دوازدھمی بھر… رفیق چاکر
( من ھم لانچءَ دبئیءَ رواں)
پنچ شمبےءِ بیگاہءَ جہل دیگرءَ عثمان ٹِمبان اَتءُ پیداک اَت دیم پہ مئے بیرکءَ کہ ما لانچءَ آوکیں مردم ھمودا نِشتگءُ وش گپی کنگءَ اِتاں.گوں آئی گِندگءَ ما سرپد بوتگ اِتاں کہ آرا الم پہ ما گپے گون اِنت پرچا کہ عثمان ابید چہ کاسدیءَ ھچ بیرکءَ مردمانی کِرا نہ شُتگ اَت.آ اھتءُ مئے دیم پہ دیمیءَ اوشتاتءُ گوں عربی گالوارءَ گپ جنگءَ لَگ اِت.ما گیشتر مردم سرپد نہ بوتگ اِتاں بلے ملا نصیرءُ اخترءَ گُشتگ اَت کہ مرچی مگربءِ نمازءَ چہ پد مسیتءِ کِرا لہتیں مردمے نام وانگ بیت.ھما مردمانی کہ نام وانگ بوتگ اِتاں بزاں کہ آ چہ زِندانءَدر کنگءُ راہ دیگ بنت.گوں ھمے گپانی گُشگءَ آ پدی دیم پہ جلالیءِ مستریں دروازگءِ نیمگءَ رھادگ بوت.ما کُل گلءَ چہ بال اِتاںءُ کمے بے تاھیر اِتاں کہ باریں کئی نام وانگ بیتءُ کئے پہ دومی رندءَ پشت کپیت.ما ھمے جیڑگءَ اِتاں کہ مارا یک یک کنگءُ راہ دیگ مہ بیت.
بیگاہ پہ مزنیں جنجالےءَ گوستءُ ما مگربءِ نمازءَ چہ ساری اتکگءُ مسیتءِ کِرا اوشتاتگ اِتاں کہ باریں کدی واکدار کاینتءُ مئے ناماں واناں.مگربءِ نماز بوتءُ بنگالی سیاہ تابیں ملاءَ مارا نماز داتءُ چہ زوراکانی زوراکیءَ ھلاس بوگءِ ھم دُعالوٹتگ اَت ءُ ما گوں زوراں آمین کُرتگ اَت.نمازءَ چہ پد ما دیرءَتاں ودار نہ کُرت کہ دوءُ سے واکدار گوں لہتیں سُاھیگاں اتکءُ ھمے نزیکءَ میلانک بوتاںءُ مارا توار کنگءَ اِتاں.ما تیوگءَ چو رمگءِ ڈولءَ تراس کُرتگءُ ھمودا سر بوتگ اِتاں.مارا لین کنگءُ اوشتارینگ بوتءُ اول سراں یکےءَ عربی زبانءَ گپ کنان بوتءُ دگہ یکےءَ اردو زبانءَگپانءَ مارا گُشتءُ سرپد کنگءِ جُہد کُرتگ اَت.واجکار ھمے گُشگءَ اَت کہ ما انشپی لہتیں مردمے نامءَ واناںءُ اے مردماں شمبےءِ روچءَ در کناں. شمبےءِ روچءَ دگہ لہتیں مردمے نامءَ واناںءُ دو روچءَ چہ پد آیاں براں ھمے پیمءَ لانچءَ اھتگیں مردم سے ٹولیانی تہا بھر کنگءُ راہ دیگ بنت پرچا کہ مئے کِرا پہ مردمانی برگءَ یک بلاہیں لانچے ھستءُ مردماں باری باریءَ بارتءُ سر کنت.گوں اے گپءِ اُشکنگءَ ما یکرندے پدا جیڑگءَ لگ اِتاں کہ باریں مئے ھمراہ سِندءُ سیل بنت یا کہ ما پجیءَ رواں.گوں ھمے جیڑگءُ گپانی تہا اولی ٹولیءِ نامانی وانگ بِندات بوتءُ واجکارءَ مردمانی نام مدان مدانءَ واناں کُرتاں ءُ مئے دل ھم سِٹءُ کَپ کنان اَت کہ باریں مئے نام وانگ بنت یا انگت مارا ھپتگےءَ ودار کنگی اِنت.منءَ یات اِنت کہ مئے تیوگیں سنگتانی نام یک یکءَ وانگ بوتاںءُ منی نام شستءُ پنچمی اَت.گوں مئے نامانی گِرگءَ ما یکرندے پدا گلءَ چہ بال بوتاں کہ ما جِتا کنگ نہ بوتاں.
