text:
Have you forgotten your password? Click here?
Interactive map tool
Productivity and cost
How Sweden lays the foundation for sustainable manufacturing
Sweden is at the forefront of Europe's green transformation of industry. With a no.1 ranking in sustainability, it offers unbeatable opportunities for reducing waste and CO2 emissions – enabling your business to build a strong environmental profile and accelerate the smart industry shift.
8 reasons why Sweden leads the charge toward sustainable production:
Sweden has abundant renewable energy sources, ranging from hydropower and geothermal to biomass and wind turbines
Significant incentives in place to support the industry's transition to sustainable operations
Ranks among Europe's top five countries for circular economy legislation
Tops the list of the most eco-innovative OECD countries
Sweden is on target to run entirely on renewable energy by 2040
Rich in industrial symbiosis networks, feeding heat into residential homes, turning gas into biofuel, wastewater into fertiliser etc
Extensive expertise in remanufacturing and metals recycling
Global leader in waste management: on track to fulfil 2020 zero waste vision
Sweden offers excellent opportunities for manufacturing companies that want to build a world class reputation in environmental performance. Growing your business here might just be the greenest investment you can make – while benefiting from the lowest electricity prices in the EU*.
The key here is abundant renewable energy. Wherever you choose to locate in Sweden, the electricity mix is up to 97 per cent free from CO2 emissions. As much as 66 per cent of the total energy output comes from renewable sources such as hydropower, geothermal energy and biomass. This enables energy-intensive manufacturers to achieve a low carbon footprint.
But that's just the starting point.
Sweden ranks among the world's top eight most sustainable countries – with a no.1 placement on analyst firm RobeccoSAM's list of sustainable countries for 2017. It is a pioneer in clean technologies and, more importantly, has advanced mechanisms for industrial symbiosis which will be instrumental for implementing circular economy models.
For example, Sweden's extensive district heating network and state of the art electrical grid provide ample opportunities for closing the loop in operations and minimising waste, while getting paid for recycled energy and heat.
Decoupling of carbon
Sweden has proved that growth is not a trade-off for pursuing sustainability programmes. The country is committed to being a leader in implementing the 2030 Agenda which is the action plan for the 17 Sustainable Development Goals (SDG) set out by the UN. And progress is speeding ahead.
In 2015, Sweden became the world's first country to achieve a decoupling of economic growth from carbon emissions. Indeed, between the years 2008 and 2014 alone, CO2 emissions were cut by 14 per cent while total GDP increased by 16 per cent in the same period. The Swedish government is now making its largest investment ever in environment efforts andm in 2018, Sweden achieved a No. 1 world ranking in the SDG Index and Dashboards Report.
What does this mean for manufacturers? As the EU sets binding targets for reducing emissions, businesses need to plan ahead for regulatory compliance. By locating operations in Sweden, energy-intensive companies can go the extra mile to boost their green competitive advantage and save costs.
Crucially, Sweden's green investments are already decades in the making. In other markets that lag behind in terms of efficient infrastructure, companies often need to calculate for taxes that support national infrastructure upgrades.
Circular manufacturing: Sweden's system-wide solutions
It is widely agreed that the traditional linear approach to production – take, make and dispose – is incompatible with the future. But Sweden is hard at work to change things around.
The manufacturing industry is responsible for approximately 17 per cent of the EU's total output of greenhouse gases. Material waste is at least 30 per cent and considerably higher in some areas of manufacturing. To move on from this scenario, Sweden employs system-wide solutions to minimise waste – making energy, heat and raw materials recycling an easy path to follow.
In addition to renewable energy, Sweden's know-how in environmental fields lays a strong foundation for accelerating the shift to a circular economy, which the European Commission has projected will save EU businesses €600bn. This is equivalent to 8 per cent of their annual turnover.
Companies like Volvo, Atlas Copco and Electrolux are pushing boundaries in remanufacturing. Service-based business models, which extend the use of products, are on the rise and new ecosystem partnerships are emerging.
Providing manufacturers with easy options for recycling waste – and rewarding them for their efforts – is a key component of Sweden's ambitious strategy to preserve the environment and protect the balance of ecosystems, and to make sustainability the basis for economic growth and social inclusion.
By 2020, Sweden aims to increase metal recycling to 85 per cent and several innovation programmes, such as Produktion 2030, are helping to further Sweden's mission of becoming one of the most sustainable manufacturing locations in the world.
*Eurostat 2017, Energy price incl. network fees and non-recoverable taxes for a consumption range of 20-70 GWh.
Read more about manufacturing in Sweden
Klas Ericson
Investment Advisor Sweden Investment Advisor, Sweden
Martin Heumann Bauer
Andreas Scheibenpflug
Investment Advisor Sweden Investment Advisor , Sweden


text:
Quest Provides Additional Information on OncoQuest Transaction and Announces Delay in Annual Filings
(Ref: CNW)
Quest PharmaTech
TSX Venture: QPT
EDMONTON, May 29, 2020 /CNW/ - At the request of IIROC Market Surveillance, Quest PharmaTech Inc. (TSX-V: QPT) ("Quest" or the "Company") is providing additional information with respect to the proposed asset transfer transaction between 43% owned OncoQuest Inc. ("OncoQuest"), and Korean publicly traded Dual Industrial Co., Ltd("Dual"), announced by Quest in a news release on April 22, 2020. Under the proposed transaction, OncoQuest would sell its clinical and preclinical immunotherapy development assets to Dual in transactions that would result in OncoQuest receiving a combination of Dual common stock and Dual perpetual convertible bonds with an ascribed value of US$300 million.
The USD$300 million value of Dual securities to be received by OncoQuest under the transaction was arrived at by negotiation between the parties. Dual is also responsible for all of the costs of clinical and pre-clinical development of OncoQuest's immunotherapy assets following the April 20, 2020 execution of the definitive agreements by the parties until a U.S. based subsidiary of Dual is set-up to oversee all of the clinical development functions. Dual has committed to fund OncoQuest's Phase 3 clinical trial in an amount up to USD$75 million. Dual has raised USD$70 million of the committed funds, USD$10 million of which was advanced to OncoQuest on March 6, 2020 pursuant to a share subscription, and Dual expects to raise the remaining US$5 million by December 31, 2020.
On the April 20, 2020 execution of the asset transfer agreement between Dual and OncoQuest, OncoQuest became entitled to receive the USD$300 million consideration, and entered into certain ancillary share and convertible bond subscription and offset agreements with Dual, including for the purpose of funding USD$40 million of the repurchase price of 2,500,000 OncoQuest common shares subscribed for by Dual on March 6, 2020 which has been completed. On May 20, 2020, the parties completed a first closing (the "First Closing") under the transaction whereby Dual confirmed that it had met its condition for having USD$75 million available to meet Phase 3 clinical trial expenses. Ownership of the immunotherapy development assets was transferred from OncoQuest to Dual at the First Closing. A second closing of the transaction (the "Second Closing") will occur upon completion of all transfers of legal title and registrations for OncoQuest's drug portfolio to Dual.
As a result of the agreements and completion of the First Closing, OncoQuest has received or is entitled to the following consideration for the sale of its assets:
(A) USD$125 million of 30-year perpetual convertible bonds of Dual (the "Perpetual Convertible Bonds") as follows:
(i) KRW48.012 Billion (USD$40 million equivalent) convertible into Dual common shares at 2,119KRW/share; and
(ii) KRW103.445 Billion (USD$85 million equivalent) convertible into Dual common shares at 4,309KRW/share.
Each of the Perpetual Convertible Bonds has a 30-year maturity, bears no interest, and is redeemable at Dual's option for cash. The Perpetual Convertible Bonds are unrated. As of the May 20, 2020 First Closing date, OncoQuest has the right to require redemption of KRW76.0625 Billion (USD$62.5 million equivalent) of Perpetual Convertible Bonds for cash, payable not later than December 31, 2020.
(B) USD$175 Million of Dual common shares as follows:
(i) as of the May 20, 2020 First Closing date, OncoQuest has acquired 7,454,824 common shares of Dual at a price of KRW3,265/share, for an equivalent aggregate subscription price of USD$20 million; and
(ii) OncoQuest has subscribed for and is entitled to receive an additional 57,774,885 common shares of Dual at a price of KRW3,265/share, for an equivalent aggregate subscription price of USD$155 million, which are to be issued on the date of the Second Closing, expected not later than December 31, 2020.
All Dual shares issued to OncoQuest will be subject to a 1-year trading restriction from the date of issuance of the shares.
On the day of execution of the definitive agreements, April 20, 2020, the closing price of Dual common shares on the KOSDAQ Korean stock exchange was KRW4,900 (May 29, 2020 - KRW3,665). As of April 20, 2020 the Bank of Korea Basic Exchange Rate was KRW1,217 per USD$1 (May 29, 2020 - KRW1,239.4 per USD$1).
No finder's fees are payable by Quest or OncoQuest in connection with the transaction. Completion of the transaction is subject to a number of conditions, including the receipt of all required regulatory and third-party approvals.
Delay in Annual Filings
The Company also announces that the filing of its annual audited financial statements for the year ended January 31, 2020 and related filings will be delayed and that it intends to rely upon the extension for such filings of up to 45-days provided in Alberta Securities Commission Blanket Order 51-517 (and a similar exemption provided by the British Columbia securities commission) (collectively, the "Instruments").
The Company reports that it is required to file its January 31, 2020 annual audited financial statements, related management's discussion and analysis and CEO and CFO certifications (collectively, the "Documents") no later than June 1, 2020. For reasons beyond the Company's control, including those related to COVID 19, the Company is unable to file its financial statements on June 1, 2020 and will be relying upon the Instruments for an extension of time (up to 45 days) to file its financial statements on SEDAR.
Until the Documents are filed on SEDAR, the Company's management and insiders will be subject to a trading black-out reflecting the principles contained in section 9 of National Policy 11-207 - Failure to File Cease Trade Orders and Revocations in Multiple Jurisdictions. The Company expects the Documents to be filed on SEDAR no later than June 30, 2020.
Other than the USD$50 million private placement by OncoQuest to Dual disclosed in the Company's news release dated March 13, 2020 and the proposed sale of the immunotherapy assets by OncoQuest to Dual disclosed in the Company's news release dated April 22, 2020, there have been no material business developments since the date of the last interim financial statements and related management's discussion and analysis filed with respect to the interim period ending October 31, 2019.
Resumption of Trading
The common shares of the Company have been halted from trading on the TSX Venture Exchange since April 22, 2020 in connection with a review conducted by the TSXV Venture Exchange. That review has now been completed and trading in the common shares is expected to resume shortly.
About Quest PharmaTech Inc.
Quest PharmaTech Inc is a publicly traded, Canadian based biopharmaceutical company (QPT: TSX-V) developing products to improve the quality of life. The Company through its investment in OncoQuest and its Chinese joint venture, OncoVent, is developing antibody-based immunotherapeutic products for cancer. Quest has an ownership interest in Bioceltran which is focused on SP Technology™ for transdermal delivery of drugs and photosensitizers for pharmaceutical and cosmetic purposes. Quest through its subsidiary, Madenco BioSciences, is developing pharmaceutical products for dermatology and wound healing applications. Quest, through its ownership interest in OncoCare Therapeutics, is developing an antibody licensed from University of Nebraska, AR 9.6 mAb against truncated O-glycan on MUC16, for targeted cancer therapy applications. To learn more, visit www.questpharmatech.com
SOURCE Quest PharmaTech Inc.
For further information: Dr. Madi R. Madiyalakan, Chief Executive Officer, Quest and OncoQuest Inc., Tel: (780) 448-1400 Ext. 204, Email: madi@oncoquestinc.com
http://www.questpharmatech.com
Quest Provides Update to Immunotherapy Asset Transfer Between OncoQuest Inc. and OncoQuest Pharmaceuticals Inc.
OncoQuest Initiates Commercial Scale Oregovomab Manufacturing Program for Treatment of Ovarian Cancer
OncoQuest Announces Collaboration with TESARO in Recurrent Ovarian Cancer Setting
OncoQuest Announces a U.S.$50 Million Investment by KOSDAQ listed Dual Industrial Co. Ltd.
Quest PharmaTech's Subsidiary, OncoQuest, Closes U.S. $13,000,000 Preferred Share Private Placement with Hepalink USA to Fund Immunotherapy for Treatment of Cancer

