text:
The Butler Collegian
Men's basketball vs. Seton Hall: Beyond the box score
Get to know CCOM's new dean
Men's basketball vs. Seton Hall: What you need to know
Men's basketball at No. 23 Providence: Beyond the box score
Cartoons: 1/25/23
Person on the Street: Students share feelings on Butler men's basketball season
Butler University's Clowes Memorial Hall receives national ranking
Butler Collegian Newscast 1/25/23
Pipe burst causes damage to historic Jordan Hall
Anti-Asian attack at IU hits close to home
WQRT introduces new student-run radio show
SGA sets its sights on the semester
A new age of video game adaptations: How HBO's "The Last of Us" surprised fans
Bulldog Burrows: Administrative specialist Bianca Pagano has a vision for the English department office
BUPD
Outside the Butler Bubble
Pipe burst causes damage to historic Jordan Hall - January 25, 2023
Anti-Asian attack at IU hits close to home - January 25, 2023
WQRT introduces new student-run radio show - January 25, 2023
SGA sets its sights on the semester - January 25, 2023
13 years in the making - January 24, 2023
New changes in COVID-19 protocol - January 17, 2023
To wear a mask, or to not wear a mask? - March 23, 2022
COVID-19 case numbers updated weekly despite new isolation guidelines - February 9, 2022
Neil Young and others battle Spotify amidst Joe Rogan COVID-19 misinformation scandal - February 8, 2022
Issues in isolation - January 26, 2022
The death of a queen - September 9, 2022
BUPD arrests suspect in connection to AV bicycle thefts - August 30, 2022
BUD speaks out about accessibility shortcomings - August 24, 2022
Austin Parkinson hired as women's basketball head coach - April 8, 2022
Thad Matta returns to Butler as head coach - April 3, 2022
Q&A with new CCOM dean: Come talk to the "lost-looking, short, balding guy on campus" - January 17, 2023
CCOM Dean Brooke Barnett appointed to interim provost - March 23, 2021
Butler University President James Danko announces plans for a return to "normal" for the upcoming fall semester - March 3, 2021
Students are both nervous and excited for campus to reopen for undergraduate instruction on Sept. 7 - September 8, 2020
Butler University professors pivot to fully online instruction - August 26, 2020
BUPD's safety overview and updates for the start of the new semester - August 30, 2022
Response time: BUPD receives recommendations on how to improve policing - December 8, 2021
What do BUPD officers do? - November 3, 2021
Survey data to add to ongoing analysis of BUPD - April 13, 2021
Butler University appoints new director for fraternity and sorority life - August 30, 2022
Panhel moves Bid Day to Saturday - December 7, 2021
Butler alumnus receives national award from Sigma Nu fraternity - September 22, 2021
Sigma Chi Fraternity faces COVID-19 outbreak - February 24, 2021
Sororities on campus move towards a more inclusive environment - February 23, 2021
Foul play in Fairview - October 26, 2022
Reflecting on Ross Hall's past and future - September 21, 2022
First-years living in Fairview due to large incoming class - August 30, 2022
ResCo renovations: Right on schedule - August 24, 2022
Residential College to be remodeled - January 19, 2022
Derek Chauvin convicted for the murder of George Floyd - April 21, 2021
Things to do in Indianapolis when you're under 21 - February 18, 2020
Why Hoosiers should oppose Indiana Senate Bill 449 - February 12, 2020
Students and faculty travel to National Underground Railroad Freedom Center - February 11, 2020
BlueIndy to shut down in May - December 20, 2019
Men's basketball vs. Seton Hall: Beyond the box score - 6 hours ago
Men's basketball vs. Seton Hall: What you need to know - 1 day ago
Men's basketball at No. 23 Providence: Beyond the box score - January 26, 2023
Butler Sports Weekly Recap Jan. 18 – Jan. 24 - January 24, 2023
Welcome to the Team: Women's tennis edition - January 24, 2023
Hayward, Mack, Howard headline Butler Athletics Hall of Fame class of 2022 - September 28, 2022
Butler sports weekly sports preview: April 20-26 - April 20, 2022
Butler sports weekly recap: April 13 – April 19 - April 20, 2022
Butler sports weekly preview: April 13 – April 19 - April 12, 2022
Butler sports weekly recap: April 6-12 - April 12, 2022
Butler Sports Weekly Preview Jan. 25 – Feb. 1 - January 24, 2023
Butler Sports Weekly Recap Nov. 9 – Nov. 15 - November 15, 2022
Butler Sports Weekly Preview Nov. 16-22 - November 15, 2022
Butler's cross country teams compete at NCAA Great Lakes Regional - November 12, 2022
Butler Sports Weekly Preview - November 8, 2022
Butler Sports Weekly Recap - November 1, 2022
Butler falls to Drake 27-24 on last-second field goal - November 13, 2022
Men's club hockey returns with high hopes - September 27, 2016
Butler Sports Weekly Recap - October 5, 2022
Butler Sports Weekly Preview Oct. 5 – Oct. 11 - October 4, 2022
Butler Sports Weekly Recap Sept. 21- Sept. 27 - September 27, 2022
Butler Sports Weekly Preview Sept. 28 – Oct. 4 - September 27, 2022
Butler Sports Weekly Preview Sept. 21- Sept. 27 - September 20, 2022
Butler men's soccer falls to Georgetown 2-1 in Big East semifinal - November 11, 2022
Perrin Barnes: A dedicated defender for the Dawgs - November 9, 2022
Butler Sports Weekly Preview Jan. 18-24 - January 17, 2023
Butler Sports Weekly Recap Jan. 10-17 - January 17, 2023
Butler Sports Weekly Preview Sept. 14-Sept. 20 - September 13, 2022
Butler Sports Weekly Preview Sept. 7- Sept. 13 - September 6, 2022
Women's basketball at St. John's: What you need to know - January 24, 2023
Women's basketball vs. No. 5 Connecticut: What you need to know - January 21, 2023
Women's basketball vs. Providence: What you need to know - January 18, 2023
Butler Sports Weekly Recap Sept. 14 – Sept. 20 - September 20, 2022
Butler lacrosse outmatched 17-7 in loss to Georgetown - April 13, 2022
Campbell Connors leads Butler lacrosse to record-setting season - April 13, 2022
Butler alum Amanda Kowalski shines for Chicago Red Stars - November 9, 2022
Butler women's soccer end-of-season awards - November 8, 2022
Women's volleyball splits weekend 1-1 against Villanova and Georgetown - November 13, 2022
NFL Divisional Playoff Round Overview - January 18, 2023
OT: Controversy and politics at the World Cup - January 18, 2023
OT: Keep women's sports from drowning in mass media - November 16, 2022
2022 FIFA World Cup preview - November 15, 2022
Outside the Butler Bubble: The rookies taking Indy to the next level - November 9, 2022
Bulldogs of Butler
Butler Ballet
Dawgs with Style
Tattoo Tales
A new age of video game adaptations: How HBO's "The Last of Us" surprised fans - January 24, 2023
Bulldog Burrows: Administrative specialist Bianca Pagano has a vision for the English department office - January 24, 2023
Beyond the Butler bubble - January 24, 2023
Bulldogs of Butler: Olivia Liebe - January 24, 2023
"M3GAN:" A new horror icon is born - January 17, 2023
Bulldogs of Butler: Paola Ariza - November 8, 2022
Bulldogs of Butler: Christian Vincent - September 13, 2022
Bulldogs of Butler: Sterling Powell - September 6, 2022
Bulldogs of Butler: Kayla Hayes - August 30, 2022
Butler ballet mourns the loss of Dan Peelor - October 11, 2022
Inside the intense life of a Butler ballerina - November 10, 2021
Butler Ballet students perform in Student Choreographers' showcase - October 5, 2021
Dawgs with Style: Frances Anderson - October 11, 2022
Dawgs with Style: Nick Taylor - April 19, 2022
Dawgs with Style: Kimberly Beck - February 22, 2022
Dawgs with Style: Lilly Boehmer - January 25, 2022
Dawgs with Style: Micah Horne - September 21, 2021
Tattoo Tales: Women's basketball - November 1, 2022
Tattoo Tales: Teigha VanHester - September 13, 2022
Tattoo Tales: Gia Flynn - April 12, 2022
Tattoo Tales: Ethan Kroll - November 2, 2021
Tattoo Tales: Christopher Luis Paez Reyna - April 7, 2021
Ask Abby
Contributing & Guest Columns
Senior Goodbyes
"Your degree is worthless:" The danger of neglecting the arts and humanities - January 24, 2023
On-campus jobs at Butler: Who the h*ll is hiring? - January 24, 2023
Don't judge a relationship by its launch - January 24, 2023
Saving the silver screen - January 24, 2023
Behind a smile: Mental well-being hides in the spotlight - January 17, 2023
Ask Abby: Cover your cough - October 25, 2022
Ask Abby: Learning how to juggle - September 13, 2022
Ask Abby: How to make the best of the time you have left with your friends before graduation - March 2, 2021
Ask Abby: Snow days, may they rest in peace! - February 23, 2021
Ask Abby: How to Thanksgiving with your family post-election - November 10, 2020
Guest column: Butler Hillel celebrates Passover in a pandemic - March 23, 2021
Hope for a better tomorrow: Butler students attend nationwide Black Lives Matter protests - June 15, 2020
The madness of Martinsville - April 21, 2020
We are the work: Fighting sexual assault at Butler University - April 7, 2020
Butler's tuition increase furthers inequity - February 5, 2020
Letter to the Editor: The thing about advertising Chick-fil-A on an "inclusive" campus - April 12, 2022
Letter to the Editor: Statement on Recent SGA Controversy from the SGA President-Elect - April 4, 2022
Letter to the Editor: SGA leadership's performative actions on Diversity, Equity and Student Belonging - March 31, 2022
Letter to the Editor: A message from SGA - August 25, 2021
Letter To The Editor: An untold conversation brought to consciousness - April 13, 2021
Senior Sendoff: Curly little girl says goodbye - April 20, 2022
Senior Sendoff: "Why are you so critical?" - April 20, 2022
Senior sendoff: Just a kid from Ohio - April 20, 2022
Senior sendoff: How to sportsball - April 6, 2022
Senior sendoff: Katie Freeman cannot be stopped - April 5, 2022
Editorial: Upholding the fight against racism - June 2, 2020
Editorial: On processing the loss of a fellow student - September 4, 2019
Editorial: Addressing a pattern of hate speech - April 17, 2019
STAFF EDITORIAL: Bent but not broken - September 21, 2015
Social Media Roundups
Get to know CCOM's new dean - 1 day ago
Cartoons: 1/25/23 - January 26, 2023
Person on the Street: Students share feelings on Butler men's basketball season - January 25, 2023
Butler University's Clowes Memorial Hall receives national ranking - January 25, 2023
Butler Collegian Newscast 1/25/23 - January 25, 2023
Cartoons: 11/16/22 - January 13, 2023
Cartoons: 11/9/22 - January 13, 2023
Cartoons: 11/2/22 - November 3, 2022
Butler Collegian Newscast 01/18/23 - January 18, 2023
Butler Collegian Newscast 11/16/22 - November 16, 2022
Butler Collegian Newscast 11/09/22 - November 9, 2022
Butler Collegian Newscast 10/25/22 - October 26, 2022
Butler Sports Buffet: 2/4/22 - February 4, 2022
Butler Sports Buffet: 12/5/21 - December 5, 2021
Butler Sports Buffet: 11/24/21 - November 24, 2021
Butlertology: 4.21 - April 21, 2020
POV: Butler students share takes on Instagram ahead of the 2022-23 school year - August 24, 2022
A social media year in review - April 20, 2022
A year in review: Social media recap of 2020-21 school year - April 21, 2021
Social media roundup: How Butler athletes and coaches are keeping busy - April 7, 2020
Social media roundup: Butler cancels spring commencement - March 24, 2020
Senior Sendoff- Editorial Board says 'Goodbye' - April 26, 2021
Women's Safety as Students - April 26, 2021
Student Thoughts: Renovation on Science Building - April 26, 2021
Butler Collegian Newscast 4/21/21 - April 21, 2021
Composting in Residence Halls - April 19, 2021
Butler community comes together for MLK Love Walk - January 18, 2023
A study abroad semester in photos - January 17, 2023
Photo feature: A bird's-eye view of Butler - November 2, 2022
Photo feature: Butler Homecoming 2022 - October 26, 2022
Bulldogs for Universal Design holds rally on mall - September 14, 2022
Issue 24: April 22, 2020 front page - April 22, 2020
Issue 22: April 8, 2020 front page - April 7, 2020
Issue 21: April 1, 2020 front page - March 31, 2020
Issue 20: March 25, 2020 front page - March 24, 2020
Tag Archives: kelly mahoney
Women's soccer earns 1-0 overtime win against Creighton
Nate - October 30, 2013 - Soccer, Sports
BRENDAN KING | STAFF REPORTER The Butler women's soccer team won its 11th game of the season Saturday, beating the Creighton Bluejays 1-0 in overtime in a Big East Conference match. Senior forward Katie Griswold found the back of the net in the fifth minute of overtime to give the Bulldogs (11-5-2, 4-4 Big East)…
Tags: Butler women's soccer, julie burton, Katie Griswold, kelly mahoney
Mahoney makes most of opportunity
Nate - September 18, 2013 - Fall Sports, Soccer, Sports
Butler junior defender Kelly Mahoney received an offer from only one school to play Division I soccer. Other schools might regret letting Mahoney slip through the cracks. Mahoney was named second-team All-Atlantic 10 in 2012. She started the majority of the squad's matches in both her freshman and sophomore seasons and has started seven of…
Tags: Butler women's soccer, Elise Kotsakis, kelly mahoney, tari st. john
Women's soccer finishes in 1-1 draw with Seattle
Nate - September 7, 2013 - Fall Sports, Soccer, Sports
BRENDAN KING STAFF REPORTER The Butler women's soccer team drew 1-1 with Seattle in a non-conference game at the Butler Bowl. As many soccer games go, it was a back and forth contest with the ball being in both teams' zones throughout the night. There were many early chances for the Bulldogs, but Seattle sophomore…
Tags: Butler women's soccer, julie burton, kelly mahoney, Sophie Maccagnone
Women's soccer sweeps weekend matches
BY KYLE BEERY | ASSISTANT SPORTS EDITOR The Butler women's soccer team will head into Friday's home game against Seattle with a 4-1 record after winning two games over the weekend. The Bulldogs beat Bowling Green 2-1 in overtime on Saturday behind goals from sophomore Sophie Maccagnone and junior Kelly Mahoney. Maccagnone scored less than 10…
Tags: Butler women's soccer, Elise Kotsakis, julie burton, kelly mahoney, Sophie Maccagnone
Women's soccer: Bulldogs look to surprise in new conference
BY KYLE BEERY | ASSISTANT SPORTS EDITOR Big East coaches have pegged the Butler women's soccer team to finish seventh in the new conference. Compared to a fourth-place finish last year in its lone season in the Atlantic 10 Conference, that may seem like a downgrade, but co-head coach Rob Alman said the increased competition is…
Tags: Butler women's soccer, kelly mahoney, Rob Alman, Sophie Maccagnone
Women's soccer splits weekend matches
Nate - August 29, 2012 - Sports
The Butler women's soccer team looked to continue its winning streak with two non-conference games last weekend. The Bulldogs (2-2) had their first away match against Eastern Michigan (1-1-1) that ended in a 1-0 loss. "Our first away game was especially difficult because EMU has a grass field. It definitely threw off the pace of…
Tags: butler university, Butler women's soccer, Eastern Michigan, Elise Kotsakis, Indiana State, kelly mahoney, stephanie kaylor, women's soccer
Women's soccer: Close contests keep coming
Nate - October 4, 2011 - Sports
Not even chilly conditions could prevent the Butler women's soccer team from taking down Youngstown State Saturday afternoon. The Bulldogs (7-5-1, 2-1-0) triumphed 2-1 over the Penguins (3-6-2, 0-1-1) for their second straight conference win. "If you score early, that may change the way they are going to play," Butler head coach Tari St. John…
Tags: butler university, Elise Kotsakis, Katie Griswold, kelly mahoney, tari st. john, women's soccer, xavier university, youngstown state university
The Butler Collegian E-Newsletter
We get it—you're busy. But the news waits for no one, so stay up-to-date by subscribing to the Collegian's free e-newsletter. Every Wednesday, you'll get great coverage of Butler news and events delivered right to your inbox. Click here to sign up.
Send us your letters to the email listed below complete with your full name and affiliation with Butler University. Please keep your letter under 500 words. All letters may be edited by The Butler Collegian's editorial staff for style and grammar. collegian@butler.edu.
Copyright © 2012 by DW Focus. Proudly powered by WordPress
WordPress Theme by DesignWall


