: آزمانک::::::یک نیمگی آروس
ندکار:::::یانگ چن شنگ {چین) 1960
اردو رجانک: کوثر جمال
بلوچی رجانک::جمیل مھراب
۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
میان استمانی لبزانک ءِ رجانک
آزمانک نمبر: 3
۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
تاکشان ءِ موسم ءَ کمو پیسر یک نیمروچے ءَ آزمان ءِ سیاہ ءُ بزیں جمبرانی پٹہ،چہ روچ ءِ دیم ءَ شنگ ات انت گڑا چہ گوات ءَ ساپ بیتگیں دمک ترپگ ءَ لگ ات انت۔
زالبول ءُ چک وتی دروازگانی دپ ءَ اوشتاتگ ءُ وش گپی ءَ گوں مشکول ات انت۔ ساپیں گوات ءِ شیکگاں باجا ءِ موتکیں توار پیداک ات۔
“بچار آ اتک انت” زالبولے ءَ وتی سر کش ات ءُ باجا ءِ نیمگ ءَ دست ٹال کت ءُ گشت۔
روانک ءِ تہ ءَ مردمانی یک بے رد ءُ بندیں مچی یے گندگ بوت۔آیاں بینرز دست ءَ ات، آیانی پشت ءَ یک نیلگیں ٹپر پوشیں ٹولی یے ات آئی ءِ تہ ءَ یک دار ءِ کلھے ات، آئی ءِ پشت ءَ انچیں یک دگہ نیلگ ٹپر رنگیں رمبے ات کہ آیاں ھم یک کلھے گون ات، کلہ ءِ تہ ءَ ھژدہ ءُ نوزدہ سالی یک جنکے نشتگ ات۔ آئی ءَ جنوزامی گد گور ءَ ات آئی ءِ بستگیں پژم ءِ سر پوش ءِ لوجانیں گُد سُرگ ءَ ات انت۔ سرپوش گوں بازیں رنگاں جوڑ بیتگ ات بلے آئی ءِ گیشتریں رنگ زرد ات کہ چماں کپگ ءَ ات۔ آئی ءِ دیم درست گار ات بس کلاھے لنٹ زاھر ات انت۔
“آ چانگ کھول ءِ جنکے یے ” یک زالبولے ءَ دومی ڈولی ءِ مردمانی نیمگ ءَ اشارہ کت ءُ یک پیرزالے ءَ گشت۔
“آ گشگ ءَ انت کہ ھبرسندی ءِ لھتے ماھاں رند آئی ءِ واستار بیران بیتگ ءُ آئی ءَ پد ءَ وتی واستار بئے نہ دیستگ۔
چونیں شر رنگیں جنکے ،ایشی ءِ پت ءُ مات ءَ چش۔۔۔۔۔پرچا”
پیرزال ءَ وتی ھبر سرجم نہ کت ءُ آ کُلگ ءَ نگیگ گپت۔
“اما اے جنازھے ” گونڈیں چک ءَ وتی سر چست کت ءُ مات جست کت۔
“بس کن” مات ءَ ھکل کت” آ بانور ءَ وتی لوگ ءَ آرگ ءَ انت”
“گڑا سالونک کج انت” چک ءَ پد ءَ جست کت۔
“اود ءَ اولی سوری ٹولی ءَ انت” مات ءَ گشادی ءَ پسو دات۔
گونڈو ءَ گوں ھورتی ءَ چار ات ءُ ھیرانی ءَ آئی ءِ دپ پچ بوت، آ انگہ چیزے جست کنگ ءَ دلمانگ ات بلے آئی ءِ مات وتی ھمساھگ ءَ گوں ھبراں مشکول بوت۔ چک ءَ پونز کت ءُ سر جھل کت۔
“آ وَ ھورکیں کلھے” آئی ءَ رپٹ ات روانک گیٹ ءِ نزیک ءَ سر بوت۔ 
مزنیں گریوگ ءُ زاری ءَ دو مردم ءَ کوٹ گور ءَ ات آیاں کلہ ایر گیتک دو جنیناں کہ اسپیتیں پرسی گد گور ءَ ات آ پہ بانور ءِ ایر گیجگ ءَ کمک کت انت، آ آہستہ آہستہ دیم ءَ شت انت۔ کلہ دیم ءَ ات ءُ بانور آئی ءِ پشت ءَ ،کلہ ءُ بانور ءِ میان ءَ دہ گز ءِ پرک ات، آ سیاھیں پژم ءِ گدانی تہ ءَ چپ ءُ چاگرد کتگ ات انت۔ 
باجا والا ترسناکیں ساز جنگ ءَ ات انت، آ نیلیں رنگ ءِ کالین ءَ پجیگ ءَ اوشتات انت ،دار ءِ کلہ چپی نیمگ ءَ ات ءُ جنک راستی نیمگ ءَ ات ، آیاں وتی پیشی رسم ءِ داب ءَ سر جھل کت ءُ سازی انگت ساز ءَ ات انت ۔ پد ءَ آ ھال ءِ کوٹی ءَ پترت انت، بانور ءَ سالونک ءِ مات ءُ پتانی دیم ءَ سر جھل کت ، یک رندے پد ءَ کلہ دیم ءَ کنگ بوت ءُ بانور پشت ءَ ،سیاھیں پژم ءَ گوں بستگیں آروسی سھراھانی تہ ءَ پترت انت۔
