بُرزیں چنالءِ دائودی
گلزار گچکی
” بُرزیں چنالاں توتی یے مانیں،
شرّ چو ماہءَ نوکیں جوانے
دائودی نشتہ چاری
دستءَایں تیرکمانے
سبزل سامگیءِ گشتگیں اے شیرکنیں سَوتءَ کئنت کہ گوش ئے نداشتگءُ وشنود نہ بوتگ۔ انوں ہم اگاں کَسے استاد سبزل سامگیءَ را مراگشےءَ دعوت دنت یا گوش ئے داراِیت گڑا ” برزیں چنال یکّ اَنچیں سَوتے بیت کہ آ اَلم گوشدارگ بیت۔
اِے شوکیں سَوتءِسساساچ/ شاعرءُ ترزکارءِ نام استاد لال بکش دائودی اِنت۔ اِے سَوت سبزل استاد سامگیءَ ہما پیم وشّ گُشتگءُ نامدار ءُ تامدار کتگ کہ ہمنچو گوش ئےِ بدارئےِ ، دل سیر نبیت۔5 اکتوبر2018ءِ مہلبیں مگربءَ ما سرکٹ ہاؤس تربتءِ مزنیں ہالءَ نشتگءُ 6 اکبوتر2018ءِ بیگاہءِ 6 بجءَ ماں پبلک لائبریری تربتءَ ” اُستاد سبزل سامگی زیمری مراگشءِ” بابتءَ گوں گشندہاں مجلس کنگءَ اِتیں کہ استاد سبزل سامگیءِکُجام سَوتءَ کُجام گشندہ بانداتگیں مراگشءَگُشیتءُ گوشداروں وشنود کنت ؟۔
اے مجلسءَ استاد سبزل سامگیءَ اَبید, بلوچی زُبانءِ نامداریں گشندہ استاد عارف بلوچ، استاد شاہجہان بلوچ، سلیم امین، وہاب بلوچ، شہمیر سبزل، استاد شوکت مراد، مسلم حمل غنی دشتی، استاد نوربکش نورک بنجو ماسٹرءُ اے دگہ ہمنیاد اِتنت. ما کہ سَوتانی گچین بندات کت گڑا شاہجہان دائودیءَ گُشت من ” بُززیں چنالءَ توتی یے مانیں”ہمے سَوتءَگُشیں”. اُستاد سبزل سامگیءَ باہندکتءُ گشت ئے، ” اِے سَوتءَ من کسءَ نہ دئیں. اِے سَوت منی دوست واجہ لال بکش دائودیءَ پہ واہگے پِربَستگءُ ترزوَت ٹہینتگءُ منءَ داتگ۔ اشیءَ من وت دیوانءِ دیمءَگُشیں”. استاد سبزل سامگیءِ گورئے دانکاں ما دُرستاں کنداِتءُ شاہجہان دائودیءَ را گشت کہ نوں تو اُستاد سبزلءِ دگہ سَوتے گچین بکن۔
من لیپ ٹاپ پچ کتُ ءَیکّ یکّءَ استاد سبزل سامگیءِ سَوت گوشداریناں کتنتءُ گچین سرجم کنائینت۔ چہ گچین کنگءَ پیش من استاد سبزل سامگیءَ را جست کت کہ اگاں دگہ سَوتے کہ تو وت گشگ ئے ارادہ کتگ منءَ ہال بدئے تنکہ ما آئیءَ یکّر بکنیںءُ پرتو ایرئے بکنیں۔ گشت ئے دگہ ہرچی ورنائیں گشندہاں دوست بیت گچین بکن اَنت، من ءَ دستءُ داوا نیست، بلے” بُرزیں چنال”ءَ نہ دئیں۔مارا استاد سبزلءِ اے دانکاں سک وشنود کت ءُ مئے گچین سرجم بوتءُ دومی روچ ءَ مراگش بوتءُ استاد سبزل سامگیءَوتی دوست بزاں استاد لال بکش دائودیءِ پربستگیں ءُ ترز اڑکتگیں سَوت گشتءُ دیوان وشنود کت۔
اَنچو کہ واجہ دائودیءَاِے سَوت گوں مہرءُ ہُبّءَ نویستگءُ گوریشیءَ انساپ کتگ ہمے پَیم استاد سبزلءَ اے سَوت گوں دلءِ جوزگاں گوشتگءُ ابدمان کتگ کہ بلوچی سَوتانی یکّ بے دَروَرءُ شیرکنیں سَوتے زانگ بیت کہ چہ ریڈیوءَ گوش ئے کہ زیمری مجلسےءَ، دلءِ تاراں سازکنت۔
اِے سَوتءِ بابتءَ استاد لال بکش دائودیءَ گونمن گشت، ” یکّ روچے سبزل سامگی منی کرّءَ اتکءُ گشت ئے لال بکش منءَ کوئٹہءَ زیمری دیوانےءَ کوٹگ اِت اِش، بلے بیاکہ منی پُتینکاں نوکیں چیز پہ گشگءَ نیست۔ وڑئے بکن۔ من درّائینت کہ ہیر بیت بنند۔ من ہمے روچاں برزیں چنالاَں، توتی یے مانیں کماتگ اَتءُ ترزہم داتگ ات۔ سبزلءَ را من یکّءُ دو بند دات کہ اے شعراِنتءُ اے تراِنت۔ مرچیاے بنداں یات کن کہ سرجمءَ یات کننگ پرتو مشکل بیت۔ سبزلءَ بنداتی بندیات کتنت ءُریہرسل کنان کت ءُ دو سہ روچاں سبزل سامگیءَ سَوت سرجمءَ یات بوت گوں اسلی ترزءَ۔ من سبزلءَ را گشت کہ ناں شعرءِ بنداں کمءُ گیش بکن ننکہ ترزءَ پشتءُ دیم۔ سبزلءَ ہما پیمءَ کہ ما ریہرسل کتگ ات ہما پیمءَگشتءُ دیوان وتی نامءَ کت”.