[4 May 2006] Please provide feedback on the course via the DCSE department's course feedback system. Filling in the feedback form is rewarded by one bonus exam point, used to increase any passing grade earned from the course. The electronic questionnaires open Fri 5 May and close Mon 22 May.
[4 May 2006] The course exam is on Friday 19 May, 3--6 p.m. Check the time and place still from the departmental exam schedule, remember to register for the exam via TOPI by Sun 14 May, and note that all your Regis assignments must be completed by the exam date --- otherwise your exam paper will not be graded (really!).
[6 Apr 2006] Because of the Easter break, there is no lecture on Thu 13 April, and correspondingly no tutorial sessions on 18--19 April.
[22 Mar 2006] New sets of Regis assignments have now been generated for those students who started the course in Autumn 2005, are continuing in Spring 2006, and did not complete their old problem sets by the 9 Mar 2006 expiration deadline.
[17 Mar 2006] Validation of Regis assignments generated in Autumn 2005 or earlier has now been suspended. All participants in the Spring 2006 course should by now have new assignments, generated on or after 3 Feb 2006.
[4 Mar 2006] The departmental course feedback questionnaires for courses in period III/2006 are accessible here from Fri 3 Mar until Fri 17 Mar. If you are taking the short version of the course (T-79.1002), please reply; you will rewarded by an exam bonus point (cf. below). The feedback questionnaires for the long version of the course (T-79.1001) will open in May.
[26 Feb 2006] After the exam week break, lectures for the course resume in week 11 (16 Mar), and tutorials correspondingly in week 12 (21-22 Mar).
[3 Feb 2006] The computerised Regis/Stratum assignments have now been generated for all new students registered for the course. For further information, see the general computerised assignments info page.
[3 Jan 2006] First lecture Thu 19 Jan 2-5 p.m., Lecture Hall T1. Note that the first lecture is exceptionally 3 hrs long.
[3 Jan 2006] Registration via TOPI opens Mon 16 Jan at 9:00 and closes Fri 27 Jan at 18:00. Registration is compulsory.
[3 Jan 2006] Recommended reading for Finnish students: Ajankäyttötutkimuksen satoa eli miten saan ystäviä, menestystä ja hyvän arvosanan tietojenkäsittelyteorian perusteista by Harri Haanpää (a statistical analysis of factors affecting course performance in Spring 2004, in Finnish).
[3 Jan 2006] Next exam for the Autumn 2005 and earlier versions of the course on Thu 9 March. Registration via TOPI. All compulsory Regis assignments must have been completed before participating in the exam.
Registration for the course is by TOPI. You must register in order to take the course, even if you were not intending to attend the lectures or the tutorials. (Registrations are needed for bookkeeping purposes, specifically for generating your set of computerised home assignments; see below.) One of the tutorial groups (indicated below) will be given in English and the rest in Finnish. Registration for the tutorials opens Mon 16 Jan at 9:00 and closes Fri 27 Jan at 18:00.
Lectures by Pekka Orponen on Thursdays 2 p.m. - 4 p.m. in Lecture Hall T1 of the Computer Science building. The first lecture is on Thu 19 Jan, and is exceptionally three hours long (2 - 5 p.m.) The lectures are in Finnish, and the slides will appear here after each lecture. The contents will likely be very close to those from previous years, e.g. Autumn 2005.
9. Mar 2 No lecture.
10. Mar 9 Exam week; no lecture.
15. Apr 13 Easter vacation; no lecture.
18. May 4 Review and discussion of the course material. Exam requirements.
The tutorials start the week after the first lecture. The Wednesday 16-17 tutorial session is given in English, the others are in Finnish. The head assistant of the course is Tommi Syrjänen.
In general, exams for the course are scheduled for March, May, August, October, and December of each year. The main course exam in Spring 2006 is scheduled for Fri 19 May. There is also an exam for other instantiations of the course, scheduled for Thu 9 March.
Bonus points earned from the tutorials are added directly to the exam points, and may help to change the exam grade from failing to passing. Bonus points earned from Regis/Stratum assignments completed on time (see the info page) are only added afterwards to a passing exam grade, and may thus help to increase the grade, but not pass the course. Note that the Regis assignments must in any case be completed before the exam, and extra points are awarded only for completion by the bonus deadline of March 9, 4 p.m.
Tentti/exam 18.8.2003: tehtävät (pdf), problems (pdf), tulokset/results.
Tentti/exam 25.10.2003: tehtävät (pdf), problems (pdf), tulokset/results ratkaisut (pdf).
Tentti/exam 19.12.2003: tehtävät (pdf), problems (pdf), tulokset/results.
Tentti/exam 16.2.2004: tehtävät (pdf), problems (pdf), tulokset/results.
Tentti/exam 13.5.2004: tehtävät (pdf), problems (pdf), tulokset/results.
Tentti/exam 23.8.2004: tehtävät (pdf), problems (pdf), tulokset/results.
Tentti/exam 23.10.2004: tehtävät (pdf), problems (pdf), tulokset/results.
Tentti/exam 20.12.2004: tehtävät (pdf), problems (pdf), tulokset/results.
Tentti/exam 14.02.2005: tehtävät (pdf), problems (pdf), tulokset/results.
Tentti/exam 17.05.2005: tehtävät (pdf), problems (pdf), tulokset/results.
Tentti/exam 22.08.2005: tehtävät (pdf), problems (pdf), tulokset/results.
Tentti/exam 27.10.2005: tehtävät (pdf), problems (pdf), tulokset/results.
Tentti/exam 14.12.2005: tehtävät (pdf), problems (pdf), tulokset/results.
Tentti/exam 9.3.2006: tehtävät (pdf), problems (pdf), tulokset/results.
Tentti/exam 19.5.2006: tehtävät (pdf), problems (pdf), tulokset/results.
Please provide feedback on the course via the DCSE department's course feedback system. Filling in the feedback form is rewarded by one bonus exam point, used to increase any passing grade earned from the course. The feedback system for course T-79.1002 opens Fri 3 March and closes Fri 17 Mar. The feedback system for course T-79.1001 opens Fri 5 May and closes Mon 22 May.


If you're thoroughly horrified by this, read the comments on Darren's post, which will make you feel better (but only slightly).
This entry was posted in Environment/Nature and tagged armageddon, asteroid, earth, science on September 3, 2008 by Marc.
Catechins, a natural compound in tea, protect brain cells from damaging protein build-up over the years, maintaining your brain's cognitive capability.
Another reason why tea is awesome. It's delicious, nourishing and keeps you mentally sharp.
I bet Jesus is a tea-drinker.
This entry was posted in Environment/Nature on July 29, 2008 by Marc.


text:
Adelaide Avenue is a limited-access road in Canberra, Australian Capital Territory.

The road connects Yarralumla with the Parliament House area.  Adelaide Avenue is a popular tourist route, since Parliament house, The Lodge, the residence of the Australian Prime Minister, and the Royal Australian Mint, can be seen from it. It continues as Yarra Glen to link to the district of Woden.

The far right lane was used as a bus lane until December 2006, but due to the Gungahlin Drive Extension it was changed to a T2 transit lane. The T2 lane was reverted to a bus lane on 14 November 2011 after the completion of the Gungahlin Drive Extension. However a week after the lane was turned back to a bus lane the ACT Liberals and the ACT Greens overturned the decision, resulting in the lane changing to a T2 lane despite the wishes of the Labor party and the Transport Workers Union.

See also

 Freeways in Australia
 Freeways in Canberra

References

Australian freeways
Streets in Canberra
Tourism in the Australian Capital Territory

redpajama_set_name: RedPajamaWikipedia


text:
<?php
defined('BASEPATH') OR exit('No direct script access allowed');

//kiri= user liat , kanan = file controller/metode
//kl tdk ada metode, artix itu function index
$route['default_controller'] = 'home';
//$route['resep'] = 'resep';
$route['resep1'] = 'resep1';

$route['pendaftaran'] = 'pendaftaran';
$route['prosespendaftaran'] = 'pendaftaran/prosespendaftaran';
$route['kontak'] = 'kontak';
$route['tambahkontak'] = 'crud_kontak';
$route['f_kontak'] = 'f_kontak';
$route['anggota'] = 'anggota';

$route['admin'] = 'admin';
$route['admin/login'] = 'admin/aksi_login';
$route['admin/logout'] = 'admin/logout';
$route['admin_home'] = 'admin_home';
//$route['admin_resep'] = 'admin_resep';
$route['admin_resep1'] = 'admin_resep1';

//$route['admin_resep/tambah'] = 'admin_resep/tambah';
$route['admin_resep1/tambah'] = 'admin_resep1/tambah';

$route['admin_anggota'] = 'admin_anggota';

/***********AJAX******************/

$route['ajax/ceknim'] = 'ajax/ceknimnim';

/********************************/

$route['404_override'] = '';
$route['translate_uri_dashes'] = FALSE;

redpajama_set_name: RedPajamaGithub


Tiffcmp compares the tags and data in two files created according to the Tagged Image File Format, Revision 6.0. The schemes used for compressing data in each file are immaterial when data are compared-data are compared on a scanline-by-scanline basis after decompression. Most directory tags are checked; notable exceptions are: GrayResponseCurve, ColorResponseCurve, and ColorMap tags. Data will not be compared if any of the BitsPerSample, SamplesPerPixel, or ImageWidth values are not equal. By default, tiffcmp will terminate if it encounters any difference.
List each byte of image data that differs between the files.
List specified number of image data bytes that differs between the files.
Ignore any differences in directory tags.
Tags that are not recognized by the library are not compared; they may also generate spurious diagnostics.
The image data of tiled files is not compared, since the TIFFReadScanline() function is used. An error will be reported for tiled files.
The pixel and/or sample number reported in differences may be off in some exotic cases.


It was interesting coming across this page in the "Narratives of space and time" chapter as I recognised, with 90% confidence, this as being a diagram of railway connections. Despite not understanding the language of the text I recognise the language of the pattern used to display the data held within it.
This got me to thinking - does this instant recognition mean I take in more information or less? If I was to display other connected data in a similar way would I understand it easier because I recognise the pattern or find it more difficult to comprehend because I expect it to be a different type of data?


text: Q: что делать с игрой pygame? я недавно познакомился с программированием и написал свою первую игру на python при помощи библиотеки pygame. После того как я её доделал, я задался вопросом: а что с ней делать дальше? Не буду же я например, размещать на своём сайте исходный код игры со спрайтами.

redpajama_set_name: RedPajamaStackExchange


text:
The Green Paradise just few minutes from LakeGarda
The morainic hills of the Basso Garda (whose heights oscillate between 100 and 250 meters above sea level) are wedged between the Po Valley (Province of Mantua) to the south and the north of Lake Garda (Province of Br
escia and Verona) to form a semicircle that spans the southern shore of Lake Garda. Formed following the phases of expansion and retreat of glaciers they are characterized by patches of forest, gentle slopes alternating with plains, lakes and springs, vineyards and olive groves. The moraine hills are inhabited since the Neolithic period and the surrounding area, many tourist proposals from those purely cultural (medieval villages, castles, museums) and landscape (hiking, horseback riding and biking) in the folklore (pageants, country fairs, music events). countless
cultural attractions starting from the historical evidence left by the Etruscans and Romans, later in the Renaissance from the famous Gonzaga family right here in the cool of the mild climate of the hills loved to retire and testimonies of more recent historical events, such as the battles of the Risorgimento of Solferino and San Martin, and the institution of the birth of the International Red Cross.
CASTELLARO Lagusello
The village stands on a hill, overlooking a small lake in the shape of heart. All around rise the hills of the morainic amphitheater of Garda, a few kilometers from the lake shore.
The current Castle Castellaro dates back to 1100-1200 and owes its origin to the Scaligeri, even if, because of its strategic location, border was soon involved in disputes between Verona and Mantova, finishing in possession, from time to time , the Visconti, Gonzaga and of the Serenissima Republic of Venice.
Built on a natural hill north of the small lake, the castle, defended by massive crenelated walls and ten towers, he had divided into two zones: towards the lake entrusted to the castle and the north entrusted to a captain with the task of defending the drawbridge entrance to the castle and to the fortified village.From the ancient castle remain, still almost intact, the walls, four towers, some sections of the walkway and two rustic medieval houses.In 1600 the castle lost its defensive construction characteristics and was ceded by the Republic of Venice to Arrighi Counts that too without changing the outward appearance, he transformed a part in comfortable and stately residence.

redpajama_set_name: RedPajamaCommonCrawl


text:
Ripon High coach Chris Musseman, who helped his alma mater slay mighty De La Salle in the 1987 North Coast Section final, has led the Indians to Saturday's CIF state 4-AA championship game.
From Danville to the valley: Ripon's Musseman chases more glory
Ron Agostini
The schedule worked out perfectly for Ripon High coach Chris Musseman. The Indians' bye date coincided with his football team reunion at Monte Vista.
Only this was no ordinary reunion. Musseman's Mustangs in 1987 went 13-0 and capped it with the kind of win that jumps instantly into local lore.
And Musseman's role was David, who slayed Goliath – aka mighty De La Salle – via an epic piece of deception that never will be forgotten in Danville.
"I was OK in my day. I was pretty fearless," Musseman recalled Monday. "My problem was I was 5-foot-8 and 145 pounds."
But big enough to drop a giant.
He was introduced a few months ago along with about 15 of his former teammates before a Monte Vista game. Their favorite subject no doubt was how they shocked De La Salle 14-13 – ending the Lancers' 44-game winning streak – for the North Coast Section title at the Oakland Coliseum.
Five years later, De La Salle embarked on a 151-game run that has inspired books and movies. But on that night in 1987, the famed Concord school met its match.
Raw video can be found online of the fake punt Monte Vista deployed while trailing 7-6 in the second half. And there was Musseman, No. 28, a wing in the tightened formation, receiving a handoff from behind and between his legs, waiting a beat or two, and dashing to his left while the punter jumped high for a snap that wasn't there.
"I was supposed to wait longer, but I had to go," he said.
Musseman outflanked one defender and darted inside another at the 5 to complete his 45-yard journey into the end zone. He soon was mobbed by his teammates and pumped his fists in pure joy. That team, the only one to go unbeaten in the school's 54-year history, has been inducted to the Monte Vista Hall of Fame.
Musseman counts the touchdown as the second-best moment of his football career. The first? What's happening right now.
In four seasons as Ripon's head coach, Chris Musseman has guided the Indians to a 37-12 record, four playoff appearances, a Sac-Joaquin Section Division V banner and a NorCal Division 4-AA title. Ripon will play for the state championship on Saturday at 6 p.m. at Stouffer Field. (Joe Cortez/Front Row Preps)
"This has been the best thing for me in my life," he said.
He will lead his Ripon Indians (13-1) into the CIF State 4-AA championship game Saturday night against Highland of Palmdale (12-3). The game takes place at Ripon's own Stouffer Field, and everyone agrees it's the most important game in city history.
The Indians, much like Monte Vista vs. De La Salle, have been underdogs for about a month. They were only about 20-deep through the regular season and somehow dodged a rash of injuries. And here they are in the heart of December -- the Sac-Joaquin Section Division V and Northern Caifornia 4-AA champion.
For now, Musseman keeps the NorCal plaque – the first one ever earned by a Ripon football team – in his classroom. He has taught English at Ripon since 2001, when he took the exit off Highway 99 and applied for a job almost on a whim.
"The parallels between what we're going through now and what we went through at Monte Vista are so similar," Musseman said. "(People said) 'They're too big, they're too strong, they're too fast.' They have said so many times, 'They're going to get killed.'"
The coach's team, pulled together by nine relentless seniors, reflects the plucky undersized over-achiever at Monte Vista. The Indians weren't supposed to reach a state final. Equally surprising was Musseman's path to Ripon.
He graduated from Monte Vista and walked on as a wide receiver at … wait for it … Mississippi. He even wore the uniform for two games but never played. When partial financial aid did not materialize, Musseman realized his time in the Southeastern Conference was done.
There was another factor: Musseman was befriended on that 1989 Mississippi team by defensive back Roy Lee "Chucky" Mullins. The two planned to have fun after the Rebels' homecoming game against Vanderbilt. Alas, Mullins sustained a hit during that game that left him a quadriplegic. He died two years later and, to this day, remains an icon at Ole Miss and throughout the SEC.
"He had taken me under his wing. He was an awesome guy," Musseman said. "I remembered the shock when I visited him in the hospital."
The tragedy also prompted some sage advice from Musseman's father.
"He told me, 'I'm not going to pay $10,000 for you to get hurt.' So I came home," he said. "Now that I'm older, I got where he was coming from."
Another unsuccessful fling at football – on Cal State Fullerton's final team – was followed by graduation and an open door to the world.
Musseman worked as a paint and lumber salesman and even ran a Subway shop with his brother in Antioch for a few years.
"I always wanted to be a teacher, but people told me, 'You won't make enough money,'" he said. "I was making pretty good money and I was miserable."
Hence the job applications he filed at a few schools and, eventually, Ripon. His life changed.
Musseman worked for six years, while teaching at Ripon, to earn his credential. While on that path, he spent over a decade learning the coaching trade under coach Chris Johnson. When Johnson switched to Sierra High, Musseman was promoted to head coach when the current seniors enrolled as freshmen. The transition was seamless.
"They're remarkable kids. You see it in the classroom and on and off the field," he said. "We knew they would be special."
Today, Musseman calls himself "an outsider" for leading a coaching a staff comprised mostly of Ripon graduates. He's earned his bona fides by now, of course, and is quick to thank his wife Michelle for the endless support.
Could there be one more bit of magic for Ripon, much like he experienced at Monte Vista? Musseman believes his old team's mantra still applies today.
"If you can believe it, you can achieve it."


text:
Tulane alumni couple donates $5 million for Presidential Chair
Barri Bronston
bbronst@tulane.edu
penetta533.jpg
Bernard J. Panetta II, left, and Marcela Villareal de Panetta are establishing a Presidential Chair with their $5 million commitment to Tulane.
Tulane University has received a $5 million commitment to fund a Presidential Chair from alumni Marcela Villareal de Panetta and Bernard J. Panetta II.
Ms. de Panetta is a member of the Board of Tulane and the Dean's Council of the Tulane School of Public Health and Tropical Medicine. Her husband and fellow Tulane graduate, Bernard, is a trial lawyer.
Tulane will establish the Panetta Family Presidential Chair Endowed Fund to support a professor in an interdisciplinary area of academic study associated with the Tulane Brain Institute. The Panettas have requested that the initial chair holder be a scholar whose research focuses on hormone-brain interactions in response to trauma and violence.
"Once again, the Panettas have demonstrated their dedication to Tulane and their commitment to advancing research and discovery."
Tulane President Mike Fitts
"Trauma and violence are impossible to avoid. We see their effects every day. We know that they are life altering. Trying to unravel the mysteries that show us the effects of trauma, physical, emotional and spiritual, is the work that is done every day at the Tulane Brain Institute. I believe this work is vital if we, as the human race, are to heal ourselves. This is why I am immensely proud and honored to be able to underwrite this interdisciplinary Presidential Chair. Because we must begin to understand so that we can begin to heal," de Panetta said.
"Once again, the Panettas have demonstrated their dedication to Tulane and their commitment to advancing research and discovery in one of the most fascinating and exciting areas of science – the very center of human knowledge and consciousness," Tulane President Mike Fitts said.
Presidential Chairs are one of the top priorities for Fitts as he seeks to attract some of the world's most renowned faculty members in areas such as biomedicine, coastal restoration, global health and fields not yet explored. These faculty members will embark on a pursuit of teaching and research that crosses multiple disciplines and helps transform the world. The Panetta Chair is the sixth Presidential Chair to be established.
In their commitment to Tulane, the Panettas envisioned that this chair would further enhance the robust collaborations already underway between the Brain Institute and the Tulane School of Medicine, the School of Public Health and Tropical Medicine, the School of Science and Engineering, and the School of Social Work.
Marcela Villareal de Panetta earned a bachelor of arts degree from Newcomb College. She lives in Juarez, Mexico, where she helped create the Fondo Guadalupano, a fund to support Mexican citizens studying at the Tulane School of Public Health and Tropical Medicine.
In addition, de Panetta has served on the boards of various companies and cultural institutions in the United States and Mexico. She has the distinction of being one of the first women to serve on a major Mexican board, ARCA - CONTAL, where she promoted significant changes that made recycling and sustainability priorities for the company.
Bernard Panetta earned a bachelor's degree in liberal arts from Tulane. He also earned a law degree from Georgetown University. He served as an Assistant United States Attorney in Washington, D.C., from 1973 to 1979 and then an attorney in the Department of Justice in Washington D.C. from 1979 to 1983.
The Panettas' daughter, Victoria E. Panetta, graduated from Newcomb-Tulane College in 2008 with a bachelor of arts degree. Ms. de Panetta's father, Leopoldo Villareal, graduated from the Tulane School of Medicine in 1934. Her brother Leopoldo M. Villareal Jr. also attended Tulane.


