“کُولُک” …. تژنءُ بریچکند
گرماگی شپ اتنت مردماں تھتءُ بشانہ جتگ اتنتءُ آ ڈَنّءَ وپتگ اتنت.رھگوزی مردےءَ ھمے ھلکءَ داشتگ ات. ھلکءِ مردم کہ وپت انت آئیءَ اوں وتی ٹَپُّر چیر گیتکءُ وپت.
مردم کہ انسرت انت رھگوزیءَ دیت داں مردے آتک’بشانہ ئے لیٹ اینت ءُگوں جنینءَ وپتِءُواب ئے کُتءُ شُت.
مردکو ئے روگءَ پد رھگوزی پاد آتکءُ ھمے ذالکوءِ گندلاں شُت.
سُھبءَ رھگوزیءَ دیت داں ھما شپءِ مردکار جنینکءِ گورءَ نشتگءُ دوئیں وشگپّیءَ انت.
جنینَ گوں مردکوءَ گُشگءَ ات کہ تو دوشی چو کُنٹیں استرگءَ پِر اتکگ ئے ءُ دو نگن پتکگ؟
مردءَ گُشت کہ من یک نگن ے پتکگ.
جنینءَ گُشت انّاں!!! تو شمشتگ ئے..دوشی تو دو نگن پتکگ.
مردءَ گُشت انّاں!!!.منءَ شر یات انت کہ من یک نگن ے پتکگءُ شتگ آں.
جنینءَ گُشت انّاں!!! منءَ شَرّیءَ یات انت کہ تو دوھمی رندءَ نگن پتکءُ شُت ئے. جنین گُشگءَ ات دو نگن بلے مردءَ یَکّیں دارے بُن داشتگ ات کہ من یک رندے نگن پتکگ.اے رنگءَ دوئین بُرز کپت انت.
رھگوزیءَ دیت داں گپ بُرز شتگءُ اے دوئیں اڑ اتگ انت. آئیءَ دَرّائینت کہ شما مہ مِڑ ات. تئی راست انت کہ نگن دو پچگ بیتگ .واجہ اوں دروگ بندگءَ نہ انت کہ آئیءَ یک نگن ے پتکگ ءُ شُتگ بلے اسلءَ گپ چوش انت کہ ترون تپتگ ات…
من اوں وتی کوُلُک تہہءَ جت گوں.
(بوھیر کُلانچی)