“ھیالیں آزمان”
 ریحان رضا
اے آزمان ھیالے بس
 کہ جیڑاِتگ لگوریں نوبتءَ
 ءُ نوبتءِ گباریں باتنءِ درئیں
 چراگ نیستیءِ!
 پہ ہستیءَ چو تُنگءَ ملور اِتاں
 کجا رسیت آپ سرے
 کہ زندمان بے در اِنت
پہ اوستءَ درست لگور اِتاں
 آ اوست نیستی اَت
 بلے!
 لگورءِ میتگءَ مُدام
 روبا واجہی کن اَنت
 نزانت چراگاں شپ جتیں
 کہ بامسار ابرم اِنت
 شُت اَنت سگانی کِشکےءَ
 گسر چہ جندءِ ساہگءَ
 ماں سر جنان!
 جنگلانی پیچ ءُ تابیں رہسراں
 نی موسماں گوں رنج اِتگ
 کہ آس ءُ آپءَ مان دنت
 اے آسءِ لِزتاں سما بہ کن
 چو سازءَ شیرکنیں
 کُمار کنت زندمانءِ دیدگاں
 ءُ آپ زہرءِ تامءَ کنت
 دمانے سر بہ کش
 اِنانءِ دنز گِپتگیں دریگءِ سر شماں
 کہ گندے آپ!
 چو مومءَ زہر پِٹگءَ اِنت سینگءَ
 اے آزمان ھیالے بس
 کہ جیڑاِتگ لگوریں نوبتءَ
 اے آزمان……..!