کیفے آنی فلسفی (چاہ ءِ دیوانانی شھزانت
 نبشتہ کار: بشیر شوھاز
جان پال سارتر ءَ زوراکیں ھاکمانی دَز دَلّکیں وتگڑیں زانتکارانی نیمگ ءَ اے پجّار دیگ بوتگ۔ کیفے آنی فلسفی یا چاہ واری دیوانانی شھزانت۔ اے پجّار پہ سارتر ءَ راست اِنت۔ سارتر پمیشا کیفے آنی فلسفی اِنت کہ آئی ءَ وت ءَ چہ زوراکیں ھاکمانی دز دلکی ءَ مدام دور داشتگ۔ آئی ءِ نند ءُ نیاد گوں ھما مھلوک ءَ بوتگ کہ ھاکمانی نِزّ ءَ آ کرم ءُ دَتُک بوتگ اَنت۔ سارتر فرانز فینن ءِ کتاب ءِ پیشگال ءَ اے گپّ ءَ نبشتہ کنت ءُ گیشّین ایت کہ آ ھما جھان ءِ جاھمنندانی جھگیر اِنت کہ زوراکانی نزّ ءَ آ کرم ءُ دَتُک اَنت۔
پمیشا کیفے آنی دپ ءِ فلسفی ءِ نند ءُ نیاد ءُ سیادی گوں ھمے مھلوک ءَ بوتگ کہ زوراک آھاں دَتُک ءَ چہ گیشیں بستارے نہ دینت۔ سارتر گوں ھمیشاں نِشتگ، گوں ھمیشاں دیوان کُتگ۔ گپ ءُ تران کُتگ ءُ وتی لیکہ سر کُتگ ءُ آھاں حق ءُ راستی ءُ وتی آجوئیں بستار ءِ پَھریزگ ءِ درسے داتگ۔
ویت نام ءَ امریکی زوراکیں فوج ءِ سوشلسٹ آنی کُشت ءُ کوش بہ بیت یا الجزائر ءَ مسلمان آجو لوٹوکیں سلاہ بندانی جُہد۔ سارتر ءَ مدام حق ءُ راستی ءِ جھگیری کُتگ ءُ ایردستانی سرپ ءَ اوشتاتگ۔ ھاکمانی زوراکی ایر جتگ اَنت۔
اے ھما وھد ءِ گپ اِنت کہ الجزائر ءِ ھالتاکے ءَ اے گپ شِنگ بیت کہ فرانس ءِ زوراکیں فوج ءَ ماں الجزائر ءَ زالبولانی شرپ لگتمال کُتگ۔ فرانس ءِ لشکر ءِ اے کرد ءِ ھلاپ ءَ سارتر توار چِست کنت ءُ فرانس ءِ ماں الجزائر ءِ سرا قبضہ ءُ زُلم ءُ زوراکیانی ھلاپ ءَ بازیں مراگشاں بَھر زوریت۔ وھد ءِ ھاکمانی ھلاپ ءَ توار چِست کنت ءُ الجزائر ءِ آزاتیں بستار ءِ بحال کنگ ءُ آجو کنگ ءِ لوٹ ءَ کنت۔ سارتر ءِ چرے کرداں فرانس ءِ سرکاری جھگیر باز دلتپرکہ ءُ نہ وش بنت ءُ آ چہ فرانس ءِ سروک مسٹر ڈیگال ءَ لوٹ کن اَنت کہ جان پال سارتر ءَ دزگیر کنگ ءُ زندان ءَ دیم دیگ بہ بیت۔ اے ردا صدر ڈیگال وتی تاریخی گُشانک ءِ تھا آھانی جواب ءَ گوں اے گُشتن ءَ دَنت کہ
“سارتر فرانس اِنت ، من فرانس ءَ زندان ءَ بند کُت نہ کناں”
 ڈیگال الجزائر ءِ آجوئی ءِ جار ءَ جَنت۔
کیفے آنی فلسفی، چاہ ءِ شھزانت 1964 ءَ پہ مزن داد نوبل پرائز ءِ ھاترا نامینگ بیت۔ سارتر نوبل پرائز ءَ نہ زوریت ءُ گُشیت
“یک ندکاری ءَ وت ءَ یک ادارہے ءِ تھا بدل کنگی نہ انت ءُ آئی ءَ وتی آجوئیں بستار مدام برجاہ دارگی اِنت”
بلے مئے گورا ندکاری ءُ لبزانتی ءِ دود دگر اَنت۔ ادا ھمایاں کہ ما راجی ءُ حق گُشیں لبزانت ءُ شاعر ءِ بستار داتگ۔ ھمایانی دست ھوں پہ پِٹے شراب ءُ پہ وتی کتابانی کشّگ ءَ دو لکھ کلدار ءِ ھاترا سرکاری جھگیرانی دیما ٹال بوتگ ءُ کیفے آنی دپ ءِ فلسفی ءَ نوبل پرائز نہ زُرتگ۔۔۔۔۔۔ پَھل کن سارتر ۔
نہ بیت، گوں من چوش نہ بیت
 اے ھون ءِ ھیش ءُ نوش نہ بیت
اے عہد ءِ کرنی ئیں گنوک
 پہ بَند ءُ تاھیت ھوش نہ بیت