سرگوست
“اماراتءِ زندان”
چارومی بہر
جمیل آبد
مارا کہ کوهنیں زندانی مردمانی کرا بُرتے، من چاراں پوه انچو مردم ادا بند انت. گُڑاں دروازگ پچ کنگ بوت مہ توکءَ شُتیں .چو بزگیں “چارو” ءَ پہ وت هچ ندیست. پرچہ کہ مہ کس نزانت پماں ھر ندارگ نوک ات مردم سرجمیں نوکین اتاں. ما سک پریشان اتاں اللہ من چون بکناں مہ پرچہ چو برباد بوتیں. ڈن ءَ گوں سنگتاں زندگی سک وش ات. زندان ءَ من پہ وتا کس ندیست .منءُ منی سنگتانی گویاک شتگ ات هرکس وتئی گماں گوں چرت جئنگ ات . یکے مئے دیما اتک .
درائینت ئے شُما پاکستانی یے!
من گُشت ھو .
گُڑاں ھمئے مرد ءَ دگہ بچکے توار جت گُشتے اے پاکستانی بهائی آں، ایشانی واستہ پاکستانی مردمانی گوارءَ جاگہے شوھاز کن .بزاں همئے مردک پنجابی یے. مارا ھمئے پنجابی بچک ءَ بُرت کوٹیءِ تہا .چاراں مردمانی کلکت لگ اتگ ھرکس چہ دومی ءَ بزگ تر انت .اجب دردناکیں رنگ منی دیما کپت. ھرکس وتئی گماں گوں سروچیر ات .مارا پنجابی ءَ کوٹی ءِ تہا بُرت. مارا گُشتے اے بلوچے، بزگ باریں کجام گماں گوں تہتءِ سرا شنال ات.بلوچ پاد کُت ئے .ورنائیں بچکے ات مہ دروتءُ دراهباتیءَ پد .جُست پد جُست پد داں همئے بچک مئے پجاروک بوت مارا یک کمبلے داتے . کسانیں کوٹیءِ تہا سینزدہ مردم وپتگ ات. مہ گوں یکیں کمبل ءَ ھمدا وتا جاه دات. وتئی دلءِ تہا بش بش ورگ اتوں .اللہ منی زند چوں وش گوازان ات من پرچہ چو ازاب بوتاں. ھرکس اتک مارا جُستے کُت شُمے چونیں کیس ئے . مہ سائیناں گُشت بیئر ورگءِ کیس انت. مارا دلبڈی اش دات کہ شُمئے تماشہ انت شُما پانزدہ بیست روچ ءِ تہا درکائے.هر یکے اتک گُشتے منی کیس پلان انت. مئے سزا بازاں شُما ایش کن ات شُمے کیس بیئر انت. پمن یکیں روچ گُشئے کیامت ات .اے مردم دہ بیست روچ ءِ گپ ءَ آں ادا یک ساهتےءَ نندگ نہ بیت اے بیستیں روچ چون گوزاں. روچ ایر شت مگربءِ نُماز بوت من ھم نماز ونت .الله ماپ بکنت زندگیءَ منی پاد یک نمازےءَ مسیتءِ تہا نہ کپتگاں.
نماز ءِسلام چکرینت چاراں منی راستیں کش ءَ یک شوکیں بنگالی پُلویں بچکے نشتگ. پُلو کہ دیست منی ایمانءَ منا پہک یل دات. پدا جیڑیت کہ زندان انت جمیل برادشت کن. بلئے منا سک دوست بوت.پدا من ھم نوک اتاں.وتئی تکانسریءَ چہ گیش نہ اتاں. زندانءِ گماں دل چہ آشکیءِ هبءَ مرتگ ات. بلئے دل ءَ پُترتگ ات .من مُدام ھمئے بچک نمازءَ پد میست ءِ تہا کُران وانگ ءَ دیست. من کران ءِوانگءِ باریءَ بُلوڈیءُ کینٹوکیءَ دمکءُ ڈگاراں ویل اتاں. من ھم شُتاں کُرانءِ زرت پلوءِ کشءَ نشتاں کران چکءُ چماں داشت .کران پچ کت دست سیاهیانی سرا سماران کت بزاں من وانگ زاناں هاهاهاها . همدا مئے سلام ءُ علیک بوت گپ و تران بندات بوت روچ پہ روچ نزیکی گیش بوهان بوت.
هر نمازءَ پد دوا لوٹ ات اللہ منا زوت آجو بکاں چہ ازب ءَ منا کش ، توبہ انت دگہ رندے چشیں ردی نکناں. نماز ءَ پد من چاراں انچیں ورنا انت کہ چم ءِ چارگ ءَ دل نباں. گُشئے نرمزاراں بلئے چمانی ارس ایش بند نباں . من سک جیڑ ات . همئے پیم روچ گوزان اتاں. بیست روچ مارا سرجم بوت مئے نام اتکاں کہ شُمئے باندءَ پیشی انت. مارا مردماں گُشت شُمئے کیس نوں ھلاس انت بیئر ءِ زندان بیست روچ آں .مہ گل بوتیں کہ باندءَ پیشی ءَ رند مہ در کائیں.چہ گلءَ منا شپءَ واب نہ یتک. سُہب بوت ما تیار بوتیں پولیس ءَ مارا گوانک جت مہ شُتیں مارا پدا ھتکڈی ایش جت .کسانیں بسے ءَ سوار کُت ئے بُرت ایش عدالت ءَ سر کت ئے .مارا کازی ءَ توار کُت بلئے ما سک گلءَبال اتیں کہ مرچی ما درکائیں. من انچو ازاباتاں من گُشت مہ کہ زندانءَ دراتکیں بزاں نوک مات ءِ لاپ ءَ چہ ودی بوتگیں. کازیءَمارا جُست بندات کُت. بندات ءَ ڈیور ءَ را جُست اش کُت . پدا دومی سنگت را جست اش کت . منی کہ باریگ اتک کازی: تو بیئر وارتگ!
من گُشت جی ھو.
کازی: تو ٹارمل گولی وارتگ؟
کازیءَ ٹارملءِ نام گپت گُشے منی سرا آزمان کپت منی چمانی ارس دراتکاں. پہ بزگی گُشت جی اناں . کازی: تو باکستانی مردمےءِ؟
جی ھؤ .
کازی: البلوشی یے؟
جئی هو.
کازی: گُڑاں تو پکا پکا وارتگ .تئی پیشاپ ءِ ٹیسٹ ءَ گولی هوار بوتگ .
گُشئے منی سرا آزمان کپت . انو من کہ نبشتہ کنگ آں گُشئے پمن کیامت انت. منا کازی ءَ گُشت برو تئی سزا کایاں ……
روان انت