“نُورہ کھبگ”… رجانک
(اے کِسہّ من چہ Urdu-Labءَ درچتگءُ رجانک کُتگ)
دسمبرءِ گُڈسَری روچانی گَپّ اِنت کہ اوقافءِ ادارہءَ پہ زور چہ شیخوپورہءِسیریں جامع مسجدءَمنی مُنسبی ھلاس کنائینتءُمنءَلاھورءَھیرہ مَنڈیءِکُوھنیں مسیتےءِ مَنسَب دئیگ بیت.آ ھوں اے واستاکہ من مَسیتءِلوڈانی سرا میتگءِ کونسلرءِ توسیپ کنگءَ اِنکاری بیتاں.منی بَھتءِکَپَگ کہ آ کونسلر اوقافءَ بلاھیں آفیسرےءِگُہارزتک ات.نامہا من پیش امام اتاں بلےچہ دُرستاں بّنّام تِریں میتگےءِ مسیتءِ.پدا مردمانی دپا ھُدا بِداریت وشنیاتکاں چوھا کُتءُدوزوآھاں بَش بَش وارت اے دَرگتءَ اوقافءِمِیتاےچہ ایدگراں دستے دیما اَت یَکروچے پَگارءِ مَسلہےءَ آھیءِ گُورا منی سَر کَپت گُڈا آھیءَمنءَچَمّکُے جَتءُگُشت ئے مُلّا ترا ھُداءَواھِتگ نی تئی پَنچیں لّنکُک روگنان اَنت.اے گَپّانی اشکنگءَ من وا پُوڈے بیتءُ آپءَ کَپتاں.ھُدا نیکی ے بِدنت منی لوگیءَکہ منی دِل ئے چِتءُلاپءَ دات.گُشت ئے ترا پَنچیں وھداں نماز وانینگی اِنت تومنی ھالءَ سَہی ئے کہ من تَرّءُتابی مردمے نیاں مارا چُکّءُچَلانگے نیست کہ پِٹّ اَنت.چُکّانی نام کہ گَرگ بیت نی اے گَپّءَھوں شمئے گوشاں جناں کہ مئے سیرءَ بیستءُدوسال کُبل اَت بلے دنیگہ مارا چُک نیست اَت چُک وا ھُداءِ دادے بلے دنیگہ واجہ ھُداءَ مئے نیمگا دیم نہ تَرّینتگ ات ما سَرءُپاد جنگا وس کُتگ ات بلے نی بار زمین کُتگ اتءُنشتگ اتیں بَرے بَرے مئے چَمّ اَگں چُکّےءَ کَپتگ اتنتءُدلءَ آٹان کُتگ اَت گُڈا من دل گوں ھُداءَ داتگ اَتءُ آ بَزکّارءَ چیرءُ اندری گریتگ اتءُدل سُبک کُتگ ات. چہ لوگیءِگَپاّں منی دل وتی جاھا اتکگ اَتءُما چِنءُلانچءَ اتیں. ما اُرد بست انت اوست پہ ھُدا کُتءُ بسءَ نشتیں بسءَ مارا بادامی باغءَسرکُت.من اَسپ گاڑی والہےءَ را گُشت مارا ھیرہ منڈیءَ روگی اِنت یکبرے آھیءَمنءَسرءَداں پادءَچار اِت آھیءِ چَمّ کہ منی ھمراھیں مَوجرءَ کپت اَنت چِلّ کلدارءَ ٹَھ اِت ما اسپءِگاڑیءَ نشتیںءُ آ رھادگ بیت. آ گَپ جنان اتءُ گَپ گَپّءَ آھیءَ مارا سرپدکُتءُگُشت ئے اودا کہ شمارا روگی انت آمیتگ ھیرہ منڈی نہ انت آ دمکءَ “ٹِبیّ”گُشِنت.ما دمانءَشُتءُسربیتیں. روچ نیمروچ اتءُبازار بند اَت گِندگا ھما پُرشتگیں دگّ.دمکاں جاندرائیں چُکءُلھتیں لَمپی ئیں چُک لِمپاں ھُنش کنگءُچِلّی ئیں پشکانی ڈوڈرتگیں دُمبُلاں مُشگءَ اتنت.ھما سَرّ رِتکگیں گَٹَرانی سیاہءُشُونز بَستگیں آپءُپَتّرَانی سرا رُمب اتگیں مَکِسکانی ژُونگگ ھما کاہءُکَژءُسبزی آں باریں دست گاڑیءُ گوں دست گاڑی والہاں چہ دریگاں جَنیادمانی گِریھ کشگءُاَلگِہاشی البت پان سگریٹءُپُلّانی دکاناں ابید ھاسیں پَرکءُپیر نیست اَت دکان بند اتنت بلے دکانانی کُوھنینءُنوکیں تہتگانی سرءِ نبشتہ اسل کاروبارءِ شوندار اتنت. ھمینچکہ اسپ گاڑی مسیتءِدپءَاوشتات میتگءِ مردماں مارا سرا زُرت باریں چہ کجا اتکگءُجُپ اتگ اتنت ایشانی جَگاّّ آں میتگ سرا زُرتگ اَت
