text:
Home IN2 Updates Boston Short Story: All Things Are New in The North End
Short Story: All Things Are New in The North End
updated on December 10, 2022 September 1, 2020 0 Comment on Short Story: All Things Are New in The North End
Girl walks down street
She remembered this place. It was familiar to her. The rustic exterior of buildings, the crowds inside Mike's Pastry and Modern Bakery, the quaint Italian restaurant Euno that was somewhat out of place on Salem Street. Then, there was Cafe Vittoria. This was the North End of Boston.
Cafe Vittoria was full of history and mystery. One of the first espresso machines was nailed to the wall, a handpainted espresso machine was presented in a glass case behind a velvet rope; a gift from Cafe Budapest circa 1955. Gold and silver-plated cappuccino makers adorned the room, and in the front left corner was a little nook with one round table with 2 chairs. It was the only table in front of an open window, and it was empty until she walked in.
Girl enters Cafe
He gazed up from the black and white printed flimsy paper he was reading. He was one of the dying breed of men under 40 who opted to read the newspaper in print and not on a smartphone. The first thing he noticed was the contrast between the bags hugging her hips and strapped over her shoulders. One was a petite champagne-colored Cuyana brand; he always wanted to go to Argentina. The other was a worn-out tote from Shakespear & Company; kilometer Zero Paris was once an old stomping ground. She was a bucket list and a walking memory all in one.
"How could this table be empty?" she said to herself, just loud enough for him to hear.
"It was waiting for you," he said
She turned around, startled; not because she was scared, but because he heard her.
When she saw him sitting there something interesting happened; her heart cleared a path to her mind. His hair was a mess and his socks were the most put-together part about him. He looked like a professor at Harvard who just walked off the tennis court and was stuck between 1929 and 2020. He was adorable.
"Well, in that case, La Dolce Vita," she said, winking before turning around and taking a seat at the "secret" table.
She knew exactly what she wanted when the waitress came over to take her order.
"A double macchiato and the ricotta pie please," her voice soft and friendly. She was a girl who knew exactly what she wanted.
He watched her as her pie and macchiato arrived. The way her eyes lit up…
She pretended not to noticed his gaze towards her. She pretended not to notice when he put down his crisp newspaper and started walking towards "the nook."
"May I have a seat?" he asked
She paused, as though she were contemplating her answer. The corner of her lips turning up.
"You may," she answered him.
As he sat he called over the waitress. He ordered an espresso and the ricotta pie.
"This is the best pie on the menu, and the best pie in Boston," he told her.
And you are the best girl eating the best pie in Boston, he thought to himself.
"That's what they say," she said.
Who are "they" anyway? she thought to herself.
"I love the North End in the morning… I've never seen you around this cafe before," he said to her, longing to know everything about her.
"That's because I am not from around here, as I believe you may have guessed…..New Yorker, I'm a New Yorker," she said with a lighthearted yet firm tone.
His guess was right. He always loved New York City, after all, it was his home too.
"Ahhhh the New Yorker; calling out anyone who pronounces HOWston Street HEWston Street, prefers the Halal Guys cart on 53rd and 6th over the brick and mortar and secretly thinks The Loeb Boat House is one of the most romantic places in the world," his words trickling out of his mouth and down hers.
She put down her fork.
"So you know it well" she stated.
"I am it," he answered.
Together they talked over ricotta pie and Italian coffee. He was there on business and pleasure, and she was there on pleasure and business. Together they balanced each other out. They talked for hours that seemed like minutes. People walked by peering in at them as though they were a Picasso painting, not perfect, but perfect.
"Shall we?" he asked?
She picked up her bags. They left together. This was a new North End.
Tags: new yorker culture ricotta pie Story Love nutritionist food culture love story boston north end cafe italian food
I was born and raised in Maine, where the State motto is "The Way Life Should Be," speaking to their beautiful coast line, mountain ranges, farmland, small cobble stone cities, and last but not least, the down-to-earth people. In was trained in NYC completing my MS degree in Clinical Nutrition & Dietetics at NYU. After expat experienes in small town Germany and big city Dubai, I am now residing in Paris with my husband. All things are new.
Previous Post Short Story: In Tandem Coffee They Rode
Next Post IN2 Sleep at Hotel Da Vinci
UncategorizedFranceParis
IN2 Sleep at Hotel Da Vinci
MainePortland
Short Story: In Tandem Coffee They Rode


Sehlabathebe National Park, the oldest nature reserve in the country, is remote and almost inaccessible, but predictably peaceful and stunningly beautiful.
Set on the border with South Africa in the southern reaches of the Drakensberg at an average altitude of 2400m, the park is best known for its prolific birdlife, including the rare bearded vulture (or lammergeier), excellent trout fishing on the Tsoelikana River, waterfalls, rock paintings and ancient Basotho stone dwellings, and seemingly endless open spaces just perfect for hiking.
There are also a few game animals: baboons, rhebuck, eland and the secretive oribi antelope, mongoose, otters, wild cats and jackals. In good weather you probably won't be in any hurry to leave, but at any time of year mists and rain can emerge out of nowhere, even on the finest of days, so come prepared. The best places to stay is in the Sethlabathebe National Park and just outside the park at Khotso Mountain Lodge .
A far less-used route into the highlands than the northern road to Mokhotlong, the mountain road from Mount Moorosi to Sehlabathebe is ruggedly beautiful, and has the added bonus of the mighty Senqu (Orange) River winding majestically alongside much of it. If the Katse dam builders have their way, the Senqu will in a few years be much reduced, but for now the chocolate-brown river is normally in full flood, in winter at least. Highlights along the route include Thaba Moorosi, the mountain where the outlawed chief Moorosi made his last stand against the British in 1879, and the remote, pristine national park of Sehlabathebe – perfect for fishing, bird-watching and mile-upon-mile of isolated hiking.


text:
Home Contact us Links Members Login
About Dairy
The Dairy Declaration
World Milk Day
World School Milk
Working Bodies
Dairy laboratories
Dairy & Nutrition
Dairy Nutrition Network
Dairy Safety and Quality
Our National Committees
IDF Blog
Structure & Governance
join IDF
Support IDF
IDF and IGOs
How the Dairy Sector is Tackling Food Waste
The dairy sector is committed to adopting sustainable practices and ultimately being a key contributor to sustainable food systems. Of course, tackling food waste is a critical part of that effort. As the chair of the Standing Committee on Environment at the International Dairy Federation (IDF), I am honoured to have the chance to speak this week at a side event for the UN Environment Assembly in Nairobi and present a case study on the dairy sector's innovative approaches to reducing...
Three Reasons Dairy is an Essential Part of a Sustainable Diet
The UN Environment Assembly will be gathering soon in Nairobi to discuss the theme of "Innovative solutions for environmental challenges and sustainable consumption and production". How we can build sustainable food systems will no doubt be at the centre of these discussions. As the President of the International Dairy Federation (IDF), every day I see the important role that dairy plays in meeting these challenges. Feeding the world with healthy and sustainable food is a goal that we all share, and...
Tackling antimicrobial resistance in the dairy sector is a global effort to ensure animal and public health, and food safety
By Caroline Emond, Director General The dairy sector has adopted an integrated supply chain management approach to curb the spread of antimicrobial resistance (AMR). This requires positive actions and cooperation by all players such as dairy farmers, veterinarians, dairy and meat processing companies, animal feed producers, pharmaceutical firms and regulators. The recent annual World Antibiotic Awareness Week 2018 may have concluded but AMR must continue to remain at the forefront of our continuous efforts to address this important issue. Antimicrobial agents are...
Our Future Depends on Ruminants
The media often reports how consumer choices can contribute to sustainable development, for instance by adopting a vegetarian or vegan diet. As a sustainability manager working for the International Dairy Federation (IDF), I came to realize that people are continually exposed to incorrect information that is repeated without being challenged, in particular about the impact of dairy cattle on climate change. Such media statements are deepening the confusion between opinion and science, which is unfortunate, resulting in incorrect food choices and poor nutrition and does not alleviate the pressure of climate change. First let me be clear, all human actions, and within those, the production of food, have an impact on the environment. But the growing campaign against animal foods is shifting the focus away from the root cause, which is the excessive use of fossil fuels. In fact, the dairy sector has one of the smallest carbon footprint per unit of animal product in the world. Producing milk and indirectly meat, accounts for only 4% percent of all global greenhouse gas (GHG) emissions originated by human activities [1]. And the sector has been pioneering on the challenge to reduce environmental impact. The IDF has been providing scientific support to farmers and dairy advisors with best practices and methodologies. By its own initiative, the dairy sector has set ambitious targets of GHG reduction in many countries. Dairy's biggest emission is caused by rumination (largely methane), and then by manure, feed production, land-use change, transport, and processing. But fortunately, methane is a short-lived climate pollutant. In fact, the conventional addition of methane to the rest of the GHG as a CO2-equivalent may misrepresent on future warming. Even though methane has a strong warming influence when it is first emitted, then the warming influence diminishes rapidly over a few decades. This is because chemical reactions cause it to be removed from the atmosphere, unlike other long-lived pollutants, such as the CO2 produced by fossil fuels. A fantastic source of health for people and planet can be found through leveraging the role of ruminants in agriculture. I believe ruminants have the potential to lead the way towards healthier and sustainable diets. Ruminants eat what humans cannot eat, like grasslands, some agricultural sidestreams, and turn it into delicious, very palatable healthy foods, being as dairy and meat. The FAO has estimated that inedible food for humans accounts for 86% of all livestock feed, and in the case of the dairy sector, roughage (leaves, grass, silage and crop residues) represent nearly 90%. Ruminants preventing them to become an environmental burden. More important still, they feed on grassland resources, which are the largest remaining and least well-utilized resource of the planet. According to the Grassland and Pasture Crops Group of FAO, these are estimated to be 40.5 percent of the world's area [2]. Ruminants' manure contributes to the fertility of the soil by adding organic matter and nutrients, enhancing soil microbiology, and making these more available for plants. Well-applied manure improves soil physical properties and root biomass leading to better soil health. Nowadays, dairy producers are trying to measure the contribution of dairy animals to the sequestration of carbon in grasslands in well-managed grazing systems. Grazing ruminants also play a role in shaping ecosystems. Under adequate management, dairy animals may take over the role of wild herbivores. In Europe, extensive livestock grazing is key to maintaining permanent grassland habitats with high biodiversity levels. In African savannahs, pastoralism is often compatible with wildlife and can enrich landscapes and their biodiversity. Ruminant producers can through the control of feral animals and weeds, and managing the risk of damaging wildfires. As a matter of fact, dairy cattle can help preserve biodiversity if it is managed in a holistic manner, as outlined by the IDF Guide on Biodiversity for the Dairy Sector, 2017 [3]. The loss of biological diversity has serious consequences for the environment, such as desertification, increasing floods and droughts, and global climate change. We cannot neglect some emissions from the livestock sector, but their comparison to the main emission sources would put us on a wrong path to solutions. The dairy sector will continue its efforts to reduce methane emissions. In 2016, the dairy sector and FAO signed the Dairy Declaration of Rotterdam. It is the dairy sector's will to increase productivity and efficiency worldwide to further reduce carbon emissions per kg of protein produced. The amount of milk per cow increases when she is well fed, healthy, productive and the herd is well-managed [4]. Livestock products are an easy and efficient way to get the precious and valuable source of nutrients we need. Yes, dairy is part of a sustainable diet. We should stop seeing ruminants as a problem and, rather, value them for what thay are: part of the solution. -----------------------------------------------------
Copyright 2016, IDF – Disclaimer – Cookies Policy – Privacy Policy – Privacy Centre – Terms of use

redpajama_set_name: RedPajamaCommonCrawl


Buried treasure doesn't always have to be underground. As photographer Ken Heyman discovered, forgotten storage boxes can yield treasure, too.
According to Medium, his former agent, Woodfin Camp, requested that he empty his contents from a closing storage facility. That's when the 83-year-old photographer found a box titled "Mothers," filled with beautiful images of women and their children.
He shot the series of photos for a Pulitzer-nominated book called Family, which he co-wrote with anthropologist Margaret Mead -- his former professor turned close friend. His website explains that she invited him to Bali where he started taking the photos, and has now worked in over 60 countries.
Although Heyman published the photos almost 50 years ago, the mothers in the pictures are just as busy as their modern-day counterparts laughing, multi-tasking, rocking and loving their children.
That's a collection definitely worth holding onto.


