اے پیر زالءَ را چے سما اِنت؟
منظور بسمل
اے پیرزال ءَ را چے سما اِنت؟
کہ زھریں ترنداپ
نرم کنت گُٹّگان جاڑیں
موچ کنت سَیہ تلاریں جگر ءَ
درشیت مجگ ءَ مثال ء گندیم
ءُ ژند کنت بے کراریں ارواہ ءِ لہڑ ءُ جوشاں
کہ زندگی ءِ تلب ہمیش اِنت
اے پیر زال ءَ را چے سما اِنت؟
کہ کدہ ءِ زہر انگہ است اَنت
ہدا زمانگ
زمانگیں اے ہدا کہ دائم
زمانگانی ہساب ءُ دادانی مِنّہ وار اِنت
ازاب ءُ وار اِنت
روان آیان ، گران سندان
بلئے زمانگ کہ شہسوار اِنت
گوں کئے ھوار اِنت؟
کئی توار اِنت؟
کئے پکار اِنت؟
ہمے زمانگ کہ پائدار اِنت؟
ہدا ءِ کہرانی وامدار اِنت
ہدا کہ مہر اِنت
ہدا کہ بنی آدم ءِ پکار اِنت
اے پیر زال ءَرا چے سما اِنت؟
کہ روچ روزی رسیں ہدایے،
روچ آس ءُ جسیں ہدایے
اے روچ گردش کہ گلزمینانی مانزمان اِنت
ڈس ءُ نشان اِنت
مدام جِکّ اِنت
مدام مِکّ اِنت
شپے تہ سہب اِنت
سباہ بیگاہ
سِدوک ہمراہ
اے پیر زال ءَرا چے سما اِنت؟
اے سیاھیں منگڑ کہ مان رتکہ گس ءِ پترکاں
پتینک ءُ پرتک نہ منتہ ہچی
اے سَک مِریں لُولُک ءِ تب ءُ میل رستری اَنت
کافری اَنت
اے ھون چُنسیت زندگی کنت
زالمی کنت
کچین ٹپّ ءَ سچیت ہمینچو
کشان بئے در رچیت ہمینچو
بہ ریچ زہر ءَ تچیت ہمینچو
بدل کن لوگ ءَ بہ بیت ہمینچو
بلئے کجا اینچو لوگ ءُ بندر بدل کنگ بیت
نپاد ءُ بونڈُک چگل کنگ بیت
ہمے کہ منگڑ اجل کنگ بیت
یل کنگ بیت
بگش کہ ھئو سر گچل کنگ بیت
اے پیر زال ءَ را چے سما اِنت؟
کہ نشتگ شپ روچ ریسیت جَلّک
کٹیر ءُ چہر اِنت
ٹپیت ٹپّر
نزانت کہ میش ءَگرک چیلّنت
نہ مانیت پژم ءُ پٹ ءِ نشانے
نہ بیت شیر ءُ پنیر ءُ روگن
اے کہریں ڈکال ءَ کانٹ رودینتہ تول کشتہ
چیا بہ گرادیت گواز پہ مَشک ءُ اینزک ءُ زک
کپن بہ مینیت
اے پیر زال ءَ را چے سما اِنت؟
اے جنتری گردشانی نیام ءَ
رُجنت کوہیں ھیال ءُ واھگ
درشگ بنت کوگیں گمان ءُ واہش
کسے بہ پہمیت تہ جنتر ءَ اِنت
گوں پرشتگیں شاگے ءَ زِر ءَ اِنت
کسے نہ اِنت پوہ تہ رستگار اِنت
میار بار اِنت
مُج ءُ گبار اِنت
بلئے پہ زانت ءُ نزانتی
اے کور ہاریں گردش
بے اوژناگ ءَ پتار ءُ لیپگ کنان روت اِنت
جنان روت اِنت
کئے ءَ سما اِنت؟
کئے اِنت کہ واب اِنت؟