text:
News Careers Read Participate
Educate Develop Know us
News Careers Read Participate Educate Develop Know us
Български Česky Deutsch Ελληνικά English Español Français Italiano Nederlands Polski Português Română
Orion Nebula: Mother of the Year
Click to see full image
In 2009, a woman in the US broke the world record for most children delivered in a single birth, when she gave birth to eight healthy, little babies.
In the animal kingdom, the record is held by the male sea horse which can carry up to 2,000 babies at a time, before giving birth like a living confetti cannon. However, the real winner of the 'Mother of the Year' award are nebulae.
Nebulae are clouds of gas and dust in space, from which billions of new stars are born. Like seahorses, stars are normally born with thousands of siblings, all of which form from the same cloud at the same time.
This space photograph shows the most famous star-forming cloud in the sky, the "Orion Nebula". You can see the colourful, swirling clouds of gas that make up the nebula, along with thousands of newborn stars.
The Orion Nebula has been admired by humans for thousands of years, but still we're uncovering new secrets. Using this space photograph to measure the brightness and colour of all the stars, scientists were able to calculate their precise ages.
It turns out that while these stars were indeed all born from the same cloud (the Orion Nebula), there are actually three different groups. Each group formed at a different time. So, while these stars are all siblings from the same "mother" nebulae, they are different ages!
Cool Fact!
The group also found that each of the three different generations spin at different speeds — the youngest stars have the most energy and spin the fastest, while the oldest stars spin the slowest.
Go to: www.spacescoop.org
This Space Scoop is based on a Press Release from:
Space Pirates Dig Up Cosmic Booty
Alien Invasion Not Likely
This website was produced by funding from the European Commission's Horizon 2020 Programme under grant agreement nº 638653
This website is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.


text:
A magyar női labdarúgó-bajnokság másodosztályában 1995–96-ban tíz csapat küzdött a bajnoki címért. Az első másodosztályú bajnokságban a Jászdózsai NFC szerezte meg a bajnoki címét és került az NB I-be.

A bajnokság csapatai

Végeredmény

Kereszttáblázat

Fordulók

Vezetőedzők

A góllövőlista élmezőnye

Jegyzetek

Források
 RSSSF - Hungary (Women) 1995/96

Magyar 2
Magyar 2
Magyar női labdarúgó-bajnokságok


This plugin requires BKCommonLib to be installed.
Yes, MyWorlds now supports per-world inventories. This feature is by default disabled, to enable it, set useWorldInventories to true in the config.yml. By default no worlds share inventories and player inventories are saved and loaded per world. To share inventories, use /world inventory merge followed up by the world names to merge. Split (or detach) gives all worlds specified a separate non-shared inventory. You can use /world inventory enable or disable to disable inventories for worlds. Enabled inventories will save data, disabled won't and result in all items being cleared.
Just to avoid any confusions: it is impossible to let My Worlds alter or replace the main worlds generated by the server. If there is any fix to this or you know 'some way' to do it, let us know. We do consider halting the server enabling process asking for you to create the main worlds, after which enabling continues as usual. But for this, we need to disable the default main worlds from loading up.
For help with loading, creating, saving, unloading, etc. worlds.
If you really like my work and want to give something in return, feel free to donate something small to me using the link down below. Thank you!
Lazo, mc732, ScuroK and 1 other person like this.
per-world economy hooks with vault support, per-world health, and per-world experience.
this plugin is perfect! thank you.
Screws up existing nether portals way too much. It changes the way nether portals work, so they don't link to nether portals properly anymore. You don't teleport to the proper end portal. You just end up at "Your last known position" or the default spawn point.
Very good. But, if you have many worlds there is a Bug. The Blocks duplicate. (If i place a block it also get placed a few block in a other direction.) Please fix this.
Works really well and does everything multiverse does but 5 times more cleanly. World permissions work well and the ability to disable loading spawn chunks helps to prevent lag too.
Super smooth experience, including importing from multiverse. Seems to currently be the best inventory management solution. Love it.
One of the greatest developers on spigot! This plugin is awesome and the author is extremely active, friendly, super communicative and smart!
Working PERFECT,the Dev is Reply in msg fast,Very good plugin,and easy to use, 5 rating is the lower that i can do for this plugin!
Very happy so far. I am using mostly for the world inventory separation and it works better than the other two I tried.


In the below video, Peter Kelly Sensei, Chief Instructor Aikido Yuishinkai Australia, provides instruction on how to perform ryotedori yonkyo.
A key aspect of Peter Sensei's instruction is the notion that yonkyo (No 4 wrist technique) is not at its essence intended to be a technique to control a uke by inflicting wrist pain. Rather it is a method of hyper-extending the uke's shoulder to control their centre.
The set up for ryotedori yonkyo as (demonstrated in the video) is the same as for ryotedori kokyu nage. For notes on ryotedori kokyu nage (including its set up) – see Training notes: Ryotedoru kokyu nage (and koshi nage).
In the below video, Mike Jones Sensei (New York Aikikai) demonstrates how to perform a basic yonkyo (No 4 wrist technique) from a cross hand grab (Ai hanmi katatedori yonkyo).
The video also includes a step-by-step breakdown of the mechanics of applying yonkyo where the nage has initially responded to the attack as if they were completing an ikkyo technique. The reason for this approach is that an ikkyo entry is one of the easiest ways to initially set up the conditions necessary for an effective yonkyo response.
Ai hanmi katate dori yonkyo is referred to Kosadori yonkyo in some schools. See below video of Morihiro Saito Sensei (9th Dan) explaining the fundamental elements of Kosadori nikyo as practised by O'sensei in the immediate post war period of his training life.
For comparison purposes, see below an application of yonkyo as practised in Aikido Yuishinkai. This method of application is typical to that often seen practised in ki aikido schools.
Of note at Step 3 in the the video, Koretoshi Maruyama Sensei changes his hand position prior to executing the yonkyo cut to what is referred to as a "traditional sankyo" hand position. This is done in part to aid easier learning of the technique.
However, it should be noted that the change in hand position is not critical in the omote application of sankyo if the intent is to merely cut the uke straight to the mat (as occurs in the video). The hand change without the sankyo is demonstrated in the following photographs.
From a martial perspective, one of the concerns about yonkyo is that it's effectiveness relies on the uke experiencing ulna nerve pain. However, about 10% of people seem immune to this type of pain. This, combined with the possibility of nage error in its application, makes yonkyo a potentially high risk technique.
To minimise this risk it is essential that the technique be applied on a uke whose balance is completely broken. This facilitates alternate back up options should things not go as planned. For example, in the context of the above method of application, an attempted (although technically not successful) yonkyo can still be used to take an unbalanced uke to the ground. This is done by the nage directing energy to the uke's elbow and driving it to the mat.


text:
Q: Cannot find module "react/jsx-rutime" error while building "create react app" project When I run "npm run build" as part of react-scripts, I get the following error :

Cannot find module: 'react/jsx-runtime'. Make sure this package is
installed.

I am unsure why this error is happening to me.
My file system is identical to my work colleagues (although my node version might be slightly different). The only thing which I did was upgrade to React 17 (from 16), and then reverted back to React 16.
Looking around on the internet, the most common suggestion is to update react (ie. npm install react@latest react-dom@latest). Unfortunately I cannot do this because we are still working on React-v16 and do not plan to upgrade at this stage.
The build script command looks like this :
"scripts" {
        "build": "rimraf node_modules/.cache/.eslintcache && cross-env DISABLE_ESLINT_PLUGIN=true craco build",

It may not look like the standard CRA build command, but my interpretation of this build command is that it just deletes some cache files and then imports craco (or CRA config file craco.config.js). Which looks like this :
module.exports = {
    webpack: {
        alias: {
            react: path.resolve("./node_modules/react"),
            "react-dom": path.resolve("./node_modules/react-dom"),
            "react-query": path.resolve("./node_modules/react-query"),
            "@material-ui": path.resolve("./node_modules/@material-ui")
        }
    }
};

Also behind the scenes during my npm build something is updating the tsconfig.json. It is changing
"jsx": "react",
to :
"jsx": "react-jsx",
I am unsure why this is happening, und puzzled at the randomness of it all. Is this update in the tsconfig file the most likely cause of the "Cannot find module: 'react/jsx-runtime' " error? And does the craco file have anything to do with this?


mastopexy is a topic covered in the Taber's Medical Dictionary.
Venes, Donald, editor. "Mastopexy." Taber's Medical Dictionary, 23rd ed., F.A. Davis Company, 2017. Taber's Online, www.tabers.com/tabersonline/view/Tabers-Dictionary/737822/all/mastopexy.
Mastopexy. In: Venes D, ed. Taber's Medical Dictionary. 23rd ed. F.A. Davis Company; 2017. https://www.tabers.com/tabersonline/view/Tabers-Dictionary/737822/all/mastopexy. Accessed April 20, 2019.
Mastopexy [Internet]. In: Venes D, editors. Taber's Medical Dictionary. F.A. Davis Company; 2017. [cited 2019 April 20]. Available from: https://www.tabers.com/tabersonline/view/Tabers-Dictionary/737822/all/mastopexy.