text:
A breakfast in '95 played a role in Jordan's return to Bulls
by: Array, Associated Press
FILE – In this Jan. 5, 2000, file photo, Chicago Bulls' B.J. Armstrong celebrates the Bulls' 77-66 win over the Washington Wizards in Chicago. Armstrong earned three rings with the Chicago Bulls, as part of their NBA championship teams in 1991, 1992 and 1993. (AP Photo/Ted S. Warren,File)
B.J. Armstrong might have played a role in the Chicago Bulls getting their 1996, 1997 and 1998 titles — even though he wasn't on those teams.
Armstrong was the person who, at a breakfast chat over pancakes in Chicago, nudged Michael Jordan to stop by the Bulls' practice facility one morning late in the 1994-95 season to go see his old teammates. Before long, Jordan ended his retirement; the Bulls won three more titles in Jordan's second stint with the franchise.
Jordan's first retirement in 1993, the murder of his father James, his stint in minor league baseball and — after a gentle push by Armstrong, who takes no credit for Jordan's return — his comeback were among the themes in the latest installments of the ESPN and Netflix documentary "The Last Dance," a 10-part series that showed episodes seven and eight on Sunday night.
"I've never thought about it, to be honest with you," Armstrong, the longtime NBA guard and three-time NBA champion with the Bulls who is now a California-based sports agent, told The Associated Press. "I just wanted to be a good friend and I just saw something in him. When you see someone who really loves something … he loved it. He didn't like it. He loved it. That's who he was. And out of respect to the game of basketball, I wanted to be a good friend."
Sensing the time was right, Armstrong suggested Jordan to go to practice with him that day under the auspices of just seeing the guys. Then Jordan went back for another practice. Then another. Before long, Jordan's baseball days were done. He was back.
"I just got him, he got me, and we got each other and you did what was needed," said Armstrong, who helped the Bulls win titles in 1991, 1992 and 1993. "I didn't need to tell anyone or talk about it or anything. That's just what happened. I was just happy for him because I know what the game of basketball meant to him and meant to his life. He kept basketball in a sacred space and it was the most beautiful thing I've ever seen."
Jordan retired in October 1993, not long after the murder of his father and with the Bulls having just won their third consecutive title.
The first season of Jordan's hiatus became Armstrong's best season, in terms of numbers. He set career-highs in points (14.8) and minutes (33.8) per game, started all 82 regular-season games for the first time, plus was a starter in what became his only All-Star appearance. He was a fan favorite, finishing third in All-Star voting that year behind only Charles Barkley and Shaquille O'Neal.
Armstrong didn't replace Jordan in the Bulls' lineup — he played point guard, while Pete Myers became the answer to the 'who took Jordan's starting shooting guard spot?' trivia question — but he did assume a much bigger role, and did so with Jordan encouraging him with occasional phone calls.
And when Armstrong was named the All-Star starter, Jordan was the first person to call him with congratulations.
"He was so happy for me," Armstrong said. "I wasn't playing to be an All-Star, but when he called, it meant the world to me then and it means the world to me now. I know what it means to have a friend and I always tried to be a good friend."
Unwittingly, Armstrong may have been a friend again in the 1998 playoffs — when he was with Charlotte, playing against Jordan and the Bulls in what would become their last title run. Armstrong hit what became a game-winning shot in Game 2 of that series for Charlotte in Chicago, and Jordan didn't like seeing his former teammate celebrating. He took it as a slight, and he always turned slights into fuel.
"I felt like B.J. should know better," Jordan says early in Episode 8. "If you're going to high-five and talk trash, now I have a bone to pick with you. I'm supposed to kill this guy. I'm supposed to dominate this guy. And from that point, I did."
The Bulls didn't lose again in that series. Armstrong — who got plenty of defensive attention from Jordan over those next three games — has no regrets.
"Whenever you start a series, you've got to let the other person know you're there for a fight," Armstrong said. "Michael knew exactly what was happening. I knew exactly what was happening. I don't know if anyone else did … He didn't guard the point guards. He went there."
The final two episodes of the documentary series will debut May 17.
B.J. Armstrong will offer perspective and analysis to The Associated Press throughout the airing of the series. He is also a host of a podcast about the series.
Watch the Olympic Games LIVE, anywhere, on your mobile device!


