بلوچستان کوھنیں دودمانانی سرڈگار۔۔۔۔
 (کراچی ءِ یاتانی رو دپتر)
 چندن ساچ
 مئے لبزانک ءَ لہتیں وتگڑیں شاعر ءُ لبزانت ھست کہ نہ آیاں وتی دپ ءِ سُد ءُ سما ھست نہ کہ بلوچی زبان، بلوچ ءِ دود ءُ دودمان ءُ نہ کہ آیاں بلوچستان ءُ بلوچ راج ءَ گوں دردمندی یے ھست۔۔۔۔۔ پدا ہمے نادراہی ءَ مروچاں مئے کسان پادیں لبزانت ءُ شاعر کہ وت ءَ مُدام نوک باھند گوشنت ہمیشان ءَ ہم گور جتگ۔۔۔۔ ایشانی گوشگ اِنت کہ ما نوکی ءُ پد نوکی ءِ منوگر اِنت۔ شعر چہ غیب ءَ کئیت۔ ساچشتی عمل ءَ گوں نہ وانگ ءَ سیالی یے ھست نئے کہ پٹ ءُ پول ءَ گوں۔۔۔۔۔ اِے درگت ءَ آ ملا فاضل ءِ درور ءَ دئینت کہ مُلا فاضل نہ ونتگ بلے شریں شاعرے بوتگ۔۔۔۔
منی حیالاں اِے واجہ چہ مُلا فاضل ءِ شاعری ءَ ہم نا آشنا اَنت۔ اگاں نہ ایشاں چُشیں گپ نہ کتگ ات۔ پیسر ءَ من ءَ ہم ہمے نادراہی ءَ گور جتگ ات۔ بلئے یک روچے سید کتاب جاہ ءَ من ءَ صبا دشتیاری دل ءِ سیرا حبر دات کہ اگاں وتی گوستگیں اھد ءِ لبزانک، راجدپتر، بتل ءُ آیانی پژدراں چہ آژنا بوّگ ءِ سکت تئی جان ءَ نیست گڈا ترا اِے حق نیست کہ بلوچی ءَ نبشتہ بہ کن ئے۔ اِے روچ ءَ من ءَ صبا دشتیاری سک باز حبر دات۔۔۔۔ من ہچ نہ گوشت ءُ بس صبا ءِ ترندیں گپان ءَ گوش داشت۔۔۔۔ (منی زندگی ءَ من ءَ کس ءَ اینچو حبر نہ داتگ اَت ءُ انگہ داتگ کہ صبا دشتیاری دات) گڈسرا من ءَ ہمے گوشت ئِے کہ من ترا پمشکا حبر دئیاں کہ منی اِے حبر ترا باندا یات بہ بنت ءُ تو منی چُک ئے، کس نہ لوٹیت کہ منی چُک نباشت بہ بیت۔۔۔۔۔ من نہ زاناں باریں صبا دشتیاری ءِ اِے گپاں منی سرا چے اثر کُت کہ چہ ہما روچ ءَ پد من بلوچی لبزانک، بلوچ راجدپتر، فلسفہ، مذہب ءُ چاگردی کتاباں گوں سنگینی ءَ مشکول بوتاں۔ (بہ گندئے من دیمترا بلوچی لبزانک ءَ ہچ دات نہ کت بلے اِے گپ ءَ شان ءُ مڑاہ گوشاں کہ بلوچی لبزانک، بلوچ راجدپتر ءُ استادانی وشیں گپ ءُ کتاباں من ءَ باز داتگ) من گوشاں کہ یک مردمے ءَ درستاں پیش گوں وتی جند ءَ ایمان دار بوگی اِنت۔ اگاں یک انسانے گوں وتی جند ءَ ایمان دار نہ بوت آ پہ چاگرد ءَ کُجام زھم ءَ جنت۔۔۔۔۔ ہمے سبب اَت کہ من جوانیں وڑے ءَ لبزانک ءِ وانگ بندات کُت۔ گڈا من آشنا بوتاں کہ اِدا جام درکے ھست، مست توکلی یے ھست ءُ دگہ بازیں چیز ہم دیما گوست اَنت کہ پہ من نوک اتنت۔۔۔۔ (حیر چُش من بازیں شاعرانی شعر پیسر ءَ ونتگ اتنت بلے ہما حساب ءَ کہ میر ءَ گوشتگ اَت۔۔۔۔۔۔
