so long as men can breathe and eyes can see, so long lives this, and this gives life to ...me???
Many a time since the financial crisis arose, in 2008, it has been stated that the chaos brought about will force the European Union to become more virile and more tightly united. Political economists and political analysts as well as many political leaders claim that this is an opportunity to correct what was not foreseen, to mend what was badly sewn. They say that as with every organism, when faced with an outer enemy, Europe will pull itself together; the self-preservation instinct always prevails and all doable is done, they say, in order to ascertain survival.
That may be the case with unitary organisms. Or with societies or communities that function and perceive themselves as such. With nations. With families. With teams.
But how do we define the EU? Is it a concrete body, a single organism, is it a team or not?
The Eueopean Union has mainly been about reports, directives and agreements. Behind all this are the elites, the bureaucrats, the politicians. But besides firm institutions, effective-or-not instruments and rigid instructions, the EU consists of people. Of peoples. Of citizens. The union is supposedly aimed at the creation of a unified, concrete and yet multicultural, multilingual and multinational unitary Demos….
To identify people as "a" people, a demos, though, they must share some traits, a single or a common identity, but most of all they must share a hope for a common future.
Do we have one European Demos? Do we aspire to a common future? Statistical facts and figures say that there is no such thing as a single European populace.
The Europeans (Germans, British, Greeks etc) have been demonstrating two very worrying signs lately. Two signs strongly related to - and in all probability resulting from- the financial crisis.
The first one is that their trust in the European Institutions has declined and, more important, the reliance on the EU for effective intervention and protection of its citizens, has faded. According to surveys among executives, one in ten believes that the Eurozone is going to fall apart, and four out of ten expect that, if it does not fall apart, certain countries will exit the Eurozone and introduce local currencies. This notion is a recent change of mind and heart….
Secondly, the peoples of Europe tend to be suspicious of one another. The Germans blame the Greeks as liars and manipulators, the Greeks point at Germany for being conceited and heartless. Such accusations cannot be found in official documents and formal announcements, neither in the publicized transcripts of the conferences. But they are present in each member state's national and local media. They are beliefs popular among the European voters. And now that the EU is clearly not a matter of the elites alone anymore, citizens DO have a say, and that say is not a promising one.
What more proof do we need to get alarmed? All positivity towards the EU has decreased and all negativity is substantially increased... I strongly believe that this is the main ominous consequence of the economic tornado: the fact that the social cohesion and solidarity among the 27 member states has been, perhaps irreparably, damaged, and, moreover, the public has lost faith in the EU purpose.
How did this occur? What has actually occurred?
The truth is that real politics begins when the resources go scarce. When the pie shrinks, everybody demands a piece bigger than before, to 'feed their own'. With the crisis invading all our economies we tend to perceive our perspective benefits as mutually exclusive. We view each negotiation as a zero sum game. It's not anymore all of "us" together at a party, but it is "us" against "them" on a battlefield.
Nations are tightly woven. Nations can respond to outer enemies unanimously. But Nations are imagined communities; they are formed through history, tradition and education. Since we cannot change history and do not want to tamper with tradition, the means to this unity end lay in partial harmonization and cooperation in the education field. We chose open coordination instead and the scattered outcome lies before us.
For that reality, that is, we are to blame. We, the leading team of this old continent's effort to ever more closely unite. We did not part with our nationalistic rhetoric. We did not save up when things were good. We did not come closer, when things were easy. We adopted a European citizenship, but we did not cater for a European identity, a sense of belonging, a common goal for the future, among the half a billion people whose destinies we rule. We did not inform the people of how exactly the EU had changed their lives for the better. We chose to keep that knowledge selfishly -and idiotically- all to ourselves, to the elites, mainly on grounds of political expediency and political gain.
We have misused the European Institutions as handy scapegoats to throw the blame on, whenever it was hard to find a way out of public criticism. Well, it is crystal clear that the "blame it on Brussels, Strasburg and Frankfurt" method has been utterly successful. Our electorates truly and fundamentally doubt the EU, distrust its capacity and willingness to pull them through this havoc.
Because nowadays, the outer enemy has showed itself. State economies collapse. Their needs and dependence n the Union are more urgent, their fears get greater and at the same time the aforementioned pies get smaller. As a result, citizens become more insecure, more pessimistic and therefore more introverted. Distance growing and ignorance lurking bring about rejection and even hostility.
Two problems derive from the people's growing antipathy towards the EU. The first one is that the European policies as attempted by the member states' leaders will further lose legitimacy with the public. They are often compelled to resort to anti-European rhetoric, in order not to lose face. But that very fact, in turn, alienates the citizens more, both from the EU, and from other peoples, as well. That is the starting point of a vicious circle, where fear begets alienation, and alienation multiplies the fear.
The second problem of the antipathy is one that we will come across in a few years. Due to that progressive distancing from the EU, it is very possible that in many upcoming elections, in all states, the vote will be in favor of anti-EU proposals - and parties of either the far right or the far left. It has already happened in Sweden and it will in all probability happen in many more member states. The EU will soon be reflecting different balances, ones that will not be so favorable towards the whole venture of the EU and the EMU. Additionally, it is very probable that even the pro-Europe parties will change their message as far as European integration is concerned.
Furthermore, the anti-union ideas are regularly promoted by the media and all known euro-scepticists. And they have the power of self-fulfilling prophecies as usually is the case with economic estimates. Fear alone can and will make the economic crisis worsen. An even more trembling economy will most definitely turn the Europeans even more against one another and all of them more negative towards the EU. The vicious circle, once again.
In conclusion: many experts argue that the crisis at our feet will reinforce the EU and reify its cohesion since it compels us to cooperate and coordinate to rise above it. It is more than obvious that such a statement is like claiming that having a heart attack is good for you, since it makes you lose weight and quit smoking.
The truth is that, firstly, no one can know beforehand whether they will be able to rise to the occasions. We have to keep in mind that, the EU is not a single organism to control its will and actions and responses. It operates at many levels, intergovermentally, supranationally and at a sub-national level as well. It is really far-fetched to expect that we will be able to control all of those levels, in all of these functions and many more that now arise. We cannot realistically believe that we will get out of this crisis stronger and more of a union than before.
Furthermore, when these analysts and politicians confidently assume that we will fight united to overcome the crisis, they do not realize that we Europeans have never had an unyielding fist to fight with. We only have dispersed fingers at our disposal; fingers pointing at each other in wrath. We cannot fight joined together as things are, and what we are lacking in, there is no time to find.
To paraphrase a Robert Frost verse, "I think we know enough of hate, to see that for destruction ice is also great, and will suffice".
Αιρετικές υποψηφιότητες, ή: "πώς τολμάς αναιδέστατε;"
«Φταίει ο δικομματισμός». «Φταίει η αριστερά». «Φταίει η δεξιά». «Φταίει ο κομματικός σωλήνας». «Φταίει η οικογενειοκρατία». «Φταίει το σύστημα».
Ο,τι λέμε πάντα - αυτά μας υποβάλλουν να λέμε: πλήρεις προτάσεις με τρείς λεξούλες, το νόημα όλης της πολιτικής και όλη η ευθύνη της κατάντιας. Και αυτά επαναλαμβάνουμε. Εύκολα, απλά, αβασάνιστα, όλη μας η πεζοδρομιακή, συνεδριακή και (εξω)κοινοβουλευτική πορεία.
Καμία σχέση, κανένα ίχνος, καμία αιτιολόγηση από τις συνήθεις. Κανένα εύπεπτο επιχείρημα να αναμασήσουμε.
Σ αυτές τις εξ-αιρετικές λοιπόν υποψηφιότητες, αν θελήσεις να κάνεις αντιπολίτευση η προεκλογικά να ασκήσεις κριτική, θα πρέπει να εφεύρεις ή να εντοπίσεις άλλες αιτιάσεις. Να καταδείξεις κάτι μεμπτό, όχι να ανασύρεις γιγάντια πανό από το βαλιτσάκι του Σπορτ Μπίλλυ για να σώσεις την παράταξη και την τιμή των όπλων. Θέλει να ασκήσεις κριτική εποικοδομητική – μόνο τέτοιες επιδέχονται τα συγκεκριμένα πρόσωπα. Δεν προσφέρονται για δριμείες πολεμικές και ιαχές τριών λέξεων. Θέλει πραγματικά να συγκρίνεις προτάσεις, να αποδείξεις ότι η δική σου είναι καλύτερη. Θέλει να επιτελέσεις ως αντίπαλος προεκλογικά κι ως αντιπολίτευση μεθαύριο αυτό που πραγματικά είναι ο ρόλος σου: τον δημοκρατικό έλεγχο προθέσεων, πεπραγμένων και παραλείψεων.
Να εξηγήσεις ένα «διότι ΕΚΕΙΝΟ» - δεν θα είναι πειστικό το «επειδή όλοι το λένε» και το «είναι τοις πάσι γνωστό».
Κι αυτό, ο δημοκρατικός έλεγχος με όλη του τη σημασία και η αντιπαράθεση σε ορθολογική βάση, είναι κάτι που ούτε το έχουμε μάθει, ούτε και καμία διάθεση έχουμε να το ανακαλύψουμε. Ούτε ως πολίτες, ούτε ως δημότες – ούτε ως πολιτικοί και πολιτευόμενοι.
Λίγο πιο βαθιά, λίγο πιο σταράτα, υποψηφιότητες σαν κι αυτές μας προσκαλούν και μας προκαλούν να κάνουμε πράξη όλα εκείνα τα (εφτά τον αριθμό) συνθήματα, που τόσα χρόνια ξελαρυγγιζόμαστε να φωνάζουμε και πιάνεται το χέρι μας να γράφουμε. Να στηρίξουμε εκείνους που αποδεικνύουν πως δεν είναι όλοι και όλα οικογενειοκρατία, κομματικοί σωλήνες, δικομματισμός, πως δεν είναι όλα επικυρωτικά και διαιωνιστικά του κατεστημένου.
Να αποδείξουμε πως δεν τα φωνάζαμε επειδή ήταν εύκολο κι ερχόταν από τα κανάλια και τις ντουντούκες, αλλά επειδή ήταν αναγκαίο κι ερχόταν από την καρδιά και το μυαλό μας ως πολιτών.
Ακούω παιδικά τραγούδια... Τρυφερά, αστεία, αγαπημένα τραγούδια. Σαν κι αυτό.
...δεν έχουν άραγε ευθύνη εκείνοι που εξαφάνισαν την παιδική γλυκύτητα που ζήσαμε εμείς, για να πουλήσουν ένα σωρό καφρίλες όπου κερδίζεις 100 πόντους το κάθε πτώμα που ξαπλώνεις, το κάθε κεφάλι που παίρνεις?
