سرگْوست ۔ نورخان بزنجو
بلوچی زیملءِ پِڑا نورخان بزنجو ھما نام ءُ توار اَت کہ روچء مرچیگءَ آ گوشدارگ بوھگا اِنت، دیمترا ھم گوشدارگ بیت، نورخان بزنجو وتی دورءُ باریگءَ سک نامدار اَت آئی سوتءِ گُشگءِ انداز چہ اے دگہ گشندھاں جتا اَت، آئیءَ وتی گوشداروکانی تب زانت دومی نورخان بزنجوءِ جند گشندھیءَ ابید یک شریں شاعرے اَت آئی ءَ ھما شعر کہ گشتگ اَت ھما شعرءِ ھسابءَ دھن ءُ ترز جوڈ کتگ اَت، بلوچی غزل گُشیءَ ھم جْوان اَت کہ مرچگیں دورا مئے زیملءَ غزل گُشی سک کم اِنت، نورخان بزنجو وتی کلاسیکل گشندھاں چے باز متاثر بوتگ چو کہ مرید بلیدھی، عبدالعزیر ءُ دگہ بازیں برے برے نورخان ءَ بلوچی کلاسیکل ترزانی سرا نوکیں شعر گشتگ ءُ نوکیں تامءُ لذّت مانگیتکگ ھما کْوھنیں چیز پدا نوکیءِ نیمگءَ آشنا کتگ اَنت، زیمرءِپڑءَ نورخان یک سوھو ءُ سرپدیں گشندہ آں چہ یکے اَت مرچی ھم آئیءِ گوشداروک پہ آئیءِ سوتانی گوشدارگ مرادیگ اَنت انوگیں دورءِ نوکیں گشندھاں ھم چہ نور خانءَ باز رنگ زُرتگ ھمائیءِ انداز ءَ سوت گشّنت،
، بلوچی موسیقیءِ تہا نورخان بزنجو منی دوستریں گشندھاں چے یکّے اَت اگاں مئے ھَندءُ دمگاں نورخانءِ محفل ءُ دیوانے بوتگ گڈا ما الّم شتگیں نورخانءِ گوشدارگ ءَ ……
پدا 1999ءَ منی سر ماں خلیج(قطر) کپت ھمودا من پہ وتا کارے روزگارے درگیتک، ملکءَ نورخانءِ مھفلاں ما بے بہر بوتیں بلئے برے برے نورخانءِ البم یے اگاں اتکگ گڈا الّم ما چہ ملکءَ لوٹائینتگ ءُ گوشداشتگ ءُ تاھیر گِپتگیں انچو انچو روچ ءُ ماہءُ سال ودّان بوتاں سال2002ءَ ھمدا قطرءَ جارے شِنگ بوت کہ نورخان بزنجو، عارف بلوچ، رسول بخش فرید، استاد عبدالعزیزءِ زیملی دیوانے ماں قطرءَ محمد عیسی البلوشیءِ نیمگءَ چہ بوھگا اِنت،
اے جارءِ اشکنگا ما گَلے چِت کہ نورخانءَ گوں الّم گندونندے بیت گڈا پدا انچو بوت کہ دیوانءِ اولّی شپءَ وھدے کہ ما دیوانءَ شتیں اشانی دیوان ادا دوحہ سینماءَ برجہ داشتگ اَت ءُ ٹکٹءِ سرا اَت!
