مسٹمی بشخ
اسہ نن نا مسافر
دم اس سلطان فیروز ءِ ہرا دوارہ پارے……دا انت کسہ ءِ فیروز؟
فیروز ……دا بھلا کسر نا پند آن گڈ ای گُنگ مننگ نا تینا گمان کننگ اُٹ اسہ پین گپ اس۔
سلطان ……انت؟؟
فیروز۔۔۔۔۔ دا مار انا انت کسہ اسے کہ اسہ خن نا تے دیدہ گڑد اف ہراتم نی ہیت کیس اتون تے تو ہندا چُنک بھلُن وڑ مریک ہچ تپرہ انت کسہ اسے ……
فیروز تسسا ہیت ءِ کلہ اسیٹ ایسر کرے وہنداٹی اوفک ہمو بھلا خل آ تولوک آ مڑدک نا ماس آ سر مسُر ہرانا پُژہ غاک کوپہ غاتیا تموک ئسُر ہندن منہ پیہن ءُ پژہ نا تار اواری عُمر نا ایلو کسر اٹ گام تخنگ نا ڈس تننگ ئسُر ولے اونا کوپہ غاک تیرکمان آنبار ئسر۔ نئے بھاز لڑونج نئے کہ بھاز بڑز۔ ہندن خل آ ہندن تولوک ئس کہ مُخ تے تختی آنبار سیدھا ئس۔ ہراڑان اونا عمر اتون زوراکی نا سوبر ءُ نشانی اس خننگاکہ۔ ہنداٹی کہ دا چک ہڑسا تو سلطان و فیروز ہفت حیران مسُر وفیروز ترند آتوار اٹ پارے……چاکر نی زندہ اُس؟
سلطان ہیت آن بیدس گام اس مون آ مس سنگت ءِ مچٹ خڑک آن خنو تاکہ تسلی اس دو برے ہندا ٹی چاکر ہم خل آن جُست اسیٹ شیف دڑا و سلطان ءِ خُمب کرے فیروز اوفتا بغل کشی نا ایسری آن مُست تینے ہم اوار کرے و ہڑتوم آتے اسہ بغل اٹ کرے او پین گپ اس ئس کہ اونا پڈ انا سوب آن جوان اوار بننگ الوس۔ ولے اوفتا زہیری نا درشانی مننگ ئس۔
جوان بغل کشی آن گڈ دوپہ دو ہلنگ و اسٹ ایلو ءِ سیل کننگ اٹ ساہت اس تیر کریر۔ ہندا ٹی مہران نا توار دا کسہ ءِ ایسر کرے کہ……پین ہیت اف نم تون کہ اسکان کِن عاشق آتا وڑ دیدار اٹ گٹ اُرے۔
فیروز ……ہندا ٹی بھلو ٹاکو اس خلک۔
چاکرسُلطانءِ ہرسا پارے ……امر خنسہ کنا فیروز اُستاد ءِ۔
ہرتوم آک بشخندہ کرسا جھل آن مُر اسہ پٹ وڑ جاگہ اسے آتوسُر۔ چاکر فیروز ءِ ہم پارے بر کہ حوال تننگ نا مزہ کیک۔
سلطان پارے……ننا انت حوال اس مرو ءِ۔ نن تو اسہ نن نا مُسافر اُن نی تینا اول حوال ہیت کہ خلق اس تیاہک نے ہم، پنی ہم اریس ولے زندہ مننگ نا کس ڈس تننگ اف۔ ورناک نے مُرشد جوڑ کرینو، پیر انگاک خلق اکن نا بانسری ءِ اول عذاب اس تکانو۔
فیروز ہم اول چاکر آن حوال تننگ نا اومیت اٹ پارے……پین تو پین دا مہران دیر اسے دا امر نے تون پیڑنگا……ننے امر درُست کرے؟
مہران اسہ نگہ اس فیروز آ شاغا ولے داجار بیدس گپ آن اونا دیدہ حرکت کننگ ئس۔
فیروز مہران آدوتفسا پارے……مسلمان کنے آدا نگہ ءِ تینا شاپہ کنے وس اف۔
چاکر……مہران آ ہرساپارے……الے دادے نی کیہی تا اُست ءِ کشانس تینا دیدہ ٹی ای اول داڑے حیران اُٹ کہ کنے کیہی سال آتیان گُڈ یات کریرے ایلو نم تینے ایکان اسہ نن نا مسافر پارے……؟
سلطان۔۔۔۔۔ اگہ نی ننا و تینا رنگ آ ہرس تو نی اول ننے آن ورنا ئسُس داسہ نن تون اواری نا مس نن ہمو جاگہ غا سلوک اُن نی امر داڑے بسُس دا گپ ءِ کر نن ہم تسلی اٹ اسہ نن نا مسافری نا تران کرون۔