Ε ναι, δεν φταίνε? Θα φταίνε. Κάτι πρέπει να φταίει.
Νικητές σήμερα ένα σωρό παιδιά, 15 με 18 χρόνων... Μαγκάκια, μοντέρνα, μαυροντυμένα. Γελάνε, "ουάου", "ευχα'στούμεεεε!!!" στο κοινό που τους ψήφισε. Κανουν υποκλίσεις, σπάνε πλάκα, τρισευτυχισμένοι.
Αυτοί έχουν άλλο ζόρι: να δημιουργήσουν, να διαγωνιστούν, να διακριθούν.
Να γράψουν λόγια για τη μουσική τους, και μελωδία για τους στίχους τους.
Να κάνουν το χόμπυ τους ευκαιρία και τα όνειρά τους πραγματικότητα.
Ενα τσούρμο νέα παιδιά κι αυτά.
Πού είναι ο παραλογισμός στην καλοσύνη και στην κακία? Είναι πέρα ως πέρα λογικά. Υπάρχουν. Να τα. Αυτή εκεί είναι η κακία σ όλο της τον τρόμο, σ όλη της την βαρβαρότητα. Και τίποτε άλλο.
Και παίρνω την απόφασή μου. Καταλήγω.
Ε λοιπόν ΟΧΙ, ΔΕΝ θα τα δικαιολογήσω κι εγώ αυτά τα βάρη της γής, αυτά τα ομοιώματα ανθρώπων. Δεν έχει ουτε "μα", ούτε δεύτερες σκέψεις, ούτε τρίτες αναθεωρήσεις, ούτε "καημένα νιάτα".
Σε τίποτε, για τίποτε και με κανέναν τρόπο. Κανείς άλλος δεν "φταίει". Δική τους είναι η ευθύνη, μόνο δική τους.
Έκαναν κι εκείνοι την επιλογή τους. Εκείνοι διάλεξαν ποιο θα ακολουθήσουν, από όλα τα μονοπάτια που βρέθηκαν στο πέρασμά τους - κι ήταν πολλά, πάρα πολλά.
Κι αντί να προσπαθήσουν να "σώσουν οτιδήποτε κι αν σώζεται", αποφάσισαν να εκτελέσουν όποιον ήταν ευκολότερο να εκτελεστεί, να κάψουν ο τι ήταν ευκολότερο να καεί, να φτύσουν ο τι δεν μπορούσε να τρέξει, να χτυπήσουν τον αδύναμο, να σημαδέψουν τον άοπλο και να πατήσουν τη σκανδάλη έτσι. Απλά.
Επέλεξαν να άρουν αντί να θέσουν, να καταστρέψουν αντί να δημιουργήσουν, να ουρλιάξουν αντί να τραγουδήσουν, να μουτζουρώσουν αντί να ζωγραφίσουν, να κλέψουν αντί να χαρίσουν, να κάψουν αντί να φυτέψουν, να μαυρίσουν τον κόσμο αντί να τον γεμίσουν ελπίδα, να κάνουν πόλεμο αντί έρωτα.
Το επέλεξαν ενω μπορούσαν να διαλέξουν κάτι άλλο.
Επιλογή τους λοιπόν, τόσο των μεν, όσο και των δε.
Αρκετά μας επιβάρυναν, και αρκετά ελαφρυντικά τους έχουμε δώσει. Σώνει.
Τωρα να μας γυρίσουν επιτέλους πίσω τα στραβά μας και τα ίσια μας, τα αμφιθέατρα και τους ενθουσιώδεις αγώνες μας, τη μαχητικότητά μας και τις ειρηνικές πορείες μας, το γέλιο μας και την γκρίνια μας. Να μας επιστρέψουν τουλάχιστον ο τι επιστρέφεται - γιατί, βλέπεις, μερικά γέλια που έσβησε το μίσος τους, δεν θα ξανάρθουν πίσω ποτέ.
...θέλω να δανείζομαι οποτεδήποτε, οσοδήποτε, για ο τι δήποτε, χωρίς όρους, τόκους, υπογραφές, εγγυήσεις και λοιπά τεχνοκρατικά αντιλαϊκά καπιταλιστικά τεχνάσματα των ιμπεριαλιστών.
...θέλω να απλώνω το καλάθι μου εκεί που ΔΕΝ φτάνω, και να μου το πιάνουν οι ψηλοί οποτεδήποτε μου τη βιδάρει.
...θέλω τον σκύλο σκασμένο στη μάσα και την πίτα ανέγγιχτη, θέλω την ομελέτα αφράτη και τα αβγά στο τσόφλι τους, θέλω δέκα και στο χέρι, θέλω σαράντα χρόνια κοκκορας ελεύθερη ζωή, θέλω να μη γαϊδουροδένω και να γαιδουρογυρεύεις ΕΣΥ.
"Θηλιά και φούρκα", που μου 'λεγε κι η μάνα μου.
και σημαίνει: "προσκύνα, μωρή, είμαι πριγκήπισσα"
Ένα αγόρι ξεχασμένο κι απροστάτευτο.
Είχε ένα μικρό ταμπούρλο και το βάραγε.
Η γειτονιά του δεν το κράταγε.
Τους δρόμους πήρε και περπάταγε.
Σ' όλους έρχονται μια μέρα τα γεράματα.
Τι τα θέλει τα παλάτια, τα μαλάματα.
Η ζωή κυλάει με δάκρυα και με κλάματα.
Σε λαγκάδια φουντωμένα, δάση απάτητα.
Το τσακάλι του πολέμου παραφύλαγε.
Και μια ζωούλα ακόμα κλάδεψε.
Στη μικρή καρδιά του μέσα κάτι σπάραξε.
Και τ' αγρίμια του άλλου κόσμου γίναν φίλοι του.
...μετά από τόσα χρόνια, με πηρούνιασε ώς το μεδούλι το νόημα που κρύβουν οι στίχοι του του Robert Frost.
...μερικές πτυχές του ποιήματος φωτίζονται εδώ.
Ακόμα περισσότερες - κι εκείνες που συνταράσσουν εμένα - σκιαγραφώνται εδώ.
...είναι λέει σ ένα μπάρ κάπου στην Κρήτη ο Γιάννης ο μπάρμαν, ομορφόπαιδο, ηλιοκαμένος - σκέτος κούρος, κι ένας Γερμανός τουρίστας αλλήθωρος, τραυλός, αγαθιάρης, γενικώς κακομοίρης καλά καλά. Και είναι και ΠΙΤΑ γιατί δεν αντέχει την καραμπόμπα τεκίλα που τον κερνάνε όλο το βράδυ, κάθε βράδυ, μαζί με τις μπύρες που παραγγέλνει.
"Χααα... κουτόφραγκος ο κοκοβιός, και γκόλ, μπροστά του δεν βλέπει, κάτσε, εδώ έχει ψωμί η δουλειά.".
-"Χανς, λοιπόν φίλε μου καλέ, λέω να παίξουμε ένα παιχνίδι. Θα σου κάνω ερωτήσεις. Εάν δεν ξέρεις να απαντήσεις, θα μου δίνεις εκατό ευρώ. Μετά θα μου κάνεις εσύ ερωτήσεις. Εάν δεν ξέρω εγώ να τις απαντήσω, θα σου δίνω βέβαια πιο πολλά, δηλαδή πεντακόσια ευρώ, γιατί είσαι στον τόπο μου, κι εμείς είμαστε φιλόξενος λαός. Εντάξει???"
-"Χα χα, ωραίο παιχνίβι, μου αρεθει, ..χικ..", λέει ο Γερμανός. "Να το παίκθουμε τώρα, ...χικ..."
-"Λοιπόν, πρώτη ερώτηση: Τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια, Χανς?» λέει ο γάταρος ο μπάρμαν.
-«Θκύλοθ μήπωθ??», λέει σε κάποια στιγμή «Ή …όχι, όχι, αχ, δεν κθέρω… … χικ....χικ.. Ορίθτε, πάρε το κατοθτάρικο».
…. Στην τσέπη του Γιαννάκη και αυτό το κατοστάρικο.
-«Εντάξει», λέει ο Έλληνας, «τα λέμε το βράδυ, τη γνωστή ώρα».
Κοιμάται μετά, ξυπνάει μεσημεράκι, πίνει το απαράδεκτο νεροζούμι του ξενοδοχείου αντί καφέ, πίνει και τρία depon, και ξαναξεκινά για το μπαρ του Γιάννη αργά το απόγευμα, για να συνεχίσουν το παιχνίδι. Στο δρόμο μέσα στο λεωφορείο, όμως, σκέφτεται ο τι έγινε την προηγουμένη, και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά… «Χμμμ… μάλιθτα, κατάλαβα», λέει στον εαυτό του, «χάνω εγώ του δίνω κατοθτάρικο, χάνει αυτόθ μου δίνει πεντακοθάρικο είπαμε ε??».
-«Γεια σου κολλητέ μου Χανς, ομορφόπαιδο», λέει ο άλλος, κι από μέσα του «κοροιδάκλαααααα στραβοχυμένεεεε, πέντε βούγια δυό μουσκάρια, πώς είσαι έτσι ρεεεεεε….».
-«Και βέβαια, Χανς μου, κρίμα που θα σε χάσουμε τέτοιο πελάτη… Άντε, ξεκίνα εσύ, σειρά σου», κάνει ο μπαρμαν.
- «Λοιπόν Γιάννη, θέλω να μου πειθ τι είναι αυτό που άμα το κρατάθ είναι μπλε, άμα το πετάκθειθ θτη θάλαθα γίνεται κόκκινο, κι άμα το πετάκθειθ θτον αέρα γίνεται πράθινο», του κάνει ο Χανς.
Σκέφτεται ο - ξενυχτισμένος και χθεσινοβραδυνός - Έλληνας, σκέφτεται, μπαίνει στο Ιντερνετ από το κινητό, κοιτάζει, ξανακοιτάζει… Περνάει μισή ώρα, δεν έχει βρει απάντηση.
-«Δεν κθέρω Γιάννη μου, ορίθτε, πάρε το κατοθτάρικο».
Δηλαδή η φαντασίωση του Έλληνα να κάνει με τα κρεμμυδάκια το Χανς, επειδή τόλμησε να πάρει την κοροϊδία χαμπάρι αφ ενός και τα λεφτά του πίσω αφ ετέρου.
Ελληνάρας με τζιπ, φανάρια Ζαχάρωφ και Βασ. Σοφίας, οχτώμισι το πρωί. Τον βλέπω από το λεωφορείο. Κατεβάζει το παράθυρο για λίγο, ίσα ίσα να κάνει νόημα προς το πεζοδρόμιο, στο παιδί που ψάχνει να καθαρίσει κανένα τζάμι. Ένα όμορφο μελαμψό σγουρομάλλικο παιδί, κάπου 20 χρονών.
Υπακούει πετώντας ο τσαχπίνης, με μια χαρά, ένα ζήλο, ένα χαμόγελο αυτοπεποίθησης. Αργεί αυτό το πρασινο φανάρι, τι ωραία... Χαμογελάει ενώ έχει ξαπλωθεί όλος πάνω στο παρμπρίζ. Απο την καλή, απο την ανάποδη, στέγνωμα. Κούκλα το κάνει.
Σκέφτομαι ότι ξυπνάει το πρωί -πού να μένει άραγε- βλέπει τον καιρό, παίρνει τη σκούπα και τον κουβά του, τα εργαλεία του, την επιχείρησή του όλη, και βγαίνει για δουλειά. Για δουλειά. Η δουλειά του. Οταν τον ρωτάνε "τι δουλειά κάνεις", απαντάει "καθαρίζω παρμπριζ στα φανάρια τέρμα Αλεξάνδρας. Όταν δεν βρεχει."
Ο άλλος, μέσα στο Τζίμνι, νωχελικός, κάτι ψάχνει. Νομίζω ότι κοιτάζει για κέρματα, αλλά ψάχνει τα τσιγάρα του. Τα βρίσκει. Ανάβει ένα. Ο μικρός τελειώνει και το σκούπισμα, πάει δίπλα του, πίσω από το τζάμι, περιμένοντας το ευρώ του, τα πενήντα λεπτά του, το κάτι του... Με το τσιγάρο στο χέρι, ο Ελληνάρας κάνει πως κοιτάζει για ψιλά στο λεβιέ. Τωρα το θυμήθηκε. Και οι λεβιέδες δεν βγάζουν ψιλά.
Ούτε καν κατεβάζει το τζάμι: "Τι να κάνω, δεν βρίσκω", κάνει στη νοηματική που μόνο τα γουρούνια μιλάνε, αλλά που όλοι καταλαβαίνουν. Το παιδί απλώς απομακρύνεται, πάει το χαμόγελο.
Γινεται γρήγορα κόκκινο αυτό το φανάρι, τι ωραία.
Ψάχνω να πετάξω λίγα κέρματα στο πεζοδρόμιο, δεν εχω. Την επομενη φορά όμως. Κρεμιέμαι από το παράθυρο και φωνάζω ο τι βρισιά μου 'ρχεται - μα, και το τζάμι του να ήταν ανοιχτό, τα παχύδερμα έχουν βαρηκοΐα, αυτό είναι γνωστό. Δεν θα άκουγε τίποτε... Άλλη φορά θα κυκλοφορώ με πέτρες κι εγώ μου φαίνεται, για πραγματικά γουρούνια, ανεξαρτήτως επαγγέλματος. Συνθήματα δεν θα φωνάξω. Eίπαμε, δεν ακούνε ούτως ή άλλως τέτοιου είδους θηλαστικά.
Φτάνουμε στο Παίδων, ακόμα δίπλα μας ο μις Πίγκυ. Έχει στη θέση του συνοδηγού το δικό του παιδί, ενα αδυνατούλικο κάπου 8 χρονών, το οποίο εξασκείται στις εισπνοές Μάρλμπορο σκληρού.
Χωρίς ζώνη ασφαλείας - εκτεθειμένο. Έκθετο.
Η μαγκιά του ξεχειλίζει από τα μπατζάκια του πολλά βαρύ πατέρα. Μαγκιά στο μελαχρινούλη των φαναριών - μαγκιά με τον ιδρώτα του μελαχρινούλη. Και μαγκιά στον ΚΟΚ, σε κώδικες και νόμους - μαγκιά με κίνδυνο τη ζωή του παιδιού του.
Οι Έλληνες όμως λατρεύουν τα παιδιά τους, με τη σκέψη τους αναπνέουν, θυσία γίνονται γι αυτά. Δεν υπάρχουν πιο καλοί γονείς, αυτό είναι γνωστό στα πέρατα του κόσμου.
Κι είναι και φιλόξενοι, φιλότιμοι, γενναιόδωροι, οι Έλληνες. Πονετικοί. Ξέρουν από ξενιτιά.
Αποκλείεται να έχουν συμβεί αυτά λοιπόν.
Μάλλον εγώ δεν είχα ξυπνήσει ακόμη, κι όλα τα είδα στον ύπνο μου. Οχι, αποκλείεται να συνέβησαν.
Αποκλείεται να συμβαίνουν κάθε μέρα, τόσες φορές, στο ίδιο φανάρι, σε κάθε φανάρι.
Μιλάμε αυτές τις μέρες για πολυπόθητους σταυρούς, μοιραία σταυροδρόμια, γονυπετή σταυροκοπήματα και επερχόμενες σταυρώσεις... "Κοσμικά". Μιλάμε για κυρίαρχο λαϊκισμό, πατριδοκάπηλους πατριώτες, ακροδεξιούς αριστερούς και άναρχους θρησκόληπτους, για τη λαϊκή ετυμηγορία, τη λαϊκή κουλτούρα, τη λαϊκή του Σαββάτου... "Πολιτικά". Μιλάμε όσο προλάβουμε, απ όπου προλάβουμε, γιατί, Κυρίες και Κύριοι, σ' αυτήν τη γωνιά του πλανήτη, σε τέσσερις μέρες έχουμε εκλογές.
Το κόμμα που όπως δείχνουν τα πράγματα -και πάνω απ όλα οι δημοσκοπήσεις- θα κληθεί να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας από Δευτέρας 5 Οκτωβρίου 2009, το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα, δηλώνει πως ξέρει πολύ καλά τι το περιμένει. Πως έχει επίγνωση του τί σκόνη και πόσα θρύψαλα αφήνουν εκεινοι που φεύγουν. Διαβεβαιώνει το λαό πως γνωρίζει ότι θα βρει μια χώρα χωρίς κύρος. Χωρίς μπούσουλα. Χωρίς όραμα. Χωρίς δομές.
Γνωρίζει ότι θα βρει μια οικονομία όπου οι πολίτες έχουν την αγοραστική δύναμη του 1982, αλλά τις καταναλωτικές συνήθειες πολιτών Ευρωπαϊκού ευνομούμενου και ανεπτυγμένου κράτους. Τα ελλείμματα που χαίνουν στα ταμεία, στους προϋπολογισμούς και τα ισοζύγια δεν έχουν να κάνουν τόσο με αποτυχημένες πολιτικές, αλλά πρωτίστως με χρεωκοπημένες νοοτροπίες. Η διεθνής συγκυρία , όμως, δεν συγχωρεί πλέον αυτοεξαιρέσεις, free riders και επιδείξεις "μαυροπροβατισμού" για εσωτερική κατανάλωση.
Ειδικά μετά από όσα πέτυχε η χώρα τη δεκαετία του '90, πλέον ούτε το "δεν μπορώ" αποτελεί επαρκή δικαιολογία. Θα πρέπει να πείσουμε τους εταίρους μας στην Ευρώπη να χωνέψουν το "δεν με συμφέρει ως Κυβέρνηση - ή δεν μ' αφήνει το κόμμα μου - να ορθοποδήσω". Και δεν πρόκειται να το δεχτούν, γιατί πολύ απλά δεν έχουν πια το περιθώριο να μας σιγοντάρουν στα τσαλίμια μας όπως στο παρελθόν.
Γνωρίζει πως αναλαμβάνει μια χώρα της οποίας η Εξωτερική Πολιτική χρησιμεύει εδώ και πεντέμισι χρόνια αποκλειστικά ως επικοινωνιακό τρικ, για να φεύγει το μάτι από τα σημαντικά και ενδεχομένως ψηφοφθόρα, τα εσωτερικής πολιτικής και διαχείρισης δράματα και τραύματα - των πλειοψηφιών, των μειοψηφιών, των μειονοτήτων, των μεμονωμένων ατόμων.
