ائید ـ Eid ــ
 ائید ءِ لبزی بزانت وشّی ئیگ اِنت ـ اسلامی رسوماتانی زِیردست ءَ اے روچ پہ شادکامی دارگ بـیت ـ چوناھا ما وتی چاگردءَ بچاریں کہ آیا مئے بلوچ قابِل اَنت کہ وتی ھلک ءُ گِسانی تہ ءَ اے وشّی ءُ شادمانی ءِ روچ ءَ بَھر زُرت کن اَنت ـ؟
 لس نِگاہ ءَ چارگ بہ بیت گڑا وشّی ءِ جَم ءُ جُوڈ کنگ ءِ واستہ یک family ءِ member کامل بَـیگ لوٹ اَنت ـ بزاں یک خاندانے ءِ تہ ءَ برات ءُ گُھار ءُ مات ءُ پِت ءُ جَن ءُ مرد ھمے مردم کہ یک جاہ بَنت ءُ گوں ھمساھگاں اوں وتی شادمانی ءَ شریک ءُ ھوار بکن اَنت ـ گڑا ھو! شادمانی دارگ کرزیت ـ ھووووووو ـ
یک زمانگے اَت کہ مئے بلوچی میتگ ءُ چاگرداں یک اَجب ماھَول ئِے مانشانتگ اَت ـ مُرگانی چِری پِری ، باگیں مچکدگاں سئیل ءُ سُواد ، جوآں جانشودگ ، کَور ءُ کوھاں سئیل کنگ ءُ دار ءُ پِیشّ ءَ گوں ھَراں رَوگ ، شکار ءِ وھداں شکار کنگ ءُ انچیں دگہ لزّت بکشیں چاگردے اَت ـ ھمے زمانگاں مئے چاگرداں ائید وشناک بوتگ ـ بلے ــــ
 مروچیگیں جاورھال گوشگی وَ نہ اَنت ـ یک لوگے ءَ لازم یک فردے گار اِنت ـ یک فردے کہ گار بہ بیت ، بلوچیں دل شادمانی کُت نکنت ـ ھرلوگ ءَ پدا ھمے ھَوپ ءَ گِپـتگ ـ یکے ءِ برات گار اِنت ، یکے ءِ گُھار ، یکے ءِ پِت ، ءُ یا ھمساھگے ءِ مردمے ، سنگت ءُ ساتی یے، بھرھال الّم اے ماھول ءَ مئے چاگرد پہ بَد زردی چاگرد کُتگ اَنت ـ گڑا وشّی ءُ شادمانی کُجام دیم ءَ گوں کنگ بیت؟ نوکیں پُوشاک کُجا گُورا کنگ بیت ،؟ گوں کئے ءَ ھَک پہلّی کن ئے کہ تئ سنگت ءُ ھمراہ موجود نہ اِنت!؟
 دل ھون شلیت ، چم ترْک اِتگ اَنت، جبیں چاک چاک اِنت، زَیم اَنت آزگیں ارواہ ءِ نہ وش بَہ یوکیں ٹِپ، دست ءُ پاد چہ آبلھاں داگ داگ اَنت،!
 وشی ، شادمانی، یا ائید ــــ گوں ما نہ بیت ـ ءُ اگں منی نیمگ ءَ چہ کسے ءِ دل آزاری بیتگ ، گڑا بگئیر ائید ءَ من ءَ پہل بہ کنت ـ بلوچ راج ءَ چہ پہلّی لوٹاں ــ
 شمئے وتئ بے کس ءُ نا دزرس ـــ
 شے سَید