حکایت اسے کہ اسہ پیر ءُ بندغ اس درخت اس خلکوسس، اسٹ اس اوڑان ارّفے، ”دا درخت تانکہ بھلن مرے، نی دانا بھرم ءِ کنیس۔ ولے نی اوتم اسکان زندہ مروس؟“ دا بندغ پارے ”ہرا درخت ءِ کنا باوہ کھڈ کرے، ای اونا بھرم ءِ کنگٹ۔ ہندن کنا خلوک آ درخت کنا اولیاد آتے امر کہ مرے بھرم ایتک۔“ جوان انگا بندغ ہمودے کہ تینے آن پد ایلو بندغ آتے کن جوان ءُ گڑا دنیا ٹی اِلک کاہک۔ دافتے ٹی اسٹ اس درخت ہم ارے۔ ہرانا بھرم تون سیخا تون اوار اوار ہزار آ فائدہ غاک اریر۔ ہر سال درخت خلنگ نا مُد بریک، قدرت ننے اسہ وار ولدا وارخواہی اس ایتک کہ پین مف ہر بندغ تینا دُو اٹ اسہ درخت اس ضرور خلے۔ داڑان زیبائی ءِ، فطرت نا حسن و دلربائی نا ضرورت ءِ۔ پھل و بھرم و خوشبو انسان نا خوراک و است انا خوشیک اریر۔ ہندن انسان کن وبا (دَین) ناجوڑی نا دروشم اٹی ہر وخت تباہی و بربادی ہم مرسا ہنانے۔ انسان ہزار آ سال آتیان دافتتون مون ہم ترسا کرینے۔ شکست ہم کنسا کرینے۔ لکھ آ سال مست بھاز آ ساہدارک دا ڈغار آ مسنو، دن کہ ڈائناسار و پین قدرت نا سختیک و ناجوڑیک، (مننگ کیک) اینو اوفتا نسل ءِ ہم ڈغار آن ختم کرینو۔ 1320ءاٹی دنیا ٹی پُٹہ نا وبا تما۔ تو بھاز آ جاگہ غاتیا 70 درسَد انسان نا نسل ختم مس۔ بہرحال انسان تینا دماغ و علم و آزموندہ اٹ تینا نسل انا بقا ءِ کرسا ہنانے۔ ولے ہندن مسنے کہ اسہ جھٹکہ ٹی اونا کل علم، عقل، تجربہ غاک ناکام مسنو۔ انسان ہفت حیران سلیسنے۔ اینو نا دنیا ٹی کورونا وارئس نا وبا انسان تون انت آن انت کتو؟
اونا پوسکن آ طبی نظام، اونا ٹیکنالوجی، اونا تجربہ و علم ہراڑان او تُوبے ءِ سر مسنے۔ اسہ کورونا وائرس نا مون اٹی کل فیل مسر۔ کورونا وائرس اسہ جوانی اس کرے کہ پوسکن آ طبی نظام نا پچ آتے ہم کشا پاش کرے۔ بازار بندمس۔ اسکول بند مس۔ خلق ویران مس۔ مسیت بند مس۔ بیت اللہ بند مس۔ نائٹ کلب آتیٹی نیم مدہوش آ زیبل آ بالاد آک است آتے باسفوک آ دروشم آک، دیچہ ہرانگ ہنار۔ زیبل آ خن تیٹی عشق انا نشہ نا جاگہ غا موت انا خلیس ءِ۔ خیسن آ جوڑ تیا انار نا رنگ ءِ بھیم و خلیس سِلانے۔ پوشکن آ تموک آ نازرک آ پن آتا رنگ ءِ ہرفینے۔ دُو ہلنگ چٹانے۔ بانکر شاغنگ چٹانے۔ زمانہ نا رسم و رواج آک، مہر و دوستی، ایلمی، غمخواری نا جاگہ غا نفسا نفسی بسنے۔ ہمو بندغ کہ مچ آ دے مون سلتوکہ، داسہ مچ آ دے دُو تے سلک۔
مچ آ دنیا نا بندغ آک تینے تینا اُرا تیٹی ڈکانو۔ پیشن بیرہ کورونا وائرس پیری کرسا بندغ پٹنگ ءِ۔ کہ کنے ہم تین تون ہرف اُرا اسکان سر کر۔ ولے بندغ اودے دُو بفک۔
ہفتئی تلار کوئٹہ