redpajama_set_name: RedPajamaCommonCrawl


I think instead, the world should switch to be like the United States.
When you climb a mountain, you go more feet than meters. It sounds better. On a hot day, you can complain that it is well above 100 and not half that. Flying at 35,000ft feels higher.
Do you see the advantages yet?
Yes, these are nice, but I prefer to measure my feet (and other things) in centimeters. It makes them seem bigger.
What many people don't know is that the English system is now defined as a subset of the metric system. For example, the inch is officially defined as 25.4cm.
The metric system is also a more logical system of measurement and is based on common items. For example: 1 gram of water = 1 cubic cm of water, 1000 cubic cm = 1 liter. Scaling moves up and down in units of 1000 -> 1000 mm = 1 m, 1000 m = 1 km. As opposed to the English system where 12in = 1ft, 3ft=1 y, 1760 yard = 1 mile. It is also far easier to have a system of wrenches or sizes based on 5,6,7,8,9,10,11,12,13,14,15,16,17,18... versus 5/32, 3/16, 7/32, 1/4, 9/32, 5/16, 11/32, 3/8, .... That is the reason that most engineering, science and manufacturing have moved over to metric. It is only consumer products that still use the English system. Even in those case, it's not uncommon for the item to be metric but marked as the closest English unit.
What is surprising is the the US still hangs on to a system that was originally based on the body measurement of a King they revolted against.
Uuuh; I'm sure you mean't 2.54 cm. to the inch and therein lies the root of the point being made for error mitigation.
Yes, bigger numbers are cooler.
It's just less consistent, logical and easy to use. I mean 1/64 of an inch, seriously? From a kilometre to a millimetre, and a millilitre to a litre, metric is just a cinch to learn and use. The old units are just archaic and unwieldly.
I can picture the distance of 1/64" clearly in my mind, 1 millimeter...I dunno....all I see is a bug with a bunch of legs sticking out the sides...makes no sense to try and measure anything with a squirmy bug.


text:
using System;
using System.Threading.Tasks;
using AzureFromTheTrenches.Commanding.Abstractions;
using InMemoryCommanding.Commands;

namespace InMemoryCommanding.Handlers
{
    class CommandWithoutResultHandler : ICommandHandler<CommandWithoutResult>
    {
        public Task ExecuteAsync(CommandWithoutResult command)
        {
            Console.WriteLine($"Success - {command.DoSomething}");
            return Task.FromResult(0);
        }
    }
}

redpajama_set_name: RedPajamaGithub


Probably the most detailed and popular cutaway in our collection. Designed from the original shipbuilder's blueprints, the opulence and character of the original liner is truly captured in time. You will appreciate the her design when you see all the stairs that link the decks, the art deco public rooms, cabins, pipes, boilers, engine rooms and even the expansion joints.
The grandest ocean liner ever built has played many roles in her illustrious career. During the 1930s, she was hostess to the world's rich and famous. During her heyday, many considered her the only civilized way to travel.
The framed size is 22.5" wide by 9.5" high.


In this monthly blog series, our collections team write about their Object of the Month, chosen from our collection.
This miniature gilt-bronze statue is an example of a Tibetan 'wrathful guardian'. It depicts Palden Lha-Mo, also known in Sanskrit as Shri Deva, the Great Goddess. She is a member of the 'Eight Guardians of the Law' or the Dharmapala. Her fierce appearance is intended to scare away evil rather than the Buddhist practitioners who would have viewed this statue. Most depictions of the Dharmapala share similar frightening elements such as the angry expression, the necklace or crown of skulls, and flame-like hair or a halo. Palden Lha-Mo is the only female Dharmapala. She is known as a compassionate protector of those who follow the Dharma, or Buddhist law.
As with all Buddhist statues, each aspect of this image of Palden Lha-Mo has a meaning. The symbols in this object mainly refer to the legend of Palden Lha-Mo's life and transformation into a wrathful guardian. According to this legend, she was once married to an evil King of a kingdom called Lanka, who was an enemy of the Dharma and used to murder his subjects. The King was bringing up their son to be the ultimate destroyer of Buddhism. She vowed to either lead her husband to a more compassionate Buddhist life. She tried for many years to convert her husband, but was unsuccessful, and so decided that her only alternative was to end his dynasty. She killed her son, took his skin for a saddle for her horse, and his skull for a cup. As she was riding away, the King fired an arrow which struck her horse. Seeing this, she said 'May this wound become an eye to watch over the twenty-four regions, and may I be the one to end the lineage of the malignant kings of Lanka'.
If you look closely at this miniature statue, you can see the eye by the horses' tail, and you can spot the skull cup that she is holding. Her other hand is raised in the harina mudra or 'lion gesture', and is likely to have originally held a club. She is often depicted as riding her horse across a sea of blood which represents the cycle of death and rebirth. This symbolises her ability to liberate people from that cycle.
Palden Lha-Mo is believed to be the protector of Tibet and the Dalai Lama. Legend tells that she is the guardian of 'the Oracle Lake' or 'Lhamo La-tso', which lies to the Southeast of Lhasa in Tibet. It was at this lake that Palden Lha-Mo is said to have promised the first Dalai Lama that she would protect his lineage. Rulers and important Lamas (monks) have traditionally visited this lake in order to discover through visions who the next reincarnation of the Dalai Lama would be.
Palden Lha-Mo's image is considered to be so powerful that it is often covered over in monasteries and temples. The idea that Buddhist statues are powerful is very important. Before a statue is placed on an altar, a consecration ceremony is performed. This may include placing sacred objects such as relics and prayer scrolls inside the statue. Once this is complete, the statue is considered to be inhabited by the deity. It cannot be moved, it is treated with great care and respect, and offerings are given to it. The painting below outlines the kind of offerings that are presented to Palden Lha-Mo, including musical instruments to represent music offerings, and images of food, flowers, and lamps.
Due to the small size of this statue, it is likely that it was used as a personal protection charm rather than permanently placed on an altar. The fact that it doesn't have a base (the wooden stand is modern and was created for the purpose of displaying the statue) also suggests that it was made to be portable. Ordinarily a statue of Palden Lha-Mo would include a lotus petal base or one depicting a sea of blood. It is gilded and has inlaid turquoise, which suggests that it would have been commissioned by or made for someone wealthy. Charms such as miniature deity statues were often carried in charm boxes, which would have been worn across the chest or around the waist. There is an example of a charm box on display in the Buddhist Room here at the Castle.
A Buddhist practitioner may have carried this statue with them in order to ward off evil. People also would have commissioned and paid for the creation of statues as an offering to a certain deity, and as a way to accumulate merit. The accumulation of merit is a key focus for Buddhists, as it is believed that committing good deeds will increase the chance of being reborn into a good life.
This object is just one of the many objects that form part of Denys Eyre Bower's five impressive collections which include Ancient Egyptian, Japanese, Buddhist, Stuart and Jacobite, and Books. For more information on these objects, review our Object of the Month series, visit the Historic House and Collections or contact our Curator, Naomi Collick by email or by calling 01892 870347.


text:
Роберт (Боб) Гуччоне (; 17 декабря 1930, Бруклин, Нью-Йорк — 20 октября 2010, Плейно, Техас) — основатель и издатель журнала «Пентхауз».

Ранние годы
Роберт Чарльз Джозеф Эдвард Сабатини Гуччоне (так его имя звучало полностью) родился в Бруклине в семье итальянцев сицилийского происхождения. Его отец работал бухгалтером.

Боб Гуччоне был женат четыре раза. Первый брак с Лилиан Беккер () у него состоялся ещё до того, как Гуччоне отметил собственное двадцатилетие. От этих уз у него осталась дочь Тониа. Вскоре пара рассталась. Гуччоне отправился в Европу, надеясь найти применение своим способностям художника. Там он познакомился со своею второй женой, англичанкой Мюриэль. С нею у него состоялся второй брак, в результате которого у них появилось четверо детей, три мальчика: Боб-младший, Тони, Никки и девочка по имени Нина. Для того, чтобы обеспечить семью, основным профилем работ для Гуччоне в те годы, стало управление сетью прачечных. Но творческая составляющая давала о себе знать, поэтому Боб Гуччоне делал карикатуры, зарисовки для американских еженедельников. В газете для экспатов «Лондонский американец» (), его заметили и приняли на работу штатным художником.

«Пентхауз»
В 1953 году в Америке начал издаваться журнал «Плейбой», задавший стандарты того, что можно было бы считать эротическим журналом. Боб Гуччоне решил выпускать собственное издание, которое бы превзошло по степени откровенности все выпускавшиеся на тот момент журналы такого профиля, и конкретно Playboy — в первую очередь.

Его журнал получил название Penthouse — так в Америке называются дорогостоящие фешенебельные апартаменты на верхних этажах зданий, и это название должно было обыгрывать представление людей о роскошном, свободном и любвеобильном образе жизни обитателей подобных жилищ. Первый номер «Пентхауза» поступил в продажу в Великобритании в 1965 году. В 1969 «Пентхауз» начал издаваться в США.

Поначалу из-за экономии Боб Гуччоне сам фотографировал моделей. Не имея профессиональной подготовки, он где мог применял свои познания художника. Фирменным стилем раннего «Пентхауза» стали фотографии в мягкой фокусировке. Некоторые фотосессии занимали у Гуччоне несколько дней напряжённой работы.

Журнал с самого начала взял курс на предельно допустимую откровенность в публикуемых фотографиях, постоянно балансируя на грани откровенной эротики/софт-порнографии. В журнале в первые же годы существования начали размещать изображения полностью обнажённых моделей.

Популярности журналу придавали и скандальные фотосессии. В 80-е годы «Пентхауз» опубликовал фотографии первых эротических проб певицы Мадонны и модели, ведущей Ванессы Уильямс, сделанные знаменитостями ещё в период их безвестности. С годами «градус секса» в журнале только рос. В 90-е годы внимание аудитории издания начал переключать на себя интернет, и чтобы сохранить какую-то часть подписчиков, журнал начал размещать порнографические фотографии. С конца XX века журнал считается порнографическим.

В 1976 году Гуччоне вложил 17,5 миллионов долларов в производство фильма «Калигула».

Капитал
Боб Гуччоне жил на широкую ногу. Ему принадлежали роскошные особняки в Италии и Франции. В Манхеттене у него было огромные 30-комнатные апартаменты. Гуччоне также удалось собрать большую коллекцию картин, которая, правда, была с убытком распродана в 2002 году.

В 1982 году Гуччоне попадал в список 400 богатейших людей планеты по версии журнала «Форбс». Его «империя» оценивалась в 400 миллионов долларов. В апреле 2002 года New York Times подсчитал, что общая сумма денег, привлечённая издательством Гуччоне за годы существования, составила 3.5—4 миллиарда долларов оборота. Из них почти 500 миллионов было чистой прибылью.

Боб Гуччоне скончался от рака лёгких 20 октября 2010 года, за два месяца до своего 80-летия.

Примечания

Издатели США
Персоналии по алфавиту
Умершие от рака лёгкого

redpajama_set_name: RedPajamaWikipedia


Are you fitting out a child's bedroom?
If you have decided to give your child's bedroom a complete redecoration or if their room is a bit bare at the moment and could do with something on the walls, then be sure to consider the children's novelty mirrors which are now available to buy through the internet. These excellent mirrors, suitable for children, are made from acrylic yet still retain a surface which is highly reflective like glass. The major advantage that these mirrors have, when it comes to small children, is that they are shatterproof, light and safer for them to use. As a parent you need not worry when installing such mirrors in your children's bedroom. All the mirrors in this range are delivered complete with adhesive pads for ease of fixing and instructions are included so you won't have any problem applying them to the wall. The mirrors are not just great to look at either; children's mirrors are also a decoration which can aid with learning too. The alphabet mirror in particular will provide a fun way for your little boy or girl to learn the letters of the alphabet. Children's mirrors are also appropriate for use in schools, leisure centres or hospitals and will brighten up any room.


text:
Arper supports Guggenheim
Collezione Peggy Guggenheim, Venezia © David Heald
Arper has started a two-year collaboration with one of the most prestigious museums worldwide: the Peggy Guggenheim Collection in Venice.
The Peggy Guggenheim Collection is the most important museum in Italy for European and American art of the twentieth century and includes masterpieces of cubism, surrealism and abstract expressionism, thus representing a reference point for the avant-gardes and temporary high profile exhibitions.
Created by Peggy Guggenheim (1898-1979), American collector and patron of the arts, the Collection is based in Palazzo Venier dei Leoni by Canal Grande.
Properties of the Salomon R. Guggenheim Foundation in New York, since 1970 the Collection is also part of the global network of Guggenheim museums, consisting in the Solomon R. Guggenheim Museum of New York, the Guggenheim Museum Bilbao and the future Guggenheim Abu Dhabi.
Giardino Collezione Peggy Guggenheim, Venezia © Matteo De Fina
As part of the collaboration, Arper has joined "Guggenheim Intrapresæ", the first Italian project of corporate membership founded in 1992. The aim of Intrapresae is to create a network of international companies connected by a marked sensitivity to art, thus creating a strategic relationship with the museum by expressing their identity through a progressive commitment to culture.
The Collection is characterized by a dynamic programme of cultural activities with the aim to promote art and encourage networking between companies.
This approach opens up to a wide range of possibilities of cooperation, by providing value-added contents, that are useful to establish a deeper connection with the company and will be key to involve our stakeholders during their visits in our headquarter.
"By joining the group Guggenheim Intrapresæ, we want to contribute to the culture and the common good of civil society with a concrete gesture, as I am convinced that our actions are influenced by and affect all that is around us," noted Claudio Feltrin Arper's president and CEO. "We have always believed that companies must be socially responsible. For Arper being invited to this prestigious network was very important, so that we can actively contribute to the dissemination of knowledge and culture, which are the basis for building a better society to live in, now and in the future".
Museo di Muggia © Marco Covi
Collections Associées
Catifa 46
Placer Les Hommes Au Centre De Tout
Arper Sponsors the Riba Royal Gold Medal 2017
Arper supports the Italian Pavilion at Biennale
Claudio Feltrin, Président d'Arper
© 2011-2020 Arper USA Inc. All rights reserved
476 Broadway, Suite 2F New York 10013 United States
T +1 (212) 647 8900
F +1 (212) 647 8912


text:
Het Italiaans voetbalelftal is een team van voetballers dat Italië vertegenwoordigt in internationale wedstrijden. De bijnaam is La Squadra Azzurra (Het blauwe team) of het daarvan afgeleide Azzurri (Blauwen).

Italië werd viermaal wereldkampioen: in 1934, 1938, 1982, 2006 en tweemaal Europees kampioen in 1968 en in 2020. Een traditie binnen het Italiaans voetbalelftal is dat de speler met de meeste gespeelde wedstrijden voor het team, automatisch de aanvoerder is.

Ter gelegenheid van het honderdjarige bestaan van de Italiaanse voetbalbond speelde de Italiaanse selectie op 16 december 1998 in het Olympisch Stadion een vriendschappelijke wedstrijd tegen een FIFA-wereldelftal. Het duel onder leiding van de Franse scheidsrechter Rémi Harrel geldt als een officiële interland voor de Italiaanse bond; zo maakte aanvaller Marco Delvecchio zijn officiële debuut voor de Azzurri. Hij viel in de rust in voor Filippo Inzaghi (Juventus FC). Italië won de jubileumwedstrijd met 6-2 door treffers van achtereenvolgens Filippo Inzaghi, Eusebio Di Francesco, Diego Fuser en Enrico Chiesa (3). Voor het wereldelftal scoorden Gabriel Batistuta en George Weah.

Geschiedenis

1910 - 1940 Het Mussolini-tijdperk, twee WK-titels

In 1910 speelde Italië zijn eerste wedstrijd, Frankrijk werd met 6-2 verslagen. In de jaren twintig deed Italië voor de eerste keer mee aan de Olympische Spelen, zowel in 1920 als in 1924 werd Italië in de kwartfinales verslagen door respectievelijk Frankrijk en Zwitserland. Het eerste succes was in 1928 op de Olympische Spelen in Amsterdam. Via overwinningen op Frankrijk en Spanje werd de halve finale gehaald, waar regerend olympisch kampioen Uruguay met 3-2 te sterk was. De bronzen medaille werd veroverd na een 11-3-zege op Egypte, zowel Schiavio als Banchero als Magnozzi scoorden drie doelpunten.

WK 1934
In 1934 werd het tweede WK in Italië georganiseerd. Voor de enige keer in de historie moest het gastland kwalificatiewedstrijden spelen, tegenstander Griekenland werd thuis met 4-0 verslagen. Italië had geen zin de uitwedstrijd te spelen en op last van de Italiaanse bond trok Griekenland zich terug, als tegenprestatie kocht Italië in Athene een gebouw dat door de noodlijdende Griekse voetbalbond als bondsgebouw gebruikt kon worden. Belangrijke troeven van de Italiaanse ploeg waren aanvaller Giuseppe Meazza en Luis Monti, die vier jaar daarvoor als speler van Argentinië al een WK-finale speelde (4-2 verlies tegen Uruguay) en als aanvoerder van Juventus een Italiaans paspoort kreeg. De druk op de ploeg was immens, want dictator Benito Mussolini zag het toernooi als een propaganda-middel en eiste de wereldtitel. In de eerste ronde was er weinig moeite de Verenigde Staten met 7-1 te verslaan. De kwartfinale tegen Spanje was een hard duel, waarbij de Spaanse doelman Ricardo Zamora dusdanig verwond werd, waardoor hij in het toernooi niet meer in actie zou komen. De Italiaan Mario Pizziolo brak zijn been en zou nooit meer in actie komen voor het nationale team. De wedstrijd eindigde in 1-1 en ook de replay was een hard duel, waarbij drie Spanjaarden geblesseerd zouden uitvallen. De Zwitserse scheidsrechter René Mercet werd na deze wedstrijd door de FIFA voor het leven geschorst voor internationale wedstrijden. Italië won met 1-0 door een doelpunt van Meazza. In de halve finale was Oostenrijk de tegenstander, het "Wunderteam" gold als het sterkste team van de eerste helft van de jaren dertig. Italië kwam snel op een 1-0-voorsprong en hield die voorsprong vast, mede door partijdig fluiten van de Zweedse scheidsrechter Ivan Eklind. Eklind mocht op aandringen van Mussolini als "beloning" de finale tegen Tsjecho-Slowakije fluiten. De finale bleef tot een kwartier voor tijd doelpuntloos, totdat Antonín Puč de Tsjechen op voorsprong bracht, Raimundo Orsi zorgde voor de gelijkmaker. In de verlenging zorgde Angelo Schiavio voor de winnende treffer, waarna Mussolini de WK-titel vierde als zijn persoonlijke winst.

WK 1938
Italië won in 1936 met een compleet ander team de Olympische Spelen van Berlijn, in de finale werd Oostenrijk met 2-1 in de verlengingen verslagen, Annibale Frossi scoorde beide doelpunten, hij was met zeven treffers topscorer van het toernooi. Italië kreeg in 1938 de kans de WK-titel zonder thuisvoordeel te veroveren, belangrijkste wijziging in de ploeg was de aanwezigheid van Silvio Piola, die met aanvoerder Giuseppe Meazza en Giovanni Ferrari een gevreesde voorhoede vormde. In de achtste finale werd Noorwegen pas in de verlenging verslagen, Piola scoorde het winnende doelpunt. In de kwartfinale werd gastland Frankrijk met 3-1 verslagen, Piola was opnieuw beslissend met twee doelpunten. In de halve finale profiteerde Italië van onderschatting van Brazilië, de Braziliaans coach spaarde de topscorer van het toernooi Leônidas met het oog op de finale. Italië won in Marseille met 2-1 door doelpunten van Gino Colaussi en een benutte strafschop van Giuseppe Meazza. In de finale boekte Italië een regelmatige 4-2-overwinning op Hongarije, zowel Colaussi als Piola scoorde twee doelpunten. Grote man achter de successen van Italië was coach Vittorio Pozzo, hij is de enige coach tot op heden die twee keer de wereldtitel veroverde.

1946 - 1966 Geen successen, de slag van Santiago en nederlaag tegen Noord-Korea

WK 1950

Na de oorlog was alle Italiaanse hoop gevestigd op het elftal van AC Torino, dat tussen 1942 en 1949 vijf keer het Italiaanse kampioenschap veroverde. Het team had als bijnaam "Il grande Torino" en speelde in het 4-2-4 systeem, tien jaar voordat het Braziliaanse team met dit systeem de wereldtitel veroverde. Na een vriendschappelijke wedstrijd tegen Benfica verongelukte de voltallige selectie van het team tijdens de Superga-vliegramp. In 1950 moest het Italiaanse team in Brazilië de wereldtitel verdedigen, de selectie weigerde het vliegtuig te gebruiken en vertrok per boot. In de eerste wedstrijd was de ploeg al kansloos na een 3-2-nederlaag tegen Zweden, de tweede gewonnen wedstrijd tegen Paraguay had slechts statistische waarde.

WK 1954
In 1954 plaatste Italië zich voor de eindronde door tweemaal van Egypte te winnen. Italië werd gezien als een outsider voor de titel, waarbij de latere bondscoach Giovanni Trapattoni tot de bekendste spelers behoorde. Italië was ingedeeld in een groep met Engeland, Zwitserland en België, Engeland en Italië hadden een beschermde status binnen deze groep en hoefden niet tegen elkaar te spelen. Echter, de wedstrijd tegen gastland Zwitserland ging met 2-1 verloren en door een overwinning op België was een beslissingswedstrijd tegen opnieuw Zwitserland nodig. Ook nu weer was Zwitserland te sterk, er werd met 4-1 verloren. De Zwitsers bediende zich van het "grendel" systeem een defensief systeem, dat later door de Italianen geperfectioneerd zou worden: catenaccio.

WK 1958
In het kwalificatietoernooi voor het WK van 1958 begon Italië met een 3-0-nederlaag tegen Portugal, maar leek het goed te maken met twee thuiszeges op Portugal en Noord-Ierland, in de laatste wedstrijd tegen Noord-Ierland zou een gelijkspel voldoende zijn. De beslissende wedstrijd op 8 december 1957 in Belfast ging niet door, omdat de scheidsrechter uit Hongarije vast stond in Londen vanwege aanhoudende mist. De teams waren er wel en besloten te oefenen: 2-2. De wedstrijd liep uit de hand, omdat toeschouwers het veld op kwamen om te protesteren tegen het harde spel van de Italianen. Een maand later won Noord-Ierland met 2-1, Italië plaatste zich voor de eerste keer niet voor de eindronde.

WK 1962
Voor het WK van 1962 had Italië weinig moeite zich te plaatsen, Roemenië trok zich terug en Israël werd vrij simpel verslagen. Na een 0-0 gelijkspel in de eerste wedstrijd tegen West-Duitsland wachtte het gastland Chili. Voor de wedstrijd werd het land Chili in de kranten belachelijk gemaakt door Italiaanse journalisten en de sfeer in het stadion van Santiago was zwaar vijandig ten opzichte van de Italianen. In het veld werd er nauwelijks gevoetbald, maar geschopt, gespuwd en geslagen. Giorgio Ferrini en Mario David werden in de eerste helft uit het veld gestuurd en er kwamen zelfs politiemensen het veld op om de gemoederen te laten rusten. Echt objectief was de scheidsrechter niet, want een ordinaire vuistslag van de Chileen Sanchez op Humberto Maschio werd niet bestraft. Maschio brak wel zijn neus. In de tweede helft gingen de Italianen ten onder met 2-0. De laatste wedstrijd tegen Zwitserland had slechts statistische waarde (3-0-zege) en Italië was opnieuw in de eerste ronde uitgeschakeld.

