Paris’te Gözünü Kaybeden Foto Muhabiri Yalçın Olay Yerinde
Paris'te altı ay önce hükümetin emeklilik reformuna karşı genel greve çıkan binlerce göstericinin eylemini izleyen foto muhabiri Mustafa Yalçın, gözüne isabet eden plastik el bombasıyla yaralanmıştı. Yalçın olayın ardından ilk kez Republique Meydanı'nı ziyaret etti
PARİS — Paris’te altı ay önce hükümetin emeklilik reformuna karşı genel greve çıkan binlerce gösterici 5 Aralık 2019'da Republique Meydanı'nda toplanmıştı. Genel grevi izleyen gazetecilerden Anadolu Ajansı foto muhabiri Mustafa Yalçın olaylar sırasında en ağır yarayı alan gazeteci oldu ve yüzüne gelen bir plastik el bombası sol gözüne isabet etti. Yaklaşık 6 aydır gözün yeniden canlanması için mücadele veren Yalçın, ilk kez sol gözünü kaybettiği Republique Meydanı'na döndü. ABD’de siyah Amerikalı George Floyd’un polisin gözaltı işlemi sırasında hayatını kaybetmesinin ardından polisin orantısız güç kullanması tüm dünyada eylemlere neden olmuştu. Polis müdahalesi sırasında yaralanan foto muhabiri Mustafa Yalçın, bu dönemde VOA Türkçe muhabiri Arzu Çakır ile birlikte Paris'te olayın yaşandığı meydana ilk kez gitti. Bir yılı aşkın süren Sarı Yelekliler eyleminin ardından başlayan "genel grev" eylemlerinde polis ile eylemciler arasında hayli gergin bir atmosfer hakimdi. Özellikle göstericiler arasına katılan "Black Bloc" adlı genç anarşist grup ile polis arasında sık sık sert çatışmalar çıkıyor, özellikle kameraman ve foto muhabirleri de iki grup arasında sıkışıyordu. VOA Türkçe'ye olay yerine "meslek merakıyla" ilk kez döndüğünü anlatan Mustafa Yalçın, o an hissettiklerini, "Sadece görmek istedim. Gözümü kaybetme anına kadar olanları net hatırlıyorum. Ama ondan sonrası karanlık tabii. Gözüm kapandıktan sonraki mekanları da gelip görmek istedim. Benim yaralandığım anda, caddenin bir tarafında polisler, diğer tarafında göstericiler vardı. Bir ara insanlar saldırıya başladılar. Saklandığım yerde insanların bir şeye saldırdığını görüyordum, ama neye saldırdıklarını görmüyordum. Karşısı boştu, diğer foto muhabirleri de oradaydı. Karşıya geçeyim dedim. Saklandığım kapının önünden ayrıldım, biraz yürüdüm, birkaç saniye sonra gözüme gelen neyse, gaz bombası mı, plastik mermi mi, o anda bir acı hissettim" sözleriyle anlattı. Yaşadıklarını tüm canlılığıyla hatırlayan Mustafa Yalçın, artık her şeyin karardığı ve gözünü kaybettiği an düşündüklerini de, "Dün gibi hatırlıyorum, yolun ortasındaydım, karşıya kadar gitmek istedim. Karşıda hiç değilse ağacın dibine yüz üstü yatarım, fotoğraf makinamı altıma alırım. Böylece hem fotoğraf makinamı korurum, hem de kimsenin beni bu halde görüntülememesini sağlamış olurum diye düşündüm" dedi. Yaralandığı an bile fotoğraf makinasının kırılmaması için önlem almayı düşünen Yalçın, "Elbette hem makinayı korumak amacım, hem de yüzüstü kapanıp, saklanmak istedim. Diğer meslaktaşlarımın beni öyle görüntülemesini istemedim. Aradan çok fazla zaman geçmedi, 30 saniye kadar sonra, gönüllü sağlık ekipleri geldi. Beni oradan alıp, arkadaki binanın için götürüp, ilk müdahaleyi yaptılar. Ama ağacın dibinde birisi kamerasını altıma sokmuş ve çekim yapmış, nasıl oldu bilmiyorum. O an hiçbir şey görmüyordum çünkü. Benim o halde görüntülerim olduğunu sonradan hakkımda çıkan haberleri izlediğimde anladım" diye konuştu. Mustafa Yalçın, olayın üzerinden 6 ay geçmesine rağmen, sol gözünün yeniden görmesine ilişkin doktorların bir umut vermediğini belirtiyor. İlk başta yaşadığı ağrıların geçtiğini ancak şimdilik tek gözle yaşamaya alışmaya çalıştığını anlatan Yalçın, "Görme umudu var mı bilmiyorum ama en azından ağrıların dinmiş olması da önemli. Bundan sonra ne olacak, tıbbi olarak neler yapılabilir tam olarak bilmiyoruz. Göz hala kanlı, biraz daha küçük. Belki gözün tam olarak yaralarının kapanmasını, iyileşmesini bekliyorlar. Ardından neler yapılabilir bakacaklar. Doktorlar en azından 2021'e kadar bu şekilde beklememiz gerektiğini söylediler" dedi. Evde oturmanın zorluğuna katlanmaya çalışırken birden bire Corona virüsü salgını nedeniyle neredeyse tüm dünyanın eve kapanmasını garip duygularla yaşadığını anlatan Mustafa Yalçın, eve kapanmanın, hele de tutkuyla yaptığı işini yapamamanın zorluğunu, "Ben halim kötü diyemiyorum. Çünkü insanlar da benim gibi aylarca evlere kapandı. Ama fotoğraf çekmeyi özledim. Umutsuz değilim. Bir gün mutlaka o günler yeniden gelecek" sözleriyle aktardı. Mustafa Yalçın'ın yaralanmasına ilişkin hem Paris Savcılığı, hem de 'polis polisi' olarak tanımlanan Ulusal Polis Müfettişleri Müdürlüğü (IGPN) kapsamında iki ayrı soruşturma devam ediyor. Sınır Tanımayan Gazeteciler Örgütü’nün (RSF) olaylarda yaralanan 13 gazeteci adına açtığı toplu dava kapsamında Mustafa Yalçın da yargı sürecini bekliyor.