text:
Rebamipide, ребамипид , ريباميبيد ,瑞巴派特 ,
June 28, 2018UncategorizedComments: 0
Rebamipide
Molecular FormulaC19H15ClN2O4
OPC-12759
OPC-12759E
OPC-759
(±)-a-(p-Chlorobenzamido)-1,2-dihydro-2-oxo-4-quinolinepropionic acid
2-(4-Chlorobenzoylamino)-3-[2(1H)-quinolinon-4-yl]propionic acid
4-Quinolinepropanoic acid, α-[(4-chlorobenzoyl)amino]-1,2-dihydro-2-oxo- [ACD/Index Name]
4-quinolinepropanoic acid, α-[(4-chlorobenzoyl)amino]-2-hydroxy-
CAS 90098-04-7 [RN]
a-[(4-Chlorobenzoyl)amino]-1,2-dihydro-2-oxo-4-quinolinepropanoic acid
LR583V32ZR
UNII:LR583V32ZR
ребамипид [Russian] [INN]
ريباميبيد [Arabic] [INN]
瑞巴派特 [Chinese] [INN]
(±)-2-(4-CHLOROBENZOYLAMINO)-3-(2(1H)-QUINOLINON-4-YL)-PROPIONIC ACID
obtain the white powder from dimethylformamide-water with its hemihydrate m.p. being 288-290°C (decomposition).
(-)-Configuration: from dimethylformamide to give colorless needles, mp 305~306 °C (decomposition). [α] D20-116.7 ° (C = 1.0, dimethylformamide).
(+)-Configuration: from dimethylformamide to give colorless needles, mp 305~306 °C (decomposition). [α] D20 + 116.9 ° (C = 1.0, dimethylformamide).
Rebamipide is a quinolone derivative that was launched in 1990 by Otsuka in Japan for the oral treatment of Helicobacter pylori-induced gastric inflammation after eradication therapy and peptic ulcer
Title: Rebamipide
CAS Name: a-[(4-Chlorobenzoyl)amino]-1,2-dihydro-2-oxo-4-quinolinepropanoic acid
Additional Names: (±)-a-(p-chlorobenzamido)-1,2-dihydro-2-oxo-4-quinolinepropionic acid; 2-(4-chlorobenzoylamino)-3-[2(1H)-quinolinon-4-yl]propionic acid; proamipide
Manufacturers' Codes: OPC-12759
Trademarks: Mucosta (Otsuka)
Molecular Formula: C19H15ClN2O4
Percent Composition: C 61.55%, H 4.08%, Cl 9.56%, N 7.56%, O 17.26%
Literature References: Gastric cytoprotectant. Prepn: M. Uchida et al., DE 3324034; eidem, US 4578381; (1984, 1986 both to Otsuka). Synthesis and pharmacology: M. Uchida et al., Chem. Pharm. Bull. 33, 3775 (1985); of enantiomers: eidem, ibid. 35, 853 (1987). Antiulcer activity in rats: K. Yamasaki et al., Eur. J. Pharmacol. 142, 23 (1987); K. Yamasaki et al., Jpn. J. Pharmacol. 49,441 (1989). HPLC determn in plasma and urine: Y. Shioya, T. Shimizu, J. Chromatogr. 434, 283 (1988).
Properties: White powder from DMF-water, mp 288-290° (dec) as hemihydrate.
Melting point: mp 288-290° (dec) as hemihydrate
Derivative Type: (-)-Form
Properties: Colorless needles from DMF, mp 305-306° (dec). [a]D20 -116.7° (c = 1.0 in DMF).
Melting point: mp 305-306° (dec)
Optical Rotation: [a]D20 -116.7° (c = 1.0 in DMF)
Derivative Type: (+)-Form
Properties: Colorless needles from DMF, mp 305-306° (dec). [a]D20 +116.9° (c = 1.0 in DMF).
Optical Rotation: [a]D20 +116.9° (c = 1.0 in DMF)
Therap-Cat: Antiulcerative.
Keywords: Antiulcerative; Cytoprotectant (Gastric).
Rebamipide has been investigated for the treatment of Stomach Ulcer, Keratoconjunctivitis Sicca, and Gastric Adenoma and Early Gastric Cancer.
Rebamipide is a quinolinone derivative that stimulates endogenous PGE2 generation in gastric mucosa, enhancing gastric mucosal defense in a COX-2-dependent manner.
Rebamipide has been shown to inhibit the production of reactive oxygen species and to decrease cytokine release induced by H. pylori infection.
A daily oral dose of 100 mg/kg was found to be protective against the development of pyloric channel ulcers in Mongolian gerbils infected with H. pylori.
In addition to the stomach, rebamipide can also enhance secretion of mucin covering the conjunctiva and cornea, which is important for tear film adhesion.
Rebamipide, a gastroprotective drug, was developed in Japan and was proven to be superior to cetraxate, the former most prescribed drug of the same category, in 1989 in the treatment for gastric ulcers. The initially discovered basic mechanisms of action of rebamipide included its action as a prostaglandin inducer and oxygen free-radical scavenger. In the last 5 years, several basic and clinical studies have been performed for functional dyspepsia, chronic gastritis, NSAID-induced gastrointestinal injuries, gastric ulcer following eradication therapy for Helicobacter pylori, gastric ulcer after endoscopic surgery and ulcerative colitis. In addition, several molecules have been identified as therapeutic targets of rebamipide to explain its pleiotropic pharmacological actions.
Rebamipide, an amino acid derivative of 2-(1H)-quinolinone, is used for mucosal protection, healing of gastroduodenal ulcers, and treatment of gastritis. It works by enhancing mucosal defense, scavenging free radicals, and temporarily activating genes encoding cyclooxygenase-2.
Rebamipide is used in a number of Asian countries including Japan (marketed as Mucosta), South Korea, China[1] and India (where it is marketed under the trade name Rebagen). It is also approved in Russia under the brand name Rebagit.[2] It is not approved by the Food and Drug Administration for use in the United States.
Studies have shown that rebamipide can fight the damaging effects of NSAIDs on the GIT mucosa, and more recently, the small intestine.[citation needed] It has also been studied for the treatment of Behçet's disease.[3] It was shown to successfully treat pouchitis in a single-N study after first-line therapies for the condition were unsuccessful.[4] Some studies have shown effectiveness in presbyacusis(age-related hearing loss).[citation needed]
It has also been shown to alleviate signs and symptoms of dry eyes in a randomised controlled trial although this is not yet widely available clinically.[5]
Rebamipide (CAS NO.: 111911-87-6), with its systematic name of 4-Quinolinepropanic acid, alpha-((4-chlorobenzoyl)amino)-1,2-dihydro-2-oxo-, (+-)-, could be produced through many synthetic methods.
Following is one of the reaction routes:
4-(Bromomethyl)quinolin-2(1H)-one (I) could react with hot phosphorus oxychloride to produce a mixture of 4-(bromomethyl)-2-chloroquinoline (II) and 2-chloro-4-(chloromethyl)quinoline (III), and then the mixture without separation is ondensed with 2(S)-isopropyl-3,6-dimethoxy-2,5-dihydropyrazine (IVs) in the presence of butyllithium in hexane, affording (-)-2-chloro-4-[6(S)-isopropyl-2,5-dimethoxy-3,6-dihydropyrazin-3(R)-yl methyl]quinoline (Vr). The hydrolysis of (Vr) with HCl produces 3-(2-chloroquinolin-4-yl)-(R)-alanine methyl ester (VIr), which is treated with HCl and propylene oxide to afford 3-(2-oxo-2,3-dihydroquinolin-4-yl)-(R)-alanine (VIIr). At last, this compound is acylated with 4-chlorobenzoyl chloride (VIII) by means of K2CO3in acetone, affording (R)-OPC-12759.
Figure 2 The synthetic route of Rebamipide.
DE 3324034; US 4578381 ABOVE
The condensation of 4-(bromomethyl)quinolin-2(1H)-one (I) with diethyl acetamidomalonate (II) by means of sodium ethoxide in refluxing ethanol gives ethyl 2-acetamido-2-(ethoxycarbonyl)-3-(2-oxo-1,2-dihydroquinolin-4yl)propionate (III), which is submitted to a decarboxylative hydrolysis with refluxing 20% HCl yielding 3-(2-oxo-1,2-dihydroquinolin-4yl)alanine (IV). Finaily this compound is acylated with 4-chlorobenzoyl chloride by means of K2CO3 in acetone water.
Chem Pharm Bull 1991,39(11),2906 ABOVE
The synthesis of (R)- and (S)-isomers of OPC-12759 has been described: These optical isomers can be obtained in three different ways: 1) The reaction of 4-(bromomethyl)quinolin-2(1H)-one (I) with hot phosphorus oxychloride gives a mixture of 4-(bromomethyl)-2-chloroquinoline (II) and 2-chloro-4-(chloromethyl)quinoline (III), which, without separation, is condensed with 2(S)-isopropyl-3,6-dimethoxy-2,5-dihydropyrazine (IVs) by means of butyllithium in hexane, yielding (-)-2-chloro-4-[6(S)-isopropyl-2,5-dimethoxy-3,6-dihydropyrazin-3(R)-yl methyl]quinoline (Vr). The hydrolysis of (Vr) with HCl affords 3-(2-chloroquinolin-4-yl)-(R)-alanine methyl ester (VIr), which is treated with HCl and propylene oxide to give 3-(2-oxo-2,3-dihydroquinolin-4-yl)-(R)-alanine (VIIr). Finally, this compound is acylated with 4-chlorobenzoyl chloride (VIII) by means of K2CO3 in acetone, affording (R)-OPC-12759.
3) The methylation of 3-(2-oxo-1,2-dihydroquinolin-4-yl)-(R,S)-alanine (IX) with SOCl2 and methanol yields the corresponding methyl ester (X), which is submitted to optical resolution with D-(-)-mandelic acid, affording adducts (XII) and (XIII). The hydrolytic treatment of (XII) and (XIII) with HCl and propylene oxide finally yields isomers (VIIr) and (VIIs), already obtained. Racemic OPC-12759 can also be resolved into its optical isomers by treatment with brucine and fractionated crystallization.
Synonyms:Proamipide
ATC:A02BX
Use:ulcer therapeutic
Chemical name:α-[(4-chlorobenzoyl)amino]-1,2-dihydro-2-oxo-4-quinolinepropanoic acid
Formula:C19H15ClN2O4
MW:370.79 g/mol
CAS-RN:90098-04-7
LD50:572 mg/kg (M, i.v.);
700 mg/kg (R, i.v.);
>2 g/kg (dog, p.o.)
Substance Classes
Alanines (2-Aminopropionic acids)
Chlorobenzoic acids, amides
2- and 4-Quinolinones
Synthesis Path
Substances Referenced in Synthesis Path
CAS-RN
CAS Index Name
39098-85-6 C4H5ClO2 acetoacetyl chloride Butanoyl chloride, 3-oxo-
62-53-3 C6H7N aniline Benzenamine
4876-10-2 C10H8BrNO 4-(bromomethyl)-2(1H)-quinolinone 2(1H)-Quinolinone, 4-(bromomethyl)-
128-08-5 C4H4BrNO2 N-bromosuccinimide 2,5-Pyrrolidinedione, 1-bromo-
122-01-0 C7H4Cl2O 4-chlorobenzoyl chloride Benzoyl chloride, 4-chloro-
1068-90-2 C9H15NO5 diethyl acetamidomalonate Propanedioic acid, (acetylamino)-, diethyl ester
4900-38-3 C19H22N2O6 ethyl 2-acetamido-2-(ethoxycarbonyl)-3-(2-oxo-1,2-dihydroquinolin-4-yl)propionate Propanedioic acid, (acetylamino)[(1,2-dihydro-2-oxo-4-quinolinyl)methyl]-, diethyl ester
5162-90-3 C12H12N2O3 3-(2-oxo-1,2-dihydroquinolin-4-yl)alanine 4-Quinolinepropanoic acid, α-amino-1,2-dihydro-2-oxo-
102-01-2 C10H11NO2 3-oxo-N-phenylbutanamide Butanamide, 3-oxo-N-phenyl-
J Mucosta Otsuka
tabl. 100 mg
Uchida, M. et al.: Chem. Pharm. Bull. (CPBTAL) 33, 3775 (1985).
DOS 3 324 034 (Otsuka; appl. 7.4.1983; J-prior. 7.5.1982).
GB 2 123 825 (Otsuka; appl. 7.5.1983; J-prior. 7.5.1982).
oral and parenteral formulations:
JP 60 019 767 (Otsuka; appl. 7.11.1983).
Magic Bullet! Rebamipide, a Superior Anti-ulcer and Ophthalmic Drug and Its Large-Scale Synthesis in a Single Organic Solvent via Process Intensification Using Krapcho Decarboxylation
https://pubs.acs.org/doi/10.1021/acs.oprd.7b00382#
Prashanth Kumar Babu, Mohan Reddy Bodireddy, Reshma Choudlu Puttaraju, Dnyaneshwar Vagare, Raghu Nimmakayala, Naresh Surineni, Madhusudana Rao Gajula*, and Pramod Kumar*
Chemical Research Division, API R&D Centre, Micro Labs Ltd., Plot No.43-45, KIADB Industrial Area, fourth phase, Bommasandra-Jigani Link Road, Bommasandra, Bangalore 560 105, Karnataka, India
Org. Process Res. Dev. , Article ASAP
DOI: 10.1021/acs.oprd.7b00382
Publication Date (Web): May 31, 2018
Copyright © 2018 American Chemical Society
*E-mail: pramodkumar@microlabs.in., *E-mail: gmadhusudanrao@yahoo.com.
Rebamipide (1) is a superior drug compared to existing drugs for use in healing of peptic ulcers, gastrointestinal bleeding, and dyspepsia. It is also useful as an ophthalmic drug for the treatment of dry eye syndrome. Process intensification for its synthesis was achieved by (i) averting uncontrollable frothing using Krapcho decarboxylation instead of conventional acid hydrolysis, where uncontrollable frothing became chaotic, (ii) minimizing organic waste generation by using a single organic solvent, and (iii) avoiding anti-foaming agents (n-octanol, acetophenone) and acetic acid. With these trifling modifications, the overall yield of active pharmaceutical ingredient (API) was ≥83% with excellent purity (≥99.89%), and the process meets the metrics of "green" chemistry with an E-factor = 11.5. The developed hassle-free commercial process is viable for multi-kilogram synthesis of Rebamipide (1) as the key step, Krapcho decarboxylation is safe to run at 130–140 °C in DMSO, and it was proved to be effective by differential scanning calorimetry thermal screening studies. The characterization data of intermediates, process-related impurities, and API are reported. The carryover and process-related impurities were controlled efficiently. The present work can enhance the scope and worldwide adoptability of Rebamipide (1), which is currently limited to Asian countries.
https://pubs.acs.org/doi/suppl/10.1021/acs.oprd.7b00382/suppl_file/op7b00382_si_001.pdf
Arakawa T, Watanabe T, Fukuda T, Yamasaki K, Kobayashi K (1995). "Rebamipide, novel prostaglandin-inducer accelerates healing and reduces relapse of acetic acid-induced rat gastric ulcer. Comparison with cimetidine". Dig Dis Sci. 40 (11): 2469–72. doi:10.1007/BF02063257. PMID 7587834.
Arakawa T, Kobayashi K, Yoshikawa T, Tarnawski A (1998). "Rebamipide: overview of its mechanisms of action and efficacy in mucosal protection and ulcer healing". Dig Dis Sci. 43 (9 Suppl): 5S–13S. PMID 9753220.
Tarnawski AS, Chai J, Pai R, Chiou SK (2004). "Rebamipide activates genes encoding angiogenic growth factors and Cox2 and stimulates angiogenesis: a key to its ulcer healing action?". Dig Dis Sci. 49 (2): 202–9. doi:10.1023/B:DDAS.0000017439.60943.5c. PMID 15104358.
Takumida M, Anniko M (2009). "Radical scavengers for elderly patients with age-related hearing loss". Acta Otolaryngol. 129 (1): 36–44. doi:10.1080/00016480802008215. PMID 18607930.
Jump up^ drugs.com
Jump up^ "Russian State Register of Medicines. Registration Sertificate: Rebagit (rebamipide) Film-Coated Tablets" (in Russian). Retrieved 10 June 2017.
Jump up^ Matsuda T, Ohno S, Hirohata S, Miyanaga Y, Ujihara H, Inaba G, Nakamura S, Tanaka S, Kogure M, Mizushima Y (2003). "Efficacy of rebamipide as adjunctive therapy in the treatment of recurrent oral aphthous ulcers in patients with Behcet's disease: a randomised, double-blind, placebo-controlled study". Drugs R D. 4 (1): 19–28. doi:10.2165/00126839-200304010-00002. PMID 12568631.
Jump up^ http://www.wjgnet.com/1007-9327/12/656.pdf Archived October 20, 2013, at the Wayback Machine.
Jump up^ Kinoshita, S.; K. Oshiden; S. Awamura; H. Suzuki; N. Nakamichi (2013). "A randomized, multicenter phase 3 study comparing 2% rebamipide (OPC-12759) with 0.1% sodium hyaluronate in the treatment of dry eye". Ophthalmology. 120 (6): 1158–65. doi:10.1016/j.ophtha.2012.12.022. PMID 23490326.
Mucosta (JP), Rebagen (KR,CN, IN), Rebagit (RU)
International Drug Names
Routes of
Oral (tablets)
A02BX14 (WHO)
IUPAC name[show]
PubChem CID
IUPHAR/BPS
ChEMBL
Chemical and physical data
C19H15ClN2O4
Molar mass
370.786 g/mol
3D model (JSmol)
Interactive image
/////////Rebamipide, UNII:LR583V32ZR, ребамипид , ريباميبيد ,瑞巴派特 , OPC-12759 , OPC-12759E , OPC-759 , OPC 12759 , OPC 12759E , OPC 759 , OTSUKA, JAPAN 1990
OC(=O)C(CC1=CC(O)=NC2=CC=CC=C12)NC(=O)C1=CC=C(Cl)C=C1
Tags: JAPAN 1990, OPC-12759, OPC-12759E, OPC-759, Otsuka, Rebamipide, UNII:LR583V32ZR, ребамипид, ريباميبيد, 瑞巴派特
+ five = twelve


text:
Fiesta en la Ciudad
Esteban A. Leyva, 2020
Size: width 91 height 76
"Party in the City" by the Cuban artist Esteban A. Leyva
"Rich and diverse imagination that overflows in these large-format canvases, of an artist endowed with an inner gaze that he shares with the viewer. It is possible to see in Esteban's work the outbreak of the pictorial gesture, an inviting gesture, the spark of light that becomes a permanent questioning, constant search. These elements of color and light, born of a constant shock, are not imposed but eminently organic. Thus in his work identification is reached that clearly speaks of an identity rooted in his contact with the city, with his landscape, but also with our idiosyncrasy."
Virginia Alberdi
About Esteban A. Leyva
Estaban is without a doubt one of our most well known authors within the O&C project. Having sold pieces to high ranking politicians of the US government like Arnold Schwarzenegger, as well as to institutions like the Democratic Party, buying a piece by Leyva is an investment into his growth as an artists.
"I use a language where freedom is reflected above all in the use of composition and color, I represent expressive situations that do not refer to the similar known model or to photographed scenes of our reality.
There are so many universes and situations in them as life and its surprises, for an always naïve man who goes restless, some are lost in these labyrinths without finding the end in this type of artistic representation."
To find out more about Esteban A. Leyva please refer to their Curriculum Vitae
More by Esteban A. Leyva
Composición Libre 17
Nada te Limita
Ricos Pensamientos
Los Inquietos Inconformes


text:
Interfejs mózg–komputer (ang. brain-computer interface, BCI) – interfejs pozwalający na bezpośrednią komunikację między mózgiem a odpowiednim urządzeniem zewnętrznym. Celem badań nad interfejsem mózg-komputer są usprawnienie lub naprawa ludzkich zmysłów albo czynności ruchowych. W komercyjnych celach technologia dostępna jest np. jako zamienniki joysticka lub klawiatury.

