. نگد
هسابجار
بلوچی لبزانک ءِ بانڑی زاهده ریس راجی
اولی رند انت کہ دل ءُ ستک زردوں تاهیر گپت . وهدے ” پاد ءِ چیر ءِ زمین ” کہ ونت تہ سما کپت کہ بلوچی لبزانک سنٹ بوت نہ کنت ، کہ آئی ءَ بانک زاهده رئیس راجی ءِ وڑیں با همت ءُ نہ تُرسیں ند کارے دست کپتگ آ هم هما تک ءَ کہ بلوچی لبزانک ءِ اے تک ءِ مردم پہ لنکک هساب بنت ، هما کہ یکشلہ گوں همے تک بزاں کسهی لبزانک ءِ تک ءَ –
چو وَ بازینے شتگ اتکگ ، چیزے وهد ءَ گوں بوتگ انت ، پہ درور یک ءُ دو الکاپیں ردانک اش نبیستگ هم بلے پدا یا دم اش بُرتگ یا و هلاس بیتگ انت ، پرچہ کہ اے تک سکیں مهنت تلبیں کارے ، بازیں جنکاسری ے پکار انت ، پہ اے تک ءَ مدامی جَکگ ءُ وتا دارگ ءَ –
من یکینن اشی ءَ بلوچی لبزانک ءِ وش بهتی لیکاں کہ آئی ءَ چُشیں یک بے باک ءُ نہ تُرسیں کسہ آرے دست کپتگ –
منا زیا بلوچ ءِ اے گپ سک باز دوست بوت کہ باند ءَ بانک ءَ یکے بدے مہ دانت ، اے تران زیا بلوچ ءِ بجا انت وتی جاه ءَ کہ مئے چاگرد انگت اینچک تونگر نہ انت کہ آ ساچست ءِ ارزشت ءَ بزانت ، اے انچایں گپے نہ انت آزمودگیں گپ انت ، پرچہ کہ اشی ءِ سبب است انت . یکے اش کہ بلوچی ءَ نگد کار نیست دومی ، اش کہ آ کہ زگریں نگدکار انت ، اے تک ءَ پوه ءُ سرپد انت ، لبزانک ءَ زان انت ، کہ الم نہ انت هرچی کہ ندکار نبشتہ کنت کل آئی ءِ زات ءَ گوں بندوک بہ بنت ، زندگی ءِ بهرے چاگرد ءِ هم است وانگ ، گندگ ءَ پد نو یک بهرے کُتہ کاری ئیگ انت کہ آ هم اوار کپیت ، بلے اے الم هم نہ انت . کہ نبشتہ کار ہرچی نبشتہ کنت آئی ءِ سرا گوستگیں بہ بنت ، همے وڑا هما کہ نگداکار انت بے تمبل انت همے کہ نیم حکیم مرگِ جان انت ، نبشتہ کن انت الم زاه ندی انت دگہ چے کناں –
من گوں دل ءِ جہلانکاں بانک زاهده ریس ناجی ءَ اے گداروک ءِ نبیسگ ءَ سد رند ءَ مراد بات دیهگ ءَ چَک ءُ پد نباں ، کہ آئی ءَ پہ وتی کسہ گوشی ءَ یک انچیں تکے دست جتگ کہ اُودا شریں شریں نبشتہ کارانی پاد لرزاں . بلوچ چاگرد( کہ پہ زور اے هدّا رسینگ بوتگ ) ءِ تہا یک نہاڑی ایں نبشتہ کارے ءِ اے تک ءَ دست جنگ یک کمالے ءَ چہ کمتر نہ انت ، اے تک ءَ انگت چشیں مزنیں مڈی ے ءِ نبوگ ءِ سبب هم همے یکیں تُرس انت کہ مرچی بانُک ءَ پُشت جتگ ءُ بلوچی لبزانک ءَ وتی جہد ءِ بسات ءَ یک بلاہیں گنجے داتگ –
گُش انت کہ شر ءَ بے ئیب ءَ نہ بیت ، همے درور ءِ هساب ءَ چیزے دانک پہ ” پاد ءِ چیر ءِ زمین ” ءَ گُشگ لوٹاں کہ منی نِزّ ءَ پہ یک شریں کسہ ے ءَ نزوری ءِ درشان انت اول لبزانی گچین ءِ سرا گپ کنیں-
