*عبداللہ ثناء*
بلوچی ءَ زُبان، لبزانک ءُ اِزم ءِ پِڑ ءَ بے دروریں نام پیداک کُتگ۔گُشندھی ءِ پِڑ ءَ چرے بے دروریں ناماں یکّے عبداللہ ثناء اِنت۔ من ءُ ثنا چہ یکّے دومی ءَ چہ 1993 ءَ پجّاروک ایں ۔ اے ھما زمانگ ات کہ من روزگار ءِ ھاتر ءَ چہ وتی میتگ ءَ درکپتگ اِتاں ءُ کیچ ءَ اتکگ اتاں۔ روچے جاگہے ءَ مزّوری کُت ءُ شپ ءَ تُربت ریڈیو ءَ ” ورناھانی دِیوان” ءِ مراگش کُتگ ات۔شپ ءِ دْرنگ چہ غنی پروازؔ ءِ مہروانی ءَ بلوچستان اکیڈمی ات۔منی دُکّان نہ گُشئے دُکّانے ات ۔۔۔ اَنچو گُشئے لبزانکی گَلے ءِ کارگِس ات۔غنی پروازؔ،عارف عزیز، خُدا بخش جاوید،حیات شوکت، خلیل رونقؔؔ، عابد علیم، علی عادل، نصیر دیدار،صابر سجاد، لیاقت امین ،خلیل تگرانی،سیف الدین سیفی ( عومر کیّا)،ارشاد پرواز، منظور بسمل ۔۔۔ ءُ چہ کِرّ ءُ گْوراں اتکگیں شاعرانی ٹھکانہ ات۔برے برے دُکّان ءِ سیٹھ کہ اتک تاں گھنٹہ گھنٹہ ءَ ڈنّ ءَ اوشتات کہ اسحاق ءِ سنگت برؤنت۔۔۔ اگاں باز وھد گْوست تہ دیم پہ دیم ءَ انتخاب ءِ نمائندہ واجہ سجّاد اختر ءِ دُکّان ات ، گُڑا شُت ءُ ھمودا نشت،۔حاجی قدیر ءَ اوں شاباش اِنت۔
بشیر کسانوی ءَ وَ گوں لبزانک ءَ نزّیکی است ات شریفیں مردے ات پمشکا ھچّ ئِے نہ گُشت۔
ھمے زمانگ ءَ یکروچے، جمیل امام ءُ زاھد عابد ءَ سنگتے گون ات منی کِرّ ااتک انت اے سنگت من مُدام ” مچھی مارکیٹ ” ءِ نزیک ءَ پیدارک ءِ پیکپانی اڈّ ہ ءِ نزیک ءَ خلیل رونق ءِ کلب ءَ دیستگ ات۔ مُپرلے گْورا اِت ئِے ءُ ھمدا ساز ءُ زیمر دربرگ ءَ ات۔خلیلرونقؔ، کوئٹہ ءَ وانگ ءَ ات۔۔ بلئے ساز ءُ زیمر ءِ ھُب ئِے یلہ نہ دات۔۔ پدا وکالت کنگ ات ہم گوں سازءُ زیمر ءَ ھمگرنچ ات بلئے ساز ءُ زیمرے یلہ نہ دات۔ اُستاد خلیل رونق ھم مہروانیں انسانے۔۔ ثناء ئِے دست گِپت ءُ مُدام دِلبڈّی یے کُت۔۔ تاں روچ ءِ مرچیگ ءَ ـــــــ
جمیل ءُ زاھد عابد ءَ من ءَ گُشت بیا کہ تئی یک شعرے ” ماھتاک لبزانک بلوچی ” ءَ چاپ بوتگ۔ اے سنگت گُشندھے ، کراچی ءَ ریکارڈنگ ءَ رؤگا اِنت تئی ھمے شعر ءَ لُوٹیت۔
گپّ ءُ تْران ءَ پد من شعر دات۔ ثناء 1998 ءَ کراچی ءَ ریکارڈنگ ءَ شُت سئےمارچ 1998 ءَ کیچ ءَ بلاھیں توپانے اتک ۔توپان ءَ پد ثناءِ نوار اتک ۔۔۔ ایشی ءَ ھم سیلابے گون ات۔ ورنا، پیر ءُ مزن دْرستاں دوست بُوت۔ ثناء ھمک مجلس ءُ دیواناں لوٹائینگ بُوت۔
گیشتر مجلس ءُ دیواناں ما مُدام ھوار ءُ یکجاہ اِتیں۔ ثناء ءَ وَ کُلّیں شاعر، عطا، قاضی،کریم،گُل محمد وفاؔ، بسمل ،سید، پرواز، عارف، بزاں دْرست وش گُشتگ اَنت بلئے ثناءَ منی دِل ءِ آواز چہ منی اندر ءَ کشّ اتگ ءُ زیمرانی بْراہ کُتگ۔
دِل سپائیں اِنسانے۔۔۔ دپ ءَ ”اِنّاں“ ئِے مان نیست۔شپ، روچ، سُہب، بیگاہ نہ زانت، سنگتے ءَ پہ مجلس ءُ مراگش ءَ توار جت۔۔۔ ثناء ساڑی اِنت۔
لہتے سنگت ھمے گُشیت کہ ثناءِ ھمے دِل سپاھی ءِ سرا ثناء ءِ سرا ھمے ڈوبہ جنئگ بیت کہ ثناء ارزان اِنت ۔۔۔ اُشتر ءِ بے مہار اِنت۔
من ثناء چہ نزّیک ءَ دیستگ ۔۔ بے متاھیں انسانے۔۔۔ کیسگاں ھچبر نہ چاریت ۔۔۔ دِل ءَ چاریت کہ چینچو مہروان اِنت۔۔۔ مہروانیں دِلے ءَ گوں، گون کپت۔۔۔ گُڑا وتی جند ءِ نقص ءُ تاوان ءَ نہ چاریت۔
گُشندہ مئے راج ءِ چمّ ءُ چراگ اَنت۔۔۔
عبداللہ ثناء لہتے وھد اِنت کہ نادْراہ اِنت ۔۔۔ کراچی ءِ اے اسپتال ءُ پرآ اسپتال ءَ گولان اِنت۔۔ھمک دو ماہ سئے ماہ ءِ سرا کراچی ءِ ڈاکٹراں پانگ اِنت۔
منی دل باز کشّیت پہ ثناءَبلئے منی دست نہ رسیت۔۔۔۔۔ابید چہ ھمے چاریں لبزاں کہ ھچ معنا نہ دارنت۔
من چارگ ءِ شُتاں ۔۔۔۔ پدا منی چارگ ءَ اتک ۔۔۔۔
ما کہ ساھتے ءَ یکجاہ نشتگ اتیں ثناء گُشئے چہ وتی نادْراھی ءَ بیھال ات۔
ھما وھد ءَ پچگُڑ اِت کہ سنگتے ءَ فون کُت کہ تئی ٹیسٹ کدیگ اَنت۔
گُشت ئِے ” باندا۔۔۔ بلئے ڈاکٹر شست ءُ پنچ ہزار کلدار لوٹگ ءَ اِنت ءُ من ھیران کُتگ کہ چون بہ کناں”
من بہہ ءُ بکّڑ اِتاں ءُ ثناءِ دیما نشتگ اِتاں۔
اِسحاق خاموشؔ
14 ستمبر 2018