Today, any troubleshooting for modern vehicles always begins with an automotive scan tool. Figuring out what's wrong with the vehicle is always the first priority in any troubleshooting process and the automotive scan tool helps you do just that. Now you don't have to be a professional mechanic with years of experience just to efficiently conduct an accurate diagnosis of your car, even your average do it yourself mechanic can do it thanks to this device.
The automotive scan tool takes care of the data collecting process for you, providing you with pertinent information about the vehicle's current condition which you can then take action accordingly and conduct the appropriate repairs. This eliminates the need for any guess work which may end up costing you more due to trial and error runs being conducted on components that are perfectly fine and unrelated to the damage. Such was the case decades back when you had nothing to rely on but the mechanic's own intuition. Auto scan tools of today can go a long way in diagnosing the slightest problem in your vehicle. Aside from being a valuable aid to the repair process, the auto scan tool can also be used for preventive maintenance procedures. By regularly checking the data on your vehicle's on-board computer, you would be able to foresee which system needs maintenance or which parts are in need of replacement. Many vehicle owners even use it regularly to keep their vehicles in good shape by doing preventive measures based on the data they retrieve from auto scan tools and automotive repair manuals. This will allow them to extend their vehicle's service life significantly and keep them in safe working conditions.
From your average do it yourself mechanic to professional automotive technicians in advance repair facilities, they all employ Auto scan tools of some kind to do any troubleshooting with vehicles under their care. Of course, auto scan tools and obdii code reader are not all made as equals. Auto scan tools with more advanced features, capabilities and proven durability are naturally more expensive than the basic ones. If you are thinking of buying one, it would be best to select one that satisfies your expectation and needs. If you are going to rely on it in earning a living for example, get the best that you possibly can. This may cost you much in the beginning, but it's going to earn itself eventually with it's capability to conduct diagnoses on any vehicle.
Mike has been working on cars and trucks since he got his first Olds 442 in the early 70's. Since then he was worked on many vehicles and is deeply interested in electronics and the new computer controls of todays vehicles. While it might seem they are limiting the DIY'r he thinks just the opposite. With the right OBDII Code Reader and Haynes repair Manual you can do far more than the days of screwdrivers and timing lights.
Automotive Parts Suppliers- What's The Best Way To Get A Good Business Deal!


Data from population-based cancer registries are vital for informing health programs, policies and strategies for cancer screening and treatment. A special issue of Cancer Epidemiology, prepared under the auspices of the Centers for Disease Control and Prevention, offers lessons for planning and supporting cancer registration in resource-constrained settings to support data-driven policies on cancer prevention, early detection and appropriate treatment leading to significant cost savings for government and society as a whole.
The special issue reviews cancer registries in Kenya, Uganda, Colombia, India (Mumbai), and Barbados. and offers lessons for other countries with similar resource constraints.
The special issue, Cost of Cancer Registration, is published in Cancer Epidemiology, volume 45, Supplement 1 (December 2016), published by Elsevier.
Studies included in this issue are available to credentialed journalists upon request; please contact Elsevier's Newsroom at newsroom@elsevier.com or +31 20 485 2492.
studies of risk factors for disease initiation, development and prognosis; screening, early detection and accurate diagnosis; prevention and evaluation of interventions; and methodological issues and theory.


KANAWHA COUNTY, W.Va. (WSAZ) -- UPDATE 4/12/19 @ 7:20 p.m.
Police have released the name of a man who allegedly stole a Charleston Fire Department pickup truck Friday afternoon.
Charleston Police say Billy Joe Vance, 34, stole the department pickup truck from the fire station on Morris Street. Firefighters say Vance walked into the station and asked to use the phone. They say they were familiar with Vance, and they let him in to use the phone.
While Vance was there, firefighters received an emergency call and had to leave the station. Vance left in a pickup truck that was parked in the fire bay with the doors open and the keys inside.
Police say the truck had about $30,000 in dive equipment stored in the bed.
Around 5 p.m., the stolen truck was spotted by a Kanawha County Deputy in Sissonville and a high-speed chase ensued.
Spike strips were used to disable the Ford F350 truck that then got stuck in the mud on North Grapevine Road where police say Vance abandoned the vehicle and ran away.
During the foot pursuit, investigators say Vance twisted his ankle.
According to the criminal complaint, Charleston firefighters were familiar with Vance after being involved on numerous medical calls involving him, as well as "his distinct face tattoos." Firefighters said he came in and asked to use the phone. They received an emergency call and left. When they returned to the station, the truck was missing.
The Charleston Police Department is charging Vance with two counts of grand larceny, while the Kanawha County Sheriff's Department is charging him with felony fleeing.
A police chase involving a stolen fire department vehicle ended with a crash in Kanawha County Friday evening.
Metro 911 dispatchers say it happened along North Grapevine Road in Sissonville.
We're told the suspect stole a Charleston Fire Department pickup truck. The truck was being used to carry the department's dive gear while the other two trucks are out of service for maintenance.
Officers have the suspect in custody.
The Kanawha County Sheriff's Office and West Virginia State Police are on scene.


text:
New Zealand Defence Force (NZDF) mobilise their inventory process using Neptune Software
Revolutionizing how the military does business
Every hour of every day, the New Zealand Defence Force (NZDF) is contributing to the defence, security and well-being of New Zealand. It's their goal to maintain well-trained and equipped armed forces that can react to a crisis at short notice. Working in partnership with many other government agencies, NZDF help those in need and protect New Zealand's territory and oceans.
NZDF are a diverse organisation, with operational activities from the transport and deployment of officers around the
globe, all the way through to healthcare. Running an extensive fleet of aircraft, ships and land vehicles, as well as a large volume of assets that need to be kept track of 24/7, NZDF have the vision to become a truly 'connected and empowered workforce'. Robert Raines, ERP Architect at NZDF explains "Our organisation is made up of a number of varied operations and departments, so delivering on our vision of a connected and empowered workforce won't be a feat completed overnight. It will take the right technologies and the best partners to ensure we succeed in this". It's clear NZDF view technology as an enabler to drive business change, not the other way around. That's why NZDF's vision asserts a cultural shift to becoming a technology-focused organisation. NZDF identified the following prerequisites to becoming a connected and empowered workforce where they could be enabled by technology:
Increase safety and ability to respond to events quickly – make it easier for employees to create and consume information.
Facilitate better engagement and communication internally – keep a simple user interface and enable more efficient resource usage, improve employee satisfaction in the process.
Allow more timely and accurate data capture and utilisation – enable a drop in manual and paper-based transactions, reducing process duplication and keyboard data entry.
These requirements pointed to a solution that could digitise their inventory management and mobilise the armoury stocktake process.
"Delivering on our vision of a connected and empowered workforce won't be a feat completed overnight. It will take the right technologies and the best partners to ensure we succeed in this." Robert Raines, ERP Architect at NZDF.
NZDF had traditionally followed a very manual, labour intensive process to stocktaking gear which involved physically counting every piece of equipment. In 1999 for example, it had taken 3 months to do a stocktake of weapons, largely due to human error. This approach continued up until very recently, with the number of serial items checked manually each month reaching 85,000. Getting an accurate count of equipment had become almost impossible, "the hours required to count equipment, coupled with the feeling that we couldn't really trust the numbers, made this project a really important one for NZDF", says Alan Rivers-Milliken, Logistics Information Manager.
Any mobility solution nominated needed to comply with the following specifications to be costeffective and guarantee compatibility with NZDF's existing procedures, including:
Must use readily available commercial hardware – as military specific gear can cost up to 5 times as much and take 10 times as long to purchase.
Hardware must interact with multiple vendor products – this will ensure it remains compatible as newer product versions are released and deployed.
Must have expandable application development capability – after initial applications are installed, people always want other streams of applications, so capability to expand quickly to meet growing business requirements and user demands is a must.
Must have mobile capability within logistic areas of operations – software must work offline so armoury systems can be used on aircraft and in remote areas of operation.
Must support GS-1 Barcode Standards and UHF RFID Tag Standards – as GS-1 is used by most of their third parties and vendor's systems, and UHF standards appear to be where the commercial world is heading.
Crucially, these requirements would allow NZDF to leverage their existing SAP investment, ensuring core SAP ERP remains the organisation's sole source of the truth.
Soltius proposed a Neptune Software solution as the most effective and affordable solution to digitise NZDF's inventory checks. Neptune Software UX Platform is an SAP-certified rapid app development platform that helps modernise and optimise SAP processes and user interfaces, with the full benefits of Fiori UX and ABAP. It reduces the time and cost to design, build, deploy and maintain SAPUI5 applications, on new and legacy SAP systems across desktop, mobile and offline environments. Therefore, Neptune Software takes full advantage of NZDF's existing SAP set up and minimizes the need for integration.
An NZDF external portal based in the AWS cloud provides a channel supporting authentication mechanisms and data for mobile devices now used in the field connecting to the back end. Neptune Software is deployed on NZDF's external portal and pushed out through an employee self-service portal, enabling a trusted secure connection between the self-services side and their back-end. Any solider given access can now deploy the software on any NZDF approved mobile device. As Neptune software was designed to support both online and offline capability, Soldiers can work in remote areas where Wi-Fi is not available or around aircraft where Wi-Fi is not permitted. Commercial RFID barcode scanners, used for scanning all barcoded inventory, are able to be linked in via Bluetooth.
So, what does an armoury stock-take look like now, for example? Today, an NZDF staff member can simply stand at the front of an armoury storage aisle, boat hatch or aircraft, armed with an RFID scanner, and the system will automatically pick up every weapon or piece of equipment in that area within scanner range that has an RFID tag. Staff completing stock-takes are no longer required to pull every piece of equipment out of racks and manually record or verify each serial item – the process has been largely automated thanks to the new solution powered by Neptune Software.
Previously, the process of stock-taking one armoury of 1000 units would take two people around half a day. "With the RFID scanner in the same armoury it takes about 40 seconds, which is the amount of time it takes them to walk down the racks" exclaims Rivers-Milliken. The world-class mobility solution has also resulted in fewer steps in the overall process of storing information – there is no need to go into SAP ERP for data capture, meaning equipment checks are further shortened.
To put it simply, the mobilisation of these processes has resulted in massive time and resource savings for NZDF. The paper trail has been done away with and valuable personnel can now be allocated to more pressing tasks. Along with a reduction of manual labour and human error, interfaces have become more user friendly, which has in turn stimulated employee engagement. "Our people love the new solution. They've been blown away with how easy it is to now get a count on equipment", explains Rivers-Milliken. Data accuracy and quality have significantly improved with the move to real-time data capture, serving to reduce risks associated with incorrect data which is critical for organisations like NZDF.
"Our people love the new solution. They've been blown away with how easy it is to now get a count on equipment" Alan Rivers-Milliken, Logistics Information Manager.
WHERE NZDF ARE TODAY
Going forward, Robert Raines from NZDF explains, "This is going to revolutionise how our business does business". NZDF are now in the process of issuing RFID tags to soldiers alongside their ID cards, which will enable their individual tag to be scanned together with the 16 personal pieces of armoury each soldier takes on deployment. Each piece of equipment will be tracked, including the time it was deployed and who is responsible for its return. This next step will further eliminate the time and paper resources required in a manual count-up and allocation of gear.
With help from the Soltius team and Neptune Software, NZDF has been able to improve data quality with very little effort. The project hasn't required any work to adjust the backend or any major new infrastructure plus the cost of the stock-take process hasn't increased. The business benefit and return on investment has been almost instantaneous.
"We have been really happy with the solution and it has met all our expectations. With a combination of Neptune Software and the support of Neptune Gold Partner Soltius, we are delivering on our digital strategy and have added value to a crucial business process" Robert Raines, ERP Architect at NZDF.
The original project and case study was written by Soltius in New Zealand. To learn more about this partner, please visit our partner page.
Want to know more? Request a demo today.

