كلیل ئاسـمـانـیـشـه‌ ئه‌گه‌ر دانه‌م ك وه‌م نـــاوینــــه‌ێ
وه‌ گـیــان خوه‌ت، چمانێ نـووڕ  بوى هه‌رچگ دوئا كـردم
نه‌چــوو هالـیـم، زانى به‌عد تـو چه‌رخـیـشـه‌ ئه‌لـگـه‌ردێ
ده‌ ئێ دونـیـا تو بویت ئه‌ێ دڵخوه‌شى، شانسێ ك هاوردم
گــوڵ بـاخ خودا! كووچت نــه‌ ته‌نیا جه‌رگ و دڵ تــاوان
ئه‌ڕا  قـڕن قـێـامـه‌ت هه‌م، ده‌ ئاگر سه‌ر دراوردم
چگیت و خالیم كـــردى، منى هه‌م وه‌رد خوه‌ت بــــــردى
ك جــامــه‌ك هــه‌م نـیـه‌نـاسێگه‌م، حوبـابێ بویم و دامـردم
