ھبدھمی بھر.. رفیق چاکر
( من ھم لانچءَ دبئیءَ رواں )
اولی شپ پہ نِندگءُ جیڑگ گوست بامءَ دات ءُ ملاءَ اتکءُ بانگ دات.ما ہم یک یکءَ گوں سردیں آپءَ دزنماز گِپتگءُ مسیتءَ پُترتگ اِتاں. گوں مسیتءِ پُترگءَ مئے جانءَ گرمی کم کمءَ ائیر روان بوتءُ دمانےءَ رند مئے لرزگءُ جُمبگ ھلاس بوتگ اَت.ما کمے گل بوتگ اِتاں کہ نوں نمازءَ چہ پد کمے تاگت کُرت کناںءُ بلکن سھتے واب کپت بہ کناں.مردم یک یکءَ نمازءَ پیداک اِتاںءُ مسیتءَ آوکیں مردماں مارا روک روکءَ چار اِتگ اَت.ما کمے گل اِتاں کہ نوں مردماں مارا دیستگءُ الم آ گوں ما کمک کناں.ما کس گپ نہ کُرتگ اَت بلے یک اسپیت ریشیں کماشےءَ من گپ جتگ اَت کہ ما مہماناںءُ دوشی سارتیں شپ ما پہ جنجالءُ بد ھالی گوازینتگ.کماشءَ مئے گپ گوش داشتگ اِتاں بلے آئیءَ ھچ نہ گوشتگ اَتءُ ڈنءَ دراتکگ اَت.من ھمے مار اِتگ اَت کہ کماش لوگءَ روتءُ مئے واستہ الم نانءُ چاہ کاریت.ھمک مردم کہ چہ مسیتءِ کِرا گوستگ اَت ما چم آرا سک داتگ اِتاں کہ بلکن کماشءِ یک نماسگے گوں چاہ واری ترماسءُ ناناں کیت بلے مئے اے واھگ اِشکند بوتگ اَت.مردماں یک یکءَ نماز ونتگءُ در اتکگ اِتاںءُگُڈ سرا ملا ھم دراتکگ اَتءُ مارا ھم چہ مسیتءَ آئی درآیگے گُشتگ اَت.ما کُل ھیرانءُ ھجکہ اِتاں کہ ادا مسیت ھم پہ مہمانءَ بند کنگ بنت.ما پدا چہ مسیتءَ در کنگ بوتگ اِتاں.پدا ما مسیتءِ برانڈہءِ چیرا زُنکُر اِتگ اِتاں.سہبءِ سرءَگواتءَ ھم کَشگ بندات کُرتگ اَت کہ جانءِ رگءُ بنداں تل کنانءُ پُتران اَت.گوں روچءِ درآیگءَ اختر ھم وتی بُکچہ زُرتگءُ ڈنءَ دراتکگ اَت کہ من رواں سنگتےءِ کِراءُ اگاں من نیاتکاں منی واستہ ودار مہ کن اِتءُ وتی پیمءَ دیم پہ وتی منزلءَ جُنزان بہ اِت.ما زانتگ اَت کہ اختر نوں مارا یل دنتءُ جاگھے روت.آئی چہ گپاں چہ ھنچو زانگ بوتگ اَت کہ آ مارا یل کنگءُ روگ لوٹیت.ما وتی پریاتءُ زاری کُرتگ اَت کہ ما ادا ھچ وڈا پجاروک نیاںءُ ناکہ جاگہاں زاناں نا کہ راہءُ رنداں سرپداں بلے آ ھچ وڈا نوں گوں ما ھمراہ داری کنگءَ نہ اَت.آئی مارا یل داتگ اَتءُ ھمے دمکانی تہا شُتگءُ گار بوتگ اَت.من لیاقت ھمدا نِشتگءُ دَمبءُ دَر اِتاں.روچ کمے بُرز بوتگ اَتءُ ما جُنزان بوتاں دیم پہ ٹرانسپورٹءِ نیمگءَ ھما جاگہءَ کہ دوشی مارا گاڈیءَ ائیر کُرتگ اَت.ما شُتءُ ھما کوٹیءِ دیمءَ سر بوتاںءُ چابہارءَ روگءِ واھگ درشان کُرتگ اَت.ٹرانسپورٹءَ نِشتگیں واجکارءَ مارا جُستءُ پُرس کُرتگ اَت کہ شما کُجا نِشتگ اِتءُ چہ کُجا پیداک اِت ما آرا تیوگیں وتی سرگوستءِ بابتءَ گُشتگ اَت کہ بلکن آ مئے واستہ دردے بداریتءُگوں ما کُمک بہ کنتءُ مارا روان بہ دنت.گوں مئے گپانی گُشگءَ آئی چہ وتی کراھاں چہ گیشتر زر مارا لوٹ اِتگ اَت کہ پاکستانی مردماں ما پہ کمے زرءَ چابہارءُ کُنارکءَ بُرت نہ کناں.ایرانی مردمانی کِرا پاکستانی ھزارکلدارءُمئے دو ھزار کلدار آئی مارا گُشتگ اَت.مئے کِرا پنچ سد کلدار ءَ گیش زر نیست اَتءُ آ پہ پنچ سد کلدارءَ مارا برگءَ ساڈی نہ اَت.ما پہ گپءُ منتءَ وتی سر گوں سِنگءَ جتگ اَت بلے ھچ پہ ھچ.آ سرپد نہ بوتگ اَت کہ پاکستانی مردمانی برگءَ مارا گجر گیپتءُ جرمانہ کنت.کمے زر کہ گیشتر بنت آ پہ گجرءِ جرمانہ کنگءَ پدرد نہ بیت.
