سنی‌آنلاین| شه‌بخش ماں گپءُتران گۆں ایران رۆتاک ءَ گوشت: سێل کن اِت من شه کجا آتگ اۆں؟ من شه استان سیستان ۆ بلوچستان ءَ آتگ اۆں. منی استان ناداری ئے بنجاه اِنت. ماں‌وهدےکه همے استان شه وسی ۆ مزن‌سسا ءَ پر اِنت. بلوچستان ءِ ورنایان ٹوهێں کارَ کن اَنت ۆ منی استان بازێں دانیالے دار ایت که مۆل ۆ مرادش همێش اِنت که ملک ءِ بێرک ءَ برز کن اَنت. من امێتوار اۆں منی استان ءَ گێشتر دلگوش بیت تاں گێشترێں ورنا ئے توان اَنت پهر ۆ شان کٹ اَنت. باید اِنت که مئے استان ءَ شه نزیک ءَ گند اِت، ڈکال ۆ لوڈے جا اِنت، هرکس اۆد ءَ زندگیَ کنت آیی واهشتاں هم زیانَ بے‌اَنت، بلێں من ۆ منی رنگ ءِ مردم آنکه اپال دار اێں که من ءَ بیسه است شه همے استان ءَ دگه بےجۆڑه‌ئێں کارَ گند اێں. شه بخش وتی مول ۆ مراد ۆ واهشتانی بارو ءَ گوشت: مدام دۆست دارین که پایدگدارێں مردمے بَه‌این ۆ من لۆٹین که په چاگرد ءَ مفید به این، من لۆٹین که گۆں هما بلۆچستانی ئێں زهگاں گوازی ۆ زندگی کنین. منی دلے زندگی همێش اِنت، منی هم‌ملکیانی درد ۆ رنج منی درد اَنت. من ماں گهترێں جاور ءَ آوانی دردان ءَ سگّ اِت نه کنین. من لۆٹین که وتی داد ءَ وتی هم استانیان ءَ دےاین. منی هم استانیان گۆں من هوار اَنت ۆ اے آوانی حق اِنت که من وتی داد ءَ گۆں آوان بهر کنین. من باید وتی استانی مردمان توار بےاین.