دُوری ءَ تئیگ ءَ همے پیم ءَ پریشان کُتگ
گوں تئی بکشاتگیں درداں دل ءَ دیوان کتگ
مرچاں بنی آدم ءِ هچ ستک ءُ بروسہ نیست انت
من همے واستہ کُچک لوگ ءِ نگهبان کتگ
منی زِدّ کہ وتی تهنائی ءِ اکس ءَ چاراں
منا آدینک ءَ همک رند ءَ پشومان کتگ
انچو اَرزانئے کہ برات ءِ وتی سودا ءَ جن ئے
پہ گبرّے کئے ءَ دنیا وتی تاوان کتگ
نوں گلگدارئے کہ من گوں تو گلگداراں چی ءَ
تو کدی زاناں منا زرتگ ءُ وشّان کتگ
سرپدے یا کہ گنوکے بلے تچکیں مردے
کازی ءَ دهر ءَ وتی نام نمیران کتگ
مبارک قاضی