاںءُ بہرءُ بانگ بوت نہ کناں.
یکےءَ پہ کندگ گُشت کہ ناکوءَ چیزے جتا چیر دیگی اِنت.
نزیکءَ گوزوکیں زالبولاں چہ یکےءَپہ ریشکند گُشت کہ ناکوءَ ورنائیءَ باریں چنکس سُہر لنٹ یکجاہ کُرتگءُ یکیں لوگءَ جاگہ داتگ کہ پیریءَ انگت ھم ناکو پہ بہرءَ پئیم نہ بیت.گوں اے گپءِ گُشگءَ آ دگہ زالبولاں ٹہک داتگ اَتءُ ناکوءِ نیمگءَ چار اِتگ اَتءُ چہ دگءَ آ دیم بوتگ اِتاں.
ناکوءَ دپ پُر کُرتگ اَتءُ پہ زہری چیزے گُشگ لوٹ اِت بلے پدا گوں زہریءُ تُرندی وتی گپ وتی دپءَ پروشتگ اَتءُ بے برمشءُ توار بوتگ اَت بلے بس آئی دپءَ دراتکگ اَت.
” گوار گائیدگاں گوں ریشکندءُ ملنڈاں “
ناکوءَ وتی گپ انچیں رنگےءَ گُشت کہ دگءِ سرا روکیں لہتیں ورنائی بچکاں دگہ کسی گوشاں نہ کپت بلے گوں ناکوءِ اے دلءِ لہڑانی درشانگءُ زاہءُ بد کنگءَ ورنایاں ھم ٹہک داتءُ روان بوتاں ءُ یکےءَ ٹہک دات کہ ناکو لنڈرے بوتگ بلے وہدءِ تیز رواجیں وھدءَ ناکو وتی ارجان جتگ.
ناکوءِ دپ پہ گپےءَ مامانگ اَت کہ چیزے بُگشیت بلے ناکوءَ وتی گپ وتی دپءَ پروشتءُ پدا بے کمار ھما گرنچءِ نیمگءَ دلگوش بوت.ناکوءَ گرنچ وتی رنگءَ بستءُزر لہتیں وتی کشءِ کیسگءَ جاگہ داتءُ لہتیں دیمی کیسگءَ چہ در کُرتءُ پدا گرنچءَ مان کُرتءُ دیم پہ وتی منزلءَ جُنزگءَ دلمانگ اَت کہ دگءِ کشءَوتی اولاکءَ بزوریتءُ بروت بلے نزیکءَ چہ گوزوکیں گنوک ءَ چہ دگءِ کشءَ ایریں سِنگاں یکے چست کُرتءُ ناکوءِ نیمگءَ ھترمال کُرت کہ ناکوءِ کانپولءَ لگ اِت کہ ناکو آریا بوتءُ سد رگءَ یکےءَ نہ جت.