جلّک ءِ چہر
(شمئے تچکیں چمشانکانی وداریگ)۔
”تو اے کارءَ گوں من پرچاکنگءَ ئے۔زانا انچو وش اِنت“؟
”من چےبہ کناں !چہ ۔۔۔۔۔۔ دستاں مجبوراں،من نوں مزن بوتگاں ۔ بلئے پتءَمنی سورءِ ہچ گم پِر نیست۔۔۔۔۔ادءَبچار“
”شریں ،شریں بلّے۔ہرکس زانت کہ۔۔۔۔۔۔۔۔
ہمےدمان ءَجنک ءَگوش رُپت انت ءُ چیزےءِبرمش کہ پیداک ات۔گوش دارگ ئِے لگ اِت۔
”ابوڈئے بابی گار بوتوں!تئی پت باریں ترا سور دنت یاکہ ناں۔ بلئے منی پت،منی سرگءَ بُرّیت“
”چے۔۔۔چِ چے بوت زانا“؟
”پتءَپسانی کاہ گون اَنت پیداک اِنت“
دلجانءَوتی سر شدریءِ بگلءَ چہ درکنانءَبرمشءِنیمگا گوش داشت اَنتءُ پدا دیم پہ پَلُّکءِاندیم ءَ شت ۔
”پس آں ہمانگو سر دئے،بلّےکہ اینگو میا اَنت“آئیءَ دلءِ توکءَگپ جنانءَ گوں دستانی شاندءَشدریءَ را سرپدی دئیگ ءِ جہد کت۔
نیمروچءِٹاکءَآئیءَ راگیڈیےءَچیر ترینتگ اتءُچوگیچنءِ آرتاں کہ لرزان ءَرودءِتہاکپان بنت۔انچولرزینگءَات۔
”اگں ما گرگ بوتیں یا مرگ یاکہ سور۔۔۔۔!“
”بلئے منی ھیالءَسورءِ گیشتر امکان است اِنت،پرچاکہ تئی مات اوں گوں تئی پتءَسیاہ کار بوتگءُپدا ۔۔۔۔۔۔
”بسسس۔۔۔۔“شدریءَچہ شپوشپوءِ ترسءَ دلجانءِدپ داشت کہ چومہ بیت پتءِ گوشاں بہ کپیت۔
بلئے ہردو امکان نیم بُندگ بوت انت ۔پرچاکہ آئی ءِپتءَپسانی کاہ چہ ڈنءَادارُکی واڈءِ دپ دپءَہمےواست ءَ دوردات انت کہ پس آئیءَمہ مرین اَنت ءُ ڈنءَ دربیا اَنت گڈاگُل بی بی آئیءِ سرا باہند کنت۔
چِدءُ پد آبانءِ کشءِساہگءَنشت کہ دم یے بالا بہ کنت۔
”شدری او شدری!منی چو،گلاس یے آپ بیارکہ نُکءَنمب جناں“
بلئے ہمےدمانءَبُستگ یے ءِ توار آئیءِ گوشاں کپت۔
”چومہ بیت کہ روچء رحمانی منی پس یے ہیرونی یے ءَدز ات“ دلمرادپہ اشتاپی ہمےنیمگااتک کہ دوئیں چیر ٹپ اتگ اتنت۔بلئے دلمرادءَایوکءَشدری دیست کہ اوشتاتگءُدرہینگءَ ات۔
اصغر زہیر