وتَ ءَزھنی آجو کن اِت
بلوچی لبزانک بہ بیت یا بلوچ راجءِ راجکاری ءُ راجی جیڑہ بہ بنت اے درستیں تک ءُ پھناتاں تپاکی لوٹ اِیت بلے بژن ءُ دردی گپ اِش اِنت ما بلوچ راج تپاک نہ اِنت ءُ تپاکی ءِ جند مئے گورءَ گار ءُ بیگواہ ءُ تتکگ ءُ شتگ یا زورکاں وتی ھرجان جتگ اَنت مئے دژمناں مارا پیسرءَ سے بھرءَ بھر کتگ ءُ اے سئیں بھرانی زوراک ھنچیں راج اَنت کہ نہ اِشاں مزھب ھست نہ اِشاں زبانءُ کول کرار ھست نہ اے انسان ءُ انسانیتءَ سرپد بنت اِے راجان مارا ھرچ نیمگءَ گلام کُتگ ھرچ نیمگءَ مارا ایرجیگ اِش کتگ. اِلمی ءُ ادبی ءُ زانشی پڑءَ مئے درستیں راہ بند کنگ بوتگ اَنت.مئے سرزمینءِ درستیں مال ءُ مڈی ءُ ھستی ھمایانی دستءَ اَنت ھمک کارگسءُ آسراتی کاراں ھمایانی مردمانی دستءَ اَنت. بلوچ راجءَ وتی سر ڈگارءِ سرءَ ترگ ءُ گردگءَ نَئیل اَنت. وانگجاھانی وانگی ھمایاں وتی وڑءَ نبشتہ کُتگ اَنت ءُ بلوچ راجدپترءِ ھچ چیزے گند نہ بیت ءُ اے زورکاں مئے راج سے بھرءُ بانگءَ رند سے پگر ءِ تہءَ بَھر بَھر کتگ کہ یک بھرے نہ وانندگ کُتگ کہ
آ دنیاءِ ھالءَ سھی ءُ سرپد نہ اَنت کہ ما کئے اِنت پاکستانی اِنت ایرانی یا اوگانی اِنت یک بھرے. آیاں نیکراھی بھرءِ تہءَ برتگ کہ اے بیچارگ بس مسلمان اَنت ءُ اِشاں راجی ءُ راجکاری ءُ بلوچیءَ ھچ کار نیست ءُ نا اِشاں بلوچی زبانءُ ادبءِ دوستی ءِ ھست اگاں تو اشانی گورءَ بلوچی زبانءُ ادبءِ گپءَ کن ئے گُڑا ترا گوش اَنت کہ تو پیسرءَ مسلمان بہ بو بلوچیءَ بل ءُ سیمی تبکہ مردم ھمے زوراکانی ڈلک ءُ دلار ءُ چاپلوس اَنت ءُ زوروکانی داشتگیں ھرام وار اَنت کہ اے نہ بلوچ ءُ بلوچیءَ سرپد اَنت نہ اے سرزمین ءُ سرڈگار ءِ بزانتءَ زان اَنت ءُاِشاں پوروئیں راجے گوں وتی زورکاں ھنچو تنگ کُتگ ءُ کنگایاں کہ شما وت چم وت گندگءَ اِت بلے ھبر کس ءَاوگانی کنت چہ اِشانی زوراکیءَ ھکدارءِ ھک گار اِنت کسے ھکءِ گپءَ بہ کنت گڑا ماتءَ نیارتگ ھما دمانءَ زورکانی دستءَ دینت ےء نوں بچار اِت کہ ِ ملک وتی ڈگار وتی زبان وتی زِر ءُ آزمان وتی بلے ھچ وتی نہ اِنت.مئے راج پگری گلام اِنت چیاکہ دژمناں مارا زھنی گلام کُتگ مارا پیسرءَ لوٹ اِیت کہ ما چہ زھنی گلامیءَ وتءَ آجو بہ کنیں. زھن کہ آجو بنت ما بلوچ بئیں ءُ بلوچی تہءَ درستیں چیز ھست اَنت بیا اِت وتءَ زھنی آجو کنیں کہ زھنی آجویءَ چہ رند وتی سرزمین ءَ آجوکُت کنیں, پادا بلوچ وتءَ زھنی آجو بہ کن بلوچے بہ بو اگاں ناں ھمے زوراک تئی زبانءَ گار کن اَنت تئی سرزمین ءِ سرءَ وتی لُولُکاں کار اَنتءُ آباد کن َآنت ءُ رندءَ بہ نند ھمیشانی ماڑیانی پاسبان بو یا ڈلک بو یا چہ ملکءَ در آ ءُ برو .
