Yetişkin Otistikler Hayata Nasıl Tutunuyor?
Amerika’da otistik bir oğlu olan JaLynn Price, ülkedeki bir milyon iki yüz bin otistik yetişkinin haklarını savunmak amacıyla bir vakıf kurmuş. Vakfın amacı, iletişim zorluğu yaşayan otistik bireylerin olabildiğince dolu ve anlamlı bir hayat yaşamalarına yardımcı olmak
ROCKVILLE — Engelli çocuk sahibi her anne baba, çocuklarının geleceğinden kaygı duyar. Fiziksel veya zihinsel engelli yetişkinlerin iş bulmasına veya kendi başlarına yaşamasına yardım eden sosyal kuruluşlar bulmak her zaman mümkün olmayabilir. Engelli bireylere yardım genellikle yine aynı sorunlarla mücadele eden bireylerin yakınlarından gelir. Amerika’da otistik bir oğlu olan JaLynn Price, ülkedeki bir milyon iki yüz bin otistik yetişkinin haklarını savunmak amacıyla bir vakıf kurmuş. Vakfın amacı, iletişim zorluğu yaşayan otistik bireylerin olabildiğince dolu ve anlamlı bir hayat yaşamalarına yardımcı olmak. Rafael Angevine, saatlerce fotoğraf çekebilir: “Mizansen yaratmaya çalışmıyorum. Sadece fotoğraf çekiyorum.” Rafael’e 26 yaşındayken otizm teşhisi konmuş. Babası, Rafael’i fotoğrafçılık tutkusunun peşinden gitmesi için cesaretlendirmiş: “Fotoğrafları, hayatı nasıl gördüğünü anlatıyor.” İster insan yapımı ister doğada bulunan objeler olsun, fotoğrafını çektiği her şeyin en güzel yönünü yansıtıyor. Bence bu çok gizemli.” “Dünya Yuvarlaktır” adlı fotoğraf, Rafael’in çektiği ve şu anda otistik sanatçıların katıldığı bir sergide yer alan üç resimden biri. Serginin sponsorluğunu, otistik yetişkinlerin haklarını savunan Madison House Otizm Vakfı üstlenmiş. Vakfın kurucu ortağı JaLynn Price, vakfa 24 yaşındaki otistik oğlu Madison’ın adını vermiş: “Beni en çok kaygılandıran konu, ben öldükten sonra, oğlumun mutlu ve üretken bir hayat yaşamasına kimin yardım edeceğiydi.” Vakıf, otistik bireylerin konut ve istihdam imkanlarının önündeki engelleri azaltan yasa çağrıları yapıyor: “İstihdam konusu çok önemli çünkü otistik nüfusun yüzde 85’inin istihdam edilmemesi söz konusu.” “Through Our Eyes – Bizim Gözümüzle” adlı sergiye sponsor olmak vakfın, otistik bireylerin topluma dahil edilmesi ve toplum tarafından anlaşılması amacına daha hizmet etmiş. Shady Grove Üniversiteleri ile ortak hazırlanan sergiye 20’den fazla otistik sanatçı katılmış. Okulun direktörü Stewart Edelstein, serginin çok eğitici olduğunu söylüyor: “Öğrencilerimiz hemşire, öğretmen, sosyal hizmetli olmak üzere eğitim alıyor. Bunlar aynı zamanda bu toplumun vatandaşları ve bu sergide toplumun önemli bir kesiti olan otistik bireyleri yakından tanıma fırsatına sahip oluyorlar ki bu da mesleki gelişimleri için çok önemli.” Noelie Angevine de aynı görüşte: “Rafael gibi yetenekleri sokağa terk etmek yerine kullanmak ekonomiye de katkıda bulunur.” Noelie Angevine, Madison House Vakfı sayesinde, oğlunun gelecekte iyi bir hayat yaşayacağına inanıyor.