Lübnan’da Protestolar da Siyasi Belirsizlik de Sürüyor
Başbakan Hariri’nin Salı günü istifa etmesi, hükümet karşıtı protestocuların ilk zaferi olsa da siyasi belirsizliği körükledi. Göstericilerin yeni hedefi ise Cumhurbaşkanı Aoun
Lübnan’da ekonominin kötüye gitmesi, yolsuzluk ve son olarak iletişim ağlarına getirilen vergiler nedeniyle başlayan hükümet karşıtı protestolar sürüyor. Göstericiler son olarak sivil itaatsizlik eylemi çerçevesinde Beyrut’ta bazı yolları kapattı. Protestolar ülkede hayatın günlük akışını da olumsuz etkiliyor. Lübnan’da okulların iki hafta sonra tekrar açılması gerekiyordu ancak birçok veliye, güvenlik gerekçesiyle okulların kapalı olacağı yönünde mesajlar gönderildi. Whatsapp gibi internet üzerinden telefon görüşmesi sağlayan iletişim servislerine getirilen vergi önerisi 17 Ekim’de halkı sokağa döktü. Bankalar, işyerleri ve okullar kapatıldı. Sözkonusu yasa tasarısı geri çekilse de protestocuların öfkesi dinmedi. Hükümete istifa çağrıları giderek arttı. Başbakan Said Hariri’nin Salı günü istifa etmesi, hükümet karşıtı protestocuların ilk zaferi olsa da ülkedeki siyasi belirsizliği körükledi. Göstericilerin yeni hedefi ise Cumhurbaşkanı Michel Aoun. Öte yandan Fransa, Lübnan’ı bir an önce yeni hükümet kurulması çağrısı yaptı. Fransa Dışişleri Bakanı Jean-Yves Le Drian, halkın barışçı gösteri yapma hakkının korunması için güvenlik önlemlerinin alınması gerektiğini söyledi. Fransız bakan, ülkenin ihtiyaç duyduğu reformlara öncülük edebilecek yeni bir hükümetin acilen kurulması çağrısını yineledi. Çarşamba günü de oturma eylemleriyle devam eden Lübnan sokaklarındaki protestolarda yer yer gergin anlar yaşansa da ciddi bir çatışma haberi gelmedi. Salı günü, hükümet ortağı Hizbullah ve Emel Partisi’ni destekleyen Şii gruplar, ellerinde coplarla ekonomik krizi protesto eden göstericilere saldırmış, göstericilerin çadırlarını yakıp yıkmıştı. Polis olaylara biber gazıyla müdahale etti. Lübnan’daki protestolara katılanlar, 1975’de başlayan ve 8 yıl süren iç savaş sonrası ülkeye hakim olan sınıfın devrilmesi çağrısı yapıyor. Zira iç savaşın ardından ülkede doğan altyapının yeniden inşa edilme ihtiyacının getirdiği ekonomik yükün altından kalkılabilmiş değil. İç savaşın üzerinden 30 yıl geçmesine rağmen sık sık elektrik kesintileri yaşanıyor ve su kaynaklarında sorunlar yaşanıyor ve çöpler çoğu zaman toplanmıyor. 86 milyar dolar dış borcu olan ülkede, bu borç kişi başına düşen milli gelirin yüzde 150’sini oluşturuyor.