مقبول ناصرؔ
لبزانکءِ یک کسانیں مکتبی یےءِ بستارءَ دودانک درانگازگءِ ’’ جہدءَ کناں من بنداتءَ اِے گپّءَ گُشگ لوٹاں کہ نگدی نبشتانک بایداِنت ڈنّی نبشتہ کارانی یا سند داتگیں نگدکارانی گپت وَ قولءُ شونءَ چہ ھورک اگاں نہ بنت گڑا چکار ھم مہ بنت۔روچ برکتی لبزانک مارا پائدگ دات کنت ، جاپانیءُ ایرانیءُ اُردو لبزانکءَ چہ ماپائدگ چست کت کنیں۔۔۔۔بلے ھما وھدءَکہ ماوتی کلاسیکءَ گوں بندوک بہ بئیں ،اگاں وتی کلاسیکءَ پشت گیج ئے گڑا ڈنّی نبشتہ کار مئے لبزانکءَ ھچ سیت دات کن اَنت۔
مئےنگدکاراگاں بلوچی نبشتہ کاریءِ سرا نگدکاری کناں گڑاایوکا ھماچیزانی گیشنگءِ جہدءَ کن اَنت کہ آھانی فارمولا’’ڈنّی لبزانکءِ نگدکارانی گورا درجنگ انت،مُنیرمومنؔءِ ’’ نگاہءِ باطنءِ سفر‘‘ بلوچی لچّہ کاریءِ یک پندوانے، مُنیرمومنؔءِ گورا کجام چیدگءُ شُبین چی ءِ معناءَ دینت۔۔۔۔!!اِے گپّءَ مئے نگدکارھما وھدءَ گُشت کن اَنت اگاں آھاں ھمے چیدگ ءُ استعارہانی معنیٰ ڈنّی لبزانکءِ نگدکارانی گورا دیستگ انت،ماداں چنچو وھدءَ دِگہ لبزانکےءِ چیدگءُاستعارہاں نہ زوریں، چہرءَ مان نیاریں،اگاں کسّے کارمرزئِے بہ کنت ایراد چیءَ گرئے زاناں ڈنّی لبزانکءِ وانگءِ وھدءَ تئی سنچءُ سماردوم نزوریت،در سماہءَ جاگہ نہ کن اَنت منافق بوگ پہ کئےءَ سیت مند اِنت ،ڈنّی فیشن زرت کنے،ڈنّی پلاٹءُ کِسّہ زُرت کنے،رجانک جاگہ کن اَنت،ڈنّی لبزانکءِ چیدگءُ شُبین تئی لبزانکءَ چیءَ جاگہ کت نہ کنت۔وتارا چنچو وھدءَ گستا دارئے دانکدیں وتی حصاراں تنک کنے ھمک زُبان پہ زندگ بوگءَ پند جنت چو چہر آپءَ ناں بلکیں بے آسریں پند بریت۔ عطاشادؔءِ سرا بلوچی زُبانءِ نگدکاراں چے نبشتہ کُتگءُ چے نبشتہ کن اَنت،اِے کردءَ وھدءِ دستءَ ئیں۔ مُنیرمومنؔ انوگیں وھدءَ بلوچی شائریءِ لڑءِ تہ ءَکجام ھندءِ واھنداِنت ،اِے مئے جیڑہ نہ اِنت، منا وتی سنچءِ سماہ اِنت پمیشکا وتی زانت ءَ چہ بُرزتِر گپ جنگءِ گناہءَ کُت نہ کناں کہ تیوگیں وھد دیوکیں مردم لوٹ اِیت ءُ من بنداتءَاِے گپ گشتگ اَت کہ من یک مکتبی یےءِ بستارءَ نبشتہ کنگ لوٹاں یک کسانکیں مکتبی یےءِ بستارءَ۔مُنیرمومنؔ شائریءِ تہءَ آؤکیں وہدءِ تمامیں امکانات ھَست اِنت۔انوں مُنیرمومنؔ اِے پندءَ ھم بُرگءَاِنت: