تِپاکی
سمل بلوچ
شپ ءِ نام وت تہاری اِنت
بلے اے شپ پِیرو ءِ دل ءَ تہار تِر اِنت
پرچا…پرچا کہ اے ششمی شپ اِنت کہ آئی ءِ چُکانی لاپ ءَ چُنڑ ءِ نان نہ شُتگ ءَ
آئی ءِ کسان اِنت بچ کہ کِساس کہ یک ماہ ءِ عُمر اِنت ءِ
او مروچی دومی شپ اِنت کہ آئی ءِ لاپ ءَ یک تِرمپ ءِ شِیر نہ شُتگ ءَ.
آ اَنچو گریواگائیں کہ گُشے کہ زار وارتگ
پِیرو وتی لوگ ءَ دِل پہ لاپ وپتگ
او چَم وتی لوگ ءِ نیم روکیں چِراگ ءَ سَک اَت
آ سک گمیگ اِنت کہ چے بکناں
بلے چُک ءِ گریواگ ءَ ھچ بس نہ کنت
پیرو ءَ وتی دیم گوں مریم ءَ کُت
او گشت ءِ پادا چُک ءَ میچین کہ گریواگائے
گوں اے ھبر ءَ مریم ءِ آرس در آتکاں
او گوں بے نوریں چَماں پیرو ءَ را چارگ ءَ لگ اِت
او گشت ءِ شش روچ اِنت کہ منی لاپ ءَ دپار ءِ نان نہ شتگ گڈا شِیر کجا چے کئیت کہ من وتی کُودیکیں چُک ءَ بہ میچین آں
پیرو پدا بے توار بیت او چِراگ ءَ چارگ ءَ لگ اِت
دیر نہ بوت کہ پیرو چہ وتی جاگہ پاد آتک
او ڈنہ راہ گِپت چاری کہ جمبر سیاہ ءُ تہار آں
ھور گواراگائیں بلے پیرو ءِ دِل چہ ھُور ءَ گِیش گُواراگائیں
کہ چمانی روک آئی ءِ بچ مروچی مرگ ءِ چُنگل ءَ اِنت
کہ مروچی دو شپ اِنت بے کہ شِیر ءَ تلوسگائے
پیرو چہ لوگ ءَ درآتک دیم پہ بازارا راہ گِران بیت….
امودا آئی ءِ دلی دوست شمبے ءَ آئی ءَ را توار جت ءُ جست کُت ءِ
تو پرچا چو مُلور ءِ؟
آئی ءَ گشت کہ منی لوگ ءِ واستہ شپ کئیت بلے شام نئیت
گڈا آئی ءِ سنگت شمبے ءَ آئی ءَ را یک سوج ءِ دات کہ تو چوں کن
چِداں چے کمو دیم ءَ یک مزنیں ءُ ھشکیں لدے ءِ ھستیں
تو اودا درچکاں بُر ءُ شھر ءَ بَبر بھا بکن
ھمے وڈا تئی لوگ ءِ جَن ءُ چُکانی لاپ در کئیت
گڈا دومی روچ ءِ سُھب ءِ سرا پیرو تپر ءِ زوریت ءُ ھشکیں لدے ءِ نیمگ ءَ روت
تانکے ھیر کپیت گِریشگ ءَ گڈا اودے سجین درچک گِریواگ ءَ زوراں
گڈا یک پیر اِنت کماش ءِ درچک ءِ بیت آئی ءَ را گشیت مگروئے پرچا گریوے اے مرد شمارا ھچ کت نہ کنت
ھمے وڈا دومی روچ ءَ مرد پدا کئیت پدا اے سجین گریشگ ءِ درچک گریواگ ءَ زوراں
پدا ھما کماشیں درچک آیاں گشیت مگروئے اے مرد مرچی ھم شمارا ھچ کت نہ کنت
ھمے وڈا سیمی روچ ءَ
سیمی روچ بیت گڈا آ مرد پدا گریشگ ءَ ھیر کپیت
گڈا آ درچک آئی ءَ گِنداں کندگ ءَ لگ اَنت
پدا ھمے روچ ءَ آ پیر اِنت کماشیں درچک آیاناں گشیت
مرچی شمے گریوگ ءِ