(زند گوْست) خالق ارمان
(اسحاق خاموش ءِ مِہروانی یات کئیت)
برے برے چہ بالیچہ ءَ درکپتگ آں تمپءَ کہ سر کپتہ گڑا اسحاق خاموش الّم ءَ ڈیک داتہ، اسلا خاموش پُل آبادءُ من بالیچہ ءِ جہمنند ، بلئے منی ہیالءَ ما پل آبادءُ بالیچہ ءَ سک کم ڈیک وارتہ گیشتر تُمپءُنظرآبادءَ مئے لبزانکی نیادءُ مراگش بوتگ اَنت…پدا تمپ مئے مستریں بازار اِنت، صادق مرادءُ اخترعمر ءِ نیاد ہم گیر کاینت … کَشءُ کِرّءِ میتگانی مردم گیشتر ہمِدا دُچار کپنت …. خاموش کہ من دیستہ گڑا پہ مہر توارئےِجتہ ءُ وتی کرا مارا نادینتگ ئےِ، ھوٹلانی ترّوتابءُ چاہواری ،شائری ءُ لبزانکی گپءُ تران بُنگیج بوتگنت …. برے مجیدعاجز برے شاہجہان قادر برے شبیرنور ءُ زیادصوفیءُ برے برے من تہنا ہم شتگ آں لبزانکی سنگتانی گِندگا….
خاموشءَ منا مدام دلبڈی داتہ ءُ منی کڑے بڑے گوشداشتگنت وت ہم شئر گشتگے ءُ مارا ہم وانگئےِ پرماتہ ….. منا یات انت کہ 2002ءَ خاموشءِ اولی شِئری کتاب،،گُمان،،ءِ دیمدرائی دیوان ات تربتءَ بگر تاں مند ءَ دُور دُور ءِ شائر ءُ لبزانت ءُ گُشندہ داوَت دیگ بوتگ اتاں ….جارچین مجید عاجز ات دیوان وش وش ءَ جُنزان ات مشائرہ نیم ءَ رستگ ات کہ گُشندہ اسلم اسدءَ عاجز گوانک پہ گوانک کت کہ منا زوت توار جن کہ شئرے گُشاں، عاجزءَ ہم ھَو کت بلئے اسلم اسدءَ پدا عاجز توار جت کہ زوت کن …….دیوان ہم کمے شُلامگ بوت پدا عاجز ءِ اوپار ءِ اُپّوک تِرک ات (اے ھپّوک دگرےءُ شے ھالد ءِ ھپوک دگرے، اودا ھور بیت ادا آس درتک )
اسلا اے شپءَ پاٹی سک نشہ ات گیشتریں سنگت ٹیمبءَ نہ اتاں….عاجز ءَ مئیک یل داتءُ پاد اتک پدا جی بات خاموش جان ءَ کہ وتی دیوان ءِ جارچین وت بوت ءُ دیوان پہ تسلہ پہ مہر آسر کت
من امداد خان رستم نود مجید عاجز ءُ دگہ باریں کئے کئے گون ات یات نہ کنت ….ہمے شپءَ ما مراگش کپّی کت پاد اتکیں…. وپسگ ءَ تمپءِ کَلات ءِ سرا شتیں، مارا روچ ءِ دُوازدہ بج ءِ ترندیں برانزاں چہ وابءَ پاد کت، پدا چماں لتارانءَ ما چہ کلات ءَ جہل ءَ ایر اتک ایں ءُ ہوٹلےءَ شت ایں بے وہدیں ناشتہ ے کت، ہپتگے رند ہمے گپ بوت کہ لہتے مردم کلاتءِ سرا واب بوتہ روچ ءِ ٹاکءَ تمپءِ بازیں مردماں دیستگ اَنت (اسلا ما ٹیمب ءَ نہ اتیں)
بلئے ہزار شاباش بات خاموشیں اسحاق جان ءَ کہ گوں ما تُشے ہم وتی رُوہے تہار نہ کت ءُزہر ءُگِلّہ نہ بوت ….
ہر وہد ہرجاہ کہ خاموش من دیستہ گوں بچکنداں پیش سلام بوتہ ءُ چو کستریں برات ءِ وڑا منا سوجءُ پنت ے کتہ، پہ نبشتہ کنگا دلبڈی داتگے…..دگہ برے ہم ہنچو …..منی ہیالءَ سال 1997ءَ تربتءِ سنگتاں نمیرانیں شوھازءِ شرپءَ دیوانے کتگ ات قاضی ساب ہم ھوار ات اے مراگش ءَ چہ بالیچہ ءَ منءُ مجید عاجز اتکگ اتیں …. منا شریات نہ انت کہ مراگش ءِ جارچین کئے ات بلے شائر سک باز اتکگ ات …… نوک باہندءُ کوھن باہند مُچّ ات…..گڑا بازیں نامے جارچین ءَ کاٹءُ کُوٹ کت ، وہدءِ کمّیءِ سوَب ءَ، منی نام ہم گار ات … منا شر یات انت کہ خاموش ءَ ہمے جارچین گِپت ءُ کڈن کت کہ منی نامءَ کَاٹ کن بلئے خالق ارمان ءِ نام ءَ مشائرہ ءَ در مکن کہ اولی رَند اِنت تربت ءَ چشیں مزنیں مراگشے ءَ شئر وانیت… گڑا پدا ہما سنگتءَ منی نام ھوار کت ….برے برے کہ تہنا باں وتی دیریگیں بیلءُ ہمبلءُ آہانی مہرءُ دوستی مدام یات کاینت ءُ چشیں زندگوْست شموشگ نہ بنت…….