اِشک
 اِشک بزاں دوستیءِ آھری گالءُ ھیال ءُ باتنءِ تھی مارشت ءُ دلءُ دماگءِ تہءَ ھما یکیں چیزءَ گوں گیروشگ بوگ نام اِنت کہ آ چیز دلءَ دوست بیت پہ چمانی چارگءَ ڈولدار بیت ھیالانی تہءَ. زندے بکش اِیت اِشک ءِ بیماری چون بنی آدمءَ گورجنت مردم وت زانت نہ کنت.
یک پکیرے کچکولے زوراِیت پنڈگءَ درکیت یک کسانیں چکے وانگجاہءَ روگءَ بیت آئی کچکولءَ گند اِیت سک دوست بیت آئی ھوش دانءِ تہءَ ھمے کچکول نکش بیت آئی وانگجاہءَ روت ءُ وتی وانگیءِ ھمک تاکءَ ھمے پکیرءُ کچکولءِ بُتاں اَڈکنت ءُ وھد گوزان بیت آ ھمک روچ پکیرءُ کچکولءِ آکساں اڈ کنان کنت ءُ آئی باتنءِ تہءَ ھمے پکیرءُ کچکول ھنچوش جاگہ کن اَنت کہ آئی دلءَ ھُلے پادکیت ءُ آ ھمے پکیرءُ کچکولءِ شوھازءَ درکپ اِیت ھمک شھرءُ بازاراں روت ھمے پکیرءُ کچکول ءِ بُتاں پیشداران کنت بلے آ سوبین نہ بیت بلے آئی دل ھم آئیءَ نندگءَ نیل اِیت آ پدءَ پکیرءُ کچکولءِ شوھازگءَ درکپ اِیت چکران چکران جست کناں کنت شپ جاہ ءُ روجاہ بیت آئیءَ ھمے گمان بیت کہ من وتی جندءَ شوھاز کنگایاں آ وت نہ زانت کہ پرچہ من ءَ پکیرءُ کچکول دوست بوتگ اَنت ءُ ہرچہ من آیاں شوھاز کنگایاں آ سجئیں جاھاں شوھاز کنان جست کنان کنت بلے سوبمند نہ بیت آ واتر کنت کیت وتی لوگءَ پکیرءُ کچکولءِ بُتاں چارگءَ لگ اِیت آئی دل تْرھیت بلے کمو روچءَ رند پدا دل آئیءَ مان ترینیت آ ھچ پگر کُت نہ کنت آئیءَ بس پکیرءُ کچکول دوست بنت آئی دل گوش اِیت پکیرءَ گوں کچکولءَ شوھاز کن آ اِے رندی پکّا ارداہ کنت دانکہ پیکرءَ گوں کچکولءَ در نہ گیجاں واتر نباں آ ھمے پکیرءُ کچکولءِ بُتان زوراِیت در کیت جست کنان کنت ھمے بتاں پیشداران کنت کہ شما اے پکیر گوں کچکولءَ نہ دیستگ آ درست گوش اَنت ما اے نہ دیست آ وھدءَ کہ آئی پکیر گوں کچکولءَ دیستگ آ سک کسان بوتگ ءُ ھنوں بلاھیں ورنائے بوتگ بلے پکیرءُ کچکول آئی ءِ باتن ءُ چم ءُ ھیالاں ھنچو ایر نشتگ اَنت کہ گوش ئے اے پکیر گوں کچکولءَ آئی جندءِ ساھگ اِنت آئیءَ ھچ یلءَ دیگءَ نہ اِنت آئی سک دوست اَت اَنت. آ چکران بوت ھرجاہ.پکیرءُ کچکول بت ےءِ پیشداراں کُت اَنت جست کناں جست کناں یک بازارےءَ آتک یک کماشیں مردمےءَ اے پکیرءُ کچکولءِ آکس پجاہ آورت اَنت آئی گوشت کہ اے پکیرءِ لوگ آشک ابادءَ اِنت آئیءَ ھمے گمان بوت کہ آئیءَ وتی جند رس اِتگ آئیءَ جھانءِ وشی رس اِتگ اَنت آ دنیا ءِ وش تالھیں مردم اِنت آئی ءَ پکیرءُ کچکول نہ دیستگ اَنت بلے کماشءِ ھمے یکیں گپءَ آئیءَ زندے بکش اِتگ اَت آ گلا بال اَت آئی باتن وشھال اَت آئی ءَ گوں پکیرءُ کچکولءَ گوما اِشک اَت آ دیم پہ آشک آبادءَ گوش ئے منزل آئیءَ رستگ اَت!!!!!!!!!!!
 ندکار….اَلی جُما زامرانی