انسان ءِ رواداری ءَ آدت کنگ ءَ اِنت،
شیتان اوں کُرآن تلاوت کنگ ءَ انت۔
ھرچی کہ منی آکبت اِنت نیٹ ھما بیت،
دنیا وتا ناهکّ ءَ کیامت کنگ ءَ اِنت۔
آ ھم اے گناہ ءَ گوں شریک اِنت منی پیم ءَ،
اِمروز من ءَ تهنا ملامت کنگ ءَ اِنت۔
اے چونیں گنوکے کہ ماں اے لجبریں دور ءَ
یک ءُ دگر ءَ وت ماں وتا پت کنگ ءَ اِنت۔
زر مست اِنت چو ھون چشتگیں پاگاس ءَ وروکیں،
جانشو گوں کٹی ءَ وتی ھمت کنگ ءَ اِنت۔
بلکیں چد ءُ گیش ءَ وتی درمان ببیت وت،
کہ درد چہ هد ءَ گیش نوں شدت کنگ ءَ انت۔
برگشتگیں پدریچ پدا بئیت پہ راہ ءَ
کازی گوں نزوریں وس ءَ ھیلّت کنگ ءَ اِنت۔
مبارک کازی