ہناٹ ٹھیکدار آ خن تے کشاٹ۔ ٹھیکدار پارے ”آلم نا تے ہشت آنہ غا ہلکٹ نا تے اسہ روپئی آ۔“ او برکی ٹی دو درے ایلو ٹی دو درے۔ زئیفہ ءِ پاریٹ کٹ کریس۔ است اتون مونجا غا ولدا بسٹ دکان آ ہندا مارکوک ولدا بسر کنا حوال ءہلکور۔ اوفتتون مچ آ کیسہ ءِ کریٹ۔ اینو ہمو مارکو کنے آ خسا ہمو کڑکوک آ روپئی ءِ، ٹڑنگارہ کرے تما ڈغار آ۔ ای پیش گوفیٹہ اینو اونا چکار ءِ کتوٹ۔ کاریم ءِ چٹفیٹ۔ ہناٹ ارا غا سہب اسکان کنا جیب اٹی دا کڑکوک آ پیسہ تماسس۔ سہب انا دا کڑکوک آ روپئی ءِ ہرفیٹ خساٹ تے دریچہ غان۔ او کڑنگارہ کرے۔ ای بازار نا پارغا پیشن مسٹ۔ ہمسائے نا چنکا مسڑ بس پارے ”ماما او ماما، کنا ابا نا مچی ہلوک آ جال کشکنگانے۔ نن تون ہنداخس ءُ روپئی اس اف نن اوڑکن دسک اس ہلین۔“ ای پاریٹ ”ارا ٹی ہمو تاتو ءِ تینا پا دریچہ ٹی کڑکوک ءُ روپئی اس تخاٹ ہمو دے دبو کن تون پین برکت ءِ۔“
دا چنا ہنا ہمو کڑکوک آ روپئی ءِ درے۔ ای ہناٹ کاریم آ ہمسائے ہندا نیت کرینے، اینو اخس مچی ہلکٹ۔ داکل کنا ہمسائے نا ءُ۔ کن تون دا جوانی ءِ کرینے۔ درے پیری تس پیری تس شام اسکان اسہ مچی اس ہلک۔ اُرا غا مون تس۔ شام انا اُرا غا بسٹ زئیفہ کنے پارے ”دا ہمسائے نن کن اینو مچی اس راہی کرینے۔ پارینے نم اینو سُو کنبو ننا خیر اسے۔ نم ننا کمک ءِ کرینرے۔“ ای ہرفیٹ مچی ءِ، کتار ءِ، کاٹ کوٹ ءِ شروع کریٹ۔ سبحان اللہ مچی نا پڈ اٹی ہندن ءُ لال جواہر اسے۔ مچ آ دنیا ٹی دن ءُ نہادی ءُ لال اف۔ بسم اللہ کریٹ لال ءِ کشاٹ۔ زیئفہ ءِ پاریٹ ”دا لال ءِ کس ءِ تفیس۔ ننا مچ آ ارا دا لال آن روشنا ءِ۔ مہالو ساہ ننا بسوسس گاسلیٹ ہلنگ اٹ، کپ ءُ پیالہ سے ٹی گاسلیٹ ہلکنہ۔ داسہ گاسلیٹ ہلنگ آن جان ننا چٹا۔ داسہ دانا خیال ءِ تخس۔ دادے ہر کس خواہس کس ءِ تفیس تے۔“ ہنداحوال بادشاہ ءِ سر مس۔ بادشاہ پارے ”دادے انت چم اسیٹ ہلیو۔“ بادشاہ وکیل ءِ پارے ”نی تینا زئیفہ ءِ گدریف کاہے پیش گوفوک نا زئیفہ ءِ ریفے۔ نیاڑی نیاڑی ءِ زو ریفک۔“ وکیل نا زئیفہ بس داڑے پارے تے ”دا گڑا نم تون زیب کپک۔ دا ننا بادشاہ تون زیبا خننکگ۔ دادے اخس آ ایتسہ کنے ایت۔“ دا پارے ”نن دادے سودا کپنہ کنا ارغ بریک کنے پارینے دادے کس ءِ تفیس۔“ دا وکیل نا مائی ہم ہنا۔ بس پیش گوفوک زئیفہ تے پارے ” وکیل نا زئیفہ بسنے، پارینے، کنے دا لال ءِ ایت۔ دا نن تون بادشاہ تون زیب کیک۔ ای تتوٹ تے۔ وس آتے وس کرے۔ بیوس مس ہنا۔“ پگہ سہب انا بادشاہ و وکیل تے بسر۔ اراٹی کنا رسیفیر۔ کنے پاریر ”’نن دا لال اکن بسنن۔ قیمت کر تے۔