واجہ مولانا عبدالحمیدءَ ماں جمعهءِ وعظاں چہ پیغمرصلی‌الله‌علیه‌وسلمءِ دُرّیں حدیثانی روژنائیءَ منافقانی صفت بیان کت انت و “نفاق و دورنگی” ئی پہ انسانءِ ایمانءِ بربادیءَ مزن تریں خطر زانتو
پہ سنی‌آن‌لاینءِ هالکاریءَ زاهدانءِ جمعہءِ پیشنمازءَ 20 شهریور1394 (27 ذوالقعده1436) ءِ جمعہ وعظاں پرمائینت: نفاق و دورنگی پہ انسانءِ ایمانءِ بَربادیءَ مَزن‌تریں خطره انت. نفاق هنچیں چیریں نادراهی یے کہ بَربرے منافق وت هں نزانت کہ من منافق بوتگاں، ظاهرءَ مرد نماز وانت، روچگ گریت، حجءَ روت، بلے ممکن انت کہ منافق بہ بیت.
واجہءَ دیمءَ گوشت:نفاق دو قسم انت؛ عقیده‌ای نفاق و عملی نفاق. عقیده‌ای نفاق هما انت کہ شکس ایمانءِ داوا کنت، بلے ماں دلءَ خدا و رسولءَ باور نداریت. اے گروه چہ منافقاں هما اتنت کہ پیغمبرءِ زمانگءَ زندگی‌اش کت و پهکیں اعمالءَ گوں مسلماناں شریک اتنت، بلے حقیقتءَ وتی پیسری دینءِ سرا هست اتنت.
زاهدانءِ جمعهءِ پیشنمازءَ گوشت: مرچی مسلمانانی گیشتریں حاکم و پادشاه وتءَ را مسلمان زان انت، بلے دروگ بند انت، آیاں دینءَ وتی منافع و فائدهءِ خلافءَ زان انت.گوں اسلامءِ دژمناں چہ دلءِ جهلانکیاں براتیءِ دست دینت و وتی ملت و راجءَ طبق دژمنانی تمنا ءَ بے دینیءِ نیمگءَ بَر انت.
واجہءَ گوشت: عملی نفاق هما انت کہ شکس نماز وانت، روچگ گریت، حج روت و په اسلام و دینی حکماں باوری هست، بلے نفاقءِ نشانی آئیءِ تها گندگ بنت. ماں حدیثءَ آتکگ که سئے صفت اگاں کسے وجودءَ بہ بیت، آئی منافقانی ردءَ قرار گریت.
زاهدانءِ جمعہ پیشنمازءَ “دروگ” یکے چہ منافقانی صفتاں زانت و گوشتی: یکے چہ منافقانی صفتاں همیش انت کہ ماں وتی گپاں باز دروگ بند انت، اپسوز انت کہ مرچی مئے چاگرد/جامعهءَ دروگ سک شنگ و تالان انت. لهتے پہ مردمانی کندینگءَ دروگ بند انت. گوں اشیءَ کہ دروگ چہ هما گناهان انت کہ اللهءَ پہ دروگ بندوکءَ لعنت دیم داتگ.
دارالعلوم زاهدانءِ کارمسترءَ گوشت: دین اسلامءِ پنت و سَروسُوج ما را چہ دروگءَ منع کن انت وپہ راستیءَ دعوت دینت. اپسوز انت کہ مرچاں گِندگ بیت کہ زهگاں ماں لوگانی تها دروگ بند انت، علتی همیش انت کہ پت و مات دروگ بند انت و زهگانی وجودءَ اے صفت جاه کپتگ. هرکارے که پت و مات بکن انت همائیءِ دوستی زهگءِ دلءَ نندیت.
واجہءَ “بدقولی” هں یکے چہ منافقانی صفتاں زانت و گوشتی:‌ یکے دگہ چہ منافقانی صفتاں ایش انت کہ وهدے گوں کسے عهد وپیمان بند انت و قولے دینت، آئیءَ پروش انت. مرچے بدقولی هں مئے چاگردءَ باز بوتگ. ماں آ حالءَ کہ اے کار مئے ملکءِ مردمانی دود و ربیدگ/فرهنگءِ هں خلاف ءَ انت. پیغمر صلی‌الله‌علیه‌وسلمءَ پہ عهد و پیمانانی پوره کنگءَ تاکید کتگ و گوشتگی: «لا دین لمن لا عهد له»؛ آئی کہ قولی مه بیت آئی بے دینے.
واجہءَ گڈسرا گوشت: “امانتانی تها خیانت کنگ”، یکے دگہ چہ منافقانی صفات انت. الله‌تعالیءَ دین، وتی امانت گوشتگ، گڑا دینی حکمانی سرا عمل نکنگ خیانتے زانگ بیت کہ مردمءِ دینداریءَ تاوان دات. پیغمرصلی‌الله‌علیه‌وسلم گوشتگ: «لا إیمان لمن لا أمانة ‌له» آئی کہ امانتءَ ادا مکنت بے ایمانے.