“” مِهنّت”””
مروچی من وتی بّلُک نوریءِ چارگ ءّ شُتاں ، چه من کرونا ءِ باروءّ جُست پُرس ےٌ کُت : من اشکتگ اے مِهنت چه لندن ءّ اتکگ . من گوشت ، من چو نزاناں چه کجا اتکگ بلے اینچو زاناں که گوشنت چه ڈنٌی ملکاں اتکگ . منی بّلُک ءّ دراهینت وهداں چوشیں بازیں مِهنّتاں مانشانتگ بلے دکترانی دوا ءُ سوچناں گار کتگ انت . منی بّلُک ءِ گوشگ ءِ پدءّ چوشیں هامدیں ( واگیر ) نادراهی اش چوشکه کرانٹیٹی ، گرُمپُک ءُ سُهرُک اش مِهنّت گوشتگ انت . گوشیت وهداں اگاں کسے ءِ چُک ءّ اگاں سُهرُک بیتگ ءُ سُهرُک درتکگ گڑا مردماں آ چُک ءِ مات ءُ پت زاه ءُ زکت کتگ انت ، برے برے لڈینتگ ات اش . منی بّلُک گوشیت : ما کلُک ءّ ات ایں مردماں شمبے کُنری گوشت ” تئی چکاں سُهرک ارتگ ، گڑا شمبے کُنری چه کّلُک ءّ لڈایت رؤت کهیراں گواش ءّ . مردماں سکٌ ترس اتگ چه چوشیں مِهنّتاں .
وهداں اگاں کسے ءّ چوشیں مِهنّتے ءّ کپتگ گڑا په زاه اش کُشتگ ءُ چه مُلک ءّ لڈینتگ اش . منی بّلُک گوشیت “”” سالے ما وژیگ ءِ شیپ ءّ ” پیرانی هنکین “” ءّ اُرد کتگ ات ، روچے هال پرشتگ که کرانٹیٹی کپتگ ، مردم ترسءّ دلاپ بیتگ انت ءُ بهمنتگ انت که اے کرانٹیٹی چه کجا اتک ؟ ، لهتے ءّ گوشتگ چه کسرکند آرتگ اش ، لهتے گوشتگ یکے ناه واری شُتگ شهرءّ چه همودا آرتگ ےٌ .
منی بّلُک گوشیت “” ترا دو ماه بیتگ تو چو کمٌے جّکٌ اتگ ، تئی مات ءّ زار کتگ که ترا کرانٹیٹی انت ، گڑا من گوشتگ ایشی ءّ نوکی دو ماه انت ایشی ءّ چتور کرانٹیٹی انت .
مزنیں ترسے بیتگ چوشیں مِهنّتانی ، بلے اے مِهنّت دکترانی دوا ءُ سوچناں کار کتگ انت بلے نی پدا دراش شانتگ .