گُڈی ھنکین
چندن ساچ
تاکریچ ءَ ہرچی زردیں رنگے چنت
میتگ زرد
کوہ اَنت زرد
لوگانی دریگ ءُ دروازگ
وابانی چم
“پلانی ھُشکیں پَن”
تاکریچ ءَ ہرچی زردیں رنگے چنت
لوگانی دیما
یک ءُ تہنائیں چنال
کہ
میتگ ءِ گڈی درچک ات
ما، داں لڈ اِت
انگت سبز ات
پدا دُراہیں میتگ پاد اتک یک یک ءَ
ما دُراہ شہر ءَ اتکیں
دراجیں روڑانی زردیں لائٹانی شہماں
مئے چمانی رنگ بدل کت وش وش ءَ
تاکریچ ءَ دامن چنڈ اِت شُت
وہد ءَ بازیں وہدے جت
ما ہم پیر بوتیں
شہر ءَ نوکیں، نوکیں مردم اتک انت
مارا لَڈینت اش
ما کہ کوھنیں ہلک ءَ واتر کُت
ہلک ءِ یک ءُ تہنائیں درچک
نوں نیست ات
مارا بد رنگی یے گون ات
دیم ءِ کرنچکانی بے معنائی
موتکاں آران ات
مارا زردیں رنگانی موسم گیر اتک انت
تاکریچ ءَ ہرچی زردیں رنگے چنت
تاکریچ ءَ گندئے مارا کمو گیشتر زرد کتیں
چو یک ءُ تہنائیں درچک ءَ
کہ مروچی ہلک ءَ آئی ءِ نام ءُ نشانی ہچ نیست انت
ما
چہ اے حال ءَ
نیستاں۔۔۔۔۔۔ بوتین ئیں
انچش بوتیں گندئے۔۔۔۔۔۔
مارا بلکیں ہلکے، لوگے، کبرے نام ءَ بوت
تاکریچ ءَ دامن چنڈ ات شت
ہو یارا
اے امروز ءَ اے بازار ءَ
ہرکس کئیت انت روت
ہرکس روت انت کئیت