منی سپر ءُ جاسک ءِ مراگاه / دومی بهر
میرجان میر / دشتیاری رمس 13 /12/ 97 هجری شمسی
داں جرس آواز نه کنت کوچ ءِ 
مهری ماں راهاں نه بنت کتار
مهری ءِ راه کپگ ءَ پیش آئی ءِ ساٹگ ءُ وڑ ءُ وج کنگ ، رهت ءُ کجابوانی بندگ ،تنگانی چکگ ءُ مهر کنگ مساپر ءِ هژدری ءُ بنیادی کارے ،
پرچا که نزوریں مهری بار ءُ سوارکار ءَ مکسد ءَ برت نه کنت “کار نه انت کواروکیں کوانٹانی باراں جونگیں لیڑو زیر اَنت یار ” بلے همے مهری چهبار ءِ شورا ءُ شهردار ءُ ارشاد اسلامی ءِ کار مستر واجه مهمدی ءَ شر ساٹ اتگ ءُ آپ ءُ کاه کتگ اگاں ڈاچی یے بوتیں توری درستیں همبلاں باوری ڈن ءَ به دوشتین ءُ شیر به وارتیں ، ما اولاک ءِ گم نه کتگ بس هما روچ ءِ جماز بیگ ءِ مهتل بوتگ ایں . 
واجه نباتی ارشاد ءِ کارمند مهری ءِ آپ ءُ کاه دیگ ءِ زمه وار بیتگ ءُ بیگاه بیگاهاں دریا بزرگ ءِ کیٹ ءَ په چارینگ ءَ برتگ ئِے .
اے مهری ءِ روگ ءِ ٹلینگ ٹلانگ ءِ آواز چه نمیرانیں راهی ءِ ڈهل ءِ آواز ءَ ترند تر بیتگ ءُ بلوچستان ءِ کر ءُ گور ءِ چاریں ملکاں شتگ .
کماش نام گر انت پیسر ءَ راهی ءَ هر وهد شپاں ڈهل جتگ ، اے ڈهل ءَ وڑ وڑیں توار بوتگ لهتیں توار ءَ مولے بیتگ ءُ لهتیں وڑیں آوازاں مهلوک سرپد بیتگ انت که کاجو ءَ آپ گون انت ءُ جهلاد انت اگاں وپسگ ءَ نه اشتگ ئِے پرواه اش نه داشتگ ءُ دل ءَ نه کتگ اش .
ڈهل ءِ آواز مستاگے بیتگ په کاجو ءِ جهل دست ءِ جهمننداں اگاں ڈهل ءِ آواز ءَ بے واب کتگ انت بلے کور ءَ آپ آورتگ ءُ همے شپاں ڈگارانی سر ءَ پربندی ءَ بیتگ انت گڑا ڈهل ءِ توار ءِ جدوابی چه آپ آیگ ءِ گلی ءَ شموشگ بیتگ .
هر دهکان کار چه ڈگارانی کِشگ ءَ ءُ رون ءُ موش ءَ رند مشتے کاه ، مَنے سورو ، ششکیا ماش ، پالے سیپری ، گونی یے پگ ءُ ڈال په هر ءُ اشترانی واستا دلمانگ بوتگ .
واجه دامنی ءَ هم مدام چو راهی ءِ ڈهل ءَ همے ‌جار پرینتگ که چهبار ءِ شورا ءُ شهردار ءَ مارا په جاسک ءِ مراگش ءِ روگ ءِ اولاک پرماتگ .
بنده هدا ءَ زبان رستگ پمیشکا اے دگراں زبان داتگ ئِے که دشتیاری ءُ بریس ءُ پسابندن ءِ کر ءُ گور ءِ سنگت یکشمبے ءِ سهب ءَ ماں شیریاں واجه ابراهیم آبد امیری ءِ دکان ءِ دپ ءَ وت ءَ سر به کن انت .
چو بی چهباری گل ءِ همبلانی گردن چو گوکشتر ءَ دگه شهر ءِ ازمکارانی دیم ءَ ماں سوشل میڈیا ءَ برز تر ءُ لِکّ تر بیتگ .
