بتل چی اَنت؟
لہتے بتلءُ(ضرب المثل)محاروہ ہنچیں ہست کہ آیانی پشتءَ دگہ یک قصہےہست یا کہ آیک شعرے ءُ ہنچو مشہور بیت کہ بتلے گشگ بیتءُ ہر مجلسءَ پہ مثالءُدرور بیان کنگ بیت۔ مالوٹیں کہ ادءَ لہتے ہنچیں بتلانی قصہاں بیان بکنیں کہ پہ گوشدارگءَ وش اَنتءُ مئے ءُ شمے ھبرانی تہا اگاں کارمرز کنگ بہ بنت گڈا مئے گپءِ تامے دگہ بیت۔
گڈا ھبر ھما چاہءِ سرءِاِنت
گشنت کہ یک گریبءُ بزگریں مردے ہست اَت،دھقان کاریءِ کت،یک رندے ھیالے کت کہ اگاں من بازدشاہءَ پہ سوغاتی چیزےکٹگءُ سردہ اگاں بدیاں بلکیں منی چارگءَ بکنت۔ہمے ہاترا گوں ھرءَ دراتکءُ شت دیم پہ بادشاہءِ گورا،قسمتءَ راہءَ ماں آپ سرےءَ وتءُ بادشاہ دیک اِش وارت بلے بادشاہ ماں شکاری دریسایت کسءَ پجاہ نیاؤرت کہ اے بادشاہ اِنت۔
گڈا بادشاہءَ جست کت کہ واجہ تو کجاں گو سر گپتگءِ ءُ ترا چے گوں؟ آئی پسو دات کہ منءَ لہتے ٹیکی پہ بادشاہءَ گون اِنت لوٹان ھمودا برواں، گڈا بادشاہ کہ ماں شکاری دریسایت جستے کت کہ واجہ اگاں بادشاہ ترا اشی مزءَ سد کلدار بدنت تو چوں کنئے؟گشتے زوران اِش، گشتے پنجاہ ؟گشتے ہم زوران اِش، گشتے دہ؟ گشتے ہم زوران اِش گشتے پنچ؟گشتے کہ پنچیءِ سرا بادشاہ گڈا استنجاء بگیپت جوانتراِنت،بادشاہءِ وَسرءَ تُر وارت بلے برداشتے کتءُ گشتے کہ شریں گڈا تووتی راہءَءُ من وتی راہءَ،بادشاہءَجوانیں اسپے گون اَتءُ زوت وتی محلءَ سر بوت۔اے بیچارہ ہم ترْپنزانءَ شتءُ یک وھدے سر بوت، بادشاہ ودارایت ، وھدے کہ دیم پہ دیم بوت اَنت۔ بادشاہءَ ہماسوال کت کہ باریں پہ خیری ؟آئی پسو دات کہ منءَ پہ شما لہتے سوغاتءُٹیکی گون، بادشاہءَ جست کت کہ اگاں من ترا سد کلدار بدیاں گڈا؟گشتے اے شمے لائقی اِنت۔گشتے اگاں پنجاہ بدیاں گڈا؟ گشتے ہم جوان اِنت،گشتے دہ ؟ گشتے خراب نہ اِنت،گشتے پنچ؟ آئی گشت کہ پنچیءِ باریگءَ ھبر ھما چاہءِ سرءِ اِنت۔
وپتگیں مردءِ میش نر کاریت
اشی بابتءَ ہم ما یک کسانیں قصہے اشکتگ ۔
کہ د ومرد ہست اَت دوئینانی میش آپُس اِتنت،شپءَ دوئیناں زات،چہ دوئیں مرداں یکے چہ وابءَ پاداتکءُگشتے کہ باریں رویں چاریں میشانی حالءَ پرسیں،دومیءَ گشت کہ من وپساں تو برو،گڈا اے تہنا شتءُ چاراِتے کہ منی میشءَ نریں چکے آؤرتگ ءُمنی ھمراہءِ میشءَ مادگیں چکءِ آؤرتگ،گڈا اشی بدل کتنتءُ آتک، آئی ھمراہءَ جست کت کہ باریں منی میشءَ نرے آؤرتگ یا مادگے،ھمراہءَ پسہ دات کہ وپتگیں مردءِ میش نر کاریت۔
دگہ بازیں ہنچیں وش وشیں قصہ ہست کہ آیانی یکءُیک لبز سک مشہوراَنتءُ گپ گپءِ تہا گشگ بنت ،بائداِنت کہ ما اشانی بندرءَ بزانیں ،ہر کسے گورا کہ چشیں چیزے ہست گڈا بائداِنت کہ آ ہم آئیءَ پدر بکنت دانکہ ماوتی زبانءِ بتلءُ محاورہاں چہ شر سرپد بہ بئیں۔
شمئے کستر
حافظ عطاء الرحمن آسکانی ضامرانی