Historia

Historia interfejsów mózg-komputer rozpoczyna się od odkrycia przez Hansa Bergera aktywności elektrycznej w mózgu człowieka oraz rozwoju elektroencefalografii. W 1924 roku Berger był pierwszym, który zarejestrował aktywność ludzkiego mózgu za pomocą elektroencefalografu (EEG). Analizując wyniki EEG, Berger był w stanie zidentyfikować aktywność mózgu taką jak fale alfa (8–12 Hz) znane również jako fale Bergera.

Pierwsze urządzenie stworzone przez naukowca było niezwykle proste. Berger umieszczał srebrne przewody pod czaszkami pacjentów. Przewody te zostały później zastąpione przez srebrne folie umieszczone na czaszce pacjenta pod gumowymi bandażami. Te czujniki Berger łączył z elektrometrem Lippmanna, lecz jego badania nieodmiennie kończyły się niepowodzeniem. Bardziej wyrafinowane urządzenia, takie jak galwanometr Siemensa z podwójną cewką, który pokazywał napięcie elektryczne rzędu jednej tysięcznej volta, doprowadziły do sukcesu.

Berger analizował powiązania wyników z EEG jego mózgu z mózgami osób chorych psychicznie. EEG umożliwiło wytyczenie wielu nowych ścieżek w badaniach nad aktywnością ludzkiego mózgu i ogromnie przyczyniło się do rozwoju diagnostyki medycznej.

Badania na zwierzętach
Kilku laboratoriom udało się nagrać sygnał kory mózgowej małpy oraz szczura, aby za pomocą BCI pobudzić ruch. Małpy nawigowały kursorem na ekranie komputera oraz posługiwały się robotycznymi ramionami w zakresie prostych ruchów, po prostu myśląc o danej czynności i obserwując reakcje urządzenia. W maju 2008 roku fotografie ilustrujące małpy z Centrum Medycznego Uniwersytetu w Pittsburghu poruszające ramionami robotów przy użyciu wyłącznie myśli zostały opublikowane w wielu znanych naukowych czasopismach i magazynach.

Początkowe badania
W 1969 roku badania nad warunkowaniem instrumentalnym Fetza oraz jego kolegów z Regionalnego Centrum Badań i Wydziału Fizjologii i Biofizyki na Waszyngtońskim Uniwersytecie Medycznym w Seattle pokazały po raz pierwszy, że małpy są w stanie opanować zginanie ramion robota wyposażonego w biologiczne sprzężenie zwrotne przy pomocy aktywności neuronalnej. Podobna praca opublikowana w latach 70. ustaliła, że małpy potrafią w szybkim tempie nauczyć się rozmyślnie kontrolować aktywnością zarówno pojedynczych, jak i tych znajdujących się w grupach neuronów pierwotnej kory ruchowej, jeżeli były nagradzanie za generowanie odpowiednich wzorców aktywności neuronalnej.

Badania, których celem było opracowanie algorytmów służących do rekonstrukcji ruchów z neuronów kory ruchowej, datowane są na lata 70. W latach 80. Apostolos Georgopoulos, wywodzący się z Uniwersytetu Johnsa Hopkinsa, odkrył matematyczny związek między elektrycznymi sygnałami neuronów kory ruchowej małp makaków rezusów i kierunkiem ruchu ich ramion (bazując na funkcji cosinusa). Odkrył on również, że rozproszone grupy neuronów, w różnych obszarach mózgów małp, wspólnie kontrolowały polecenia ruchu. Niestety, z uwagi na panujące wówczas ograniczenia techniczne, był on w stanie rejestrować aktywność tylko jednego obszaru zapłonów neuronów jednocześnie.

W połowie lat 90. pojawił się, trwający do dziś, gwałtowny wzrost zainteresowania badaniami BCI. Kilku zespołom udało się przechwycić skomplikowane sygnały kory ruchowej mózgu rejestrując stan zespołów neuronów i używając ich do kontroli urządzeń zewnętrznych. Ważniejsze grupy badawcze były prowadzone przez Richarda Andersena, Johna Donoghueego, Philipa Kennedy'ego, Miguela Nicolelisa i Andrew Swartza.

Kennedy i Yang Dan
Philip Kennedy (który odkrył sygnał neuronowy w 1987 roku) i jego koledzy stworzyli pierwszy dokorowy interfejs mózg-komputer poprzez wszczepienie neurotropowych stożków elektrod do mózgów małp.
W 1999 roku badacze prowadzeni przez Yanga Dana z Uniwersytetu Kalifornii w Berkeley zdekodowali impulsy neuronowe, co umożliwiło im odtworzenie obrazów widzianych przez koty. Zespół użył siatki elektrod usytuowanych na wzgórzu ciała kolankowatego (które integruje wszystkie bodźce zmysłowe mózgu) kotów. Badacze nakierowali elektrody na 177 komórek mózgowych w obszarze wzgórza ciała kolankowatego bocznego, który dekoduje obrazy z siatkówki. Kotom pokazano osiem krótkich filmów, następnie nagrano impulsy neuronowe z ich mózgów. Korzystając z matematycznych filtrów, badacze zdekodowali sygnały, by utworzyć filmy z tego, co widziały koty i udało im się odtworzyć rozpoznawalne sceny i poruszające się obiekty. Podobne sukcesy w badaniach nad ludźmi odnieśli później badacze z Japonii.

Nicolelis

Miguel Nicolelis, profesor Uniwersytetu Duke'a w Durham w Karolinie Północnej, był orędownikiem korzystania z wielu elektrod rozmieszczonych na większym obszarze mózgu, w celu uzyskania sygnałów neuronowych do kierowania BCI. Takie zespoły neuronowe zwiększają precyzję i ułatwiają kontrolę interfejsu mózg-komputer.
Po przeprowadzeniu wstępnych badań na szczurach w 1990 Nicolelis i jego koledzy opracowali BCI, które dekodowało aktywności mózgu małp sowich i używało zewnętrznego urządzenia do odtworzenia ruchów małp w ramionach robotów. Małpy mają zaawansowane umiejętności chwytania i sięgania i dobre umiejętności manipulacyjne rąk, co czyni je idealnymi obiektami badań do tego rodzaju pracy.
W 2000 roku grupa zbudowała BCI, które odtwarzało ruchy małp sowich w czasie gdy te operowały joystickiem lub sięgały rękoma po jedzenie. Interfejs ten działał w czasie rzeczywistym i mógł także przesyłać dane zdalnie do innego robota, korzystając z protokołu internetowego. Małpy jednak nie widziały robota ani nie otrzymywały żadnej odpowiedzi od interfejsu, nazwano więc go BCI z otwartą pętlą. Późniejsze eksperymenty Nicolelisa na małpach rezus zaowocowały w zamknięciu pętli BCI i pozwoliły odtworzyć ruchy małp na ramionach robotów. Małpy rezus uznawane są za lepsze obiekty do badań ze względu na ich budowę mózgu zbliżoną do ludzkiego. Małpy wstępnie operowały ramieniem używając joysticka i widząc obraz na ekranie komputera. Później pokazano im robota bezpośrednio i nauczono kontrolować ramię poprzez obserwowanie jego ruchów. BCI wykorzystało prognozy prędkości z poprzedniego badania, by kontrolować zasięg uchwytu, a także siłę zacisku "dłoni".

Donoghue, Schwartz i Andersen
Inne laboratoria, które zbudowały BCI zdolne odtworzyć sygnały neuronowe, prowadzone były między innymi przez Johna Donoghue z Uniwersytetu Browna, Andrew Swartza z Uniwersytetu Pittsburga oraz Richarda Andresena z Caltech. Badacze ci byli w stanie odtworzyć sygnały neuronowe z dużo mniejszej liczby neuronów niż Nicolelis (15-30 w porównaniu do 50-200 u Nicolelisa). Grupa Donoghue'a nauczyła małpy rezus, by te używały interfejsu mózg-komputer do śledzenia obiektów na ekranie komputera (zamknięta pętla) z oraz bez używania joysticka. Grupa Schwartza stworzyło BCI pozwalające na śledzenie obiektów w przestrzeni trójwymiarowej i odtworzenie ruchów w ramieniu robota. Udało im się dokonać przełomu, pokazując, że ich małpy potrafiły nakarmić się kawałkami owoców, używając ramienia robota sterowanego wyłącznie przez myśli tych małp. Grupa Andersena używała nagrań ruchów wstępnych z tylnej kory ciemieniowej w ich BCI, w tym sygnałów mózgu zwierząt, które oczekiwały na nagrodę.

Neuralink
Eksperymenty w tym zakresie prowadzi również firma Neuralink, założona m.in. przez Elona Muska. Celem firmy jest stworzenie implantu, który pozwoliłby na obsługę komputerów i innych urządzeń elektronicznych za pomocą myśli. Wszczep łączyłyby z mózgiem elastyczne nici (o średnicy 4–6 mikrometrów) z elektrodami. 16 lipca 2019 Elon Musk poinformował, że Neuralink doprowadził do tego, iż małpa, dzięki specjalnemu wszczepowi, mózgiem obsługiwała komputer.

Inne badania
Oprócz przewidywania kinematycznych i kinetycznych parametrów ruchów kończyn rozwijane są interfejsy mózg-komputer do przewidywania elektromiograficznej lub elektrycznej aktywności mięśni naczelnych. Takie BCI może być stosowane w celu przywrócenia mobilności w sparaliżowanych kończynach przez elektryczną stymulację mięśni.
Miguel Nicolelis i współpracownicy wykazali, że aktywność dużych zespołów neuronalnych może przewidzieć pozycję ramienia. Praca ta umożliwiła stworzenie interfejsów BCI, które odczytują intencje ruchu ręki i przekładają je na ruchy sztucznych siłowników. Carmena i współpracownicy zaprogramowali kodowanie neuronowe w BCI, które pozwoliło małpom kontrolować sięganie i chwytanie używając ramienia robota. Lebedev i inni stwierdzili, że sieci mózgowe reorganizują się, aby utworzyć nową reprezentację robota, oprócz reprezentacji własnych zwierzęcych kończyn. Wykazali w ten sposób, że za obsługę robota odpowiada inna część mózgu niż ta operująca własnymi kończynami. Największą przeszkodą dla technologii BCI na początku drugiej dekady XXI wieku był brak modalności czujnika, który zapewniał bezpieczny, dokładny i solidny dostęp do sygnałów mózgowych. Można sobie wyobrazić, że takie czujniki zostaną opracowane w ciągu następnych kilkudziesięciu lat. Zastosowanie takiego czujnika powinno znacznie rozszerzyć zakres funkcji komunikacyjnych, które mogą być dostarczane za pomocą BCI. Opracowanie i wdrożenie systemu BCI jest skomplikowane i czasochłonne. W odpowiedzi na ten problem dr Gerwin Schalk rozwija ogólnego przeznaczenia system BCI do badań, zwany BCI2000. BCI2000 był opracowywany od 2000 roku w ramach projektu prowadzonego przez Brain-Computer Interface program R&D w Wadsworth Center w New York State Department of Health w Albany w stanie Nowy Jork, USA. Nowe "bezprzewodowe" podejście wykorzystuje światło-zależnych kanałów jonowych, takie jak Channelrhodopsin do kontrolowania aktywności genetycznej w określonych podgrupach neuronów in vivo. W ramach prostego zadania nauczania, oświetlenie transfekcji komórek kory czuciowej wpływa na proces podejmowania decyzji swobodnie poruszających się myszy. W ramach projektu MINDWALKER podjęto również badania nad wykorzystaniem BCI do sterowania egzoszkieletem.

