دستونک
امیر دوست
پتو اوں سر نہ گِپتاں، پہ وت روَگ نہ بوت
عشق ءَ وتءَ گنوک کُت ءُ دیم ءَ بَرگ نہ بوت
پھل کں منی زمانگ ءِ ڈیوا مجاز اِت اَنت
پھل کں تئی شپ تھار اَت گوں من بَلگ نہ بوت
اے چَمّ وَ انچیں چَمّے اَت، چَمّے بھا اِت ئے
اے چَمّ اوں انچیں جاگھے کپت ءُ چِنگ نہ بوت
امروز ءِ روچ پہ اَنچو دَزگٹی ءَ شت اَنت
دوستانی نیاداں بِل وتی ھالے گِرَگ نہ بوت
تئی گم برے برے گشئے زھرے مں نوش اِتگ
تئی گم چناھا بینگے دْرپاں کنگ نہ بوت
اَنچو مں انوں نشتگ ءُ چاڑاں، جتائی ءَ
اَنچو ملور اِتاں کہ سروزے جَنَگ نہ بوت
مردم وتی گوں گْوست ءِ پشومانی ءَ مِریت
دوستے کہ ریپ ءُ دژمنے دْراہی دَیگ نہ بوت
اشتاپی اَت اے وھد ءُ منءَ گیگ ءُ موہ نہ رَست
ویرانگ ءَ در اَتکاں وتی پَد کِشگ نہ بوت
ھرکس پہ دیم اَنچو روان اَت، تئی بَلے
دیوانگ ءَ گوں جنگ ءِ اِرادہ کنگ نہ بوت
ھون ءَ لگوری مان اَت یا ھاک ءِ گم اَت امیرؔ
درملکءَ اینچو نندگ ءُ گوں من مِرگ نہ بوت