”ای اینو اِسکان داسرپند متوٹ کہ ایلمی و سنگتی ٹی انت فرق ءِ۔ او ہرا نیک انگا جوزہ غاک ءُ کہ ایلم ءِ سنگت آن جتا کننگ اٹ سرسہب مریرہ۔۔؟“ اینو ای دا سوال ءِ تینا گچین آ سنگت بہرام خان آن ارّفیٹ۔ بہرام کنا دُو ءِ تینا دُو ٹی شاغسا ہکل کرے۔۔۔۔۔ ”سنگتی اسہ بھاز گچین ءُ فلسفہ اسے۔ دادے پُہہ مننگ ہر اسہ سنگت کن لازمی ءِ۔ اگہ کس دا فلسفہ ءِ پُہہ مننگ اٹ سرسہب مس اوڑا اُست انا ہُب اٹ عمل ہم کرے تو پک ءِ کہ سنگتی وخت اتون اوار اوار تینا دروشم نا رنگ ءِ بدل کیک۔ و ایلمی نا منصب دُوئی کننگ اٹ سرسہب ہم مریک۔۔۔“ او کنا مون آ سنگتی نا بھلا فلسفہ نا کتاب ءِ خوانسا بیان کننگ ئس۔ او بھاز ہُرے اسکان کتاب ءِ پنہ پنہ کننگ ئس۔۔۔ بہرام کتاب نا گڈیکو پنہ غان سنگتی نا فلسفہ ءِ خوانسا کنے بنفے کہ ”سنگتی اسہ فطری ءُ جوزہ اسے دا جوزہ بیرہ اُست آن دِیر کُنسا سنگتی نا گلزار ءِ وسم کیک و سنگتی نا رغ تے پین سوگو کرسا سنگتی ءِ شون ایتک۔“ بہرام کنا کوپہ غا تینا دُوءِ خلسا پارے ”دا جوزہ وخت اتون اوار ایلمی نا درجہ غاتیان ایپار مرسا عشق و جنون تون ہم ہمگام مریک۔ شڑت دادے کہ فلسفہ نا کانود ءِ لتاڑوئی مف۔۔“ او پارے کہ ”اگہ سنگت سنگت نا ہر ڈکھ و دڑد ءِ تینا دڑد سرپند مف۔ یا اودے ویل آتیان کشنگ کن جہد کوشست کپ۔ سنگت ءِ گچین ءُ زند اس گدریفنگ نا پنت شون ءِ کپ تو او سنگت سنگتی نا فلسفہ ءِ ٹھپی و دتر چُر کیک۔“
بہرام نا پُرجوزہ غا گپ آک کنا اُست آ تینا اثر ءِ تالان کننگ اٹ سرسہب مرسا کریرہ۔ اونا ہیت آک برجا ئسُر کہ ای اوڑان سوال اس کریٹ ”اگہ کس انا باوہ نا مار نشہ اسے ٹی اختہ مرے تو اونا ایلم دا بارو اٹ انت کردار اس ادا کرو۔۔۔۔؟“ او کنا سوال نا ورندی ٹی پارے کہ ”ایلم کوپہ نا درجہ ءِ تخک۔ ایلم اس دا خواپک کنا کوپہ نزور مرے۔“
اونا ورندی ٹی ای ہکل کریٹ پاریٹ۔ ”گُڑا نی کن کن چرس انتئے ہلیسہ۔۔۔۔؟‘
