منارا الوداع مکن!۔
یلہ مدئے اے مُچّیءَ
اے مردمانی گورمیں ھارءِ مُچّیءَ
کہ لاوہ یے۔۔۔چو اشکرءَ بُن اِنت
تلاریں ماڈیانی بُرزگءَ چہ جُمبِتگ
اے مردمانی گورمیں ھار،کہ اشکرءَ بُن اِنت
کجا بہ ننداں ساھگے بہ سارتاں من؟
منارا الوداع مکن!۔
اے مردمانی مُچّیءَ توار اِشکُنگ نہ بی
کہ چم ءُ زردءِ آھری نگاھاں سوتکال کنت
کِشاراں شھد ءُ شیرکنیں زُبانءِ پادمال کنت
تمامیں بولیانی گوزءَ آس مال کنت
اے شور اشکُنگ نہ بی
منارا الوداع مکن!۔
یلہ مدئے اے دود کوشیں رسترانی جنگلءَ
کہ آسمانءِ سبزگءَ بدل کن اَنت
اے کلکشانءِ سادگیں رَہ ءُ دگءَ بدل کن اَنت
اے صُحبءِ اجگیں سُھریءَ دمانءَ شنکّ ءُ پَلّ کن اَنت
اے بیگہ ءِ ستارہءَ نیامجیءَ تَل کن اَنت
منارا الوداع مکن!۔
یلہ مدئے کہ من دنیگا ایوکیءِ سِھرءَ در نہ کپتگاں
کہ من دنیگا لِزّتانی آسرءَ نہ رَستگاں
کہ من دنیگا”ممنوعہ ایں درچک”ءِ لمبءَ بستگاں
منارا الوداع مکن!۔
یلہ مدئے اے مُچّیءَ کہ لاوہ یے۔۔۔
مُجیب مجاھد