جنِک ې واهَگ پت ۏ مات ې پسۏند
 آزمانک – ولید گربۏنی
 هنیگیں کار به بیت یا پیسری وانگ، جمال ئا هر درگتا وتی کمال پیشداشتگ أت. سنگت ېی کمۏک أتنت، بله یکے چه دۏمیا بیدرؤرتر أت. آ مهربانے أت، سیاد دوست، مردۏم دوست، نزور ۏ نیزگارانی همدردے أت. دروشۏما هم وتی مٹ وت أت، گپ ېی وش ۏ په معنا أتنت، توارې تها مردی ۏ رواجانی تها تمردی الکاپیا درا أت. گۏشیگا شهزادگانی دابا چه هۏردسالیا وشرواجی ې ۏ وشگۏشی ې درس دیگ بیتگ أت. آ وتی کسانتریں برات ۏ گۏهارانی سرا بے کساس مهربان أت. مات ۏ پت ېی چه آېیا هر تکا دلجم ۏ هۏرسند أتنت. بس یک گپیا آ گوں وتی مات ۏ پتا ٹهگا نه أت، سانگ کنگا آیانی گپ ېی نه منّ إت. یکّوی همے پسه ېی دات ‘وهد کئیت، من شۏمارا وشیں حالے دیوں.’
سنگتانی مجلساں هم همے گپ براں برانا آتک که هر یکّے زهگے پت أت، بله جمال ئا انگت سانگ نه کۏتگ أت. جمال ئا په دلانی سهڑینگا سنگت گۏشت أنت “شۏما چۏکانی پت إت، شۏمئی خرچ باز أنت، پمېشا من اوپار کشگایوں داں شۏما په من سیری ٹیکی زیرگا زر جمع کۏت به کن إت.”
 مردۏمانی دیما اے منّگی گپے نه أت، بله نیست أت کسے که جمال ئا راها بیاریت. آېی هچ کسا مرّینگا نه أنت.
 البت، تورے بلّی وتی گپ ۏ چهروا جمال سرجمیں کارپداں چیر دیگا أت، بله آېی ې دل ې هر بند ۏ مغز ې هر بْراگا په سچّه ئا سروز ساز کۏتگ أت، ۏ سچّه انگت وانگا أت. راستے جمال ې هم عۏمر أت، بله آېیا جمال ې دابا وتی وانگ گوں ڈگری گرگا آسر نه کۏت؛ په ماسٹر کنگا وتی نام ېی ثبت کناېینت. سچّه ې واهگ أت که ماسٹر به کنت داں زانت ېی گیشتر ۏ روزگار ې گرگ در پاچتر به بنت. آېیا گوں جمال ئا ٹکا ٹک گۏشتگ أت که مردینا اگر باز علم مه بیت، پدا هم گوں دگه مکْر ۏ حیله وتی زندا گوازینیت، بله جنین اگر کم علم به بیت، آ مردینےې چمداریا سرجمیں زندا گوازینگا مجبور بیت. مردا کٹ به بیت یا نه، اخلاق به بیت یا نه، جانسلامت به بیت یا نادراه؛ جنین هماېی ې چمدار بیت. وانندویں جنین چه چمداریا رکّگ ې کشا په مرد ۏ زهگاں الکاپتریں وسیله درگیجگا همکوپگ بیت.
 جمال ۏ سچّه ې دوستی چه هر کسا چیر أت. آ هېچبر یونیورسٹی ې رسٹۏرانٹا یک ٹیبلے سرا نه نشت أنت. آیانی نندگ ۏ گندۏک ې جاگه کتابجاه أت. اصلا کتابجاه اولی جاگه أت که دۏېناں ڈیک وارتگ أت. شهدربرجاها آیگ ې اولی ماها دۏیں کس په پۏلیٹیل ساېنس ې یکیں کتابا کتابجاها شۏتگ أنت. جمال پیشکپتگ أت ۏ کتاب ېی دستا أت که سچّه آتک. جمال ئا زۏبان دات که آ کتابا وانگا رند، کتابجاها سرکنگ ې بدلا آېیا دات. همے درگتا سچّه ئا وتی ایمیل نشان جمال ئا دات ۏ گۏشت ېی “هر وهد که کتاب إت کۏٹینت، منا اېمیل به کن.”
 سچّه ٹیلیفونی گپ ې سک خلافا أت. وهدے کتابجاها، رسٹورانٹا یا کلاس ې تها کسے ې مۏباېلیا ٹلنگگے جت، آ دلا زهر گپت.
