بہشت ءُ دوزح۔ کتاب ءِ سرءَ سمیع اللھ بلوچ ءِ دیدانک
بھشت ءُ دوزح یک انچیں تخلیقی گدارے کے ایشی دوھزار سینزدھ ءَ اولی چاپ شِنگ بوتگ، واجہ منیر بادینی ءَ نبشتہ کتگ، یک ھزار و دو سد و بیست ءُ یک تاکدیم اِنت، بلّے کے کے مروچی ءَ چے بیست سال ساری نبشتہ بوتگ بلے عکاسی ءَ مروچیگیں دورے بلوچستان ئیگءَ کنت ۔۔
منی چمشانک ءِ دیگ ءِ سوْب بھشت و دوزح ءِ تہءَ دیستگیں ھما لھتیں شوکیں بھر اَنت کے منءَ لاچار کنگءَ اَنت کے من وتی نابزانتی ءِ تہءَ چار دانک نبشتھ بکناں و اے منی اولی بلوچ لانگ ناول اِنت کے منا وتی زمین ءَ یاتے تاک پھ تاک داتگے ۔۔
اے گدار ( بھشت و دوزح ) ءِ بندات چے خان ءِ کلات ءِمحل ءَ چہ بیت و وھد الحاق ءَ چے کمو وھدا رَند ءِ جاوراں چے نزیک اِنت۔۔
ریاست ءِ کلات ءِ گوں نوک اڈ بوتگیں ریاست پاکستان ءَ الحاق ءُ ایشی سدباب ، اختلاف و اتفاق ءَ ابید خان کلات احمد یار خان ءِ کردار ءِ سرا یک دوُرگندیں چمشانکے نبشتکار ءَ دیما آرتگ کے خان ءَ را یک ناکام بادشاھ و ھاکم ءِ ظاھر کنت ۔۔۔ شاھی محل ءِ توکا ھموک روچ چونیں گپ و کردگار کے بوتگ اَنت نبشتکار ءَ انچیں دابے ءَ دیما آورتگ اَنت کے مردم سرپد بیت یک انچیں افراتفری و نفسانفسی ءِ ماھولے کے مردم زانت نکناں کے خان ءِ الحاق ءَ رند پدا گوں پاکستانی ھکمراناں ون یونٹ ءُ لھتیں دیگا معملاتانی سرا نا اتفاقی یک مزنیں جیڑھ ءُ فساد یا بگوشے یک نوکیں جھدے ءِ بندات بوھگے علامت و نشان اَنت ، خان ءِ الحاق ءِ پیسلہ ءَ نبشتہ کار گوں مھمد علی جناح ءِ گوم ءَ نزیکی و سنگتی ءِ سوْب ظاھر کنت کہ خان ءِ وتی برات میر حمل ( گدارءِ یک مزنیں کردارے) اختلاف داریت ءُ یک نوکیں راھے گِچین کنت کہ خان ءِ پیسلہ ءَ رد لِکھ ایت ۔۔
دوازہ سد تاکدیمءِ اے گِدار ترا سرجمیں کتابے تہءَ یک انچیں ندارگے بلوچستانءِ پیشداریت کہ مردم وتءَ ھما وھد و زمانگءِ تہءَ زندگ لِکھ ایت کہ من سرپد باں نبشتھ کارءِ یک مزنیں سوبمندی یے کہ ترا گوں منظر کَشی ءَ ءُ پلاٹ میکنگ ءَ وتی مرید کنت ۔۔
من اے گدارءِ سے بھراں سک ارزشت دیاں ۔۔ اولی جنگ ءُ قید و بند ( بغاوت ) دومی مھر ءُ بےوفائی ( محبت ) ءُ سیمی سیاست ( کمنیوزم، سوشلزم، نیشنلزم، ) کہ نبشتہ کارءِ جُھد ستا کرزانت ۔۔