ماوتی وسءُ واکءَ واجکار سرپد کنگءِ جُہد کُرتگ اَت کہ مئے زر بس ھمیش اَنتءُ دگہ دست ھم نہ رسیت بلے واجکارءَ ھما یکیں گپءِ سر داشتگ اَت.مردم یک یکءَ آیانءُ گاڈی یک یکءَ مردماں سوار کنگءُ راہ دیگ بوتگ اِتاں.مئے چم گوں ھمک روکیں مردمان اَت کہ بلکن یکےءِ دل نرم بہ بیتءُ مارا کمک بہ کنتءُ راہ بہ دنت بلے ھچ نرم دلیں مردم مارا گِندگءَنیاتکگ اَت.پیشیم ٹاک بوتءُ ما پدا گوں ارسیگیں چماں ھما مسیتءَ شُتگءُ نماز ونتگ اَت.پدا واتر ھمودا اتکگءُ سر بوتگ اِتاں کہ مئے آ دگہ ھمراہ بشیر رسول بخش نعیمءُ کُلیں سنگت اتکگءُ ھمدا سر بوتگ اِتاں.ما گوں آیانی گِندگءَ گلءَ چہ بال بوتگ اِتاں کہ نوں الم وڈے بیت اگاں وڈ نہ بیت ما کُل یکجاہ بوت کناں.گوں آیانی یکجاہ بوگءَ ما پدا ھما واجکارءِ کِرا شُتءُ وتی پریاتءُ زاری کُرتاں بلے آ ھچ پہ ھچ مئے گپءِ گوش دارگءَ ساڈی نہ اَت.
ما وت ماں وتءَ نِشتگ اَتءُ وتی تیوگیں زریکجاہ کُرتگ اِتاں بلے انگت پہ واجکارءِ ھسابءَ سک کم بوتگ اِتاں. باز سنگتءَ ھچ گون نیست اَتءُ بازءَ کہ کمے گیشتر گون اَت انگت توام نہ اِتاں.مارا ھمے گُشگ بوتگ اَت کہ اگاں ما تاں کُنارک سر بہ باں مئے ھما بروکیں سیٹھ مارا وت تاں بارڈرءَ راہ دنت بلے تاں کُنارک ما روگءِ واستہ جنجال اِتاں.ھمک سھتءُ دمان ما واجکار گپ جتگ اَت بلے آئی ھچ گیگ نہ دیستگ اَت پہ مئے راہ دیگءَ کہ منءَ گجر جُرمانہ کنت. اے روچ پدا جُنزان بوتءُ شپ اتکگءُ مئے سرا اوشتاتگ اَت.ما بلاھیں گروپے مردم اِتاں کہ چہ گجرءِ تُرسءُ بیمءَ نا کہ جاگھےءَ شُت کُرتءُ ناکہ اے واجکارءَ مارا پہ وتی دوکانءِ دپءَ نِندگءَ اِشتگ اَت کہ گجر مارا تنگ کنت کہ شما پاکستانی مردم.وتی کِرءَ داشتگ اَنت.بازار اَت روگءُ آیگ اَت.گاڈی مساپراں سوار کنگءُ رھادگ بوتگ اِتاں.ما ھمک نمازءِ وھداں مسیتءَ شُتگءُ نماز ونتگ اَتءُ پہ وتی جنجالانی کم کنگءَ دُعا لوٹ اِتگ اَت.