عالم دینک دا اسم شریف نا منہ سِفت نوشتہ کرینو:
1- شیخ سعدیؒ فرمائفک:
”العلیم جل جلالہٗ“ ہمو ذات ءِ پارہ، ہرانا علم ہنداخس وسیع مرے کہ کل ظاہری، باطنی، ہر ممکن و نا ممکن ءِ چاہے، و آسمان و ڈغار نا ہچ ءُ گڑاس اوڑان اودیم مف۔ و ہندن مستین، ساڑی و آخبت نا ہم علم مرے تے، دا سِفت آن پک مس کہ اللہ تعالیٰ تینا بندغ آتا ہرکاریم آن ہر وخت باخبر ءِ، اگہ کس اس نیک ءُ عمل کے تو دا ہیت ءِ ذہن اٹ تینا تخے کہ ”العلیم جل جلالہٗ“ ءِ کنا دا عمل نا سما ءِ۔ و ہندن خدا کپ اگہ کس اس خدا نا نافرمانی ءِ کیک، یعنی بد ءُ عمل اس کیک، تو او ہم دا خیال کے کہ ”العلیم جل جلالہٗ“ ءِ ہندا بندغ نا بد انگا عمل تا سما ءِ، دا وخت آ اگہ اودے سزا تفک، دا خدا نا مہربانی ءِ۔
2-علامہ ابن قیمؒ فرمائفک اللہ رب العزت علیم ءِ، یعنی اونا علم ہنداخس وسیع ءِ کہ کائنات نا ہچ ءُ گڑاس اونا معلومداری آن پیشن اف، و او است آن دننگ و رد کننگ آن پاک ءِ۔
3 – علامہ ابن منظورؒ ”العلیم جل جلالہٗ“ نا سِفت ءِ دا وڑ کرینے کہ ”العلیم جل جلالہٗ“ ہمو ذات ءِ کہ مدام چاہک و چاہسا کیک، ہرا گڑا کہ ساڑی ءِ، اودے ہم چاہک، ہرا گڑا کہ داسکان ساڑی اف، اودے ہم چاہک۔ ڈغار و آسمان نا ہچ ءُ گڑاس اوڑان اودیم اف۔
از ابن الحسن ابابکی