ما په وتی شهر ءِ شورا ءُ شهردار ءُ ارشاد ءِ کارمستر ءَ پهریگ بیتگ ایں پهر همل ءَ کتگ وتی پت ءِ باریگ ءَ که پرنگاں دزگیر کتگ اگاں ناں همل دزگیر کنگی مردے نه بوتگ .
چشکه بانگوانی گردن مز روچ ءَ چه دگه مردماں برز تر بیت ما هم همے وڑ بوتگ ایں که مارا سبزکیں مهری یے په اولاک ءَ هست ،
بنگ ءُ بروتی ءَ ابید مئے دریپگانی توار ءَ کسے مئے گور ءَ نشت نه بیتگ .
منی وتی جند ءَ روچے سے بر ءَ ءُ سے چهار وڑ ءَ وتی همے شَنکیں مود رستگ انت ، برے برز ءَ برے کش ءَ ءُ برے چو کروسی تاج ءَ مک کتگ اَنت ءُ آدینک ءَ شش شش بر ءَ چار اتگ انت . 
روچے چوٹو یک کشے بیتگ ءُ دگه روچے دگه کشے ، چه زمین ءَ پنجاه پوٹ برزتر بیتگان ءُ اے سما هم نه کتگ که منی پادانی چیر ءَ زمین انت پورو گوں پریشتگاں گپ ءُ گوں هوراں هلوت ءَ بوتگاں
مئے گپسارگ په ملکے شتگ انت هر کس ءَ وتی هاسیں سنگت په همے مهری ءِ سوار بیگ ءِ گواجار داتگ چو که شلنگ ءِ هِرّ رُستگ ءُ نی کوانٹے بیتگ ءُ مدام چه شهرداری ءِ واڑ ءَ ترانج بندگین ءُ چه واڑ ءَ در آیگ انت .
هرکس ءَ زانتگ که میر کلیر ءَ په مکسدے مزن کتگ ، ما دلجم بیتگ ایں که پیریں شلنگ مارا سدیچ ءُ جگین ءُ گابریک ءِ پلیں آبریچاں رسینت نه کنت آ وهدی گڑا هدا بادشاهے .
من هم گوں وتی چشمک ءَ ءُ واسکوٹ ءَ پجگی نه بیتگاں انگت دلمانگ بیتگاں که گڈی روچاں شے سید ءِ چشمک ءَ هم پچ به گراں ، سادک مجاهد ءَ هم من زبان داتگ ات که همے اولاک ءَ هور رو ایں بلے هو که تگدیر ءَ دگه وڑے نبشتگ ات ءُ تدبیر ءِ پنجگ مدام تگدیر ءِ دیم ءَ سست بنت .
هر وهد تیر کیت تگدیر ءِ
پنجگ سست بنت تدبیر ءِ
منی سر سدگ چه همبلاں اے وڑ ات که من اود ءَ پیشتر ءَ به روان ءُ پتر ءَ مهر به داراں که چهبار ءِ یک رمبے ءِ هاسیں سنگتانی(امیری ، بهار، دامنی ، شے سید ، سابر ساده ، باسد هوت ، تارک هوت ،جنید بلوچ ، اسلم زهیر ، پاروک ساکم ءُ دگه بازینے که مئے گل ءِ هزمت کار ءُ ادیب ءُ شائرانت ) واسیداری ءَ به کناں .
چو که منی ءُ ناکو امیری ءِ میانجی ءَ اے شور ءُ سُک سُکی بیتگ بلکیں هم دگه سنگت سهیگ نه بوتگ انت .
گڑا من ءُ منی تری زتک که وت میناپ ءَ کارے هست ات ئِے روگ ءَ هدوناک ات ، تگدیر ءَ همسپر بوت ایں مئے اولاک ڈمب ءُ جڑیں پرایدے اَت .
اکبر جدگال چه دشتیاری ءَ ادار یک ءَ شمبے ءِ روچ ءَ چهبار ءَ سر بوت ءُ ما کمو شهر ءِ ته ءَ گول ات ایں لهتیں چیز ءُ تهپه ءُ کتاب په اود ءِ سنگتانی واست ءَ زرت ، پٹرول جت وت ادار چهار بیت ءُ دیم په جاسک ءَ راه کپت ایں .
