وتن گسر کپتگیں پیرمرد ءِ کَلم 
هسا بجار
پہ وتن تُنیگیں شاعر گلام هُسین شوهاز ءِ همنوا ءُ همساهگ ، پہ وتن دیواگیں میجر مجید ءِ دیوانگی ءُ آی ءِ بے ریایں کلم ءِ واک همے کدر تونگر انت چو کہ گاٹ ءِ سنگر ءَ نشتگیں یک سرمچارے ءِ نگاه ، کہ آی ءَ وتی هَند ءِ کُلیں سُر ءُ پُرانی هیال گوریں ءُ هر وڑیں سُر ءُپُر ے ءِ ڈاہ ءَ سهت ءُ دمان وتی سنگتاں ءَ سر کنت – 
وهدے تو میجر مجید ءَ کہ وانے تہ ترا گُمان بی کہ آی ءَ اے کار وتی زمہ ءَ زُرتگ کہ آ ترا پیشڈاه بکنت کہ انو چی بوهگایں یا بانده چے بوت کنت ، استیں جاورانی ٹپاسگ ءُ آیانی اسر پہ آیوکیں وهد ءَ چوں بنت ، بلوچ راجی جُنز ءِ سرشوندار ءُ رهبر بہ ببنت ، یا لس باسک ءُ دُوزواه یا لس مهلوک ، بس آهان ءَ ، استیں جاورهال ءُ آیوکیں امکاں کُلیں شر ءُ هرابیانی ڈسگ وتی زمہداری ے لیکتگ ءُ اے کار ءَ پہ تهمبُل کنگ ءَ انت –
اے دور ءَ کہ بلوچ راج ءُ بلوچ سرزمیں کہ دُچار یں یا اے هالت ءَ گوزگ ءَ انت ، اے آشوبی دور ءَ کُل بلوج کلمکارانی اولی پرز بی کہ آ وتی زمہ داریاں ، چو میجر مجید ءَ بہ ماراں –
بلے ما گندیں کہ بازیں ندکار ءُ دانشور گیش ءِ وتی آسراتی آنی هاتر ءَ درباری جوڑ بوتگاں ءُ بازینے سرکار ءِ کاسگ لیسی ءَ دلگوش انت ، اے ڈُکالزدیں اهد ءَ چہ چندے ندکار ءُ تاکاراں ابید کُل چیپاں مور انت ، کسے چہ تُرس ءُ کسے پہ لب ءُ لالچ ، آپریں اِنت همے وتن گسر کپتگیں پیرمرد ءَ کہ وتی هاک ءِ تورِشتاں ماں اے وڑیں آسودگیں دیار ےءَ گیڑ انت ، چہ وتی سرزمین ءَ جسمانی دروشم ءَ دور بلے روه ءَ گوں انچش هوار چو کہ ماں کوه نندیں سرمچارے ءَ –
میجرمجید ءِ کجام هم کتابے کہ تو دست جنے ، تلملیں بامسار ، وائے وتن هُشکیں دار ، یاگی ، گُلزمین ، سیوی گهوڑوی گردان انت ، هون ءِ ارس ، تپاکی سوبمندی ، یا “سیت گوں شکّلیں جنگان انت ، آی ءِ شاعری بی بیت کہ رم نویسی کُلانی توار بلوچ راجی جُنز ءُ بلوچ سرزمین ءِ گُلامی انت –
میجر مجید ءِ دگہ یک شری ے اش انت کہ آ کسی وشنودی ءَ نہ کنت یا کجام یک گَلّ یا پارٹی ے ءِ ستا یا دُمیگ ءَ هیر نہ جنت (هما پارٹی یا گَلّ کہ گوں راجی جُنز ءَ بندُکاں ) ءُ نہ کہ آی ءِ مارشتانی تها بُت تراچی ءِ زُمره ے هوار ، آ کُلان یکیں نگاه ءَ چاریت ءُ دُرساں همپتی همسنتی ءُ تپاکی ءِ سکین ءَ دنت –
