” ما کُجا گوں ارماناں “
ما کُجا گوں ارماناں
زند ءِ کسہاں بیاریں
سُہب مئے گوزاں انچو
بیگاه ءَ گِس ءَ کائیں
ژند ءُ پند وابایں
یا هُدا تئی گیدی ءَ
چنکّے ہاک ءَ انسان ءِ
نیاد ماں بہاه بوتاں
متلب ءِ دامُن ءَ کپاں
نہے کہ سیاد ءُ وارسی منتہ
نہے کہ مُلک ءُ مردمی دیستہ
ہَر کدم نِگاہانی
پُرشتگنت وپاہانی
بے وسی ءِ ہنکین ءَ
زندگی ءِ جنگجاه ءَ
چُورا ءُ جنوزاماں
کپتگنت بے شاماں
شہر ءِ واجہ ءُ امیرانی
کُل دپیں کہ میرانی
کس نکنت جستے ہم
پُرسی آں چیا چم
ما کُجا گوں ارماناں
زند ءِ کسہاں بیاریں
دل زدگ کپُوتانی
تاک رِتکگنت کہیرانی
سال ءُ سیم گْوز اَنت تْرمپے
بوه نہ جنت هَورانی
آس شنز اِتہ ڈُکال ءَ
کپتگیں ما جنجالءَ
بزگیں رمّگ مُرتاں
چہ گماں بہارگاه ءِ
چے کنئے اے دنیا ءَ
ایوکی ءِ لیب جاه ءَ
ہر گْور ءَ ابیتکی ایں
بزگی گریبی ایں
ما کُجا گوں ارماناں
زند ءِ کسہاں بیاریں
ما ءُ تَو مُساپر
زندگی ءِ سوداگر
ہاک گونگیں جوانی ءَ
تُن منتگیں گُلامی ءَ
اُوست ءِ ساہگ ءَ نندیں
بیا دِگہ گمے رَندیں
درگا ءَ پکیرانی
کسہاں ولّیانی
کس مہ زانت کسّے ءَ
واب کپتگیں چو دمکے ءَ
پُر زہیریں امروز ءَ
بندگی گُشئے دوزاه
ما کُجا گوں ارماناں
زند ءِ کسہاں بیاریں
سُہب مئے گْوزاں انچو
بیگاه ءَ گس ءَ کاہیں
ژند ءُ پند وابایں
شیرجان مجید