لبزانکی نمدی یے پہ ذوالفقار علی ذلفی ءَ ۔۔۔ نمبر 10
 چندن ساچ
 (بلوچی رسم الخط ءِ جیڑھ)
 مہروانیں ذلفی۔۔۔ وشیانی منگیراں باتئے۔۔۔
 برے برے تو منی نمدی ءِ تہا نبشتہ کتگیں منی گپاں سرپد نہ بئے دل گوشی تئی گُٹ ءَ بگر۔۔۔۔۔۔۔ ہمے گپ کہ آیانی بہتام تو منی سرا مُشت اَنت۔ اے گپ اسل ءَ منی نہ اتنت۔ من بھہ نہ گوشتگ کہ تاج ءِ اڈل داتگیں رھبند ھراب اِنت یا کہ شر اِنت۔۔۔۔ چیا کہ من شپچرے نیاں ءُ زوت وتی پُٹاں نہ گوجاں۔۔۔۔۔ اے گپ کہ رومن ءِ گپ جنوکیں مردم تتکگین انت ءُ یورپ ءَ نندگ لوٹ اَنت۔ اے گپ ہم منی نہ اَنت۔۔۔
من دگہ مردمانی دپ ءَ اشکتگ اَنت۔ من وتی نمدی ءِ تہا اے گپ پمیشکا پدر کُت اَنت کہ دانکہ مئے مردمانی گپ ہم دیما بیاینت۔۔۔۔ دومی گپ کہ رومن ءِ منئگ ءُ نہ منئگ ءِ بہ بیت گڑا منی جند ہم رومن ءِ منوگرانی تہا ہوار اِنت۔۔۔۔۔ بَلے ھشکیں منوگر بُوگ ہچ درد نہ وارت۔۔۔
 ذلفی گپے زانئے! من ءَ وتی زانتکار ءُ سرپدیں نبشتہ کارانی یک چیزے ہچ دوست نہ بیت۔۔ آ ایش اِنت کہ مئے مردم گوں منانک ءَ (دلیل) گپ ءُ تران کنگ ءِ بدل ءَ یکے دومی ءِ سرا ٹولی بندی ءِ بہتام جننت۔ تو پلان ءَ ٹولی ئے، تو پلان ءَ ٹولی ئے۔۔۔۔۔ اے ٹولی مولی ءِ بہتام جَنی علمی گپ ءُ تران ءِ دراں بند اَنت ءُ پدا منی ءُ تئی زانتکار ءُ ٹوھیں نبشتہ کارانی ذھنیت ءَ ہم پدر کنت کہ مئے زانتکار کجام ذھن ءِ مردم اَنت۔۔۔۔ بِل ایشی بہ زور آئی۔۔۔۔ دگہ لہتیں بے سر ءُ پادیں شاعر ھست کہ شپ ءُ روچ فیس بُک ءَ کپتگ اَنت۔۔۔ ایشاں دگہ کار نیست بس آس روک کنگ ءَ شر اَنت۔۔۔۔ ہمے ٹولیانی سرا شعرے شعرے فیس بُک ءِ میار کننت۔۔۔ پدا مئے زانتکار ءُ کواس ہمیشانی شعر ءِ جہل ءَ کمنٹ کننت کہ واہ جی واہ، باز وش۔۔۔۔۔ اسل ءَ شعر شعرے نہ اِنت بَلے پہ پلہ مرزی (حمایت) کنگ ءَ کمنٹ المّی اِنت۔۔۔۔ اے وڑیں کار ہمے چیز ءَ پدر کنت کہ مئے مردم اے جیڑھ ءِ سرا چنچو سنگین (سنجیدہ) اَنت۔ باید اِنت اے وڑیں در علمی (غیر علمی) ٹوک ءُ بہتام ایر جنئگ بہ بنت۔۔۔۔ پرچا کہ اے زبان ءِ جیڑھ اِنت۔۔۔ بقولِ استاد صبا دشتیاری ئیگ ءَ ہر لچی ءُ داسی ءِ جیڑھ نہ اِنت۔