text:
Townland of origin
Top free websites
Forms & charts
Tree templates
New records 2020
The Family Tree Irish Genealogy Guide paperback
Irish Emigration
... to America, Britain, Canada, Australia and beyond
See the full Contents of this emigration section at bottom of page
See full selection of Irish Emigration pages
Irish emigration is a huge subject –- historically, socially and genealogically. This is borne out by the fact that some 70million people around the world claim Irish descent. In the USA alone, there are thought to be about seven times more Irish-Americans than the current population of the island of Ireland.
There are two groups of genealogy researchers to whom emigration from Ireland is of interest:
Those whose direct ancestors left the island and who wish to research their origins in Ireland
Those who already know their origins in Ireland and wish to research ancestors and/or extended family who left Irish shores
To both groups, I must first make clear that my experience is with Irish records, not British, North or South American or Australian genealogy records. As such, it is beyond my knowledge to explain how to conduct genealogy research outside Ireland.
However, what you will find on this section of Irish Genealogy Toolkit will still be helpful to your family history research.
It includes useful background on the 'how and why' of Irish emigration, advice on locating and using passenger lists, an overview of the Irish immigrant experience in some countries, and a list of websites where you might start your research abroad.
If you are of Irish descent but do not live in Ireland, you need to work your family history back generation by generation until you 'find' your Irish immigrant ancestor. You then need to learn everything possible about that ancestor's life in his/her new home and to pinpoint their exact place of origin.
This genealogical research must be done in your own country before turning to Irish records. If you haven't yet begun this process, you will find these two pages particularly useful: Start Digging for your Irish Roots and Irish Ancestry: the hunt for the townland.
No centralised records of emigration exist in Ireland or Britain: Where passenger lists were created, they were kept by the port of arrival, not departure. Then, as now, the authorities were more concerned with those who were entering their country than those departing it.
Irish Emigration in the 17th and 18th centuries
The earliest waves of Irish emigration date to the second half of the 17th century and the aftermath of the Cromwellian era. Most were Catholics. While significant numbers went voluntarily to settle in the West Indies, even more were transported there as slaves. The alternative route, which attracted many from counties Waterford and Wexford, was to Newfoundland.
To the typical Irish Catholic of the 17th and 18th century, the very notion of emigration went against the old Celtic traditions of extended family and clan relationships.
To leave your family, and your homeland, was considered an unbearable exile. For this reason, an ambition to find a better life overseas did not trouble the majority of Ireland's population, no matter the poverty they currently lived in or the oppression they suffered as a result of their faith.
In any case, where would they go? Catholic emigration to North America was forbidden by law until after the War of Independence. And since most lived on the poverty line (at best), how could they afford to pay for their passage? For most Catholic Irish famiiies, emigration was simply not on the agenda. Those that found the means and chose to sever ties with the old country usually sailed from Cork or Kinsale and small settlements evolved along the eastern coast of what is now the United States.
In the northern counties of Ulster, however, a different attitude held sway with a sizeable proportion of people.
Presbyterians, most of whom had Scottish ancestry, had also suffered discrimination in Ireland but they were not inhibited to the same degree by 'ancestral' connection with the soil. They sincerely believed they would find tolerance, freedom and happiness in North America.
They were also, to varying extents, more economically independent than their Catholic neighbours. Many were artisans, shopkeepers, or young professionals, and some worked in the Irish linen trade.
These early waves of emigration from Ireland were often in response to economic peaks and troughs.
Up to 1720, when New England was the destination of choice for most, the flow was steady but numbers were not large. Numbers rose at the end of that decade and then dropped again.
A famine in the early 1740s saw renewed interest in Atlantic passage, and Irish emigration never really subsided afterwards. In 1771-1773, more than 100 ships left the Ulster ports of Newry, Derry, Belfast, Portrush and Larne, carrying some 32,000 Irish immigrants to America. Meanwhile, a similar number set sail from Dublin, Cork and Waterford alone. Some of these would certainly have been Catholics. By 1790, the USA's Irish immigrant population numbered 447,000 and two-thirds originated from Ulster.
Back in Ireland, the population had grown from only 2.3 million at mid-century to as much as 5 million by 1800. The vast majority lived in poverty.
See page 2: Irish emigration in the 19th century
Contents of Irish emigration section
To North America
► The coffin ships that brought disease and death with Irish immigrants to America and Canada.
► Canadian immigration history: the arrival of the Irish
► Canadian immigration records: where to find records of your ancestor's arrival and life in Canada
► An overview of US immigration records that may help you find your Irish immigrants in America.
► The journey to Ellis Island, New York. What was it like?
► Top tips for searching the Ellis Island immigration records database.
► Irish-American history to 1845
► Irish immigration to America, 1846 to the early 20th century.
To Britain
► An overview of Irish immigration to Britain.
► Irish immigration to England, and where to find the best genealogy resources.
► Irish immigration to Scotland and where to find the best genealogy resources.
← Return to top of page
► Ellis Island immigration records: Top tips for searching the database.
► Irish immigration to America, 1846 to 1900s.
The American Wake
The mixed emotions surrounding the departure of an Irish emigrant were difficult for both the emigrant and his/her family and friends to contain.
On the one hand was the possibility of a better life:– a healthier, more prosperous and fulfilling life than Ireland could offer.
On the other was the deep sorrow of knowing that, in all likelihood, the emigrant would never see the homeland, or these family and friends, again.
The American Wake was the party held on the night before departure. A typical Irish party, it involved food, drink, music, singing, dancing, and storytelling - often tales about the emigrant when caught in some mischief or in doing some kindness.
The practice was not dissimilar to the Wake held after a death except that, instead of accompanying the dearly departed to the churchyard, friends and relatives would accompany the emigrant on at least the first stages of their journey to the port. There the final farewells would be said.
During the Famine, the wake was toned down, if held at all.
The Family Tree Irish Genealogy Guide
Written by the creator of Irish Genealogy Toolkit and Irish Genealogy News, 'The Family Tree Irish Genealogy Guide' is full of advice, tips and strategies to ease what can be a challenging journey.
Click/tap image for more details
Its guidance will be useful to any researcher of Irish heritage, but especially for the target Irish-American researcher who's struggling to work back to Ireland from their immigrant ancestor.
ISBN: 9781440348808 / 240 pages.
Just Published!
My handy e-book brings you details of all the Irish family history resources released from January 2011 to March 2020. Click cover image to find out more.
Very few Irish immigrants to America, Canada, Australia and New Zealand ever returned to their homelands.
So the use of the term 'Wake' was symbolic; just as the dead did not return, nor would the emigrant. The loss was permanent.
The American Wake was the party held on the night before departure. A typical Irish party, it involved food, drink, music, singing, dancing, and storytelling -- often tales about the emigrant when caught in some mischief or in doing some kindness.
During the Famine, the wake was toned down, if not held at all.
Essential reading for Irish-Americans
Written by the creator of Irish Genealogy Toolkit and Irish Genealogy News, The Family Tree Irish Genealogy Guide is full of advice, tips and strategies to ease what can be a challenging journey.
Its 240 pages of guidance will be useful to any researcher of Irish heritage, but especially for the target Irish-American researcher who's struggling to work back to Ireland from their immigrant ancestor.
Publisher: Penguin. ISBN:9781440348808
Click/tap image to find out more.
| Home Page | Disclaimer | Contact | Sitemap |
I confirm that, as stated in this site's Privacy Policy, I do not sell personal information.
Copyright © Claire Santry
2008-2021 Irish-Genealogy-Toolkit.com.
Dedicated to helping YOU discover your Irish Heritage.


Please check your model whether it is the same as the listing before purchasing. We do not accept responsibility if you purchase wrong products.Thank you!
If you have any questions about this product by BestCH, contact us by completing and submitting the form below. If you are looking for a specif part number, please include it with your message.
6U Open Wall Mount Frame Rack - Adjustable Depth 18"-30"


text:
Zwierzęta w kosmosie – zwierzęta wysyłane przez ludzi w przestrzeń kosmiczną w ramach programów badawczych mających na celu sprawdzenie możliwości przeżycia warunków lotu przed planowanym wysłaniem ludzi oraz w celu zbadania wpływu warunków panujących w kosmosie na procesy biologiczne zachodzące w organizmach. Programy badawcze z udziałem zwierząt wysyłanych w pojazdach kosmicznych były prowadzone początkowo przez Stany Zjednoczone i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich. Później dołączyła do nich Francja, a następnie Chiny, Japonia i Iran.

Eksploracja kosmosu wymaga przeprowadzania doświadczeń, których często nie sposób wykonać na Ziemi. Jedna z panujących w początkach bioastronautyki teorii na temat niebezpieczeństw związanych z lotami kosmicznymi zakładała, że ludzie mogą nie przeżyć długiego okresu przebywania w przestrzeni kosmicznej. Nikt nie miał wówczas pewności, co się może stać z organizmem ludzkim, jeśli rakieta poleci szybciej i wyżej. Aby poznać warunki tam panujące, człowiek wysyła w kosmos różne gatunki zwierząt i roślin oraz przeprowadza testy z wielu dziedzin nauki. Jednym z wielu skutków tych działań było powstanie nowej dziedziny medycyny i bioastronautyki – medycyny kosmicznej.

Z pierwszym zwierzęciem w kosmosie zwykle kojarzy się Łajka – suczka, która była pierwszym stworzeniem umieszczonym na orbicie okołoziemskiej, chociaż nie pierwszym w przestrzeni kosmicznej. Pierwsze powietrzne podróże zwierząt z wykorzystaniem zdobyczy techniki rozpoczęły się w XVIII wieku, a loty rakiet ze zwierzętami na pokładzie odbywały się już 150 lat przed wysłaniem Łajki.

Przyczyny eksploatacji zwierząt w badaniach kosmosu
Jednym z głównych celów eksploracji kosmosu jest przeprowadzanie bezpiecznych misji kosmicznych z udziałem ludzi. W początkach bioastronautyki nie wiedziano, jakie będą fizjologiczne i psychologiczne konsekwencje lotu z dużą prędkością i przebywania na dużych wysokościach. Takie zjawiska, jak przeciążenie i stan nieważkości były słabo poznane. Przed wysłaniem człowieka do górnych warstw atmosfery, a później w przestrzeń kosmiczną, należało zbadać wpływ na morfologię i procesy życiowe organizmów takich czynników, jak: przyspieszenie, lot rakiety, przebywanie w przestrzeni kosmicznej, mikrograwitacja, hamowanie, przegrzanie i wyziębienie, ekstremalny hałas, jedzenie i picie w stanie nieważkości, promieniowanie kosmiczne, klaustrofobia – wszystko to, czym zajmuje się bioastronautyka.

Celem większości badań prowadzonych na zwierzętach jest sprawdzenie skutków działania jakiegoś czynnika. Najskuteczniejszym sposobem badania wpływu danego czynnika na organizm ludzki byłoby prowadzenie badań bezpośrednio na ludziach. Jednak takie badania często nie są możliwe z wielu powodów, dlatego najpierw prowadzone są badania z udziałem zwierząt.

Pierwsze loty i badania
19 września 1783 roku balon wyniósł owcę, koguta i kaczkę na wysokość 1500 stóp (ok. 457 m), po czym wylądował. Było to pierwsze odnotowane badanie możliwości przetrwania lotu na taką wysokość. Zwierzęta wróciły z niego bez uszczerbku na zdrowiu.

Pierwszym człowiekiem, który wysyłał w powietrze zwierzęta umieszczone wewnątrz rakiet, był Claude Ruggieri. Niewiele wiadomo o jego doświadczeniach, poza tym, że odpalał rakiety od 1806 roku, umieszczał w nich myszy i szczury, rakiety odzyskiwał przy pomocy spadochronu, a próby prowadził jeszcze w latach 30. XIX wieku.

Związane z wykorzystaniem zwierząt badania wpływu przyspieszenia na organizmy rozpoczął w 1931, prawdopodobnie jako pierwszy, Wernher von Braun. Prowadzone przez niego badania polegały na umieszczaniu myszy na wewnętrznej powierzchni obręczy koła rowerowego, a następnie obracaniu koła z dużą prędkością i obserwowaniu skutków przyspieszenia, przeciążenia i działania siły odśrodkowej. Na podobnej zasadzie działa stosowana współcześnie wirówka przeciążeniowa.

Loty balonowe w latach 1946–1954

W 1946 Siły Powietrzne Stanów Zjednoczonych rozpoczęły w Alamogordo (Nowy Meksyk) eksperymenty biomedyczne z wykorzystaniem balonów. Głównym celem było zbadanie panujących na dużych wysokościach warunków, w których miał się znaleźć człowiek, rakiety i statki kosmiczne. Szczególnie ważne było zbadanie efektów działania promieniowania kosmicznego. Liczba przeprowadzanych rocznie lotów rosła aż do 1953, kiedy osiągnęła maksimum (23 loty). Balony wysyłane w latach 1950–1954 osiągały pułap 27–30 km. Początkowo wynoszono na duże wysokości tylko nasiona roślin. Pierwsze 3 balony wysłane w latach 1947–1948 wróciły z powrotem, a odzyskane nasiona zostały zasiane. W latach 1950–1951 podjęto eksperymenty z udziałem myszy i chomików. Większość tych zwierząt zginęła – z różnych powodów (rozszczelnienie kapsuły, spłonięcie balonu lub jego awaria). 28 września 1950 po raz pierwszy udało się sprowadzić z powrotem balon z 8 myszami. W kolejnych latach lista gatunków angażowanych do eksperymentów rozszerzała się. W 1952 roku balonami poleciały psy, kot i muszki owocowe, od 1954 małpy i zapłodnione jaja kur. W 1953 roku Szwajcaria przeprowadziła serię lotów balonowych w ramach badania efektu ekspozycji żywych tkanek na promieniowanie kosmiczne. Pod koniec lat 50. XX wieku wiedza zdobyta w trakcie dotychczasowych eksperymentów okazała się wystarczająca, by naukowcy mogli opracować program lotów załogowych (z udziałem ludzi). Bezzałogowe loty balonowe z udziałem zwierząt zostały zastąpione lotami załogowymi na wysokość około 30 km.

Projekt Blossom
Przekroczenie umownej granicy przestrzeni kosmicznej (pułap graniczny wynosi 100 km od powierzchni Ziemi) wymagało wykorzystania innego niż balon pojazdu.

Po II wojnie światowej Amerykanie przejęli od Niemców znaczny zapas części do budowy rakiet V-2 oraz kilku specjalistów, którzy nad tymi rakietami pracowali. Biologowie z Uniwersytetu Harvarda rozpoczęli współpracę z naukowcami z Laboratorium Badawczego Marynarki (U. S. Naval Research Laboratory). Na początku 1946 roku opracowali program lotów rakietowych z bazy White Sands Proving Ground w Nowym Meksyku. Celem projektu Blossom było zbadanie górnych warstw atmosfery. Istotną nowością techniczną było zastosowanie systemu spadochronów połączonych z kapsułą powrotną, w której umieszczono sprzęt i ładunek biologiczny. Problemem były rakiety. Bojowe V-2 nie były projektowane do celów badawczych, miały małą pojemność i były niestabilne w górnych warstwach atmosfery.

