دستونک
شائر : تاج محمد طائر ، کنرک
هما که پیسراَت بربادی ءَ مئے
گُش اَنت اِنت براتے اَت آ سیادیءَمئے
کتگ دَنزءَ هنچو بازار کینگی یاں
نفس هم پُر نه بیت آزادیءَ مئے
کنیں سر کنڈگءَ اُوستانی روچے
مه چاراِت اِے آبله پادی ءَ مئے
چه لوگءَ درکپگ گران اِنت گُرکاں
گوشے جاگه کتگ آبادی ءَ مئے
همایانی کت اَنت که ماغم وتیءُ
هما دنتاں دْرش اَنت شادیءَ مئے
گوں دستاں کُت مزن بژن اِنت مرچی
مڑا کنت هچ مزانت هم نیادیءَ مئے
مه لوٹ هچ جاهلیں چاگردءَ طائر
ترا نیست هِرید اِے نِیادیءَ* مئے
*نیادی:بازار،گِرءُ دے جاگه،همودا که چیز بها کن اَنت