بانسنٹ ءُ دپترانی مزن نامیں باوری ڈن روچ ءِ لهگ ءَ پیسر گواز اینت انت . بلے وهدے که چهبار ءَ در آتکاں منی رابته گوں سرجمیں سنگتاں بند بیت پرچا که منی گوانکو رجستر بیتگ ات .
کهیر ءُ کاروان ءُ بندینی مهلو گوازینت انت .
سرشپ ءَ سدیچ ءِ نوکیں پاسگاه ءَ رس ات ایں، پیشتر ءَ اے پاسگاه من نه دیستگ ات ءُ الم همے چنت ماهانی ته ءَ جوڑ کنگ بیتگ .
اگاں شمئے سر سدیچ ءَ کپت کور ءِ جهلاد ءَ بزاں زربار ءِ نیمگ ءَ گرد کوه ءَ گرم آپ ءِ چمگے هست که ایشی ءِ آپ په رومانٹیس ءِ مریزی ءَ باز سیت مند اِنت .
جاسک ءِ که من روگانی هاک ءِ پهناتی ءُ دراجی ءَ 10188/4 کیلومٹر مربا انت ءُ سیاسی بهر تهرانی ته ءَ هرمزگان ءِ شاهگان تریں وڈ ءُ هاکے ءِ واهند اِنت .
دو بکش ئِے هست یکے لیردپ دومی مرکزی ، لیردپ دو دهستان انت پی وشک ءُ سورک .
پی وشک ءُ سورک ءَ هر کجامے ءَ چهل چهل کسان ءُ مزنیں دمگ په هسابی هست .
بکش مرکزی سے دهستان انت ، جاسک (23 دمگ) ، کنگان (29) ، گابریک (46 دمگ اِنت) ،
سال 1366 هجری شمی ءَ جتائیں شهرستانے منگ بیتگ که مادانی دورئیگ اِنت ءُ بازیں ناماں زانگ بیتگ چشکه : بادیس ، بدیس ،کاپل ، اومانه ،جَش ،جاشک ،جاسق، چاشک ، کفشک ،جک ، راس الجاسک ءُ جاسک .
حمدالله مستوپی ءَ ماں وتی کتاب ءَ “جزیره ی جرون ” یات کتگ .(205 ضرب المثل گویش جاسک . تاکدیم 14 )
سپاهی ءَ اوشتارینگ ءَ پد ڈرئیور ءَ جست ءُ پرس ءَ لگ ات 
سپاهی : “کجا می روی” منی همراه : “جاسک” سپاهی : “جاسک برای چه ” منی همراه : “مشاعره شعر بلوچی است ” دانکه من ءَ توار ئِے پرکت ءُ ماشین ءِ دروں بوتک همے ستوان دو ءِ گور ءَ شتاں . من : “سلام جناب خوبی ” سپاهی “علیک سلام ” ڈرائیور ءَ گْوشت ءُ اشاره کت ئِے “برو روی چاله ” لوٹ ایت ماشین ءِ چیر به پٹ ایت .
دل ءَ گشت ترا شر هدا ءَ گپتگ اے راه میر کمبر ءَ پہ بریتانیا ءِ نادینتگین ءُ زوراکیں هاکم مهراب لنگ ءِ واستا بستگ که په لوٹّ ماری ءَ اے ملکاں آتکگ ءُ جنین ءُ مردین په زور گپتگ ءُ بندیگ کتگ انت ئِے کمبر ءَ میار زرتگ ءُ آجو کتگ انت نئیکه په راهگوزانی دلسیاه کنگ ءَ . 
سپاهی “برنامه جاسک چی است” من : “عرضم به حضورت دومین جشنواره منطقه ای شعر بلوچ به میزبانی ارشاد اسلامی شهرستان جاسک و ما هم جز دعوت شدگان آن هستیم ” سپاهی : “بفرما آقا ” ماشین ءِ مدرک من ءَ دات انت ئِے منت واری ءَ پد همراه توار پر کت دانکه وتی راه ءَ روان بوت ایں شپ ءِ ادار ده ءَ،جاسک کهنه ءَ سر بوت ایں (جاسک کهنه مزنیں دمگے ءِ وڑ ءَ اَنت ءُ یک بهرے ءَ بنگلان گوش اَنت ئِے که چه اسلی جادو ءَ کمکے گستا انت ءُ چه جاسک ده کیلومٹر راه انت) چشکه من همد ءَ دستگاهے لوگ چه بانک رهمانی ءُ آئی ءِ لوگواجه ءِ سوب ءَ پیسر ءَ گپتگ ات وهدے که ادبی سنگت چه چهبار ءَ کاینت ما مهمان سرا ءَ نه رواین وتی وڑ ءُ وتی داب ءَ به ایں .