redpajama_set_name: RedPajamaCommonCrawl


We are a group of people committed to helping Amnesty to campaign against Human Rights violations around the world. Members from all walks of life from the Bromley and Orpington areas meet monthly (click on Find out more) to campaign and organise fundraising activities.
Are held on the second Tuesday of every month (except August) at 7.30pm in Orpington in The Wesley Room, Orpington Methodist Church, Sevenoaks Road, Orpington BR6 9JH (see the Street Map link under Recommended - on the right hand side of our home page).
Please come along – you don't need to be a member of Amnesty to become involved.


text:
BSL Services
Home > Sign Language Interpretation and Services
At Direct Access, we are often asked about the kinds of sign language interpreters and our sign language services. We provide sign language interpreter services to the NHS in England, Scotland, and Wales via an NHS SBS framework contract and produce sign language videos for a variety of clients.
So, what is sign language? It is a visual way of communication used by Deaf people using gestures, facial expressions, and body language to convey meaning. Sign languages are full-fledged natural languages with their own grammar and lexicon.
BSL or British Sign Language is the main sign language in the UK. As with spoken English, there are regional variations in signs reflecting local communities and cultures. In Northern Ireland, Deaf people are often fluent in both BSL and ISL – Irish Sign Language. Other countries have their own sign languages.
How do you sign in BSL? People often think sign language is just using your hands. That is not the case. BSL users do use hand shapes and movements, but they also use gestures, lip patterns, facial expressions, and shoulder movements to talk. You can find online video dictionaries that show some common signs, such as at signbsl.com.
The only time English is used in BSL is for fingerspelling, however, this is only in limited situations such as spelling people's names or place names. Deaf people will have signs for specific places or names that may illustrate a key aspect. Chesterfield, for instance, is signed to illustrate its crooked spire. London uses a rotating finger around the temple/ear, the same sign for noise.
Government recognition – the UK Government formally recognised British Sign Language as an official minority language in March 2003. It is the first or preferred language of 150,000 Deaf people in the UK.
What is a sign language interpreter? An interpreter is someone who translates what someone else is saying to enable deaf people to understand what a person is saying. They will also translate the sign language into spoken English.
Interpreters need to use their knowledge of both languages. They need to use their understanding of the cultural differences between the people they are interpreting for, to translate a message accurately. Sign language interpretation may sometimes be simultaneous, whereas, in meetings with a spoken language interpreter, breaks will occur to enable the translation to take place.
As with any language, there are courses for everything from everyday conversation skills, right through to degrees and professional qualifications. So, if you are looking to get a sign language video made you will need to check your interpreter is suitably qualified. At Direct Access, Deaf people feature in most of our videos as we have a history of creating employment opportunities for Deaf people. Have a look at this example we produced for Causeway Coast & Glens Heritage Trust.
Why would I benefit from providing sign language videos?
It is challenging and frustrating to not be able to understand the information that you need. Sign language videos give your customers the independence to get and understand the necessary information in the most accessible format possible without having to rely on other people.
We are often asked why not just subtitle a video – not everyone has the literacy level required to use written English. Combing both enables your videos to become accessible for Deaf sign language users and hard-of-hearing people who may not use sign language but would like to use subtitles. Why not ask us for a quote today? – we can recommend a range of options best suited to your needs.


text:
3 Flotylla Okrętów im. kmdr. Bolesława Romanowskiego – polski związek taktyczny okrętów uderzeniowych oraz specjalnych, zawierający także lądowe jednostki przeciwlotnicze, chemiczne i inżynieryjne. Jest największą jednostką organizacyjną spośród wchodzących w skład Marynarki Wojennej. Dowództwo 3 Flotylli Okrętów (JW Nr 2808) oraz jej dywizjony i grupy okrętów stacjonują w porcie wojennym Gdynia-Oksywie, a jednostki lądowe rozlokowane są na terenie Gdyni, Rozewia, Ustki i Siemirowic.

Powstanie

3 Flotylla Okrętów została utworzona na mocy zarządzenia Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego gen. dyw. Bolesława Chochy nr 09/Org. z 18 lutego 1971, zgodnie z którym Dowódca Marynarki Wojennej wadm. Ludwik Janczyszyn 11 marca 1971, rozkazem nr 08/Org. polecił do 31 maja 1971:

 rozformować:
 1 Brygadę Okrętów Podwodnych
 3 Brygadę Kutrów Torpedowych
 7 dywizjon niszczycieli
 i na ich podstawie sformować:
 3 Flotyllę Okrętów w składzie:
 1 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych
 2 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych
 dywizjon Okrętów Podwodnych
 samodzielne okręty: ORP "Warszawa", ORP "Grom".

Utworzenie 3 Flotylli Okrętów związane było z reorganizacją struktury Marynarki Wojennej, a także z reformą całych sił morskich tzw. Układu Warszawskiego w rejonie Morza Bałtyckiego. W ramach tych przemian PRL, ZSRR i NRD sformowały po trzy związki taktyczne, w których okręty zgrupowano według przeznaczenia. Z dziewięciu flotylli, Polsce przypadły numery: 3 (3 Flotylla Okrętów), 8 (8 Flotylla Obrony Wybrzeża) i 9 (9 Flotylla Obrony Wybrzeża). W 3 Flotylli Okrętów znalazły się wszystkie – nawodne i podwodne – okręty uderzeniowe, natomiast w pozostałych jednostkach zgrupowano siły przeciwminowe, przeciwpodwodne, desantowe oraz obrony wybrzeża.

