عئید انا مون نا دے ئسکہ، ای و ناصر تینا پژہ غاتے جوڑ کننگ کن موٹر سائیکل آ نائی نا دکان کن سرہلکن، ننا مچ آ علاقہ ٹی اِرا نائی نا دکان ءُ، ہرافتیا ساندہ رش ارے کہ ارے۔
نن موٹر سائیکل آ سوار مجلس کرسا نائی نا دکان آ سر مسن۔
ننے آن مست مسہ سنگت تینا نمبر آتے کن تولوک ئسر، نن ہم توسن، ہنداڑے ای و ناصر وخت تیر کننگ کن جوان مجلس کرین، ننا مجلس جوان خوند کرے، نن زند انا چندی سرحال آتیا ہیت و گپ کرسا تینا راج انا زی آ مروک آ جبر و ظلم و تینا بے وسی تیا گپ کرین۔ ہندن تینا واری تا انتظار ئسنہ، ہمے مسہ سنگت اسٹ اسٹ آ فارغ مرسا ئسرہ، داسہ گڈیکو بندغ ئس اوکان پد ننا نمبر بسکہ۔
نن تولوک ئسنہ نائی توار کرے ببو اسٹ، کنا سنگت ناصر ہنا۔
ہنداڑے اسہ چنکو دوانزدہ سال نا مار اس سائیکل اسے آ بس۔ سائیکل ءِ پیشن سلفے ، نائی نا دکان اٹی بس۔ کنا ماس آ زنڈا، اونا اسہ چپل جتا ایلو جتا۔ ولے ہڑتوم آک کشکوک ئسرہ ہراڑان اونا نک دے آ ہشنگاسر۔
اونا بھلا بھلا پژہ غاتے خنوسس ہندن گمان بسکہ دا چنا بھاز خوار مسنے رنگ و چہرہ تے ہم جشوک ئسکہ، اسہ پارہ غان داچنا نا دا غریبی ایلو کنڈآن دانا زیبائی دا ہنداخس زیبا ئسکہ کس پاہے دا چنا دا مخلوق دا راج آن دا جہان اٹ جتا ودی کننگانے۔ اﺅ اونا زیبائی بے ڈول ئسکہ، او غریب ئسکہ۔
ہنداڑے ای و ہندا چنا اسہ ایلوتون مجلس کرین۔
نا پن دیر ءِ؟
نی دنا مار اُس؟
نی انت کاریم کیسہ؟
پین چندی سوج آتے ای اوڑان کریٹ۔
او ورندی ٹی پارے۔
”کنا پن علی جان ءِ۔ ارا والاک دوستی آن کنے عل جان پارہ۔
کنا باوہ نا پن گل خان ءِ۔ کنا باوہ ءِ چار سال مریک ننا شار آن بے گواہ کریر، پنچمی سال اونا مڑدہ غا جوان ءِ بٹیر۔ ای تینے آن اسٹ ءُ مار اسے اٹ کنے پین ایلم اف۔ کنا چار ایڑھ ءُ۔ ہندن ننا منہ ہیٹ میڷ ءُ، اسٹ انگا لمہ ءِ کنا۔ داسہ ارانا کل زمواری داونزدہ سال نا وئی اٹ کنا کوپہ غاتیا ٹے۔“
او مستی پارے ”نن ایڑھ لمہ کل لاب کینہ لائی ہلینہ، ایلو ای ہندا مال تے تینا خوافوہ، تینا زند انا اُرانا کل گزران ءِ ہنداکان ہنداوڑ بد ءُ حال اسیٹی کینہ۔“
داکل ہیت و گپ آتتون اوار ای و او کیہی ہیت آتے ہنداڑے کرین۔ ارٹمی وار ا ی اودے پاریٹ۔
”اے وخت باوہ نا سلامت ئس نی انتئے اسکول خوانتویس۔“
او ورندی تس: ”ننا راج اٹ اول کس خوانانے اوفتے بے گواہ کننگ آن گڈ اوفتا مڑدہ جون تے بٹیرہ اگہ دن کتور تانکہ زند ءِ اوفتے بے گواہ کرسا ٹارچر کیرہ۔ ایلوننا تاتہ نا مار شانزدہ جماعت خوانانے ایڑھ تے ہم خوانانے اوفک پین چندی ڈگری تے ہلکنو، کیہی پیسہ غاتے خڑچ ہم کرینو، اینو اسکان داخس خوانانو ولے ہچ نوکری ملنگ اف تا ہڑتوم آک تا وخت ءِ تینا پوک کریر۔“ مستی پارے ”مخلوق خوانپک پیسہ ایتک نوکری ہلیک، ہندا سوب آن کنا باوہ کنے خواننگ کن الیتو پارے پین پوریا اس کبو جوان ءِ۔“
اونا دا گپ آتے بنگٹ ای فریشان مسٹ توسٹ۔
داسہ مسٹمیو وار ای اوڑان سوج کریٹ۔
”عل جان! گڑا داسہ پژہ غاتیان بیدس پین کاریم ارے اف نے بسنس؟“
ورندی تس!
