دستونک
منظور بسمل
نہ منّوکیں اے دل پہ شان مُرتگ
حدا برگَشتگیں شیطان مُرتگ
دگہ گیشیں تماھے پَش نہ کپتگ
ہمینچو لَٹّ وارتگ جان مُرتگ
دلءَ گْریتگ ،بلے کسّ ءَنہ گُشتہ
پمیشا ہون چمّاں مان مُرتگ
طبیبءِ چے گناہ کہ درنجگی اِنت
نہ وارتگ نادْرہءَ درمان مُرتگ
تْرپیت انگت کَتب چو روچ بسمل
سفرناسرجم اِنت ساربان مُرتگ
٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭
گوں مجید عاجز ءِ منہ واری ءَ