Ende i paqartë mesazhi i protestës “Zaptimi i Wall Street-it”
Lëvizja nuk ka udhëheqës dhe as program, protestuesit shprehin shpresat dhe ankthet e tyre.
Parë nga larg, protesta “Zaptimi i Wall Street-it” në Nju Jork duket se është një grumbullim njerëzish që sillen rrotull. Por një vështrim më i kujdeshëm shfaq pamjen e një grupi të përzier individësh - disa të veshur mirë e të fisëm, disa të çrregullt e origjinalë në paraqitjen e tyre, ka nga ata që vijnë vërdallë e ata që janë të impenjuar, muzikantë dhe tamburexhinj- fatkeqësia e banorëve të zonës pranë; pastrues e hamallë, të hallaktur, gjumashë, njerëz me maska, këngëtarë në karrierë, si dhe ata që i bashkohen peticionit të ngritur prej tyre. Kamerat përhapën pamjet anemban globit. Xhoel Goldentier e Karolinës së Veriut thotë se media u përqëndrua tek tipat e veçantë të protestës duke injoruar mesazhin e saj. Protestuesit nuk i bashkon ndonjë çështje e përbashkët. Anëtarët e sindikatës kritikojnë praktikat jo të drejta të punës të një korporate të madhe. Ky njeri do që të arrestohen bankierët në emër të Jezu Krishtit. Ky tjetri akuzon politikanët se janë shitur tek korporatat. Të tjerë duan që njerëzit të realizojnë ëndrrat e tyre. Këto gra protestojnë kundër dënimit me vdekje dhe ndaj asaj që një prej tyre e quan kontrolli i korporatave mbi arsimin. Këta të rinj i referohen teorisë së Konfucit për kepërdorimit të pasurisë. Duke e përqëndruar inatin e tyre tek Wall Street-i, protestuesit ngrenë çështjen e pasurisë. Ata thonë se shumica e pasurisë kontrollohet padrejtësisht nga 1% e amerikanëve të pasur. Ekonomisti Laurenc Brahm akuzon korporatat se përdorin ndihmesën gjatë fushtave elektorale për të blerë si shkëmbim ndere nga politikanët. Flamuri amerikan dhe një me simbolet e korporatave shumëkombëshe valëviten krahas flamurit të zi të anarkisë, flamujve të Kinës, Puerto Rikos dhe ... kujtdo tjetër. Kjo i jep përgjigje pyetjes së ngritur “Pse je këtu”? Wall Street-i i ka injoruar deri tani protestat dhe Uashingtni nuk ka ka folur konkretisht për ankesat e shumta të protestuesve. Lëvizja nuk ka udhëheqës dhe as program, ndaj kushdo shpreh shpresat dhe ankthet e tij duke u bashkuar si t’a shohë të arsyeshme. Për disa kjo lëvizje është anarki, për disa të tjerë demokraci...!