انچو اندیمءِ نہ دنت ایں کَس گوائیءَتی
سرپدیں دُراهیں زمانگ نارزائیءَتی
اے هبر دروگے کہ ارسیگ بیتگءِتو پہ منا
اے هبر راستے کہ گریتگ من جتائیءَ تی
چونیا مردم پہ وشیں دل نہ جیڈیت هچبرءَ
مارا شائر جوڑ کُرتگ بے وپائیءَتی
تو چو آدینکءَمنی چمانی دیمءَزائرے
دل گشیت انگت بہ چکاس پارسائیءَتی
مشکُل ایں ابدال نو آ پیسری ازت بہ بیت
هر گُورءَویران کُرتگ بددوائیءَتی
ازت ابدال