WK 1966

Ook de eerste deelname aan het EK was geen succes, in de tweede voorronde was de Sovjet-Unie duidelijk te sterk, 2-0 in Moskou en 1-1 in Rome. De Italiaanse clubs AC Milan en Inter Milan wonnen Europa Cups in deze periode, beide ploegen hadden met Gianni Rivera en Sandro Mazzola een sterke spelbepaler en met name Inter Milan bediende zich van het Catenaccio-systeem, met een afwachtende, defensieve houding werd de tegenstander met tegenaanvallen bestreden. Italië plaatste zich voor de eindronde door duidelijke thuisoverwinningen op Polen (6-1) en Schotland (3-0). In de eerste wedstrijd nam de ploeg revanche op de "Slag van Santiago" door met 2-0 van Chili te winnen. Tegen de Sovjet-Unie werd met 1-0 verloren, maar een gelijkspel tegen het nietige Noord-Korea zou genoeg zijn voor de kwartfinales. In de eerste helft verloren de Italianen al snel aanvoerder Bulgarelli door een mislukte tackle van dezelfde speler. Aangezien er geen wissels waren toegestaan moesten de Italianen verder met tien man. Vlak voor rust schreef de tandarts uit Pyongyang Pak-Doo-Ik geschiedenis door het winnende doelpunt voor Noord-Korea te scoren. De Italianen gingen beschaamd naar huis, waar ze door een woedende menigte werden opgewacht met rotte tomaten en eieren. Sindsdien heet een onverwachte nederlaag in het Italiaanse voetbal een "Korea".

1966 - 1976 EK-titel in Rome, Wedstrijd van de Eeuw in Mexico

EK 1968

Na dit absolute dieptepunt werd Ferruccio Valcareggi aangesteld, in het eerste seizoen geassisteerd door Helenio Herrera, trainer van Inter Milan en fervent aanhanger van het Catenaccio-systeem. In het kwalificatietoernooi eindigde Italië als eerste met een ruime voorsprong op Roemenië en Zwitserland. In de kwartfinale had Italië problemen in de uitwedstrijd tegen Bulgarije, maar bij een 3-1-achterstand maakte Pierino Prati vlak voor tijd een belangrijk tegendoelpunt. Twee weken later won Italië met 2-0, kwalificeerde zich voor het EK in 1968 en mocht het toernooi zelf organiseren. Het toernooi bestond uit vier deelnemers. In een bomvol stadion in Napels gebeurde weinig opwindends tegen de Sovjet-Unie. Ook na verlenging bleef de stand 0-0 en moest het muntstuk beslissen welke ploeg de finale moest halen. De Russische kapitein Albert Sjesternjov mocht kiezen en koos voor munt, het Franse tienfrancstuk belandde op de rug van de hand van scheidsrechter Tschenscher; de kop lag boven en Italië zat in de finale. Italië speelde in de finale tegen Joegoslavië, dat in de halve finale wereldkampioen Engeland uitschakelde. Italië speelde zonder zijn spelbepalers Gianni Rivera (geblesseerd) en Sandro Mazzola (gepasseerd) en maakte een krachteloze indruk. Joegoslavië kwam in de eerste helft met 1-0 voor en het was aan de keeper Dino Zoff te danken, dat de schade beperkt bleef. De scheidsrechter gaf een vrije trap aan de Italianen, die niemand zag en hinderde enkele uitlopende Joegoslaven, waardoor er een gat in de muur ontstond. Omdat de score na 120 minuten nog steeds gelijk was en deze keer niet werd geloot werd er een tweede finalewedstrijd georganiseerd. In dat duel won Italië met 2-0. Mazzola werd weer in genade aangenomen en was de architect op het middenveld.

WK 1970

Voor kwalificatie van het WK van 1970 was Oost-Duitsland de belangrijkste tegenstander, in Oost-Berlijn werd met 2-2 gelijk gespeeld door twee doelpunten van Luigi Riva, die met het bescheiden Cagliari kampioen werd. In Napels was de wedstrijd in de eerste helft beslist: 3-0. In de eerste ronde op het WK in Mexico was het voorzichtigheid troef. Er werd alleen gescoord tegen Zweden, tegen Uruguay en Israël werd doelpuntloos gelijk gespeeld. Tekenend was dat Europees voetballer van het jaar Rivera op de bank zat, omdat Italië met maar één creatieve speler (Mazzola) op het middenveld speelde. Italië haalde wel met een doelsaldo van een voor en nul tegen voor de eerste keer sinds de Tweede Wereldoorlog de kwartfinale. Met Mazzola in de eerste helft en Rivera in de tweede helft wist Italië gastland Mexico met 4-1 te verslaan. In de halve finale kwam Italië snel op een 1-0-voorsprong tegen West-Duitsland door een doelpunt van Boninsegna. Italië beperkte zich daarna tot verdedigen en de Duitsers kregen veel kansen, maar de uitblinkende doelman Albertosi was niet te passeren. Vlak voor tijd scoorde Duitsland door een doelpunt van de bij AC Milan spelende Karl-Heinz Schnellinger. Daarna volgde een wonderlijke verlenging: 1-2 door Gerd Müller, 2-2 door Burgnich en 3-2 door Luigi Riva in de eerste verlenging. In de tweede verlenging ging het doelpuntenfestijn vrolijk verder: 3-3 door weer Müller (zijn tiende van het toernooi) en meteen vanaf de aftrap de winnende goal van de Italianen: Gianni Rivera scoorde de 4-3. De wedstrijd is de geschiedenis ingegaan als de "Wedstrijd van de Eeuw" of het "Jahr Hundert Spiel". In de finale trof Italië het aanvallende Brazilië van Pelé. Na een kopgoal van Pelé maakte Bonisegna voor rust de gelijkmaker, maar in de tweede helft werden de Italianen overlopen: 4-1.

EK 1972
In de jaren daarna ging het bergafwaarts met deze generatie, voor het EK van 1972 werd de kwalificatieronde simpel overleefd met een ruime voorsprong op Oostenrijk en Zweden, maar in de kwartfinale was België te sterk. In Milaan groeven de Belgen zich op een Italiaanse wijze in om het in de return af te maken: 2-1.

WK 1974

Het inmiddels sterk verouderde team plaatste zich voor het WK in 1974 zonder een tegendoelpunt. In de eerste wedstrijd van het toernooi kwam het "Korea-syndroom" weer langs kijken, toen Haïti de leiding nam via een doelpunt van Emmanuel Sanon. Uiteindelijk won Italië met 3-1, maar de toon was gezet. Na een 1-1 gelijkspel tegen Argentinië had de ploeg genoeg aan een gelijkspel tegen Polen, maar het verouderde team had weinig kans tegen de dynamische Polen. Italië kon weer voortijdig naar huis en een hele generatie rond libero/ aanvoerder Giacinto Facchetti speelde zijn laatste internationale toernooi.

EK 1976
In de voorronde voor het EK van 1976 trof Italië de twee verrassingen van het WK Nederland en Polen. In zes wedstrijden scoorde Italië drie keer, alle tegendoelpunten (drie) vielen in de uitwedstrijd tegen het Nederland van Johan Cruijff. Dieptepunt was een doelpuntloos gelijkspel in de thuiswedstrijd tegen Finland. Italië eindigde op de derde plaats in deze groep met één punt minder dan Nederland en Polen.

1976 - 1986 Paolo Rossi schiet Italië naar de Wereldtitel

WK 1978

Italië ging verjongen en had in een andere oud-wereldkampioen Engeland een geduchte tegenstander in de kwalificatie voor het WK van 1978. Italië won in Rome door doelpunten van Giancarlo Antognoni en Roberto Bettega, verloor in Londen met 2-0, maar omdat Italië tegen de zwakke landen Finland en Luxemburg meer doelpunten scoorde haalde het de eindronde. Op het WK in Argentinië plaatste Italië zich snel voor de tweede ronde na overwinningen op Frankrijk en Hongarije en maakte indruk met aanvallend voetbal. Opvallendste speler was de bij Vicenza spelende spits Paolo Rossi, die twee keer scoorde. Na een 0-1 overwinning op gastland Argentinië (doelpunt Bettega) werd Italië groepswinnaar en kon alle wedstrijden in de tweede ronde in Buenos Aires spelen. Na een doelpuntloos gelijkspel tegen West-Duitsland en een 1-0-zege op Oostenrijk moest Italië van Nederland winnen om de finale te halen. Italië was sterker in de eerste helft, kwam op voorsprong door een eigen doelpunt van Ernie Brandts, maar afstandsschoten van dezelfde Brandts en Arie Haan verrasten doelman Dino Zoff. Ook de wedstrijd om de derde plaats ging verloren, tegen Brazilië herhaalde het scenario, een voorsprong in de eerste helft werd weggegeven door afstandsschoten.

EK 1980
Italië mocht het EK van 1980 organiseren en hoefde geen kwalificatiewedstrijden te spelen. Aan de vooravond van het EK stond het land in rep en roer door het "toto-schandaal", verscheidene wedstrijden waren beïnvloed door "match-fixing" en verschillende spelers werden beschuldigd. Voornaamste verdachte was Paolo Rossi, die voor drie jaar werd geschorst. Het Italiaanse team miste hun belangrijkste speler en het frisse voetbal van het WK in Argentinië was weg. Italië kon nauwelijks scoren en leunde op hun keiharde defensie. Tegen Spanje bleef het 0-0 en van Engeland werd pas vlak voor tijd gewonnen door een goal van Tardelli. Om de finale te halen moest Italië van België winnen, maar de ploeg maakte alleen indruk door hard spel en kon niet scoren. De wedstrijd om de derde plaats tegen Tsjecho-Slowakije werd met 1-1 gelijk gespeeld en na strafschoppen werd deze wedstrijd verloren.

WK 1982

Italië plaatste zich eenvoudig voor het WK van 1982, het eindigde in zijn groep als tweede achter Joegoslavië en ruim boven Denemarken en Griekenland. Ondertussen was de schorsing van Rossi teruggebracht naar twee jaar en hij speelde drie wedstrijden voor Juventus. Trainer Enzo Bearzot besloot hem toch mee te nemen naar het WK. Op de eindronde in Spanje speelde Italië drie keer gelijk tegen Polen (0-0), Peru (1-1) en Kameroen (1-1) en door een beter doelsaldo dan Kameroen plaatste de ploeg zich voor de tweede ronde. De ploeg werd hevig bekritiseerd door de Italiaanse pers, vooral de keuze voor de onzichtbare Rossi viel slecht. In de tweede ronde speelde Italië tegen de regerend wereldkampioen Argentinië en de favoriet voor de titel Brazilië. Tegen Argentinië viel Bearzot weer terug op het verdedigende voetbal, het liet Argentinië het spel maken en won de wedstrijd met 2-1 door uitvallen van Marco Tardelli en Antonio Cabrini. Bearzot offerde Claudio Gentile op om Diego Maradona overal te schaduwen. Omdat Maradona niet werd beschermd door de scheidsrechter, kon Gentile zich ongegeneerd uitleven met hard spel. Brazilië won met 3-1 van Argentinië en Italië moest winnen om de halve finale te halen. Bearzot bediende zich nu van een aanvallend systeem en Paolo Rossi besliste de wedstrijd met drie doelpunten (3-2). Italië won ook dankzij nonchalant verdedigen van Brazilië en een uitmuntende doelman Dino Zoff. Rossi besliste ook de halve finale tegen Polen met twee doelpunten. In de finale speelde Italië de finale tegen West-Duitsland, de eerste helft eindigde doelpuntloos mede door een gemiste strafschop van Cabrini. In de tweede helft was Rossi opnieuw degene die de wedstrijd openbrak, hij scoorde de 1-0 en werd met zes doelpunten in de laatste drie wedstrijden topscorer van het toernooi. De wedstrijd werd beslist door doelpunten van Tardelli en Alessandro Altobelli. Iconisch was het extatische gejuich van Tardelli na zijn doelpunt. Hij rende na het doelpunt met armen op borsthoogte en gebalde vuisten over richting de bank, wild schuddend met zijn hoofd en met tranen in zijn ogen. De wedstrijd eindigde in een 3-1-overwinning en Italië was wereldkampioen.

EK 1984
Kwalificatie voor het EK van 1984 werd een opmerkelijke afgang voor de wereldkampioen, Italië begon met drie gelijke spelen, waaronder tegen het nietige Cyprus. Daarna volgden vier nederlagen, alleen de thuiswedstrijd tegen Cyprus werd gewonnen, 3-1 vlak voor tijd. Topscorer van het WK Paolo Rossi scoorde nu alleen tegen Cyprus, uit een strafschop. Italië eindigde op de vierde plaats in de groep met een ruime achterstand op Roemenië, Zweden en Tsjecho-Slowakije.

