وپا ءِ تُنّ ءِ ساہگ ءَ گمانی چمّ تراول اَنت ھیال ءِ ریگزاری ءَ سپر منی توام بیت
زھیر ءِ مانشیں لد ءَ گُلاب ءِ پُلّ، گیمُر اَنت درامدیں دیاری ءَ سپر منی توام بیت
دل ءَ بِہ جیڑاں پہ ترا گُباریں دمکے ءِ تہا چراگ ءِ شھم ، وھم دنت
دو چمّ ءِ نیام ءَ آگھی پُلیتّ، واباں زندگی پہ نوکیں بامساری ءَ سپر منی توام بیت
پہ آسیں زرد ءِ مولماں سمین ، نود ءِ موسم ءَ بِہ کشّی نوداں شل بِہ دنت
ودار ءِ بام سمبھیت، گُلانی پاد، برمشے ءَ گوں مھرمانی یاری ءَ سپر منی توام بیت
ابیتکیں درد ءِ نوبت ءَ داں واھگانی میتّ ءَ دپن بِکنت مردمے
تلب دلانی اَرس بی ، رِچی چہ دیدگاں زِریں شپانی بیتواری ءَ سپر منی توام بیت
اے نوکیں اَھد ءِ دروشم ءَ چداں چے دُور راہ گُزر کپوت لڑّ اِت ءُ شُت اَنت
نوں دلجماں چہ باتن ءَ زمانہ کنت گِلّھے گوں مردمانی گاری ءَ سپر منی توام بیت
بُہ پول راز ءَ بے تلب نوائیں کِشک نوک بنت کہ ھاجتانی در پچ اِنت
بُلوٹ ھرچی تو گُشئے رسیت وپا ءِ مُز ترا کہ باندا لڑّ ءُ باری ءَ سپر منی توام بیت
ازل جلیں داں آکبت منارا ھورکیں باتن ءِ شِکم تہا وران کنت
مریت پہ چُنڈے نانے ءَ، اے دل مُساپِریں زدگ ،چہ گُژن ءِ چم تھاری ءَ سپر منی توام بیت
ھُدا ءِ کُدرتیں کہ من، شریفؔ ، در پہ در بِباں وتی چہ ھلک ءُ میتگ ءَ
اے زندگی داں اَست بیت ھمے وڑا رواں بِکنت ، چو بزگّی ءُ واری ءَ سپر منی توام بیت
شریف مومؔن
۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