اڑے نوکیں مُلّاے اتکگ لوگی ئے ھوں گون اِنت بگندے چہ پیسریگینءَ گِہتر بہ بیت.کئے بزانت گُہار باریں چونیں مردم ئے؟ مردینءَ اوست پِرکنگی نہ اِنت.ھؤ ھؤ راست گُشے دراج ریش چہ درستاں گندگتر اَنت.ھما بے ننگیں گَپّ کہ گوش مہ اشکُنات نہ گُشے کَھبگانی میتگءَمُلّاے اتکگ ات گُشے زاناں کَہبگے شرپدارانی ھمسائگیءَ اتکگ ات منءَ سَبرے سرا روگا اَت بلے ھُدا غلام شبیرءَ ایمانے بدنت کہ اتکءُ من ئے چہ اے گزاءَ چوٹینت.اے مرد چہَ بیستءُپنچ سالءَھمے مسیتءِ روپوکءُچَنڈوک اَت ایماندارءُجُہدی ئیں مردمے اَت.آ بُرزءُبارگیں مزن عمریں مردے ات.ریش ئے دراجءُپہک اسپیت اتنت اسپیتیں کَتابی گُد ئے گُورا ات سُہرءُاسپیت اَوَردگیں کُڈّکُڈّی لانکی ے کوپگءَ اتئے سرءَ اِسپیتیں کُلاہءُپیشانیءَنمازءِ ٹِکّ سَر جَہل سادگءُکم ھبرءُنیکیں مردے اَت گّندگا کماشے ات بلے زَرنگ اَت.ھَپتگے کَپّےلوگانی روپگءُچّنڈگءُپُورّءُپُتینکانی گیئگءُ گُور کنگا شُت. لوگاں کپات ئے دو کسانیں بان.مَسیتءَھوریں کسانیں کََنوَری ےُچہ آھیءَکستریں چَمشودےءُ پُوئی ےءُگُونڈکیں پیشگاھے بلے پہ دوکَسءَ بَد نہ ات.چَپّءُچاگردءِبُرزیں ماڈیّانی سوبءَ لوگ کمّیں تہار اتنت.
لوگانی رُپتءُروپ دیوالانی کَرّءُموشءُ رنگءَ غلام شبیرءَ مارا کُمَک کُت.پدا چہ آھیءِ پِینڈِینَگءُچُنڈگا من سرپد بیتاں کہ آ پہ مُلاھاں شر بیتگ آھانی لوگاں چُلوپَگے کارے کُتگ ئےءُ دستاں سُبک بیتگ آھیءَ چراھاں کَٹےّ نہ لوٹ اتگ دوئیں بیلاں چُنڈے نگن ئے وارتگءُ شپءَ مسیتءَوپتگ.اے رنگءَ آھیءِسر مآں ساھگءَبیتگءُمسیت ئے ھم سارءُوار کتگ.چاکہ من ادا اتکگ اتاں منی دلءَیک ڈولءَگَپےّ سُرَگا اَت یَکروچے من چہ غلام شبیرءَ ھمے گَپےّ جُست کُت.. واجو!! باریں گوں مسیتءِ پیسری پیش امامءَ چونیں مَسلہے بیتگ ات؟ آھیءَسرءُتابءَ وس کُت بلے منکہ سر ئے نہ کپتاں گڈا من ئے یک گُورءَ کَش اِت کہ گَپّ منی لوگیءِ گوشاں مہ کپیت. گُشت ئے واجہ!! من چہ بُگُشاں آ وشرنگءُگِندناکیں ورناھے اَت آھیءَ لوگءُجاگہ ھوں نَکُتگ اَت پدا اے میتگءَ شَر رَنگ دپا رِچیت آ ھوں ھمے بازارءِ شَر رَنگےءِ بولاں کپت.دلاراں چار اِت داں اے رنگءَجنک چہ دستءَ لَگُشیتءُمئے کُٹوّ کور بیت پمیشا آ چہ اے کارءَوش نہ اتنت پیسرءَیکءُدو بَرءَ آھاں مُلا سَرپَد کُت پدا تُرسینتءُبِیھار اِش دات بلے مُلا اے جَنِکءَ گَنوک کُتگ اَت آھیءَایشانی گَپ پُشتءُگوش کُت اَنت پدا شَپےءَگوں جنکءَ لِکّ اِت دَلّار اِش رندا کَپت اَنتءُبادامی باغءِ اَڈہءَ گپت اَنت اِش دلاراں جنک بِیرہ داتءُبُرت بلے ملا اش لَٹ داتءُ کُشت.آھیءِ کُوشءَغلام شبیر اپسوزی اَت. گڈا اے دَرگتءَ پولوسءَ چیزے کُتگ؟ کُشندہ گِرَگ بیتگ انت؟ من جُست کُت.. غلام شبیرءَ کَندانءَ گُشت واجہ تو ھوں گُواہ کن ئے پولیسءَ چشیں کاراں کار نیست آھیءَگوں بَھتہءَ کار اِنت.