شاعر : فریدون مشیری
 رجانکار: شیردل بلوچ
 ﯾﺎﺗﻮﻥ ﺑﻪ ﺑﯿﺖ ﺑﺎﻧﺪﺍ صبا
 بِلّون اے زنگ و زاریان
 آپ و زمین و موسم ئے
 .. ﺑﻮﮞﻣﻬﺮﻭﺍﻥ ﮔﻮﻥ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ
 …. ﭘﺮ ﮔﻮﺳﺘﮕﺎ ﻥ ﺑﮯ ﻫﻮﺵ ﺑﻮﮞ
 .. ﭼَﻨﮉﻭﮞ ﺩﻻ ﺭﺍ ﺍَﭺ ﻏﻤﺎﻥ
 … ﻻﻧﮑﯿﮕﮯ ﺯﯾﺮﻭﮞ ﺩﺭﮔﻮَﺯﯼ
 …. ﭼﻨﮉﻭﮞ ﺣﺴﺪﺍﻥ ﺍﭺ ﺩﻻ
…. ﻣﺸﺘﺎ ﺭﺍ ﺑﻮﺟﻮﮞ ﺩﺳﺖَ ﺑﯿﺖ
 …ﺑﭽﮑﻨﺪﮔﯿﺎ ﺷﺎﺩﻫﯽ
 ….ﻭﻫﺪﺍ ﺑﯿﻮﮞﮔﻮﮞ ﺩﺳﺖ ﻣﺎﮞ ﺩﺳﺖ
 …. ﻭﻫﻤﺎ ﺑﺒﻮﮞ ﺑﺎﻧﺪﺍ ﺻﺒﺎ .
 … ﻭﺵ ﺁﺗﮏ ﮐﻨﻮﮞ ﺻﺒﺢﺋﮯ ﺳﻤﯿﻦ .
 … ﺑﻨﺪﯾﮑﮯ ﺑﻨﺪﻭﮞ ﻟﻨﮑﻮﮐﺎ .
 … . “ﺑﺎﻧﺪﺍﺗﺎ”ﻣﻦ ﺑﯿﻬﻮﺵ ﻣﺒﻮﮞ .
 …ﺯﻧﺪﻣﺎﻧﯽ ﺷﯿﺮﮐﻦ ﺍﻧﺖ
 …. ﺯﻧﺪﺍ ﺑﮕﻮﺍﺯﯾﮟ ﺷﺎﺩﻫﯽ .
 .. ﺯﺍﻧﻮﮞ ﮐﮧﺩﯾﺮ ﮔﻮﺳﺘﮓ ﺑﻠﮯ
 …. ﺑﻨﺪﻭﮞ ﺯﻫﯿﺮﯼ ﻣﺎﺳﮕﮯ
 “….ﺑﭽﮑﻨﺪ ” ﺑﯿَﯿﺖ ﺍﻧﺖ ﺍﭺ ﺳﻔﺮ .
 … ﺍﻣﯿﺘّﺎ ﺩﺍﺭﻭں ﻣﺎﮞ ﺩﻻ .
 … ﺑﺎﻧﺪﺍ ﺻﺒﺎ
 …. ﻣﻬﺮﺍﻧﯽ ﺑﺎﺯﺍﺭﺍ ﺭﻭﺍﮞ .
 ﻣﻬﺮﺍ ﻭﺗﯿﮕﺎ ﭘﯿﺶ ﮐﻨﺎﻥ .
 …ﮔﻮﻥ “ﻋﺎﺷﻘﯽ ” ﺳﻮﺩﺍ ﺟﻨﺎﻥ
 … ﺍﻟّﻢ ﺑﺒﺎﻥ ﺑﺎﻧﺪﺍ ﭘﻪ ﯾﺎﺕ
 ….ﻭﺷﺎﺗﮏ ﮐﻨﺎﻥ ﻫﻤﺴﺎﻫﮕﺎﻥ
 ﻭﻫﻤﺎ ﺑﺒﻮﻥ ﺑﺎﻧﺪﺍ ﺻﺒﺎﻩ
 ﻭﺵ ﺍﺗﻚ ﻛﻨﻮﻥ ﺻﺒﺢ ﺋﻲ ﺳﻴﻤﻦ
 ﺩﻭﺳﺘﺌﮯ ﺭﺩﯾﺎﻥ ﺩﺭ ﮔﻮﺯﺍﻥ
 …. ﭼﻤﺎﻥ ﺟﻨﺎﻥ ﺗﻨﮏ ﺋﮯ ﺩﭘﺎ
 …. ﺑﻠﮑﯿﻦ ﺑﯿﯿﺖ ﺍﻧﺖ ﻗﺎﺻﺪﮮ
 …. ﺑﺎﺭﺕ ﺍﻧﺖ ﺩﻻ ﻣﺌﮯ ﮔﻮﻥ ﻭﺗﺎ
 … ﺯﺍﻧﻮﻥ ﮐﻪ ﺯﻫﺮ ﭼﯿﺰﮮﺑﺪﯾﻦ
 …. ﺯﺍﻧﻮﻥ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺖ ﺍﻧﺖ ﻣﻬﻠﺘﮯ
 ….ﺩﻭﺭ ﻭ ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻧﻮﺑﺘﮯ .
 …ﺯﺍﻧﻮﻥ ﭼِﺪﺍ ﺭَﻭﻥ ﯾﮏ ﺷﭙﮯ .
 … ﻫﻨﭽﯿﻦ ﺷﭙﮯ ﮐﻪ ﺑﺎﻧﺪﺍﺕ ﺋﯽﻧﯿﺴﺖ…..