مھلب ءِ سرا کسانیں چمشانکے
۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
‘‘مھلب ‘‘ ملا فاضل ءِ شہر ءِ ورنائیں شاعر واجہ نثار یوسف ءِ شعرانی اولی دپتر انت کہ چہ ‘‘ ینگ رائیٹر سوسائٹی ‘‘ تمپ ءِ نیمگا چھاپ ءُ شنگ بوتگ ،پرے ادبی کار ءَ ‘‘ینگ رائیٹر ءِ‘‘ سنگت ستا کرزنت ۔۔۔۔۔۔۔
کتاب ءِ سرتاک ‘‘قیصر اقتدار ‘‘ ءَ جوڑ کتگ کہ قابلِ ستا انت ،سرتاک ءِ عکس گوں کتاب ءِ نام ءَ ہمدپ ءُ ھمگرنچ انت ۔کتاب ءِ نام ءُ سرتاک ءِ عکس ءِ گندگ ءَ گوں مردم اندازہ جت کنت کہ چے وڑیں شاعری کنت
واجہ نثار ءَ وتی کتاب بلوچی سازءُ زیمل ءِ دو نامداریں استادانی نام ءِ ندر کتگ بزاں استاد عبدالستار ءُ استاد غلام رسول دینار زئی ،اے دوئیں استاد چدءُ گیشتر کرزنت ۔۔۔۔۔
‘‘ مھلب ‘‘ ءِ دراھیں شعر وزن دار ،بامقصد،پرمانا ءُ پرزیمل انت ،نثار شاعری ءِ تمامیں رپک ءُ ھنراں بلد ءُ زانتکار انت لبزانی مھرگاں گوں نازرکیں ھیال ءِ بندیک ءَ باز جوان کمائیت ءُ زیبداریں دستونک ءُ لچّہ جوڑ کنت
پہ منی وڑیں مردمے ءَ نثار ءِ شاعری سرا گپّ جنگ چاردھی ماہ ءَ چراگ پیشدارگ ءِ وڑا انت بلے منا نثار ءِ دستونکانی ھما شعر کہ سک دوست بوتاں دلءَ سکین دات کہ چیزے بے سرءُ پادیں دانک بگش ۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
ما بلوچانی تہا یک نادراھی یے ھست کہ چو شومکیں ریش ءِ وڑا انت ۔۔۔ ھمے نادراھی ءَ بلوچ چہ یکےّ دومی ءَ سستگ ءُ گستا کتگ ،اے نادراھی انت ۔۔۔۔۔۔۔زات ءُ زریات ءِ نادراھی ۔۔۔۔ یکےّ وتا ‘‘ رند ‘‘ گشیت ،یکّے ‘‘ لاشاری ‘‘ یکےّ ‘‘ ھوت ‘‘ انت دگرے ‘‘ آسکانی ‘‘ ،،،نوں مردم حیران انت کہ ‘‘ بلوچ ‘‘ کئے انت ؟؟؟
مئے ہمے نادراھی ءَ شاعریں نثار چار ات نہ کنت ہمشکا گشیت
( گشنت آ مرچاں چہ انسان دوستی ءَ نامدار انت
بلے آ انگت چہ زات ءُ زریات ءَ درنیاتکہ )
اے دنیا کہ ہر کس ءَ دنتان درْشیت گڑا شاعریں نثار ءَ چون بکشیت ؟ بلے نثار گشیت ۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
‘‘‘ ملیّت ماں رگاں جان ءِ چو آب حیات ءَ انت
تئی زھر منا مرچاں ھچ کار نہ کنت دنیا ‘‘
ھر شاعر وتی دوستدار ءِ توسیپ ءَ رنگے ناں رنگے ءَ کنت ،بلے نثار ءِ توسیپ ءُ گلاھگ ءِ وتی رنگے یک جاگھے گشیت ۔۔۔۔۔۔
‘‘ تئی دیم ءِ نور ماہ ءَ چہ درْپشاں زبہر کنت
تئی زلپ ءِ تاب دؤر دنت سیہ مار ءِ قیمت ءَ ‘‘
اے نرم گپتار،نرم زبان ءُ نازرک ھیالیں شاعر برے برے ھنچو ترْسناک بیت کہ گشئے نثار نہ انت دگرے
‘‘ برے برے من چہ وتا چہ ھنچو بد گمان باں
‘‘ اے دل گشیت بہ سوچ وتا ءُ آس دے زمانگ ‘‘
نیزگاریں مردم ءَ یک کسانیں پریشانی یے ہم تاوان دات کنت ،بلے ھزگاریں مردم ءَ ھر رنگیں مشکل ءُ جنجالے سرا بہ کپیت یا آ ئی ءَ ھر وڑیں مصیبتے بہ گیپت آ پہ لبّ ءُ لالچ وتی رکینگ ءِ جھد ءَ کنت اے بابت ءَ نثار گشیت
‘‘ انسانے کہ پہ لبّ ھمک گٹّ ءَ کنت گشاد
جزماں صراط ءَ آ ھوں پہ سیم ءُ زر گوْزیت ‘‘
یک ھنچیں دورے اتکگ کہ دوست ءُ دژمن ءِ درمیان ءَ بازیں فرق پشت نہ کپتگ ،جند نزیکیں دوست ھم تئی دژمن انت پمشکا ‘‘ نثار ‘‘ گشیت
‘‘ نہ لوٹاں اے شہر ءَ دگہ دژمنے من !
