لہتے دانک پہ اکرم صاحب خان ءَ
 _______________ اِسحاق خاموشؔ
 من کہ شیدی ولیج روڈ ءِ نوید ہوٹل ءِ کُوٹی لمبر ۱۱۲ ءَ سر بُوتاں۔۔۔ کُوٹی ءِ دروازگ شَم اَت۔من دروازگ ٹُکّ اِت ءُ کمّو اوشتاتاں ۔۔۔ پدا تہا پُترتاں اکرم صاحب خان تہت ءِ سرا نشتگ ات ءُ گوں وت ءَ جیڑگ ءَ ات۔بژنیگ بُوتگ آں کہ بلوچی ہما نبشتہ کار کہ آئی ءَ گوں وتی تژن ءُ بچکندی نبشتانک ءُ شعراں تاں مُدّتے ءَ مہلوک ءِ کرچکیں دیمانی سرا شادہی ءُ تَل بستگیں لُنٹانی سرا بچکندے آؤرت مرچی وت ابیتک ءُ ایوک نِشتگ اَت۔
 ’’ عاقب بور بُوت شُت لئیب ءِ چارگ ءَ ، شپ ءَ سنگت کاینت منی چارگ ءَ ‘‘
 من کہ جُست کُت ناکو تو ایوک ئے۔ من ءَ پسّو یے گردینت۔
 اکرم صاحب خان چہ ۱۹۷۳؁ء ءَ یک شَل ءَ نبشتہ کنگ ءَ اِنت۔پسنی ءِ لبزانکی چِست ءُ ایراں مُدام گوں وتی بْرات انورصاحب خان، مُبارک قاضیؔ ، غفار پرویزؔ ءُ اے دگہ لبزانک دوستان اوّلی سْرپ ءَ گون بُوتگ۔ اکرم صاحب خان ءَ وتی شونکاری ۱۹۸۰؁ئءَ چہ پسنی ءَ ’’ شُبینگ‘ ءِ نام ءَ یک تاکبندے شِنگ کُت ۔ اے کتاب فوٹو کاپی تاکے ات کہ شش تاک ءَ پد بازیں اڑ ءُ جنجالاں پد اے تاک بند کنگ بُوت۔اکرم صاحب خان ءِ کماش میر صاحب خان ماں مکّران ءَ اوّلی بامرد ات کہ آئی ءَ ماں پسنی ءُ کرّ ءُ کش ءِ دمگاں ڈرامہ ءُ اسٹیج پِلے آن ءَ بِندات کُت ءُ دیمرئی دات ءُ ماں لبزانک ءِ پِڑ ءَ ورناہان ءَ دِلبڈّی دات۔
 مرچی اکرم صاحب خان نادْراہ اِنت ءُ گوں وتی تنگدستی ءَ ماں کراچی ءِ نادْراہ جاہے ءَ وتی علاج ءَ کنائینگ ءَ اِنت۔
 ماں تا، کدی ہمے جار ءَ جنیں کہ بلوچی فلاں نامداریں، شاعر ، نبشتہ کار,اِزمکار ءُ گُشندہ نادراہ اِنت ءُ مرگ آئی ءِ سرون اوشتاتگ ءُ آئی ءِ کُمک ءَ بکن اِت۔۔۔۔۔۔ تانکہ یک یکّ ءَ کُمک بئیت ءُ جم بہ بیت ۔۔۔ ملکموت وتی کار ءَ کنت۔۔۔
 دُنیا ءِ تہا بلوچ لکّ ءُ کُروڈانی حساب ءَ شِنگ ءُ تالان اِنت۔ ما پرچہ ، مرچی یک انٹرنیشنل فنڈے جم کنگ ءِ نیمگ ءَ گامگیج یے مہ زوریں ؟؟؟ تانکہ برے وہدے کہ کُجام ہم شاعر، نبشتہ کار، گُشندہ ءُ ہزمتکارے ءَ کہ سکّی یے گیپت ما،زُوتاں چہ زپوت آئی ءِ مدّت ءُ کُمک ءَ بکنیں۔اے باروا مارا شُمارا الّم جیڑگی اِنت۔