 ذلفی بے شک من ءُ تو ہردو زبان زانت نہ ئیں۔ بَلے گپ جنئگ مئے حق اِنت۔ تو وتی نمدی ءِ تہا کتابانی وانگ ءِ گپ جَت۔۔۔۔ ھو واکی سید کتاب جاہ منی سر ءِ چیر ءَ اِنت۔ ھپتگے دو روچ یا سئے روچ من الم اودا رواں۔۔۔۔ بَلے مرچی باندا منی وانگ ءُ دربرگ ءِ کپوت پیر بوتہ۔۔۔ ھیر پدا وتی سرحال ءِ نیمگ ءَ کائیں۔۔۔۔ ذلفی من وتی واک ءُ وس ءَ ۔۔۔۔۔ وتی دل ءِ تہا اِے درہیں نمدیانی تہا سنگین (سنجیدہ) بوتگاں۔۔۔۔ بَلے سکّیں سنگینی مردم ءَ ’’بور‘‘ کنت۔۔۔ پدا ھنوں کہ من ءُ تو زبان ءِ سرا گپ ءَ ئیں اے وت یک ’’بوریں‘‘ سر حالے۔۔۔۔۔۔ تو وتی نمدی ءِ تہا بازیں چیزے دیما آورتگ۔ من آیانی سرا دیم ءِ نمدی ءِ تہا گپ جناں۔۔۔ اے نمدی ءَ بس رومن رسم الخط ءِ بابت ءَ تران کناں۔۔۔۔
 ذلفی بلوچی لکوڑ ءِ جیڑھ مروچی ئیں جیڑھے نہ اِنت۔ اے جیڑھ ءِ سرا بازیں نبشتانک ہم نبشتہ کنئگ بوتگ انت ۔۔۔۔ بازیں دیواناں اے جیڑھ ءِ سرا گپ ءُ تران ہم بوتگ۔ 1 ستمبر 1972 ءَ ماں شالکوٹ ءَ گل نصیر ءِ پاگ واجہی ءَ مزنیں دیوانے برجم دارگ بوتگ اَت کہ آئی ءِ تہا بلوچی ءِ مزن مزنیں نبشتہ کار ءُ زانتکاراں بھر زرتگ اَت۔ بیا چاراں کہ آیاں اے درگت ءَ چے گوشتہ۔۔۔۔
 (ہمے دیوان ءِ درگت ءَ چاپ ءُ شنگ بوتگیں کتاب منی دیما اِنت بَلے بہ بخش کہ اے کتاب یک ھنچیں وڑے ءَ نبشتہ کنئگ بوتگ کہ ہمک ءَ گوں وانگ نہ بیت، من پمیشکا وتی لبزاں گوں نبشتہ کنان ئے دانکہ واناک بہ بیت۔۔۔ پہلی لوٹاں)
 من درستاں پیش خیر محمد ندوی ءِ گپاں نبشتہ کناں کہ آئی ءَ اے درگت ءَ گوشتگ
 ’’رومن رسم الخط ءَ مہ زوریں بلکیں ہمے خط ءَ ادل بدل بہ کناں ءُ زگریں بلوچی لبز بہ زوریں‘‘
 احمد جگر گوشتگ کہ ’’دنیا ءِ دیما شتگیں قوم وتی جہد ءُ کوشستاں دیما شتگ اَنت آیان ءَ رسم الخط ءَ دیما نہ بُرتگ۔ ہمے رسم الخط کہ ما نبشتہ کنئگ ءَ ئیں ہمے شر کنئگ ءُ زورگ بہ بیت‘‘
 طاہر مرزا گوشتگ کہ ’’تاریخ ءُ رسم الخط چہ یکے دگرے ءَ جتا بوت نہ کننت۔ بلوچی زبان یک جتائیں زبانے ءُ آئی وتی رسم الخطے ھست۔ بلوچی زبان آریائی زبانے ءُ کوہنیں فارسی ءِ یک ٹولے۔ بلوچی ادب ماں عربی رسم الخط ءَ نبیسگ بوتگ ءُ چہ ھژدمی سدی عیسوی ءَ ہمے خط ءَ اِنت چوشکہ برٹش میوزیم لندن ءَ بلوچی ءِ یک کوہنیں کتابے گواہ اِنت۔ ہمے رسم الخط بدل ءُ سدل کنئگ بہ بیت‘‘
