text:
Dezinformacja – zamierzona i konsekwentna formuła
przekazu informacji (w tym fałszywych lub zmanipulowanych) i fabrykowanie takiego przekazu poprzez tworzenie różnego rodzaju fałszywych dokumentów, organizacji itd., które wprowadzają w błąd (powodują powstanie obrazu świata niezgodnego z rzeczywistością) i wywołują określone efekty w postaci:
 podejmowania przez odbiorcę błędnych decyzji,
 wytworzenia poglądu,
 działania lub jego braku,

zgodnych z założeniem podmiotu dezinformującego.

Według analiz modeli dezinformacji z perspektywy modeli poznawczych, dezinformacja jest efektem oddziaływania narzuconego środowiska poznawczego (obrazu świata) – w związku z tym może być również realizowana przy użyciu przekazu o dużej zbieżności z faktami.

Powszechne rozumienie pojęcia dezinformacja odbiega od zawartego w literaturze przedmiotu. Dezinformacji poddaje się całe populacje, a nie poszczególne osoby. Rozwój dezinformacji jest związany z rozwojem technik komunikowania społecznego – powszechnego dostępu do informacji.

Etymologia
Termin pochodzi z  utworzonego w połowie XIX wieku przez dodanie zaprzeczenia dez- () do znanego w Rosji od czasów Piotra I słowa informacja (ros. информация) jako określenie wprowadzania w błąd dla taktycznych i strategicznych korzyści: wizerunkowych, politycznych, finansowych i militarnych. W Rosji Radzieckiej, a następnie w ZSRR, kontynuowano i rozwijano takie działania carskiej Ochrany – pierwsze biuro dezinformacji, specpropagandy i sabotażu (ros. дезинфорбюро/дезбюро) zostało utworzone w 1923 w ramach OGPU następczyni Czeka. W Ministerstwie Bezpieczeństwa Publicznego ZSRR (MGB ZSRR) bezpośrednią dywersją (terrorem) i pośrednią ideologiczną dywersją za granicą zajmowało się odrębne Biuro nr 1, dywersja wewnętrzna obszaru ZSRR było w zakresie działań Biura nr 2 MBP. W styczniu 1959 powołano kolejną strukturę w celach dezinformacji – Wydział "D" (od ros. деза, dezinformacja) w I Zarządzie Głównym KGB, czyli wywiadzie KGB. Wydział "D" odpowiadał za czarną propagandę prowadzoną przez ZSRR. Podobna struktura służąca dezinformacji została utworzona w wywiadzie wojskowym ZSRR (GRU) i do 1991 w strukturach Głównego Zarządu Politycznego istniał Zarząd VII – specpropagandy. Następnie historyczne rosyjskie słowo "dezinformacja" zostało przetłumaczone na francuskie désinformation oraz angielskie disinformation (notowane w 1955). Na początku lat 50. XX wieku Józef Stalin uznał, że rosyjskie słowo дезинформация powinno się wydawać terminem o pochodzeniu zachodnim. Wywiady krajów bloku wschodniego dostały rozkaz od służb ZSRR, aby rozpowszechnić plotkę, że słowo "dezinformacja" pochodzi z języka francuskiego. Ma to odzwierciedlenie np. w Wielkiej Encyklopedii Radzieckiej z 1952, która opisuje termin дезинформация (dezinformacja) jako "słowo pochodzenia francuskiego". Oficjalny francuski słownik Larousse w wydaniu z 1952 nie zawiera takiego słowa, również w wydaniu z 1978 się ono nie pojawia. W 1954 francuski rząd oficjalnie zdementował koncepcję rzekomej francuskiej genezy słowa "dezinformacja".

Cele i zakres działania dezinformacji
Dezinformacja jest działaniem celowym – nieprawdziwa czy zmanipulowana informacja jest przekazywana po to, aby osiągnąć określony efekt: dać odbiorcy "wiedzę" pozorną, bezużyteczną lub szkodliwą, która następnie posłuży do podejmowania przez odbiorcę błędnych decyzji, korzystnych z punktu widzenia podmiotu dezinformującego.

Istotą działań dezinformacyjnych jest wprowadzenie do opinii publicznej (obiegu informacyjnego) informacji, które mają oddziaływać na zachowania społeczne, sprawiając jednak pozory spontaniczności.

Dezinformacji poddaje się całe populacje, a nie poszczególne osoby, jest ona realizacją konsekwentnego programu, którego celem jest zastąpienie określonych poglądów u masowego odbiorcy, które zostały uznane przez dezinformatora za niekorzystne. Ich miejsce ma zastąpić odpowiednio dobrana narracja, spreparowana przez podmiot dezinformujący.

Dezinformacja jest jednym z narzędzi w koncepcji zarządzania refleksyjnego (), której powstanie jest związane z rozwojem cybernetyki w ZSRR, co było efektem przemian politycznych od 1956 roku i jest częścią działań określanych jako środki aktywne,  (tajne lub pozoracyjne operacje prowadzone w ramach wspierania sowieckiej/rosyjskiej polityki zagranicznej, które należy odróżnić zarówno od szpiegostwa i kontrwywiadu oraz od tradycyjnych działań dyplomatycznych i informacyjnych). Celem środków aktywnych jest wpływanie na poglądy i percepcję władz lub opinii publicznej w celu uzyskania określonej reakcji.

Podmioty dezinformujące
Z reguły dezinformatorzy są członkami różnorodnych grup (organizacji, instytucji, agencji, jednostek wojskowych), które prowadzą działania w sferze wpływu społecznego. Grupy te zazwyczaj są związane z działalnością kontrwywiadowczą.

Rosyjskie podmioty dezinformujące w ramach środków aktywnych dzieli się na trzy grupy technologii hybrydowych: czarne, szare i białe.

Czarne (koordynowane przez służby wywiadowcze):
 pozyskiwanie agentury wpływu oraz instrumentalizowanie do realizacji celów Rosji osób tego nieświadomych;
 skrytobójstwa i terroryzm;
 fabrykowanie dowodów (fałszywe dokumenty, fejki);
 grupy pozorowane do przeprowadzania aktów prowokacji, np. dewastacja pomników i miejsc pamięci;
 akcje quasi-militarne: dywersja i niejawne ograniczone stosowanie przemocy;
 inspirowanie demonstracji i zamieszek;
 przekupywanie, korumpowanie i szantażowanie polityków;
 tworzenie fałszywych kont i sieci botów do prowadzenia ataków cybernetycznych, propagandy 2.0 i organizowania cyberprotestów.

Szare (koordynowane przez Kreml):
 instrumentalizowanie oraz inspirowanie różnych grup społecznych, w tym partii i organizacji skrajnych;
 działania za pośrednictwem rosyjskiego sektora pozarządowego i kontrolowanych organizacji międzynarodowych;
 instrumentalizowanie rosyjskich fundacji i stowarzyszeń, np. Russkij Mir, Rosyjskie Towarzystwo Historyczne;
 zakładanie prorosyjskich portali oraz ich wspieranie finansowe;
 zakładanie fabryk trolli i organizowanie prokremlowskich sieci;
 dokonywanie ataków społecznościowych, trolling.

Białe (koordynowane przez Kreml):
 akcje propagandowe prowadzone za pośrednictwem multimedialnych państwowych agencji informacyjnych (np.: Rossija Siegodnia, Sputnik (agencja informacyjna), Sputnik (radio), Russia Today, RIA Nowosti);
 przedsięwzięcia realizowane za pośrednictwem oddziałów Rossodrużestwa, RONIK-ów (rosyjskie ośrodki nauki i kultury) przy ambasadach Federacji Rosyjskiej, innych organów władzy wykonawczej i ustawodawczej (np. Komisji do Spraw Obrony Suwerenności FR przy Radzie Federacji);
 organizowanie wydarzeń o charakterze naukowym i kulturalnym (konferencje, wystawy, rajdy pamięci, stypendia i kursy językowe).

Dezinformacja wojskowa
Dezinformacja wojskowa jest istotna w bezpieczeństwie narodowym i siłach zbrojnych. Jest wykorzystywana do osiągania celów w wymiarze taktycznym i strategicznym. W polskim piśmiennictwie wojskowym zaleca się stosowanie w walce szerokiego spektrum technik i sposobów, w tym także podstępu – fortelu wojennego.

W kontekście wojskowym polega np. na:
 wmawianiu wrogowi, że nie ma się broni, którą w rzeczywistości się ma;
 wmawianiu wrogowi, że ma się broń, której w rzeczywistości się nie ma. Wtedy szpiedzy i inżynierowie wroga marnują swój potencjał;
 wmawianie wrogowi, że planuje się operację wojskową, której tak naprawdę się nie planuje;
 wmawianie wrogowi, że nie planuje się operacji, którą w rzeczywistości się planuje.

Najwcześniejszym zarejestrowanym w polskiej literaturze przedmiotu przykładem dezinformacji wojskowej jest bitwa pod Cedynią (972) – Mieszko I nakazał swoim wojom pozorowanie ucieczki w celu wciągnięcia Niemców w zasadzkę. W trakcie wojny z Zakonem Krzyżackim, w 1410 r., wojska pod wodzą Jagiełły wprowadziły przeciwnika w błąd co do miejsca swojej koncentracji (Czerwińsk nad Wisłą), a następnie obeszły broniony bród pod Świeciem i w czasie samej bitwy pod Grunwaldem podstępem wciągnęły jazdę Krzyżaków w walkę w niesprzyjających warunkach. Podobna sytuacja miała miejsce pod Kircholmem w 1605 r., gdzie mniej liczebne siły I Rzeczypospolitej pod wodzą hetmana Karola Chodkiewicza podstępem pokonały liczniejsze oddziały szwedzkie.

Podczas II wojny światowej działania dezinformacyjne były prowadzone przez aliantów i państwa osi, w formie bezpośrednich działań sił zbrojnych, jak np. maskowanie ważnych obiektów wojskowych, budowa pozorowanych lotnisk i rejonów koncentracji wojsk. Na ich potrzeby utworzono np. w 1940 r. w Wielkiej Brytanii "Międzyresortowy Wojskowy Komitet Bezpieczeństwa", przemianowany później na "Sztab Dezinformacji", którego zadaniami było planowanie i koordynacja działań dezinformacyjnych brytyjskich wojsk lądowych, marynarki wojennej i sił powietrznych. Na przykład Dowództwo Lotnictwa Bombowego (), wskazywało tak dużą liczbę celów, że Luftwaffe nie była w stanie zapewnić im wszystkim osłony, z czego korzystało lotnictwo brytyjskie. Podobne działania prowadziła Armia Czerwona, co w efekcie według źródeł radzieckich spowodowało, że 2/3 wszystkich nalotów przeprowadzonych przez lotnictwo niemieckie na lotniska radzieckie w latach 1942–1945 było nalotami na lotniska pozorne. Najciekawszym przykładem tego typu działań było skuteczne wprowadzenie w błąd Niemców co do miejsca i czasu lądowania wojsk sprzymierzonych we Francji w 1944. Plan nosił kryptonim "operacja Quicksilver", zaangażowano do jego realizacji przedstawicielstwa dyplomatyczne w Lizbonie, Madrycie, Bernie i Sztokholmie oraz prowadzono działania wywiadowcze: weryfikowano skuteczność działań własnych agentów, stosowano radiowywiad i nasłuch hitlerowskich stacji radiowych. Podobna sytuacja miała miejsce w ramach wsparcia "operacji Bagration" przez Armię Czerwoną w 1944. W ramach przygotowania dezinformacyjnego do tej operacji zostały ugruntowane błędne informacje wywiadu niemieckiego dotyczące m.in. liczebności dywizji radzieckich, dokonano skrytego przerzutu sił, utworzono fikcyjne zgrupowanie wojsk, pozorowano ożywioną korespondencję radiową, wykorzystywano partyzantów i członków ruchu oporu do rozpoznania jednostek Wehrmachtu stacjonujących w Estonii, Białorusi i na Łotwie oraz zainicjowano działania partyzantów na pozornych kierunkach uderzenia Armii Czerwonej i rozpowszechniano pogłoski wśród ludności cywilnej na okupowanych terenach.

