غزل
کریم دشتی
مئے هدوکءُ واهگءُ هبّانی چمداری نه شت
چه منی نامءَ تئی ٹهلانی بیزاری نه شت
کئیت په سیلءُ نداره ، په منی قبرءِ سرءَ
اینچوکیں کاریءَ پرچا ساهوں پیراری نه شت
اشتگ ات باغیں بهشتءُ لذّتے لوٹ اِت چه زند
وائے قسمت زند شت ، مئے انگتءَ واری نه شت
دژمنءُ بدواهان هر چے گوشتگ وَ گوشتگ اَت
تو که گوشتگ چه دلءَ مئگءَ گلگداری نه شت
کل شت اَنت پاکیں مدینه حورءُ طوبی اِش رس اِت
طالعءَ شیریں دو کرمءَ چه وفاداری نه شت
تو بچار شانءَ که مرتگ انگتءَ مَلّ اِیت کریم
سرمان ھاکاں کپتگ اَنت پگرءَ چه سرداری نه شت