ننا مخلوق اٹی چنا ہرا پن اٹی توار مریک…… رنگ تے مَون ئسکہ تو تورجان۔۔۔ اگہ رنگ تے پیہن ئسکہ تو بورجان۔۔
ٹکری نا پن ءِ اونا لمہ باوہ اونا مون انگا رنگ ءِ خنسا تور جان تخار۔۔ دا وڑ اوفک نی پا انصاف نا مچ خواست آتے پورو کرسا اُست جم کریر…… اوفک اللہ جان نا دا نعمت ءِ حقیقت اس تکسا حقیقت نا پن اس تسر۔
لمہ موٹو سرمہ کریکہ تو سرمہ غاک ہچ خننگتوسہ۔۔۔ بس پڑدہ ہمو گڑدانگا پیہن انگا خن تا ہرا تارمہ ٹی گاڈی سے نا بلف آنبار گروشک تسرہ۔۔ لمہ موٹو گڑا خیسن ءُ سرمہ جاگہ سے آن دوئی کرے۔۔ بیوسی آن کہ پیہن ءُ سرمہ بازار اٹی ملتوکہ۔
تورجان ہم تینا رنگ اتون ہم رنگ مس۔۔۔ دا مون انگا رنگ اودے چنکی آن بھلنی اسکان دن ہرفے کہ او تہہ و پیشن دا مونی تون فطری سنگت مس۔۔ داسہ دا مونی اونا مزاج آ ہم اثر شاغا۔۔۔
دے اس او تینا برادری نا ٹکری مس تو پڑو کرے پارے کہ اوڑا ہرکس کہ دستار یا لنگی تفے او مون مریر۔ ہراتم کہ دستار بندی ئس تو ٹکری تورجان کُتغ آنبار خننگاکہ۔ سدری مَون۔ چوٹ آک مَن۔۔ پچ آک مَون…… عینک آک مون۔۔ میڈیا والا تا کیمرہ غاتا فلیش آک ہم ٹکری تورجان نا دروشم ءِ اتنگ آن بیوس ئسر۔
انڈس گاڈی اس ہلک او ہم مون۔۔ گاڈی بروسس تو گمان مسکہ کہ تہٹی تے کس اف۔۔ گاڈی تینٹ بننگ ءِ۔۔
ٹکری تور جان مون انگا رنگ اتون پورو سنگتی کرے۔۔ اونا ہر کاریم ہر شوق مون انگا رنگ آن ہلیس مون انگا رنگ اسکان ئسکہ۔
ٹکری بزنس ءِ بنا کرے تو اوہم کولا نا…… اسپین کاریز اٹی کولا منڈی ٹی دفتر اس ملا، اودے ہم مون ءُ رنگ اس تس۔۔ چا بسنگ کن چادان اس ئس تو او ہم کیرغ آن کڑی چوچک اسکان مون ئس۔ چا اکن مگ تخاسس تو اوہم اسُل مون ئسر…… پالی/ چا ہچ کنتوکہ سیاہ چا نا شوقی ئس۔۔ سبزی ٹی وانگڑ اونا پسندیدہ ڈش ئس۔۔۔ اگہ وخت اس روش کنوسس ہم تو ”تور روش“ انا آڈر تسکہ۔۔۔ فروٹ اٹی اودے چیری الار فالسے مون انگا انگور تون اوار اوار تولنگور دوست ئسر…… پیہن انگا توت اودے دوست الو۔۔۔ خرتوت ءِ شوق اٹ کنگکہ۔۔۔ اِرغ اودے زرت نا دوست ئس۔ ٹکری نئے ٹائر تا کاروبار ءِ اِلا۔۔ نئے مون انگا ہشنگوک آ مبلین تے اِلا۔۔۔
ٹکری ڈیری اس ملا تو اوٹی میہی تورے۔۔۔ ولدا ڈیری کن مزور ہم سندھ آن ہندن ءُ بٹنگا ہرا کہ میہی تیان ہم زیات مون ئسر۔۔۔ مزورک میہی تے بیڑیرہ تو بیڑنگ نا درک لگتوکہ گمان مسکہ کہ وچ آک اُڑنگ ءُ۔۔
