اولی بشخ
بولان آن مونی
فیروز ……سلطان ءِ پاس دا امر نن تو بولان ءِ سر مسُن۔
سلطان……انت بولان؟
آن نہ بولان ……دا پیچ ول تے ای جوان چاوہ کہی وار ای تینا ٹرک اٹ داکان تدینٹ دا کسر نا کنا بھلو یاری اس مسنے ولے……فیروز اسہ دم تون سلیس دوتے تینا کُفت آتیٹ خلسا مُر ہننگ ئس۔
سلطان……ولے انت؟
دا بھلا دیر ءِ امر کین داکان ایپار امر مرین؟ ایمون روڈ سلک، ننے روڈ آ تینے سر کروئی مریک……فیروز ورندی تس۔
سلطان……دا حال اٹ نی سہی سرپند مرسا کہ نن تینے روڈ آ سر کین۔ عقل ءِ چاوہ گیرام کرینس؟ نن اس مسنے ننے روڈ آ سائیں نا بندغ آک خنار ننے خیر مفروءِ ننا۔
فیروز……او بابا دلبر اگہ سائیں نا بندغ آک ننے روڈ آ خنرہ تو داڑے ہم ننے خننگ اوفتے کن مشکل اف نن ہرا چُک اُن کہ بال کینہ یا……خزم اُن درکسا بولان نا مَش تیٹ ددینگسا تینے چپ کرون۔
سلطان……دیر آن خڑک خل اسے آ تولسا اسیکا دو ءِ تینا کاٹم اٹ خلسا پارے……اول آ غار والاملی ءِ ننا چپی کرے داسہ نا وار مس…… سلطان بولان نا دیر تیان منہ چَنک کننگ آن گُڈ فیروز ءِ پارے ……گڑا کان ایپار پین، پین انت کرون۔
فیروز……دلبر سلطان گپ دادے کہ دا بولان نا دیر ءِ ……بولان نا……دانا ہم ہمو چُپ آ بندغ تا وڑ خبر اف کہ تہٹی اخس کڑمب و آفت زدہ ءُ بیرہ بج انا تا چُپی آ باور کننگ جوان اف۔
سلطان……متل جوڑ کننگ ءِ الے سہی سہی پا انت کروئی ءِ……بخت قسمت کہ نی کنے آن جوان دا بولان ءِ سرپند مریسہ نہ تو دا نا گپ آتے بننگ کن ساہت اس ہم اڈ کتوٹہ۔
فیروز……تو سیدھا غا گپ دادے کہ دیر جاگہ اس کڑمب ءِ جاگہ اس ننا کچ آ بریک ……روان ءُ دیر اسے داٹی تار خلنگ کبین و وس اس خواہک اسٹ دا عمر و ایلو دا غار آن پیشن مننگ آن گڈ کنے بھلو بینگنی اس ہرفینے ہچ تپرہ…… ننے ہندن جاگہ اس دیر انا روانی و کڑمبی ءِ ہروئی مریک۔ ہراڑان نن بیدس تار خلنگ آن ایپار مننگ کین…… پہہ مسُس دلبر؟
سلطان……بھاز مہربانی نا کہ سیدھا سیدھا گپ کریس گڑا دا جاگہ نے سہی لگنگ اف؟
فیروز آخا اٹ کاٹم سرفسا……کان مچٹ مون آ نوا جوان ءُ جاگہ اس دو برے ننے اسہ ہیت اس سوج کیو نے آن۔
سلطان……آخا۔
فیروز……دا وا ہرا گپ مس۔
سلطان……اسیکا دیر آن ایپار مرک دوارہ سُونج رونج شروع کر۔
فیروز……بیدس ہیت آن گام کننگ اُس۔
سلطان……مرے اسہ سوج اسے نا نا ورندی ایتوہ پین آخا۔
فیروز……یار سلطان نے انت لگک ہمو پیر انگا نا ہیت آتا بابت؟؟
سلطان……کنے تو او شار آن مڑوک ءُ گنوک اس لگک۔
فیروز……فیروز خلک نے دلبر……باباءِ گنوک اس جوڑ کریس۔
سلطان ……فیروز نا ہیت ءِ خف آن بے چکار کرساپارے……فیروز دا جاگہ کنے سہی لگک۔ انت پاسہ دانیام اٹ بھلو بھلو خل ہم ہرے ہرافتے آ تورسا ایپار مننگ مریک۔
فیروز……اگہ پاسہ نی بولان آن سرپند افیس داجاگہ سہی ءِ امر پہہ مسس۔
سلطان……جاگہ جاگہ عقل آن کاریم ہلوئی مریک پہہ مننگ نا گپ اف۔
