واجه عابد آسکانی، بلوچی زبان هستیں مزنیں شاعر ؤ لچّه‌کارے. واجه عابدا شعر ؤ لچه‌کاریِ پڑا بازیں بن‌گپ ؤ موضوعاں شعر پر بندیت. چیر داتگیں شعر چه واجه آسکانیِ شعرانی تها گچیں کنگ بیتگ.
شپ ستر سیاه ؤ لُنج ؤ زوراک اِنت
روچِ برانزانی دیما بے واک انت
چار گورا مانشانتگ ابیتکیاں
زاناں دوستے په دوستے گمناک انت
کس نه گنداں من په وتا همبل
بے کسیّانی برهنگیں ڈاک انت
اوست ؤ اوپارِ دامنوں دِرتگ
سار ؤ سسّاءِ جیگوں چاک چاک انت
دل نبیت پیش دارگ دلِ دستا
دستِ راست تئیگ انت که دلوں پاک انت
هیر بکن هیرانی هدا تو وت
که بُتے مرچی پنّ ؤ مزواک انت
بیا رویں سیلی میڑوے نوکیں
هندیاں ڈهل ؤ مصریاں جاک انت
حاکمِ حکم انت کشّ اِتی کرّا
هر زبانے که لهڑ ؤ گویاک انت
انسان اے امروزا دو روچیگیں
سک تمرد انت ؤ سک گروناک انت
زی گنوکیا جت گپّے جوانیں
گوشتی لبدالیں دنیا چالاک انت
شهشناب شور گپتگ شکارانی
په ترگا تلّانی هوسناک انت
منزل ؤ پنداں نا امیتیِ
جهد اُمیتانی جونگیں اولاک انت
کت جگر هاوندا گلِ همرنگ
چه هما روچا دل گلِ تاک انت
وارت منا سیه مارا دلِ پلا
دلبرِ دیدار زهرِ تریاک انت
کے زهیر نال انت ؤ زر ایت په ما
گندگا مئیگا کے هدوناک انت
عابد نی ارواها بکن رکست
درگلِ پیژگاهِ دُنیں هاک انت