Historia

Informacja, wprowadzanie w błąd itp., nie są zjawiskami nowymi i są obecne w społeczeństwach praktycznie od samego ich powstania. Jeden z pierwszych teoretyków sztuki wojennej, Sun Zi żyjący w latach 544–496 p.n.e. w Chinach, w swoim traktacie Sztuka Wojenna () stwierdza, że "najwyższą umiejętnością w sztuce wojennej jest podporządkowanie sobie nieprzyjaciela bez walki". Sun Zi podaje szereg wskazówek, jak ten pożądany efekt osiągnąć. Należy m.in.:
 dyskredytować wszystko, co dobre w kraju przeciwnika
 wciągać przedstawicieli warstw rządzących przeciwnika w przestępcze przedsięwzięcia
 podrywać dobre imię warstw rządzących atakowanego kraju i w odpowiednim momencie rzucić ich na pastwę pogardy rodaków
 dezorganizować działalność rządu przeciwnika
 powodować waśnie i niezgodę pomiędzy obywatelami atakowanego kraju

Dezinformacja jako dziedzina nauki narodziła się w osiemnastowiecznej Rosji i jest głęboko zakorzeniona w rosyjskiej historii i mentalności. W 1787 roku Grigorij Potiomkin, aby zrobić wrażenie na Katarzynie II, zabrał cesarzową na Krym i przy drodze, którą mieli jechać, kazał ustawić makiety wsi. W XVIII w. francuski markiz Astolphe de Custine pisał, że "w Rosji wszystko jest oszustwem" oraz "rosyjski despotyzm nie tylko za nic ma idee i zapatrywania, lecz przerabia także fakty; wytacza wojnę dowodom i odnosi w niej zwycięstwo".

W 1834 roku po Powstaniu Listopadowym w Rosji na mocy dekretu Mikołaja I została utworzona Komisja Archeograficzna, która w latach swojej działalności niszczyła, manipulowała i falsyfikowała dokumenty historyczne ziem I Rzeczypospolitej, aby je włączyć do nauki historycznej i systemu oświaty Imperium Rosyjskiego m.in. "uzasadniając" dokonanie rozbiorów Rzeczypospolitej i fałszując pamięć historyczną narodów Rzeczypospolitej.

U Jana Kucharzewskiego, w wielotomowym dziele "Od białego caratu do czerwonego", znajduje się cytat z listu marszałka Iwana Paskiewicza, wysłanego w 1854 roku do księcia Gorczakowa, w którym Paskiewicz proponuje, aby wynająć za pieniądze co bardziej prymitywnych Turków, ale bardzo fundamentalistycznie oddanych islamowi, po czym używając ich jako narzędzia rozpropagować w Imperium Osmańskim ideę, że "sułtan zdradził islam bo sprzymierzył się z chrześcijanami – Francją, Wielką Brytanią i Sardynią". Był to okres Wojny Krymskiej i oblężenia Sewastopola, więc Rosji zależało aby podburzyć lokalnych agów tureckich przeciwko sułtanowi jako rzekomemu "zdrajcy islamu, który jest na usługach chrześcijan". Warunkiem powodzenia tej operacji było, "żeby nikt się nie dowiedział, że to z naszego podpuszczenia głoszą te tezy".

Jednym z kolejnych przykładów dezinformacji jest sfabrykowanie przez carską Ochranę antysemickiej fałszywki "Protokoły mędrców Syjonu" celem obarczenia mniejszości żydowskiej (zob. "strefa osiedlenia") odpowiedzialnością za ówczesne problemy polityczne i społeczne Rosji; później ta fałszywka Ochrany stała się jedną z przyczyn powstania ludobójczej ideologii niemieckiego nazizmu i nadal stanowi fundamentalny tekst współczesnego antysemityzmu.

Głębokie zmiany społeczne oraz dynamiczny rozwój nauki i techniki w pierwszej połowie XX wieku, oznaczały równoczesny rozwój teorii i praktyki dezinformacji; stworzenie środków masowej komunikacji, jak radio czy telewizja, pozwoliły na wpływ na społeczeństwa, narody czy państwa, na niespotykaną wcześniej skalę. Kluczowym beneficjentem i sprawcą rozwoju dezinformacji (oraz propagandy jako narzędzia systemu totalitarnego), była Rosja Radziecka, potem ZSRR. Reżim tego państwa od początku traktował dezinformację i propagandę jako bardzo ważne narzędzia realizacji swoich celów.

We wrześniu 1921 roku Rosja Radziecka rozpoczęła dezinformacyjną Operację Trust (). W trakcie realizacji operacji Trust dokonano dwóch reorganizacji sowieckich służb: operacja została rozpoczęta przez Czeka, która 2 lutego 1922 r. ze względów propagandowych została przekształcona w GPU, a po utworzeniu ZSRR (grudzień 1922), z tych samych powodów, 15 listopada 1923 r. przekształcono GPU w OGPU. Bolszewikom udawało się podtrzymywać fałszywy obraz sowieckiej rzeczywistości w oczach zachodnich służb i rosyjskiej "białej" emigracji przy wykorzystaniu agentury i bez technicznych środków łączności. W trakcie "Operacji Trust" bolszewicy m.in. utworzyli fałszywą organizację podziemia antybolszewickiego (MOCR–Trust), która pozwoliła im na zidentyfikowanie prawdziwych monarchistów i antybolszewików. "Operacja Trust" była prowadzona do 1927 roku i pozwoliła bolszewikom na ustabilizowanie ich władzy i państwa sowieckiego po okresie rewolucji bolszewickiej i wojny domowej.

W III Rzeszy dezinformacja i propaganda była traktowana jako kluczowe narzędzie polityki wewnętrznej i międzynarodowej. Joseph Goebbels był twórcą aparatu dezinformacyjno–propagandowego (zob. Ministerstwo Propagandy i Oświecenia Publicznego), który miał przeciwdziałać frustracji i wskazywać społeczeństwu III Rzeszy wroga, którego należy nienawidzić i zwalczać wszelkimi sposobami.

Po II wojnie światowej ZSRR dalej konsekwentnie stosował dezinformację dążąc do osiągnięcia swoich celów. Szpiegowanie, pojmowane w rozumieniu Zachodu, zajmowało odległe miejsce na liście zadań wywiadów i tajnych służb bloku wschodniego. Gros wysiłków kierowano na dezinformację, czyli "fabrykowanie prawdy" – przepisywanie historii, manipulowanie dokumentami itd. – które ma wywołać określone efekty. Podczas zimnej wojny w aparacie dezinformacji bloku wschodniego zatrudnionych było więcej osób, niż pracowało w armii ZSRR i przemyśle obronnym. W samych organizacjach wywiadowczych działało ponad milion funkcjonariuszy. Do tej liczby trzeba dodać rzeszę ludzi zatrudnionych w potajemnie założonych przez KGB międzynarodowych organizacjach dezinformujących. Organizacje te miały siedziby poza ZSRR i udawały niezależne międzynarodowe jednostki. Publikowały własne periodyki w językach francuskim i angielskim. Takie międzynarodowe organizacje dezinformujące, to m.in.: Światowa Rada Pokoju (z oddziałami w 112 krajach), Światowa Federacja Związków Zawodowych (z oddziałami w 90 krajach), Światowa Federacja Demokratyczna Kobiet (z oddziałami w 129 krajach), Międzynarodowy Związek Studentów (z oddziałami w 152 krajach), Światowa Federacja Młodzieży Demokratycznej (z oddziałami w 210 krajach). Jedna z nich, "Światowa Rada Pokoju" (WPC), została założona w 1949 roku jako "Światowy Komitet Partyzantów dla Pokoju". Nazwano ją tak, aby wbudzać respekt i żeby nie wyglądała na powiązaną z ZSRR. Głównym zadaniem "Światowej Rady Pokoju" było publikowanie jako swoich, sowieckich materiałów "dokumentujących", że USA to "prowojenny, syjonistyczny kraj, finansowany żydowskimi pieniędzmi i zarządzany przez chciwą radę mędrców Syjonu". "Światowa Rada Pokoju" była potajemnie finansowana przez ZSRR, odbywało się to poprzez sowieckie służby dostarczające pieniądze w postaci wypranych dolarów amerykańskich, aby ukryć prawdziwe źródło jej finansowania. Większość na stałe zatrudnionych pracowników "WPC" była agentami wywiadów bloku wschodniego. W 1989 "Światowa Rada Pokoju" pod wpływem ówczesnych wydarzeń (słabnięcie pozycji ZSRR, zob. pieriestrojka i rozpad ZSRR) sama oficjalnie potwierdziła, że jej finansowanie w 90% pochodziło od KGB.

W 1968 roku KGB nakłoniło grupę katolickich biskupów z Ameryki Łacińskiej do zwołania konferencji w Medellin w Kolumbii, a na prośbę KGB, DIE – Zarząd Wywiadu Zewnętrznego komunistycznej Rumunii (Departamentul de Informaţii Externe), którego ówczesnym szefem był Ion Pacepa, zapewnił organizatorom konferencji wsparcie logistyczne. Oficjalnie konferencja była poświęcona "problemom eliminacji biedy w Ameryce Łacińskiej", lecz jej prawdziwym celem było uprawomocnienie stworzonego przez KGB ruchu religijnego nazwanego teologią wyzwolenia, który miał podburzyć południowoamerykańskie społeczeństwa do buntu przeciwko "zinstytucjonalizowanemu przymusowi biedy generowanemu przez USA". Oprócz założeń, sama nazwa "teologia wyzwolenia" została stworzona przez KGB. Na konferencji w Medellin w 1968 roku uznano zasadność teologii wyzwolenia i delegaci przedłożyli ją Światowej Radzie Kościołów, organizacji z siedzibą w Genewie kontrolowanej przez sowieckie służby wywiadowcze, która reprezentowała Rosyjski Kościół Prawosławny i inne mniejsze grupy wyznaniowe z ponad 120 państw. Światowa Rada Kościołów uczyniła "teologię wyzwolenia" jednym ze swoich priorytetów i w marcu 1970 roku oraz lipcu 1971 roku w Bogocie odbyły się poświęcone jej pierwsze kongresy południowoamerykańskich katolików. W 1979 roku Papież Jan Paweł II podczas swojej pierwszej pielgrzymki zagranicznej w trakcie pontyfikatu potępił "teologię wyzwolenia" na konferencji biskupów rzymskokatolickich w Ameryce Południowej w Pueblo w Meksyku:

Ta koncepcja Chrystusa jako polityka, rewolucjonisty, jako wywrotowca z Nazaretu, nie zgadza się z nauczaniem Kościoła.

W ciągu czterech godzin wśród uczestników konferencji rozprowadzona została dwudziestostronnicowa polemika z przemówieniem papieża. Kardynał López Trujillo, organizator konferencji, wyjaśnił, że polemika ta "była dziełem osiemdziesięciu zwolenników marksizmu i nowej teologii spoza konferencji biskupów". Rumuński DIE otrzymał wcześniej gratulacje od KGB za wsparcie logistyczne dla tych działaczy. "Teologia wyzwolenia" była ruchem religijnym stworzonym przez KGB, który przez przemyślne manipulacje religią miał podburzyć ludność Ameryki Łacińskiej do stosowania przemocy, aby ten sposób zdestabilizować kraje Ameryki Łacińskiej, a w dalszym planie wywołać rewolucję i w efekcie zaprowadzić komunizm w Ameryce Łacińskiej. Jest jednym z przykładów dezinformacji w formie dywersji religijnej, prowadzonej przez ZSRR.

W 1969 roku w ZSRR pod przywództwem Leonida Breżniewa w wiosce o nazwie Chatyń został zbudowany główny pomnik wojenny upamiętniający ofiary zbrodni nazistowskich. Do Chatynia zapraszano wielu zagranicznych gości, m.in. Richarda Nixona, Urho Kekkonena, Fidela Castro, Rajiva Gandhiego, Jasera Arafata i Jiang Zemina. Według brytyjskiego historyka Normana Daviesa wieś tę wybrano w celach dezinformacyjnych, ze względu na podobieństwo jej nazwy do Katynia – w języku angielskim wymowa słów "Katyń" i "Chatyń" jest identyczna. Rosyjska historyk Natalia Lebiediewa uważa, że chodziło o to, żeby powiązać Zbrodnię Katyńską z Niemcami – władze sowieckie chciały przez taką manipulację zdjąć z ZSRR niewygodne odium Zbrodni Katyńskiej popełnionej w 1940 roku przez NKWD.