لوگ هم واجه موسا الی نسب ئیگ ات من پیشتر ءَ نه دیستگ ءُ نه شتگ اتاں .
منی گوانکو رجستر ات آیانی گور ءَ اے وهد ءَ آنتن نیست ات من چه وتی سنگت ءِ گوانکو ءَ سیریک ءَ رهوت کنگ ءُ لوگانی ڈس ءَ گران اتاں .
همے وڑ ءَ جست ءُ پرس ءَ ما لوگ درگیتک انت ما اے هاتر ءَ دلسیاه نه بیت ایں که بنگلان ءِ مردم گیشتر وت ماں وت سیاد انت ءُ لوگانی واهند بهداشت ءِ باز نشستیں کار مند ءُ نام کپتگیں مردے ات که هر کس ءَ زانت .
سے جاه ءَ جست ءُ پرس کت دانکه لهتیں گونڈو پاد بولی گوازی ءَ ات اَنت ڈیک دات ، همیشانی گور ءَ اوشتات ایں مارا انگراں کت اش ءُ مئے گالوار زانت اش که درملکی مردم ایں بلے گهرتیں بلوچ زهگ ءَ گوں نه مهتلی گوشت: ” بیا منی موتور ء پد ءَ اَ گر ات من شمارا اَ براں موسا ءِ لوگ ءِ پاد ءَ سر اَ کناں ” همے شکر ورنا سر ءَ بیت ءُ ما رند ءَ دانکه دروازگ ءِ لوگ ءِ دپ ءَ مارا رسینت ئِے ءُ وت بیرو کت ئِے .
من در ٹک ات شیرزالیں هیرنسا ءَ در پچ کت ءُ دروت ءُ دراهی بیت اِیں (هیر نسا چه پت ء‍َ سیریکی انت ءُ مات ءَ جاسکی ) درائینتوں : “مهمان نه لوٹ ات ” گوشت ئِے : “مهمان هبیب ءِ هدا انت شمئے پدی لوگ انت ، پش آتک ات”
ما یا الله کشان ءَ لوگ ءَ گوست ایں ، سرپد بوتاں که لوگواجه اے وهد ءَ اد ءَ نه اِنت . 
گڑا ماسی هیرنسا ءَ کندی چاه آورت ءُ شام ، پیسر ءَ تیار کتگ ات ئِے ، موسا رندتر ءَ چه دومی بانک ءِ لوگ ءَ آتک ءُ پرزونک دور دیگ بیت .
شام ءَ رند ماسی هیرنسا ءَ مزنیں مڑاهے په چلیم ءِ پر کنگ ءَ کت ءُ من هم بازیں مڑاهاں پد جواب دات گڑا پر ئِے کن ، چلیم آتک ءُ وتی دل ءَ گوشت جاسکی وش کدیں چلیم ءُ نامداریں تمباکانی سرکیل ءِ ته ءَ دشتیاری ءِ چشی زگال وش انت ناں اے سوسنیں اشکر ، ماسی میانسال ءُ زرنگ ءُ دیم روشنیں جنین ات چکے دست دپ ءَ نیست ات ئِے ، بازیں نند ءُ پادا ءَ من ءَ دل نه بیگ ءَ اَت پمیشکا چلیم ءِ پرکنگ ءِ مڑاه کت .
چلیم ءِ کشگ ءَ پد وهد دیم ءَ شتگ ات شپ ءَ نی وتی ملگور په وپسگ ءَ شنگینتگ انت ، واجه موسا ءَ ژندی چه مئے دیم ءَ دربرت وپسگ ءِ سلاه ئِے جت ما هم هو کت .
دگه لوگ ءَ مئے گندل پچ کت انت اش ءُ ما وپت ایں دانکه بامسار ءَ چم پچ کت انت گڑا دوبر واب نه کپتاں .
داں پنچ نه بیت ، پانزده نه بیت