اے وھداں تیوکیں لانچ والا کیزی کِرّءُ کشاں اوشتاتگءُ ھمے ندارگءَ چارگءَ اِتاں ھمایاں کہ شُد ھڑتال نہ کُرتگ اَت کمے پشل بوتگ اِتاں.تیوگیں بیرکاں چہ کیزی ھم چارگءُ ندارگ کنگءَ اِتاں.برے ما سر زونٹوکان نِشتگءُ برے کمرزانی بستگ اَت.عرب آفیسرءَ دراج کَشیں گُشتانکے بِندات کُرتگ اَتءُ اردوءَ ھبراں ترینوک ھم گجءُ دپ اَت.واجکارءَ مارا دگہ رندےءَ پداآیگءَ مکن کُرتگءُ گُشتگ اَت کہ ھرکس دوبر اگاں گِرگءُ جلالیءَ آرگ بوت آ تاں پانزدہ سالاں گِرگءُ دارگ بیت.ھمک سنگت دومیءَ گوں پہ گلءُ شاتکامی چارگءُ کندگءَ اَت.
ما گوں کندگءُ وشکامی اَتکءُ وتی نندگ جاہءَ سر بوتاں.ما چہ بنگالیانی بیرکءِ کشءَ کہ گوستگ اِتاں گُڈا ھمک بنگالیءَ مارا بگلءَ کُرتگءُ مبارکی داتگ اَت.من ھما روچءَ زانتگ اَت کہ زندانءَ اے بنگالی ھم مردم دوست جوڈ کُرتگاں.من گیشتر ھما ملا شوھاز کُرتگ اَت کہ مارا مدام آئیءَ نماز وانینتگ اَت آ ھم بنگالی اَت کہ آئی ویزا ھراب بوتگ اَتءُ آ گِرگءُ بند کنگ بوتگ اَت.ھمے مسیتءَ کہ دگہ یک بنگالی واجکارےءَمدام بانگ داتگ اَت آئی بانگءِ توارءَ تیوگیں آتراپ جَکسِتگ اَتءُ ھمک بیرکاں چہ نمازی پہ نمازءَ اَتکگ اِتاں.من ملا شوھاز کُرتءُسلام دات آئی ھم مبارکی داتءُ ما وتی نِندگءِ جاہءَ پہ دلجمی نِشتاں.کندگءُ وش گپی اَت ھرکس تو بچار اِتیں دپ پُر کندگ اَت.
نوں ما جیڑگ بِندات کُرتگ اَت کہ باریں مئے سپر نوں چے پیم گوازیت مئے آسر چے بیت.ما ایرانءَ کُجا ائیر کنگ باں.مئے ھمراہ جتا کنگ بنت یا ما تیوگءَ یکجاہ کنگءَ روان دیگ باں.ملا نصیر عبدالحیدءُ دگہ لہتیں سنگتے نام وانگ نہ بوتگ اِتاں آیانءَ سَدّکی دیگ بوتگ اَت کہ دیمءِ ھپتگءَ آ درکنگءُ دیم دیگ بنت.ملا نصیرءَ مارا گُشتگ اَت کہ اگاں من گون بہ باں شمارا پہ دلجمی شریں منزلےءَ سر کناں بلے آکہ گون نہ اَت ما کمے تکانسر بوتگ اَتاں کہ نوں مئے آسر چے پیم بیت.آئی مارا سرپدی داتگ اَت کہ ما کنارک سر بہ باں آئی لوگءَ بہ رواںءُآئی چُکانی کِرا آئی نامءَ بہ گِراں آ مارا مَتّءُ مار کناں.عبدالحمید ھم جزیرہءِ کِشمءَ مارا یک مردمےءِ ڈسءُ نشان داتگ اَت کہ اگاں مئے سر اودا کپت آئی ھمے سنگت الم مئے کمکءَ کنت.چہ بازیں دلجمیءُ شریں گپاں مئے جنجال کمے کمتر بوتگ اِتاں.
