وہم
۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
مردےءِ تپر گار بوتگ اَت، آئیءَ وتی دلءَ شک کتگ اَت کہ تپر ہمساہگءِ چُکءَ دُزاِتگ۔
آئیءَ بچکءِ رواج گوں ہورتیں نگاہاں چاراِتنت، آئیءِ رواج اوں دُزّانی پیما اتنت۔
آئیءَ شکلءَ چمّ سکّ دات ءُ چاراِت، بچکءِ شکل اوں دُزّانی پیما اَت۔
آئیءَ بچکءِ گفتارانی تہااوں دُزّےءِ دروشم ماراِت۔
آسر ،بچک ہمک دابءَ یک دزّےءِ رنگءَ پدّراَت۔
یک روچے مرد پہ کارےءَ ڈنّءَ رہادگ اَت کہ اناگاہ آئیءَ راہءَ وتی گاریں تپرچِتءُ پدالوگءَ واتر بوت۔
میتگءِ نزّیکءَ بچک گوں مردءَ دُچار کپت، کہ وتی لوگءَ چہ دراتکگ اَت۔
مردءَبچکءِ نیمگءَ چاراِتءُ گوں پَشلیءَ جُست کت
’’کجا رؤگائے شَنکوں؟‘‘
۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
چائنیزکلاسیکل لبزانک
نبشتہ: لئے زی
اردو: رشید بٹ
بلوچی: شعیب شاداب