سرگوست .. دیم پہ.ملکءَ . سیمی بہر.
نعیم حمید
من کہ امگریشنءَ سر بوتاں دراج ریشّ ئے کاونٹرءَ نشتگ اَت من نزیکءَ شُتاں آ برانز گپت تو کُورءِ پُشتہ برو من پشتہ شتاں جہلءَ بچار دو پادءِ نشان داتگ ھمشانی سرا بُہ اُشت من دلترک اتاں کیمرہ بچار من کیمرہ چارت آ بار بار منی پاسپورٹءَ چارگءَ اَت ءُ منا چم سُہر دئیگءَ اَت منءَ سک بد اتک دگے یکے کشءِ نشتگ اَت منی پاسپورٹ ھماہیءَ پیش داشت من گشت اشاں اللہ بہ جنت اے منءَ مرشی کوشاریناں پاسپورٹ اوکے بوت گشی
برو من دیما روان اتاں یک زالبولے ءَ منءَ داشت کجا روگائے من گشت کراچیءَ دگے کجا رواں دیما کسٹم ءِ مردماں منءَ گپت ھاں تو کجا بیتگ ئے من دراہینت اماراتءَ تو کار کنگاے یا وانگءَ ئے من اجب ہیران اتاں مردم ریمانڈءَ اتکگ یا ایرپورٹءَ اشانی کار ھمش انت مردمءَ ازاب بکن اشان منءَ اشارہ دات اودا برو سامان ھمودا کایاں من اشتاپ اشتاپءَ شتاں سامانانی ودارءَ اتاں مردم من ھم ھمدا اُشتاتاں سامان یک یک پیداک اتاں ہما بلوچ کہ بزگ پریشان اَت آہیءِ سامان اتکاں آ در شت من گشت اے چونیں مردماں من زبان کتگ ترا من وت رسیناں بلئے اشتاپی انت من یلہ دات ءُ وتی سامانانی ودار اتاں منی بیگ اتکاں چست کتاں ءُ جہلءَ ایر کتاں پیریں زالبولےءَ منءَ داشت بیٹا سبر کن منی سامان کایاں منءَ ایر کن ے بدی ئے من دلءَ گشت سوچ ترا بلے پدا انسانیت ءِ ھسابءَ من ودار کت ءُ سامان ایر کتاں من گوں ٹرولیءَ ڈنءَ در آھگءَ اتاں اینگو آنگو چارت نزیرءِ دست برزاد انت کندگ انت ما بگل گیر بوتیں سامان گاڑیءَ کتاں سمیر ءَ دراہینت ترا سِم گون من گشت اناں سمیرءَ راہءَ گاڑی داشت ما سِمّے زرتءُ دیم پہ لوگءِ نیمگا.. من سمیرءَ جست کت اے کجام جاگہہ انت پرچا کہ تہار اَت ..بجلی…لئین… وا اللہءِ شکر اَت سمیر گشت مئے لوگ نزیکاں اے ملیر پکیر گُوٹ انت لوگ رستاں ما ایر اتکیں کشءُ کرے لوگ من دیستاں من اجب مارت اے گوادرءِ نیاآباد انت یا کراچیءِ ملیر انت ملیرءِ مردم چہ نیاآبادءِ مردماں ازاب تر اتاں .. سمیرءِ چُک منءُ نزیرءَ زرتءُ دکانءَ رھادگ بوتیں منءَ مباہل واستہ کارڈے زورگی اَت ہر دکانءَ کہ ما شتیں مارا گوشگ بوت دیمءِ دکانءَ برو ما روان اتیں دُکاناں گولان اتیں مارا ناں بیلنس رست ناں کارڈ من نزیرءَ سجین راہءَ کند ات یار مرشاں دشتءَ ھم ھرچیز رسیت بلے ملیر انچش ڈُکال انت کہ ادا پورا کرنے بیت جنگ بوتگ ادا ہچ آسراتی نیست
