و عنہ قال قال رسول اللہﷺ ارایتم لو ان نھرا بباب احدکم یغتسل فیہ کل یوم خمسا ھل یبقی ممن درنہ شنی، قالوا لا یبقی من درنہ شنی، قال فذالک مثل الصلواۃ الخمس یمحوا اللہ بھن الخطایا، متفق علیہ، مشکوۃ کتاب الصلاۃ
نماز ہما عمل انت کہ شریعتءَ چہ تمامیں رکنانی تہا گیشتر اہم لیکتگ و مہم قرار داتگ تاں جاہے کہ اسلام و کفرءِ میانجیءَ فرق کنوکیں عمل نماز گُشگ بوتگ۔حدیثءِ معنا ایش انت کہ سیدنا ابوھریرہ رضی اللہ عنہ بیان کنت کہ رسول کریمﷺءَ فرمان کرت کہ شما بچارِت اگرچہ شما کسےءِ دپءَ یک جوے بہ تچ اِیت، و اے مردم روچے پنچ برءَ اے جوءِ تہا ایر بہ کپ انت و غسل بکنت، چے آئی جان و جونءِ سرا چلّے، ہازگے، لیگارے پشت کپیت،؟ صحابہ کرامءَ عرض کرت کہ انّا یا رسول اللہﷺ، اے پیمیں مردم مدام صاف و پلگار بیت و اشی جسمءِ سرا ہچ پیمیں چلے پشت نہ کپیت، واجہ فرمان کرت کہ ہمے حالت نماز ئیگ اِنت، کہ مردم روچے پنچ برا کہ نماز وانیت، آئی گناہ و کوتاہیاں اللہ تعالی ہمے دابءَ صاف و پلگار کنت۔اے گپءَ ہر کس زانت کہ گناہ دو تہر و دو قسم و دو وڑیں گناہ انت، یکےءَ صغیرہ گوشگ بیت بزاں کسانیں گناہ، و دومی کبیرہ گوشگ بیت، بزاں مزنیں گناہ، چہ نمازءَ کجام قسمیں کبیرہ گناہ معاف و صاف بنت، اے بابتءَ چہ ایدگہ حدیثان و ہمے پیما چہ قرآن کریم آیتان معلوم بیت کہ کبیرہءِ معافیءِ واسطہءَ توبہ لازمی انت ایوکءَ نمازءِ وانگءَ گار وہلاس نہ بنت، البتہ صغیرہ بید توبہءَ پی نماز ود نمازءَ معاف و پہّل بنت،۔پدا اے گپ ہم زانگ لوٹیت کہ کبیرہ بزاں مزنیں گناہ ہم دو قسم و تہرانت، یکے چہ آیاں ہما گناہ و جرم انت کہ آیانی تعلق گوں بندہان انت، و دومی بہر و حصہ ہما گناہ و جرم انت کہ آیانی تعلق گوں انسان و آئی مہربانیں پروردگارانت،۔چہ اشانی تہا حقوق العباد ہم پہ ایوکیں توبہءَ معاف و ہلاس نہ بنت آیانی ختم کنگ و معافیءِ واسطءَ حقءِ واہندءِ پہل کنگ لازمی انت، اگر آ وت معاف بکنت، معاف بیت اگر معاف مکنت، قیامتءَ آئی حساب دیگ کپیت بزاں اے مردمءِ حقءِ اندازہا چہ تاواں کنوکءِ نیکیں عملان حقدارءَ دیگ بیت و اگر حق تاوان کنوکءَ نکیں نیست گڑا چہ حق تاوان بوتگیںءِ گناہاں آئی حقءِ مقدار و اندازہا شست کنگ و تاواں کنوکءِ بڈّءَ دیگ بیت،۔حقوق العبادءِ لڑ و فہرست باز دراج انت، بلئے اے گپ زانگی انت کہ دوکہ و غیبت و چغلخوری ہم حقوق العبادءِ تہا کاینت، و آمردم کہ مردمانءَ جانی و مالی تاوان دینت، آیانی آخرتءِ سزا وتی جاہا دنیاءَ ہم شریعتءَ سزا مقرر کرتگ، نوں مردم وتا پہ ہمے گپاں دروغیں تسلی و دلبڈّی بدنت کہ تو ہر کارے کہ کنئے پروا نیست چیا کہ تو نمازی ئے، گڑا بزاں اے خیال وت چہ ہما خیالان انت کہ شیطان انسانءِ دلءِ تہا دور دنت، و شیطانءِ مقصد ہمیش انت کہ آ ایوکءَ جہنم و دوزخءَ مروت، ہمے انسانءَ گوں وتا ببارت گوں کہ آئی تباہیءِ سرظاہری سبب بوتگ۔