ہژدہمیکو بشخ
انصاف کننگ نا ہدایت آتتون اوار دا ہیت انا ہم پارت کننگانے کہ فیصلہ بیرہ خدا نا نازل کروک آ کانود نا رد اٹ کبو۔ دن مف ایلوفتا اثر ءِ قبول کرسا اوفتا است خواہی تا رد اٹ فیصلہ کننگے۔
مَٹ: ”گڑا فیصلہ کر نی نیام اٹی اوفتا موافق، ہمو نا کہ نازل کرینے اللہ، و تمپہ رند اٹ خواہش آتا اوفتا، مون ہڑسوک ہموڑان کہ بسنے نے آ حق آن“ (المائدہ، 48)
و دا بے لاگ انصاف کننگ ہندن ءُ جوانی اسے ہرا اللہ ءِ دوست ءِ، گڑا ارشاد مریک:
مَٹ: ”و اگہ فیصلہ کریس نی گڑا فیصلہ کر نی نیام اٹی اوفتا انصاف نا، بے شک اللہ دوست کیک انصاف کروک آتے“ (المائدہ، 42)
اللہ و اونا رسول عدل و احسان نا پرمان بیرہ ایمان اتوک آتے تتنو، بلکن رسول اکرم نا جند ہم داڑا عمل کرینے۔و مسلمان تے ہرا سبخ ءِ تسنے، اوٹی ہم اودے مون آ تخانے، دن کہ سورة لقمان اٹی پرمان کننگانے:
مَٹ: ”دا اریر ہیت آک کتاب نا حکمت والا۔“ (سورة لقمان، 2)
داسہ پاش وڑ اٹ دا پرمان نا اسہ مطلب اس تو دا ارے کہ اسہ مسلمان اس پین جاگہ اس گندہی اس مننگ آ خنے تو دمدستی اودے توننگ نا کوشست کے، اوٹی داخس واکداری مرے یا مف، و خن تے تر کرسا ہر اسٹ ءِ جوانی نا پرمان تننگ ءِ بنا کے، اسُل کہ اونا ہیت ءِ کس بنے یا بنپ۔ ولے دا ہیت عملی وڑ اٹ دا نئے مننگ کیک، نئے کس اس دا سجفنگ کیک کہ اللہ تعالیٰ ہرا حکیم و دانا ءِ، او دن ءُ عمل مننگ کپروک پرمان کننگ کیک۔ ہراتم دا ہیت اف تو گڑا پک ءِ کہ دا سوج ودی مریک کہ قرآن نا دا پرمان آ امر عمل کننگے؟ دا سوج انا ورندی ءِ حضور نا دا حدیث اٹی ہربو:
”بدی ءِ تینا دُو اٹ توننگ و چٹفنگ ہر مسلمان نا زی آ فرض ءِ، اگہ دوٹی چٹفنگ مف تو با اٹ چٹفنگ کن پاہے، (یعنی اودے خراب پاہے) اگہ داخس ہم مفک تو اودے است اٹی خراب تکے۔ و دا ایمان نا کل آن نزور آ وڑ ءِ۔“ (صحیح مسلم، کتاب الایمان)
یعنی ہرا بندغ بدی ءِ دُو یعنی واکداری اٹ چٹفنگ نا وس تخک اوڑا فرض ءِ کہ او بدی ءِ چٹفنگ کن واکداری ءِ کاریم اٹ اتے۔ ہرکس دا وڑ کننگ کپک، او بدی ءِ با اٹ خراب پاہے،و اگہ کس تینے ٹی داخس ہم وس خنپک، تو او اودے است اٹ خراب تکے۔ و دا ایمان نا گڈیکو درجہ ءِ۔
دا حدیث اسہ وخت اٹ عدل و تورَو ہڑتوم آتا گچین ءُ وڑک اس ارے۔ عدل انا وڑک دا وڑ اٹ کہ بندغ آ اونا وس انا کچ اٹ باریم شاغنگانے، و تورو نا وڑ دادے کہ داٹی مسلمان اسے آ اونا وس آن زیات باریم شاغنگتنے، ارشاد مریک:
مَٹ: ”تکلیف تفک اللہ تعالیٰ کس اسے، مگر اندازہ ٹی وس انا اونا۔“ (البقرہ، 286)
اللہ تعالیٰ انسان ءِ جوڑ کرینے، دا ہیت ءِ اونا جند جوان وڑ اٹ چاہک کہ اونا جوڑ کروک آ انسان اخس باریم آسانی ٹی ہرفنگ کیک، و او دن کہ رحمن و رحیم ہم ارے، دا سوب آن تینا بندہ غاتیا سختی خواپک:
مَٹ: ”خواہک اللہ تعالیٰ نم کن آسانی، و خواپک نم کن سختی، و خواہک کہ پورو کیرے حساب ءِ۔“ (البقرہ، 185)
بندغ آتا وس و واک اٹی پرخ ءِ اللہ تعالیٰ پرمان و زمواری ٹی ہم مون آ تخانے، دن کہ فرمائفینے:
مٹ: ”و باید کہ مرے نمے آن اسہ جماعت اس کہ توار کیرے طرف آ جوانی نا، و حکم کیرے جوانی نا، و منع کیرے گندہ ئی آن۔ و ہندافک کامیاب ءُ۔“ (سورة آل عمران، 104)
واکداری کچ انا پرخ انا سوب آن دن کہ کل بندغ آک دا کاریم ءِ اسہ وڑ اٹ کننگ کپسہ، دا سوب آن پاننگک کہ گڑاس بندغ تو دا وڑ ضرور سلر ہرافتا ایمان داخس سوگو مرے و دن انگا ”اولوالعزم“ و ”ارباب ہمم“ مریر، کہ او خرابی تے ہچ گہس سگپس۔ بندغ آتے پاش آن پاش نیکی نا کنڈ آ توار کیر، جوانی نا پرمان کیر، و گندہی تیان تورر، و دا کاریم ءِ دُو، و با ہڑتوم آتیان کیر، و داٹی تینا واکداری و وس واک ءِ کاریم اٹ اتیر۔ سلیسر ایلو بندغ آک، ہرافک تینے ٹی باطل واکدار آتے ٹوکنگ و ہکل تننگ نا وس خنپسہ، اوفتا ایمان جیرت والا تا کچ سوگو و آب اٹ اف، تو اوفتے موکل ارے کہ او بدی ءِ بس است اٹ گندہ پار۔ ولے دا حالیت آ است جم مرسا تولپس، انتئے کہ ”امر بالمعروف و نہی عن المنکر“ نا زمواری ہرا دین آ سلنگ نا زمواری ءِ، اوفتیا او وخت آ ہم بیٹ ارے، و لازم ارے کہ ہرا حیثیت و دائرہ ٹی کہ اوفتے گڑاس واکداری دوئی ارے، ہمونا کچ اوفک زمواری ءِ سر ایتر۔ و اگہ کس آ ہم اوفتے واکداری اف تو اوفک تینا جند و تینا نفس ءِ جوانی نا پرمان کیر۔ و گندہی تیان تورر۔ و ہرا بندغ آک پاش وڑ اٹ بدی ءِ توننگ نا جہد ءِ کننگ ءُ، اگہ پاش وڑ اٹ اوفتتون تفنگ کپک تو او است اٹی اوڑتون است خواہی امر کہ مرے تخے۔
ہفتئی تلار،
تاک25
27 June 2020
پنہ، 4
انصاف کننگ نا ہدایت آتتون اوار دا ہیت انا ہم پارت کننگانے کہ فیصلہ بیرہ خدا نا نازل کروک آ کانود نا رد اٹ کبو۔ دن مف ایلوفتا اثر ءِ قبول کرسا اوفتا است خواہی تا رد اٹ فیصلہ کننگے۔
مَٹ: ”گڑا فیصلہ کر نی نیام اٹی اوفتا موافق، ہمو نا کہ نازل کرینے اللہ، و تمپہ رند اٹ خواہش آتا اوفتا، مون ہڑسوک ہموڑان کہ بسنے نے آ حق آن“ (المائدہ، 48)
و دا بے لاگ انصاف کننگ ہندن ءُ جوانی اسے ہرا اللہ ءِ دوست ءِ، گڑا ارشاد مریک:
مَٹ: ”و اگہ فیصلہ کریس نی گڑا فیصلہ کر نی نیام اٹی اوفتا انصاف نا، بے شک اللہ دوست کیک انصاف کروک آتے“ (المائدہ، 42)
اللہ و اونا رسول عدل و احسان نا پرمان بیرہ ایمان اتوک آتے تتنو، بلکن رسول اکرم نا جند ہم داڑا عمل کرینے۔و مسلمان تے ہرا سبخ ءِ تسنے، اوٹی ہم اودے مون آ تخانے، دن کہ سورة لقمان اٹی پرمان کننگانے:
مَٹ: ”دا اریر ہیت آک کتاب نا حکمت والا۔“ (سورة لقمان، 2)
داسہ پاش وڑ اٹ دا پرمان نا اسہ مطلب اس تو دا ارے کہ اسہ مسلمان اس پین جاگہ اس گندہی اس مننگ آ خنے تو دمدستی اودے توننگ نا کوشست کے، اوٹی داخس واکداری مرے یا مف، و خن تے تر کرسا ہر اسٹ ءِ جوانی نا پرمان تننگ ءِ بنا کے، اسُل کہ اونا ہیت ءِ کس بنے یا بنپ۔ ولے دا ہیت عملی وڑ اٹ دا نئے مننگ کیک، نئے کس اس دا سجفنگ کیک کہ اللہ تعالیٰ ہرا حکیم و دانا ءِ، او دن ءُ عمل مننگ کپروک پرمان کننگ کیک۔ ہراتم دا ہیت اف تو گڑا پک ءِ کہ دا سوج ودی مریک کہ قرآن نا دا پرمان آ امر عمل کننگے؟ دا سوج انا ورندی ءِ حضور نا دا حدیث اٹی ہربو:
”بدی ءِ تینا دُو اٹ توننگ و چٹفنگ ہر مسلمان نا زی آ فرض ءِ، اگہ دوٹی چٹفنگ مف تو با اٹ چٹفنگ کن پاہے، (یعنی اودے خراب پاہے) اگہ داخس ہم مفک تو اودے است اٹی خراب تکے۔ و دا ایمان نا کل آن نزور آ وڑ ءِ۔“ (صحیح مسلم، کتاب الایمان)
یعنی ہرا بندغ بدی ءِ دُو یعنی واکداری اٹ چٹفنگ نا وس تخک اوڑا فرض ءِ کہ او بدی ءِ چٹفنگ کن واکداری ءِ کاریم اٹ اتے۔ ہرکس دا وڑ کننگ کپک، او بدی ءِ با اٹ خراب پاہے،و اگہ کس تینے ٹی داخس ہم وس خنپک، تو او اودے است اٹ خراب تکے۔ و دا ایمان نا گڈیکو درجہ ءِ۔
دا حدیث اسہ وخت اٹ عدل و تورَو ہڑتوم آتا گچین ءُ وڑک اس ارے۔ عدل انا وڑک دا وڑ اٹ کہ بندغ آ اونا وس انا کچ اٹ باریم شاغنگانے، و تورو نا وڑ دادے کہ داٹی مسلمان اسے آ اونا وس آن زیات باریم شاغنگتنے، ارشاد مریک:
مَٹ: ”تکلیف تفک اللہ تعالیٰ کس اسے، مگر اندازہ ٹی وس انا اونا۔“ (البقرہ، 286)
اللہ تعالیٰ انسان ءِ جوڑ کرینے، دا ہیت ءِ اونا جند جوان وڑ اٹ چاہک کہ اونا جوڑ کروک آ انسان اخس باریم آسانی ٹی ہرفنگ کیک، و او دن کہ رحمن و رحیم ہم ارے، دا سوب آن تینا بندہ غاتیا سختی خواپک:
مَٹ: ”خواہک اللہ تعالیٰ نم کن آسانی، و خواپک نم کن سختی، و خواہک کہ پورو کیرے حساب ءِ۔“ (البقرہ، 185)
بندغ آتا وس و واک اٹی پرخ ءِ اللہ تعالیٰ پرمان و زمواری ٹی ہم مون آ تخانے، دن کہ فرمائفینے:
مٹ: ”و باید کہ مرے نمے آن اسہ جماعت اس کہ توار کیرے طرف آ جوانی نا، و حکم کیرے جوانی نا، و منع کیرے گندہ ئی آن۔ و ہندافک کامیاب ءُ۔“ (سورة آل عمران، 104)
واکداری کچ انا پرخ انا سوب آن دن کہ کل بندغ آک دا کاریم ءِ اسہ وڑ اٹ کننگ کپسہ، دا سوب آن پاننگک کہ گڑاس بندغ تو دا وڑ ضرور سلر ہرافتا ایمان داخس سوگو مرے و دن انگا ”اولوالعزم“ و ”ارباب ہمم“ مریر، کہ او خرابی تے ہچ گہس سگپس۔ بندغ آتے پاش آن پاش نیکی نا کنڈ آ توار کیر، جوانی نا پرمان کیر، و گندہی تیان تورر، و دا کاریم ءِ دُو، و با ہڑتوم آتیان کیر، و داٹی تینا واکداری و وس واک ءِ کاریم اٹ اتیر۔ سلیسر ایلو بندغ آک، ہرافک تینے ٹی باطل واکدار آتے ٹوکنگ و ہکل تننگ نا وس خنپسہ، اوفتا ایمان جیرت والا تا کچ سوگو و آب اٹ اف، تو اوفتے موکل ارے کہ او بدی ءِ بس است اٹ گندہ پار۔ ولے دا حالیت آ است جم مرسا تولپس، انتئے کہ ”امر بالمعروف و نہی عن المنکر“ نا زمواری ہرا دین آ سلنگ نا زمواری ءِ، اوفتیا او وخت آ ہم بیٹ ارے، و لازم ارے کہ ہرا حیثیت و دائرہ ٹی کہ اوفتے گڑاس واکداری دوئی ارے، ہمونا کچ اوفک زمواری ءِ سر ایتر۔ و اگہ کس آ ہم اوفتے واکداری اف تو اوفک تینا جند و تینا نفس ءِ جوانی نا پرمان کیر۔ و گندہی تیان تورر۔ و ہرا بندغ آک پاش وڑ اٹ بدی ءِ توننگ نا جہد ءِ کننگ ءُ، اگہ پاش وڑ اٹ اوفتتون تفنگ کپک تو او است اٹی اوڑتون است خواہی امر کہ مرے تخے۔
ہفتئی تلار،
تاک25
پنہ، 4