Od lat 70. XX wieku KGB prowadziło w krajach muzułmańskich dezinformacyjną Operację SIG (). "Operacja SIG" miała na celu prowokowanie antysemityzmu i nienawiści do Zachodu, użyto w niej carskiej fałszywki "Protokoły mędrców Syjonu" przetłumaczonej na arabski na zlecenie Jurija Andropowa, ówczesnego szefa KGB (1967–1982), a późniejszego przywódcę ZSRR (sekretarza generalnego KPZR w latach 1982–1984). W 1972 roku dezinformacyjna maszyneria Andropowa działała na pełnych obrotach, żeby przekonać świat islamski, że USA i Izrael "zamierzają przekształcić cały świat w wielkie syjonistyczne lenno". Służby specjalne krajów bloku wschodniego otrzymały od KGB arabski przekład "Protokołów mędrców Syjonu" wraz z dokumentacją (również po arabsku), "udowadniającą", że USA to "syjonistyczny kraj dążący do przekształcenia świata islamskiego w żydowskie lenno", celem rozpowszechniania w krajach muzułmańskich. Według Andropowa:

Miliard przeciwników może wyrządzić znacznie większe szkody Ameryce niż kilka milionów. Musieliśmy zaszczepić nienawiść w stylu nazistowskim do Żydów w całym świecie muzułmańskim i zamienić tę broń emocji w krwawą terrorystyczną łaźnię przeciwko Izraelowi i USA.

Tylko w latach 70. XX wieku KGB rozprowadziło w krajach muzułmańskich setki tysięcy kopii arabskiego przekładu carskiej fałszywki "Protokoły mędrców Syjonu", a na rozkaz Andropowa rozpowszechniano dezinformacje, że "mędrcy Syjonu zasiadają w Kongresie USA". Pacepa wspomina:

Według Andropowa świat islamski był szalką Petriego, w której KGB mogłoby hodować zjadliwy szczep nienawiści do Ameryki, wyrosły z bakterii myślenia marksistowsko-leninowskiego. Podczas moich ostatnich lat w Rumunii, każdego miesiąca rozprowadzaliśmy tysiące kopii "Protokołów mędrców Syjonu" w swojej islamskiej strefie wpływu. Na spotkaniach, które miałem z partnerami ze służb węgierskich i bułgarskich, usłyszałem, że oni robią to samo.

Operacje dezinformacyjne to konsekwentne działania trwające latami, skumulowane skutki wysyłania przez ZSRR do krajów muzułmańskich przez ponad 20 lat, tysięcy agentów wpływu (duchownych, inżynierów, lekarzy, nauczycieli) i setek tysięcy egzemplarzy "Protokołów mędrców Syjonu" położyło fundamenty pod współczesny islamski terroryzm. Według Pacepy i Rychlaka:

"Carski antysemityzm wywołał pogromy. Nazistowski antysemityzm zaowocował Holokaustem. Sowiecki antysemityzm spłodził zaś dzisiejszy międzynarodowy terroryzm".

Operacja INFEKTION
W październiku 1985 roku ZSRR rozpoczął dezinformacyjną Operację INFEKTION, mającą wprowadzić w błąd opinię publiczną odnośnie do podchodzenia wirusa HIV, jako rzekomo "stworzonego przed rząd USA" – celem podważenia wiarygodności USA, prowokowania antyamerykańskich nastrojów, izolowania USA w społeczności międzynarodowej, prowokowania napięcia w krajach sojuszniczych USA (amerykańskie bazy wojskowe były przedstawiane jako "przyczyna epidemii AIDS w lokalnych populacjach") i odciągnięcia uwagi od własnego ofensywnego programu rozwoju broni biologicznej prowadzonego przez ZSRR.

W efekcie działań ZSRR ukazywały się w zachodniej i radzieckiej prasie artykuły "dowodzące", że "wirus HIV nie ma naturalnego pochodzenia i został stworzony przez rząd USA w laboratorium wojskowym jako broń biologiczna", pierwszy z nich ukazał się w gazecie "Patriot" z New Delhi, będącej narzędziem dezinformacji ZSRR utworzonym przez KGB w 1962 roku. Rozpowszechnianie odbywało się według schematu: propaganda i dezinformacja pojawiały się w kraju spoza ZSRR, a następnie były podejmowane przez radzieckie agencje prasowe, które przypisywały je "dziennikarstwu śledczemu w tych krajach". Rzekome pochodzenie z obcego źródła (nie znanego powszechnie jako narzędzie wpływu ZSRR), miało zwiększać wiarygodność fałszywych zarzutów, szczególnie w ubogich mało rozwiniętych krajach, które nie mogły pozwolić sobie na dostęp do zachodnich źródeł informacji – aby wzmocnić rozprzestrzenianie dezinformacji sowiecka propaganda była bezpłatna, a takie historie przynosiły konkretne korzyści finansowe. Dotyczyło to w szczególności Indii i Ghany, gdzie ZSRR utrzymywał spory aparat dezinformacyjny i propagandowy, celem zakamuflowanego umieszczania dezinformacji. Aby uwiarygodnić dezinformację, ZSRR użył pseudonaukowego dokumentu nazwanego "Raport Seagala", napisanego w 1986 roku przez emerytowanego rosyjsko-wschodnioniemieckiego biofizyka dr Jakoba Segala, który po upadku ZSRR został zdemaskowany przez Wasilija Mitrochina i dwóch byłych członków STASI jako sowiecki agent dezinformacji, który pracował dla KGB. Współautorem raportu była jego żona dr Lilli Segal i dr Ronald Dehmlow z Uniwersytetu Humboldtów we Wschodnim Berlinie. Raport był cytowany przez sowieckich propagandystów, a Segalowie (wykształceni we Francji) byli nazywani "francuskimi badaczami", aby ukryć ich związki z komunizmem i ZSRR. Dr Segal m.in. twierdził, że "wirus AIDS został zsyntetyzowany poprzez połączenie części dwóch daleko spokrewnionych retrowirusów: VISNA i HTLV-1". W 1987 roku dr Meinrad Koch, ekspert w dziedzinie AIDS z Berlina Zachodniego, określił Raport Segala "kompletnym nonsensem" i nazwał go "złym, pseudonaukowym, z wymową polityczną". Inni naukowcy również zwrócili uwagę na błędy i nieścisłości w Raporcie Segala, w tym dr Wiktora Żdanowa z Instytutu Wirusologii im. Iwanowskiego w Moskwie, która była wówczas najlepszym radzieckim ekspertem ds. AIDS. Przewodniczący Radzieckiej Akademii Nauk Medycznych stwierdził, że wirus jest pochodzenia naturalnego, a inni naukowcy z Paryża, Wschodniego i Zachodniego Berlina, Indii i Belgii nazwali plotki o AIDS "naukowo nieuzasadnionymi kłamstwami, niemożliwymi do poważnego rozważenia". Za Archiwum Mitrochina:

W obliczu amerykańskich protestów i potępienia kłamstw przez międzynarodową społeczność naukową, Michał Gorbaczow i jego doradcy obawiali się, że ujawnienie sowieckiej dezinformacji może zaszkodzić nowemu wizerunkowi ZSRR na Zachodzie (zob. "pieriestrojka"). W 1987 roku powiedziano amerykańskim urzędnikom w Moskwie, że historia o AIDS została oficjalnie odrzucona i sowiecka dezinformacja w prasie niemal całkowicie ustała.

W 1992 roku ówczesny szef Wywiadu Zagranicznego FR (SWZ FR) Jewgienij Primakow przyznał, że to KGB stało za operacją dezinformacyjną dotyczącą fałszowania pochodzenia wirusa HIV, a artykuły wprowadzające w błąd, że "AIDS został stworzony w amerykańskim laboratorium wojskowym jako broń biologiczna" zostały sfabrykowane w biurach KGB.

Po 1990 roku
Teorię dezinformacji opisał np. Vladimir Volkoff, a teorię i przykłady operacji dezinformacyjnych (prowadzonych m.in. przez blok wschodni) opisali np. Anatolij Golicyn i Ion Mihai Pacepa.

W marcu 2015 Unia Europejska utworzyła specjalną komórkę celem analiz dezinformacji – EUvsDisinfo. Do marca 2020 zespół EUvsDisinfo zidentyfikował ponad 7500 przypadków dezinformacji.

W grudniu 2018 Andrus Ansip (wiceprzewodniczący Komisji Europejskiej) zapowiedział zwiększenie budżetu UE na walkę z dezinformacją, powstanie systemu wczesnego ostrzegania dla wszystkich państw Europy i nowe obowiązki dla największych serwisów społecznościowych.

Europa Środkowo-Wschodnia, w tym Polska, jest celem zorganizowanej i zaplanowanej dezinformacji. Zjawisko to regularnie występuje w państwach Grupy Wyszehradzkiej, ze szczególnym natężeniem w obszarach o kluczowym znaczeniu dla poszczególnych krajów, jak polityka energetyczna czy polityka obronna. Bezpieczeństwo energetyczne Polski i ściśle z tym związany, realizowany projekt Baltic Pipe, który pomimo silnej polaryzacji sceny politycznej w Polsce jest ponadpartyjnym konsensusem, stał się celem ataków, w których stosowana jest dezinformacja.

Państwa bałtyckie aktywnie walczą z dezinformacją. Powodzenie działań Litwy wynika ze sposobu organizacji walki z dezinformacją. Szerszy kontekst to cyberbezpieczeństwo, które ma charakter scentralizowany, jest powiązane ze strukturami wojskowymi oraz łączy się bardzo silnie z walką z dezinformacją. Kolejny czynnik to zaangażowanie społeczne, aktywizacja społeczna – jednym z jej przykładów jest witryna demaskouk.lt, służąca demaskowaniu fake newsów. Prowadzone są na niej statystyki, wykrywane trolle (m.in. media społecznościowe). Działają wolontariusze (tzw. elfy), którzy zajmują się wyszukiwaniem fałszywych informacji i rozprzestrzeniających je trolli, co również pomaga upowszechnić wiedzę na temat zagrożeń wynikających z dezinformacji. Litwa zaostrzyła prawo, umożliwiając zamknięcie konta rozprzestrzeniającego fałszywe informacje na 48 godzin. Problem dezinformacji jest powszechny w debacie politycznej, a politycy podnoszą potrzebę walki z dezinformacją na arenie międzynarodowej i chcą zaangażować inne europejskie kraje w walkę z tym zjawiskiem agresji informacyjnej.

W okresie od lipca 2014 do września 2017 naukowcy zbadali losową próbkę 1,8 miliona tweetów, badanie miało na celu poprawę komunikacji pracowników publicznej służby zdrowia w mediach społecznościowych. Zamiast tego naukowcy odkryli, że problematyka zdrowia publicznego jest celem tego, co badanie opisuje jako "próby rozpowszechnienia dezinformacji przez obce mocarstwa". 93 procent wiadomości o szczepieniach opublikowanych na Twitterze w latach 2014–2017 pochodziło ze złośliwych kont, w tym kont prowadzonych przez rosyjskie trolle. Według badań, dezinformacja była prowadzona poprzez komunikaty pro, jak i antyszczepionkowe – w celu zmylenia odbiorcy oraz podważenia faktów i wiarygodności instytucji publicznych. Mark Dredze, jeden z naukowców którzy przeprowadzili badania, stwierdził, że trolle grały na obie strony, aby "zniszczyć publiczne zaufanie do szczepień, narażając wszystkich na ryzyko chorób zakaźnych".

