پہ وت ءَ کسّ ءَ پاسپاں نہ کن آں
 گوں وت ءَ دوستاں گِرّکاں نہ کن آں
گوں تو شپ روچ جیڑگ ءَ اِنت دل
 گوں تو من گپّ ءُ تْران کن آں نہ کن آں
انچیں کار آرتگ اَنت گوں من دوستاں
 آ کہ دُژمن گوں دُژمناں نہ کناں
آ دیوکاں کہ داتگ اَنت سوگات
 من اوں زورآں دل ءَ کساں نہ کن آں
من اے دو روچ ءِ زندمانی ءَ
 چہ وت ءَ کسّ ءَ دلگْران نہ کن آں
تئی گلہ ءُ گوں دُژمناں؟ ولّا
 تلوس آں, پلپٹ آں, مرآں نہ کن آں
رنج ءُ گم زند ءِ ھمراہ اَنت بانُل
 چوں چشیں زند ءَ جی ءُ جاں نہ کن آں
بانل دشتیاری