قصہانی آسمان
بیا ، بنند ________ دم بکن
مناں!!!
تو اِش کتگ _________ قصہانی آسمان
صورتانی ماہیکان
بیا کہ گرنچے ‘ قصہانی بوجگ ءِ ودار ءَ پیر کپت
بیا، کرنے ءِ مسافتانی بیمّ گوں من ءَ
“منی تہ ءَ
شیرکنیں تلاوتانی ھاراں مَلّ اِتگ
چَراگ ءُ ملگزاراں شاہ جتگ
کوہ ءُ کوچگانی زگریں جمبراں بگر
داں زپتیں درچک ءِ نیبگاں
من یک یک ءَ ششتگ اَنت
گوں زردیں نیّت ءِ گلاباں جنگلیں
تو بلکیں سرپدئے ، کہ روچ ءِ آھری مُراداں کس نزانت
بلئے گشنت کہ کلکشان ءِ شیرگیں بدن
برفاں تنچ اِتگ
منارا آس ءِ سنگاں بخش اِتگ
ہزار کلکشانی راز ءُ مونسیں ھبر
دور ۔۔۔۔۔۔۔مسافرانی سبزیں کارواناں گوں سفر
ماہ ءُ مشتریاں گوں ھبر
مناں قصہانی آسمان
تو اِش کتگ
کہ مرچاں تھنا یک زمین گونگیں ستاریے ءَ کپتگاں
ابیتکیں جنگے ءِ پڑ ءَ چو گونڈویے ءَ نشتگاں
بلئے منارا گیر کئیت وتئ تمن
ہما چمن
کہ مرچاں نقطہ یے ءِ صورت ءَ گمان بیت
تو اتکگئے اِدا داں بیا ترا کلوھے گون کناں
تو وھدئے کہ زمین ءَ واترئے
منی ابیتکیں قصہاں بزور ءُ شوانگے ءِ گونچان ءَ اِیر بِکن
من روچے واتراں
داں شوانگی زمین
منا شگانے جت مَہ کنت!!!!
شھاب اکرم