منی داں اے دوست ءُ اے سنگت سلامت ‘‘
دنیا ءَ ھر گوْرا چماں شانک بدے ءُ بچار یک نیمگے وشیّ ءُ آسودگی انت دومی نیمگا ازابی ءُ بزگّی ، جاگھے موتک ءُ مودگ ءُ جاگھے چاپ ءُ نازینک ھمے بابت ءَ نثار ماں وتی غزلے ءِ یک بندے ءَ باز جوانیں گپےّ جتگ آ گشیت
‘‘ یک گوْرے موتک ءُ یک گوْرے نازینک
چہ ازل مان انت زند ءِ شاہیم ءَ ‘‘
مئے چاگرد ءَ گوں کاڑے ءَ مھر کنگ ھما جرم ءُ گناہ ءِ وڑا انت کہ ھچ ھساب ءَ بکشگ نہ بیت چشیں چاگردے ءَ اگاں کسے گوں کاڑے ءَ مھر بکنت گڑا بزاں مرگ ءَ نہ ترسیت ھمے گپّ نثار چوش جنت
‘‘تئی مھر ھنچو کجا ھر کسی نصیب ءَ بیت
سروں داں ایر نہ بیت ملکموت ءِ سرزان ءَ
واجہ بشیر بیدار گشیت ۔۔۔۔۔۔۔۔۔
‘‘ امروز ءِ غم لال ءِ ھیال
اینکس چتور یکجاہ بیت ؟
نثار ءَ ھم تہنا لال ءِ غم پر نہ انت آئی ٰٰٰءَ ھم دگہ بازیں پریشانی ،مسلہ ءُ جنجال ھست انت آ گشیت
‘‘ عمر باز انت پہ لال ءِ غماں دیدگاں
مرچی بلّ ات منارا دگہ کارے ھست ‘‘
نثار گیشتر عشقیہ شاعری کنت ،بلے جاگہ جاگہے شعرانی تہا ھنچیں ھنچیں بند مان گیج ایت کہ مردم ءِ جبین ءَ ایر کپ انت ۔۔۔۔ ماں وتی یکّ غزلے ءَ نثار ءَ ظالم ءُمظلوم ءِ بابت ءَ باز وشیّں گپے جتگ
‘‘ من ھما سر ھواراں گوں زمین ءِ ھاکاں
تو ھما زھم کہ ھر روچ چہ میان ءَ در کئیت ‘‘
شاعر مھر ءِپیغمبر انت شاعرانی مذھب مھر انت ناں اے کسے ءَ تاوان دینت ءُ ناں پہ کسے ءَ بدی کن انت ،ناں کسے ءِ مال ءَ ورنت ءُ ناں کسے ءِ راہ ءَ بند انت چشیں مردم ءَ اگاں کسے شگان بہ جنت گڑا آ لاچار بیت کہ جواب ءَ بدنت
‘‘ دنیا پہ بدی جنت منا الماسیں شگاناں
انگت من کسی رھسراں دیوال نہ کشتہ ‘‘
وھدے ۔۔۔۔۔ نثار وتی لیڈر ءُ رھشونانی ٹگیءُ دو تل ءُ دو پوستیاں گندیت گڑا آ ئی قلم ءَ کسیّ ریا نہ گیپت
‘‘ او منی میتگ ءِ وش دانک ءُ ھبر زانتیں سروک
چینچو فرق انت تئی گفتار ءُ تئی کردار ءِ تہا ‘‘
چہ غریب ءُ گژنگیں مردمے ءَ یکےّ ءَ جست کت کہ یکّے ءُ یکےّ ءُ چینچوک بنت آئی ءَ چست ءَ دراّئینت ‘‘ دو نگن ‘‘
بزاں شدیکیں مردم ءِ ھیال مدام پہ نگن ءَ رؤت ھمے بابت ءَ نثار گشیت
‘‘ تو ھزگارئے تئی چماّں جنکےّ بیت کنت ماھے
شدیکاں من منی چماّں گشے ناہ ءُ نگن یک انت ‘‘
گشنت کہ مھشر ءِ روچ ءَ کسّ کسیّ ھوش ءُ ھیال ءَ نہ بیت ،بلے مرچاں دنیا ھم مھشر جوڑ بوتگ ھر کس گیش وت نہ انت ھر کس ءَ بچار اشتاپی انت
‘‘ زار پہ درْک ءِ مھشریں دؤر ءَ
ھرکس چہ جند ءِ ھیداں اوژناگ انت ‘‘
گڈ سرا من گشگ لوٹاں کہ نثار وانگ ءَ دل تاھیر گرنت ءُ چم سارت بنت ،،،منی دل ءَ اگاں مند ءَ ملا فاضل ءَ ادبی پشپد ھست گڑا نثاریوسف انت ۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
( دلگوش ‘‘ اے نبشتانک من سال 2006 ءَ نبشتہ کتگ مرچی پٹگ پٹگ ءَ منا دست کپت ۔۔۔۔۔۔۔۔۔
( میران بلوچ بحرین )