آزمانک
نوکیں سال
برجان بلوچ پیشن
ماسٹر گنگزار وتی وانینگ جاہ ءَ پُتر اِت کہ آئی ءَ دریگ ءُ دروازگ پِر نیست اَت، بینچ ءُ کُرشی ئِے پرشتگ اِت اَنت یک کُنڈے ءَ نہ سالیگیں شاتُک پرشتگیں بینچی ءِ سر ءَ نشتگ اَت ءُ وتی کتاب ئے دیم ءَ اَت گنگزار ءَ سہ پادگیں ٹیبل ءِ چارمی پادگ ءِ جاہ ءَ ڈوک اِیر کت ءُ اوشتارینت ءُ آتک وتی پُرشتالیں کرشی ءِ سر ءَ نشت۔ 
گنگزار گوش ءِ درد ءَ بے تاھیر کتگ اَت گنگزار ءَ شاتک ءِ نیمگ ءَ چار اِت شاتک وتی جاہ ءَ چہ پاد آتک ءُ گنگزار ءِ ٹیبل ءِ دیم ءَ اوشتات ءُ وتی دست ءِ آپ ءِ بوتل ئِے اِیر کت بوتل چہ اوٹگ ءِ لُڑیں آپاں نیمان اَت شاتک پد ءَ شت وتی جاہ ءَ نشت۔ گنگزار ءَ وتی کش ءِ کیسّگ ءَ چہ گولیانی پتّہ کش اِت ءُ گُڈی دوئیں پشکپتگیں گولی چہ پتّہ ءَ در کت ءُ دپ ءَ کت اَنت ءُ بوتل ءِ دپ ئِے بوتک ءُ آپ ئِے وارت آپانی گُلمب آئی ءِ گُٹّ ءُ پوپّ ءُ روت ءُ جگر ءَ سُمبان ءَ اِیر نشت اَنت آ بوتل ءِ زردیں آپاں چارگ ءَ لگّ اِت پد ءَ شاگردانی نام ءِ دپترئِے کشّ اِت وتی دیم ءَ اِیر کت کہ آئی ءِ سربُر ءَ نبشتگ اَت پرایمری اسکول شنکن بازار گومازی ھمے نبشتگیں اَرپاں چارگ ءَ لگّ اِت ءُ گوستگیں روچانی ھیال ءَ شت کہ، وانگجاہ ءَ پنجاہ ءُ چار چک وانگ ءَ اَت اول ءَ بہ گر داں کلاس پنچ ءَ ھمے یکّیں کوٹی ءِ تہ ءَ مچ اِت اَنت ءُ ھر کس وتی وتی سبکّاں گوں برزیں توارے ءَ وانگ ءَ اَت گنگزار گوش ئے چُکّانی نام ءَ توار کنان اَت باھوٹ بلے واجہ میداد گنگزار ءِ گوشاں توار کپت بلے واجہ چکانی ھم گُٹیں توار گیشتر بیت
گنگزار سکّ ءَ سکّ دیم ءِ اِیریں ٹیبل ءِ سر ءَ دو سے رند ءَ دست ءَ جنت ءُ گوش اِیت ھاموش ھاموش آ چہ ترانگانی زر ءَ در کیت گنگزار ءَ سما کت شاتک روک ءَ روک من ءَ چارگ ءَ اِنت گنگزار ءَ وتی لُنٹ گٹّ پاتک اَنت ءُ گوشت ئے گوستگیں روچانی ھیال پشکپتگ اَنت ءُ بس شنکن بازار مزنیں ءُ آبادیں بازاری اَت بلے نی وھد ءِ زوراکیں لگتمالی ءَ رند اِد ءَ گنگزار ءُ مُلّا مھردل ءُ ماسی مھدیم ءُ شاتک پشتکپتگ اِت اَنت۔
