ملاّ پازل ءِ “پیاپیں” (بُن بزانتی ءُ بُن دْروشمی وانشتے)
زیا بلوچ
گْونڈگِپت:
گال وھدے شَیری زبان ءَ کاربندگ بیت، وتی روچ روزینی سیمسراں گْوازین ایت ءُ پہ وت یک نوکیں جھانے ودیگ کنت۔ ءُ وت ءَ گوں نوکیں جھان ءَ ھمینچو ھمگْرنچ ءُ ھم رنگ کنت کہ اگاں انچیں چمّے بہ گنداِیت ئِے کہ آئی ءَ ھمے گال ءِ بُنزھی جھان نہ دیستگ، وھم ءُ گمان ءَ ئِے ھم نئیت کہ اے گال چہ دگہ جھانے ءَ آتکگ ءُ اے جھان ایشی ءِ بومیا نہ انت۔ بلے ھما چم کہ آئی ءَ آ جھان ھم دیستگ، چہ گال ءِ دْروشمی تب ءَ زانت کہ چہ کجا آتکگ۔ پدّر انت گال ءِ تب ءُ رنگاں ھما گھتر تپّاس ات کنت کہ چرائی سر بن ءَ زانتکار تر بہ بیت۔ شہ لچہ کار ملّا پازل ءِ کارمرز اِتگیں “پیاپیں” انچیں گالے کہ چرائی سر بن ءِ نزانتیءِ سوب ءَ بازیں زانتکارے ءَ ایشی ءِ تچکیں پجّار دیم ءَ آؤرت نہ کرتگ۔چہ تچکیں پجّار ءَ منی مول ایش اِنت کہ اگاں گالے ءِ بُن بزانت ءِ سرپدی تچک مہ بیت گڑا آئی ءِ چھر ءُ شبین ءِ مزن مزنیں کاروانانی دیم ھم رُنگ راھانی نیمگءَ ترّ ایت پرچا کہ شَیر ءِ چھر ءُ شبینی چاگرد ستر گال ءِ تک ءُ پھناتاں مزن بہ کنت آئی ءَ چہ وتی بُن بزانتءَ پھک ءَ پھک نہ سنداِیت ۔گالے ءِ دْراھیں چھر ءُ پیکری پھناتانی بنیاد بن بزانت ءِ سرءَ ایر بیت۔ چوش کہ من چہ ماہ ءَ کوہ ءِ چھری پھناتاں کشّ ات نہ کناں کہ کوہ ءِ چھری پھناتاں گوں ماہ ءِ بن بزانت ءَ ھچ وڑیں ھمگْرنچی نیست۔ اے پُژدرءَ اگاں گالے ءِ بن بزانت ءِ سرپدی تچک ءُ راست مہ بیت گڑا گْوشگ نہ لوٹ اِیت کہ شَیر ءِ تیوگیں پرّیچی چاگرد سان مند بیت۔ اے کسانکیں نبشتانک ءِ تہ ءَ ھمے گال ءِ سر ءُ بن شوھازگ ءِ جھدکنگ بوتگ داں گال ءِ تچکیں بزانت دیم ءَ بئیت۔