”انت مس نے داسہ……!“
”ہچ متنے کنے……اللہ کپ۔“
”گڑا انتئے نئے کال تے کنا ہرفسہ نئے کہ میسج نا ورندی ءِ ایتسہ…… دا انت کسہ ءِ؟“
”کسہ ہچ اف…… ای وختی نے پاریسُٹ کہ کنا برام مس تو ای نے تون حال حوال ءِ ایسر کیوہ۔“
”ای ہم تو برامی سے اُٹ …… ہندن اٹ سال کنا برام ءِ مریک او وخت آ کن تون گپ کریسہ داسہ انت مس نے وا؟“
”او وخت پین ئس، ای تینا منشا ٹی ئسُٹ ہرگڑا کنا دوآ ئس۔ نئے کس کنا کوٹھی ٹی بسکہ نئے پین کس چکار ءِ کنا کریکہ۔ داسہ کنا زئیفہ کنا اُرا نا گودی ءِ۔ نا خبر اف ہراتم میسیج کیسہ، ہراتم کال کیسہ کنے……ای چڑہ موبائل ءِ تینا لخ اٹ تعویز تو کننگ کپرہ…… پین جنجال اس کنا اُرا ٹی تالان مرے، اوڑان جوان ءِ ای نے تون گپ کننگ ءِ ایسر کیو۔“
ایلو کُنڈ آن کال آ ہچ ءُ ورندی اس بننگ الو…… منیر اسیکا سرپند مس کہ کال کاٹ کننگانے، زرس موبائل ءِ خف آن مُر کرے، ہرا تے تو کال برجا ئس۔ اِرا مسہ وار ہیلو پارے…… تو ایلوکُنڈ آن بیرہ اسہ وار ترند آن دمہ کشنگ نا توار بس ہرادے اگہ آسرد نا دروشُم سرپند مرین تو رد مفرو ءِ۔
واہیت نا تے بنا مس…… ”سہی ءُ گپ اسے۔ ولے ای نے تون ہیت کننگ آ اٹ وار تینا ارغ آن لٹ کنگُنٹ اونا نے سما ارے اف؟“
منیر مخسا…… ”تنیا کن تون ہیت کننگ آ لٹ کنگُنس یا چندی تتون ہیت کننگ آ۔دا ہیت کننگ تو نا ہمو مف روزگار ءِ۔“
”سہی پاسہ روزگار ءِ کنا…… کس انا اَرِغ اگہ دُن مرے تو دا وڑ انا روزگار ہچ ءُ عیب اس مفرو ءِ۔“
”نی پاسہ بیگانہ تون ہیت کننگ عیب اس اف……؟“
”گڑا حق اٹ لٹ کُنیسہ…… اَرِغ آن تینا۔“
”نی داہم پاگڑا مسڑ تا ہیت کننگ جوان اف او لٹ نا حقدار ءِ…… گڑا مار تا ہیت کننگ مگہ ثواب ءِ؟“
”اولی گپ دا کہ نی مسڑ اس افیس داسہ…… نیاڑی سے اُس۔“
”ہیت ءِ چپ تفہ…… کنے نما مار تا، مڑدک آتا، پیرانگا تا کل آتا خبر ءِ…… اٹ تا کن تون گپ کیرہ، انت انت گپ کیرہ، کل انا خبر ءِ کنے۔“
”انت گپ کیرہ…… کنے ہم خبرمرے، ای تو اینو اسکان نئے نے تون سٹی گپ کرینٹ۔ نئے پین کس اتون، ہندن مسخرہ وخت تیری کرینٹ پاپرہ۔“
”نی خواسہ ای کل انا تا کسہ غاتے کیو…… تو کنے شوق اف کہ ہراسٹ نا پت ءِ پاش کیو۔ نا خف تے مچٹ سُبک کننگ کِن منہ ہیت، اسٹ اس کنے آن چڑہ کنا شلوار نا رنگ انا سوج کیک، اسٹ اس چڑہ پاہک نی کن تون وٹس ایپ آ ویڈیو کال کر…… کنے ہم جوان سماءِ ویڈیو آن پد انت مرو، اسٹ ہیت نا ہیت آ پیسہ تا تینا گپ کیک، ہندا پیسہ والا نا جوان خبر ءِ کنے کن کِن ہر ہفتہ اٹ کارڈ مون ایتک، ولے زئیفہ تے مخلوق کن رزان سلِک، ہندن اسٹ تو ہندن گپ کیک کہ……“
”ہلہ چُپ کریس……“
”بس الے دا گپ آتے نی کن تون انتئے حال حوال کپیسہ دا گپ آ برک۔“
”او تو پاریٹ نے اول اٹ…… راست پائے ہلہ دا کل اریر وخت تیری کِن نا……“ منیر وا مخنگ ءِ تینا کرے۔
