لچہ
هسا بجار
مُلما
دریگ ءَ بیستگیں بالوانی کُدو گوات ءَ بُرتگ انت
سک ابیتکی انت
چراگ ءَ زهر کُتگ گوں گوات ءِ نیّت ءَ شُتگ
سک تہاری انت
کئے میاری انت
پیژگاه ءِ چنال ءِ ساهگ ءَ هوں بال کتگ روچبرانزانی شاتی ءَ من ئے تیوک اِش کتگ
بے موسم اِنت منی جہاں
ناں چراگ ءُ بالواں اَنت ناں چنال ساهگ اِنت ،
اے ہورکیں دریگ ءُ پیژگاه ءَ من چون کن آں
ائے منی هما کہ من تی نام ءَ زندگ آں کجائے تو ؟
بہ گندئے بالو ءُ چنال ءِ ساهگ ءَ چو چراگ ءَ زهر کتگ ،
کہ بے ترا زهیر بار بیتگ انت ءُ اچ من ءَ شیزار ،
چہ منی شیشگانی تُرندی ءَ ازتگ اَنت
اے شیشگانی درپشناکیں زهر کئی امانت انت
کئے میاری انت بُگش
بے ترا چتور بیت گوں من ءَ اے لوگ ءَ کس نیست
الم ءَ شیشگاں توار پِر کن آں
دگہ من چے کن آں ؟
بالو ءُ چراگ ءُ ساهگ ءَ زهیر بیتگ پہ ترا ، آ رپتگ انت
من هما کہ رپت باں ناں نشت باں
شیشگ انت کہ روک بنت بال بند انت ساهگ ءَ
همے دماناں ترانگ ءَ کپ آں تی
انسراں ءُ ریپ دیاں وت ءَ