غزل 
چہ کعبہءُ کلندرءَ چہ بُت ھیالیں مندرءَ من سرگوزاں تی ھاترءَ تو انگتہ رزا نہ بئے
آمند تی بشانگ انت آکیچ تی نشانگ انت من لب دیاں تراگوادرءَ توانگتہ رزا نہ بئے
توھاجتاں لگت کن ئے تو واھگاں کپن کن ئے تواےوڈءَکہ ناشرءِھداوت انت مئےآسرءِ
من آجزءُ نزورباں من دیدگاں چہ کورباں اے دل درایت چہ ڈوبرءَ توانگتہ رزانہ بئے
توبکشگانی درنہ بوتک نہ ماراتنت مئےدردءُموتک من ننکءَچوچیھلت توسدمرادیں دل پل ات
من منّتءَپہ وس کتءَنوتُستگاں کہ بس کتءَاوپل گلاب جی ترا توانگتہ رزا نہ بئے
اےمزھبءَمن یل کناں اےمستیءَچگل کناں من زھرباں گوں تی یزیدمن گون باں گوں شےمرید
اےمُردگیں زمانگءِ اے بےھیائیں شوانگءِ من آس داراں باورءَ تو انگتہ رزا نہ بئے
من مستیءَتلاک کناں پہ جےکےءَمزاک کناں من وارس آں جلالی ءِتی لنٹکانی لالیءِ
من کدھاں چلک دیاں تی میتگءَسرُک دیاں من پاد شپادءُ سردرءَتو انگتہ رزا نہ بئے