آزات لچہ
ریگزار گل انت
هسابجار
ریگزارے دل ! واهگ آں کل کنگ نزانت ،
ریگزارے دل ! رنگ ءُ دروشمان داشت بیت نہ بیت
ریگزار ءِ آدت انت کہ روچے رنگے ءَ بلیت .
ریگزار ءِ منت انت کہ دل شاده ءُ گل انت
ریگزار ءُ دل دو دوستیں سنگتاں
ریگزار ءُ دل ہر دو تُنی آں
ریگزار ءُ دل کہ هور بنت تہ دِرکّگاں جُڑانت
ریگزار منی دل انت ءُ من ریگزارے آں
منی ءُ ریگزار ءِ سنگتی ءَ دیر نہ انت
کہ ما ہر دو سنگتیں
ءُ ما ہر دو تُنی ایں
ریگزار ءِ بادشاه گوات
ءُ منی باد شاه هدا
چو مہ بیت اے ہر دُکانی شور یک
چو مہ بیت اے ہر دُک کارزوال
یکے پہ ریگزار ءَ گمراه انت
ءُ دومی پہ مناں دلیر
انچو ریگزار بے وسیں
انچو من ءُ منی دل انت
کہ تُنگ انت پہ شادهے
ریگزار پہ هور پُرّ نہ بیت
ءُ دل منی پہ تیرکُواں
دل انت ریگزار ءِ دروشم ءَ درا
ءُ ریگزار چو منی دل ءَ
ریگزار ءِ سنگتی ءَ کے بہ کنت
ریگزار ءِ سنگتی چتور بیت
داں کسے مہ روت چاگی ءَ
داں کسے ءِ زهگ آس مہ بیت
ءُ مہ پلیوشین ایت دُژمناں
داں کسے ءِ واهگ ءُ متا ،
وتی ڈیہیں سرڈگار مہ بیت
ریگزار بے ارزش انت
ریگزار بدوائی ے پہ ہر هماکس ءَ
کہ ریگزار ءِ کیمت ءَ مہ زانت
ریگزار منی دل انت
ریگزار منی واهگ انت
چو یاسمین کہ کِشت کنت وتی وشبواں
ماں ریگزار ءِ دامن ءَ آ نازبواں
ریگزار گل انت ءُ شادہیں
ریگزار ءَ بود کتگ ، گوں وشبوآنی شادہاں
ریگزار زانت کہ هست کسے
چو منی دل ءَ کہ آئی ءِ سنگت ایں
ریگزار پرچہ گل مہ بیت
ریگزار پرچہ شان مہ کنت