ہمدا اے گپءِ معنی اے نہ انت کہ یک کسے کہ آئی بازیں مردمانءَ تاوان داتگ و جانی و مالی نقصانءِ سبب بوتگ، نوں باید انت کہ آ ہمے تہاریءِ تہایلہءِ ببیت و توبہ و باز گرد مکنت، اے گپ ہم نہ انت، باید انت کہ ہرزمانگءَ کہ انسانءَ غلطی و جرم و خطاے کرت باید انت توبہ بکنت، چیا کہ اگر کسے ستر گناہ گارانت، بلئے وہدے کہ توبہ کنت، آچہ توبہءَ کمتریں فائدہ اے رسیت کہ دگہ برا آچہ گناہءَ دست کشّیت بزاں آئی بار گران تر و گیشتر نہ بیت، [و توبہ وت ہم یک نیکیں عملے کہ اللہ تعالیءِ دربارءَ اجر و بخششءِ سبب بیت] حقوق العبادءِ واسطءَ توبہ و معافی شرط انت، بزاں حقءِ واہندوت وتی حقءَ معاف بکنت، بلئے اگر کسے کہ آئی حق تاوان کنگ بوتگ، دنیاءَ نہ انت گڑا حکم ہمیش انت کہ چہ آئی کس و عازیزاں پہلّی لوٹگ ببیت اگر چہ کس و خویشان ہم کس نیست گڑا اے مردمءِ حقءِ اندازہا صدقہ کنگ ببیت و آئی اجر ہما حقءِ واہنداءِ نامءَ وقف کنگ و بخشگ ببیت۔چو بزاں چو نہ انت کہ مردم توبہ مکنت، اے بابتءَ گوستگیں امتانی قصہے مشہورانت، یک مردمے کہ خونوار و قاتلے ات، نو ونُہ قتلءَ رند آرا خیال اہت، کہ ماسک دور شتگں باید انت من توبہ بکناں، گڑا آئی پہ ہمے نیتے چہ وتی ملک و ڈیہا دراہت و دیم یک عالمےءِ ہلک و میتگءَ شت و ہدے آعالمءِ ملکءَ سر بوت وتی حال و قصہے بیان کرت، آعالمءَ اشرا جوب دات کہ تئی توبہ قبول نہ بیت، اشی گوشت شرانت، وہدے اے گپ انت گڑا بلّے کہ صد پورہ ببیت، گڑا اے قاتلءَ اے عالم ہم کُشت و شت دیمترا گوں دگہ نیکیں مردمےءَ دپ کپت گوں آئی ہم وتی مقصدءِ گپے گوشت، آ مردمءَ جواب دات کہ اللہ تعالی توبہ کنوکانی سرا رحم کنت، تو برو دیمترا دگہ آبادی ے ہست، اودا عالم و دیندار و بزرگیں مردم، نشتگنت چہ ہمایاں جست کن تراراہے پیشدارنت، اشی دیم گوں ہما میتگ و آبادیءَ کرت انگت آ آبادیءَ سر نبوتت کہ راہا موتءَ امباز کرت، اے مردم ہمدا کہ سکراتءَ اَت انگت، ہنزان و کنزان دیم پہ ہمامیتگءَ روگءِ کوششءَ ات، تانکہ ساہا بال کرت، گڑا رحمت و عذابءِ فرشتہ اہتنت، تا کہ آئی بابتءَ فیصلہ بکننت کہ جنتءَ برگی انت یا جہنمءَ، رحمتءِ پریشتگانی گوشگ ات کہ اے گناہکار و مجرمے اشرا ما جہنمءَ بریں، چہ اللہ تعالیءِ طرفءَ ہمے حکم اہت کہ اگرچہ ہمے میتگءَ کہ پہ توبہ و ہدایتءِ نیتءَ روگا انت، چہ وتی پیسری جاہ و ہنکینءَ نزیکترانت گڑا اشرا نجاتءِ جاہ یعنی جنتءَ برگ ببیت، ہمدا اللہ رب العزتءَ نیکینانی علاقہءِ زمینءَ را نزا �آیگ و نز یک بوگءَ حکم دات، اے پیما اے مجرم و قاتل ہمدا کہ صد انسانءِ قاتل اَت آئی توبہ قبول بوت، چہ اے قصہءَ مقصد ہمیش انت کہ توبہ و ہرکس بکنت بلئے اے پیمیں انسان تاں کہ توانیت مردمانی تاوان کرتگیں حق و برتگ و وارتگیں مال و ساماناں آیانءَ پدا بدنت، یا آیانی قیمتءَ بدانت یا کہ چہ مردماں پہلی و معافی بلوٹیت، اگر آوت زندگ نہ انت اے حساب و کتابءَ گوں ہمایانی زندگیں عزیز و سیاداں بکنت۔نوں بیائیں وتی بنگپءِ سرا کہ چہ حدیث مبارکءَ اے گپ پدر بوت کہ نماز انسانانی گناہ و چل ولیگاراں شودانت، نوں مردم بایدانت کہ نمازانی تہا سستی و کاہلی مکنت، تانکہ آئی سرا یک گرانیں بارے مکپیت و اے پیما آئی گردن بند مبیت و قیامتءِ روچءَ آرا تکلیفانی سرا تکلیف مرسیت، و دومی گپ کہ مدامی مردمءَ آئی گورا دلگوش و توجہ ببیت ایش انت کہ حق و حقوقءِ بابتءِ مردم پراہ پوست مبیت، مردمانی حقءِ خیالءَ بدرایت، اگر اے بابتءَ غلطی ے بوت دمانءَ آئی کمیءَ پورہ بکنت۔
راستین راه