ٹکری تورجان ءِ لمہ تے برام تننگ خواہسکہ…… او برادری ٹی و برادری آن پیشن خیسن گلابی زیبدار آ مسن تے ٹاکا…… ولے دا پروال/ آنبار پیہن انگا مسن تیان اسٹ اس ہم ٹکری ءِ دوست بتو…… ٹکری نا تغ تے ٹی چنکی آن اسہ مسڑ اس بسکہ۔۔۔ ولے اوہم ہنداخس مون ئس کہ دروشم تے پاش متوکہ۔۔۔ بس ہراتم او مخاکہ ٹکری ءِ محسوس مسکہ کہ تارمئی سے ٹی ٹیوب لائٹ اس لگا روشنائی کرے۔۔۔ ٹکری ءِ محسوس مس کہ رنگی آ تغ تے ٹی محبوبہ نا دروشم مشکل ءِ پاش خننگے۔۔۔ او بھاز وس کرے کہ بلیک اینڈ وائٹ تغ خنے۔۔۔ ولے شاید دا دور اٹی داوڑ مننگ کتوکہ۔
اسہ دے ٹکری تینا ڈیری ٹی بس تو جٹ اس ہبکہ مس۔۔ اونا تغ تا پری میہی سے نا خد تے ٹی ہلکوسس بیڑیکہ تا۔۔۔ او مچ آن مچ مون ئس۔۔۔ پچ و گد تے ہم مون ئسر۔۔۔ بیرہ خنک تے پیہن پیہن بتی آنبار لگارہ۔۔۔ ہراتم ٹکری اونا خڑک آ بس تو او بیڑنگ ءِ الا جک سلیس۔۔ او بالاد اٹی بڑز ئس۔۔۔ ہاٹی ٹی پر ئس۔ ٹکری اونا وجود اٹی گم مس۔۔ ہراتم مسڑ مخا تو اونا پیہن انگا دنّان تا گروشک ٹکری ءِ سار تس۔۔۔ سرپند متو کہ مسڑ انت اسے آ مخنگ ءِ۔۔۔ مسڑ نا خن تا رند ءِ تورے شیف ہُرا تو ہڑتوم آ نت تے میہی نا بھلو بوسف اسے نا زی آ تخوک ڈُب خنا۔۔۔ ٹکری زو کرے نت تے ہرفے تو بوٹ آک جوان پالش مسوسر۔۔
”دد دد دنا مسڑ اُس۔۔؟“ ٹکری لڑزسا مسڑ آن ارفے۔۔۔ مسڑ بالٹین ءِ میہی نا کیرغ آن ہرفے جک سلیس۔۔
”ڈاتا نا زئیفہ اُٹ……۔“ مسڑ بشخندہ ناز اسے ٹی پارے۔۔
”اودے اِل/ کرینے کنے تینا بشخ انا کاریم تے کن راہی کرے۔۔۔“ ڈاتا نا زئیفہ نا بننگ تون ٹکری آ ڈغار ترخا۔۔۔ اودے باور بتوکہ کہ اونا تغ تا شازادی جائی اونا مون آ بریک، ولے دا حالیت اٹی کہ او ڈاتا کون ءُ لاغری سینا زئیفہ ءِ…… اودے تینا قسمت آ ارمان و ڈاتا نا قسمت آ خار ہرفے…… درگہ نا کٹکہ غا او سوچ آتیان ہڑسینگا تو تینا محبوبہ ءِ ڈاتا نا چنکا جاگہ ٹی پترینگ آ خنا…… اینو اونا نک میہی نا بوسف اٹی لچار تو است تے ڈاتا نا زئیفہ تون لچا۔۔
بے پام او سوچ و فکر کرسا ڈاتا نا اسہ کمرہ نا اُرا ٹی پترینگا…… ڈاتا کٹ اسے آ خاچوک ئس خوڑت انگا بالاد آن درست متوکہ کہ کٹ آ ورنا ءُ بندغ اس خاچوک ءِ۔۔ ہندن لگاکہ کہ دہ سال انا چنا سے۔۔ ٹکری نا شازادی کٹ انا ماس آ جک سلوک ئس۔۔۔ او تینا گد ءِ لخ اٹی شاغاسس ڈاتا نا خیر آن سلوک ٹکری ءِ خن تے ٹی خال خلنگ ئس۔۔۔ ٹکری اونا مون انگا مرغن انگا پژہ غاتتون گرنگ ہلک۔۔ او ڈاتا نا تب انا ارّفے۔۔
ڈاتا دیخہ غاو کرے۔۔۔ واہم مست آن جوان پارسا کٹ آ ٹکری کن جاگہ الا۔۔۔ انتئے کہ کمرہ ٹی زنڈنگ کن پین جاگہ الو۔۔ دا کمرہ غاتے او تینٹ چنک چنک ڈیری نا کل مزور تے کن تفیسس۔۔ خاخر و لڈ آ کن خور کننگ آن مول/ کمرہ نا دیوال آتے مون مون پینٹ کریسس۔۔۔ اسہ کنج اٹی چادان و دیگ تخوک ئسر ہرا اوفتیان زیات مون ئسر۔۔۔ ٹکری ءِ دا چاگڑد دوست بس۔۔۔