Γνωρίζει και ότι θα ανακαλύψει μια περιβαλλοντική πολιτική όνειδος. Η πολυετής διελκυστίνδα μεταξύ των "ρεαλιστών" που επιμένουν ότι η χώρα ανήκει στον Τρίτο κόσμο και δεν την παίρνει να ασχοληθεί με πράσινα άλογα, και των "οίκο-ιδεολόγων" με το μόττο "ο τι ρυπαίνει κλείνει" από την άλλη, την έχουν καθηλώσει στο ολοταχώς όπισθεν. Οι απαιτήσεις αυξάνονται ταχύτατα, οι κλιματικές εξελίξεις είναι καταιγιστικές, δριμύτατες, αναπόδραστες, σε διεθνή και εγχώρια κλίμακα, κι η χώρα παραμένει καρφωμένη στη θέση της - διαρκώς και πιο πίσω σε σχέση με το που όφειλε να είναι, παραπαίοντας μεταξύ Ανατολής και Δύσης, Δεξιάς και Αριστεράς, και μην αποφασίζοντας σε τίνος κανόνες πρέπει να υπακούσει.
Γνωρίζει πως θα κληθεί να συγχρωτιστεί (η να μην συγχρωτιστεί, όπως διατείνεται ότι έχει σκοπό) με ένα μιντιακό τοπίο που χωρίς κανόνες, ταμπού και στοιχειώδη αιδώ, πλέον θυμίζει ιδιοκτησιακό καθεστώς ποδοσφαιρικών ομάδων περασμένων δεκαετιών: έχουμε -οι παράγοντες- τις επιχειρήσεις μας για να βγάζουμε τα προς το ευ ζην, κι έχουμε και την "ομάδα" μας για να ανταγωνιζόμαστε με τους απέναντι ποιός θα καπαρώσει πρώτος το γήπεδο, το διαιτητή και τους επόπτες - και άρα το πρωτάθλημα - και δεν θα τον τσακώσουν. Όπου "πρωτάθλημα" τα ελληνικά πολιτικά πράγματα μέσω της σμίλευσης της κοινής γνώμης. Άπαντες οι παράγοντες το ίδιο θέλουν, το θέμα είναι ποιός θα το πετύχει πιο αποτελεσματικά. Ο πιο καπάτσος κι επιδέξιος ...γλύπτης, αναγνωρίζεται ως νικητής.
Το ΠΑΣΟΚ γνωρίζει, τέλος, ότι ως Κυβέρνηση θα πρέπει να κινηθεί ιλιγγιωδώς για να ανακτήσει το χαμένο δρόμο και χρόνο, με όχημα μια διοίκηση τάρταλο zastava. Μια διοίκηση που θαρρεί πως μπορεί να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις του 21ου αιώνα (που την τρέφει) και του 19ου (που την βολεύει) ταυτοχρόνως. Να κρατήσει το τέμπο "στην μικράν αλλ' έντιμον Ελλάδα" και στην Ελλάδα της ΟΝΕ με την ίδια μπαγκέτα, την ίδια στιγμή.
Εχει υπόψιν της όμως, η διοίκηση, πως δεν μπορεί να ξεγελάει επ' άπειρον τη Eurostat και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ούτε μπορεί να τους στείλει τρεις ντενεκέδες λάδι για να κάνουν τα στραβά μάτια. Δεν μπορεί να δικαιολογήσει στο λαό τη χρεία αγροφυλάκων όταν δεν υπάρχουν άρτια εκπαιδευμένοι πυροσβέστες. Δεν μπορεί να βαφτίζει το άσυλο παντός εγκληματία κατάκτηση αιώνων, και τη χώρα πιονέρο της Δημοκρατίας χάρη σ' αυτό. Δεν μπορεί να κρύψει ότι τα πηγάδια του 1830 όπου το δημόσιο καλείται να ρίχνει συνεχώς λεφτά είναι άπατα, κι ότι εκεί ακριβώς εντοπίζονται τα μισά προβλήματα του τόπου, στον ανύπαρκτο πάτο τους. Δεν μπορεί να διεκδικεί και να συσσωρεύει προνόμια και εξουσίες και να αποσείει μονίμως - και νομίμως - οτιδήποτε μοιάζει με ευθύνη και λογοδοσία.
Κι όλα αυτά είναι όσα το ΠΑΣΟΚ θα δει, ήδη από τη Δευτέρα, να υψώνονται αμείλικτα μπροστά του. Έχει την επιλογή να μην τα αντιμετωπίσει ως απροσπέλαστα οδοφράγματα . Ως συμπαγή, αδιαφανή παραπετάσματα, που δεν αφήνουν να δεις το χώρο και το χρόνο μπροστά σου πέρα από το αύριο κι ώς τις επόμενες εκλογές. Έχει την υποχρέωση, ακόμα περισσότερο, να τα δει ως "οίστρους", που διαρκώς θέτουν νέα ζητήματα και προβάλλουν νέες διεκδικήσεις. Που απαιτούν να διανοιγούν νέοι δρόμοι προσωπικής υπευθυνότητας και συλλογικής ευθύνης, όπου θα καθοδηγηθούν και τα όποια παραχαϊδεμένα άτομα, και η παραμελημένη κοινωνία.
Υπάρχει η διάθεση να το κάνει. Κι υπάρχουν και οι γνώσεις. Κι η ευαισθησία. Και το όραμα, τολμώ να πω.
Αλλά θα υπάρξει - υπάρχει - κι ένας παράγοντας εξαιρετικά δυσοίωνος.
Το ΠΑΣΟΚ καλείται να δει το δέντρο και το δάσος, όταν τα ίδια του τα στελέχη, εδώ και μια δεκαπενταετία περίπου, έχουν επιδοθεί με μεγάλη επιτυχία, σ ένα ιδιότυπο σπορ. Πριονίζουν με ζήλο τα κλαδιά όπου κάθονται μόλις κάτι δεν τους καλόρχεται. Πριονίζουν και των διπλανών τους. Όταν τελικά το δέντρο που τους φιλοξενούσε μείνει γυμνό, σπεύδουν να καταδείξουν ωρυόμενοι την ανάγκη να κοπεί - μια και ούτε καρπούς δίνει, ούτε σκιά προσφέρει. Ειναι πειστικότατοι και επιμελέστατοι. Κι έχουν καταφέρει μέχρι τώρα να πελεκήσουν ο τι δεν τους αρέσει, μέχρι όπου τους αρέσει, μια και κανείς δεν μπόρεσε, δεν θέλησε, ή δεν τόλμησε να τους σταματήσει εγκαίρως.
Το δεινό είναι πως μεταξύ αυτών των επικίνδυνων επιδέξιων υλοτόμων κάποιοι θα κληθούν να υλοποιήσουν τις γνώσεις και τις ευαισθησίες και τα οράματα της προσεχούς Κυβέρνησης. Και θα πρέπει να το φέρουν εις πέρας με σθένος και αυταπάρνηση και πολιτικό κόστος.
Παρατηρώντας την πορεία του πολιτισμού –ιδιαίτερα εντός των γεωγραφικών συνόρων της Ευρώπης- διαπιστώνεται μια γενική τάση αποδέσμευσης των λαών από προλήψεις, προκαταλήψεις και εξαρτήσεις και πολιτικές αλλά κατά βάση θρησκευτικές. Θα παρομοιάζαμε τη διαδρομή με τον αγώνα για ανεξαρτητοποίηση κάθε οργανισμού από την προστατευτικότητα του περιβάλλοντός του προς την ανακάλυψη νέων προορισμών για το πνεύμα του. Από τη σχεδόν αποκλειστικά θρησκευτική θεώρηση του κόσμου που κυριαρχούσε στις αρχές της προηγουμενης χιλιετίας – «σχεδόν» γιατί σε κάθε εποχή υπάρχουν εξαιρέσεις των οποίων η σκέψη προπορεύεται και αποτελεί τον προάγγελο μελλοντικών αναζητήσεων- σταδιακά και με αβέβαια βήματα κάποιες φορές, αιφνίδια και ορμητικά κάποιες άλλες, ο δυτικός πολιτισμός κατέκτησε το δικαίωμα στην επιστημονική γνώση, τουλάχιστον. Δε θα ριψοκινδυνεύαμε μία αποτίμηση της μέχρι τώρα πορείας του, είναι ενδιαφέρον όμως να ακολουθήσουμε αυτό το ταξίδι με τα πισωγυρίσματά και τις δυσκολίες του, σε διάφορους τομείς του πολιτισμού.
Με τη σταδιακή κατάρρευση της φεουδαρχίας και την ανάδυση των πόλεων-κρατών -αρχικά στην ευνοημένη γεωγραφικά Βόρεια Ιταλία- η Εκκλησία παύει να είναι το σημείο αναφοράς των ατόμων και αρχίζει να περιορίζεται στον πνευματικό της ρόλο- μια διαδικασία που μέλλει να αποδειχθεί χρονοβόρα και επίπονη. Έχοντας θέσει τον άνθρωπο σε προτεραιότητα, οι ουμανιστές του 14ου αιώνα προπορεύονται στην καλλιέργεια του πνεύματος εντρυφώντας στα κείμενα των αρχαίων κλασσικών, επιζητώντας να ανακαλύψουν περισσότερα για το ίδιο το παρελθόν τους μελετώντας την ιστορία και το περιβάλλον τους. Οι αναζητήσεις τους αυτές δεν αμφισβητούσαν τη θρησκεία αυτή καθεαυτήν αλλά τη θέση των επί γης «απεσταλμένων» της στην κοινωνία- τη χρειάζονταν ως πνευματικό στήριγμα περισσότερο, και όχι τόσο ως κοσμικό άρχοντα. Οι Ευρωπαίοι της Αναγέννησης αρχίζουν να βλέπουν τον κόσμο κριτικά, να εχουν επίγνωση της διαφορετικότητας τους. Το άτομο γίνεται τώρα το επίκεντρο και η προσωπική οπτική γωνία αποκτά νέο νόημα. Πέρα απο τη στροφή σε θέματα επηρεασμένα απο την κλασσική αρχαιότητα, τα νέα αυτά δεδομένα αποκρυσταλλώνονται και στην τεχνοτροπία με δύο τρόπους: τη ρεαλιστική απόδοση των χαρακτηριστικών και των αναλογιών του ανθρώπινου σώματος, και επίσης με την εισαγωγή της προοπτικής στις καλλιτεχνικές δημιουργίες˙ η εικόνα του περιβάλλοντος αλλάζει πλέον και χάνει την ομοιομορφία που τη διέκρινε στο παρελθόν. Αλλάζει ανάλογα με το θέμα , καθώς τα χαρακτηριστικά των απεικονιζομένων διαφοροποιούνται, και αλλάζει ανάλογα με την θέση του καλλιτέχνη, αφού η προοπτική καλεί το θεατή να αντιληφθεί το χώρο με τα μάτια του δημιουργού. Η τοιχογραφία της «Σχολής των Αθηνών», έργο του Ραφαήλ, στο Βατικανό, είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτών των νεωτερισμών της εποχής, αλλα ταυτόχρονα απηχεί και το ρόλο της Εκκλησίας την εποχή εκείνη ως πάτρωνα της αναγεννησιακής δημιουργίας.
Η καινούργια αυτη ιδιότητα της Εκκλησίας όσο κι αν έδωσε ώθηση στον πολιτισμό, σταδιακά οδήγησε σε ένα κλίμα αρνητικό για τους εκπροσώπους της. Η Ευρώπη ρημαγμένη απο τους θρησκευτικούς πολέμους μαστιζόταν από την πανώλη και το λιμό. Το ενδιαφέρον του παπισμού για πολυτέλεια στο διάκοσμο των ναών πρώτον φάνταζε τουλάχιστον ανάλγητο και, δεύτερον, δεν συνήδε με τα κείμενα της Βίβλου περί λιτότητας, εγκράτειας και απάρνησης των επίγειων απολαύσεων, που πλέον ήταν προσιτά λόγω του αισθητά βελτιωμένου μορφωτικού επεπέδου–μετά την ενθάρρυνση της ίδιας της Εκκλησίας- σε ολοένα και περισσότερους πιστούς. Αρκετοί από τους ιερείς επιδίδονταν σε ένα αγώνα συγκέντρωσης υλικών αγαθών, εκμεταλλευόμενοι την επιρροή τους στους πιστούς. Ανεξέλεγκτοι οι «πνευματικοι καθοδηγητές» πουλούσαν στην κυριολεξία συγχώρεση αμαρτιών –σε νεκρούς και ζώντες, ακόμα και πριν την τέλεση της αμαρτίας. «...Μόλις τα χρήματα κουδουνίσουν στο δίσκο, η ψυχή πετάει εξω από το καθαρτήριο...» Η απογοήτευση και η αγανάκτηση κάποιων εκπροσώπων της άρχισαν να παίρνουν σάρκα και οστά, και βρήκαν την εκφρασή τους το 1517 με την ανάρτηση των 95 θέσεων του Μαρτίνου Λούθηρου. Ιδιαίτερα στην κατακερματισμένη Γερμανία, όπου ο Πάπας είχε διατηρήσει σχεδόν αυτόνομη εξουσία, οι κατώτερες τάξεις είδαν τη Μεταρρύθμιση που προωθούσε ο Λούθηρος ως το νέο δόγμα-εχέγγυο της πολυπόθητης ελευθερίας. Οι Γερμανοί δουλοπάροικοι ξεσηκώθηκαν ενάντια στην Παπική υπερ-εξουσία απαιτώντας μεταξύ άλλων και ελαφρύτερη φορολόγηση(1524-1525). Η Επανάσταση των Χωρικών όπως έμεινε γνωστή, πνίγηκε στο αίμα, με τις ευλογίες και του «ποιμένα» Λούθηρου, του οποίου η μεταρρυθμιστική εγρήγορση δεν στόχευε στην ανατροπή της καθεστηκυίας τάξης πραγμάτων.
Γρήγορα έγινε αντιληπτό ότι η Προτεσταντική κίνηση δεν ήταν άλλο ένα παροδικό ξέσπασμα των απανταχού αντιρρησιών. Καθως η νέα πνοή εκανε το γύρο της ηπείρου έβρισκε οπαδούς σε κάθε σκαλοπάτι της πυραμίδας της εξουσίας. Για λόγους που δεν άπτονταν θρησκευτικών ζητημάτων, το 1534 ο Ερρίκος Η΄ της Αγγλίας ιδρύει την Αγγλικανική Εκκλησία και ανακηρύσσει τον εαυτό του αρχηγό της, ενώ επί της βασιλείας του γιού του η Προτεσταντική Μεταρρύθμιση εφαρμόστηκε πλήρως στην Αγγλία. Η Ευρώπη πλέον ήταν χωρισμένη σε δύο αντίπαλα στρατόπεδα. Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία κάνοντας μια απέλπιδα προσπάθεια να ανακτήσει το χαμένο έδαφος –και φυσικά τους οπαδούς της- προσαρμοζόμενη στα νέα δεδομένα, συγκάλεσε τη Σύνοδο του Τριδέντου το 1545 , κίνηση γνωστή ως Αντιμεταρρύθμιση, αλλά οι εξελίξεις είχαν ήδη δρομολογηθεί. (Θα έπρεπε να περάσουν εκατό σχεδον χρόνια για να αναγνωριστεί επίσημα -με τη λήξη του Τριακονταετούς Πολέμου και την υπογραφή της συνθήκης της Βεστφαλίας (1648)- απο Καθολικούς και Προτεστάντες το δικαίωμα ύπαρξης κάθε θρησκείας και κατ' επέκταση καθε κράτους.) Ένα από τα κορυφαία γεγονότα της αντιμεταρρυθμιστικής προσπάθειας ήταν η Ειρήνη της Αυγούστας που υπογράφτηκε το 1555 -τριάντα χρόνια μετά το άδοξο τέλος της επανάστασης των δουλοπάροικων- μεταξύ του Αυτοκράτορα Καρόλου Ε΄και των Γερμανών πριγκήπων και που παραχωρούσε στους τελευταίους το δικαίωμα να διαλέξουν ανάμεσα στον καθολικισμό και στον προτεσταντισμό.
Κατά τον 17ο αιώνα, το αναγεννησιακό ρεύμα κορυφώνεται και μια νέα πολιτιστική κίνηση εμφανίζεται. Ο αιώνας του ορθολογισμού θα δηλώσει απόλουτη πίστη στο ανθρώπινο πνεύμα και τις δυνατότητες του ατόμου. Η αμέριστη προσπάθεια για την κατάκτηση της γνώσης ξεκινάει στη Δυτική Ευρώπη όταν οι ανακαλύψεις νόμων που διέπουν τη φύση συνεπαίρνει τους διανοούμενους της εποχής. Η ιδέα ότι η ζωή κυβερνάται από Αρχές καθολικής και διαχρονικής ισχύος διαχέεται σε κάθε τομέα της πολιτιστικής παραγωγής. Η επιστήμη είναι η νέα εξουσία και η ρήση του Καντ «sapere aude» (τόλμησε να γνωρίζεις), θα ορθωθεί απέναντι στο «Πίστευε και μη ερεύνα» των κληρικών και θα συνοψίσει το νέο κώδικα που χαρακτηριζόταν αφενός από την πρωτοκαθεδρία της ανθρώπινης λογικής και της ύμνησης της ελευθερίας ως αναγκαιότητας, και αφετέρου από ένα πρωτοφανή αντικληρικαλισμό καθώς η μονοπώληση της γνώσης, οι δεισιδαιμονίες και ο μυστικισμός της εκκλησίας θεωρήθηκαν οι αιτίες της ανάσχεσης της προόδου ως τότε. Ο μεταρρυθμιστικός ρασιοναλισμός εξαπλώθηκε σε όλη την Ευρώπη και έφτασε στο Νέο Κόσμο. Ο αγώνας εναντίον πάσης φύσεως δογματισμού και αυθαιρεσίας της εξουσίας καθώς και η πίστη στις δυνατότητες του ανθρώπου με απαραίτητη προϋπόθεση να αφεθεί ελεύθερος να χρησιμοποιήσει τη λογική του αντανακλώνται στην Διακήρυξη της Αμερικανικής Ανεξαρτησίας (1776), κείμενο που φέρει εμφανώς επιρροές από γνήσιους εκπροσώπους του ορθολογισμού, όπως ο Τζον Λοκ .
