شیشگ ءِ دیوال
قیوم فنا سید
چیزے روچ پیسر زندگی ءَ گوں دپ کپتاں….نوک رستگیں کاڑے ءِ رنگ ءَ وتی درائیں زیبائی ءُ وش رنگی ءِ بھاراں سربار اَت…ھر دویں دست پہ منی گوْر امباز کنگ ءَ پچ ئی کتگ اَت…منی اندر ءِ بے مھاریں عشق ءِ لیڑہ گجّ ءُ لیتار بوت….من اوں وتی دست پچ کت انت , آئی ءِ گور امباز کنگ ءَ درک کت…چیزے گام تچگ ءَ رند بوستگ ءَ کپتاں…کپگ ءَ رند من دیست , منی ءُ آئی ءِ نیام ءَ شیشگ ءِ دیوالے ردان بوت , سر ئی آزمان ءَ رس اِت…
.سک برز , پراہ ءُ مزن , بہ گوْاز نہ بوت….آ ھما دست ءَ من اے دست ءَ پش کپتاں….یک عمرے ءَ ما یک
دگر ءَ بس چاران کت….دست جت نہ کت…سر سر باز جت , جھد کت بلے ھچ پہ ھچ….گڈ سرا من وتا ھمے امیت ءَ زرت دیوال ءَ جت کہ پروشان ئی ءُ زندگی ءِ دستاں گراں بوسہ دیاں…..گرمیں امبازاں زیراں , آئی ءَ وتی کناں….منیگ انت ءُ بس منیگ انت , ھمے گشان کناں , درائیں دنیا ءَ سرا زیراں….پدا بوستگ ءَ کپتاں…نہ سر پرشت نہ دست پادے در رپت نہ کہ دیما مکّیں شیشگ ءِ دیوال پرشت…بس شیشگ ءِ دیوال ءِآ دست ءَ منی زندگی پرشت , چنڈ چنڈ بوت….چہ ایشی ءَ گیش بدبہتی دگہ چے بوت کنت کہ وتی پرشتگیں زندگی ءِ ھمے چنڈ اوں من یکجاہ کت نہ کت انت…