خن ٹھپ انگا بندغ آک ہر وخت تینا خن ٹھپی ءِ تینا بے بختی پارینو۔ ایرکش کننگ خاچنگ اٹ اینو اسکان قوم آک، راج آک اسل شون ہلتنو، مجال ءِ کہ بروک آ وخت اٹی ہم ہلیر۔ نت دو کس خلپ اوکان گڈ پاہے کہ کنے ہچ بخت اف، گڑا کنا خیال پاہک او تینٹ تینا بخت انا خلوک ءِ۔ بندغ نا بخت اونا جند انادوٹی ءِ، او خواہے تو بخت ءِ تینا کوشست کننگ اٹ بدل کننگ کیک۔ بندغ اینو اسکان انت اس خواہسنے ہمو گڑا ءِ دوئی کرینے۔ کل آن بھلا بے بختی بندغ اسے نا خن تا ٹاپنگ ءِ۔ بندغ خواری اٹ تینا بخت ءِ بڑزا اتنگ کیک۔ ای تو پاوہ کل آن بھلا بے بخت او اف ہرادے بخت اف، بلکن کل آن بھلا بے بخت ہمودے ہرادے مزغ آن کاریم ہلنگ بفک یا مزغ آن کاریم ہلنگ تپک۔ ہرا وخت آ کس اس مزغ آن کاریم ہلنگ ءِ پہہ مس پدا او اسل بے بخت سلپک۔
ننا دا راج اٹی بھاز آ ورناک خننگرہ، خاص وڑ اٹ چرپ و سینگار کیرہ تینے، پوسکن ءُ پچ بیننگ آن گڈ، دوتے خسسا ڈغار آ چرینگرہ، ولے جیب اٹی تا پنچ سد یا ہزار روپئی خبر اف ارے اف، یا مڈول اٹ تا علم انا پش اس ارے اف۔ تینے بھلن ہلنگ اٹ کس اینو اسکان بھلن متنے، بے بخت آک گڑا خلق خلق کرور، گوئی کرور، انتئے کہ کس اس اینو اسکان بختی اسے ٹاپرینگ انگ آ خنتنے، خنپرو ہم۔ بے بخت انگا بندغ آتے ہوٹل آتیا تینا وخت انا برباد کننگ نا ہچ سدھ اف۔ ہوٹل آتا تولنگ گل گلنگ اٹ اینو اسکان کس بختاور متنے۔ ہمو بختاور مسنو ہرا تینا وخت انا قدر ءِ کرینو او تینا وخت آن فائدہ ہرفنگ نا کوشست ءِ کرینو۔
بھاز آ بے بخت آتے دا پاننگ آ ہم خنورے کہ نن تینا باوہ پیرہ غاتا سوب آن بے بخت مسن۔ او نن کن ہچ اس کننگ کتوس۔ ننے خوانفتوس، پیسہ کٹتوس تتوس ننے۔ ایلوفتا باوہ پیرہ غاک کٹار اکن تا گڑا او داڑاسکان رسینگار۔
داڑے دزی، لوفریک ءُ، لیڈر آک ننا جوان افس، ہندافتا سوب آن ننا زند ہم اسل جوان مفک۔ ای منوہ دا گڑاک اریر ولے ایلم! نرینہ ٹی کمال اس مرے تو او تینے آن ارفک کہ دا وخت اسکان ای انت کرینٹ، بروک آ پنچ یا دہ سال اٹی کنے پین انت کروئی ءِ؟ بیرہ پٹنگ اٹ، ایلوفتے خراب پاننگ اٹ ہچ متنے و مفک ہم۔ دا بندغ آتے تینٹ تین کن سوچ خلوئی تمک۔ مون آ ہنوئی تمک۔ دا وخت اٹی کل گو اٹی ءُ۔ ہر اسٹ نا اخہ وس ءِ او تیز گام خلنگ نا کوشست اٹی ءِ۔ دا وخت اٹی تولنگ، ہننگ اٹ ہچ مفک، بیرہ سوچنگ اٹ ہچ مفک، ہر بندغ ءِ نت دو خلوئی تمک۔
