براہوئی پاروک آ بلوچ آتا زئیفہءِ”نت انا لِتر تکنگ“:۔
موچڑی یعنی بوٹ، چوٹ، چمپل اگہ مُتکُن مس تو اودے براہوئی ٹی لِتِر پارہ۔
داکان مست انا نوشت آتے ٹی نن خنان کہ ننا راج اٹی نیاڑی نا بھلو قدرو قیمت اسے، ولے اونا بے قدری نا وساہت اس دا وڑ ءِ کہ: ”زئیفہ نت انا لِتر ءِ، اگہ نت اٹی بتو تو اودے کشہ بٹ“
نن خننہ کہ ننا راج اٹی اسہ کُنڈ آ تو نیاڑی شان و شرف نا گودی ءِ، ولے ایلو کُنڈ آ، او تذلیل نا تہترون اٹی سر مروک ءُ گڑا اس ہم جوڑ مریک۔ دُن انگا شرف یا دا تذلیل آک، اونا کڑدار نا سوب آن اونا کاٹم نا گُد جوڑ مریرہ۔
اگہ زئیفہ، خانہ دار، چنا تا سار و سنبھال والو نیاڑی اس متو، پدا ہم اودے اونا ارِغ و خاہوت والا ک سگرہ، اگہ سگپسہ تو بیرہ اونا بدکرداری ءِ سگپسہ، خدا کپ او شرم و حیا، عفت و عصمت نا گُد ءِ کاٹم آن بٹے، پنت ونصیت آن گُڈ ہم او تینا کڑدار ءِ جوان کتو، بے لغام آ آزادی نا طلب گار مس، یا اَرِغ و خلق والاتتون اونا اسُل ٹہنداری متو، تو اونا زیبائی، چالاقی، مال و مڈی و پین بھاز آ گڑاتے نت تا کیرغ آن کرسا اودے نت انا لتر تکسہ، کشرہ بٹرہ۔ مطلب دا کہ اسلام آن خڑک انا فیصلہ و تینا روایت آتا رد اٹ اودے خلاسی ایترہ۔ دا ہم معلومداری مرے کہ ہر طلاق مروک نا طلاق نا سوب کڑدار نا خرابی مفک، بلکن اوفتے ٹی بھاز آک پاکیزہ و معصوم ءُ نیاڑی مریرہ، اوفتا طلاق نا سوب اَرِغ نا بے چاٹی، نابودی، نا ٹہندی، اونا حق آتا خیالداری کپننگ یا کہ پین بھازآ خرابیک ہم مریرہ۔ دُن انگا حالیت اٹی علاقہ نا متبر، عزیز و اکابر آک نیاڑی نا آسودہی و عزت ءِ، خلاسی ٹی جوان تکرہ، اونا اَرِغ ءِ اونا خلاسی آ اؤ کرفرہ۔
نت انا لترو سیاکا ری نا ہیت ءِ، بھاز آنوشتکار آک تینا تینا سُج وتینا تینامسخت آتے مون آ اتنگ کن بھاز وڑ انا رنگ ترسا پیش کرینو، ولے نن خننہ کہ بلوچ راج اٹی دا معاملہ غاک تینا جاگہ غا دُن سنگدلانہ یا زن دُشمنی افس، امر کہ اوفتے پاش کننگ نا کوشست مسنے۔
ہفتئی تلار
تاک: 37
پنہ: 02
