من چی نبشتہ بہ کن آن,
 دلءَ ھیال کُت
 زھنءَ زُور پر دات
 من چی نبشتہ بہ کن آں
 منی کتاب پچ گرگ بوتگ اَنت
 منی ند
 منی زبان
 منی واھگ
 منی ارمان
 منی ڈیھ.
 منی دود
 منی ربیدگ
 منی مال
 منی مڈی
 زور برگ بوتگ اَنت,
 من چی نبشتہ بہ کن آں
 من دیدگاں شانک دیاں
 چاراں ھچ نہ گنداں
 من زاناں بلے من گوشت نہ کن آں
 منی زبان گُنگ اِنت
 من جھد کنگایاں
 وتی زبانءَ
 وتی ندءَ
 وتی مڈیاں
 وتی مالاں
 وتی ڈیھءَ
 آجو بہ کن آں
 وتی دلءِ واھگاں
 درشان بہ کن آں
 وتی چمانی روکءَ بہ گنداں
 وتی دلءِ گپاں
 چمانی زبانءَ
 بچکندءِ پیمءَ
 وتی دلءِ دوستءَ
 بہ گوشاں کہ
 من پہ تئی آجویءَ
 من پہ تئی دوستیَ ءَ
 در پہ دراں ءُ لیکو جن آں
 پہ نوکیں سباھے ءِ ھاترءَ.
 پہ تئی وشیں بچکندگے
 ملا شعیب در پہ دریں
 یک کسھے آسر اِنت
 بلے مھرءِ تئی دیوانگیں
الی جُمّا زامرانی
 من یک روچے ملا شعیب بلوچءَ گوشت کہ چیزے نبشتہ بہ کن گُڑا آئی گوشت کہ چے نبشتہ بہ کناں ءُ ھمے وھدءَ واجہ میجرمجیدءِ کتابءِ سرءَ زوراکاں ناوشی درشان کُتگ اَت ءُ بلوچی کتاب چہ کتاب جاھاں جست کنگ ءُ برگ بوتگ اَت اَنت کہ ملا شعیبءِ اے گپءَ. کہ من چے نبشتہ بہ کناں من اے گال نبشتہ کُت اَنت کہ شمئے دیمءَ اَنت,
 اَلی جُمّا زامرانی