منظور بسمل ءِ شاعری ءُ کلاسیکیت
پولکار ءُ نبشتہ کار: مهجور بدر
منـــــظور بـسمـل ءِ شاعری ءِ سـرا چمشانک دئیگ ءَ پیسرا مـارا کلاسیک ءُ کلاسیکت ءِ جیڑه گیش ءُ گیوار کنگ لوٹیت کـہ کلاسیک چـی ءَ گش انت؟ کلاسیک ءِ لـبز یـے اشـی ءِ یک معنائے کواہن بوہگ ءِ رنگ ءَ زورگ بیت ءُ دومی ہـما سـاچشت ءَ کـلاسیک گش انت کہ آئی ءِ درجہ ماں لبـزانک ءَ مـزن بہ بیت.کلاسیک ہما وہد ءَ ودی بیت وہدے یک دودمانے پیلہ ءُ سرجم بیت ہمیشی ءِ ہمرائی ءَ یک پیلہ ایں امیج یے ودی بیت. کلاسیک اسلوب ءِ یک پجارے ہمیش انت- بـلوچی کلاسیک شائری ءِ گار ءُ گوریں لچہانی مـوکلـر مـائـیر، گلـبرٹـسن مـاسن، لانـگ ورته دیـمز ءَ چت ءُ نز آرتاں- لانگورته ڈیمز ءَ پاپولرئڑی آف بلوچیز ءِ نام ءَ یک جوانیں کتابے نویست ءُ پدا واجہ خدا بخش مری ءَ ہمے لچہاں عربی رسم الخط ءَ نویست انت- ہمے وڑا اولی زندا بلوچی کلاسیک شاعری لس وانوک ءِ گورا پہ وانگ ءَ ساڑی بیتاں بلوچی ءِ کواہنیں شاعری ءِ تہا مہر،دوستی ، عشق،حسد،جنگ،کشت ءُ کوش ءِ بنگپاں چہ سر ریچ انت ءُ بلوچی کلاسیک شاعری بلوچانی راجی شری ءُ دود ءُ ربیدگ ءُ قصہ ءُ واقعتاًنی سرا گشگ بیتگاں- منیر مومن وتی انٹریو ءِ تہا جاگہے گشیت” مئے شاعری کہ اے حد ءَ رستگ اشی ءِ تہا منی خیال ءَ چہ مئے کلاسیک ءَ اے دورے گیشتر اثر است انت عموماً چو نہ بیت انچو بیت تئ کلاسیک کہ است انت مظبوط بیت تئ گورا مرچی کہ من وتی شاعری ءَ گنداں منا چہ کلاسیک ءَ گیشتر اے سہمی دورے اثرات مظبوط کنگ بہ بیت ہمے پیٹرن ءَ گوں”،
نوں ما منظور بسمل ءِ شاعری ءَ کلاسیکی نگاه ءَ چاریں کہ منظور ءِ شاعری کلاسیک شاعری ءَ گوں چنت قدر نزیک انت – چش کہ منظور ءِ ما اے شعر ءَ بچاریں
_ شولان ءِ سرشون ءَ گراں
آس ءَ کلان ءِ روک کناں
شئے عیسی ءِآسءَ سچاں
جام دُرک ءِ داغ ءَ زراں
ادا بچار بسمل ءَ وتئ کلاسیک شاعری چون نوک کتگ اے شعر ءِ کلاسیک ءَ بچار
– آسے کلان ءَ بالتہ
شئے عیسی ءَ دست تاپتہ
جام دُرک ءَ پُر پهوکتہ
شولان ءِ سر شون ءِ گرگ ءُ کلان ءِ آس ءِ روک کنگ ءُ شاعری ءِ وتی جند ءِ ہم زندگ دارگ من سرپد بئیاں اے بسمل ءِ وتی مزنی انت چیا کہ شولان ءُ بسمل ءِ عہدانی لوٹ ءُ آیانی تب ءِ تہا مزنیں فرقے است – شولان ءِ شعراناں شکل دئیگ آسان بیت ءُ بسمل ءِ جیڑه سک گران انت بلکیں سک باز گڑ ءُ منج انت ہم – ہر چند بسمل ءِ لاشعور ءَ کلاسیک یک زرنگیں دروشمے ءَ است انت –
بسمل:
من انچیں سودایے جناں
عہدارا معنایے دئیاں
بالاچ:
من گوں بداں انچو کناں
هیک ءَ کتگ گوں ارزن ءَ
بانز گوں کپوتی ولراں
ہمے تلمح آں بچار بسمل ءَ را گوں بالاچ ءَ چنچو ہمگرنچ کنگا انت – منظور برے بالاچ ءِ زبان ءَ شعر گشگا انت چش کہ
بسمل:
من گوں نزوریں ہمسراں
عہد ءِ نزوریں شاعراں
من گوں وتی هیسی سرا
ہر شپ چو بشامی جڑ ءَ
بندان ءُ کایاں پہ مڑ ءَ
منظور بسمل برے بالاچ ءُ برے مرید ءِ درانگازی ءَ وتی وانوکاں بارت ءُ عہدی دنیا ءَ سر کنائین انت- دگہ نگاے اگاں ما بچاریں گڑا منظور ءِ لچہ ” درد”” نازینک” مہناز ءِ دردانی زبان انت کہ منظور وتی حیالاں وتی باطن ءِ چیریں زبان ءِ گال واراں گال پرمائیت-
بسمل:
چو ہما نو درُستگیں بوماں
چو ہما کوش گپتگیں تلاں
گڑا مہناز چی گشیت
من ہما انجیراں پتن تاکیں
سر منی ہچ گوات ءَ نہ چنڈینتگ
کلاسیک اسلوب ءِ دیما روگ ءِ سبب ہمیش انت کہ زبان ءَ روانی ءُ شاہگانیں سنگینی ءُ ہوریں روانی تب دیما روگ ءَ لگیت ءُ دماغ ءِ پختگی ءِ واست ءَ راج دپتر ءِ شعور المی انت- منظور بسمل ءَ راج دپتر ءِ شعور ءُ زانت شریں وڈی ءَ است انت – گیشیں راج دپتر ءِ وانگ ءُ مطالعہ ءِ سبب ءَ منظور بسمل ءِ دماغ پختگی ءَ رستگ ءُ کلاسیک شاعری منظور ءِ ہون ءَ ہوار بیتگ-
من ہما آساں کہ آپانی تہا روک بیتگاں
من ہما درچکاں کہ نپت ءُ بیراں والینتگ منا
من ہما پلاں کہ چہ سبزیں شاہاں گستہ کپتگاں
نوں بیا بچار کہ اے شعر چوں ہمدپ انت
بسمل
پہ چست ءَ کپوت چمانی
بے دردیں لد ءُ لنشانی
مست تو کلی
سمو یک سروانے تلارانی
سمو یک شیشہے شرابانی
ملا فاضل
کرامگانی چاہی کپودر وش زیملیں
شکل ءُ منقار ءُ شہر ءُ شہبر بانزلیں
زیر منی درهتاں سر بکن دوست ءَ سیملیں
بانک ءِ دیم دُر گوں بور ءُ درپشوکیں کنْلاں
آ تلاه کاریں باہو بند دست ءِ سنگوہاں
منظور بسمل
من گراب جمازیں وتی بہت ءِ واجہاں
چو ہما سارتیں ساہگ ءُ وشیں ساہتاں
هلاس…