آزمانک
بستار
هسابحار
” چے هالیں ؟ ”
ہیریں ، تی چے هالیں ؟”
” شُگریں ، تو کے ؟”
” من ! من وت نزاناں بلے انچو گش انت کہ منا گوں وتا یک بلاہیں سیادی است ”
” چے اے چی بزاں ؟ …بلکن تو هما وڑینے ئے ”
” کجام وڑیں ؟ …سرپد نہ بوتاں ”
” هان بلے تو سرپد نہ بوت ئے گڑا منی اٹکل چمداں چہ یک باورے ءَ مٹ بوت کککککک ”
” پریشتگے نہ لوٹ ایت گپ ءَ تچک کن ”
” تو وَ برانزگپتگ ئے ”
” الم کہ تو منی بستار ءَ جہل جنگ ءَ ئے ، من چتو برانز نہ گراں ”
” ککککککک بستار ؟ ”
” هو بستار تو انگت منا نزانگ ءَ ئے ”
” شر من ترا نزانگ ءَ یاں گُڑا وتی پجار ءَ بہ کن داں من ترا بزاناں ”
” من ترا بہ گُشاں کہ من کیاں ؟ ”
” هو بہ گُش باریں ”
” من کہ یک انچیں مردمے ءَ گوں ترانایاں آ اے سرپد هم نہ انت کہ من کیاں ءُ آئی ءِ ٹہک نہ بُرّ انت ، گڑا چشیں احمقاں گوں من وتی بستار ءَ چی ءَ پولنگ بہ کناں ؟”
” کککککک احمق ، بستار ….کککککک ”
” گندگ ءَ تو وَ سار ءُ سرپدیں مردمے ئے ، بلے تو تہ ءَ چہ پُرشتگ ءُ هلاس ئے نہ ترا مردمی سنچ جنت نہ تو دنیا ءِ دوداں سرپدئے ، بس اسپیتیں کاٹن ءُ شوکیں گہڑی ءُ گور ءِ چین ، اے ترا کیا داتگ انت ؟… تی وتی وَ هچ وڑا بوت نہ کن انت ”
” چتو منی وتی هچ وڑا بوت نہ کناں تو گشُگ چے لوٹگ ئے ؟…تی دل ءَ من یک پنڈوکے آں …”
” اناں من همے سرپد باں کہ تو یک سکیں ازگاریں مردمے ءِ شگالیں چُکے ئے ، تی پت کجا کار ءَ انت ؟”
” احمق توئے یا مناں همے دمان انت من تو ادا اے همار جاه ءَ یکیں ٹیبل ءِ سرا دپ کپتگیں ءُ انگت نہ من ترا سرپد آں ءُ نہ تو منا ، وسرا منا بُهتام جنگ ءَ ئے ، همے تی بستار انت ؟”
” من تی روہشت دیست پمشکہ اے اٹکل جت ، شر نی تو بہ گُش کہ تو کے ؟ ….اے وئٹر دو پیک دگہ بیار ”
” دو پرچہ ؟ ”
” نہ من تی مہتاج آںءُ نہ من ءُ تو سنگتیں ، اے وَ همارجاه ءِ تنگی انت کہ مروچی سک رش انت ءُ اے مُلک ءِ دودانی پدا اشانی وشیں روچے ، جاگہ نیست ات من ءُ تو یکیں ٹیبل ءَ یکجاه بوتیں منی وهد نہ گوزگ ءَ ات من گوں تو پہ سہتیلی ءَ دو تراں کُت تو وَ جان ءَ کپگ ءَ ئے بستار ءِ واجہ ”
” من همے سرپد بوتاں کہ اے دمان گوں تو بہ گوزیت ، پمشکہ وئیٹر ءَ دو پیک ءِ گُشت ”
” او دل یلوئیں مردم تو اے هم سرپد نہ ئے کہ من چے نوشگ ءَ اتاں ءُ تو منا وتی هساب ءَ جت گوں ، ءُ وئیٹر توار کُت کہ انگت تی گلاس ءَ دو سے گُٹ پشت کپتگ ، بلکن تو منی گلاس دیست ؟ … من سک اشتاپ اشتاپ ءَ وراں ءُ اگاں من رد مہ باں تی اولی گلاس انت داں تو نشتگ ئے ، من نزاناں پرچہ کہ من چہ ترا رند اتکگاں ءُ منی سیمی پیک انت ، تو وسر ءَ وئیٹر ءَ توار کنگ ءَ ئے کہ دو پیک بیار ”
” جی ناں مناں دیریں کہ نشتگ ءُ نوشگ ءَ یاں ءُ من سرپد نہ اتاں کہ تو چے لوٹاینتگ ات ءُ پہ تو چے اتکگ ات پهل کن ”
” نا مُشکل نہ انت نو کہ اے چاریں دانکاں تی هوش آؤرت گُڑا نی وَ وتی پجار ءَ بہ کن ”
“” ناں اول تو وتی پجار ءَ بہ کن کہ چے هبر منی انت بلوچ دودانی رد ءَ ، من نشتگ اتاں ءُ تو اتک ئے ”
” بلوچ دودانی رد ءَ ءُ آ هوں ادا ؟”
” هو بلوچ ہرجاه بلوج انت ، اد بی کہ اُود ءَ ، اُود ءَ بنگ انت ءُ تریاک ادا شراب ءُ بیئر ”
” منی دل ءَ تو چُٹتگ ئے ”
” چتو باریں ”
” پمشکہ کہ ناں ترا بلوچی سنچ جنت نہ تو چو بلوچ ءَ ئے ”
” هیر من ءُ تو ہر دُکاں وتی بار بوتکگ نی بیا تو وتی هالاں بدئے ءُ من وتی ”
” گنوک مکن وتا ترا نزاناں منا وتی بار بڈ ءَ انت ”
” چتو پمشکہ کہ ترا اسپتیں کاٹن گورءَ ءُ شوکیں گہڑی ے دست ءَ گور ءَ چین ئےِ تی ”
ءُ من گوں اے کہنیں جهینز ءُ کُنهگیں شرٹے ءَ ادا تی دیم ءَ نشتگاں ”
” اناں پرک اش انت کہ من زاناں من ادا چی ءَ اتکگاں ءُ تو انگت نزان ئے کہ تو پرچہ چُش ئے ”
” چتو ؟ ”
” همے جُست سہتے ءَ پیسر من کُت ، نی توئےِ کنگ ءَ ئے ، نی من چے بہ گشاں ترا احمق ”
” من سرپد نہ بوتاں ”
” هو نی وَ تو وت سرپد نہ بئے ، کہ راستی تهل انت ءُ همے تی رلستی هم ”
” چے مزاکے من هچ نہ گشگ ءَ یاں اشی ءِ متلب اے وَ نہ انت کہ تو سرا بروئے ”
” اے کور یا کوه ءُ جنگلے نہ انت کہ تو شور کنگ ءَ ئے ، اے دگہ مردماں بچار تو یکے ءِ توار ءَ اش کُنگ ءَ ئے اے مردم ادا پہ تاهیر گرگ ءَ کایاں تو وَ پورو ریڈوے وارتگ ، کوکار مکن انی سیکورٹی کیت تی پانچلاں گیپت ڈن ءَ مانبوریت ”
” تو نی گیشیں کنگ ءَ ئے ”
” من گیشیں کنگ ءَ یاں گڑا کُوکار کن ”
” منی مروچیگیں شپ تو زوال کُت واجہیں بلوچ ”
” بہ نند دگہ پیک ے بور گوں کجا روئے….. بِدار پاداں گوں ما کن ئے گوں… ”