รู้จักผู้อพยพชาวนิวยอร์ก "จากคนไร้บ้านสู่มหาเศรษฐีใจบุญ"
เรื่องน่าที่งของผู้อพยพเชื้อสายเคิร์ดที่เคยเป็นคนไร้บ้านตั้งแต่เดินทางมาถึงนครนิวยอร์กเมื่อหลายปีก่อนแต่โชคชะตาพลิกผันให้สร้างเนื้อสร้างตัวจนกลายเป็นมหาเศรษฐี แต่ก็ยังไม่ลืมชีวิตความยากลำบากเมื่อครั้งใช้ชีวิตเร่ร่อนบนถนนจึงยื่นมือช่วยเหลือผู้คนไร้บ้านในนิวยอร์กคนอื่นๆที่ไม่อาจโชคดีเหมือนตัวเขา
มหาเศรษฐี เชื้อสายชาวเคิร์ด ในนครนิวยอร์ก บอกถึงการเดินตามความฝันของตัวเอง ในฐานะคนที่จะร่ำรวยถึงขั้นที่เรียกได้ว่าเป็น นักธุรกิจระดับมิลเลียนแนร์ ได้เต็มปาก แต่ ฮักกี้ ยังคงทำงานวุ่นตลอดวัน ใช้ชีวิตเรียบง่ายอาศัยอยู่ในอพาร์ทเมนท์เล็กๆในนิวยอร์ก ทั้งๆที่มีเงินมากพอที่จะซื้อห้องพักระดับหรูหรา หรือ รถยนต์ราคาแพงไว้ใช้ ฮักกี้บอกถึงแนวคิดของตัวเอง ชีวิตที่ต่อสู้มาตั้งแต่วัยเด็ก มีส่วนหล่อหลอมให้เขากลายเป็นนักธุรกิจหนุ่มที่ประสบความสำเร็จในปัจจุบัน ฮักกี้ ในวัย 39 ปี เติบโตในครอบครัวชาวเคิร์ด ในตะวันออกกลาง มีพี่น้องถึง 17 คน เขาอพยพไปแสวงหาชีวิตใหม่ที่แคนาดาตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่นก่อนจะมุ่งหน้าเพื่อมาปักหลักที่มหานครนิวยอร์ก เมื่อเกือบ 20 ปีก่อนตามคำชักชวนของเพื่อนชาวอเมริกัน ที่รับปากว่าจะช่วยเหลือแต่ทันทีที่มาถึงทุกอย่างไม่เป็นอย่างที่คิด เพื่อนที่เคยฝากความหวังไม่รับการติดต่อจากเขา ทำให้ฮักกี้ ต้องกลายเป็นคนไร้บ้าน เร่ร่อนตามท้องถนน ซุกหัวนอนบนม้านั่งยาวในสถานีรถไฟ หรือ ไม่ก็บ้านพักพิงคนจรจัดอยู่หลายเดือน และเป็นชีวิตที่เขาไม่เคยลืมมาจนทุกวันนี้ แม้จะยากลำบากในเมืองใหญ่ แต่ ฮักกี้ กัดฟันเริ่มต้นทำงานเป็นคนล้างจานในร้านพิซซ่า ก่อนไต่เต้าเป็นคนงานตัดพิซซ่า ทำงานหนักวันละ 19ชั่วโมงเก็บหอมรอมริบเงินทองทุกดอลลาร์ ทุกเพนนี จนในที่สุดสามารถเซ้งกิจการเปิดร้านขายพิซซ่าของตัวเองได้สำเร็จ ความทุ่มเทและเรียนรู้ทักษะการทำพิซซ่าที่มีเอกลักษณ์ของตัวเอง มีส่วนทำให้เขาชนะการแข่งทำพิซซ่า จนได้รับความสนใจจากนิตยสาร เข้ามาสัมภาษณ์และตีพิมพ์เรื่องราวของเขาจนเป็นที่รู้จัก ก่อนกลายเป็นจุดเริ่มต้นแห่งความสำเร็จในธุรกิจขายพิซซ่าทีมีลูกค้ามาอุดหนุนไม่ขาดสาย ร้านพิซซ่า "แชมป์เปียน" (Champion) ที่มาจากชื่อเล่นของเขา ประสบความสำเร็จและขยายสาขาแล้วกว่า 14 แห่งแน่นอนว่าทำให้เขามีชื่อเสียงโด่งดัง ในฐานะผู้อพยพที่เดินทางมาประสบความสำเร็จบนแผ่นดินอเมริกา ได้รับเชิญให้ขึ้นกล่าวบนเวทีที่ประชุมองค์การสหประชาชาติ มีผู้ติดตามบนอินสตาแกรมมากกว่า 4 ล้านคน รวมไปถึงคลิปวีดิโอที่เขาทำอาหารแจกคนไร้บ้าน ที่มียอดผู้ชมกว่า 400 ล้านวิว เขายังจดจำได้ดีถึงความลำบากและความแออัดของการอาศัยในสถานพักพิงคนจรจัด ที่หลายคนมองว่าความเป็นอยู่น่าจะดีกว่าบนท้องถนน แต่ในหลายกรณีไม่ได้เป็นเช่นนั้น และนั่นคือเหตุผลที่ทำให้มหาเศรษฐีอดีตคนเร่ร่อน ไม่เคยลืม 'กลิ่นพื้นถนน' และ 'ผ้าห่มสกปรก' ที่เขาเคยผ่านมา และอยากจะยกระดับชีวิตคนเร่ร่อนในนิวยอร์กให้ดีขึ้น ด้วยแผนก่อสร้างอาคาร 6 ชั้นให้เป็นสถานพักพิงแห่งใหมที่จะมีพื้นที่รองรับคนไร้บ้านให้เข้ามาพักและเรียนหนังสือเพื่อยกระดับตัวเอง เพราะ ฮักกี้ เชื่อว่า ในท้ายที่สุดแล้ว บางครั้งคนเราก็แค่ต้องการจะมีใครสักคนที่เข้าใจและมองเห็น ด้วยความปรารถนาดีด้วยความเชื่อมั่นว่าชีวิตเราสามารถดีขึ้นได้ในวันหนึ่งข้างหน้า