چوناہا ءَ ہم وہدے کہ استاد سبزل سامگیءِ البم آں شوہازءِ یا کہ آئیءَ گوشدارگءِ نیتءَ کن ئے گڑا ” برزیں چنالاں، توتی یے مانیں”مہلوکءِ دلدوستیں سَوتاں چہ یکّے بیت کہ دل گشیت الم گوش ئے بداریں کہ استاد سبزل سامگیءَ گوریشیءِ الہان کنگءَ وتی ازمی کمال درانگازاِتگ، بلے اشیءِ کمائوکءُ اشیءَ چہ لبزاں ماں لال ءُگوہرءَ مٹّینگءِ بودشتءُ کمال استاد لال بکش دائودی ئیگنت۔ سَوتءُ گزل بننت کہ پرفارمننگ آرٹءِ اِے دگہ تہّر، ساڑاہگ مدام پردہءِ دیمءَ نندوکیں ازمکارءِ بہّرءَ کپیتءُ ہما ازمکارءُ سازگر کہ آ ساچشتءِ بنگیج کارءُ سراچوک اِنت، آ مدام پشت کپیت، آئیءِ/ آہانی نام اوّل وَ گرگ نبیت یا گڑا سک کم گرگ بیت۔ شعرءِ کماہگءِ زنبل کشیءَ پد ہمے شعرکہ وہدے گوں سازءُ ترزءُ تواراں ہرسوزیں زیمرے جوڑ بیت، گڑا شاعر بیگواہ کنگ بیت ءُپہّک شموشگ بیت کہ اسل کار شاعر ئیگنت کہ وتی ھیالاں لبزانی پوشاک گورءَ دَنتءُ سمبہین اِیت ءُ مہلوکءِ دیمءَ پیش کنتءُ گشندہءَ را اے موہءَ دنت کہ آگوں سازءُ ترزاں ہماشعرءُ سَوتءَ تامدارءُ شیرکن بکنت۔ ہمے پیم ترزکارءَ را ہم گوشداروک ہچ کمارنکن انتءُ درائیں توسیپءُ ساڑاہ گشندہءِ بہّرءَ کپنت۔
اَبید چہ ” برزیں چنالاں، توتی یے مانیں”، استاد لال بکش دائودیءَ دگہ بازیں شعرءُ سَوت گشتگ چُش کہ؛
مستیں لیڑہے من سارباناں
شریں تالہے جانی من قرباناں
لوٹاں من گلابءِ پُلّاں
دستوں کُنٹگاں چے پُرّاں”.
اِے سَوت ہم استاد سبزل سامگیءَ گشتگءُ ابدمان کتگ، بلے دادءُ توسیپءِ سوگاتاں چہ استاد دائودی پہّک زبہّرانت ءُ صاحبِ پراموش اِنت۔” مستیں لیڑہ” ءَ استاد دائودی کہ وہدے پہ روزگارءَ اماراتءَجہ منند بیت گڑا اِے سَوتءَ ہمودءَ پربند اِیتءُ استاد سبزل سامگی گوں دِل اشیءَ زیمرین اِیتءُ بلوچ زیمر دوستاں پہ سرئے کنت۔
استاد دائودی کیچءِ جہ منندیںءُ بلوچی زیمرءِ بنداتی سَوت پربندوکاں/ شاعرءُ کمپوزراں چہ یکّے کہ بلوچءِ بے کماری زمانگءِ دنزءُ مجءُ چاگردی ناقدردانیءَ بےترکءُ توار کتگ کہ مارا شوہازگءُ پردہءِ دیمءَ آرگءُ ساڑاہگی اِنت تنکہ اے پیمیں جوہرداریں ازمکار بلوچی زیمر ءِ ہزانگءَگیشتر لالءُ گوہر مان بریچ اَنتءُ ہزانگءِ کوتءَ مزن بکننت۔
نوٹ: اے نبشتانک آن لان حال احوالءَ 12/11/2018ءَ چاپ بوتگ۔