text:
System komunikacji miejskiej w Bielsku-Białej składa się z tras autobusowych (od 1927 roku), prowadzonych przez dwóch przewoźników – MZK Bielsko-Biała (42 linie) i PKM Czechowice-Dziedzice (3 linie). W latach 1895-1971 istniała również w Bielsku-Białej sieć tramwajowa.

Poza granicami administracyjnymi Bielska-Białej, autobusy komunikacji miejskiej kursują do sąsiednich miejscowości: Bystrej, Czechowic-Dziedzic, Mazańcowic i Wilkowic.

Historia
Od momentu powstania komunikacji miejskiej w dzisiejszym Bielsku-Białej – roku 1895 jej organizatorami było 9 przedsiębiorstw mających siedzibę w tym mieście (lub samodzielnym Bielsku):
 1895-1897 – Bielitz-Bialaer Local-Eisenbahngesellschaft (pol. Bielsko-Bialska Spółka Lokalnej Kolei Żelaznej),
 1897-1939 – Bielitz-Bialaer Electricitäts und Eisenbahn Gesellschaft (od 1922 roku pod polską nazwą Bielsko-Bialska Spółka Elektryczna i Kolejowa),
 1939-1944 – Strassenbahn-und Autobus Gesellschaft Bielitz (Spółka Tramwajowa i Autobusowa Bielsko),
 1944-1945 – Bielitzer Verkehrsbetriebe AG (Bielskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne S.A.),
 1945-1949 – Bielska Kolej Elektryczna,
 1949-1951 – Miejskie Zakłady Komunikacyjne w Bielsku,
 1951-1975, 1982-1991 – Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Bielsku-Białej,
 1975-1982 – Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Bielsku-Białej,
 od 1991 roku – Miejski Zakład Komunikacyjny w Bielsku-Białej.

Monarchia Austro-Węgierska

O potrzebie stworzenia komunikacji miejskiej w prężnie rozwijającym się Bielsku mówiono powszechnie w ostatnich dwudziestu latach XIX stulecia.
Już w 1884 roku bielska Rada Gminna rozważała pomysł budowy linii tramwaju elektrycznego od dworca kolejowego do Cygańskiego Lasu (niem. Zigeunerwald). Teren ten był popularnym miejscem wypoczynku bielszczan i turystów, zwłaszcza z Górnego Śląska, oraz reprezentacyjną dzielnicą willową, do której dotychczas docierał z centrum miasta omnibus. Wtedy na przeszkodzie realizacji projektu stanął brak elektrowni, mającej dostarczać energię elektryczną dla linii.

W 1893 roku została uruchomiona oczekiwana od dawna elektrownia miejska. W tym samym roku inżynier Miksa Déri – dyrektor zarządzającej nią wiedeńskiej spółki Internationalen Elektrizitätsgesellschaft (IEG) oraz bielski radny Alojzy Bernaczik, wystąpili do władz o zgodę na budowę linii tramwajowej Dworzec kolejowy – Cygański Las. Inicjatorzy tego projektu w październiku 1894 roku utworzyli Komitet Akcyjny Lokalnej Kolei Żelaznej. 7 lutego 1895 roku Gmina Miejska Bielsko zawarła z nim umowę, dotyczącą eksploatacji linii tramwajowej. Déri i Bernaczik otrzymali koncesję na prowadzenie jej przez następne 60 lat, po czym miała przejść na własność magistratu. Dla nadzoru nad tworzoną trakcją tramwajową utworzono tymczasową spółkę Bielitz-Bialaer Local-Eisenbahngesellschaft (pol. Bielsko-Bialska Spółka Lokalnej Kolei Żelaznej).

Po podpisaniu umów o dostawy prądu i zgodzie Ministerstwa Handlu rozpoczęły się prace budowlane. Wzniesiono budynki remizy tramwajowej przy dzisiejszej ulicy Partyzantów oraz wybudowano drewnianą remizę i poczekalnię na końcowym przystanku w Cygańskim Lesie. Zakupiono tabor tramwajowy, który składał się z pięciu wozów motorowych typu Kummer z Drezna, mogących jeździć w dwóch kierunkach (linia bielska nie posiadała końcowych pętli) oraz dwóch wozów doczepnych z wytwórni w Grazu.

Pierwsza próbna jazda bielskiego tramwaju odbyła się 23 października 1895 i wypadła nadzwyczaj pomyślnie. Normalna eksploatacja taboru ruszyła 11 grudnia 1895 roku.

Uruchomiona w Bielsku linia tramwajowa liczyła 4959 metrów długości i była jednotorowa, o prześwicie torów 1000 mm. Taki charakter utrzymała do końca swojego istnienia. Trasa została wyposażona początkowo w 7 mijanek, z których 2 znajdowały się na końcówkach trasy, a także w 14 przystanków. Trasa przebiegała przez dzisiejsze ulice: 3 Maja, Zamkową, 1 Maja, plac Mickiewicza, Partyzantów, Kustronia, Bystrzańską i Olszówka. Połowa przewozów odbywała się na odcinku Cygański Las – Kasa Oszczędności (Zigeunerwald – Sparkasse). Średnia prędkość jazdy ówczesnego tramwaju wynosiła 14 km/h. Szybko stał się on symbolem i wizytówką miasta, ułatwiając przy tym dojazd rzeszom turystów do terenów podgórskich (trasa linii leżała w znacznej mierze na terenie sąsiednich gmin Kamienica i Mikuszowice).

Wcześniejszy tymczasowy zarząd zastąpiła utworzona 1 lutego 1897 roku Bielitz-Bialaer Electricitäts und Eisenbahn Gesellschaft (Bielsko-Bialska Spółka Elektryczna i Kolejowa), która w pierwszych latach kursowania tramwajów dokonała wielu inwestycji, w tym zakupu kolejnych wozów, budowy murowanej remizy w Cygańskim Lesie i nowego budynku administracyjnego.

Nie zostały jednak zrealizowane projekty dotyczące budowy odnóg istniejącej linii tramwajowej, spośród których najdłuższa miała być poprowadzona do granicy sąsiedniej Białej z Lipnikiem. Pomysł budowy takiej linii, nazywany projektem Biała, powracał jednak na forum miejskie jeszcze kilkakrotnie.

I wojna światowa
Wybuch I wojny światowej i potrzeby przemysłu bielskiego wywołały powstanie w 1916 roku projektu uruchomienia tramwajowych przewozów towarowych do fabryk (zwłaszcza węgla), m.in. do rozbudowywanej elektrowni miejskiej. Przewozy te uruchomiono w styczniu 1920 roku, budując w tym celu bocznicę kolejową, wyposażoną w odpowiedni dźwig do przenoszenia nadwozi węglarek na wózki tramwajowe. Okres wojenny wpłynął bardzo korzystnie na znaczny wzrost frekwencji – w 1918 roku przewieziono ponad 2 miliony pasażerów.

Komunikacja miejska dwumiasta (jak nazywano zrośnięte już wówczas Bielsko i Białą) nie składała się w okresie Monarchii Austro-Węgierskiej jedynie z trakcji tramwajowej. Przed I wojną światową pojawiły się także pierwsze próby zastosowania do tej roli motorowych omnibusów. 15 kwietnia 1908 roku ruszyła linia tego środka transportu z Białej do Straconki, z jednym kursem dziennie. Prowadzona przez prywatnego przewoźnika istniała do wybuchu wojny w lipcu 1914 roku.

II Rzeczpospolita

Lata 1918-1930
W listopadzie 1918 roku (a formalnie w lipcu 1920) Bielsko stało się częścią II Rzeczypospolitej. Sprawą kontrowersyjną stało się dotychczasowe niemieckie oblicze komunikacji tramwajowej w tym mieście. Przyłączenie do Polski nie wywoływało większych zmian w polityce kierownictwa tramwajowego, zdominowanego przez niemieckich i żydowskich fabrykantów, a będącego niemal poza kontrolą administracji polskiej. Do spraw spółki nie mieszał się w początkach lat 20. magistrat bielski, posiadający wówczas szeroką autonomię. Z czasem musiało jednak dojść do spięć, spowodowanych brakiem wpływu na funkcjonowanie tramwajów przez władze centralne i samorządowe oraz trwaniem przy ich "niemieckim charakterze".

W roku 1924 doszło do pierwszego poważnego konfliktu między władzami spółki tramwajowej, polskimi pasażerami i władzami wojewódzkimi w Katowicach na tle języka niemieckiego, którym wyłącznie posługiwała się obsługą tramwajowa, co wywoływało liczne awantury, zwłaszcza w pojazdach. Pomimo tego język niemiecki pozostał nadal jako obowiązujący w obsłudze pasażerów i w administracji spółki. Uczynione zostały jednak liczne kroki w celu spolszczenia bielskiej komunikacji tramwajowej – wprowadzono dwujęzyczne napisy na pojazdach, biletach i przystankach (1922); nowe, szaro-błękitne barwy wozów zastąpiły poprzednie, austriackie (1925); sama spółka otrzymała zaś 30 października 1922 roku polską nazwę Bielsko-Bialska Spółka Elektryczna i Kolejowa S.A. (BBSEiK).

Spółka dokonywała w latach 20. dalszych inwestycji. Dla potrzeb zakładów przemysłowych ulokowanych przy linii tramwajowej wybudowano trzy bocznice, przygotowane pod przewozy towarowe (1923-1924). W latach 1925-1926 wybudowano nowy odcinek trasy tramwajowej o długości 787 metrów. Przebiegał on ulicą Zamkową i Partyzantów przez plac Żwirki i Wigury, na którym powstała najdłuższa w Bielsku 90-metrowa mijanka. Przełożenie ruchu tramwajowego z dotychczasowej trasy biegnącej ulicą 1 Maja nastąpiło z dniem 2 maja 1926 roku. W obliczu narastającej frekwencji w 1933 roku został wprowadzony 10-minutowy takt kursowania wozów tramwajowych.

Po przeniesieniu linii tramwajowej na plac Żwirki i Wigury władze spółki doszły do wniosku, że dalsze rozwijanie trakcji szynowej nie ma uzasadnienia z przyczyn ekonomicznych. Zamierzano natomiast przystąpić do budowy komunikacji autobusowej, która w tym czasie rozwijała się już dynamicznie w wielu miastach europejskich i amerykańskich oraz w największych miastach Polski. Zmiana ta otwierała nowy rozdział w dziejach bielskiej komunikacji publicznej.
Na wiosnę 1926 roku kierownictwo BBSEiK wystąpiło o przyznanie zezwolenia na prowadzenie trakcji autobusowej. W czerwcu 1927 roku magistraty Bielska i Białej oraz starostwa powiatowe, za zgodą urzędów wojewódzkich, wydały spółce koncesję na "Przedsiębiorstwo przewozowe dla przewozu ludzi autobusami z silnikiem spalinowym" oraz prowadzenie 4 linii autobusowych: Biała miasto (okrężna), Bielsko (plac Chrobrego) – Wapienica (leśniczówka), Mikuszowice Śląskie – Bystra (sanatorium) oraz Bielsko (dworzec) – Biała – Lipnik (leśniczówka).

18 listopada 1927 roku autobusy ze znakiem firmowym BBSEiK wyruszyły na wytyczone trasy, otwierając tym samym nowy rozdział w historii bielskiej komunikacji.
Podobnie jak w przypadku tramwajów, Bielsko znowu znalazło się wśród pionierskich miast posiadających ten środek transportu w Polsce. Powodzenie pierwszych linii spowodowało, że w 1928 roku spółka zamówiła w Wiedniu następne wozy i zaczęła uruchamiać dalsze linie. W szczytowym okresie rozwoju sieci (wiosna 1931 roku) spółka obsługiwała pięć tras międzymiastowych, sześć podmiejskich i dwie miejskie.

Magistrat bielski chciał w tym czasie powstania konkurencyjnej dla BBSEiK jednostki obsługującej komunikację autobusową w mieście, przyjmując 22 czerwca 1929 roku uchwałę o utworzeniu Śląskich Linii Autobusowych. Członkostwo Bielska w Związku Celowym dla Prowadzenia Komunikacji Autobusowej (stowarzyszeniu tworzącym ŚLA) zostało jednak zablokowane przez Śląską Radę Wojewódzką.

Lata 1931-1939
Po krótkim okresie pomyślnego rozwoju trakcji autobusowej BBSEiK w 1931 roku nadszedł poważny kryzys na skutek trwającej w Polsce recesji gospodarczej, która wywołała duże bezrobocie i zubożenie społeczeństwa. Konieczność obniżenia cen wywołała spadek rentowności firmy, a co za tym idzie zawieszenie większości linii i masowe zwolnienia w spółce. Ruch autobusowy odbudowywano w latach 1933-1934, m.in. poprzez przedłużanie już istniejących linii i uruchamianie nowych, a także zakup kilku nowych wozów.

