(صوفی رنگ پنی آ دا بشخ اٹی پنی آ صوفی بزرگ شاعر آتا کلام نا براہوئی منظوم ترجمہ غاتے پیش کننگک۔ تاکہ خوانوک آک اوفتا فکر انا بڑزی و کلہو آن واخب مریر: پروفیسر حسین بخش ساجد)
حضرت بابا فریدؒ پنجابی و سرائیکی نا پنی آ صوفی شاعر و کرامت تخوک آ درویش و ولی نا حیثیت اٹ تینا بھلو چاہنداری اس تخک۔ بابا فریدؒ ضلع ملتان اٹی ودی مس۔ 1173ء و 1271 نا نیام اٹی کم و وَد نود سال زند کرے۔ بابا فریدؒ تصوف نا علم انا رد اٹ بھاز آ کتاب آتے نوشتہ کرینے، کہ اوفتیٹی ”فوائد السالکین“، ”اسرار الاولیاء“، و فارسی و پنجابی ٹی اشلوک اوار ءُ۔ اونا پنجابی کلام اشلوک نا دروشم اٹی ءِ۔ بابا فریدؒ عربی، فارسی، پنجابی و سرائیکی ٹی صوفیانہ شاعری کرینے، اونا شاعری نا سرحال آتیٹی توحید، عشق الٰہی، فنا و بقا، خوفِ خدا، عبادتِ الٰہی، انسان دوستی و گچین آ سیرت اوار ءُ۔ بابا فرید نا کلام 800 سال متکن ءِ۔
کلام خواجہ فریدؒ
کیوہ ہردم استغفار
بشخہ کنے نی رب غفار
کل ءِ بدی و گندہی تیان
توبہ کیوہ لکھ لکھ وار
بھاز گناہ غان پر اریٹ
بشخوک آ اُس رب ستار
پیر و پیغمبرک نا دوست آک ءُ
نی اُس مالک نی مختار
بد عمل اُٹ، نی کر رحمت
کر نی کشتی ءِ ایپار
بیوس اُٹ ای افک وس
بد صورت ای بدکڑدار
رب ارے نا شان عظیم
عیب کنے ٹی لکھ و ہزار
کیوہ گناہ تے یاد گہس
ہوغوہ ہردم زور و زار
صبر انا نن و دے محشر نا
بچفوک آ اُس نی غفار
ای مسکین آ فریدؔ اریٹ نا
نے ای ہردم کیوہ توار
ہفتئی تلار
تاک: 38
پنہ: 06