 بیا او بلوچ بلوچے بہ بو بلوچی وڑءَ پگر,بہ کن درآمد دوستیءَ یل بہ کن درآمدانی رندءَ مہ کپ کہ اے درآمد تئی وجودءِ گاریءِ رندءَ آَنت شر پگر بہ کن کمو ھیال ءُ سسا بہ کن کش ءُ گوراں بچار وتی زندءِ ھالءَ بچار وتی میتگ ءُ ھلک ءُ دمگاں بچار وتی دگ ءُ شاھدگاں بچار وتی وانندگ ءُ ناوانندگاںبچار ءُ پدا ھما زورکانی شھر ءُ میتگ ءُ وانگجاھاں بچار وتی آسراتی ءُ آیانی آسراتی ءَ بچار ءُ سنگءُ شاھیم اِش بہ کن وت زانگ بیت کہ آ بادشاھی آسراتیانی تہءَ اَنت ءُ ما بلوچ وارءُ بزگ ءُ درتگ پچ ءُ لنگڑ ءُ پہ شام ءُ سبارگءَچمداریں ءُمئے ھمے واری سوب کئے اَنت کےءَ مارا اے. پیمءَ رسینتگ مئے واری ءُ بزگیءِ زمہ وار کے اِنت مئے سرزمینءِ مال ءُ مڈی کجا روگءَ اِنت ما,وار ءُ بزگ ءُ لنگڑیں مئے سرءَ زالم ءُ زوراک.چہ مئے مال ءُ مڈیاں سیر ءُ آباداں ءُ زور آور اَنت.
 بیا او بلوچ پگر بہ کن وتی زورءَ وتی براتءِ سرءَ مہ جکاس وتی تپنگءِ تیرءَ وتی برات ءَ مہ جن بلکہ اے تُپگءِ دیم گوں دژمن بہ کن ء ُ وتءَ پیسرءَ زھنی آجو بہ کن دژمنانی رندگیریَ مہ کن بلوچے بہ بو بلوچی دودءُ ربیدگاں شوھاز بہ کن بلوچ راجی جنزءِ پداں شوھاز بہ کن. پہ وتءَ چاکرے شوھاز بہ کن او بلوچ راج وتءَ پاکستانی مہ گوش وتءَ ایرانی مہ گوش.وت ءَاوگانی مہ گوش ترسءَ چہ دلءَ در کن وتی زبانءَ گاریءَ مَیل وتی سرزمیں ءِمالءُ مڈیاں برگءَ مَیل وتی آجویءِ واستءَ پگر بہ کن وتی ھکءَ پجاہ بیار وتءَ چہ دژمنانی پجارءَ آجو کن.کہ تو بلوچ تئی زبان بلوچی تئی سرزمیں بلوچستان پرچا وتءَ ایرانی اوگانی پاکستانی گوش ئے وتءَ زھنی آجو بہ کن رندءَ درستیں کاربنت.بلے ترس ءَچہ دلءَ در بہ کن وتءَ زھنی آجو بہ کن کہ تئی منزل دوگامءَ زاھر اِنت
 اَلی جُما زامرانی