(تژنءُ بچکند,,تلاشِ گمشدہ،، عیسی گل)
“خرِ”نادان تجھے ھوا کیا ھے
آخر اِس درد کی دوا کیا ھے”
منی ھرے گار انت-رنگ سبز…، بالاد گشاد….. سرین بارگیں ……، شل انت مچاچ ……،چم کدّھیں ……، کنڈیں زنوک ……،لنٹ کاگدیں ……!!- دپ ءَ چار ءُ نیم ءُ لاپ ءِ چیرئی اسپیت انت-چوناھی ءَ لاپ ءِ چیر وَ درستیں اسپیت انت بلے اشی ءِ اسپیت چو شیر ءَ انت- درستیں گدھوں کے سر سے سینگ غائب انت بلے اشی ءِ کانٹ تِج کنگ ءَ انت-کدی کدی پہ دوستی ءَ من دست سرا مرز اِتگ من ءَ سما کپتگ پمیشکا من سدّکاں دیمترا ھمے تِج کنوکیں چیز کانٹ ءِ شگل ءَ مئے ءُ شمئے دیم ءَ پدّر بنت ءُ بگندئے ھمے کانٹ شیتانی کانٹ بہ بنت اشی ءِ پیسلہ ءَ آیوکیں وھد بہ کنت-
دگہ یک ءُ ٹکّیں نشانی یے اش انت، چار دست ءُ پاد انت ءُ برے برے ژانگ ایت، کدی کدی سرّایت ھم-ھر درست چاردست ءُ پاداَنت، درستیں ھَر ژانگ اَنت،سَرّاَنت نرے کہ مادگ اے تاک ءَ فی الحال مہ لیٹین اِت اے بِلّے صیغہ ءِ راز ءِ تھا انت-
دنیا ءِ تمامیں ھر دوستاں گوں دزبندی انت اگاں شما کدی راگ جے جے ونتی ءَ سرّگ ءِ برْمشے اِش کن من ءَ الّم ءَ مسکالے، میسجے بکن ات داں منی دل کمّو ڈڈ تر بہ بیت کہ منی ھر ھست ءُ سلامت انت-بلے چو نہ انت یکے وتی ربّ ءَ راگ جے جے ونتی ءَ ریرسل ءَ بہ بیت، من ءَ مسکال دئے-شرّی ءَ دلگوش کن ات-منی ھراِنت یا گشندہ یے-نی مسکال ءَ شھار ات-
چہ ھما روچ ءَ کہ منی ھر ءَ وتی سُرمب سواس ءَ کتگ انت نئیں من ءَ واب ءُ نئیں من ءَ آرام-شما بلکیں وتی دپ ءَ تاب بدئیت کہ پہ ھر ءَ مردم چو بے آرام بہ بیت بلے من گشاں کہ گدھا کیا جانے زعفران کا بھاؤ-منی ھر چہ بازار ءِ دمک والیں ھراں نہ انت، آ در کسانی ءَ منی ھمراہ بیتگ، بنجاہ ءِ سرا رُستگ ءُ مزن ءُ لائق بیتگ ھر سکّی ءُ سوری ءَ گوں من ءَ ھمکوپگ بیتگ، من اگاں گشتگ شپ انت آئی ءَ پہ سرّگ گشتگ روچ انت، داتگ وارتگی، نداتگ اُپّگے نہ جتگ ئی-وھدیگاں گشتگ بمِر پراھی ءَ کہ مِرایت پہ تو-ناں کسی گْورا پہ گِلّہ ءُ زنگ ءَ شتگ-ناں کسے آئی ءَ پہ بد نذری چار اتگ داں روچ مرچی کسی نیمگ ءَ لگت ای سرے نہ شھاراتگ ئی- چشیں دوستانی جتائی سک انت براتاں! بلے اپسوز کہ دست اوں نہ رس ایت-
آ دِرْکّ ءَ کسی جاہ ءَ نہ ات منی بنجاہ ءِ سرا آئی ءَ سہ “ڈسٹرکٹ گدھا ریس،، کٹ اتگ بلے اے آئی ءِ ورنائی ءِ روچ اتنت ءُ نی آئی ءِ پُٹاں تاک کپتگ ءُ دنتاناں ھم چنڈگ زرتگ-
ءُ مئے نارازی ءِ اسل سبب ھمے ڈسٹرکٹ گدھا ریس بیت کہ آئی ءَ من ءَ شپ ئی نیمے یل دات ءُ داں روچ مروچی روگ ءَ انت-
من آ پہ دوستی پھم اینت نی تو کماش ئے-نزورئے-دِرْکّ ءَ بھر زرت نکن ئے نی تئی جان ءَ آھاٹی مان نیست تئی دِرْکّانی تھا آ ترینزگ ءُ تْرانج نیست انت چی ءَ وتی ریکاٹ ءَ ھراب کن ئے-بلے آئی ءِ دل ءَ نہ منّ ات بلکیں سرزیاتی انگہ من ءَ گشگ ءَ لگ ات تو وتی دل ءَ بہ منّ این، اے رندی اوں من پدا باج ءَ براں-من گشت تئی “شکست،، من ءَ توارایت-تو بنّام بئے ءُ بیت کنت تو اے بنّامی ءِ سوزمان ءَ سگّ ات مہ کنئے ءُ سکٹ بہ بئے گڑا من چوں کناں-نی من ءَ اوں پیسریگیں رنگ ءَ جوازت نیست کہ ترا روگن،بادام، پستہ ءُ جوز بچاریناں ءُ ناں تئی دپ ءَ پہ اشانی جائیگ مھکمیں دنتان مان-تو نی بنند ءُ بچار-
بلےاولی رند ءَ آئی ءَ ھچ کِمار نہ کت-منی سرجمیں سوج سوریں زر ءَ اتک انت-
آئی ءَ ڈسٹرکٹ گدھا ریس ءَ چارمی بر ءَ بھر زرت….!! بلے بے سوب بیت-اشکنگ ءَ سہ (3) نمبر ءَ اتکگ-بس ھماانت چہ پشلی ءَ من ءَ دیم پیش داشت نہ کنت مئے گْورا چرّ نہ جنت-
نی شما کہ منی ءُ منی دلگرانیں ھر ءِ ھال ونتگ ءُ سرپد اِت اگاں جاہ یے نہ جاہ یے، تیابی دپے، جنگلاتے، مین روڑے، چاتی سرے، بس اسٹاپے، آئی ءَ گندئے گڑا منی کلوھاں آئی ءَ سرکن کہ آ پدا واتر بکنت من آئی ءَ ھچ بگشاں- آ انگہ منی ھما ھر انت ءُ آئی ءِ ھما بنجاہ انت- شکست، شکست ھوتا ھے چاھے کسی گدھے کا ھو یا سیاسی لیڈر کا-اس کو سرِخم تسلیم کرنا چاہیئے-