بلوچ راجءُ راج دپتر
 شاعر : سید ظہور شاہ ھاشمی
بژن إنت کہ لجّيگئے وتی بندر و بیھءِ
 بیلے گشئے تازی وتا بیلے دگہ تا تار
بیا بند کمرزانا کناں گوں ترا دیـــــوان
 تئی بیہ و بن و بندرا گيشیناں پہ گیشوار
بھشیز چو سولا تئی پاداتکگ ماں وارزم
 سیستان تئی بنگشءِ بندر، دلا ساسار
إے بے بنیں باوستے نہ انت، گواچنے راستیں
 شاھنامہءِ تاج بکش و یلیں رستمءِ گیر آر
دومی مزن ‘لڈ بوج’ءَ گون ھم سنتیں راجاں
 ‘ھیرکاں زر’ءِ روبرکتءءَ ‘ألبا’ تئی بوجار
ألبا کہ ‘ألب’ کت گسراں ‘حلب’ و ‘ألپّو’
 چہ بندرا ماژندران، گیلان تئی روا دار
ھچ دیہ سیاہ، دیہ إسپیت نیست أت جھانءَ
 تو دیہ إتئے پہ دژمناں تئی دژمنءِ ساہ گار
ھر جنگءِ پڑا دژمنا پروش وارتگ و تتکگ
 تا روچ مروچ دل جت و دل سستگ و دلوار
بوت أنت پہ تئی بیگواہ کنگا رستمءِ باھوٹ
 پولات گڑیت آسنا، رستم تئی دردوار
جمشید و فریدون کہ کیخسرو و کاؤس
 إیرجیگ چہ ترسا تئی باسکانی تئی چمدار
باریگ ھمک راجا جھانگیریءِ دیستگ
 باریگ تئی راجءِ یلیں کوروشءِ ڈاھار
پہ گواچنی إیرانءِ شاھنشاھیءِ ‘بن لاد’
 بیست و پنج صد سال إنت کہ إیرکرتگ مڑا دار
چہ ملّیں مزن کوروشءَ داں داریوشءَ سئمی
 سی سال و دوصد سال (230 سال) تئی راج جھاندار
بَھمانئے میاریگ نہ بئے بَھمنتگ جھانے
 دلگوش به بئے گوں منا بھمانگا أنگار
کوروش تئی، کوروش منی، کوروش تئی راجءِ
 پہ ألـّمی و دلجمی راجواجہ وانتکار
‘ألبا’ءِ بدرنگانی مزاربیم و مزار کود
 ماژندران، گیلانءِ سرا اوشتاتگیں بور سوار
‘أخامنش’ یا ‘أھمنش’ یا ‘شرمنش’ یکّ أنت
 ٹکـّے پہ بلوچ راجا مزن منگہ و نامدار
داں أھمنش سرکار إتنت إیران زمینءِ
 پہ بیریں بلوچ راجا نہ ھکـّل، نہ بیھار
چہ بابل و سند، کابلءَ داں روسءِ بدرنگاں
 تئی زحمءِ زھار، بیمءِ بھار، بورءِ کٹــــــار
چہ کوروشءَ رند ننگریں داریوش بزرگءِ
 سیم سر تئی شھبیتیں أنگت داتگ أنت شاھار
سی سال و دو قرن سرجم و داریوش سئوم أت
 پاداتک ماں سوبیں زراں إسکندرءِ آچار
ماتکوھیں کلاتانی گہ و منگھیں باریگ
 دات أنتی ماں بیگواھیءِ سیاھیں زراں اوگار
داریوش ھم إسکندرءِ توپانی دپا کپت
 گوں باجو و گوں چنـّواں بوت لیپگ و پتـّار
راج إیرجءِ پہ أھمنش و کوچ وبلوچاں
 چہ بنگشا چو باجو و چو چنـّوءَ ریپکار
داریوشءِ لگتمالیءِ بتکار ھیمش أت
 چکـّاستگ زرباریاں إسکندرءِ بستار