Τις δεκαετίες που ακολούθησαν την Αμερικανική και τη Γαλλική Επανάσταση οι αλλαγές σε καθε τομέα ήταν ραγδαίες. Η βιομηχανία αποτελούσε το νέο τρόπο παραγωγής και οι συνέπειες στον τρόπο ζωής αλλά και στο περιβάλλον γίνονταν ολοένα και περισσότερο αισθητές. Η αντίληψη του κόσμου μέσα από το πρίσμα της λογικής, η διείσδυση της επιστήμονικής ορολογίας σε κάθε τομέα της διανόησης και η εμμονή σε παγιωμένους κανόνες, που δεν επιδέχονταν εξαιρέσεις και είχαν οικουμενική ισχύ αποτελούσαν τα γνωρίσματα της εποχής. Σ'αυτήν την προσκόλληση σε καθολικές αρχές οι Ρομαντικοί αντέτειναν το δικαίωμα των ατόμων να ορίσουν μόνοι τις απαιτήσεις τους αψηφώντας τα κοινωνικώς αποδεκτά πρότυπα-νόμους που περιόριζαν τη δυνατότητα αυτοκαθορισμού τους. Προτίμησαν να στρέψουν το βλέμμα στην παράδοση, σε μυθικούς ήρωες και ξεχασμένους πολιτισμούς απορρίπτοντας την ψυχρή λογική του κλασσικισμού και το διαφωτισμό που τον υμνούσε. Η έμφαση δινόταν στο θυμικό και όχι το λογικό του ανθρώπου, και η προσπάθεια αφορούσε στην ικανοποίηση των συναισθηματικών αναγκών της ψυχής, ιδιαίτερα με την επιδίωξη μεγαλόπνοων στόχων. Ο λόρδος Βύρωνας (1788-1824) ενσάρκωσε με το έργο αλλά κυρίως με τη ζωή και τον τραγικό, πρόωρο θάνατό του τα πιστεύω των ρομαντικών: αφιερώθηκε ψυχή τε και σώματι σε μία μεγάλη ιδέα και ουσιαστικά θυσιάστηκε αγωνιζόμενος με τον δικό του τρόπο για την ελευθερία των Ελλήνων.
Παρά τη στροφή κάποιων διανοοούμενων προς το ρομαντικό παρελθόν, αλλά και με τη συμβολή της στην περαιτέρω αυτονόμηση του πνεύματος, η επίδραση του ορθολογισμού συνεχιζόταν με αυξανόμενη ένταση. Ο Ρεαλισμός του 18ου αιώνα όρισε την πραγματικότητα ως ό,τι μπορεί να γίνει αντιληπτό διαμέσου των αισθήσεων και μόνο. Η απόρριψη της παράδοσης πήρε τη μορφή επανάστασης ενώ η αμφισβήτηση των εξουσιαστικών δομών και της κοινωνικής οργάνωσης γενικότερα αποτέλεσε το αντικείμενο της διανόησης της εποχής. Έντονη δε την περίοδο αυτή ήταν η εφαρμογή των μεθόδων των θετικών επιστημών στη διερεύνηση κάθε πτυχής της γνώσης. Ο εμπειρισμός αυτός βρήκε εφαρμογή σε όλα τα πεδία: από τη φιλοσοφία ως την τέχνη και την καθημερινή ζωή- αγγίζοντας ορισμένες φορές την υπερβολή. Στην Ελλάδα ο ρεαλισμός αποτυπώθηκε και στο κίνημα των Μαλλιαριστών, οι οποίοι απέρριπταν την καθαρεύουσα ως αναχρονιστική και φτιαχτή και ζητούσαν την αντικατάσταση από μια άκρατη δημοτική στην οποία η αρχαία ελληνική γλώσσα έμοιαζε μακρινός πρόγονος. Το επιχείρημα των δημοτικιστών ήταν ότι η πραγματική γλώσσα ήταν μόνο η καθομιλούμενη που συνέδεε τις εμπειρίες της ζωής και της γλώσσας προσδίνοντας αμεσότητα στο λόγο -ως τέτοια όφειλε να αποτελεί τον αποκλειστικό τρόπο έκφρασης των Νεοελλήνων. «Το ταξίδι μου» του Γιαννη Ψυχάρη, που δημοσιεύτηκε το 1888, είναι ενδεικτικό αυτής της έκφανσης του κινήματος του ρεαλισμού.
Παρά την εντύπωση της ύπαρξης συμπαγών ορίων μεταξύ των σταδίων της εξέλιξης των ιδεών, η πραγματικότητα αποδεικνύει τη συν-ύπαρξη σε μια δεδομένη περίοδο πολλών ρευμάτων ταυτόχρονα. Καθε κίνημα γεννιέται για να δηλώσει κατι διαφορετικό, για να αντιτεθεί σε κάτι ήδη υπάρχον. Γεννιέται όμως όχι εκ του μηδενός αλλά αντλώντας συνήθως ιδέες από την Ιστορία και ανδρώνεται για να αποτελέσει κι αυτό με τη σειρά του στόχο αμφισβήτησης κάποια στιγμή. Οι ιδεολογίες αποκτούν υλική σχεδόν υπόσταση και παλεύουν να επικρατήσουν έναντι των αντιπάλων τους. Ακόμα όμως κι όταν σβήσουν, αναγεννώνται κάποτε από τις στάχτες τους και αναπροσαρμοσμένες στα νέα δεδομένα ξαναδιεκδικούν οπαδούς και ισχύ. Κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα αναβίωσαν ιδέες που οι ρίζες τους βρίσκονται σε χρονολογίες πολύ απομακρυσμένες από το σήμερα. Ίσως κι αυτό να είναι το σημαντικότερο επίτευγμα του πολιτισμού: η δυνατότητα να συνυπάρχουν τόσες ιδεολογίες όσα και άτομα, τόσες κοσμοθεωρίες όσες και προσωπικές ιστορίες.
Θα ήταν πολύ ενδιαφέρον, αντί βιογραφικών φυλλαδών και φυλλαδίων, να δημοσιεύουν και να διανέμουν οι υποψήφιοι και ένα απαντημένο από τους ίδιους ερωτηματολόγιο τύπου "political compass" (εδώ).
Δεν θα χρειαζόταν καν να πουν τι πραγματικά πιστεύουν.
Πολλά λέγονται, και πολλά θα ειπωθούν, αλλά ας κοιτάξουμε και λίγο τι λεγόταν μέχρι χτές, συνοπτικά, έχουμε και δουλειές.
Ήταν τόσο ξεκάθαρο αυτό, όσο και το ότι το "ΠΑΣΟΚ" δεν τον ήθελε στην Α Πειραιά. Κανείς από την Ιπποκράτους δεν διέψευδε ούτε κι όσα διέρρεαν στον ηλεκτρονικό και μη Τύπο, από την πλευρά της Αριστερής Πρωτοβουλίας και των μπλογκ που έχουν συνδεθεί μ αυτήν (εδώ) αλλά και άλλων εντύπων (εδώ, σελίδα 11)… Κάθε άλλο.
Στο σποτ για τα 35 χρόνια ΠΑΣΟΚ, (εδώ) το πρόσωπο του κυρίου Σημίτη δεν είχε καν περιληφθεί, αφήνοντας τα 8 χρόνια έξω, και γιορτάζοντας τα υπόλοιπα 27. Έτσι λοιπόν είχαν ήδη καταστεί φανερές οι απόψεις και οι προθέσεις της ηγεσίας (?), σε όλο το ΠΑΣΟΚ - και στους πρώην και στους νυν, και στους επόμενους. Επομένως η όποια μεταγενέστερη φήμη περί ψηφοδελτίου Επικρατείας, στερείτο σοβαρότητας και στοιχειώδους εκτίμησης προς το πρόσωπο του κυρίου Σημίτη. Ποσω μάλλον εάν ήταν ΚΑΙ ψευδής.
Η πραγματική μομφή λοιπόν προς τον πρώην Πρόεδρο του Κινήματος, είναι ότι είναι περιορισμένης αντίληψης η τυφλός και κουφός, αφού όχι μόνο του το μετέφεραν και το έγραψαν αλλά και του το ζωγράφισαν - η μάλλον του το κινηματογράφησαν - και δεν το είδε. Ασχέτως του τι κυκλοφορούσε εντέχνως, υπονοώντας το αντίθετο, συμπεριλαμβάνοντας τον δηλαδή στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας. Νομίζω όμως πως μάλλον-ίσως-μπορεί δεν είναι τίποτε από αυτά ο πρώην Πρωθυπουργός, και απλώς δεν δέχτηκε αυτή τη φορά να εμπαίζεται το όνομά του για να έχουμε κάποιον να βαράμε και να διώχνουμε τελευταία στιγμή χειροκροτούμενοι, ως άλλοι Χότζες.
Κρίμα, στην εποχή των κινητών και των e-mails, πάντως, να προτιμάται από την ηγεσία ενός κόμματος το δι' αντιπροσώπων και δι' ανιχνευτών χαλασμένο τηλέφωνο. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έχει και καλά να μιμηθεί από τον πατέρα του, δεν χρειάζεται να επιλέξει το διασυρμό και τη σπίλωση του "απέναντι" και την σε όλα τα επίπεδα διγλωσσία.
Καλό το ψιλό γαζί, αλλά ξηλώνει εύκολα.
Τον μόχθο του Ελληνικού λαού, τις θυσίες του, τους αγώνες του.
Δεν μπορούμε να του δείξουμε πού πήγαν, τί του πρόσφεραν.
αλλά επειδή το κάναμε ΕΜΕΙΣ. ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ.
Γιατί? Γιατί το παραμύθιασμα είναι πρόσκαιρο, είναι πρόστυχο, αλλά είναι εύκολο.
Και κάποιοι -λίγοι αλλά αρκετοί - επιδέξιοι επίδοξοι μόνο αυτό ξέρουν, και μόνο αυτό θα μπορούν.
να μη φανεί το δικό τους χαμηλό ανάστημα αύριο, που θα τους αντικρίσει ο κόσμος.
να μπουν και να χαρούν τη Γη.
Το τραγούδι "Με πιάνει το παράπονο και κλαίω"
είναι από το παραμύθι "Μορμόλης"
1-1-2009: Ελληνική προεδρία στον ΟΑΣΕ.
27-12-08: Κλείνουν και τα Woolworth's. 30.000 θέσεις εργασίας στον αέρα.
18-12-08: ο Σημίτης για τον προϋπολογισμό, ομιλία στη Βουλή.
8-12-08: Προς απόλυση κι άλλοι. Πότε??
1-12-2008: Συναγερμός στη Βενετία από την άνοδο της στάθμης των υδάτων.
Άλαν Γκρήνσπαν: έκανα λάθος στις εκτιμήσεις μου.
όχι στο ρατσισμό από την κούνια!!!
Για κατάχρηση εξουσίας από τη Σάρα Πέιλιν κάνει λόγο το πόρισμα του εισαγγελέα.
Βαρύτερη η κρίση στη Δανία λόγω του «όχι στο ευρώ"
"Στην Αθήνα οι μουσουλμάνοι ούτε τζαμί έχουν ούτε δικό τους νεκροταφείο. Τα παιδιά τους στα ελληνικά σχολεία κοιτάνε το ταβάνι, όταν οι συμμαθητές τους σταυροκοπιούνται καθημερινά, επειδή η Ιερά Σύνοδος διαμαρτύρεται με το παραμικρό: Τα προαιρετικά θρησκευτικά, την υποχρεωτική προσευχή, τη μετάληψη. Η Ελλάδα δεν μπορεί να συνεισφέρει στην ενδιαφέρουσα συζήτηση, που βρίσκεται σε εξέλιξη σε ολόκληρη την Ευρώπη. Διαθέτει μεν μουσουλμάνους, αλλά αρνείται να το πιστέψει.
Γιατί πιστεύει σε Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία.
"Το μεγαλείο και η ηθική πρόοδος ενός λαού μπορούν να κριθούν από τον τρόπο που συμπεριφέρεται στα ζώα."
Στη Β. Αμερική και την Δ. Ευρώπη βρίσκονται περιουσίες ύψους 39 δισεκ. ευρώ και 38 δισεκ. ευρώ αντιστοίχως, που ανταποκρίνονται στα 2/3 του πλούτου των εκατομμυριούχων. Το υπόλοιπο 1/3 ήτοι 33 δισεκ. δολάρια είναι μοιρασμένα στις υπόλοιπες περιοχές του πλανήτη.
...Ελάχιστοι στέκονται στο γεγονός ότι εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπων έχουν πλέον ένα πιάτο ρύζι στο τραπέζι. Ολοι τονίζουν τις διευρυμένες ανισότητες. Να μην παρεξηγηθούμε: οι εισοδηματικές ανισότητες στην ιδιόμορφα καπιταλιστική Κίνα είναι κακές. Αλλά είναι καλύτερες από την ισότητα στην πείνα που βιώνει ο λαός της κομμουνιστικής Βόρειας Κορέας.
Ακούγεται επί ΠΑΣΟΚ ότι ο Τσουκάτος μπήκε σε κότερο και τον φεύγει ο Σημίτης. Δεν πληρώνει νοίκι ο Μαλέσιος στον κουμπάρο του (πόσο, 300€, 400€, 500€, πόσο ήταν το γαμημένο) και διώχνεται. Ψιθυρίζεται κάτι για το Σμπώκο και τους εξοπλισμούς, φεύγει. Φήμες για τον άλλον, σουτ! Λόγια για τον τρίτο, έξαποδώ. Και εδώ γελά το σύμπαν με την «παρθένα» τη Ν.Δ. και αν δεν τους πιάσουν στα πράσσα, τίποτα! Σουρωτήρι η ηθική του κόμματος, δεν ξέρουν από πού να φυλαχθούν, κάθε μέρα και σκάνδαλο, και λένε «εμείς είμαστε καλύτεροι γιατί τα βγάζουμε στην φόρα». Διώκεται ο σύμβουλος του πρωθυπουργού και πρωτοκλασάτος Κεφαλογιάννης (αποκαλούμενους και «προστάτης των Ζωνιανών») για ότι λίγο κατόρθωσαν να του βρουν (γιατί στην Κρήτη ξέρουν πολλά και δεν μιλάνε) και το Μαξίμου την πάπια. Μόνο τον Τσαούση ξέρουν να διώχνουν οι ΚοτσακοΠαράσχοι.
Θέλετε κι άλλο; Α, ξέχασα, η πρωτιά στις δημοσκοπήσεις και η διαφορά ασφαλείας από το ΠΑΣΟΚ όλα τα εξιλεώνει. Στην Ελλάδα ζούμε.
Σε ένα δημοψήφισμα, το «ναι» για μια πολύπλοκη πολιτική συμφωνία είναι από την αφετηρία υπονομευμένο. Η συμφωνία δεν υπερψηφίζεται εύκολα. Οχι μόνο επειδή είναι σύνθετη και μακροσκελής. Μπορεί να καταψηφιστεί ακόμη και αν είναι πολύ καλή. Διότι ο εχθρός ακόμη και του πολύ καλού δεν είναι καν το καλύτερο. Είναι η ελπίδα του καλύτερου.
Ποιοι είναι οι άνθρωποι που λείπουν σήμερα από την πολιτική; Πρώτα απ' όλα οι σοβαροί άνθρωποι. Δεύτερον, οι άνθρωποι που έχουν αποδείξει ότι μπορούν να μανατζάρουν τη χώρα και να φέρουν σε πέρας δύσκολα έργα. Τρίτον, οι άνθρωποι που είναι πραγματικά κεντρώοι, δεν φοράνε ιδεολογικές παρωπίδες, αλλά αντιλαμβάνονται πως τα σλόγκαν περασμένων δεκαετιών δεν έχουν καμία θέση στην εποχή της παγκοσμιοποίησης. Τέταρτον, οι πολιτικοί που ξέρουν να γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια το κόμμα, την επετηρίδα του και τις ισορροπίες του όταν πρόκειται να πάρουν σοβαρές αποφάσεις. Το ΠΑΣΟΚ είχε έναν τέτοιο πολιτικό… και τον διέγραψε.
...υπάρχουν δημοσιογράφοι-μισθοφόροι που χρηματίζονται από τον κρατικό κορβανά για να κάνουν τα επικοινωνιακά χατίρια της κυβέρνησης.
...ομάδες δημοσιογράφων, που έχουν τρεις και τέσσερις κρατικές δουλειές, οι οποίοι παίρνουν γραμμή με non paper και στοχεύουν εναντίον προσώπων και κόμματων με στόχο την πολιτική τους απαξίωση.
Δεν θα το μάθουμε ποτέ, διότι η κυβέρνηση σε αγαστή συνεργασία με το προεδρείο της ΕΣΗΕΑ (συνεπικουρούμενοι από μια ανεκδιήγητη απόφαση της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων) κρατούν επτασφράγιστο μυστικό τους καταλόγους των εργαζομένων στο Δημόσιο.
Ετσι τα αφεντικά του μαγαζιού που λέγεται Δημόσιο, δηλαδή εμείς οι φορολογούμενοι, δεν μπορούμε να μάθουμε ποιοι εργάζονται για μας.
...ποιο λαμόγιο μου πήρε την πιπίλα μου ρε θεία??