We wrześniu 2018 roku Komisja Europejska opublikowała "Kodeks postępowania w zakresie zwalczania dezinformacji", który podpisały największe platformy internetowe. Zobowiązały się one do wzmożonej walki z tym procederem. Kodeks skupia się na działaniach ograniczających wpływ dezinformacji w pięciu głównych obszarach:
 transparentność sponsorowanych treści,
 identyfikacja kont i botów,
 przejrzystość i możliwość weryfikacji algorytmów,
 dostęp do różnorodnych źródeł informacji,
 monitoring prowadzony przez instytucje badawcze i władze publiczne.

Sygnatariusze "Kodeksu postępowania w zakresie zwalczania dezinformacji" przyznali, że dezinformacja jest wyzwaniem dla demokratycznych społeczeństw Unii Europejskiej, a celem Kodeksu jest wskazanie działań, które mogą zostać podjęte celem jej zwalczania.

W styczniu 2019 Unia Europejska potępiła agresywne działania Rosji, Chin, Iranu oraz Korei Północnej. W przyjętej rezolucji zawarto kompleksowe zalecenia w zakresie walki z dezinformacją.

W marcu 2019 Facebook zdecydował się na walkę z dezinformacją związaną ze szczepieniami wykorzystującą spory na tej płaszczyźnie. Dezinformacja ta ma na celu:
 podważenie faktów wynikających z badań naukowych,
 podważenie wiarygodności instytucji publicznych,
 finalnie narażenie populacji na zwiększone ryzyko zachorowania na choroby zakaźne.

Serwis będzie ograniczał zasięg takiego przekazu, a teorie spiskowe antyszczepionkowców będą traktowane jak fake newsy. Monika Bickert, menadżerka Facebooka, poinformowała, jak firma będzie podchodziła do materiałów zniechęcających do stosowania szczepionek:
 grupy, strony i treści wspierające antyszczepionkowców nie będą uwzględniane w rekomendacjach dla użytkowników ani pokazywać się sugestiach wyszukiwania, dodatkowo zostaną im obcięte zasięgi,
 firma będzie odrzucać reklamy promujące teorie spiskowe dotyczące szczepionek,
 nieprawdziwe informacje dotyczące szczepionek nie będą obecne w Instagram Explore i na stronach hashtagów.

Dodatkowo Facebook rozważy uzupełnianie treści antyszczepionkowych materiałami informacyjnymi pochodzącymi ze sprawdzonych źródeł.

W marcu 2019 Parlament Europejski przyjął zalecenia dotyczące przeciwdziałania dezinformacji autorstwa Anny Fotygi dla Rady Europejskiej oraz wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel UE ds. zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, zawierające podsumowanie działań podjętych od 2016 r. przez Europejską Służbę Działań Zewnętrznych po sprawozdaniu PE w sprawie unijnej komunikacji strategicznej w celu przeciwdziałania wrogiej propagandzie stron trzecich. Za przyjęciem głosowało 489 europosłów, 148 było przeciw, 30 się wstrzymało. Unia Europejska chce skuteczniej przeciwdziałać dezinformacji poprzez:
 nowe przepisy niezbędne do zapewnienia skutecznej reakcji,
 ochronę wyborów w UE przed ingerencją Rosji,
 wsparcie dla krajów stowarzyszonych z UE i Bałkanów Zachodnich.
Parlament Europejski stanowczo potępił coraz agresywniejsze działania Rosji, Chin, Iranu i Korei Północnej – kampanie dezinformacyjne "które mają na celu podważenie fundamentów i zasad demokracji europejskich, jak również suwerenności wszystkich krajów Partnerstwa Wschodniego".

6 kwietnia 2019 członkowie grupy G7 zapowiedzieli utworzenie "Cyber Norm Initiative", czyli strategię dotyczącą działań w cyberprzestrzeni, aby zapewnić bezpieczeństwo systemom politycznym przed cyberatakami oraz dezinformacją. Strategia będzie również obejmować procedurę sankcji nakładanych na podmioty odpowiedzialne za takie działania.

Według badań przeprowadzonych przez NASK Państwowy Instytut Badawczy ponad połowa polskich internautów zetknęła się z dezinformacją w internecie. Według respondentów ofiarami fake newsów i manipulacji są przede wszystkim rząd i opozycja, a manipulacje w sieci stosunkowo często (codziennie i kilka razy w tygodniu) zauważa prawie co czwarty internauta. Prawie co piąty Polak (19%) nie sprawdza wiarygodności informacji w internecie. NASK PIB przygotował stronę bezpiecznewybory.pl, gdzie można zapoznać się z informacjami na temat zjawiska dezinformacji dotykającego wybory i zgłaszać występujące incydenty.

W maju 2019 holenderscy dziennikarze, Robert van der Noordaa i Coen can de Ven opublikowali badanie, w którym przedstawiają, w jaki sposób rosyjskie trolle (, , Agencja Badań Internetowych w Petersburgu, nazywana potocznie "Olgino" lub "trolle z Olgino") pracowały nad przykryciem faktów na temat katastrofy lotu Malaysia Airlines 17 mgłą teorii spiskowych. W badaniu przeanalizowano 9 milionów tweetów opublikowanych w okresie 2014–2017 przez rosyjską agencję. Operacja dezinformacyjna została przez Olgino rozpoczęta 40 minut po zestrzeleniu MH17, a w ciągu pierwszych 24 godzin po katastrofie, Olgino opublikowało 65 tysięcy tweetów, w których obwiniało ukraiński rząd za katastrofę. W sumie, w ciągu trzech dni, rosyjska agencja opublikowała ponad 111 tysięcy tweetów. Badacze wskazali, że "nigdy wcześniej, ani nigdy później trolle nie pisały tak dużo i w tak krótkim czasie". Najczęstszymi frazami używanymi w większości treści opublikowanych przez Olgino były: "Kijów zestrzelił Boeinga", "Kijowska prowokacja" i "Kijów, powiedz prawdę".

Technologia 5G i jej wprowadzanie jest celem dezinformacji m.in. w postaci pojawiających się fake newsów, teorii spiskowych i czarnej propagandy. Według m.in. analityków EUvsDisinfo wysiłki zmierzające do podważenia publicznego poparcia dla technologii 5G w krajach zachodnich wpisują się w szerszą strategię Federacji Rosyjskiej w zakresie dywersji, aby osłabić Zachód wszelkimi możliwymi środkami i tym samym wyrównać swoje szanse tworząc przewagę konkurencyjną Rosji. Utrudnianie wprowadzenia technologii 5G na Zachodzie, na przykład poprzez krępowanie demokratycznego podejmowania decyzji przez wywoływanie bitew regulacyjnych lub prawnych, pod pretekstem rzekomych niekorzystnych skutków zdrowotnych 5G, jest korzystne z punktu widzenia i dążeń Kremla do wprowadzenia tej technologii. W czerwcu 2019 Ministerstwo Cyfryzacji opublikowało i udostępniło do bezpłatnego pobierania w formie PDF Białą Księgę przygotowaną przez zespół naukowców Instytutu Łączności – Państwowego Instytutu Badawczego dotyczącą standardu 5G pod tytułem "Pole elektromagnetyczne a człowiek. O fizyce, biologii, medycynie,
normach i sieci 5G" oraz uruchomiło stronę gov.pl/5g. Według portali Telepolis i CyberDefence24 Biała Księga to kompendium wiedzy na temat promieniowania elektromagnetycznego oraz wpływu sieci komórkowych na organizm człowieka, a celem tych działań jest upowszechnienie faktów wynikających z wiedzy i badań naukowych na temat standardu 5G i w ten sposób walka z dezinformacją dotykającą tego obszaru.

W czerwcu 2019 Komisja Europejska opublikowała raport poświęcony próbom ingerencji i dezinformacji w kampanii wyborczej przed wyborami do Parlamentu Europejskiego w 2019. Według KE przed majowymi wyborami odnotowano, również w Polsce, dwukrotnie więcej przypadków dezinformacji niż wcześniej, ale nie odnotowano poważnych incydentów na miarę skandalu z udziałem Facebooka i Cambridge Analytica. Julian King, komisarz ds. unii bezpieczeństwa, wskazał na konferencji prasowej, że "ponad 600 grup i profili na Facebooku, które działały we Francji, Niemczech, Włoszech, Wielkiej Brytanii, Polsce i Hiszpanii, rozpowszechniało dezinformację i mowę nienawiści albo wykorzystywało fałszywe konta, by sztucznie wspierać treści partii". Z kolei unijna komisarz ds. sprawiedliwości Věra Jourová poinformowała, że KE obserwuje rosnącą liczbę przypadków dezinformacji ze strony Rosji: "Źródła rosyjskie były nadal aktywne. Od stycznia bieżącego roku stwierdzono 1000 przypadków dezinformacji".

W czerwcu 2019 Polska i Stany Zjednoczone podpisały w Waszyngtonie nowe porozumienie obronne, które dotyczy m.in. 1000 dodatkowych żołnierzy amerykańskich w Polsce na zasadzie rotacji, uzupełniając obecny kontyngent. Według analityków EUvsDisinfo rosyjskie prokremlowskie media przedstawiały dezinformacyjną narrację wypaczającą i zakłamującą obraz podpisanego porozumienia. Przypadki dezinformacji na ten temat, które zostały zarejestrowane przez EUvsDisinfo, zostały podzielone na dwie wspólne kategorie narracyjne:
 "okrążenie Rosji przez Zachód",
 "imperializm i marionetkowe państwa USA w Europie".
Według analityków EUvsDisinfo najczęstsze tezy dezinformacji i fake newsów dotyczące Polski są następujące:
 "Polska była najlepszym sojusznikiem Hitlera",
 "Polska dzięki Rosji istnieje dzisiaj jako kraj",
 "Rosja dała Polsce jej niepodległość",
 "Polska jest amerykańskim koniem trojańskim w Europie",
 "Polska straszy Rosję myśliwcami".
Według EUvsDisinfo rosyjskie prokremlowskie media często stosują rewizjonizm historyczny.

W lipcu 2019 największy portugalski tygodnik "Expresso" opisał schemat użytych przez Kreml i podległe mu media manipulacji dotyczących amerykańskiej bazy wojskowej na Azorach. Według "Expresso" dezinformacja służyła próbie skłóceniu Portugalii ze Stanami Zjednoczonymi. Specjalista ds. międzynarodowych Miguel Monjardino uważa, że w 2018 Rosja celowo umiędzynarodowiła sprawę bazy Lajes i rzekomego skażenia z powodu składowanej tam broni, aby wywołać niechęć mieszkańców Azorów do stacjonowania na tym archipelagu wojsk amerykańskich:

"Była to operacja służąca zarówno zasianiu niezgody, co miało uderzyć w USA, jak też działanie propagandowe w formie wojny gospodarczej, mające na celu ukaranie Azorów".

Kampanię negatywną na temat Azorów prowadziły podległe Kremlowi media – telewizja Russia Today, agencje Sputnik i Ruptly, co spowodowało finansowe straty na archipelagu z powodu znaczącego spadku liczby turystów. Rosyjska manipulacja o "szybko rosnącej liczbie przypadków nowotworów na Azorach" rozpowszechniana była również poprzez sieci społecznościowe jak YouTube, Twitter oraz Facebook. W opinii Miguela Monjardino:

"To jest pierwszy w Portugalii duży przypadek działań w ramach wojny informacyjnej, gdzie wychodząc od rzeczywistego problemu skażenia gleby idzie się do celów politycznych: zniszczenia relacji portugalsko-amerykańskich i promowania strategicznych interesów Rosji".