سک سرپد و إے سک سریں، سک مریں راجا
 شنگزی سمارینتگ أنت توپان ومزن ھار
باریگ پدی بوت أنت و دئور گوست أنت رگامی
 جو ھاری پراتک أنت دگہ درگت و دربار
دئور دئور نوشیروان کہ وتا عادل ئی نام دات
 دردوار پہ کئیا بوتگ و پہ کئے بدیں خونوار
ڈک بست ئی کہ ماں گیلان و ماں ماژندرانءَ
 نئیلاں کہ بہ بنت کوچیں بلوچ وتسر وتکار
پہ سرپد و ناسرپد و پہ دژمن و دوستاں
 پرّینت ئی ماں شھر و نِگوراں، کوہ و دراں جار
منّ أنت أگر کستریءَ بکش وپھّل أنت
 گھگیری و سردرنزیا، مچ بند یا مردار
سنگر گوں بلوچان إتنت ألبرزءِ بدرنگاں
 چؤ شیر و مزاراں گھیں کوھانی کماندار
گیلانی بلوچ پہ وتی براتانی کمکـّا
 چو کیھویں شھملاّں پہ جنگ و مڑا بوشار
یکدیمے شھنشاہ گوں وتی فوج وسپاھاں
 یکدیمے بلوچ أنت و سگار، نیزگ وکاٹار
کوہ جنگ کتگ کوہ وکبندانی مزاراں
 لکشر أنوشیروانی کت إش بےوس و لاچار
بےوسیا مانشانت چو بشامی نہ گورتاں
 پہ بے دلیں زوراکاں، پہ گرّگ و گرندار
دست بست ئی گوں ھم درور و بد زردیں کماشاں
 بیا إت کہ من گاراں به بی إت رھدربر و شونکار
گڈ چہ بدیں دیوان و بدیں شئور بناھاں
 سر گوست مردمگریءِ سیمسراں دتکار
زانت ئی کہ بلوچ سرجمیں ماں جنگءِ پڑا أنت
 گوں چک و جنیناں یلہ أنت شھر، در و بازار
دیم دات ئی مزن لشکر پہ أندر و چیری
 إنسرتگیں نھنگامیں شپے کرتگ ئی ألگار
دیم دات ئی کلوہ سنگراں ألبرزءِ بلوچاں
 چہ ترسا، دلاپیں دلےءَ، بیدلیں بیھار
یا تران بہ بند إت یا شھنشاھا بہ منّ إت
 یا چکّ و جنیناں چہ بہ شود إت دلاں یکپار
گھگیریں بلوچاں وتی گھگیریءِ تـَوشا
 بیڑ برت و ماں سیاہ ڈنے جت إش دشمنءِ گیھار
بیگواھیءِ پیژ راہ وتی دیدگاں دیست إش
 بد زرداں بنا کرت بدیں کرد و بدیں کار
دیم إش وتی ترّینت پہ جنیں آدم و چکـّاں
 ألماس و سگارانی رہ إش زرت أنت و بزّکار
چہ نادری و غیرتا گھگیریں بلوچاں
 پہ سھل و پہ تران بستنا داشت أنت وتی جیمار
سوب کرت نوشیروانءَ گوں کرداں گـُرازی
 عادل وتی راجءِ، پہ بلوچاں رستر و بدکار
باز ٹکـّاں چہ بے وسیا رنبینت وتی ھنکیں
 گيشتر مزن ھانوادھاں بست أنت وتی بار
پہ وت سر آزاتیں بلوچاں دگہ راجءِ
 زیردستی و زیر منـّتیں زند مرگءِ کلوہ آر
چہ رستریں بد باج بریا إیمنیں شھراں
 باھینت بزیں دیواناں گل و شادھیں شھکار
چہ ‘ماشیں دراں’ وتسریں ٹک آتک أنت پہ گیلان
