او ہڑدے گام کریکہ…. مزل نا پارغا گام گیج…. اونا ہرفوک آ ہرگام ہنداخس کبین ئس کہ اودے تینا جون انا پورو انگا طاقت ءِ اسیجا کروئی تماکہ…. او دے ٹک آن دی کی ہلنگ اسکان مدام سفر اٹی ئسکہ…. بیرہ تہار آک اونا گام تے توریرہ…. او نن تیٹی تینا سفر ءِ برجا تخنگ کتوکہ۔ انتئے کہ او روشنائی تون عشق کریکہ یا دن پاکہ روشنائی تا مہر انا گواچی ئس۔
مچ آ دے سفر کننگ آن گڈ او شام انا بانگ انا وخت آ تینا گام تے توریکہ تینا سفر ءِ ہموڑے ایسر کریکہ ولے او آسرات الو او نن درست ہندا تغ ءِ خناکہ کہ سہب تمک و اسہ وار پدا ای تینا سفر نا بناءِ کیوہ و ہندن اسہ دے اس مزل آ رسینگوہ۔
ولے دا انت؟
ارٹمیکو دے سہب تمنگ تون او تینے ولدا ہموڑے خناکہ ہراکان او درو تینا سفر نا بناءِ کریسس۔
اونا دا مسافریک رد ہم الوسہ پدا مزل ہموخس مر ئس اخس کہ درسر اسے آن مر ئسکہ۔
اودے ہڑدے نا مسافری و گام گیج آک دمدر کریسر ولے او دمدری تے تک اٹی اتتویکہ او تینا سفرءِ برجا تخاسس۔
یا تو او گنوک ئس اودے درک لگتوکہ انتئے کہ روشنائی ٹی کروک آ سفر اودے مزل آن ہموخس مر دریکہ اخس کہ مزل نا ڈس و نشان مر ئسکہ۔
او حیران ئس کہ دے انا روشنائیک اودے فریب ایترہ یا نن تا تہار آک اونا برخلاف سازش گوفرہ۔
اسہ دے اس او مزل نا پارہ غا راہی روان ئس کہ دے کی ہلینگا اودے پدا شام تما۔
ہڑدے شام تمنگ تون اونا سفر ایسر مسکہ ولے ہمودے آ او اسہ فیصلہ اس کرے۔
تین تون تینٹ اسہ وعدہ اس کرے۔
اینو تہار آتتون ہم سفر مروئی ءِ اسل خلوئی اف۔
او تینا جون انا مچ آ طاقت ءِ اسیجا کرسا تہار آتیٹی اولیکو گام ءِ ہرفے تو اودے ہندن لگا کہ او اسٹ آخا بلکن شش گام مون مستی ہنانے انتئے کہ تہار آتا سفر روشنائی نا سفر آن اسل آسان ئسکہ بیرہ منہ ویل ئسر کہ کھڈ و بینٹ آتا درک المی ئسکہ۔ او تہار آتتون ہم سفر مرسا راہی روان ئس۔ آسمان نا استارک اوڑا مخارہ ولے او تینا سفر ءِ برجا تخا۔
نن درست سفر کرے دا سفر اٹی کیہی وار بوز رپونز مننگ آن زرہ سے ٹی بچا۔ انتئے کہ او تینا پورو انگا ہوش و ہمت ءِ اسیجا کریسس۔ نن تا تہار آتیٹی سفر کننگ اونا مزل ءِ خڑک کریسس۔ اینو نا نن تینا گڈیکو ساہت آتیٹی ساہ ہلککہ کہ ساف تما۔ او ساف تمنگ تون تینا مزل آ رسینگاسس۔ دے ٹک آن مست او تینا سرسہبی نا بیرک ءِ جک کریسس۔
اینو روشنائی اونا مون آ خجالت ئس۔
ہفتئی تلار