Rozwój

Początkowo siły związku stanowiły wyłącznie okręty z rozformowanych jednostek. 4 okręty podwodne projektu 613 ustanowiły dywizjon Okrętów Podwodnych, natomiast 2 niszczyciele zostały samodzielnymi jednostkami pływającymi. Kutry rakietowe projektu 205 oraz kutry torpedowe projektów 183 i 664 wcielono do 1. i 2. dywizjonu Kutrów Rakietowo-Torpedowych w następujący sposób:

 1 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych:
 4 kutry rakietowe projektu 205
 6 kutrów torpedowych projektu 183
 2 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych:
 4 kutry rakietowe projektu 205
 1 kuter torpedowy projektu 664
 4 kutry torpedowe projektu 183.

W 1972 ORP "Grom" przeniesiono do rezerwy, a następnie wycofano. Również w 1972 utworzono w ramach 3. Flotylli Okrętów grupę Okrętów Hydrograficznych. Był to de facto zespół rozpoznawczy, a jego nazwę przyjęto w celu zakamuflowania rzeczywistego przeznaczenia. W skład tej grupy wszedł początkowo tylko okręt rozpoznawczy ORP "Bałtyk", przebudowany z jednostki hydrograficznej. W 1975 i 1976 wcielono kolejno 2 nowe okręty projektu 863, po czym w 1982 wycofano ORP "Bałtyk". W 1989 grupie podporządkowano Grupy Specjalne Płetwonurków Marynarki Wojennej "Formoza", przemianowane następnie na Sekcje Działań Specjalnych Marynarki Wojennej "Formoza". Od 1992 jednostka nosi nazwę: grupa Okrętów Rozpoznawczych.

W latach 1972-1973 wycofano z 1. i 2. dywizjonu Kutrów Rakietowo-Torpedowych wszystkie – z wyjątkiem trzech – kutry torpedowe projektu 183. Pozostające w służbie okręty przebudowano i do lat 1979-1985 służyły jako okręty-cele dla kutrów rakietowych. Od 1971 do 1975 zespoły rakietowo-torpedowe zasiliły poniższe jednostki:

 w 1 dywizjonie Kutrów Rakietowo-Torpedowych:
 2 kutry rakietowe projektu 205
 4 kutry torpedowe projektu 664
 w 2 dywizjonie Kutrów Rakietowo-Torpedowych:
 3 kutry rakietowe projektu 205
 4 kutry torpedowe projektu 664.

Lata 80 XX w. to czas wycofywania znacznej liczby okrętów. Do 1986 ostatni raz spuszczono bandery na wszystkich kutrach torpedowych projektu 664 oraz rozpoczęto spisywanie ze stanu kutrów rakietowych projektu 205, które zostało zakończone w 2006. Od 1983 do 1988 wycofano okręty podwodne projektu 613, a w 1986 skreślono z listy floty niszczyciel rakietowy ORP "Warszawa". W miejsce części powyższych okrętów wcielono nowe. 2 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych otrzymał w latach 1983-1989 4 korwety rakietowe projektu 1241RE, a wszystkie kutry rakietowe projektu 205 przekazano do 1. dywizjonu Kutrów Rakietowo-Torpedowych. Dywizjon Okrętów Podwodnych zasiliły pomiędzy 1986 a 1989 ORP "Orzeł" i 2 jednostki projektu 641. W 1988 pierwszy raz podniesiono banderę na nowym niszczycielu rakietowym i nadano mu nazwę poprzednika – ORP "Warszawa".

W 1990 3 Flotylli Okrętów podporządkowano Komendę Portu Wojennego Gdynia, będącą wcześniej w składzie 9 Flotylli Obrony Wybrzeża, a dwa lata później w skład gdyńskiego związku włączono Bazę Techniczną Marynarki Wojennej, dotychczas podlegającą Służbom Techniki Zaopatrzenia Marynarki Wojennej. W 1992 zmieniono nazwy dywizjonów Kutrów Rakietowo-Torpedowych na dywizjony Okrętów Rakietowych, gdyż od dłuższego czasu nie posiadały jednostek torpedowych. W latach 1992-1995 wcielono do 1 dywizjonu Okrętów Rakietowych 3 korwety rakietowo-artyleryjskie projektu 660, jednak bez systemów i uzbrojenia rakietowego. Dopiero w 2006 jednostki te zostały zmodernizowane, a w 2007 otrzymują pociski rakietowe klasy woda-woda RBS-15 Mk 3.

Na początku 1995 z połączenia grupy Okrętów Szkolnych Akademii Marynarki Wojennej i Ośrodka Badawczego Marynarki Wojennej powstał dywizjon Okrętów Szkolno-Badawczych, w składzie: grupa okrętów szkolnych (okręty szkolne OORP "Wodnik", "Iskra" i "Elew"), grupa okrętów badawczych (okręt szkolny ORP "Gryf", trałowiec ORP "Gopło") i Zespół Pracowników Naukowo-Badawczych. W 1999 zmieniono nazwę 1 i 2 dywizjonu Okrętów Rakietowych na odpowiednio 31 i 32 dywizjon Okrętów Rakietowych.

W latach 2000-2004 pierwszy raz podniesiono bandery na przekazanych przez Stany Zjednoczone 2 fregatach rakietowych typu Oliver Hazard Perry oraz podarowanych przez Norwegię 4 okrętach podwodnych typu 207. Natomiast w 2003 skreślono niszczyciel rakietowy ORP "Warszawa", 2 okręty podwodne projektu 641, 2 kutry rakietowe projektu 205 oraz barkę paliwową "B-2" i barki ogrzewcze "B-5" i "B-6".

W połowie 2004 nastąpiła w Marynarce Wojennej reorganizacja nawodnych sił przeciwokrętowych, w wyniku której z 31 i 32 dywizjonu Okrętów Rakietowych (3 Flotylla Okrętów) oraz 11 dywizjonu Ścigaczy (9 Flotylla Obrony Wybrzeża) w 3 Flotylli Okrętów utworzone zostały:
 dywizjon Okrętów Zwalczania Okrętów Podwodnych, w składzie:
 2 fregaty rakietowe typu Oliver Hazard Perry
 korweta dozorowa ORP "Kaszub"
 dywizjon Okrętów Rakietowych, w składzie:
 4 korwety rakietowe projektu 1241RE
 3 korwety rakietowo-artyleryjskie projektu 660
 2 kutry rakietowe projektu 205.

W latach 2005-2006 skreślono ze spisu floty 10 jednostek pływających:
 2 korwety rakietowe projektu 1241RE
 2 kutry rakietowe projektu 205
 okręt szkolny ORP "Gryf"
 kuter szkolny ORP "Elew"
 zbiornikowiec ORP "Ślimak"
 poławiacz torped K-11
 motorówkę reprezentacyjną M-3
 motorówkę cumowniczą M-5.

1 stycznia 2011 r. został sformowany dywizjon Okrętów Bojowych z połączenia dOZOP i dOR.

W związku z rozformowaniem 9 Flotylli Obrony Wybrzeża, jej jednostki: 43 batalion saperów, 9 dywizjon przeciwlotniczy, 55 kompania chemiczna i Komenda Portu Wojennego Hel (następnie przeformowana w Punkt Bazowania Okrętów) weszły – w 2006 – w skład 3. Flotylli Okrętów, co poszerzyło jej zadania o lądowe operacje przeciwlotnicze, przeciwchemiczne i inżynieryjne. Poza tym inna helska jednostka – 13 dywizjon Trałowców została przebazowana do Portu Wojennego w Gdyni, co stworzyło specyficzną sytuację, gdyż stacjonując na terenie 3 Flotylli Okrętów podlega 8 Flotylli Obrony Wybrzeża z dowództwem w Świnoujściu. Również w 2006 sformowano dywizjon Okrętów Wsparcia, który powstał na bazie dywizjonu Okrętów Szkolno-Badawczych, grupy okrętów ratowniczych dywizjonu pomocniczych jednostek pływających Gdynia oraz grupy ratownictwa morskiego Kołobrzeg. W jego skład weszły: okręt szkolny – baza ORP Wodnik, okręty ratownicze OORP "Piast", "Lech", "Zbyszko" i "Maćko" oraz Brzegowa Grupa Ratownicza. Tym samym rozwiązano dywizjon Okrętów Szkolno-Badawczych, a barkentynę ORP "Iskra" przekazano do dywizjonu Zabezpieczenia Hydrograficznego. W 2007 Sekcje Działań Specjalnych Marynarki Wojennej "Formoza" weszły w skład Wojsk Specjalnych.

Czasem mylnie podaje się, że dywizjon Zabezpieczenia Hydrograficznego wchodzi w skład 3 Flotylli Okrętów. Wprawdzie ta jednostka stacjonuje na terenie gdyńskiego Portu Wojennego, ale podporządkowana jest Centrum Operacji Morskich i jako jedyny oddział okrętów nie wchodzi w skład żadnego związku taktycznego. Także Oddział Żandarmerii Wojskowej w Gdyni ma swoją siedzibę w Porcie Wojennym.

