مرتگ آں ھانل بیڑ پہ تو برتگ سکّیاں*
*کولیگ آ روچانی کہ سید دْراہ ءُ زندگ اَت* .
سید ءِ نام ، پت ءِ نام ، بوتن جاہ ءُ بوتن روچ ایشاں ما دْرست زان ایں بلے بْراتاں مئے مول بس ایوک ءَ ایشانی زانَگ نہ اِنت ، بندری مول دگرے. چے اِنت ؟
سید ءِ ھما واھگ ءُ ارمان کہ واجہ ءِ دل ءَ بوتگ اَنت ءُ چہ دنیا ءَ شتگ ھمایانی سرجم کنگ ءِ جھد ءَ بہ کن ایں، زاناں ما انچیں نابود ایں کہ ما ھزارانی ھساب ءَ یکیں کِبلھیں سید ءِ دل ءِ مراداں پورہ کت نہ کن ایں؟
*ھَو* کُت نہ کن ایں.!!
زیکیں روچ ءَ روکپتی بلوچستان ءِ ادار یازدہ ءَ من واجہ *برکت برجان* ءَ گْوانکے جت کہ واجہ باندا سید ءِ بوتن روچ اِنت پیشن ءِ ادبی گل ءَ باریں مراگش ءِ بند ءُ بست کتگ یا ناں?
واجہ ءَ گْوشت کہ جی اناں واجہ !!
گپ ءُ رپ ءَ رند چہ اد ءَ کہ گْوانکو بند کت ھما دمان ءَ واجہ استاد *آبد آسکانی* ءِ نمبر گپت ، دروت ءُ دْراہ بات ءَ رند واجہ ھم ھمے جست کت اَنت ، پسو “اِناں” اَت
واجہ استاد ولی ءِ نیمگ ءَ ھم کلوھے دیم دات ، اینگُر ھم ھچ نیست اَت..
*ھَو* واجہ *اے آر داد* ءِ کلوہ ھم من ءَ سر بوتگ اِت اَنت کہ بیست ءُ یک اپریل ءَ بیا گْوادر ءَ مراگش ءَ بھر بہ زیر
من نیمّون کت کہ راہ ءُ در نیست من ءَ آیگ نہ بیت، بلے من اشکتگ اَت کہ چھبار ءَ اے روچ ءَ مراگشے بیت پمیشکا من گْوادر ءِ گیشّ ءُ گدار نہ کت کہ چھبار ءَ رو ایں گھتر اِنت بلے من چے زانتگ اَت کہ اد ءَ مئے واجھیں راجکماش ءُ واگدار مارا اجازت نہ دے اَنت ( بژن اِنت کہ چہ دوئیں ھَراں پیادگ بوت آں )
واجھاں شما مئے مستر اِت مئے دولت اِت ، شمئے ھبر ءَ ناھبر نہ بہ ایں ، بلے چوشیں زوراکی مہ کن اِت گوں ما ، چے ءَ کہ اگاں اے لھڑ جنیں دل ءِ لھڑ ڈنّ ءَ در بیا اَنت گڑا بلکیں درستاں بہ سوچ اَنت !!
من نہ زان آں اے گپّانی جنگ ءِ مکسد اد ءَ چے اِنت ؟ شما وانوک ھم گْوش اِت کہ اے چونیں گپّ اَنت
بلے باور کن اِت کہ زی منی ھالت سک ھراب بوتگ ، منی دل ءُ جگر بُناس بوتگ اَنت ، آبد جان ءُ برکت جان ءَ انگت کمے من ءَ سھڑینت کہ دیمتر ءَ ان شاء اللہ ھیر بیت.
ھر دوئیں واجھاں گْوشت کہ:
شکاری جان ما چتور بہ کن ایں مئے مھار دگرانی دست ءَ اَنت برے تْرند اِش کن اَنت ءُ برے شُل !
واجھاں
سید ءِ بوتن روچ ءِ دارگ ءِ مکسد ایش اِنت کہ ما ءُ شما وت ماں وت ءَ کول ءُ مُسام بہ کن ایں کہ سید ءِ ھما کار کہ ناسرجم اَنت آیاں سرجم بہ کن ایں ، اے گپ ءَ ھچ شکّے نیست کہ سید ءِ پیش داشتگیں کِشک یک مادنیں کِشکے ، تِچکیں کِشکے…
ءُ چوشیں تِچکیں کِشک ءِ کَشّگ ھرکسی بسات ءِ گپے نہ اِنت ، اگاں ناں من ءُ وژدل ءَ کس گیگ نہ داتگ اَت ھزار کِشک کشّ اِتگ اَت ، نی کہ ما ھچ نہ کتگ ایشی ءِ مکسد ایش اِنت کہ اے ارزانیں کارے نہ اِنت
بلوچاں!