”دا کل تینا منشا و منہ ساہت اکن گپ کیرہ…… کنے جوان خبر ءِ اسہ دوٹی موبائل ءِ اوفتا ایلو انت کسہ کیرہ کن تون گپ کننگ اٹ…… کس منہ ساہت و کس انا ایسری، بھاز نا  ہچ جان خلاسی مفک تو کنے آن سٹی ءُ ہیت بننگ خوارہ۔“
”گڑا دافتتون وختی انتئے پاسیفیس تینے……“
”اول اول اٹ جوان گپ کیرہ۔ ولے آخر بریرہ تینا ذات آ…… ایہن ہم کنا ایزی لوڈ و پین خڑچہ غاک پیش تمرہ دافتیان…… کیہی وار ہندافتا پیسہ غاتیان نے کِن ہم مون تسنٹ۔“
”داسہ پیسہ نا شغان آ بسُس ای تو تفرہ تا، کس پائے نا ئسُر کہ بشخپیسہ تا…… بس زور اٹ ہیت ءِ مرغن کننگ اُس…… ایلو گڑا کن تون انتئے گپ کیسہ، نئے ای نے پیسہ تسُنٹ نئے پین۔“
ہیت دادے…… نی ایلوفتیانبار کن تون غلط غلط ءُ گپ کپیسہ ہندن…… اولی بندغ نی اُس ہراڑتون ای تینٹ ہیت کننگ ءِ بنا کریٹ۔ ایلوفک تو وڑ انا وڑ اسیٹ تینٹ کن تون اوار تمار…… آن داسہ  برام نا مس اسہ دم تون بدل مسُس۔“
”داٹی انت ہیت اسے۔ ای نے آنبار تینا اُرا نا بیران کننگ آ خوش افٹ…… اے وخت گپ کریسہ تو پین ئس۔ داسہ گپ کننگ، وخت زیان مریک۔ ای تینا اُرائی ءِ وخت ایتوہ۔ ہندن کنا سلاہ ءِ ہم ہڷ نی تینا اَرِغ ءِ خوش تخک۔“
”او ہرا گڑا ٹی خوش ءِ، او اودے دو بریک…… ولے نی کنا خوش مننگ نا ہچ گپ کننگ افیس۔“
”نی انت اسیٹ خوش مریسہ……؟“
”ای دا گڑا ٹی خوش مریوہ کنا اَرِغ بیرہ کنا مرے۔“
’ہلہ داسہ دِنّا ءِ……؟“
”اسٹ اس مرے کہ پاو……“
”مطلب دا کہ ہراتم کہ کنا برام مس تو اولی کاریم ای سِم تے بند کریٹ، ہمو مسن تا وڑ ہراکہ ہر مسڑ برام آن مُست تینا پد تے ڈم ایتک۔ وخت اس کہ کیہی ہندن ءُ مسڑ ارے کہ اول آن دا کسہ غاتیان تینے مُر تخانو، او خوش بخت ءُ…… برام ءِ منہ دے مس کہ کنا اَرِغ نا ملاسی گیشتر مرسا کرے…… ہنداخس کہ کنے اوڑان ہَول اس ہرفیکہ۔ کیہی وار تو ہندن گمان ہرفیکہ کنے کہ…… کس پائے ای برمتہ مسنٹ یا دزنگانٹ……؟ یا کنے خون اٹ تسنو……؟ ولے ہراتم ای دا ہیت ءِ تینا برامی آ سنگت آتتون کریٹہ تو کیہیک تو کنا ہیت آتے بننگ آن مُست کنے چُپ اکن پاریرہ…… کیہیک تو ہندا پارہ…… ابیہ حق ءِ تے…… ای دا حق نا حق اٹ…… برام نا منہ تُو تیر کریٹ تو چنا مننگ نا نشانیک بنا کریر۔ او منہ وخت پرواہ کتو تینا حق ءِ خوندی کننگ ئس۔ ولے ہراتم کنا بدن و کنا دروشُم اٹ او زیبائی اودے دو بننگ الو تو او بیزاری آن کنے کرینگ تننگ و جھیڑہ غاتا کنڈ آ ہننگ ئس…… او کرے تو کرے ہندن نے یات مروءِ کہ ای نے پاریسُٹ کہ کنا چُناک زیان مننگ ءُ۔ اونا اسہ سوب ہندا جھیڑہ و خلنگ آک ئسُر۔ ایلو اونا اُرا والا تا کاریمک…… ایہن ہم نشار نا اولی پِن مزور نا مریک…… داسہ اونا حق تننگ نا ہم شکر ءِ جنجال آنن خلاس اُٹ…… ای مخلوق تون گپ کننگ اٹ وخت تیر کیوہ۔ او بیٹھک اٹ رنگ رنگ انا دروشُم تون تینا ملاسی ءِ ایسر کیک…… ہرافتا دیر چا مچٹ ہُرے مس تو…… کناخیر اف۔“