Działalność

Po osiągnięciu gotowości bojowej 3 Flotylla Okrętów rozpoczęła działalność szkoleniową, mającą na celu utrzymanie wysokiego poziomu zdolności operacyjnej. Okręty, zespoły okrętów oraz jednostki lądowe biorą udział w samodzielnych ćwiczeniach, współdziałają z innymi oddziałami i związkami taktycznymi oraz uczestniczą w manewrach organizowanych w ramach całej Marynarki Wojennej. Najważniejsze ćwiczenia, w jakich bierze udział 3 Flotylla Okrętów to wprowadzone w latach 90 XX wieku przeciwokrętowe strzelania rakietowe na poligonie w Wicku Morskim, które poszerzone są o operacje przeciwlotnicze, przeciwpodwodne, przeciwminowe i desantowe. Organizowane są przy współpracy z Siłami Powietrznymi pod rotacyjnymi kryptonimami "Murena", "Pirania" i "Rekin".

W czasach Układu Warszawskiego jednostka współpracowała z siłami uderzeniowymi marynarek wojennych NRD i ZSRR. Manewry międzynarodowe polegały na koordynowaniu działań zespołów okrętów, a polski związek taktyczny przeznaczony był głównie do wykonywania ataków torpedowych, a w późniejszym czasie rakietowych na zespoły okrętów przeciwnika. Ćwiczenia odbywały się na obszarze całego Morza Bałtyckiego, ale strzelania torpedowe i rakietowe przeprowadzano na poligonie morskim radzieckiej Floty Bałtyckiej w Bałtijsku.

W związku z przystąpieniem Polski w 1994 do programu "Partnerstwo dla Pokoju" oraz jej wejściem w 1999 do NATO, Marynarka Wojenna rozpoczęła kooperację z siłami morskimi państw Europy i Ameryki Północnej. W ramach tej działalności jednostki pływające 3. Flotylli Okrętów systematycznie biorą udział w następujących ćwiczeniach:

W 1990 nastąpiło podpisanie przez Polskę porozumienia o współpracy obronnej z Niemcami, a rok później z Danią. Na mocy tych dokumentów, w 1997 doszło do zawiązania trójstronnego związku partnerskiego pomiędzy polską 3 Flotyllą Okrętów w Gdyni, duńską 4 Eskadrą Okrętów w Korsør (obecnie 2 Eskadra Okrętów) oraz niemiecką 7 Eskadrą Kutrów Rakietowych w Warnemünde. Jednostki przeprowadzają co najmniej 1 ćwiczenie trójstronne "Trilatex" w cyklu dwuletnim oraz coroczne ćwiczenia dwustronne "Bilatex", z każdym z partnerów.

W 2005 okręt podwodny ORP "Bielik" wziął udział w operacji antyterrorystycznej NATO pk. "Active Endeavour" ("Aktywny Wysiłek") na Morzu Śródziemnym. Natomiast fregaty rakietowe, Okręty RP "Gen. K. Pułaski" i "Gen. T. Kościuszko" zdały – kolejno w 2004 i 2005 – egzaminy we Flag Officer Sea Training (ośrodku szkoleniowym Royal Navy) w Plymouth i rozpoczęły w 2006 naprzemienny udział w składzie Standing NATO Response Force Maritime Group 1 (1 Grupy Stałych Morskich Sił Odpowiedzi NATO).

Za całokształt działalności 3 Flotylla Okrętów nagrodzona została m.in.:
 rozkazem Ministra Obrony Narodowej za osiągnięcia w służbie – 1973, 1977, 1979, 1982, 1985, 1986 i 1987
 Orderem Sztandaru Pracy II klasy – 1979
 Znakiem Honorowym Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej – 1993, 1995, 1996 i 1997.

W 1985 3 Flotyllę Okrętów wyróżniono imieniem kmdra Bolesława Romanowskiego, podczas II wojny światowej Dowódcy Okrętów Podwodnych RP "Jastrząb" i "Dzik" oraz grupy okrętów podwodnych, który po wojnie służył m.in. jako dowódca dywizjonu okrętów podwodnych i zastępca komendanta Wyższej Szkoły Marynarki Wojennej.

Zadania

 niszczenie wrogich okrętów nawodnych i transportowców oraz ich zespołów w ramach walki o utrzymanie przewagi na morzu
 zwalczanie okrętów podwodnych przeciwnika
 niszczenie środków bojowych i transportowych przeciwnika w operacjach przeciwdesantowych
 osłona przeciwokrętowa i przeciwlotnicza zespołów floty
 obrona przeciwlotnicza wschodniej części polskiego wybrzeża przy współpracy z Siłami Powietrznymi
 obrona przeciwchemiczna i zabezpieczenie inżynieryjne sił Marynarki Wojennej stacjonujących na wschodnim Wybrzeżu
 odtwarzanie zdolności bojowej okrętów w portach wojennych i punktach bazowania
 demonstrowanie obecności polskiej bandery wojennej na wodach terytorialnych
 utrzymanie wysokiej gotowości bojowej
 pełnienie służby bojowej
 udział w ratowaniu życia na morzu

Skład

Dowództwo

Dowództwo 3 Flotylli Okrętów, mieszczące się na terenie Portu Wojennego Gdynia, składa się ze Sztabu, Pionu Szkolenia i Pionu Logistyki. Odpowiada za przygotowanie podległych sił do realizacji zadań operacyjnych oraz utrzymanie odpowiedniego poziomu gotowości bojowej. Dowódca 3 Flotylli podlega bezpośrednio Dowódcy Generalnemu Rodzajów Sił Zbrojnych i jest zwierzchnikiem dowódców jednostek wojskowych wchodzących w skład związku taktycznego.

dywizjon Okrętów Podwodnych (dOP)
Dywizjon Okrętów Podwodnych posiada średni okręt podwodny, cumujący w Porcie Wojennym Gdynia. Jego zadaniem jest: niszczenie nawodnych i podwodnych jednostek pływających przeciwnika, osłona zespołów okrętów nawodnych i szlaków komunikacyjnych, prowadzenie misji rozpoznawczych, desantowanie dywersyjno-rozpoznawczych grup specjalnych oraz stawianie ograniczonych zagród minowych.

Okręty dywizjonu Okrętów Podwodnych:
 okręt podwodny projektu 877E – ORP "Orzeł" (291)

Dywizjon Okrętów ZOP (dOZOP)
Dywizjon Okrętów Zwalczania Okrętów Podwodnych stacjonował w Porcie Wojennym Gdynia i składał się z dużych okrętów nawodnych. Był odpowiedzialny za: poszukiwanie i zwalczanie wrogich okrętów podwodnych, niszczenie sił napadu powietrznego przeciwnika, niszczenie wrogich okrętów i transportowców oraz osłonę własnych zespołów jednostek pływających i szlaków komunikacyjnych. Rozformowany został 31 grudnia 2010 r.

Okręty dywizjonu Okrętów Zwalczania Okrętów Podwodnych:
 fregaty rakietowe typu Oliver Hazard Perry – OORP "Gen. K. Pułaski" (272), "Gen. T. Kościuszko" (273)
 korweta dozorowa projektu 620 – ORP "Kaszub" (240).

Dywizjon Okrętów Rakietowych (dOR)

W skład dywizjonu Okrętów Rakietowych, który znajdował się w Porcie Wojennym Gdynia, wchodziły 2 grupy małych okrętów rakietowych. Przeznaczeniem tych jednostek pływających było: wykonywanie uderzeń rakietowych na wrogie okręty i statki oraz ich zespoły, niszczenie sił desantowych przeciwnika, osłona przeciwokrętowa floty, a także ochrona szlaków komunikacyjnych. Rozformowany został 31 grudnia 2010r., a jego okręty zostały włączone w skład dywizjonu Okrętów Bojowych.

Okręty dywizjonu Okrętów Rakietowych:

 korwety rakietowo-artyleryjskie projektu 660 – OORP "Orkan" (421), "Piorun" (422), "Grom" (423).

Dywizjon Okrętów Wsparcia (dOW)
Dywizjon Okrętów Wsparcia zawiera okręty szkolne i ratownicze oraz Brzegową Grupę Ratowniczą. Bazuje w Porcie Wojennym Gdynia i jest przeznaczony do: prowadzenia morskich akcji poszukiwawczo-ratowniczych, ratowniczo-sanitarnego i logistycznego zabezpieczenia działań okrętów bojowych oraz prowadzenia praktyk dalekomorskich.

Okręty dywizjonu Okrętów Wsparcia:
 okręt szkolny projektu 888 – ORP "Wodnik" (251)
 okręty ratownicze projektu 570 – OORP "Piast" (281), "Lech" (282)
 kutry ratownicze projektu B823 – OORP "Zbyszko" (R-14), Maćko (R-15).

