من ءُ سیلان ؔ شُتیں گْوادرءَ
 اِسحاق خاموشؔ___________________
 (اولی بہر)
 سیلانؔ من ءَ مُدام گُشیت کہ بِریں تْیاب دپی دَمگاں چکّرے جنیں کائیں بلئے مُدام کہ سرگراں گوں کارے ءَ …… دزگٹّی یےءَ …… مان گیشّاں۔گْوستگیں ماہ ءَ من گوں ظفراکبرؔ وعدہ وَ کُت کہ روئیں گْوادر ؔ ءَ بلئے ……پدا مانگیشّ اِتاں………اَسل ءَ گُشئے دِل ءَ نہ گُشت چہ کراچی ؔ ءَ درآ…..پدا ظفرؔ دانشؔ زُرت ءُ کوئٹہ ءَ شُت ۔
 اے روچ ءَ کہ ما سر گِپتیں جولائی ءِ دوازدہ اَت میٹرولوجسٹاں پیسراماں ٹی وی ءُ ھالتاکاں داتگ ات کہ ۹ جولائی ءَ بگر تاں ۱۵ ءَ ماں کراچی ءَ ھَوار مکّران ءِ بازیں دَمگاں ھور ءُ باران بیت ءُ پدا سندھ ءِ وزیراعلیٰ سائیں قائم علی شاہ ءَ جار ہم جت کہ کُلّیں نادْراجاہاں ایمرجنسی جنگ بہ بیت ….. کہ مزنیں ھور ءُ بارانے پیداک اِنت۔اے روچ ءَ ھور ساھیل ات ءُ جمبری ات ہم ، سُہب ءِ دہ بج ءِ وشّیں موسم ءَ گوں بالاد ءَ وشنود کنان وت ءَ تاں یوسف گوٹھ ءَ جاوید ؔ ٹرمینل ءَ سر کُت……..بلئے ما کہ چہ وند رؔءَ گْوستیں جمبر ءُ ھورساھیلاں مئے ھمرائی یلہ دات زاناں پمّے واستہ کہ مہرانکی داستان ءِ زالبولیں کارست سسّی ؔ وتی دوستدار پُنّو ؔ ءِ رند ءَ کپان ءَ ، ہمے دَمگ ءَ ماں زمین ءَ ایر شُتگ اَت ……ءُ جمبر گُشئے آزمان ءَ وارتگ اِتنت…..ہنگول ؔ ءَ کہ سر بُوتیں سیلانؔ ءَ چہ شیشگ ءَ ھما دیم وتی چمّاں شانک دَیگ ءِ کوشستے کُت ءُ من زانت کہ گپّے ءَ دِلمانگ اِنت۔
 ’’ اے دو کوھانی نْیام ء کہ گِندئے کؤر پیداک اِنت ، گُشئے اے ندارگ من پیسرا جاگہے ءَ دیستگ‘‘۔
 من ھیران بُوتاں کہ سیلان ؔ ءَ اے ندارگ چہ کُجا دیستگ، سیلان ؔ مُدام منی ھمراہ اِنت، کسان کسان کسانیں گپّانی سرا ، کسان کسانیں ندارگانی سرا باز جیڑیتءُ ھمینچو جُست ءُ پُرس کنت کہ برے برے منی دِل گُشیت وتی گوشاں پُکّی مان بہ چِن۔
 ’’…..ھؤ ھؤ ۔۔۔۔ نوکی من ھیال ءَ کپتاں۔۔۔۔ ھمے کوھانی شم ءَ کؤر پیداک اِنت اے ندارگ ءِ عکسے تو یکبرے کتابے ءِ سرتاک ءَ پِر کُتگ اَت۔۔۔‘‘
 ھؤ۔۔۔۔ من ءَ ھم یات اتک۔
 ھپت سال ءَ پیسر کہ من چمِدا گْوستگ اِتاں ، مئے بس ءَ ھمے کؤر ءِ کش ءِ ہوٹل ءَ داشتگ ات۔ قبلہی نیمگ ءَ یک درْچکے رُستگ ات ءُ دْرچک ءِ چیرا یکّےءَ تھتے جتگ ات ءُ واب ات ، زاناں ہوٹل ءِ سیٹھ ات کہ شپ ءَ گوں ہوٹل ءَ بے واب بُوتگ ات۔گوریچانی نیمگ ءَ کوہ ءِ رِدے روان ات ءُ دو کوھانی نْیام ءَ کؤرے شیپ گِران ات ءُ چہ کوھاں بُرزءَ جمبری پُٹّہ یے ءَ سر کشّ اِتگ ات…..