ــ زباں تنگیں کہ ما پاھار بندیں ــــ
 مُدّت چیزے وَ گوستگ کہ زبان وتی لنگیں گاماں گوں اڑان ، کپان راھے روان اِنت . جوان اِنت کہ اے نگیگیں جاور اَنت ـ بلے پدا ھم ـ ما گِندگ ءَ ایں کہ نبشتہ مئے بلوچ باز کنگ ءَ اَنت ـ پدا گوْشاں کہ بِلکل جوان اِنت ـ بلے بیا کہ چی نبشتہ کنگ ءَ اَنت ـ مئے بلوچ نبشتہ کارانی گوْرا نقطہ چینی ، ایرجَنگ، ایرادگِرگ، نہ مَنّگ ءُ ھمے رپکیں ھیال ءُ ساچشت سک باز اِنت ـ ءُ ایشانی برورد اوں ھچ نہ بوھگ ءَ اِنت ـ نا آ شاچشت کار ءِ شَرپ کم بیت، ءُ کسے ھمے بے بُندگیں ھبراں چہ نپے چِست کنت ـ گڑا بِھتر چی کنَگ بہ بیت!؟ .
ما بائد اِنت کہ یک جوانیں ساچشت کارے ءِ نکانانی سرا جوانیں پٹ ءُ پولی باوست بکنیں. ءُ آئی ازم ءِ باندات ءَ جوانیں شرگداری بکنیں ـ دُراہ نبشتہ کار ھُور بہ بَنت ءُ یک نبشتہ کار ءُ آزمانکار یا شائرے ءِ ازم ءِ رِیس ءُ پَـرّیس ءَ بکن اَنت، ءُ پدا وت ماں وت باوست بکن اَنت ءُ پدا ھمے چیزاں کتابے شکل ءَ بیار اَنت ــ
 بلے ما چیا پرے کار ءَ تـیار نہ ئیں؟ سوَب چی اِنت!؟
 دنیا ءِ آدگہ لبزانکار مدام یک ساچشتے ءِ سرا بھترین باوست کن اَنت ءُ آیا چاپین اَنت، دانکہ راج بزانت ساچشتکار ءِ اھمیت ءُ ارزشت ءَ ـ
 بلے پدا ما پہ اپسوزی گوْشیں کہ ما یک دومی ءِ مـَنّـگ ءَ ھچبر تـیار نہ ئیں ـ بس مدام ما دیستگ کہ یکدومی ءَ ایرجـَنگ ـ یا گوں ازم ءُ ساچشت ءَ مزاک کنگ ـ کَلاگ زیرگ ـ ما ھچ چیز ءَ گوں مُخلص نہ ایں، ایمانداری مئے تہ ءَ ھچ نیست، یا مارا بلوچی زبان ءِ درداں پہ الکاپی گوْر نہ جَتگ ـ بھرھال ـ
 کارے اَنچیں بہ بیت کہ پُر نَپ. جُھدے اَنچیں بہ بیت کہ گَنج آسر. نبشتانک انچیں بہ بنت کہ نمیران ـ
 بلوچی زبان سرسبز بآت ــ