کجام هم کسہے ءِ مستریں دار ءُ مدار آئی ءِ لبزانی گچین رِدانی سازگ انت کہ بانک ءِ گداروک اشاں سک نزور کتگ ، انجو زانگ بیت کہ بانک بلوچی ءَ سک بلد نہ انت ، بلے اے ہُزر پشت نہ کپیت پہ یک بلوچیں نبشتہ کارے ءَ باید آئی ءَ اے تک ءَ پٹ ءُ پول بہ کُتیں –
بلے بانک ءِ گداروک ءِ سردانک بانک ءَ چہ گیش پرے نزوریاں هما مردماں میار بار کنت کہ آهان ءَ پہ ایرت وانی ءَ گداروک دیهگ بیتگ . یکے ناگمان ءُ دومی زیا بلوج ءَ –
نزاناں اشاں بانک ءِ گداروک چتو ایرت وانی کتگ . بیت کنت بانک ءَ اشان ءَ وتی لبزانی ٹگلینگ ءِ رزا نداتگ . اگاں چُش انت گڑا ایرت وانی ءَ اشان ءَ مداتینے . اگاں چش نہ انت گڑا اے ردی گرگ پرچہ نہ بوتگ انت . بهرهال ہرچی انت . اے ردی گداروک ءِ تہا است انت . چُش کہ ” مچ ءِ بُنڈ ” انچو سما بیت چو اردو والواں کجهور کی درخت . بلوچ گُش انت کنٹ ءُ دومی مچ ءِ پیش ، هم چو اردو والواں کهجور کے پتے ، بلوج گش انت لُٹ تریں یا هُشکیں ، .دگہ گالردے . ” پس واڑ ءَ پُترینگ بیتگ ات انت ” انچو دگہ یک گالردے ” گاری ایر ات انت ” جنگل جُلیبی ، بلوچی سینڈل ، گرانیں رواج ، پُربزاتیں بچکند ، کیسگ ءَ ماندات ، خانوادگ ، دیم پرائی ، پتلون ءِ گورا کنگ ، گران وری ، تُت ءُ مُت ، پیشی کوٹی گدان ، چانٹ . اے لبز اگاں پلگارگ بوتیناں تہ جوان تر ات . گدان وت گدان انت . پیشی کوٹی گدان نو چی ے ، تری سوٹ وت یک پوشاکے کہ یک رنگیں پتلون ءُ شرٹ ءُ کوٹے انت . نو ادا پتلون ءِ گورا کنگ چی ات . بلوچی سواس . است چنک دوچیں سواس . بلے بلوچی سنڈل . دگہ همے وڑیں لبز ءُ بازیں گالرد است انت کہ کسہ ءِ واناکی اش زهتگ –
کسہ ادا هم سک نزور انت . کہ کجام یک مردینے ءِ بدهادتی ءَ آئی ءِ چُک ءِ پیداک کنگ ءِ توان نزور بی بیت . دان کہ آ وتا گوهتگ مہ کناینیت دگہ سُچن ءُ داروے مہ کنت . کسے کہ چہ مادر موجود شکم ءَ وش مہ بیت آ دگہ گپے بلے کسہ ءِ تہا اے وڑ نہ انت پہ بدهادت بوهگ ءَ چُک ءِ پیداک کنگ ءِ توان هلاس نہ بیت . چو کہ بانک ءِ کسہ ءِ کارست انت . انچیں است انت پیریناں اے هادت اش جان ءَ انت بلے چُک اش هساب نہ بنت ، دومی بچک ءِ بجگ هم نزور ات کہ آئی ءَ بے هوش کنگ ءِ درمانے دنت بچک بگڑیت همدا چہ آئی ءِ دل تریت . سیمی هندو پنڈت پرچہ ؟
. اگاں دگہ بنگالی جادوگرے بوتیں تہ هو بلے هندو مزهب ءِ تہا دومی سیر ءِ کنسپٹ ءِ جند نیست . یک پنڈتے چتو آئی ءَ گشیت وتی مرد ءَ یلو کن . پدا پنڈت هم آئی ءَ بس ردیهگ ءَ ده ہزار کلدار گیپت –