سفرنامہ
اسحاق رحیم
ھَپتُمی بَہر
بَگّ ءَ پہ درْابول ءَ زھیر بیتگ
مارا پہ دشت ءِ گورگیں کُلّ ءَ
مئے گاڑی چہ کَلّریں زمین ءِ کِشک ءَ دیم ءَ روان اَت دمانے ءَ پد ما صادق بازار ءَ سر بیتیں ادا وشّی من ءَ ھمے گَپّ ءِ بیت کہ اولی بیوکیں کار منی چَمّاں کَپت پرائمری اسکول ءِ بلڈنگے اَت جوڈ بیگ اَت….
صادق بازار ایران ءِ بارڈر ءِ نزیک ءَ رودراتکی بلوچستان ءِ گُڈّی میتگ اِنت کہ درْابول ءِ کوہ ءِ بُن ءَ اِنت… درْابول کسانیں کوھے دشت ءِ کَور ءَ بہ گر تاں ایران ءِ سیمسر ءَ پُتر ایت بلے گوں ایران ءِ سیمسر ءِ پُترگ ءَ اے کوہ ءِ سلسلہ ھلاس بیت.. سید گنج ءِ تہا اے کوہ ءِ بزانت رد نبیسگ بیتگ کہ “اے کوہ دشت تاکہ پیشکان ءَ روت”..
اے میتگ چوناھا کاھدا صادق بازار ءِ نام ءَ پمیشکہ زانگ بیت اشی ءِ مستر ءُ کاھدا صادق بیتگ اے میتگ ءَ اسکول چہ اے دمگ ءِ درُستیں علاقہاں پیسر 1970 ءِ دھک ءَ بندگ بیتگ بلے ادا وانندگیں مردم انگت ھم نہ گواہ ایت اے میتگ ءِ 20 سال ءَ برز ءِ گیشتریں مردم وانگ وتی جاگہ ءَ انگت وتی نام ءَ ھم نبشتہ کُت نہ کن اَنت..
گوش اَنت کہ وھدے اولی بر ءَ میر غوث بزنجو بلوچستان ءِ ترّ ءُ تاب ءَ درکپ ایت گُڈا تاں ھمے میتگ ءَ کَیت گوں اے میتگ ءِ کاھدا صادق ءَ دُچار کَپ ایت کاھدا صادق چہ میر غوث بخش ءَ اسکولے لوٹ ءَ کَنت…
میر غوث بخش گوش ایت “اے کَلّر ءُ ریکانی تہا تو اے سوچ ءُ فکر داشتگ ءُ چہ من اسکولے لوٹ کُتگ من تئی اسکول ءَ الّم ترا بندان ءُ دئے آں”
پدا میر غوث بخش وتی کُتگیں زبان ءِ پدا ھمے میتگ ءَ اسکولے بند ایت…
بلے ادا وانگ ءِ ماحول نہ بیت مردمانی دلگوش گوں وتی مال ءُ پَساں بیت پمیشکہ اے میتگ ءِ مردم وانگ ءِ نیمگ ءَ دلگوش نہ دئے اَنت…
ما چہ اسکول ءَ دیم بُرزگ ءِ سرا کاھدا اسلم ءِ لوگ ءَ شُتیں کاھدا اسلم ھستیں وھد ءَ میتگ ءِ کاھدا انت ءُ چاگردی کارگُشادے.. واجہ اسلم ءَ مارا وش آتک کُت لوگ ءِ دپ ءَ پَتِرے تالان کُت ما گوں اسلم ءَ نِشت بلوچی دیوانے کُت میتگ ءِ دگہ لھتیں مردم ھم پَتّر ءَ آتک اَنت گوں ما ھمنیاد اَتاں..
