لچّہ کار : استاد عابد آسکانی
مَدگ یا کُرونا
سباه ءِ سر ءَ
یکّے ءَ آتک ءُ دَر جَت
من جُست کت کے ئے تو
من ءَ گْوشت ئِـے واجہ
من شاهول آں شاهول
من
میر چاکر ءِ مستریں بَچّاں واجہ
هاں هیراِنت هبر کن
من ءَ ئِـے دات جواب کہ
پَرمپوشی گْوهر جان ءِ آروس ءُ سیراِنت
پِت ءَ گْوشت من ءَ
واجہ ءَ
تو بہ وانیں
ءُ
چوش ئِـے بگْوش کہ
تو آتک ئے
گُڑا “ڈُهل” ءِ شیر ءَ بیار گوں
کَنیں شوکیں دیوانے
ما ءُ شما وت
پِت ءَ گْوشت
کہ بگُش ئِـے
اگاں تو نیاتک ئے
من ءَ دیم پہ دیمی
تئی هپتاد هرام اِنت
من مُرتان ءُ زندگ
نہ بوتاں گوش ئیگاں
گوش ئـے مُرگ ءَ آزمانی
بال کُت کبسّ ءِ
دپ ءَ گْوشتوں شَراِنت
برو تو من کایاں
دمانے نہ گْوست
میروں گوانک جَت
هلو میر!
چتورئے تو نَدراں
منی میریں چاکر!
هلو عابد جان من
تئی چاکُواں جِند ءِ
مُبارکّیں پادانی
من تئی لَپاراں
من دَرائینت میر جان
اے وهد سیر ءُ آروسی
وهدے نہ اِنت وَ
کُرونا ءِ بیم ءَ
جهاں لَرزگ ءَ اِنت
پِلِکّان اِنت اِشکند
چو دیهـ ءَ جهان ءَ
تئی زانتکاری ءَ
پهر بَستگ من دائم
نزانتکاریں دوستانی
بولاں مَہ کَپ میر
تُشے هم نہ تُرس ایت
نگبهت شما را
جَتیں ٹَهکے
میر چاکَر ءَ کوه جُنزیں
من ءَ گْوشت ئِـے
هَو ڑے
شَکر گالیں شائر
همیش اِنت تئی دِل
تو سانڈانی چُکّ ئے
تو شیرانی وَلّ ئے
نہ کَشتگ تو بْرات ءَ
مَنیگ ءَ تُشے هم
بهادُر
دِلیر
سَرمَچارے اَت تئی پِت
مُدام آس ءُ اَنگَر
بَهشتی ءَ کَهـ کُرت
کُرونا ءِ بازار
چی اِنت میریں عابد
اے آزمانی مَدَگے
چہ مَدَگاں
اے دیر ءَ نہ جَلّ ایت
اے دنیا ءَ پَرگُولے
دَنت ءُ پَد ءَ روت
اے ماه اِنت یا دیمی
کُرونا ءِ نیّات
بیگواه بیت اِنت
مُدام کِینّ ءُ کَلّ
اے کُرونُک نہ بیت اِنت
بلے بَژن ءُ اَپسوز اِنت
عابد من ءَ کہ
اے شوم
گندگ ءَ نئیت
نہ زاناں چی ءَ چو
نہ زانت کسّے کہ اے
نَرے
گورگے
یا کہ
کانٹولیں گوکے
اگاں ما کُرونا
گوں چَمّاں بہ دیستیں
ما گِپت اَت
ماں گونی ءُ گوچاناں کُرت اَت
گُڑا
تورگ ءُ گوالگاں
شپتگ اَت ما
یا تین ءِ سر ءَ
چِژّکیں جوڑ کُرت اَت
کَڑَشکا کَڑَشک
گُوچَّڑو داتگ اَت ما
بلے جاه نئیت اِنت
کَس ءَ میم نئیت اِنت
کَس ئِـے هم نہ گندایت
اَبید چینیانی
وَڑیں
چُوچُّکیں چَم !!!