Internally, bitcoins are bundled into packs of 50.00 or however many get sent over the network. Bitcoins usually have to be re-bundled each time they get sent. If a certain very large number of bitcoin bundles have to be re-bundled, there is a very small fee which the sender has to pay. The fee goes to the bitcoin client (yours in this case) which verifies the large re-bundling. It's not a well known behavior and I hope that future versions will display a warning or confirmation before such a fee is charged.
There is a post somewhere with more specific details. I'll look for it for a few minutes and I'll edit this post if I happen to find it. As always, the source code, which is open source, will reveal the exact behavior. I haven't examined the code and my description of the behavior is based on my poor memory, so it might not be exactly correct.
Edit: Here's the explanation I mentioned (http://bitcointalk.org/index.php?topic=48.msg327#msg327). It seems that if more than 500 bundles of bitcoins are re-bundled, there's roughly a 0.002% fee. So during that ten minute period, one or more people each re-bundled 500 bundles of bitcoins, totaling roughly 132,000 bitcoins.
Since the sender pays the fee, I'd like to know what happens when a person sends all their bitcoins. I would expect that if there weren't enough bitcoins to cover the fee, then the amount of the fee which can not be paid would be subtracted from the payment. If this is not the case, then the fee could be avoided by sending all your coins to yourself before sending a large payment.
A transaction over the size limit can still be sent if a small fee is added.
This makes it sound like a payment wouldn't send successfully if there were insufficient funds for the fee.
which goes to the nodes that process your transaction and helps to support the network.
Do you want to pay the fee?"
"Total exceeds your balance when the # transaction fee is included "


