گوشکند
 جلّاب آسکانی
 یک ملائیں جنین آدمے ” جنین آدمانی دیم ءَ واز ءَ اَت کہ اگاں شمئے مردین لوٹ اَنت دگہ سانگے بہ کن اِیں
 گڑا شما اے کار ءَ سوابے سرپد بہ بہ اِت ءُ وتی مردین ءَ کمک بہ کن اِت
 دانکہ زند ءِ تہ ءَ دگہ جنوزام ءُ بے وسیں جنین آدمانی زند پہ وشی بہ گوز اِیت
واز ئِے کہ ھلاس کت گڑا دگہ دولدار ءُ وشرنگیں جنینے پاد اتک ءُ ملا ءِ گورا گوشت ئِِے
 شگر کہ تو مئے سرجمینانی چم ءُ دل پچ کت اَنت “”
 من لوٹ اِتگ کہ ترا ھال بہ دے آں بلے چہ ترس ءَ ھچ گوشت نہ کتگ
 من گوں تئی لوگ واجہ ءَ تکریبن چار سال بیت آروس کتگ یک ورناؤکیں بچلُکے ھم مارا ھست
 بلے مرچی تو کہ اے واز کرت منی دل باز باز وش بوت کہ ترا ھال بہ دے آں
 دانکہ ما ءُ تو یکیں لوگ ءَ یکیں جاگہ ءَ وتی زند ءَ وش بہ گوازین اِیں
 ملائیں جنین ءَ کہ نکاہ ءُ آروس ءِ گپ اِش کت ترپگ ءَ ایر بیت ” آدگہ زال بولاں آپ ءُ گواتو کت ءُ ھوش ءَ آرت ..
 چم ئِے کہ پچ کت اَنت ھمے جنین ءَ درّائینت مہ تُس ءُ دلترک مہ بو من مسکرا کتگ
 شما سک دگراں سوج دے اِت