 حکیم بلوچ ءَ گوشتگ کہ ’’ما ڈنی جاوراں (حالتاں) بدل بہ کنیں ءُ رسم الخط بدل کنئگ ءَ پرکے نہ کپیت۔ زبان ہما وہدی دیمروی کنت کہ آئی ءِ ڈنی جاور بدل بہ بنت‘‘
 حسین عنقا گوشتگ کہ ’’ما مسلمانیں ءُ عربی خط ءَ شرپ بدئیں ءُ اگاں اے خط بدلینگ بوت گڈا کُشت ءُ کوشے بیت ءُ مارا جنگ نہ لوٹیت۔ پہ بلوچی زبان ءَ عربی رسم الخط ءِ نسالیق وڑ شر اِنت پرچیکہ اعراب ءُ نشانانی جنئگ ءَ بلوچی لوز ءُ گال شر وانگ بنت‘‘
 مُراد ساحر گوشتگ کہ ’’رومن رسم الخط ءِ زورگ ءَ چہ ما دگہ ہمساہگیں قوماں دُور ءُ گستا بیں‘‘
 نیک محمد بزدار ءَ گوشتگ کہ ’’سائنس ءُ تیکنیک دراہ ماں رومن رسم الخط ءَ اَنت۔ ما باید انت کہ بلوچی ءَ ہم رومن بہ کناں۔ مارا وتی جغرافیائی حال چارگی نہ اِنت۔ مارا وتی بلوچی زبان یک ھنچیں خطے یا نمشتے ءَ وانگی انت کہ آئی ءَ ما زانت بہ کناں۔ رومن رسم خط آسان اِنت‘‘
 جان محمد دشتی ءَ گوشتگ کہ ’’رومن رسم الخط آسان اِنت ءُ اگاں رومن نہ بوت اے پہ آؤکیں نسلاں شر نہ بیت‘‘
 ڈاکٹر گلزار خان مری ءَ گوشتگ کہ ’’رومن رسم الخط ءِ زورگ ءَ اگاں جزیرگے جوڑ بیں اے شرتر اِنت پرچیکہ ما جتا وتی آزاتی ءَ داریں۔ آواری ءِ سبب ءَ بلوچ ءَ وتی زبان شمشتگ۔ ایران، اوگانستان، سندھ ، پنجاب ءُ عمان ءِ بازیں بلوچ بلوچی نہ زاننت، وت مئے بلوچستان ءَ لکاں بلوچ براھوی ءُ سرائیکی جنکی کننت۔ رومن رسم الخط ءَ ھر یکے وت ھیل کنت ءُ بلوچی دربارت۔ سائنس ءِ ہرچی رومن ءَ اِنت ءُ ابید رومن ءَ نوکیں سائنس وانگ نہ بیت۔ عربی رسم الخط ءَ گوں اسلام کار نیست۔ اسلام ءِ ہر وانگ ءُ زانگی چیزاں ما رومن ءَ بدلینت کُرت کناں‘‘
 عطا شاد ءَ گوشتگ کہ ’’رومن زورگ ءَ ما جتا جزیرگے نہ بیں، گوں ہمساہگیں ملکاں سیالی سیاسی جاوراں جوڑ بنت، رسم الخط ءَ نہ بنت۔ ہمساہگی دودمان ءَ چہ بیت۔ اے گپ کہ عربی رسم الخط اسلام ءَ گوں سیالی داریت، اے رد اِنت اسلام ءَ گوں اشارات ءُ سمبلزاں ہچ کار نیست۔ اسلام ضابطہ اخلاقے‘‘