ندارگ ءَ من ءَ وتی نیمگ ءَ کشّ اِت ، کؤر ءِ کش ءَ گِران گِران تاں پُہل ءِ سرا سر بُوتاں ندارگ کؤر ءِ کش ءِ رُستگیں کُلّاں زیبدار کُتگ اَت، کؤر ءِ کش ءِ کُلّ ءُ کاش اَنچو لُڈگ ءَ اِتنت کہ گُشئے گوں کؤش ءِ شیکگ ءَ جِنکّ اَنت کہ گوں وتی شیرکنیں نازینک ءُ سؤتاں لُڈّگ ءَ اَنت۔
 من وتی Canonکیمرہ کشّ اِت ءُ ھمے ندارگ یاتگارے جوڑ کُت۔
 بس یڈّولا روان اَت، شرّیں کہ ٹیپ بند اَت سیلاؔن سجّہیں راہ ءَ نُرنڈان اَت کہ مرچاں گُشندھانی گُشتگیں شعراں تام ءُ لِذّت نیست۔ یڈّولا پُورا منی گوشاں جنَگ ءَ ات کہ مرچاں شُمئے ترز ءُ دُھنانی سرا نبشتگیں شعر بے تام ءُ تْرپلّ اَنت۔
 ’’ شرّیں اے ہنگول چیا مھشور اِنت‘‘۔
 گُشئے سیلانؔ ءَ گپّے یات اتک …..ظفرؔ ءَ ہم مئے نیمگ ءَ چکّ جت ءُ گوش ۓِ ماں رُپت اَنت کہ باریں ما چے گُشگائیں۔
 ’’ سیلانؔ ! ہنگول ءِ اے دمَگ مزنیں ارزِشتے داریت….ہمے کؤر تو دیست کہ تچَگ ءَ ات ناں؟‘‘
 ’’ ھؤ ھؤ۔۔۔۔اے بلائیں کؤرے ایشی ءِ سر کساس ۳۵۰ میل دْراج اِنت ءُ گُشنت کہ بلوچستان ءِ مستریں کؤراں چہ یکّے……ہنگول نیشنل پارک ہم ہمدا اِنت کہ سجّہیں سال ءَ اِدا آپ اَست۔‘‘
 سیلانؔ ءَ وتی چشمہ چہ چمّاں در کُت ءُ گُشت۔
 ’’ ھؤ ھؤ من اِشکُتگ اے مزنیں پارکے۔۔۔ شکار ادا سکّ باز اِنت، آسک ، سئید ءُ گُرانڈ، کپوت ، سیسی شانُتل‘‘۔
 ’’ ھؤ سیلان ، تئی دل مُدام پہ شکار ءَ زریت، ۱۹۹۸ ءَ اے پارک ءَ را نیشنل پارک ءِ نام دَیگ بُوتگ شکار وَ ادا بے حساب اِنت شرّ اِنت کہ گِرءُ دار است اگاں نہ ادا جِنگے ءِ ہم نقش نہ گواہ اِت‘‘
 ظفر ءَ منی نیمگ ءَ چار ات ءُ گُشت’’ اِسحاقؔ نانی مندر اوں ہمدا اِنت گِندئے‘‘۔
 ’’ ھؤ ظفر جان نانی مندر ہندومت نیکراہ ءِ ابابت جاھے، ہندو نیکراہ ءِ تہا اے جاگہ مزنیں ارزشتے داریت، سجّہیں سال ءَ ادا ہندو رؤنت ءُ کاینت ءُ پہ سئیل ءُ ندارگ ءَ دگہ نیکراھانی مردُم ہم ادا کاینت۔ہنگلاج برصغیر پاکو ہند ءِ ہندوانی مزنیں استھاناں چہ یکّے شُمار بیت۔یک ھونڈے ءِ تہا کالی ماتا ءِ مندر اِنت۔سالے کساس ۳۰ ہزار ہندو نیکراہی مردُم ادا کاینت۔پیسرا کہ راہ ءُ کِشک شرّ نہ بُوتگ اَنت انگتہ مردُم اتکگ انت نُوں وَ گیشتر۔ سیلانؔ تئی سنگت نہ اِنت ہمے بھارتیہ جنتا پارٹی ءِ سروک واجپائی ہم ادءِ ترّ ءُ تاب ءَ اتکگ‘‘۔
 ’’ ھو ھاں۔۔۔۔ سُوتکہ من واجپائی منی چیا سنگت اِنت‘‘
