دستونک
امیر دوست
چَمّے ءَ پاس گْوپیت چَمّے ءَ وابے گندیت
اَنچو تہنا اِنت وتی اَندر ءَ شہرے گندیت
پاداں داریت ءُ وتی ھَستی ءِ بار ءَ بوجیت
اے منی اَسپ ءِ ھَوس ہرکجا شَہمے گندیت
نوں تئی زیبءِ شَگنزءَ نہ بیت سَہرا مُرگے
نوں منی درد وتا ہالی ایں ڈَبّے گندیت
من اے کندیلءَ شپءِ ستکگیں کُنٹ ءَ درنجاں
کسے تئی پول ءَ گسر بوت گڈا راھے گندیت
تئی گنوک،مرچاں تئی دْروتءُسلامءَ نئیت اِنت
انچو دمُبرتہ وتی اعضاہاں بارے گندیت
اَست کسے نول کنت ہرشپ تَگ ءُ بالاں وہدءِ
پمنا کئیت اِنت، بلے پہ وت ءَ چیزے گندیت
آ منا ہال نہ دنت ڈَنّ ءِ نِدارہ چون اِنت
آ منی چَمّ ءِ تہا نشتگ ءُ چے چے گندیت
تئی امیرؔ آس ءِ اَبیل ءَ وَ دَمے نِشت نہ کنت
آپ ءَ منتیت ءُ وتی تَوکل ءَ کوہے گندیت