رومن ہیلّہ یے بکنت
(ھدامُرزی داؤتءِ یاتءَ)
حاصل نور دشتی
مۓ میتگءَ ھرکسءَ کہ نمدی یے نبشتہ کنگی اَت گڑا آ داؤدءِ کرّا شُتگ اَت۔ داؤدءَ ابید میتگءِ تہءَ دگہ کسّے نیست اَت کہ کاگدے نبشتہ بکنت۔
داؤدءَ ھم تھنا رومنءِ تہءَ نبشتہ کنگ زانتگ ات۔پرچاکہ آیک وھدے مشکتءِ پوجءَ بوتگ اَتءُ داؤدءِ گشگ اَت کہ اودا مارا گوشتگ ۓ کہ اگاں کسے وانگ لوٹیت آئیءَ را وانینگ بیت۔میتگءِ تہءَ دگہ ہم مشکتءِ پوجی است ات،بلے داؤدءَ ابید دگہ کسّءَ وانگءُ نبشتہ کنگ نزانت۔
پمیشکا نوں آمیتگءِ نمدیانی نبشتہ کنوکءُ وانوک اَت۔
یکبرے آ جاھے سفرےءَ شُتگ ات۔کماشےءَ نمدی یے نبشتہ کنائینگی ات۔گڑا آ منی گورءَ اتک،آوھدی من پنچءَ وانگءَ اِتاں۔
مارا اسکولءَ ماشٹرءَ نمدی نبشتہ کنگ پرماتگ ات۔ءُنوں من دلجم اِتاں کہ من نبشتہ کت کناں۔
منا کماشءَ گشت من ہرچی گْوشان کناں،تو نبشتہ کنان بُو۔چوکہ مۓ وھدءَ بلوچیءِنبشتہ کنوک نیست ات،من اسکولءِیات کتگیں نمدیءِ اول سرءِ سلامءُ دعا نبشتہ کت انت۔
دیمترامنا کماشءَ گشت: تو سھی بہ بۓ پکیر،اِمبری ھورءِ جندنہ بوتگ۔من وتی گوکے بہا کتہءُ کاھدانءِ کاہ درست ھلاس انت۔ من نوں وس کنیں کاھدان گوں من اُردو کنگ نہ بیت۔
من کماشءَ را گشت: ناکو،اے چونیں ھبراں تو کنۓ،اے اُردوءِ تہءَ مان نیست اَنت۔گشت ۓ شرّیں ایشیءَ گڑا یلہ دۓ۔
دیمتراگشت ۓ: کُمبیءِ ڈگارمن پانڈول کتہ،نوں من گنترھشکءُ ھیران بوتاں،ایشیءِ اُردوءَ من کجا بیاراں۔۔
من گشت: کماش اے رِیلّی ھبراں،اے کاگدءِ تہءَ نبشتہ کنگ نہ بنت۔
کماش زھرگپت، پاداتکءُ گشت ۓ: شمۓ کارے نہ اِنت، داؤدءِ رومن ہیلّہ یے بکنت۔