WK 1986
Italië moest zijn titel verdedigen in Mexico. Paolo Rossi kwam op de bank terecht, Alessandro Altobelli was zijn vervanger. Altobelli scoorde in de eerste ronde van het toernooi vier van de vijf doelpunten en miste ook nog een strafschop. Met gelijke spelen tegen Bulgarije (1-1), Argentinië (1-1) en een 3-2-zege op Zuid-Korea werd de eerste ronde overleefd, maar in een wedstrijd tussen de wereld- en de Europees Kampioen was Frankrijk veel sterker: 2-0. Net als in 1974 nam een hele generatie afscheid van het nationale team, ook coach Enzo Bearzot stapte op.

1986 - 2000 Na drie keer verlies op strafschoppen wel succesvol tegen Nederland

EK 1988

Azeglio Vicini werd de opvolger van Bearzot, zijn hoofddoel was een nieuw team klaar te stomen om de wereldtitel in eigen land in 1990 te winnen. Eerst was er de kwalificatie voor het EK van 1988, waar de ploeg zich voor de eerste keer sinds 1968 voor kwalificeerde. Gianluca Vialli scoorde beide doelpunten in de beslissende wedstrijd tegen Zweden, hij veroverde een basisplaats ten koste van Altobelli. Bestond de vorige generatie vooral uit spelers uit Juventus, nu had vooral AC Milan de overhand, de bekendste spelers waren de door Bearzot genegeerde, offensieve libero Franco Baresi en de nog jonge linksback Paolo Maldini. Op het EK in Duitsland maakte Italië een positieve indruk met fris, aanvallend voetbal. Na een gelijkspel tegen West-Duitsland werd gewonnen van Spanje en Denemarken. In de halve finale was de onervaren ploeg niet opgewassen tegen het pressing-voetbal van de Sovjet-Unie, 2-0.

WK 1990

Op het WK in eigen land verwachtte Italië de vierde wereldtitel. De Italiaanse competitie stond in groot aanzien, grote sterren als Diego Maradona en Marco van Basten maakten furore en ook de Italiaanse spelers speelden een dominante rol. De drie Europa Cup winnaars van het seizoen 1989-1990 kwamen allemaal uit Italië. In de eerste wedstrijd tegen Oostenrijk koos Vicini voor het aanvalsduo Gianluca Vialli en Andrea Carnevale. Ondanks veel kansen werd er niet gescoord, totdat invaller Salvatore Schillaci met een kopgoal de wedstrijd besliste. Na opnieuw een matige overwinning op de Verenigde Staten koos Vicini voor Schillaci en het grote talent Roberto Baggio. Beiden scoorden in de laatste groepswedstrijd tegen Tsjecho-Slowakije, het doelpunt van Roberto Baggio was een lange dribble en werd later gekozen tot mooiste doelpunt van het toernooi. In de achtste en kwartfinale tegen respectievelijk Uruguay en Ierland was Schillaci opnieuw eenmaal trefzeker en ontpopte zich tot de natuurlijke opvolger van Paolo Rossi. De halve finale tegen Argentinië werd gespeeld in Napels, de thuishaven van Maradona. Maradona maakte vooraf stemming om achter het Argentijnse team te staan, het zorgde voor verdeeldheid in de stad Napels. Vicini maakte opzien door Roberto Baggio te vervangen door Gianluca Vialli, Vialli zou opnieuw onzichtbaar blijven. Na het openingsdoelpunt van Schillaci maakte Argentinië in de tweede helft de gelijkmaker na een inschattingsfout van doelman Walter Zenga. Na de gelijkmaker ontstond een straatgevecht, waarbij de Argentijnen meer tegenhielden dan aanvielen, zeker na een rode kaart van Ricardo Giusti. In de strafschoppenserie misten zowel Roberto Donadoni en Aldo Serena en Italië miste de finale. Uiteindelijk werd Italië derde na een overwinning op Engeland, maar de teleurstelling was groot. Schillaci werd topscorer van het toernooi met zes goals, hij zou daarna nog één keer scoren in het Italiaanse elftal en ook bij zijn club was hij niet schotvaardig meer.

EK 1992
Toen de kwalificatie voor het EK in 1992 begon was Italië vooral nog bezig met de teleurstelling van het WK. Italië begon de kwalificatie slecht met een 1-1 gelijkspel uit tegen Hongarije en een 0-0 gelijkspel thuis tegen de Sovjet-Unie en na een 2-1-nederlaag tegen Noorwegen kwam plaatsing voor het EK serieus op de tocht te staan. In Moskou moest er gewonnen werden, maar na het doelpuntloze gelijkspel werd Vicini ontslagen en vervangen door Arrigo Sacchi, de bij AC Milan zeer succesvolle coach.

WK 1994
Sacchi die bij AC Milan succes had met aanvallend voetbal, maar had dat vooral te danken aan het Nederlandse supertrio van Basten/Gullit/Rijkaard, aanvallend voetbal toepassen bij het Italiaanse team vergde tijd. De kwalificatie voor het EK van 1994 verliep wisselend, naast een 1-3-overwinning in Portugal werden er punten verspeeld tegen Zwitserland, thuis 2-2 (na een 0-2 stand tien minuten voor tijd) en een 1-0-nederlaag uit. In de beslissende wedstrijd thuis tegen Portugal zou Italië genoeg hebben aan een gelijkspel om zich te plaatsen voor het WK. In een van beide kanten voorzichtige wedstrijd scoorde Dino Baggio vlak voor tijd het enige doelpunt, Roberto Baggio werd later gekozen tot Europees- en Wereld voetballer van het jaar. De start van het WK van 1994 was slecht, Italië had veel problemen met het stugge voetbal van het Ierland van coach Jack Charlton en verloor van 1-0. De volgende wedstrijd tegen het nog stuggere Noorwegen moest gewonnen worden, na 21 minuten werd doelman Gianluca Pagliuca uit het veld gestuurd, Sacchi baarde opzien door uitgerekend zijn sterspeler Roberto Baggio te wisselen. Uiteindelijk scoorde Dino Baggio het enige doelpunt en na een 1-1 gelijkspel tegen Mexico plaatste Italië zich dankzij een beter doelsaldo dan Noorwegen ternauwernood voor de achtste finales. In die achtste finales stond Italië twee minuten voor tijd achter tegen Nigeria en speelde ook al met tien man dankzij een omstreden rode kaart voor Gianfranco Zola. Eindelijk stond Roberto Baggio op en na de gelijkmaker scoorde hij in de verlengingen het winnende doelpunt uit een strafschop. Baggio was nu los en in de kwartfinale scoorde hij één maal tegen Spanje en in de halve finale tweemaal tegen Bulgarije. In deze halve finale raakte Baggio geblesseerd en hij speelde op halve kracht mee in de finale tegen Brazilië. In een wedstrijd zonder hoogtepunten moesten strafschoppen de beslissing brengen, Franco Baresi, die tijdens het WK een operatie onderging en werd klaar gestoomd voor de finale miste als eerste en uiteindelijk schoot Roberto Baggio de laatste strafschop huizenhoog over, waardoor Brazilië de wereldtitel won.

EK 1996

Italië speelde in de kwalificatie voor het EK van 1996 tegen allemaal nieuwe landen, ontstaan door het uiteenvallen van de Sovjet-Unie en Joegoslavië. De start was zoals gebruikelijk slecht met een 1-1 gelijkspel tegen Slovenië en een 1-2-thuisnederlaag tegen Kroatië. In het verloop van de cyclus werd er alleen gelijk gespeeld tegen Kroatië en met een ruime voorsprong op Litouwen werd kwalificatie veilig gesteld. Roberto Baggio ging niet mee naar het EK in Engeland, de verstandhouding met Sacchi was al in Amerika vertroebeld door de wissel tegen Noorwegen en minder spel van Baggio bij zijn nieuwe club AC Milan gaf Sacchi een alibie hem niet meer te selecteren. De voorhoede bestond uit Gianfranco Zola en Pierluigi Casiraghi, Casiraghi scoorde tweemaal tegen Rusland. Drie dagen later was al de volgende wedstrijd tegen Tsjechië en Sacchi besloot het duo rust te laten nemen en te vervangen door Fabrizio Ravanelli en Enrico Chiesa. De Tsjechen roken bloed en onder aanvoering van Pavel Nedvěd namen de Tsjechen een 2-1-voorsprong voor rust. Sacchi probeerde zijn misrekening te herstellen door na rust Zola en Casiraghi in te laten vallen, maar het was al te laat en Italië moest nu winnen van Duitsland om de kwartfinale te halen. Na tien minuten kreeg Italië een strafschop, maar Zola miste. De hele wedstrijd werd Duitsland onder druk gezet, maar er werd niet gescoord. Even gloorde er hoop, toen Tsjechië met 3-2 achterstond tegen Rusland, maar een late gelijkmaker van Vladimír Šmicer zorgde voor uitschakeling. Italië en Tsjechië hadden beiden vier punten, maar door het onderlinge resultaat was Italië voortijdig uitgeschakeld.

WK 1998
Sacchi begon de kwalificatie, maar na verlies van een vriendschappelijke wedstrijd tegen Bosnië en Herzegovina werd zijn positie onhoudbaar. Hij werd opgevolgd door Cesare Maldini, de vader van aanvoerder Paolo en een aanhanger van het Catenaccio-systeem. Dat systeem werkte, want op Wembley werd Engeland met 0-1 verslagen door een doelpunt van Zola. Door doelpuntloze gelijke spelen tegen Polen en Georgië moest Italië in Rome opnieuw van Engeland winnen. Nu Italië het initiatief moest nemen werkte de tactiek niet en Engeland bleef makkelijk overeind. In de Play-Off wedstrijden werd Rusland verslagen en werd deelname aan het WK in Frankrijk afgedwongen. De eerste wedstrijd tegen Chili dreigde verloren te gaan door doelpunten van de net door Lazio Roma gekochte Marcelo Salas. Vlak voor tijd kreeg Italië een strafschop en Roberto Baggio nam revanche voor zijn misser tegen Brazilië in de finale van 1994: 2-2. Na overwinningen op Kameroen (3-0), Oostenrijk (2-1) en Noorwegen (1-0) wachtte het gastland Frankrijk in de kwartfinales. Het werd een voorzichtige wedstrijd van beide kanten en strafschoppen moesten de beslissing brengen. Luigi Di Biagio miste de beslissende strafschop en voor de derde achtereenvolgende keer werd de strafschoppenserie noodlottig. Italië maakte weinig indruk, alleen Christian Vieri had succes, hij scoorde vijf doelpunten.

EK 2000

Cesare Maldini stapte op vanwege aanhoudende kritiek op zijn speelwijze, recordinternational Dino Zoff volgde hem op. Na vijf wedstrijden had Italië al een ruime marge op de concurrenten voor een plaats op het EK van 2000, na een matige slot (2-3-thuisnederlaag tegen Denemarken, twee gelijke spelen tegen Wit-Rusland) bleef een marge van één punt op Denemarken en Zwitserland over. Italië speelde op het EK in Nederland en België terughoudend, maar door overwinningen op Turkije, België, Zweden en Roemenië werd de halve finale bereikt. In Amsterdam speelde Nederland een thuiswedstrijd en was veel sterker dan het alsmaar verdedigende Italië. Nederland miste via Frank de Boer en Patrick Kluivert twee strafschoppen en al vroeg in de wedstrijd werd Gianluca Zambrotta uit het veld gestuurd. Italië putte moed uit de Nederlandse missers en na verlengingen moesten strafschoppen de beslissingen brengen. Nederland had net als Italië een slechte reputatie betreffende strafschoppenseries en doelman Francesco Toldo groeide uit tot de held van de avond door twee strafschoppen te stoppen, een derde strafschop van Jaap Stam ging huizenhoog over. Italië won na drie keer verlies een strafschoppenserie, mede door een gewaagde "Panenka" van Francesco Totti. In de finale tegen Frankrijk speelde Italië een aanvallende wedstrijd en kwam op voorsprong door een doelpunt van Marco Delvecchio. De Fransen gooiden alles op de aanval en in de tegenaanval kreeg met name Alessandro Del Piero kansen om de wedstrijd definitief te beslissen. In de blessuretijd maakte Sylvain Wiltord en in de verlengingen scoorde David Trezeguet de winnende goal namens Frankrijk.

