سرگوست: گوں من ءَ سمل ءِ اجبیں مھر!سیزدھمی بھر
نبشتہ کار: سکی ساوڑ
من وتی اکس روان دات ءُ آئی ءِ اکس تلب کرت، داں دو دمان ءَ پد ءَ آئی ءَ منی اکس چار اِت ءُ پسہ دات” باز شوکیں اکسے “.۔
من وداریگ اِت آں کہ باریں بانک ءِ اکس کدی کیت داں دہ دمان گوست بلے بانک ءِ اکس گار اَت، گڑا من ءَ آرام نہ بوت ءُ من کلوھے روان دات” تو منی اکس چار اِت ءُ وتی اکس ءِ باریگ ءَ بے توار ئے ھیر اِنت؟ بلے من وتی اکس ءِ بدل ءَ ترا ماپ نہ کن آں زوت کن وتی یک اکسے ءِ جاہ ءَ دو اکس روان دے پرچاکہ دیر کنگ ءِ جرمانہ ءَ یک اکسے گیش کنگ بوتگ”.۔
نیم ساھتے ءَ پد آئی ءَ منی کلوہ چار اِت ءُ پسہ دات” من کمو چُل ءَ دزگٹ بوتگ آں بلے من ءَ اکس ءِ راہ دیگ ءَ سک لج کنت دگہ روچے روان دے آں”.۔
واہ بی واہ بانک لج پری بزاں تو منی اکس چار اِت ءُ وتی باری ءَ لج ءِ نیمون ءَ کن ئے ھاں! ، اینچو لج مہ کن کہ تئی جاندراھی( صحت) ءِ واستا شر نہ اِنت، من کندگے جت ءُ بس کرت”.۔
آئی ءَ پسہ دات” تو جاھلی مہ کن کسم اِنت لج کنگ ءَ اِنت” .
نہ لوٹ اِیت تئی اکس، تئی اکس پیسر ءَ منی کرّ ءَ نہ بوتگ زاناں چے بوتگ؟ یا بے تئی اکس ءَ من زندگ بوت نہ کن آں”؟ اے درست منی دپ ءِ گپ اِت اَنت بلے دل ھمراھداری کنگ ءَ نہ اَت کہ گوں لج پری ءَ زھر بہ باں ھاھاھاھاھا.
من کہ چوش گوشت گڑا آئی ءَ زوت زوت وتی اکسے روان دات ءُ گوشت” تو پرچا چو جلدی زھر بہ ئے؟من ءَ کہ لج کنت گڑا تو زھر بہ ئے؟ کسم اِنت وھدے تو اے وڑیں گپ کن ئے گڑا منی دل نہ سگ اِیت”.
من کہ آئی ءِ اکس دیست داں دل ءَ یکبرے پد ءَ چیکو دیگ بنا کرت کہ من اگاں کسے ءِ باھوٹ بوگ لوٹ آں گڑا آ سمل اِنت، من زانت اے دل پد ءَ من ءَ ازابے ءَ دَور دنت گڑا من دل ءَ را داشت ءُ گوشت” چو زوت نادانی شریں چیزے نہ اِنت ءُ یکدم وت ءَ دگرے ءِ باھوٹ مہ کن ، ترا یاد نہ بیت مھرل ءَ ترا چوں چَہ وتی لوگ ءَ در کرت ءُ چگل دات”؟
من کہ چوش گوشت داں دل سھڑ اِت ءُ ھچ ئِے نہ گوشت، سمل ءِ اکس ءِ چارگ ءَ پد من پسہ دات” واہ اڑے زالم کجام اکس پورا واجہ ھدا ءَ ترا گوں وتی دستاں جوڑ کرتگ، ماشاءاللہ باز شوک ئے، من تئی کجام آزایانی توسیپ ءَ بہ کن آں! کجام چم، کجام پوز ءُ کجام لُنٹ ءُ بُروان واللہ، پد ءَ ترا ماشاءاللہ ھمے گُداں ھم سک باز ڈولدار کرتگ، بلے ترا گپے گوش آں مروچی ءَ پد گوں لج ءَ سنگتی مہ کن پرچاکہ شررنگیں جنک ءُ لج وت ماں وت زیبدار نہ اَنت، من کندگے جت ءُ بس کرت”.
آئی ءَ کندگے جت ءُ جُست کرت” مسکرا مہ کن من انچوش شوک آں؟ بلے دروگ مہ بند”.
باور کن تو سک ءَ شوکیں جنکے ئے، ترا پہ رنگ ءَ کَسے اَیب نہ کنت، لھتیں شررنگ ءَ را اللہ گوں وتی واھگاں جوڑ کنت چَہ ھما واھگاں یکے تو ئے”. من سمل ءَ گیش وتی نزیک آرگ ءِ جھد کرت بلے چوناھا سمل بد رنگے نہ اِت اَت بلے من گیش آئی ءِ توسپ کرت پرچاکہ جنک پہ توسیپ ءَ بال کنت، ( بلے من درستیں جنکاں گوشگ ءَ نہ آں).
آئی ءَ پد ءَ کندگے جت ءُ گوشت” تو اڑے من ءَ اینچو توسیپ مہ کن من چَہ پَلنگ ءِ سر ءَ بال کن آں”.
من اوں کندگے جت ءُ گوشت” تو چِد ءُ گیش توسیپ کَرز ئے بانک،اگاں بال کن ئے گڑا دگہ دُور ءُ دَراں مہ رو ئے اگاں شُت ئے گڑا کمو مئے نادراھجاہ ءَ چکرے بہ جن ، من آئی ءِ سر ءَ مسکرا کرت”.
