سرگوست: گوں من ءَ سمل ءِ اجبیں مھر!
نبشتہ کار: سکی ساوڑ
پنچمی بھر
اے منی اولی رَند نہ اَت من نادراھانی پجاروکی ءَ پد آوانی داوت ورگ ءَ روگ ءَ اِت آں بلکیں اے منی شش ءُ ھپتمی رَند اَت، مروچی نادراہ جاہ ءِ وجہ ءَ دہ گِس ءَ چَہ گیش مردم من ءَ ھست کہ آ گوں من ساہ بھر کن اَنت ءُ داں روچ ء مروچی مئے ھال ءُ اھوال ھست، ایشاں پمیشکا گوں من نزیکی کرتگ کہ من آوانی نادراہ سک سمبال اِتگ اَنت ،دومی گپ من نادراھاں ھوار آوانی مردم ھم بے ھد مھر داتگ اَنت، پمیشکا سمل ءِ مردم ھم پمن مھروان اِت اَنت.
گاڑی روان اَت،من دیم ءِ سیٹ ءَ چو واجہ ءِ وڑ ءَ نشتگ ءُ جیڑگ ءَ اِت آں باریں سمل منی کرّ ءَ کیت یا نا؟ باریں آئی ءَ را گوں من مھر ھست یا پہ من پمیشکا مھروان اِنت کہ من آئی ءِ براس مھر داتگ؟
برے یک جُست ءُ ھیالے چَہ باتن ءَ چِست بہ وان اَت، دا‍ں ڈرائیور ءَ من ءَ جُست کرت” نادراھجاہ ءَ تئی کار چے اِنت؟”
منی ھیال ءِ سینگار اِتگیں ماڑی ڈِر اِت ءُ من آئی ءَ را پسو دات” من ڈاکٹر ءِ اسسٹینٹے آں”.
آئی ءَ پد ءَ من ءَ دگہ جُستے کرت” ساھب پیسر ءَ تئی پجاروکی یے بوتگ یا شما انوں پجاروکی بوتگ اِت”؟
انوں پجاروکی بوتگ ایں پرچاکہ ساھب ءِ زھگ مئے نادراھجاہ ءَ داکل بوتگ” من پسو دات”.
آئی ءَ سر وتی کمو سُرینت بلے ھچ ئِے نہ گوشت، گاڑی روان اَت ، من ھچ زانگ ءَ نہ اِت آں سمل ءِ گِس کجام جاہ ءَ اِنت گڑا من ھمے مرد جُست کرت” سر نورشاہ ءِ گِس کجام جاگہ ءَ اَنت”؟
ڈپینس ءَ اَنت” آئی ءَ پسو دات”.
من جیڑ اِت ارررررر ڈپینس ءَ اِنت ھاں! سمل گڑا سَک دور اِنت کہ جاہ ئِے ماں ڈپینس ءَ اِنت، واہ اڑے سمل ڈپینسی، اے وَ پکا منی شکل ءِ سر ءَ گنوک نہ بیت، من ءَ چے ھست کہ منی سر ءَ گنوک بہ بیت!؟ ھھھھھھھ ھو اڑے سکی نوں تو شر گنوک ئے، انچوش تو ءُ انچوش تئی ناسرپدیں دل ، ھمے وھد ءَ لُنٹانی سر ءَ تھلیں بچکندے تالان بوت، یکبرے پد ءَ اُمیتانی کوکر بیگواہ بوان اِت اَنت ءُ لُنٹانی سر ءِ تَرّی ھلاس ءُ ھُشکی یے چِست بُہ وان اَت، ھیال برے من ءَ دلپروش ءُ برے اُمیتانی امبازاں دیان اَنت، داں گاڑی ڈپینس ءِ دمکاں سر بوت ، برے اے دمک ءُ برے آ دمک اَت، داں شُت ءُ گِسے ءِ مزن دَرے( گیٹے) ءِ دپ ءَ داشت ئِے ءُ ھارنے دات ئِے، سر بوگ ءَ گوں ھوار من درستان چَہ ساری گِس ءِ چارگ شرو کرت باریں چِہ پھمیں گِسے؟ مزن اِنت یا کسان؟ کجام دمک ءَ اِنت؟ من وانْگ ءَ وانْگ اِت آں داں یک پاسپانے ءَ مزن دَر پچ کرت ءُ گاڑی تہ ءَ شُت ءُ داشت، گاڑی ءِ دارگ ءَ ھوار آسپ گِندگ بوت، آ آھت ءُ من ءَ امباز ئِے کرت، ما دست ماں دست بوت این ءُ گِس ءِ تہ ءَ شُت ایں گڑا من گیش ھیران بوت آں، کجام ڈولداریں گِس ءُ جاگہ! آئی ءَ من ءَ مزن بان( حال) ءِ تہ ءَ نرم ءُ نازرکیں سوپاسِٹیں کُرسیانی سر ءَ نادینت ، دیم پہ دیم ءَ چَہ پریج ءَ شربت ئِے در کرت ءُ من ءَ دات ، ھمد ءَ من جُست کرت”باریں ھالاں بہ دے واجہ گِندگ( من ءَ چوناھا سمل ءِ جُست کنگی اَت بلے نیمون ءَ واجہ ءِ جُست کرت) نہ بیت”؟
آئی ءَ پسّو دات” کماش انوں وتی کارجاہ ءَ اِنت ءُ مارا کلوہ ئِے داتگ وھدے سکی بکش کیت گڑا ھیال ءَ ئِے بہ کن اِت، من جھد کن آں مروچی مھلہ بیایاں، کماش یک ءِ وھد ءَ کیت، دگہ چِہ ھال اِنت”؟
من بچکند اِت ءُ گوشت” جی شمے مھر سلامت بات اَنت، دگہ اللہ ءِ شُکر اِنت ، تو ھال کن تئی تبیت چون اِنت”؟
آئی ءَ پسّو دات” یار پاد سک درد کن اَنت، واب ھم شریں وڑے ءَ نئیت، لوگ ءِ مردم نشتگ ءُ پاد پِرنچ اَنت، من گوں نشہ کنگ ءَ مزنیں ردی یے کرت”.
جی ھو پاد کمو درد کن اَنت بلے ان شاءاللہ زوت شر بہ ئے، ھمے درماناں پہ وھد بہ ور، بلے تو نشہ چوں بندات کرتگ من جُست کرت”؟
آئی ءَ کمو کند ءُ گوشت” جنکے ءِ سر ءَ …..”.
گڑا ترا یلہ ئِے دات کہ تو وت ءَ نشھی یے جوڑ کرت” من مزنیں کندگے جت ءُ جُست کرت”؟
ھو یار شش ماہ ئِے بیت کہ ھال ءُ اھوال ئِے نیست، گوں من جتائی ئِے برداشت نہ بوت گڑا من نشہ بندات کرت”.
آئی ءِ چمانی ارس گِندگ بوت اَنت، من زانت کہ آسپ ءَ اِشک ءِ گْورگند شریں وڑے لَگ اِتگ، پد ءَ من گیش جُست نہ کرت پرچاکہ چوناھا آئی ءِ الاج بوگ ءَ اَت، گیشیں جُست ءَ آ پد ءَ ھما وڑ بوتگ اَت،ھمے وھد ءَ من ءَ مھرل ءِ جتائی یاد آھت کہ جتائی ءِ درد چینچو گران اِنت گڑا من گوشت” ھیر بیت جگر وت ءَ پریشان مہ کن، اے درست زندگی ءِ بھر اَنت”.
ھمے وھد ءَ منی دیم پہ دیمی کمرہ ءِ در ءَ توار کرت گڑا منی چم ماں در ءَ کپت اَنت داں سمل ءَ سیاھیں بلوچی گُد گور ءَ اَت پہ ڈَولے سینگار اِتگ اَت ئِے، آئی ءِ لُنٹانی سر بچکند تالان اَت، پورا جنّتی ھورے اَت.
روان اِنت