Pierwszymi organizmami wysłanymi przez ludzi w przestrzeń kosmiczną za pomocą rakiet były nasiona różnych gatunków zbóż. Zostały wystrzelone w dniach 9 i 19 lipca 1946 roku z poligonu rakietowego White Sands w rakiecie z serii V-2 (loty oznaczone numerami 7 i 8) – w celu sprawdzenia skutków ekspozycji żywych organizmów na promieniowanie na dużych wysokościach. Nasiona nie zostały odzyskane. Dopiero oznaczony numerem 9. lot z 30 lipca 1946 roku, po osiągnięciu wysokości 161 km, zakończył się odzyskaniem nasion kukurydzy (Zea). W tym samym roku poleciały jeszcze nasiona żyta (Secale), a w ramach kolejnego eksperymentu, sponsorowanego przez National Institutes of Health, 17 grudnia 1946 wysłano zarodniki grzybów, które również miały być poddane ekspozycji na promieniowanie kosmiczne. Eksperyment nie powiódł się – nie odzyskano pojemników z zarodnikami.

20 lutego 1947 rakieta V-2 (lot nr 20) po raz pierwszy w historii ludzkości wyniosła na wysokość 109 km zwierzęta – muszki owocowe (Drosophila melanogaster). Celem misji była – podobnie jak w poprzednich eksperymentach – ekspozycja organizmów na promieniowanie kosmiczne. Początkowa faza lotu przebiegała pomyślnie, ale po kilkudziesięciu sekundach rakieta V-2 straciła stabilność w górnych warstwach atmosfery. Pomimo sporych trudności uruchomiony został system spadochronowy, do którego był przymocowany pojemnik z ładunkiem biologicznym. Po 50 minutach opadania pojemnik zetknął się z powierzchnią Ziemi. Jego lot był obserwowany przy pomocy radaru. Wkrótce został odnaleziony przez ekipę poszukiwawczą. Muszki odzyskano w dobrym stanie.

W kwietniu 1948 roku do zespołu w White Sands dołączył James Henry z laboratorium we Wright Field (Ohio). Henry zajmował się problemami układu kardiowaskularnego związanymi z wysokością i przyspieszeniem. Zaproponował, by w kolejnych eksperymentach na pokładzie rakiety umieścić małpę, a następnie wysłać ją ponad Ziemię, tak aby choć przez 2 minuty pozostawała w stanie nieważkości. Zdaniem Henry'ego pozwoliłoby to zbadać fizjologiczne reakcje organizmu na brak grawitacji. Wkrótce zespół naukowców rozpoczął przygotowania. Należało znaleźć rozwiązanie kilku problemów. W rakietach bojowych nie było miejsca dla aparatury badawczej i telemetrycznej, a konstrukcja rakiet nie przewidywała możliwości sprowadzenia kapsuły powrotnej i odzyskania jej zawartości.

W trakcie przygotowań do kolejnych lotów opracowano stożkowatą kabinę pełniącą jednocześnie funkcję kapsuły ratunkowej. W niej umieszczono aparaturę do badania i rejestrowania podstawowych funkcji fizjologicznych zwierzęcia, zapas tlenu, środki chemiczne absorbujące dwutlenek węgla oraz system spadochronów umożliwiających sprowadzenie kapsuły na Ziemię. Dalsze prace kontynuowano w ramach projektów oznaczanych kryptonimem "Albert". Ich celem było wyniesienie przedstawiciela naczelnych poza atmosferę Ziemi.

Projekty Albert

Kandydatem na pierwszego "astronautę" była małpa z gatunku rezus (Macaca mulatta). Rezusy wybrano ze względu na ich wysoką inteligencję oraz wiele fizjologicznych podobieństw do ludzi. Do badań przygotowano dwie małpy. Jednej z nich udało się wydostać z klatki i zbiec pomimo dobrej ochrony budynku. Drugiemu rezusowi nadano imię Albert. W przygotowanej dla niego aluminiowej kapsule powrotnej umieszczono zbiornik ciśnieniowy z zapasem tlenu i materiałem pochłaniającym dwutlenek węgla. Albert miał podłączoną aparaturę monitorującą oddychanie oraz elektrody umożliwiające zapis elektrokardiogramu w czasie lotu. James Henry podał zwierzęciu 10–15 mg dawkę pentobarbitalu sodu jako środek znieczulający oraz dawkę luminalu jako środek uspokajający.

11 czerwca 1948 rakieta V-2 z przymocowaną do przedniej części kapsułą wystartowała w ramach lotu suborbitalnego oznaczonego numerem 37. Albert I został wyniesiony w górne warstwy atmosfery, na wysokość 62 km. Rakieta nie dotarła do przestrzeni kosmicznej. Misja była obciążona całą serią niepowodzeń. Zawiodły m.in. elementy aparatury pokładowej oraz system spadochronowy. Albert nie przeżył lotu, prawdopodobnie z powodu problemów z oddychaniem, a jeśli nawet przeżył sam lot, to zginął przy zderzeniu kapsuły z Ziemią.

Pomimo doświadczeń, jakie badacze zdobyli w projekcie Albert I i poprawnego działania aparatury pokładowej, kolejne rezusy ginęły w czasie lądowania kolejnych rakiet V-2. Wysłany 14 czerwca 1949 Albert II był pierwszą małpą wyniesioną w kosmos (pułap 134 km). 31 października 1950 roku zamiast rezusa wysłano mysz, a w jej kapsule zainstalowano aparat fotograficzny. Sfotografowano zachowanie zwierzęcia w stanie nieważkości. Ale i tym razem zawiodła aparatura, w wyniku czego mysz zginęła podczas zderzenia kapsuły z Ziemią.

Dopiero 20 września 1951 małpa, którą nazwano Yorick, i 11 myszy wróciło żywych z lotu rakiety Aerobee RTV-A-1. Yorick miał podłączony elektrokardiograf i urządzenia monitorujące oddychanie oraz ciśnienie krwi. Zmarł 2 godziny później, ale analiza zarejestrowanych danych oraz wyniki autopsji wykazały, że jego śmierć spowodowana była raczej szokiem związanym z lądowaniem lub przegrzaniem organizmu niż ze szkodliwością czynników zewnętrznych w trakcie lotu. Yorick został uznany za pierwszą małpę, która przeżyła lot kosmiczny, choć rakieta dotarła do górnych warstw atmosfery, nie osiągając przestrzeni kosmicznej w obecnym znaczeniu.

Uwieńczeniem lotów z serii Aerobee (Aerobee RTV-A-1) był zakończony sukcesem lot USAF-26 z 21 maja 1952 roku z dwoma makakami jawajskimi (Patricia i Mike) i dwiema białymi myszami. W celu zbadania różnic wpływu przyspieszenia rakiety na organizm w zależności od zajmowanej pozycji Patricię umieszczono w kapsule w pozycji siedzącej, a Mike'a w leżącej. Rakieta osiągnęła pułap 62 km. Zwierzęta przebywały 2–3 minuty w stanie nieważkości, po czym zostały sprowadzone na Ziemię. Przeprowadzone po lądowaniu badania nie wykazały nieprawidłowości w stanie ich zdrowia. Według ówczesnych kryteriów był to lot kosmiczny, ponieważ za granicę ziemskiej atmosfery uznawano niższy pułap niż obecnie.

Obydwa makaki zostały przekazane do Smithsonian National Zoological Park. Patricia zmarła 2 lata później, a Mike żył do 1967 roku. Ponieważ Patricia i Mike, w przeciwieństwie do Yoricka, nie zmarły tuż po locie, uznano, że były pierwszymi przedstawicielami naczelnych (Primates), które przeżyły lot kosmiczny.

Liczba dostępnych rakiet V-2 zmniejszała się, a w miejsce wykorzystanych i utraconych, poza kilkoma rakietami Aerobee opracowanymi w 1949, do badań bioastronautycznych nie wprowadzano nowych pojazdów kosmicznych. Dlatego amerykański program został zatrzymany w 1952 roku.

We wczesnych latach 50. XX wieku Siły Powietrzne Stanów Zjednoczonych pozyskały 65 młodych szympansów schwytanych w Afryce. Utworzone w ten sposób stado, uzupełniane nowo narodzonymi w hodowli małpami, miało być stałym źródłem żywych osobników zastępujących ludzi w lotach testowych obciążonych dużym ryzykiem.

Kolejne eksperymenty biologiczne i biomedyczne z wykorzystaniem rakiet balistycznych podjęto w USA dopiero w 1958, przy czym początkowe loty suborbitalne przeprowadzone z poligonu Cape Canaveral na Florydzie kończyły się fiaskiem.

13 grudnia 1958 rakieta PGM-19 Jupiter (AM-13) wyniosła Gordo – sajmiri (Saimiri sciureus) – na wysokość 480 km. Pomimo fatalnych warunków, w jakich umieszczono małpę (bardzo mała przestrzeń wewnątrz kapsuły), aparatura nie wykazała negatywnych zmian organizmu poddanego dużemu przyspieszeniu i przebywającego na tak dużej wysokości. Zawiódł jednak sprzęt ratunkowy. Kapsuła powrotna rozszczelniła się, spadając do oceanu i Gordo utonął w wyniku zalania falami, zanim kapsuła została wyłowiona przez jednostkę Marynarki Wojennej USA.

Podobny zakres badań zaplanowano w kolejnym locie, AM-18, 28 maja 1959. Dwie małpy, samice, rezus Able i sajmiri Baker, przebywały 9 minut w stanie nieważkości. Rakieta osiągnęła prędkość 16 000 km/h. Po wylądowaniu na powierzchni oceanu zwierzęta zostały odzyskane przez USS Kiowa. Z pokładu okrętu nadano krótki komunikat mówiący o doskonałym stanie podróżnych (Able Baker perfect. No injuries or other difficulties.) Kilka dni później (1 czerwca) Able zmarła w wyniku działania anestetyku, gdy weterynarze próbowali usunąć implantowaną przed lotem, zainfekowaną elektrodę. Baker została przekazana do ogrodu zoologicznego, gdzie dożyła wieku 27 lat. Zmarła 2 listopada 1984 z powodu niewydolności nerek.

Wyścig kosmiczny
W okresie zimnej wojny eksploracja kosmosu była postrzegana jako jeden z przejawów rywalizacji geopolitycznej pomiędzy Stanami Zjednoczonymi a Związkiem Radzieckim. Rywalizacja ta doprowadziła do wyścigu kosmicznego. Głównym jego celem było wysłanie człowieka w przestrzeń kosmiczną oraz doprowadzenie do jego lądowania na powierzchni Księżyca.

Związek Radziecki przystąpił do eksperymentów kosmicznych z udziałem zwierząt nieco później niż USA. Systematyczne i nieprzerwane badania rozpoczęto w tym kraju pomiędzy 1949 a 1952. W latach 1951 i 1952 podjęto pierwsze próby lotów ze zwierzętami. Rosjanie wybierali do eksperymentów psy, króliki, szczury i myszy. Uważali, że psy mogą być w czasie lotu bardziej opanowane niż małpy.

W początkowym okresie badań obejmującym lata 1949–1952 Rosjanie wykonali serię 6 pionowych lotów rakietowych na wysokość około 100 km. Pierwszy z lotów zrealizowano w 1951. Pasażerami były niemal wyłącznie psy. Umieszczano je w specjalnie skonstruowanych, hermetycznych pojemnikach. Głównym celem tych badań było opanowanie technik zapewniających zwierzęciu możliwość przetrwania na tak dużej wysokości oraz sprowadzenie go na Ziemię przy użyciu systemu spadochronów. W każdym locie tej serii uczestniczyły 2 psy. Dostępna dokumentacja dotycząca tamtego okresu nie jest zbyt szczegółowa, zwłaszcza w zakresie imion psów lecących w poszczególnych lotach. Prawdopodobnie wczesne badania z udziałem psów nie były przez Rosjan tak rygorystycznie dokumentowane jak późniejsze.

15 sierpnia 1951 na pokładzie rakiety R-1 odpalonej z kosmodromu Bajkonur Rosjanie wysłali w przestrzeń Cygana i Dezika. Niosący je pojazd osiągnął wysokość 100 km. Obydwa psy przetrwały lot i tym samym stały się pierwszymi zwierzętami kręgowymi, które wróciły żywe z lotu rakietą. Amerykanom udało się osiągnąć taki efekt we wrześniu 1951 (Yorick z programu Albert).