کئے ازاب اِنت؟
سما ءُ واب ءُ ازاب
ہر سئے نہ اَنت پہ وت
نہ اَنت پہ کسّ ءَ
نہ اَنت پہ کس ءَ
زمانگ ءِ چہر گردیں جنتر
زمانگ ءِ آس رشتیں بوجیگ
گراب اینژاب تیر بالیں
وکاب لہڑیں ہوس مانیت
جنان پروشان
پند بران
پیادگیں اے مساپر ءَ
رہگوزے بہ پرسیت
گدان نشینے توار پر کنت
دمے بہ ساسار
سپر بنا اِنت
ہبر بنا اِنت
دور منزل
بلئے اے آبند ءُ آپسرانی
ربیدگ ءُ دود ہمے وڑا اَنت
کسے بہ جلّیت
کسے بہ داریت
ادارکی کسہے بیاریت
سواسی تاہے بہ کنت چیرا سر ءِ بہ وپسیت
بہ جنت کمرزانی یے بہ نندیت
ہچ مہ جیڑیت
کسے دمو کہ بہ بیت بہ جنزیت
سَلا مہ چاریت
مڑا مہ پرسیت
روان دیما
تاں چم کنت کار
اے سیرکیں کپ
سیرگیں گیابان کئیت ورگ ءَ
روان ، جلان ، واب گندان
تاں بئیت منزل
ءُ کئیت منزل
گشنت دیہہ ءُ بلاہ باز اِنت
اے راہ ءُ رنداں
گشنت جِنّ ءُ ملائکانی دوار جاہ اِنت
گشنت گیبی کمک ہم بیت
بلئے اے کامپول ءُ ہڈّ انچو ڈسنت راہ ءِ
کہ آپ ءُ توشگ مہ بیت گارۓ
ناں تیر سوہان جابگ ءَ اَنت
نہ آپ ترمپے ماں کَلّی ءَ ماں
گوزان ، گندان
رم ءُ رمگ
گوتو ءُ گرازاں
تہ بیم زور اَنت
چار اَنت پشتا
نہ راہ ءِ پد است نہ راہ ءِ دیمے
بلئے ھمے جاگہ ءَ کہ سر بئے
ہدائی دستے کمک کاریت
گشئے دگہ توکلے ودی بیت
پدا دگہ سگ ءُ ہاٹی یے کئیت
سپر بنا بیت ، ہبر بنا بیت
اے پیر زال ءَ را چے سما اِنت؟
کہ جنتر ءِ نالگانی پُشت ءَ
زھیر وابیں سباہے ترکیت
سمایے ترکیت
ماہے ترکیت
جاہے ترکیت
اے پیرزال ءَ را چے سما اِنت؟
کہ شہسواریں زمانگ ءِ گم
کجا شپاد اِنت
کجام شہزادی ءِ تماہ انت؟
کہ کوہ ء کاپ اِنت ، ریکنی بیٹ،
جورکان اِنت
ءُ کسہانی مترسیں سیمرگ ءِ چُک
ھر سال وارتگ اَنت اہد ءِ سیہ مار ءَ
چہ شہسوار ءِ سگار ءِ آسیں زِہ ءَ نہ رکیت
کمک بنا بیت
ءُ شہسوار چیلکان ریسیت
ءُ بادشاہ ءِ توامیں رہنیں سپاہاں موکیت
کشیت بلاہ ءَ
ءُ کَٹّیت شہزادی ءَ تلاہیں
اے پیرزال ءَ را چے سما اِنت؟
کہ زہریں ترنداپ
گُٹّگاں نرم کنت جاڑیں
موچ کنت جگر ءَ
درشیت مجگ ءَ
ءُ شہسوار نادراہی جان کَشّے ءَ گوں وپسیت
واب گندیت
بلاہ مرتہ ، من بادشاہاں
٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭
گوں مجید عاجز ءِ منتواری ءَ