وش آتک ءُ درھبات
 میرو ءَ چہ کسانیءَ مزنیں مرمادمی دیواناں نندگ ءُ آیانی گپانی گوش دارگءِ سک ھب ءُ واھگ اَت ءُ آ ماں بلوچی چاگردءِ ھنچیں میتگے ءَ نندوک اَت کہ بلوچی دودءُ ربیدگ ءِ سرءَمردم وتی زندءِ روچاں گوازینگءَ اَت اَنت وھدیکہ مھمانے یا وتی مردمے سر آ میتگءَ کپت گُڑا سجئیں میتگ ءِ مردم آئیءِ وش آتکاں شُت اَنت ء آ اِش ُ وش آتک کُت ءُ دومی ھبر اِش اَت کہ میتگءِ کجام مردمءَ آ کس پیسرءَ دیست گُڑا آ کس ھمائی مھمان آت اگاں آمردمءِ نزیکیں کس ءُ آزیرے اے میتگءَ ھست اَت
گُڑا بلوچی دودءُ ربیدگءِ پدءَ آئی نزیکیں مردمءَ آ کس چہ شامءَ ءُ رند آ مھمان چہ آ لوگ واجہ وشیءَ َ در کُت ءُ وتی گورءَ بُرت.. میروءَ مزنیں کماشانی دیواناں وش آتک یاد گپتگ اَت. بلے مھمانءَ وش آتک ھما کس کنت کہ چہ ھمسرواں اُمر ءَ مستر ءُ کماش تر اِنت بزاں اگاں چار ءُ پنچ کس کسےءِ وش آتکءَ روت گُڑا مھمانءَ ھما کس وش آتک کنت چہ آیاں اُمرءُ سِندءَ مستر اِنت یکے روچ مھمانے آتک میتگ ءِ کماش ءُ مستریں مردم کس نہ آت ءُ مردیں آدم میرو اَت ءُ میروءِ اُمر نوکی نوھ ءُ دھ سال اَت. میرو ءَ آ کس دروت ءُ درھبات ءَ رند چو وش آتک کُت..
 میرو.. وش آتک ئے.واجہ
مھمان… وش آتک ئے وشنام بات ئے مھربانی کن
 میرو. .درواھی اِیں ھیر اِنت تو,مھربانی کن
 مھمان… سلامتیں ھیر انِت
 میرو,, پاکیں ھاوند سلامتی بیارات تو ھال کن
مھمان… ھال وش ءُ ھیر اِنت پاکیں ھاوند شمارا سلامت کنات شما ڈڈ ءُ جوڑ اِت شمئے میتگءِ مھلوک ءُ مردم وش ءُ ھیر اَنت
میرو… شکریں واجہ درست وش ءُ ھیر اَنت
شمئے کس ءُ آزیز ءُ ھمساھگ ءُ میتگ ءِ مردم جوڑ اَت اَنت
مھمان …درست وش ءُ جوڑ اَت اَنت ءُ شمارا درستان اِش سلام کُت.
میروءَ مھمان ھمے پیم.وش آتک کُت.
 اگاں یک مھمانے پیسرءَ آتکگ ءُ دومی مھمان رندءَ ھما لوگءَ آتکگ گُڑا ھما اولی مھمانءَ نوک آتکگیں مھمانءَ وش آتک کتگ اگاں آ.لوگ مردم موجود بوتگ اَنت گُڑا کماش ترین ءُ اسپیت ریشیں مردمءَ آتکگیں مھمانءَ وش آتک کتگ ءُ وش آتکءِ ھلاسیءَ ادگہ مردماں گوشتگ جوڑ ئے ءُ ڈڈئے ءُادگہ ھال ءُ گال آیاں چہ مھمان ءَجست کتگ آَنت,,,
 میرو تنیگہ وتی اولی برءِ وش آتک کُتگیں مھمانءَ مدام یاد کنت ءُ گوش اِیت وش اَت اَنت پیشی دور بلوچانی.
?الی جُمّا زامرانی ?