آئی ءَ وتی ارس پھک کت اَنت ءُ پد ءَ ترانگانی زر ءَ شت شنکن بازار ءِ بازیں مردمے پہ روزگار ءُ لاپ ءِ شوھاز ءَ دیریں ملک ءُ ولایتاں شتگ اِت اَنت دگہ لھتے مردم زوراکیں لشکر ءِ بیمّ ءُ پادتْراپاں چد ءَ گلّینتگ اِت اَنت شاتک گنگزار ءِ گھار شَرّھاتون ءِ چکّ اَت گنگزار ءُ شَرّھاتون دو برات ءُ گھار اِت اَنت دلمراد اِشانی ناکو مھراب ءِ چکّ اَت چہ کسانی ءَ شرھاتون ءُ دلمراد یک دگر ءِ نام گپت ات اَنت۔ 
دلمراد ولایتاں شتگ اَت گنگزار ءِ پت میّا ءُ ناکو مھراب مدام ملا مھردل ءِ گور ءَ رپت ءُ گوشت اِش کہ واجہ انچیں تائیدے بہ دے کہ دلمراد زیت چہ ولایتاں پد ءَ بئیت گنگزار ءُ شرھاتون ءِ مات کزبانو مدام ماسی مھدیم ءِ گور ءَ شتگ ءُ گوشتگ اِت ئِے بی بی مھدیم ماسگے بند کہ باریں اے سال ءَ مئے بھت ءَ گھتری یے کیت یا ناں۔ ماسی مھدیم میتگ ءِ دینبوگ اَت ءُ ھم بلوچی دوا ءُ درمان ءَ زانتکار اَت گڑا ملا مھردل ءِ تائید ءُ ماسی مھدیم ءِ ماسگ ءُ ناکو مھراب ءِ دوایاں رنگ آورت۔ 
دلمراد چہ ولایتاں آتک دلمراد ءُ شرھاتون ءِ آروس بوت میتگ ءِ سرجمیں مردم گل ءُ شادان اِت اَنت سالے ءَ رند شر ھاتون ءُ دلمراد ءِ لوگ ءَ شاتک ودی بوت شاتک ءِ پیداک بیگ ءَ دلمراد ءَ پہ شاتک ءَ سیری شادھے گپت ءُ شنکن بازار ءِ سرجمیں مردمانی دپ ئِے شیرکن کت۔
رندتر ءَ دلمراد ءِ ءُ شرھاتون ءِ لوگ ءَ دگہ سے چک ودی بوت اَنت بلے انچو کہ دو سال ءُ سے سال ءَ رست اَنت بیران بوت ءُ نہ مَنت اَنت ماسی مھدیم ءِ درمان ءُ دارگ ءُ ملا مھر دل ءِ تائید ءُ دماں ھچ کار نہ کت، دلمراد ءَ ولایت ءَ نوکیں سال ءِ وشاتک کنگ ھیل گپتگ اَت ءُ مدام شاتک ئِے بڈّ ءَ کت نوکیں سال ءِ اولی روچ ئِے وشاتک کتگ اَت شاتک ءَ ھمے کار چہ وتی پت ءَ ھیل گپتگ اَت چار سال پیسر گنگزار شنکن بازار ءِ وانگجاہ ءَ ماسٹر بوتگ اَت، گنگزار ءِ ھیالاں پد ءَ چک گوں ھم گُٹّی ءُ برزیں توار ءَ وتی درونتاں وانگ ءَ لگّ اِت اَنت گنگزار ءَ پہ بے سمائی دو رند ءَ وتی دست سکّ ءَ سک ٹیبل ءِ سر ءَ جت اَنت ءُ گوشت ئِے جاک مہ کن اِت جاک مہ کن اِت ءُ دیست ئِے کہ شاتک اوشتاتگ ءُ روک ءَ روک آئی ءَ چارگ ءَ اِنت گنگزار ءَ شاتک موکل دات۔ 