چوناھا تھاندارے جِند ھوں پہ ھمے جنکءَ عاشق اِنت.الا ھوت ولا… منکہ چو تَکانسر بیتاں غلام شبیرءَ منی تَکانسری مار اِتءُ گُشت ئے… واجہ تو تَکانسر مبی بَس تو پَنچیں وھداں مردماں نماز بوانینءُ بیگہءَلہتیں گونڈو قرآن وانگا کئیت ھما آں بہ وانینءُکَسیّ کارءَ کار مَدار کَس تئی نامءَ نہ گپت.اے میتگءِ مردم ھوں گَندَگیں مردم نہ انت آ ھرچی انت وتی جاھا بلے ھکِ ھُداءَ گپ ھمیش اِنت کہ اگں مردم گوں اشان شرّ بہ بیت اے ھوں مردمءِ اھترامءَ کننت چہ غلام شبیرءِ گپآّں منی ساہ بدنءَ کَپت. اولی روچءَ سُبارگءِوھدءَ یکےّءَ دروازگ جت.غلام شبیرُ دروازگءِ بوجگءَشُت پدا آھیءَوانے وَرَگ گون اَتءُ آتک منکہ چَمّ چِست کُت انت گُشت ئے مئے ھمساھگ نورہءَ سُبارگ دیمداتگ.من ھیچ نَہ گشتءُشَکّءُپَکّ ھوں نہ کت. دلءَ گُشت ھُداءِ بندہ ے ءُ چوناھا ھوں مَسیتءِپِیش امامانی لوگاں بازیںَ آسءُروک نہ بیت. ایدگہ روچءَ پدا وانے اَتک من دِلءَ گُشت باریں کَئے انت پہ ما چو مِہروان اَنت.عشاءِنمازءَ پَد من چہ غلام شبیرءَ نورہءِ بابتا جُست کُت اے نورہ کہ پہ ما چو مِہروان اِنتءُمئے دلگوش ئے گُؤر انت باریں لوگ ئے کُجا اِنت منی دِلءَ اِنت کہ منی لوگی آھیءِچارگا بُروتءُآھیءِمِنّتءَ بگپت سَوگاتیں ذالءَ آپرین انت کہ پہ ما وتا جَنجال ئے کُتگ.واجہ!! منءَ بی بی آھیءِلوگءِ رَوگءَ شاتک نہ بیتءُ بی بی مَروت شَرتِر اِنت. من گُڈ اتاںءُ پدا جُست کُت کہ چیّا زاناں نورہ کئے انت؟ غلام شبیرءَ درّائینت!! نام ئے من وت نزانان بلے آ نورہ کَھبَگءَ نام اِنت…. کَھبَگی کَنت؟..کھبگے؟ءُ تو اینچو روچءَ مارا آھیءِ دستی وارینتگ انت..من اسغفراللہ وانانءُگُشَگا اِتاں. غلام شبیر کمیّں کَمش بیتءُپدا گُشت ئے..واجہ اے میتگءِ دُرستیں مردم ھمے وڑین انت اگں اشانی دستی تئی دلءَ بَز انت گڈا ترا مُجّّتی وتی لوگءَ کَنور کنگی انتءُ گوں اے پگارءَ تئی پُورھی دُروگ ے. من گِیشتر برانز گپتاںءُ گُشت غلام شبیر ما اِزتی ئیں مردُمیں مارا شُد بہ کُشیّت ما کھبگانی دستیّاں نہ وریں.منی گپاّں غلام شبیرءَبدبُرتءُ ھما روچءَرَند چہ نورہءِلوگءَپہ ما ورگ آھگ ٹَمب بیت. ھمے مسیتءِکہ من پیش امام اتاں ٹبیءِ مسجدءَ نام کپتگ ات.یکروچے من چہ غلام شبیرءَ مسیتءِنام جُست کُت آھیّءَ کَندانءَگُشت واجہ مسیت اللہءِ لوگ اِنت زاناں اللہءِلوگ ھوں دگہ نامے لوٹیت.ھؤ !! نامے الّما لوٹیت دراھیں مسیتاں نامے نامے پِر اِنت من پِلّیس دآت.واجو اے مسیتءَرا بازیں نامے بَندگ بیتگ ھرکُجام فرقہءِمُلاے اتکگ اے مسیتءِپیسری نام ئےسرکُتگءُوتی تبءَنامے بستگ ئے.تو ھوں ھماھانی وڑا مسیتءّ نامے بند آ وتی سرءَ کِچینانءَ گشگا ات. من پِگرےءَ کپتگ اتاں کہ گناھانی میتگءِاے یکّیں مسیتءَچہ نامے بہ بنداں… اناگہا منی دلءَ اتک “موتی مسجد”..ھوھو!! موتی..موتی.. سکیّن شرّیں نام ے.. گُناھانی اے چِکِّلءِ تہا پاکءّترپناکیں “موتی”..واہ واہ!!!