آ هپت دریا پُشت چہ وتی ماتیں گُلزمین ء‍‍َ دُور ءُ جِتا ، یک آسودگیں دیارے ءَ جاهمنندیں آی ءِ وتی زِند ءِ کُلیں آسراتی سرجم ءُ برجم انت، بلے آی ءِ ارواه ءِ تُنیگی ءُ تکانسری ءُ بے تاهیری چہ آی ءِ کتابانی نکاناں زاهر انت کہ پہ وتی ماتیں گُلزمیں ءِ گلامی ءُ وتی راج ءِ بدهالی ءَ چتور پدرد انت –
میجر مجید اگاں واجہ هیربیار مری ءُ بانُک ناهلہ کادری ءِ کارانی توسیپ ءَ کنت بلے ایے هم سکین ءِ دنت کہ فردانی دست ءَ هچ بوت نہ کنت دانہ وهدے کہ تو گوں اداره ے ءَ همگرنچ مہ بے –
بلوچ راجی جُنز ءُ آی ءِ رهبراں اُستاد واحد کمبر ، ڈاکٹر الله نِزر ، براهمدگ ، مهران ، بانُک کریمہ ، چیرمین خلیل ءَ ساڑه ایت هم ءُ آیانی نِزوریانی آں هم ڈسیت – 
میجر مجید ءِ نگاه بلوچستان ءِ کوه ، کور، بازار ءُ میتگءُ لس مهلوک ءِ کرد ءُ سرمچارانی مِڑاهی ءُ آهانی ردیانی سرا انچو سک انت کہ یک مهرونیں پتے ءِ نگاه وتی چُکے ءِ سرا –
بلوچستان ءِ دلبند ءَ لگوکیں تیرانی نشان میجر ءِ سینگ ءَ چو سائجی ءِ چیدگ ءَ مِک انت ، بلوچ بیگواهیں پُسگ بہ بنت کہ ٹپ ءُ ٹوریں دست کپتگیں شهیدانی لاش هر هما درد کہ مُلک ءَ مارگ بی تہ میجر مجید ءِ مارشتانی پتر ءَ ترا گندگ ءَ کیت ، آی ءِ لس دیواں بہ بنت یا کتابانی نکاں کُل گوں بلوچ سرڈگار ءُ آی ءِ سر ءِ هر بوهکیں کاراں بندوکاں ، دهکان مزدور ، بزگر ، درتہ پُچیں گریبانی سُتکگیں لوگانی پُر ، مات ءُ گهارانی پریات ءُ زار، میجر ءَ توریں انت ءُ آی ءَ چو آس ءَ بلیں انت – 
مجیر زالم ے پہ لینگاٹاں پہ سرکاری کاسگ چٹّان پہ گدّاراں ، پہ مخبر ءُ دلاراں –
میجر مجید ءِ ند تُرند انت ، بلے زُبانے پلگاریں ، گوں سادهیں لبزاں ترا تی ردی ءُ شرّیاں ، ءُ مُلک ءِ جاور هالاں ڈسیت ، برے تاککارے گندگ بی تہ برے شونکارے ، برے راجکارے ، برے پولکارے ، برے چمشانک دنت تہ برے رهبری کنت هر هما تک ءَ کہ ماریت ادا منی زلورتیں وتا بے بهر نہ کنت ءُ ترا بے سیت –
میجر مجید سرا داں پاداں یک بلوچے ءُ بلوچ ءِ دردواریں بلوچے مهمان داری بی بیت کہ بلوچ ءِ گٹ سواری هر تکہ پہ بلوچ ءَ هر مدام ساڑی انت چو هُدا مُرزی ایں بکشی بلوچ ءَ کہ ماں ولایتان بلوچانی کجام هم جنجال ءُ جیڑه بوتگ انت زی ما بکشی بلوچ ءِ نام اِش کُتگ مرچی ما میجر مجید ءَ گندگایں ، ءُ همے بلوچی ءُ مهمان داریانی سبب ءَ میجر مجید ءَ پارلمنٹ پرستیں پارٹی ے ءِ لیبل هم وش نیاتکان جتگ ، بلے اے گپ راستیں کہ پہ گُشگ وژنام نہ بیت بنّام