The end result of a hard days work for our boys provided a simply elegant wedding marquee. One of our 10m x 27m structure with clear walls and full timber floors came together with the silk liner and chandeliers. This is one of our more popular marquees for weddings and can be used for sit down weddings for up to around 150 guests including a dance floor and food area.
Our boys were at it all day to put this impressive structure up. The great shots show the extent the boys get everything laid out first to ensure a smooth and swift marquee installation. Our team take pride in the way our marquees go up to ensure the bride and groom can enjoy the lead up to their big day and not have to worry about the background set up. Even to the detail of our team wearing gloves to ensure the silk liner is in mint condition for a couples special day!


text:
Sydney Airport East road improvements underway
Infrastructure Journalist, April 26, 2017 April 26, 2017 , News, NSW, Project, 0
The Sydney Airport East precinct upgrade is underway, with works beginning on the roads around the airport. The $170 million works are jointly funded by the Federal and NSW governments.
The project forms part of the joint commitment by Sydney Airport, the NSW Government and the Commonwealth to ease traffic flows and improve access to and from the airport.
The strength of the relationship was demonstrated by the offer by Sydney Airport of land between Botany Road and General Holmes Drive to the NSW Government that allowed the Airport East solution to be developed.
Sydney Airport is three years into its five-year program of road and ground access upgrades within the airport, with several key projects already completed since works began.
Sydney Airport Managing Director and Chief Executive Officer Kerrie Mather said transformational road upgrades within the airport had already contributed to smoother traffic flows in and around the precincts.
"Our priority is to make it easier to travel to and from the airport by car, taxi or public transport, and we're delighted the governments' Airport East works are now underway," Ms Mather said.
"When complete, the Airport East road upgrades, together with Sydney Airport's own ground access improvements, will result in a better travel experience for airport visitors, commuters and other road users."
Sydney Airport has already completed the following projects to improve traffic flows:
A new Centre Road within the T1 International precinct making it easier for motorists to drive in and around the precinct
A new dedicated entry from Marsh Street onto Centre Road at T1, relieving traffic pressure on Departures Road and Arrivals Court
Reconfigured car park entries and exits at T1, including a new dedicated exit for citybound traffic
A five-lane one-way exit from the T2/T3 Domestic precinct
The expansion of Sir Reginald Ansett Drive to five dedicated entry lanes into the T2/T3 Domestic precinct
A new dedicated taxi entry lane at the T2/T3 Domestic precinct and improved taxi holding areas across the airport
Reconfigured T2/T3 Domestic precinct to accommodate ridesharing services such as Uber and Lyft, as well as an expanded 15-minute free Express pick-up area
Projects scheduled for completion by the end of 2017 include:
An elevated shared cycle/pedestrian path from the Alexandra Canal cycleway, over roads and car parks into P7 at T1
A new dedicated exit road for Departures Road/Arrivals Court to Airport Drive
Widening of Qantas Drive between O'Riordan Street and Robey Street in preparation for the NSW Government's Airport North works
A new flyover from Airport Drive into the T1 precinct and the construction of a dedicated Ground Transport Interchange at T2/T3 also form part of the airport's five-year program.
Campbelltown Road upgrade to cater for housing boom
Infrastructure Journalist, November 5, 2018 November 5, 2018 , News, NSW, Project, Road, 0
The $76 million upgrade for Campbelltown Road between East Town Centre Road and the new MacDonald Road in the...
NT Airports secures $150 million NAIF loan
Kim Ho, November 6, 2019 November 6, 2019 , Airport, Asset Management, Company news, Construction, Investment, News, NT, Planning, Policy, Regional, Safety, Signals, 0
A $150 million loan from the Northern Australia Infrastructure Facility (NAIF) will facilitate the expansion of airport facilities in...
Moving Inland Rail forward
Jess, March 26, 2018 May 29, 2018 , Construction, Featured, Investment, NSW, Planning, QLD, Rail, Transport, VIC, 0
by Simon Thomas, Programme Delivery Director – Inland Rail, Australian Rail Track Corporation (ARTC) Proposals for railways across inland...
Queensland budget backs billion dollar Sunshine Coast infrastructure upgrades
India Murphy, June 21, 2019 June 21, 2019 , News, QLD, Road, Transport, 1
The next stage of upgrades for the Bruce Highway in Sunshine Coast will be built as part of the...
NT EPA makes recommendations for housing development
admin, November 13, 2018 November 13, 2018 , News, NT, Sustainability, Urban Development, 0
The Northern Territory Environment Protection Authority (NT EPA) has made 15 recommendations in its environmental impact assessment of Defence...
Funding boost for SA's skilling program
Elisa Iannunzio, July 15, 2018 July 17, 2018 , InfraPeople, News, People, SA, 0
South Australia has received a $16 million boost in funding from the Federal Government for the Skilling Australians program....
The WAGO PFC200 Controller Family
Lauren Cella, November 13, 2019 November 13, 2019 , News, 0
Engineer, control and visualise your projects even more easily and conveniently with the PFC200 Controller thanks to e!COCKPIT CODESYS...
Mid West Ports appoints new board chairperson
Eliza Booth, January 17, 2020 January 17, 2020 , People, Port, Project, WA, 0
A new chairperson has been appointed to the Mid West Ports Authority (MWPA) Board in a bid to help...
Quattro Ports grain terminal officially openRoad safety improvements for South Australia

