چنکے کسہ
 چتوریں مہشریں ابیتکی یے
 دلءُ رگان زنزریت
 گشئے توامیں زَنگ رُتکگ اَنت منی تہا
 توامیں بندءُ بوگاں لیس وارتگ اَنت وتی
 ہمک پورءِ ترُمبگءَ جلے نگاہاں چست بیت میزران کنت دراہیں پلّواں
 کودَکّی چمانی اُمرءَ رُستہ
 وابانی کدّءَ ریزاں بوتہ
آسکی تردّگ، مُرگی بال…..داں کبرستانیں وہمانی جنّت اُمریں دل ترکّی
 تئی کرامانی نمب نگاہءُ بالادءَ ترمپ ترمپءَ ایر رِچاں بوتہ
 گیابانے میسّاں بوتہ
 من جیڑاں جیڑانءَ چہ وت دور روانءَ پہ وت سر بواناں
 تئی زیبءِ اِسرار ہمینکس ودّان اِنت
 کہ اَکلءُ ہوشءِ دراہیں توکل تُستہ
 آپءِ کالکے پاچ ئے گواتءِ کول بُرنت
 چہ 18سالی مردگءَ
 من چینکدر سفر کتہ
 ”چہ میتگءَ درآ“
 در اتکگاں
 ”چہ چم دیست، ہالءُ کاسدیءِ سیمسراں بہ گوز”
 شتاں
 روان روانءَ
 انچیں جاگہے سراں
 کہ گلزمین کبل اِنت8ئیں پلواں
 جہان بس دو گام منتہ پہ منا
 ءُ سہبءُ شپ
 اے یکیں گامءَ
 جنزدیمءُ پشت
 نوں اے جاہءَ
 ناں تئی ہلکءِ گوات، نہ بلبل، نود نہ ہاکءِ وشبو گون اِنت
 دم گٹّان اِنت اِمروزءِ کبرستانءَ
 پہ تئی بے بالادیں مارشتاں
 من داں کد رَست کناں
 آسءُ آپءِ باوست ہمے
 زند سفر جنزیتءُ گوات ندارہ مٹائیت
 من تو چو نودءَ سستینءُ جہانءِ زیہاراںرزہ رزہ گواپءَ پر رِتکیں
 لگشتیں
 کے زانتہ
 وابانی دریگانی بوجگ پہ اُمرءِ بے اوستیں سہتاں تاوان نہ بیت
 دل شہمے شینزاریت چہ کوہانی پارءَ
 گلابءُ یاسمین کبرےءِ سرونےءَ کدو کننت
 ءُ واب بانزلاں پتائیت کوشءِ چنگلاں
 روان کنت
 داں ماءُ توءُ میتگءِ درہیں پریءُ نازبو بدن
 نگاہ آبشارءُ دل گیاب
 کپتگیں
 چمودا گواتےءَ را واہگءِ پُرانی بو ماں بانزلان، ہاکءُ گل نگاہاں گون بنت
 روان کنت روچءُ شپ
 داں کئیت کورلمبےءَ
 تلارےءِ سرا کِشیت گَڈّگےءُ کورءَ سردیان کنت ڈلاں
 ڈَلاں ہُمیر پاد کاینت دیم پہ آزمان
 ءُ کم کمّءَ کرن میتگے وَدی کننت
 (بلے) مں ہرچی سرجناں
 نہ کنزگا اِنت وہد
 دوشیگیں وڑا نہ اِنت
 کہ کرناں یک دمانءَ بال کت
 چو ہزتگیں کپوتےءَ
 ءُ مئے دلاں
 مُرگی بانزلےءِ پرّگءَ
 کڑُکّءِ برمشےءَ
 ہزار وہم کت
 چِہ مہشریں ابیتکی یے رَگاں
 توامیں ہون لُمبگءَ اِنت
 کترہ کترہ اندرءَ
 ” تاج بلوچ”