فیروز ……آ گڑا بسم اللہ کرک ایلو دا خالی آ کلاشن تے تینا بٹن پین؟ سُم اف خورک تاویز کرینن تا۔
سلطان……دیراٹ پہیا و زرس فیروز آچک خلسا پارے……دا ننا پیل انا بھلا دنّانک ءُ نے کنے آن بیدس دیر ءِ خبر ءِ داٹی سُم اف۔
فیروز……پیل انا دنّانک؟
سلطان ……یار پیل انا کُننگ نا دنّانک پین مریرہ پاش آ دنّانک تے پین ءُ۔ ہرافک بھلو بھلو مرغ آنبار خننگرہ۔
فیروز ……ہلہ او پیل انا مگہ مرغ آک افس؟
سلطان ……امر مف لار کننگ اس…… فیروز نے کِن ہم توفک خلکنو پین؟
فیروز……یار اُس کنا دلبر ہندن مشغول کننگ اُٹ نے۔
سلطان……بیزار نا مشغولی آن ہندن پا تینا بینگُنی آن ہوش ءِ تینا چپ تننگ اُس ای ہم بینگُن اٹ کنے کاٹم خل/ انا ناجوڑ ہم انتئے کننگ اُس؟
فیروز……اسٹ پین ءِ ہم سُم مفننگ نا خبر ءِ۔
سلطان ……دیر آن پیشن مرسا پارے……دیرءِ؟
فیروز……ہمو پیر انگاءِ۔
سلطان……وخ کہ دا دیر انا سینہ نا جاگہ آ نا کاٹم اسکان مروسس کنے ارمان الو……انت انت گپ سُجک نے اودے خبر ئس کہ اگہ کنا توفک اٹ سُم مروسس تو اونا چپی راستی آ ہیت آتے بننگ کِن ای اڈ کتوٹہ۔
فیروز ہم دیر آن پیشن مس داسہ اوفتے پین ویل اس تما کہ روڈ دیر والا جاگہ غان بھاز بڑز ئس اوفتے روڈ آ لگنگ کن مچٹ پین مونی ہنوئی ئس۔
فیروز……داسہ کان مونی ایہن دا پا کانہ ہرانگ؟ اگہ سواری اس ملا……؟
سلطان……پین ہرانگ کانہ؟ چاکر ءِ پٹنہ۔
فیروز……نے انت لگک چاکر زندہ ءِ؟
سلطان……با غا نا تمے اوہم مَش اس ……بینگنی کاٹم آ نا چڑانے۔
فیروز……بابا نی پا نن ہراڑے ئسُن داسہ ہراکان امر پیشن مسُن کنے ہم خبر تمنگ اف۔ چاکر داسہ پد اٹی سلیس یا مونی دانا انت خبر ایلو ہراڑے پٹون تے؟
سلطان……ہرنہ۔ اسیکا تینے جاگہ اس سر کین۔
فیروز……مشکل ءِ۔
سلطان……کَن کِن ہچ مشکل اف۔ ہرانا مثال نے مہالو مِلا۔ بر داکان لگن۔ روڈ ءِ سر مسُن۔ ہندن چا…… فیروز ءِ اشارہ کرسا پارے۔
فیروز ……دامس ننا روڈ، داسہ مونی امر کین؟
سلطان……ننا پیرہ نا روڈ ءِ کس پئے……بس لاری اس ہُرک۔
فیروز……داسہ تینٹ پیرہ ءِ یات کننگ اُس ……
(ہنداڑتون فیروز بھلو ٹاکو اس خلک۔)
سلطان……ہم زرس ہندا ہیت آ بشخندہ کرے……نی الے گم کرک دا ہیت ءِ مچٹ چُپ کرک ہر لاری ءِ دو تفیس مچٹ وڑ تے ہرنک۔
فیروز……انت وڑتے؟
سلطان……وڑ داکہ دزوئی مریک گاڑی اس اوہم ہندن ءُ کہ ہراٹی اسہ اِرا بندغ آن گیشتر مف۔
فیروز ……سلور گڑا نی پاسہ؟
سلطان ……کلاشن ءِ زان آ تخسا پارے……دا ارے سُم اف تے ولے مُر آن اُست کشنگ کِن کم اف۔
ہنداگپ آک ئسُر کہ فیروز بش مَس…… روڈآ لُڈسا ٹرک نا مون آ سلیس۔
سلطان……(کوک کرسا) توفک ءِ تینا تو ہرف یارباش ……ایلو ٹرک ءِ امر کرون ناروا۔
ٹرک ہم بیدس دو تننگ آن سلیس۔
سلطان……ابوئے کرسا دوتے کاٹم آ خلک پارے ٹرک ڈیور ٹرک آن خوش ءِ۔