کل آن بھلا ننا بے بختی دادے کہ ہر بندغ نا ہڑدے و نن اٹی بیست و چار گھنٹہ اریر۔ طاہرالقادری ہندا بیست و چار گھنٹہ غان کاریم ہلیک ہزار آ کتاب آتے لکھک۔ بل گیٹس ہندا بیست و چار گھنٹہ غان کاریم ہلیک دنیا نا کل آن ہزگار انگا بندغ جوڑ مریک، ولے دا ننا قوم ءِ کہ ہرادے خبر ہم اف کہ وخت اخہ تیز ہننگ اٹی ءِ۔ ہچ پرواہ اف تے کہ ای اخس فائدہ ہرفنگ اٹی اُٹ، کنے پین اخس بھاز فائدہ ہرفوئی ءِ؟ دا سما اف تا کہ ننے انت کروئی ءِ؟
خاچوک آ بندغ آتے سما تننگ اڑزان ءِ، ولے سما انگا بندغ آتے سما تننگ کبین ءِ۔ ہچ سما اف کہ دا بے سماک ہرا وخت آ سما کرور۔
بختاور مننگ کن ننے تینا مزغ آن کاریم ہلنگ تون اوار اوار تینا وخت انا خبر مروئی ءِ کہ ننا وخت ہراڑے ہراڑے گدرینگ انگ ءِ۔ نن تینا وخت آن تینٹ کاریم ہلنگ اُن یا ایلوفک ننا وخت آن فائدہ ہرفنگ ءُ۔ ایلو بندغ آتے خراب پاننگ ءِ بس کین، تینا زنچک اٹی ہلین تینے آن ارفن کہ ای انت کرینٹ؟ دا وخت اٹی خواننگ، ہنر، کاروبار اگہ کس ءِ بتو گڑا اونا زند بھاز خوار مریک۔ دا ننا زی آٹے کہ ننے انت کروئی ءِ؟ دا دور بدن آن کاریم ہلنگ نا دور اف داسہ ہر بندغ ءِ بختاور مننگ کن، آسرات مننگ کن تینا مزغ آن کاریم ہلوئی تمک۔
دنیا ٹی ودی مروک آ ہر چنا بختاور مریک۔ ولے ودی مننگ آن گڈ ہژدہ سال اسکان بھاز آتے ہچ اسے نا خبر تمپک کہ ننے انت کروئی ءِ۔ کس انا لمہ، باوہ اگہ جوان ءُ کاریم اس ہیل تسر تا گڑا سہی اگہ تینا مون الار تے، سٹی ایلو چناک مون آٹو گڑا دا ہم کاہک خراب مریک۔ ہر بندغ نا کوشست ہندا مرے کہ تینے آن خوانوک ءُ، جوان ءُ، مزغ آن کاریم ہلوک ءُ بندغ آتتون چنا تے تینا اِلے۔
تینٹ ہم ہمون انگا بندغ آتتون تولے بش مرے تاکہ گڑاس اوفتیان ہیل کے۔ ہرا بندغ پارے کہ ای کامل اُٹ ہر گڑا ءِ چاوہ گڑا اونا بے بختی ہموکان بنا کیک۔
دا ہم ارے کہ بختاور آک اسل تینا بخت ءِ خراب پاپسہ، او خواری کیرہ تینا بے بختی ءِ بخت اٹی بدل کیرہ۔ ”سوچیک پوغ انا پوچیک“ ہچ ءُ کاریم اس کپسہ، بیرہ ایلوفتتون ریس کیرہ۔ تینا بخت ءِ خراب پارہ۔ کنا خیال پاہک داسہ نا بھاز آ بندغ آک بہانہ باز جوڑ مسنو، تینے کاریم تیان بچفنگ کن بے بختی ءِ ہم اسہ بہانہ اس جوڑ کرینو۔ کل آن بختاور ہمودے ہرا تینا وخت آن تینٹ کاریم ہلیک۔ وخت ءِ برباد کپک۔ مزغ آن کاریم ہلیک۔ کوشست کیک کہ مچے وخت اٹی بھاز کاریم کیو۔ تین تون اوار اوار ایلوفتے ہم بختاور جوڑ کیو۔ او ہم کنے آنبار آسرات مریر۔
اینو نا بے بخت آک تینٹ تینا بخت انا خلوک ءُ۔ تینے بے بخت پاننگ اٹ بندغ پین بے بخت مرسا کیک۔ خلق اٹی تولوک تولوک بخت ءِ تینا آزموندہ کننگ ہم اسہ بے بختی اسے۔ بش مروئی تمک۔ بخت ءِ تینا تخت اٹی بدلیفوئی تمک۔ اینو ننا ورناک مست انا پیر انگاتیان بھاز بے بخت جوڑ مسنو۔ دانا کل آن بھلا سوب جانبڈی ءِ۔
ہفتئی تلار
تاک: 38
پنہ: 07