من وتی دلءَسُنٹو اتانءُمسیتءِنامءِ بندگءَوتا وڈمّ دیانءَ لوگءَ شُتاں داں لوگیءَورگ جریدگ کتگ اتنتءُپہ من وداریگ ات.نی ما قرآن وانوکیں چکّانی نیمگا کائیں اے یازدہ گونڈو اتنت پَنچ سالءَبگر داں یازدہ ءُ دُوازدہ سالی سَرءُنیمسریں گونڈو اتنت کَمُّکیّں نادلسر اتنت بلے شَرُّکیں چُک اتنت ایشاں جان شُشتگ اتءُشَرّیں گُد اش گُورا کُتگ اتءُ وانگا اتکگ اتنت دو ساھتءَ سیپارہ اش ونتگ اتءُ پدا لئیبءَ شُتگ اتنت.من چہ ایشاں جُست نہ کتگ ات کہ شُما کئے اتءُکَئی زَھگ اأتءُآھاں ھوں وت نام نہ گپتگ ات.منی مَکَتبیاں یکےّءِنام نبیل ات چوناھا شَرّیں چُکےّ ات بلے شیتانُکے ات وانگا دل ئے پَر نہ ات بس انچو لُڈّ اتگ اتئے دلءُدین ئے گوں لئیبءَ اتنت من ھم پمیشا زورءُسر نکتگ ات کہ چُکےّ. بلے یکروچے منءَ سَبرے سرا شُت آروچی منءَ سَرءَگپتگ اتءُمن نا تاھیر اِتاں غلام شبیرءَ منی سر مُشتءُمن دو دانگ پیناڈول ھوں چَکاّ دات بلے درد انگتءَچو نولّیں کائیگرءَ دراکگا ات منءَ غلام شبیرءَ بازیءَگُشت کہ چُکاّں رزا بِدئےءُکمیّں تچک دئے بگندئے تاھیر گِرئےبلے من آھیءِ گَپّ نہ زُرتءُ چُکّ رَزا ندات انت اے روچی نبیل ھوں سَک تِرّنیءَ ات ایشیءَ گُتُک کن آھیءَ گون جن آھیءِ ھمے سِرّءُکپاں منی شیتان ھراب بیت من دستءِ گُورءِ رِھل چِست کُت کہ آھیءِ بَڈّا جَنان ئے بلے کارءُکزا آ پد کِنز اِتءُ رِھل آھیءِ پیشانیءَ ھوالہ بیتءُآھیءِ پیشانی ھونءَپَچ بیت.ھونانی گِندگا منی سرءِ دردءَگشے زاناں بال کُتءُمن پہ لپرزگی غلام شبیر توار جَت آ بَزّگ دِرکءَ اتک گونڈو ئے چست کُتءُڈاکٹرءَبُرت.شُگریں کہ رِھلءَ پیشانیءِپوست لڑینتگ ات ڈاکٹرءَ آھیءِ سر درمان کُتءُبَست.. من ایدگہ چُک رَزا داتگ اتنتءُنوکی مسیتءِدروازگءِ دپا سَر بیتگ اِتاں من جنیادمے دیت کہ چادرے مانپوشتگ اتئے منءَ توار ئے جت من دیت داں آھیّءَ مسیتءِدپی نیمگءِدروازگ داشتگ اتءُگریوگا ات.آ چِلّ یا چِلّءُپنچ سالے بیتگ ات چُشیں شرّ رنگے ھوں نہ ات کوتاھیں سبزءَرنگیں گرمپُک دپءُدیمیں جنینے ات چمّ ئے ارسءَ گُلگُل اتنتءُگوں ُسیاھیں سریمگاں آھیءِگُلاں چُکرّان اتنت آھیءَ جّپتےسُبکّیں والی گوشان اتءُسُھریں ترپناکیں پُلُکے پونزءَ اتئے شُشتگءُ ساپیں بلے ارزان گُزاریں چادرےسرا اتئےءُجُپتے ٹالُکی چَبّہ ئے پادا اَت.. بانُک تو کئے؟ءُ کےءَ لوٹ ئے؟ من اَجِکّہی جّست کُت.
واجہ!! منی نام نورہ انت آھیءَ گوں چادرءِ لَمبُکےءَ پونزءِ لِمپ گپت انتءُگُشت.
نورہ..؟ نورہ کھبگ؟ من ھِژم گپتگ اتاں… من اینگُرءُآنگُر چمّ شانک دات انتءُ غلام شبیر چار اِت بلے آھیّءَنبیلءِ سر پَٹیّ کنائینتگ اتءُلوگءَرسینگ ئےبرُتگ اتءُبیگواہ ات.
ھؤ کھبگیں نورہ…نورہ کھبگ۔. آھیءِسر جَھل اتءُگُشگا آت.
من چہ وتی بدیں گالواراں پَشلو پَشلو اتاں بلے پدا دلءَ آتک کہ آ رَنڈی ئے…. گوں وتی سِلّیں کارپداں بائدیں ھما پَشل بہ بیت من پہ چی پَشل بباں.. پدا منی دلءَ اتک کہ اے رَنڈیءِ نأپاکءُ ڈُونڈیں جون منی لالءُگوھر گونگیں نازاکیں مسیتءَپَلیت کنگا انت.. درا ڈَنّءَ..منی پاکیں مسیتءَ پَلیت کنے ھما راہءَ اتکگے ھما راہءَ برو من دمکءِ نیمگا دست ٹال کُتءُآھیّءَرا مَھمیز کَش اِت.