W czerwcu 2019 zespół analityków DFRLab (Digital Forensic Research Lab, założony w 2016 przez Atlantic Council) opublikował raport dotyczący operacji dezinformacyjnej, która z uwagi na strategiczne podobieństwo do Operacji INFEKTION, prowadzonej przez ZSRR w l. 80 XX wieku, została nazwana Secondary INFEKTION. Zakres, wyrafinowanie i złożoność wskazują na wysoki stopień koordynacji, co sugeruje, że operacja była prowadzona przez dobrze zaopatrzony, profesjonalny podmiot – najprawdopodobniej rosyjski wywiad. Według DFRLab dowody wskazują, że operacja była prowadzona przez kilka lat (od 2014 roku), wykorzystywała różnorodne cyfrowe taktyki manipulacji – w tym fałszywe konta w mediach społecznościowych, sfałszowane dokumenty, rozgrywała się na ponad trzydziestu platformach internetowych w dziewięciu językach. EUvsDisinfo podaje, że przy wielotorowej narracji, cel operacji był zgodny z wysiłkami dezinformacyjnymi Kremla, mającymi na celu osłabienie stabilności, interesów i jedności Zachodu, zarówno w danym kraju, jak i na arenie międzynarodowej. Raport DFRLab zawiera analizę siedmiu przypadków: ekstremalne kłamstwa, wykorzystywanie podziałów w Irlandii, prowokowanie nastrojów anty-imigranckich w Niemczech, ataki na Ukrainę i niedawne wybory europejskie, oparty na fałszywej fladze atak na Wenezuelę i wzmocnienie prokremlowskich narracji dotyczących polityki zagranicznej. Według DFRLab prawie żaden z wątków operacji nie miał znaczącego wpływu i było to spowodowane zastosowanymi środkami bezpieczeństwa, które uniemożliwiły poszczególnym kontom zbudowanie większego audytorium – np. konto w sieciach społecznościowych było używane jednokrotnie, a potem porzucane.

W lipcu 2019 Wielka Brytania odmówiła akredytacji Russia Today i Sputnikowi na globalną konferencję na temat wolności mediów. Według rzeczniczki brytyjskiego MSZ powodem jest "ich aktywna rola w szerzeniu dezinformacji" – w odpowiedzi rosyjska ambasada w Londynie nazwała te działania "jawną dyskryminacją rosyjskiego kanału telewizyjnego ze względu na motywy polityczne" i złożyła zażalenie.

Według Agnieszki Leguckiej z Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych (PISM) Rosja znajduje się de facto w stanie wojny informacyjnej z państwami zachodnimi i w związku z tym przeciwdziałanie dezinformacji wymaga dalszego zwiększania świadomości społecznej dotyczącej tego zagrożenia. Unia Europejska dostrzega zagrożenie ze strony rosyjskiej dezinformacji, lecz działania państw członkowskich i UE są nieproporcjonalne do możliwości i zasobów Rosji (tym bardziej, że skuteczność jej działań dezinformacyjnych zachęca też inne państwa niedemokratyczne jak Iran, Korea Północna i Chiny do
stosowania podobnych praktyk).
A. Legucka formułuje wnioski dotyczące działań na dwóch poziomach:
 międzynarodowym: przeprowadzenie przeglądu zdolności instytucji UE do przeciwdziałania dezinformacji;
 narodowym: powołanie w państwach członkowskich UE samodzielnych, rządowych jednostek StratCom, pomagających identyfikować i zwalczać dezinformację.
Pomocna w tym zakresie według A. Leguckiej byłaby współpraca państw członkowskich UE ze StratCom NATO, wykorzystanie ich doświadczenia w zakresie edukacji oraz wsparcie finansowe organizacji pozarządowych i ekspertów przeciwdziałających dezinformacji.

Według badań przeprowadzonych przez Uniwersytet Princeton dotyczących 24 krajów i okresu 2013–2018, 72% dezinformacyjnych operacji wpływu pochodzi z Federacji Rosyjskiej. Pozostałe państwa prowadzące takie operacje to: Chiny, Iran i Arabia Saudyjska. Zagraniczne rządy w szczególności wykorzystywały media społecznościowe do wywierania wpływu na politykę w wielu krajach poprzez promowanie propagandy, propagowanie kontrowersyjnych punktów widzenia i rozpowszechnianie dezinformacji. Działania te zostały zdefiniowane jako:
 skoordynowane kampanie jednego państwa mające na celu wpływ na jeden lub więcej określonych aspektów polityki w innym państwie;
 za pośrednictwem kanałów medialnych, w tym mediów społecznościowych;
 tworzenie treści zaprojektowanych tak, by wydawały się rodzime w państwie docelowym.
Według autorów analizy cel takich operacji może być dość szeroki i do tej pory obejmował wpływanie na decyzje polityczne poprzez kształtowanie wyników wyborów na różnych poziomach, przenoszenie agendy politycznej na tematy od zdrowia do bezpieczeństwa oraz zachęcanie do polaryzacji politycznej.

W październiku 2019 Facebook usunął sieć powiązanych z Rosją fałszywych kont, które wykorzystywano do szerzenia dezinformacji i prowadzenia innych działań ukierunkowanych na wywieranie wpływu w krajach afrykańskich, m.in. w Kamerunie, Mozambiku, Sudanie i Libii. Tematyka wpisów obejmowała kwestie polityki lokalnej i międzynarodowej, działalność Rosji w Afryce, monitoring wyborów przez lokalne organizacje pozarządowe oraz krytykę polityki USA i Francji.
Według Facebooka operatorzy usuniętych kont próbowali maskować swoją tożsamość, jednak koncern łączy je z postacią rosyjskiego oligarchy powiązanego z Kremlem i Putinem – Jewgienijem Prigożinem. Konta działały w ramach trzech sieci, których aktywność miała prowadzić do zmylenia odbiorców co do źródła przekazu. Szef ds. polityki cyberbezpieczeństwa Facebooka Michael Gleicher poinformował, że usunięto 35 kont na Facebooku, 53 kontrolowane przez nie strony, siedem grup oraz pięć profili na Instagramie (co najmniej jedna z usuniętych stron zgromadziła około 475 tys. obserwujących).

Według zespołu analityków z EUvsDisinfo od końca grudnia 2019 Polska znajduje się na celowniku kremlowskiej dezinformacji. Ataki polegają na zastosowaniu rewizjonizmu historycznego i są prowadzone pod pretekstem 75 rocznicy zakończenia II wojny światowej. Prokremlowskie placówki starają się zdominować sferę medialną poprzez narracje pasujące do światopoglądu Kremla. Jedną z nich jest twierdzenie, że "ZSRR absolutnie nie uczestniczył w tworzeniu warunków, które pozwoliły nazistowskim Niemcom na rozpoczęcie wojny" (zob. pakt Ribbentrop-Mołotow). EUvsDisinfo zidentyfikowało 15 kierunków kremlowskiej dezinformacji mającej uderzać w Polskę. Główne z nich wg EUvsDisinfo to:
 "Polska przepisuje historię drugiej wojny światowej";
 "Polska nie chce potępić antysemityzmu";
 "gospodarka Polski została odtworzona dzięki ZSRR";
 "Polska dziękowała Hitlerowi za eksterminację Żydów";
 "Polska była sojusznikiem nazistów".
Według EUvsDisinfo Kreml ignoruje fakty historyczne i usiłuje tworzyć własne "fakty historyczne".

Według szeregu źródeł od stycznia 2020 prowadzona jest operacja dezinformacyjna wykorzystująca wirus SARS-CoV-2 (zob. pandemia COVID-19 i COVID-19). Prowadzona jest w internecie na platformach społecznościowych oraz przez prokremlowskie media. W założeniach jest identyczna do operacji dezinformacyjnej z lat 80 XX wieku prowadzonej przez ZSRR (KGB) – Operation INFEKTION, która m.in. przedstawiała wirus naturalnego pochodzenia HIV jako rzekomą "amerykańską broń biologiczną". 3 marca 2020 potwierdzono, że "system szybkiego ostrzegania i monitorowania poważnych przypadków dezinformacji" Unii Europejskiej został zastosowany celem przeciwdziałania dezinformacji wykorzystującej koronawirus SARS-CoV-2. Wiceprzewodnicząca Komisji Europejskiej Věra Jourová poinformowała, że narzędzie to zostało użyte do wymiany wiedzy między państwami członkowskimi Unii Europejskiej, a także partnerami grupy G7 na temat dezinformacji "pochodzącej ze źródeł zewnętrznych". Dzień wcześniej doszło do spotkania w którym uczestniczyli przedstawiciele m.in. Google, Facebook, Twitter i Microsoft, aby omówić sposoby ograniczenia przepływu dezinformacji online dotyczącej koronawirusa. Według oświadczenia Jourovej:

"Wszyscy uczestnicy spotkania potwierdzili, że wykryli różne rodzaje dezinformacji lub fake news w Internecie i podjęli szereg działań w celu ich rozwiązania. Przykłady dezinformacji obejmują fałszywe środki zaradcze, które mają rzekomo na celu zaradzenie zagrożeniu i mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia (np. picie wybielacza w celu zabicia wirusa lub wkładanie octu do nozdrzy, aby uniknąć zarażenia) lub mistyfikację na temat pochodzenia wirusa oraz sposobu i prędkości, z jaką się rozprzestrzenia".

9 marca 2020 brytyjski rząd utworzył jednostkę ds. przeciwdziałania dezinformacji, z uwagi na działalność grupy państw "wykorzystujących kryzys koronawirusa". Eksperci mają m.in. współpracować z firmami prowadzącymi media społecznościowe w celu ochrony Wielkiej Brytanii przed fałszywymi informacjami. Brytyjska narodowa służba zdrowia (NHS) współpracuje m.in. z Twitterem w celu zawieszania fałszywych kont. Niektóre z tych kont np. udają profile szpitali i usiłują wprowadzać niedokładne informacje na temat liczby przypadków zakażeń.

Według szefa sztabu obrony Kanady gen. Jonathana Vance występują oznaki internetowych działań dezinformacyjnych zmierzających do zasiania paniki z powodu COVID-19. Będą również podejmowane wysiłki ze strony państwowych i niepaństwowych aktorów (przestrzeni informacyjnej), aby dyskredytować kroki państw podejmowane w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2. Z kolei kanadyjski Parlamentarny Komitet Bezpieczeństwa Narodowego i Wywiadu ostrzegł w swoim rocznym raporcie opublikowanym 12 marca 2020 przed działaniami Rosji i Chin, które nadal będą ingerować i próbować dyskredytować instytucje w Kanadzie.

Według EUvsDisinfo prokremlowskie aktywa dezinformacyjne nie próbują informować o faktach dotyczących koronawirusa i powodowanej przez niego choroby, ale zmylić odbiorców. Celem ma być zajęcie przestrzeni informacyjnej kłamstwami, żeby przesłonić fakty. Ważnym zadaniem tego rodzaju komunikatów (sprzecznych, jak równoczesne bagatelizowanie zagrożenia i wyolbrzymianie, np. przez przedstawianie koronawirusa jak rzekomą "broń biologiczną"), nadawanych do międzynarodowej publiczności z prokremlowskich placówek, ma być sianie niezgody. W dezinformacji przekazywane są odbiorcom dziesiątki różnych wypowiedzi, wersji, "wyjaśnień", "wycieków", "rewelacji" i teorii spiskowych – ma to mieć na celu zmniejszenie zaufania do wysiłków systemu opieki zdrowotnej, władz, instytucji krajowych i międzynarodowych.

Pod koniec lipca 2020 przedstawiciele administracji USA w rozmowie z Associated Press poinformowali, że rosyjski wywiad używa trzech portali, żeby siać w USA dezinformację na temat koronawirusa. W ocenie wywiadu USA za systematycznym dezinformowaniem o koronawiruse i przebiegu epidemii w USA stoją dwie struktury będące częścią GRU i SWR.

Zobacz też

 Dezinformacja w wojnie rosyjsko-ukraińskiej
 wojna hybrydowa
 wojna informacyjna
 propaganda
 psychologiczne techniki manipulacji
 wprowadzanie w błąd

Uwagi

Przypisy

Bibliografia
 Sun Zi: "Sztuka Wojenna" (polski przekład)
 Vladimir Volkoff: Dezinformacja – oręż wojny, Warszawa 1991, .
 Anatolij Golicyn: Nowe kłamstwa w miejsce starych. Komunistyczna strategia podstępu i dezinformacji. Służba Kontrwywiadu Wojskowego, 2007. .
 Ion Mihai Pacepa, Ronald J. Rychlak: Dezinformacja: Były szef wywiadu ujawnia metody dławienia wolności, zwalczania religii i wspierania terroryzmu. Gliwice, Grupa Wydawnicza Helion, 2015, .

