گوستاک
 مولابکش
منی چمے گوں استادءَ اَت ءُ چمے گوں ٹیبل سرءَ ایریں کتاب اَت رَٹہ جَتگیں درونت چَٹ بے ھال اَت- گُنگ اَتاں استادءِ دیم ءَ چو بُتءَ میلانک اَتاں جان لرزگءَ اَت ءُ جانءِ پٹ پادآھگءَ اَتاں –
 منی کَشءَ اوشتاتگیں عبداللہ وتی زردیں لِمپاں ھُشت کنگءُ آستونکءِ لمبءَ دم پہ ساھت گِرگءَ اَت -من زانت کہ آئی ءَ ھم چو منی ءَ رَٹہ جَتگیں دَرونت شَموشتگ-
 ما دوئیناں استادءِ آھگءَ کمیں ساری تِرءَ رَٹہ جتگ اَت ءُ درونت یات کُتگ اَت آوھداں مارا کمیں یات اَت بلے استاد گوں سُھریں ٹیلگاں کہ وانگجاہءِ کُوٹی ءَ پُتراِت عبداللہءَ نہ زاناں من ھمے ساھتءِ جِندءَ سجھیں درونت یک پارگی بے ھال کُتءُ من نہ زانت جیسے کجام اِنت ءُ ویسے کجام اِنت؟
 منی دلءَ کوٹی گرم بواں ءُ تَنکچ اَت ءُ من دل جنگءَ اَتاں مرچی اللہ مالکے بلکیں استادمن ءَ دَرونتءَ جُست نہ کنت بلے شُوم مُرگاں استادءَ نندگءَ گوں منءَ توارجَت کہ توءُ عبداللہ بیائے درونت ءَ بواں اِت-
 استادءَ ھازری گِرگءَ اَبیدجُست کُت فُدو مَرچی پَدءَ نیاتکگ؟اسلم تو ءُ عطابروئے تلام کن اِت ءُ بیاراِت ئے-
 ما دوئیں پادآتکگ اَت ایں-
 من عبداللہ چارت ءُ عبداللہ منءَ بلے چے کن ئے یات ایں یات نہ اِنت رَوگی اِنت-
 کتاب دیم اَت ءُ من گُنگ اَتاں ٹیبل ءِ سرءَ ایریں کُنری پَاتکگیں لَٹ سرءَ نِلیں ءُ ڈالیں لبزاں گوں نَبیسّتگ اَت مولابکش-مُردِنی اِنت کہ من نہ زانتگ اَت لَٹےءِ سرءَ چے نَبیسّتگ-
 بلے دوھپتگ پیسرمنءَ ھاسلء دلمراد ھال دات ءُ لَٹ پِیش داشت گُشت زان ئے اِدءَ چے نَبیسّتگ؟من وااانگ وااانگءَ لَٹے سِرءِ مُوکوئے پَد چارتاں بلے ھرام بات کہ من نہ زانت چے نَبیسّتگ؟منی دِلءَ سِہ مُورے سیاھیانی تہ ءَ کپتگ ءُ لَٹے سرءَ پَددیاں بوتگءُ شُتگ—- ھاسل کَنداں ءَ منءَ ھال دَات کہ اِدءَ نِبشتہ اِنت مولابکش-
 ھَما اِنت کہ اے نَبیستگیں لبزاں من ھمے واستءَ انگت شَموشکارنیاں چےءَ کہ مئے بازارءَ مولی نامیں دوزے ھست آئی ءَ را مات مدام مولابکش جان توارکنت-من کہ لَٹےسرءِ نَبیسّتگیں مولابکش دِیست من جیڑگءَ کپتاں بلکیں اَستادءِ چُکے یاں براتءِ یاں پِتءِ یانکہ دگہ دوستیں مردمے نام بوت کنت -چےءَ کہ میران وتی کسانیں چُک مھران ءِ نام وتی ٹَرک سرءَ نَبیسّتگ اَت-مھران جان-آوران-گڈزکوئٹہ-
 ھاں اُستادءَ بلاھیں نَھردگے جَت ….گوں اُستادءِ ھاںءَ من اَنچُش گُڑتاں کہ پَردگے ءَ نہ کپتاں منی دلءِ لرزگءَ بوگے پِربوت- منی دل گیشترلرزگءُ ڈک ڈک کنگءَ اَت-من یک برے پَدءَ کتاب کِزینت ءُ وتی نزیک تِرءَ گیگ کُت نیم چمی استادءُ مولابکش ھُیرت چَارتاں-
 ھمے دَماں ءَ عبداللہ چِش اِت ءُ پَدءَ سرے جھل کُت کتابءِ چارگءَ دلگوش بوت-
 پہ من آکرزمان بواں اَت کتابءِ تاکدیم 27 پَچ اَت ءُ من یک لبزے ھم زانگءَ نہ اَتاں کہ اوپاربروت –
 ھاں بچ تو درونت یاد نہ کُتگ؟
 اُستادءِ اے گپءَ یک رندے پَدءَ منءَ پدرھینت.-
 من استاد دُزچمی چارتءُ ھِچ نہ گُشت-
 ھاں—— ترءَ گُشگءَ آں مِنڈی ٹیلگ-
 من وتءَ سُکمن بُکمن کُتگ اَت-
 توکَرّے؟اُستادءَ کوکارکُت-
 یات نہ کُتگ ھاں ــــ مولابکشءَ گندے؟……..شَرتئ بھرءَ من دَیاں عبدو تو دَرونتءَ بواں-
 استادءَ منءَ دلجم کُت کہ بزاں مولابکش تئ مھماں اِنت-منی جانءَ لرزگے سَربِرءَ دگہ لَرزگے زُرت نوں منءَ گُشے گُھوری تَپے چِیرکپتگ اَت-
 عبداللہ ءِ ھم نِٹ ورک شتگ اَت ءُ ھِچ گُشگءَ نہ اَت-
 ھاں عبداللہ ترءَ کلام بہ جن تو ھم درونت یات نہ کتگ؟
 من نیم چمی عبداللہ چاراِت کہ آئی ءِ آستینک سرءِزردیں لِمپاں مکسک پِرتکگ اَتاں-
 عبداللہ لُنٹ گَٹ پاتکاں ءُ بزگ بزگءَ اُستادءِ چَارت-وانگجاہءِ تہءَ اَنچش گژ گژ ءُ رَٹہ جنگءِ تواراَت گُشے زاناں کَسےءَ گوبزانی ھُونڈءَ را گرمیں آپ ماں کُتگ اَت-
 ھمے ساھتءَ من دیست کہ اُستادپادآتک ءُ مولابکشءِ چِست کُت -منی چمان مولی دُوزسراپاں سراپاں پیداک اَت-منی دلءَ اَت کہ مولی ماتءَ توارجناں ءُ گُشاں وتی روباھیں مولابکش جانءَ بدارکہ مردمانی پَس ءُ مُرگاں دُوزیت-فِدوئی ھم پِریات منی گوشاں زَپت کُتاِں-پَدءَ دومی واری ءَ کہ منی چّم پہ اُستادءَ کپتاں من ھمے دیست کہ مُولی دُوزءَ پہ من لَٹ بُرزگءَ بُرتگ اَت –
 من ایمن اَتاں ءُ منی جانءِ دَرھگ گاراَت-
 نزردوست