گوں هاوند ءِ پاکیں نام ءَ
زالبولانی اَرزشت
نبشتکار:مریم یادگاری
اِے دنیا که ما درستانیگ اِنت نه زالبولان ءَ پجّا کار اِیت ءُ نه هم مردینان ءَ هرکسّے ءَ اد ءَ هَک زندگی هست اِنت ءُ هر واهگی هم که دار اِیت توانت اَنجام به دَنت نیک راہ مزھب رسول الله کانودانی رھبند ءَ ،یک جنینے اِیوک ءَ په چُک ءِ رودینگ ءَ ءُ لوگ واجه ءِ گِرَگ ءَ مزن نه بیتگ آ مزن بیتگ که گوں وتی پِت ءُ براتاں ته اِے چاگرد ءَ هم کوپگ به بیت ءُ هرچ چه وس ءِ بیت کنت اَنجام به دَنت بلے لهتیں مردم هست اِنت که چه وتی نابزانتی ءَ زالبول ءَ یک بندیگی گندگ ءَ اَنت ءُ گْوش اَنت جنین مُدام لوگ ءِ کار به کنت اگاں ما به روایں وتی چاگرد ءِ کَش ءُ گْوراں به چار ایں اَلّم سرپَد بہ ایں که مئے بازیں زالبولے چه اَدب ءُ لبزانک ءِ پڑ ءَ به گِر داں جنگ ءُ انکلاب پڑ ءَ وتا په شرّی سر ءَ پیش داشتگ،اگاں راجدپتر ءِ ته ءَ ءُ کسهان ءَ کوهنیں هم به چار اِت که چینچو زالبول هزمت کُرتگ ءُ گوں هَند ءُ دَمگ ءِ مردماں په هر چیزاں هم کوپگ بوتگ اگاں شما شاهنامه پردوسی ونتگ بئیت اَلّم سرپد اِت که سے دانگ چه شیرزالیں زالبولاں په نام”تهمینه،رودابه ءُ گشسم”گندگ ءَ اِت که په وتی لوگ مردماں چینچو هزمت کرتگ ءُ انچُش مئے گیدی کسه ءُ آزمانکان ءِ ته ءَ چه هانی ءُ شے مرید به گِر داں شهداد ءُ مهناز،دادشاه،میرکمبر ءُ مهرک ءُ کیا ءُ سدو ءءبازیں آزمانک دگه به چار اِت که مُدام هر مردینے گوما یک ءُ دو زالبول بوتگ گڑا به زان اِت که یک زالبول ئِے اَرزشت ءُ اهترام سک باز اِنت چی ءَ که آ په وتی پِت ءَ دُتّگے،په شوه ءَ لوگ بانکے،په برات ءَ گهارے،په چُکّ ءَ ماتے ءُ په اِے چاگرد ءُ راج ءَ همکوپگے،پیسریگیں روچاں سک کَم زالبول اِش اِشتگ درس به ونت ءُ وانگجاه ءُ شهدربرجاه ءَ به روت بلے اَنّوں شُگر چه اِنکلاب ءَ پَد مئے گیشتریں زالبول دیم ءَ آتکگ ءُ جْوان زاهر بوتگ اَنی ما ءُ شما دگه راجان ءَ مه چارایں همے وتی راج ءَ به چار ایں که مئے چینچو زالبول دیمروئی کُرتگ بِلّ اِت که آیانی با پُشت ءَ هر وڑیں گپّ بوتگ بلے آیاں اوپار کشتگ ءُ وتی جهد ءَ برجم داشتگ که داں اِے راج ءِ زالبولانی واهگ گار مه بَنت ءُ کاینت دیم ءَ چه بانُک بانُل دشتیاری به گِر داں بانک مهلب نسیر ءُ زاهده رئیس راجی ءُ اِے دگه مئے بانکیں گهاراں،آیاں دُرستانی هبران ءَ اوپار کشتگ داں اے راج ءِ زالبول بزّگ ءُ دلپروش مه بَنت ءُ دیمروئی به کن اَنت،اَنّوگیں وهد ءَ نه بلے وتی پیریں مردمان ءَ جُست کن اِت که یک زالبول ئِے اِزت چینچک اِنت اَگاں یکّے ھونے کُرتگ آ وهد ءَ بلے یک زالبولے شُتگ دیم ءَ په همائے چادر ءُ بَکشَگ بوتگ بلے په من ءَ بژن اِنت که اَنّوگیں پَدریچ مُدام زالبولان ءَ اِیر جَن اَنت،ما دُرستاں بائد به زان ایں داں زالبول مه بیت راج هم نه بیت داں راج مه بیت زند هم نیست اِنت.
میزراں بات بلوچ ءُ بلوچستان