لچّہ : یلہ چریں کارست
چندن ساچ
من ءَ انچیں تبے گون اِنت
زمانگ چے دل ءَ جیڑیت ءُ معنا کنت
منی تب چو پکاسو ءِ پینٹ کرتگیں عکسانی پیم ءَ اِنت
اِدا معنا ءِ شاہیم ءَ ہما دیما برئے کئیت اِنت
من یکیں ساعت ءَ زند ءِ ہزاراں موسم ءِ جان ءِ گداں کشاں
من دریا ءَ وتی کمرہ ءِ تہا کاران ءُ واپیناں
من مُرغاں ساز پرمایاں، ءُ پُلانی سرا ننداں کناں گوازی
منی اندر زمستان اِنت ءُ ڈن ءَ دوزح ءِ تُن اِنت
من ءَ بِل اِت کہ آسانی سرا گرداں
من یک عمرے ببا داتگ وتی جند ءِ زوالی ءَ
من ءَ کار نیست
شمئے بازار ءِ بے نامیں اے قحبہ جاہانی کپتگیں ایڈرز ءِ نادراہاں
منی پاداں، کدی نیّت نہ بستگ پہ
شمئے شہرانی شاپنگ مال ءُ برزیں ہوٹل ءُ پارکاں، یَلّسیں کاڑانی چارگ ءُ سواد ءَ
من ءَ کار نیست
شمئے اِے لیکہ ءُ دوداں
من سیاہ مارے نیاں چوشیں کہ ہر وہد ءَ لگوشاں پوست ورناہ باں
من زند ءِ لذت ءَ یکرندے گرگ لوٹاں
چہ مرگ ءَ پد مرگ لوٹاں
منی لوگ ءِ دپ ءَ اوشتاتگیں موسم
منی نام ءِ سرا گریونت، پدا واتر کننت کاینت