 ھاھاھا…….ظفراَنچو گُشنت کہ ھنگلاج نانی مندرءَ شاہ لطیف بھٹائیؔ جوگیانی دْروشم ءَ بُوتگ ءُ اتکگ، بھٹائی ءِ شاعری ءِ تہا ہم ادءِ باروا است اِنت‘‘
 ’’ ھؤ ھاں‘‘
 مئے چپّی نیمگ ءَ زِرکہ زاھر بُوت ظفرؔ ءَ چہ دیم ءِ کانچ ءَ شر تر چارگ ءِ جُہد کُت بلئے سیلانؔ ءَ وتی گردن پیسر ءَ مِکّ کُتگ ات، من زانت کہ نُوں کِشک ہمینچو دیما روان بیت ، ندارگ آھان کننت سیلان ؔ ءِ جُستانی منجل لہڑ جنان کنت۔
 ’’ ڈرائیور ءَ بُگش من ءَ ھمدا ایر گیج …..اُف چُشیں وشّیں ندارگ….. تو ءُ ظفر اکبر بُرو اِت من ءَ ہمدا ایر گیج اِت‘‘۔
 کُنڈ ملیرؔ ءِ ندارگ سیلانؔ ءِ دِل ءَ ایر کپتگ ات۔
 ’’ کمبہ اِدا ترا مارے وارت، اِدا دریائی مار مُچّ اِنت‘‘
 ظفر ءَ پہ بے انانی گُشت۔
 من کند ات ءُ گُشت ,,ُ شرّیں تو ایرآ ہمدا بہ نند ما دیم ءِ رند ءَ کائیں ترا پدا کراچی ءَ بریں گوں‘‘
 ظفرؔ ءَ ٹہکے دات۔
 کُنڈ ملیرؔ ءَ کہ سر بُوتین اَبرم ءِ عجبیں ندارگے ات …..لہتے نوک بستگیں ماڑی ءُ لہتے کُہنیں کُڈّکانی کش ءَ زِر چؤل جنگ ءَ ات ءُ گُشئے منی چمّاں زِر ءِ چؤل ءُ چؤلانی دامن ءَ شِنگیں ریک گوں مارا گِلّہ کنگ ءَ اتنت کہ شُما مئے چارگ ءَ ھچبر نہ یتکگ ئے ءُ اَنچو مئے دلبند ءَ لگت دئے گوزئے انچو کہ سکند ر اعظمؔ چہ ہمداں بے انانی گْوستگ …..بلئے سکندر اعظمؔ ءَ مارا یاتگار کُتگ بلئے چہ شُما کسّے مئے تْرانگ ءَ ہم نہ ایں۔
 من زانت کہ سیلانؔ وتی جُست ءَ وَ کنت، دِل ءَ گُشت کہ گہتر اِنت سیلان ؔ ءِ جُست ءِ پسّو ءَ بہ دیاں۔
 ’’ سیلانؔ راجدپتر گُشیت کہ یونان ءِ نامداریں باجبَر سکندر اعظمؔ ءِ واتری چہ سندھ ءَ ہمے ھُشکی ءِ دَمگاں بُوتگ۔‘‘
 ’’ ھؤ ھاں….. گُڑا من نہ زانتگ وَ…..‘‘
 سیلانؔ ءَ وتی چمّ اَنچو درآؤرت اَنت گُشئے من پرائی ءَ مزنیں انکشافے کُت۔
 ’’ ھؤ سیلان ؔتاں دْراجیں مُدّتے ءَ کُنڈ ملیرؔ ءِ نام کسّ ءَ گِیر نیاؤرتگ۔بلئے لہتے وھد اِنت کہ مردُم چہ دُنیا ءِ کُنڈ ءُ دمگاں کُنڈ ملیر ءِ سئیل ءُ ندارگ ءَ کاینت۔
 ظفرؔ ترا گپّے بُگشاں،یک راجدپتری اندازگےءِ رِد ءَ بلوچستان ءِ ریکباری دَمَگ چہ کروڑاں سال ءَ پیسر زِرءِ دیمپان بُوتگ۔رند ءَ اے دَمگ ءَ ھُشکی ءُ ریکباری ءَ مانشانتگ۔زانتکار ءُ کوّاساں اے دَمگ ءَ بازیں چیزے درگیتکگ ….ہمے رنگ ءَ کُنڈ ملیرؔ ءِ وتی جلوہ ءُ ندارگے۔
 ظفرؔ من ءَ اینچو جُست نہ کنت ، اینچو کہ سیلانؔ من ءَ جُست کنت گُشئے زاناں اے دَمگ من دریافت کُتگ ، اَنچو کہ کولمبس ءَ امریکہؔ۔۔۔۔
 ( روان اِنت)