Engellilerin Yaşam Gücü: Aikido 
İzmir’de 2014 yılında kurulan Engelliler için Japon Sanatları ve Sporları Derneği, bu savunma sanatını birçok engellinin yaşam gücüne çevirmiş durumda. Haftada iki gün yapılan antrenmanlara katılanlar arasında ortopedik engelliler de var, görme engelliler de hafif zihinsel engelliler de
İZMİR — Aikido, 1920’lerde yaratılmış ve 1940 yılında resmi olarak tanınmış bir Japon savunma sanatı. Aikido, yaşam gücüyle bütünleşme yolu anlamına geliyor. İzmir’de 2014 yılında kurulan Engelliler için Japon Sanatları ve Sporları Derneği, bu savunma sanatını birçok engellinin yaşam gücüne çevirmiş durumda. Haftada iki gün yapılan antrenmanlara katılanlar arasında ortopedik engelliler de var, görme engelliler de hafif zihinsel engelliler de. Derneğin Başkanı Engin Ergin, aynı zamanda aikido antrenörü. Ergin, davet edildiği bir okulda, tek kolu olmayan bir öğrenciye ayrımcılık yapıldığını görünce engellilere aikido öğretmeye karar vermiş. Ancak engellileri bu savunma sanatına ikna etmek başlangıçta pek de kolay olmamış: “Zaten engelliyiz, bir de kolumuz bacağımız kırılır mı endişesi vardı. Böyle bir şey olmayacağını anlattım. Zaten gördüğünüz gibi yere düşen bizleriz. Onlar bizi düşürenler. Böyle olunca çok hoşlarına gitti. Şimdi burası engelli arkadaşlarımın keyif aldığı bir yer”. Görme engelli Hamza Göncüoğlu, üç aydır aikidoya geldiğini söylüyor. Daha önce aktif bir şekilde spor yapmayan emekli felsefe öğretmeni Göncüoğlu aikido ile Engelsizmir Fuarı’nda tanışmış: “Çocukluğumdan beri Uzakdoğu sporlarına ilgi duyuyordum. Bu sayede en azından spor yapıyorum. Hareket ediyorum, sosyalleşiyorum. Benim için iyi bir hobi”. Takımın en eskilerinden biri olan Hayal Öksüz, aikido ile tanışmadan önce birlikte yaşadığı annesiyle dantel ve kazak ören bir ev kadını olduğunu söylüyor. Eskiden evden çıkmaya bile korktuğunu anlatan ortopedik engelli Öksüz, aikidonun kendine güvenini getirdiğini belirtiyor: “Artık kendime güveniyorum. Sokaklardan, insanlardan korkmuyorum. Gecenin geç saatlerine kadar sokaklarda rahatlıkla dolaşıp evime gelebiliyorum”. Öksüz’ün annesini ikna etmesi ise hiç kolay olmamış: “Annem önce çok korktu. ‘Erkek Sporu’ dedi. ‘Zaten engellisin, koluna da bir şey olursa ne yaparız’ dedi. Ama ben ısrar ettim. İlk başta antrenmanlara o da geliyordu. Şimdi bile hala arkamdan dua ederek yolluyor beni”. Antrenör Engin Ergin, engelli aikido takımının dünyada bir ilk olduğunu vurguluyor. Takımın en büyük isteği ise 2020 yılında Japonya’da yapılacak olan Paralimpik Olimpiyatları’na katılmak. Aikido bir spor olarak kabul edilmediği için olimpiyatlarda da yer almıyor. Engelli aikidiocuların tek isteği Japonya’da Japonlara bir aikido gösterisi yapmak. Bunun için sponsorlarını bile bulmuşlar. Şimdi yetkililerin onay vermesini bekliyorlar.