رزق یعنی روزی لغت اٹ ہر ہمو گڑا ءِ پارہ ہراڑان کس اسے اسہ نہ اسہ وڑ انا فائدہ اس دوئی مرے۔
علامہ خطابیؒ فرمائفک ”الرزاق جل جلالہٗ“ ہمو ذات ءِ ہرا کل مخلوق آتا روزی نا زمواری ءِ ہرفینے، ہر اسٹ نا روزی نا بست و بندءِ کرینے، اونا روزی تننگ و رحمت آک کل آ اسہ وڑ تالان ءُ، اوٹی مسلمان، کافر نا فرق اف کہ مسلمان تے بھاز ایتے و کافر آتے ہچ اس تِف، دن اف۔ و ہندن دوست، دشمن نا ہم فرق تختنے۔ بلکن ”الرزاق جل جلالہٗ“ ہمو سخی آ ذات ءِ کہ ہرا ہمو کمزور و کم طاقت آ چنکا چنا ءِ ہم اونا روزی ءِ پورو ایتک، امر کہ اسہ خواری کشوک ءُ بندغ اسے ایتک۔ ”الرزاق جل جلالہٗ“ نا ارٹمیکو سِفت ءِ عالم آک دن نوشتہ کرینو کہ ”الرزاق“ ہمو ذات ءِ ہرا کل مخلوق نا روزی تے ودی کرینے، و کل انا روزی تے اوفتیا سر کیک۔
حضرت شیخ سعدیؒ فرمائفک اللہ پاک ”رزاق“ ءُ ذات اسے، او تینا کل مخلوق ءِ روزی ایتک۔ مچ آ دنیا ٹی ہچ ءُ دن ءُ مخلوق اس اف، ہرادے خدا تعالیٰ روزی تِف۔
اللہ تعالیٰ نا کنڈ آن ملوک آ روزی اِرا وڑ اٹی ءِ:
1عام روزی: ہرا نیک، بد، دوست، دشمن، مسلمان، کافر کل ءِ مِلک۔ دادے بدنی رزق پارہ۔
2خاص روزی: دا است آتا توشہ مریک، و دا روزی است ءِ علم، ایمان آن دوئی مریک۔ حلال انگا روزی، دین آ عمل کننگ کن کمکار مریک۔ دا وڑ انا روزی اللہ پاک نا کنڈ آن مومن تا ایمان نا مرتبہ نا رد اٹ مریک۔ اللہ پاک ننے کل ءِ حلال روزی نا پٹ و پول نا توفیق نصیب کے، ناحق آڑان مُر تخے۔
از ابن الحسن ابابکی
ہفتئی تلار
تاک: 38
پنہ: 01
