Shkaqet e protestave në Birmani në këndvështrimin e analistëve
Studjuesit analizojnë ngjashmërinë dhe ndryshimet mes protestave pro-demokratike të vitit 1988 dhe atyre të tanishmet në Birmani 
Megjithëse protestat e vitit 1988 dhe 2007 janë politike, analistët thonë se të dyja lindën si shkak i problemeve ekonomike. Në vitin 1987, Gjenerali Ne Uin, që ishte sundues ushtarak i Birmanisë, urdhëroi një zhvlerësim të monedhës, që preku thellë ekonomikisht biramanezët e thjeshtë. Këtë vit, një qeveri tjetër ushtarake urdhëroi një rritje të çmimit të benzinës në masën 500 për qind, duke krijuar më shumë vështirësi ekonomike. Brixhid Uellsh, profesore e studimeve mbi Azinë Juglindore në Universitetin Xhon Hopkins, thotë se ekonomia e Birmanisë është në një gjendje të dërpëruar. Ajo thotë se ndërkohë që rritja e të ardhurave ekonomike ka qenë e njëanshme dhe nuk ka ndihmuar shumicën e njerëzve të thjeshtë, gjeneralët nuk kanë përjetuar vuajtje. 19 vjet të shkuara, ushtria reagoi shpejt me një shtypje brutale të lëvizjes pro-demokraci, duke vrarë qindra vetë dhe duke burgosur një numër të konsiderueshëm njerëzish. Këtë radhë, qeveria reagoi më ngadalë. Protestat filluan në gusht dhe vazhduan çdo ditë në Rangun, Mandalei dhe qytete të tjera, përpara se qeveria t’i shtypte. Murgjit budistë, të cilët janë të nderuar në Birmani, ishin të parët që protestuan ndaj rritjes së çmimeve. Marvin Ott, profesor për strategjitë e sigurimit kombëtar në Kolegjin Kombëtar Amerikan të Luftës, tha se kjo ishte një sfidë e fuqishme ndaj gjeneralëve. thotë studjuesi. Analistët thonë se ndoshta brenda Këshillit Paqes dhe Këshillit të Zhvillimit, që qeverisin vendin, siç është bërë i njohur, u krijua një debat intensiv rreth konfrontimit të drejtpërdrejtë me murgjit. Studjuesja Brixhid Wallsh thotë se elementët fanatikë ndoshta fituan, sepse pati një pakënaqësi, në një farë mase e drejtë, midis qarqeve drejtuese, se fetarët budistë që ata menduan se do të bashkëpunonin me qeverinë, iu kthyen kundër. Nuk është e qartë se kush është duke koordinuar pjesëmarrjen e popullsisë në protestat a tanishme. Fituesja e Çmimit “Nobel”, Aung San Su Ki ka kaluar 12 nga 18 vitet e fundit në arrest shtëpie dhe shumë nga drejtuesit e Lidhjes Kombëtare për Demokraci, janë të moshuar, kanë vdekur ose janë në burg. Robert Templer, drejtues i programit për Azinë në Grupin Ndërkombëtar të Krizave, thotë se koha dhe masat shtypëse kanë patur ndikimin e tyre në Lidhjen Kombëtare për Demokraci. Një dallim kryesor midis demonstratave të vitit 1988 dhe atyre të tanishme, është teknologjia. Qeveria ka patur vështirësi për të bllokuar mënyrat e reja të komunikimit. Pamjet e protestave paraqiten me shpejtësi dhe reagimi ndërkombëtar ndaj protestave dhe përgjigjes së qeverisë ka qenë shumë më i shpejtë se ai i netëve të përgjakshme të gushtit të vitit 1988.//lk