(آزمانک,, وشگپّ،، عباس علی زیمی )
گنگزار ءَ وتی سنگت براھیم ءِ لوگ ءِ دپ ءَ کاپر ءِ چیر ءَ کمرزانی یے جتگ ات ءُ گوں ھمے سنگت ءَ وش گپّی ءَ دلگوش ات- براھیم ءِ لوگ بانک مھربانو ءَ پہ آئی چلیم پِرکتگ ات ءُ آئی ءِ دیم ءَ ایرکتگ ات- گنگزار ءَ ھمے چلیم ءِ نل دپ ءَ اَت ءُ پُوکّ پُوکّے مان اِت ئِے-اد ءُ آود ءِ گپاں آئی ءَ وتی دو کلاک بباد داتگ ات انت آئی ءِ جند ءِ لوگ چہ ھمے سنگت ءِ لوگ ءَ باز دُور ات- گنگزار ءَ اے ھیال گوْر نہ اَت کہ آئی ءَ پہ یک کسانیں چیزے ءَ وتی لوگ بانک ءِ یک کلوھے پہ وتی ھمے سنگت ءِ لوگ بانک (مھر بانو)ءَ گون ات کہ اے کلوہ سک المّی ات-
 برے برے کسانیں چیز پہ کارے ءِ شر کنگ ءَ مزن لیکگ بنت-اے باور ءَ گنگزار ءِ لوگ بانک ءِ دل ءَ کسے ءَ جست بہ کتیں کہ پہ آئی اے چیزّ اے وھد ءَ چہ آئی ءِ ساہ ءَ شر تر اَت-بلے چلیم ءُ وشگّپی ءِ ھیل ءَ باج برتگ ات ءُ ھما کلوہ کہ گنگزار ءَ گون ات، ھیل ءِ ھرجاں بوتگ ات ءُ آ چہ اے گپ ءَ بیھال ات- پرچا کہ بے تامیلی ءُ سرزوری ءُ آئی ءَ وتی لوگی ءِ گپ مان نیارتگ ات ءُ انچیں گپّے لیکیتگت ئِے- چونائی ءَ کلوہ ءِ دست گرگ ءِ وھد ءَ آ سرپد ات کہ اے سک الّمی انت- بلے زوت چہ وتی یات ءَ جتا ئِے کتگ ات-
 بازیں بزاں بنی آدم چہ کسانیں ردی ءَ بے تامیلی ءَ یک ٹوھیں پشومانی ءِ گوْرے ءَ کپ ایت ءُ رند ءَ سر سر جنت بلے ھمے ردی ءَ ساپ ءُ سلّا کت نہ کنت-پرچاکہ وھدے، وھدکہ چہ آئی ءِ دست ءَ بہ دلگوش ایت- گڑا آئی ءَ را زُوت دسگرگ مزنیں جنجالے ءَ دؤر دنت-چونائی ءَ ھمک کار ءِ وتی وڑ ءُ پیمے بیت، بزاں کہ باز بر ءَ گوں اشتاپی ءَ کار کنگ نُکس دنت-پمشکا گشگ بوتگ کہ “سگ ءِ اشتاپ گلڑّ ءِ کوکار ایت-،، بلے باز وھداں کارے ءِ زوت کہ کنگ ھم نکس دات کنت-
 اد ءَ چلیم ءِ سرکیل ءَ پہ اشکراں چُلّ ءِ سر ءَ روگ ءُ آیگ ءَ دم بُرتگ ات- بلے اے دوئیں سنگتانی وشگپّی ءَ جھوک نہ جتگ ات انت- ءُ آؤد ءَ گنگزار ءِ لوگ بانک ءَ ھمے چیز ءِ رھچاری ءَ دو کلاک گوں گریوگ ءُ پیکگ ءَ گوازینتگ ات ءُ آئی ءِ چم لوگ ءِ در ءَ سکّ ات انت- کہ بلکیں اے دمان ءَ نا آ دمان گنگزار گوں ھمے چیزّ ءَ سربیت- ھمسائگیں جنین آئی ءَ را تسلّا دیگ ءَ ات انت-آ برے گوں ھُدا ءَ رھم ءِ دزبندی ءَ کنگ ءَ ات ءُ برے وتی بچ داد ھُدا ءَ گشگ ءَ ات کہ “داد ھدا،، بچار تئی پت پیداک انت یا ناں؟ من زاناں جاگہ یے نشتگ ءُ وشگپی ءَ انت ءُ من ءَ گوں گمان کولنجے کتگ؟،، -آئی ءَ پہ اے کار ءِ شر کنگ ءَ وتی درستیں جھد کتگ ات انت- بلے نا امیت بوتگ ات- نوں بس ھمے یکیں چیز ءِ باور ءَ وداریگ ات کہ پہ آئی، آئی ءَ وتی چکّانی پت براھیم ءِ لوگ ءَ دیم داتگ اَت-
 ودار ءُ لوٹ، ھر دوھیں مروچی یک شور ات انت ءُ گنگزار ءِ لوگ ءَ آئی ءِ لوگ بانک ءَ را بیم ءُ تُرس ءِ آماچ اش کتگ ات- ءُ ھمے چیز ءِ باور ءَ آئی ءَ را انتزار ءِ پنجگاں مان اِش تپاتگ ات- بلے وھدے چرے لوگ ءَ باج برگ ءِ نا امیتی ءَ سرکش ات، گڑا ودار ءَ وتی دیم ترّینت ءُ لوٹ ءَ پاد داشت انت-
 اے درستیں تکانسری، گریوگ ءُ پیکگ ءِ بنگپ ھمے کسانیں چیز ات کہ مروچی گنگزار ءِ لوگ بانک ءَ آئی ءِ لوٹ ھست ات- بلے! نوں دمانے ساری ھمے چیز ءُ آئی ءِ ھاجت ءِ نیام ءَ مان نیارتگ ءَ وت ءَ را جاگہ داتگ ات ءُ ایشی ءِ پہ وھد دست نہ کپگ ءَ اَرواھے چہ یک کنٹے ءَ در شتگ ات- لوگ ءِ تہ ءَ یک سے سالی چکّے ءِ مُردگیں جون ایر ات ءُ آئی ءِ کشّ گوْر ءَ میتگ ءِ جنین پُرسیگ ات انت- اے چُکّ سَوَبے گپتگ ات کہ چشیں سَوَب ءَ گوش اَنت کہ چکّ “دو شیراں کپتگ،، ءُ اے چکّ ھمے سَوَب ءِ دیناں شتگ ات- گنگزار ءِ لوگ بانک ءِ گریوگاں لوگ سر ءَ زرتگ ات ءُ آئی ءِ بچ داد ھُدا ءَ وتی پت ءِ شوھاز ءَ دیم ماں براھیم ءِ لوگ ءَ کتگ ات- ۔گنگزار انگت گوں وتی سنگت ءَ وشگپّی ءِ دیوان ءَ ات کہ آئی ءِ ھمے دوازہ سالی بچ داد ھدا ھمے جاگہ ءَ سربوت ءُ وتی پت ءَ را ھال ئِے دات کہ “ابّا! بالاچ بیران بوت- نوں چہ ماسی مھربانو ءَ “پاسپان،، میار، وت بیا-،،
یونیکوڈ ءَ ترینوک ۔ ظارق پیشوکانی