چکانی نام ءِ دپتر ٹیبل ءِ جھلی نیمگ ءَ اِیر ئِے کت وتی گوش ئِے دست جت ءُ بیست روچ پیسر آئی ءَ ھمے گوش ءِ نیمگ ءَ تپنگ ءِ سے کُنداک وارتگ اَت آئی ءِ دست گوش ءِ سر ءَ اِیر اَت ءُ پد ءَ ترانگانی زر ءَ اوژناگ ءَ لگ اِت شنکن بازار ءِ مردم سک کم ترّاِتگ اِت اَنت آدینگ ءِ شپ اَت مردم مسیّت ءَ نماز ءَ اِت اَنت کہ زوراکیں لشکر ءَ شنکن بازار پہ کُشت ءُ کوش ءُ پادمالی ءُ زوراکی ءَ گچین کتگ اَت، پیسر ءَ مال ءُ دلوت تیر جنگ ءُ کُشگ بوت اَنت کہ مردم بیم آماچ بہ بنت گڑا لُٹ پل ءُ گسانی ماندارگ بنگیج بوت، واہ ءُ زار مَچّ اِت ملا مھر دل ءَ زیت زیت ءَ سلام ترّینت ءُ مردمانی ھوریگ ءَ مسیت ءَ چہ ڈن دراتک اَنت بلے زوراکیں لشکر ءِ سپاھیگاں آ تیلانک دیان کت ءُ پد ءَ مسیت ءَ راہ دات اَنت۔ یک یک ءَ لگت ءُ مُشت ءُ شھمات ءُ جست کنگ ءُ جنگ بنگیج بوت۔ زوراکیں لشکر ھدا ءِ لوگ ءَ گوں بوٹّاں آتکگ اِت اَنت۔ دو ءَ مسیّت ءِ توک ءَ تیر گواری بنا کت رھیم بکش ءُ جُمّا ءُ میرزا ءُ شیرو مسیّت ءِ توک ءَ تیر جنگ ءُ کُشگ بوت اَنت، یارمھمد ءِ پاد ءَ تیر وارتگ اَت یک سپاھیگی ءَ تپنگ ءِ گلو گپت ءُ تپنگ ءِ کُنداک سکّ ءَ سکّ گنگزار ءِ دپ ءُ دیماں جت یکرندے دو رند ءَ سے رند ءَ گنگزار ءَ سما کپت کہ آئی ءِ سر کپ بوتگ مسیت ءِ اِیریں کُران (قرآن) گوں مسیت ءِ دریگ ءُ دروازگ ءُ برز ءِ دار دُرست سُچگ ءَ اِت اَنت۔ 
گنگزار ءَ ساہ مان اَت آ باریں چتورکائی چہ مسیت ءَ در کپت دیم پہ شرھاتون ءَ شت ملا مھر دل ءَ گنگزار ءِ دست گپت ءُ گوشت ئِے کجا رو ئے۔ 
دلمراد ءِ ھوریگ ءَ بیست مردم لشکر ءَ گاڑی ءَ کتگ برگ بوتگ اَنت کہ شرھاتون گاڑی ءِ رند ءَ کپتگ داں دلمراد ءَ مہ بر اَنت، پُشت ءِ گاڑی ءَ شرھاتون لگت داتگ، ملا مھر دل ءَ گنگزار ءِ دست گپت ءُ شرھاتون ءِ گور ءَ آرت کہ گوش ئے شَرُّک ءِ ساہ پہ گنگزار ءَ مھتل اَت پہ ھِکّگ گوں نزوریں توارے ءَ گوشت ئِے شا شا شاتک تی میار اِنت لالا ءُ چمّ ئِے بند بوت اَنت ءُ گنگزار ھم شرھاتون ءِ کش ءَ تُست ءُ بے ھوش بوت۔ 
ناگت ءَ ملا مھر دل ءِ بانگ ءِ توار ءَ گنگزار پچ دْرھینت ءُ ھیالانی زر ءَ چہ در کُت آئی ءِ دست دنیگا گوش ءِ سر ءَ اَت آ وتی جاہ ءَ چہ پاد اتک ءُ چہ اسکول ءَ ڈن در آتک دیم پہ ماسی مھدیم ءِ لوگ ءَ کہ شاتک ءِ ھال ءَ بہ گِر اِیت کہ مروچی سال ءِ گُڈّی روچ اَت۔ 
