(ساعت ءِ ساھگ،، اصغر ملنگ )
مرچی زندگی ءَ اولی رند آت کہ آ چہ ھدّ ءَ گیش پریشان ات اے وھدی بیگاہ ءِ پنچ ات کہ آ منی اوتاگ ءَ اتک ھیران ءُسک پریشان ات گوں من ھچ ھال ءُ اھوالے نہ کت، من ھم ھچ نہ گُشت شریں ساعتے ءَ رند من ءَ گشت ۓِ “آدم برو پہ من کیپسن سگریٹ ءِ مزنیں پارکٹے بیار،، من اشتاپی ءَ شُت ءُ کپسن ءِ پارکٹے آورت ءُ دات
مئے سنگتی ءَ شست سالانی میان ءَ اے اولی رند ات کہ آئی ءَ چہ من یک چیزے تلب کتگ ات دمانے پد من جست کت
 “واجہ تئی گیشتر پریشانی ءِ سبب چی انت؟،، منی جست ءَ گوں آئی ءَ دگہ سگریٹے بُند دات ءُ منی نیمگ ءَ چارگ ءَ گوں درّائینت ۓِ
 “آدم ترا گیر کیت چہ مرچیگ ءَ سِی ءُ پنچ سال ساری ھم منی پسّو ھمیش اَت کہ ھما گلاب رنگ منی وابانی بانک ءِ بدن ءِ بوہ ءُ کیپسن ءِ تام یک اَنت ٠٠٠٠”ترا زاناں مرچی پدا وتی نیم راہ ءِ ھمسفر گیر اتک؟ من زاناں آ کدی بیھال کتگ کہ مرچی گیر کیت، بلے منی ھیال ءَ اے شھر ءِ مردم من ءَ زندگ ءَ نئیلنت من ءَ بے کیپسن ءَ کُشنت زاناں دگہ کس ءَ سگریٹ نہ کشّتگ تھنا مناں کہ ھر یکے ءِ گشگ ھمیش انت واجہ تو زند ءَ یلہ دات کن ۓ، بلے کیپسن ءَ یلد دات نہ کن ۓ، کَے اے مردماں سرپد بہ کنت کہ کیپسن ۓ ابیر منی زند ءَ گوں ھمگرنچ انت انچو کہ منی جند ءِ ساہ انت،، گوں ھمے گپّانی گشگ ءَ پد آ چہ منی اوتاگ ءَ داراتک واجہ چہ کسانی ءَ منی سنگت انت واجہ ۓ بُنکی نام کینگی انت بلے اسکول ءِ زمانگ ءَ آئی ءِ داب ءُ اندازانی ءُ نند ءُ نیادانی گندگ ءَ گوں ماشٹر اللہ بکش ءَ آئی ءِ نام واجہ ایرکتگ ات ءُ ھما واجہ انت کہ روچ مرچی آئی ءِ لقب انت، چہ کسانی ءَ واجہ درزادگ تبے ءِ ھُدا بند انت، واجہ ءَ وتی زندگی ءَ تھنا یک کسے ءَ گوں دل ءِ جھلانکی ءَ مھر کتگ واجہ ءِ مھر آسر وَ نہ بیتگ بلے وتی مھر ءِ زند ءِ روچاں گوْازینگ ءَ انت-
 یکروچے اناگہ یک سنگتے ءَ من ءَ چہ کراچی ءَ فون کت ءُ گشت ۓِ “آدم تئی دوستریں سنگت واجہ کراچی ءَ تاج سنیما ءَ ٹکٹ بھا کنگ ءَ انت ءُ چچا سگریٹی ءِ نام ءَ مشہور انت،، ھمے وڑ ءَ روچ گوزان بوتنت ءُ میان ءَ سے ماہ گوست ھمروچ ءِ وڑ ءَ من ءَ وتی کتاب ءُ ازباب گون اتنت دیم پہ اوتاگ ءَ من نوکی اوتاگ ءِ زُلپی ءَ پچ کناں یک نوک پیر کپتگیں جنینے منی پُشتی نیمگ ءَ اتک ءُ من ءَ جست ۓِ کت واجہ ءِ سنگت آدم تو ۓ ناں؟،، ھو! آدم مناں چی ءَ زاناں؟،، من اشکتگ کہ زی کراچی ءَ یک نیم عمر ءِ مردے گاڑی ءَ جتگ ءُ مُرتگ ءُ آئی ءَ سیاھیں جیکٹے ھم گور ءَ بیتگ مرگ ءَ رند آئی ءِ شناخت کنگ ءِ ھاترا پولیس ءَ آئی ءِ تلاشی گپتگ گڑا چرائی کیسگاں ھشکیں کیپسن سگریٹی بنڈ ءُ یک آدینکے ءِ ٹُکرے ءَ ابید دگہ ھچ دست نہ کپتگ اوشتاگیں مردمانی تھا یک ورنایے گشتگ “اے چچا سگریٹی اِنت کہ تاج سینما ءَ ٹکٹ بھا کنت،، ایشی ءَ ابید دگہ کسے ءَ شناخت نہ کتگ- من چو ھم اِشکتگ کہ ھمے میّت ءِ قبر ءِ سرون ءَ آئی ءِ گور ءِ گُد گوں کیسگ ءِ ساماناں ایر انت، پہ شناخت ءَ اگاں تئی سرکپت گڑا اے آدینک ءِ ٹُکر ءَ الم ءَ برگوں ……،وھدیکہ من آدینک ءِ ٹکر دست گپت ءُ آدینک ءَ چارگ ءَ لگ اِتاں پدا کہ من سرچست کت چاراں آ گوں وت ھبر کنان ءَ روگ ءَ روگ ءَ آت،، –