آھیءَ چمّ چِست کُت انت منءَ گِلّوتگی چار اتئے گُشے زاآں آ گُشگی ات کہ من چہ تو چُشیں گَت نہ گِپتگ ات بلے زاناں آھیءِدپا نہ گپتءُبے ترکءُتوارءَ پُشت ئے مانداتءُشُت.من زھرءَ گُنجءَ اتاںُ آھیّءَ را نہ کَتّ اِتءُکارءُھالءِجّست ھوں نہ کت تناوھدی غلام شبیر ھوں آتکءُسربیت. واجہ!! آ جنیادم کئے اَت ھیری اتکگ ات… نورہءَ آھیّءِچمّ چہ دیرءَ کپتگ اتنت پمیشا پجاہ ئے نیاؤرتگ اتءُچہ من جُستا ات.. کَھبَگیں نورہ ات.باریں چیّا اتکگ ات. بلے من ھوں آلکاپءَشُشتگ دگہ برےآھیّا ادا آھگ مات اِنت.من وتہ وَڈّم دیانءَ غلام شبیرءِنیمگا چارگا اتاں بگندے آ منی شَریں کارپداں گلائیتءُمنی گَپّءِلَمبُکءَ گِپت گوں بلے من آھیءِ دیم تُرپشی مَرت کہ آ دلءَوش نہ ات… آ بَزگ وتی چُکّءِ بارھا گِلگ دئیگا تئی گُورا اتکگ ات.نبیلءِ مات اِنت آھیّءَٹپیّ ئیں چُک دیت دل ئے داشت نہ کُت پمیشا…ءُ تو آھیّا را سُبک کُتگءُگلینتگ غلام شبیر نورہءِ پلہ مرزیءَ ات.
بزاں نبیل نورہءِ چُکّ اِنت چوشکہ اھمکی کنت المّا لٹ وارت انچو مات انچو آھیءِچُکّ.من وتی ھجالتیءُناھُودگیءَ ڈَبگا اتاں.بلے دمانےءَ من بیچار کُت کہ چُک ناسرپد انتءُمن آھیءِجنگا شر نہ کتگ بلے منی استادی دیما مان تر اتءُپدا من ھیال کت چُک من پہ آھیءِشریءَجتگ منءَ گوں چُکءَدژمنیءِ نیست اگں من جتگ گڈا ھونے چہ آزمانءَ نہ رتکگ چوناھا آ منی مکتبی اَِنتءُمن آھیءِ استاداں. پدا آ رنڈیءِ چی بستار آ کجام دپءُآپءّ مسیتءِ پیش امامءِ گلگءَکنت.. من گپّ تریّنتءُ غلام شبیر جُست کُت کہ نورہءِ چُنت چُک مسیتءَ وانگا انت. واجہ!! تئی دراھیں مکتبی نورہءِ چُکّ انت ایشاں ابید دگہ چُکےّ گُوران انت ئے. اے میتگءَ نورہءَ ابید کس وتی چُکاں مسیتءَ دیم نہ دنت آھانی چُک ھمے میتگءِ دمکاں رول انت غلام شبیر انگتءَ نورہءِ پلہ مرزیءَ گپءَ ات.منی دلءَ آت آھیّا لہتیں سوچءُپچیں گپ گشاں بلے تھاندارءِموٹلءَ ژپگ جت. آ ھیءِجندءَنزاناں بلے آھیءِلوگی نیکیں مردُمے ات ھیراتءِ نیمونءَ دوسے روچءِ سرا منی لوگءَچیزےناں چیزے دیم ئے داتگ ات اے روچی ھوں اھیءِ اردلی جلیبیانی رسینگا اتکگ ات. گرمیں جلیبیانی وشءُ سارتیں بُوءَ منی زھری پاداں بُرتءُنورہءِکھبگیءِگپ ھوں جتءُپَت بیت.نبیلءِ جنگءِ گپءَ چیزے روچ گوستگ ات عشاءِنمازءَ رند منءُغلام شبیرءَشرعی مسلہےءِ سرا داں دیراں گپ جتگ اتءُ من بےوھدءَچہ مسیتءَ دراتکگءلوگءَُروگا اتاں بازار نوکی سمبھ اتگ ات بُرزءَ تاکچہانی سرا شروکءُشترناکیں پردہ گوں گواتءَ چَنڈگااتنت ھارمونیمءُتبلہانی توارءَ بازار سرا زُرتگ ات پان سگریٹءُپُلّانی دکاناں ھوں گِراک چُرّگءُ آھگا اتنت. اناگہا منی چمّ نورہءِلوگءِدروزگءَکپت انت آ ڈنّءَ اوشتوک اتءُ رَؤ ءُ آ کنوکیں مردیناں چارگءُچَمُّک جنگءُکَتّی کنگا ات.. مروچی آ دگہ دابےءَ اَتءُرنگے آؤرتگ اتئے آھیءَتنکیں گلابی دریسے چاڑینتگ ات سُھریں کَوش ئے پادا ات سر ئے رستگ اتءُ چمبیلیءِوشبوئیں پُلّ ئے مُٹّءَ کماتگءُلونجان اتنت دیم ئے گوں میک اپاں دونتگ ات لُنٹ ئے پَنّءُچمّ ئےکنجل اتنتءُکنجلانی پُشتءَ برھنگءُبے ننگیں دعوتے سر کشگا ات..الا ھوت ولا……. من ریشکند کُتءُغلام شبیرءِ نیمگا چار اِت.
واجہ!! بَزگّ یک سرءُ یک شاھیں جنیادمے دگہ درے نیست ئے پدا اے زوراکیں زمانگ…….؟؟ آ گشے زاناں گَپّءَ چہ سرا ٹیلینگا ات.بلے من پدا پینڈینت.. واجو!! آ زاناں چُکانی دیما وتی دیما سیاہ کنت؟.. واجہ! روچءَ آھیءِچُکّ وانگا انت سُھبءَمہلہ پاد کائنتءُاسکولءَرو اَنت بیگہءَمسیتءَقرآن وان انت َپمیشا ژندءُ پند بنت ءُشپءَ مہلہ چُنڈے ور انتءُوپسنت.مہمانانیی واستا پیشگاھا کسانیں کوٹی ے بستگ ئے.غلام شبیرءَ بی نیازی منی گپّءِ پسہّ دات.. استغفراللہ.استغفراللہ..من وتی دپ داشت من زانتگ ات کہ غلام شبیر نورہءِ گشگا بدبارتءُنہ منّیت.