”ہچ تپرہ بندغ نے انت پاہے۔“
”ہچ پاپہ بس بیرہ کن تون گپ کر…… کنے ہم خبر ءِ، ای جہان نا مون آ غلط کننگ اُٹ۔ آن دا گپ ہم تینا جاگہ غا ارے انتئے کہ ایلو نیاڑیک انت سوب اسے آن کال آ مار تتون ہیت کیرہ۔ انت انت کسہ کیرہ۔ اوفتا کنے خبر اف۔ آن کنے تینا وڑ انا تا کیہی تا خبر ارے…… ہندن کنا تاتہ نا مسڑ اسے، ہرانا پنج چناءُ، برام ءِ تے داسہ ہفت سال مننگ ءِ۔ ہندن داسہ تو ششمی چُنا تے معزور ودی مسنے…… ایلو کنا خاسپر نا زئیفہ تو چنا خننگ آ کسک…… کنے جوان یات ءِ ہمو ڈاکٹر آک پاریرہ کہ…… دادے وختی آن اسہ چنکو چنا اس خدی ءُ ارے، گڑا دا ایلو نا انت غرض ئس…… بے صبری نا چٹ گیشتری ءِ…… کاکا نا مسڑ تو ایہن گندہ مس کہ چُنا مفک تے۔ کنا برام متویسُس ہمو تم آ کنے تین تون تُدکرے۔ ہندا بہانہ اٹ اُرا غان درے کہ بازار آ گُد اس پیکو کِن دینہ…… ولے ڈاکٹر آ نشان تننگ کِن ہنوئی ئس…… ہرا نیاڑی ڈاکٹر آ نن ہنان او کنا ہندا کاکا نا مسڑ نا کالج نا سنگت اس ئس۔ ہراکہ مونی ڈاکٹری خواناسُس او بیدس فیس آن اونا چیک اپ ءِ کرے…… ہندا پارے…… نی شکر ءِ جوان اُس اسہ چُنا انت کیہی چناک نا نصیب اٹ مننگ کیرہ۔ اللہ نا کرم اٹ ولے…… اَرِغ ءِ تینا پا تینے چیک اپ کرفے۔ دا بیرہ نیاڑی نا عیب اس اف اوفتا ہم مننگ کیک…… کاکا نا مسڑ خف تے ہلک پارے…… کنے توبہ ءِ دن ءُ گپ کیو اوڑتون۔ نی ہم کس اتون کناگپ ءِ کپیس کہ ای نے آ چیک اپ کِن بسُنٹ۔“
”خدا ءِ تینا من انت انت داستان بنا کرینس سیال آتا تینا…… نمے آ کاٹم تمپک ہیت کریر نم تون تو پارے…… دا تو بیرہ ملاس ءُ، کَن کون اَس ہیت کپ تو پارے…… خود غرض مس…… اَرِغ اد آ نما برے تو پارے…… ظالمی کننگ ءِ…… مُر کاہے تو بے غرض کرے فلانی ءِ، چنا مف نمے فریشان…… چنا مرے نمے ہم فریشان۔“
”اسہ ہیت اس پاو نے منیر!……“ نیاڑی سوج کرے۔
”شاد اٹ پارہ شفا ارے…… ولے کس ءِ شاد ہم زیات تسُس تو اوڑکن اُست ہشوئی ءُ مرک ہم مننگ کیک…… ایلو ہیت ءِ ہوش آن کنا دریس۔“
”ایلو ہیت ہرا……؟“
”ہمو کاکا نا کنا مسڑ ءِ داسہ چُنا اس مس……“
”اَرِغ تے درمان کن منا پین……“
”نہ دا ہچ پاتو تے۔ اینو اسکان…… درمان ہراکان مریک۔ بس گندہ گندہ پاریر تے …… داسہ تو اللہ حافظ اَرِغ کنا بس۔“
کال بند مس…… منیر حیران فریشان دا انت ہیت اس مس……خیر منیر ہم ہیت آتے ہوش آن دننگ کِن بیگ ءِ تینا ہرفے کرکٹ گراؤنڈ کن سر ہلک۔
پگہ کِن تے پین نمبر اسے آن کال اس بس…… ”ای فلانی نا کاکا نا مسڑ اُٹ…… اونا موبائل ءِ وڑ اسیٹ ای خوندی کریٹ۔ بے غم مر، بیرہ دانا بدل اٹ دا کروئی مریک نے اینو آن اینگ کن تون گپ و ”یاری“ کروئی ءِ نے……۔“
منیر ہبکّہ ہبکّہ…… ”ہلہ او۔“
”اودے درو اونا اَرِغ کسفینے۔“
ہفتئی تلار
تاک: 32
پنہ : 6