ہنداٹی ٹرک آن لاغروجنڈو تب انا ورنا اس دڑنگا بڑزی و لاغری نا اواری آن تے ہول اس ہرفیکہ۔ فیروز ءِ خننگ تون پارے اُستاد نم ……فیروز نا دوتے ہلک۔ و دوارہ سلطان کن مون کرے ولے سلطان مُر آن واعلیک کرسا جان خلاسی کرے۔
فیروز پارے اڑے نی دیر اُس……؟
اُستاد ای ملک جانی نا مار شیر دل جانی اُٹ۔
فیروز پارے ……شیر وڑ انا ہچ ئپ چس اس اف نے ولے ہلہ باوہ نا؟
سلطان ……مار انا ورندی آن مُست پارے ……فیروز ہنداڑے بیٹھک و مجلس نا ارادہ ءِ؟ دا سوج آک دوارہ مننگ کیرہ۔
فیروز……شیر دل جانی ءِ ٹرک اٹ سوار مننگ نا پارسا پارے سہی پاسہ سلطان سائیں نا چوریک خنپس ننے۔
شیر دل ڈیور والا سیٹ انا جاگہ غا ایلو نیمہ کن مون کرے تو فیروز پارے ہلہ انت مس نے؟ مارکو! اسٹیرنگ اے کُنڈ آن ءِ۔
شیر دل ……خف تیٹ تینا ہلسا پارے اُستاد ننے نما احترام ءِ نن نما مون آ ہراکان چلیفن؟ نم چلیفبو اُستاد۔
سلطان ……کریس دانا احترام ءِ دانا بینگنی آن کاٹم وختی آن تمپک پین غزہ اس کیک نن کن نی سہی اُس حال فی الحلال کن۔
ٹرک اٹ سوار مسُر تو فیروز کاٹم ءِ خواریفسا پارے ہراڑاسکان کنے یات ءِ ملک جانی نا مار تو بھاز چنک ئس نی ہراکان دُن زو گیت انا درخت آن بار رُداس ……!!!
سفر برجا ئسک شیر دِل جانی اسٹیرنگ آ ہندن ئس کس پئے گڈو ءِ ایا تے……
فیروز ءِ پارے……اُستاد نما مسخرہ نا عادت اسُل ختم متو۔
فیروز ……داٹی انت مسخرہ نا گپ اسے؟
سلطان……چاوہ فیروز بینگنی آن گڑاتے ہوش آن درینس ایلو دا ملک جانی دیر مس اسیکا کنا کاٹم ءِ داکان خلاس کر۔ و دانا داخہ عزت تننگ ہرانا نی اسُل حق دار افیس۔
شیر دل ……نہ ایلم دُن پاپہ اُستاد فیروز ننا خن کاٹم ءِ داسہ دا گاڈی اونا ءِ ہرادے او ابّا ءِ تس امانتی او ہم اگہ پیسہ مس ابّا تون تو داگاڈی ءِ خلاس کننگ کیک اُستاد فیروز نا۔ ولے ابّا نا ایکسیڈنٹ مس گاڈی نقصانی، مال نقصانی کیہی سال آتیان پد داسہ شکر اللہ نا کہ اُرا و پیسہ نا کسہ بریبر مس۔ آن ابّا تو دُنیا غان ہنا ولے ای ہمو شڑت آ اُستاد فیروز تون سلوک اُٹ۔
فیروز بے ہیت آن واراس سُلطان ءِ ہننگ ئس وار اس دا ورنا ءِ……! حیرانی آن پین ہچ سُجنگ الو تے تو گاڈی ءِ پٹنگ شروع کرے۔ ہنداٹی خنا کوٹغ اس تو نت تا تینا ماس آ تخسا توفک نا دستہ اٹ نیام آن کپ کرے تے۔ کپ ءِ تے سلطان ءِ تس و کپ ءِ تے تینٹ کننگ بناکرے۔
سلطان فیروز نا چُپی آ حیران ئس۔
فیروز ……ہم سُلطان نا دا خوڑت ہننگ ءِ خنسا پارے……سلطان بابا انت اکن حیران اُرے پیرہ نا ہر ہیت سہی ءِ۔
سلطان ……انت پاننگ اُس ……؟
نے انت لگک کہ نن اٹ وخت مسن غار اٹ ……فیروز ورندی سوج کرے۔
سلطان ……اسہ نن اس پین اٹ وخت۔
فیروز ……سہی ہندن داٹرک ءِ ملک جانی ءِ تننگ نا وخت ءِ سال اس ہم مفک ولے ورنا شیر دل پاننگ ءِ اونا باوہ ءِ کیہی سال مریک کسکُنے۔
سلطان ……کنے ہیت آک سمجھ بننگ افس۔
فیروز ……کنے ہم داکان مونی ہچ سمجھ بننگ اف۔