بانور کوٹی ءِ تہ ءَ شت ٹیبل آئی ءِ دیم ءَ ایر ات، آئی ءِ سر ءَ سالونک ءِ کبر ءِ شک ات تیل ءِ چراگ روک ات آئی ءِ وٹ ءَ چہ نیلگیں رنگ ءِ دوت چست بیگ ءَ ات انت۔ دریگ ءِ کر ءَ پیتل ءِ پلنگ ءِ سر ءَ تپناکیں اسپتیں چادرے پچ ات سرجاھانی سر ءَ نر ءُ مادگیں بٹانی اکس ات انت۔
اے شپ ءَ داں دیراں ھاموشی ات ۔ پد ءَ بانور یادگاریں کبر ءِ شک ءِ کش ءَ کرسی ءِ سر ءَ نشت ءُ وتی پلنگ ءِ چارگ ءَ لگ ات۔ دریگ ءَ مگرب ءِ وشیں گوات کوٹی ءَ آھگ ءَ ات روکیں چراگ ءِ دوت پیچ ءُ تاب وران ات انت۔ ڈن ءَ بمبو ءِ درچکانی تاکانی کپگ ءِ توار ءَ یک ابیتکی یے سما بیگ ءَ ات۔
بھاران ءِ ھلاسی ءَ یک بیگاھے ءَ بانور ءَ چہ واب ءَ بست کت ءُ لوگ ءِ پشتی باگ ءَ شت۔ گوات ءِ تہ ءَ پلانی بوہ آھگ ءَ ات، اے وھدی آئی ءَ وتی جان ءِ تہ ءَ یک لزت ءُ وشی یے سما بیگ ءَ ات۔ درچکانی شاہ بن ءَ گرد گرد ءَ لوجان، پٹبال ءِ داب ءَ ات انت ،پُلدان ءِ درچکانی شاہ ھم بن ءَ لوجان ات انت۔پاتواں پلانی سر ءَ بال کت ءُ آئی ءِ دیم ئِے دست جت ءُ چو ناچ کنان ءُ پرتران ءَ شت انت۔ آئی ءَ گوں پشمردگی ءَ گوں لھتے نازرکیں پل سست ءُ باگ ءِ سنگے ءِ سر ءَ یکجاہ کنگ ئِے بنا کت ۔
بلے آ وتی انان ءَ نہ ات ۔آئی ءَ پد ءَ وتی چم چست کت انت ءُ پوپلی رنگیں پل چار ات کہ آئی ءِ نیم تاک رتکگ ات انت۔
آ گیمرتگ ات ءُ دگہ درچکے ءَ گوں تکّہ ات۔ آ انچو ھلاس ات کہ گوات ءِ کشگ ءَ مھتل ات۔ دو مرگ وتی تاکاں گوں جوڑ بیتگیں کدوہ ءَ چلی چلی ءَ ات انت ءُ روچ ءِ ایر روگ ءِ وھد ءَ سہر چکیں رنگانی تہ ءَ گوں مھراں مشکول ات انت دو اِردک ءَ یک شاھے ءِ سر ءَ دور کت ءُ جھل ءِ آیگ ءَ گوں مرگاں کٹپگ ءَ بال کت، آیانی بانزلانی پِر پر ءَ گوں پلانی تاک زمین ءَ رچگ ءَ بیتاں۔ اِردک وتی ھما تیزی ءَ گوں تچگ ءَ ات انت۔ 
جنک چہ وتی ھیال ءَ درتک آئی چار ات کہ پُلدان ءِ سستگیں پل آئی ءَ ٹکر ٹکر کتگ انت۔ پلانی ٹکر زمین ءِ سر ءَ کپتگ ات انت۔ آ اوشتات ءُ وتی گد ءِ دامن چست کت، پشمردگی ءَ گوں وتی کوٹی ءِ تہ ءَ اتک۔
آئی ءَ گمان بوت کہ آئی ءِ دیم ءَ آسے سوچگ ءَ انت۔ آئی ءَ وتارا آدینک ءَ چار ات آئی ءِ دیم اسپیت ءُ گلابی ایں داگاں چہ سر ریچ ات۔ آئی ءِ انارک سھر سھر ات انت آ کمو پشت ءَ کنزات کرسی ءِ سر ءَ نشت۔ آئی ءَ پشمردگیں نگاھے کلہ ءِ نیمگ ءَ چار ات۔ 
دومی روچ ءَ آ چہ کوٹی ءَ در نیتک، ھما وھد ءَ ھم درنیتک کہ روشندان ءَ روچ ءِ شھم کوٹی ءَ اتکگ ات۔یک نوکرے ءَ باز براں پہ آئی ءَ جان شودگ ءِ آپ آورت بلے جنک ءِ دروازگ بند ات ءُ کوٹی بے برمش ات، نوکر ءَ شک بوت گڑا آئی ءَ چہ دریگ ءَ کوٹی ءِ تہ چار ات۔ چیزے ءِ گندگ ءَ گوں ترسگ ءَ آئی ءِ دپ پچ بوت۔
آ ڈرگڑتگیں چماں گوں سالونک ءِ مات ءِ کوٹی ءِ نیمگ ءَ تتک، اود ءِ رسگ ءَ گوں آئی ءَ گشت۔
“بانور ءَ وتا پاھو داتگ”