redpajama_set_name: RedPajamaCommonCrawl


The Office of Internal Audit functions as an independent resource to provide timely and relevant audit, review and consulting services that will assist the University community in the effective discharge of their responsibilities.
Our mission is to provide Florida Gulf Coast University with constructive feedback that encourages continuous quality improvement.
We hope you will take time to learn more about our department and the ways we can help you improve business processes and internal controls, manage risks, evaluate compliance and achieve your unit's objectives.
Florida Statute 112.3187 Adverse action against employee for disclosing information of specified nature prohibited; employee remedy and relief.


I have been fabulously privileged to share our love for canoeing with the rest of the World. Rio was a huge inspiration; deeply disturbing; profoundly sad and proof in the value of teamwork.
We have all grown in our own ways since London 2012. The Olympics upholds the faster, higher, stronger motto. Personal bests. New records. Outstanding achievements. The Brazilian nation. Our ICF media team.
The deprivation that is very visible around Rio is deeply disturbing. It can't be hidden behind fluorescent Olympic colours. Nevertheless, we witnessed great individual stories of out-reach for example New Zealand's Mike Dawson. The fact that we left more cognizant of this has to be positive. We pledge to come back. We ask the IOC to please donate all the stuffed toy mascots to the local kids in Rio.
The canoeing world is left with a deep sense of loss too. We lost one of our own canoe slalom community. German women's coach Stefan Henze was tragically killed in a taxi in Rio. Stefan was an Olympic silver medallist in Athens.
We saw incredible teamwork, the Brazilian's came together and embraced the overseas sporting world. Athletes from different nations lent a hand to each other. Sport does unite us.
In the space of three weeks, I produced a 24,000-word blog series and more than 1,000 live tweets using hashtag #ICFslalom and #ICFsprint. We have one final post soon on the Planet Canoe Rio 2016 blog with what the social analytics tell us.
I didn't compete. That doesn't matter. I know I have left Rio, faster, higher, stronger and more enriched than when I arrived. Adeus Rio.
Featured image photo credit: Balint Vekassy, ICF photographer. In my opinion, the very best image from the canoe slalom in Deodoro. Pictured is Jana Dukatova (SVK).
Here is a quick reference index to my daily Rio 2016 canoe slalom blog on the ICF Planet Canoe website.
Welcome back to the daily canoe slalom Olympic blog. A whole 4-year Olympic cycle and we are back here again.
Welcome to my 2016 contribution that is published on the International Canoe Federation (ICF) website. This is intended to provide the one-stop shop for everything you could possibly wish to know about canoe slalom at the Rio Olympics.
It is important and wonderful to see the World Paddle Awards grow and build. They demonstrate the true breadth of these incredible paddlesports about which we are all so passionate and help us learn about the people behind them.
"In addition to all my wonderful memories of the sport, it was fitting to see that the future of the sport would be in such capable hands", says Lifetime Achievement Award winner, Bill Endicott.
Masia Almiral de la Font near Sitges, Spain provided the beautiful backdrop for the 2nd annual World Paddle Awards.
The run in to the Rio Olympics begins. We expect many more paddlers around the globe will be able to say Qualified for Rio in the Canoe Slalom, Canoe Sprint and Paracanoe.
I will be providing commentary on Twitter through @PlanetCanoe on behalf of the International Canoe Federation (ICF). We have World Cup races between now and Rio in all three olympic events.
Here is a full listing and links to my canoe slalom articles during 2015. These were posted to Sportscene.tv, International Canoe Federation as well as this blog. Through the year I provided live race commentary on Twitter via @gregiej @planetcanoe and using #ICFslalom.
I have been following the Brazilian Canoe Slalom Team since 2012. In these 3 years they have made stellar progress towards their podium hopes at their home Rio Olympics.
The statistics reveal a very high historical correlation between Junior World Champions and future Olympic medallist – so you wouldn't bet against Ana Satila being on the podium on her home course in Rio next summer! Read my latest article to find out why.
You can also read the original 2013 "An Evening with the Brazilian Canoe Slalom Team" article here.
The ICF Canoe Slalom World Championships marked the next step in this journey, first taking this blog to Sportscene.tv in January 2013 and now to the ICF Planet Canoe website plus @PlanetCanoe Twitter account. I'm again very honoured. With the UK's Daily Telegraph dedicating a shameful 21 words to David Florence's latest World Championship title I am very grateful that we now have control of the delivery of content! Congratulations to our new Cane Slalom World Champions.
I provided a preview article to the ICF called 10 pointers for canoe slalom showdown. I must compliment the ICF on the way in which they have improved their live results, athlete interviews and live feed video through the Planet Canoe YouTube Channel. It is great to continue working alongside Matthew Leighton.
Through the great World Championships at Lee Valley I posted 673 tweets through @PlanetCanoe. Although there were two somewhat competing hashtags being promoted through the event, we generated 3,175 with #ICFslalom during the week which generated 10 million impressions on the last day alone. Interestingly, those which referenced the UK BBC TV Blue Peter presenter challenge with Russ Smith & Tim Baillie on the course actually generated the most timeline deliveries and retweets!!
Here is a link to the latest 2015-4 ICF World Rankings.
Here is a full listing and links to my 2015 articles posted on Sportscene.tv during 2015. For live ICF race commentary follow me on Twitter @gregiej. Below you can follow the links to both previews and reviews of the Junior / U23 ICF World Championships, ICF World Cup series and Pan Am Games #TO2015.


After this initial conversation, I started talking with local fishermen, including my father, Jim McMahan, and my partner, Chris Jamison. There seemed to be a good deal of interest in exploring whether or not a similar fishery would be possible in Maine. Green crabs (Carcinus maenas) are an invasive species in the U.S., and they have been linked to the decline of soft-shell clams and eelgrass. They also compete with our native crabs, and possibly even lobsters. So it's not surprising that fishermen want to get rid of them, or at least reduce their numbers. Many attempts have been made to mitigate the harmful effects of green crabs, including bounty programs that reward fishermen by the weight of green crabs they remove from the water, and netting or fencing projects that aim to protect vulnerable soft shell clams. However, targeting green crabs for profitable culinary purposes seemed like a novel idea.
Jonathan and I did some digging and found that green crabs had been used by a few chefs in Massachusetts for making stock, but that the practice hadn't really taken root and spread. We also found that a graduate student at the University of Prince Edward Island, Luke Poirier, had been investigating harvesting soft-shell green crabs. Luke had actually traveled to Venice and worked with several crab fishermen to learn their techniques. He brought this knowledge back to PEI, and is now helping to build a soft-shell crab industry on the island. After several conversations with Luke, we decided this was definitely something that we could replicate in Maine. I applied for, and received, Maine Sea Grant Program Development funds to research green crab molt patterns in midcoast Maine.
Simultaneously, Jonathan traveled back to Venice and spent two weeks working with local fishermen and learning to identify pre-molt crabs.
Since early June, we have been trapping green crabs in two locations in Georgetown, Maine, in an effort to determine local abundance, distribution, size frequency and molt patterns of green crabs. We recently added an additional location at the mouth of the Kennebec River.
We have found that green crab populations differ drastically, even across distances spanning less than a mile. We have also been observing caged crabs in these areas, in an effort to identify pre-molt signs. Most importantly, we harvested, cooked, and ate a small batch of soft-shell crabs in late June, and they were delicious! Tender and juicy on the inside, crunchy on the outside… it's no wonder this is considered a delicacy! Although marketing this product is not in the immediate future, hopefully its crunchy fried goodness will lead to widespread demand and eventually a premium price.
Marissa McMahan is a Ph.D. Candidate in Jonathan Grabowski's lab at Northeastern University. She received her M.S. in Marine Biology from the University of Maine, and has spent much of her life lobstering with her family in Georgetown.


Every eight minutes, the American Red Cross brings help and hope to people in need. As we celebrate Red Cross Month this month we'd like to thank the volunteers who work tirelessly to provide services to those in need when a disaster arises, and encourage more people to get involved in this wonderful organization.
Founded by Clara Barton on May 21, 1881, the Red Cross received its first congressional charter in 1900 and to this day is tasked by the federal government with providing services to members of the American armed forces and their families as well as providing disaster relief in the United States and around the world. This part of the state is served by the Northern Colorado chapter of the Red Cross, which provides services to the following counties: Logan, Cheyenne, Kit Carson, Larimer, Lincoln, Morgan, Phillips, Sedgwick. Washington, Weld and Yuma.
Part of the chapter's mission is to alleviate human suffering in the face of emergencies by mobilizing the power of volunteers in every community. With that in mind, they held an open house in Sterling recently to raise awareness about what they do and to find volunteers to join their team in making a difference.
Home Fire Campaign: Participate in team activities to canvass at-risk residential neighborhoods and distribute life-saving information about home fire prevention and preparedness; help install smoke detectors when needed; promote Red Cross preparedness at public events in your community.
Disaster Action Team: Respond 24 hours a day, seven days a week, 365 days a year to local emergencies (such as home fires) to provide Red Cross client assistance such as shelter, food, clothing and comfort kits. Involves on-call service overnight, on weekends and on holidays.
Health Services: Volunteers participate in a nationwide network of independently licensed professionals trained to provide care to communities affected by disasters. Volunteers work in a variety of settings from shelters, to aid stations and home visits. During "blue-sky" periods, volunteers can participate in other Red Cross trainings to better prepare themselves for disaster response.
If you feel all of these are too much for you, consider supporting the Red Cross by giving blood (the Red Cross is the largest single supplier of blood and blood products in the U.S.) or making a financial donation.
To learn more about the volunteer opportunities listed above and the many other positions available, you can visit RedCross.org or call Amy Harrison, local vounteer recruiter, at 970-466-2338.


Meet the brand new Slim Fit, designed to hug your legs with a flawless aesthetic fit, and still move with unparalleled freedom. Engineered with our 360° omnistretch denim, our jeans represent over 3 years of research. They're so flexible, you might feel like you're wearing nothing at all.
Model is 6'1 200lbs and wearing a size 32.
This is my second pair and have become my favorite go to jeans.
These are not slim fit, the code baggy. Other than that, they are great pants.
I seriously can't get enough of these jeans. They are comfortable along with easy to throw in a bag for a trip. I will be getting many more pairs of these bad boys!
Normally, I prefer a more relaxed fit, but these have excellent tailoring in the quads and calves with ample breathing room everywhere in between. Will definitely be getting another pair in a different wash!
Best jeans in the market!
Super comfortable jeans, and fits extremely well. It's hard to find jeans that fit me so well, since most other jeans are too tight on my legs or too lose on my waist.
Looks great, and feels like wearing joggers. Super comfortable and stretchy. Fast shipping, and military discount was nice!
Model is 6'2", 175lbs and wearing a size 30.