Dywizjon Okrętów Bojowych (dOB)
Dywizjon Okrętów Bojowych został sformowany 1 stycznia 2011r. Powstał on z połączenia dOZOP i dOR. Obecnie stacjonuje w Porcie Wojennym w Gdyni. Jego celem jest: wykonywanie pojedynczych i zespołowych uderzeń rakietowych na okręty nawodne przeciwnika, zwalczanie sił napadu powietrznego przeciwnika, osłona przeciwokrętowa własnych okrętów nawodnych i statków, osłona przeciwlotnicza własnych okrętów nawodnych, ochrona własnych szlaków komunikacyjnych i wyznaczonych rejonów oraz poszukiwanie i zwalczanie okrętów podwodnych.

Okręty dywizjonu Okrętów Bojowych:
 dwie fregaty rakietowe typu Oliver Hazard Perry – OORP "Gen. K. Pułaski" (272), "Gen. T. Kościuszko" (273)
 trzy okręty rakietowe – OORP "Orkan" (421), "Piorun" (422), "Grom" (423)
 korweta zwalczania okrętów podwodnych – ORP "Kaszub" (240)
 korweta patrolowa – ORP "Ślązak" (241)

Grupa Okrętów Rozpoznawczych (gOR)
W skład, stacjonującej w Porcie Wojennym Gdynia, grupy Okrętów Rozpoznawczych wchodzą pływające jednostki rozpoznawcze. Do 2007 podlegały jej również Grupy Specjalne Płetwonurków – tzw. Formoza. Grupa odpowiada za rozpoznanie radioelektroniczne jednostek pływających.

Okręty grupy Okrętów Rozpoznawczych:
 okręty rozpoznania radioelektronicznego projektu 863 – OORP "Nawigator" (262), "Hydrograf" (263).

9 dywizjon przeciwlotniczy (9dplot)
9 dywizjon przeciwlotniczy mieści się w Ustce i przeznaczony jest do zapewnienia obrony przeciwlotniczej jednostkom wojskowym Marynarki Wojennej, które stacjonują we wschodniej części Wybrzeża. Na wyposażeniu posiada przeciwlotnicze zestawy artyleryjskie Blenda, składające się z baterii armat przeciwlotniczych kal. 57 mm typu S-60 oraz przeciwlotniczych zestawów rakietowych Grom. Uzbrojenie jednostki umożliwia zwalczanie nisko lecących środków napadu powietrznego, a także lekko opancerzonych pojazdów i jednostek pływających.

Nadbrzeżny Dywizjon Rakietowy (ndR)
Dywizjon mieścił się w garnizonie Siemirowice. Z początkiem 2011 r. rozpoczął funkcjonowanie, w czerwcu 2013 r. ogłoszono gotowość techniczną. Jednostka miała stanowić wzmocnienie potencjału bojowego sił Marynarki Wojennej, a tym samym zwiększać możliwości obrony wybrzeża morskiego Rzeczypospolitej Polskiej. Nadbrzeżny dywizjon Rakietowy swoją podstawową rolę realizował we współdziałaniu z siłami okrętowymi Marynarki Wojennej. Jego przeznaczeniem było wsparcie działań bojowych Marynarki Wojennej, Wojsk Lądowych i Sił Powietrznych w operacjach obronnych. Jedną z najważniejszych funkcji jednostki był udział w obronie przeciwdesantowej wybrzeża polskiego. Podstawowym wyposażeniem dywizjony były rakiety manewrujące NSM. Rakiety przeznaczone są do zwalczania głównie celów nawodnych, jednakże możliwe jest również zwalczania celów lądowych i powietrznych.
Rozformowany 31 grudnia 2014, na jego bazie sformowano Morską Jednostkę Rakietową (MJR).

43 batalion saperów FOW (43bsap FOW)
43 batalion saperów w Rozewiu odpowiada za tworzenie przeciwdesantowych i przeciwpancernych zapór inżynieryjnych, wykrywanie i likwidację niewybuchów, utrzymywanie infrastruktury portów wojennych i punktów bazowania okrętów, organizację punktów poboru i oczyszczania wody oraz likwidację zniszczeń. Wykorzystuje m.in. pojazdy saperskie Star 266 i Honker, transportery pływające PTS-M i spycharki BAT-M. Natomiast głównymi rodzajami używanych min lądowych są przeciwdesantowe PDM i MPD oraz przeciwpancerne TM-62M PTMiBa-3 i MPP-61.

55 kompania chemiczna (55kchem)
Ulokowana w Rozewiu 55 kompania chemiczna ma za zadanie rozpoznanie skażeń, oznaczanie i likwidację stref skażeń chemicznych i promieniotwórczych, określanie parametrów wybuchów jądrowych i likwidację skutków użycia broni masowego rażenia, uczestniczenie w likwidacji klęsk żywiołowych oraz w akcjach i sytuacjach kryzysowych, sporządzanie odkażalników, dowóz czystej wody. Wyposażenie przeciwchemiczne stanowią rentgenometry i radiorentgenometry, systemy rozpoznania i likwidacji skażeń, instalacje rozlewcze i odkażające oraz generatory dymów. W skład kompanii wchodzi Wojskowa Grupa Specjalistów Ratownictwa Chemicznego.

Baza Techniczna Marynarki Wojennej (BTMW)
Baza Techniczna Marynarki Wojennej stacjonuje głównie w Gdyni. Składa się z dowództwa, kompanii zabezpieczenia, kompanii ochrony, wojskowej straży pożarnej, warsztatów remontowych oraz 4 baterii technicznej w Gdyni, 5 baterii technicznej w Dąbrówce, 6 baterii technicznej w Gdyni i jednostki logistycznej w Ustroniu Morskim. Zajmuje się przygotowaniem, transportem i załadunkiem uzbrojenia rakietowego na okręty w portach wojennych i punktach bazowania, utrzymaniem sprawności i gotowości bojowej rakiet, a także wykonywaniem ich remontów i przeglądów.

Komenda Portu Wojennego Gdynia (KPW Gdynia)
Komenda Portu Wojennego Gdynia przeznaczona jest do zaopatrywania okrętów na lądzie i w morzu, przeprowadzania napraw urządzeń okrętowych, ochrony i obrony infrastruktury portowej oraz zabezpieczenia funkcjonowania jednostek wojskowych znajdujących się w Porcie Wojennym. Jej siły stanowi dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających, batalion zabezpieczenia, Zespół Sportowy Marynarki Wojennej, Garnizonowa Straż Pożarna oraz ambulatorium z izbą chorych.

Dowódcy

3 Flotylla Okrętów

Dywizjon Okrętów Podwodnych

Dywizjon Okrętów ZOP

Dywizjon Okrętów Bojowych

Dywizjon Okrętów Rakietowych

Dywizjon Okrętów Wsparcia

Grupa Okrętów Rozpoznawczych

Baza Techniczna Marynarki Wojennej

Komenda Portu Wojennego Gdynia

Zmiany stanu jednostek wojskowych

Dywizjon Okrętów Podwodnych

Dywizjony Okrętów Rakietowych i ZOP

Dywizjon Okrętów Wsparcia

Grupa Okrętów Rozpoznawczych

9 dywizjon przeciwlotniczy

43 batalion saperów

55 kompania chemiczna

W dniu 31.12.2010 r. 55 Kompania Chemiczna została rozformowana i z dniem 1.1.2011 r. jako kompania chemiczna weszła w skład 43 Batalionu Saperów MW w Rozewiu.

Baza Techniczna Marynarki Wojennej

Komenda Portu Wojennego Gdynia

Poligon Kontrolno-Pomiarowy MW

Spis jednostek pływających

Okręty podwodne

 Okręty podwodne projektu 613 (w kodzie NATO: Whiskey)
 ORP "Orzeł" II (292) podniesienie bandery polskiej (dalej: "pb.") 1962, opuszczenie bandery polskiej (dalej: "ob.") 1983, pb. radzieckiej ok. 1955 (3 Flotylla Okrętów 1971–1983: dywizjon Okrętów Podwodnych 1971–1983)
 ORP "Sokół" II (293) pb. 1964, przem. okręt szkolny 1987, ob. 1987, pb. radzieckiej ok. 1955 (3 Flotylla Okrętów 1971–1987: dywizjon Okrętów Podwodnych 1971–1987)
 ORP "Kondor" (294) pb. 1965, ob. 1985, pb. radzieckiej ok. 1955 (3 Flotylla Okrętów 1971–1987: dywizjon Okrętów Podwodnych 1971–1985)
 ORP "Bielik" (295) pb. 1965, przem. okręt szkolny 1988, ob. 1988, pb. radzieckiej ok. 1955 (3 Flotylla Okrętów 1971–1988: dywizjon Okrętów Podwodnych 1971–1988)
 Okręt podwodny projektu 877E (w kodzie NATO: Kilo)
 ORP "Orzeł" III (291) pb. 1986 (3 Flotylla Okrętów 1986 – obecnie: dywizjon Okrętów Podwodnych 1986 – obecnie)
 Okręty podwodne projektu 641 (w kodzie NATO: Foxtrot)
 ORP "Wilk" II (292) pb. 1987, ob. 2003, pb. radzieckiej 1964 (3 Flotylla Okrętów 1987–2003: dywizjon Okrętów Podwodnych 1987–2003)
 ORP "Dzik" II (293) pb. 1988, ob 2003; pb. radzieckiej 1966 (3 Flotylla Okrętów 1988–2003: dywizjon Okrętów Podwodnych 1988–2003)
 Okręty podwodne typu 207 (Kobben)
 ORP "Sokół" III (294) pb. 2002, eks HNoMS "Stord" pb. norweskiej 1966 (3 Flotylla Okrętów 2002 –  dywizjon Okrętów Podwodnych 2002 – 2018)
 ORP "Sęp" II (295) pb. 2002, eks HNoMS "Skoplen" pb. norweskiej 1966 (3 Flotylla Okrętów 2002 –  dywizjon Okrętów Podwodnych 2002 – 2021)
 ORP "Bielik" II (296) pb. 2003, eks HNoMS "Svenner" pb. norweskiej 1967 (3 Flotylla Okrętów 2003 –  dywizjon Okrętów Podwodnych 2003 – 2021)
 ORP "Kondor" II (297) pb. 2003, eks HNoMS "Kunna" pb. norweskiej 1964 (3 Flotylla Okrętów 2004 –  dywizjon Okrętów Podwodnych 2004 – 2017)