 زیردستیءِ منـّوک نہ بوت أنت گھیں وتکار
چہ گیھلیں گلانءِ گھیں ملپد و زیداں
 بنگیج کت میراں گوں لڈ ّگ و بوجار
نوکیں مزن هنکین بوت ماں شھر دریں کرمان
 ‘کارپیلا’ گوں سبزیں زرءَ شھبندن و ساھار
کارپیلاءِ جند إنت ھمے ‘کوہ مبارک’
 پہ پھر ئي گش أنت ‘کربلا’ رد سرپد و رد وار
کرپیلا و کرمانءِ پہ روبرکتءِ سیمّاں
 داں شاھیگیں شیراز تئی شیرازیءِ شاھار
نازیناں کریم زندءَ کہ سی سال پہ مردی
 بےجیڑوا ھم ‘پارس’ و إیرانءِ کماندار
گشت أنت پدا دئور و لدی نوکیں پرآتک أنت
 آدرہ کت أنت بےسیتّاں بلوچانی کش و کار
ھم سنـّت و ھم کار پہ بیگواھیا تئیگا
 کارستگیں تازی یلیں، کینگ دلیں قاجار
مانشانت پدا بےوسیءِ جمبراں پہ تو
 بست أنت چہ کرپیلا، چہ کرمان وتی بنبار
کرپیلا داں سیستان کہ بمپور ماں نیاما
 إے گڈی مزن لڈ و مزن مهتری بوجار
بمپور پہ بے گوشتن و بےجیڑہ وتیگ أت
 سیستان چو ‘خوارزم’ءَ شہ بنزہ شرپدار
گڈی ھمے ‘لڈ بوج’ءَ گش أنت میر جلال خان
 بوت پہ گلیں مکران و پہ روآسانءَ رھوار
میریں جلال خانءِ کٹمانی کماشاں
 جوانیں سرءُ جوانیں پشتپد أت میرشیھک شرکار
چہ شھیکءَ رند چاکرءِ نام پرشت ماں ملکاں
 سیبی ءُ کلاتءِ ترسیں راج بورانی واگدار
کس زانت نہ کنت رند کئے إنت چی إنت چہ کجا إنت
 ھر کس کـُڑ و گورگندی کناں إنت گش و گشوار
میر چاکر رندءَ گش أنت منـّوگریءَ ‘زند’
 إیرانءِ مزن دپتر ءُ بن دپتری زانتکار
ألـّم کریم زندءِ کٹمانی أزا (اعضا) أنت
 میر چاکر و شیھک ءُ دگہ رندی روادار
مکران زمینءِ مزن شاھاریں پناھاں
 باز أت دگہ ٹکـّانی مزن منگھیں سردار
پہ در وری میرچاکرءِ سوبانی نپس گیر
 زحمانی إمام باج بریں گوھرام چہ لاشار
إے درگت و إے درگتا رند جاور ءُ سرحال
 ماں دپتراں چیزے دگہ چیزے ماں دپاں ھار
چے راست و چے دروغ إنت چے ناباور وباور
 پکـّار إنت مزن جھدے پہ منـّوگر ءُ منـّار
ماں گڈسری راجدپتراں، راجزانتاں کواریں
 پُرکرتگ أنت گونچان وتی چہ بون، چہ پوتـّار
ھوشا ماں سرا بیار إت ودلگوشا بدار إت
 إے بےبنیں باوست و نہ أنت بے پدیں بستار
کئے گوستگ و پرگوستگ و سرگوستاں نہ منّیت
 نیں جاور ءُ سرحالا مروچیگیں بہ تھمار
بےواکی و زوراکیءِ نیمون ھزار أنت
 کئی بےوس ءُسر زوریا کرتگ ترا بےوار؟
 مرچی تئی راج بندر ءُ سردپترءِ آزا
 گڈ کرتگیں میراث انت ءُ زر زرتگیں کاردار