دگہ برے نورہءِنام ھما روچی گرگ بیت کہ منءُمنی لوگی حجءِکاگداں گوں سرءُ چیر اتیں.منی لوگبانکءَ مکّہ مدینہءِ چارگ سک دلءَ اَت آھیّءَگشتگ ات رویں ھُداءُ پاکیں رسولءِ لوگاں زیارت کنیںءُ اولادےءِدعاءَلوٹیں منی واھگ اَت حجءَرند منی نامءِدیما حاجیءِ لقب پِر بہ لِچیت بگندے اوقاف والہ منءَ شرتریں مسیتےءَدیم بدی انت. ماں اے روچاں منی لوگیءِ گُہار زتکے مذھبی امورءِ مححکمہءَ میتا اَت ما سدّک اتیں آ مئے کارءَ کنائین ایت آھی ھوں مارا دلبڈی داتگ ات.ما کاگد نوکی چتگءُیکجاہ کتگ اتنت کہ غلام شبیرءَ سلام دات.
واجہ من پہ کارےءَ اتکگاں آ چو لپرزگو اَت .. ھؤ ھؤ واجو بگش چونیں کارے؟ من ریشانءَسمارانءَگشت.
واجہ وزارتءَ تئ پجاروکی باز اِنت مردمےءِحجءِکاگد جمع کنائینگی انت آھیّا کاگد پہ من شہاؤرت انت. بچار غلام شبیر!! ما وتی پُریّ ئیں لوگاں اول ھُداءُ پدا تئ اوستءَ یلہ دئیگءُ روگائیں پدا تو اینچو زر چہ کُجا کار ئے؟ من تُرندءَتُرند گُشت. اِنّاں واجہ تو سرپد نئے اے کاگد منی نہ انت نورہ ئیگ اَنت ھمائیءَمنءَ پرماتگ.
واجو تو سرءَ سار ئے؟کھبگیں نورہ گوں وتی پَلیتیں زرّاں مکہ مدینہءَ رؤت..توبہ توبہ…گوں اے بیہودگیں گَپّءَ گُشے زاناں من بُن گپتاں.
واجہ آ اگں کھبگے ھرچی ئے بلے مسلمان ےءُ بیت اللہَِ زیارتءَ سر گپتگ بیت اللہ ھداءِ لوگ اِنتءُھُداءِلوگءِ دروازگ پہ شَرّءُگَندگءَ پچ انت آھیءِ دربارءَ ھرکسی مانا یکّ اَنت.غلام شبیرءَ بلاھیںءُبے جوڑھیں گپّے جتگ ات کہ ھداءِلوگءَ کسءَگِرءُبند پِر نیست.بلے من آھیءِ گپّاں گیشتر کنّت بیتاںءُدرّائینت…
شاباش واجو شاباش!! ھَکّ کہ توئے!! اگں اللہ بلوٹیت ھرکسءَ ببارت آ رؤت گڈا من چیّا آھیءِ کارءَ بکنائیناں.. نورہءَ بُگش آ وتی کاگداں تچکءَ پہ ھُداءَ دیم بدنت من ھژم گپتگ اتانءُ باریں ُزھرءَمنی دپا چہ چہ دراتکء من ُبانءَ پُترتاں.
لوگیءِ برازتکءَ مئے کار کنائینت انتءُمئے ھردکانی نام در اتک انت.من بیچارگیں ذالءِ سُھر پروشتءُنولانی دَئیناں دات انت اللہِ نام گپتءُ سر گپتیں.گُد لگوشت انتءُاھرام بست گوں پُچّانی لگوشگءَ گشے زاناں عمرءِ سجہئیں گُناہ کش اتءُ دور داتنتءُپژمندگیں گناہ گوں زُمزُمءَششتءُ سپا کت انت.دلءِمئیلءَ ھداءِلوگ چار اتءُ دراھیں فرض ادا کتنت.رمی بزان شیتانءِ ڈوک جنگءِ روچءَ ما عرفاتءَ شُتیں.مھلوک باز ات ھزاراں لکھانی مردمانی ھارے جھلاد ات.سک گرم اتءُ چہ گرمءَمنی ساہ پرُ بئیگا نہ ات منی لوگی ھوں بیچاڑ بیچاًڑ اتءُما یک دوہمیءِ دست گپتگ اتءُروگا اتیں اناگہءَ آ بزگءِ دست چہ منی دستا لگشتءُمردمانی ھارءَ منءَ لیگواشانءُ گرینانءَباریں کجا بُرتءُاوگار اِت. دگہ وڑیں جاور اتنت کس کس ئیگی نہ ات ھرکس وتی گرءُدارءَ ات من وس کت کہ وتا بگیشیناں بلے منی پاد اڑ اتءُ من کپتاں کپگءِ شرتا یکےّءَپاد منی لاپءِ سرا ایر کت منءَ لگت ئے داتءُ گوُست دگرےءِ پیشپادَِ منی سرگءَدُچار بیتءُ منءَ لگت ئے داتءُشُت من چہ ھیشتما شُتگ اتاں منی چمّانی دیما تہاریءَ مان شانتگ ات منی چمّاں ملکمیت زاھر ات من شہادت آؤرتگ اتءُچمّ نز کُتگ اتنت کہ ھُدائی دوستےءَ منی راستیں دست گپتءُمنءَچِست کتءُاوشتارینت ئے نی منی ساہ پُر بیت من دیم تَرّینت کہ آھیءِ منتّاں گراں منی چمّ کہ آھیّیءَ کپتنت من یکبرے ھُشک ھش اتاں چاراں داں ھمے کھبگیں نورہءَ منی دست مُھرءَمُھر گپتگءُمنی دیما اوشتاتگءُبریچکندگا انت.. اے پلیت ادا چوں اتکگ؟ کئےءَسفارش کتگءُایشیءِ کاگد کئےءَ جمع داتگ انت ؟ایشی درکاس چونیءَ قبول کنگ بیتگ؟ من وتی دست ژپ ات بلے آھیءَ منی دست چو آسنیں تَلکءَ داشتگ ات آھیءَ منءَپُشتکائی ژپانءَ یک نیمگے بُرت آ نیمگا لھتیں جنیادم اتنت اناگہءَ منی چمّ وتی لوگیءَ کپت انت آ گریوان اتءُ ھمے مُچیّءَ منءَ پَٹگّءُچارگا ات کہِ چمّ ئے پہ من کپت انت من درکءَ آھیءِگورا شتاںءُ آھیءِچمّانی ارس گپت انت. کُجا بیتگ ئے؟ بے بلاھے ترا چیزے بہ بیتیں گُڈا منی دستءُدیم سیاہ اتنت.منی نُک ھشکءُکلنڈ اتءُ من گپءُھبری نہ اتاں من تُک گورچینت انتءُ گشت. من چہ مرگءِکلا چُٹ اتگاں زاناں پیریناں چُنڈے نگن داتگ کہ من سلامتاں اگں نورہءِسر من گورا مکپتیں من ھورتءُآرت بیتگ اتاں نورہءَمنءَچِست کتگءُ آورتگ من آھیءَرا دلاسہ دیانءَگشت.
نورہ؟ مئے ھمساھگیں نورہ؟ آ وا نیاتکگ تئی چمّ بیتگ انت تو دگرے دیتگ آ وانگ وانگءَ منءَ چارگا ات.. اڑے نورہ ات من وتی چمّاں دیتگ.من اینگرءُآنگر چمّ شانک داتنتءُچار اِت آ شُتگ ات رندءَ ھوں من بازیءَ چار ات بلے اے گنجیں مھلوکءِتہا باریں آ کُجا سلے ول ات.ما حج کُتءُپدا مُلکءَ اتکیں.لاھورءِ بالی پَٹّءَ غلام شبیر گوں پُلّانی ھاراں مئے دیما اتکگ ات.. آھیءمارا مبارکبادی داتءَُ پُلّ مئے گورا داتنت… واجہ ترا حج مراد بات..باجی ترا حج مباہ بات.
واجہ نی من ترا حاجی گُشاں آھیّیَ بریچکندانءَ گُشت.. گوں حاجی گشگا منی بگل ٹال بیت انت گلءَمن گردن چوٹ کُتءُ آھیءِ بَڈ ٹّپّ ات. ما وتی اُرد لّڈ اتنتءُٹیکسیءَ نشتیں. من مسیتءِءُلوگانی جُست کُتءُ پدا من نورہءِترانگا کپتاں. غلام شبیر باریں نورہءِھالءَبدے منی مکسد ھما حجءِدرکاس ئیگ ات. آ بزکّارءِ کجام گپءَ بکناں واجہ.. بلے تو چون سھیگ بیتگ ئے. آ وانگ وانگءَ منی نیمگءَ چارگا ات. من مکّہءّ گوں آھیءَدُچار کپتگاں من درّائینت.شما مکّہءَڈوک وارتگ؟. چیّا مسکراہ کن ئے واجہ…… نورہ شمے روگءِ ایدگہ روچءَکشگ بیتگ. منی سرا گشے زاناں گرندے کپت..کشگ بیتگ؟من اَجِکّھی جُست کُت. ھؤ واجہ کُشگ بیتگ بیچارگءَ حجءِ نیتءَچیزکے زرّ چِتگءُایر کُتگ اَت ھمے زرّ آھیءِ اِجل بیت انت.شپےءَگراکے اتکگ آھیّءَرا کُشتگ ئےءُزر ئے بُرتگ انت.ما را سُہبءَھالءَ گپت آ ھوں چُکانی واہءُزارءَ وھدے سُہبءَ پاد کاینتءُ لاشءَگند انت.کشءُگورءِھمساھگ تچانءَ شُت انت پولوس اتک انتءُلاش اش پہ کاروائیءَ اسپتالءُبُرت سُھبی من میّد آورتگءُکلءُکسارت کتگ غلام شبیر گپّءَ اتءُآھیءِارس ٹُپ ٹپءَ رچگا اتنت …. باریں آھیءِ کُشندہ دَزگیر بیتگ ؟ پولوس نہ گشیت کئےءَ کشتگ؟منءَ انگتءَآھیءِکوشءِ گپ باور بئیگا نہ ات.
