بلوچ ءِ اھدی زند..
اولی بھر,,,,
دل ءَ پنت دات کہ بلوچ ءِ اھدی زند ءَ مرچی پدا زندگ بہ کن چوناھا وت زندگ انت ءُ اے نہ انت کہ من زندگ کنگ ئے لوٹ آں یا من زندگ کت ئے کن آں بلے برے برے دل ھُل کنت ءُ گوش ایت کہ گوں وت ءَ بہ نند ءُ کسہ بیار بلے پد ءَ دل پنت دنت کہ تو گوں وت باز کسہ آورتگ ءُ تو وتی وانوکاں اوں اے کسھاں گوشداریں تاں آ ھم تئی کسھاں گوش بدار انت ءُ دل ءَ ھیالانی بور ءَ سوار بہ کن انت. چوناھا اے کسہ نہ انت اے مئے گوست ایں بلکیں مئے نوکیں پدر ریچ ءَ چہ منی ریس پریس ایں گالاں وتی گوست یات بہ ایت
 چوناھا بوت کنت کہ اے بُنگپ ءِ سر ءَ باز مردم ءَ نبشتہ کتگ بلے منی دیم ءَ نہ گوستگ انت کہ ما درملک ءَ ھما کسانی ءَ اتکگ آں ءُ اد ءَ من ءَ ھمک کتاب دست نہ کپ ایت ءُ برے برے چہ سوشل رسانکدر ءَ کسہ ءُ آزمانکے واناں یا کجام داستانے بہ بیت..
 ھیر من وتی بنگپ ءِ نیمگ ءَ کایاں کہ باز رَپٹ ات ءُ شما وانوک ھم ودار ءَ اِت کہ باریں من چے گوش آں ..
 من برز ءَ بُنگپے ایر کتگ ات کہ بلوچ ءِ اھدی زند.
 چونھا منی ھیالاں دو بنگپ ھست ات یکے بلوچ ءِ اھدی زند ءُ دومی بلوچ ءُ بلوچی ،
 بلے من بلوچ ءُ بلوچی برز ءَ بنگپ نہ کتگ کہ اے درست اھدی زند ءَ ھوار انت ءُ اے کل مئے اھد انت
 ما بلوچ ایں مئے گلزمین بلوچستان انت اگاں کجام ملک ءَ نشتگ ایں بلے مارا پہ وتی مادریں ھاک ءِ وش بوئیں گوات ءُ درچک ءُ دار ءُ سنگ ءُ ڈوکاں سک زھیر کنت انچوش کہ یک شانتلے پہ دشت ءِ کھیراں زھیریگ بہ بیت ما انچوش ایں
 دومی بلوچی ,,,
ھما وھد ءُ زمانگ ءَ کہ ما کوہ ءُ گبراں نندوک بوتگ اِیں یک جاھے مئے میتگ بوتگ ما جھمند بوتگیں اگاں ما جود کتگ گڑا اے بازارانی چیزے لوگ پہ بلوچی ءُ مال چارینی ءَ کوہ ءُ گیاباناں شتگ اَنت بزان پہ مال چارینی رَمگ ءُ میھڑ زرتگ انت ءُ ھما ھند ءُ دَمگاں پہ بھار چارینی شتگ اَِنت کہ اود ءَ کھچر وش بوتگ کاہ ءُ بُچ باز بوتگ ھمود ءَ ما مال چارینتگ اَنت
 .بلوچ ءِ زند ھر وھد ءَ کوہ لدان ءُ ھشیم ءُ تلاراں گوستگ گیشتر مالداری کتگ ءُ وتی زند ءِ لوٹ ءُ پوریات پورو کتگ انت..
 پدا مالچاری ءَ ھرچ ٹکانی وتی کوہ جبر بوتگ انت وتی گوز ءُ آپ ریچ بوتگ انت اگاں من پہ تئی ھند ءُ دمگاں پہ مال چارینی اتکگاں گڑا من ءَ الم جست گرگ چہ ھما ھند ءُ دمگے مالدار ءُ کماشاں جست کرگ بوتگ کہ واجہ مئے ھند ءُ دمگ ڈُکالیں ما وتی مال ءَ پہ شمئے ھند ءُ دمگاں پہ چارینگ ءَ بیاریں اگاں آ مالدارءُ کماش وش بوتگ انت گڑا آ دگہ ھند ءِ مالدار شتگ پہ مالچارینی.
 بلے گیشتر کہ انا نہ کتگ اش. پد ءَ تئی مال کہ آ ھند ءُ دمگاں پہ مال چارینی تو برتگ اَنت گڑا بزان تو آ مردمانی میار بوتگ ئے ترا چہ وتی دوستگیں براتاں دوست تر اِش داشتگ ءُ ھرچ وڑیں تاوان گوں تو آ مردماں کتگ.
 اے مئے بلوچی بوتگ,,,,,
 روان اِنت ,,,,
 گپور درملکی