Nagroda BCI
Corocznie Nagroda BCI (fundowana przez g.tec), o wartości 3000 USD, przyznawana jest w uznaniu wybitnych i nowatorskich badań w dziedzinie interfejsu mózg-komputer. Każdego roku, znane laboratorium badawcze jest proszone o ocenę złożonych projektów i przyznania nagrody. Jury składa się z przodujących światowych ekspertów BCI rekrutowanych przez to laboratorium. Cuntai Guan, Kai Keng Ang, Karen Sui Geok Chua i Beng Ti Ang, z A * STAR w Singapurze, ze swoim projektem "Oparty na obrazach interfejs mózg-komputer sterujący robotem w pomocy nad rehabilitacją udarów", zdobyli nagrodę BCI w 2010 roku. Moritz Grosse-Wentrup i Bernhard Schölkopf, z Max Planck Institute for Intelligent Systems w Niemczech, z ich projektem "Jakie są neurofizjologiczne przyczyny zmian wydajności w relacjach mózg-komputer?" zdobyli nagrodę BCI 2011. Nagroda BCI 2012 udała się do Surjo R. Soekadar i Niels Birbaumer (Applied Neurotechnology Lab, University Hospital Tübingen i Instytut Psychologii Medycznej i Behavioral Neurobiologia, Eberhard Karls University, Tübingen, Niemcy), w ramach projektu "Poprawa skuteczności stosowania Ipsilesionalnego interfejsu BCI w neurorehabilitacji przewlekłych udarów".

Badania BCI na ludziach

Inwazyjne interfejsy

Wzrok
Inwazyjne badania BCI wykorzystywane były między innymi w naprawie uszkodzonego wzroku i zapewnienie nowej funkcjonalności dla osób z porażeniem wzroku. Inwazyjne interfejsy są wszczepiane bezpośrednio do istoty szarej mózgu przy użyciu metod neurochirurgii. Ponieważ leżą one w istocie szarej, inwazyjne urządzenia produkują sygnały najwyższej jakości, ale są podatne na gromadzenie się tkanki bliznowatej, co powoduje, że sygnał staje się słabszy, a nawet może zaniknąć całkowicie, jako że organizm reaguje na ciało obce w mózgu. W nauce o wzroku bezpośrednie implanty mózgowe były stosowane w leczeniu ślepoty nabytej. Jednym z pierwszych naukowców, którzy wyprodukowali działający interfejs BCI umiejący przywrócić wzrok był prywatny badacz William Dobelle. Pierwszy prototyp Dobelle'a został wszczepiony "Jerry'emu", człowiekowi oślepionemu w wieku dorosłym, w 1978 roku. Jedno-siatkowe urządzenie BCI zawierający 68 elektrod wszczepiono na korę wzrokową Jerry'ego i udało się wygenerować fotyzm, uczucie widzenia światła. System zawierał kamery zamontowane na okulary do wysyłania sygnałów do implantu. Początkowo implant pozwolił Jerry'iemu zobaczyć odcienie szarości w ograniczonym polu widzenia w niskiej ilości klatek na sekundę. To wymagało, żeby Jerry był podłączony do głównego komputera, ale kurcząca się elektronika i szybsze komputery pozwoliły na stworzenie bardziej przenośnej wersji jego sztucznego oka i teraz umożliwiają mu wykonywanie prostych czynności bez pomocy osób trzecich.

W 2002 roku Jens Naumann, również oślepiony w dorosłym życiu, stał się pierwszym w serii 16 pacjentów, którzy otrzymali implanty Dobelle'a drugiej generacji, znakowanych jako jedne z pierwszych zastosowań komercyjnych interfejsów mózg-komputer. Urządzenie drugiej generacji stosowało bardziej wyrafinowany implant umożliwiający lepsze odwzorowanie fotyzmu w spójnej wizji. Fotyzmy były rozłożone w poprzek pola widzenia, co naukowcy nazywają "efektem gwieździstej nocy". Natychmiast po otrzymaniu implantu, Jens był w stanie wykorzystać jego niedoskonale odtworzoną wizję, by kierować powoli samochodem wokół parkingu instytutu badawczego.

Ruch

Interfejsy mózg-komputer koncentrując się na neuroprotetyce ruchowej, dążą do przywrócenia ruchu u osób z porażeniem lub dostarczenia urządzenia, aby im pomóc w życiu codziennym, używając np. interfejsów z komputerów lub ramion robota. Naukowcy z Uniwersytetu Emory w Atlancie, na czele z Philipem Kennedym i Royem Bakayem, byli pierwszymi, którzy zainstalowali implant mózgu u człowieka, który to implant produkował sygnały o dobrej jakości, aby symulować ruch. Ich pacjent, Johnny Ray (1944-2002), cierpiał na zespół zamknięcia (Locked-in syndrome) po wystąpieniu udaru mózgu w jego pniu w 1997 roku. Implant Raya został zainstalowany w 1998 roku. Ray żył wystarczająco długo, aby rozpocząć pracę z implantem, w końcu nauczył się sterować kursorem komputera. Zmarł w 2002 roku z powodu tętniaka mózgu.

Sparaliżowany Matt Nagle stał się pierwszą osobą zdolną kontrolować sztuczną rękę za pomocą BCI w 2005 roku jako część pierwszego dziewięciomiesięcznego procesu testów ludzkiego układu implantów Cyberkinetics's BrainGate. Wszczepiony w prawą korę ruchową Nagle'a (obszar odpowiedzialny za ruch rąk), 96-elektrodowy implant BrainGate pozwolił Nagle'owi kontrolować ramię robota myśląc o ruchu ręką, a także kursor komputera, światła i telewizor. Rok później, profesor Jonathan Wolpaw otrzymał nagrodę Fundacji Altran na rzecz innowacji za opracowanie interfejsu BCI z elektrod umieszczonych na powierzchni czaszki, a nie bezpośrednio w mózgu.

Ostatnio zespoły badawcze prowadzone przez grupy Braingate na Uniwersytecie Browna oraz grupa prowadzona przez Centrum Medyczne Uniwersytetu w Pittsburgu, we współpracy z Wydziałem Stanów Zjednoczonych do spraw Weteranów Wojennych, wykazały dalsze sukcesy w bezpośredniej kontroli zrobotyzowanych protez kończyn z wieloma stopniami swobody korzystając z bezpośrednich połączeń z neuronami kory ruchowej pacjentów z tetraplegią.

Częściowo inwazyjne BCI
Częściowo inwazyjne interfejsy mózg-komputer są wszczepiane w czaszkę, ale reszta zostaje na zewnątrz mózgu, a nie w istocie szarej. Wytwarzają one sygnały o wyższej rozdzielczości niż nieinwazyjne BCI, gdzie tkanki kostne czaszki odbijają i deformują sygnały oraz mają niższe ryzyko powstawania tkanki bliznowatej w mózgu niż interfejsy w pełni inwazyjne.

Elektrokortikografia (wewnątrzczaszkowe EEG – EcoG) mierzy aktywność elektryczną mózgu spod czaszki w podobny sposób do nieinwazyjnej elektroencefalografii, a elektrody są osadzone w cienkich wkładach z tworzywa sztucznego, które są umieszczone powyżej kory, pod oponą twardą. Technologie ECoG najpierw wypróbowali u ludzi w 2004 roku Eric Leuthardt i Daniel Moran z Uniwersytetu Waszyngtońskiego w Saint Louis. W późniejszym badaniu naukowcy pozwolili nastolatkowi grać w Space Invaders używając swojego implantu EcoG. To badanie wskazało, że kontrola jest gwałtowna, wymaga minimalnego przeszkolenia, oraz może być idealnym kompromisem w odniesieniu do wierności sygnału i poziomu inwazyjności (Uwaga: elektrody te nie zostały wszczepione pacjentowi z zamiarem opracowania BCI. Pacjent cierpiał na ciężką padaczkę, a elektrody zostały czasowo wszczepione, by pomóc jego lekarzom zlokalizować ogniska choroby; badacze BCI po prostu skorzystali z okazji do przeprowadzenia własnych badań). Sygnały mogą być podtwardówkowe lub zewnątrzoponowe, ale nie są wykonane w samym miąższu mózgu. Nie było to badane szeroko do niedawna ze względu na ograniczony dostęp do obiektów. Obecnie jedynym sposobem, aby uzyskać sygnał do badania, jest wykorzystanie pacjentów wymagających inwazyjnego monitorowania dla lokalizacji i usunięcia ogniska padaczkowego.

ECoG jest bardzo obiecującym pośrednim interfejsem BCI, ponieważ ma wyższą rozdzielczość przestrzenną, lepszy stosunek sygnału do szumu, szerszy zakres częstotliwości i mniejsze wymagania szkoleniowe niż nagranie EEG ze skóry głowy, a jednocześnie ma mniejsze trudności techniczne, niższe ryzyko kliniczne i prawdopodobnie lepszą długoterminową stabilność niż dokorową implementację do nagrywania jednego neuronu. Profil ten, wyposażony w najnowocześniejszy dowód wysokiego poziomu kontroli przy minimalnych wymogach kształcenia pokazuje potencjał prawdziwego zastosowania dla osób niepełnosprawnych ruchowo.

Urządzenia do obrazowania reakcji na światło są nadal w sferze teorii. To wiązałoby się z wszczepieniem lasera wewnątrz czaszki. Laser byłby szkolony na pojedynczym neuronie i odbiciach neuronu mierzonych oddzielnym czujnikiem. Gdy neuron wyzwoliłby impuls, wzór światła lasera i odbite fale zmieniłyby się nieznacznie. Pozwoliłoby to naukowcom na monitorowanie pojedynczych neuronów, lecz wymagałoby mniejszego kontaktu z tkanką i zmniejszyłoby ryzyko gromadzenia się tkanki bliznowatej.

Nieinwazyjne BCI
Oprócz inwazyjnych eksperymentów istniały również eksperymenty na ludziach z wykorzystaniem technologii nieinwazyjnego neuroobrazowania jako interfejsy BCI. Sygnały zapisane w ten sposób były wykorzystane do kontroli implantów mięśni i częściowego przywrócenia ruchu u ochotnika. Mimo że są one łatwe do noszenia, nieinwazyjne implanty produkują bardzo słaby sygnał, ponieważ czaszka tłumi, rozprasza i rozmywa fale elektromagnetyczne generowane przez neurony. Pomimo tego, że fale mogą nadal być wykrywane, trudniej jest określić obszar mózgu, który je wywołał lub też wyodrębnić działania pojedynczych neuronów.

