Gerîla Huseyîn senî ke çimê sey bi hawayêkê têdûştî her kesî ra hes kerdêne embazîya ci de zî cîyakerîye çinbî û her kesî ra hes kerdêne. Rind bi sey çimanê xo.
Rîyê to yo şermok yeno vîrê mi. Binê varanî de mi fotografê to girewtî. To vatêne: ''Ez do şora koyanê Vakurî, ti vînena ez xo musnena. Rayberîye zî vana verê xo bidê Vakur.'' Nê vatişê to hema zî vîrê mi de yê. Yeno mi vîrî ke to qet embazanê xo rê nêvat 'nê.'
Wisar bi, xeylêk gerîlayî binê daran de roniştêne. Yewo ke huyayêne û tewr peynî ronişt, bala mi ante. Dî ke ez ewnîyena ci. Vat: ''Ez zanena ti ha dîmenanê ma gêna kamera, ez amade ya. Kameraya xo akere. '' Pêro embazê to huyayî. Mi zî cade kamera akerde. Mi pawitêne ke gerîla Huseyîn sey her gerîla hesreta xo bîyaro ziwan. Verê kamera de çend deqayan vindert. Gerîla Huseyînî çekuyê xo neqişnayêne, qala rindîye kerdêne.
Gerîla Huseyîn Başkale verî ke şoro koyanê Vakurî vatişê xo hasmênî ra vila kerdî. Her çekuya xo de mînetê xo yê seba PKKyî ard ziwan. Ey bi eşqê azadkerdişê Rayberîye, bi qesasî, qala hêrsê xo ya vera dişmenî kerdêne. Her ke ey qisey kerdêne merdimî pîlîya PKKyî dîyêne. Gerîla Huseyîn no bi.
Gerîla Huseyîn şîyayêne koyanê Kurdîstanî. Ver bi embazanê xo şîyêne. O, vengê ci, vatişê ci yenê mi vîrî. Rayîrê ro akerde bo gerîla Huseyîn Başkale.