 سر سری ہم جہان سے گزرے
 ورنہ ہر جاہ جہان دیگر تھا)
 پدا سما کُت مناں کتاب اَنت۔۔۔۔ تہنائی اِنت۔۔۔۔ کوریں چم پچ بُوان بوت اَنت۔۔۔۔ یک انسانے اگاں وتی راجدپتر ءَ سرپد مہ بیت آ بروت آزمان ءَ پدگ بہ بیت من آئی ءَ سوبمندیں انسانے نہ لیکھاں، اِے ہمے راجدپتر اِنت کہ ترا اِے حال ءَ دنت کہ تئی بیھ ءُ بنیات چہ کُجا اَتکگ، اِے ہمے راج دپتر اِنت کہ ترا گوشیت اگاں چہ وتی گوست ءَ پراموش بئے گڈا بیگواہ بئے۔۔۔۔ آ کُجام شوم اِنت کہ وتی بیگواہی ءَ لوٹیت۔۔۔۔ اِے ہمے راجدپتر ءِ کمال اِنت کہ دنیا ءِ غلامیں راج پہ وتی وت واجہی ءَ جہد کنگ ءَ اَنت۔ ایشاں اِے راز چہ ہمے راجدپتر ءَ در برتگ کہ مارا وت ءَ زبانے، پجارے، دود ءُ دودمانے، راجدپتر ءُ زمینے ھست۔ ما پرچا دگرانی چمدار بہ بئیں۔۔۔۔ یک راجے اگاں وتی بن ءُ بُنچِک ءَ واکوب بوت آ راج الم وتی ھستی ءَ ارزشت دنت۔۔۔۔ راجدپتر ءَ من ءَ گوشت اگاں زندگ بُوگ لوٹ ئے گڈا وتی زمین، وتی راج، وتی لبزانک، راجدپتر، وتی راجی مڈیاں درستاں چہ گیش ارزشت بدئے۔۔۔۔ (بے شک من ءَ کُل انساناں گوں مہر اِنت ءُ من کل انسانانی زبان، لبزانک، راجدپتر ءُ آیانی راجی مڈیاں ارزشت دئیاں، بلے ہمے سنچ ہم منی تہا وتی راجدپتر ءِ وانگ ءَ ودی کُتگ)
 راجدپتر ءَ من ءَ گوشت کہ بلوچستان کوھنیں دودمانانی سرزمین اِنت۔ بلوچستان ءَ پیداوری پڑا پنچ ھزار سال پیش چہ میسح ءَ جوانیں وڑے ءَ دیمروئی کتگ۔ بلوچستان ءَ ہما کوھنیں ہِیران ءُ رزان کہ پٹ ءُ پولکاران ءَ دز کپتگ اَنت آیانی درور ہچ جاہ ءَ نہ رسیت، اِے گپ ءَ زانگ بیت کہ بلوچستان ءَ اِے پڑا چہ وہدئِے قدیم ءَ دیمروئی کتگ۔ چار ہزار پیش مسیح ءِ راجدپتر گوشیت کہ ہما زمانگ ءَ بلوچستان ءِ نیامی ءُ گوریچانی دمگاں بازیں ھلک ءُ میتگ آباد بوتگ اَنت کہ ایشی ءَ چہ اِے گپ دیما کئیت کہ آ زمانگ ءَ ہم بلوچستان ءِ جہمنندیں مہلوک ءَ یکجاہی ءَ زند گوازینتگ۔ سئے ہزار پیش مسیح بزانکہ 2900 پ م ءَ بلوچستان ءِ دودمان دیمروئی کنت۔ اے رودم ءَ پد باز دیراں گڈا بلوچستان ءِ دودمان ءِ تہا پرشت ءُ پروشے کئیت۔ (اے پرشت ءُ پروش ءِ سبب زانگ نہ بیت) بلے اِے پدر اِنت کہ بلوچستان کوھنیں دودمانانی سرزمین اِنت۔
