زاھدہ رئیس راجی ءِ بلوچی غزل ندر انت پہ باسک ءِ وانوکاں
سرئِے ماں سجدہ ءَ ، چنچو گلہ کنت
 دل ءَ چون انت شپ ءِ پاساں دُعا کنت
شپ ءِ گرنچے کہ سہب ءِ کوپگ ءَ ات
 ھما مہر انت کہ درداں بے دوا کنت
تئ آدینکی ءَ دنیا نہ کرزایت
 بُلوٹیت ھروڑے دیمے گوارا کنت
اگاں دستاں بہ شارایت آزمان ءَ
 نزانئے چون ، استالاں چَپا کنت
دل ءِ بازارے ءَ دنیایے مچ ات
 وتا ارزانی ءَ کئے کئے بہا کنت
جہان ءِ باتن ءَ ھر پیم گندایت
 ھما روچا کسے عشق ءِ سما کنت
برے لڈیت جہان ءِ آس ءُ آپ ءَ
 برے جند ءِ تل ءَ تہنا وتا کنت
ھما درداں کہ ارواھے شگوستگ
 چتو چم ءِ دل ءَ ارساں جتا کنت
میار ءُ لجے یے آپ ءَ گوں ششتگ
 وتی ایزگاری ءَ ھرچے مڑا کنت
اگاں تہنائ ءَ یل دنت راجی
 وتی تچکیں تب ءَ باریں کجا کنت
زاھدہ رئیس راجی
دلگوش : چارمی شعر ءِ پیشرد ءِ گال چَپا ءِ بزانت ھاموشی ءِ سرءَ دُزگ انت چُش کہ پلانی ءَ کاگدے چپا کُت بلے تؤ نہ دیست۔ اے گال چہ چپو ءَ پہکا جتا انت کہ آئ ءِ بزانت ھاموشی ءِ سرا گوزگ انت۔