ئای شیعر
تۆ چه‌نێ گونا دیری
یه‌ی شاعر یاخی له‌ شووڕش
هه‌رچێ ڕووژه‌ کڵاو نه‌یته‌ سه‌ر ئازادی
پوس وه‌راز کیشیته‌ سه‌ر وشه‌کانت
شاعرێگ ك له‌ جبه‌خانه‌ی تفه‌نگ گه‌وره‌ بیه ‌و
بێچگه‌ له‌ گوله‌ و بارویت هویچ ناناسێ!
شاعرێگ ك دڵێ پڕه‌ له‌ قین
هه‌رچێ ڕووژه‌ وه‌ ز‌ووان گوڵ شیعر ویشی و
وه‌ گوله‌ی شه‌ڕ ئاهوو کوشێ!
ئای ئاهوو!
تۆ چه‌نێ گونا دیری
ئازادی له‌ ناو چه‌وه‌یلت سه‌ر بڕن و
تاریخ له‌ بان پووست نویسن!
ئه‌ڕا ز‌ووان داڵگیم
ڕو‌وڵه‌
من نازانم ناوت چه‌س و
سه‌ر وه‌ کام دویدمانی!
ته‌خسیر من نیه‌
له‌ وه‌سیه‌ت نامه‌گه‌ی باوگت
ناوت ئه‌وه‌زی نویسانه‌
ئه‌ڕاوه‌ من ئه‌وه‌زی نویسمه‌ت
فره‌ جار تواستم وه‌ پیت بنویسم
وه‌ ده‌رد نویسان نه‌خواردی
ده‌مت گردمه‌ چنگ
من مه‌جبوور بیم تاریخ مه‌رگت
وه‌ ز‌ووانێ تره‌ک بخوه‌نم
نامه‌ی دوکتراکه‌م وه‌ زوانێ تره‌ک بنویسم
ڕووڵه‌ ماوێگه‌
و‌رکه‌  ورک گورانیه‌گان میلکانم
وه‌ گه‌رد سه‌ر به‌یت لایه‌ لایه‌گان داڵگم
تیه‌نه‌ خه‌وم
وه‌لیم توان من وه‌ زووان تۆ بنویسم
وه‌لێ ر‌ووڵه‌ تازه‌ تۆ یه‌ی مردێ بێ مه‌زاری
ئه‌گه‌ر شانامه‌ی فه‌رده‌وسیش وه‌ پیت بنویسم
نه‌ که‌س ناسێته‌ت
نه‌ که‌س خوه‌نێته‌ت
نه‌ که‌س سه‌نێته‌ت
شه‌واره‌
تا که‌ڵه‌شیره‌گه‌ی دایه‌م بانگ به‌یان نه‌یه‌ی
من له‌ خه‌و هه‌ڵ ناڵسم
دویه‌شه‌و مه‌لای مزگه‌وت شه‌واره‌ کرد
خه‌یاڵ کردم گوڵ سووه‌
نووڕستم چه‌ هه‌مراێ شه‌وه‌
ئه‌سپ عاشق
وه‌ سواری هاتم و
وه‌ پای په‌تی گله‌و خواردم
ئه‌سپه‌که‌م عاشق بی
له‌ جه‌ور ئایه‌م و ته‌ویله‌ دڵێ پر بی
زینه‌گه‌ی خوه‌ی فڕ دا،
له‌قاوه‌که‌ی داماڵی،
وه‌ گه‌رد یه‌ی ماین قژ که‌ژاڵا
چوارناڵ کیشا و وه‌ێره‌ چێ!
قه‌ناری
هه‌ر که‌سێگ باخچه‌ی ماڵه‌گه‌ی
گوڵ میخه‌ک داشتویی
دڵی ناتێ تیرکه‌وان دروس بکه‌ی
ده‌سێ ناچوود قه‌ناری بکوشێ