 ھنوں کہ سائنسی دَور بندات بوتگ۔ اِے دَور وانگ ءُ زانگ ءِ دَور اِنت۔ بلے بژن ءِ گپ ایش اِنت بلوچ ءَ پہ زانت اِے دَور ءَ پسمائیندگ کنانئینگ بوتگ۔ بلوچستان ءَ علم ءُ زانت ءِ راہ ڈنگر دئیگ بوتگ اَنت۔ ہمے سبب اِنت کہ ما چہ علم ءُ زانت ءِ رژنائی ءَ زبہر بوتگیں۔ پمشکا مئے دودمان ءُ راجدپتر ءِ سرا شریں وڑے ءَ کار کنئگ نہ بوتگ۔ یک چاگردے ءَ علم ءُ زانت ءِ راہ ڈنگر دئیگ بہ بنت آ چاگرد چوں دیمروئی کنت؟ بلوچستان ءَ کوھنیں چیزانی بابت ءَ اولی گپ 1980 ءَ دیما اتکگ کہ بلوچستان ءِ دمگ موسیٰ خیل ءَ قدرتی غار ءُ جبلے ءَ زانتکار ءُ سرپدیں انسان ءِ نشانی دز کپتگ اَنت۔ اِے ہما انسان اِنت کہ چد ءُ پیش ایشی ءِ نشانی ماں یورپ ءُ روم ءِ دریا ءِ نزینک ءَ دز کپتگ اَنت۔ اِے انسان ءِ بابت ءَ گوشئگ بیت کہ اِے 75 ہزار سال کوھن اِنت۔ اِے ہما انسان اِنت کہ ایشی ءَ دوئیں پاداں گوں اوشتگ بندات کُتگ۔ اِے درگت ءَ بلوچستان ءَ اِے شرپ رستگ کہ اِے سرزمین چہ انسانی آبادی ءَ ہچ زمانگ ءَ ناہچ نہ بوتگ۔ زانتکار ءُ سرپدیں انسان ءَ ہمدا آس روک کنئگ ءِ رپک ءُ ھنر در برتگ۔ پدا زبان بندات بوتگ، زبان ءَ پد یکجاہ ءَ جہمنندی اِنت۔ یکجاہی جہمنندی ءَ چہ پد دودمان وت ٹھیت ۔۔۔۔ موسیٰ خیل ءِ غار ءُ جبلانی تہا پدر بوتگیں پینٹنگ ءُ بُتاں چہ زانگ بیت کہ کوھنیں انسان ءَ نقش ءُ نگاری ءِ باز حُب ءُ واھگ بوتگ۔ اِدا یک گپے زانگ بہ بیت کہ بولان ءِ دودمان چہ سندھ ءُ پنجاب ءِ دودمان ءَ کوھن تر اِنت۔ بَلے گپ پدا ہما کئیت کہ بولان ءِ دودمان ءِ نیمگ ءَ دلگوش گور کنئگ نہ بوتگ۔ بولان ءِ دودمان دنیا ءِ کوھنیں دودماناں چہ یک دودمانے۔ گوشنت کہ آ زمانگاں بلوچ ءِ سرڈگار ءُ آئی ءِ دودمان ہنچو شنگ ءُ تالان بوتگ کہ آئی ءِ یک سرے سندھ ءِ دریا ءَ سکّ بوتگ ءُ یک سرے ماں رُوم ءِ دریا ءُ دریا ءِ وارل ءَ سکّ بوتگ۔ بے شک نوں بلوچستان ءِ سیمسر آ نہ اَنت کہ یک زمانگے بوتگ اَنت۔ آ دگہ زمانگے بوتگ کہ توران ءُ کردستان ہم بلوچستان ءِ تہا ہوار بوتگ اَنت۔۔۔۔
 مروچی من ءَ راجدپتر گوشیت کہ بلوچستان ءِ دودمان بہ بیت یا کہ بلوچ راجدپتر ءُ لبزانک بہ بیت۔ ہر بلوچ ءِ ذمہ واری اِنت کہ آ وتی بلوچستان ءِ کوھن ءُ نوکیں راجدپتر ءِ درگت ءَ بہ وانیت ءُ بہ زانت۔ پرچا کہ راجان ءَ ھُشکیں جاک ءُ کوکار ءُ سَلی زندگ نہ کن اَنت۔ بلکیں راجانی زندگ کنوک آیانی راجدپتر ءُ دودمان اِنت۔۔۔۔۔