لاڈو لے لَڈو لے لاڈو
ماتی نوں گَل ءَ شاداں اِنت
اللّلہ ءَ منا ماھے دات
ماه دیم ءَ من ءَ دستّاں زُرت
پنسینت ئےِ منا گوں شہد ءَ
دراهیں شپ پہ من لَیکو جَت
رُستاں من همے هاکوٹاں
هوراں کود سرا مات ءَ دات
آپ چہ تل سراں من وارتگ
نے کہ پہ من ءَ مکتب اِست
نہ کہ من پہ وت جوّز وانتگ
روچ گوں بُزگَل گوازینتگ
شپ اوں داهمی کور آسی
هور ءُ شَرتگاں بے وابی
نہ کہ ٹپّر ءُ شالے است
گَٹور ے منی نام ءَ اِنت
اَمبرین ئِے کناں من پَژماں
بَلّی ءَ منا جَلّک دات
ریساں من پہ وت بندیکاں
ڈُپ ءُ مَکڈّی من زُرتگ
توْں دار پہ وت ءَ زی آرتگ
دل ماں انت منی شالے گْوپ
مات ءِ چمّ منی بالاد ءَ
زاناں نوں منا نامینیت
چارده ءُ منا شَش ماه اِنت
گُل بانک شِپانک ءَ گُشتگ
جلدی تو نَپر مات ءَ کں
گور ءِ من هما دُکان آں
روچے پہ من ءَ چینچوک کیت
بارین چُنت پہ من دل مانگ
بازین ئے دل ءَ سہڈینیت
تُکے کہ کپیت ایں هاکاں
زاناں کہ منی بربادی
استیں گم جنوزامی ءِ
تو هم چو سروزامی ءِ
زند مئے تیوگیں بیت برباد
کَسے وش نئبیت ایں پہ ما
داد بلوچ