چاکر اسیکا کُر آ نگہ اس شاغا مہران ءِ پارے……نی درکُر ءِ سنبھال۔
مہران……ای بنپر دا اسہ نن نا مسافر تا گپ ءِ؟
چاکر……اؤ لالا اول ای تینا داستان ءِ کیو اونے ایہن یات ءِ اگہ پاس نی کر کنا کسہ ءِ ای کُر ءِ سنبھالوہ۔ دوارہ سلطان کنے توار کبو۔
مہران بے غم پارے ……مرے دا ہم سہی ءِ۔
چاکر بش مس کُر نا نیمہ کن……سلطان ءِ پارے انت حوال کیرے دادے کبو ایہن ہم اوکسہ غاتے وار وار کننگ کنے وڑ پک۔ انت اس پارے تیابو چاکر پارے ہندن سرپند مبو کہ داسہ دا کنا سیخا ءِ ……ارٹمی چاکر ءِ۔
فیروز ……خل اس سرجہ کرسا پارے کتے داسہ پورا۔
سلطان ……آ۔ گڑا چاکر داڑے امر سر مس حوال ہیت۔
مہران گپ ءِ بنا کرے……ہراکہ نما مش آ جتائی نا فیصلہ مس۔ سائین نا بندغ آ تا سوب آن تو کل آک نما دانگ اینگ مسُرے۔ چاکر نا پاننگ ئس کہ نی اوفتے زور اٹ مڑاس کہ ای سائیں نا بندغ آتے جلوہ ولے……چاکر ناہم اُست نم تون اواری خوائسکہ۔ ہنداٹی اودے نا گمان آن سُم اس لگا۔ ہراڑان اونا حالت بدئس۔ اونم تون اوار مننگ ناجاگہ غا مُر مننگ ءِ جوان سرپند مس۔ اونا سوب دا ئس کہ اونا ٹھپی مننگ آن نم پین فریشانی سیٹ تمورے۔ و اودے نئے دننگ کرورے۔ نئے النگ۔ تو اوڑان جوان ءِ نمے آن مُر تینے تینا قسمت آ الو۔ نمے تمانے نما قسمت ءِ…… نمے آن مُر تمنگ آن گڈ جھل جھل کرسا سُدھ آ ن تمنگ ئس۔ تو ہنداٹی اودے بگجت آک خنار۔ ہرافتیٹ اودے ماہ گل و اونا خاہوت ملار۔ اودے دارو درمان کریر۔ ہرانا حق خلاسی کن کیہی وخت اوفتتون مش تیٹ تیر کرے ……ہراتم اودے تینے آن ماہ گل پنی آ مسڑ نا خڑک مننگ نا احساس ہرفے تو ہانی آ زوت آن زوت تینے سر کننگ نا کوشست کرسا ماہ گل نا باوہ ءِ دا کنڈ انا سفر نا کیہی وار سوج کرے تو ہمو دے ہم بس کہ چاکر مستونگ نا پارہ غا سفر کرے۔ ہراتم اوفک جتا مسُر تو ماہ گل نا خنک مُری آن زرابی ئس ……۔
ہنداٹی چاکر کوک اس خلک……بس کرک مہران ہیت رنگ تننگ نا اف۔ ای نے مگہ دُن پاریسٹ ای تو پاریٹ ہوغوئی وڑ ئس۔ انت اسے کن کنے انت خبر۔
مہران……سہی سہی کس پائے نن پہہ مفنہ خن تا کسہ غاتے۔
فیروز……داسہ خف تو دلبر نا گپ ءِ اوہم خن تا کسہ تے پہہ مریک نن تو پیر مسن دا کسہ نا بنا ءِ خنتون جوانیکا۔
مہران……ہندا سوب آن تو ڈیوری نا گواچی مسس۔ ایہن نا عشق شپادی نا کسہ غاتے چاکر کرے کن تون جوان۔
فیروز……دوتے خف تیا تخسا پارے……امان امان داڑان……کنا ہم باوہ ءِ، واپس ہمو خل آ لیٹا۔
سلطان ……سہی انت کہ ارے مونی گپ کر۔
مہران تو آن ہراڑے ئسُٹ……آن ماہ گل آن رخصتی مس۔
تو اوکان گڈ خلق اٹ ہانی کن گلی گلی کننگ آن سرگڑدانی آن گڈ ہراتم ہانی نا دروشُم ءِ خنا تو
ہفت حیران سلیس۔
سلطان……آخر مرک آن مُست دیدار مس!
