لچّہ : قلم
شائر: مولوی عبداﷲ روانبدؔ پیشینی
شوھاز کار: اصغر علی آزگ
کتاب ءِ نام : پور
تندجاہ : باسک لبزانکی دیوان ءِ کتابجاہ
قلم بیا لو لو انگیزیں گُہر گوْار
نگارانی طراز بندیں رقم کار
سفید ءُ سادہیں گُل کاغد ءَ بیار
لکیراں رند ءُ قرطاساں بہ سینگار
حروفاں رد بکن چو دُرّ شہسوار
کناں وصفِ رُخِ دکدارِ عیّار
جنک تا انت جہان ءَ لالہ رخسار
شبءِ سیارہ ءُ گوْربام ءِ استار
فرشتہ صورتیں فرخندہ دیدار
غزالے از غزالستانِ تاتار
مثالِ یوسفِ مصری بہ بازار
تمامیں عالم انت لال ءِ ھریدار
دلوں دلدار ءِ گیسواں اسیر انت
غزل سنجیں زبانوں نکتہ گیر انت
قلم الماس ءُ قرطاسوں حریر انت
جنک رنگ ءُ رخ ءَ بدرِ منیر انت
توئے لیلا ، مناں مجنونِ شیدا
گنوکی کپتگاں تئی بند ءُ قید ءَ
بیا دلبر کہ تئی دیم ءَ بہ گنداں
دمانے تئی گوْرا بیاناں بہ ننداں
چہ تئی باغ ءِ گل ءَ پُلے بہ سنداں
بچاراں تئی دو ملگوریں کمنداں
سفیدیں غبغب ءُ پُلیں پرنداں
شکر تامیں لب ءُ دُرہای دندان
دلِ چو پرچیا سخت انت چو سندان
جفا بر عاشقان لیکن نہ چندان
جنک دوست انت من ءَ آ ہو غزالیں
منیریں مُشتری بدر الکمالیں
قمر پیشانی ءُ برُوان ھلالیں
عطارد پیکر ءُ ُ زہرہ مثالیں
شکر بچکندگ ءُ طوطی مقالیں
توئے گلبن منا تئی باغ ءِ بلبل
مکن دلبر من ءَ طنز ءُ تغافل
تمنّا ئے کناں من از تو اے گل
دو بادام ءُ دو نارنج ءُ دو کاکل
دو ھمقوسیں کمانناب ءُ دو سنبل
دو یاقوت ءُ شراب آلودہ ئیں مُل
جہان ءِ گلشن ءَ نیست انت چشیں گل
ورق پوشیں نہال ءُ آسمی پُل
نہ در چین ءُ نہ در کشمیر ءُ کابل
نہ ایران ءُ نہ توران ءُ نہ زابل
نہ ملکِ قیصر ءُ فغفور ءُ دارا
ھرات ءِ کوچگ ءُ بلخ ءُ بخارا
جنک در چیدہ انت از صد ھزارا
پُل ایت از عاشقاں صبر ءُ قرارا
عروسانہ پِر بند ایت وتارا
غزالی گردن ءَ کش ایت شو مار ءَ
دُرخش ایت ھمچو ماہِ بے غبار ءَ
کمندان گرہن دنت واسطہ شکار ءَ
دجوکیں غمزہاں شان ایت پہ مارا
دو ابرو چو سپاہانی سگار ءَ
دلا سند ایت چو ترولیں خیارا
ھزار نازیں جنک جان پرور انت مئے
تن ءُ روح ءُ دل ءُ جان ءُ سر انت مئے
شبِ مہتاب ءُ شمسِ خاور انت مئے
زلیخا زیب ءُ بدرِ انور انت مئے
مناں تئی عشق ءِ لوپایاں گرفتار
عجب زیب انت ترارا زرگری ھار
سر ءِ مہنا ءُ پُر دوچیں گوْر ءِ شار
چلنب ءُ نالک ءُ پٹّیگ ءُ گیوار
خماریں نرگس ءُ بینی چو کاٹار
کہیب ءُ کنزگانی میان زنّار
لذیذیں کندگ ءُ بلقیسی گفتار
کپوتی لڈگ ءُ سیسیگ رفتار
توئے شیریں مناں تئی عاشقِ زار
چو فرہاد ءَ مدام رنجور ءُ بیمار
دل ءَ جوش جن انت دردانی پاہار
منی درد نہ بنت دُراہ پہ دوایا
طبیب ءِ حکمت ءُ سقمونیایا
منی درد ءِ دوا شہدیں لب انت تئی
سفیدیں گُب ءَ سارتیں غبغب انت تئی
دو نورانی مثالیں کوکب انت تئی
سر ءِ مکگور ءُ مسک ءُ مہلب انت تئی
مناں پروانہ تو شمع شبستان
دہن تئی حقہ ءُ لب شکّرستاں
من ءَ اومان کنت تئی کاکلستان
بہاریں باغ ءُ سر سبزیں گلستان
مسلسل پیچ ءُ تابیں سنبلستان
گلیں رخسار ءُ نارنجیں دو پستان
چِناں پلاں چہ باغ ءِ صندلستان
دمے مدہوش باں چو مے پرستان
زنوک چو سیب ءُ لب چو انگبین انت
گوْر ءُ سینہ لطیف ءُ نازنین انت
دوئیں رخسار آیاتِ مبین انت
دین تئی میم ءُ دندان سین ءُ شین انت
زبر جد زیور ءُ لال ءِ نگین انت
چناں منینتگوں ماہیں دلارام
پری رنگیں جنک گلقدّ ءُ گلفام
کپودر آخرا بیت گوں منا رام
صنوبر صورتیں سرو ءُ گل اندام
پری ءَ پوش ات انت سونارہ ءِ ساز
طلائیں مورت ءُ شش کالکیں گوْر انداز
چم ایت چینی پرند پوشیں پری ناز
چو ماہ ءَ پُلیتگ طاؤس طنّاز
بہار خیزیں گل ءُ سرو ءُ سرفراز
منی کرتگ انیس ءُ محرم راز
دماگ ءَ پک اتگ خامیں خیالے
جتگ نفس ءَ خرابیں فکر ءُ فالے
جنک شر ات چو بدرِ بے مثالے
تعالیٰ اﷲ عجبِ خوبیں جمالے
من ءَ ھکّل کتگ علم ءِ پیاما
حیا ءُ طعنہ ءُ لنج ءُ ملاما
مکن مُلا مَوَر مالِ حرام ءَ
مرو دیما مہ کپ ابلیس ءِْ دام ءَ
بہ کج گردن کشیں نفس ءِ لگام ءَ
بچار کہ حاضر انت پاکیں شہنشاہ
گناہاں وت بگش استغفر اﷲ
چہ خوابِ غفلت ءَ بیتاں من آگاہ
سمندن تیہریں گُٹ ءَ نہ دات راہ
پدا سستنِ من ءُ گل پیکریں ماہ
بہ صد افسوس ءُ درد ءُ نالہ ءُ آہ
جنک ءَ عشوہ ئے داتگ من ءَ را
اِہ! من وت کلاگ زرتگ ترارا
؟غزالانی گِرگ مردانی کار انت
برو کہ چو تئیں مُلا ھزار انت