Kolejna seria lotów rozpoczęta została przez Rosjan w 1954 i trwała 2 lata. Obejmowała 9 lotów z udziałem 2 psów w każdym locie. Łącznie uczestniczyło w tej serii 12 psów, przy czym 6 z nich leciało dwukrotnie. W czasie podróży nie przebywały w stosowanych dotychczas zamkniętych pojemnikach, lecz w niehermetycznych, wentylowanych ciśnieniowo przedziałach rakiety.

W następnych próbach Rosjanie zwiększyli pułap rakiet do 200–212 km (w 1957) i 450 km (1958), zachowując regułę wysyłania 2 psów w każdym locie. W 1959 i 1960 roku oprócz psów na pokładzie rakiety umieszczano królika.

W tym okresie cztery psy nie przeżyły rosyjskich eksperymentów. 28 lipca 1960 w trakcie lotu Korabl-Sputnika eksplodowała rakieta i zginęły dwie suczki, Czajka i Lisiczka. Wiadomości tej nie upubliczniono. 1 grudnia tego samego roku Pchełka i Muszka zginęły w górnych warstwach atmosfery w czasie nieudanego lotu Korabl-Sputnik 3 (Sputnik 6).

Po awarii rakiety lecącej 22 grudnia 1960 katapultowano dwa psy. Zwierzęta przeżyły, a eksperyment wykazał, że załogę można z takiej sytuacji uratować.

Orbita okołoziemska
Pierwszą istotą, która osiągnęła orbitę okołoziemską, była Łajka, pies wysłany 3 listopada 1957 roku na pokładzie radzieckiego satelity Sputnik 2. O wyborze Łajki zdecydowały ludzkie emocje. Łajka, a właściwie Kudriawka (Kędziorek), bo tak ją wcześniej nazywano, osiągała bardzo dobre wyniki w testach przygotowawczych, ale lepszą od niej kandydatką była Albina – uczestniczka dwóch wcześniejszych lotów eksperymentalnych. Zdaniem Władimira Jazdowskiego, jednego z członków personelu przygotowującego lot, Albina była lubiana przez personel, postrzegana jako suczka, która już wniosła swój wkład do rozwoju nauki, a na dodatek niedawno urodziła młode, których nie mogła zabrać ze sobą. Ponieważ los lecącego psa był przesądzony, personel nie zdecydował się na wybór pupila. Wybrano Kudriawkę, którą krótko przed lotem nazwano Łajką. Zginęła prawdopodobnie już po kilku godzinach lotu z powodu przegrzania i stresu.

Od początku misji Sputnika 2 nie przewidywano powrotu Łajki. Kapsuła, w której umieszczono psa i aparaturę, nie była przystosowana do sprowadzenia jej z powrotem na Ziemię. Misja wywołała ogólnoświatową debatę na temat złego traktowania zwierząt i wykorzystywania ich w badaniach naukowych.

Pierwszymi zwierzętami, które wróciły żywe z lotu orbitalnego, były psy Biełka i Striełka oraz myszy i muszki owocowe, które znajdowały się na pokładzie satelity Sputnik 5. Ich lot odbył się w dniach 19–20 sierpnia 1960 roku. Na pokładzie znajdowały się jeszcze bakterie, trzykrotka oraz nasiona wielu roślin.

29 listopada 1961 Amerykanie umieścili na orbicie okołoziemskiej szympansa o imieniu Enos.

Program Mercury
W 1957 roku Amerykanie przystąpili do realizacji programu załogowych lotów kosmicznych mającego na celu wyniesienie astronautów na orbitę okołoziemską. Nazwano ten program imieniem rzymskiego boga Merkurego.

Program przewidywał dwie fazy przygotowań z udziałem zwierząt. W fazie pierwszej planowano loty małych naczelnych na rakietach Little Joe. Do tej fazy projektu wybrano rezusy (Sam i Miss Sam). Druga faza miała objąć suborbitalny lot rakiety Redstone i orbitalny lot rakiety Atlas. Pasażerami obydwu lotów drugiej fazy miały być szympansy jako gatunek najbliżej spokrewniony z człowiekiem. Celem misji było wykazanie sprawności kapsuły, w której planowano umieścić ludzi.

Nazwy SAM i Miss SAM pochodzą od akronimu nazwy placówki badawczej U.S. Air Force School of Aerospace Medicine zaangażowanej w projekt.

Lot Sama odbył się 4 grudnia 1959 na rakiecie Little Joe 1 4C (misja Mercury-Little Joe 2). Oprócz rezusa na pokładzie znajdowały się nasiona roślin, jaja owadów i bakterie. Lot trwał 11 minut. Na wysokości 35 km kapsuła testowa została odłączona od rakiety nośnej, po czym osiągnęła pułap 85 km. Następnie opadła na powierzchnię oceanu, gdzie po 6 godzinach została odnaleziona przez USS Borie. Rezus nie odniósł obrażeń w czasie lotu. Zmarł w listopadzie 1982 roku.

Miss Sam poleciała 21 stycznia 1960 roku rakietą Little Joe 1 2C (misja Mercury-Little Joe 1B. Celem misji było sprawdzenie działania sprzętu ratowniczego w przypadku awarii pojazdu kosmicznego. Maksymalna prędkość lotu wyniosła 3220 km/h, pułap 15 km. Po katapultowaniu małpa zabezpieczona w kapsule ratunkowej odbyła 8,5-minutowy lot, po czym opadła na powierzchnię oceanu, skąd wyłowiła ją załoga helikoptera US Marine Corps. Miss Sam odniosła obrażenia, ale wróciła do stada, z którym przechodziła treningi.

Przed Enosem na trajektorię balistyczną wprowadzono 31 stycznia 1961 pojazd Mercury-Redstone 2, na którego pokładzie znajdował się szympans Ham. Statek spędził 16 minut w przestrzeni kosmicznej, po czym wodował na Pacyfiku, zwierzę przeżyło.

W ramach eksperymentów z udziałem zwierząt i roślin do roku 1960 Stany Zjednoczone i Związek Radziecki wysłały w przestrzeń kosmiczną nasiona kilkunastu gatunków roślin, zarodniki grzybów, glony, bakterie, muszki owocowe, myszy, szczury, chomiki, świnki morskie, króliki, psy, koty, małpy, ryby, jaja kur oraz jaja wielu gatunków owadów.

Lata 1961–1990

W drugiej fazie programu z udziałem zwierząt realizowanego w ramach projektu Mercury planowano przeprowadzenie badań na szympansach. Zakładano, że po odpowiednim treningu zwierzęta te będą umieć wykonywać w czasie lotu proste testy psychomotoryczne symulujące czynności przyszłych pilotów. Program zakładał wykorzystanie takiej samej aparatury biomedycznej, w jaką mieli być wyposażeni astronauci.

Pracownicy laboratorium badań aeromedycznych przy Holloman Air Force Base rozpoczęli trening 8 szympansów. Pozostałe szympansy stanowiły grupę kontrolną, na której prowadzono szczegółowe badania. 2 stycznia 1961 grupa 6 szympansów (4 samice i 2 samce) pod opieką badaczy i trenerów została przeniesiona na Przylądek Kennedy'ego. W trakcie codziennych treningów stosowano prosty system nagród i kar w postaci plasterków banana za prawidłowo wykonaną czynność i elektrowstrząsu za popełniony błąd.

Do lotu zaplanowanego na 31 stycznia 1961 roku wybrano szympansa o imieniu Ham (akronim od Holloman Aero-Medical). Zwierzę ważyło 17 kg, wyróżniało się aktywnością i dobrym humorem, którego nie utraciło pomimo umieszczenia go w kombinezonie ochronnym. Mercury-Redstone 2 odpalony o 16:55 (UTC) wyniósł Hama na wysokość 250 km. W czasie tego około 16-minutowego suborbitalnego lotu Ham przebywał 6 minut w stanie nieważkości i poprawnie wykonywał serię wytrenowanych czynności. Pomimo problemów technicznych kapsuła osiągnęła prędkość znacznie wyższą od planowanej, nastąpiło jej rozszczelnienia, życie Hama uratował jego kombinezon ochronny zawierający aparaturę do podtrzymywania życia), kapsuła wylądowała na falach Oceanu Atlantyckiego, skąd podjął ją USS Donner przy pomocy helikoptera. Ham nie odniósł obrażeń fizycznych, ale po wyjściu z kapsuły nie pozwolił się ponownie do niej włożyć, nawet gdy 4 silnych mężczyzn próbowało go tam umieścić w celu wykonania kilku fotografii. Po misji Redstone Ham został przeniesiony do National Zoo w Waszyngtonie, a w 1981 do parku zoologicznego w Karolinie Północnej, gdzie zmarł 19 stycznia 1983. Naukowcy wykorzystali doświadczenia zdobyte przy realizacji misji szympansa Hama, przygotowując suborbitalny lot pierwszego amerykańskiego astronauty Alana Sheparda.

22 lutego 1961 Francja wysłała na wysokość 152 km rakietę Veronique (AGI24), a na jej pokładzie szczura Hectora. W październiku 1962 dwa kolejne szczury (15 października Castor na pokładzie Veronique AGI37 i 18 października Pollux na Veronique AGI36), a rok później (18 października 1963) kotkę o imieniu Félicette na Veronique AGI47.

9 marca 1961 Rosjanie przeprowadzili udany lot bezzałogowy Korabl-Sputnik 4 (Sputnik 9), w którym uczestniczył pies Czernuszka, myszy, świnki morskie, owady i nasiona roślin, a 25 marca pies Gwiazdeczka poleciał na pokładzie Korabl-Sputnik 5 w "towarzystwie" anegdotycznego później manekina nazwanego przez Rosjan Iwan Iwanowicz.

Po 1962 roku, gdy John Glenn odbył pierwszy lot orbitalny, znacznie zmniejszyło się zainteresowanie Amerykanów wykorzystywaniem szympansów w badaniach bioastronautycznych.

W 1964 roku do grona państw prowadzących badania z udziałem zwierząt dołączyły Chiny. Począwszy od 19 lipca 1964, rakiety T-7A-S wykonały 5 misji z udziałem szczurów, myszy, psów oraz pojemników zawierających muszki owocowe, jaja żab, Actinobacteria, glonowce i inne grzyby.

W latach 1965–1990 Centrum Badawcze imienia Josepha Amesa (NASA Ames Research Center) przeprowadziło łącznie 25 misji kosmicznych, m.in. w ramach programów Gemini, Biosat, Apollo i Skylab. Uczestniczyło w nich 25 różnych gatunków organizmów zwierzęcych (bezkręgowych i kręgowych), roślinnych i jednokomórkowych. W latach 70. XX wieku Amerykanie zaprzestali eksploatacji szympansów w badaniach kosmicznych.

Dwa rywalizujące ze sobą mocarstwa – USA i ZSRR – od 1972 roku podjęły współpracę w zakresie eksploracji i użytkowania kosmosu w celach pokojowych. W ramach tej współpracy utworzono grupy robocze w kilku dziedzinach nauki, w tym w zakresie biologii i medycyny kosmicznej. W pierwszym etapie współpracy zrealizowano projekt Sojuz-Apollo, a następnie, w latach 1975–1989 serię eksperymentów biologicznych w ramach bezzałogowych lotów Kosmos 782, 936, 1129, 1514, 1667, 1887 i 2044.

W 1975 roku powstała Europejska Agencja Kosmiczna (European Space Agency). Od 1990 do badań włączyła się Japonia.

Po 1990 roku
W latach 90. XX wieku nawiązana została międzynarodowa współpraca pomiędzy agencjami kosmicznymi USA (NASA), Europy (EAK), Rosji (Roskosmos), Francji (CNES), Niemiec (DLR), Kanady (CSA) i Japonii (JAXA).

Od początku lat 90. XX w. prowadzone są międzynarodowe programy badawcze obejmujące coraz więcej zagadnień biologicznych, a tym samym coraz więcej gatunków zwierząt. W misji Skylab 3, a później promu Columbia STS-107, testowano między innymi zachowanie pająków i parametry tworzonych przez nie nici pajęczych.

