آزمانک : کِسّہ ءِ مَرگ
نبشتہ کار : میرساگر
کِسّہ تَنداں گِپتگ اَت
آئی ءَ ھَردیں کِسّہ بِندات کُت گڑا ھَمے مار اِت کہ میزاں میزّان ءَ مُوکُویے تَنداں اِیر کَپان اِنت ءُ آئی ءِ جِند ءِ رَاستی ھَم گشئے تَند ءَ مانگیش اِتگیں مَکَسکے ءَ گیش نہ اَت
کِسّہ مانگیشّان اَت
آ سَک دَم بُرتگ اَت
گْرانیں تَکانسری یے آئی ءِ پیشانی ءِ کِْرچکاں ھِساب ءَ اَت.
دیوال ءِ دیم ءَ جَتگیں گَهڑیال ءَ سُرینڈر کُتگ اَت ءُ وتی دوئیں دَست ئِِے کوپگاں بُرتگ اِت اَنت
سَھت شپ ءِ یازدہ ءُ پنچ اَت…
آ پاد اَتک چراگ ءَ را تیلے ءِ تَسلّاھے دات ءُ وَٹّ ئِِے بُرز کت؛
کِسّہ نِی کَم کمّ ءَ بندات بَیگا اَت
شَپ جُنزان اَت،
ماہ مُجاں گِپتگ اَت،
تَھاری وَدّان اَت
چو گشئے لَشکرے بہ بیت؛
دِیر پُژدر ءَ کُچکّے ءِ رَاشگ ءِ تَوار اَت کہ اے تَھاری ءَ مئیم نہ بَیگا اَت
آئی ءَ کاگد پَتات ءُ نَد اِیر کُت ؛
سَھتے بیت کہ آ واب کَپتگ اَت.
بُندر ءَ کَسّہ ءَ زَھر زُرتگ اَت چو گشئے زَھگے بہ بیت، مکتب ءَ زَھر زُرتگ ءُ تَتکگیں زَھگے.
شَھر ءِدَگّانی سرا ترسے پاداں گِران ءُ روان اَت
تھاری گوں پُرّیں وَتاس ءَ شَھر ءِ چار راھانی سرا اُوشتاتگ اَت، ڈامبر ءِ دَگّانی سرا ھونانی لیک اِت اَنت
شِیب گِپتگیں
بَدیتَگیں حونانی لیک
دِیر ایمبولینسانی توار چاگرد ءَ ترسے کماہگ ءَ اَت، شَھر ءِ ھَمک چارراہ ءِ سرا ٹائر بُن اِت اَنت
کِسّہ یک بُنگپتگیں مُوٹلے ءِ کَش ءَ اُوشتاتگ ءُ جیڑگ ءَ اَت کہ کدی بام دنت 
کدی روچ ٹِک کنت
اَناگھے ءَ تیرے ءِ چُٹّگ ءِ توارے ءَ چاگرد سُپت
آ شَھر ءِ مَزن دَگّ ءَ کَپتگ اَت
ایمبولینسانی تواراں آزمان جَکسگ ءَ اَت
آ نِی یک اِسٹیچرے ءِ سرا اَت
ایمبولینس ءَ آ بَڈّا جَت ءُ شَھر ءِ مزن دگّ ءَ کُوکّار کنان تِیزی ءَ سِستگ ءُ روگ ءَ اَت
ڈامبر ءِ سرا ھونانی مَزنیں لیکے جوڑ اَت
کِسّہ ھَلاس اَت……