آزات لچہ
بندیگ
هسابجار
چم مہ گندیں سانکلانی بندیگاں
گنداں ، داں ہر نیم ءَ
ریگزار انت منی دیما
چو دیولاں درائی کنت ،
نہ گنداں کس ،
مولم ، زهیر ءُ درد
منی زرد ءِ وراک ءُ ورد
زمانگ شانک اش دنت
چہ کولنجیں دریگانی شم ءُ رنداں
من بندیگاں ، شگانیگاں
کُہت ءِ پاهو ءَ درنجوک
نہ سدیت ساه ،
پیگور پانیگاں نہ مِرَگ کِلاں نہ تہرگ سہتے ،
بس درنجوکاں
گوں نیم مُردگیں جونے ءَ
ءُ جُستانی پدگوانک انت ، همک جستانی پَسّو ءَ دانڈیهی ءِ چهترے رند ءَ
منی هند ءَ هما کہ بندیگاں مُرادیگاں پہ متلبے بنداں گار ءُ بیگواه انت هو هما گواه انت
کسے وَ هست کہ پداش جنت ئے
ماما انت ، زرینہ انت ، سیمہ انت ءُ هوران انت ،
زاکرجان یا زاهد پُل لکی ءُ سمیر جان انت ،
اے هند ءِ کسہے دگہ ڈول انت
ادا پہ ہر کس انت پہ وت
ادا هم دُرست بندیگاں
کسے پہ ڈالر ءُ درهم
کسے پہ ریال ءُ دینار انت
اد ءِ درد انت درانڈیهی
ءُ اُود ءِ پہ ڈیہے ءِ شوهاز
همے پرک انت منی ءُ زاکر ءِ راه ءِ
همے پرک انت همے راه ءِ
ادا من نیمرگ ءُ بندیگاں
نہ کشک ءُ دگ نہ راه ءُ در کل انت گٹ ،
اُود ءَ درست زندگ ءُ بندیگ ، راه ءُ در راه دربر