لچہ
اَبدالله میر
سر کنت کہ سمین بانگواھاں
دل سوزیں گماں پرّیچ ایت
زیمیگیں دلے آزاریں
پتر پیتکگ اَت مھرانی
زھیروں چادر ءَ گُک بستاں
ارساں ترونگلیں جیگ بند ءِ
گراماں مَل اتگ بےبرمش ءَ
چماں ایمنی شَر گریتگ
بالاد اَچ گماں پِرینتگ
یاتوں سر شماں برز بیتاں
آسوں للھیں جان ءَ کپت
کش ات ماں دل ءَ اپّارگ
آہ ماں عالم ءَ چست بوتگ
دست کَشیں نَدے راہ داتگ
مسک ءُ زاپران من مشتگ
پلیں کاگدے شکساتگ
کولے من بلوچی گشتہ
دُریں گوں سخن گپتارا
ماھو او منی دردانگ
اِشک ءَ بوتگوں شر ریٹا
داگوں داتگاں بوگ ءُ بند
موجیں ھاترا تئی والله
براھیت نہ گلام ءَ اِشک ءِ
نہ کہ ماں دپ ءَ بچکندگ
ارمان کہ وتن بندیگ انت
گریونتیں گوھار ھیسکاراں
چار پاسیں شپاں نال انت مات
زئپیں گریوگاں دل سندیں
نیل اَنت ھچ وڑا آرام ءَ
تو پہ، پمن ءَ دیوانگ
من پہ مادریں ڈیھ ءَ ندر
من پہ مادریں ڈیھ ءَ ندر