EEG

Elektroencefalografia (EEG) jest najbardziej przebadanym potencjalnie nieinwazyjnym interfejsem, głównie ze względu na jego dobrą rozdzielczość uzyskiwaną w stosunkowo krótkim czasie, łatwość użytkowania, przenoszenia i niskie koszty instalacji. Niestety, jak również wrażliwość technologii na hałas, inną istotną barierą w korzystaniu z EEG jako interfejsu mózg-komputer jest intensywne szkolenie wymagane, by użytkownicy mogli pracować w tej technologii. Na przykład w eksperymentach rozpoczętych w połowie lat 1990, Niels Birbaumer na Uniwersytecie w Tybindze w Niemczech szkolił kilkanaście osób poważnie sparaliżowanych do samoregulacji powolnych korowych potencjałów ich EEG do tego stopnia, że sygnały te mogły być wykorzystane jako sygnał binarny do sterowania wskaźnikiem myszy. (Birbaumer wcześniej szkolił epileptyków zapobiegać nadchodzącym atakom kontrolując tę małą falę napięcia). Eksperyment pokazał dziesięć pacjentów przeszkolonych do poruszania kursorem komputera przez kontrolowanie swoich fal mózgowych. Proces był powolny i wymagał więcej niż godzinę, by pacjenci zapisali 100 znaków za pomocą kursora, a szkolenia często trwały wiele miesięcy.

MEG i MRI
Magnetoencefalografia (MEG) i funkcjonalne obrazowanie rezonansem magnetycznym (fMRI), były razem z powodzeniem stosowane jako nieinwazyjne interfejsy mózg-komputer. W szeroko omawianym eksperymencie fMRI pozwoliło na skanowanie dwóch użytkowników do gry Pong w czasie rzeczywistym, przez zmianę ich odpowiedzi hemodynamicznej i przepływu krwi przez mózg techniką biofeedbacku.

Pomiary fMRI hemodynamicznych odpowiedzi w czasie rzeczywistym zostały również wykorzystane do sterowania ramionami robota z siedmiosekundowym opóźnieniem między myślą i ruchem.

W 2008 badania opracowywane w Laboratorium Komputerowej Neurologii do Zaawansowanych Badań Telekomunikacyjnych (ATR) w Kyoto, w Japonii, pozwoliło naukowcom zrekonstruować obrazy bezpośrednio z mózgu i wyświetlać je na komputerze. Artykuł ogłaszający to osiągnięcie był tematem głównym w czasopiśmie Neuron z dnia 10 grudnia 2008 roku. Podczas gdy wczesne wyniki są ograniczone do czarno-białych zdjęć na 10 × 10 kwadratów (pikseli), według naukowców dalszy rozwój technologii pozwoli osiągnąć kolorowe obrazy, a nawet nagrywać sny.

Neurogaming
Obecnie istnieje nowy obszar rozwoju gier nazywany neurogamingiem, który wykorzystuje nieinwazyjne BCI w celu poprawy wrażeń z gry, dzięki czemu użytkownicy mogą współdziałać z konsolą bez użycia tradycyjnego joysticka. Niektóre programy neurogamingowe korzystają z fal mózgowych użytkownika, tętna, gestów, rozszerzeń źrenicy, a nawet emocji do wykonywania zadań lub wpływania na nastrój gry. Na przykład, twórcy gry Emotiv stworzyli nieinwazyjne BCI, które określa nastrój gracza i dostosowuje muzykę lub dekoracje odpowiednio do emocji użytkownika. Obok neurogamingu, udoskonalenia w rękawicach do gier, takich jak rękawica Peregrine tworzą nowe, bardziej efektywne formy gry użytkowników PC. Ta nowa forma interakcji pomiędzy użytkownikiem i oprogramowaniem pozwoli graczom na bardziej realistyczne wrażenia w grach. Ponieważ będzie mniej połączeń między graczem a konsolą, Neurogaming pozwoli osobom wykorzystać swój "stan psychiczny" i będzie mógł przenosić ich reakcje do gry w czasie rzeczywistym. Neurogaming jest jeszcze w początkowej fazie rozwoju - pierwsza konferencja o Neurogaming odbyła się w San Francisco 1-2 maja 2013.

Cicha komunikacja ("syntetyczna telepatia")
Gerwin Schalk, w wynikach z badań z udzielonej na sumę 2,2 mln dolarów dotacji, stwierdził, że możliwe jest korzystanie z sygnałów EcoG do rozróżniania samogłosek i spółgłosek osadzonych w mowie i w wymyślonych słowach. Wyniki rzuciły światło na różne mechanizmy związane z produkcją samogłosek i spółgłosek, i mogły dostarczyć podstaw komunikacji za pomocą mózgu z użyciem wyobrażonego języka. Badania nad syntetyczną telepatią z użyciem fonetyzacji miały miejsce na Uniwersytecie Kalifornijskim w Irvine pod dowództwem Mike'a D'Zmura. Pierwsza taka komunikacja odbyła się w 1960 roku przy użyciu EEG do tworzenia kodu Morse'a za pomocą fal alfa w mózgu. Korzystanie z EEG do komunikacji za pomocą wyobrażonej mowy jest jednak mniej dokładne niż inwazyjne metody wprowadzania elektrody między czaszkę a mózg.

Komercjalizacja
John Donoghue i wpółbadacze założyli firmę Cyberkinetics. Firma, jako główny cel, postawiła na rozwój praktycznych interfejsów mózg-komputer dla ludzi. Firma sprzedaje swoje siatki elektrod pod nazwą BrainGate, które są oparte na macierzy Utah opracowanej przez Dicka Normanna.

Philip Kennedy założył Neural Signals w 1987 roku, by opracować BCI, które umożliwią sparaliżowanym pacjentom komunikować się ze światem zewnętrznym i sterować urządzeniami zewnętrznymi. Oprócz inwazyjnych BCI firma sprzedaje implant, który pozwala przywrócić mowę. "Brain Communicator" firmy Neural Signals wykorzystuje szklane stożki zawierające mikroelektrody pokryte białkami by te wiązały się z neuronami w mózgu.

Chociaż 16 pacjentów zostało uleczonych za pomocą wzrokowego BCI Williama Dobelle'a, nowe implanty przestały być produkowane w ciągu roku od śmierci Dobelle'a (zmarł w 2004 roku). Spółka kontrolowana przez Dobelle'a, Avery Biomedical Devices oraz Uniwersytet Stony'ego Brooka kontynuują rozwój implantu, lecz nie otrzymali jeszcze zatwierdzenia od Administracji do spraw Żywności i Używek dla ludzkiej implantacji w Stanach Zjednoczonych.

Ambient, na konferencji deweloperów IT na początku 2008 roku, pokazali produkt, który w czasie rozwoju nazwali The Audeo. Audeo celuje w stworzenie interfejsu mózg-komputer do komunikacji bez konieczności fizycznego sterowania silnikiem lub produkcji mowy. Korzystając z przetwarzania sygnału, niewymawiana mowa może być tłumaczona z przechwyconych sygnałów neurologicznych.

Midnball to produkt opracowany i skomercjalizowany przez szwedzką firmę Interactive Productline, w której gracze rywalizują o kontrolę ruchu piłki w całej planszy, poprzez stawanie się bardziej zrelaksowanym i skupionym. Celem Interactive Productline jest rozwój i sprzedaż nieskomplikowanych produktów EEG, które trenują skupienie i relaksację.

Austriackie przedsiębiorstwo Guger Technologies lub g.tec, oferuje interfejs mózg-komputer już od 1999 roku. Firma zapewnia podstawowe modele BCI jako platformy rozwoju dla społeczności badawczej, takich jak P300 Speller, Motor Imagery oraz Steady-State Visual Evoked Potential. g.tec ostatnio opracowało g.SAHARA, które korzysta z suchych elektrod, mogących wytwarzać sygnały porównywalne do układów żelowych.

Hiszpańska firma Starlab, pojawiła się na rynku w 2009 roku razem z bezprzewodowym 4-kanałowym systemem o nazwie Enobio. W 2011 Enobio 8 i 20-kanałowe (CE Medical) zostało wydane i jest obecnie w handlu dzięki wyodrębnionej ze Starlab firmie Neuroelectrics. Zaprojektowany dla celów medycznych i naukowych system zapewnia rozwiązanie uniwersalne oraz platformę dla rozwoju aplikacji.

Istnieją trzy główne komercyjne urządzenia oraz komercyjni konkurenci w tej dziedzinie (data wprowadzenia na rynek w nawiasach), które uruchomiły takie urządzenia głównie do gier PC:
 Neural Impulse Actuator (kwiecień 2008 r.)
 Emotiv Systems (grudzień 2009)
 NeuroSky (MindSet – czerwiec 2009; Uncle Milton Force Trainer – jesień 2009, Mattel MindFlex lato 2009)
W roku 2009, pierwszy na świecie osobisty system translacji bazowany na EEG wszedł na rynek: IntendiX. System może pracować z pasywnymi, aktywnymi, lub nowymi suchymi elektrodami EEG. Pierwsza wersja używała P300 do pisania na matrycy o wyglądzie klawiatury. Oprócz pisania tekstu pacjent może korzystać z systemu do wyzwolenia alarmu, pozwalać komputerowi czytać tekst, wypisywać lub kopiować tekst do wiadomości e-mail lub wysyłać polecenia do urządzeń zewnętrznych. W marcu 2012 g.tec pokazał nowy moduł intendiX o nazwie Screen Overlay Control Interface (SOCI), który umożliwia użytkownikom grać w World of Warcraft lub Angry Birds.

Interfejs mózg-komputer u Stephena Hawkinga
Dr Stephen Hawking korzystał z interfejsu BCI, który pozwalał mu rozmawiać i prowadzić wykłady na uczelni. Za pomocą ruchu gałek ocznych Hawking był w stanie przekazać do generatora głosu swoje słowa. W 2011 roku na rynku pojawiła się nowa firma zajmująca się interfejsami BCI. Ich sztandarowy produkt, pałąk iBrain jest przenośnym, jednokanałowym urządzeniem EEG mającym na celu monitoring mózgu podczas snu. Pozwala zdiagnozować choroby takie jak bezsenność, depresja lub autyzm. Urządzenie zyskało sporą uwagę ze względu na to, że stało się częścią eksperymentu, który miał na celu umożliwienie dr Stephenowi Hawkingowi, choremu na stwardnienie zanikowe boczne (nazywane również ALS lub chorobą Lou Gehriga), komunikację za pomocą myśli. W 2012 roku Dr Philip Low, 32-letni prezes firmy NeuroVirgil o projekcie powiedział: "Chodzi o to, aby sprawdzić, czy Stephen może wykorzystać swój umysł do stworzenia spójnego i powtarzalnego wzoru, który komputer może przełożyć na, powiedzmy, słowa lub litery lub polecenie na komputerze."

Interfejs mózg-komputer-mózg
Doświadczenie prowadzone w 2009 roku przez Christophera Jamesa z Uniwersytetu w Southampton pokazało, że wciąż można wymyślić coś nowego w dziedzinie BCI. Naukowcy postanowili pójść o krok dalej i spróbować porozumieć ze sobą dwa mózgi używając komputerów jako formę przesyłu myśli. Na razie udało się przesłać zaledwie 4 bity, lecz można to uznać za pewną formę komunikacji. Doświadczenie polegało na tym, że jeden ochotnik wyobrażał sobie kolejno jedną z dwóch liczb. Jeśli wybrał zero, miał w myślach "poruszyć" lewą ręką, jeśli jeden, prawą. Następnie interfejs odbierał sygnały z mózgu, dekodował je na formę cyfrową i Internetem przesyłał dane do drugiego ochotnika. Komputer przekazywał dane za pomocą szybkich błysków stroboskopu diodowego, których częstotliwość zależała od przekazanej liczby. Odbiorca patrzył na błyski, podczas gdy EEG rejestrowało fale mózgowe związane z aktywnością wzrokową. Co ważne, odbiorca nie mógł świadomie odróżnić błysków, gdyż dla niego były one takie same. Na podstawie odebranych sygnałów komputer bezbłędnie odkodował przesłaną wiadomość: 1011. Christopher James uważa, że interfejs ten mógłby się przydać ludziom z syndromem zamknięcia lub ze znacznymi ubytkami masy mięśniowej.

W 2013 roku człowiekowi udało się kontrolować ogon szczura poprzez interfejs mózg-komputer-mózg.

W 2014 roku za pomocą interfejsu mózg-komputer-mózg badacz poruszał ręką innego badacza.

