'Türkiye'de Uygulama Yetersiz'
Uluslararası Af Örgütü yıllık raporunda Türkiye'de insan hakları alanındaki reformların gerektiği gibi uygulanmadığını belirtti
Uluslararası Af Örgütü, dünyada insan hakları alanındaki uygulamaları değerlendirdiği, 150'den fazla ülkeyi kapsayan 2005 raporunda, Amerika dahil olmak üzere birçok ülkenin hükümetlerini, insan hakları alanında verdikleri sözleri tutmadıkları için eleştiriyor. Örgüt Genel Sekreteri Irene Khan, Londra'da raporu açıklarken birçok hükümetin işkenceyi yeniden tanımlamaya ve temize çıkarmaya çabaladıklarını söyledi. Khan Amerika’yı mutlak işkence yasağını “çevresel unsurlar”, “stres durumları” ve “duyusal değişim” gibi uydurma gerekçelerle sulandırmaya çalıştırmakla suçladı. Raporda geçen yıl Darfur, Haiti, Demokratik Kongo Cumhuriyeti, Çeçenistan, Filistin, Afganistan ve Irak’ta insan hakları ihlalleri ve şiddet eylemlerinin olağan hale geldiği hatırlatılıyor. Türkiye bölümünde ise, hükümetin yasaları uluslararası standartlara çıkarmak için hukuksal reformlar yaptığı ancak bunların gerektiği gibi uygulanmadığı belirtiliyor. Raporda, gözaltı yönetmeliklerindeki olumlu değişikliklere rağmen güvenlik güçlerinin işkence ve kötü muamele uygulamasının devam ettiği; göstericilere karşı aşırı güç kullanılmasının kaygı duyulan konulardan biri olmayı sürdürdüğü vurgulanıyor. Raporda, gözaltı yasalarındaki düzenlemelerin, Filistin askısı ve falaka gibi bazı işkence yöntemlerinin kullanılmasında azalmaya yol açtığı, buna rağmen hala dayak, elektrik verme, soyma ve ölümle tehdit gibi uygulamaların sürdüğüne dair haberler alındığı belirtiliyor. Uluslararası Af örgütü raporunda Türkiye'de ihlallerden sorumlu kişilerin nadiren adalet önüne çıkarıldığı da yazılı. İşkence ve kötü muameleyle suçlanan kişilerin yargı süreçlerinin uzatılması sonucu davaların çoğunun zaman aşımına uğradığı da raporda dile getiriliyor. İnsan Hakları örgütünün raporunda, Türkiye'de devlet görevlilerinin kadınları gereğince koruyacak adımları atmadığı, aile içi şiddet şikayetlerinin yeterince soruşturulmadığı ve faillerin nadiren yargılandığı iddia ediliyor. Olumlu gelişmeler arasında tecavüzcünün kurbanla evlenmeyi kabul etmesi halinde cezasının indirilmesi, ertelenmesi veya iptal edilmesi olasılığının yasaklanması; evlilik içi tecavüzün açık bir biçimde suç olarak kabul edilmesi ve sürekli aile içi şiddetin işkence olarak tanımlanması yer alıyor.