شپ بوت مارا مکسکاں وابءَ نہ اِشت سک گرم اَت من در اتکاں ڈنءَ کمے گستا لوگےءِ دپءَ اُشتاتاں پرپٹ والاے اتکءُ منی کشءَ اوشتات سلامے دات ئے ھاں دوست تو ادا اُشتاتگ ے من دراہینت ھو لوگ ءَ گرم انت ھداہی گواتے وراں آہیءَ دراہینت اے منی لوگ انت بیا توکا یا آ نیمگا برو پرچا کہ ادا جنین آدم رونت کایاں من شتاں بیٹکءَ شپ جنزان ات من چتور واب کپتاں اے سما نہ بوتءُ سہبءَ مہلہ پاد اتکاں سمیر اتک ءُ ما ناری کتءُ سپر بندات کت دیم پہ یوسف گوٹءِ نیمگا جنزان اتیں نزیرءِ سرا میر اشرپ ھسینءَ فون کت شما کجاے بگندے نزیرءَ ھال داتگ کہ ما کراچیءَ اتکگیں نزیرءَ دراہینت ما نوکی ملیرءَ چے در اتکگیں ھردوہین کندگا اتاں فون بند بوت سہتےءَ پد پدا اشرپ ھسینءَ فون کت جلدی بیا ات منی ڈریور شمارا بارت گوں گوادرءَ ھمے ھسابءَ سپر روان اَت اشرپءَ پدا فون کت نزیر منی ڈریور شتگ تو دیر کتگ ما یکیم بوتیں یوسف گوٹ ءَ سر بوتیں نزیرءَ کمیرہ بڈّءَ اَت انچش کہ ما ایر اتکین مارا سندھی پنڈوکاں مان بست ولایتی اں اللہ نامءَ بدے ات شمارا اللہ شوکین جنین دنت من نزیر چارتءُ نزیرءَ منءَ پرشا کہ ما ھردو لُنڈءُ بانڈ اتیں ما سک کند ات پنڈوک سک باز اَت نزیرءَ کیمرہ پچ کت ادا اودا اکس گرگ بندات کت بیا بہ رس لنگّیں پنڈوکے من دراہینت تو بلاہیں پراڈی ے ترا پنڈگی انت انچش پنڈ اے دراجیں لٹّے ترا گون نزیر گشت بیا تی اکسے گراں دیمی آنگو کتءُ تچان بوت نہ لوٹاں شمے پنڈگءَ ما ارادہ کت ملا لیاکت ولیءَ درگیجیں دروتءُ درہبات بئیں ما لیاکتءِ جاگہہ در گپتءُ سلام داتءُ لیاکت کمو دز گٹ اَت ما بیست ملٹ نشتیں لیاکت مارا ھچ وڑا کِمار کنگءَ نہ اَت ما لیاکت یلہ داتءُ پہ وت بوتیں منءَ مِسءَ گپتگ اَت ما پسیلے در گپت مردکوے نشتگ اَت کسانیں کن ے یا مزنیں من گشت اے چے مُسیبتے من گشت کسانیں گشی دہ کلدار بدے مردءَ آپ آؤرت ءُ من پسیلءَ شتاں در اتکاں داں پسیل ڈنءَ چے مردءَ کُبل کتگ من آواز دات اے شر کلامءَ جت مے بس دربئیت ما مشکلءَ کپیں کہ باندا رمزان انت من شاپت نزیرءِ سرا فونے تو بیا یار اے مردءَ منا پیسلانی تہا بند کتگ من نزیر گپءَ اتیں مرد رست من گشت تو گنوکءِ گشی ساہیں ماپ کن ادا دگے مردم فری رواں من ھمے واستہ کُبل کتہ کہ دگے کس مہ رؤت اے اوں ملکے واجہ چونین چونیں ندارگ گندے وللہ کسانیں بچکے ھم ھمے ساہتءَ رست گشت ئے پسیل ھمش اَنت من گشت پسیل وا ھمش اَنت تو زانان روئے گشی ھو من گشت شر برو پسیلانی مالکءَ آپ آورت گونڈل پسیلءَ دیم دات مردءَ پدا دروازگءَ جت کُبلے وت شت گونڈل در اتک من ھمشی ودار اتاں کہ بزگ دلترک مہ بیت در اتک دیست ے اے دروازگ کُبل انت گریوگی بوت من گشت سبر کن اے ھرامی کئیت پچ کنت ئے ھچ پریشان مبو من ھمے واستہ اُشتاتگاں کہ اے وئیل من انی ترا پیسر دیستگ ہئیر ادا ما گیشّءُ گیوار بوتوں
منشی آواز دئیگءَ اَت گوادر والا مردم بیاھاں ما اتکءُ وتی جاگہہ گپتاں مساپر دراہیں وتی وتی جاگہہ اں نشتاں بس راہ گپت ءُ من پردہ لیٹینتءُ ھما پسیلانی نیمگءَ چارگءَ اتاں ءُ وتئی گوما کندگءَ اتاں…
روان انت