اینو ہم خدا خوشے؟ نا آخریکو افسانہ ”کنا چالاک“ ارا کڑدار ارے زئیفہ نا مکالمہ بازی آ تفوک جوان ءُ افسانہ اسے… دا افسانہ ٹی زئیفہ نا تینا ارے آن خودئی گلہ کننگ آن بنا مریک… دا افسانہ ٹی ہچ ءُ منظر نگاری اس ہچ ءُ تاثرات نگاری اس متنے… فقرہ غاتا تہٹی مچ آ منظر و مچ آ تاثر آتے لوز آتا بِسنی و چنڈ اٹی مونی اتنگانے… زئیفہ نا الزام تراشی یا گمان پاشی تیان او ارے آن داخہ در بیزاری پاش کیک کہ کہنگ و نرنگ ءِ اولیت ایتک.. ولدا ہراتم اودے اونا است پسند چلو گفٹ ملک تو او یکدم کل ڈکھ دڑد آتے گیرام کرسا ارے نا سفت آتے کیک…… دا افسانہ ٹی کل آن زیات ارے نا صبروتحمل ءِ نشان تننگانے… و زئیفہ نا ترندانگا فقرہ غاتا اسٹ ءِ ہم سیریس ہلپک بلکہ بھاز جیرت اٹ شائستگی اٹ اوفتا ورندی ءِ ترسا کاہک و زئیفہ ءِ خوش کننگ اٹی سرسہب مریک…… دا برامی جوڑہ غاتیکن اسہ آزموندہ یا ٹِپ اسے کہ ہرا وڑ صنفِ نازک ءِ خوش تخوئی ءِ…… ولے شاہین بارانزئی نا ہیت آنبار داڑے ہم او تینا پیش لوز آن چَپ ہنانے کہ داڑے نیاڑی نا ہرا رویہ ءِ نشان تننگانے اودے جوان آخا بلکن گندہ پاننگ مریک، و داڑے نیاڑی نا حق انا ہیت مفننگ ءِ بلکن نیاڑی ءِ شیف خلسا نرینہ نا صبر ءِ سفت کننگانے۔
مچ آ کتاب نا بارو اٹ تجزیہ نا خلاصہ دا کہ ”اینو ہم خدا  خوشے؟“ افسانہ غاتا ہمو مجموعہ ءِ کہ ہراٹی افسانہ نگار زیات خلقی زند و کل آن زیات نیاڑی ءِ فوکس کرسا ازدواجی ویل آتے نشان تسنے… داٹی جاگہ اس سرسہب ہم مسنے… ولے بھاز جاگہ ہمو فن ءِ اتنگ کتنے ہرا کہ اونا گڑاس افسانہ غاتیٹی خننگک… افسانہ غاک بے وڑ مرغنی نا گواچی ءُ… جدید افسانہ نا دور پاس یا کتاب خواننگ آن دے پہ دے مری نا دور پاس داخس انگا مرغن آ افسانہ غاک بے جیرت آ بندغ ءِ ارا پنہ غان زیات مونی ہننگ کن الیپسہ… کمزور انگا افسانہ غاتا بارو اٹ کنا اسہ اندازہ اس دا ہم ارے کہ کمزور انگا افسانہ غاک یا تو افسانہ نگار نا متکنو اولیکا افسانہ غاک ءُ… یا کتاب نا ضخامت ءِ بھلن کننگ کن بھاز اشتافی ٹی لکھنگانو…… اگہ افسانہ نگار چار جوان ءُ افسانہ لکھنگ کیک تو چار پین ہم کننگ کریکہ، بس دیخ اس پین کوشست نا گرج ئس… افسانہ نگار نا اسلوب ءِ خنسا کنے پک ءِ کہ خواجہ گچین ءُ ناول لکھنگ کیک.. اونا دا اسلوب ناول اٹی اودے بھلو کانڈائی اس ایتک…
براہوئی زبان اٹی یک و نیم سد پنہ غان زیات نا افسانہ شاید کہ کنا نظر آن گدرینگوءِ… عمران فریق تینا کمزور آ افسانہ غاتے اسہ پلو کرسا گچین انگا افسانہ غاتے مچ کرسا دوسد پنہ غان دیخ اس زیات نا گچین ءُ مجموعہ اس اتنگ کریکہ… مڑوئی عمران فریق شاباش نا حقدار ہم ارے کہ مر ءُ وطن پردیس اٹی زنڈوک تینا خلق خاہوت کن خواری کشسا تینا زبان کن داخہ جفا کشانے… اینو نوشت کن وخت کشنگ دن آسان اف… دا تینا زبان و ادب تون مہر انا درشانیک ءُ۔
شاہین بارانزئی کتاب ءِ ہرا وڑ ریجیکٹ کرینے ای دن خنپرہ…… ”اینو ہم خدا خوشے؟“ ٹی جوان ءُ افسانہ ہم ارے…… ولدا دنیا ٹی شاید ہندن ءُ نوشتکار اس مرو ءِ کہ اونا مچ آ تخلیق آک سد درسد جوان مریر…… جاگہ نا جاگہ اس کمبوتی کمزوریک خننگرہ……
”اینو ہم خدا خوشے؟“ ءِ عمران فریق نا اولیکو تجربہ یا کوشست نا رد اٹی ہُرسا نن اوڑان پین گچین ءُ افسانہ اتنگ نا اومیت تخن…
براہوئی ادب نا دا دور اٹی نئے بیرہ کتاب آتا فنی و فکری تنقیدی جاچ ہلنگ انگ ءِ بلکہ تنقید آتا جند آ ہم جاچ مننگ ءِ… تو تنقید و جاچ آک ہم ادب نا بشخ مریرہ… بایدے ہر نقاد یا نوشتکار ہراتم اسہ نوشت اسینا تنقیدی جاچ ءِ ہلے تو اونا ہیت آک اونا جاچ آک وخت اتون سنگت مرسا عمر کیر… تعصبی یا تخریبی تنقید نا عمر زو کٹِک…
ہفتئی تلار
تاک: 33
پنہ : 7
