” نمیرانیں قاضی“ رحمٰن أزگ
سست درپشوکیں استالے ھر شھر ابیتک ءُ ویران انت
جنگل جنگل پُرسیگ انت ھریکے نشتگ حیران انت
بے غرض ءُ لالچ بے متلب آ مست ملنگ ءُ دیوانگ
درویش صفتیں قاضی ءِ ھرکنڈ ءَ وشبُو تالان انت
آ ٹھک دیوک ءُ بچکندوک آ دیوانانی براہ شت ءَ
انچو کشٸے بے قاضی ءَ ھر مجلس پُرسی دیوان انت
درست غمیگ ءُ پرسیگ انت دوست عزیز ءُ بیل ءُ یار
موتک میار ات بیل ءُ یلاں قاضی ھُدا ءِ مھمان انت
ھر دور ءِ ابدمانیں شاعر لبزانک ءِ چراگیں رژناٸیں
تو قاضی ءُ من قاضی کٸے گُشتگ قأضی بیران انت
آ رحمٰن یکیں قاضی ات امروز ءِ غماں چہ دور شتگ
چہ زاھری چماں بیگواہ انت آ قاضی انت نمیران انت