کُہت …. خالق ارمان
جَنگلے، میتگے، ھلکے نہ اِدا دنیاے
اَسپ ءُ زَہماں کَسے ہمراہ نہ کتگ
بیرِکے واب ءِ تہا مَنڈینتگ
وہد ءِ بامرد گباراں گِپتگ
اے مُج ءُ ریک منی آژناگنت
میتگءُ جنگلے پجّہ کارنت
آزماں کاگدے گواتءَ دِرتہ
اسپءُ زہمانی زمین بَرگشتہ
میھ ءُ گُلمیھ نہ تئیلے مَنتہ
نہ منا کاہءُ کدِیمّے رَستہ
مرچاں وابانی تہا اسپ شِدنت
راہءُ کشکے نہ دگے شہدگّے
اچ وتا گارءُ گنوک ءُ تہنا
لوگ رھن اِنت گوں چراگءِ برانزاں
کئے منی زہم ءُ کُمیتاں بیاریت
کئے منی تنگّہ ءُ زرّاں موکیت
کئے منی کاگدیں نقشاں پولیت
وائے وائے پہ زمینءِ زھگاں
گَلّہی ھوشے شُدءَ ساھگ کنت
پیر مردے گوں شپءِاستاراں
کوھنیں لوگانی نیام ءَ اوشتیت
باتنءِ مُرتگیں اسپءَ چاریت
سہتے جیڑیت ءُ پدا بِچکندیت
جنگ باریں تاں کجا سر بیتہ
چونیں دعَواے کُجا برجاہ اِنت