دن تو دنیا نا دستور مسنے کہ کہنگ آن پد بندغ ءِ جوان پاننگانے دا دنیا ٹی ہمو بندغ آک زند تیر کیرہ ہرا کہنگ آن پد عزت ایترہ ہرا بندغی نا زوال آ سر مسنو ہرا ضمیر نا لخ اٹی چٹ شاغسا اودے لغت تننگ اٹی ءُ۔ انت بندغی سلیسنے دڑد آتے درمان نا جاگہ غا دڑد آتیا بے شاغنگ نا کاریم ءِ کینہ.
ہندن اقبال زاہد بے وفا زند آن بے وفا ایلم تیان بے وفا کوپہ غاتیان بے وفا سنگت آتیان بے وفا سیال آتیان او بے وفا غا دنیا غان رخصت کرے۔
ہرا وخت اسکان اقبال زاہد تینا ہوش اٹ ئس نشہ نا میدان آن مر ئس………اودے سنگت بھاز ئس او دنیا تون کوپہ بہ کوپہ ئس…..
ہرا وخت آ اقبال زاہد نشہ نا پڑ آ یار آتتون ہم گام? مس تو نشہ اونا زندگی مس……..اونا زند انا ایلو مسخت آک گٹو مسر۔ اومیت آک تے بور بور مسر۔سنگت آک اوڑان تینے پاناد کریر۔نشہ اونا زند جوڑ مس، نشہ اونا سنگت مس، نشہ اونا محبوب مس……
اقبال زاہد تو ہُرے نا ءِ کسکوسس۔ اینو تو اونا ہروہ کَوز مس۔
اقبال زاہد تون اوار تولوک و چاریاری کروک آ سنگت آک تو اودے بھاز مست کسفیسر۔ ولے سد افسوز کہ اینو پن کٹنگ کن اقبال زاہد ءِ شرف تننگ نا کوشست اٹی اُن، اونا فن ءِ قدر تننگ نا کوشست اٹی اُن، داسہ کہوک آ ضمیر ءِ تینا پن نا خاطر نشان تننگ اُن اف و آڑسندہ کشنگ اٹی اُن، کہ اقبال زاہد ننے آن مر ہنا۔ اقبال زاہد ننے تنیا کرے…… اقبال زاہد دن ءُ شاعر اس ئسک….. اقبال زاہد تو ننا جوان ءُ سنگت اس ئس……….
اڑے! اقبال زاہد آن اے وخت مر مسس اونا سنگتی ءِ الاس اونا یاری ءِ الاس….. داسہ گڑا ارمان انت اکن………..؟ داسہ اف اف انت اسے نا ءِ………؟
اقبال زاہد تینے آن ہنا……. تینا زند انا دے تے تدیفے امر کہ ہنار…… انت لنگڑی خنا….. انت شپادی خنا……
ہمو وخت ہرانگ ہناسر اونا سنگت آک؟ ہرانگ ہناسر اونا ادب دوست آ کوپہ غاک……؟ ہرانگ ئسر اونا ٹھپی آ دتر چر آ لوز آک؟ دیر اودے اونا لوز آتے مون آ تخاکہ…..؟
ئس ہمون ءُ بندغ کہ اودے نشہ نا پڑ آن مر کروسر……..؟
ئس ہمون ءُ سنگت کہ اونا کوپہ مروسر…….؟
ئس ہمون ءُ شاعر کہ اونا لوز آتا قدر ءِ کروسر……..؟
اونا لوز آک نن کن ارمان سلیسر….
اونا سنگتی نن کن ارمان اس مس……
اونا یاری ءِ امر است آن درون……
اقبال زاہد ہنا تو تینے آن ہنا، ولے اونا زند انا اونا لوز آتا خون ننے آ سدائی بیٹ مرو، اونا خون نا زموار نن کل اُن………..
