چمشانک : جمیل مھراب
گدار ::::: ::::::: “من ھاک تو ھم ھاک”
بلوچی گدار ءِ ازم کجا سر انت یک دلجمیں ھبرے ءِ کنگ گران انت واجہ منیر احمد بادینی ءَ ھشتاد یا سد گدار کہ نبشتہ کتگ آیانی سر ءَ تنیگا جوانیں شرگداری دیم ءَ نیاتکگ۔
بیت کنت ھمے گدارانی تہ ءَ جوانیں گدار ھست کہ آ بلوچی زبان ءِ جوانتریں گدار انت۔
بلے من ءَ واجہ ءِ بازیں کتاب دست نہ کپتگ کہ من واجہ ءِ ازمی بستار ءَ کساس کت بہ کناں ۔
بلے “من ھاک تو ھم ھاک” واجہ ءِ گدار ءِ سر ءَ چیزے دانک الم گُشاں۔
“من ھاک تو ھم ھاک” گدار 2011 ءَ چاپ بیتگ گدار چیدگی تکنیک ءَ نبشتہ انت۔ آئی ءِ درشانداب بیانیہ (سادگ) انت۔
گدار کوٹوری ءِ میتگ ئے مردمانی کسہ انت کہ آ ریگزارے ءَ نشتگ انت ریگزار نہ بس اود ءِ مردماں ھبر کنت گوں بلکیں بازیں مردمے آئی ءِ باف ءِ تہ ءَ ھم مرنت ءُ گار بنت۔
گدار ءِ تہ ءَ مبارک ریگزار ءِ ارواہ ءُ آئی ءِ راز ءَ سرپد انت مرید چہ کوٹوری ءِ میتگاں چہ روت ءُ بال بیت پد ءَ ساھگے جوڑ بیت۔
بامن گدار ءِ بنکی کارست انت آ ریگزار ءِ ارواہ ءُ آئی ءِ راز ءِ شوھازگ ءِ جھد ءَ انت۔
گدار ءِ یک کارستے ملا دیدگ انت کہ آئی ءِ لیکہ چہ اے دگر کوٹوری ءِ مردماں جتا انت آئی ءِ ھیال ایش انت کہ ریگزار ارزشت دیگ مہ بیت بلے آ ھم ریگزار ءِ سرجمیں راز ءُ ارواہ ءَ انکاری نہ انت۔
بلے آئی ءِ کارست ءَ ھم جان نیست۔
مبارک ریگزار ءِ بازیں رازاں سرپد انت بلے بامن ھمے رازانی جست ءَ وھدے گوں مبارک ءَ کنت گڑا ناکہ مبارک ءِ ھبراں بامن ءَ سرپدی رسیت نہ کہ وانوکاں۔مرید مبارک ءِ چک انت پد ءَ بال کنت گڑی ءَ آئی ءِ ساھگ بامن ءِ کر ءَ کیت آ آئی ءَ کوٹوری ءَ چہ بال کنگ ءُ روگ ءِ جست ءَ کنت۔
آگشیت من ءَ مھر انت،
بامن آئی ءَ چست کنت ترا چیا مھر انت
آ گشیت من نزاناں
گدار ءِ کارست بامن کہ ریگزار ءِ راز ءُ ارواہ ءِ شوھازگ ءِ جھد ءَ انت آئی ءَ ھچ سرپدی نرسیت نہ کہ وانوک چیزے ءَ سرپد بیت
گدار ءَ گیشیں چیدگ نبیسی ءَ چہ ابہام ءُ گڈ ءُ منج پیداک کتگ کہ وانوک ءِ واستا یک کسھے ءِ درگیجگ ارزان نہ انت۔
گدار ساچگ ءَ نہ کہ ازمکاری بیتگ نہ کہ گدار وانوک ءِ سر ءَ سان دور دنت۔
گدار بندات ءَ ھمے ریگزار ءُ آئی ءِ ارواہ ءُ راز ءِ کسہ انت کہ نبشتہ کار تا 40 تاکدیم ءَ چوشیں واکہاتے دیم ءَ نیاریت کہ گدار دیم ءَ سپر بہ کنت۔
“آریپیں ریگستان دگہ نہ ات کہ اگاں دنیا ءِ تہ ءَ ریگستانے ات تو ھمیش ات۔۔۔ ءُ آیانی سکھت ءُ یقین ریگستان ءِ سر ءَ پچتگ ات”
(تاکدیم 10)
“پَر آیاں اے آرپیں ریگستان دور ءُ نزینک درا ات بلکنا آیانی پکرانی پشت ءَ مدام ساڑی ات”
(تاکدیم 16)
“ریگستان ءِ اژدرین لاپ ءَ ، ءُ پدا المین سیاھی ءُ تہاری ئے!”
(تاکدیم 25)
“اگاں آیانی وتی شعور مبوتیں گڑا بلکنا ریگستان ھم مبوتیں ،پمیشا کہ ریگستان ءِ وتی ارواح چہ وت ءَ برگشتگ ءُ جتا ات”
(تاکدیم 39)
نہ گدار ءِ تہ ءَ کارست نگاری جوان انت نہ کہ گدار ءِ تہ ءَ جوانیں ردسازی کنگ بیتگ
گدار ءِ ھمک دومی گالرِد ءَ دری گال ھوار کہ وانگ ءَ اسرمند نہ کنت، اگاں اے گال دری نہ انت رکشانی گالوار ءِ تہ ءَ ھست انت گڑا اے ھبر ساپ زاھر انت کہ رکشانی گالوار ءَ گالانی سر ءَ ھچ کار نہ بیتگ۔
ھما گال اگاں رکشانی ءَ نیست انت آیانی جاگہ ءَ اردو ءُ عربی گالانی زورگ ءَ چہ جوانتر انت کہ بلوچی ءِ سہیں گالوار یکے چہ دومیگ ءَ گالاں بزور انت۔
گدار ءِ درشان ھم پہ وانوک ءَ ھچ پر اسر ءُ پر تاھیر نہ انت۔
“اے درائیں چیز مرید ءَ چشکہ یات اتاں ءُ بازیں دگہ چیز یات اتاں بلے نوں آ اے درائیں یاتاں ناپیلوپشت جناں الہگا ات”
(تاکدیم 98)
اے گدار ءِ درشانداب انچو نزور انت نہ گش ئے اے گدار انچیں نبشتہ کارے ءَ نبیستگ کہ آئی ءَ ھشتاد یا سد گدار نبشتہ کتگ۔