’نازل ءِ پاریٹ، اوڑا دتر نا لپ ارے۔ اٹ دے آن ہندا شوم انگا گد آن خلنگ اُٹ۔ دا بلوچی دتری آ گد آن ہوغنگ و خسکنگ نا توار بریک۔ داسہ اے بلہ ءِ خنسہ۔ ہندا دتری آ گد ءِ خنا گھنٹہ سے آن ہوغنگ ءِ و گنوکی کننگ ءِ۔“
نازل اشتافی ئس، پارے ”گم کر دا خیراتی آ بلہ ءِ۔ ننے گد اس بکار ءِ۔“ نازل دفتر اٹ پترینگ انگ تون بلہ غان دتری آ گد ءِ خواہس۔ ولے بلہ نا ورندی بتو۔ او گد ءِ سخت سخت تینا خمب اٹ کریسس۔ و چپ تولوک ئس۔
نازل اسہ وار ولدا خواہنگ تون گد ءِ اونا خمب آن چکا، ولے بلہ چکار کتو۔ نازل گد ءِ پیڑسا راہی مس، دتری آ گد ءِ ہرفنگ تون کنا مڑدہ غا جان اٹ ساہ تما، دن کہ کنے غیبی ءُ وس و واک اس دو بس۔ بلہ نا پارہ غا ہُراٹ، دِلا غان اودے یخ ءُ گلاس اس دیر انا کنفیٹ۔ بش مسٹ، اودے بینچ انا زی آ تولفیٹ، تینٹ دفتر آن پیش تماٹ، جٹ اس جوان بلہ ءِ تنیا اِلاٹ۔
پدی بسٹ خناٹ بلہ اول آن بھاز جوان ءِ او اسُل چپ ئس۔ ولے اونا پالن آ خڑینک آک اونا پروک آ است شاہدی تسرہ کہ او جٹ اس مست جوان ہوغانے۔ بلہ نا غم انا خڑینک آتے خنسا کنے ٹی داخہ جیرت اَلو کہ ای اوڑان گڑاس ارّفو۔ او ہم ہیت کننگ نا کوشست کتو۔ او تینا ڈکھ آتیٹی مین ہناسس۔ اونا ہڑکی تیان کنا است بھاز مونجا ئس۔ غم انا مون انگا جمر ءِ پرغنگ کن ای اوڑان ارّفیٹ۔ ”بلی ای نے کن قربان، ہراکان بسنس۔“
کرار آ کاٹم ءِ بڑز کرے کنے آ ہُرا، مدام ہُرسا کرے۔ ہیت کتو۔ اونا چپی آن بے وس مسٹ، اودے سرفیٹ، گڑا او کیچ آن مچے مُر اسہ خلق اسے نا پن ءِ ہلک۔
بشخندہ سے تون ارفیٹ، ”بلی دا ہراڑکنے؟“
بلی ہیت کرسا پارے ”تربت و بلیدہ نا نیام اٹی ءِ۔ کنا مسڑ! ننا ڈغار تیان ایپار ایران نا سیم بنا کیک۔“
بلی سوج کرے ”ای ناخواندہ اسے اُٹ۔ نی خوانندہ اُس۔ نی پا دا جنگ جھیڑہ ٹی دنا قصور ءِ۔“
پاریٹ ”بلی بے وس دن ءُ ہیت کپہ۔“
”انتئے؟ انتئے؟“
”بلی نن سرکاری ملازم اُن۔ ننے ٹی و مے اسے ٹی فرق اف۔ نن سیاسی ءُ ہیت کننگ کپنہ۔“
ای ہیت ءِ بدل کرسا پاریٹ ”دا شار اٹ چوہ بسنس۔“ بلی پارے ”ہراتم کہ زوراور آک ننا خلق ءِ فتح کریر۔“ ای پاریٹ ”بلی خدا نا پن اٹ۔ کس انا پن ءِ ہلپیس۔ ای غریب ءُ اُرا سے آن اُٹ۔ اسٹ ءُ ایلم اسے کنا۔ ای خواپرہ کہ اونا سیخا غان دُو تے سلو۔“ بلی پارے ”کنا مسڑ نی تینا ایلم کن بے شک تینے گنگ کر، ولے ای تینا خن تے تر کپرہ۔ تینا با ءِ بند کپرہ۔“ ای ددینگاٹ دفتر نا درگہ ءِ تفیٹ۔ پاریٹ ”بلی داسہ گپ کر۔“
