سفرنامہ
اسحاق رحیم
شَشُمی بَہر
بَگّ ءَ پہ درْابول ءَ زھیر بیتگ
مارا پہ دشت ءِ گورگیں کُلّ ءَ
ایندگہ روچ ءَ منی ھمراہ مَٹّ بیتگ اتاں ابید عبدالصمد ءَ کہ زیک ھم منی ھمراہ اَت مرچی مجیب فضل ءُ منیر قاسم ھم گون اتاں… ما بیگاہ ءِ بیل ءَ چہ دَشت ءِ کَور ءَ کُلدان ءِ پُہل ءَ گوست ءُ درْابول ءِ نیمگ ءَ سیل ءُ سوادے ءَ ایرکپَتیں..
ما چہ پُہل ءَ کمیں دیمترا مُجو ءِ جُپت ءَ مزنیں روڈ کوسٹل ھای وے چَپّی نیمگ ءَ یلہ دات.. کچّا ءُ ھاکی ئیں کِشک ءَ گوں منیر قاسم ءِ جیپّ ءَ بُرّان اَتیں.. دَشت ءِ بیٹیں زمین ھَور ءَ جَتگ اَت چہ مزن ڈُکّال ءَ پد زمین ءِ سربر ءَ ریم ءُ بوٹگاں پدا سر کَشتگ ءُ زاھری کَنگ اَتاں.. ما جَہل دَشت ءَ کَور ءِ راستی نیمگ ءَ دیم پہ زِرباری روگ اَتیں مئے چَپّی نیمگ ءَ دَشت ءِ کَور ءُ راستی نیمگ ءَ دشت ءِ وش زدیں ڈگار اتاں.. ڈگار ءُ بَست چہ گوستگیں ھَور ءَ آپ ءُ سرْپتگ ءُ ایر اَتاں.. کمّیں دیم ءَ ما مُجو ءِ کوھنی‍ں ھَنکین ءَ سر اَتیں کہ منی پیروک ءِ ھنکین ءُ ماتیں دیار اَت من ءَ عبدالصمد ءَ ھمے ڈگار پیش داشت کہ آئی ءِ نام مُجو اَت ءُ اے میتگ ھمے ڈگار ءِ نام ءَ نام کپتگ اَت… مُجو ءِ ڈگار ءِ مزن شاہ ءُ لَمبیں چِشاں آپ وارتگ ءُ چُوڈ ئے بُرز شاپتگ اَتاں..گوں اے چِشانی گِندگ ءَ من ءَ سید ھاشمی ءِ پربَستگیں “چِش” ءِ دستونک. گیر آتک کہ آئی ءَ پہ چِش ءِ ساڑا ءَ نبشتگ اَت..
کاڑ ءُ گُل پریانی پُلّیں دزگوھاراں من
پہ بلوریں بانوراں دوستیں دیم داراں من
کد کدی سید بیارے ھانل ءَ کَہیبانی
گلُ پری ءِ وش آتک ءَ سارتیں پُلّ گوراں من
مُجو ءِ کوھنیں بازار ءِ پُرشتگیں بان ءُ بانڈم انگت ھَست اَنت کہ اشاں بازیں بیلّ ءُ آلاڈ دیستگ اَنت…
بلے چریشی انگت کوھن تریں مُجو ءِ بازار کمّیں رودراتک تر اَت ءُ ھما میتگ منی بوتن ءِ میتگ اَت منی مات ءَ مدام گُشتگ تئی ناپگ مُجو ءَ کَلّ اِنت بلے مجو ءِ ھما میتگ گوں منی ناپگ ءَ ھور کَور ءَ دیر اِنت کہ دریا ءَ شاپتگ .. آ بازار ءِ نشانے ءُ چیدگے ھم مرچی نہ گواہ ایت… اے مجو کہ 1998 ءِ توپان ءَ لڈینتگ اے دومی بیتگ اولی میتگ ءَ 1992 ءِ سال ءَ چہ کوھنیں ھنکنین ءَ لڈّ اِتگ..