Sytuacja międzynarodowa w końcu lat 30., a zwłaszcza zagrożenie ze strony nazistów, działających w Polsce najaktywniej właśnie w Bielsku, wywołały wręcz konieczność nadania BBSEiK polskiego charakteru. Wprowadzono jedynie polski język urzędowy, przemalowano wozy na kremowo-czerwono (1935) i dokonano zmian kadrowych, w wyniku czego władza w spółce przeszła całkowicie w polskie ręce. Wielkie zasługi w tej kwestii miał Wiktor Przybyła, ówczesny burmistrz Bielska. Później doszło jednak do konfliktu między władzami BBSEiK a radą miejską, spowodowanego wypłaceniem przez spółkę jedynie części zobowiązań wobec gminnej kasy (część nadwyżki finansowej spółki miała, zgodnie z umową, trafiać do magistratu). Władze miejskie podjęły nieudaną próbę przejęcia komunikacji tramwajowej.

II wojna światowa
1 września 1939 roku, w obliczu niemieckiego najazdu na Rzeczpospolitą, polskie kierownictwo oraz znaczna część pracowników BBSEiK opuścili Bielsko, zabierając ze sobą cały tabor autobusowy spółki – 18 wozów (po wojnie powrócił tylko jeden pojazd). Miasto otrzymało w zamian komunikację międzymiastową, realizowaną jednak przez obce przedsiębiorstwa.

Po zajęciu Bielska przez Wehrmacht (3 września) firmie przywrócono "niemiecki charakter", usuwając z pracy niemal wszystkich Polaków i zatrudniając tylko miejscowych Niemców. Przedsiębiorstwo przemianowano ją na Strassenbahn-und Autobus Gesellschaft Bielitz (pol. Spółkę Tramwajową i Autobusową Bielsko). Tabor został przemalowany na barwy stalowo-szare.

Podczas wojny z powodzeniem funkcjonowała komunikacja tramwajowa. Początkowo, do listopada 1940 roku, tramwaje kursowały na skróconej trasie (Teatr – Cygański Las), ponieważ wycofujące się oddziały polskie wysadziły w centrum miasta (ulica 3 Maja) tunel kolejowy, uniemożliwiając dojazd tramwaju do dworca kolejowego. W warunkach okupacji komunikacja tramwajowa w Bielsku cieszyła się dużym powodzeniem wśród pasażerów – w latach 1941-1944 liczba rocznych przewozów przekraczała liczbę 3 milionów. Wypracowywano więc spore zyski, na co miało wpływ przede wszystkim nadmierna eksploatacja przestarzałych wozów i pojawienie się na nich po raz pierwszy reklam.

Dalsze przekształcenia spółki nastąpiły w maju 1944 roku, kiedy stała się firmą komunalną, przyjmując jednocześnie nazwę Bielitzer Verkehrsbetriebe AG (Bielskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne S.A.).

Pod koniec stycznia 1945 roku, w ramach ofensywy na bielski okręg przemysłowy, Armia Czerwona spowodowała odcięcie trakcji tramwajowej od dostaw prądu z elektrowni w Dziedzicach, przez co w ostatnich dniach okupacji niemieckiej wozy przestały wyjeżdżać na ulice miasta. 10 lutego Biała, a 12 lutego Bielsko zostały zajęte przez oddziały radzieckie.

Polska Ludowa

Lata 1945-1958
Walki o Bielsko nie spowodowały większych strat w trakcji tramwajowej. Tabor przetrwał nieuszkodzony w zajezdniach i remizach. Już 27 lutego 1945 roku pierwszy powojenny tramwaj wyruszył na trasę Dworzec kolejowy – Cygański Las, ponownie w kremowo-czerwonych barwach. 14 lipca przywrócono funkcjonowanie BBSEiK (pod zarządem przymusowym Ministerstwa Komunikacji), a 27 lipca wprowadzono nową nazwę firmy – Bielska Kolej Elektryczna (BKE).

W warunkach powojennych największym wyzwaniem dla kierownictwa i załogi BKE stało się ponowne uruchomienie, a właściwie całkowita odbudowa trakcji autobusowej. Początkowo eksploatowano pojazdy budowane na podwoziu samochodów ciężarowych, pochodzących z demobilu, w okresie późniejszym zastąpiły je wozy typowe dla komunikacji miejskiej i dalekobieżnej.

1 lutego 1947 roku BKE zorganizowała obchody jubileuszu 50-lecia istnienia spółki tramwajowej w Bielsku, razem z uroczystością poświęcenia jednego z wozów typu Brown Boveri, który przejechał wówczas dokładnie milion kilometrów. Radość z rocznicy nie przysłoniła jednak braków taborowych oraz konieczności modernizacji pojazdów i zaplecza technicznego. Załoga BKE podjęła się więc samodzielnej budowy czterech (?) wozów. W tym samym czasie rozpoczął się dynamiczny wzrost frekwencji w tramwajach (od ponad 5 milionów przewozów w roku 1947), mający postępować przez dwie kolejne dekady.

Końcem lat 40. w Bielsku pojawili się konkurenci komunikacyjni wobec BKE w postaci Śląskich Linii Autobusowych i Państwowej Komunikacji Samochodowej (PKS), którzy zaczęli prowadzić linie podmiejskie i międzymiastowe. Mimo to, nie udało się przez wiele lat powojennych uruchomić tras miejskich.

W 1949 roku Bielska Kolej Elektryczna została przemianowana na Miejskie Zakłady Komunikacyjne w Bielsku (MZK).

Najważniejszym wydarzeniem przełomu lat 40. i lat 50. było powstanie projektu zdecydowanej rozbudowy bielskiej trakcji tramwajowej w ramach założeń planu sześcioletniego. Zaplanowane zostały linie: Dworzec kolejowy – Aleksandrowice (2,6 km), Aleksandrowice – Straconka (6,5 km), Kamienica – Szczyrk (16,2 km); powstać miała także odnoga dotychczasowej trasy w kierunku dolnej stacji projektowanej kolei linowej na Szyndzielnię w Kamienicy-Olszówce. Planowano także powrót do przedwojennego programu Biała poprzez budowę trasy w kierunku ulicy Żywieckiej, a dotychczasowa linia miała być przebudowana na dwutorową o prześwicie 1435 mm. Ostatecznie zrealizowano tylko plany budowy linii spod dworca do Aleksandrowic, a inne, po latach dyskusji, zostały zarzucone.

Kamień węgielny pod nową linię tramwajową położono w lipcu 1950 roku. Trasę o długości 2,6 km wzdłuż ulicy Piastowskiej, jednotorową, z dwoma mijankami i końcową pętlą na Hulance (pierwszą i jedyną tego typu w Bielsku), zbudowano głównie dzięki czynom społecznym tysięcy bielszczan. Uroczyste otwarcie linii tramwajowej nr 2 nastąpiło 22 lipca 1951 roku. Została ona wyposażona w 6 przystanków, a cały przejazd trwał 16 minut. Z biegiem lat okazało się, że projekt był udany, ponieważ wzdłuż przebiegu "dwójki" powstało pięć osiedli mieszkaniowych, tzw. ZOR-ów, dla mieszkańców których – po przesiadce na starą linię, numerowaną odtąd "1" – powstało dogodne połączenie z centrum miasta i terenami wypoczynkowymi.

1 stycznia 1951 roku nastąpiło połączenie Bielska i Białej w jeden organizm miejski, liczący wówczas 58 tysięcy mieszkańców. Decyzją Ministerstwa Gospodarki Komunalnej z dnia 1 marca 1951 roku MZK w Bielsku przekształcono w Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Bielsku-Białej (MPK).

Początek funkcjonowania przedsiębiorstwa był okresem całkowitej stagnacji komunikacji miejskiej w dwumieście – zawieszono prace modernizacyjne, brakowało dostaw nowych wozów. Sytuacja w MPK, a w konsekwencji jakość usług przez nie świadczonych, zaczęła się polepszać w drugiej połowie lat 50. Od 1955 roku nowa dyrekcja przedsiębiorstwa dokonywała znaczących kroków w tym kierunku, takich jak liczne dostawy nowych wozów tramwajowych (pozwoliły na zwiększenie częstotliwości kursowania linii nr 1 do ośmiu minut) i autobusowych (postanowiono o kupowaniu jedynie autobusów węgierskich – Mavag i Ikarus), czy likwidacja nierentownych przewozów towarowych. Powstawały także dalsze plany modernizacyjne – projekt budowy nowej zajezdni MPK w Olszówce Dolnej, propozycja utworzenia trakcji tramwajowej na Leszczyny, budowy drugiego toru na linii nr 1, czy też pętli tramwajowej przy dworcu kolejowym. Po raz pierwszy pojawiła się koncepcja wprowadzenia do Bielska-Białej sieci trolejbusowej (1957). W ramach nowej polityki kierownictwa MPK zaczęło ono obsługiwać dużą część powiatu bielskiego i rywalizując z PKS, znacznie ograniczył występujące w latach 50. tzw. kryzysy komunikacyjne.

Lata 1959-1971
W kilkudziesięciotysięcznym mieście, ważnym ośrodku przemysłowym, jakim było Bielsko-Biała, brakowało jednak miejskiej komunikacji autobusowej. Po nabyciu nowych autobusów odrodziła się – po dwudziestu latach – 15 czerwca 1959 roku, kiedy powstała linia okrężna (obsługiwana przez 2 autobusy), przebiegająca przez Bielsko i Białą. Popularność tego połączenia była na tyle duża, że jeszcze w tym samym roku (15 grudnia) zastąpiły ją dwie linie autobusowe A i B z 1-godzinną częstotliwością kursowania. Problemem dla trakcji autobusowej był wówczas przede wszystkim brak zaplecza, czy chociażby zajezdni z prawdziwego zdarzenia.

Polityka finansowa przedsiębiorstwa umożliwiła zakup 10 taksówek i 3 bagażówek, przez co 1 sierpnia 1960 roku ruszyła eksploatacja trakcji taksówkowo-bagażówkowej MPK (za miejsce stacjonowania posłużyły dawne budynki książąt Sułkowskich przy ulicy Kołłątaja). Po siedmiu latach zlikwidowane zostały przewozy taksówkowe, pozostawiono jednak w ruchu bagażówki.

Ostatnie dostawy taboru szynowego miała miejsce w latach 1957-1961, kiedy to MPK pozyskało wozy Konstal z Chorzowa i Sanok z Łodzi w 1954 r. W roku 1960 na ulice Bielska-Białej po raz ostatni wyruszyły wozy doczepne, pochodzące jeszcze z początkowego okresu istnienia trakcji.

Przemiany zachodzące w podejściu kierownictwa MPK do funkcjonowania firmy pozwoliły na osiągnięcie znakomitych – jak na czasy PRL – wyników finansowych, a nawet – w latach 1960-1961 – na wypracowanie zysków. W 1961 roku MPK zostało uznane za najlepszą firmę komunikacji miejskiej w Polsce. W kolejnych latach nie udało się jednak utrzymać rentowności.

Mimo dobrej sytuacji finansowej, trudności w funkcjonowaniu komunikacji miejskiej w Bielsku-Białej wymusiły konieczność poszukiwania nowych rozwiązań, które pozwoliłyby choć częściowo poprawić komfort jazdy. Lata 60. miały przynieść sieci trakcji szynowej w Bielsku-Białej czas modernizacji i dalszego rozwoju. MPK wprowadziło liczne udogodnienia dla pasażerów, m.in. tramwaje nocne (od 1960 roku) i kasowniki w wagonach tramwajowych (w 1969 roku zastąpiły ostatecznie konduktorów). W 1966 roku rozpoczęła się budowa zajezdni tramwajowo-autobusowej w Olszówce, trwała jednak ona prawie dziesięć lat, głównie z powodu braku funduszy. Planowano także ponownie budowę drugiego toru na linii nr 1.

W latach 1961-1969 liczba wozów tramwajowych – 42 – ustabilizowała się. Przybywanie nowych pojazdów nie umożliwiło jednak nawet niewielkiego polepszenia się warunków jazdy. Liczba nimi podróżujących wzrastała coraz szybciej, osiągając w 1965 roku wskaźnik ponad 17,5 miliona przewozów rocznie, a najwięcej pasażerów skorzystało z sieci w 1969 roku – prawie 19,3 miliona. Mimo uciążliwości związanych z podróżowaniem "bimbajami", jak nazywano popularnie bielskie tramwaje, mieszkańcy chętnie korzystali z nich aż do likwidacji sieci.

Równocześnie z dynamicznym wzrostem frekwencji w tramwajach, coraz więcej bielszczan korzystało z usług sieci autobusowej, która w latach 60. zaczęła się poszerzać na przyłączone do miasta dzielnice (Kamienica i Mikuszowice) i obszary peryferyjne, położone z dala od głównych ciągów komunikacyjnych. Powstały wówczas kolejne linie: C, D, E i F, a na początku lat 70. dalsze – G i H. Powstawanie nowych połączeń było wynikiem znaczących zakupów, dzięki którym w latach 1955-1965 liczba autobusów wzrosła z 21 do 57. Równolegle nastąpił znaczny wzrost przewozów rocznych, z niecałych 4 milionów w 1955 roku do ponad 18 milionów pod koniec lat 60.