Linki zewnętrzne

Informacja
Teoria komunikacji
Służby specjalne

redpajama_set_name: RedPajamaWikipedia


B has been nominated for the SUNSHINE AWARD!
Who would play you if your life was made into a movie?
I would love to travel to South America, Alaska and other destinations that I haven't been to!
Connecting with out bloggers. There's so much to learn from everybody!
Sweet popcorn in cinemas. I could eat an entire large bucket! But I won't.
If someone handed you £1000 tomorrow what would you spend it on?
A ticket to some exotic country.
Dinner or Lunch. Depends what we are having. I'm not much of a breakfast person although that happens to be the most important meal – I kind of force myself to eat in the morning.
My family always puts a smile to my face.
Who would be your ideal dinner party guests?
Review sites for Apps. Would love my App to get reviewed when its out. Ohhh the excitement.
Check out these bloggers as they add sunshine to the blogosphere!
Tadaaaaaa. I've won another grammy, or it sure feels like it. Ok, I'm sure that's a different feeling but still can't feel anything but happy to receive an award by a fellow blogger – Ada!
I've just been nominated for this award. Thank you so much Ginger! You can check out her stylish blog about make up, nails and fashion. It really makes me happy to receive random blog awards as I am still a new blogger. I really enjoy being part of the blog-os-phere (wouldn't that be an interesting term?) After saving this as a draft – I got another nomination from the Wanderer. You can check out her blog too! Thank you so much! This is making me feel like I've won the Blog Grammy's or something.. If only they came with trophies. HAHAHAHA!
1. Each nominee must link back to the person that nominated them.
3. Nominate 10 other bloggers you like and who have less than 200 followers.
5. Let them know that they have been nominated by going to their blog and notifying them!
To be completely honest I don't have one anymore. After doing almost 2 years of Law school I could never imagine having to read again!
What is a song that has a lot of sentimental value for you?
If you had to name one essential beauty product, what would it be?
My Inglot Foundation and Black Pencil Eyeliner.
Do you prefer the country side or the city?
I prefer the city for living as that's all I know! From Japan to Singapore to Sydney to London! If I lived in the countryside, I'd probably die of boredom!
What is the saddest film you have ever watched?
One of the sweetest movies would be PS I LOVE YOU and THE VOW!
If your house was on fire, what would be the three items you would save?
Items? Hmm.. My passport, phone (all photos are in there!) money? Actually I have been in a situation where in an Earthquake we had to leave the house ASAP as it was going to crumble into pieces (it didn't in the end). However, being put in that situation teaches you that you don't take anything with you when the time actually comes. Your safety and your family's safety is what is utmost important and you run to safety together.
What is your favourite season of the year and why?
I love Spring and Autumn. I don't like extreme weathers such as severe summers or winters!
If you could do any job in the world, what would you choose?
I'd love to endorse my own brand.
Everyone has something that comforts them when they are ill, what is it that makes you feel better?
Now I'm going to nominate other bloggers for this award 🙂 Please answer the same questions as I just did. I'm actually pretty lazy to come up with new questions as these work just fine. I found them pretty random and different from other award questions so will give them back to you 🙂 Also many of my nominees have a huge following but yet they deserve it!
Food For Fun – Liz is an absolute great blogger! Do check our her blog and follow her – she's an active user and one of my favourites!
Ada- more food please – Ada is a fellow foodie! Check out her site if you are hungry!
Ryan's Photography – Ryan takes amazing photos. Some of his pictures inspire me to travel to nature more! Check them out!
Laurie's Lovely Living – Laurie is like my soul-blogger-sister! Her posts are wacky and fun. Her pancake photos make me drool.
Trinity's Kitchen – Trinity has an awesome blog!
Hope you all enjoy these Liebster Nominee Blogs!
B's Blog Award: Versatile Blogger! YIPPEEEE!!
My second blog award – I was so excited to get this!!! Thank you Laurie!! You can check out her website here. I almost feel like she's my soul-blogger-sister as we seem to have so many things in common – that are kind of *ahem* WEIRD. hahahaha! 🙂 So do check out her blog!!
1. Display the Award Certificate on your website/blog.
1) I find it hard to be normal. I think being normal is weird.
2) I love going to every Hardrock Cafe in all different countries and collecting their tees.
3) I order the same thing in my favourite restaurants each time after contemplating about trying something new. I LIKE TAKING GUEST to my fav restaurants to try their food as that enables me to try new things without risking the disappointment of forgoing my order! HAHA!
4) I believe I am a celeb of my own life.
5) I love to dream. Aim for the moon and even if you fall – you will reach the stars. I believe that. I'm a believer, an idealist.
6) I completely hate negative people who drain my positivity. GO AWAY GO AWAY GO AWAY!
7) I wish I could eat all the healthy food in the world but cheese gets in my way.
I still miss eating chicken. Confessions of a vegetarian.
I would love to live in New York, I fell in love with Red Bamboo Vegetarian Restarant.
I can't stand grumpy people. If you are bitter that won't make life better.
Am afraid of heights but make it a point to scare myself! Been on the Eiffel Tower, on a Giant Drop Ride and everything that has made my knees go weak!
I love things that sparkle. I hope you've figured that out.
I am truly sentimental. I keep keepsakes forever.


Another year clicked by and I somehow awoke this morning as a twenty-seven year old. I am not usually a nostalgic or heartbroken birthday celebrator. In fact, I usually take birthdays in stride, loving the little niceties that family and friends heap on you one day a year. However, this year I did feel a little pull on my heart strings. For some reason twenty-seven bothered me just a smidge and made me realize that thirty is looming. Don't get me wrong, there is nothing wrong with thirty, just made me set back a moment and think about life. Buuuut I didn't set back too long, as there was just too much to do! Every handful of years, my birthday falls on Labor Day, making it all the more special. So yesterday, Ona woke us up early and so we headed out for breakfast. First stop was a local bakery/restaurant. I had a spicy chicken + egg sandwich, which sounds weird, but it was pretty delish.
Then off to Marshalls, because who doesn't love Marshalls? The workers probably thought we were nuts, as we arrived before the doors even opened. Yes, totally those people waiting in the parking lot for stores to open on Labor Day. We snagged a piece of artwork for Ona's big girl room. Can't wait to begin working on that space! Then our sweet friends stopped by and we all headed out on a fourteen mile bike ride.
After our Colorado friends introduced us to Strava, it is now our go to app to track our walks/rides/runs/etc. Kerry's distance rang in at 14.2 and mine at 13.8, so we averaged it to 14. ;) It was a bit sweaty, but full of conversation that made it go so quickly.
Yes, you can totally make fun of me for being the only one with a helmet. Hey, I've got a baby to protect! Ha. Speaking of babies, my big baby loves her bike trailer. Kerry scored this one for cheap on Amazon awhile back. Although it was 90+ degrees, everyone humored me and went to Edwards Apple Orchard for some hot cider (for me), doughnuts, and fudge.
Back to our house for some take out barbeque, fondue, and an ice cream cake. Are you sensing a food trend here? Sooo bad, yet so good.
I went to bed feeling overwhelming blessed and am really looking forward to what this twenty-seventh year of life brings.
p.s. Kerry and I love biking with people, so if anyone is interested in starting biking, or joining in on a ride, we'd love it!


text:
Ricardo Márquez (9 November 1997) is a footballer from Santa Marta, Colombia who plays as a forward for Unión Magdalena.

References

1997 births
Living people
Association football forwards
Colombian footballers
Categoría Primera A players
Unión Magdalena footballers
People from Santa Marta
Sportspeople from Magdalena Department


text:
In concert:
Raphaël Sudan With Opening Act Mira Riselli
FRIDAY SEPTEMBER 25, 2020 | 8 PM
Swiss pianist Raphaël Sudan is both a piano and improvisation professor at the Ecole de Musique du Pays d'Enhaut, in Château d'Oex, Switzerland. His career as a pianist and improviser brought him to play concerts in over 20 different countries across 5 continents. As a performer and teacher, he finds himself triangulating between classical music, new music and improvisation. He'll present an exclusive program of new improvised works for NUMUS. Also featuring a short opening set by Mira Riselli, winner of NUMUS' 2020 Emerging Improviser Contest.
Elizabeth A. Baker
FRIDAY OCTOBER 16, 2020 | 8 PM
Described as a "new renaissance artist", Elizabeth A. Baker is a dramatic performer with an honest, near psychic connection to music. As a creator, her understanding of sonic space from organic intuition and studies in music production, pair with a unique eclectic voice, making for a spatial and auditory experience of music. Her work expands into a variety of media; chiefly an exploration of how sonic and spatial worlds can be manipulated to personify a variety of philosophies and principles both tangible as well as intangible.
For this performance, Elizabeth presents two brand new short films featuring her original music: "pink.soft", and "purple.soft". Also featuring a pre-recorded performance of her work "FIELD STUDIES".
Kathryn Ladano
Postponed – new date to be announced.
Please note that due to performer injury, our presentation of Kathryn Ladano scheduled for November 20, 2020 is being postponed. This concert will be rescheduled to a date in early 2021 and we will make an announcement once this date is secure. Those who purchased Fall Virtual Passes (which included access to this concert) will still be emailed a link to view this concert when it's rescheduled. We thank you for your understanding.
NUMUS Artistic Director Kathryn Ladano presents a completely new program of contemporary works for solo bass clarinet. The program features almost exclusively world premiere compositions with
new works by both established and emerging artists such as:
Karen Sunabacka, Stas Omelchenko, David Jensenius, Greg Turner, and Veda Hingert-McDonald. The program will also feature a newly commissioned work specifically for this concert by Kourosh Ghamsari-Esfanahi.
35 Years of NUMUS
SATURDAY NOVEMBER 7, 2020 | 8 PM
Five of NUMUS' past and present Artistic Directors (Peter Hatch, Jeremy Bell, Jesse Stewart, Glenn Buhr, and Kathryn Ladano) discuss NUMUS' 35 year history, answering questions and sharing stories from their time at the helm. Get a glimpse into how the organization began and the different visions and approaches that each Artistic Director gave, helping NUMUS to thrive through 35 years and beyond.
Leading the Arts in Kitchener-Waterloo
SATURDAY NOVEMBER 28, 2020 | 8 PM
Five artistic leaders of different arts organizations in Kitchener- Waterloo (Pam Patel of MT Space, Richard Burrows of the Open Ears Festival, Isabel Cisterna of Neruda Arts, Isabella Stefanescu of Inter Arts Matrix, and Kathryn Ladano of NUMUS) will be featured in a panel discussion about the arts in KW.
This will be an interactive panel discussion taking question from the audience in real-time.

redpajama_set_name: RedPajamaCommonCrawl


Phenotypic correlations among partners for traits such as longevity or late-onset disease have been found to be comparable to phenotypic correlations in first-degree relatives. How these correlations arise in late life is poorly understood. Here we introduce a novel paradigm to establish the presence of indirect assortment on factors correlated across generations, by examining correlations between parents of couples, i.e., in-laws. Using correlations in additive genetic values we further corroborate the presence of indirect assortment on heritable factors. Specifically, using couples from the UK Biobank cohort, we show that longevity and disease history of the parents of White British couples are correlated, with correlations of up to 0.09. The correlations in parental longevity are replicated in the FamiLinx cohort, a larger and geographically more diverse historical ancestry dataset spanning a broader time frame. These correlations in parental longevity significantly (pval < 0.0093 for all pairs of parents) exceed what would be expected due to variations in lifespan based on year and location of birth. For cardiovascular diseases, in particular hypertension, we find significant correlations (r = 0.028, pval = 0.005) in genetic values among partners, supporting a model where partners assort for risk factors to some extent genetically correlated with cardiovascular disease. Partitioning the relative importance of indirect assortative mating and shared common environment will require large, well-characterized longitudinal cohorts aimed at understanding phenotypic correlations among none-blood relatives. Identifying the factors that mediate indirect assortment on longevity and human disease risk will help to unravel factors affecting human disease and ultimately longevity.
Required data can be accessed through the UK Biobank (http://www.ukbiobank.ac.uk/) and the FamiLinx website (http://www.familinx.org/), respectively. For analyses involving genotypes, we used the individuals genotyped in phase 1 of the UK Biobank genotyping project, which were released by the UK Biobank in June 2015. The genotype data were downloaded on 5 June 2015. The DISSECT software used to perform the analysis based on genetic values is freely available from http://www.dissect.ed.ac.uk/.
This work was mainly supported by The Roslin Institute Strategic Grant funding from the BBSRC. AT also acknowledges funding from the Medical Research Council Human Genetics Unit. This work used the ARCHER UK National Supercomputing Service (http://www.archer.ac.uk) and the Edinburgh Compute and Data Facility (ECDF) (http://www.ecdf.ed.ac.uk/). This research has been conducted using the UK Biobank Resource under project 6684.