اگاں شما لوٹ اِت کہ ما گار مہ بہ ایں گڑا سید ءِ رند پداں گِراں بہ اِت ، سید ءِ گیشّینتگیں رھبند ءَ ساپ ءُ پلگار کن اِت ، بہ روپ اِت ئِے کہ چِل ءُ گار مہ بیت. سید ءِ ارواہ ءَ مہ کُدین اِت کہ شما وت کُد اِت
*من ءَ مہ گِرّین اِت کہ*
*شمئے وتی پد گار بنت*
بہ گْوش اِت کہ ما ءُ شما چے کتگ پہ بلوچی ءَ ؟
سید ءَ کہ وتی سرجمیں زند پہ اے کار ءَ ندر کتگ آ رد اِنت ءُ من ءُ تو دنیگا ھچ ھچ نہ کتگ گڑا ما راست ایں !!
دوشی یک واجھے ءَ ماں پُرّیں دیوانے ءَ گْوشت کہ سید مارا کبول نہ اِنت ، سید ءِ درستیں کار رد اَنت !!
*بلے وت ھمے واجہ دنیگا ھچ نہ زانت*.
نی شما بہ گْوش اِت کہ اے گپّاں تو وت ءَ سبک کن ئے یا مردم گنوک اَنت کہ تئی گپّ ءَ باور کن اَنت?
کول آرپ ازیز ئیگ ءَ:
*راستیں گپ ءَ مہ گْوش دروگے*
بلوچاں!
شمئے زبان ءِ سر ءَ کار کنَگ لوٹ ایت ، شمئے زبان ءِ سر ءَ ھزمت کنگ لوٹ ایت ، جھد لوٹ ایت سک باز جھد ، ھما جھد کہ سید ءِ وڑیں دریائیں مردماں کتگ اَنت. مَیل اِت کہ شمئے زبان پُشت ءَ بہ روت ، زبان کہ پُشت ءَ روت گڑا سِتک بہ زان اِت کہ تو ھم اد ءَ پشت نہ کپ ئے…
وت ھم بہ وان اِت ءُ دگراں ھم بہ وان اِت ، وانگجاہ جوڑ کن اِت ، بلوچی وانگجاھاں کمک کن اِت ، بلوچی کتاب بہ نبیس اِت ، بلوچی کتابانی نبیسگ ءَ کمک کن اِت.
زبان ءِ بستار سک سک بُرز اِنت ، پاکیں اللہ ماں پاکیں کلام ءَ گْوش ایت:
“وَ مَا أرسلنا مِن رسول إلّا بلسان قومه”
*دگنیا ءِ دْرواھیں راجانی پیگمبر ءُ ربال ھمایانی ھمزبان بوتگ اَنت*.
ماں اے گْونڈیں پاگپّ ءَ زبان ءِ بستار چو روچ ءَ روژنا اِنت
دانکہ شما وتی زبان ءِ سر ءَ کار مہ کن اِت شما وتی راج ءَ ناں نیکراہ ءَ سرپد کت کن اِت ، ناں سیاست ءُ سائنس ءَ ءُ ناں دگہ چیز ءَ چے ءَ کہ مردم چوش کہ وتی زبان ءَ سرپد بیت دگہ زبان ءَ سرپد بوت نہ کنت ( بہ وان اِت ءُ بہ وانین اِت )
من جزم زان آں یک زبانے کہ اینچوک لگت مالی ءَ رند انگت سر ئِے لِکّ اِنت نی داں کیامت ءَ ایشی ءِ سر جَھل نہ بیت ، بلے مارا ءُ شمارا کمے دست ءُ پاد سُرینگ لوٹ اَنت.
سید ءِ بوتن روچ دارگ ءِ مستریں مول ھمیش اِنت کہ سید ءِ وتی جند ءِ مول ھمے بوتگ.
*سید تو نمیران ئے*
ایم شکاری