(چیزے بتلانی مانا ءُ پشت ءِ اھوال ءُ کسّہ)
نبشتہ کار: طارق پِیشُّکانی
“نیم حکیم خطرہِ جان، نیم مُلّا خطرہِ ایمان “
چوکہ گشنت, ھرچ کار ءُ ھرچ مرد،، بزاں کجام کارانت ھما زانتکار ءَ لوٹیت نیم کنداکیں حکیم ءِ علاج ءُ نیم کنداکیں ملّا ءِ “فتویٰ،، الّما جان ءُ ایمان ءِ واستا ھتر بیت-چوناھا ھر پیمیں کارےکہ ببیت دانکہ یکے آ کار ءِ زانتکار مبیت آ کار الّما جوانیں پیمے ءَ سر انجام نہ گیپت ءُ چوکہ,, ایسُپ ءِ کتب،، ءِ وڑ ءَ بیت-
اے بتل ءِ داستان چوش انت کہ یک مردے ءَ وتی زھگ یک حکیمے ءِ کرّا آؤرت ءُ گشت واجہ حکیم! من لوٹاں کہ منی زھگ ءَ حکیمی ازم ءَ بلد کن، حکیم ءَ گُشت,, اے سک وش انت سبر ءُ اوپار ءُ وھد پکار بیت اے یک ءُ دو روچی کارے نہ انت-،، مرد ءَ پسّودات,, گڑا زھگ ءِ ھبّ ءُ واھگ گون ببیت اے مشکل درست آسان بنت-
مرد ءَ وتی زھگ حکیم ءِ شاگردی ءَ اِشت ءُ وت شت-حکیم ھرکجا کہ شت-آئی وتی ھمراہ کت-
یکروچے یک مردے اتک حکیم ءَ را گشت ئےِ کہ,, واجہ حکیم! بیامنی ھُشتر ءَ کاہ ماں گُٹّ ءَ گٹتگ-ھشتر اے کاہ ءَ نہ ایر برت کنت-نئیکہ درکرت کنت-بیاباریں ھُشتر ءَ بچار ءُ توجیلے بکن-،، 
حکیم ءَ وتی شاگرد ھم ھمراھی ءَ زرت ءُ شت-وھدے حکیم ءَ ھشتر دیست گپت ئےِ ھشتر ماں پُرگ ءَ ءُ یک ترْندیں مُشتے ایرکشّت ئےِ-ھشتر ءِ پسّتگیں کسی سرا ایرشت ءُ ھشتر ءِ دم راست بوت-
شاگرد ءَ دیست اے وَ ارزانیں کارےاگں یکے پہ مشت وش بیت من گڑا چیااے حکیم ءِ ھمراہ داری ءَ بکناں وتی مھم اش جت اتک انت یک ءُ دو روچ نہ گوست شاگرد ءَ گوں حکیم ءَ گوشت-واجہ! من نوں زانتکاراں من چہ تو موکل لوٹاں من نوں رواں، حکیم ءَ بازمنّت کت بلے رازیگ نہ بوت- حکیم ئےِیلہ کت پہ وتی میتگ ءَ رھادگ بوت-اے ھبر وَ پیسر ءَ مہشور ات کہ فلانی ءِ زھگ حکیمی ھیل کنگا انت-اتک شپ ءَ یک بازارے ءَ مردے ءِ مہمان بوت-مرد ءَ یک پیرزالیں ماتے است ات کہ سک نادراہ ات-عمر ئےِچہ ھپتاد سال ءَ بزر ات-مرد ءَ گْوشت گوں نیم حکیم ءَ بیا واجہ منی مات ءَ بچار گُٹّ ئےِ ھُشک انت، ھچ چیر وارت نہ کنت ءُ ھبر ءُ ھال ئیگ ھم نہ انت-نیم حکیم اتک ءُ پیرزال ءِ گردن ئےِشرّی ءَ داشت ءُ یک ترْندیں مُشتےماں گُرّا دات ئےِ، پیرزال ءِ ارواہ ءَ ھما دمان ءَ بال کت-مردءَچت گولایے ءُ جہہ جت کہ تومنی مات کُشت-
پمیشا گشنت کہ نیم حکیم خطرہِ جان انت ءُ نیم ملّا خطرہِ ایمان انت-