کتاب ’’مزل‘‘ نا اولیکو شاعری زمزیر نا ہاٹی ٹی ءِ، ہرا اسہ مناجات یعنی دعا اسے آن بنا مریک۔ ہرانا سرحال ’’اے خدا مہربان‘‘ کر ڈغار آ پر اس۔ دا نظم اٹی یوسف عجب، اللہ پاک آن دعا کننگ ءِ کہ کرن آتا ءِ دا ڈغار آ پر متنے، بے پری نا سوب آن ڈکال کرینے۔ او دا احساس ءِ است اٹی تخانے، دعا کیک و پاہک:
اینو ڈکال اٹی
سخت انگا سال اٹی
دشت ہوغک سفا
خن تے پڷک سفا
زیب اٹی اف گدان
اف ہتم نا نشان
شار بے شون ءِ کل
زند جگجون ءِ کل
نہ یقین نہ گمان
نہ کہ ڈس و نشان
دیر ءِ نن پٹنہ
داخہ در ہوغنہ
نا در آ اے خدا
نن ارینک گدا
کر ڈغار آ پر اس
او دشت، گدان، ہتم، شار، زند، یقین، گمان تون اوار مچ خلقت کن دعا کیک۔ دا ڈکال اٹی سخت انگا سال اٹی دیر پٹنہ، اے خدا نا در آ ہوغنہ، نن نا گدا ارینک نی کر ڈغار آ پر اس۔
اسہ غزل اسے نا تینا مطلع ٹی تلمیح سے تشبیہہ نا وڑ اٹ پاہک:
نن سار اٹی گنوک اُن، دا شار اٹی گنوک اُن
منصور ارین دن چا، ہر دار اٹی گنوک اُن
اینو ہم دا راج اٹی ہر سار والا بندغ ءِ گنوک پارہ۔ انتئے کہ او سار انا ہیت ءِ کیک۔ حق پاہک، و حق پاروک آ ءِ گنوک پارہ۔ دن کہ منصور ءِ گنوک پاریرہ، و پاہو تسر تے:
قدر افک بندغ ءِ دا زند اٹی
لوز جوان ءُ مرک اٹی زو پٹرہ
دا شعر ننا مخلوق نا تب انا ڈیک ءِ ایتک، انتئے کہ تاکہ ننا راج اٹی بندغ زندہ ءِ، اودے قدر اف، اگہ کسک گڑا نن اونا سفت کن لوز پٹنہ، ولے ننے ہچ دو بفک۔ بندغ زندہ ءِ گندہ ءِ۔ بایدے کہ بندغ نا قدر ءِ اونا زند اٹی کین:
بھاز لائخی تو پرغک بندغ ءِ
جنگ اٹی ہم حوصلہ کچ اٹ مرے
یوسف عجب تینا غزل نا دا شعر اٹی انسان نا لائخی نا ذکر ءِ کرینے، لائخی تو جوان ءُ گڑا سے، ولے کچ اٹ مرے، انتئے کہ بھاز لائخی ہم تو بندغ ءِ پرغک:
ہرا وخت اتون بال کننگ تپس
گڑا اوفتے کن سزا زندگی ءِ
دا شعر اٹی شاعر اسہ حقیقت اسے درشان کرینے کہ وخت اسہ ہندن ءُ گڑا سے ہرا بندغ نا دو آن اسیکا ہنا، پدا مشکل ءِ دو برے۔ وخت اتون بال کننگ نا مسخت دادے وخت ءِ تینا ڈول اِلنگے، او وخت آن فائدہ ہرفنگے، ہراڑان وخت ہنا پدا اوڑکن زندگی سزا جوڑ مریک۔
ہفتئی تلار
تاک:06
11-05 فروری 2022ء
پنہ: 04