Pod koniec lat 60. dalsze istnienie trakcji tramwajowej w Bielsku-Białej stanęło pod znakiem zapytania. Wskutek braku dróg przelotowych omijających centrum miasta, ogromnie wzrósł ruch samochodowy, a niemały wpływ na zakorkowanie miasta miały tramwaje, które kursując ciasnymi ulicami tamowały ruch innych pojazdów. Jednocześnie komunikacja szynowa osiągnęła maksimum swych możliwości przewozowych, co spowodowane było ciągłym niedostatkiem taboru, brakiem drugiego toru na obu liniach (przy czym największy problem stanowiły krótkie mijanki) i przestarzałym zapleczem technicznym. Ponadto w tym samym okresie, na skutek działań władz centralnych, doszło do likwidacji większości wąskotorowych sieci tramwajowych w Polsce: olsztyńskiej, wałbrzyskiej, legnickiej i jeleniogórskiej (miasta o zbliżonej do Bielska-Białej liczbie ludności).

Niechętne tramwajom władze miejskie, przekonane o słuszności działań KC PZPR i utwierdzone jeszcze w nim po opublikowaniu studium komunikacyjnego Bielska-Białej i raportu z kontroli NIK, przeprowadzonej w MPK, podjęły formalną decyzję o likwidacji trakcji tramwajowej na sesji Miejskiej Rady Narodowej 16 września 1970 roku. Wcześniej jednak, przez wiosnę i lato tego roku trwały prace remontowe na obu trasach, kontynuowana była także budowa zajezdni tramwajowej. Jednocześnie skrócono linię nr 2.

Proces zakończenia eksploatacji sieci został rozłożony na cztery etapy:
 likwidacja linii nr 2 – 24 listopada 1970,
 skrócenie linii nr 1 do przystanku Stawy – 28 lutego 1971,
 skrócenie linii nr 1 do przystanku Park – 1 kwietnia 1971,
 likwidacja linii nr 1 – 30 kwietnia 1971.

Linię tramwajową nr 2 zastąpiła trasa autobusowa K (Aleksandrowice – Partyzantów – 1 Maja – Aleksandrowice) z wariantem K bis (ZOR II – Dworzec), przedłużona po likwidacji linii nr 1 do Parku Ludowego. W tym samym roku dokonano zmiany nazewnictwa linii autobusowych MPK – otrzymały one numery, zastępujące dotychczas funkcjonujące oznaczenie literowe.

Lata 1971-1982
Po likwidacji sieci elektrycznej Bielsku-Białej pozostała jedynie samochodowa komunikacja miejska, która musiała nie tylko przejąć wielotysięczną rzeszę pasażerów tramwajów, lecz także poradzić sobie z wciąż wzrastającą liczbą mieszkańców miasta – nowych klientów MPK.

Zgodnie z zawartą przez Miejską Radę Narodową umową, wozy tramwajowe pozostałe po likwidacji sieci zostały przekazane do Łodzi w zamian za 35 autobusów marki Ikarus (modele 556 i 620), co pozwoliło na znaczne zwiększenie taboru autobusowego MPK (w 1971 roku – 83 pojazdy).

Nieustannie poszerzała się siatka połączeń komunikacji miejskiej – nowe linie i przedłużone dawniejsze kursy powiązały centrum miasta z budowanymi osiedlami mieszkaniowymi (Złote Łany) i nowymi częściami miasta – dawnymi wioskami (Straconka, Krzemionki, Mikuszowice, a także wielkimi zakładami przemysłowymi, przede wszystkim z Fabryką Samochodów Małolitrażowych. W 1968 roku otwarto nieczynny już obecnie Szpital Stalownik w Mikuszowicach Krakowskich przy ulicy Stalowej 10, przez co wydłużono tam linię nr 2, która kursuje tam do dziś. Powstała także pierwsza w Bielsku-Białej autobusowa trasa nocna.

Na początku lat 70., podobnie jak w poprzedniej dekadzie, liczba przewozów pasażerskich dużo szybciej, niż w tym samym czasie liczba ludności miasta. W 1971 roku autobusy przewiozły 39 milionów pasażerów (przy 106 tys. mieszkańców), a w 1974 już 52 mln (117 tys. obywateli). Konieczną dalszą rozbudowę taboru umożliwiła dostawa nowych 27 autobusów w 1973 roku, w tym 6 wozów Jelcz PR100, budowanych na francuskiej licencji Berlieta.

Przełomowym momentem w historii MPK było otwarcie długo oczekiwanej zajezdni w Olszówce, przy ulicy Długiej 50, co nastąpiło na jesieni 1974 roku. Na terenie 7 hektarów powstały budynki administracyjne (przeniesiono tam kierownictwo przedsiębiorstwa) i obsługi technicznej pojazdów, w tym stacja benzynowa. Wybudowana za blisko 84 mln złotych zajezdnia miała docelowo pomieścić 160 autobusów i 90 bagażówek, co przy ówczesnej liczebności taboru (1973 – 114 autobusów, 54 bagażówki) umożliwiało znaczne jego powiększenie – zakupiono pierwsze w MPK Ikarusy 260.

Znaczne utrudnienia w funkcjonowaniu komunikacji miejskiej w centrum Bielska-Białej miały miejsce podczas przebudowy ciągu drogi przelotowej północ-południe (ul. 3 Maja, Zamkowa, Partyzantów) w latach 1972-1975, związanych m.in. z licznymi wyburzeniami w celu poszerzenia ulic. Linie autobusowe kierowane były wówczas długotrwałymi objazdami.

Pomimo braku rentowności, MPK utrzymywało się w czołówce krajowej pod względem wskaźników eksploatacyjnych. Połowa lat 70. przyniosła stabilizację finansową i organizacyjną zakładu (w 1974 roku załoga przedsiębiorstwa zdobyła I miejsce we współzawodnictwie zakładów komunikacji miejskiej), ponownie planowano wprowadzenie w Bielsku-Białej komunikacji trolejbusowej. Zmiany w strukturze MPK przyniosło wprowadzenie nowego podziału administracyjnego od 1 czerwca 1975 roku.

1 lipca 1975 roku Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne zostało przekształcone w Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Bielsku-Białej, składające się z 4 zakładów: bielskiego, żywieckiego, oświęcimskiego i kęckiego. Mimo tego, że wiele z linii WPK miało identyczną numerację, nie zdecydowano się na wprowadzenie w niej zmian.

Po 1975 roku powstała nowa sieć komunikacji podmiejskiej Zakładu nr 1 w Bielsku-Białej, która początkowo obejmowała 8 linii (w tym dwóch kursujących także na obszarze Czechowic-Dziedzic, należących wówczas do województwa katowickiego), a ogół linii miejskich – 21, obsługiwanych przez 129 autobusów (w tym blisko połowę stanowiły Jelcze PR100, które – według planów – miały całkowicie zastąpić Ikarusy). Nowe trasy obejmowały coraz liczniejsze osiedla mieszkaniowe na obrzeżach centrum (Beskidzkie, Wojska Polskiego, Słoneczne) i przyłączane do miasta okoliczne wsie (Hałcnów, Komorowice, Stare Bielsko, Wapienica). Tabor powiększał się o nowe typy autobusów marki Jelcz – 272 MEX (popularny "ogórek") i PR110 (zwany potocznie "Berlietem").

Dalszy dynamiczny wzrost liczby pasażerów był jedną z przyczyn narastania problemów komunikacji miejskiej w Bielsku-Białej (1979 – ponad 80 mln). Zdecydowanie jednak większy na to wpływ miał kryzys gospodarczy, nasilający się w drugiej połowie dekady. Jednym z najpoważniejszych problemów był brak części zamiennych i odpowiedniego wyposażenia technicznego WPK, jednocześnie wzrastał liczba doraźnych remontów nadmiernie eksploatowanych wozów. Znacznie pogorszyły się również warunki płacowe pracowników przedsiębiorstwa.

Koniec lat 70. przyniósł najpoważniejszy kryzys w historii bielskiej komunikacji miejskiej. Poza czynnikami ekonomicznymi, fatalna w skutkach okazała się "zima stulecia" (1978/1979). Na fali strajków zakładów pracy, obejmujących obszar całego kraju, manifestując solidarność z protestującymi, w dniach 27-31 sierpnia 1980 roku załoga WPK Bielsko-Biała przeprowadziła strajk, do którego przyłączyli się m.in. pracownicy FSM i pozostałych przewoźników komunikacji publicznej (poza PKP). Jego przywódca – Patrycjusz Kosmowski – został wybrany na przewodniczącego Regionu Podbeskidzie NSZZ "Solidarność". Na przełomie stycznia i lutego 1981 roku załoga WPK uczestniczyła także w strajku generalnym "Solidarności" Regionu Podbeskidzie. Podczas obu strajków komunikacja miejska w Bielsku-Białej nie funkcjonowała.

Kolejne załamanie pracy WPK spowodowało wprowadzenie stanu wojennego (13 grudnia 1981), kiedy zakład został zmilitaryzowany. Obostrzenia godziny policyjnej i aresztowania niektórych działaczy "Solidarności" spośród pracowników przedsiębiorstwa wywołało znaczne ograniczenie liczny wykonywanych kursów.

Lata 1982-1989

W czasie stanu wojennego wojsko przeprowadziło reorganizację WPK, które w zimie 1982 roku uległo ponownemu przekształceniu w Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne, z dwoma zakładami w Bielsku-Białej i Żywcu.

Na przełomie lat 1981/1982 niemal 100% autobusów, posiadanych przez zakład bielski, stanowiły Jelcze PR110. Sytuacja ta zaczęła się zmieniać w 1982 roku, kiedy powrócono do zakupywania Ikarusów, przy czym pojawiły się w Bielsku-Białej pierwsze autobusy przegubowe Ikarus 280, stanowiące obecnie większość wozów bielskiej komunikacji miejskiej. Trwał dalszy wzmożony wzrost liczby przewozów (1984 – 102 mln) i linii (1985 – 31 miejskich, 8 podmiejskich), spowodowany m.in. włączeniem jednego z największych osiedli mieszkaniowych w mieście – Karpackiego – w sieć MPK, "dusiło się" ponadto centrum Bielska-Białej, w związku z czym podjęte zostały m.in. decyzje o znacznych zmianach w przebiegu śródmiejskich linii.

Dostawy nowych autobusów, których liczba przekroczyła parametry zajezdni w Olszówce, wywołały potrzebę jej modernizacji i rozbudowy. W 1984 roku pojawił się projekt budowy nowej zajezdni w Wapienicy, a także powrócono do planów stworzenia sieci trolejbusowej (1988), na których zrealizowanie nie wystarczyło jednak środków finansowych.

Kolejna fala kryzysu gospodarczego końca lat 80., "łagodniejszego" w skutkach od poprzedniego, odbiła się ponownie na działalności bielskiej komunikacji miejskiej. Jednym z widocznych jego skutków było stopniowe zmniejszanie się liczby posiadanych przez bielski zakład MPK autobusów, która od apogeum na początku dekady, zmalała do 135 w 1987 roku. W tym samym czasie pojawiły się jednak nowe typy wozów – Jelcz M11 i Zemun IK160P. Poza problemami taborowymi, znacznym utrudnieniem w funkcjonowaniu MPK były przeprowadzane pod koniec lat 80. liczne strajki na tle płacowym i politycznym (związanymi m.in. z żądaniem ponownej legalizacji "Solidarności"). Upadający system realnego socjalizmu nie był w stanie uporać się z rozkładem socjalistycznej gospodarki i dotychczasowej sytuacji społeczno-politycznej.

Czasy najnowsze

1989-2000
Przełom przyniosły wybory 4 czerwca 1989 roku i reformy wprowadzane przez pierwszy powojenny niekomunistyczny rząd Tadeusza Mazowieckiego. Najważniejszymi zmianami w funkcjonowaniu były: wprowadzenie samorządu pracowniczego i zniesienie odgórnie narzucanych cen biletów, istotne były także zmiany nazewnictwa przystanków, związane z przemianowaniem wielu nazw ulic Bielska-Białej. W 1990 roku oddzielony został od przedsiębiorstwa Zakład nr 2 w Żywcu i zlikwidowano trakcję bagażówkową.

Po przywróceniu odrębnych samorządów gminnych postanowiono przekształcić MPK w jednostkę budżetową Urzędu Miejskiego. W tym celu postawiono przedsiębiorstwo w stan likwidacji. Uchwałą Rady Miejskiej utworzony został Miejski Zakład Komunikacyjny (MZK), który rozpoczął działalność 1 lipca 1991 roku, przejmując schedę po MPK.

