ای لوز چمولہ کننگ نا رداٹ اسہ گونڈ ئُ کوشست اسے نا بنا ئِ کرینٹ، ہراکہ براہوئی خلقی شاعری تے ٹی پاننگانو، ہرا براہوئی نا پٹ و پولی براہوئی خلقی شاعری نا کتاب آتے ٹی خوندی ئُ۔ دا کاریم ئِ دا سوب آن مونی اتنگ نا گیگ کرینٹ کہ براہوئی خلقی شاعری ئِ سرپند مننگ تون اوار براہوئی زبان نا متکن آ لوز آتا معنہ ہم خوندی مرے۔ ہرا کہ بروک آ وخت اٹی جم لوز بلد نا سوردریاب اٹ اوار مریر۔کنا است خواہی دادے براہوئی خلقی ادب نا کتاب آتے ٹی غلطی نا ہچ ئُ گنجائش اس مف۔ اونا سوب دادے کہ براہوئی زبان نا قدامت اونا خلقی ادب اٹی خوندی ئِ اگہ اسہ لوز اس غلط پیدوار مس تو لوز تینا دروشم ئِ گم گار کیک ہمو لوز بروک آ گلزادہ غاتیان آخبتی اودیم مریک۔ ای ہرا براہوئی خلقی شاعری نا پٹ و پولی کتاب آتے دا بابت خواناٹ، تو لوز مُچ کننگ نا دے تیٹی چندی لوزآک پروف ردی نا گواچی خننگارہ، واہم ای شاعری نا ٹھپو نا ڈیک ئِ ہُرسا اودے اصل معنہ تننگ نا کوشست کرینٹ۔
یاتی:۔ شیفکو ہرا لوز آتا مون اٹ استار خلوک ئِ، اوفتا معنہ غاتا پٹ وپول کن فیلڈ ورک نا گُرج ئِ۔ حمیدعزیزآبادی
مستائی گر
خوشخبری تروک آ، جوان ئُ حوال اس تروک آ
سنگو مَش تے ٹی بسُنے
مستائی گر حوالئِ اِیسنے(منگلی،113)
وادانی
ہڑدے ئی ضرورت نا گِڑاک
دِیر تے ئسکہ دوکانی
ایلو شر ترو وادنی(منگلی،113)
توپچی
نشانہ باز، ٹِک تیر
ای توپچی اس مروٹ(منگلی،117)
گپرک
گروشک تروک۔ برمش
ہیت کن تون کیسہ گُو گُو آ گُٹ اٹ
گپرک آ طوق اٹ نادان آ شوق اٹ(منگلی،121)
واج
گیگ، موقع، وار
دُوشہ مِش تے ٹی راج کیک
جوگی ہلنگ کن تے واج کیک(منگلی،124)
آہڑ
تیرمہ، باسنی نا مُد
آہڑ نا باسنی بسنے لار اٹی
چُک اس مریو بالی ئُ تولو نا شار اٹی(منگلی،126)
پلو
بھلا جارو، بوہاری
بازار آن بریوہ دُو ٹی تے پلو اسے
بالاد تے چُنک ئِ سن اٹی بھلو سے(منگلی،128)