کاھدا اسلم چہ وتی ھَلک ءُ مھلوک ءِ پُشت ءَ پَشت کپگ ءُ ناوانندگی ءِ بارہ ءَ زنگ ءُ زلارت کنگ ءَ اَت بلے بیچارگیں اسلم ءِ ھُشکیں زالی زارہ اَنت اسلم ءِ دست جاھے نہ رس ایت بلے پدا ھم مرد ءِ راج دوستی ءُ پگر ءَ سلام اِنت کہ چُشیں جاگھے نشتگ، ناوانندگے ءُ وتی راج ءِ باندات ءَ جہان ءِ دیم ءَ شتگیں راجانی لَڑ ءَ گِندگ لوٹگ اِنت…
ما کاھدا ءِ پَتّر ءَ شیرچاھے وارت ءُ دیم تری لوگاں مُلّا عبدالواحد ءِ شوھاز ءَ شُتیں.. مُلّا عبدالواحد ءِ لوگ میتگ ءِ دومی نیمگ ءِ کِنّکے ءَ اَتاں گوں مئے رسگ ءَ ما کماشے ڈیک وارت لوگے ءِ کَش ءَ ترّگ ءَ اَت عبدالصمد ءَ گوشت “مُلّا ھمیش اِنت”
دمانے ما گوں مُلّا ءَ نِشتیں… اے واجہ ءَ بازیں کلاسیک شعر پہ دل یات اَنت من لوٹ اِت شَیراں ریکارڈ بہ کن آں پمیشکہ ما چہ دروت ءُ درھبات ءَ پد مُلّا شَیرانی بُنگَپّ ءِ نیمگ ءَ بُرت..
چہ مُلّا عبدالواحد ءَ من مُلّا عزت ءُ ملا قاسم ءِ شعر ریکارڈ کُت اَنت گیشتر شَیرئے جَت نہ کُت.. گوشت ئے ” نی من کماش آں منی دل بے ساہ اِنت زیت تُس آں” …
من ھم نہ لوٹ اِت کماشی‍ں مرد ءَ زیادہ ازیت بہ دئے آں پمیشکہ ما کمیں گپّ ءُ ھال ءَ پد چہ مُلّا ءِ گور ءَ دراتکیں پہ درْابول ءِ کوہ ءِ بُن ءَ گَرّگ ءِ ھوٹگ ءِ چارگ ءَ شُتیں اے ھوٹگ ھمے میتگ ءُ مہلوک درستانی آپ بیتگ انّی ھم گوستگیں ھَوراں آپ کُتگ اَت ءُ چہ کَدّہ ءَ کَیل اَت…
درْابول ءِ کوہ ءِ دیما چَکاریں ھوٹگ ءُ مزن بندیں ڈگارانی وشیں ندارگے اَت.. جَھل ءَ رودراتکی نیمگ ءَ بلوچی میتگ ڈولدار درا اَت… ھمدا نزیک ءَ میتگ ءِ پُشتی نیمگ ءَ لھتیں چیدگ اتاں کہ منیر ءَ سوج دیان ءَ گوشت اے ایرانی تیل ءِ ٹرانسپورٹ بیتگ اَنت اے جاگہ ھم یک زمانگے آباد ءُ جنکشن بیتگ ایرانی تیل لینڈ کروزراں چہ ایران ءَ آرتگ ءُ ھمدا ایرگپتگ اَنت پدا چہ اداں مزنیں پاکستانی ٹینکر ءُ گاڑیاں بار جَتگ بُرتگ اَنت..
ما چہ مگرب کزا ءَ ادا دراتکیں پدا کوسٹل ھای وے گِپت ءُ چہ دَشت ءِ کَور ءَ رودراتکی نیمگ مجید قاسم ءِ میتگ میر آباد ءَ شُتیں اودا منیر ءَ پیسر فون کُتگ ءُ پُرانیگے پچائینتگ اَت..
ما پُرانیگ گوں اُشتری تاجگیں زگریں شیراں وارت.. چہ تَرّ ءُ تاب ءَ پد مگرب ءِ وھد ءَگرمیں پُرانیگ ءُ اُشتری زگر ءِ وتی تام ءُ لِزّتے اَت کہ مرے زمانگ ءَ چُشیں وشتامیں وراک شاز ءُ نادر کسے ءَ نصیب بہ بیت…
جَہلی دیم ءَ درْابول ءِ دامن ءَ آبادیں میتگاں من چیزے دیستگ اَت گُڈا آ بَزّگی ، بدھالی، گریبی ءُ تنگ دستی اَت کہ ھر نیمگ ءَ گونڈیں چُکّ ءُ مھلوک ءِ دیمانی سرا درا اَت.. گوں اے مردمانی گِندگ ءَ من ءَ احمد فراز ءِ اے شَیر یات اَتک..
زندہ دِلانِ شہر کو کیا ھو گیا فراز
آنکھیں بُجھی بُجھی ھیں تو چہرے مَرے مَرے
(روان اِنت)