I used to have extraction treatments quite often in the past and it was always so satisfying to see how clean and smoother the skin was afterwards.
I'm surprised the therapist suggested using lemon juice to shrink your pores????
I know, it was strange, no sell on the Dermalogica products but recommended lemon juice!!!
The site sounds really convenient! I live in a small town and when looking for a salon or hairdresser really struggle. I've found a hairdresser I like now (after 6 years living here) but I wouldn't know where to start to find a salon. This site would take the work out of finding a local service.
Finding the right salon can be so difficult can't it - I can definitely see the value in these sites too.


text:
MoneySports
How Football Clubs Make And Spend Money – 2022 Guide
by Buba Harris June 23, 2021
Sports have been in existence for a very long time that is probably as old as mankind. It…
How to ...SportsTips
How to Find a Good Personal Trainer in London? – 2022 Guide
Sometimes it can be very difficult to find a good personal trainer, even in such a huge city…
12 Interesting Facts To Know About Badminton Shuttlecocks
by Buba Harris May 24, 2021
Badminton is one of the most popular sports in the world. Furthermore, it's a sport that many like…
BusinessSports
6 Best Sports Podcast To Follow in 2022
by Wendy Stokes May 21, 2021
A podcast, as a type of a show, has been gaining popularity in recent times, and this trend…
7 Popular Fitness Classes and What They Do for You – 2022 Guide
Selecting a gym and the exercises that you wish to engage in can be a daunting process. That…
SportsTips & Tricks
Why Everyone Should Be Adding Boxing To Their Workout
by Wendy Stokes May 4, 2021
The world as we know it requires getting creative with our workouts. No matter whether you are outside…
BettingSports
5 Fastest-Growing Sports in Terms of Betting Popularity
by Wendy Stokes April 13, 2021
As you probably know, betting is one of the ways to make your free time more entertaining. Despite…
3 Things to Know About Dress Code on Golf Courses
by Buba Harris April 7, 2021
Golf clubs are quite strict with their dress codes. Moreover, the policies vary with every club and therefore,…
HealthSports
7 Best Ways to Protect Yourself Against The Sun At a Golf Course
by Wendy Stokes March 22, 2021
Going to the golf course and spending some time playing your favorite game sounds perfect, but when you…


text:
Q: Compiler continues to count the borrow as mutable when it is actually immutable Consider this code, ignoring the warnings:
fn main() {}

pub struct TreeNode {
    subs: Vec<TreeNode>,
}

impl TreeNode {
    pub fn do_something(&mut self) {
        if let Some(changed_node) = self.enum_node(&|_| true) {
            // Closure in real program is much more complicated and it really mutates its parameter
            self.enum_node(&|_| false); // Again, real closure is more complicated
        };
    }

    fn enum_node<'a, F>(&'a mut self, f: &F) -> Option<&'a Self>
    where
        F: Fn(&mut Self) -> bool,
    {
        if f(self) {
            Some(self)
        } else {
            for sub in &mut self.subs {
                if let Some(n) = Self::enum_node(sub, f) {
                    return Some(n);
                }
            }
            None
        }
    }
}

The sense of the function enum_nodes is to enumerate nodes of the tree, and if the closure f returns true on some node, stop enumerating and return a reference to that node.
It gives a compiler error:
error[E0499]: cannot borrow `*self` as mutable more than once at a time
  --> src/main.rs:11:13
   |
9  |         if let Some(changed_node) = self.enum_node(&|_| true) {
   |                                     ---- first mutable borrow occurs here
10 |             // Closure in real program is much more complicated and it really mutates its parameter
11 |             self.enum_node(&|_| false); // Again, real closure is more complicated
   |             ^^^^ second mutable borrow occurs here
12 |         };
   |         - first borrow ends here

I realize that

*

*This problem may be solved (I didn't actually try) by using RefCell

*The lifetime of the first borrow of self is prolonged because the lifetime of enum_node's self parameter and return value are the same, and I assign the return value to the changed_node.

If I rewrite lines 9-12 as:
self.enum_node(&|_| true);

self.enum_node(&|_| false);

then it compiles because the lifetime of the first borrow of self ends immediately after the first call to enum_node.
That is not my question.
After the first call to enum_node ends, the only way to mutate self is via the returned value i.e. changed_node, which it is immutable. Why does the compiler continue to count the borrow as mutable, is it logical?
How can I understand this behavior of the compiler?

redpajama_set_name: RedPajamaStackExchange


Rock Islands Southern Lagoon in Palau has been inscribed on the World Heritage List, becoming the country's first World Heritage Site.
The World Heritage Committee, meeting currently in St. Petersburg, followed the recommendations of IUCN (International Union for Conservation of Nature), the official World Heritage advisory body on nature, to inscribe the 100,200 ha marine site on UNESCO's prestigious list of iconic places on earth.
The vast marine site of Rock Islands Southern Lagoon is recognised for its exceptional ecological diversity, coral reefs, lagoon and limestone islands and marine lakes. As a result of their isolation from each other, all 52 marine lakes are a diversity of different marine ecosystems.
Apart from Rock Islands Southern Lagoon, IUCN is recommending World Heritage status for another three natural areas: Sangha Trinational, shared between Cameroon, the Central African Republic and the Republic of Congo; Lakes of Ounianga in Chad; and the Chengjiang fossil site in China.
The Committee is expected to take decisions on these sites within the next two days.


text:
Das Head of the River Race (HORR) ist eine Langstrecken-Ruderregatta für Achter in London. Es wurde erstmals im Jahr 1926 ausgetragen und geht auf eine Idee des britischen Rudertrainers Steve Fairbairn zurück. Die Streckenlänge auf dem "Championship Course" genannten Abschnitt der Themse zwischen den Londoner Stadtteilen Mortlake und Putney beträgt rund 6,8 Kilometer. Die 400 Startplätze der jährlich im März stattfindenden Regatta sind regelmäßig überbucht.

Geschichte

Steve Fairbairn war in den 1920er-Jahren ein erfolgreicher Rudertrainer bei verschiedenen Vereinen in London und Cambridge. Er initiierte das Head of the River Race, weil er an einen guten Trainingseffekt durch das Rudern längerer Strecken bei Wettkampfintensitäten glaubte. Er hatte das Rennen deshalb ursprünglich nicht als Regatta konzipiert, wie folgendes ihm nachgesagtes Zitat belegt:

Die Veranstaltung findet deshalb in der Vorbereitungsphase einer Saison statt, seit der zweiten Auflage im Jahr 1927 immer am dritten oder vierten Wochenende im März. Als Strecke wählte Fairbairn denselben Abschnitt der Themse in London, auf dem auch das Boat Race zwischen den Universitäten Oxford und Cambridge ausgetragen wird. Das Head-Rennen wird allerdings anders als das Boat Race bei Ebbe flussabwärts gerudert.

Bei der ersten Auflage am 12. Dezember 1926 nahmen 21 Mannschaften aus London teil. In den Folgejahren gewann die Veranstaltung rasch an Popularität, so dass 1939 bereits 154 Ruder-Achter meldeten. 1937 fiel das Rennen aus, da zu keiner Zeit eine geeignete Tide auf der Themse herrschte. 1940 bis 1945 fand das Rennen bedingt durch den Zweiten Weltkrieg nicht statt. Ab 1946 setzte ein weiteres Wachstum der Teilnehmerzahlen ein. Seit 1979 werden aus Sicherheitsgründen maximal 420 Achter zugelassen, seit 2010 nur noch 400. In den Jahren 2004 und 2013 wurde das Rennen wegen schlechten Wetters abgesagt. Im Jahr 2007 wurde es nach 45 gestarteten Booten wetterbedingt abgebrochen, nachdem 16 Boote vollschlugen und das Rennen nicht beenden konnten. 2014 wurde das Rennen nach rund 75 gestarteten Mannschaften aus ähnlichen Gründen abgebrochen.

Das Leistungsniveau der am Head of the River Race teilnehmenden Mannschaften ist sehr unterschiedlich. In den besten Teams rudern viele Nationalmannschaftsruderer aus Großbritannien, auch Nationalauswahlen anderer Länder nehmen regelmäßig an der Veranstaltung teil. Im hinteren Teil des Starterfeldes sind dagegen zahlreiche Nachwuchs- und Anfängerteams zu finden. Alle britischen Mannschaften werden nach dem Klassifizierungssystem ihres Verbandes British Rowing nach der Leistungsfähigkeit eingeteilt und gewertet. 60 Startplätze sind für Vereine reserviert, die nicht aus dem Vereinigten Königreich kommen (üblicherweise aus Irland und Europa). Aus dem deutschsprachigen Raum werden seit Jahren konstant rund 30 bis 40 Mannschaften gemeldet.

Format

Beim Head of the River Race dürfen nur Männer rudern, Frauen sind lediglich als Steuerleute zugelassen. Das Women's Eights Head of the River Race (WEHORR) mit maximal 320 Mannschaften findet allerdings rund zwei Wochen vor dem Männer-Head auf derselben Strecke statt. Die teilnehmenden Mannschaften am HORR müssen weiterhin reine Vereinsteams sein, die sonst im Rudersport üblichen Renngemeinschaften von Ruderern verschiedener Vereine in einem Boot sind nicht zugelassen.

Die Startreihenfolge der rund 400 Mannschaften richtet sich maßgeblich nach dem Ergebnis des Vorjahres. Das Erreichen eines der ersten 280 Plätze ist mit einer Qualifikation für das Folgejahr verbunden und bestimmt entsprechend auch die Startnummer. Erstmals meldende Mannschaften müssen sich im Losverfahren um einen der verbleibenden 120 hinteren Startplätze bewerben.

Der Start des Rennens an der Chiswick Bridge im Stadtteil Mortlake findet bei Ebbe rund zwei Stunden nach dem Hochwasser statt. Zu dieser Zeit herrscht etwa die stärkste Strömung auf der Themse. Die stärkste Mannschaft aus dem Vorjahr eröffnet das Rennen mit einem fliegenden Start, alle weiteren Mannschaften folgen fliegend etwa im 10 Sekunden-Takt. Für jede Mannschaft wird dabei individuell die Zeit gemessen. Aus organisatorischen Gründen sind die rund 400 Mannschaften in etwa 8 Blöcke ("Divisionen") aufgeteilt, zwischen denen eine mehrminütige Pause am Start eingelegt wird.

Die Mannschaften rudern nach dem Start eine Strecke von 6,8 Kilometern, das Ziel liegt etwas oberhalb der Putney Bridge im Stadtteil Putney. Auf der von zwei großen Kurven geprägten Strecke ist das Überholen der vorher gestarteten Mannschaften erlaubt. Die Siegerzeit liegt üblicherweise zwischen 17 und 18 Minuten, der Streckenrekord durch den britischen Nationalachter im Jahr 1987 beträgt 16:37 Minuten. Die erreichbaren Streckenzeiten sind wie im Rudersport üblich stark von den Witterungsbedingungen abhängig.

Wertungen

Beim Head of the River Race werden die schnellsten Boote verschiedener Wertungskategorien mit einem Pokal geehrt.