 مومن بزدار ءَ گشتگ کہ ’’مئے دودمان ءُ دود ءُ ربیدگ گوں ہما قوماں سیالی داریت کہ آوانی اودا عربی رسم الخط رائج اِنت۔ اگاں ما رومن ءَ بہ زوریں گڑا مئے دودمانی ءُ دود ربیدگی سیالی پُرشیت‘‘
 اثیر عبدالقادر شاہوانی ءَ گوشتگ کہ ’’مئے بلوچی زبان ءُ قوم ءِ انقلابی دیمروی ءِ واستا رومن ءِ پیمیں میاں استمانی (جہانی) رسم الخط سک جوان انت۔
 کریم دشتی ءَ گشتگ کہ ’’یک راج بزاں سماج ءِ وڑ وڑیں ٹکانی یکی ءُ ہوری ءَ زبان یک رابطے۔ اگاں زبان دیمروی نہ کنت گڑا ٓ راج دیمروی کُرت نہ کنت۔ مئے بلوچ راج ءِ بازیں مردم ڈنی ہمساہگیں ملکان اَنت ءُ اودا ہم انگریزی، روسی ءُ فرانسیسی زبان ءُ رسم الخط کارمرز بُوگ ءَ اِنت۔ بلوچی ءِ ھنوگیں رسم الخط ءَ اودا کس ونت نہ کنت۔ اگاں رومن بہ بیت اود ءِ وانوکانی واستا آسان بیت۔ رومن رسم الخط جہانی رسم الخطے چی ایشی ءَ مارا سیاسی نپ رسیت۔ زبان ءِ دیمروی دود ءُ ربیدگ ءِ دیمروی انت۔ ہمے پیما زبان ءَ جوانیں جہانی رسم الخطے ءَ نبشتہ کنئگ ءَ چہ مئے گوں دگہ قوماں تجارتی سیالی آسان بنت۔ بلوچی زبان شر وانگ ہم بوت کنت ءُ بازیں مردم بلوچی ءَ در ہم بارت۔ اے پہ بلوچی زبان ءَ سیت اِنت‘‘
 اے کتابک کہ منی دیما اِنت ایشی ءِ تہا گیشتریں مردم رومن ءِ حق ءَ اَنت۔ گل خان نصیر کہ کارمستر اِنت آ ہم رومن ءِ حق ءَ بوتگ۔ ایشی ءَ ابید ہم رومن رسم الخط پرچا زورگ نہ بوتگ؟ بچار سید ہاشمی وت ہم رومن ءِ منوگر اِنت۔۔۔۔۔ من نہ زاناں رسم الخط ءَ گوں سیاست چے کار اَنت؟ بے شک سیاست ءَ گوں چاگرد ءَ کار ھست۔ چاگرد زندگیں مردمانی بیت مردگاں چاگرد نیست بَلے بیا کہ سیاست رسم الخط ءِ راہ ءِ سرا پرچا میلانک اِنت؟ تئی حیال چے گوشیت اگاں بلوچی ءَ ما رومن ءَ نبشتہ بہ کنیں ما واکی چہ ہمساہگیں ملکاں جتا بیں؟ سندھ، پنجاب ءُ پاکستان ءِ اے دگہ دمگاں نشتگیں بلوچ مارا چہ دُور بنت؟ آیا ھنوں کہ ما عربی رسم لخط ءَ نبشتہ کنئگ ءَ یاں ہمے دمگاں جہ منندیں بلوچ مارا گوں نزینک اَنت؟ منی جند نزینکی نہ گندیت۔۔۔۔ من نہ زاناں مئے راج ءِ قبائلی ذھن چوں مئے رسم الخط ءَ بدل بُوگ ءَ نئیلیت؟ منی سر پر نہ بیت۔۔۔۔۔ تو اگاں اے درگت ءَ دو دانک نبشتہ بہ کنئے تئی منت وار باں
 29 اپریل 2016