( چہ دیوان دام ءِ منت ءَ )
” واجہ صدیق آزاد ءِ لاچاری ءُ عندلیب گچکی ءِ ” کُلی ” ءِ پیش لبز ”
هسابجار
گوستگیں روچان ماں همے دیوان ءَ شرف ءَ گوشتگ ات کہ بزگ ءُ لاچار ءِ پیمیں لبز نبشتہ راهبند ءِ بگیری انت ، بہ گندئے آئی ءِ گپ وتی جاه ءَ راست انت ، بلے وهدے تو اے وڑیں لاچاری گندئے تہ لاچار بئے کہ همے رنگیں دانک پہ همے وڑیں نیم لبزانکی مردماں بہ شکسائے –
کجام هم ردانکی مردمے واجہ صدیق آزاد ءِ وڑیں وتی منّاں کواسیں مردمے ءِ اے چاریں دانکاں پہ عندلیب گچکی ءِ نبشتگاں بہ وانیت داں سرپد بیت کہ واجہ صدیق آزاد ءِ زانت پہ ردانک ءَ چینچک پراه ءُ شاهگان انت ، ءُ آئی ءِ کینگ ءِ آس ءِ لِلک چینچک مزن انت –
نزاناں واجہ صدیق آزاد ءِ لاچاری چے بوتگ کہ اے نبشتگاناں کجام یک نامے ءِ دیگ ءَ بے سوب بوتگ ، برے نامے بندیت اش ، برے رونبشت ءُ برے لُک نبشت ءُ مستریں ردی ءَ ادا کنت کہ اشاناں انشائیہ ءِ نام ءَ گوں بندوک کنت ، انشائیہ ءِ اُمبر اینچک کسان نہ انت کہ آئی ءِ کد ءُ بالاد ماں لبزانک ءَ مہ گیشیت ، انشائیہ ءِ سرا دری لبزانک ءَ سک باز کار کنگ بوتگ ءُ بازیں نامے انشائیہ ءَ ودی کتگ ءُ نا پہ بلوچی لبزانک ءَ انشائیہ نوک انت –
واجہ صدیق آزاد اول سرا بانک عندلیب گچکی ءِ اے نبشتگاں اچست ءَ انشائیہ ءَ گُشیت ، پدا هیال کنت کہ اے من چے کُت پدا وتی گپ ءِ سرا چو مانگیشتگیں بندیکے ءَ تاب دنت وتی کینگ ءَ پہ سید ءَ کار گیپت آئی ءِ سستگیں دستونک ءِ نام ءَ نبشتگاں خلیل جبران ءِ رجانک گوشیت ، نہ سید ءَ وتی نبشتگ انشائیہ گوشتگ انت ءُ نہ جبران ءِ ( کہ بُن اسل نکان باریں چے بوتگ انت کہ اردو والا آں وتی رنگ ءَ رجانک کتگ ءُ فن پاره ءِ نام داتگ انت ) انشائیہ گُشگ بوتگ انت –
واجہ صدیق آزاد ءِ لاچاری ءَ سلام انت بانک ءِ نبشتگاں چہ اے نبشتہ کہ ادا ایر انت شرابی ، اے نہ اردو والا آنی فن پاره انی زمرو ءَ کیت نہ دگہ جیزے ، بس یک سپاٹیں پنتے اشی ءِ تہا ازم ءِ جند نیست البت یک کسهے ءِ چیزے رد بوت کتگ اتے اگاں پُشت ءَ دیما چیزے بوتیں ، دومی کلی ءَ اگان مردم چمان نز بہ کنت ءُ آئی ءَ پہ چیزے ءَ بزوریت انگت دردے پہ دو –
نی گپ کیت مئے نبشتہ کارانی پہ پیش لبزاں لاچاری ءِ گڑا ادا تہنا واجہ صدیق آزاد میار بار کنگ نہ بیت ، ماں بلوچی لبزانک پُرّ انت چشیں پیش لبزاں ، وهدے پیش لبزان وان ئے تہ کوه کپ کن انت بلے کتاب هاک ءُ جس انت من نام گرگ نہ لوٹاں اے کار مئے لبزانک ءِ بلاہیں هستی آں هم کتگ انت چیزے رپتگ ءُ چیزے است انت انیگیں لبزانک ءِ شاهنام انت کہ است بات انت دائم بات انت –
واجہ صدیق آزات ءِ گمان بلکن همے بوتگ کہ بلوچی لبزانک چہ جنین آدماں تو بہ گُش کہ هورک انت بانک ءِ دلبڈی ے کتگ ، بلے اگاں ما اے وتگڑیں دلبڈیانی تاواناں بہ چاریں تہ سک باز انت ءُ اشانی آسر مارا زیک ءَ الله بخش کرار وڑیں نبشتہ کارانی دروشم ءَ گندگ ءَ کاینت کہ پہ همے دلبڈی آنی هاترا وتا جنکیں ناماں گوں زاهر کن انت ءُ نبشتہ کن انت ءُ استیں سوشل میڈیا ءِ دور ءَ فیسبک پُرّ انت –
کجام چیزے ءِ سرا وتی دیدانکانی درانگازی ءَ باید مردم ( جنس) چارگ مہ بنت کہ مردینے یا جنینے بلکن ساچست چارگ بہ بنت تہ بہ گندے آیوکیں وهد ءَ پہ بلوچی لبزانک ءَ چیزوکے بہ مانیت –