من ءَ انگت وتی کسانی یات اِنت کہ مدام ما دومی مُجو ءَ وتی پیروک ءِ میتگ ءَ اتکگیں کسانی ءَ گوں میتگ ءِ گونڈواں لیب ءُ گوازی کُتگ…پہ مجُو ءِ یادگار کنگ ءَ اد ءِ لبزانکی ورناھاں مُجو ءِ نام ءَ تاکبند ءِ ھم چاپ کُتگ بلے اے تاکبند یک ءُ دو تاک ءِ چاپ بئیگ ءَ پَد بند بیت…
چہ مُجو ءَ پَد مارا درْابول ءِ دامن ءَ آبادیں میتگاں روگی اَت کہ اودا مستریں میتگ کاھدا صادق بازار اِنت آ ھم کوھنیں میتگے..
ما دیم ءَ روان اَتیں کمّیں لوگ برزگے ءِ سرا بندوک اتاں منیر ءَ گوشت اے توکل ءِ بازار اِنت چہ میتگ ءِ کُلّ ءُ کرگیناں زاھر اَت کہ اے بازار ءِ مردم گریب ءُ بزّگیں مردم اَنت اے چہ مزنیں ھار ءُ ھیرّوپاں پَد ھم اے کَلّر ءِ تہا نشتگ اَنت.. ادا زند ءِ ھچ ھم آسراتی یے گواہ نہ کنگ اَت..
گوں بازار ءِ رسگ ءَ مئے چَمّ مردے ءَ کَپت اَنت کہ کاپر ءِ چیر ءَ نشتگ ءُ اُشتراں پُگ وارینگ اَت ما گاڑی داشت ءُ میتگ چار اِت دگہ یک ءُ دو مردم ءَ ھم گوں مئے گاڑی ءِ برْمشاں وت ءَ رسینت…
گونڈیں چُکّے کساس 5 ءُ 6 سالی ھم اوشتاتگ اَت من نام جُست کُت چُست ءَ جواب ئے گردینت کہ منی نام “کَمبر میر” اِنت… بلے اے کسانیں میتگ ءَ پہ میر کمبر ءِ باندات ءِ سبزینگ ءَ منی چَمّ اسکولے ھم نہ کپت اَنت کہ کمبر ءِ میری ءِ واباں پیلہ بہ کنت..
چہ میتگ ءِ دیستگیں مردمانی چہرگاں بزّگی ءُ گریبی پَدّر اَت..ما چرے میتگ ءَ دراتک ءُ دیم ءَ راہ کپتیں دیمی بازار من ءَ منیر ءَ سوج دیان ءَ گوشت اَنت یکے مُلّا فقیر محمد بازار اِنت ءُ یکے حمّل بازار اِنت کہ اے دویں میتگانی ھم گیشتریں واک ءُ وسی مردماں اے بازار یلہ داتگ ءُ آبادیں جاگھاں شُتگ اَنت.. ادا پشکپتگیں مردم ھم گریب ءُ لاچاریں مردم اَنت.. اِشانی مال ءُ مَڈّی چار دانگ بُز ءُ دو اُشتر اَنت اے ھمے مال ءُ دلوتاں ابید پہ وت دگہ ھچ نہ گند اَنت پمیشکہ پہ دگہ جاگھانی روگ ءَ اشاں پاد نہ بَر اَنت….
پدا ھم گوادر ءِ سیاسی سروک میر عبدالغفور کلمتی ءَ شاباش اِنت پہ اے مردمانی ھاتر ءَ آئی ءَ آپ ءِ پائپ لائن تاں ھمیشانی میتگ ءِ نزیک ءَ برتگ ءُ سر کُتگ…
من چہ عبدالصمد ءَ جست کُت کہ میر ءَ ثواب وا کُتگ گوں مزنیں بجٹے ءَ آپ ءِ لائن تاں اے مردمانی علاقہ ءَ آرتگ بلے گُڈا ھَیر ئے پرچہ نہ کُتگ آپ ئے داں میتگ ءَ نہ رسینتگ؟…
عبدالصمد ءَ گوشت اے مردماں وت سوڈگ کٌتگ گوشتگ ما دیمتر ءَ ھمے جاگہ ءَ کایں پمیشکہ میر ءَ پائپ لائن تاں ھمودا بُرتگ ءُ سر کُرتگ…
(روان اِنت)