Pierwsze lata funkcjonowania MZK to przede wszystkim likwidacja nierentownych połączeń. W sieci miejskiej zawieszone zostały specjalne linie prowadzące przede wszystkim do największych zakładów pracy i kursy dublujące się. Jednocześnie nowe połączenia zapewniły dostęp do komunikacji publicznej mieszkańcom osiedla Polskich Skrzydeł, Sarni Stok i Langiewicza. Radykalne "cięcia" spotkały sieć linii podmiejskich, z których pozostały tylko dwie (56 i 57), reszta zaś obsługiwana jest przez PKS Bielsko-Biała. Spowodowane było to przede wszystkim koniecznością dopłacania do nich przez gminy, gdzie docierały kursy pozamiejskie.

Jednocześnie po raz pierwszy w historii pojawił się na terenie Bielska-Białej obcy przewoźnik komunikacji miejskiej – PKM Czechowice-Dziedzice, który poprowadził własną linię nr 7 do bielskiego dworca kolejowego. Z czasem połączenie to uzyskało oznaczenie rzymskie "VII".

Poza zmianami organizacyjnymi uwagę bielszczan przykuwała szybko wzrastająca liczba reklam, umieszczanych na pojazdach komunikacji miejskiej. Początkowo miały one dość małe rozmiary, z czasem jednak ewoluowały, co doprowadziło w wielu przypadkach do całkowitego zasłonięcia widoku z wnętrza autobusów przez szyby.

Lata 90. przyniosły zmianę podejścia pod względem szkodliwości komunikacji autobusowej dla środowiska naturalnego, jak również ułatwienia dostępu do transportu publicznego osobom niepełnosprawnym. W latach 1995-1997 pojawił się w taborze MZK pierwsze autobusy niskopodłogowe, spełniające także europejskie normy emisji spalin Ikarusy: 405, 411 i 412, a także średniopodłogowe 415. Dostawa tych wozów spowodowała wprowadzenie do rozkładów jazdy gwarantowanych kursów niskopodłogowych (początkowo na linii nr 1). Kontynuowano ponadto zakupy przegubowych Ikarusów 280.

Kilka lat później o autobusy niskopodłogowe wzbogacił się również PKM Czechowice-Dziedzice, zakupując w latach 2000-2001 trzy Solarisy Urbino 12.

Początek XXI wieku

Zmiany w sieci komunikacyjnej
Pierwsze lata obecnej dekady przyniosły falę zmian przebiegu wielu linii. W 2001 roku otwarty został największy w mieście Szpital Wojewódzki przy al. Armii Krajowej, gdzie skierowano kilka połączeń (np. 1, 12, 23). Większa część kursów linii dojeżdżających wcześniej do dworca kolejowego i autobusowego została wydłużona do otwieranych w latach 2001-2002 hipermarketów wzdłuż ul. Warszawskiej i Bohaterów Monte Cassino. Ich dyrekcje zdecydowały się na zlecenie obsługiwania linii bezpłatnych, mających zachęcić do liczniejszego odwiedzania marketów. Początkowo kursowały na nich autobusy MZK, z czasem jednak ich część przejął prywatny przewoźnik ze Skoczowa – Sanbus (obsługujący je głównie autobusami marki Karosa). Ostatnie z linii bezpłatnych zlikwidowano 1 stycznia 2009 roku.

Nowe połączenia objęły nieobsługiwane dotąd przez komunikację miejską rejony peryferyjne (ul. Polna, Gościnna, Nad Potokiem, Langiewicza, Wapienna, Brzóski) – powstały m.in. linie 5 (obecnie zastąpiona linią 35), 18, 26, 27, a także "linia przewozu studenckiego", dzisiejsza 24BIS (do Akademii Techniczno-Humanistycznej). Przywrócono, bądź utworzono także kilka tras podmiejskich, w tym linie 50, 51 i 52. Powstały także nowe kursy nocne (N1, N2 i N3), wykorzystywane głównie przez pracowników MZK, w miejsce istniejącej wcześniej jednej linii nocnej. W dniu 02.01.2012 uruchomiono dwie nowe linie autobusowe: 34 i 35 (w wariantach 35L i 35S), a od 05.05.2014 uruchomione zostaną nowe linie autobusowe 37 i 38. Od 1 września 2015 autobusy nie kursują już do CH Sarni Stok.

Przełom 2020 i 2021 roku przyniósł kilka zmian w sieci komunikacyjnej. W 2020 roku wydłużono linie nr 2 do Wilkowic Górnych, Połączono linie nr 56 i 56BIS w jedną linie nr 56.

Od 23 listopada 2020 uruchomione zostały Ogólnodostępne linie pracownicze P1 i P2. Od 1 lutego 2021 linia nr 56 została skrócona do przystanku Janowicka Niklówka, (w związku z wygaśnięciem Porozumienia Komunalnego z Gminą Bestwina, jednocześnie od 1 lutego 2021 linia zaczyna i kończy bieg na przystanku Warszawska Dworzec, a nie jak dotychczas na przystanku Podwale Dworzec. Kolejne zmiany nastąpiły od 01.04.2021. W związku z wygaśnięciem Porozumienia Komunalnego z Gminą Jasienica, zlikwidowane zostały linie nr 51 i 52, a Linia nr 25 została skrócona do przystanku Mazańcowice Spółdzielnia, przy jednoczesnym wydłużeniu linii w dni robocze do przystanku Osiedle Sarni Stok. Zmiany objęły także skrócenie linii nr 27 do przystanku Warszawska Dworzec, oraz likwidację zawieszonych linii nr 14,30,37 i 38. Od 04.05.2021 zlikwidowana została linia nr 36 i uruchomiona została kolejna linia pracownicza P3. Od 1 lipca nastąpiła zmiana tras linii nocnych N1 oraz N2. Kolejne duże zmiany nastąpiły w październiku 2021 roku. Od 1 października nastąpiło przetrasowanie linii nr 10 i 24. Linia nr 10 kursuje od 1 października do przystanku Mikuszowice Błonia ATH, a linia nr 24 do przystanku Mikuszowice Śląskie. Ponadto została zlikwidowana linia nr 24 BIS. Od 11 października 2021 roku nastąpiły kolejne zmiany tym razem w zakresie obsługi przystanków. Dla Linii nr 12,32 oraz N2 na Ulicy Hałcnowskiej został uruchomiony nowy przystanek Hałcnowska/Architektów (w obu kierunkach), dla Linii P3 oraz wydłużonych kursów linii nr 19 przystanki Konwojowa/TNT i Konwojowa/Tacho zostały zastąpione jednym przystankiem o nazwie Konwojowa/Strefa Przemysłowa (przystanek w obu kierunkach) Na linii nr 19 dodatkowo w kierunku Osiedla Złote Łany do obsługi został dodany przystanek Kwiatkowskiego/Most. Od 1 Stycznia 2022 zlikwidowano linie P3 oraz dokonano zmian w nazewnictwie przystanków autobusowych.

W dniu 01.09.2022 nastąpiło połączenie linii nr 21 i 34 , wskutek czego Linia nr 21 została zlikwidowana, a Linia nr 34 wydłużona została do pętli Osiedle Langiewicza oraz skierowana przez Szpital Wojewódzki.

Również czechowicki PKM rozszerzył ofertę własnych przewozów w obrębie Bielska-Białej, przedłużając linię nr 5 – początkowo do Centrum Handlowego Sarni Stok (2001), a ostatecznie do dworca Bielsko-Biała Główna (2005). W październiku 2009 została uruchomiona linia X, łącząca miasto z Zabrzegiem.

Modernizacja taboru

W grudniu 2002 roku MZK otrzymało 6 dalszych autobusów Solaris Urbino 12. Wyróżniały się one charakterystycznym, zielono-niebieskim malowaniem, które wkrótce "przejęły" inne autobusy. Wywołało to liczne kontrowersje, co doprowadziło do opracowania i wprowadzenia w styczniu 2004 roku nowego, oficjalnie zatwierdzonego przez prezydenta miasta, wzoru malowania autobusów MZK (barwy: biała, czerwona i żółta, podobnie jak na fladze miejskiej).

6 czerwca 2006 roku dotarła do Bielska-Białej pierwsza część kolejnych 10 Solarisów Urbino 12. Między grudniem 2006 a czerwcem 2007 roku pojawiły się kolejne nabytki MZK – 6 minibusów Jelcz M081MB3 Vero, wykorzystywane głównie do obsługi kursów o niskiej liczbie pasażerów. Zakupiono ponadto używane w przewozie osób niepełnosprawnych (poza ruchem liniowym) 4 Volkswageny Transportery T5, które zastąpiły dotychczasowych 2 wozów typu T4.

Ostatnimi nabytkami MZK Bielsko-Biała są Mercedesy Citaro (10 sztuk), które wprowadzone zostały do eksploatacji w październiku 2008 roku. W 2009 do Bielska-Białej przyjechało 5 Solarisów Urbino 12. W 2010 Bielski MZK kupił 3 minibusy marki Autosan Wetlina. W grudniu 2010 roku do stolicy Podbeskidzia po raz pierwszy w historii pojawiło się 6 niskopodłogowych autobusów przegubowych marki Mercedes-Benz O530G. W 2011 roku MZK zakupił 4 Mercedesy O530G oraz 10 Mercedesów Conecto Jednocześnie, wraz z kolejnymi dostawami taboru, z ruchu liniowego wycofywane są kolejne, przestarzałe autobusy (Jelcz PR110 – wycofane całkowicie w grudniu 2007, Jelcz M11 – do września 2008, Mercedes O305), jak i zakupione w ostatniej dekadzie XX wieku (Ikarus 415). W 2012 roku z taboru (MZK Bielsko-Biała) wycofano Ikarusy 280.26.

Kolejnych zakupów dokonał także PKM Czechowice-Dziedzice – 4 Solarisy Urbino 12 (2004, 2007, 2008) i 2 Solarisów Urbino 15 (2004, 2007).

Współczesne funkcjonowanie

Przewoźnicy

Zakłady budżetowe
Wiodącym przewoźnikiem komunikacji miejskiej w Bielsku-Białej jest Miejski Zakład Komunikacyjny – zakład budżetowy miasta, działający na podstawie stosownych uchwał Rady Miejskiej i statutu zatwierdzonego przez Zarząd Miasta. Głównym zadaniem MZK jest prowadzenie regularnej komunikacji autobusowej w granicach administracyjnych Bielska-Białej, a także – za zgodą Rady Miejskiej – poza nimi, przy zawarciu umów dwustronnych z gminami ościennymi.

Pierwszym obcym i konkurencyjnym dla MZK (i jego poprzedników – MPK i WPK) przewoźnikiem w Bielsku-Białej było Przedsiębiorstwo Komunikacji Miejskiej w Czechowicach-Dziedzicach, które uruchomiło w październiku 1994 roku linię łączącą oba miasta – 7 (późniejsza VII). Podobnie jak w przypadku MZK, czechowickie przedsiębiorstwo działa na terenie ościennych gmin (a więc i na obszarze Bielska-Białej) na podstawie dwustronnych umów komunalnych.

Sieć komunikacyjna

Linie MZK Bielsko-Biała
Sieć MZK składa się z 41 linii autobusowych, spośród których 6 wykracza poza granice miasta (2,19, 25, 33, 50 i 57 ).

Zdecydowana większość linii kursuje przez ścisłe centrum miasta lub w rejon dworców PKS i PKP (poza liniami 3, 12, 19, 20, 34), co powoduje nadmierne zagęszczenie połączeń komunikacji miejskiej, prowadzących przez newralgiczne punkty sieci drogowej Bielska-Białej. W sieci MZK nie zastosowano dotychczas systemu "przesiadkowego", w którym mogłyby istnieć linie magistralne ze zwiększoną częstotliwością kursowania, na które dałoby się przesiadać w przeznaczonych do tego miejscach.

Specyficzną cechą połączeń MZK jest duża liczba kursów wariantowych (wydłużonych, bądź o innej niż zasadnicza trasie), które występują na wielu liniach: 2, 3, 6, 7, 8, 10, 11, 12, 13, 16, 17, 19, 20, 22, 24, 25, 33, 57

Linie PKM Czechowice-Dziedzice
PKM obsługuje na terenie Bielska-Białej 3 linie: 5, VII oraz X. Autobusy 2 pierwszych linii wjeżdżają w granice miasta ulicą Katowicką, następnie rozdzielają się na terenie Komorowic Śląskich – 5 dociera do Pasażu Tesco przy ul. Warszawskiej, VII do bielskiego dworca kolejowego (ul. Warszawska). Trasa linii X wiedzie z Zabrzega przez Ligotę i Mazańcowice do Komorowic Śląskich, a dalej do dworca kolejowego (ul. Warszawska).