آئی ءَ پسہ دات” من کہ بال کرت اولسر ءَ ڈارک شمے نادراھجاہ کایاں بلے من ءَ گنوکانی وارڈ ءَ بند مہ کن”.
اے گپ وَ پکا اِنت کہ گنوکانی جاہ وارڈ اِنت، من کندگے جت ءُ بس کرت”.
ما داں دیر ءَ ھال ءُ اھوال کرت ءُ بس کرت، مے ھال ءُ اھوال ھمروچ برجاہ اَت، من کہ آئی ءَ را ھر وھد ھمے جُست کرت” تو پرچا گوں من اینچو ھال ءُ اھوال کن ئے “؟
بلے مدام آئی ءِ پسہ ھمیش اَت “زاناں ھال ءُ اھوال کنگ گناھے یا تو سک مزنیں مردمے ئے کہ گوں من گپ نہ کن ئے”؟
منی پسہ ھمیش اَت” من وَ چوناھا بے کارے آں تو کہ گپے کن ئے گڑا کمو دل ھم وش بیت”.
منی ھیال ءَ دہ ستمبر ءِ شپ اَت ، من ءُ سمل گپ ءُ تران ءَ اِت ایں ، من سمل ھال دات” منی بی اے چکاس کیچ ءَ بوگ ءَ اَنت من گڑا باندا یا پوشی روگ ءَ آں بلے تو وَ سرپد ئے کیچ ءَ نیٹ نیست کہ مردم وٹساپ ءَ گپے بہ کنت ، من کہ کیچ ءَ شُت آں گڑا گیش ھال ءُ اھوال نہ بیت کہ کمو چکاس ءَ دزگٹ باں”.
آئی ءَ پسہ دات” اڑے! چوناھا ترا من روگ ءَ نیشتگ اَت بلے تئی چکاس اِنت من ترا مَکَن کرت نہ کن آں، بلے تو پون ءَ وَ گپ بہ کن، وھدے چکاس ھلاس بیت گڑا تو پد ءَ زوت کا ئے نا؟”
آ انچوش جُست ءَ اَت پورا من آئی ءِ لوگواجہ یا دوستار اِت آں، گڑا من پسہ دات” زانگ نہ بیت پرچاکہ چکاس ءَ پد من میتگ ءَ رو آں کہ سالے ءَ بُرز اِنت کہ من میتگ ءَ نہ شُتگ آں، الم کھول ءِ مردم وداریگ بنت من اوں پہ کھول ءِ مردماں ھوار میتگ ءَ زھیر کرتگ، میتگ ءَ کہ شُت آں گڑا ماھے ءَ پد واتر کایاں”.
آئی ءَ گوں ھیرانی ءَ من ءَ جُست کرت” ابی ترا سالے ءَ بُرز اِنت تو نہ شُتگ ئے؟ ترا زاناں کراچی انچوش دوست بیت”؟
من پسہ دات” کراچی ھچ وش نہ اِنت بلے دل نہ لوٹ اِیت کیچ ءَ یا میتگ ءَ بہ رو، بلے کیچ ءَ من چکاس ءِ ھاتر ءَ روگ ءَ آن ءُ میتگ ءَ پمیشکا رو آں کہ ماس ءَ پہ زھیر کرتگ”.
آئی ءَ پد ءَ من ءَ گوں ھیرانی ءَ جُست کرت” کیچ ءُ میتگ ءَ ترا چے کرتگ کہ تو چو دلگران ئے”؟
من پسہ دات” من ءَ نادراھجاہ ءَ چَہ موکل نہ رس اِتگ پمیشکا روگ نہ بوتگ، من مسکرا کنگ ءَ اِت آں باریں تو چے گوش ئے”؟ ( من آئی ءَ را گیش ھال دیگ نہ لوٹ اِت کہ کیچ ءُ میتگ ءَ من ءَ چونیں کولنجیں داد بکشاتگ؟).
آئی ءَ کندگے جت ءُ گوشت” من پہ دل سمج اِتگ کہ تو دلگران ئے”؟
من گوشت” انا من دلگران نہ آں، بلے تو مروچی وَ ویڈیو کالے بہ کن کہ پد ءَ من کیچ ءَ رو آں، بروسہ نیست راہ ءِ نیم ءَ گاڑی یے چَپ بہ بیت ءُ من چَہ اے دنیا ءَ بہ رو آں گڑا پد ءَ تو وتی لج کنگ ءَ یل دے ئے یا نا بلے پد ءَ ترا کَس نہ گوش اِیت ویڈیو کالے بہ کن، من مزنیں کندگے جت ءُ بس کرت”.
آئی ءَ پسہ دات ” اللہ مہ کن تو چوش بہ بہ ئے، اے وڑیں گپ مہ کن سکی کہ شر نہ اِنت، بس کمو ودار کن ترا ویڈیو کالے کن آں بلے باز گپ مہ کن کہ من ءَ سک لج کنت”.
من کندگے جت پسہ دات” باز گپ نہ کن آں بس اللہ ءِ واھگانی کُدرت ءَ چار آن ءُ زیارت کن آں”.
آئی ءَ کندگے جت ءُ گوشت” تو اڑے من ءَ گنوک مہ کن ، کمو ودار کن ترا من کالے کن آں، پون ئِے کٹ کرت، دو دمان ءَ پد سمل ءِ ویڈیو کال آھت ءُ من چِست کرت.
روان اِنت