بیائے اے آر داد ءَ وانیں
عصا بجّار
باریں چے جیڑگ ءَ انت ، چے مارگ ءَ انت ،چے چارگ ءَ انت ، دنے سہت ءَ کہ من گوں آئی ءَ دُوچار کپتگاں ، منی گوں آئی ءَ اژنوک اولی دیوان چہ آئی ءِ نبشتگیں تاک یک ءِ پتر ءَ بوت ءُ انگت روان انت سرجم نہ انت بلے انیچک داں کہ مئے نیاد بوتگ – 
مروچیگیں پروفیسر اے آر داد ءُ زیکیں داد ءِ تہا زمین ءُ آزمان ءِ پرک انت ، من کہ تریاک ءِ پتر ءَ همنیاد اتاں گوں غ ن گل ءُ غفار پرویز ءُ امبر سمین ءَ ، تریاک ءِ آس نہ مُرتگ ات ءُ من واتر بوتاں ، چک جت داں کس گوں نہ انت نہ گُل نہ امبر ، غفار نمیراں بوت ءُ امبر گنوک گل انگت برے برے تلو ءِ سرا دیست ترنمے ءِ وانگ ءَ . بلے داد من بِہ پدا نہ دیست ، ناں فیسبک ءَ نہ وٹسپاں رهوتے است ات گومن –
زیکیں داد کہ ما دمک ماں دمک اتیں . برے ” مرو ” ءِ کمپان ءِ تواب ءَ برے ماں مہکانی شپاں تیاب ءِ نمب ءَ برے نوربکش دہیاتی ءِ کوٹی ءَ بس هلاهوش اتیں آس ءُ اشکر دوت ءُ آڈهور ات ، هپتگانی سرا تریاک ءِ سوتکالانی گرادگ ءُ شیرگ کنگ ءُ پدا همے زہرآپانی ورگ ءَ پہ –
من همے شیشگ کہ تریاک ءِ لچینوک ات نام ایر کتگ ات ” گر ” بزاں مار کہ همک هپتگ وتی پوستے لگوشت . تریاک ات چرس ات ترنم ات ، هَمدا چہ من داد ءِ نام داد ترنم ایر کتگ ات ، داد ءِ شاگرد گل هم ترنم وش وانیت . پدا من علی عیسی هم شال ءَ دیست کہ ترنمے ونت ، منی دل ءَ همے گپ اتک کہ اے الم زر ءِ زیمر ءِ سان انت کہ تیاب دپی درست ترنم ءَ زبر انت –
اے همے دور ات کہ بلوچستان ءَ گوں اوار کل بلوچاں وتی سر واب ءَ جتگ ات ، کل هنوش اتیں . رحمانی هوٹل ءِ چت ءَ احمد ءَ گوں ڈیک وارت جہل ءَ محفل ے بوهگ ءَ ات ، آئی ءَ هم منا همے پُرس ات کہ چونے شما چونیں شمے دیوان ؟
شما فکشن ءِ سرا هم بحس کن ات؟
من گُشت هو پل گُشتے داد دریں لبزانک ءِ فکشن سک وانیت ، شما هم وان ات ، مردنی ایں کہ منی گور ءَ سنگت ءَ پہ هچ پسو نیست ات ، من سگریٹے هالیگ کُت ءُ آئی ءَ را یکے ءَ توار کُت ، من دل ءَ جُنڈ ات کہ ” بس نہ انت یکیں برات بودلیئر ءُ شیکسپئر ءُ باریں کی کی نام ءَ گیپت ءُ مارا بور کنت ”
( نہ ملا پازل ءَ زانت ءُ نہ ملا کمالان ءَ اگاں من راست بُگشاں آ وهد ءَ داد ءَ اے نزانتگ اتاں . اشاں چہ گیشتر ڈنی لبزانک ءَ واکوب ات چہ مارا درستاں گیش ) بلے احمد مئے هچ دیوان ءُ مجلسانی بهرے نہ ات . بس انچو راه رواجی ڈیک وارتگ ات ، همے کہ داد ءِ در ءِ دپ ءَ داد ءِ رند ءَ کہ شتگ اتیں تہ همے پٹکیں بچک در کپتگ ات ءُ دادے توار پرجتگ ات ، آزمانگ ءَ گوادر آر سی ڈی کلب ، اے داب ءَ نہ ات ، بلے من هما وهدی اشی ءِ نام کتگ ات امروز ءِ بہشت ، کہ آئی ءِ تہا ترا روه ءِ وردن مدامی چو ( خُشک فروٹ ) ءَ دست کپت انت ، لبزانک ، زیمر ، لیب گوازی کل شے ، وانگ ءُ زانگ کُل –
گوادر ءِ لبزانکی مردماں یک گلے اڈ کتگ ات
روان انت