پولوسءِ گورءَ اینچو وھد کُج انت کہ آ رنڈی ےءِ کُشندہءَدربگیجیت واجہ.. آ بَزکّارءِ جنازہءَ سے مردم گون بیتگ منءُدوئیں گور کوش.. آھیءَ پہ بژن گُشت. گُڈا آھیءِ چُکّ کُجا انت؟کسےءَچتگءُبُرتگ انت؟ من وتی ارسانءَپہک کنانءَجُست کُت.. واجہ نورہءَ چُک نیست اے درست چتگیں چُک انت آھیءَ زُرتگءُداشتگ انت.غلام شبیرءَمنی گوشءَ ھلوت کُت… کَسَبی آنی میتگءَ اگں مردیں چُکےّ پیداک بہ بیت گیشتر آھیءَ شپوئی شپ بیتوارءَ بر انتءُھاکوٹاں چگل دئینت نورہءَ زانتگ ات کہ کجام جنیادم کدی چلگ بیت اگں مردیں چُکّے بیتگ ات گڈا نورہءَ زرتگ ات لوگءَآورتگءُرودینتگ ات اے درست ھمے وڑیں تو بگش کوٹکیں چُک انت نورہءَ چتگءُرودینتگ انت چوناھا آ ھوں پارساھے نہ ات بلے من اے شاھدیءَ دیاں کہ آ بزگءَ ھرچ زرے رستگ ات آھیءَھمےچکّانی سرا ھرچ کتگ اتنت بس کمّیں زرّ ئے چتگءُایرکتگ ات کہ حجءَ رواںءُآھوں بیچارگءِ دژمن بیت انت … غلام شبیر من آھیءِ کاگد دست نہ گپت انتءُ دیمءَ جت انت تو کہ کاگد دات انتءُگُشت کہ مُلاءَ جواب داتگ گڈا آھیءَ چی گُشت؟
نی چہ غلام شبیرءِگَپّاں راستی پَدّر بیان بیت..واجہ کاگدَانی رسینگءُتئ گَپانی سر کنگءَ آھیءَ دگہ ھیچ نہ گُشت داں دیرءَ ھیسکار اتءُگریت ئےءُدستئے بُرزءَ کُت انتءُ گُشت ئے… او واجھیں ھُدا اگں تو اے بیوسیں کھبگءَ وتی گُورءَلوٹائینت کن ئے لوٹائیں ئے.
من پشلیءَ میس کش اتگ اتءُدلءَ سک پشل اتاں گشے زاناں منی ردی چو گواتءَ شیکگا اتنتءُمنی گناہ چو دنزءُمُجءَ لاٹور اتنتءُ منی چماّنی دیما تہاریءَ مانشانتگ ات منی ارس چمّاں ایردول اتنتءُجھلءَریشاں چُکرّان اتنت.غلام شبیرءَکہ منی ریشانی سرا ارس چُکرّگءَدیت انت گشت ئے. واجہ تو چیءَ گریوئے؟ تو مدام گشتگ کہ آ پلیت ے.نپہک ے.نجس ے ایشیءِدیما کپگ روا نہ انت ایشیءِ دستی ورگی نہ انت مروچی آ چہ دنیاءَ شُتگ ءُسد من بارءِچیرا انتَ تو گوں آھیءَ نوکی مِھرے آورتگ.واجہ.مردماں گشتگ…”مھر ماں زندگیءَ وش انت.رندا ملکمیت گین کش انت” راست گُش ئے غلام شبیر جُستءَ مہ کن من چیّا گریوگایاں من اے واستا گریوگا آں کہ آ نپہکے نہ ات ناں آ پلیتءُ نجس ے اَت آ پاک ات ناپاکءُ پلیت ما وت ایں کہ وتسرا دگراں پلیتءُنجس گشیں.
نورہ ھُدائی بندہ ے بیتگ ھُداءَ وتی لوگءَلوٹائینتگ منءَ دل ھیچ وڑا نہ مرینگا ات من وتی پشلیں ھیسکارگ داشت نکت انت من ھیسکار دیان اتاںءُغلام شبیرمنءَناسَرپدی تَسَلّہ دیان اَت داں ٹیکسی میتگءَسَر بیتءُمسیتءِدیما اوشتاتءُ ما چہ ٹیکسیءَ ایر کَپتیں ایر کپگءِ شَرتءَمنی چَمّ نورہءِدروزگءِ
دَپءِ مُچوکائیءَ کَپت انت.من جُست کُت اے چونیں پَرّچکائی ئے غلام شبیر؟ منی ھیالءَ پولوسءَ ایدھی والہ آؤرتگ انت نورہءِ چُکاں بَر اَنت غلام شبیرءَ گّمان کُتءُگُشت.
من وتی لوگیءِ دَست گِپتَگ اتءُغلام شبیرمنی رَندا اَتءُ ما سَر پہ رَندیءَ نورہءِدَروازگءِ نیمگا رَؤگا اِتیں. کُجا رَؤگا ئے واجہ!! غلام شبیرءَ جُست کُت.
نورہءِچُکّانی رَندا چہ مروچیگیں روچءَ آ منی چُکّ اَنتءُ مروچیءَ پَد منی مسیتءِ نام ھوں “نورہ مسجد” اِنت.
(بوہیر کُلانچی)