Tabor
MZK Bielsko-Biała posiada w swoim taborze 131 autobusów (10 modeli –Solaris Urbino 12, Solaris Urbino 18, Mercedes-Benz O530, Jelcz M081MB, Mercedes Conecto, Mercedes-Benz 0530K Citaro, Mercedes-Benz 0530G Citaro, Autosan Wetlina, Iveco Daily i Scania OmniCity), a PKM obsługuje swoje trasy 19 pojazdami (typy – Ikarus 260, Solaris Urbino 10, Solaris Urbino 12, Solaris Urbino 15, Iveco TurboDaily).

Spośród autobusów PKM w Bielsku-Białej pojawiają się najczęściej Solarisy Urbino 15, głównie na linii VII.

Przyszłość

Wymiana taboru autobusowego

Założenia procesu wymiany taboru autobusowego MZK Bielsko-Biała na najbliższe lata opierają się na trzech punktach:
 utrzymywanie taboru przegubowego poprzez wykonanie remontów modernizacyjnych wszystkich 41 autobusów Ikarus 280
 stopniowe wycofywanie zużytych technicznie autobusów Jelcz M11 (zakończone we wrześniu 2008 roku) i Mercedes-Benz O305 wraz z zastąpieniem ich nowymi autobusami niskowejściowymi, wyposażonymi w silniki spełniające normy EURO 3 i EURO 4 emisji spalin
 utrzymywanie drogą remontów bieżących we właściwym stanie technicznym autobusów Ikarus 411, 412 i 415 oraz wozów typu MAN NL 222 i Solaris Urbino 12.

Według założeń Czteroletniego Planu Inwestycyjnego na lata 2008-2011, w tym okresie dokonany zostanie zakup 40 wozów 12-metrowych i 7 sztuk minibusów (co pozwoli na zastąpienie wszystkich autobusów "krótkich", zakupionych w latach 90.) oraz 30 autobusów 18-metrowych (przegubowych). Według strategii MZK i przyjętych powszechnie standardów, wszystkie nowe wozy, począwszy od 2002 roku, są niskopodłogowe. Ponadto planowany jest zakup 4 kolejnych "busów", dostosowanych do przewozu osób niepełnosprawnych (obecnie MZK eksploatuje 4 takie pojazdy). Ogólna suma wydatków w zakresie wymiany taboru według założeń Czteroletniego Planu Inwestycyjnego ma przekroczyć 43 mln złotych, przy blisko 50-procentowym wkładzie funduszy unijnych.

Modernizacja infrastruktury
Czteroletni Plan Inwestycyjny na lata 2008-2011 zakłada dalszą modernizację zajezdni MZK. Ogłoszone zostały przetargi na remont hal warsztatowych i wymianę nawierzchni placu postojowego. Kolejne lata mają przynieść m.in. zakup nowego wyposażenia technicznego i dalszą informatyzację zakładu, a także kontynuowanie procesu wymiany i montażu wiat przystankowych. Całość prac ma zakończyć się docelowo w 2013 roku.

Integracja transportu publicznego
Analizy funkcjonowania komunikacji publicznej na terenie Bielska-Białej i okolic dokonano przy opracowywaniu Zintegrowanego Planu Rozwoju Transportu Publicznego (ZPRTP), przyjętego przez Radę Miejską w lutym 2005 roku.

Plan zakłada stworzenie optymalnych warunków do stworzenia zorganizowanego i sprawnego systemu komunikacyjnego w rejonie Bielska-Białej, przy zapewnieniu pozycji uprzywilejowanej dla transportu zbiorowego. ZPRTP zawiera opracowania dotyczące zarówno funkcjonowania komunikacji indywidualnej, jak i publicznej.

Zasadniczymi celami zawartymi w planie, dotyczącymi rozwoju transportu zbiorowego są:
 zintegrowanie funkcjonujących na terenie miasta podmiotów, obsługujących sieć komunikacji publicznej, czyli MZK Bielsko-Biała, PKS Bielsko-Biała i PKP Przewozy Regionalne
 połączenie MZK Bielsko-Biała i PKS Bielsko-Biała w jedno przedsiębiorstwo
 wprowadzenie wspólnego systemu taryfowego na obszarze Bielska-Białej i okalających je gmin
 podniesienie jakości usług oferowanych przez poszczególnych przewoźników – unowocześnianie eksploatowanego taboru, zapewnienie prawidłowej obsługi technicznej pojazdów, ograniczenie wpływu przedsiębiorstw komunikacyjnych na środowisko
 likwidacja barier ograniczających dostęp do środków transportu publicznego osobom niepełnosprawnym – wymiana eksploatowanych pojazdów na niskowejściowe lub niskopodłogowe

W chwili obecnej możliwe jest przejęcie PKS Bielsko-Biała przez starostwo powiatu bielskiego i połączenie go z MZK w jedną spółkę.

Polityka informacyjna – zintegrowany system obsługi elektronicznej

Na przełomie pierwszej i drugiej dekady XXI wieku ma powstać zintegrowany system elektronicznej obsługi transportu publicznego w Bielsku-Białej. Program składa się
z dwóch zasadniczych elementów:
 biletu elektronicznego wprowadzonego w ramach tzw. karty miejskiej, będącego nośnikiem wszystkich typów biletów komunikacji miejskiej i umożliwiającego bezgotówkową płatność za przejazdy autobusami MZK, parkingi miejskie itp.
 nadzoru i sterowania komunikacją miejską w czasie rzeczywistym oraz elektronicznej informacji dla pasażerów z instalacją tablic świetlnych na wybranych przystankach MZK w granicach Bielska-Białej

Ogólny koszt stworzenia systemu ma wynieść ok. 4 mln złotych, większość środków przeznaczonych na ten cel ma pochodzić z funduszy unijnych.

Alternatywny program informacji pasażerskiej transportu publicznego w Bielsku-Białej zaprezentowała w czerwcu 2007 roku Fundacja Rozwoju Miasta Bielska-Białej (FRMBB). Częściami projektu są:
 schemat komunikacji autobusowej w Bielsku-Białej, przyklejane na przystankach (z pominięciem linii PKM Czechowice-Dziedzice)
 schematy przebiegu linii umieszczane w autobusach (nad drzwiami)
 nowy wizerunek rozkładów jazdy MZK (ze schematem przebiegu linii)

Koszt prac nad projektem miał wynieść około 70 tysięcy złotych, a wartość wydrukowania i rozpowszechnienia schematów – około 200 tysięcy.

Jedynym zrealizowanym dotychczas punktem programu FRMBB są schematy linii autobusowych umieszczane na przystankach, które pojawiły się na ulicach od lipca 2007 roku. Docelowo miało być ich 120, jednak po kilku miesiącach zaprzestano dalszego ich rozwieszania, a istniejące już schematy stały się w większości ofiarami wandalizmu (wiele z nich uległo całkowitemu zniszczeniu). Ponadto część informacji na tych planach (ważnych od 31 marca 2007 roku) została błędnie przedstawiona.

Budowa kolei miejskiej
Plany długoterminowe, zawarte w Zintegrowanym Planie Rozwoju Transportu Publicznego, a opracowane przez Instytut Rozwoju i Promocji Kolei, zakładają budowę linii kolei miejskiej, mającej łączyć w pierwszym etapie Wapienicę i stację Bielsko-Biała Lipnik, w dalszej perspektywie może być wydłużona do Mikuszowic i stacji Jaworze Jasienica. Trasę mają obsługiwać 4 szynobusy.

W dalszej perspektywie zakładane jest powstanie dalszych dwóch linii, mających powiązać bielski dworzec kolejowy z Czechowicami-Dziedzicami i Żywcem oraz z Kętami, przy częstotliwości kursowania co 30 minut.

Plany rekonstrukcji sieci tramwajowej

Prace nad przywróceniem komunikacji tramwajowej w Bielsku-Białej prowadziło Bielskie Towarzystwo Tramwajowe (BTT), które zapisało działania zmierzające w tym kierunku w swoim statucie.

Na oficjalnej stronie internetowej BTT zamieszczone były trzy różne koncepcje przebiegu tras planowanych linii:
 linia centralna na osi północ-południe (od ulicy Warszawskiej w stronę Mikuszowic Śląskich), linia wschód-północny zachód, łącząca największe osiedla mieszkaniowe (Langiewicza, Złote Łany, Karpackie, Beskidzkie i dalej wzdłuż Śródmiejskiej Obwodnicy Zachodniej), linia turystyczna na Błonia i do stacji kolejki linowej na Szyndzielnię
 Dworzec kolejowy – Błonia, dworzec kolejowy – Szyndzielnia, dworzec kolejowy – osiedle Karpackie, Szyndzielnia – Błonia (linia turystyczna)
 Dworzec kolejowy – Szyndzielnia, dworzec kolejowy – osiedle Karpackie, dworzec kolejowy – osiedle Langiewicza, dworzec kolejowy – Wapienica Park Technologiczny

Założenia Bielskiego Towarzystwa Tramwajowego są jednak bardzo trudne do zrealizowania, z uwagi na brak poparcia ze strony władz miejskich, wysokie koszty wdrożenia inwestycji czy pomijanie miejsca pod budowę torowisk tramwajowych przy realizowanych przebudowach głównych ciągów komunikacyjnych miasta.

Przypisy

Bibliografia
 110 lat komunikacji miejskiej w Bielsku-Białej 1895-2005, Bielsko-Biała 2005.
 Polak Jerzy, 100 lat komunikacji miejskiej w Bielsku-Białej. Zarys historyczny, Bielsko-Biała 1995.
 Polak Jerzy, Bielskie tramwaje, Bielsko-Biała 2004.
 Polak Jerzy, Historia bielskiego tramwaju 1895-1945, Bielsko-Biała 1998.
 Informator komunikacyjny Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego w Bielsku-Białej, Bielsko-Biała 1978
 Bielsko-Biała. Oficjalny informator miejski, Bielsko-Biała 1993.
 Bielsko-Biała prekursorem technologii komunalnych (dział Komunikacja miejska), Bielsko-Biała 2005.
 Zintegrowany Plan Rozwoju Transportu Publicznego w Bielsku-Białej, Bielsko-Biała 2005.
 Czteroletni Plan Inwestycyjny na lata 2008-2011, Bielsko-Biała 2007.

Zobacz też

 Miejski Zakład Komunikacyjny w Bielsku-Białej
 Przedsiębiorstwo Komunikacji Miejskiej w Czechowicach-Dziedzicach
 Tramwaje w Bielsku-Białej
 Historia Bielska-Białej

Linki zewnętrzne
 Strona Miejskiego Zakładu Komunikacyjnego w Bielsku-Białej
 Strona Przedsiębiorstwa Komunikacji Samochodowej w Bielsku-Białej

 Czteroletni Plan Inwestycyjny na lata 2008-2011

Komunikacja miejska w Bielsku-Białej


text:
Q: How stop string.Contains() picking out a word that is within another word. Better explanation below I am using speech recognition in my program and to make it easier than writing out every possible combination of words to execute a certain command, I am using the .Contains function to pick out certain keywords. Example...
private void SpeechHypothesized(object sender, SpeechHypothesizedEventArgs e)
{
    string speech = e.Result.Text;

    if (speech.Contains("next") && speech.Contains("date"))
    {
        MessageBox.Show(speech + "\nThe date will be the 11th");
    }
    else if (speech.Contains("date"))
    {
        MessageBox.Show(speech + "\nThe date is the 10th");
    }
}

As you can see, if the speech is somewhat recognized, it will display a text box saying what it hypothesized and then the date. However, when I look at the speech that is displayed in the text box, it will say things like "next update". So, the program is looking for one word within another i.e. "date" inside of "update". I do not want this to happen otherwise it won't be as accurate, how can make the .Contains method pick out the word on it's own, and not look inside other words? Thanks

A: Alternative solution, split all the spaces and check for the keywords
string speech_text = e.Result.Text;
string[] speech = speech_text.Split();

if (speech.Contains("next") && speech.Contains("date"))
{
    MessageBox.Show(speech_text + "\nThe date will be the 11th");
}
else if (speech.Contains("date"))
{
    MessageBox.Show(speech_text + "\nThe date is the 10th");
}

A: You could use String.Split to get all words. Then use Ènumerable.Contains to check whether or not one of the words matches. Here is a sample which compares case-insensitively:
char[] wordSeparators = new[] { '\n', '\t', ',', '.', '!', '?', ';', ':', ' ', '-', '/', '\\', '[', ']', '(', ')', '<', '>', '@', '"', '\'' };
string[] words = e.Result.Text.Split(wordSeparators, StringSplitOptions.RemoveEmptyEntries);
bool containsNext = words.Contains("next", StringComparer.CurrentCultureIgnoreCase);
bool containsDate = words.Contains("date", StringComparer.CurrentCultureIgnoreCase);

if ( containsNext && containsDate )
{
    MessageBox.Show(e.Result.Text + "\nThe date will be the 11th");
}
else if ( containsDate )
{
    MessageBox.Show(e.Result.Text + "\nThe date is the 10th");
}

Could be convenient  as extension method:
static readonly char[] wordSeparators = { '\n', '\t', ',', '.', '!', '?', ';', ':', ' ', '-', '/', '\\', '[', ']', '(', ')', '<', '>', '@', '"', '\'' };

public static bool ContainsWord(this string input, string word, StringComparer comparer = null)
{
    if (input == null || word == null) throw new ArgumentNullException("input and word must be specified");
    if (input.Length < word.Length) return false;
    if (comparer == null) comparer = StringComparer.CurrentCultureIgnoreCase;
    return input.Split(wordSeparators, StringSplitOptions.RemoveEmptyEntries).Contains(word, comparer);
}

Now you can use it everywhere in this way:
bool containsNext = e.Result.Text.ContainsWord("next");
bool containsDate = e.Result.Text.ContainsWord("date");

A: With regular expressions you can force the word to be surrounded by "word boundaries".
private void SpeechHypothesized(object sender, SpeechHypothesizedEventArgs e)
{
    string speech = e.Result.Text;

    bool matchesDate = Regex.IsMatch(speech, @"\bdate\b");
    if (Regex.IsMatch(speech, @"\bnext\b") && matchesDate)
    {
        MessageBox.Show(speech + "\nThe date will be the 11th");
    }
    else if (matchesDate)
    {
        MessageBox.Show(speech + "\nThe date is the 10th");
    }
}

This will match for "next date" but not "next update".