 جمال ئا کتاب وانت، پدا اېمیل ې سرا وهد ېی دات ۏ سچّه ئا چه کتابجاه ې دپا کتاب دستگپت، ۏ شۏت. چدا پد دۏېنانی رابطه اېمیلی برجاه بوت. ۏ اېمیل ې راها جمال ئا وتی واهگداری درشان کۏتگ أت ۏ سچّه ئا منّتگ أت.
 سچّه ئا که ماسٹر کۏت ۏ مۏلکا چهر ېی کۏت، پت ۏ ماتا آېی سانگ ې باروا جۏست کۏت. سچّه ې پسّه اېش أت که آېی ې وانگ ې مزنتریں برکتاں یکّے اېش إنت که شۏما چه اے پریشانیا هم رکّتگ إت. “من وانندئوں، مزنوں، عقل ۏ هوشوں برابر إنت؛ منا اجازت به دی إت که وتی واهَگا شۏمئی شاهیما ایر به کنوں.”
 ماتا پت ې نیمگا چار إت ۏ پتا مات ې نیمگا، دۏېناں یکّادگر ې بچکندانی پسّه دات ۏ وتی کپتگیں زنوک إش بۏرز بۏرت أنت، ۏ همگۏٹیا گۏشت إش “ما دلجمیں تئی وانگ بے ثمر نه بنت. تئی واهگ مئی وتی پسۏند بیت.”
 جمال ئا وتی سنگتانی نیاما حال تالان کۏت که وتی ٹیکیاں ساڑی به کن أنت. وتی مات ېی سهیگ کۏت که پرداچانی مسکاں به ساېیت. پت ېی سهیگ کۏت که مۏلایا به نامینیت. هر کسا ڈاه ېی دات، بله مردۏمانی دستبندیانی پسّوا آېیا جنِک ې نام ۏ نشان نه دات أنت. پمېشا سنگتانی دلا جت که چو مه بیت، گوں آیاں گپرپ کنگا به بیت. پت ۏ مات ېی وا منّینت أنت که چه سانگا ساری جنکا آیانی دیما کاریت ۏ پجّارینوکی ېی کناېینیت. پمېشا مات ۏ پت گل أتنت.
 جمال ې کارجاه هفتگے دۏ روچ بستگ أت، اے هفتگا وتی سنگت ېی گۏشت أنت که اے شنبه ې شپا مجلسا گؤنڈ به گر أنت داں آ یکشنبها وتی سانگ ې تکا لهتے کار به گیشینیت. سنگت انگت دلجم نه أتنت، گوں آېیا لهتے مسکراېی إش کۏت. ألبت، جمال وتی وهد ې حسابا سنگت وشیں درگتانی باهوٹ کۏت أنت ۏ چه دیوانا درکپت.
 صۏحب ې کلاک ۱۱ أت که سچّه ئا دروازگ پاچ کۏت، جمال گوں دانَــگے سۏهریں گلابی پۏلیا دروازگ ې دپا اوشتاتگ أت. جمال ۏ سچّه هر دۏاں پۏلانی سندگ ې هیل دوست نه أت، بله جمال ې مغزا کار نه کۏت که اے درگتا دگه چے به بارت. اے یکیں دانگ ې پۏلا زیرگ ې درگتا پول بها کنوکا هم جمال گوں ابکّوی سر تاں پادانی پنچا چار إت. جمال ئا گوں آېیا گۏشت ”تو تورے منا سرجمیں بستۏک ې زرّاں به گر، بله من بس یکّے بروں.”
 پیش چه اېش که سچّه یک دانکے جمال ئا به گۏشیت، چکّ ېی لوگ ې تهی نیمگا ترّینت ۏ توار ېی کۏت “منمات، منپت!!!”
 مات ۏ پتا بۏست کۏت ۏ درِکا دروازگ ې نیمگا آتک أنت. جمال إش دروازگ ې دپا دیست. جمال ئا أنگت سۏهریں گلاب ې پۏل ې دانگ دستا أت، بله اے تمردیں بالاد ې دست درَهگا أت. چاروکانی چما هنچۏش ودی بوت که هنی نه هنی پۏل چه دستا در به لکۏشیت. همے مارشت سچّه ې پت ې دلا هم آتک. پمېشا دگه گپے کنگا ساری گۏشت ېی “منی دلا پۏلانی سرا مهربانی دۏ دیمی یے. شۏمارا وتی همدرؤر مۏراد بات.”
 چدا پیسر سچّه ې مات ۏ پت نشتگ أتنت ۏ لپٹاپا دۏېنانی نیاما اېمیلی کرّاچاں وانگا أتنت. سچّه ئا پهکیں اېمیل ایر کۏتگ أنت داں آېی ې مات ۏ پتا سانگ ې فیصلوا کنگ ې تکا کۏمک دات به کن أنت.