رهگوز آسکانی
داستان
یك جنگیءَ لهتے مردم‌إش بندی كتءُ شاهءِ گْورءَ آرت. شاهءَ پرماں‌دات كه یكے
چه بندیگاں بدرنج‌أنت. آ بندیگ كه چه زندگیءَ پهك ناامیت‌أت، هژم گپتءُ
لگِّت په شاهءِ زا دیگءَ كه گْوشتگ‌إش: هركس كه دل چه جانءَ بُرّی، هركسی
سرءَ گُرّی.ءُ هركس كه مرگءِ تامءَ چشیت، هرچے دپی كیت گشیت.
شاهءَ جست گپت: إے چے گْوشگاینت؟ یك نیك‌دلیں وزیرے گْوشت: واجه!
إے ماں‌گْوشگاینت: والكاظمین الغیظ والعافین عن الناس.
پادشاهءَ بزّگ‌آتكءُ چه آئیءِ هونءَ سرگْوست. دگه وزیرے كه گوں آئیءَ ضدأت
درّائینتی: مئی پیمیں مردمانءَ بادشاهانی دیمءَ بید چه راستگْوشیءَ دگه هچ
گپ نكرزیت. إشی واجهءَ زاداتءُ بدگْوشت. شاهءَ چه وزیرءِ گپءَ برهم‌وارتءُ
گْوشتی: آ دروگ منءَ وشتربوت چه تئی راستءَ كه آئیءِ دیم په شركاری‌أتءُ
شی دیم په سل‌كاری.هماپیمءَ كه زانتكاراں گْوشتگ‌: دروگ په شركاری گهتر چه
راست په سل‌كاری.
سرچمگ: گُلباگ، گلستانءِ بلوچی رجانك، محمدآسكانی