شاعر: نامعلوم
 رجانک: شیردل بلوچ
 مردم کایَنت
 بَرے تئی زندگیا پشت کَپنت
 بری تئی یاتا
 …آ که تئی زندگیا پشت کپنت
 …همسفر بنت
 ….آ که تئی یاتا پشت کپنت
 …تجربه اے بنت په سفرا
 …برے زهر
 …برے وش
 …برے گون آیانی یاتان بِچکَند ئے
…برےآیانی یات بچکندگا چه تئی لُنٹان دور کَنت
 …بلے تو
 ….بِچکند
 … په وتی زَهرترین یاتان
 ….انگت بِّل تئی زندگی ئے همسفر بِزانت
 ….”هر چے بوت ؛ هر چے گوَست” ئا
 …. ترا مُهر تر چه هر وهد و هر روچا
 …گون آیی همراهیا قدم چست کنگا تَیارکُرتگ
 ….مردم کایَنت.
 ..و اِے آیَگ باید اِنت هر وهدا بِبَنت
 …دان تو بزان ئے
 …آیگا درست زاننت.
 …بلے
 ….”پَشت کپگ” انت که “هنر” لوٹیت.