ندکار : مھمدبلوچ پَھرَھی
سسا ءِ کرونا وایرس
منی سنگتے ڈاکٹرے کہ ماں کرونا ءِ بھر چہ نادراھجاہ ءَ کار ءَ اِنت ۔
روچے باز مُلور اَت ءُ اے ھم گوشگیگ اِنت کہ اے مردم اے سوَب ءَ کہ بازیں مردمے آیانی دیم ءَ مُر ایت ، مردمانی مرک آیان ءَ اینچو مُلور نہ کنت چے ءَ کہ مردمانی مرگ پہ آیاں یک اَنچنائیں چیزے ۔
گڑا جستوں کرت : “ڈاکٹر باریں ھال کن باز مُلور ئے چے بوتگ ؟”
گوشت ئِے : لھتے چیز ھست کم ما اِش گند ایں ، منی گمان ءَ آیانی گوشگ ھم شرّیں چیزے نہ اِنت چے ءَ کہ انسانیت ءِ جند ءَ چہ مردم ءِ دِیم ءَ دَؤر دنت ۔
اے ھم گوشگ لوٹ آں کہ من ءَ ھیلے ھست ءُ آ اِش اِنت کہ اگاں من جستے کرت گڑا باید اِنت آئی ءِ پسّو من ءَ بہ رس ایت اگاں ناں گڑا منی تب ھراب بیت ۔
گڑا من گوں بازیں چاڑے جستوں کرت کہ ڈاکٹر اَلّم ءَ بہ گوش کہ چے بوتگ ، گڑا ڈاکٹر ءَ گینسارتے کشّ اِت ءُ گوشت ئِے :” کماشیں مردے کہ سکّ بے وار ءُ نگیگ اَت ءُ چِرْک ءُ پوھار ئِے آزمان ءَ سر بوَگ ءَ اَت من ءَ باز تور اینت ءُ چہ دل ءِ جھلانکی ءَ لوٹ اِت آں کہ پَر ئِے کارے بہ کن آں ، داں بلکیں آرام بہ گیپت ءُ منی زِرد ءَ ھم تاھیرے بہ رس ایت ۔
گڑا دیم ءَ شُت آں ءُ گوشت آں :”اَبا ، کارے پَر تو کُرت کن آں کہ ھم تو آرام بہ گِر ئِے ءُ ھم منی زِرد تاھیر بہ گیپت کہ ، من کارے پَر تو کُرتگ ۔
وتی دراھیں واک ئِے سرجم کرت اَنت ءُ وھدے کہ پہ ترُندی جَکّگ ءَ اَت من ءَ سرپد ئِے کرت کہ ، منی لوٹ اِش اِنت کہ ماں وتی گڈی زند ءِ دماناں وتی بچّاں بہ گند آں ۔
رھبند ءِ ھلاپ اَت بلے من پہ اے کار ءِ کنگ ءَ ساڑی اَت آں ءُ پرواھوں ھم نیست اَت کہ من ءَ چہ کار ءَ بہ کشّ اَنت ۔
گڑا من وتی ھمکار گوشت اَنت کہ ھر کارے پہ اے کار ءِ کنگ ءَ لازم اِنت بہ کن اَنت ، آ ھم کوٹی ءَ سمپاشی کرت ، نادراہ ءِ گُد مٹ اینت ، دراھیں چن ءُ لانچ بوت اَنت دان کسے چہ اے دیدار ءَ تاوان مہ گند ایت ۔ دراھیں کار کہ بوت اَنت گڑا من کماش ءِ مزنیں چِک ءِ ھسابرد گپت ءُ یکّے چہ آ نیمگ ءَ پسّو دات ، گڑا من گوشت : “واجہ پَھل کن اِت من چہ نادارھجاھے کہ تئی پت اوداں تھت ءِ باھوٹ اِنت گوانگ کنگ ءَ آں ، راستیں ھبر اِش اِنت کہ شمئی پت ءِ زند ءِ گڈی دمانان اَنت ءُ آ باز بے تاھیر ءُ نگیگ اِنت ءُ من پہ وتی زِرد تاھیر دیگ ءَ اے موکل ءَ دے آں کہ شما بیا اِت ءُ وتی پت ءِ گڈی دیدار ءَ بہ کن اِت ۔
کماش ءِ چُک ءَ درّائینت کہ : “واجہ راست اِنت کہ آ منی پت اِنت بلے من وَت ھم پتے آں ءُ من ءَ ھم چُکّ ھست اِنت گڑا من وتی چکانی اوبال ءَ زُرت نہ کن آں ۔ یکّے دگہ چہ چکان ءِ ھسابرد من گپت ءُ آ ھم ھمے پسّو ءَ دات ۔
گڑا من ایکیم بوت آں ءُ پت ءَ گوشت آں ۔ پِت گوں اے ھبر ءِ اَشکنگ ءَ دمان ءَ ساہ دات ءُ من منت آں ءُ اے سسا کہ اے انساں چونیں بھمانگیں جوڑشتے ۔
زانتکاراں گوشتگ کہ انسان ھما جوڑشت اِنت کہ اَزباب جوڑین ایت ۔ بلے منی گمان ءَ انسان ھما جوڑشت اِنت کہ وتی بیرانی ءِ ازباب ءَ جوڑین ایت ۔
گواچنیں گپ اِش اِنت کہ انسان ءِ سسا ، کرونا ءِ نادراھی ءِ آماچ اِنت ۔ داں انسان ءَ انسانیت مہ بیت آ انسانے نہ اِنت آ کرونا ءِ وایرس اِنت ءُ انسان باید اِنت کہ وت ءَ چہ اے وایرس ءَ دُور بہ دار ایت ۔
گڑا پہ انسان ءِ سسا ءِ دراھی ءَ کوشست بہ کن ایں ۔