زندگی نا مقدر سفر در سفر ءِ۔ چنکی نا سفر، بیماری تون سفر، ورنائی نا سفر، است خواہی تتون سفر، مایوسی، غم و فکر، ڈکھ، تنیائی، مونجائی، بے قراری تون سفر۔ مزل نا رند اٹ سفر، جوان انگا دے تا، اومیت آتاسفر، زند انا آسراتی تا سفر، زمانہ تون چلینگ، غم و خوشی، پن، عزت شہرت، دولت نا سفر، ساہت اسے نا آسراتی و آرام ہم نصیب مفک۔ زند مچ آ سفر تا گواچی مریک۔ ہندا خاطر آن فطرت زند انا انجام ءِ مرک انا آسراتی ٹی تخانے۔ فطرت انسان آ اخس مہربان ءِ۔ اگہ انسان کن موت انا آسراتی متوکہ تو زند انا باریم ءِ ہرفنگ اخس سخت ئس۔
میر تقی میر پاہک:
”لذت سے نہیں خالی جسموں کا کھپا جانا“
زند اٹی آسراتی نا اسہ ساہت اس اگہ کس ءِ نصیب مریک تو او بھاز بھلو نصیب والو سے۔ بھاز آ بندغ آک مصنوعی خوشی اٹ تینے خوش تخنگ نا کوشست کیرہ۔ راج ہندن جوڑ مسنے بندغ آک تینے نشان تننگ کن کہ نن داخس خوش اُن، نن داخس آسرات اُن، تینا آسراتی و خوشی تے برباد کرسا حرام، حلال اٹ زند انا آسراتی تے مچ کیرہ۔ ہندا رُم اٹی اوفتے سما تمپک کہ تینا سکون و حقیقی خوشی تے گواچی کرینو۔
ای تینٹ بنگلہ، کار، کاٹن شاٹن نا پد ٹ بھاز آ بندغ آتے کہوک آ است اتون خنانٹ۔ مطلب دادے کہ ننا دا رمب تینا جند اکن اف، ایلوفتا نشان تننگ کن ءِ۔ مخلوق خنے کہ فلانی خوش ءِ۔ اوفتے سما اف کہ گولی آن بیدس تغ بفک تے۔ ہندا رمب ہندا گو اٹی مچ آ راج اٹی، ڈپریشن، بھیم و خلیس، ظالمی، بے رحمی، نفسیاتی مرض آک ودسا کارہ۔ چنکا چنکا ہیت آتیا اسٹ ایلو ءِ خن نشان ایترہ۔ چنا تا جنگ اٹی بھلاک تینے ٹھپی ٹنٹی کیرہ۔ اُرا تے ٹی تاتہ نشار اسٹ ایلو آن غصہ ءُ۔ مار باوہ مرک زند ءُ۔ ایلم ایلم آن ناراض ءِ۔ ہمسائے ہمسائے تون ہندن تعلقداری ءِ، دن کہ پاکستان و انڈیا نا تعلقداری مرے۔ اسہ دز آتا شر آن بچفنگ کن ایلوفتے دز مروئی تمک۔ خونی تا مون اٹ سلنگ کن خونی مروئی تمک۔ جوزہ و احساس کم مرسا کارہ۔ خوشی اسہ انسانی کیفیت و احساس اسے نا پن ءِ۔ آسراتی دنیا ٹی زند انا کل آن بھلاکٹیا ءِ۔ ہراتم انسانی کیفیت و جوزہ غاک کم مرسا کارہ تو مچ راج شیطانیت و حیوانیت نا کمکار مریک۔ ظلم کننگ نن کن آسان مریک۔ راج انا ہر ادارہ بلکہ زرہ زرہ نے کسر ترسا کاہک۔ اگہ نی تین کن یا پین کس اکن انصاف خواس تو حیرانی و شیطانی راج انا کسر نا ڈوک جوڑ مریک۔
ہفتئی تلار
تاک: 32
پنہ : 5