ملاءُ آدگہ مردماں ھم مارا پہ دگہ پیم چار اِتگ اَتءُ ملاءَ وتی مورک ھم مُجینتگ اَت.مگرب تہار بوتگ اَتءُ مارا دگہ نِندگ جاہ نیست اَت ابید چہ ھمے مسیتءَ بلے ھمک نمازءَ پد ملاءَ مسیتءِ دپءَ یک بلاھیں کُبلے جتگ اَت.سارتی ھمک سھتءُدمان گیش بیان اَتءُ ما مسیتءِ سارتیں برانڈہءَ سَنٹُرتگءُ لرزینگءَ اِتاں.برانڈہءِ تہا تالانیں دَری ھم ملاءَ پتاتگءُ وتی ھجرہءَ بند کُرتگ اَت.برے مسیتءَ برے ھما ٹرانسپورٹءِ چپ چاگردءَ ءُ برے چہ گیشیں سارتیءَ ھما نان پچوکیں داشءِ سرا چہ جموکیں آسءَ وتارا باپ داتگ اَت.گُڈ سراں داشءِ پٹھان ھم برانز گِپتگ اَت کہ شمئے ادا گردگءُ نِندگ پہ من یک جنجالے پیداک کُرت کناں.زندءِ گرانءُ مُشکلیں وھدءَ مارا گِپتگ اَت کہ ما نا کہ پہ روگ پئیم بوتاںءُ نا کہ یک دمانےءَ مئے چم پہ وابءَ دو تَل بوتگ اِتاں.ھمے پیمءَ مارا سے شپءُ سے روچ سرجم بوتگ اَتءُ ما سنگتاں وت ماں وتءَ نِشتگءُ شورءُ سلاہ کُرتگ اَت کہ مارا چے کنگی اِنت.بازءَ ھمے شہرءِ تہا گردگءُ کار شوھاز کنگءِ شور داتگ اَت کہ پانزدہ بیست روچءَ مزدوری کناں تانکہ زر سرجم بہ بنتءُ ما تاں کُنارک شُت بہ کناں.بازءَ پیادانءَ تاں کُنارک روگءِ سلاہ داتگ اَت کہ کُنارک سک دور اِنت بلے اگاں ما رھادگ بہ باں چارءُ پنچ روچءَ پیادگءَ شُتءُ سر بوت کناں.گُڈ سراں ما لہتیں مردم پہ کارءُ روزگارءَ دمک پہ دمک بوتاں.من ھمے کار کنوکیں سنگتانی یک ٹولیءَ گون اِتاں.گردانءُ جُست کنان ما یک جاگھےسر بوتاں کہ لہتیں مزدور پیسرءَ کار کنگءَ اِتاں کہ مئے گپانی گوشدارگءَ ھما کار کنوکیں مستریءَ مارا دو مردم دارگءِ واھگ درشان کُرتگ اَت بلے آئی مارا روچےءِ مزدوری ھمنکس دیگءِ گپ کُرتگ اَت کہ اگاں ما پانزدہ روچ کار بہ کناں بلکن ما گاڈی والاءِ کراہءُ باڈواں دات بہ کناں.
