ہڑتوم آک شادکامی نا زند گدریفنگ اٹی ئسرہ۔ مچٹ ءُ وخت اسے کن سہی، ولے اوفک تینے دنیا نا خوش نصیب آ بندغ آتیان خیال کننگ اٹی ئسرہ۔
ایلو پارہ غا ریاست کیچ اٹی شہزادہ پُنوں نا دھوبی اسے نا مسڑ تون برام نا حوال ہم سر مس، دا شڑت انا ہم کہ داسہ شہزادہ پُنوں ءِ آخبتی وڑ اٹ بھمبور اٹی رہینگوئی ءِ۔ تو والئی ریاست میر عالی بھاز فریشان مس۔ انتئے کہ پُنوں اونا لاڈی آ مار ئس۔ او ڈکھیا ہم مس، ہندا سوب آن باوہ مار ءِ پدی کیچ آ اتنگ کن چندی بندغ آتے مون تس، ولے پُنوں سسی نا مہر انا مون آ تینا مُچ آ تخت و بادشاہی ءِ قربان کننگ کن تیار ئس، او پدی ہننگ آن نمن مس۔ مچ آ قاصد آک اودے پدی اتنگ اٹی بے سہب مسر۔ شہزادہ پُنوں نا باوہ تینا ایلو مار تے پُنوں ءِ ہر حال اٹی پدی اتنگ کن مون تِس۔ پُنوں نا ایلمک اوڑے سر مسر تو شہزادہ پُنوں تون اونا اُراٹی رہینگ انگ اٹی ئسر۔ اوفک پُنوں ءِ پدی تینا بادشاہی آ دننگ خواہسرہ۔ ولے پُنوں کس اسے نا ہیت ءِ ہلتو۔ ایلو پارہ غا شہزادی سسی بروک آ دا مہمان تا بھاز خذمت ءِ کرے کہ اوفک پُنوں ءِ پدی دننگ نا ارادہ ءِ الِر۔ ولے قدرت ءِ پین گڑاس منظور ئس۔ پُنوں نا ایلمک اودے و سسی ءِ ارغ اٹی گڑاس نشہ کروک ءُ گڑاس کنفیر۔ و ننکان بے سُدھی نا حالیت اٹی شہزادہ پُنوں ءِ سسی نا خڑک آن ہرفیر، و ہُچ اسے آ تخار و ہُچ انا مون ءِ ریاست کیچ انا پارہ غا کریر۔و اوڑ تون اوار بھاز تُرندی اٹ تینا سفر ءِ برجا کریر۔
بے سُدھی ٹی سسی و پُنوں ءِ انت خبر ئس کہ اوفتا دنیا ایسر مس۔ اوفتے انت خبر ئس دنیا ٹی اواری نا دا اوفتا گڈیکو نن ئس، اوفک داسہ ولدا دا اُرا، دا خلق و دا شار بھمبور اٹی پین وخت اس اوار مننگ کپسہ۔
نن بے سُدھی نا حالیت اٹی گدرینگا، نن نا گڈیکو پار تیٹی سسی نا خنک ملنگار، تو او تینا خڑک آ پُنوں ءِ خنتو۔ او نت شپاد پیشن پیش تما، و پُنوں ءِ اُرا نا دارہ ایرہ ٹی پٹا، ولے اودے خنتو۔ اونا نت تا کیرغ آن ڈغار کشکا، و آسمان اونا کاٹم آتمنگ اٹی ئس۔
نئے پُنوں نئے پُنوں نا ایلمک، نئے ہچ آک، و نئے کہ قافلہ، ڈکھیائی و مونجائی ٹی سسی تینا اَرع پُنوں نا پٹنگ کن تارمہ انگا نن اٹی پیش تما۔ سسی نادرست آ کسر آ و نا درست آ مزل نا پارہ غا راہی ئس۔ اودے دا خبر الو کہ اودے ہرانگ ہنوئی ءِ، و ہرانگ کاہے۔ نت شپاد گنوک آتیانبار ہِننگ اٹی ئس۔ سسی ناپُنوں تون جسم انا آخا بلکہ ہروہ نا ہم تعلقداری ئس، اونا مچ آ بدن آپُنوں نا بادشاہی ئس۔ اونا مغز، اونا اُست، اونا ہروہ، اونا ہیت آک داڑسکان کہ اونا دوی آ ہم پین ہچ الو، بیرہ اسہ پن ئس۔ و اسہ ڈکھ اسیٹی او توار خلنگ اٹی ئس ”پُنوں“، ”پُنوں“۔ دا حالیت اٹی سسی دا نن ءِ گدریفے۔ داسہ او شار آن بھاز مُر ہناسس۔
دے انا روشنائی ٹی او ہُچ آتا رند آتے خناتو ہندا رند آتا رنداٹ ددینگ انگ ءِ شروع کرے۔ ولے مُر آن اودے مزل اسے آ سرآب اس لگنگ اٹی ئس۔ دا پٹ و جبل آتیٹی وخت اس او ددینگاکہ و وخت اس دم درینگاکہ تو کرارکرار گام ہرفیکہ، داخس سفر آن اونا نک پوتڑو کریر۔ ولے اودے مزل نا خبر تمنگ اٹی الو۔ دا حالیت اٹی او تینا پژہ غاتے چکنگ و خڑینک خلنگ ءِ شروع کرے۔
ہنداڑتون سسی ءِ اسہ اومیت اس دا بیابان اٹی اسہ شوان اسے نا دروشم اٹی نظر بس۔ او نرسا ہندا شوان نا خڑک آ ہنا و اونا مون آ پُنوں پُنوں پارسا کرے۔ سسی نا پژہ غاک غرک ئسر لوڑ و دنز ہم اس ایا تا۔ مونجائی دروشم آن تے پاش ئس۔ ہڑتوم آ نت تا پنجہ غاک پوتڑو کریسر، و ٹھپ ہم مسُوسُر۔ مطلب دا کہ سسی پُنوں نا رند اٹ تینا حال ءِ خراب کریسُس۔ داڑا ن پد ہم او پری تیان کم الو۔ اونا زیبائی دا بیابان اٹی شوان نا نیت ءِ اوڑا خراب کرے۔
ہرابندغ ءِ شہزادی سسی اسہ اومیت اسے نا وڑ اٹ سوچاسُس او اونا کمک ءِ کننگ نا جاگہ غا تینا کچ آن گدرینگ انگ نا کوشست ءِ کننگ اٹی ئس۔ شہزادی سسی بیچارہ شوان ءِ بھاز منت کرے، خدا نا دروا تس، توننگ نا بھاز کوشست کرے۔ ولے شوان نا کاٹم آشیطان سوار ئس ہرا کہ دڑنگ نا پن ءِ ہلنگ اٹی الو۔ سسی ءِ دا یخین ئس کہ دا دنیا ءِ چلیفوک آ اسہ ذات اس ارے، او دا جاگہ اٹی اونا کمک ءِ ضرور کرو۔ انتئے کہ او ذات ہر حال اٹی قدرت تخک۔ سسی ءِ تینا مہر انا مہروان انگا اَرغ و تینا عشق ءِ دوئی کننگ نا رند اٹ عزت نا ہِننگ نا خلیس ئس۔ او پورو ایمان اٹ اللہ ءِ یات کرے و تینا عزت نا رکھ انا دعا کرے۔ سسی نا جوڑک سُراسُر کہ او ہراڑے سلوک ئس ہموڑے ڈغار کپ مس و سسی ءِ تینے ٹی جاگہ تس۔ بیرہ اونا گُد انا ٹکر اس ڈغار آن پیشن سلیس۔
