منی بـَـچ ئے ،
 منی هـَمبل
 منی تو يار و همساهگ ،
 منی باندات ءِ
 ماتانی اميتان ئے
 پتانی تو
 په پَدنام ئے ،
تو ،منی چمروك !
ترا مهراں په رهچار انت
 په باندات ءَ سَريں ورنا
 ترا نے نام من زاناں
 ترا نے لـَـبـز ،
 من ءَ دوست ئے
 وتی چو ديدگيں مهراں .
تئی چماں ،
 برانزاں من ، په بانداتاں هزار گنداں
 توئے باندات ءِ پـَـدريچ ءِ بُن و هشت ئے
 توئے ورنا
 توئے گوں چَندنيں بواں
 ترا نازينك ، ماتانی هزار گوں انت
 ترا واركانی
 مهرواريں دو ديد رهچار
 ترا نوكيں
 تئی پُشترند هلاهوش انت …
 چو زاناں من
 من ءَ ترسۓ
 ترا ترساں ، منی مهمان
 منی پرزونگ انت هوناں
 تئی دستانی ، هتيار ءِ چه داداں ….!
 توئے ،
 باندات چه بيهوش ئے
 و پگر ات ساهگاں گار انت
 و دل ،
 ناراستيں چه زا و گپاں ؛ لوگ ءَ منی ترس ايت !
 منی نام ءَ
 تَر اش گوئشت : دُز
 و تئی نام اش كتگ : دُژمن ،
 دوئيں ما يك پت ءِ بَچ ايں ،
 دوئيں زُلمانی آوار ايں
 و نا راستيں بلاهانی، ما اير موشيں !
توئے مهمان منی لوگ ءَ
 سلاماں هم تئی گار انت
 منی وش آتك
 منی ترس انت
 منی پَرزونگ انت بے رنگ
 منی بيلی منی هستی تباه كت جنگ
 نه كـَس كرتگ منی واهگ و مراداں سَـنگ …
 بيا تو ژند ،
 چه بيريں مَلـْـكموت ءِ تُرس
 ترا زاناں ؛
 مناں هم ژَند ، وتی دوريں اميتاں چه
 ترا هتيار مں دست انت
 من ءَ ريشيں دل و پَرزونگے بے رنگ
 بيا يك دم به نند اوں ما دمے بيلی
 بيا تو نند منی كـُـٹ ءَ
 دمے بے جنگ
 په سُـهل ءَ ما زهير وار اوں … !
 بيا باندات ترا مهمان كناں بے نام
 وتی لوگ ءَ
 وتی هـَـنكين كه آبات بيت ،
 ترا من زيملے واناں
 وتی باندات ءِ روچاں ما
 ترا بچكند ءِ پلاں گوں
 دل ءَ لوٹـــاں
 ترا پَرزونگے بيلی
 جهان ءِ هستياں كاراں
 وتی مهرانی پُلانی كلاتاں چه ،
 په تو من گواڑگاں ساراں
 ترا دل وشی ءِ نياداں كناں مهمان
 ترا بيلی ،
 منی تو بچ ،
 مرادانی هزار باندات ،
 هزار سالی كـَـلات ئے تو !
 وتی هيرتيں مرادانی مناں بنديگ …
 منی گپاں
 نه دَر گـُـوَز كـَـن … !
كريم بلوچ _ تهل