اِشک ءِ نادرواهاں درد یار مہ دے
تو کہ نیائے گُڑا ودار مہ دے
دائم ءَگوں وتارا جیگ پہ جیگ
یاهُدا اے وڑیں مزار مہ دے
بلکیں باندا چراگے روک بہ کنت
زندگیں مردماناں بار مہ دے
بوت کنت گوں سِلاهاں پیداکیں
هَر وڑیں رهَگوزءَتوار مہ دے
بے گُناهیں پکیریں انسان ئے
ازت ءَ مُپت ءَ آس ءُچار مہ دے
ازت ابدال