اینو زند انا ہرا بشخ ءِ ہلیس بندغ تنیا خننگک، خاص وڑ اٹ مچی اٹ کروک آ کاریم تیٹی تنیائی نا ڈکھ زیات ءِ۔ ہر بندغ غاوی ءِ کہ دا کاریم تے کنا اولیاد ءِ کروئی ئس، کنے تینادا کاریم ءِ تینٹ کروئی تمنگ ءِ۔ دفتر اسے ٹی بندغ کاہے ہُرے منہ بندغ تینا کاریم ءِ کننگ اٹی ءُ، چندی وار چپڑاسی آن ہلیس دفتر خواجہ نا کاریم ءِ اسہ بندغ اسے کننگ آ خنانن۔ تنظیم آتا حال ہم ہندن ءِ۔ (راجی مرے، سیاسی مرے یا ادبی مرے) کل دادے ویل اس تو پارہ، ولے دانا سوب آ کس ہم ٹک خلپک۔ باوہ تینا ترندی و ہر معاملہ ٹی لس فیصلہ غا اسُل ہُرپک۔ دفتر آتیٹی پیسہ، چاپلوسی، زوراوری، نابودی تا ہیت ءِ کس کپک۔ تنظیم آتیٹی ہم ہندن گمر، بیدس سلاہ و سوج آتیان تینا فیصلہ ءِ منفوک آ ءِ ہچ ءُ بوڈ اس کنپک، نئے او مدام خواجہی کننگ نا کسر ءِ یلہ کیک۔ ننا دامون ایمون تنیا ہموفک زیات خننگرہ، ہرا تنیا کننگ خوارہ۔ تنیا فیصلہ کننگ خوارہ، ہر منصب داری ءِ تینا تیٹی بشخ کننگ خوارہ۔ یا مدام رازدار پٹرہ۔ ہر بندغ سوال چست کروک آتیان خلیک۔ ہر بندغ جی جی کروک ءُ پٹک۔ داڑے لفٹ اسے ٹی تولوک گڈیکو ڈاکہ غا سر مروک آ پوڑی تیا خواری سیٹ سر مننگ، خید خلنگ، نا انت سما تمو ءِ۔ ہندا سوب آن خواری اٹ وخت خلسا گڈیکو مزل آ سر مروک آءِ پلوک آک مدام چاری مریرہ۔ بھاز انگا ادارہ و دفتر آتیٹی گڑاس لائخی تخوک آ بندغ آک تینا بروک آتے ہیل تفسہ، دا خلیس آن کہ اگہ او کس ءِ ہیل تسر تو اوفتا متبری چٹک۔ اوفتا شاباسی ایلوفتیٹی بشخ بانٹ مریک۔ اونا جک آ ترہ ایلوفتا کاٹم آ جک مرے، دن انگاک امر سگنگ کرور۔ ہندا سوب آن او خوارہ کہ ایلوفک کاریم آن نرر، یا مدام نابود سلر۔ ہندا گڑا ءِ اینو پگہ سیاست نا پن ایترہ۔ اگہ کس اسے آن ارفس امر ءِ ادارہ نما؟ پاہک بس سیاسی چک و تاڑ ءِ۔ امر ءِ دفتر نما؟ پاہک سیاست مننگ اٹی ءِ۔ کس ءِ اگہ دا بے انصافی ءِ کٹفنگ کن کسر اس رغامنگے تو اسہ دم پاہک کھڈ اسے ٹی کاہے ادارہ یا دفتر کنے آن انت اس کاہک۔ کنے کنا تنخواہ ملنگ اٹی ءِ۔ یا سیاستدان اسے آن ارفنگے کہ اینو پگہ چپ چپ اُس۔ اسہ دم پارو ءِ گم کر تے انت اس سیاست اٹ سلوک ءِ۔ داسہ سیاست اٹی اصول آک سلتوس۔ تف چٹنگ، دروغ تڑنگ، ایلو ءِ شیف خلنگ بٹنگ نا پن سیاست ءِ۔ ننے آن دا آمخی مفک۔
داسہ سوال دا ودی مریک دن کروک آ بندغ آتا کسر امر توننگو؟ یا است بٹوک آ، مایوس مروک آ تنیائی ءِ امر ختم کننگو؟ ہرانا سوب آن زند انا ہر بشخ اٹی بھلو نسخان اس مننگ اٹی ءِ۔ شرف و یاتگیری کس انا ہم بخت جوڑ مفننگ ءِ۔ دنیا نا ہر نیکی، ہر جوانی مچٹ اس قربانی و خواری خواہک۔ داڑکن نئے کس قربانی تننگ کن تیار ءِ، نئے خواری کننگ کن۔ نئے کس اس تینا کسر ءِ توروک آنا مقابلہ ءِ کننگ کن چنکو حوصلہ اس ودی کننگ نا کوشست ءِ کیک۔ ننا راج اٹی کس ءِ تنیا کروئی ءِ تینے آن مچٹ اس اودے مر تخوئی ءِ بس اوڑا دوبہ اس خڷ، اوڑتون ترند ءُ ہیت اس بٹ۔ یا اوڑسکان ہندن ءُ ہیت اس سر کر، ہراڑان او خر کے۔ و کسر ءِ تینا جتا کے۔ دن ءُ کاریم ہمو بندغ ہمو ادارہ کیک ہرا مچی سے نا خواہندار مف۔ اسٹی اواری نا خلیس اس تخک، ایلوفتے جنگ ایت تینا کسر ءِ سفا کر، جنگ ایت تنیا کن، عیش کر۔ نن خر کینہ، ہیت اسے است آ ہلینہ، سازش کروک آنا کاریم ءِ آسان کینہ۔ حالانکہ نزور کروک آک لغور مریرہ۔ نابود مریرہ، یا گڑا بھلو سازشی مریرہ۔ داڑکن سازش کروک آتا سازش آتے علم، ہنر، لائخی اٹ کٹفنگ باید ءِ۔ تینا ہم خیال آتتون خڑک مننگ باید ءِ، تینے ٹی سگ و برداشت ودی کننگ المی ءِ۔ اسہ کڑدار اس ہر چاگڑد و ہر جاگہ ٹی دن ءُ ہم مریک، ہرانا کاریم جنگ تننگ، نفرت ودی کننگ، اواری سے پرغنگ، جوان انگا کاریم تا کسر ءِ توننگ ءِ۔ بس زند اٹی دن انگا کڑدار تے پہہ مروئی ءِ۔ اوفتیان تینے بچفوئی ءِ۔ داڑکن زیات آن زیات راجی شرحالی و نفسیات نا علم آن تینے خڑک کروئی ءِ۔ ہراتم اسکان نن مردم شناسی نا رد اٹ نوشتہ مروک آ کتاب آتے خوانپرون، دن انگا کڑدارک قومی نسخان نا سوب جوڑ مرسا کرور۔
ہفتئی تلار
تاک: 32
پنہ : 1