My husband and I separated. We own a house which is under joint names and is rented to 3 tenants. I need the home because it's close to my school. I've been the active landlord, but he has overturned the tenants' notices. What are my options?
We can only touch very briefly on what your rights are as a landlord, because until or unless the family law aspect of your situation has been clarified—presumably by a family court judge—the rights available to you as a landlord under the Residential Tenancies Act, contract law, etc. are available and relevant to both co-landlords. To get a better idea of how to bring the matter before the courts and what position to take if action is initiated by either party, we suggest that you speak to a family law lawyer. You can contact the Law Society Referral Service, where you will be connected with a lawyer for a free 30 minute consultation. Their website is https://lsrs.lsuc.on.ca/lsrs/ or they can be contacted by telephone at 416-947-3330 or 1-800-268-8326 toll-free. Your options under the Residential Tenancies Act would be to: File an A1 application (which can be found at http://www.sjto.gov.on.ca/ltb/forms/with the aim of naming your former spouse as a party and asking whether or not the Act applies—or in this case, does not apply to the agreement between the landlord and the tenants. Alternatively, you could raise this as a preliminary issue at the beginning of your hearing if you file an L2 application to follow up your N12 notice(s). Please note if there are multiple units, then you must file an L2 application for each unit. Also, unless the rent is actually due on the 2nd day of each month, then I suspect that the N12 notice(s) served have the wrong termination date, it should probably have been July 31st. As the notes on the form state—"The termination date cannot be earlier than 60 days after the date the landlord gives the tenant this notice. Also, the date must be the last day of the rental period, or, if the tenancy is for a fixed term, the last day of the fixed term." If you are re-serving the form because of this, the termination date will have to be the last day of the corresponding month if the rents are due on the 1st day of each month. My overall hunch is that the Board will assume their hands are tied with respect to deciding for or against either of you as landlord, as defined by the Act, given that you may both have collected rents. It is not their role to determine Landlord/Landlord disputes. I am not sure how much further we can comment on your situation, given that our role is to give summary advice to landlords who have difficulties with their tenants. Your tenants are caught in the middle of a landlord/landlord family law dispute, and are probably not too worried for the time being because the conflict is working in their favour.
I jointly own a small house with my soon to be ex. He has rented the basement without my knowledge and the tenant is being hostile towards me. There is no lease and the tenant is refusing to pay me rent. Can I evict him? What are my rights?
As you might imagine, a situation such as yours is complex and difficult to separate into its component parts. There are no legislative guidelines to help determine the rights of what can loosely be called "landlord-landlord disputes." These matters tend to be determined in the courts, and presumably the family court involvement may end up determining what rights each of you have in the context of property ownership, and in the landlord and tenant relationship. We only give advice to the small-scale landlord community. However, my own assumption in this matter is that if the tenant was to get legal advice on the issue, he would be told to deal with your ex-spouse exclusively, and to consider you to be a neighbouring tenant, rather than a landlord. This stems from the fact that your ex-spouse is the sole person who actually showed and rented the unit to the downstairs occupant, (presumably) charged him, and continues to charge him rent, and is the person responsible for issues like maintenance. Your ex has presumably not given the tenant any agency authorization letter to allow you to act on his behalf to enter the unit with proper written notice for inspections or repairs, so I imagine that is why you are getting resistance—he does not likely have to let you in unless the landlord has given him proper written notice or he consents to letting the landlord or his agent in at the time of the request.


Find new homes in . Issaquah, WA. Use Zillow to help you find new homes for sale in Issaquah, WA.There are currently 40 new homes for sale in the area. You can refine your new home search by listing price, desired number of bedrooms, bathrooms and even square footage by using the filters above.
New Homes in Issaquah There are currently 46 new homes for sale in Issaquah at a median listing price of $799K. Some of these homes are "Hot Homes," meaning they're likely to sell quickly.
Apartments In South Salem Oregon Quotewizard Seattle SEATTLE, April 11, 2018 (GLOBE NEWSWIRE) — QuoteWizard, an online insurance comparison marketplace, today released a report on projected future costs for car ownership and ridesharing. https://quotew… Determined consumer protection attorneys. lieff cabraser advises consumers as well as businesses whether and how to pursue legal action to halt and obtain compensation for the deceptive practices of large corporations. SEATTLE–(BUSINESS WIRE)–With 2019 officially here, QuoteWizard (quotewizard.com), an online insurance comparison marketplace, today released a new proprietary study ranking the best and worst drivin… Corporate Contractors Inc Corporate Contractors, Inc.
Oregon Rec Center Quotewizard Seattle SEATTLE, April 11, 2018 (GLOBE NEWSWIRE) — QuoteWizard, an online insurance comparison marketplace, today released a report on projected future costs for car ownership and ridesharing. https://quotew… Determined consumer protection attorneys. lieff cabraser advises consumers as well as businesses whether and how to pursue legal action to halt and obtain compensation for the deceptive practices of large corporations. SEATTLE–(BUSINESS WIRE)–With 2019 officially here, QuoteWizard (quotewizard.com), an online insurance comparison marketplace, today released a new proprietary study ranking the best and worst drivin… Corporate Contractors Inc Corporate Contractors, Inc.
If you're looking to rent in Issaquah WA, check out our extensive list of luxury apartments and townhomes. We make it easy to find your dream home by filtering home types, price and size. … New homes are getting added all the time. Save your search and be the first to know. Get Started. Displaying unmapped homes. See mappable homes.


Medicapture medical grade video recorders record high definition video from endoscope, arthroscope, surgical cameras, or ultrasound devices. Built to withstand the rigors of the OR.
TEAC HD medical video recorders are designed for quick set up & ease of use. Many features include data back-up, sharing and play back on other devices and locations.
Sony medical video recorders offer a wide range of capabilities including simultaneous recording through endoscope, ultrasound, digital x-ray and other imaging systems.
FSN medical video recorder has intuitive user interface and gives quick access to options for setup, recording, image capture, file storage, patient information, play back, and data backup functions.


text:
How Predictable is Technological Progress?
27 Pages Posted: 20 Feb 2015 Last revised: 26 Nov 2015
See all articles by J. Doyne Farmer
J. Doyne Farmer
Francois Lafond
University of Oxford - Institute for New Economic Thinking at the Oxford Martin School; University of Oxford - Mathematical Institute
Date Written: November 25, 2015
Recently it has become clear that many technologies follow a generalized version of Moore's law, i.e. costs tend to drop exponentially, at different rates that depend on the technology. Here we formulate Moore's law as a correlated geometric random walk with drift, and apply it to historical data on 53 technologies. We derive a closed form expression approximating the distribution of forecast errors as a function of time. Based on hind-casting experiments we show that this works well, making it possible to collapse the forecast errors for many different technologies at different time horizons onto the same universal distribution. This is valuable because it allows us to make forecasts for any given technology with a clear understanding of the quality of the forecasts. As a practical demonstration we make distributional forecasts at different time horizons for solar photovoltaic modules, and show how our method can be used to estimate the probability that a given technology will outperform another technology at a given point in the future.
Keywords: forecasting, technological progress, Moore's law, solar energy
JEL Classification: C53, O30, Q47
Farmer, J. Doyne and Lafond, Francois, How Predictable is Technological Progress? (November 25, 2015). Available at SSRN: https://ssrn.com/abstract=2566810 or http://dx.doi.org/10.2139/ssrn.2566810
University of Oxford ( email )
Mansfield Road
Oxford, Oxfordshire OX1 4AU
Francois Lafond (Contact Author)
University of Oxford - Institute for New Economic Thinking at the Oxford Martin School ( email )
Walton Well Road
Oxford, OX2 6ED
University of Oxford - Mathematical Institute ( email )
Andrew Wiles Building
Radcliffe Observatory Quarter (550)
Oxford, OX2 6GG


A great big thumbs up on that one ...... Just because they're a teacher doesn't make them smart , shows they were taught by a liberal teacher at a liberal collage .
We need more kids like that these days-not the braindead sheeple that have infected our society!
It's not only on your side of the pond , but I think some we have some here in the Good Old United States that top the list of being idiots.
Would someone ... Please Post some Good News For a Change these idiots over here in the states are getting me down. Never would have believed that we would have so many commies in our government .
Bernie has no intention to share his millions with anyone.
Thanks for the laugh, Tremblay. I needed it. I haven't been watching the news for the past 4 months because of these idiots. Bernie is just in it for the money. If he runs, he will be exposed for the fake he is. The Demo's are just giving away our tax money for votes. Like the kid that gave away free ice cream if he is elected class president.


Fill celery with peanut butter and stick raisins along the top. Can use cheese, cottage cheese, tuna, or egg salad as filler.
Core whole apple and slice in circles. Fill core hole, or frost apple cookies, with peanut butter and raisins.
Cut bananas in half. (One banana makes two pops.) Place each half on a popsicle stick. Place honey on one plate and rice cereal (or nuts, sprinkles, or any other coating you wish) on another. Coat the banana with honey. (A pastry brush makes this part even more fun!). Roll the banana in the cereal. Admire your creation, and eat (or freeze each pop in wax paper to make frozen treats).
Tear and arrange lettuce on a plate. Top with a pineapple ring. Place banana (cut off ends) in the hole of the pineapple so it stands like a candle. Add a cherry or carrot curl for a flame.
Wash 1 1/2 lbs. potatoes thoroughly; do not peel. Cut lengthwise into quarters and then cut each quarter into thirds. Coat potatoes with 2 tbsp. melted margarine. Combine 1/2 cup dry bread crumbs, 1/3 cup parmesan cheese, 1/4 tsp. paprika, and 1/4 tsp. garlic powder. Roll potatoes in mixture. Place potatoes in a single layer on a cookie sheet. Bake at 400 degrees for 30 minutes or until crispy on the outside. Divide into six 1/2 cup portions and serve immediately.
Place a tablespoon of vanilla yogurt into each of 6 clear plastic cups. Cover with a layer of Cheerios (or other low-fat cereal). Then cover with a layer off sliced bananas and strawberries. Repeat the layers until the ingredients are used up. Children can build their own parfaits.
Mash 3 small ripe bananas completely (little ones don't like lumps) with a fork in a small bowl or in a blender. Add 1 1/2 cups of applesauce. Stir in 2 tbsp. of vanilla yogurt. Place in small paper cups.
Defrost a loaf of frozen bread dough and spread out on a pizza pan sprayed with nonstick vegetable spray. Bake at 350 degrees for 20-25 minutes, or until the bread is brown. Cool. Mix 3 oz. of cream cheese, 1/3 cup mayonnaise, 2/3 cup lowfat plain yogurt, and a 1 oz. package of Hidden Valley Ranch Dressing (dry mix) in a bowl. Spread the mixture over the crust and top with 3 cups of fresh vegetables of your choice: broccoli, peppers, onion, tomatoes, etc. Then top with 1/4 lb. mozarella cheese. Chill and serve cold.


Earlier today, the C.D. Howe Institute issued the second of two reports on the Canada/U.S. "price gap" issue: Cross-Border Price Regulation: Anti-Competition Policy? For my comments on the first report, issued two days ago see: here.


text:
Ectabola extans är en fjärilsart som beskrevs av László Anthony Gozmány. Ectabola extans ingår i släktet Ectabola och familjen äkta malar. Inga underarter finns listade i Catalogue of Life.

Källor

Äkta malar
extans

redpajama_set_name: RedPajamaWikipedia