چـُــكانی ديوان
 ترينوك : كريم بلوچ _ تهل
دو گـَـٹـّور
مَـزَن و پُر آپيں جوگے ءِ بـُـرزَگ ءَ ، دارے اير ات . دو گـَـٹوريں شِـنِك هم همے دار ءِ سرا چه دوئيں نيمگاں ڈِيك وارت .
 هچ كـُجام نه لوٹ ات كه پَد كِنزِيت و آدگر ءَ ، رَوَگ ءِ اجازت و موه به دَنت . دوئيں جنگ بوت انت و مِڑ اتنت ، يك و دگر ءَ كانٹ جناں بيت انت . هَو ، آهر ءَ هر دوئيں لـَـگـُشت انت و آپ ءَ كـَـپت انت .
دو گِــتــاچ
ماں بُرزيں كـُه بندے ءِ تَلاراں ، باز بارگيں راهے هست ات كه يك نيمگے ءَ ديواليں گـَـٹ و تلار اوشتاتگ و جـِكِتـَـگ اتنت و دومی نيمگ ءَ جُهلِـيں دِرّ و دور بُنيں گـَر اتنت. دو گِتاچـِـيں شِنِك ، همے راه ءَ گوں يك و دگر ءَ دو ديم بيت انت و ڈِيك اش وارت . يك نيمگے ءَ شَتكيں و تراشتگيں تَلار كوه ءِ ديوال و دگه نيمگے ءَ جُـهليں دِرّ اتنت. اے راه ءَ بـِر گردگ هم نه بيت و يكے ءَ چه گيش گوئست هم نه كنت ؛ چون كـَت كن انت و چے به كن انت ؟
 آهر ءَ يكيں گتاچ وَپت و ڈگار ءَ وتا را لـَچـِينت ، و دومی باز په نرمی و دلگوش ءَ ، چه وَپتگيں گتاچ ءِ سر برا گوئست و هر دوئيں رَكـّت انت .
 موريك و كـَـپوت
مورے مَزنيں جوگے ءَ په آپ ءِ وَرَگ ءَ شُت . جوگ ءِ گـُـوَرمے ءَ ، موريك ءَ آپ ءَ سَـٹ ات و آپ موريك ءَ بَراں بيت . مور آپ ءَ بُڈاں و ساه ديان ات .
 باليں كـَپوتے ءَ ، جـِكـّے گون ات ، ديست ئی كه موريك ساه ديانںو بـُـڈان انت ، جـِك ئی سَٹ ات آپ ءَ ، موريك ، جك ءَ سواربيت و وت ئی رَكينت .
 روچے شكاری ءَ ، وتی رُگ و دام ءَ په كپوتانی گِرَگ ءَ چـِـير گِـهت . كپوت ئی دام ءَ گپت انت و دام ئی زُرت و رواں بيت . موريك كـَـپوت ءَ شكاری ءِ دام ءَ ديست . مورينك _ موريك _ شُت و شكاری ءِ پاد ئی گـَـٹ گِــپت و گـَـسْت . شكاری ءَ آهے كش ات و دام چه دست ئی لـَـگـُـشت و كـَپت . دام پـَچ بيت ، كـَپوت پـُورّ كـُرت و بانزلاں مانشانت و بال كـُـت .