آئی ءِ چپّی ءُ راستی نیمگ ءَ سُتکگیں لوگ ءُ کاپر دْرچک ءُ دار مھشر ءِ ندارگ ءَ پیشدارگ ءَ اِت اَنت ھر ءُ اُشتر ءُ گوک ءُ پسانی جون کپتگ ءُ بدیں بوہ دیگ ءَ اِت اَنت ماسی مھدیم کُران وانگ ءَ اَت گنگزار آتک ءُ جست ئِے کت: 
ماسی شاتک ھمدا اِنت۔ 
ماسی مھدیم ءَ گوشت: 
ابّا گنگزار، شاتک ءَ وتی لیبوک زرتگ اَنت اوٹگ ءِ نیمگ ءَ شتگ تو سھب ءِ ارزبند نہ کتگ تئی سبارگ ءَ بیاراں، اِنّاں ماسی مھدیم یکپارگی مگرب ءَ رند شام وراں انّوں رواں شاتک ءَ چاراں گنگزار دیم پہ اوٹگ ءَ روگ ءَ اَت روچ برکت بیگ ءَ کمو وھد ھست اَت گنگزار بے بْرمش ءَ آتک شاتک ءِ پُشتی نیمگ ءَ چار گام دیرتر تلارے ءِ کش ءَ نشت کہ بچار اِیت شاتک سال ءِ گُڈی روچ ءَ گوں چے گپ ءُ تران کنت۔ 
شاتک ءِ دیم ءَ آئی ءِ پُرشتگیں بُتک، گاڑی، دانچوپ، اِیران، دُتُّک، چُنڈ چُنڈ ءَ کپتگ اِت اَنت۔ 
آئی ءَ برے وتی پرشتگیں لیبوک چار اِت اَنت ءُ برے سال ءِ گُڈّی روچ ءَ چارگ ءَ لگّ اِت کہ کمو دیر ءَ پد، روچ اِیر روان اَت ناگت ءَ شاتک گوشگ ءَ لگّ اِت:
او سال ءِ گُڈی روچ تو گندگ ءَ ئے کہ منی مات ءُ پت چہ من جتا کنگ بوت اَنت،
منی دزگھار پاتُک چہ من دیر شت، منی لیبو پروشگ بوت اَنت، اے دُرست تو دیستگ اَنت، منی پت ءُ مات ءُ منی دزگھار، دُرست واجہ ھدا ءِ گور ءَ شتگ اَنت ءُ تو ھم واجہ ھدا ءِ گور ءَ روگ ءَ ئے ءُ باندا گوں نوکیں سال ءِ اُمیتاں گوں پد ءَ در کا ئے منی دزبندی ءُ دل ءِ پریات ءَ واجہ ھدا ءِ گور ءَ بہ بر کہ باندا منی پت ءُ مات ءُ دزگھار ءَ گوں وت بیار گوں کہ من ءَ بے آھاں ھچ وش نہ بیت اگاں ناں باندا من ءَ گوں وت ءَ ھماھانی گور ءَ بہ بر ءُ بہ رسین۔ 
گنگزار ءِ چم ارس ءَ پُرّ اِت اَنت ءُ آئی ءَ گیشتر تاھیر آرت نہ کُت وتی جاہ ءَ چہ پاد اتک ءُ شت شاتک ئِے وتی امبازاں گپت شاتک، شاتک جان پہ گریوگ ءَ گوشت ئِے تو پرچے چشیں دردناکیں کلوہ دیم دیگ ءَ ئے من کولیگ باتاں من ھستاں پہ ترا تو ھچ گم مہ کن من ءَ ترا اَبید دگے کے ھست اِنت۔
