نـئـیـکه ما رنـــد اوں نـئـیـکه مـا لاشــــار
 ( دیوانے گوں میر چاکر و میر گوهرام ءَ )
 (1) بلوچ :
 بــیــڑ وتی جـنـد و بــیـــڑ وتی آوار
 چاکر و گوهرام چون کت اِش سردار
 ما شگانیگ اوں سَد گـُلامی ءِ
 زهم جنیں پئوجاں ، کینگاں کت گار
 شهجو ءِ مَؤلا بیت بیران هم
 ڈاڈر و سیبی ءِ شاهی بوت گـُمسار
 وت وتی شاهی و پهر وت باهینت
 اے چشیں کِرداں چون کنت انت سار
 بیم بلوچانی پُرُشتگ ات چار کـُنـڈ
برات کشی کرتگ تؤلگاں هَپتار
 لرز اتنت چه ترس هم پٹان و تـُرک
 په بلوچ کوشی ، بوتیت آهاں یار
 لک جنوزام اِش کُرتگ بانوراں
 لک سالونک اِش، کبراں داتگ بار
 دَپتراں هِرّ و ڈاچی ءِ جنگ انت
 اے شگان ءَ چون ما کنوں انکار
 کینگاں نے کس وارتگ په برات ءَ
 نئیکه «میران»ءَ هست کسے گوژدار
 یکسد و هشت راج ءِ سپهداراں
 چے کت اِش راج گوں که نکت گـَدّار
 سُنگ و هولّ یکجاه کرتگنت نے کس
 شمئی بزیں پئوجاں په پُلءَ هِیلدار
 پروشتگ اِش باسکاں وت براتانی
 پوه سریں پیرانی پنت بوت ڈالچار
 بستگ اِش هُژبر وَت وتی گـُٹ ءَ
 داتگ اِش ڈنی شاهاں راج ءِ مهار
 ٹپ چَشیں داتش ماں دل ءَ راج ءِ
 دَپتر و وهدی نے کن انت آچار
 پیری ءَ میری آتک شمئی زرد ءَ
 چه شمئی میری ، دل جتگ تیجار
 کُشت و هونانی آسر اِش دیست انت
 ماں سر ءِ هوش انت زانگ و شهکار
 کُشت و هونانی دورسریں سالاں
 هَیر و سُهل ءِ پُلّ،شما جتگ گوں جار
 نے برات ءِ راه کینگ و کِست انت
 شما ردیاں وتی مَنِّت گوں پاهار
(2) چاکر و گوهرام
 گوانک جَت چاکر گوں یلیں گوهرام :
 یک بئیت راج ءِ شما گلیں نامدار
 جی بلوچ راج ءِ شما یلاں پلیں
 سَد سلام دیوان شمئی بَز و تامدار
 چاکر اوں گوهرام ، ما دوییں هوریں
 واده اوں کرتگ ، راج ءَ باں گموار
 سکیاں پرش انت یکی ءِ زور ءَ
 سوب شمئی بیلاں ، پر شما رهچار
 یکسد و هشت ایت یاں هزار و هشت
 مُکـّیاں یک گوں ،پروشیت کوه و تلار
 دلجماں کـٹ ایت سوب و آزاتی
 گـُلامی ءِ شودیت شما بَدیں لِیگار
 ما شمئی دیستگ زور و شهمات ءَ
 ما شمئی بیڑ و ، وَندهاں و سَگار
 ما میاریگ اوں ، هون بلوچانی
 پَهِلّ کنیت ما را ، بشکیت مئی مَیار
 ما بلوچ اوں یک داں زمانگ بیت
 نئیکه ما رند اوں ، نئیکه ما لاشار
 سبز بلوچاں بنت تاں جهان هستنت
 بیرک اِش گواتو ، په بَداں بیمدار
 سوب و سربرزی ، زانت و جهداں بنت
 پیر و ورنایاں یک و هم هـُـژیار
 مئی ردیان ءَ نابزانتی کت
 شهبزانتیں بیل ، شما بئیت پر کار
 گوں سر و سوج و راج ءِ شهمیری
 شپچراگاں چو شما بَل اِت پَلگار
 دَربَر اِت راه و جنگ و هَتیاراں
 وَشنیاتک ءِ دل شما بئیت جه دار
 زان اِت ٹوپان شما،زانیت ٹانکان ءَ
 دَربَر اِت پئوج ءِ شما مزن هتیار
 پهک شما یک و پهک همزات ایت
 مُلک شمئی پُلے ، موسمی جلّار
 مردماں دیر انت آزمان انت سر
 سرگر ات بیلاں په وتن دَلهار
 تهلیاں گار و وَشیاں کاریت
 پَشتپد اِش وَش بات ، دَؤر هم پاکار
 بُرز ببات بیرک شما بلوچانی
 ماں ڈه ءِ هر کـُنڈ ، کیچگ و بازار
 شما یلیں پُشت ایت میر جلال هان ءِ
 سیابج ءِ وَلّ ایت گِینگِر و مَردوار
 مُلک شمئی مُلک انت گوں زبان و پُچ
 دود شمئی درشپنت ماه و تاں اِستار
 میر بلوچانی ، مُلکے سَد گنجیں
 هم زبان شیرکن ، کوهنیں گوں بستار
 هم گـُد و پـُچ اِش یک و بے دَرور
 زیه و گواتام گوں ، دوچ و گوں سینگار
 جامگ اِش نوداں ، چه جُڑے بستگ
 پَشک اِش پُر پهنات ، هَنجَگ و شلوار
 دؤد اِش پَج اِنت په ،هرکس و هر زات
 کِرد ءَ گوں بندوک ، وَشیّاں رهدار
 هم مَیارجلّ انت ، سکیاں پُشت انت
 نان دَے و هر وهد ، هست انت مهمان دار
 سَکیاں هور انت ، و وَشیاں یک انت
 ساز هَگازی و ، دَپتراں دور چار
 پَهک بلوچانی ، لوگ بلوچستان
 مات و هم هَنکین ، جاه و هم که ڈگار
 بَندن و آپ انت ، کیلگ و میتاپ
 کوه و پَٹ انت هم ، کوچگانی لوار
 دَپتر اِش پَهر و روشنیں روچے
 اے نه بنت چیر گوں دُژمن و مُردار
 جهجن ایت بیلاں ،دوستیں مئی ساهاں
 ٹـِک بکنت سوب تاں ، وَشیاں هِیلدار
 دیر نه انت کُٹیت ، ژولیں هم سیه شپ
 روشنی کیت گوں ، آجویں بامسار
 شما شهیدانی ، پشتپد و رَند ایت
 هِیله و همت ،وهد ءِ بور ءَ سوار
 نئیکه ما رند اوں نئیکه ما لاشار
 مابلوچ اوں یک ، مُلک ءِ بُرزیں توار
 ما بلوچ اوں یک ، مات بلوچستان
 گلزمین انت مئی ، شکلیں دَوار
 (3) بلوچ :
 مِنـّت ءَ زیراں ما شمئی میراں
 کینگاں برات ءِ چو کنیت اوپار
 وهد اِش کــَشـِت چو ، په وتی پَشتپد
 پوهیں گوں دانکاں ، هستاں مِنـّتـوار
 ٹــَهـک گوں کند اِت هردوکیں میراں :
 « ما سر ءَ زیریں مِنّتاں هزار
 شادهاں کائیں ، سوب و آزاتی
 په هلو هالو ، گر کنیت ودار
 سبز و آجو بات ، پل بلوچستان
 وَش و آبات بات په گـَل و شاداں »
 کریم بلوچ ـ تـَهـل
 هارکپ ـ یو