من ہوٹلءَ نشتگ ات آں ءُ چاہ منی دیم ءَ ایر ات کہ ناگتہ من ءَ وتی ہما سفر یاد اتک کہ من چہ آواران ءَ دیم پہ حب ءَ روگ ءَ اِت آں۔من ءُ شہمیر یکیں سیٹ ءِ سر ءَ نشتگ ات ایں ءُ مئے دیم پہ دیم ءِ سیٹ ءَ سئے کسانیں زھگ نشتگ اَت ۔ویگن رَوگ ءَ ات ءُ اُستاد گوں وتی کرنچیں پیشانی ءَ چم ئےِ دم پہ ساھت ہمے برز ءِ آدینک ءَ سک ات اَنت کہ مئے پشت ءِ سیٹ ءَنشتگیں سئیں جنکاں چارگ ءَ ات۔ گوں اے جنکاں یک دوازدہ سالی ئیں بچکے ہمراہ اَت ۔ گاڑی پہ وشی ءُ سلامتی جُنزان اَت ءُ اُستاد ءِ چم برے گوں دَگ(روڈ) ءَ ، ءُ برے گوں آدینک ءَ اَت، برے گوں ھمے پہ وت ءُ دیمیں سوتاں مشکول اَت ءُ وھد وھد ءِ سرا دست ئےِ گوں ریموٹ ءَ اَت ءُ سوتاں بدل کنان اَت۔ اے سوت کمیں ھم وش نہ اَت اَنت۔ ایشانی اُشکنگ ءَ زِرد ءَ را یک اَجبیں نہ وشی ءُ بے تاھیری یے ءَ انگیر کرتگ اَت ءُ سفر گندہ تر نہ وش اَت۔ من نہ زانت کہ شہمیر ءَ اے سوت دوست بوگ ءَ ات اَنت یا کہ نا ۔۔۔۔،پرچا کہ من ءُ شہمیر ہمے ویگن ءِ تہ ءَ یکیں سیٹ ءِ سر ءَ کش ماں کش نشتگ ات ایں ءُ آ گوں من ھمدا پجاروک بوتگ اَت۔ شہمیر چہ بلوچستان یونیورسٹی ءَ فائن آرٹس ءِ کورس کنگ ءَ اَت ءُ چو آرٹسٹانی پیم ءَ وتی مود ئےِ مزن کرتگ ات اَنت ءُ یک بلوچی سیاھیں چادَرے ہم گون اَت ئےِ ءُ چادر ءِ دراجیں لمب چہ کوپگاں جَہل لونجان ات اَنت۔گِندگ ءَ سگریٹی مردمے اَت ءُ چہ آئی ءَ برے برے سگریٹ ءِ بو ہم اَتک، بلے آئی ءَ ویگن ءِ تہ ءَ یک سگریٹے ہم نہ کش اِت۔وھدے کہ گاڑی یک جاگہ یے کمیں اوشتات گڑاں من چار اِت داں شہمیر چہ مردماں کمیں گستا اوشتاتگ ءُ سگریٹے روک ئےِ کرتگ۔ منی چم آئی ءَ کپت اَنت ،کمیں بچکند اِت ئےِ ءُ پدا وتی سگریٹ ءِ سوٹاں زُوت زُوت ءَگراں بوت ءُ سگریٹ ءِ منڈ ئےِ دَور داتءُ اَتک ،پدا مادرستیں گاڑی ءَ سوار بوت ایں۔من گوں شہمیر زیادہیں گپ نہ جت ءُ منی ھیال ءَ آئی ءَ را ہم چو منی وڑ ءَ باز گپ ءِ شوق نیست اَت من شکر گپت کہ شہمیر گپوئیں مردمے نہ اِنت،پرچا کہ گپوئیں مردم باز گپ جنَ انت ءُ برے برے دروگ ہم بندگ ءَ ہم آسرا نہ کن اَنت۔ آیانی بازیں شریں گپ پدا ہمے بازیں نہ وشیں گپانی چیرءَ چیر تراَ نت۔ بلے منی جندءَ را ہمے گاڑیانی تہ ءَ سفر ءِ وھد ءَ نہ گپ کنگ ءِ ءُ نیکہ گپ گوشدارگ ءِ تب ھست۔گاڑی کہ راہ گپت گڑاں اُستاد مدام ہمے آدینکءَ چاران اَت،سوت پر اَتءُ گاڑی جمپءُ جولانی تہ ءَ چست ءُ ایر بوگ ءَ اَت ءُ مارا ہم شری ءِ سرا ژامبلینگ ءَ اَت۔