آزمانک: اجبیں کسہ، نبشتہ کار: اوہنری
اردو رجانک: اسماء حسین
بلوچی رجانک: ابرار سمین
میان استمانی لبزانک ءِ رجانک: آزمانک نمبر: 12
۔۔۔۔۔
آسٹین ءِ گوریچی ءَ یک شرپمندیں کھولے نشتگ ات اے کھول جان اسنودر ءُ آئی جن ءُ پنچ سالی جنک ءَ گوں ھور ات۔
یک شپے جان اسمودر ءِ جنک ءِ لاپ ءَ دردے گپت، جان اسمودر شھر ءَ درمان ءِ واستا رادگ بوت، بلے پد ءَ واتر نیاتک۔ وھد گْوزان بوت، جنک اوں مزن بوت بلے اسمودر ءِ ھال نیست اَت۔
اسمودر ءِ بیگواھی ءَ آئی جن سک پدرد بوت ءُ سَے ماہ ءَ رند سیر ئِے کت ءُ چداں لَڑّ اِت سان اوٹینیو ءَ نشت۔
جنک ءِ اوں سیر بوت ءُ چیزے سال ءَ رند آئی ءَ اوں پنچ سالی جنکے بوت۔ جنک ھما لوگ ءِ تہ نشتگ اَت کہ یک شپے آئی پت چہ ھمے لوگ ءَ پہ درمان ءِ واستا شھر شت ءُ واتر نیاتک۔ یک شپے پینسی ءِ لاپ ءَ درد کت، اجب ءُ ھیران کنوکیں ھبر اِش اِنت ھمے شپ ءَ اے کسانیں جنک پینسی ءِ پیرک اسمودر ءِ سالروچ اِنت۔
” من شھر ءَ روان ءُ پینسی ءِ واستا درمان کار آں” جان اسمتھ گْوشت
” انا۔۔۔۔۔ انا۔۔۔۔۔ تو مرو” آئی لوگبانک ءَ گریت ءُ گْوشت،
” اگاں تو برو ئے تو اوں گار بئے ءُ واتر نہ بئے”
جان اسمتھ نہ شت مرد ءُ جن وتی چک پینسی ءِ سرون ءَ نشت اَنت۔ پینسی ءِ لاپ ءِ درد گیش بوت، جان اسمتھ پد ءَ شھر ءِ روگ ءَ پاد اتک بلے آئی جن ءَ مکن کت۔
اناگہ ءَ دروازگ پچ بوت، یک اسپیت ریشیں کماشے کوٹی ءِ تہ پترت۔
“پیرُک اتک۔۔۔۔ پیرُک اتک” آئی جنک پینسی ءَ گْوشت، پینسی جان اسمودر ءَ پجّا آؤرت۔
جان اسمودر چہ وتی کیسگ ءَ درمان درکت ءُ یک استانے پینسی ءَ دات، آئی لاپ ءِ درد ھلاس بوت۔
“بہ بکش اِت من ءَ کمیں دیر بوت، من پہ ٹرام گاڑی ءِ ودار ءِ نشتگ ات آں” جان اسمودر گوشت۔