Niszczyciele

 Niszczyciel projektu 30bis, typu Smiełyj (w kodzie NATO: Skoryi)
 ORP "Grom" II (273) pb. 1957, ob. 1973, eks "Smietliwyj" pb. radzieckiej 1951 (3 Flotylla Okrętów 1971–1972)
 Niszczyciel rakietowy projektu 56AE (w kodzie NATO: Kotlin SAM)
 ORP "Warszawa" II (275) pb. 1970, ob. 1986, eks "Sprawiedliwyj" pb. radzieckiej 1958 (3 Flotylla Okrętów 1971–1986)
 Niszczyciel rakietowy projektu 61MP (w kodzie NATO: Modified Kashin)
 ORP "Warszawa" III (271) pb. 1988, ob. 2003, eks "Smełyj" pb. radzieckiej 1969 (3 Flotylla Okrętów 1988–2003)

Fregaty
 Fregaty rakietowe typu Oliver Hazard Perry
 ORP "Gen. K. Pułaski" (272) pb. 2000, eks USS "Clark" pb. amerykańskiej 1980 (3 Flotylla Okrętów 2000 – obecnie: 31 dywizjon Okrętów Rakietowych 2002–2004, dywizjon Okrętów Zwalczania Okrętów Podwodnych 2004 – 2010, dywizjon Okrętów Bojowych 2011-obecnie)
 ORP "Gen. T. Kościuszko" (273) pb. 2002, eks USS "Wadsworth" pb. amerykańskiej 1980 (3 Flotylla Okrętów 2002 – obecnie: 31 dywizjon Okrętów Rakietowych 2002–2004, dywizjon Okrętów Zwalczania Okrętów Podwodnych 2004–2010, dywizjon Okrętów Bojowych 2011-obecnie)

Korwety
 Korwety rakietowe projektu 1241RE, typu Mołnia (w kodzie NATO: Tarantul I)
 ORP "Górnik" (434) pb. 1983, ob. 2005 (3 Flotylla Okrętów 1983–2003: 2 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych 1983–1992, 2 dywizjon Okrętów Rakietowych 1992–1999, 32 dywizjon Okrętów Rakietowych 1999–2004, dywizjon Okrętów Rakietowych 2004–2005)
 ORP "Hutnik" (435) pb. 1984, ob. 2005 (3 Flotylla Okrętów 1984–2003: 2 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych 1984–1992, 2 dywizjon Okrętów Rakietowych 1992–1999, 32 dywizjon Okrętów Rakietowych 1999–2004, dywizjon Okrętów Rakietowych 2004–2005)
 ORP "Metalowiec" (436) pb. 1988 (3 Flotylla Okrętów 1988 – obecnie: 2 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych 1988–1992, 2 dywizjon Okrętów Rakietowych 1992–1999, 32 dywizjon Okrętów Rakietowych 1999–2004, dywizjon Okrętów Rakietowych 2004 – 2010, dywizjon Okrętów Bojowych 2011-2013)
 ORP "Rolnik" (437) pb. 1989 (3 Flotylla Okrętów 1989 – obecnie: 2 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych 1988–1992, 2 dywizjon Okrętów Rakietowych 1992–1999, 32 dywizjon Okrętów Rakietowych 1999–2004, dywizjon Okrętów Rakietowych 2004–2010, dywizjon Okrętów Bojowych 2011–2013)
 Korweta dozorowa projektu 620, typu Kaszub
 ORP "Kaszub" III (240) pb. 1987 (3 Flotylla Okrętów 2004 – obecnie: dywizjon Zwalczania Okrętów Podwodnych 2004–2010, dywizjon Okrętów Bojowych 2011-obecnie)

 Korweta patrolowa projektu 621M, typu Gawron
ORP Ślązak (241) pb. 2019 (3 Flotylla Okrętów 2019 – obecnie: dywizjon Okrętów Bojowych 2019 – obecnie)

Okręty rakietowe

 Okręty rakietowe projektu 660, typu Orkan (w kodzie NATO: Sassnitz)
 ORP "Orkan" II (421) pb. 1992 (3 Flotylla Okrętów 1992 – obecnie: 1 dywizjon Okrętów Rakietowych 1992–1999, 31 dywizjon Okrętów Rakietowych 1999–2004, dywizjon Okrętów Rakietowych 2004 – 2010, dywizjon Okrętów Bojowych 2011-obecnie)
 ORP "Piorun" II (422) pb. 1994 (3 Flotylla Okrętów 1994 – obecnie: 1 dywizjon Okrętów Rakietowych 1994–1999, 31 dywizjon Okrętów Rakietowych 1999–2004, dywizjon Okrętów Rakietowych 2004–2010, dywizjon Okrętów Bojowych 2011–obecnie)
 ORP "Grom" III (423) pb. 1995 (3 Flotylla Okrętów 1995 – obecnie: 1 dywizjon Okrętów Rakietowych 1995–1999, 31 dywizjon Okrętów Rakietowych 1999–2004, dywizjon Okrętów Rakietowych 2004–2010, dywizjon Okrętów Bojowych 2011–obecnie)

