زانت ءُ زانش
 من شُتاں زانت ءُ زانشءِ رندءَ
 یکے ءَ سوج دات کہ رس اِیت
 بکالءِ دکانءَ. بھا پہ کلدار
 منی دل وش بوت کہ
 بے مھنتءَ زانت ءُ زانش ءَ
 گراں کاراں
 وھدہکہ من جست کُت
 بکالیں گورءَ کنداِت ءُ گوشت ئے
 زانت ءُ زانش بھائی چیزے نہ اِنت ناداں بوان کتابءَ ءُ بگر درونت
 بہ کن پگر ءُ بہ کن سسا
جھانءُ چاگردءَ بہ کن سیل
 پاکیں ھاوندءِ کدرتاں شوھاز
 کھکشان ءُ نیلیں زر
 اے کوہ ءُ ھسار
 سبزیں سِک ترشتیں تلار
 کوچگءُ ڈاک ءُ ریکستاناں بچار
 ھُشتر ءُ مُرگ ءُ ماھیگ ءُ درچک ءُ دراں بچار
 موسم ءُ زندءِ رپتارءَ بچار
 انسانءِ وردن ءُ اُمر,ءُ ردومءَ بچار,
 پیریءُ ورنائی ءُ موتءَ بچار
 ھمک کتابانی نبشگیں تاکاں بچار,
 اِلم ءُ زانت ءُ زانشءِ پٹ ءُ پولکارءَ بچار
 کہ بالی گرابءَ پہ بالءَ آزمانءَ بچار,
 مِیل ءُ گراباں جھلانکیں ساوڑءَِ
 اے درست رس اَنت پہ وانگ ءُ مھنتَء
 .پہ سبر ءُ ھمتءَ
 پہ جھد ءُ برکتءَ
 پہ کتابانی وانگءَ
 اُستادءُ مات ءُ پتانی اِزت ءَ
 اے درست ترا رس اَنت
 پہ وانگءَ زانگءِ برکت ءَ
 بس ھمت بہ کن وتءَ بہ زان
 پاکیں کدرتءِ داتگیں زانت ءُ زانشءَ
 شوھاز بہ کن کہ زندءِ وشیاں گندئے
 وت ءَ زان ئے جھانءِ ترانکانپولیاں زان ئے
 بس بوان اِلمءَ کہ. جھان ترا زانت اِیں
 اَلی جُمّا زامرانی