بلوچی زبان ءِ کُہنے شاعری یئے سَرا یک چم شانکے۔۔
نبشتہ کار: مُرید آدم
۔اِدا ما مُلّا موسی مُلّا زئی (راسک۔۔چراگانی ) او مُلّا فاضُل رِند (مند) ءِ شعراں۔۔۔مُلّا شاعری ءِ تہا داستان ءَ شروع کَنگاں پیسر خُدائے حمد و ثنا ءِ اثرات چہ فارسی زبان ءَ بلوچی زبان ءَ اَتکَگان۔بلے ایں گَپ ءَ اَبید بلوچی زبان لَہتے مِصرع کامل فارسی اَنت کہ مُلّا شاعری یئے تہا موجود اَنت۔۔۔
(1) مُلّا موسی شعران چارین۔۔۔
من اوّل حمد ءُ ثنا پہ اسم ءِ ستّار کَناں
رب رحمانیں رحیم ءَ من پہ دِل یاد کَناں
نئے سر ءُ نئے چم ئے داریت نئیکہ پا ءُ جان
قدرت ئے در قدرَتان اِنت آ خدائے لا مکان
نئے پہ دپ اوصاف بیت آ کردگارین جلّ شان
وَحدَہُ یکتا وت ءُ پائندہ اِنت ھر دو جہان
بعد چہ محّمد ءُ ثنا گویم او صاف دِگر
پر محمّد مُصطفٰے صلّوا علیہ خیر البشر
(2) مُلا فاضل ءِ شعران چارین
من کہ سُبحان الذی اسریٰ اوّل یات کَناں
گوھران بہردہان ءَ وقفءِ آ ذات کَناں
صدق و حق علم الیقین سرو خضیات کَناں
نعت سردار نَبیان مدح و صلوٰت کَناں
صَد دُرود ءُ صَد سلام پیشکش ءُ سوغات کَناں
(3) مُلا موسی ءُ مُلا فاضل ءِ غیر مذھبی زُبان ءِ چیزیں شعر۔۔
مُلّا موسی گوشیت :
امروں چہ شاہ ءَ ھمیش اِنت کہ تَھت ءُ تاراجیت کَناں
چُو جواب گردینت نھنگیں مردور ءَ پہ زیب ءُ شان
اے نہ اِنت کارے بلوچی زابد من بہ دست ءِ وَت کَناں
غیر چہ مَرگ ءَ وَتیگا چُون ترا بستگین سنجان دیان
اے عجب نامیے کہ مانیت پُش پَدیگان در جہان
سئے پَر ءَ دَست جور جواب ءَ جَت پہ تُرکی نوھَتان
رَتکگ اَنت تیر ءُ ھدنگ لگّ اَنت شیر ءَ بہ جان
کپتَگ اَنت سردار مُلوکّیں چہ مزاری گُرّگان۔۔
(4) مُلّا فاضل گوشیت:
ھر وھدہ داب کنت نودی شل
گندیم گونگیں گرکی تل
آستین و پیاپین ! ترونگل
آسیگون مکن دُردانگ
پہکین اشرفی ءِ چانگ
بالاد اِت کُتگ دیوانگ
دوشین شپ بُزرگ و پاکین
دُرین ھتّلی سیم ساکین
ماھے دہ چہار بے باکین
۔۔۔۔۔ مُلا فاضل ءِ دِگے یک شعرے یا بَتل !
جَن اَگن بالا بلند قدر اِنت
اہل پرمان و صا حب صدر اِنت
گنج گو میراث ءَ سر ءَ ندر اِنت
(ایں شعر چہ 2 کتابان زیرگ بیتّگ اَنت۔۔۔۔گاریں داستان۔۔۔ عبدالقادر دینارزئی۔۔۔بلوچی زُبان و ادب۔۔۔۔۔طاہر محمد خان )