”ای لمہ ایڑھ تے کن عئید انا پچ چپل عئید انا کل گڑا ایلو مٹھائی ہلکنٹ داسہ پژہ جوڑکیوہ لمہ و ایڑھک انتظار ءُ کن کن ولدا کاوہ۔“
ہنداڑے سنگت کنا فارغ مس۔ اوکان گڈ داسہ ہندا عل جان نا نمبر ئسکہ۔ او ہم کن تون اوار تولوک انتظار ئس، نائی نا ایلو سنگت فارغ مس۔ پدی ہندا عل جان نا نمبر ئس او مونی کرے تینے۔
نائی اودے پارے ”ہرف تینے خازگی آمخ نے سما اف ننا تینٹ دنیا نا گراک آک ءُ، او فارغ مفسہ نی بدشکل بسنس شاٹ کر تینے۔ شکل ءِ نا خنپر؟“
عل جان کنا خن تیٹی تینا خن تے خلک پیشن مس سائیکل آ سوار مس ہنا۔
ای توسٹ کنا پژہ غاک جوڑ مسر ای ہم فارغ مسٹ۔
ہندا عل جان دم اسے آن گڈولدا بس نائی ءِ پارے ”کنا پژہ غاک بھلن ءُ، پگہ عئید ءِ کنا پژہ غاتے جوڑ کر۔“
نائی ہنداخس پین بگڑینگا انتئے کہ اول ہم اودے کرینگ تسوسس۔ داسہ ارٹمی وار نئے لمہ نئے ایڑھ نئے پین، جوان کرینگ تس تے۔
او ہم جوان منت زاری کرے نائی ءِ، نائی ہچ پاتو بس بدرد کرے تے۔
ای ہم عل جان کن نائی ءِ وس کریٹ۔ ای ہم منہ کرینگ نا گواچی مسٹ۔
تو دا ندارہ غا ای بھاز مونجا مرسا ای اسہ وار اتون فطرت آن بھاز آ گلہ غاتے کریٹ، کہ اول دا چنکا وئی اٹ دا چنانا باوہ ءِ بے گواہ کننگا۔ ایلو دا چنا نا داخس زیبائی کہ دادے فطرت داخس زیبا ودی کرے گڑا انتئے اودے دا وئی اٹی داخس خوار کرے؟ اسُل داڑے فطرت رد کرینے۔
ایلو دا وئی اٹی فطرت انتئے اودے داخس زمواری ٹی شاغانے دا وئی اونا سیل و گوازی نا ءِ۔
مسٹمی دا کہ دا چنکا وئی اٹی دن ءُ ہیت ، دن ءُ کرینگ؟ او مستی زند انا ہر خرینی ءِ ہراڑسکان سگنگ کرو؟
ای بھاز آ گلہ غاتے فطرت آن کرسا بھاز غاوی مسٹ۔ ای و کنا سنگت ناصر سر ہلکن ہنسا ہنسا ای تینا سنگت ناصر ءِ دا چنکا عل جان نا ہیت آتا بارو اٹ پارسا ئسٹہ۔
ہنداڑے خنان ناگمان ترند ءُ توار اس مس، پنی آ وزیر تینا گاڈی ٹی عل جان ءِ لتاڑاسس۔ او ہموڑے دتر اٹی اسٹ ساہ تسوسس اونا لمہ ایڑھ ایلو جند انا تے پچ آک مٹھائی تتون اوار دتر اٹی اسٹ ئسر۔
ہفتئی تلار
تاک: 30
پنہ : 03