2000 - 2010 Vier mislukte toernooien en één wereldtitel

WK 2002

Ook nu weer stapte de Italiaanse bondscoach op na aanhoudende kritiek in de pers, de ervaren Giovanni Trapattoni volgde Dino Zoff op. Italië had weinig problemen zich te plaatsen voor het WK in 2002, de enige concurrent Roemenië werd tweemaal simpel verslagen, 3-0 thuis en 2-0 uit. De op het EK van 2000 afwezige Christian Vieri besliste al na een half uur de eerste wedstrijd op het WK in Japan en Zuid-Korea tegen Ecuador: 2-0. Vieri opende de score tegen Kroatië, maar slecht verdedigen van de Italianen en twee afgekeurde doelpunten zorgde voor een 1-2-nederlaag. In de laatste poulewedstrijd tegen Mexico maakte Del Pierro vijf minuten voor tijd de gelijkmaker (1-1) en omdat Ecuador van Kroatië won plaatste Italië zich ternauwernood voor de achtste finale. In de achtste finale speelde Italië tegen een van de twee gastlanden, Zuid-Korea, gecoacht door Guus Hiddink. In de eerste helft gaf de Ecuadoraanse scheidsrechter Bryan Moreno een dubieuze strafschop aan Zuid-Korea, Gianluigi Buffon stopte de strafschop van Jung-hwan Ahn. Vierri scoorde zijn vierde doelpunt van het toernooi en kreeg in de tweede helft grote kansen de wedstrijd te beslissen. Twee minuten voor tijd scoorde Zuid-Korea de gelijkmaker en de verlengingen moesten de beslissing brengen. Moreno speelde een dubieuze rol door Totti uit het veld te sturen door een overtreding van de Zuid-Koreanen op Totti te interpreteren als een "Schwalbe" en werd een doelpunt van Damiano Tommasi ten onrechte afgekeurd. Vlak daarna scoorde Ahn de "golden goal" voor Zuid-Korea en de druiven waren zuur voor Italië. Trapattoni en Totti beschuldigde de FIFA van een complot tegen Italië en de Italiaanse club Perugia ontsloeg zelfs Ahn. In 2010 kwam Moreno opnieuw in het nieuws, hij werd gearresteerd op het vliegveld van New York door heroïne te smokkelen in zijn onderbroek, hij werd later veroordeeld. Na het toernooi nam Paolo Maldini na 126 interlands afscheid van het nationale team, hij wordt beschouwd als de beste linkervleugelverdediger aller tijden.

EK 2004
De start voor kwalificatie voor het EK van 2004 was matig, mede door een 2-1-nederlaag tegen Wales had Italië na vier wedstrijden vijf punten achterstand op Wales. Italië begon aan een inhaalrace, mede door een 4-0-overwinning op Wales (drie doelpunten van Filippo Inzaghi) plaatste Italië zich met vijf punten voorsprong op Wales. In de eerste wedstrijd op EK in Portugal begon Italië met een doelpuntloos gelijkspel tegen Denemarken. Alleen Totti baarde opzien in deze wedstrijd door de Deen Christian Poulsen te spugen, hij werd later door de UEFA voor drie wedstrijden geschorst. In de volgende wedstrijd tegen Zweden werd vlak voor tijd een 1-0-voorsprong weggegeven door een acrobatisch omhaal van Zlatan Ibrahimović. Italië moest winnen van Bulgarije en was afhankelijk van het onderlinge resultaat van de Scandinavische derby Zweden-Denemarken, alleen de onderlinge resultaten tussen de gelijk geëindigde ploegen telden mee en bij een 2-2 stand was Italië sowieso uitgeschakeld. Italië won pas in blessuretijd van Bulgarije dankzij een doelpunt van Antonio Cassano en was nu afhankelijk van het resultaat in de andere wedstrijd. Denemarken stond een minuut voor tijd met 2-1 voor, maar Zweden maakte een minuut voor tijd de gelijkmaker: 2-2. Opnieuw waren er complottheorieën aanwezig in het Italiaanse kamp en na de vroege uitschakeling nam Trapattoni ontslag.

WK 2006

In het begin van de kwalificatie-cyclus voor het WK 2006 werd met 1-0 van Slovenië verloren, maar met een ruime voorsprong op Noorwegen plaatste Italië zich eenvoudig voor de eindronde, Marcello Lippi was de nieuwe bondscoach. Voor het WK in Duitsland werd het land opgeschrikt door een groot corruptieschandaal, waarbij diverse clubs, spelers en bestuursleden waren betrokken. Juventus bleek de laatste twee kampioenschappen gekocht te hebben en degradeerde naar de Serie B. Het schandaal verstoorde de voorbereiding op het WK en de spelers besloten niet met de pers te praten. Italië begon het toernooi met een 2-0 serie op Ghana, de wedstrijd tegen de Verenigde Staten werd ontsierd door drie rode kaarten, waarbij Daniele De Rossi vanwege een elleboogstoot op Brian McBride voor vier wedstrijden werd geschorst, hij zou pas weer beschikbaar zijn bij een eventuele finale. Via een 2-0-zege op Tsjechië werd de achtste finales bereikt, waar het Australië van coach Guus Hiddink de tegenstander was. Italië verloor in het begin van de tweede helft Marco Materazzi met een rode kaart en had grote problemen met het stugge Australië. In de blessuretijd werd een overtreding door Lucas Neill op Fabio Grosso bestraft met een penalty, die door Totti werd benut. Na een 3-0-zege op Oekraïne (twee doelpunten van Luca Toni) moest gastland Duitsland in Dortmund bestreden worden. Beide teams misten kansen en de stand bleef doelpuntloos gelijk. Tegen de trend van het toernooi in wisselde Lippi aanvallend en bracht twee aanvallers in het veld. Italië zette Duitsland vast en door doelpunten in de slotfase van Grosso en invaller Del Pierro werd de finale bereikt. In de finale tegen Frankrijk was de stand na 90 minuten door een benutte strafschop van Zinédine Zidane en een kopgoal van Materazzi. In de verlenging ontstond een woordenwisseling tussen beide heren, waarbij Zidane Materazzi velde met een kopstoot op zijn borst. Zidane werd uit het veld gestuurd en het was meteen zijn laatste actie als profvoetballer. In de strafschoppenserie miste alleen Trezeguet namens Frankrijk een voorsprong, Grosso benutte de winnende strafschop. Verdediger Fabio Cannavaro werd uitgeroepen tot beste speler van het toernooi.

EK 2008

Lippi besloot al voor het toernooi op te stappen als bondscoach, hij werd opgevolgd door oud-speler Roberto Donadoni. In de kwalificatie voor het EK van 2008 begon Italië slecht met een 1-1 gelijkspel tegen Litouwen en een 3-1-nederlaag tegen Frankrijk. Daarna won Italië alle wedstrijden behalve de thuiswedstrijd tegen Frankrijk en na een 1-2-zege op Schotland was de ploeg zeker van EK-deelname. Vlak voor het toernooi raakte Italië Cannavaro met een blessure kwijt. Het EK in Zwitserland en Oostenrijk begon met een 3-0-nederlaag tegen Nederland, tegen Roemenië ontsnapte de wereldkampioen aan snelle uitschakeling, omdat Buffon een strafschop van Adrian Mutu stopte. Er moest gewonnen worden van Frankrijk, terwijl Roemenië niet moest winnen van het al geplaatste Nederland. Italië won door een benutte strafschop van Andrea Pirlo en een doelpunt van Daniele de Rossi. Aangezien Roemenië met 2-0 van Nederland verloor was Italië zeker van de kwartfinales. In een vooral van Italiaanse kant terughoudende wedstrijd werd Italië na strafschoppen uitgeschakeld door Spanje. In zijn contract stond dat Donadoni minstens de halve finale moest halen en hij werd ontslagen.

WK 2010
Lippi begon aan zijn tweede ambtstermijn, als wereldkampioen nam Italië voor de eerste keer deel aan de Confederations Cup. Een succes werd het niet, Italië begon met een 3-1-zege op de Verenigde Staten, maar nederlagen tegen Egypte en Brazilië zorgde voor snelle uitschakeling. Het plaatste zich zonder veel moeite voor het WK van 2010, in de voorlaatste wedstrijd was een 2-2 gelijkspel tegen de laatste concurrent Ierland genoeg voor plaatsing, Alberto Gilardino zorgde in de laatste minuut voor de gelijkmaker. De Eindronde in Zuid-Afrika werd een fiasco, na gelijkspelen tegen Paraguay en Nieuw-Zeeland werd de laatste groepswedstrijd tegen Slowakije met 3-2 verloren. Regerend wereldkampioen Italië eindigde zelfs op de laatste plaats in zijn groep.

2010 - van EK-finalist, naar geen kwalificatie voor het WK tot Europees kampioen tot weer geen WK

EK 2012

Onder Cesare Prandelli plaatste Italië zich probleemloos voor het EK in 2012, de voorsprong was tien punten op Estland. Meest opmerkelijke wedstrijd was de thuiswedstrijd tegen Servië, de wedstrijd werd na zeven minuten gestaakt na onophoudelijk wangedrag van de Servische supporters. De UEFA besloot de wedstrijd om te zetten naar een 3-0-zege voor Italië. Op de eindronde in Polen en de Oekraïne maakte Italië een frisse indruk met een verjongingskuur, gestuurd door de twee routiniers Buffon en Pirlo. Meest opmerkelijke nieuwkomer was Mario Balotelli van Manchester City, de soms geniale spits, dier vaak in opspraak kwam door wangedrag. Italië overleefde de groepsfase na gelijke spelen tegen Spanje en Kroatië en een 2-0-zege op Ierland. In de kwartfinale tegen Engeland had Italië genoeg kansen de wedstrijd te beslissen, maar na verlenging was er nog niet gescoord. In de strafschoppenserie miste Riccardo Montolivo als eerste een strafschop, de tweede strafschop was een gedurfde "Panenka" van Andreas Pirlo. De volgende twee strafschoppen werden door de Engelsen gemist, waardoor Italië zich plaatste voor de halve finales tegen het favoriete Duitsland. Balotelli scoorde in de eerste helft twee doelpunten, uiteindelijk won Italië met 2-1. Later liet Balotelli een standbeeld maken van zijn houding na het maken van het tweede doelpunt. Het halen van de finale tegen Spanje was wel een slijtageslag voor de ploeg, want tijdens de finale viel Giorgio Chiellini al na 21 minuten uit en in de laatste dertig minuten speelde Italië met tien man, toen de laatste wissel Thiago Motta uitviel met een hamstringblessure. Spanje prolongeerde zijn Europese titel en won met 4-0.

WK 2014
Omdat Spanje ook al regerend wereldkampioen was, mocht Italië in 2013 opnieuw mee doen aan de Confederations Cup in Brazilië. Het team haalde de halve finale tegen Spanje en bood nu veel meer tegenstand dan een jaar eerder. Na een doelpuntloos gelijkspel won Spanje na strafschoppen, Italië werd uiteindelijk derde door na strafschoppen van Uruguay te winnen. Kwalificatie voor het WK van 2014 was ook nu weer geen groot probleem, twee wedstrijden voor het einde van de cyclus was Italië zeker van deelname met ruime voorsprong op Denemarken en Tsjechië. Op het WK in Brazilië begon Italië met een wedstrijd in het Amazonegebied. In een levendige wedstrijd werd Engeland met 2-1 verslagen dankzij een doelpunt van Balotelli. De wedstrijd tegen Costa Rica leverde een teleurstellende 1-0-nederlaag op, in de laatste groepswedstrijd zou een gelijkspel tegen Uruguay genoeg zijn om op doelsaldo voor te blijven. In een wedstrijd zonder veel hoogtepunten zat het venijn in de staart, de Uruguayaan Luis Suárez beet verdediger Chiellini, hij zou later voor negen duels geschorst worden en zou het restant van het toernooi moeten missen. Vlak daarna scoorde Diego Godín met zijn kop het winnende doelpunt namens Uruguay en Italië was opnieuw vroegtijdig uitgeschakeld op een WK. Na dit echec nam Prandelli ontslag als bondscoach.