Kutry rakietowe, kutry torpedowe

 Kutry torpedowe projektu 183, typu P-6
 ORP "KT-83" (410) pb. 1956, ob. 1973, pb. radzieckiej ok. 1952 (3 Flotylla Okrętów 1971–1973: 1 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych 1971–1973)
 ORP "KT-84" (411) pb. 1956, ob. 1973, pb. radzieckiej ok. 1952 (3 Flotylla Okrętów 1971–1973: 1 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych 1971–1973)
 ORP "KT-85" (412) pb. 1956, ob. 1973, pb. radzieckiej ok. 1952 (3 Flotylla Okrętów 1971–1973: 1 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych 1971–1973)
 ORP "KT-86" (413) pb. 1956, ob. 1973, pb. radzieckiej ok. 1952 (3 Flotylla Okrętów 1971–1973: 1 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych 1971–1973)
 ORP "KT-87" (414) pb. 1956, ob. 1973, pb. radzieckiej ok. 1952 (3 Flotylla Okrętów 1971–1973: 1 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych 1971–1973)
 ORP "KT-88" (415) pb. 1957, przem. kuter-cel ORP "KS-3" 1973, ob. 1980, pb. radzieckiej ok. 1950 (3 Flotylla Okrętów 1971–1980: 1 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych 1971–1980)
 ORP "KT-89" (416) pb. 1957, ob. 1972, pb. radzieckiej ok. 1950 (3 Flotylla Okrętów 1971–1972: 2 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych 1971–1972)
 ORP "KT-90" (417) pb. 1958, ob. 1972, pb. radzieckiej ok. 1950 (3 Flotylla Okrętów 1971–1972: 2 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych 1971–1972)
 ORP "KT-91" (418) pb. 1958, przem. kuter-cel ORP "KS-1" 1972, ob. 1985, pb. radzieckiej ok. 1950 (3 Flotylla Okrętów 1971–1985: 2 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych 1971–1985)
 ORP "KT-92" (419) pb. 1958, przem. kuter-cel ORP "KS-2" 1972, ob. 1979, pb. radzieckiej ok. 1950 (3 Flotylla Okrętów 1971–1979: 2 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych 1971–1979)
 Kutry rakietowe projektu 205 (w kodzie NATO: Osa I)
 ORP "Hel" (421) pb. 1964, ob. 1984 (3 Flotylla Okrętów 1971–1984: 1 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych 1971–1984)
 ORP "Gdańsk" II (422) pb. 1964, ob. 1989 (3 Flotylla Okrętów 1971–1989: 2 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych 1971–1989)
 [[ORP Gdynia (1965)|ORP Gdynia III''' (423)]] pb. 1965, przem. jednostka pływająca Straży Granicznej SG-301 "Gdynia 1991, ob. 1995 (3 Flotylla Okrętów 1971–1989: 2 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych 1971–1989)
 ORP "Kołobrzeg" (424) pb. 1965, ob. 1990 (3 Flotylla Okrętów 1971-1993: 2 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych 1971–1990)
 ORP "Szczecin" (425) pb. 1966, przem. jednostka pływająca Straży Granicznej SG-302 "Szczecin" 1991, ob. 1995 (3 Flotylla Okrętów 1971-1990: 1 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych 1971–1990)
 ORP "Elbląg" (426) pb. 1966, przem. jednostka pływająca Straży Granicznej SG-303 "Elbląg" 1991, ob. 1995 (3 Flotylla Okrętów 1971–1989: 2 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych 1971–1989)
 ORP "Puck" (427) pb. 1967, ob. 2003 (3 Flotylla Okrętów 1971–2003: 1 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych 1971–1992, 1 dywizjon Okrętów Rakietowych 1992–1999, 31 dywizjon Okrętów Rakietowych 1999–2003)
 ORP "Ustka" (428) pb. 1968, ob. 2000 (3 Flotylla Okrętów 1971–2000: 1 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych 1971–1992, 1 dywizjon Okrętów Rakietowych 1992-1999, 31 dywizjon Okrętów Rakietowych 1999–2000)
 ORP "Oksywie" (429) pb. 1971, ob. 2000 (3 Flotylla Okrętów 1971–2000: 1 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych 1971–1992, 1 dywizjon Okrętów Rakietowych 1992–1999, 31 dywizjon Okrętów Rakietowych 1999–2000)
 ORP "Darłowo" (430) pb. 1972, ob. 2003 (3 Flotylla Okrętów 1972–2003: 2 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych 1972–1986, 1 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych 1986–1992, 1 dywizjon Okrętów Rakietowych 1992–1999, 31 dywizjon Okrętów Rakietowych 1999–2003)
 ORP "Świnoujście" (431) pb. 1973, ob. 2006 (3 Flotylla Okrętów 1973–2006: 2 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych 1972–1987, 1 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych 1987–1992, 1 dywizjon Okrętów Rakietowych 1992–1999, 31 dywizjon Okrętów Rakietowych 1999–2004, dywizjon Okrętów Rakietowych 2004–2006)
 ORP "Dziwnów" (432) pb. 1975, ob. 2004 (3 Flotylla Okrętów 1975–2000: 1 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych 1975–1992, 1 dywizjon Okrętów Rakietowych 1992–1999, 31 dywizjon Okrętów Rakietowych 1999–2004)
 ORP "Władysławowo" (433) pb. 1975 ob. 2006 (3 Flotylla Okrętów 1975–2006: 2 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych 1972–1986, 1 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych 1986–1992, 1 dywizjon Okrętów Rakietowych 1992–1999, 31 dywizjon Okrętów Rakietowych 1999–2004, dywizjon Okrętów Rakietowych 2004-2006)
 Kuter torpedowy projektu 663D, typu Błyskawiczny (w kodzie NATO: Wisla)
 ORP "Błyskawiczny" II (451) pb. 1965, ob. 1979 (3 Flotylla Okrętów 1971–1979: 2 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych 1971–1979)
 Kutry torpedowe projektu 664, typu Bitny (w kodzie NATO: Wisla)
 ORP "Bitny" II (452) pb. 1972, ob. 1986 (3 Flotylla Okrętów 1972–1986: 1dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych 1972–1986)
 ORP "Bystry" II (453) pb. 1972, ob. 1983 (3 Flotylla Okrętów 1972–1983: 1 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych 1972–1983)
 ORP "Dzielny" II (454) pb. 1972, ob. 1981 (3 Flotylla Okrętów 1972–1981: 1 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych 1972–1981)
 ORP "Dziarski" II (455) pb. 1972, ob. 1982 (3 Flotylla Okrętów 1972–1982: 1 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych 1972–1982)
 ORP "Sprawny" II (456) pb. 1973, ob. 1986 (3 Flotylla Okrętów 1973-1986: 2 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych 1973–1986)
 ORP "Szybki" II (457) pb. 1973, ob. 1984 (3 Flotylla Okrętów 1973–1984: 2 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych 1973–1984)
 ORP "Odważny" II (458) pb. 1973, ob. 1986 (3 Flotylla Okrętów 1973–1986: 2 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych 1973–1986)
 ORP "Odporny" (459) pb. 1973, ob. 1986 (3 Flotylla Okrętów 1973–1986: 2 dywizjon Kutrów Rakietowo-Torpedowych 1973–1986)

Trałowce
 Trałowiec doświadczalny projektu 207DM, typu Gopło (w kodzie NATO: Notec)
 ORP "Gopło" (630) pb. 1982 (3 Flotylla Okrętów 1995–1999: dywizjon Okrętów Szkolno-Badawczych 1995–1999)

 Okręty rozpoznawcze
 Okręt rozpoznania radioelektronicznego projektu B63, typu Bałtyk ORP Bałtyk II (264) pb. 1954, ob. 1982 (3 Flotylla Okrętów 1972–1982: grupa Okrętów Hydrograficznych 1972–1982)
 Okręty rozpoznania radioelektronicznego projektu 863, typu Nawigator (w kodzie NATO: Modified Moma)
 ORP "Nawigator" (262) pb. 1975 (3 Flotylla Okrętów 1975 – obecnie: grupa Okrętów Hydrograficznych 1975–1992, grupa Okrętów Rozpoznawczych 1992 – obecnie)
 ORP "Hydrograf" (263) pb. 1976 (3 Flotylla Okrętów 1976 – obecnie: grupa Okrętów Hydrograficznych 1976–1992, grupa Okrętów Rozpoznawczych 1992 – obecnie)

Okręty ratownicze
 Okręty ratownicze projektu 570, typu PiastORP "Piast" (281) pb. 1974 (3 Flotylla Okrętów 1991 – obecnie: 45 dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających 1991-2005, dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających Gdynia 2005-2006, dywizjon Okrętów Wsparcia 2006 – obecnie)
 ORP "Lech (282) pb. 1974 (3 Flotylla Okrętów 1991 – obecnie: 45 dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających 1991-2005, dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających Gdynia 2005-2006, dywizjon Okrętów Wsparcia 2006 – obecnie)
 Kutry ratownicze projektu B823, typu Zbyszko ORP "Zbyszko" (R-14) pb. 1991 (3 Flotylla Okrętów 2006 – obecnie: dywizjon Okrętów Wsparcia 2006 – obecnie)
 ORP "Maćko" (R-15) pb. 1992 (3 Flotylla Okrętów 2006 – obecnie: dywizjon Okrętów Wsparcia 2006 – obecnie)

Okręty szkolne

 Okręty szkolne projektu 888, typu Wodnik ORP "Wodnik" (251) pb. 1976 (3 Flotylla Okrętów 1995 – obecnie: dywizjon Okrętów Szkolno-Badawczych 1995-2006, dywizjon Okrętów Szkolnych 2006 – obecnie)
 ORP "Gryf" III (252) pb. 1976, ob. 2005 (3 Flotylla Okrętów 1995-2005: dywizjon Okrętów Szkolno-Badawczych 1995-2005)
 Okręt szkolny projektu B79/II, typu Iskra ORP Iskra II (253) pb. 1982 (3 Flotylla Okrętów 1995-2006: dywizjon Okrętów Szkolno-Badawczych 1995-2006)
 Kuter szkolny projektu OS-1, typu Podchorąży ORP "Elew" (713) pb. 1976, ob. 2005 (3 Flotylla Okrętów 1995-2005: dywizjon Okrętów Szkolno-Badawczych 1995-2005)

