تو اوں بے وس چہ وساں من اوں نگیگ ءُهَیراں
بیا کہ هرروچ مــــن گریواں تئی گندوک ءِ گماں
بہہ تئی بے زانگیں دوز واهی ءِ زنگ ءَ نہ جنا ں
بیا گش ءُ کند کنیں ، بیا ترا هــــــمراز کنا ں
یار ! امزوز لد ءَ تُن کـــــجا بیت ایر موش
بیا بـہ امباز منا کہ من ترا دست گراں
درد هر رنگ بہ وَدّیت وَتـــــی جَندئیگ انت
مرگ پژنیگ نہ کنت واهگ ءِ بندیگیں دلاں
تو وَ ڈنءَ ئے دل ءِ هالا کـــــجا سر پد بئے
کور کِردانی وڈا من وتی لــــبز ءَ نہ وراں
چو جُڈءُ ترمپ من ءُ تو کہ گسر بوت شُتیں
تو کجام گواتءِ تبءَ! من کجام هاک ءَ بہ کپاں
تو وَ هر رنگ ءَ چو وابانی اسیلّیں گُلباگ !
کے گشیت کہ من بہ شوهازاں ترا گار کناں
انچیں ساچے کہ همک تلک چو بانزل سٌرپتہ
‘ابڈِئے بابی نہ بوتاں ‘ کـــــہ میاریگ نیاں
تَوک ،زمزیل،اے ُزنّار کجام ائید ءِ گَل ءَ
راست هما دروگ کہ ما هیل کتہ چہ کرناں
هُشکیں دارے کہ سرے آس، سرےٹنٹ سرا
انچو بے اُمر دلءِ درد نہ گریونت دَرماں
آُسبک ساهگ ءِ زیبائیءِ تؤسیپ نہ بیت
نُود پربستگیں گنگی ءِوتی َندر بہ باں
تو کہ میڈینت سر ءُ ِسنگ ترا بیت سما
سنگ مان اتک ،زریت دل پہ کلاتیں کوهاں
منظور بســــــمل…