ھمے سے ائیں شپءُ روچاں ما ھما زرانی نیم پہ داشی نانءُ پیمازءَ وارتگ اِتاں کہ مارا گون اِتاں.اگاں مئے ھر مردمے کِرا پنچ سد کلدار ھست اَت دوسد کلدار ما وارتگءُ سے سد پشت کپتگ اَت.من گوں دو سنگتءَ پہ ناکامیں دلےءَ کار بِندات کُرتگ اَت.مستریءَ مارا ھنچو کار گِپتگ اَت کہ مئے چماں سیاھی آورتگ اَت بلے ھچ گُشت نہ کُرتگ اَت.اے روچءَ تاں مگرب ما کار کُرتگ اَتءُ مگربءَ پدا ھما مسیتءِ دپءُ ھما ٹرانسپورٹءِ کِرا ما یکجاہ بوتگ اِتاں.پدا ما ھما ٹرانسپورٹءَ شُتگ اِتاں کہ بلکن پہ ما درے پچ بہ بیت.مرچی گوں ٹرانسپورٹءِ تہا پُترگءَ یک ورنائے کہ آئی مدام اردو زبانءَ گوں ما گپ جتگ اَت آئی ٹرانسپورٹ والا واجکار گوں تُرندیں ھبراں بستگ اَت کہ اے مُساپِر شما پرچا چو بزگ کُرتگاں ءُ آیانی برگءَ ساڈی نہ اِت بلے گوں آئی گپاں ٹرانسپورٹ والا ھچ وڈا ساڈی نہ اَت.ورنا آئی سرا زھر گِپتگ اَتءُ مارا آئی گُشتگ اَت کہ شما باندا سہبءَ تیوگءَ بیا اِت من شمارا ھمراہ کناں سرکارءِ کِرا براں پہ شما الم راھے در کیت.یاکہ سرکار وتی وڈءَ شمارا راہ دنت یا کہ شمارا گیپتءُ بند کنت.چہ زمستانءِ سارتیں شپانی جنجالی چہ گُژنءُ ایدگہ جنجالاں مارا گِرگءُ بند کنگ وشتر بوتگ اَت.ما آ ورناءِ گپانی سرا وشی درشان کُرتگ اَتءُ آرا سَدّکی داتگ اَت کہ ما کُل یکجاہ باںءُ سرکارءِ کِرا روگءَ ساڈی آں.
چارمی شپ پہ بزگیءُ لرزینگ گوستءُ روچءَ ٹِکّ داتءُ ما تیوگءَ ھما جاگہءَ شُتءُ مُچ بوتاں.ھما ورنا وتی گپءِ پدءَ اتکگ اَت.آورنا پنجابی اَت بلے آئی جاشکءَ گوں یک بلوچےءَ آروس کُرتگ اَتءُ ھمودا جاہ مِنند اَت.آ واجکار پیسراءُ ما آئی دُمبءَ یک بلاہیں ماڈیءِ دیمءَ سر بوتاں کہ اودا سرکارءِ تیوگیں واکدار ھمودا اِتاں.گوں مئے برگءَ آئی ھمے گُشتگ اَت کہ اے کُل پاکستانی مردماںءُ لانچءَ دبیءَ روگءُ پنچ ماہ مسقط جلالی جیلءَ بند بوگءَ چہ رند واتر آرگءُ دور دیگ بوتگاں کہ واتر پاکستانءَ روگ لوٹاں بلے گاڈی والا آیاں پہ برگءَ ساڈی نہ اَنت.آئی گُشتگ اَت کہ اگاں اے در کنگءُ راہ دیگ نہ بوتاں اے مردم ادا دُزی ھم کناںءُجاشکءِ امنءُ ایمنیءَ ھراب کُرت کناں.گوں سرجمیں گپانی گُشگءَ مستریں ججءَ پرمان داتگ اَت کہ اے مردم تاں باندا بیگاہءَ بارڈرءَ برگءُ آدیم کنگ بہ بنت.
ما تیوگیں سنگت ھمے ماڈیءِ دیمی نیمگءَ نِشتگ اِتاں کہ ھما پنجابی ورناءَ مارا اتکءُ ھمے وشیں ھال دات.
دیر نہ بوت کہ ٹرانسپورٹءِ چار گاڈی آرگءُ مئے کِرا دارگ بوت.مئے تیوگیں زر یکجاہ کنگءُ ھساب کنگ بوتاں بلے مئے زرانی تہا باز کمی اتکگ اَت کہ سے شپءُ روچاں ما نان گِپتگءُ وارتگ اَت.اے رنداں ھچ گاڈی والاءَ اے نہ گُشتگ اَت کہ ما ایشاں نہ براں.
یک کاگدے گِرگءُ گاڈی واھُنداں دیگ بوت کہ اے مردم تاں باندا بیگاہءَ بارڈرءَ چہ آ دیم کنگ بہ بنتءُ اے تیوگیں راہءَکس ایشاں جُست ھم کُرت نہ کنت.گاڈی والا زر یکجاہ کنگءُ دیگ بوتاں گاڈی تیلءُ موبلیل کنگ بوتاں.ما چہ گلءَ بال اِتاں کہ مارا بارڈرءَ چہ آدیم کنگ بیتءُ راہ دیگ بیت.
روان اِنت………………..