W 2015 roku połączono ze sobą i z komputerem trzy mózgi rezusów, dzięki czemu wspólnie kontrolowały one mechaniczne ramię. Połączone mózgi osiągały lepszą sprawność niż pojedyncze małpy.

Również w tym roku połączenie czterech mózgów szczurów okazało się mądrzejsze niż niepołączone mózgi. Szczury wykonywały zadania z klasyfikacji obiektów, rozpoznawania obrazów, przechowywania i przetwarzania informacji ruchowych a także przewidywania pogody (zwiększona lub zmniejszona liczba impulsów dostarczana do mózgu reprezentowała informacje o ciśnieniu i temperaturze, na podstawie czego szczury prognozowały czy będzie padać deszcz).

Względy etyczne
Ważne etyczne, prawne i społeczne problemy związane z relacjami mózg-komputer:
 koncepcyjne zagadnienia (naukowcy nie zgadzają się na to, co jest, a co nie jest interfejsem BCI),
 uzyskanie świadomej zgody od osób, które mają trudności w komunikacji,
 stosunek ryzyka do korzyści,
 zbiorowa odpowiedzialność zespołów BCI (np. w jaki sposób zapewnić, że odpowiedzialne decyzje grupy mogą być wykonane),
 konsekwencje technologii BCI dla jakości życia chorych i ich rodzin,
 skutki uboczne (neurofeedback np. trening rytmu czuciowego wpływa na jakość snu),
 osobista odpowiedzialność i jej ewentualne ograniczenia (np. kto jest odpowiedzialny za błędne działania związane z neuroprotetyką),
 zagadnienia dotyczące osobowości i jej ewentualne zmiany,
 zastosowania terapeutyczne i ich możliwości przekroczenia,
 kwestie etyki badań, które powstają, gdy przechodzi się z doświadczeń na zwierzętach do zastosowania u ludzi,
 czytanie myśli i prywatność,
 kontrola umysłu,
 korzystanie z technologii w zaawansowanych technikach przesłuchań przez władze rządowe,
 selektywne wzmocnienie i rozwarstwienie społeczne,
 komunikacja z mediami.

Clausen stwierdził w 2009 roku, że "BCI stwarza etyczne wyzwania, ale te są koncepcyjnie podobne do tych, które bioetycy napotkali w innych domenach terapii". Co więcej, sugeruje, że bioetyka jest dobrze przygotowana do radzenia sobie z problemami, które wynikają z technologii interfejsów mózg-komputer. Haselager i współpracownicy wskazali, że oczekiwania skuteczności BCI i wartości odgrywają wielką rolę w etycznej analizie i sposobie, w jaki naukowcy BCI powinni kontaktować się z mediami. Ponadto standardowe protokoły mogą być wdrożone w celu zapewnienia etycznie świadomego wydźwięku procedur z pacjentami z chorobą locked-in.

Badacze są świadomi tego, że etyczny wydźwięk, odpowiednio moderowany entuzjazm w mediach i edukacja na temat systemów BCI będą niezwykle ważne dla społecznej akceptacji tej technologii. Dlatego ostatnio coraz więcej starań jest czynionych wewnątrz wspólnoty BCI, by wykreować konsensus w sprawie etycznych wytycznych dla badań BCI, ich rozwoju i upowszechniania.

W 2012 roku naukowcy przy pomocy BCI opartego na EEG (fala P300) poznali z 10-40% dokładnością PIN-y do kart kredytowych, miejsce zamieszkania i datę urodzenia osób biorących udział w eksperymencie.

Tanie projekty BCI
Ostatnio wiele firm wykorzystało technologię EEG (oraz w jednym przypadku, NeuroSky, zbudowało technologicznie od podstaw) do tworzenia niedrogich interfejsów BCI. Technologia ta została wprowadzona do zabawek i urządzeń do gier, niektóre z tych zabawek odniosły komercyjny sukces jak NeuroSky i Mattel MindFlex.
 W 2006 roku Sony opatentował interfejs układu nerwowego pozwalający falom radiowym wpływać na sygnały w korze nerwowej.
 W 2007 Neurosky opublikował pierwsze niedrogie w produkcji konsumenckie EEG wraz z grą NeuroBoy. Było to również pierwsze urządzenie EEG na dużą skale korzystające z technologii suchych czujników.
 W 2008 OCZ Technology opracowało urządzenie do zastosowania w grach komputerowych opartych przede wszystkim na elektromiografii.
 W 2008 roku deweloper gry Final Fantasy, Square Enix, ogłosił, że współpracuje z NeuroSky by stworzyć grę Judecca.
 W 2009 Mattel współpracowało z NeuroSky, by wypuścić grę Mindflex, która używała EEG do kierowania piłką przez tor przeszkód. Zdecydowanie najlepiej sprzedawane konsumenckie EEG do 2012 roku.[Li, Shan (8 August 2010).reading is on the market".
 W 2009 roku Uncle Milton Industries podjęło współpracę z NeuroSky, by stworzyć Star Wars Force Trainer, gry mającej na celu stworzenie iluzji posiadania Mocy.
 W 2009 Emotiv Systems wydała EPoC, 14-kanałowe urządzenie EEG, które mogło odczytać 4 stany psychiczne, 13 świadomych stanów, mimikę i ruchy głowy. EPoC był pierwszym komercyjnym interfejsem mózg-komputer używającym techniki suchych czujników, które mogły być nasączone roztworem soli fizjologicznej dla lepszej przewodności.
 W listopadzie 2011 roku magazyn Time wybrał "Necomimi" wyprodukowane przez Neurowear jako jeden z najlepszych wynalazków lat. Firma ogłosiła, że oczekuje, aby uruchomić wersję konsumencką odzieży, na które składają się kocie uszy sterowane przez czytnik fal mózgowych produkowany przez NeuroSky, na wiosnę 2012 roku.
 W marcu 2012 g.tec przedstawił intendiX-Speller pierwszy komercyjnie dostępny system BCI do użytku domowego, który mógł być używany do kontrolowania gier komputerowych i aplikacji. Mógł wykryć różne sygnały w mózgu z dokładnością do 99%. g.tec gościł kilka wycieczek warsztatowych, by pokazać system intendiX i inny sprzęt oraz oprogramowanie do wiadomości publicznej, takich jak Trasa Warsztatowa po Zachodnim Wybrzeżu USA z g.tec w okresie od września 2012 roku.
 W styczniu 2013 r. Narodowy Uniwersytet Hasaca (HNU) ogłosił pierwszy program Masters w oknie projektowania aplikacji w wirtualnej rzeczywistości interfejsu BCI.

Wybrane filmy zawierające interfejsy BCI

 Matrix, Trzynaste piętro - interfejsy rzeczywistości wirtualnej
 Iron Man – pancerz wspomagany reagujący na myśli pilota.
 Raport mniejszości – wyrocznie podłączone do komputera przekazywały wizje z ich umysłów na ekran.
 Chappie - sterowanie robotami za pomocą myśli

Przypisy

Linki zewnętrzne
 toiowonaukowo.blogspot.com strona dotycząca tematyki BCI
 bci2000.org oprogramowanie do systemów BCI, udostępniane z kodem źródłowym przez Wadsworth Center z Nowego Jorku na licencji typu 'non-disclosure'

  Strona z aktualnościami z dziedziny BCI
 http://www.fais.uj.edu.pl/wydzial/video-fotoreportaze/-/journal_content/56_INSTANCE_Df4E/41628/9116736 Rodzimy projekt BCI z Uniwersytetu Jagiellońskiego

Interakcja człowieka z komputerem
Neuroinformatyka
Neurobiologia
Transhumanizm

redpajama_set_name: RedPajamaWikipedia


LiveOps started 15+ years ago, motivated by the ability to use the Internet to intelligently route work to sales and customer service agents anywhere, anytime. We leveraged innovative technology that modernized customer service and paved the way for the next game-changing opportunity. As a pioneer in the work at home contact center industry, we proved that independent agents could provide professional contact center services from home.
Today LiveOps has access to 20,000 independent, work-at-home agents and we handle over 100 million interactions a year, on behalf of more than 400 clients in a wide variety of sectors.


text:
Tashi Brauen
Yangzom Brauen
Born in 1980 to a Swiss father and Tibetan mother, Yangzom Brauen is an actress and political activist. She lives in both Los Angeles and Berlin and has appeared in a number of German and American films. She is also very active in the Free Tibet movement, making regular radio broadcasts about Tibet and organising public demonstrations against the Chinese occupation of Tibet.
Across Many Mountains Yangzom Brauen
The extraordinary story of three Tibetan woman, whose lives have seen a daring escape from Tibet in the forties, endurance in the refugee camps of India and a remarkable transformation in the West
Be the first to find out about Yangzom Brauen.


Europe: On Friday Standard and Poor's removed triple-A status from France and Austria and downgraded seven other countries, including Spain, Italy, and Portugal, though Germany retained its triple A rating. "Calmly" is the way most would describe the markets' responses to the downgrades. This partly reflects the fact that rating agencies don't know anything the markets don't already know, so debt downgrades tend to be old news. It also probably reflects the fact that official downgrades help to instill and/or maintain a sense of urgency on the part of European officials regarding fiscal reform and financial system support. But the downgrades are a reminder to investors that the European debt crisis isn't going away anytime soon. It is my hope that as resolve within the European Union increases, the market responses to headlines will gradually moderate as fears of a global financial system contagion or collapse fade. Maybe that's starting to happen with these debt downgrades, but I don't think we'll have a strong sense of things, e.g. will European countries make good on their reform commitments, until at least mid-year? Europe's problems aren't small… the housing bust there has lead to deleveraging and consumer retrenchment like it has here. And an Iranian supply-driven oil price spike wouldn't help, particularly since Europe is Iran's largest customer.
Meanwhile in the U.S., economic data for the week came in a bit softer than the week prior, with a rise in weekly jobless claims and weaker (more or less) than expected December retail sales. The UCLA-Ceridian Pulse of Commerce Index, which measures real-time trucking activity and hence the flow of goods in the economy, increased .2 percent in December, which follows small gains (.1 percent) in November and October. Econometrician Edward Leamer infers from this a GDP growth rate of around 2 percent. That's about what we at STMM expect. The U.S. economy is very resilient, and it takes a pretty big shock to knock it into negative growth. But I think a lot of near-term uncertainty (elections, Europe, Iran) will keep us off of our long-term 3 percent growth path for a while longer. Hong Kong-based Gavekal sees the possibility of an upside surprise to U.S. growth this year, primarily because of more policy stability (relative to the last few years); the direction of recent statistics like ISM surveys, construction spending, etc.; and labor market improvements. We'll see.
"First, these articles have made repeated claims that the Federal Reserve conducted "secret" lending that was not disclosed to the public or the Congress. No lending program was ever kept secret from the Congress or the public."
"One article asserted that the Federal Reserve lent or guaranteed more than $7.7 trillion during the financial crisis. Others have estimated the amounts to be $16 trillion or even $24 trillion. All of these numbers are wildly inaccurate. As disclosed on the Federal Reserve's balance sheet, published weekly and audited annually by independent auditors, total credit outstanding under the liquidity programs was never more than about $1.5 trillion; that was the peak reached in December 2008."
"To be sure, that is a very large amount, but it was a necessary response to ensure that the crucial mistake made during the Great Depression – failing to prevent the collapse of the financial system – was not repeated. Importantly, such lending helped support the continued flow of credit to American families and businesses."
"Other inaccuracies may occur if total potential lending is counted as actual lending. For instance, the TALF program was authorized at $200 billion, but its total lending never exceeded $40 billion… although the articles never stress this point, it is important to note that nearly all of the emergency assistance has, in fact, been fully repaid or is on track to be fully repaid… The articles also fail to note that the lending directly helped support American businesses by providing emergency funding so that they could meet weekly payrolls and on-going expenses. The commercial paper funding facility, for example, provided support to businesses as diverse as Harley-Davidson and National Rural Utilities, when the usual market mechanism for their day-to-day funding completely dried up."
"And the articles fail to mention altogether that one facility, the TALF, supported nearly 3 million auto loans, more than 1 million student loans, nearly 900,000 loans to small businesses, 150,000 other business loans, and millions of credit card loans... Most of the Federal Reserve's lending facilities were priced at a penalty over normal market rates so that borrowers had economic incentives to exit the facilities as market conditions normalized, and the rates that the Federal Reserve charged on its lending programs did not provide a subsidy to borrowers."
Posted on Wed, January 18, 2012 by Jim Kee, Ph.D.


