منی گوں اے آر داد ءَ نوکیں گلگ
عصا بجّار
اے آر داد پمن یک انچیں دپارے کہ گومن ایر برگ ءُ نہ پکہ کشگ ءُ چگل دیهگ بی .پرچہ کہ داد ءِ خدمت پہ بلوچی لبزانک ءَ ستاہی انت ، داد ءَ بازیں دری مهلوکے ماں بلوچی لبزانک ءَ ایر آہورتگ ءَ آژناگ کنائینتگ –
ہر وهد ءُ پاسانی هساب ءَ من گوں داد ءَ باز براں ڈیک وارتگ – 
اولی براں من داد پجاآؤرت منا پمشکہ بد اتک کہ آ نِز ء من بلوچی ءَ مان آرگ ءَ نہ ات . بس آی ءِ همے دانک کہ ” من بلوچی لبزانک ءَ گوں کجام شاہیم ءَ سنگ ءُ پارسنگ بکناں ” 
اے دانکاں منا تورینتگ ات ءُ من همے فهمتگ ات کہ داد وتا بلاہے کنت . بلوچی ءَ هچ مان نیاریت –
ادا منی ءُ ادا ءِ میان ءَ هما چیز لکیر جوڑ ات آ داد ءِ دری لبزانک ءَ گوں آژناگی ءُ من بلوچ شاعر ءُ ندکاراں ابید دگہ کس نزانتگ ات . وهدے کہ چَک جت داں هو بلوچی لبزانک ءَ بید ء بلوچی شئر ءُ گدی کسہ ( بلوچ دودمانی گنجانی گپ ءَ نیاں کہ ماں کجام راجے ءِ لبزانک بید ء اشاں سرجم نہ انت ) شئر ءُ گیدی کسہاں ابید اے دگہ کلیں تہر چہ درا زورگ بوتگ انت . دستونک ، جوک ، آزمانک ، گدار ، ساینٹ .انشائیہ کجام هم تہرے ءِ تو گپ ءَ بکنے –
زاہریں ہر چیزے کہ ساچگ بوتگ ءُ هماهانی جوڑہشت ءِ بنیاد ءَ کہ نام بندگ بوتگ انت رهبند ے اش کہ است انت تہ هماهانی وتیگ بنت ما بس نامان اش مٹ کُت کنیں بلے چیز و هماایں .ءُ اے درگت ءَ شائری ءَ ابید آ دگہ تکاں چندیں ناماں ابید مروچی هم هاسیں دیمروی گندگ نہ بیهگ ءَ انت بازینے کمو وهد ءَ درا بوتگ پدا باراش بوتکگ انت ،اگاں همے است انت هم آ کدّ ءِ ساچست چریشاں ودی نہ بوتگ ، بگندے دیمترا دست بہ کپیت . اشی ءِ سَوّب یکے وَ( هسا بوهگ ) بزاں نہ وانگ انت ءُ دومی کاہلی گُشت کنے کہ( نثر ) رم یا ردانک سکیں زهمت کشّیں کارے بگند ے پمشکہ –
پریشی ءَ زی داد راست بوتگ ءُ من نہ فهمتگ .بلے مرچی کہ من یکبرے پدا گوں داد ءَ دیم پہ دیماں منی مرچیگیں گوں داد ءَ دوچارکپگ ءِ نیمون .داد ءِ رجانک کتگیں کتاب ” کُماراں بہ بئے چارلس بودلیئر ” ءِ درگت انت . . داد ءِ رجانک سک باز مشکلیں رجانک انت اے نہ انت کہ من داد ءِ اے دگہ رجانک نہ ونتگاں .من ہر مدام داد ءِ رجانکاں کہ واناں داں همے ماراں کہ داد ءِ رجانکانی وانگ ءَ مردم ءَ دگہ ڈکشنری ے چارگ کپیت . داد ءَ گوں منی نوکیں گلگ اش انت کہ پہ رجانک ءَ دگہ سَیّد ے ءِ بوهگ اژدری نہ انت . گوں سُبک ءُ آم پہمیں لبزاں کجام هم زبانے وتی زبان ءِ تہا ایر آرگ رجانک ءِ زیبای انت . یکے گرانیں لبز ءُ دومی زبان ءِ ڈکگ . اے پہ رجانک ءَ ابهام پیداک کن انت تی وانوک ءَ مانگیشین انت .یکے زبان ءِ ریچ ءُ دومی ارزانیں لبز المی انت پہ رجانک ءَ پہ یک معنا ے ءَ ترا چار پنچ لبز دست کپیت کہ بلوچی زبان ءِ مستریں شری آں چہ یکے همیش انت ، نی المی نہ انت کہ ادا تو گرانے لبزے بیارے . ہاں گالبند ( ٹرم ) بے نہ انت باکی زبان همینچک ریچوک ءُ واناک بی تی وانوک گیشتر ترا چہ چیزے زرت کنت ، اگاں داد منا پہل بکن من اشی ءَ داد ءِ گور ءَ وکیبلری لبزانی امبار ءِ نزوری ے لیکاں . ءُ دومی گپ اش انت اگاں تی راستیں گوش کچگ دیهگ ءَ انت تہ تو تچک ءَ گوں راستیں دست ءَ کچینے ناں .الم نہ انت کہ تو راستیں گوش ءِ کچینگ ءَ پہ چپیں دست ءَ بزور ئے ءُ پدا گوک ءِ پشت ءَ بہ گوازین ئے ءُ نی گوش ءَ بہ کچینئے . داد ءِ رجانک منا وانگ ءَ همے دابیں ازیت دیاں . درور من پمشکہ ندی آں کہ اے ازانگ ءَ الم وت بوان ات بیت کنت چو من پهمتگ شما مہ پهمت ، بودلیئر چو کہ یک گڑءُ منجیں ( مشکل پسند ) شاعر ے آی ءِ شئرانی رجینگ بیت کنت کجام زبانے ءَ پہ گراں بیت …….
……….هلاس