 ۱۹۹۰؁ئءِ زمانگ ءَ کہ ما تاک ءُ ماہتاکانی شیدائی بُوتگاں …منی میتگ ءَ کتاب جاہ نہ بُوتگ ….من چہ کیچ ءُ کراچی ءَ کہ کتاب لوٹائینتگ گُڑا من دْرستاں چہ پیسر کتاب ءِ لڑ چار اتگ کہ باریں آئی ءِ تہا ناکو تیابی(اکرم صاحب خان) ءِ نکان یے ھَوار اِنت یا نا…..پدا ماہتاک ’’ بلوچی ‘‘ یک رِدے بِندات کُتگ ات ’’ نریں الکدار‘‘ منی دوستیگیں تاکدیم بُوتگ انت۔
 بلوچی لبزانک ءِ تہا تژن ءُ بچکندی شاعر ءُ نبشتہ کار لنکُکانی تہا حساب بنت بلئے ہما جاہ ءُ مقام کہ لبزانک ءِ اے دِگہ پِڑانی نبشتہ کاراں کہ دَیگ بُوتگ انگت ءَ ماں بلوچی ءَ ہما جاہ ءُ ارزِشت ءِ کہ مئے نبشتہ کار حقدار اَنت دَیگ نہ بُوتگ اَنت۔انگت مئے لبزانکی ادارہاں چہ واب ءَ بُست نہ کُت۔چوش وَ مُدام شعری دِیون ءُ مجلس ماں بلوچستان ءِ جتاجتائیں ھند ءُ دَمگاں برجاہ دارگ بنت ، بلئے مئے راجدپتر ءِ تہا تنیگہ چُشیں کِسّہ یے نیست کہ ہمے تژن ءُ بِچکند ءِ پِڑ ءِ نبشتہ کارانی باروا یک جتائیں مراگشے یا آہانی شرپ ءَ تژن ءُ بچکندی مراگشے ٹہینگ بُوتگ کہ چریشی ءَ آہانی دِلبڈّی بہ بیت۔(ہمے زُوتاں بلوچی اکیڈمی ءُ پدا بلوچستان شاہ دربرجاہ ءَ انچیں مراگشے ٹہینتگ ات کہ ستا کرزیں کارے)
 تژن ءُ بچکندی شاعری ءِ باروایک لَس حیالے ایش اِنت کہ اے تہنا مردُم ءِ دِل وشّی ءِ چیزے ۔
 بلئے من گُشاں کہ تژن ءُ بچکندی شاعری کندگ ءُ کندینگ ءَ ابید شاعری ءِ یک اَنچیں تَہرے کہ باز وہد ءَ مردُم وتی چاگرد ءِ ہما نِزوریاں کہ ہچ مان نیاریت ءُ برے برے آہانی سرا ایوک ءَ ٹہک دنت ءُ وتی راہ ءَ گیپت ءُ رؤت بلئے ہمے تژن ءُ بچکندی شاعری کندینگ ءَ ابید ترا اصل مردُم، اصل ندارگ اصل کِسّہ ءِ اندر ءَ پہ کندگ کندگ بارت ءُ آئی ءِ نِزوریاں پیشداریت پیشداریت ءُ پدا جیڑگ ہم پرمائیت۔
 ما کہ اکرم صاحب خان ءِ شاعری ءِ ’’ گْواتی ءِ مات ‘‘ ءِ سفر ءَ بگر تاں ’’ پد گْوانک‘‘ ءَ بیا ئیں، بِچاریں تہ ما گِندیں کہ اکرم صاحب خان ءَ وتی چاگرد ءِ ، ماسٹر، نودربر، مُلّا، گْواتی، مید، سیاست کار، دُکاندارءَ ابید چاگرد ءِ ہمک ہما کارِست ءِ سرا نبشتہ کُتگ کہ ہما کارِست ءِ زاہری بالاد ءِ اندر دِگہ یک اِنسانے اَست اِنت کہ لَس مہلوک ءَ آ، نہ دیستگ یاآئی ءِ باروا نہ جیڑ اِتگ اکرم صاحب خان ءَ پہ کندگ کندگ ہما کارِست ءِ نِزوری شٗون داتگ۔