آئی ءَ شاتک بڈّ ءَ کت شاتک ءِ لیبوکانی گْرنچ ئِے بست ءُ زُرت ئِے۔ گوں گنگزار ءُ شاتک وھدے کہ ماسی مھدیم ءِ گور ءَ رس ات اَنت مسیت ءَ ملا مھر دل مگرب ءِ بانگ ءَ دیگ ءَ اَت آئی ءَ شاتک تھت ءِ سر ءَ نادینت ءُ گوشت ئِے اللہ دوایاں گوش دار اِیت من رواں مسیّت ءَ نماز واناں تو ھم بی بی ءِ گور ءَ نماز بوان ءُ دُوا بہ کن۔ نماز ءَ رند گنگزار آتک، ماسی مھدیم ءَ شام آورت گنگزار ءَ شاتک وتی دستاں گوں ورگ وارینت۔
گوشت ئِے: 
شاتک جان گم مہ کن۔ 
شام ءَ رند تھت ءِ سر ءَ شاتک واب کپت داں دیر ءَ پد بانگ ءَ رند گنگزار ءَ پد ءَ مسیت ءَ نماز ونت ءُ آتک دیست ئِے کہ شاتک ءِ جاہ ماسی مھدیم ءَ پچ کتگ اِت اَنت آ ھم شاتک ءِ کش ءَ نشت داں دیر ءَ شاتک ئِے دم جت شاتک ءِ پیشانگ ئِے چُکّ اِت ءُ ھمائی ءِ کش ءَ لیٹ اِت ءُ واب کپت سھب ءِ بانگ ءَ آئی ءَ بُست کت دیست ئِے شاتک ھم پاد اتکگ۔ 
آ شت مسیت ءَ نماز ئِے ونت ءُ زیت زیت ءَ ماسی مھدیم ءِ گور ءَ آتک جست ئِے کت کہ شاتک کج اِنت۔ 
ماسی ءَ رودراتک ءِ نیمگ ءَ دستے شھار دات ءُ گوشت ئِے کہ اِینگو شتگ گنگزار ءَ زانت کہ شاتک کجا شتگ آ نوکیں سال ءِ اولی روچ ءِ وشاتک ءَ شتگ اَت کہ کرار اَت نوکیں سال ءِ اولی روچ آئی ءَ پت ءُ مات ءُ دزگھار ءِ ٹیکی ءَ بہ دنت۔ 
آ تیز تیز روگ ءَ لگ اِت شاتک ءِ نزّیکّ ءَ رس ات بے بْرمشی ءَ نشت آئی ءَ لوٹ اِت بچار اِیت شاتک نوکیں سال ءِ اولی روچ ءَ چہ پیم وشاتک کنت شاتک روک ءَ روک ٹِک داتگیں روچ ءَ چارگ ءَ اَت مدّان مدّان روچ برزتر بوت بلے شاتک بے برمش اَت۔ ناگت ءَ گنگزار ءَ سما کپت کہ شاتک پرچا بے توار اِنت آ دیم ءَ کنز اِت آئی ءَ شاتک امبازاں گپت دیست ئِے کہ شاتک ءِ دپ ءُ دماگ ءَ چہ زھراپ پِٹّگ ءَ اِنت آئی ءَ دیست کہ سیہ ماری ءَ شاتک وارتگ، مار ءِ پد ھم پدّر اِت اَنت نوکیں سال ءِ اولی روچ ءَ وت ءَ کشّ اِتگ اَت ھمے تچکی ءَ سیہ ماری ءَ سر مِکّ کتگ اَت ءُ گنگزار ءِ نیمگ ءَ چارگ ءَ اَت پورو گوں گنگزار ءَ گپ جنگ ءَ اَت کہ من شاتک نہ کُشتگ بلکیں شاتک ءِ لوٹ اِتگیں دوا سرجم بوتگ۔ 
روچ کمو بُستر بوت ءُ سیہ مار ءِ گپانی شاھدی ءَ دیان اَت کہ چوش اے داب ءَ بوگ شاتک ءِ وتی لوٹ بوتگ گنگزار ءَ شاتک بڈّ اَت ءُ روچ ءُ سیہ مار ءَ چارگ ءَ اَت گنگزار ءِ لنٹ دْرھت اَنت ءُ گوشت ئِے ھو شمارا میار نیست اے شاتک ءِ وتی لوٹ بوتگ۔
ھلاس