داسہ ڈاتا نا ناجوڑی مرغن مس۔۔۔ ٹکری نا طب ارّفنگ نا چرجوئی دے اٹی اسہ وار آن سہب شام مس۔۔۔ شازادی نا بشخندہ اداک ٹکری تون است کشی نا اشارہ غاک ودسا کریر۔۔۔ داسہ ٹکری نا بننگ نا وخت مسکہ تو ڈاتا کمرہ ٹی خننگتوکہ۔۔۔ اسٹ انگا چنکا کمرہ ٹی ٹکری تینا شازادی تون کرار کرار خڑک مرسا مرسا تینا سی سال انا ملاسی ءِ دے اس مر کرے۔۔۔ ولے دا دیچہ امر ءُ جام اس ئس کہ اٹ کہ کش کروسس ملاسی وداکہ کم متوکہ۔۔۔ طلب زیات مسکہ…… ولے شازادی ٹکری کن جام ءِ ہچ توتوکہ۔۔۔ ہرا وخت ٹکری نا است کشوسس جام تیار ئس۔۔۔ اول اول ٹکری ءِ دا کاریم آن مچے خلیس ہرفے کہ دا غلط کننگ اُٹ۔۔۔ ولدا ڈاتا نا بارنی و شازادی نا خرنی و ہڑدوسر نا ڈکوک آ رضامندی ءِ خنسا او است کرے۔۔۔ جام ءِ کش کرسا کرے۔۔۔ ایہن ہم دا نشہ کل نشہ غاتیان زیات ءِ۔۔۔ اسہ وار عادت مس اِلنگ مفک……
خرما ہڑدے بٹور کنپک۔۔۔ اسہ دے ٹکری شازادی تون خاچوک ئس۔۔۔ بھاز انگا مونی آن اوفتا بدن تے جتا کننگ برنگ نا درک ہم لگتوکہ کہ کمرہ نا درگہ زور آن ملنگا۔۔ و ڈاتا لٹ اس دوٹی کروک تہٹی پترینگا…… ٹکری شتاب اٹ تینے شازادی نا بج آن خسا کٹ انا ایمون آن سلیس۔۔۔
”ہنپیسہ ٹکری…… مَون اس کنا زائیفہ تون۔۔۔ داسہ دیک نا کٹانو……“ ہکل ترسا ڈاتا ٹکری کن لٹ ءِ بڑزا کرسا جلہو کرے۔۔ رسینگ تون ٹکری اسہ دو اس کش تس تے ڈاتا پومپ آنبار چغل کنگ رزان تا زی آ تما۔۔۔ تسینگا۔ شازادی و ٹکری زو زو کریر تینا ستر آتے ڈکار۔۔۔
”داسہ انت مریک……۔۔؟ ٹکری شازادی آن ارّفے…… او داسہ زیات فریشان ئسکہ۔۔۔
”ہچ مفک۔۔۔ بس مون ایت اوڑتون…… منہ لکھ بوز اٹی تے خل/۔۔ داکان اِلنہ کانہ۔۔۔ آخا تو مخلوق تے بریک۔۔ نن شِر مرینہ……“ شازادی ٹکری ءِ تسلی ترسا پارے و آخر اٹی دیخ اس خلیفے ہم……۔ ٹکری خید آتے پاک کرسا زو زو پیش تما کہ کاو منہ لکھ انا بندوبست ءِ کیو۔۔۔ آخا تو بدنام مریوہ…… او بھلو بھلو گام ہرفسا ڈیری آن پیش تمنگ ئس۔۔ او سوچ خلنگ ئس کہ ای تینا مون انگا تغ مون انگا شازادی تون انتئے مون مسٹ…… گلی ٹی بس اودے جہان مچ مون مون لگاکہ…… گلی کوچہ درو درگہ گاڈی و بنگلہ کل مون لگارہ۔۔۔ اودے ہر بندغ نا خن تے ٹی گمان لگاکہ۔۔۔ سوج اس جک لگاکہ۔۔۔ کہ ٹکری مست آن کم مون ئسسہ کہ دا مونی ءِ ہم خوشکاس تینے آ……
ہفتئی تلار
تاک: 34
پنہ، 8
