مُوتکے پہ
 “”‘منیرجان موسیءِ نامءَ “”””
چُو مُلور مَہ بُو
 دل درد کنت
 چم اَرس بنت
 دنیا تھار بیت
 دوستانی یاد بنت
 وشیں بھار کیت
 شانتل کُوکُو کن اَنت
 زید ڈولدار بنت
 نوکیں واھگے دلءَ بدار
 چُو ملور مہ بُو
 پہ آجویءَ وتی
 سرمچارے بے بُو
 چُو منیرجانءِ وڑءَ
دلءَ مزن بہ کن
 لانکءَ کتارے بےبند
 دیم پہ منزلءَ
 دو گامءَ دیمءَ برو
 تئی منزل ترا رس اِیت
 بلے واھگاں وتی
 مہ پروش
 چُو مُلور مہ بُو
 چوُ مُلور مہ بُو
 وھدءِ ھمراھیءَ برو
 سرمچارے بہ بُو,
 چو منیرجانءِ وڑءَ
علی جمعہ زامرانی