ธุรกิจการท่องเที่ยว ส่งเสริมให้เศรษฐกิจของเมืองหลวงพระบาง รุ่งเรืองขึ้น
การท่องเที่ยวกำลังทำให้เศรษฐกิจของเมืองหลวงพระบาง ซึ่งเป็นเมืองหลวงที่รวมจิตใจของชาวลาว ศูนย์กลางทางศาสนา และวัฒนธรรมมานานหลายร้อยปีนั้
แต่การที่การค้าเพื่อมุ่งผลกำไรขยายวงออกไปนี้ทำให้ผู้คนบางส่วนวิตกว่าเมืองหลวงพระบางจะสูญเสียเอกลักษณ์ไป องค์การ UNESCO ประกาศยกย่องให้เมืองหลวงพระบางซึ่งมีบ้านเรือนสร้างตามแบบสถาปัตยกรรมดั้งเดิมของลาว อาคารแบบฝรั่งเศสและวัดวาอารามอีกสามสิบกว่าแห่งเป็นเมืองมรดกแห่งโลก ในฐานะเป็นเมืองที่มีการธำรงรักษาไว้อย่างดีที่สุดในภาคเอเชียอาคเณย์เมื่อปีพุทธศักราช 2538 เรื่องดังกล่าวทำให้นักท่องเที่ยว นิยมมาเที่ยวเมืองหลวงพระบางกันมากขณะนี้มีนักท่องเที่ยวเดินทางมาเมืองหลวงพระบางปีละสามแสนกว่าคนเรื่องดังกล่าวทำให้บ้าน และที่ดินขึ้นราคา ชาวเมืองหลวงพระบางจำนวนมาก ขายบ้านและที่ทางให้นักพัฒนาที่จากภายนอกผู้นำที่ไปปลูกสร้างเป็นอินเตอร์เน็ต คาเฟ่ ร้านอาหาร และสถานรับรองแขก ขณะที่การท่องเที่ยวทำให้เกิดรายได้ และสร้างงานชาวเมืองหลวงพระบางบางส่วนเกิด ความวิตกว่าเมืองหลวงพระบางกำลังจะสูญเสียเอกลักษณ์ นักประพันธ์ ฟรานซิส เองเกิลมานน์ที่ปรึกษาคนหนึ่งขององค์การ UNESCO ผู้พำนักอยู่ที่เมืองหลวงพระบางมาสิบสองปีกล่าวไว้ตอนนี้ว่า การอนุรักษ์สถาปัตยกรรมของเมือง เรียกได้ว่าประสพความสำเร็จแต่การอนุรักษ์ขนบประเพณีดั้งเดิมของเมือง กำลังโดนคุกคามเขากล่าวด้วยว่าผู้ที่ชื่นชมส่วนใหญ่ ชอบเมืองหลวงพระบาง เพราะเป็นที่ที่มีลักษณะความเป็นอยู่วัฒนธรรมและ ศาสนาที่วิเศษมาก และเรื่องเหล่านี้กำลังโดนคุกคาม เพราะส่วนที่จะเหลือรอดไปได้จะเป็นส่วนที่เกี่ยวข้องกับการค้าเพื่อมุ่งหวังกำไรมากที่สุดเท่านั้นส่วนคุณธารากุฎชฎาที่ปรึกษาคนหนึ่งของการะทรวงการท่องเที่ยวลาวผู้พำนักอยู่ในเมืองหลวงพระบางมานานกล่าวไว้ตอนนี้ว่าการท่องเที่ยวเป็นพลังขับดันให้เศรษฐกิจของเมืองเปลี่ยนแปลงทำให้ชีวิตของชาวเมืองจำนวนมาก เปลี่ยนแปลงไปอย่างแท้จริง แต่ขณะเดียวกันโครงสร้างทางสังคมของเมือง ก็กำลังเปลี่ยนไปเนื่องจากการที่คนย้ายออกจากเมืองหรือมุ่งแต่จะค้าขาย แทนการมุ่งไปที่เรื่องครอบครัวเป็นหลัก เรื่องที่ชาวเมืองหลวงพระบางไม่พอใจอีกเรื่องหนึ่งคือการที่นักท่องเที่ยวขาดความเคารพธรรมเนียมประเพณีทางศาสนาโดยเฉพาะอย่างยิ่งในระหว่างการออกบิณฑบาตของพระภิกษุสงฆ์ในตอนเช้าซึ่งจะมีนักท่องเที่ยวมารุมกันถ่ายรูป และถ่ายวิดิทัศน์ทำให้พระสงฆ์บิณฑบาตไม่สะดวก นอกจากนี้ การที่มีคนภายนอกเข้ามามากๆ ย่อมหมายถึงว่าอิทธิพลโน้มน้าวจากภายนอกย่อมเข้ามามากขึ้นเป็นเงาตามตัว ซึ่งทำให้ชาวเมือง หลวงพระบางเกรงว่า เด็กหนุ่มเด็กสาวจะสูญเสียเอกลักษณ์ของพวกเขาไปเพราะการท่องเที่ยวนำรายได้มาให้ และขณะนี้ผู้คนนั้น รู้ความเป็นไปของโลกภายนอกมากขึ้นกว่าเมื่อสิบปีก่อน เมื่อเทียบกับปีพุทธศักราช 2549แล้วจะเห็นว่า การท่องเที่ยวในลาวในปีพุทธศักราช 2550 เพิ่มขึ้นอย่างน่าตกใจคือ เพิ่มขึ้น ร้อยละ 36.5โดยในรอบสิบเดือนแรกของปีพุทธศักราช 2550 นั้นสมาคมการท่องเที่ยวแห่งเอเชีย-แปซิฟิกระบุว่ามีนักท่องเที่ยวมาเที่ยวเมืองลาวหนึ่งล้านสามแสนกว่าคน อย่างไรก็ดี คนส่วนใหญ่ในเมืองหลวงพระบางเห็นพ้องต้องกันว่าจำเป็นจะต้องมีมาตราการบางอย่างมาใช้อย่างรีบด่วน ถ้าจะให้เมืองหลวงพระบางธำรงรักษาวัฒนธรรมที่แปลกไม่เหมือนใครที่จูงใจให้นักท่องเที่ยว หลั่งไหลมายังลาวอย่างมากมายเช่นนี้ไว้ต่อไป