Diyarbakırlı Çiftçinin Devekuşu Merakı
Diyarbakır’da çiftçilik yapan Mehmet Arif Çelebi, yıllardır merak ettiği devekuşlarına kavuştu. Köydeki çiftliğinde devekuşu yetiştirmeye başlayan Çelebi’nin hedefi devekuşu ve ürünlerinin ticaretini yapmak
DİYARBAKIR — Kent merkezine yaklaşık 70 km. uzaklıkta bulunan Bismil ilçesine bağlı İsapınar Köyünde yaşayan çiftçi Mehmet Arif Çelebi, pamuk tarlalarının ortasında kurduğu kümeste hindi besliyor. Ancak hindilerle aynı kümesi paylaşan iri kuşlar hemen dikkat çekiyor. Bunlar, doğal yaşam alanları çok uzaklarda olan devekuşları. Devekuşu, Çelebi’nin uzun zamandır hayalini kurduğu bir hobi. Hayalini Amerika’nın Sesi’ne anlatan Çelebi, uzun araştırmalardan sonra devekuşunu Kırşehir’de bulduğunu söyledi. Çelebi, “Öyle bir merak sardım devekuşlarına. Araştırdım, Kırşehir’de buldum. Arayıp bu bölgede yaşayıp yaşamadığını sordum. Yaşadıklarını ve başkalarına da gönderdiklerini söyledi. Bunu üzerine istedim ve gönderdiler. 4 aydır besliyorum. Beslenmesi çok rahat aynı tavuk ya da hindi gibidir. Hatta birçok hayvandan daha rahattır beslemesi, hastalığı yok, hiçbir sorunu yok” dedi. Çelebi, devekuşlarını hindileriyle aynı kümeste besliyor. Çelebi beslenmelerinin çok kolay olduğunu söylüyor. Hatta Çelebi’ye göre, neredeyse çevredeki her şeyi yiyorlar. Hatta karpuz bile yiyorlar. Çelebi zaman buldukça kümese gelerek, devekuşlarını kendi elleriyle besliyor. Boş zamanlarını devekuşlarıyla geçiren Çelebi, kuşların ticaretini yapmayı planlıyor. Çelebi, ”Yerimiz müsait, çiftliğimiz büyüktür. Daha da büyüteceğiz, böyle düşünüyorum. Ticari olarak hem yumurtaları hem yavrularından yararlanılıyor. Bunları aldığım adam, yumurtalarını 100 liraya alacağını söyledi. Ne kadar yavrulasa da bu bölgeye yetişmiyor. 4 aydır ben getirmişim daha yavrudur belki 100 kişi beni arayıp yavru istemiş. Etini de alan var. Lokantalar, kasaplar alıyor” diye konuştu. Devekuşlarının etinden, yumurtasından ve tüylerinden ticari olarak yararlanılıyor. Çelebi’nin devekuşu beslediğini duyan köylüler, gelip görmek istiyor. Çelebi, bu durumu şöyle özetliyor; ”Hepsi merak ediyor. Herkes görmeye geliyor. Bizim bölgede olmadığı için merak edip gelip bakıyorlar.” Doğal yaşam alanları Afrika ve Avustralya olan devekuşları, eti ve aksesuar olarak kullanılan tüyleri için avlandığından, giderek azalan soyunu korumak amacıyla 1800’lerde çiftliklerde çoğaltılmaya başlandı. Türkiye ise devekuşlarıyla son yıllarda tanıştı. 1997’de üniversitede üretimine başlanan devekuşu, 2000’lerin başlarında ticarileşti. Türkiye’nin değişik yerlerinde onlarca devekuşu çiftliği kuruldu. Ancak etine rağbet olmaması nedeniyle çiftliklerin çoğu kapandı. Güneydoğu’da ise devekuşu besleyen az sayıda insan var. Ancak bunların çoğu ticari amaçlı beslemiyor.