جنان ءُ پروشاں گاڑی بیلہءَ سر بوت ءُ ما جوانیں آسردے کش اِت کہ سفر نوں وش بیت جمپ ءُ جول ھم ھلاس بوت اَنت ءُ تیوگیں سواریانی رُو پچ بوت ءُ ہر یکے گوں وتی کش ءِ مردماں گپ ءَ لگ اِت ،بلے من ءُ شہمیر بے ترک ءُ توار ءَ نشتگ ات ایں۔ ھمے پیم ءَ روان ءَ وھدے ما اوتھل ءَ سر بوت ایں گڑاں مئے گاڑی ءِ بریکاں جواب دات ءُ اُستاد ءَ گاڑی اوشتارینت ءُ گُشت ئےِکہ گاڑی ءِ بریکانی جوڑ کنگ ءَ بلکن وھد لگ ایت اگاں کسے رَوت گڑاں من آئی ءَ را گوں اوتھل والا ویگن ءَ راہ دئے آں۔ من،شہمیرءُ دگہ یک مردمے تیار بوت ایں کہ ما گوں اوتھل والا گاڑی ءَ رَو ایں ۔ ما سئے چارمنٹ اوشتات ایں کہ اوتھل والا ویگن رس اِت ءُ اُستادءَ ویگن دست داتءُ اُستادءَ گوں ڈریورءَ گپ جت ڈریورءَ گشت سوار بہ بئت۔ سیٹ نیست اَتءُ ما ہمے استادءِ پشتءِ دراجیں سیٹءِ سرءَ نشت ایں کہ اے سیٹ ءَ نندگ ءَ گوں مردم ءِ دیم گوں ایندگہ سواریاں بیت۔ گاڑی رھادگ بوتءُ نوں مئے دیم گوں ایندگہ سواریاں بوت ءُ تیوگیں سواریانی دیم گوں ما بوت۔ مئے دیم پہ دیمی پُشت ءِ سیٹ ءَ دوجنک نشتگ اَت ءُ ایشانی کرا دِگہ دو پیریں ماسی نشت اَت۔ گاڑی والایا مارا باڑا نہ گپت ما سرپد بوت ایں کہ مئے ڈریور ءَ مارا مپت ءَ سوار کنائینتگ ءُ اے ڈریوربوت کنت کہ گوں آئی پجاروک اِنت۔ وھدے کہ منشی ءَ ھمے جنکانءَ باڑا گپت گڑاں جنکاں باڑا چہ ایندگہ سواریاں کمتر داتءُ گشت اش ما اسٹوڈنٹ (نودربر) ایں۔ چہ ہمے جنکاں یکے شہمیرا سک ہورت چارگ ءَ اَت ءُ منی کر ءِ ایندگہ مردم ہم سرپد بوت کہ اے جنک اے بچک ءَ سک چارگ ءَ اِنت۔شہمیر ءِ چم روژناہ بوت اَنت کہ وش رنگیں جنکے منءَ چو روک روکءَ چارگ ءَ اِنت۔ما دانکہ وندرءَ سر بوت ایں اے دوئیناں وتارا شری ءِ سرءَ چار اِت ءُ وتی مہری واھگان ءَ وشنود اِش کرت ۔اے جنک ءِ دزگوھار ءَ ہم برے برے شہمیر چار اِت ءُ سرپد بوت شہمیر منی دزگوھارا سک چارگ ءَ اِنت ءُ منی دَزگوھار ءِ چم ھم گوں شہمیرءَ سک اَنت۔گمان ہمیش اَت کہ اے دوئیں جنک اوتھل یونیورسٹی ءِ نودربر ات اَنت۔ اے نوں حب چوکی ءَ روگ ءَ ات اَنت۔سفر ہمے رنگءَ برجم اَت ءُ شہمیرءُ جنک وتارا شری ءِ سرءَ چارگ ءَ ات اَنت ءُ ہمے پیم رواں رواں ما حب چوکی ءَ سر بوت ایں۔ منی جاگہ ساری ءَ اَتک ءُ من شہمیر ءَ سلاہ جت کہ گوں من بیا ترا نان ءُ آپ ءُ چاہ وارین آں آئی ءَ من ءَ منت وار گشت ءُ نا کرت ۔من چمے ہمے دوئیں جنکانی نیمگءَ چار اِت ءُ چہ گاڑیءَ ایر تک آں۔۔۔۔۔