بلی پارے ”منٹ اس پیشن نا و منٹ اس تہہ انا آستونک نا دوشہ غاک اریر، ہرافک نن تون دن کننگ ءُ۔ اگہ سال کپ اس مست تینا خلق ءِ اِلانہ انتئے دن مسکہ۔“
بلی نا است انا لار است انا تل تیان پیش تما۔ تو مون تے ملنگا پارے ”کنا مار بشام تینا اِلار نا درخت آتے دیر تننگ کن ہناکہ، ای اودے درگہ نا پد آن تینا مَون آ بلوچی آ خیری و بلوچی آ دستار ءِ تفنگ آ خناسٹ، او بے توار اُرا غان پیش تما، کہ دن مف لمہ سما کرو ءِ۔ ولے ای تو ایہن ہم جٹ اسے آن پد ہیزک پورنگ کن بش مسٹہ۔ مدام تارمئی ٹی ہیزک اٹی پاڷ تے شاغاٹہ، جٹ اس جوان ہیزک ءِ پورنگ آن پد اوفتا خسی ءِ کشاٹہ۔ اسہ وار اسے تون جڑابڑا اس بنگٹ۔ سما تما شار انا نیام آ داڑیل آک جلہو کرینو، ایہن ہم لٹ و پل کروک آتا اسہ ڈَل اس جوڑ مسوسس، ہرافک خلنگ کسفنگ و دزی داڑیلی ٹی پنی ئسر۔ اسُل ہندن ءُ حالیت اس ئس کہ دن کہ اِرا ملک انا نیام اٹ جنگ اس مرے۔ سم کاری نا توار ودنگ ئس۔ ای درگہ نا پارہ غا ددینگاٹ۔ ای ہچ اس خنتوٹ۔ ہستین توار توار ئس، تارمہ ٹی خالی نروک آتا سیخاک خننگارہ۔ خلیس آن تینا مار ءِ کوک کریٹ۔ ”بشام او بشام“ ورندی دے تروسس، خلق آ عذاب شولنگاسس، درگہ نا چٹکنی ءِ تفیٹ۔ تہٹی بسٹ، تو ملخڑ کنا ملک ناز تینا مسڑ سمبل ءِ خمب کریسس۔ کنج اٹ تولوک دُو تے خف تیا تخاسس۔ کنے ترند آن توار کرے۔ ابو ءِ آئی تہٹی بر۔“ ای رم کرسا ہڑتوم آتے تینا است آ تخاٹ۔“
ای سوج کریٹ ”ہموتم سمبل نا وئی اخس ئس۔“
”پنچ سال شش تُو۔“
”ولدا انت مس؟“
”ننے ہچ سما تمنگ اَلو، کہ انت مننگ ءِ۔ ای است اٹ پاریٹ، چاوہ دا بے غیرت آک خلق اٹ لٹ و پل اکن بسنو۔ ای ملک ناز و سمبل ءِ کوٹھو اٹ اِلاٹ، پدی پیشن بسٹ۔ مچھی ہلوک آ خلق انا مزور ءِ تینا توار کریٹ۔ کس ارے داڑے خلق اٹ یا دا خلق انا نرینہ غاک کسکنو۔ درگہ نا ٹُنگ آن ہُراٹ منہ چنا نیاڑی درگہ غاتیان کاٹم ءِ کشاسر، اسہ ایلو تون کرار آ ہیت کریرہ۔ منہ نرینہ ہم پیش تمار۔ ہرافک بے سلہہ ئسر۔ سہب تمنگ خڑک ئس۔ کوک پاڑو نا توار ودسا کریکہ، ملی شل ئس۔ انت اس کیو؟ بش مسٹ وضو نماز کریٹ۔ یاسین شریف نا تلاوت ءِ کریٹ۔ دعا کننگ آن پد مچے دیر دم کریٹ، ملک ناز و سمبل ءِ کنفیٹ۔ ہنداڑتون داڑیل ڈَل انا منہ بندغ ننا کوچہ ٹی پترینگار۔ درگہ غاتیا بے کچ سم کاری کریر۔ ہرکس ہرکس مس۔ تینا جان ءِ بچفنگ کن اُرا تیٹی پترینگار۔ خلق اٹ بھلو تاڑ واڑ اس تما۔ ہفتاد سال کنا وئی ءِ، ای ہم خلیس آن رم کریٹ، درگہ نا چٹکنی ءِ گیرام کریٹ۔
ہفتئی تلار
تاک: 29
پنہ: 05