مہران……نہ او ہانی الو اونا مسڑ ئسک اونا دروشُم اٹ۔ ہانی تو زند زار مرسا گنوکی نا رنگ ہلسا عشق و چاکر نا انتظار اٹ آخر ساہ تس۔
فیروز دا گپ آتے بنگ تو جک توس۔ داجار ہیت انا ارادہ تے الو بلکہ بننگ نا ئس۔ جوانی اٹ بننگ نا۔
مہران مونی گپ کرے……چاکر تینے تینٹ ملامتی نا گواچی کرے کہ داخس زند انا سرگڑدانی تیٹ ای تینا اسل مقصد آن اخس مُر مسُٹ۔ تو گپ ہندا ئس کہ اونا اُست اٹ ہندن دڑا تینے ہانی نا قبر انا مِش جوڑ کریسُس …… فیروز چاکر ءِ توار اس خلک انت مار سہی پاننگ ءِ؟
چاکر……انت سہی؟
فیروز……ہانی نا قبر انا مِش جوڑ کریس تینے۔
چاکر……دم اس چُپ کرے دوارہ پارے انت کہ پاننگ ءِ سہی ءِ بابا۔
مہران……بنسہ یا بس او برے۔
فیروز ……بنف بابا بنف۔
مہران ……او ئسک ہانی نا قبر نن تیٹ بانسری ئس۔ دے انا قبر انا زی آ خڑینک شولنگ خلق اٹ پنی مس۔ تو ورناک تینا عشق انا دسک آتے بسُن کننگ کِن اوڑکن مون کرسا شکرانہ ترسا……اوفتے انت خبر ئس کہ دا عاشق اس ہم ئس۔ داڑتون اوار اسہ قاتل اس ہم ئس۔ بخت قسمت کہ کیہی تا عشق مونی ہم ہنا اونا دسک دم کننگ اٹ ……تو یقین بسنگ نا سوب آن بندغ آک بھاز برسا کریر تو چاکر ءِ داغم اٹ بڈینگ داسہ زیات لگنگ ئس۔ ہنوسس تو ہرانگ ہنوسس۔ دن ءُ کسر اس، مقصد اس الو کہ اوڑکن مون کروسس۔
آخر شنزہ گروک اسینا دے آ ڈور اسے کن مون کرے کہ بس ءِ دا زند ءِ داسہ کہنگ جوان ءِ۔ ولے اوڑکن ہم ہمت دو بتو تے۔ ہراتم دیر اٹ اسٹ ءِ درخت سینا بھلو پاٹ اسے آ آبشینگوک خنا ہرانا ساہ سیک بقول اونا ہنداخس ہناسُس کہ دیر انا پاناد خڑک مننگ آ نت دو خلنگ کتوکہ کہ پیشن مرے چاکر وڑ انا وڑ اسیٹ دانگ اینگ ددینگا و اودے دیر آن کشا او ای ئسٹ داسہ نما مون اٹی اُٹ ……۔
سلطان……گڑا چاکر تون انت کننگ اُس؟
مہران ……ای ہراتم چاکر نا دوٹی بسُٹ تو بے سُدھ ئسُٹ او سوچ خلک کہ ہندا خڑک انا خلق اسینا مروٹ۔ ای دیر انا پاناد اٹ گام کرسا اسہ وتاخ اس خنا ہراٹی بیرہ اسہ پیرہ ئس و اسہ بلہ اس جہی ئسُر ……شنزہ نا سوب آن اوفک تینا مال ساہدار تے گھیڑ کننگ اٹ اختہ ئسُر ہرافک اوفتا وس انا کاریم اس لگنگ الو چاکر بلہ ءِ پارے نی دا چُنا ءِ ہرک دیر اسے دا ڈور اٹ خناٹ تے……؟
بلہ پارے……چنا ءِ تو تپرہ نی دادے کوٹھی اٹ ات خاخر نا پاناد آ۔ ای ہروہ تے۔ ورنا نی ساہدار تے اسہ جاگہ گھیڑ کننگ اٹ ننے کمک ایت۔
چاکر آن کرے تے۔ و ای بلہ نا مون ءِ ……چاکر دم اسیٹ کل ساہدار تے گھیڑ اٹ درے ……پیرہ اوڑا حیران ئس دُن زو……سوج ہم کرے نی دیر اسے اُس۔ ایلو ساہدار تے داخس سرپند امر مریسہ……؟
چاکر……ای درپدر اسے اُٹ زند آن بیزار ءُ بندغ اس ساہدار تے سرپند مننگ ءِ بگجت آتیان ہیل کرینٹ بھلو وخت اس اوفتتون مسُٹ داسہ زند ءِ ایسر کننگ اٹ ئسُٹ کہ دا مار کنے دیر اٹ مِلا سوچاٹ دنیا غان رخصت آن مسُت اسٹ نا جوانی اٹ کاریم بریو ایہن ہم زند مُچ جوانی کتوٹ کس اتون۔
پیرہ……ورنا بر اُرا ٹی تولن گپ کینہ۔
ہڑتوم آک توسُر او وخت آ ای ہم مچٹ سمائی مسُٹ انت بوچ بئے بلہ جان گند تس کنے کہ سما کریٹ۔
پیرہ چاکر ءِ چا انا پیالہ اس ترسا پارے……ورنا زند آن ہرکس بیزار ءِ ولے زند آن بیزاری نا مطلب دامفک کے اودے ایسر کر۔ اوڑکن پوسکن ءُ مقصد جوڑ کر۔ دُن کہ نن کرین۔ ننا اولیاد آک ننے آن مُر شار انا زند اٹ خوش ءُ…… ننے ہم دا جھل مَش تا مون اٹ خوشی ءِ وخت نا وخت اس بریرہ کُننگ کن گڑاس اتیرہ۔
چاکر……اوفتے خبر اف کہ نم داخس ساہدار ءِ امر شون کرور ے؟
ہفتئی تلار
تاک: 37
10-02 اکتوبر 2021ء
پنہ: 03
