سئے نام سئے موسم۔
۔۔۔۔۔۔۔۔
اولی بھر۔
۔۔۔۔۔
شعرءِ تہ ءَ یک چیزے بنگپ ( مضمون)بیت۔ بزاں شعر چی ءِ بارہ ءَ انت۔ گمءِ ، وشی ءِ ، مرگ ءِ کہ زندءِچی ءِ بارہ ءَ انت۔ اشی ءَ شعرءِ بنگپ گوشگ بیت۔ دومی شعرءِ مانا انت۔ اشی ءَ بازبرءَ ماھیال ھم گوشت کنیں۔چوکہ اتاشات ءِ شعر انت۔
ھدا اے داتگیں زندءَ بہ بر کہ واراں من،سیدھاشمی ءِ شعرھم گمءِ بارہ ءَ انت۔ ،زندءَ منی ساٹ ایت چوشیں درد نہ گنداں ،بلے ھمے گم ءُ دردءِ مانا دوئینانی گورءَ دگر انت۔ سید انچیں درد ءُ گمےءِ شوھازءَ انت کہ آئی ءِ زندءَ وش ءُ زیبا بہ کنت ۔ ھمے گم آئیءِ زندءَ مانا دنت۔ اتا ءِ گورءَ گم نہ وشیں چیزے، اشاں آئیءَ را وار ءُ بزگ کتگ ، آزندءَ چہ سرگوزگ لوٹ ایت۔ ازمی ھساب ءَ من اشاں چارگءَ نیاں بلکیں ھمے گوشگ ءَ یاں کہ یک بنگپے ءِ سرءَ گوشتگیں شعرانی مانا چون جتا بنت۔اے وت مزنیں سرھالے،اشی ءِ سرءَ دگہ وھدے گپ جنیں۔
مرچی ایوک سہ شاعرانی سئے شعرءِ سرءَ گپ جناں۔کہ اشانی بنگپ یکین انت، ءُ مانا ھم یکین انَت۔اے بنگپ اولسرءَ کریم دشتی ءَ کارمرد کتگ۔
تو کریم پونزے یک جوانیں وتی راجءَ را دئے
تئی ھالت گوں پری رنگاں اجب الکاپ انت۔
دومی شعرظفرعلی ظفرئیگ انت۔
ظفر نزاناں تئی امروز چون گوزیت باریں
مدام نشتگ ءُ نازین ئے شھرءِ شررنگاں۔سیمی شعر مبارک کازی ئیگ انت
شھرءِ ھر شرنگءَ بکشائے دلءَ
چووَ کازی تئی گریبی گار بیت۔
سہینانی بنگپ یکین انت۔ مانا ھم یکیں درکپگ ءَ انت۔ نی مارا چارگ لوٹ ایت کہ کے ءَ وتی بنگپ ازمی رنگءَ شرتر گوشتگ ،بزاں ھمے تجربت کہ لبزانی تہءَ درانگازگ بوتگ ،کےءُ یکتا گوشتگ۔کریم ءُ کازی ءِ شعرگالریچ ئیگ انت ۔ ظفرءَ امروزءِ گوزگ ءِ تہ ءَ بتلءَ چہ کارگپتگ۔
کریم ءِشعرءِ اولی بند وتی سرءَ توازہ کنگ ءُ کلاگ گرگ انت۔اگاں آئیءَ بہ گوشتیں جوانیں پونزےوتی راجءَ را دئے،گڑا شعرءِ لزت ھلاس بوتگ ات۔پرچاکہ مانا اوں ھمیش انت کہ تو پہ وتی راجءَ کجام زامءَ جن ئے کہ تئی ھالت ءُ جاور ایش انت۔جوانیں پونزے دئےءِ تہءَ گِلگ ءُ نہ وشی مان انت کہ بچارمردءَ اے نی چی کت کنت کہ اشیءِ جاورایش انت۔ھمے کے انت؟ شاعرءِ جند انت چوگوشگءَ انت کہ دگہ کسے،شاعرءِ دیوانءَ نندوکیں درامدےیاآئیءِ وتی نزیکیں سنگتے، ادءَ دوھیں مانا راست بوت کن انت۔ بزان من ( متکلم)شاعرانت ھم شاعر نہ انت ھم۔اے شعرگالریچ(محاورہ) ءِ شعر انت۔پونزءِ بُّرگ ءُ برزکنگ باز کارمرد بیت۔ اے پونز اولسرءَ چہرے( استعارہ) بوتگ بلے باز کارمردبوگءَ چہ اشیءَ وتی مانا نزّآورتگ ءُ ایوک شرپ ءُ بے شرپی ءُ ازت ءِ ماناءَ آورتگ ءُ سرکتگ۔
پدا ادءَ راج ءِ لبزھم دوماناءَ کارمرد بیتگ۔بزاں نزیک ءُ دوریں ایہام ءِ ھنرھم ادءَ گندگ بیت۔یکے سرجمیں راج ءُ کوم بزاں بلوچ، دومی وتی راج ءُ کٹم(قبیلہ)۔ پری رنگ شُبینےبزاں رنگءَ چو پری ءَ بہ بیت۔ پری رخ ءُ پری رو فارسی ءُ اردوءَ ھم اے شبین باز کارمرد بوتگ ، چوکہ حافظ ءِ شعر انت۔
پری روۓکہ رخساراش چو ماہست
ہزارش عاشق اش شیدا چو ماہست۔
پری رنگ وشرنگی ءُ زیبائی ءِ ھم شبین ءُ اشارگ انت۔ اجب الکاپ ھم شعرءِ ماناءَ گیش کنت۔ ادءَ ھم کسانیں تژنےءِ سمابیت۔۔(روان انت)
مرچی ھمنچو بس انت دیمتری دیوانےءَ اے سرھال ءَ دیمءَ برگءِ کوشستے کناں۔