مئے ودارانی سھتءُ دمان کم بیان اِتاں ءُ روچ ما پہ وابءُ شپ پہ سوتءُ وشکامی گوازینتگ اَت.ھما شپ اھت کہ مارا مگربءِ نمازءَ چہ پد پدا مُچ کنگءُ مئے نام پدا وانگ بوتاں. ھمے مردم کہ روان دیگی اِتاں ما کُل یکجاہ بوتگ اِتاں ھرکسءَ وتی سیاھیں کمبلءُ آپ واری سبزیں گلاسءُ رکابی دستءَ داشتگ اَتءُ وداریگ اَت.ھرکسءَ وتی نزیکیں سنگت بگلءَ کُرتگءُ اجازت کُرتگ اِتاں.مئے سنگتانی تہا ملا نصیر عبدالحمیدءُ دگہ لہتیں پشت کپتگ اَت بلے اختر انگت مئے ھمراہ اَت.ما تیوگیناں ملا نصیرءُ آ دگہ سنگت بگلءَ کُرتگ اَتءُ مئے چم چہ ارساں پُرءُ سرکیل اِتاں.سنگتانی جتائی مارا ورگءَ اَت کہ ما یک بلاہیں وھدے یکجاہ گوازینتگ اَتءُ اے مشکلیں وھدءَ اے سنگت مئے ھمراہ بوتگ اِتاں.دومی گپ ایش اَت کہ مازانتگ اَت کہ نوں پدا ما ھچبر دُچار نہ کپاں پرچا کہ پنجگور پروم چہ چابہارءُ جاشکءُ کنارکءَ چہ سک دور اَتءُاے دمگءِ مردمانی روگءُ آیگ ھم یکے دومیءِ کِرا نیست اَت.
ما وتی سنگت پہ گِلوتگیءُ ارسیگیں چماں یل دات اَنتءُ دیم پہ مزنیں گیٹءِ دپءَ رھادگ بوتاں.عثمان پیسرا چہ ھمودا مئے وداریگ اَت.گوں روگءُ سر بوگءَ عثمان مئے کمبلءُ رکابی گوں آپ واری گلاسءَ پچ گِپتگ اَتاںءُھما کوٹیءَ ائیر کُرتگ اِتاں.گوں اے چیزانی دیگءَ رند ما ھمے بلاہیں کوٹیءِ دپءَ لین کنگءَ نِندارینگ بوتاںءُ لہتیں کدورہ والاءُ سُپاھیگاں لہتیں کاگد آورتءُ مئے دست نشان زُرت اَنت.ھما کسانیں پیلک کہ مئے گھڑیالءُ زر مان کنگ بوتگ اِتاں ھما پیلک ھم آرگءُھرکسی چیز ھما مردمءَ دیگ بوتاں. بازیں مُدتےءَ چہ پدمن وتی گھڑیال دیستگ اَتءُ وتی دستءَ کُرتگ اَت منءَ باز وشی بوتگ اَت.بشیر نثار نعیم رسول بخش لیاقتءُ اختر ما کُل یکجاہ اِتاں. بازیں پٹھان، سرائیکیءُ فارسیءَ ابید دگہ دری زبانانی مردم ھم مئے ھمراہ اِتاں.ھرکسءَ وتی زر ھساب کُرتگءُ وتی کیسگءَ کُرتگ اِتاں یا وتی شلوارءِ نیپگءَ مان جتگ اِتاں. مزنیں گیٹءِ دپی نیمگءَ بیرکءِ تہا نِشتگیں کیزیانی گِندگءَ گوں منی جانءَ بیم کپتگ اَت کہ اے ھما مردم اِتاں کہ ایشانءَ زندءِ کیز دیگ بوتگ اَت.اے مردمانی گورا سبز رنگیں پُچ ھست اَت کہ کیسگءِ جاگہءَ آئی نامءُ کیزیءِ ماہءُ سال نبشتہ کنگ بوتگ اِتاں.
