اینو نا کل آن بھلا ویل تلوسئی ءِ کہ ہر بندغ بے تربڑ نرنگ اٹی ءِ۔ نت دو خلنگ اٹی ءِ۔ ایلوفتے بٹسا مون آ پیش تمنگ اٹی ءِ۔ تینے و ایلوفتے نرجُر کننگ اٹی ءِ۔ منہ روپئی کن مون نا ءِ کسفنگ اٹی ءِ۔ سیالی تے کٹفنگ اٹی ءِ۔ دروغ آ دروغ تڑنگ اٹی ءِ۔ ہندا آمخی ٹی زند ءِ مدامی خیال کننگ اٹی ءِ۔ اودے دا ہم سما مرو ءِ کہ ورنائی ورنائی سلپک، پیری آن گڈ بندغ چٹپک۔ کنا خیال ءِ اودے دا رد اٹ ایلوفتا بارو اٹ سما مرو ءِ۔ او نئے پیر مننگ نا خیال اٹ زندہ ءِ، و نئے زند انا چٹنگ نا ویل اس است اٹی سانبنگ اٹی ءِ۔ ہندا سوب آن بے فکر ءِ۔ مست ءِ۔ دا مچ آ تلوسئی ٹی ہراتم نا دراخی تا گواچی مریک، ادرنگ اودے منڈ ٹنڈ کیک۔ داسہ اوڑکن واپسی نا کسر سلپک۔ دیچہ دا امر ءُ غیرت اسے، ولدا ہم شیف تکنگ، تینا آمخی تے مننگ ءِ نزوری تکک۔ یا گڑا ہندا خیال کیک کہ کنا کروک آ ظلم و بیدادی نا کس ءِ سما اف۔ اولیاد ہچ تپک کہ کماش داخہ زر امر مچ کرینے؟ دنا دنا حق ءِ خلکنے۔ حالانکہ اولیاد و شاردار آتے ہر گڑا نا سما ءِ۔ ہرافتے کہ دا کل گڑا تا وارث مروئی ءِ، او ہم وخت اس تینا کماش ءِ خراب پاپسہ، اگہ خراب پاریر تو مننگ کیک دا وارثی اوفتا دُو آن کاہے۔ خڑک انا تعلقداری ٹی ایلو نا ہر گند بھلا ءِ ہندا سوب آن قبول کننگک، کہ تعلقداریک پنپس۔ یا ایلوفتا مون آ تعلقداریک نزور خننگپس۔ حالانکہ گندہ غا بندغ کل آن زیات نزور مریک، تینا دامون ایمون نا بندغ آتے نزور کیک۔ دیر پاہے نا دوست ہمودے ہرا نانزوری تیا پڑدہ شاغک۔ دوست تو ہمودے کہ تینا دوست انا نزوری تیان اودے معلومدار کے۔ اودے گونڈ انگا زند آن معلومدار کے۔ د امعلومداری ٹی تخوک آ تکلیف بندغ نا ایلو دنیا ءِ جوان کیک۔ کہنگ آن گڈ اوڑکن دعا گو ودی کیک۔ اودے جوان وڑ اٹ یات کننگ نا وسیلہ ودی کیک۔ ولے کس کس ءِ تلوسئی آن توننگ اٹی اف۔ کس کس ءِ زند انا حقیقت آن معلومدار کننگ اٹی اف۔ ہرانا سوب آن بدیک زیات مننگ اٹی ءُ۔ جوانی بندغ نا چکار ءِ یلہ کننگ اٹی ءِ۔ ہراتم بخت تلوسئی نا گواچی مرے تو بخت بے بختی ٹی بدل مریک۔ جوانی نا جاگہ ءِ گندہی ہلیک۔ ہنداتلوسئی ورنا تے کیدنگ اٹی ءِ۔ نادراخی تے زیات کننگ اٹی ءِ۔ بندغ ءِ دروغ نا واکداری اس تننگ اٹی ءِ۔ دا دروغ ہراتم پاش مریک، بندغ نا خنک بڑزا مفسہ۔ زر و واکداری چندی خواری تے ودی کیک۔ بندغ راج اٹی تنیا سلک۔ اگہ ہُرس ہر بندغ درو نا جوانی تے یات کیک، ولے داڑا ٹک خلپک، کہ درو نا جوانیک انت اسے تون گنڈوک ئسرہ۔ بندغ نا سادہی تون،بندغ نا نیک نیتی تون، بندغ نا مہر و شرف انا خواہنداری تون، اینو نا بندغ تو پاہک کہ پیسہ مرے، واکداری مرے، داڑان ایلو ءِ اونا خاہوت جند ءِ اخہ در نسخان مرے، اخہ در رسوائی اوڑکن نوشتہ مرے، پرواہ اس اف۔ دا کہ گھنٹہ غاتا گھنٹہ ٹریفک بند مریک، داٹی ہمو تلوسئی کروک آتا دو ءِ ہرا تینے بہا کرسا گاڈی تا خواجہ مسنو۔ تینے بہا کرسا تینا آسراتی تے گوہانو۔ دا گاڈی تے ددیفوک آ بندغ آتیان ارّفس، کہ انتئے اشتافی اُرے، پارور، ہسپتال آ ہننگ اٹی اُٹ۔ دا سڑک آ مچی اسے؟ پارور، داڑے بڈ اس ہسپتال ءُ۔ دا دکان آتیا مخلوق مچ ءِ؟ پارور، دا میڈیکل اسٹور ءُ۔ پارور، دا سڑک بند ءِ؟ پارور، مون آ جنگ اس مسنے۔ دا بڈ اس مخلوق کوک پاڑو کننگ اٹی ءِ؟ پارور، چنکو چنا سے تون جنسی بیداد مسنے۔ دا اونا وارث آک چنا نا جون اتون اوار وزیر اعلیٰ ہاؤس نا مون آ برانز کننگ اٹی ءُ۔ پارو دا گاڈی تا دامون ایمون دیر ءُ، پیری خلنگ اٹی ءُ؟ پارور، خیرات ہلوک آک ءُ۔ دا مون انگا شیشہ غاتے گاڈی تیٹی خلوک آک دیر ءُ؟ پارور، نادرست ءُ بندغ ءُ۔ ہرا بندغ آتتون مقابل مننگ نا سگ ءِ تخپسہ۔ یا داخہ در عیب تخرہ کہ پاش مننگ خواپسہ۔
دا ویل آک چٹار تو ٹریفک نا سپاہی تامننگ معنہ تخپک۔ جنگ آک متوس تو تھانڑو آک کٹور، بس انسان نا تلوسئی زیات مرسا کاہے تاکہ ادارہ و کمپنی تا کاروبار چلینگسا کے۔
ہفتئی تلار
تاک: 41
24-30 Oct, 2020
پنہ: 01
