(گوشکند,, چَتر،، طارق پیشکانی )
یک بلاھیں مردے ھورانی وھد ءَ گوں وتی چتر ءَ ھوٹلے ءِ تہ ءَ پُترت ءُ ڈال ئِے لوٹائینت، ڈالانی ورگ ءَ پد مرد ءِ لاپ گڑبڑ بیت ءُ آئی ءَ لوٹ اِت کہ پسیل ءَ بروت، گڑا وتی چتر ئِے ایر کت ءُ آئی ءِ کش ءَ گاکدے ءِ سر ءَ نبشتہ یے کت “اے منی چتر اِنت ءُ من ھما مردم آں کہ وتی یکّیں مُشت ءَ گوں مردم ئے سِی ءُ دو ایں دنتان ءَ کشنت-،، پمیشکا منی چتر ءِ دُزگ ءِ ھیال ءَ وتی دل ءَ ھم میا اِت،،
مرد کہ واتر بیت داں چتر گار اَت ءُ ھما گالد ءِ جھل ءَ نبشتہ اَت :من ھما مردم آں کہ تئی چتر دُزّ اتگ ءُ تتکگ آں ءُ من تچگ ءَ بیست میل یک کلاکے ءِ رپتار ءَ تتک کن آں، پمیشکا منی رند ءَ میا کہ تو من ءَ گیپت نہ کنئے!!