A: You are much better off using a regular expression.
        if (Regex.IsMatch(speech, @"\bnext\b") && Regex.IsMatch(speech, @"\bdate\b"))
        {
            MessageBox.Show(speech + "\nThe date will be the 11th");
        }
        else if (Regex.IsMatch(speech, @"\bdate\b"))
        {
            MessageBox.Show(speech + "\nThe date is the 10th");
        }

redpajama_set_name: RedPajamaStackExchange


Ed Fraiman is a director. Ed Fraiman's recent filmography includes the movies Alien Outpost (2015) and Shakespeare Retold (2007). The 100 and Merlin account for some of Ed Fraiman's recent TV credits.
As of 2018, Ed Fraiman has contributed to about 3 movies. Some of the most recent Ed Fraiman movies include Alien Outpost, Shakespeare Retold, and Shakespeare Retold. Alien Outpost was released in 2015. Shakespeare Retold was released in 2007. Shakespeare Retold was released in 2005.
As of 2018, Ed Fraiman has contributed to about 3 TV shows. Some of the most recent Ed Fraiman TV appearances include The 100, Merlin, and Secret State. Ed Fraiman directed The 100 in 2017. In 2010, Ed Fraiman directed Merlin and Ed Fraiman directed, executive produced, and produced Secret State.


text:
Russia Worst Death Toll 852 Deaths From COVID-19 In A Single Day
By Marc Moss
Russia on Tuesday reported its worst death toll in a single day from covid-19, in the last 24 hours registering 852 deaths, according to the country's coronavirus response center.
People in Russia were now getting nervous about the worst scenario of recent death tolls. Though officials were trying to control the issue, everyone got panicked.
The previous recorded high was four days ago, on September 24, counting 828 deaths.
There has been raising in COVID-19 cases in various regions of Russia, Kremlin spokesman Dmitry Peskov told reporters on Tuesday.
On Friday, Anna Popova, head of Rospotrebnadzor, the Russian public health watchdog, said that only about 47 million Russians had received a dose of the vaccine.
Russia's state news agency TASS said, citing Popova that, they have around 110-115 million adults. Of those, about 47 million have received a dose, which is less than half of Russia's adult population. So they have no reason to say today that infections are going to stop.
According to official figures, they were now standing a total of 205,531 coronavirus-related deaths in Russia since the pandemic.
As previously reported, believing that the actual death toll in the country to be much more due, partially, to the way Russia classifies coronavirus deaths.
Tags: COVID deaths at russia Russia COVID news russia death toll russia death toll news

redpajama_set_name: RedPajamaCommonCrawl


A 16-year-old boy who was thrown from his motorcycle while jumping railroad tracks in Nashville on June 6 died from his injuries. According to WTVF-TV, Michael Battle and another motorcyclist were spotted driving the wrong way on 2nd Avenue South, when police sent an alert out.
Soon after an alert was issued, witnesses told police they say the motorcyclists jumping train tracks, near Chestnut Street near 4th Avenue. Battle allegedly lost control of his motorcycle and was thrown to the ground.
Battle was not wearing a helmet and was transported to Vanderbilt University Medical Center, where he later died. Police said that before they arrived to investigate the crash, a black General Motors SUV came and picked up the motorcycle that Battle was operating. Police said they found marijuana on Battle, but were unsure if he was under the influence at the time of the crash, according to WTVF.
Fatal motorcycle accidents can be reduced and injuries can be lessened if people follow safety guidelines including adhering to all laws and wearing safety gear such as helmets, gloves, and jackets that include additional layers of protection.
The Law Office of Staley A. Davis takes motorcycle accident claims very seriously. If you or a loved one has been injured in a motorcycle crash, it is helpful to have someone fighting alongside you. Talk with our law firm today at (615) 690-2080—we can advise you and help you on the road to recovery.


text:
Neogonyleptes frontalis is een hooiwagen uit de familie Gonyleptidae.

Gonyleptidae

redpajama_set_name: RedPajamaWikipedia


text:
On May 4, 2012 the Criminal Offender Record Information (CORI) Reform Act went into effect making sweeping changes to the way Massachusetts maintains and disseminates its criminal offender records. The CORI Reform Act renamed the Criminal History Systems Board to the Department of Criminal Justice Information Services (DCJIS) and established an online database, iCORI, for employers to obtain an applicant's criminal history as part of a general background check. The Act also limited the years that would be available for searching: ten years for felonies and five years for misdemeanors. While the intent of the changes was to create a time limit for the scope of an individual's criminal history, the laws have also impacted civil litigation and discovery.
G.L. 233, §21 permits an individual's criminal convictions to be admitted into evidence for impeachment purposes. The Court first conducts a balancing test to weigh the probative value of the conviction compared to the potential prejudice which may befall the witness. The longstanding jurisprudence in Massachusetts is "[o]ne who has been convicted of crime is presumed to be less worthy of belief than one who has not been so convicted. Labrie v. Midwood, 273 Mass. 578, 582 (1931). Although the statue permits this theory of impeachment for all crimes, some courts utilize judicial discretion to limit admissible convictions to crimes of veracity only.
In order to admit criminal convictions, lawyers generally move for a Court Order to obtain an individual's CORI report, which contains an itemized list of the criminal charges, docket numbers, and dates of disposition. Prior to the change, a CORI report obtained as a result of a Court Order contained an individual's complete criminal history. Now, the report is limited by the ten/five year rule listed above. If there are criminal convictions within the ten/five rule, lawyers may then request to go back another ten or five years, depending on the type of conviction and date.
Although the CORI Reform Act has increased the effort required to obtain the criminal offender records, it can be worthwhile to see the task through. Despite the growing use of technology and proliferation of electronic communications, many lawsuits boil down to one person's word against another's. In cases such as this, any means of impeachment can result in the difference between a successful and a losing verdict, which means that knowing and utilizing the methods of witness impeachment, such as the use of criminal convictions, is of critical importance.
Dec 08 2020 Super Lawyers and Rising Stars
Maya Angelou said it best "How important it is for us to recognize and celebrate our heroes and she-roes!" Congrats to many of our ...


text:
Q: How to make a table row jump in? i'm working on a webpage which is going to contain a list of weekly transactions.
The way I want it to work is to have a list of transaction and when you click it, more detailed information for that week will be presented just below it.
I want it to be presented like a table, but I want the detailed information to jump in like this:

So when I click the third row the detailed information is shown like this. The specific problem I have is to make the detailed rows jump in.
Any idea is greatly appreciated.

A: I think you can use other table inside of a TD with Colspan, of the TR down.
You can use CSS to create the border.
For example:

    ..

            Info 2 1
            Info 2 2
            Info 2 3
            Info 2 4

                          Detail title 1
                          Detail title 2
                          Detail title 3

            Info 2 1
            Info 2 2
            Info 2 3
            Info 2 4

    ..

To create dynamically this internal table, you can use the comand "After" of Jquery.
For example:
$('#TR_Selected').after('

 ...

');


text:
Can I Use a Treadmill After Knee Surgery?
By Rob Callahan
Rob Callahan
Rob Callahan lives in Minneapolis, where he covers style, culture and the arts for Vita.MN and "l'étoile Magazine." His work has earned awards in the fields of journalism, social media and the arts. Callahan graduated from Saint Cloud State University in 2001 with a Bachelor's degree in philosophy.
A treadmill can be instrumental in your recovery after knee surgery.
After knee surgery, you may be impatient to return to your former activities. Your recovery will require patience and time, however, and you should not rush into an activity that could damage your knees or hinder your recovery. Treadmill exercise is one activity that you can begin early in your recovery, provided you follow your therapist's advice and take advantage of the recovery technologies available to you.
How a Treadmill Compares to Other Exercise
Many exercises can help you recover from knee surgery, and using a treadmill is among the better ones. Researchers at Scripps Clinic in La Jolla, California, ranked several exercises by the amount of force they put on your knees after a total knee replacement. Using a treadmill produces approximately 2.05 times the force of your body weight. Only biking, which produces 1.3 times your body weight, was found to be less stressful to your knees. Walking on a treadmill was found to produce slightly less force than walking on level ground, and much less force than more athletic activities like tennis, golf or jogging.
How Long to Wait After Surgery
The University of Wisconsin School of Medicine and Public Health recommends engaging in light, therapeutic exercise as early as three to four days after your surgery. This could include low-impact exercise on a stationary bicycle at first and, when you're ready, you can move on to the treadmill. Three to seven days after your surgery, you should be ready for a more organized recovery regimen which includes treadmill use. If you are used to a rigorous workout on a treadmill, you may wait up to six weeks before you return to your previous pace.
The Benefits of a Treadmill After Knee Surgery and Knee Replacement
Continuing to use the muscles and ligaments around your knee will promote a fast recovery. Treadmills are a common part of rehabilitation and therapy after surgery because of their minimal impact on your healing knee. The use of an electronic treadmill also allows you or your therapist to set a consistent pace and to track your progress more precisely. A treadmill's rails allow you to shift support of some body weight to your arms, taking pressure off a delicate knee after surgery. As you progress, the treadmill can be reprogrammed to simulate a faster pace or greater distance. You can also make less use of your arms as you grow more comfortable with putting weight on your knee.
Alternative Treadmill Applications
In some instances, even the low-impact workout you get from a treadmill may be too intense during your early days of therapy. Underwater treadmills further reduce the pressure on your knees by submerging you and relying on your body's buoyancy to help lift you. The water provides some additional resistance against your body's surface area, which allows you to exercise against resistance without putting pressure from your body's weight on the knee.
Another alternative treadmill design in use at the Indiana Orthopaedic Hospital simulates a low-gravity environment to reduce strain on the knee. When a patient stands in the device, it calibrates itself according to the patient's weight and pressurizes the air within to diminish the pressure on that patient's knee. A 120-lb. patient using this treadmill would feel like he weighs 108 lbs. while the device is active.
Palo Alto Medical Foundation: Knee Rehabilitation Exercises; Warren D. King; 2010
Hips For You: Underwater Treadmill Exercise to Strengthen Muscles, Hip-Abduction Strength and Gait Strength; Atanu Ghosh; July 2, 2009
Bay Area Medical Information: Study Identifies the Best Type of Exercise That Generates the Least Force on the Knee; N Thompson; April 2008
Indy.com: Hospital Says Anti-Gravity Treadmill Speeds Recovery; Shari Rudavsky; Oct. 5, 2010
University of Wisconsin School of Medicine and Public Health: Arthroscopic Knee Surgery Home Exercise Program; June 23, 2010
Rehab for Sprained and Twisted Knee Injuries
Can I Do More Damage Walking on a Torn ACL?
4 Remedies to Treat a Swollen Leg After Knee Replacement Surgery
Bicycling With a Torn ACL
The Best Exercise Machines for Bad Knees
Definition of Contraindicated Exercises