“ ای پاریٹ بادشاہ بسنے کنے انت قیمت ارے۔“ وکیل پارے ”پنجا لکھ۔ ای ہیت کتوٹ۔ ولدا پارے ”نود لکھ۔“ ای پدا ہیت کتوٹ۔ بادشاہ ہکل کرے ”اسہ کڑور۔“ ای پاریٹ مبارک مس نے۔ ہلکر لال ءِ کنے آن دریر۔ ای دا پیسہ غاتے امر کروسٹ۔ اسہ سنگت اس سلاہ تس کنے، دا پیسہ غاک دن سٹی مفسہ، داسہ ڈغار ہڷ، بنگلہ تف۔ داپیسہ غاتیٹ بادشاہ سلامت! ای دن دن بنگلہ تفیٹ، نی بسس اینو خناس کنے، کنا حوال دادے، گڑا جوان کریٹ یا خراب۔“ بادشاہ پارے ”دا وخت آ داسہ اسہ کنڈآ مر جوان کریس یا خراب کریس۔“ دا اسہ کنڈ آ مس۔
حافظ ءِ پاریر ”نی تینا کسہ ءِ کر۔“ بادشاہ خواہفے حافظ ءِ پارے ”نی تینا کسہ ءِ کر، نی انتئے دن خوار خراب اُس پنڈہ ہم ہلیسہ پنجہ ہم خلفسہ تینے، ایت خبر۔“ حافظ کسہ ءِ شروع کرے۔ پارے ”ای تینا باوہ نا اسٹ انگا مار ئسٹ پین اولیاد الو تے۔ ای بھاز لاڈوک ئسٹ۔ کنا باوہ کن کن اسہ کوٹھی اس پیسہ غان پر کریسس، دزی کریسس، یا حلال نا پیسہ مچ کریسس، کوٹھی با اسکان پر ئس۔ ہر سنگت بسکہ کنے آ بیست ہزار خواہسکہ، ای اودے پنجا ہزار تسٹہ، او سنگت بس ایلو سنگت بس۔ ہر کس پنجا ہزار خواہسکہ ای اودے اسٹ نا ارٹ تسٹہ۔ ہند ن ہندن کرسا پین دافتے ٹی بروک ءُ الو۔ تو اس لگا ارا تو لگا یا سال اس لگا۔ اسہ دے ہناٹ کوٹھی ٹی پترینگاٹ کوٹھی خالی مسنے۔ دا ہم آخر چٹار۔ است اٹی سوچاٹ کان اینو فلانی سنگت کنے آن بھلو زر اس درینے۔ داڑے نوکر چاکر تورینے بنگلہ ءِ۔ سہب سبائے مڑدان ہناٹ ارا نا تے درگہ ءِ ٹکیفیٹ۔ چناس بس ای پاریٹ ہموکان پابو تے فلانی سنگت نا بسنے۔ اے سنگت ہمےکان توار کرے، انت اونا اینو چاک کٹار۔ کنے ہم خار بس۔ ای پاریٹ اڑے سنگت نی ہم تینا قبر آ ہنپیسہ پیسہ و زر آک کنا مریر۔ نی کنے شغان ایتسہ۔ بسٹ پیر انگا لمہ نا پتنک ءِ پٹاٹ لمہ ءِ پاریٹ لمہ کنے ہمو پیسہ غاتے ایت ای تین کن روزگار اس کیو۔ لمہ نا پتنک اٹی پنجا دینار ئسر، اوفتے تینا کفن کن ڈکاسس کنے پارے ”او کنا حلال نا پیسہ غاتا ءُ۔ کنا کفن نا ءُ۔“ ای پاریٹ ”منہ دے اٹی نا پیسہ غاتے ایتوہ۔“ لمہ کنے پنجا دینار تس۔ ای ہناٹ بازار آن تین کن شﺅکی ءُ ہلی اس ہلکٹ چٹ تفر۔ ہناٹ جنگل آن پاٹ کریٹ، سودا کریٹ۔ منہ دے اٹی لمہ نا پیسہ غاتے خلاس کریٹ۔ کاریم کنا ہندا ئس۔ ای جنگل آن پاٹ کریٹہ۔ تین کن بیست ہچ ہلکٹ۔ ای ئسٹ تنیا کن تون بیست ہچ انا پاٹ متوکہ۔ اسہ سنگت اس کنے دا سلاہ تس نی داسہ کراٹ سامان در۔ ایران آن دانگ، داکان اوغانستان کن۔ ای شروع کریٹ سوداگری ءِ، ہندن مال دریٹہ کل ءِ ملک آتیا ہناٹہ۔
ہفتئی تلار
تاک: 29
پنہ: 02
