دستونک
شائر: اُستادمنیرمومن
بُزوراں واباں بِہ لَڈّاں زمین نئیت گوں من
من اَچ تو دور بہ جنزاں زمین نئیت گوں من
تو چو کہ شَہمےءَ دیما منی روان ئے ءُ من
دمانے پُشتءَ بچاراں زمین نئیت گوں من
زمانگءَ را سفر گْرنچ اِنت دامنءِ لمبءَ
بَلئے من نشتگءُ جیڑاں زمین نئیت گوں من
ہما اِنت من تئی گُشانءَ را آزماں گُشتگ
تئی ساہگءَ چہ بِہ کنزاں زمین نئیت گوں من
من نشتگاں ءُ گوں مُرگےءَ آزماں لِکّیت
برے برے من رواناں زمین نئیت گوں من
یَہ کْوہن کپتگیں اَہدے، مناں، شپادی اِنت
کہ کِشک وارتنت چناکاں زمین نئیت گوں من
تئی ہلکءِ راہ بَران اِنت منارا اَچ وت دُور
بَلئے پدا نوں بِہ تَرّاں زمین نئیت گوں من