کتاب نا بارو اٹ اسہ پامدار اس پاہک کہ:۔
”اگہ اِرا دے اسکان انسان ہچ ءُ کتاب اس خوانتو تو مسٹمیکو دے اونا ہیت و گپ اٹی ہمو چس و روانگی سلپک۔“
مطلب دا کہ کتاب خواننگ آن ننے دلیل، مثال، تجربہ، مشاہدہ و تاریخ نا سبخ ملک۔ ہرانا سوب آن انسان نا ہیت و گپ اٹی اسہ جوان ءُ گچینی اس بریک۔
ساڑی وخت اٹی انسان ءِ خواننگ یا معلومداری کن بھاز آسراتیک اریر۔ ریڈیو آن بننگ، ٹی وی آن سیل کننگ، سوشل میڈیا، اخبار و کتاب نا کمک اٹ مطالعہ نا آسراتیک اینو نا دنیا نا بھلا معلومداری نا کمک آک ءُ۔ اینو نن خواننگ، بننگ یا سیل کننگ نا جاگہ غا کتاب نا مطالعہ نا بارو اٹ ہیت کینہ۔
کتاب اسہ چُپ ءُ سنگت اسے۔ ہرا انسان ءِ گدرینگوک آ وخت ءِ نشان ایتک۔ تینا دود ربیدہ، زبان، راج، ملک، قوم و دنیا ٹی مروک آ جان سلامتی، دود ربیدہ، سائنس، کشت و کشار مطلب دا کہ ہر اسہ سرحال آ کتاب دو بریک۔
کتاب یا مطالعہ انسان ءِ پامدار و ہنر مند جوڑ کیک۔ ہر بندغ تینا مسخت یا سرحال نا کتاب خوانسا تینا کاریم و گرج آتا بارو اٹ پامداری دوئی کننگ کیک۔ ننا راج اٹی گمان کننگک کہ داڑے خواننگ نا شوق یا جوزہ کم ءِ۔ اونا چندی سوب آک مننگ کیرہ۔ کتاب آتا نرخ آک زیات مریرہ۔ ایلو اگہ کس کتاب اس ہلیک ہم تو او کتاب اٹی اونا جیب انا پیسہ غاتا مون اٹ ہموخس معلومداری ”مواد“ دو بفک۔ یا دا ہیت ہم ارے کہ ننا راج اٹی داخس خوانندہ ءُ بندغ اف کہ اوفک تینا ہڑدے نا ویل و مشکل آتیان وخت کشر و کتاب ہلیر خوانر۔ اخس کہ بندغ خوانندہ ءُ، اوفک تینا روزگار، دفتر، کاروبار آن پیش تمنگ کپسہ۔ گڑاس بندغ مریرہ کہ اوفک ہر حال و ہرمد اٹی کتاب تون سنگتی کرسا تینا خواننگ (مطالعہ) ءِ برجا تخرہ۔ اگہ ہندا مچٹ آ بندغ آک تینا مطالعہ ءِ ایلو بندغ یا سنگت آتتون پار تو مننگ کیک کہ بھاز آ ہندن ءُ سوب مریرہ کہ ایلو بندغ ءِ ہم مطالعہ نا شوق ودی کننگ نا سوب جوڑ مریرہ۔
دا ہم گمان کننگک کہ ننا اینو نا ادیب یا نوشتکار تینٹ ہموخس علم و پامداری تخپک کہ اونا نوشت آن پین کس اس سبخ ہرفے۔ ولدا ہم اگہ ننا ادیب، شاعر و پامدار آک اخس کہ کتاب یا نوشت مون آ اتیرہ اوفک خوانوک آ بندغ ءِ گڑانا گڑاس امر کہ مرے ہیل ایترہ، معلومداری اس ایترہ۔ اسہ بدلی اس اتنگ کیرہ۔
برین تینا اینو نا سرحال شاہین بارانزئی نا براہوئی ناول ”مہر النساء“ نا پارہ غا۔ دا ناول ءِ براہوئی اکیڈمی پاکستان کوئٹہ شینک کرینے او دانا 112 پنہ ءُ۔ کتاب نا بہا 200 روپئی ءِ۔ عاقل براہوئی کتاب نا اسہ زیبدار ءُ ٹائٹل اس جوڑ کرینے۔ او شینکاری تے ہم بھاز جوان ءِ۔ کتاب ءِ شاہین بارانزئی ”حقیقت پسند آ سنگت آتا پن اٹ“ کرینے۔
ناول اٹی ننا راج و راج انا سسٹم ءِ سخت لتاڑنگانے۔ و حکمران تپہ ہراکہ تینے مخلوق نا خادم یا کماش پارہ اوفتا ہر گام ءِ تینا ذاتی فائدہ کن ہرفنگ نا ندارہ کشی کرینے۔ ہراکہ دا پاش کیک کہ ساڑی سسٹم مخلوق نا ویل و مشکل آتے ایسر کننگ نا جاگہ غا ویل و ڈکھ آتے زیات کننگ ءِ۔
ناول اٹی کڑدار آتا ہیت و گپ ننا راج انا ہڑدے نا ہیت و گپ و تول/ بش یا خیال و سوچ ءِ ہم پاش کیک۔ ”مہر النساء“ کہ لمہ باوہ غان چوری ءُ مسڑ اسے۔ اودے برام کننگ کن ہیرو تینا وس آتے کیک۔
بھاز آ جوانی و زیبائی تون اوار ناول اٹی اسہ بشخ اس دا کہ ”مہر النساء“ نا ٹیوشن خوانفنگ کن نرینہ استاد اس تخنگک، ہراکہ ننا راج یا دود ربیدہ غاتا مون اٹ اسہ غیر زبان یا غیر قوم اسے نا رواج یا ویل مننگ کیک۔ مسن تا خوانفنگ کن نرینہ استاد نا جاگہ غا نیاڑی یا مسڑ اس تخنگوسس تو جوان ئس۔ ولے ہندا نرینہ ٹویٹر ناول ءِ مون آ دننگ نا سوب جوڑ مریک۔ شاہین نا مجبوری مننگ کیک کہ او ہندا سوب آن دا فیصلہ ءِ کرے کہ او نرینہ ٹویٹر اس تخا۔
ای دا پہہ مریوہ کہ ننا راج یخین اٹ اینو ہمو حال یا ہند آ سر متنے کہ نن تینا زند اٹی تینا منشا نا فیصلہ تینٹ کننگ کین۔ ننے ننا بھاز آ مجبوریک بھاز آ فیصلہ غاتے کرفرہ۔ ہرا کہ ننا اصل زند انا بشخ متنو۔ یا افس۔ ولے اگہ دا راج و قوم ہرا وخت بش مس او تینا ضمیر نا توار ءِ بنگ و تینے زندہ خنا تو او بھاز ہندن ءُ فیصلہ کرو کہ ہراٹی او وخت انا انسان راستی اٹ خوشی، راستی اٹ دود ربیدہ و راستی نا شرحالی ءِ خنو و تینا کرو۔
اومیت کینہ کہ شاہین بارانزئی آنبار آ بھاز آ ایلو ننا ادیب و نوشتکار سنگت آک تینا تہہ انا توار ءِ بنور و ہمو گڑاءِ نوشتہ کرور ہراکہ نوشتہ متنے۔ ہراکہ ننا کسر آ ہننگ ءِ۔ یا ہرانا کس کسر آ انتظاری ءِ۔
ہفتئی تلار
تاک: 39
10-16 Oct, 2020
پنہ: 06