بلئے اولی ءِ شپءِ دیوانءَ ما نورخان بزنجو نہ دیست، پدا جست کت کہ نورخان کُجیں گڈا مارا ھمے پسو سر بوت کہ نورخانءِ ویزہءِ کمو مسلہ بوتگ نورخان باندا سھبءَ ھمدا سر بیت، ءُ دومی شپءَ نورخان بزنجو سوت گُشیت،
اے شپءَ ما عارف بلوچ ءُ عبدالعزیز گوشداشتاں استاد رسول بخش فریدءِ بنجوءُ استاد رفیقءِ تبلہ ءَ دیوان آسر بوت …
دومی روچءَ مارا سھبءَ ھالءَ گِپت کہ نورخان بزنجو سربوتگ،
بیگہءَ ما وتارا ھمودا رسینت نورخانءِ چارگءَ شتیں دست ءُ دْروت بوتیں ما دیست کہ نورخان سکّیں وشروھیں مردمے اَت، کندگءُ مسکرا مدام آئیءِ دپءَ اتاں بلئے نور خان اتکگ ٹپ ءُ ٹور اَت ما جست کت کہ چے بوتگ گشی اڈے من زی کراچیءَ موٹر سیکلءِ سرا کپتگاں،، ھمدا نزاناں کئے ءَ مسکرا کت کہ تو سیکلءَ نہ کپتگءِ تو لٹّ وارتگ، نورخانءَ کندگے جت ءُ پدا گوں سنگتاں دلگوش بوت، نورخانءِ دیوانءَ مردم ھجبر بور نبوت، پدا اے دگہ شپءَ محفل بوت نورخانءَ دیوان وشنود کتگ اَت پورا ما نورخانءِ گوشدارگا سیر نہ کت ءُ شپ آسر بوت، چدو پد ما ھمک بیگاہ ھمودا شتیں دیوان کت، استاد فرید ءُنورخان ءَ ھمک روچگیں دیوان وشنود کتگ اِتاں
نورخانءِ دگہ یک شرّی یے اِش اَت کہ سکّیں دیم گُشوکیں مردمے اَت، کسّی ریایے نہ کُت، دلءِ ھبرے مدام زبانءَ اَت، نورخان مزنین نامے اَت بلئے مگرور نہ اَت، ھرکسءَ کہ گون کپت گڈا ھمائیءِ ھسابءَ اَت، نورخانءَ پہ مسکرا ءُ سنگتانی کندینگءِ ھاترا بازیں مردم ءُ گشندہءُ سازندہ آنی گیگان ھم کتگ اَنت، استاد فرید ھم برے برے انچو گیگان کنت منی ھیالءَ فریدءَ اے چیز چہ نورخانءِ گْورا دربرتگ، فرید ھم مئے جْوانیں سنگتے، برے برے فریدءَ مردمانی گیگان کتگ اَنت، گڈا من نورخانءِ یادءَ الّم کپتگاں،،،
پدا اشاں وتی قطرءِ سفر جَت ءُ واتر بوتاں، بلئے روگءَ ساری نورخانءَ منا وتی لوگ پسنیءِ فون نمبر دات ءُ گُشتے ملکءَ کائے گڈا الّم منا فون بجن ءُ پسنیءَ بیا تروتابے ءَ من گُشت شر(آزمانگءَ موبائل نیست اَت) گڈا چو بوت کہ چیزے ماہءَ پد من ھم وتی موکلاں مُلکءَ شتاں، گڈا یکروچے من نورخانءِ نمبر جَت دگرےءَ چِست کت، من نورخانءِ جُست کت وتی نام دات سھتے ءَ آئیءَ پدا نورخان توار کُت سلام ءُ دروت بوت گشی ھاں تو کدی اتکگءِ من گشت منا یک و دو ھپتگ بیت، پدا قطرءِ درستیں سنگتانی جستے کت یک پہ یک ءَ پدا گشی کدی کائے پسنیءَ من گُشت ہروھدا تو پارگ بہ بئے، پدا منا گُشی یار من باندا کراچیءَ روگایاں ریکارڈنگءَ البم یے کنگایاں کراچیءَ چے کایاں ترا وت فون کناں گڈا بیا، من گُشت شر ھرچی تو بگش ……
ھمے نیامءَ پدا منی سر ھم کراچیءَ کپت، گڈا من سنگتانی گْورا نورخانءِ جستءُ کُت یک.سنگتے ءَ منا گُشت کہ نورخانءَ السعادت ھوٹلءَ داشتگ،آئیءَ منا کمرہءِ نمبر ھم دات، گڈا یک بیگاھےءَ من و دگہ دو سنگت ھمودا شتیں کاؤنٹرءَ جست نورخانءِ گشی نورخانءِ کمرہ بند اِنت ڈنّءَ درکپتگ اَنت شما مگربءِ وھدءَ چکرے بجن اِت کہ اے وھدا کیتیں..ما گڈا انچو کت مگربءَ وتارا پدا ھمدا رسینت جست کت گشی نور خان وتی کمرہءَ نشتگنت … گڈا ما کمرہءَ شتیں نورخان مئے دیما پاد اَت مارا بگل گیرے کت، بلئے اے سھتءَ نورخان ترْندآپ نوشگءَ اَت بلیک لیبلءِ شیشگے پچ اَت نورخانءِ دیما آئی ھمراہ یکے نزیر ناصر اَت کہ چہ مشکتءَ اتکگ اَت، یکے اختر نامیں سنگتے اَت کہ چہ پسنیءَ نورخانءِ ھمراہ اَت، یکے امجد رحیم ءُ استاد رفیق تبلہ والا اِتاں،،،،