 Der Gesamtsieger erhält die Fairbairn Trophy. Sie hat die Form einer Büste des Initiators des Head of the River Race.
 Die Vernon Trophy erhält die schnellste Vereinsmannschaft, deren Ruderrevier an der Themse unterhalb der Schleuse Teddington Lock liegt, also im von den Gezeiten der Nordsee betroffenen Teil des Flusses ("Tideway"). Die Auszeichnung wurde vom britischen Ruderer Karl Vernon im Jahr 1954 gestiftet, indem er seine über viele Jahre gesammelten Medaillen einschmelzen und zu einem Pokal in Form einer Statue des Ruderers Jack Beresford fertigen ließ.
 Die Page Trophy gewinnt die schnellste Vereinsmannschaft, die im Gebiet der Themse oder deren Nebengewässer beheimatet ist, aber nicht die Vernon Trophy gewinnen kann. Die  Auszeichnung erinnert an J. H. Page.
 Die Jackson Trophy kann von allen britischen Mannschaften gewonnen werden, die nicht die Vernon Trophy oder die Page Trophy gewinnen können.
 Die schnellste Hochschulmannschaft gewinnt die Bernard Churcher Trophy.
 Die Halladay Trophy gewinnt die schnellste Mannschaft einer britischen Hochschule mit höchstens "Intermediate 1"-Status im Klassifizierungssystem von British Rowing.
 Die schnellste Mannschaft, die nicht aus dem Vereinigten Königreich kommt, erhält die Overseas Entrants Trophy.
 Für die schnellste Leichtgewichts-Mannschaft gibt es ein Lightweight Pennant ("Leichtgewichts-Wimpel")
 Den Services Pennant ("Streitkräfte-Wimpel") wird an die schnellste Mannschaft der Streitkräfte des Vereinigten Königreichs vergeben.
 Die schnellsten Mannschaften in den verschiedenen Klassifizierungsstufen von British Rowing erhalten Siegerplaketten.

Weblinks

 Offizielle Website

Einzelnachweise

Ruderwettbewerb
Sportveranstaltung in London
Themse


ATLiens! An epic soundtrack battle is on the horizon. Moontower performs Dazed and Confused vs Almost Famous at Venkman's on Thursday, 4/18! Plus, our friends Migrant Worker will open with a special JJ Cale tribute set! Make plans to start the 4/20 holiday weekend off right with us! It's all happening so mark the date and until then, alright x3.
Reservations for the Captain's Room (private dining room) can be reserved for parties of 12-20 guests. For more info call contact Mike at mikeh@venkmans.com.


 May « 2013 « Coding, Sounds and Colors | A blog about algorithmic experiments in music and visual art. Sort of.
In this post I'll not show you any code, but I want to talk about coding, instead, in particular about "live coding".
All the various codes you have seen on this blog share a common feature: they are "static".
When you write a code in a programming language, you may have in mind the following situation: you write down some instructions for the machine to execute, you tell the compiler to compile, and wait for the "result". By result here I don't mean simply a numerical or any other output which is "time independent": I mean more generally (and very vaguely) the process the machine was instructed to perform. For instance, an animation in Processing or a musical composition in SuperCollider is for sure not static by any mean, since it requires the existence of time itself to make sense. Neverthless, the code itself, once the process is happening (at "runtime"), it is static: it is immutable, it cannot be modified. Imagine the compiler like an orchestra director, who instructs the musicians with a score written by a composer: the composer cannot intervene in the middle of the execution, and change the next four measures for the violin and the trombone. Or could he?
Equivalentely, could it be possible to change part of a code while it is running? This would have a great impact on the various artistic situations where coding it is used, because it would allow to "improvise" the rules of the game, the instructions the machine was told to blindly follow.
The answer is yeah, it is possible. And more interestingly, people do it.
So, why doing live coding? Well, if you are into electronic music, maybe of the dancey type, you can get very soon a "press play" feeling, and maybe look for possibilities to improvise (if you are into improvising, anyways).
It may build that performing tension, experienced by live musicans, for instance, which can produce nice creative effects. This doesn't mean that everything which is live coded is going to be great, in the same way as it is not true that going to a live concert is going to be a great experience. I'm not a live coder expert, but I can assure you it is quite fun, and gives stronger type of performing feelings than just triggering clips with a MIDI controller.
If you are curious about live coding in SuperCollider, words like ProxySpace, Ndef, Pdef, Tdef, etc. will come useful. Also, the chapter on Just In Time Programming from the SuperCollider Book is a must.
I realize I could go on blabbering for a long time about this, but I'll instead do something useful, and list some links, which should give you an idea on what's happening in this field.
I guess you can't rightly talk about live coding without mentioning TOPLAP.
A nice guest post by Alex Mclean about live coding and music.
Here's Andrew Sorensen live coding a Disklavier in Impromptu.
Benoit and The Mandelbrots, a live coding band.
Algorave: if the name does suggest you that it's algorithmic dancey music, then you are correct! Watch Norah Lorway perform in London.
This code came out by playing with particle systems in Processing.
I have talked about particle systems in the post before in the context of generating a still image. In this particle system there is an important and conceptual difference, though: the number of particles is not conserved. Each particle has a life span, after which the particle is removed from the system: this is done by using ArrayList rather than a simple array. In the rendered video below, you will see clearly that particles start to disappear. The disappearing of particles could have been in principle obtained by simply gradually reducing the opacity of a given particle to 0, rather than removing it: in other words, the particle is still there, it's only invisible. In the particle system I have used, the two approaches make no difference, apart from saving computational resources (which still is a big deal!), since the particles do not interact among each other. If inter particle interactions were present, the situation would be completely different: an invisible particle would still interact with the others, hence it would not be really "dead".
Believe it or not, to accept the fact that the number of particles in a system might not be conserved required at the beginning of the 20th century a huge paradigm shift in the way physical systems, in particular at the quantum scale, are described, giving a good reason (among others) to develop a new physical framework, called Quantum Field Theory.
Here's a code which uses the idea of a "particle system", i.e. a system which consists of a number of objects (which may vary with time) interacting among themselves, and with their environment. In this case, I have just used 3 particles which are subject to a centripetal force, and that repulse each other. Once you set up a basic interaction system, you can think about how to represent at each time the data produced by the system: in this case I have choose to draw for each particle a rotating line, whose properties, like its transparency, depend on some other parameters (distance from the center).
The interesting thing about using particle systems to make visual art is that in principle one is dealing with a "parameter space", which doesn't need to be mapped via the intuition which it was built in the first place with: in other words, there's no need to represent the objects as actual particles (with positions, velocity, etc.), but one can consider the system as a machine that produces data, to be then represented in the way one artistically feels like. The advantage of using a particle system is that all these data will evolve according to some dynamical evolution which is (in general) not totally random, giving rise to patterns in the final artistic outcome.
Here's a screenshot of the animation after a few seconds.


It appears that with the release of the latest iOS 10.3.2 beta which rolled out on Tuesday, Apple has stuck the nail in the coffin of their last standing 32 bit devices, with the iPhone 5, iPhone 5c and iPad 4th generation now noticeably not showing on Apple's list of supported devices.
It's strange of Apple to kill off the iPhone 5, iPhone 5c and iPad 4th generation within an update to iOS 10.3, especially with WWDC and iOS 11 on the horizon. – On Monday Apple released iOS 10.3 to the public, adding new features such as a Find My AirPods tool to help locate missing AirPods similar to the standalone Finder for AirPods application which was recently pulled from the App Store as well as enhancements to Siri, updates to the Weather, Maps and Podcast app as well as much more.


text:
A new generation of farmers faces mounting challenges
Published 10:00 pm Sunday, August 20, 2017
By Minnesota Public Radio
Mao Lee sells her family farm's produce at the Maple Grove Farmers Market. - Maria Alejandra Cardona/MPR News
By Elizabeth Dunbar, Minnesota Public Radio News
As Mao Lee's parents get older, she's taken on more responsibility for the family's produce farming business, including a lot of physical labor.
"It makes you appreciate life. Working in the rain, treading in the mud makes you appreciate running water and a warm bed at night," she said as she and her mother, Ma Lee, sold peppers, eggplants and other vegetables at the Maple Grove Farmers Market.
But Lee, 28, also has a college degree in fish and wildlife, and she doesn't know if she'll be farming forever. The Lees rent land in Eagan, but even new farmers who inherit land face a host of challenges.
"The dollars involved in farming today are mind-boggling," said Karson Duncanson, a farmer from Mapleton, Minn., who was thrust into a management role after his father was killed in a car accident in 2015.
Duncanson spoke at Farmfest in Redwood Falls earlier this month on a panel that explored the challenges of new farmers. He said with the prices of corn and soybeans down, he and his brother are just trying to break even. They rent equipment from a holding company. Duncanson says buying land isn't an option for a lot of young farmers like himself.
"To have a beginning farmer expect to just be able to purchase all that land from the retiring generation isn't really feasible anymore. You've got to think outside the box," he said.
The U.S. Department of Agriculture estimates some 90 million acres of farmland will change hands nationwide in the next five years.
"There is no greater drama than what's going on in the rural countryside right now on farmland transitions," said Teresa Opheim, who wrote a whole book about the future of family farms in the Midwest.
A lot of farmland ends up being rented out or sold to the highest bidder, making it hard for beginning farmers to get started, she said.
"Not much land is coming on the market, and when it is coming on the market it's being sold very quickly," Opheim said.
Produce is pictured from Lee Farms. – Maria Alejandra Cardona/MPR News
Equipment is expensive. For example, a Ziegler CAT tractor available for test drives at Farmfest costs about $350,000 — $100,000 more than the median price of a home in Minneapolis.
The land itself can easily go for more than $7,000 an acre, depending on which area of the state you're in.
Having enough cash flow and access to land are the biggest challenges new farmers face, according to the National Young Farmer Coalition.
As more Minnesota farmers reach retirement age, the transition can also bring up plenty of emotions within a family.
Pam Uhlenkamp, a farm business management instructor in Mankato, said a lot of farmers want their kids to carry on the family legacy. But farming isn't for everyone, she said, leading to tough conversations.
Uhlenkamp gave the example of a dairy farm she's helping transition from one generation to the next.
"Every time I leave the farm, I ask the incoming generation, 'is milking cows what you want to do every day of your life?' Because I feel deep down in my heart it's not what he wants to do, but he's afraid to say it," she said.
Other times, the children make it clear they don't want to farm, and it's tough for the farmer to let go.
"There are people coming up in the ranks that are so excited about agriculture and are so excited for the opportunities that lie ahead of them, even though it's hard," said Natasha Mortenson, a former agriculture instructor who works for Riverview, a large dairy company out of Morris.
Mortenson said the older generation has to let young people in — even if those young people aren't family.
Besides equipment costs and land access, farmers have to deal with a lot of uncertainty, said Val Aarsvold, executive director of the Minnesota FFA Foundation, which helps young people gain skills in farming and business management.
"They can do everything right, and then if the weather turns on them or the markets change, they've exposed themselves to a lot of risk," she said.
"If you talk to young people who farm, there's a twinkle in their eye as they talk about all the things they want to do," Aarsvold said. "But there's also that next part of the conversation of how do we get the money to start, how do we make good decisions to make sure the farm is going to feed their family?"
The challenges for new farmers are being addressed in various ways:
— A new Minnesota tax credit encourages farmers to rent or sell land to beginning farmers.
— Families without heirs or with children who aren't interested in farming are being connected with young people who want to farm but don't have land.
— An apprentice program started by dairy farmers in Wisconsin teaches new farmers about managed grazing, a practice that allows cows to roam around for their own feed, minimizing equipment needs for beginning farmers.
Opheim, who uses insights from her book about farm transitions as a senior fellow at the rural advocacy group Renewing the Countryside, said a strong interest among consumers and investors in sustainability is giving farmers new options to make it financially.
"The companies like General Mills just cannot get enough product to serve the consumers with the products they want," she said, "so there's a huge opportunity for those farmers who want to grow a more sustainable product."
Mao Lee, left, and her mother, Ma Lee, produce vegetables from their local farm in Eagan called Lee Farms. – Maria Alejandra Cardona/MPR News
Big Lots opens in Northbridge Mall
New one-of-a-kind recycling business thriving in Albert Lea
New restaurant opens in downtown Albert Lea
Dollar General relocates to new store in Northwood