“واب کپوکیں اُستاد “
وانگجاہ ءِ اُستاد ءِ آدت اَت کہ وانگجاہءَ ھمکَ نیمروچءِ وھدءَ.آ ھُبینگ ءُ شُت ءُ آئی کسانیں وابے جت,,,,
 وھدیکہ آئی نوکدربراں آرا جست کرت کہ واجہ تو ھمک نیمروچءَ ھُبینگ روئے ءُ واب کپ ئے گُڑا اُستادءُ گوں نوکدربراں گوشت کہ من ھُبینگ بان ءُ واب کپانءُ وابانی گُلزمینءَ روان ءُ اُودءَ گوں.کوھنین ءُ زانتکاریں اُستادءُ کوساں دپ کپان ءُ گند ءُ نند کن آں,
یک گرم ءُ جلیں روچے نیمروچءِ وھدءَ وانگجاہءِ لھتیں نوکدربراں چو اُستادءِ وڑءَ وابءَ گپت ءُ ھُبینگ شُت ءُ واب کپت اَنت
 اُستادءَ وتی نوکدربر دیست اَنت کہ واب کپتگ اَنت آ سک زھر گپت ءُ آئی ھَکَل ےءِ دات اَنت. نوکدربراں گوشت واجہ ما ھُبینگ شُتگ ءُ واب کپتگیں ءُ وابءِ تہءَ ما گوں وابانی گلزمینءِ کوھنیں اُستاد ءُ زانتکاریں ءُ کواساں گوں گند ءُ نند کُتگ!!!!
 ،اُستادءَ گوشت کہ گُڑا آیاں چے گوشتگ ؟
 ،نوکدربراں گوشت کہ ما جست کرتگ کہ مئے وانگجاہءِ اُستاد ھمک نیمروچءَ شمئے گورءَ کیت آیاں گوشت اِناں ادءَ مئے گورءَ چُشیں مردم نئیت ءُ نہ کہ ما دیستگ “”””!!!!!!!
 رجانک,
 اَلی جُمّا زامرانی
٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭
واجہ اُستاد جی ھوت ءَ اے کسانیں نبشتانک ساچشت دیوانءَ پہ رجانکءَ ایر کرتگ. چہ واجہ اُستاد جی ھوتءِ منتءَ من اے نبشتانکَ ءَ رجانک کنگایاں…
اَلی جُمّا زامرانی