ما اے جاگہءَ کہ نِندارینگ بوتگ اِتاں اے جاگہ مزنیں گیٹءَ گوں دپ ماں دپ اَت کہ راہ گوازی مردم روگءُ آیگءَ میم بوتاں پیرءُ کماش زھگءُ زالبولاں چہ ابید ورنائیں عمانی بچکءُ جِنک گوں وتی پُچءُ پوشاکاں ڈولدار اِتاں.ورنائیں بچک گوں کندورہءُ عمانی کُلاہءَ ڈولدار اِتاں.زالبولاں دگہ رنگیں بُرکہ سرا اَتءُ روان اِتاں. اے اولی رند اَت کہ ما مسقط پہ گَدارے دیستگ اَت. دُکانانی دیمءَ نِشتگیں مردمانی نِندگءُ ورگی چیزانی گِرگءُ ورگءَ دپءَ آپ ھم داتگ اَتءُ یک واھگے چِست بوتگ اَت کہ من ھم وھدے وتی بھشت دروشمیں وتنءَ رواں پنجگورءِ دمکءُ دراں ھمے پیم گَرداںءُ وتی دلءِ تبیں چیزاں گِراںءُ وراں.وتی دلءِ تبءَ وشیں جاگہاں گرداںءُ سیل کناں.گیٹءِ دپی نیمگءَ جیلءِ وردن جاہ اَت کہ تیوگیں جیلءِ کیزی چہ ھمدا چہ وردن آرگءُ دیگ بوتگ اِتاں.ما نِشتگءُ ودار کنگءَ اِتاں کہ مدام کیزیانی واستہ وردنءِ برگءُ آرگ برجاہ اَت.عمانی مردمانی گوں کَندورہءُ کُلاھاں منی دل مان بوتگ اَت کہ اے چوں براہ دار اَنتءُ ایشانءَ گوں وتی پُچءُ پوشاکاں چنچو مِہر ھست اَت.شر شریں موٹر گاڈیانی روگءُ آھگءَ اے سرپدی مارا رستگ اَت کہ شہرءَ گیشتر نِندوکیں مردم ھستءُازگاریں مردماں.
گوں ھمے جیڑگانی تہا مارا ورگ ھمے گیٹءِ دپءَ آرگءُ دیگ بوت بلے دگہ نوکیں درپ پہ مئے ورگءَ آرگءُ کارمرز کنگ بوت.دیر نہ گوست کہ دو بلاھیں بس آرگءُ اوشتارینگ بوت.یکرندے پدا مارا ھساب کنگءُ لینءَ اوشتارینگ بوت.دو دو مردمانی جوڈی جوڈ کنگءُ مارا گوں مُہریں زمزیلاں یکے گوں دومیءَ بَندگ بوت.منءُ لیاقتءَ ھم ھمے پیمءَ جوڈی کنگءُ زمزیل دستءَ دیگ بوت زمزیلءِ یک سرے منی دستءَمان اڈینگءُ کُبل کنگ بوتءُ دومی سرلیاقتءِ دستءَ کُبل کنگءُ بندگ بوت.بشیرءُ رسول بخش نثارءُ نعیمءُ اخترءِ سر گوں یک سرائیکیءَ کپتءُ ھمے ھسابءَ تیوگیں مردم کُبلءُ زمزیلاں گوں بندگءُ بسءَ سوار کنگ بوتاں.گوں مردمانی سوار کنگءَ یک بلاہیں وھدے گوست.ھمک مردمءِ نامءَ نبشتہ کنگءُ آئی چیزانی دیگءَ گوں زمزیل جنگءُ بسءَ سوار کنگءَ شریں وھدے گوستگ اَت.ما کساس شپءِ یک بجءَ رھادگ کنگ بوتاں.دوئیں بس پدءُ دُمب پراہءُ شاھگانیں سڑکانی سرا روان اِتاں.ھر بسءِ تہا کساس پنچ تاں ھشت سُپاھیگ ھم سوار کنگ بوتگ اَت.بس میزان میزانءَ روان اِتاں.شپءِ تہار ماھی ھم ھست اَت بلے ھمک نیمگءَ تُرندیںءُ رُژنائیں چراگاں شہر چو بانورءَ سمبھینتگ اَتءُ ھر نیمگءَ مردمانی گردءُ چَرّ برجاہ اَت.ما چو تَند بستگیں گورَگءُ شَنِکّاں بسءِ تہا بندگءُ سوار کنگ بوتگ اِتاں.گوں زمزیلاں بندگءَ چہ ابید ھم ما سک وشءُ وشدل اِتاں کہ ما پنچ ماہءَ چہ رند چہ زِندانءَ آجو کنگءُ دیم پہ وتی بھشت دروشمیں ڈیھءَ روان دیگ بوتگ اِتاں.