ایڑے پگہ غا ہوت شہزادہ پُنوں سما کرے تو تینے پٹ و ویرانہ غاتیٹی ساڑی خنا۔ ہراڑے سسی، ہراڑے ہمو زیبا غا اُرا و ہراڑے بھمبور شار۔ او تو داسہ میل آتا میل مُر سر مسوسُس۔ شہزادہ پُنوں مُست آن تینا تخت و تاج ءِ سسی نا مہر اٹی ندر کریسُس۔ و داسہ امر پدی تینا بادشاہی کیچ آ ہنوسُس۔ اونا مچ آ دنیا تو داسہ بھمبور ئس۔ اونا زند انا کٹیا توسسی ئس۔ شہزادہ بیدس ہُرے کننگ آن تینا سواری نا مون ءِ ولدا بھمبور نا پارہ غا ہڑسا۔ و اخس کہ مننگ کریکہ او دا بیابان و پٹ آتیان گدرینگسا ئس، اونا ملی ٹی داسہ بس اسہ ہیت اس ئس کہ وڑ انا وڑ اسیٹ او سسی تون کاہے ملے۔ اودے خبر الو کہ سسی تون اونا داسہ ملاقات اسہ پین دروشم اسیٹ مروءِ۔ شہزادہ ہم گنوکی اٹ ہموجاگہ غا سر مس ہراڑے ہمو شوان اسہ قبر اسے آ تولوک ئس۔ ولے شوان داسہ دنیا غان بے پرواہ مسوسُس۔ تینا مال و ساہدار تے السا داسہ ہندا قبر انا مسوسُس، ہرانا کہ او عزت تون گوازی کننگ خواہسکہ۔ بلوچ راج اٹی اینو ہم حوال نا رواج ارے۔ دا رواج شہزادہ نا حالیت ءِ خراب کرے، انتئے کہ اودے حوال اٹی خبر تما کہ ہرا دنیا نا رند اٹ او پدی بھمبور آ ہننگ اٹی ءِ۔ او تو پین دنیا اسے آ سر مسنے، او داسہ ہندا قبر اٹی آخبتی وڑ اٹ خاچانے۔ شہزادہ پُنوں دا ہیت انا بنگ تو اوڑکن شیف نئے ڈغار سلیس و نئے بڑزا آسمان۔ اوڑ کن ہچ اس سلتویسس۔ اف اڑیسک۔
مزل آ تو سر متو بلکن کسر اٹی محبوب نا قبر اودے ملا۔ پُنوں ءِ تو ہر حال اٹی تیناشہزادی سسی تون ملوئی ئس۔ اوڑا ہنوئی ئس، اوڑ تون کروک آ قول ءِ پورو کروئی ئس۔ او ہم تینا خدا غان ڈغار نا تل مننگ و تینا محبوب نا ملنگ نا دعاءِ کرے۔۔ دعا قبول مس۔ ڈغار تل کرے و پُنوں ءِ ہم تینا تہٹی جاگہ تس۔ دا وڑ اٹ سسی و پُنوں اسہ قبر اسیٹی اسٹ مسر۔ ہڑتوم آک دنیا غان مون ہڑسار۔
علاقہ نا روایت آتا رد اٹ اوفتا قبر شاہ بلاول و اوتھل نا نیام اٹی لَد اسیٹی سنگر نا جاگہ غاٹے۔ قبر انا تو کنے اندازہ الو ولے مخلوق قبر آ لگوک آ تختی ءِ خوانانے۔ ولے ای داخس چاوہ کہ سسی پُنوں نا عشق انا کِسہ نابارو اٹ اینو ہم ہزار آ بندغ آک چارہ۔ و دا کِسہ چندی مجلس آتا اینو ہم زیب مرسا کیک۔
دا مچ آ ڈکھیائی آ کِسہ ءِ بیرہ علاقہ نا روایت آتا رد اٹ بنفیٹ۔ داسہ شہزادہ پُنوں نا ہمو زمانہ نا کوٹ انا بارو اٹ ہم معلومدار کیو ہرا کہ اینو ہم ہندا تربت شار اٹی ءِ۔ (پُنوں نا کوٹ انا سیل ءِ ای داسفر آن منہ وخت پد کریٹ ولے تربت نا بارو اٹ نمے پارسا دادے داڑے نوشتہ کننگ اٹی اٹ۔ تانکہ ہچ ءُ ملاسی اس سلپ)۔
ہفتئی تلار
تاک:46
10-04 دسمبر 2021ء
پنہ: 04