سلطان ……کوٹغ نا نیمہ ءِ اسہ کُنڈ آ تخسا پارے……شیردِل نی ہراکان بننگ اُس؟
شیردِل……کراچی آن۔
سلطان ……داسہ ہرانگ ہننگ اُس؟
شیردِل……بولان نا پیچ آتے چسپانی اٹ ہلسا سلطان آہرسا پارے……کوئٹہ کن۔
سلطان ……گاڈی خالی ءِ؟
فیروز……انت سوج انا زی آ سوج کننگ اُس۔
سلطان……نا ملی کاریم الانے نی کوٹغ کُن داسہ کنے الے ……شیر دل جانی نے تون مہالونا لوڈ انا رسید دائے اس ارے۔
شیردل جانی……کاٹم کُنڈ جاگہ اس دو درسا کاغد اس کشسا سلطان کن تورے تے۔ ولے نیام آن فیروز دوٹی ہلسا پارے……خلک تے خدا داخہ سال گدرینگار۔
سلطان ……مطلب پور ناوڑ گنوک ئس ولے ہیت آک تے حقیقت ئسُر۔
شیر دل جانی……اُستاد اگہ کنا ہم کاٹم ءِ دا غار و پور آن خلای کیرے۔
فیروز ……ناکاٹم اسیکا نا دا پُژہ تیان خلاسی خواہک امر سنبھالانس دا جنڈ آتے ……ایلو نن نے پاننگ کپنہ شڑت دادے ہرکس ءِ دا کسہ ءِ پارین اودے دوارہ نن تون اوار واپس بروئی مریک۔
سلطان……نی پاسہ نن واپس کان۔
فیروز ……داسہ ہیت آک راست ءُ پین مونی دیر ءِ خبر انت انت ہیت ارے ایہن ہم سائیں نا بندغ تا دوتیان کہنگ آن جوان ءِ ہمو غار اٹ کہین۔
شیر دل……سائین نا داسہ کس پِن ءِ اوڑے ہلپک نما کسہ غان پد ہرکس تینا مالک مس آن اولی سال ارٹ نمے بھاز پٹارہ۔ ولے داکسہ غان پد اوفتا رعب و خلیس کم مس مخلوق اٹی ……کیہی بندغ آک تے دے و نن دِنا دو آن خلنگارہ کس ءِ خبر تمتوکہ۔ کیہیک پاریرہ اُستاد فیروز، چاکر وسلطان بابا سائیں آن داسکان کن بدل ہلنگ ءُ۔ داسہ او ہیت ہم مننگ اف۔ وخت بھاز بدل مسنے داسہ اوڑے ایہن اگہ نم محتاط مننگ خوارے پین گپ اسے۔
آ شکر ……فیروز کوٹغ کنسا پارے۔
شیردل جانی……کنے پاتورے نم تینا کسہ ءِ۔
فیروز ……نی مگہ بریسہ نن تون۔
شیر دل جانی ……جاگہ نا خبر مرے توبلکہ بریوک ایہن ہم ای دا لاری نا وڑ تیان بیزار اٹ داسہ زند بے تام مسنے ہمو نن اُن ہمو روڈ آک ءُ۔ ہمو لوڈ ءِ ہمو جھیڑہ ءِ ہمو چکی تاڑیک ءُ۔
نن واپسی آ اگہ زندہ بسُنک تو ای نے حوال تروٹ ……نا بننگ ایہن پک اف۔
اُستاد گڑا گاڈی نا کسہ ……شیردل پارے۔
گاڈی فی الحال نا ءِ۔ اودے پُلپرہ نے آن بے غم مر۔ آن ننے سر کروئی مریک نے اسیکا جاگہ اَس۔
شیردل جانی……(گاڈی نا تینا مننگ آ بشخندہ مس پارے) حاضر اُستاد ہراڑے؟
سلطان……سُنگُر آ۔
شیردل……مستونگ والا؟
فیروز……آن پین ہراڑے وا۔
ٹرک روان ئس……ہندن دیگر نا وخت ئس کہ اوفک مستونگ کن مون کریر۔
ہراتم سُنگُر آ سرمسُر تو فیروز ٹرک آن دڑنگسا پارے……شیردِل جانی ننا خننگ نا وایلو داڑے دڑنگ نا کس ءِ پاپیس……فی الحال کن اللہ کمک۔آن اسہ پین گپ اس مسلمان ہندا جنڈ آتے تینا چُنک کر۔ باوہ نا ہم ہندن ئس۔ مر مف اونا ایکسیڈنٹ نا سوب اونا پژہ غاک مسنو۔
شیردل مخسا خدا حافظ کرے۔
٭٭٭
ہفتئی تلار
تاک: 35
24-18 ستمبر 2021ء
پنہ: 06
