دستونک
شائر: محسن ناصر
گوں کتگ پہ مِنّت ئِے دل انگتءَ دلجم نہ اِنت
آ ھمے پکر ءَ گوں گاریں کہ ترا مئے گم نہ اِنت
ھو منی چمانی مُھرگ رِتکگ اَنت ھاکءِ تہ ءَ
ھو تئی زیبائیں دیدار پمّن ءَ الم نہ اِنت
انشپی مھر ءِ گِدان ءَ گوں اداھاں اتکگ ئے
پر پُکیں رکانی ھؤر ءَ ایر داتگ تم نہ اِنت
بے منا سھتے نہ بیتگ آ وتی راہ ءَ شتگ
اے کہ روچے رنگےءَ اِنت اے منی ھمدم نہ اِنت
نوبت ءُ باری کماشانی نمیران اَنت دل ءَ
مرچاں مئے مِسکین دیارءَ مجلسےاوں جم نہ اِنت
رپتگیں بیلانی یاتاں سینگ ءَ پاھو بد اَنت
ترونگلیں ارساں بداریت کسے چو مُھکم نہ اِنت
زندگی ءِ شادھانی اندر ءَ چیر ءُ سریں
تو ھمے جیڑئے کہ محسن بے ترا سرجم نہ اِنت