گُڈی بنی آدم
شاعر: مبارک قاضی
ستکگیں شہرءِ گُڈی بنی آدم
تو کجام اوستءَ زندگ ئے باریں
کئی شوہازءَ تئی چم راہءَ اَنت
راز چی اِنت تئی نندگ ئے باریں
لڈاِتگ کُلیں ہلک ءُ بازاراں
دیم پہ بے نامیں منزلے رپت انت
دور سریں راہءِ دیریگیں ہمراہ
بے پدیں پگرانی پدا کپت انت
مہوشیں کاڑءُ پل گُدیں بانور
رپتگ انت وھدءِ ننگریں ہارءَ
ٹھیل ءُ سید آسک ءُ گَڈ ءُ گور
تو تنی وھدی نشتگ ءُ چارئے
پرشتگیں بان ءُ شنگیں بادگیراں
گیر ترا کاینت رپتگیں نوبت
گورگیں کُل گوں شاگیں منگیراں
پادا پدا کہ انسران اِنت شپ
لاسُکیں استاراں ترپگ زرتگ
جی زِرءِ سارتیں کوش کشان انت
شپ بوءِ پُلاں ہم رزگ زرتگ
دور چہ زِربارءِ دوچیں پندول ءَ
لڈان لڈان ءَ ماہ ءَ سرکشتگ
چو جنوزامءِ گریتگیں چماں
زندماں سوگی مرگ پرسیگ انت
سُرمگیں شامءِ گریتگیں چماں
ستکگیں شہرءِ گڈی بنی آدم
رپتگینانی منتگیں مھرم
بیا منی آستونکاں بزور پہک کن
دیگریں بامءِ گریتگیں چماں‫