واجه عبدالمجید گوادری بلۆچی لبزانکِ کوھێں کلات رند چه نێم‌سدی/قرن بلۆچی ادبِ هزمت، زی جمعه‌یا (4 اسفند 1396) کراچیِ نادراهجاهے تها نمنت.
واجه گوادری بلۆچی راجی شاعر بوتگ که آئیِ پربستگێں لچّه/شعر «ما چکّێں بلۆچانی» نام‌دمپ اِنت.
واجه گوادری سال 1937عیسائیا گوادرا چه ماتا بوتگ، واجها رند چه علم ؤ زانتِ دربرگا عمانِ مشکتا شتگ ؤ بازێں سالا اۆدا بوتگ، واجه وتی عمر گڈسرا چه پیری ؤ ناجوڑیاں کراچیِ نادرهجاهے داخل کنگ بوتگ.
اِے دابێں زانتکارانی روگِ تاوان په راج ؤ لبزانکا باز اِنت، امیت اِنت که الله پاک اِے واجها وتی گنجێں رحمتانی ساهگِ چێرا جاه دیات ؤ پشپداں صبر ؤ اِے کوهێں غمِ سگگِ زۆرا بدات. آمین
واجه گوادریِ ادبی اثر ؤ کتاب اِێش اَنت:
1. گلیں باندات
2. نپتیں سگار
3. ترانج
4. سوسنیں گیوار
5. شَند
6. جز ءُ تَلمل
7. ریدگیں ریز
8. شَدر ءُ اَرجَل
9. لاس ءُ الماس
10. ابدمان
11. اِناش
12. اَبرم
13. زَیچان
14. اِیرلہ
15. ھَوات
16. اَلمباتِیر
17. اَجام
18. گِدروشیا
19. ماھلنجءِ شراب ھانہ
20. مھگونگءِ بُت ھانہ
21. کاتیال