آزمانک۔ دیار ءِ گم بَلے۔ آزمانکار: نزر جان عبدالنبی
شپ ءِ ساھت دوازدہ ءَ چہ مھر زیملی مجلس ءِ دیوان ءَ پاداتکاں، گُشئے سکّ ژند اِتاں اتک ءُ وپتاں- اناگت ءَ ٹیلیفون ءَ توار کت- ریسیور چست کت:
ھیلو!۔
ھیلو نزرجان! چے ھال انت، من دُر جان چہ بحرین ءَ گپّایاں-ملک ءِ ھال ءُ اھوالاں بدئے دراجیں مُدّتے بیت کہ من ءَ ڈیھ ءِ زھیراں باز بے وار کتگ-۔
بگُش باریں کئی ھال ءَ بدیاں، کئی کسّہ ءَ بیاراں-
باریں جج امان الله مری انگت بیگاھاں بچکّ ءُ جنکّاں مُپت ءَ انگریزی وانین ایت-
ناں! مری صاحب ءِ بدلی بوھگ ءَ پد ھما اِنت کہ سنٹر بند انت-۔
باریں بولان میڈیکل اسٹور چون انت، یارو ءِ بندکباب، پاما سنیما ءِ پُشت ءَ عابد ءِ سنوکر کلب، واحد ءِ ناکو ھمزہ ءِ کشن میکر- اسحاق خاموش ءِ زھگانی مجلس، ناکو بنی بخش ءِ کنٹین، شاہ جی ءِ دودھ پتی، ایشانی ھال ءَ بدئے کہ من ءَ بے کساس گیر کاینت-
نزاناں یار! من ءَ سئے سال بیت کہ کیچ ویل کتگ، ایشانی باور ءَ ھچ سرپد نیاں-
شرّاِنت گڑا وتی میتگ ءِ ھالاں بدئے اشکنگ ءَ حمید ءَ بی ایس سی کتگ ءُ انگت لیویز ءَ بھرتی بوتگ- ھو! چے بہ کنت ,,نااکام ءَ ڈلگ شامے،،
باریں جاوید ءَ پلینڈی ءِ رپک ءُ ھُنر انگت یل نہ داتگ انت، پیشی بلوچاں گُشتگ ,, ھِلّت رؤت بلے عادت نہ رؤت-،،
گُشنت کہ مئے مدامیگیں دیوان جاہ امداد ءِ ہوٹل پچ گرگ بوتگ، ھو! مردم کْوھن بیت دل ءَ رؤت-
یار! اے خورشید برکت ءُ اسلم اسد جْوانیں سنگت بوتگ انت، پرچا دلگران انت-
ھُدا بزانت یکّے ءَ مھر میوزک کلب ءِ نام ءَ، یکے ءَ سنگت میوزک کلب ءِ نام ءَ کوٹی کوٹی یے پچ کتگ ءُ چار چار مردم گوں کہ ما ادب ءِ ھذمت ءَ ئیں-
باریں مرچاں رشید خان، ابراھیم داگ،ءُرحیم پروانہ پرچا گمنام انت-
بلے اے گِلگ داراَنت کہ ما گُل محمد وفا ءِ دؤر ءِ شاعریں مارا کسّ پجاّہ نیاریت-اسحاق خاموش، منظور بسمل، جہانزیب کہ نامدار ءُ مشہور انت دْراھیں گشندھانی دپ ءَ انت-
واجہ قاضی سعید کہ چہ ہیڈ ماسٹری ءَ دیراِنت ریٹائرڈ بوتگ بلے انگت بے توار انت-
ناں واجہ! قاضی بے توار نہ انت- واجہ ءِ شعرانی دپتر ,,شاھاپ،، پہ چاپ ءَ جریدگ انت- افسانہانی دپتر ءِ چن ءُ لانچ ءَ انت-
واجہ گُل محمد وفا ءِ شعرانی ڈائری گار بوتگ ات، باریں ھال ئےِ نیست-
زاھر ءَ ھال ئےِ نیست بلے ابچو درا کنت کہ چہ ادب ءَ گستائیں چیزے نام شرّیں وڑے ءَ دیم ءَ آھگ ءَ انت-
ھیر! ادب ءَ نوں بِل ایدگہ اھوالاں بدئے-اھوال بازاَنت ٹیلیفون ءِ سر ءَ انچو ھال چتور دیگ بیت پگار ءَ ٹیلیفون ءِ سر ءَ دئے یا لاپ ءِ آس ءَ توس ئے، ناں یار! پریشان مبُو ارباب مرچی نیاتکگ دراھیں ھالاں بدئے، شرّ گڑا گوشدار!
مرچاں مئے ھلک ءَ ترّیاکءِ نہاد سکّ باز ودّتگ، دراھیں تریاکی نوں ہیروئن کشّگ ءَ انت- مئے بازار ءَ ھمے یکّیں ماہ ءَ ظفر میڈیکل ءِ جنریٹر، رسول بخشءِ دکان، سمیرءِ کیبن جنگ ءُ پروشگ بوت انت- سیٹ عاشق ءِ راڈو ءُ مُلّا خدا بخش ءِ سائیکل روچ ء رحمان برگ بوت انت-بَلُکّ نازملک ءُ گنج بی بی ءِ گوش ماں وپتگیں واب ءَ چُڈینگ بوتنت جمعہ ءِ مسیت ءِ پنکھا اوں دُزّگ بوت-دنیگہ ھال نیست کہ چنچو دزّ گرگ بوتگ-
ھؤر ھما اِنت 3 مارچ ءِ ھار ءَ پد نہ بوتگ، ناکو محمدی ءِ پنجاہ پس مُرتگ ءُ ھرچے منتگ آ اوں ھڈّ ءُ پوست انت- یار محمد اوں چہ جالبار ءَ لڈّتگ-مردم گُشنت داں ملنگ مصطفیٰ چرے ملک ءَ درنئیت، ھؤر ءَ یکیم نہ بئیت-ھُدا وت ھیر بہ کنت-
منی دل ءَ بوتگ کہ اے رندیگیں موکلاں امریکہءَ نہ رواں بلکیں ملک ءَ کایاں چیاکہ من ءَ دیارءِ گَماں کُور کتگ،بلے اے ھالتاں من ھچ وڑا ملک اتک نکناں تئی ھیال چے گُشیت-
من دنیگہ ھچ وڑیں پسّہ نہ داتگ ات کہ مزنیں تیرے ءَ توار کت- من چہ واب جاہ ءَ سِرّت آں وابانی آدینک چنڈ چنڈ ءُ گزل گزل بوتنت-
سُھب ءِ سر ءَ بازار ءِ کُنڈ کنڈ ءَ اے ھبر تالان ات کہ دوشی مھر زیملی مجلس ءِ اوّلی سالروچ ءِ دیوان ءَ گُشندہ وتی ازم ءِ دراَنگازی ءَ کنگ ءَ بوتگ اَنت کہ کُہدہ گنگزار ءَ چار پیک وارتگ ءُ اتکگ اسٹیج ءِ سر ءَ تیرباری کتگ ءُ گشندہ زاہ ءُ بد داتگ انت، گوشداروک تاچینتگ انت ءُ دیوان بند کتگ-
نزر جان عبدالنبی
بلوچی ماھتاک سال 2002
٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭
گوں تارک پشُّکانی ءِ منتواری ءَ