بلوچستان ءِ جنگی جاوراں بادینی ساھب ءَ یک انچیں ھقیقتیں رنگے ءَ دیم ءَ آورتگ اَنت کہ تو سرپد بئے ھما کجام سوْب بوتگ انت کہ بلوچ ءِ جنگ سوبین نہ بوتگ ءُ دیراں تا راہ کُرت نہ کُتگ ئِے۔ نواب نوروز و آغا ( میر حمل )ءِ بغاوت بادینی ءَ دو جِتائیں نام ءُ لوٹانی سرءَ نبشتگاں کہ معروضی جاور یک نہ بوتگاں ۔۔ پدا آغا کریم ءِ بغاوت ءِ یک نزیکیں سیادی ءِ گوں خان ءَ بزاں وتی برات ءَ اختلافی بنیادے ءَ ظاھر کتگے ۔۔ بلے نوروز خان ءِ بغاوت ءُ کوھانی روگا یک انتقام و ننگ و ناموس ءِ سرا یک اُرش ءِ پیش دادشتگ ۔۔ ھمِدءَ یک سکیں مھکمیں کردارے کہ واجہ ءِ گدارے تہءَ گندگ بیت ( بامن) کہ میر حمل ءِ مستریں زھگ بیت ءُ وتی پِت ءِ بدل ءَ گوں نواب نوروز پاکستان ءَ ھلاپ جنگ ءِ بھرے بوھگءِ پیسلھے کنت ۔۔ ھمِدءَ چِہ بندات بیت سرمچاری زندگی ۔۔۔
مھر و محبت و بے وفاھی ءِ دراجیں بھر گدار ءَ گیش زیبدار کنت کے تو گندئے یک وانندگیں زالبولے  چِتور وتی مرد ءُ ھاندان ءِ بے توجھی ءِ سوْب ءَ یک انچیں مردمے ءِ دیمءَ وتی جسم و جان ءَ حاضر کنت ءُ وتی زندگی ءَ قربان کنت کہ مھر ءِ کردار وتءَ وت زندگ داریت ۔۔ بلے ھما مرد کہ مھر کنگ نزانت ءُ وتی جن ءَ انسانے سرپد نہ بیت ءُ وت ءَ گوں نشہ ءُ وتی نفسیاتی جھیڑھانی تہءَمانگِشین ایت ءُ وھدے کہ سما کنت تا سک دیر بیت ۔۔
سھمی بھر بلوچ ءِ سیاست انت کے یک مھکمیں ءُ  نا کُٹکیں سفر ءِ وڑءَ اے گدارءِ توکءَ تئی ھمراہ اِنت ۔۔ ایشانی تہءَ سے سردارانی نام ( حاتم ، بیورغ و مھران ) فرضی ناماں چہ ظاھر کُرتگ انت و بی ایس او ( بلوچ ورنا گَل) ءِ نام سرا ظاھر کُتگ میر بوھیر و بھرام ھما مزنیں کردار اَنت کے کمنیوزم ءِ پرچار کنوکین اولی رھبر نبشتہ کار ءَ دیمءَ آرتگ اَنت ھمے سیاست ءِ تہءَ بلوچستان ءِ ھرچ دمگ و ھنکینانی تہءَ بلوچ سیاستے تالان کنگ ءُ اولی کونسل سیشن ءُ پدءَ نوکیں قیادتے دیمءَ آرگ یک بے درور ءُ سسٹمیٹک اندازے ءَ من سرپد باں نبشتگ ءُ گراونڈ لیول ءَ چے چے پیم سیاست سک باز بُرز روت قید ءُ بندانی شکار بیت ۔۔
باگیانی جیلانی تہءَ سزا ءُ قید و بند ۔۔ خان ءُ آغا میر حمل ءِ نظر بندی ۔۔۔ بامن ءِ گوں صفت ءَ پاکیں مھر ءُ آروس ۔۔ گچکیانی خان ءِ گوم ءَ ھمراداری ءُ دوستی ءُ سیالی ۔۔ بلوچستان ءِ گیشتر سردارانی گوں خان ءَ دروہ ءُ دگا کنگ ءُ انگریز ءُ پاکستانی ھاکمانی گوم ءَ ٹھگ ءُ دگا بازی ۔۔ قرآن ءِ سوگند ءِ سرءَ بلوچ سرمچارانی چَہ کوھاں ایر گیجگ ۔۔ میرحمل ءُ سنگتانی دھوکہ ءِ سرءَ گرپتاری۔ ءُ کمیونزمے پرچارے سرءَ لاجواب تفصیل ءَ گوں بادینی ءِ گِدار دیم ءَ جُنزاں کنت ۔۔
من وتی ھما کُلیں سنگتاں کہ بلوچ ءِ راجدپتر ءِ سرا کار کنگا اَنت یا وانگا اَنت الّم اے گدار ءَ بوان اَنت و رخشانی گالوار ءَ شری سرا انجوائے بکناں ۔۔۔
( منی چمشانک پہ کتاب مھرم ءِ سنگتان اِنت ) منتوار