(آزمانکُک,, زِر،، اے-آر-داد )
 زیمل سازیں گورم کہ نرم نرم ءُ سُبک سُبک ءَ گوں ناز ءُ کھیباں ایرماد بنت تیاب ءِ دپ ءَ- چرے سھت ءَ دل گوْشیت بہ نند تیاب ءِ لمبے ءَ- ءُ اے ندراہ ءَ بچار-
 چموکیں ماہ وتی مروارد ءُ لاساں درنز دنت تہ اے گُمان بیت کہ باریں چُنت شپ چراگ زر ءِ پراھیں سینگ ءَ چُکگ ءَ اَنت ھمے زر ھمے گورم کدی کدی منی زند ءِ متاھاں پُل اَنت ءُ منی ترونگلیں ارساں زیر اَنت وتیگ کن اَنت- گُنگ بات شالا منی زبان آ روچ ءَ کہ من زر ءِ زنگ ءَ بہ جناں- زر ءِ گناہ چے انت؟ اے زر نہ انت، اے موسم انت، اے ماہ ءُ ماھکان اَنت کہ زر روچے رنگے ءَ وت ءَ سینگار کنت- شپاں وھدے کہ انسان انسریت ءُ واب کپ ایت، ھمے زر، ھمے گورم من ءَ بشارت دے اَنت کہ پہ واب کرن کپتگ اَنت-
 “پادا،، –ھور رست اَنت- زر کدی آرام نہ زانت- بلے روچاں انسان ءِ جاک ءُ سلوات زر ءِ زبان ءَ کُبل جن اَنت- پرے ھاتر ءَ تو گش ئے- من گوشاں کہ زر ھاموش انت-
 ٭٭٭٭٭٭
 گوں طارق پیشوکانی ءِ منہ واری ءَ