(4)منی رودپتر ءَ مھر ءِ دو تاک
ابرار سمین
من چون چہ کُڈ ءِ دپ ءَ پاد آتکگ آں من ءَ انگت یات نہ بیت بس ھمے یات اِنت کہ آ بُرز ءَ چارگ ءَ اَت ءُ من ءَ گْوشت ئِے کہ ” مئے کپوت آ اِنت گوں شُمئے کپوتاں ھوار بال کنگ ءَ اِنت. “
من وتی زبان ءِ سرُک پتات ءُ دوئیں لنکُک لنٹانی شمگ ءَ دات اَنت ءُ کپوتانی نِندارینگ ءَ سیٹی جناں کت. کپوتاں سَے چار چرک وارت ءُ چیزے لوگ ءِ چت ءَ، ءُ چیزے جال ءَ نشت مئے وتی سک باز کپوت اَنت. ھمینچو باز کہ من وت نزاناں باریں بیست, سی, یاکہ پنجاہ……
آئی گْونڈیں برات ءَ اوگانی ءِ تَہ ءَ ھُدا بِہ زاں باریں چے گْوشت.
ھو اے وَ اوگان اَنت…
” مئے کپوت آ اِنت کہ لوگ ءِ سر ءَ نشتگ برو مئے کپوت ءَ جال کن ” آئی ءَ تْرند تْرند ءَ گْوشت.
من کپوت چار اِت اے واکی واسکٹی یے انچش آ ءُ انچش آئی برات ءِ کپوت, اے کپوت چہ کچ ءَ گیش اسپیت اَت ءُ ایشی بانُزلانی سُھریں نکش چو واسکٹ ءِ پیم ءَ جوڑ اَت اَنت. کپوت ءِ پادانی پُٹ سک دراج اَت اَنت ھمینچو دراج کہ آئی پادانی لنکُکانی سر ءَ ایر اَت اَنت. کسانیں سّنٹ ءُ سر ءَ تاج دراجیں دُمب۔ اے کپوت سک زیبدار اَت.
نزان آں بلے من چو کسانیں زاھگ ءَ آئی گپ زُرت ءُ لوگ ءِ چت ءَ بالا بوت آں ءُ کپوت من گپت ءُ ایر کپتاں.
من آئی نیمگ ءَ روان بوت آں من کپوت آ جنک ءِ دستاں ایر کت. منی دست کہ آئی دستانی دل ءَ ایر بوت گْوش ئے من ءَ دوسد واٹ ءِ کرنٹے لگ اِت. چو استاد میرو ءِ گپ ءَ من ءَ وَ سد کار نہ کنت اے کرنٹ پکہ دو سد واٹ اَت کہ منی جان ءِ رگ رگ ءَ سُرگ ءَ اَت.
آئی کپوت زُرت ءُ شت بلے منی ھیال ءُ بازیں گپ ھم آئی گوں وت بُرت اَنت۔ من ءَ گپ جنگی اَت سک باز بلے من چیا گپ جت نہ کت. اے جنک کَے اِنت ءُ کج ءَ نشتگ. من ھمے جنک ءِ بابت ءَ سک باز جیڑ اِت. انگت ءَ جیڑگ ءَ آں کہ اے چہ کج ءَ آتک ءُ کج ءَ شُت. رولہ ءِ رنگ زمین ءَ ایر کپتگ اَت ءُ ھر نیمگ ءَ رولہ ءِ زردی تالان اَت من کپوتانی گّلھاں آؤرت ءُ کپوتانی دیم ءَ شانک دات اَنت درائیں کپوت آتک اَنت. کپوت سک وش وش توار ءَ اَت اَنت من ءَ اے توار چینچو دوست بیت من گْوشت نہ کن آں. چیاکہ من مرچی گپی نیاں من مرچی آ مردم نیاں کہ مستاگ من ءَ گْوش ایت کہ تو باز گپ کن ئے.
من ءَ اے جنک ءِ بابت ءَ سر ءُ سوج کنگی اِنت. بلے چہ کَے ءَ سوج بِہ کن آں کہ اے جنک کَے اِنت ءُ کج ءَ نشتگ. دیر ءَ من سار کت کہ آئی دمب ءَ برو تو زان ئے کہ کج ءَ نشتگ من کپوتانی گّلھاں ایر کت اَنت ءُ تْرند تْرند ءَ چہ دروازگ ءَ در بوتاں ءُ گوں دراجیں گاماں روان بوت آں. من آئی پد چار اِت آں ءُ روان کت آ چہ مئے لوگانی پشتی نیمگ ءَ شتگ اَت. من لوگانی چپ ءُ راست ءَ یک چکرے جت بلے من ھچ نہ دیست کہ آ کج ءَ شتگ.
من پہ نا اُمیتیں دلے ءَ پد ءَ لوگ ءَ واتر بوت آں.
ھلاس