text:
Home > About Ford > Newsroom > 2017 > Ford Ranger wins Best in Class 2017 for 6th year in a row!
Ford Ranger wins Best in Class 2017 for 6th year in a row!
Automobile Association and Motoring Writers' Guild award the Ford Ranger Best in Class 2017
Ford Ranger also pulls in NZ Company Vehicle Magazine's Ute of the Year 2017 and NZ4WD Magazine's 4WD Ute of the Year 2017
Ford Escape wins Medium 4WD SUV of the Year 2017 from NZ4WD Magazine
New Hardware for the Trophy Cabinet
AUCKLAND, NEW ZEALAND, 13 December 2017 – As 2017 draws to a close, the Ford Ranger has earned new hardware for the trophy cabinet! The Ford Ranger has won three new awards including Automobile Association and Motoring Writers' Guild Best in Class 2017 for the 6th year in a row.
The Ford Ranger was also recognised as Ute of the Year 2017 by both NZ Company Vehicle Magazine and NZ4WD Magazine while the new Ford Escape brings home its first award: Medium 4WD SUV of the Year 2017 from NZ4WD Magazine.
In addition to the highly coveted trophies, the Ford Ranger is also currently New Zealand's overall best-selling new vehicle and is on track to keep the number one position for full year sales - for the third year in a row.
About Ford Motor Company
Ford Motor Company is a global company based in Dearborn, Michigan. The company designs, manufactures, markets and services a full line of Ford cars, trucks, SUVs, electrified vehicles and Lincoln luxury vehicles, provides financial services through Ford Motor Credit Company and is pursuing leadership positions in electrification, autonomous vehicles and mobility solutions. Ford employs approximately 202,000 people worldwide. For more information regarding Ford, its products and Ford Motor Credit Company, please visit www.corporate.ford.com.
For news releases, related materials, and high-resolution photos and video, visit www.media.ford.com. Follow at www.facebook.com/ford, www.twitter.com/ford or www.youtube.com/fordasiapacific.
1. Not all SYNC® 3 features are compatible with all phones. For compatibility, see ford.com.au/sync.
2. This is a prestige paint option that that incurs an additional charge.
3. Apple CarPlay is a trademark of Apple Inc. Android™ is a trademark of Google Inc. Both require phones with compatible versions of Apple iOS and Android™ (respectively), active data service and genuine USB cable (available separately). Message and data rates may apply.
SYNC® does not control Apple CarPlay or Android Auto while in use; Apple Inc and Android™ (respectively) are responsible for their functionality. Warning: Local laws prohibit some or all of the text messaging functions while driving. Check your local road rules before using these functions.
4. Siri is a trademark of Apple Inc. Siri is not supported on all phones. May require additional data services and equipment.
5. Google Now is a trademark of Google Inc.
6. Requires phone compatible with Spotify app, additional data services and equipment.
7. PANDORA, the PANDORA logo, and the Pandora trade dress are trademarks or registered trademarks of Pandora Media, Inc.
8. Google Maps is a trademark of Google Inc.


In Crock Pot, Combine cranberry sauce, mustard, and JD's seasoning. Stir in meatballs and sausage. Cover and cook on low heat for 4 – 5 hours or on high heat for 2 – 2.5 hours. Serve immediately with toothpicks.


text:
if (not SILE.outputters) then SILE.outputters = {} end
local f
local cx
local cy
SILE.outputters.debug = {
  init = function()
    print("Open file", SILE.outputFilename)
    print("Set paper size ", SILE.documentState.paperSize[1],SILE.documentState.paperSize[2])
    print("Begin page")
  end,
  newPage = function()
    print("New page")
  end,
  finish = function()
    print("End page")
    print("Finish")
  end,
  setColor = function(self, color)
    print("Set color", color.r, color.g, color.b)
  end,
  pushColor = function (self, color)
    print("Push color", color.r, color.g, color.b)
  end,
  popColor = function (self)
    print("Pop color")
  end,
  outputHbox = function (value,w)
    buf = {}
    for i=1,#(value.glyphString) do
      buf[#buf+1] = value.glyphString[i]
    end
    buf = table.concat(buf, " ")
    print("T", buf, "("..value.text..")")
  end,
  setFont = function (options)
    if f ~= SILE.font._key(options) then
      print("Set font ", SILE.font._key(options))
      f = SILE.font._key(options)
    end
  end,
  drawImage = function (src, x,y,w,h)
    print("Draw image", src, string.format("%.5f %.5f %.5f %.5f",x, y, w, h))
  end,
  imageSize = function (src)
    local pdf = require("justenoughlibtexpdf");
    local llx, lly, urx, ury = pdf.imagebbox(src)
    return (urx-llx), (ury-lly)
  end,
  moveTo = function (x,y)
    if x ~= cx then print("Mx ",string.format("%.5f",x)); cx = x end
    if y ~= cy then print("My ",string.format("%.5f",y)); cy = y end
  end,
  rule = function (x,y,w,d)
    print("Draw line", x, y, w, d)
  end,
  debugFrame = function (self,f)
  end,
  debugHbox = function(typesetter, hbox, scaledWidth)
  end
}

SILE.outputter = SILE.outputters.debug

redpajama_set_name: RedPajamaGithub


text:
The Museum: Mission and Vision
Archaeological Investigations
Interpreting Slavery
Preserve Our Painting
Volunteer/Internship Opportunities
Partnerships/Corporate Sponsorship
Click HERE for calendar view
Removing Barriers to Civic Participation for African Americans
Sunday, February 5, 2023 at 2 pm
Via Zoom at https://tinyurl.com/TalkFebruary5
The Trent House Association presents a virtual talk, "Removing Barriers to Civic Engagement for African Americans," by Dr. Princess Hoagland, immediate past president of the Trent House Association and recipient of a doctorate from Stockton University, on Sunday, February 5, 2023 at 2 pm via Zoom at https://tinyurl.com/TalkFeb5. This is a free program.
Taking part in community decision-making through voting and other political activities is an important responsibility and privilege of American citizens. But some are denied this opportunity for civic engagement, have been discouraged from exercising their rights, or are alienated from political life as a force for positive change. Dr. Hoagland offers examples from the in-depth interviews she conducted with African American residents of Trenton of the barriers to their engagement in civic and political life. She draws on experience as a community activist and in-depth study to identify both root causes of these barriers and strategies to overcome them. Her talk will inspire listeners to consider how they participate in the civic life of their communities and what actions they might take to support civic engagement for all citizens.
Trace Your African Roots - Information Session
Sunday, February 11, 2023 at 4 pm
In-person in the Trent House Visitor Center
Join the Greater Trenton branch of the Association for the Study of African American Life and History (ASALH) and the Trent House Association for an information session on how DNA analysis can identify a person's African lineage. Two more sessions will be held, with the next on Sunday, February 11th, at 4:00 pm in the Trent House Visitor Center. You can sign up for the February session at https://tinyurl.com/AfricanAncestryFebruary2023. If you can't make that session, look for announcements for the March sessions and take part in the Juneteenth 2023 program where family links to African roots will be celebrated.
1719 William Trent House Museum
William Trent House Museum
Located at: 15 Market Street,
Mailing address: P.O. Box 77234,
Trenton, NJ 08628
Wednesdays – Sundays
Closed Municipal Holidays
Children and Seniors: $4.00
Museum (609) 989-3027
THA (609) 989-0087
Accessibility
Groups or Special Tours
The William Trent House Museum is a National Historic Landmark in the Crossroads of the American Revolution National Heritage Area and on the Washington-Rochambeau Revolutionary Route National Historic Trail. The Museum is dedicated to sharing the authentic history of the house, property, and people with our communities, connecting the past with today and tomorrow. Owned by the City of Trenton, it is operated by the Trent House Association, which is supported by the generosity of its members and donors; by grants from the New Jersey Council for the Humanities, the New Jersey Cultural Trust, the New Jersey Historic Trust, the Mercer County Cultural and Heritage Commission with funding from the New Jersey Historical Commission, and the New Jersey Arts & Culture Renewal Fund of the Princeton Area Community Foundation; and by contributions from NJM Group and Orion General Contractors.
Your donations are tax deductible.
Copyright © 2022 The Trent House Association. All rights reserved.
Site powered by: The Trent House Association


Diet is an inside out method of preventing dandruff that you need to follow together with direct approach. Those with and psoriasis are often known to have dandruff since both of these conditions have characteristics of dry skin, often times severe and very irritating. Now wait for a minute and then wash the hair thoroughly with warm water or normal cold water will also do. This is especially true if you live in a dry or cold climate. Let it cool at room temperature. You can use a conditioner after the shampoo to keep your scalp moisturized. Also, the reduction of humidity in the air both indoors and outdoors during winter could add to the development of dry skin, thereby occurring dandruff.
It helps to remove dandruff for a number of reasons. Lightly massage these into your skin for a minute or two. This condition causes small flakes of dead skin to form, which are usually noticeable in your hair thanks to their white or yellowish color. Yogurt- Sometimes yeast in our bodies causes inflammation. Apple Cider Vinegar Scalp treatment with apple cider vinegar is effective in getting rid of dandruff. No, it can affect people with oily skin too.
If your dandruff is severe, you can a number of anti-dandruff shampoos that contain the ingredients that kill the fungi partly responsible for dandruff. Henna- Henna is not only a natural alternative coloring agent but also a great way to get rid of a bacterial infection. In addition to use reetha soap, you can make reetha powder and apply it on the scalp for 2 hours. Spending a little time under the sunshine, you will get some benefits for dandruff. Now apply the paste on the hair scalp evenly.
And within shampoos and hair products, make sure you a void parabens, sodium laureth or lauryl sulfate. I have been experimenting with some different recipes. Instead, it comes from an overreaction to yeast commonly found on the skin, which leads to an overproduction of oils. When the good doctor sold it to a pharmaceutical company, it uses broadened and it became the first over-the-counter mouth wash ever sold in the United States. Washing thoroughly after applying the mask can help you get rid of the smell associated with eggs.
Yes, winter is the time your dandruff situation gets worse because of dry seasonal conditions, but some people also suffer from dandruff in the summer, especially when their scalp is oily. Continue to massage your scalp for 5-10 minutes until the mixture covers your hair completely. Because most hair care products contain chemicals ingredients, it can cause your scalp to become red, itchy and scaly. Your doctor may prescribe a more powerful hydrocortisone cream. I cycle different anti-dandruff shampoos, including T-Gel and some other ones, but it smells horrible! Step 3: Leave it on for 20 minutes before rinsing if off with shampoo. Kassouf suggests shampooing daily for a week or two until remedies kick in and sympotms get better.
The condition may also be a symptom of seborrhoeic dermatitis, eczema, psoriasis and head lice infestation — all of which can all result in excessive flaking. This problem is annoying as well as embarrassing. Dandruff is the result of the overproduction of dead skin, but it can also be caused by numerous other factors — such as winter air that produces dry skin, a vitamin deficient diet, and harsh chemicals found in , even dandruff shampoos that are supposed to reduce the flakes! It plays a large part in a lot of natural home remedies, and for good reason-it usually works! Aspirin- If you want to avoid the medicated shampoos and want to stick to a strictly home care regime, aspirins should be your go-to remedy. . This condition sometimes snowballs into a bigger problem and dandruff spreads to the eyebrows and eyelashes.
Gently massage this paste onto your scalp , let your it soak in the goodness of the garlic and then wash off with a mild shampoo. In this Article: Beards have become increasingly popular among men, especially hipsters. Look for products that will not only cleanse but also moisturize your beard. While flaky scalp is most often benign, it can sometimes be a warning sign of skin cancer. Hands can carry a lot of bacteria and fungus, especially if you are not vigilant about washing them. But did you know that it can also help get rid of dandruff? Castor oil- Castor oil has ricinoleic acid, which has anti- microbial properties, the very component which helps kill bacteria causing dandruff.
Would expensive scalp treatments help? But this certainly cannot eliminate dandruff. These extra skin cells die and fall off; then they blend with the oil secreted from the hair and scalp and change into dandruff. Do you have any scalp care tips? For best results, try applying baking soda directly to wet hair and massaging it into your scalp. Do hair massages to reduce dandruff Massage relaxes our mind, is a great exercise for our hair roots and also boosts blood circulation towards scalp. Repeat daily until no longer needed.
According to scientists, coconut oil can eliminate dandruff with the help of anti-fungal properties present in coconuts. Leave on for about 15 minutes. Would tea tree oil help? I am not sure how to tell the difference between dry scalp and dandruff. If you notice, there is a connection between the mood and the dandruff outbreaks. Remember, all these remedies need to be applied at least thrice a week for best results; continue to do so till you see the difference. Do not rinse it off. Set it aside until it becomes cool.


Wakey, wakey! This one is for the early birds.
Where Heineken Afterwork is the perfect spot to end your work, Prework is the best place to kick-off a great day. During Prework there is live music,a damn good breakfast, and an inspiring talk performed bij a TEDx host. Turn off the snooze, you don't want to miss this. I've been tasked with creating a cohesivethe branding package that includes all the social visuals, merchandise & signing.
Together with the marketing team, I created and designed all assets and templates that were used over the main social media campaign throughout the year. The goal was to create an exciting and vibrant set of communications, sharing friendly morning visuals and updates to excite as many people as possible about attending the first edition of Heineken Prework. I designed all assets used over the social campaign, including those used on Facebook, Google, and Instagram.
Below are some pictures that show the amazing vibe that was found onboard The Ark Cruise in 2017 and 2018. In the end, I can truly say this was an incredibly special project to be a part of, and would like to thank the entire team for giving me the opportunity to be part of such an amazing experience.