EK 2016
Met zeven overwinningen en drie gelijke spelen was kwalificatie voor het EK van 2016 geen probleem, Italië werd eerste in zijn groep boven Kroatië en Noorwegen. Meest opmerkelijke wedstrijd was de uitwedstrijd tegen Kroatië, in een leeg stadium was een hakenkruis gemaaid op het grasveld. Het EK in Frankrijk begon goed met een overwinning op België met doelpunten van Emanuele Giaccherini en Graziano Pellè. Na een overwinning op Zweden was de ploeg al zeker van de achtste finale, een nederlaag tegen Ierland had geen consequenties. De achtste finale tegen Spanje was een herhaling van de finale van vier jaar terug, alleen nu was Italië met name in de eerste helft oppermachtig, Chellini en Pelle maakten de doelpunten. De kwartfinale tegen Duitsland was een wedstrijd zonder veel hoogtepunten en na een 1-1 gelijkspel moesten de strafschoppen de beslissing brengen. Het spektakel vond plaats tijdens de strafschoppen, in de strafschoppenserie misten zowel Italië en Duitsland drie strafschoppen. Vooral de misser van Simone Zaza werd iconisch. Uiteindelijk miste Matteo Darmian de beslissende strafschop en voor de eerste keer in de historie schakelde Duitsland Italië op een groot toernooi uit. Trainer Antonio Conte vertrok naar Chelsea.

WK 2018

Voor de zoveelste keer in korte tijd was Spanje een tegenstander, nu voor kwalificatie voor het WK van 2018. De andere ploegen in de kwalificatiepoule speelden geen rol van betekenis. De thuiswedstrijd in Turijn eindigde in een gelijkspel. Daniele De Rossi maakte vlak voor tijd de gelijkmaker uit een strafschop. Tijdens de wedstrijd werd Graziano Pellè gewisseld. Hij weigerde de hand van de nieuwe bondscoach Giampiero Ventura en werd na de wedstrijd uit de selectie gezet. De uitwedstrijd in Madrid eindigde in een 3–0-nederlaag en na puntverlies in de thuiswedstrijd tegen Macedonië eindigde Italië als tweede in de poule. Italië moest daardoor in november play-offwedstrijden spelen. Het team kwam daarin uit tegen Zweden. In Solna won Zweden met 1–0, waarna het 0–0 bleef in Milaan. Daarmee misten de Italianen voor het eerst sinds 1958 een WK. De Italiaanse bond schoof Ventura op 15 november 2017 aan de kant. In deze trieste wedstrijd voor het voetbalgekke Italië nam Buffon na 175 interlands afscheid als international, een recordaantal voor een Europese speler.

EK 2020
Na aanstelling van Roberto Mancini begon de 'rinascimento', de heropleving van de Squadra Azzurra. Na de teleurstelling van het gemiste WK 2018 in Rusland, slaagde het Italiaans elftal erin om 34 wedstrijden ongeslagen te blijven. Uiteindelijk, na overwinningen tegen Oostenrijk, België en Spanje (na strafschoppen), speelden ze de finale tegen Engeland. Deze finale eindigde na 120 minuten op 1-1. Na een vroeg doelpunt van Luke Shaw en de gelijkmaker van Leonardo Bonucci was het tijd voor strafschoppen. Domenico Berardi, Leonardo Bonucci en Jorginho scoorden voor de Italianen. Voor de Engelsen scoorden Harry Kane en Harry Maguire. Gianluigi Donnarumma redde de poging van Bukayo Saka waardoor Italië zichzelf Europees Kampioen mocht noemen.

De finale werd deels ontsierd door racisme van de Engelse fans aan het adres van Marcus Rashford, Bukayo Saka en Raheem Sterling. Fans van de 'Three Lions' bestormden Wembley, zij hadden geen tickets kunnen bemachtigen en probeerden toch het stadion binnen te dringen. Aan de uitgangen van Wembley stond een aantal Engelse fans de Italiaanse fans op te wachten om hun aan te vallen.

Interlands

Deelnames aan internationale toernooien

Wereldkampioenschap

Europees kampioenschap voetbal

FIFA Confederations Cup

UEFA Nations League

FIFA-wereldranglijst

Tenue

Sponsor

Huidige selectie
De volgende spelers behoren tot de selectie voor de finaleronde van de UEFA Nations League 2020/21.

Interlands en doelpunten bijgewerkt tot en met de wedstrijd tegen  op 8 september 2021.

Bekende spelers

Topscorers

Bondscoaches

Statistieken
Bijgewerkt tot en met WK-kwalificatieduel tegen  (0-0) op 13 november 2017.

Van jaar tot jaar

Selecties

Wereldkampioenschap

FIFA Confederations Cup


text:
Download free sheet music and scores:
Busoni Ferruccio Flute Piano
Sheet music (PDF)
Original: Busoni, Ferruccio. Busoni, Ferruccio. Flute and Piano. Piano Score. Flute Part.
Translation: Albumblatt. BV 272.
Original: Mozart, Wolfgang Amadeus. The Magic Flute. 2 pianos 4 hands. Busoni, Ferruccio. Overture. K.620.
Translation: Main sheet music.
Busoni, Ferruccio (1866-1924). Busoni Album Leaf for flute and piano.
Original: Complete score. For 2 Pianos 4 hands. Busoni. Die Zauberflöte, K.620. Overture. Arrangements and Transcriptions.
Translation: The Magic Flute, K.620. Mozart, Wolfgang Amadeus.
Original: Divertimento, Op. 52. Ferruccio Busoni. Flute Solo sheet music. Piano sheet music. For flute. 1866-1924.
Translation: Divertimento, Op 52. Divertimento, Op. 52 composed by Ferruccio Busoni. plan. Score . Published by LudwigMasters Publications.
Original: Albumblatt. Ferruccio Busoni. Flute Solo sheet music. Piano sheet music. For flute. piano.
Translation: composed by Ferruccio Busoni. Album leaf. Album leaf. 1866-1924. plan.
Original: Albumblatt. Ferruccio Busoni. Flute Solo sheet music. Piano sheet music. For flute, piano.
Translation: Albumblatt composed by Ferruccio Busoni. 1866-1924. This edition. paperback. Edition Breitkopf. 6 pages.
Original: Duo in e-moll. Ferruccio Busoni. Flute sheet music. Piano sheet music. For 2 flutes, piano.
Translation: Duo in e-moll composed by Ferruccio Busoni. 1866-1924. This edition. paperback. 24 pages. Published by Musica Rara.
Original: Divertimento B-Dur op. Ferruccio Busoni. Flute Solo sheet music. Piano sheet music. Piano reduction. 52.
Translation: 52 composed by Ferruccio Busoni. For flute, piano. 1866-1924. Edited by K Weill.
Original: Finnlandische Volksweisen op. Ferruccio Busoni. Flute sheet music. Piano sheet music. 27. Clarinet sheet music.
Translation: Finnlandische folk tunes op. Composed by Ferruccio Busoni. For Flute, Clarinet, Timpani, Piano, Strings.
Sheet music $143.95
Original: Overture to "The Magic Flute," K. 620. Piano sheet music. Edited by Ferruccio Busoni. Wolfgang Amadeus Mozart.
Translation: Overture to The Magic Flute, K. 620 composed by Wolfgang Amadeus Mozart. For 2 pianos, four hands. 1756-1791. IM.449.
Original: Zaubernacht. Kurt Weill. Zaubernacht. Kinderpantomime. Composed by Kurt Weill. 1900-1950. Edited by Elmar Juchem. Andrew Kuster.
Translation: This edition.
Original: Debussy, Mahler and More - Volume II. CDs are available for Violin 1-2, Viola, Cello, Double Bass, Flute. Violin. Claude Debussy.
Translation: Volume II includes works by Debussy, Mahler, Bizet, Bruch, Bruckner, Busoni, Faure, Grieg, Reger and Saint-Saens. Intermediate.
Original: Debussy, Mahler and More - Volume II. CDs are available for Violin 1-2, Viola, Cello, Double Bass, Flute. Clarinet. Claude Debussy.
Rachmaninoff Piano Concerto 3
Shostakovich Piano Sonata No 2
Nutcracker Suite Piano March
Jarrod Radnich Piano
Galina Ustvolskaya Sonata For Vio
Piano Man Accordion
Leclair Jean Marie Piano
Giuliani Variation Handel
Requiem Lacrimosa Mozart


text:
George Vincent "Gigi" Kenneally, Sr (April 12, 1902 – September 3, 1968) was an American football offensive lineman in the National Football League for the Pottsville Maroons, the Boston Bulldogs, the Chicago Cardinals, the Boston Braves, and the Philadelphia Eagles.  He attended St. Bonaventure University.

Early life
Kenneally began his athletic career at Boston Latin High School where he played varsity football, baseball, and held the city record for the fifty-yard dash.  Upon graduating in 1919 he joined a group of local youths who were forming a semi-pro football team to play out of the local Knights of Columbus.  He then followed his older brother and enrolled at St. Bonaventure, where in 1922, he began his collegiate career.  During his four years there he was given sixteen varsity letters, including ones for boxing, as well as being the captain of the football team.

Professional career

Pottsville Maroons/Boston Bulldogs
Kenneally joined the NFL in 1926 with the Pottsville Maroons of Pottsville, Pennsylvania.  After his rookie season, he was chosen as the team's captain and was also named to his first All-Pro Squad in 1927, as well as in 1928.  At the close of the 1928 season the team succumbed to financial difficulties and was no longer solvent.  He, along with his partner, then decided to purchase the Maroons franchise for $2,500.  Kenneally then transferred the team to Boston where they became the Boston Bulldogs.  Kenneally had many positions in the franchise; that of part owner, assistant Coach, team captain and offensive end.  The Bulldogs were a competitive team and would finish the season at 4-4, but the Wall Street Crash of 1929 caused the team to fold.

Chicago Cardinals
Kenneally was back in the NFL in 1930, playing for the Chicago Cardinals.  This season would prove to be one of his best in the league as he helped guide the struggling franchise to a 5-6 record, but also his only season for Chicago.  The highlight of the season was an indoor exhibition game played at Chicago Stadium between the Chicago Bears and Cardinals with the proceeds aiding unemployment relief funds.

Boston University
In 1931, Kenneally accepted a coaching position at Boston University.  He also utilized this sabbatical year by unsuccessfully trying to generate funds to restart his Bulldog franchise.  He would lead the Marquette's to an undefeated season with a schedule that consisted of two professional opponents.  They outscored their opponents that season 236 to 9.

Boston Braves
In 1932, Kenneally returned to Boston to play/coach for George Preston Marshall's Boston Braves.  He played for the Braves for only one season as an offensive end and an assistant coach.

Philadelphia Eagles
In 1933, Kenneally left Boston with Lud Wray to play for and assist with the newly formed Philadelphia Eagles franchise.  For the next three seasons, he would anchor the Eagles line, serve as the team's captain and assistant coach, and was again selected All-Pro during the 1934 season.  He retired at the end of the 1935 season.

After football

Boston Shamrocks
Kenneally was offered the position of head coach and General Manager of the Boston Shamrocks of the newly formed American Football League.  The Shamrocks would play a 19-game schedule which resulted in them capturing the league title as AFL champions for the 1936 season.  However, the AFL was financially unstable and was soon forced to cease operations.  The Shamrocks would continue to operate as an independent until 1938.

Later years
In 1939, Kenneally accepted the position of athletic director, head coach, and history teacher at Revere High School.  In 1950, he left the Revere athletic program in a vastly improved state and became the line coach at Brandeis University for four years.  He then returned to his old job as head of the Social Studies department at Revere, the position he would hold until his death.

Kenneally died on September 3, 1968. He was survived by his five children, including state legislator George V. Kenneally Jr.

Legacy
In the 1950s, Reader's Digest published an article entitled "George Kenneally the toughest two-way end to ever play for the Philadelphia Eagles."
In 1951, he was elected to the New England Sports Hall of Fame as a charter member.
In 1970, he was inducted into the Pennsylvania Sports Hall of Fame.
In 1973, he was inducted into the Brandeis University Hall of Fame
In 1976, he was inducted into the Saint Bonaventure Hall Of Fame.
In 1990, he was inducted into the Massachusetts High School Coaches Hall of Fame and the South Boston Hall of Fame.