ایوک ءَ شٗون نہ داتگ ، آئی ءِ گیشّ ءُ گیوار ہم گُشتگ گوں۔ما کہ اکرم صاحب خان ءِ شاعری ءُ تژن ءُ تژن ءُ بچکندی نبشتانکاں کہ وان ایں ما ایوک ءَ آئی ءَ گوں تژن ءُ بچکندی نگاہاں مہ چاریں ، ما ہمے شوہازگ ءِ جُہد ءَ بکنیں کہ آئی ءَ گوں وتی تژن ءُ بچکندی شعرءُ نبشتانکاں چاگرد ءِ نِزوریانی شٗونداری ءُ پدا آہانی پلگارگ ءُ تْرازگ ءِ کار چون کُتگ ءُ ما اکر م صاحب خانؔ ءِ شعرءُ نبشتانکاں چہ سر بِر ءَ مہ چاریں ءُ مہ وانیں ، آہانی معنا ءُ چہر ءُ چیدگانی تہا ایرکپگ ءِ جُہدءَ بکنیں ۔لبزانک ءِ کارزِندءِ شرگداری کَنگ اِنت ءُ اے رِد(سِلسلہ) گوں زِندءَ ہمروان اِنت۔تنا وہدی کہ بنیادمی کیلو (اِنسانی اقدار) اَست ماننتءُ اِشانی زلورت مارگ بیت ، ما اکرم صاحب خان ءِ تژن ءُ بچکندی نبشتانک ءُ شاعری ءِ رژن ءَ دیما روان کنیں۔بلوچی ءِ لَس وانوکے تژن ءُ بچکند ءَ چہ سرّیچیں شعراں وانیت ءُ گوں وت ءَ کندیت ءُ وتی بالاد ءَ وشنود کنت۔بلئے الّم ءَ وانوک اکرم صاحب خان ءِ تژن ءُ بچکندی شعرءُ نبشتانک ءِ اندری کُلوہ ءَ شوہازگ ءِ جُہد ءَ بِکنت۔
 اگاں کسے اے سرپد بیت تژن ءُ بچکند نویسی ارزانیں کارے، من گُشاں نا، پہ درور اگاں یک وشکندے کہ کتابے ءَ چاپ بیت آئی ءَ اگاں یک مردُمے گوں ھَوادگیں زبان ءَ بْوان ایت تہ گوشدارگ ءَ ہچبر کندگ نئیت ءُ ہمے رنگ ءَ اگاں یک شاعرے کہ آ شاعری ءِ کوہ ءَ سر کپتگ ءُ ٹُلّ ءَ اوشتاتگ ءُ شعر گُشگ ءَ اِنت بلئے چہ تژن ءُ بچکند ءِ رِپکاں زانتکار ءُ سرپد مہ بیت ستر شرّیں تژن ءُ بچکندی شعرے بُگشیت تہ آ، وانوک ءِ لُنٹانی سرا بچکندگ آؤرت نہ کنت تانکہ تژن ءُ بچکند آئی ءِ اندر ءَ است مہ بیت۔ من سر پد باں بیگ محمد بیگل، عابد اسکانی ،اکرم صاحب خانءُ عیسیٰ گُل ءِ وڑیں نبشتہ کارانی اندر ءَ ہم یک جتائیں انسانے ساہ کشّ ایت کہ آ چاگرد ءِ ہما نزوریاں گندیت ءُ آہانی سرا کندیت ءُ دگراں ہم کندگ پرمائیت کہ لس مردُم ءِ نگاہاں نہ گْوستگ اَنت۔