Company - Novalux has always believed in the strategic role of innovation to be able to offer customers cutting- edge technology.
Thanks to the vast know-how developed in years and to a precise philosophy projected into the future, Novalux can propose itself as a leader in the lighting industry.
Since 1948 innovation light up new solutions.
The certification UNI EN ISO 9001:2015 shows that Novalux believes in the continuos improvement oriented to the customer satisfaction.


Calleva Building Services Ltd. Providing high quality services to Domestic and Commercial properties in the South of England.
Calleva Electrical Services is the leading electrical installer and building services provider in Berkshire and Hampshire, specialising in testing, inspection and installation.
Offering expert, professional and quality services to domestic, commercial and industrial customers, we're NICEIC registered, fully qualified and Part P certified.
From new worktops, refurbishments to whole installations including electrics, plumbing, tiling and all other installation services.
Calleva Kitchens work with quality manufacturers and can offer a range of kitchens to suit your style. From Modern to traditional and everything in between.


Recently, Ninette over at Big Bold Beautiful Food was kind enough to give Livefire its first peer award for being Over The Top… Thanks, Ninette!
I like that Ninette broke the rules and didn't do the standard list of questions for this peer award. Oddly, because I'm up really early today, I'm going to go back to it, though, which is odd for me to do, I think.
Here are the questions for me to answer, with one word only.
6-Your favorite drink? Orangina, no Lagavulin, no Ale… whoops, I failed that one!
Now, I'm to nominate other blogs for the award, too. Typically, it's 6 blogs, but I'm going to nominate the current Outdoor Cooking Guild blogs! I think they all do a great job, and you'll find some amazing outdoor cooking on all of them!
Personally, I think they're all Over The Top.
Hi Curt, thanks for introducing me to some new blogs. I'm going to take a look!
Good to learn more about you! How goes the turkey?
Ninette, thank you! It's nice to get a nod from another blogger, esp one with such a great look and content! And you can always go back and answer the questions.
Natashya, I'm doing 2 turkeys.. frying one this weekend, then smoking a 30 lber on Thursday. I'm guessing it will take about 7-8 hours.
MYOTG, banding together to show off cooking outdoors IS over the top, I think.
Thanks Curt! I'll get on this tonight when I make a Gorgonzola sauce to go "over the top" of some beef fillets!


Leicester City are on level terms.
Kamara puts Fulham 1-0 up.
If you want to watch Fulham vs Leicester online, these are the live streaming instructions.
If you've landed on this page it's obviously because you want to watch Fulham vs Leicester.
Watch Fulham vs Leicester online via FuboTV. No extra cables or boxes are needed!
Fulham vs Leicester can be seen on Fubo TV on December 5, 2018.
Claudio Ranieri is reunited with Leicester City.
It'll be an emotional reunion for the man who brought the title to the midlands just two years.
However, his Fulham side are in desperate need of points.
They did win their first game under Ranieri against Southampton but they were beaten by local rivals Chelsea.
The Cottagers remain bottom of the table but only two points from safety.
Leicester meanwhile are up to eighth.
Vardy and Maddison got the goals on Saturday as the Foxes beat Watford 2-0 at home.
Claude Puel's side are now 5 games unbeaten.
Step by step instructions to live stream Fulham vs Leicester from anywhere in the world.
Sign up to FuboTV to live stream Fulham vs Leicester.
Click here to watch a live stream of Fulham vs Leicester!


text:
OCCAM Fellows Present CAM Data and Original Research at Research Poster Festival
OCCAM CRTA fellow Jeans Santana
and Oluwadamilola Olaku, M.D., M.P.H.,
MRCOG, Case Review and Intramural
Science Program coordinator
OCCAM hosted two Cancer Research Training Award fellows in the summer of 2010, each with distinct skill sets and personalities, and each of whom contributed to the science of CAM in very different ways. Jeans Santana, a recent 2010 graduate from Boston College with a degree in Sociology and a concentration in PreMed worked with Drs. Farah Zia and Oluwadamilola Olaku in the Case Review and Intramural Science Program (CRISP) . Jeans' personal research, along with working closely on case reviews for the CRISP program, focused on Hispanics and CAM use. Yichao Mark graduated from Boston University with a B.S. in Biology in 2010. He worked in Dr. Francesco Mariconla's laboratory in the Department of Transfusion Medicine on research related to PHY906, a herbal Chinese medicine preparation used in cancer treatment.
OCCAM CRTA fellow Yichao Mark
awaits questions on his poster
Each presented at the NIH Summer Research Program Poster Day on August 5, 2010 at the Natcher Conference Center on the main NIH campus in Bethesda, MD. Mr. Santana's poster was titled: "The Use of Complementary and Alternative Medicine (CAM) in the U.S. Hispanic Population: History, Health Disparities and Cancer." The objective of this research was to summarize current literature on the use of CAM for the management of cancer within the Hispanic population in the US and how it is related to health disparities. Mr. Mark presented on microRNA profiling of colorectal tumor tissues from rats treated with PHY906 in conjunction with CPT11 (Irinotecan, a chemotheraputic agent). Each of these posters attracted significant attention from the viewers and provided the fellows with valuable career experience.
For more information about the research presented in this article please contact OCCAM at ncioccam1-r@mail.nih.gov.
Study Indicates Ginkgo Biloba Does Not Reduce the Risk of Cancer
Reprinted from NCCIH Research Spotlight
http://nccam.nih.gov/research/results/spotlight/072010.htm?nav=spl
A new analysis of data from the Ginkgo Evaluation of Memory (GEM) study suggests that the herbal dietary supplement Ginkgo biloba does not reduce the risk of most cancer types in older adults. Previous research suggested ginkgo might have anti-cancer properties, and this study investigated that possibility in the largest randomized, placebo-controlled trial of ginkgo to date. The findings were published in the journal Pharmacoepidemiology and Drug Safety.
The parent study, supported in part by NCCIH, involved 3,069 participants at least 75 years old who were randomly assigned to take 120 mg of a carefully standardized ginkgo product or a placebo twice daily for 6 years. Using hospital admission and discharge records, the researchers observed 310 cancer hospitalizations among the participants—148 in the placebo group and 162 in the ginkgo group. The rate of cancer overall was similar between the two groups; however, compared with the placebo group, breast and colon cancers were increased among participants receiving ginkgo, while prostate cancer was reduced. Although these results were statistically significant, the researchers noted that the study's small number of cancer cases should be taken into account when interpreting their findings for ginkgo and specific kinds of cancer.
In addition, the scientists also point out that their research does not rule out the possibility that use of ginkgo starting at a younger age, or with a longer follow-up period might decrease cancer occurrence.
Previous results of the GEM study showed that ginkgo had no effect on dementia and that it did not prevent heart attack, stroke, or death, but may reduce the risk of developing peripheral arterial disease.
Biggs ML, Sorkin BC, Nahin RL, et al. Ginkgo biloba and risk of cancer: secondary analysis of the Ginkgo Evaluation of Memory (GEM) Study. Pharmacoepidemiology and Drug Safety. 2010;19(7):694–698.
Vitamin D Studied to Treat Advanced Prostate Cancer
The link between vitamin D and cancer risk remains a priority topic of research. Researchers are working to address the unanswered questions that surround this connection.
People primarily generate the vitamin D3 hormone (the biologically-active form) when their skin is exposed to ultraviolet B radiation from the sun, explained Candace S. Johnson, Ph.D., deputy director and the Wallace Family Chair in Translational Research at the Roswell Park Cancer Institute in Buffalo, New York. Dietary vitamin D – found in eggs, fish and fortified dairy and cereal products – is usually inadequate, so that people who live further from the equator or spend less time outdoors have higher rates of vitamin D deficiency, she added.
Dr. Johnson and her colleague Roswell Park CEO Donald "Skip" Trump, M.D., have been pioneering ways to explore the vitamin D link to cancer risk, particularly in prostate cancer. In an earlier phase II trial*, more than 30 percent of men had their prostate-specific antigen (PSA) levels reduced by at least half, after taking a form of vitamin D (1,25 dihydroxycholecalciferol) known as calcitriol. The vitamin D compound was given along with dexamethosone (one of the synthetic hormones known as glucocorticoids), which appeared to improve the impact of the drug. This impact may be due to increasing the amount of vitamin D receptor (VDR) that is expressed on most of the body's cells, including cancer cells.
In her current NCI-funded research**, Dr. Johnson and her colleagues are looking at men previously diagnosed with castration-resistant prostate cancer whose disease has usually spread (metastasized) and is growing without restraint. "Many of them have persistent bone pain and are feeling pretty lousy," she noted. Most of these patients were originally treated with radiation or surgery, and now hormonal therapy is no longer effective.
"Many of the men in our earlier trial felt better and had less bone pain after treatment with combination of calcitriol and dexamethosone," explained Dr. Johnson. "We need to know more about what is happening at the molecular level, so that we can determine how much calcitriol we can give safely and the best way to administer it." In some people, it turns out that blood levels of vitamin D do not simply rise when you give higher doses of calcitriol. "I think that the dosing schedule may be a crucial part of the vitamin D puzzle," she said. Early results suggest the best strategy might be to give very large doses for one or a few days, followed by 4 or more days off.
But a larger problem is keeping cancer patients from developing hypercalcemia, Dr. Johnson cautioned. This condition arises when the calcium blood levels get too high and can sometimes lead to digestive and kidney problems; muscle and bone pain; and even psychological issues such as apathy, irritability, and depression. Dexamethasone may decrease calcium absorption by reducing the amount of VDR in the intestinal mucosa, where calcium enters the bloodstream, while at the same time increasing VDR in the tumor, she explained.
So far, the greater amount of calcitriol that's given, the greater the impact on the cancer and its symptoms, Dr. Johnson added. However, within minutes of calcitriol entering the bloodstream, the cyp24 gene is activated and starts a process that breaks down calcitriol. Dr. Johnson and her colleagues are now looking to add a third drug, ketoconazole, to the combination, with the idea that ketoconazole will turn off induction of cyp24 and thereby increase the amount of calcitriol actually getting to the prostate tumors.
"We're looking at the whole sequence of events from every angle," Dr. Johnson said. If their current phase II trial provides good information about dosing and effectiveness of calcitrol in combination with the two drugs, it may eventually lead to another treatment option in prostate and other solid tumors, she added.
* Trump DL, Potter DM, Muindi J, Brufsky A, Johnson CS. Phase II trial of high-dose, intermittent calcitriol (1,25 dihydroxyvitamin D3) and dexamethasone in androgen-independent prostate cancer. Cancer, May 15, 2006;106(10):2136-42.
**Grant number: 5R01CA85142-10


Moving to a new home is exciting, but to ensure moving day goes as planned, you need to keep track of what you're moving. It's also important to know what not to do when packing for your move. Take a look at this list of the biggest packing don'ts so you know what to avoid and ensure moving day runs smoothly.
Moving to a new city or home automatically comes with expenses. So, why add to the tab by paying for something you can get for free? You can find free boxes from the U.S. Postal Service or even the grocery store. Also, check with your movers to see if moving boxes are already included in your moving services. Some movers provide used boxes for free. Take advantage of them, and remember that you can safely pack fragile items by using blankets and sheets instead of buying bubble wrap.
When moving day comes, you want to be focused on the moving process itself. But if you wait until the last minute to pack all your items, you may run out of time for packing and even forget to pack some items. Instead, pack in advance so you can avoid any unnecessary rush to pack your belongings before your moving day.
Working in a messy environment can make packing confusing. That's why it's important to declutter before you start packing. If you haven't opened up your packed boxes since your last move, don't make this move the opportunity to open them. Avoid moving boxes you haven't opened since your last move altogether. Instead, opt to donate them if you know they contain things you no longer need or use.
It's easy to forget items you haven't used for a while when you leave them in a storage unit or in the attic of your home. But that doesn't mean that they don't have value. Make sure you check your attic, shed, garage and any offsite storage locker you may have. These areas are often overlooked, because they aren't typically used every day. So, check them to make sure you're not missing anything you may need to pack. Also, consider color-coding your boxes to differentiate which items belong to which room.
Your movers need to know what exactly they will be helping you move, so don't keep your inventory to yourself. Be clear about what's part of the inventory to ensure everything that needs to be packed is accounted for and there's no last-minute snags in your moving day plans.
Before you sign on the dotted line, make sure you understand your contract. Your signature indicates your knowledge of all the terms in your moving contract, so you need to know what you're signing. If you don't understand something in the contract, get clarification and ask questions before you sign to avoid any surprises later.
Moving from one residence to the next is easier when you pack in advance. By keeping in mind what to avoid when packing for your move, you can save time and ensure your moving experience is as stress-free as possible.