References

1902 births
1968 deaths
American football offensive linemen
Boston Braves (NFL) players
Boston Bulldogs (NFL) players
Boston University Terriers football coaches
Brandeis Judges football coaches
Chicago Cardinals players
High school football coaches in Massachusetts
National Football League owners
People from South Boston
Pottsville Maroons players
Philadelphia Eagles coaches
Philadelphia Eagles players
St. Bonaventure Brown Indians football players
Players of American football from Boston


text:
<!doctype html>

    <meta charset="utf-8">
    <meta http-equiv="X-UA-Compatible" content="IE=edge">
    <title>Focus component examples</title>
    <meta name="description" content="Example of the component.">
    <meta name="viewport" content="width=device-width, initial-scale=1">


They worked around the clock to the pick up the necessary skills that were required to execute their idea by working closely with notable figures in the startup community like Khailee Ng and they managed to officially launch Kaodim on the 3rd November 2014.
Kaodim—"Gao Dim" meaning "take care of it" in Cantonese—is essentially an e-marketplace that connects the everyday consumer with local service providers such as handymen, general contractors, personal trainers, cleaners, among others, so that they can take a step back while the experts fulfill their service-based needs.
From the time they first started, US$10 million worth of sales have exchanged hands through the platform and they've connected more than 20,000 customers with local service providers in just 4 months. Since then, Kaodim has become one of the few platforms in the region that has been able to grow their business by 60% month-on-month while remaining fully monetised.
The platform has been able to prove their concept to local service providers by not charging them immediately when they first launched. This allowed local service providers to build trust in the platform without risking any of their financial resources and it allowed them to decide whether they see value in Kaodim and if they want to pay for the service.
Since then, they've expanded to Singapore (read about it here), gone mobile and they now have a new milestone to commemorate.
Given that Kaodim currently operates in five cities including Kuala Lumpur, Penang, and Johor in Malaysia, Metro Manila in the Philippines, and Singapore, Kaodim announced today that they raised their Series A round of financing led by Venturra Capital.
The Series A round of financing is worth US$4 million. Along with Venturra Capital, BEENEXT, and existing seed investors 500 Startups and East Ventures also participated in the round.
"What we've achieved since then has impressed investors as evidenced from them participating in this funding round. With US$4 million, we expect our GMV and the number of requests we process to grow significantly, fulfilling Kaodim's mission of helping local businesses thrive," he added.
The funding will be used to launch their e-marketplace in other major cities in Southeast Asia and it will allow them to expand their product offering to include other services in the home, lifestyle, wellness, education and business categories, among others.
Venturra Capital is a venture capital fund that's focused on Southeast Asia and they have a strong collection of resources and networks that are of great use for Kaodim, especially since they are looking to make an impact in the diverse Southeast Asian markets.
This partnership will definitely supplement their ambitious efforts to enter and capture new markets through localisation. They've branded the platform as Kaodim.sg in Singapore and as Gawin.ph in Philippines ("Gawin" means "do it" in Tagalog). Localisation allows them to appeal to local customers and it helps them gain the "top of mind" advantage in these new markets.
Their tech infrastructure will allow them to handle thousands of requests from end to end while maintaining service quality, speed, efficiency and accountability at any given point in time.
Kaodim is currently available for both users and services professionals on all devices via their web apps and mobile apps on iOS and on Android. This introduces the concept of mobility into the process cycle and helps service professionals to receive requests while on the move.
While this has been a major focus for Kaodim in both Malaysia and Singapore, they continue to maintain their presence on the web, which is how they started. "Providing both web and mobile options continues to be important to us, as we believe that a mobile-first or mobile-only strategy for our business model will isolate large segments of users who are very much in our target market. We've observed that several startups which initially launched with a mobile-only strategy have in recent months launched on web as well, a sign that web access remains important to our region," Jeffri said in an interview with Vulcan Post.
While this round of financing will definitely bolster their growth efforts, the fact of the matter is that there are plenty of competitors that operate in the same space. In Malaysia alone, we have the likes of ServisHero, RecomN.com, Page Advisor, among others that compete for the attention of consumers. The presence of such alternative services inherently cancels their "first mover" advantage that brands hold close to their hearts.
The success of Kaodim in new markets depends on their brand image and whether they're able to generate enough trust between the brand, its service providers and the customers.
For example, a Malaysian sole proprietor electrician called Sri Shashti Electrical gained 350 lifetime clients in just 7 months from the platform. Another notable example would be general handymen and plumbers like Balisya Trading who only completed 150 jobs at the end of the year before joining Kaodim but after teaming up with Kaodim, the number grew to 1,545 jobs.
Kaodim even has a guidance and support system in place for their service providers that help them transform their financials and assists them in ensuring that they consistently deliver excellent service quality, which in turn boosts their reputation even further.
Continually delivering such value for both their service providers and their customers will ensure that there's a steady flow of demand and supply for the platform.
Editor's note: The original title for this article was "This Startup Handled US$40M In Sales In Less Than One Year – Here's Why", however upon further confirmation, the title has been updated to reflect more accurate information.


text:
Current Page: Circadian clock may protect eyes from aging
Circadian clock may protect eyes from aging
A new study by the Purdue University's College of Agriculture shows that if our circadian rhythm is disrupted, our eyes may be at greater risk of retinal degeneration as we age. The researchers studied fruit flies, which serve as a good model for the human retina, and how we could maybe prevent or slow down vision loss.
Vikki Weake, Associate Professor of Biochemistry at Purdue's College of Agriculture, explains that the neurons involved in sensing light (photoreceptors) are delicate proteins that degrade during the day when they are exposed to light and rebuilt in the darkness. ''If the circadian clock is off and these proteins aren't made at the right time, it's a problem," she argues.
Weake adds that "…regulating the time at which these proteins are made is important to protect the light-sensing neurons and retain vision."
Clock and Cycle are two of the most important proteins regulating circadian rhythms. This study found out that the Clock:Cycle protein complex also regulates an important amount of the active genes involved in sensing light in the retina of Drosophila. According to the first author, Jauregui-Lozano, when the Clock:Cycle complex is disrupted, flies are susceptible to light-dependent retinal degeneration, and light-independent increase of oxidative stress. In other words, their study suggests that the circadian regulator Clock:Cycle acts as a neuroprotective factor in the aging eye by directing gene regulatory networks there.
Co-author Hana Hall, Research Assistant Professor of Biochemistry at Purdue, says that unlike most cells in the human body, neurons don't divide and replicate, so their death leads to degenerative disease. Hall emphasizes that because of this, the cellular processes involved in repairing and regulating them are especially important, with aging being the main risk factor for neurodegenerative diseases. Her words give hope: "If we can understand the mechanics of how things get off track or become misregulated in our later years, we may be able to prevent or slow down the progression of these diseases".
You can read more about the study here.
Original publication credits: Jauregui-Lozano J, Hall H, Stanhope SC, Bakhle K, Marlin MM, Weake VM (2022) The Clock:Cycle complex is a major transcriptional regulator of Drosophilaphotoreceptors that protects the eye from retinal degeneration and oxidative stress. PLoS Genet 18(1): e1010021. https://doi.org/10.1371/journal.pgen.1010021


text:
Delivering Health, Safety and Environmental Excellence
Our commitment to safety and the environment
Health, Safety and the Environment (HS&E) performance is of the utmost priority to Pale Blue Dot Energy (PBDE) and our policy is to achieve HS&E excellence through ensuring the safety of all personnel involved, and the protection of the environment during the project's development and operation. HS&E considerations have been integral to decision-making throughout the development of the Acorn CCS Project, drawing upon a combination of existing data and specifically commissioned studies to ensure a thorough understanding and assessment of relevant considerations.
A range of studies have been undertaken to identify and assess potential health and safety risks and hazards associated with the project, including the risks and hazards to the proposed development from existing facilities. These studies have informed the concept selection process to-date and will continue through the next stage of project development. This will provide a comprehensive analysis of potential risks and how best to mitigate these through ongoing design and development, to achieve the highest standards of H&S. Alongside these studies, regulatory engagement with the Health and Safety Executive has been undertaken. This has allowed the project team to have a clear understanding of when and how the regulator would like to be engaged in the project and the permitting and consenting requirements relating to the project.
"SEPA supports the government programme for demonstrating CCS to test and assess the potential contribution of this technology at a commercial scale. SEPA believes it is essential that the planned UK CCS projects are developed and should be designed to provide data and scientific outputs that will further the development of the technology and improve public understanding."
Scottish Environmental Protection Agency (SEPA)
Assessing environmental impacts
Pale Blue Dot Energy recognises that the Acorn CCS Project, like any project, has the potential for effects on the physical environment and is committed to minimising these impacts. The project benefits from being located within existing industrial infrastructure at the St Fergus gas terminal and using the existing Goldeneye pipeline, which reduces such potential effects on the environment. Where effects are identified, PBDE will seek to avoid, minimise or mitigate them, and protect the environment within which the project is developed.
Project consents
Different consents are required for the onshore and offshore components of the project. Follow the links below to find out more about the different consenting regimes and the component environmental assessment work being undertaken to support these.
Onshore planning permission
Click to scroll
Offshore carbon storage permit
Assessing impacts to the onshore environment
Onshore, the Project will be seeking planning permission from Aberdeenshire Council under the Town and Country Planning (Scotland) Act 1997 (as amended by the Planning etc (Scotland)) Act 2019.
As part of this process to-date, PBDE has undertaken Environmental Impact Assessment (EIA) Screening with Aberdeenshire Council and due to the limited potential for significant environmental effects, it has been determined that a regulatory EIA is not required. However, Pale Blue Dot Energy has committed to undertaking a robust environmental appraisal to support the future planning application. The scope for this appraisal has been consulted on and agreed with the council and other statutory consultees.
View the Aberdeenshire Council screening letter here.
View the Aberdeenshire Council screening response here
Who are the consultees for the onshore environment planning application?
Aberdeenshire Council
Scottish Natural Heritage (SNH)
Healthy and Safety Executive (HSE)
What is included in the environmental appraisal of onshore effects on the environment?
The onshore environmental appraisal covers a range of topics, as shown below. Examples of the key studies and baseline data which are being considered under each topic are also illustrated. Further information on the emerging assessment findings, will be provided during public consultation.
Key onshore environmental baseline map
The map details the area which is being assessed as part of the environmental appraisal for the onshore planning application. Key areas of environmental interest are highlighted and form the baseline for more detailed studies and assessment of potential effects, as part of the appraisal process.
Assessing impacts to the offshore environment
Offshore, the Project will be seeking a carbon storage permit from the Oil & Gas Authority (OGA) under the Storage of Carbon Dioxide (Licensing etc) (Scotland) Regulations 2011. Under this process, Pale Blue Dot Energy are required to provide the Offshore Petroleum Regulator for Environment and Decommissioning (OPRED) with a regulatory EIA to support the carbon storage permit. To-date, the scope of this EIA has been consulted on and agreed with OPRED and other statutory consultees
Who are the consultees for the offshore carbon storage permit?
Oil & Gas Authority (OGA)
Offshore Petroleum Regulator for Environment and Decommissioning (OPRED), Department of Business, Energy and Industrial Strategy (BEIS)
Joint Nature Conservation Committee (JNCC)
Marine Scotland
Scottish Fisherman's Federation (SFF)
What is included in the environmental appraisal of offshore effects on the environment?
The offshore environmental appraisal covers a range of topics, as shown below. Examples of the key studies and baseline data which are being considered under each topic are also illustrated. Further information on the emerging assessment findings, will be provided during public consultation.
Key offshore environmental baseline map
The map details the area which is being assessed as part of the environmental appraisal for the offshore carbon storage permit.
Next steps in the environmental appraisal
Going forward, detailed assessments will be undertaken in parallel with the engineering design across the agreed environmental topics and supported by the baseline information collated. These assessments will follow established best practice, will embed mitigation to minimise environmental impacts and are being undertaken by independent consultants.
Engagement and consultation
Engagement is well underway with environmental stakeholders in support of the environmental appraisal. This includes both on and offshore statutory bodies and wider technical stakeholders. Engagement will be ongoing and the baseline data and feedback from these stakeholders is being used to inform the evolving assessment.
This virtual townhall is the first stage in what will be an ongoing dialogue with communities and wider stakeholders. In October, Pale Blue Dot Energy will announce its plans on formally consulting with the public to present the findings of the environmental appraisal. At this time, we will request feedback from stakeholders on the evolving design and the emerging findings of our work.
Stay up-to-date with the latest developments of the Acorn project.