گڈا نورخانءَ مارا جست کت شما ڈِرنک کنئے، ما پسو دات نا ما ڈرنک نکنیں،،، گُشی یار چو نہ بیت شمارا لازُم ڈِرنک کنگی اِنت، پدا فونے چست کت ھوٹلءَ فونے جتے گشی سے پیپسی بیار، من ھمدا زانت کہ پیپسی ڈرنک مئے واستہ لوٹائینگ بوھگایاں، سھتے نہ گْوست پیپسی سر بوتاں گڈا نورخانءَ مئے نیمگا اشارہ کت کہ.پیپسی آں اے مھماناں بدئے، پدا منا گشتے باریں چاراں چتو شما ڈرنک نکنئے ….پدا ھمدا کندگے جَتے ءُ باجایے پچ کُت نزیر ناصر ءِ ھمے شعرءِ گُشگءَ لگّ اِت
تئی رنگ گشئے چو شیرءَ
مہکان ترپیت چہ دیرءَ
شعرءِ دو سے بندے گُشت ءُ پدا منا جستے کت کہ ترز چونیں! من گشت باز جوان اِنت گشی من انوں دھن داتگ باندا ریکارڈنگ اِنت منی اے شعر منی البمءِ سلیکشنءَ گون انت،، پدا تْرندآپءَ گُلمبے گِپتے ءُ درّائینتے کہ ما اینچو شاعر یکجاھیں باید مشاعرہ یے بہ بیت بلئے گشی جار چین من وت باں، گڈا ھمدا نورخان ءَ مشاعرہ دیوان بندات کت ءُ منا گشی تو کستر بو پیسرا شعرے بْوان، من گشت شر آ وھدا ما نوکی دربرگءَ اتیں گڈا من وتی نوکیں غزلے گُشت توکا رستاں منی غزلءِ یک بندے وزنءَ گْوستگ اَت گڈا منا گشی اے بند وزنءَ گْوستگ اے جاگہءَ چو بکن پدا من شعر گُشت منا باز دلبڈّی یے دات … پدا امجد رحیم یے توار کت گڈا امجد رحیم وتی شعربندات کُت دو بندے ونت نورخانءَ گشت تئی شعر سرا چے وزنءَ نہ اِنت شعرا مہ وان، بلئے پہ مسکرا گڈا امجد رحیمءَ شعر ھمدا چے بند کت ءُ کمرہ ءَ چے درکپت شُت، گُشی انوں شعری ماحولے نہ اِنت …..پدا انچو نزیرءَ شعر ونت پدا نورخانءَ وت شعر ونت….ما بزاں دو سے شریں ساھت نِشتیں نورخانءِ دیوانءَ و وشنود بوتیں گڈا پدا من نورخان گُشت کہ ما موکل لوٹیں رویں … گشی کجا روئے شما مرو اِت بہ نند اِت قطرءِ یاتے تازہ بیت …..من مردمے لوٹائیناں انوں کئتیں اے مردءَ بچار اِت ءُ پدا برو اِت … من گشت شر …. گڈا ھمدا جتے فونے استاد عبدالعزیزءَ کہ بیا …. سھتے نہ گْوست استاد عبدالعزیز اتک استادءِ آھگءَ گوں نورخانءَ ھمدا استاد عبدالعزیزءِ آلاپے گُشت ءُ پدا گشی اے بوت استادءِ تعریف …….
پدا ما گوں نورخانءُ استاد عبدالعزیزءَ دگہ مزنیں ساھتے دیوان کُت، داں شپءِ 11 بجءَ ما موکل لوٹ اِت نورخان اجازت کتنت ….پدا گڈا منی ءُ نورخانءِ دگہ ملاقات نہ بوت، ءُ منا ھم پدا پسنیءَ روگ نہ بوت منی موکل ھلاس بوتاں من پدا ماں قطرءَ اتکاں پدا چیزے وھدا پد نورخانءِ اناگتیں مرگءِ ھال اَتک ءُ آئی سنگتءُ دوست ءُ گوشداروک پدرد کُتنت ءُ بلوچی زیملءِ یک تارے سِست کہ روچءِ مرچیگءَ بلوچ زیملءِ تہا گُشئے نورخان بزنجوءِ جاگہ ھالیگ گِندگءَ کئیت ….!
نعیم وفا