Pierwszymi kręgowcami, które z powodzeniem dokonały rozrodu w przestrzeni kosmicznej, były ryżanki japońskie (Oryzias latipes). W trakcie 15-dniowego pobytu w przestrzeni kosmicznej, latem 1994 roku, w specjalnie przygotowanym akwarium na pokładzie wahadłowca Columbia cztery ryżanki (2 samce i 2 samice) przystąpiły do tarła, w którego trakcie złożyły i zapłodniły ikrę. Wszystkie osobniki dorosłe i narybek wróciły żywe na Ziemię.

We wrześniu 2007 roku Europejska Agencja Kosmiczna przeprowadziła na Biopan-6 (w misji Foton M-3) na orbicie 258–281 km eksperyment polegający na poddaniu dorosłych osobników i jaj niesporczaków z gatunków Richtersius coronifer i Milnesium tardigradum bezpośredniemu promieniowaniu kosmicznemu, a następnie promieniowaniu ultrafioletowemu UV-A i UV-B oraz jonizującemu. Niesporczaki wprowadzono w stan anhydrobiozy, a następnie poddano kilku testom odpornościowym na każde z tych rodzajów promieniowania, w różnych kombinacjach. Niesporczaki są znane ze swojej odporności na skrajne warunki środowiskowe. Kilka osobników M. tardigradum przetrwało nawet najbardziej skrajne dawki promieniowania. Po powrocie na Ziemię u niektórych już po 30 minutach po podaniu im wody stwierdzono powrót funkcji życiowych. Niektóre przystąpiły nawet do rozmnażania. Niesporczaki są pierwszymi zwierzętami, które przetrwały taki eksperyment. Dotychczasowe badania wykazały, że tylko niektóre porosty i bakterie mogą przetrwać bez osłony tak ekstremalne warunki, jakie panują w przestrzeni kosmicznej. W wyniku tak silnego promieniowania jonizującego badacze oczekiwali u badanych zwierząt uszkodzeń DNA. Prawdopodobnie organizmy niesporczaków posiadły zdolność naprawiania uszkodzonego DNA.

3 lutego 2010 Iran odpalił rakietę Kavoshgar 3, na której pokładzie wysłał w przestrzeń kosmiczną mysz, dwa żółwie i około tuzina zwierząt robakowatego kształtu. Nie podano bliższych danych na temat zawartości kapsuły. Zwierzęta wróciły na Ziemię żywe.
W 2013 roku Irańska Agencja Kosmiczna dwukrotnie (w styczniu i grudniu) z powodzeniem wysłała w kosmos małpę. Zwierzęta wróciły na Ziemię żywe, w drugim locie (grudniowym) małpka o imieniu Fargam osiągnęła w locie wysokość ponad 120 km.

Kontrowersje
Obserwacja roślin i zwierząt poddanych warunkom środowiska kosmicznego dostarcza wielu nowych informacji pozwalających lepiej poznać to środowisko, procesy życiowe obserwowanych organizmów, przyczynia się do rozwoju medycyny kosmicznej i biologii kosmosu, a także umożliwia ich wykorzystanie do zaspokajania potrzeb ludzkich kolonii w kosmosie. Jednak sposób prowadzenia badań i duża śmiertelność zwierząt, zwłaszcza w początkowej fazie rozwoju bioastronautyki (rezusy w projektach Albert, psy w eksperymentach radzieckich, szczególnie głośna sprawa Łajki – z góry skazanej na śmierć), wywołały ogólnoświatową debatę na temat nieprzestrzegania w trakcie prowadzenia badań zasad etycznych oraz ogólnie niskiego poziomu dobrostanu zwierząt wykorzystywanych w eksperymentach naukowych. W wyniku tej debaty na świecie rozgorzał spór pomiędzy zwolennikami i przeciwnikami eksploracji zwierząt w eksperymentach naukowych.

W 1959 roku W.M.S. Russell i R.L. Burch wprowadzili ogólną koncepcję etycznych zasad zmierzających do zminimalizowania eksploatacji zwierząt, kiedy tylko jest to możliwe. Koncepcja ta została określona nazwą The 3 R's (Replacement, Reduction, Refinement) i szeroko zaakceptowana przez naukowców wielu krajów. Jej główne założenia (3R) obejmują redukcję (ang.: Reduction) liczby zwierząt użytych do doświadczenia, zastępowanie (ang.: Replacement) ich innymi modelami oraz ulepszanie (ang.: Refinement) metod badawczych w sposób poprawiający warunki uczestniczących w nim zwierząt.

W celu uregulowania kontrowersyjnych zagadnień niektóre kraje wprowadziły stosowne akty prawne. W 1966 Stany Zjednoczone wprowadziły Laboratory Animal Welfare Act of 1966 regulujący zasady postępowania ze zwierzętami w ramach prowadzonych badań naukowych, na wystawach, w transporcie, w handlu i innych dziedzinach życia. Podobny dokument wprowadziła w 1999 Nowa Zelandia (Animal Welfare Act 1999), a w 2006 roku Wielka Brytania (Animal Welfare Act 2006).

22 września 2010 Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej przyjęły dyrektywę w sprawie ochrony zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych. Dokument ten ustanawia środki ochrony zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych lub edukacyjnych.

W tym samym roku Rosjanie oświadczyli, że rezygnują z wysyłania w kosmos psów i małp, a eksperymenty kosmiczne ograniczą do małych zwierząt.

Zobacz też

 organizmy modelowe
 prawa zwierząt

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

  (pdf)


Principles Of Statistics M G Bulmer Ebook Principles Of Statistics M G Bulmer currently available at africanfieldwork.co.uk for review only, if you need complete ebook Principles Of principles of polymer systems rodriguez solution manual pdf free download BrainVoyager QX v2.8. Basic Statistical Principles. In this section, basic principles of statistical analysis are described focusing on the time course measured at a single voxel.


Last month, it was announced that John Goodman would be descending upon Greendale Community College in the third season of Community for at least six episodes. Goodman will be playing the vice dean of Greendale's prestigious school of air-conditioning repair. In the newly released clip, Goodman shows that he doesn't suffer fools gladly — which means the newly goateed Dean Pelton (Jim Rash) is about to have a very rough year.
Also returning to television this fall is Goodman's Big Lebowski co-star Steve Buscemi, whose HBO series Boardwalk Empire is about to kick off its second season. As in the earlier teaser, Nucky (Buscemi) is still feeling paranoid — when asked "Who's agasint you?" he responds, "All of them." The KKK also make an appearance, in the form of a band of Prohibitionists set on destroying the liquor supply.
The promo for House's eighth season starts off with a riddle: "When is a single word a very long sentence?" The answer, it turns out, is "prison," where the misanthropic doctor (Hugh Laurie) has been wasting away since (SPOILERS for Season 7) he drove his car through Cuddy's dining room in last season's finale. Judging by the number of suspicious looks and beatings he gets in the 20-second promo, it appears Dr. House is no better at making friends in jail than he is out of it.
I frankly had no idea How to Make It in America was still a thing — blame it on the eighteen-month wait between the Season 1 finale and the Season 2 premiere — but here we are with a brand-new trailer. Season 2 sees the boys still hustling their way through the Big Apple, though it seems they may be slightly more successful now than they were when we last saw them. Slightly.


Last week's post focused more on the psychology and origins of anger. Two of the central points from that post were 1) recognize that usually where there is anger, there was sadness and 2) your body sends signals that you are angry, but are you aware?
Before reading further, go back and read last week's post if you haven't (linked above). It's important to be aware of the body signals that suggest you are angry. Take a moment and think about your body's reactions to anger, what thoughts come to mind when angry, and how anger impacts how you relate to others. Without that knowledge it will be even more difficult to manage your anger.
Take a step back. When overwhelmed with anger, your decision-making skills are compromised. Remove yourself from the environment and regroup.
Relaxation techniques. This is a funny one as everyone knows they should relax. The problem is many people go through the techniques in a hurried manner. So counting to 10 won't be effective if it is a 5 second process. Same with deep breathing. Slow down the process. Count slowly, breathe slowly, move slowly. The slowness will calm your mind and body.
Make healthy choices. If something or someone makes you angry and you can avoid it, then avoid it. What's it say about you if you keep putting yourself in negative situations when you don't have to?
Maintain healthy boundaries. It seems like a common conversation topic for many is complaining about others. Maintain healthy boundaries with individuals that tend to be the root of your anger. If you limit your availability, you'll limit anger.
Think solutions. A component of anger is feeling helpless to change the situation. Be thoughtful. Is there something you can do to correct the problem? For example, if you are late for work every morning, try completing some of your morning tasks before you go to bed.
Humor. If you know me, you know this is one of my favorites. This doesn't mean make fun of others or to be sarcastic, but if you can inject humor into an angry moment, it can really lighten the mood. Research has found that laughter reduces the release of stress hormones and increases the release of endorphins (feel-good hormones).
Let go and forgive. Ask yourself, what purpose is my anger serving? It certainly can be a way to communicate your disapproval or hurt, but at some point the anger has more of an impact on you than the other person. Letting go and forgiving doesn't mean you are weak or submissive, it means you value your well-being.
Get the anger out. Talk to a friend, write in a journal, exercise. Find activities that you enjoy and that are stress relievers. Do NOT punch a pillow. Research shows that punching a pillow actually increases rumination and aggression. Not what you want.


text:
Mt. Lowe Railway Historical Marker
During the early 1900's, tourists could take the Pacific Electric trolly from Los Angeles to Rubio Canyon, then take the Incline Railway to the top of Echo Mountain, and then take another electric trolly to the Alpine Tavern hotel, all for one dollar round-trip. The hotel burned down in 1936, and was not rebuilt due to the Depression.
Thaddeus Sobieski Constantine Lowe was born in Coos County, New Hampshire on April 20th, 1832. He attended school to learn sciences including medicine. Lowe married Leontine Augustine Gachon on February 14th, 1855 and eventually moved to Pasadena, California in 1890 where Thaddeus built a 24,000 square foot mansion in which to retire. David MacPherson was born in Canada West on January 12th, 1854. He graduated from Cornell University in Ithaca, New York as a civil engineer and began work as a city planner in San Antonio, Texas.
Soon after his arrival in Pasadena, David MacPherson approached Lowe with an idea for a steam powered railroad to the summit of Mount Wilson. Lowe ran electric trolley cars through Altadena into Rubio Canyon where a pavilion transfer station and hotel had been built. Passengers could get off and explore the various wooden staircases that led through several breathtaking waterfalls, or they could wine and dine at the pavilion below. "The Great Incline" was the most daring engineering aspect in Rubio Canyon and it provided an impressive view of the canyon below. Designed by Andrew Halladie, cable car inventor, the incline was California's first electric cable hoisting mechanism. It measured upwards of 3,000 feet in length and made an ascent of 1,300 feet. It was also the steepest railway in the world at the time. The incline funicular began its ascent at a 60° grade until passing the turnout where the grade changed to an amazing 62° (by comparison, the rollercoaster Goliath at Six Flags Magic Mountain sports a 61° drop), later the grade changes to 58° then again to 48° as it makes its way to the top of Echo Mountain. The grade was so steep that during construction of the Great Incline most of the materials had to be carried on the backs of its laborers.
The incline used an electrically powered endless cable to move two counterbalanced cars. So as one incline car went up, the other came down.
On June 21st, 1893 the Incline was operated by electricity for the first time. On July 4th, 1893 the Mount Lowe railway was officially opened to the public. A few thousand people were on hand to witness the event and many paid the $5 fee to ride the rails. The Pasadena City Band was given the honor of the first ride up to Echo Mountain playing "Nearer My God to Thee." The incline traveled 1/2 mile to the Echo Mountain summit where Lowe built a powerhouse, the Chalet, the Echo Mountain House, a casino (used as a dance pavilion and dormitory), an observatory, residential car barn, gardens, gas holder, tennis courts, a zoo and water system. Between 1897 and 1901, Lowe lost the railway and ownership changed several times. Fire destroyed the Echo Mountain House on February 5, 1900.1
The remnants of the Mt. Lowe Railroad are located on Echo Mountain in the Angeles National Forest. The hike is three miles up a steep trail with a strenuous 1,500-foot altitude gain. Marker is near the post office in Altadena CA 91001, United States of America.
"The History of Mt. Lowe." http://www.mountlowevolunteers.com/history/.
http://www.mountlowevolunteers.com/history/
Historical Marker Information
Railroads and Transportation
Created by Dawn Mooney Digrius on November 12th 2018, 2:33:55 pm.