دْرستاں گْوارچے کُتگ مارا، درکپتگ اَنت
سُدّھ ءِ سؤدا جتگ سار ءَ درکپتگ اَنت
دست جنت کیسگاں دِل ہمک کترہ ءَ
ز‘ور ءُ تاگت وتی کار ءَ درکپتگ اَنت
واب معنا نہ بنت، دْروگ راستیں نہ بنت
زُلف تئی وانڑہ اَنت شار ءَ درکپتگ اَنت
کودِکانی مِرَگ آہاں پرواہ نہ بیت
یکّے ءَ گوں نہ اَنت ، چارءَ درکپتگ اَنت
مارا توپانے ءَ بُرت، کس ءَ ہچ نہ گُشت
چونیں اے مردُم اَنت ہارءَ درکپتگ اَنت
بیا اسحاقؔ ! اے غم ءَ زُوریں شادِہ کنیں
مرچی وشّی وتی وار ءَ درکپتگ اَنت
اسحاق خاموشؔ