Pomocnicze jednostki pływające

 Zbiornikowce paliwowe projektu 500 Z-5 pb. 1961, ob. 1992 (3 Flotylla Okrętów 1990–1992: 45 dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających 1990–1992)
 Z-6 pb. 1961, ob. 1993 (3 Flotylla Okrętów 1990–1993: 45 dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających 1990–1993)
 Z-7 pb. 1961, przem. barka-śmieciarka B-7 II 1990 (3 Flotylla Okrętów 1990 – obecnie: 45 dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających 1990-2005, dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających Gdynia 2005 – obecnie)
 Zbiornikowiec wodny projektu ZW2 (w kodzie NATO: Moskit)
 ORP "Ślimak" (Z-9) pb. 1971, ob. 2006 (3 Flotylla Okrętów 1990-2006: 45 dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających 1991-2005, dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających Gdynia 2005-2006)
 Zbiornikowiec paliwowy projektu ZP-1200, typu Bałtyk ORP "Bałtyk" III (Z-1) pb. 1991 (3 Flotylla Okrętów 1990 – obecnie: 45 dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających 1990-2005, dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających Gdynia 2005 – obecnie)
 Pływające stacje demagnetyzacyjne projektu B208 (w kodzie NATO: Mrowka)
 SD-11 pb. 1971 (3 Flotylla Okrętów 1990 – obecnie: 45 dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających 1991-2005, dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających Gdynia 2005 – obecnie)
 SD-13 pb. 1972 (3 Flotylla Okrętów 1990-2005: 45 dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających 1990-2005)
 Poławiacze torped projektu KormoranK-8 pb. 1971 (3 Flotylla Okrętów 1990 – obecnie: 45 dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających 1990-2005, dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających Gdynia 2005 – obecnie)
K-11 pb. 1971, ob. 2005 (3 Flotylla Okrętów 1990-2005: 45 dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających 1990-2005)
 Kuter portowo-redowy projektu B574-PTR K-13 pb. 1978 ob. ? (3 Flotylla Okrętów 1990 – 45 dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających 1990-2005, dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających Gdynia 2005)
 Kutry transportowo-pasażerskie projektu 4142 K-5 pb. 1988 (3 Flotylla Okrętów 1990 – obecnie: 45 dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających 1990-2005, dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających Gdynia 2005 – obecnie)
 K-9 pb. 1989 (3 Flotylla Okrętów 1990 – obecnie: 45 dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających 1990-2005, dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających Gdynia 2005 – obecnie)
Kutry hydrograficzne projektu 4234
K-4 pb. 1989 (3 Flotylla Okrętów 1989 – obecnie: Dywizjon Zabezpieczenia Hydrograficznego)
K-10 pb. 1989 (3 Flotylla Okrętów 1989 – obecnie: Dywizjon Zabezpieczenia Hydrograficznego)
Kutry hydrograficzne projektu B447
K-2 pb. 1976, ob. 2005 (3 Flotylla Okrętów 1976 – obecnie: Dywizjon Zabezpieczenia Hydrograficznego)
 Holownik projektu H-300/II (w kodzie NATO: Goliat)
 H-14 pb. 1962, ob. 1990 (3 Flotylla Okrętów 1990: 45 dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających 1990)
 Holowniki projektu B65 H-19 pb. 1964, ob. 1993 (3 Flotylla Okrętów 1990-1993: 45 dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających 1990-1993)
 Holowniki portowo-redowe projektu H-900/II (w kodzie NATO: Bucha)
 H-5 II pb. 1981 (3 Flotylla Okrętów 1990 – obecnie: 45 dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających 1990-2005, dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających Gdynia 2005 – obecnie)
 H-7 II pb. 1981 (3 Flotylla Okrętów 1990 – obecnie: 45 dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających 1990-2005, dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających Gdynia 2005 – obecnie)
 Holownik projektu H-960 H-8 II pb. 1993 (3 Flotylla Okrętów 1993 – obecnie: 45 dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających 1993-2005, dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających Gdynia 2005 – obecnie)
Holowniki projektu B860
H-1 Gniewko pb. 2020 (3 Flotylla Okrętów 2020 - obecnie: Dywizjon Okrętów Wsparcia 2020 - obecnie)
H-2 Mieszko pb. 2020 (3 Flotylla Okrętów 2020 - obecnie: Dywizjon Okrętów Wsparcia 2020 - obecnie)
H-3 Leszko pb. 2021 (3 Flotylla Okrętów 2020 - obecnie: Dywizjon Okrętów Wsparcia 2020 - obecnie)
 Motorówka projektu M-150 M-7 pb. 1966, ob. 1990 (3 Flotylla Okrętów 1990: 45 dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających 1990)
 Motorówka projektu SMK-75 M-33 pb. 1978, ob. 1993 (3 Flotylla Okrętów 1990-1993: 45 dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających 1990-1993)
 Motorówka reprezentacyjna projektu M-600/II M-3 pb. 1967, ob. 2005 (3 Flotylla Okrętów 1990-2005: 45 dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających 1990-2005)
 Motorówka reprezentacyjna projektu MS-3600M-1 pb. 1970, ob. 2015 (3 Flotylla Okrętów 1990 – 2015: 45 dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających 1990-2005, dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających Gdynia 2005 – 2015)
 Motorówki cumownicze projektu M-35/MW M-5 pb. 1984, ob. 2005 (3 Flotylla Okrętów 1990-2005: 45 dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających 1990-2005)
 M-22 pb. 1984 (3 Flotylla Okrętów 1990 – obecnie: 45 dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających 1990-2005, dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających Gdynia 2005 – obecnie)
 Motorówki hydrograficzne typu Wildcat 40 MH 2 pb. 2015 (3 Flotylla Okrętów 2015 - obecnie, Dywizjon Zabezpieczenia Hydrograficznego 2015 - obecnie)
 MH 3 pb. 2015 (3 Flotylla Okrętów 2015 - obecnie, Dywizjon Zabezpieczenia Hydrograficznego 2015 - obecnie)
 MH 4 pb. 2015 (3 Flotylla Okrętów 2015 - obecnie, Dywizjon Zabezpieczenia Hydrograficznego 2015 - obecnie)
 Barka paliwowa projektu Br-5 B-2 pb. 1955 ob. 2003 (3 Flotylla Okrętów 1990-2003: 45 dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających 1990-2003)
 Barki ogrzewcze nieznanych projektów i pochodzenia
 B-5 pb. 1948, ob. 2003 (3 Flotylla Okrętów 1990-2003: 45 dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających 1990-2003)
 B-6 pb. 1954, ob. 2003 (3 Flotylla Okrętów 1990-2003: 45 dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających 1990-2003)
 Barka śmieciarka nieznanego projektu i pochodzenia
 B-7 pb. 1965, ob. 1990 (3 Flotylla Okrętów 1990: 45 dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających 1990)

 Zobacz też
 port wojenny Hel
 Oficjalna strona 3 FO

 Przypisy

 Bibliografia
 Jarosław Ciślak Polska Marynarka Wojenna 1995 Wydawnictwo Lampart w koedycji z Wydawnictwem Bellona, Warszawa 1995 ().
 kmdr por. mgr inż. Ryszard Demczuk, kmdr mgr inż. Czesław Dyrcz, kmdr ppor. mgr inż. Bogusław Iwaniak, por. mar. mgr inż. Jarosław Keplin, kmdr por. mgr Walter Pater, ppor. mar. mgr Aleksandra Perycz-Szczepańska, kmdr ppor. mgr inż. Jarosław Ziemiański Przegląd Morski Marzec 2001 r., Nr 3/2001 Redakcja Czasopism Marynarki Wojennej, Gdynia 2001 ().
 kmdr mgr inż. Ryszard Demczuk, kmdr por. mgr inż. Bogusław Iwaniak, kmdr por. Mirosław Jurkowlaniec, st. bosm. Grzegorz Kamiński, kmdr ppor. mgr inż. Jarosław Keplin, kmdr por. rez. Bogdan Kurel, kmdr ppor. Wiesław Ładniak, por. Piotr Pacek, kmdr por. rez. mgr Walter Pater, kmdr ppor. Andrzej Rejent, por. mar. Grzegorz Skwarek, kmdr ppor. Dariusz Zakrzewski Przegląd Morski Marzec 2006 r., Nr 3/2006'' Redakcja Czasopism Marynarki Wojennej, Gdynia 2006 ().

 Strona internetowa Marynarki Wojennej Rzeczypospolitej Polskiej –
 http://www.jednostki-wojskowe.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=504&Itemid=26
 http://www.jednostki-wojskowe.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=167&Itemid=26

 https://web.archive.org/web/20140121023251/http://www.3fo.mw.mil.pl/index.php?lok=4&akcja=ndr

Flotylle Marynarki Wojennej Rzeczypospolitej Polskiej
Współczesne jednostki wojskowe Marynarki Wojennej Rzeczypospolitej Polskiej
Marynarka Wojenna w Gdyni
Byłe Artykuły na Medal

redpajama_set_name: RedPajamaWikipedia


This is a comprehensive and beautiful syllabus. It progresses systematically and is delightful to teach. The syllabus was upgraded and designed in 2002 by the Classical Ballet Core Committee. This Committee included well known Ballet Teachers and Examiners, including Graduates of The Australian Ballet School. Musical accompaniment is by leading pianist Gary Dionysius. Gary is Company Pianist for The Queensland Ballet.
includes accompanying DVD as a teaching aid.
Many former students of A.T.O.D. teachers have gone on to undertake professional careers in the fields of Classical Ballet and Modern Dance (Contemporary).