text:
When Love for Nature and Family wins over Love for a Lady
Though not so-identified as a romantic comedy, which was initially the intention of the film's theme that turned out to be a slightly 'advocacy' and melodrama flick of Dennis Trillo titled 'Lakbay2Love' is set for a February 3 opening in theaters nationwide.
The second official poster of the film 'Lakbay2Love'. Image is courtesy of Erasto Films.
Trillo plays the role of Jay-R or 'Alamat', a forester and a biker who helps the lost and lovelorn Lianne portrayed by Solenn Heussaff. In the film, Jay-R became the main subject of the documentary assignment that Lianne is working on and falls for somewhere in between. But when Jay-R's good friend, Macky played by Kit Thompson resurfaced as Lianne's ex-lover, the blossoming love went sour when the letter guy is still determined to pursue the woman they have entangled with.
The pseudo-romantic cum coming-of-age film is written by Palanca-winner Layeta Bucoy and the director herself Ellen Ongkeko-Marfil.
The love story of Jay-R and Lianne failed to go on further after the former is faced with the challenge of providing for his loved ones—his family and is forced to work in a foreign land instead.
Ongkeko-Marfil admires Dennis's commitment to finish the project despite the actor's busy schedule while working as a lead star in a different independent, historical-biographical film dramatizing the life of the first executive minister of the Iglesia Ni Cristo, and is titled 'Felix Manalo'.
"His breaks from the shootings of the 'Manalo film'—he would be with us—filming 'Lakbay2Love' and he treated it as his 'rest'," says the director.
Trillo admitted as well, "Isa ito sa dream roles ko na natupad na. Hindi ko naramdaman na work kasi masaya ang shooting. Kung saan-saan kami pumunta. Maraming lugar na first time ko napuntahan. Meron pang locations wherein we had to hike for two hours pero sobrang enjoy!"
Apart from Dennis, Solenn also showed ease in tackling her role as she along with other cast showed effortless way of pedaling through the rocky forests and hilly terrains.
This is the third time that Trillo and Heussaff have worked together. For more details on the said movie, check out its facebook.com page.
Lancaster New City: An Ideal, Real Homey Place for Filipinos
Perhaps the best way to start the 2016 is to invest for an ideal and real homey place for the family, which is offered by Property Company of Friends Incorporated or better known as PRO-FRIENDS via its family-friendly residential development in Cavite called the Lancaster New City. It spans more than 1,400 hectares covering Imus, Kawit and General Trias.
What makes this thriving subdivision in the South is its affordable and quality houses that suit the budget of any average Filipino family. Apart from that, the designs are modern and interiors can be custom-fit according to the resident-occupants' taste and desires.
In Lancaster New City, it also offers St. Edward School that has a K-12 program and has campuses spread across the entire subdivision. Both St. Edward Integrated School and St. Edward Faith Community campuses are part of a school district that provides quality and inexpensive education.
The realty company makes sure that the families who chose to live in the said city, will also find more opportunities of advancement as its Suntech iPark hosts BPO Locators. Together with PRO-FRIENDS, the BPO companies will also open 1,000 job opportunities.
Any community today won't be complete without a shopping and recreation centers as it will be housed at The Square and has WELLCOME supermarket for the residents.
Truly Lancaster New City is a proof of the realty company's thrust: Creating Communities, Transforming Lives.
For interested parties, visit its official site.


And this is how the attract sequence to Savage Reign begins – with our hero, Hayate, whacking of bunch of his opponents with his gigantic boomerang.
It's hard to take this too seriously. In America, boomerangs just provoke images of kangaroos, quirky crocodile hunters, Paul Hogan, and that one episode of The Simpsons where Bart was flown to Australia to get booted by the country's parliament. Maybe they're really impressive weapons elsewehre though, because the art of Fūun-ken is the big deal behind these two Neo Geo fighters, known to English speakers as Savage Reign and Kizuna Encounter: Super Tag Battle. In Japan, their names are Fūun Mokushiroku: Kakutou Sousei (Wind and Lighting Apocalypse – Fighting Genesis), and Fūun Super Tag Battle. Unlike SNK's more prolific series, they generally don't get wide recognition, partly because neither was ported to home platforms during the time of their original release. It wasn't until 2007 that both were released for the PlayStation 2 as part of the Japanese Neo Geo Online Collection, under title Fūun Super Combo. This version can in turn be found on the PlayStation Network for the PlayStation 4, which was released in internationally.
The plot is – a bunch of characters need to get together to fight an evil guy named King Lion. Each has their own crazy reason for competing. This plays out in what seems to be a futuristic, rundown version of South Town, the city from the Fatal Fury and Art of Fighting games, in SNK's plan to loosely tie together all of its games into some kind of hugely complicated continuity.
A man who takes his boomerang wielding very seriously. When knocked down, Hayate's vest shatters and leaves him sans shirt.
The requisite hot lady from Savage Reign dresses like a cheerleader and wields a gymnasts ball. She may as well pelt her foes with feathers, but they're pretty damaging.
Crazy ninja dude number one wears a red suit and a gas mask. Has claws.
Crazy ninja dude number two wears a blue suit and a standard metal mask. Also has claws. Evidence of a mid-90s conspiracy regarding palette swapped ninjas or amusing meta-commentary on the Mortal Kombat and World Heroes series?
Apparently, characters in Japanese movies/games/anime can't be American unless they're violently American. If his name weren't patriotic enough, Max Eagle wears stars on his pants and a red and white striped jacket. If the designers knew anything about American folklore, he'd be wielding Paul Bunyon's Axe, but he has to settle on using an axe from that Greek fellow Hercules.
Good heavens does this guy need a chest wax. Gordon Bowman is an ugly fat policeman and practically a descendent of Edi E. from Final Fight. Wields a gigantic electric tonfa, called a "Stationfar" (??).
Based on his backwards baseball cap, old dude Chung would probably say things like "totally!" and "radical!" if he could speak. Apparently his hat was given to him by "The Legendary Wolf", an obvious allusion to Terry Bogard from Fatal Fury. When his life is drained, he becomes enraged and it flies off. He would've been more amusing if he attacked with a walker, but he wields a flame wooden club he uses as a cane. Perhaps inspired by Master Roshi from Dragon Ball.
Nicola is a little kid who wears a power suit and wields a "discus of death", which is fancy pants talk for "glowing frisbee". He has an IQ of 600 which somehow means he's a suitable fighter for this tournament. In a running competition with Kinta from Power Instinct for the "worst fighting game character ever".
Joker is absolutely in no way related to or inspired by the Batman villain (snicker*). He's actually part of a crime syndicate called Looly Po Po, obviously named to strike fear in the hearts of the city they terrorize. His real name is Marco Bariadrid.
Some Capcom fighting game fans look down on SNK games because it had a final boss named Geese, naively unaware that Geese – the master of cool evilness – could Deadly Rave that M. Bison to his grave. Alas, King Lion, the penultimate foe of the Fuun games, is kind of the opposite of Geese – he may have the muscles, and the strength, and a huge sword, but that cheesy mask and hairdo isn't doing his image any favors.
Rosa is the coolest character in the entire series – her existence is primarily what makes Kizuna Encounter so rad, and her absence is what makes Savage Reign so mediocre. She's basically a Hispanic female version of Rambo, except with a tight red shirt and a killer katana. Per SNK standards, you can knock her shirt off under the right circumstances.
This fellow looks remarkably like tae-kwon-do Kim Kaphwan, another element vaguely tying this together with the Fatal Fury series. This Kim is just as cool as his forefather, keeping with his strong sense of justice, except he wields a giant bo. Also known as Kim Young Mok in some versions.
It seems like the graphic designers took the animations from Mezu/Gozu and reskinned them. But that mask looks really cool – the guy's a crow demon, you see – and he looks remarkably more fearsome than King Lion ever could. He also seems to have a gun hidden in his wrists, beneath his claws.
All throughout the 1990s, the arcades were packed with fighting games. After seeing that blatant Street Fighter rip-offs like World Heroes and Fighters History weren't quite pulling in huge numbers, game publishers needed to do everything that they could to make their games stand out. SNK succeed quite well at this, by creating a number of franchises that were familiar to Capcom fans yet still distinctive enough to warrant constant playtime.
Savage Reign is one of those games that tries a bit too hard to be difficult by slapping together seemingly disparate elements from as many different places as possible. Hey, it's got weapon-based combat like Samurai Shodown! And plane-switching like the older Fatal Fury games! Except each stage is different and occasionally you can use elements of the scenery as weapons, kinda like World Heroes! And the fast paced action of the Real Bout series! It's dark and apocalyptic, but still has a cast of strange and wacky characters, like Power Instinct! This must've been someone's concept of an ultimate fighting game, but none of these aspects really come together to a coherent whole.
At least Savage Reign controls well. The A and B buttons are used for punches and kicks respectively, and the C button will attack with your character's weapon. Some characters can toss their weapons by hitting A and B simultaneously. You tap the buttons for weak attacks, and press them for strong attacks, a regrettable holdover from the earlier World Heroes and Art of Fighting games. Pressing the D button allows you to jump back and forth between the two planes of scenery. Unlike Fatal Fury, the planes are on different vertical levels, allowing fighters to attack from above or below. In some stages, changing planes means jumping between elevated ledges. In others, you can hang on to wires at the top of the screen and drop bits of scenery on your opponent. Although this mechanic was interesting back when it was first introduced in Fatal Fury, it was ultimately a gimmick that added little to the experience. Its importance was wisely lessened by the time the Real Bout games rolled around, and its presence here feels like the designers of Savage Reign never learned their lesson.
Neo Geo For Life – Kizuna Encounter Great Neo Geo site with lots of reviews.
Neo-Geo.com – Savage Reign Another great site devoted to SNK.


Housing on Uloop provides campusvoiceonline students with Houses, Condos, and Apartments for rent around campus for the year, for the semester, and sublets during the summer. The Housing category on Uloop also provides Roommate listings from campusvoiceonline students who are looking for roommates in Jacksonville. You can find roommates at for the semester or quarter, for the school year, and for the summer. In the Uloop Housing category you can post and find 1 BR, 2 BR, 3 BR, and 4 BR Apartments for rent, Houses for rent, Condos for rent, and Sublets for rent to students at campusvoiceonline in Jacksonville.


"The problem I have with people is that, they think the only thing we engage in is the Gold vault market. We do gold exports as well, we do the gold vault market and we do gold commemorative coins. If you want us to design gold with your name inscribed on it, we'll do that as well," he added.


text:
Q: Is It Possible To Use Celery With Another Programming Language? I heard about celery and I really like it. But now I'm writing an application with node.js and I have to manage (asynchronous) tasks and I want to use celery to this. I've installed it in my development environment and played around with some python scripts.  It all works well but I want to "call" the tasks with node.js. Has anyone tried to do something like this (with any programming language)?
I saw this example, but the base of this HTTP Gateway idea is a django application and I don't want to create a django app to only handle these calls.
I thought about creating a SimpleXMLRPCServer and use the node-xmlrpc module to connect with that. What do you think? There is a better way to do this? Is there another app or service that works natively with node.js?
Thanks in advance.

A: Celery will force you to inherit a whole Python stack for a simple message queue - seems like a messy pain to me. Check out coffee-resque for a simple and native solution.

redpajama_set_name: RedPajamaStackExchange