پژوهش تازه رابطهء ازدواج و نجات از سرطان را روشن ساخت
پژوهشگران در ایالات متحده دریافته اند که ازدواج در کاهش مرگ ناشی از بیماری سرطان موثر بوده می تواند.
یک پژوهش در ایالات متحده امریکا دریافته است که مردان مجرد 27 درصد و زنان و دختران مجرد 19 درصد بیشتر از هم سن و سالان متاهل شان در اثر ابتلا به سرطان تلف می‌شوند  . افراد متاهل عموما بیمه خوبتر صحی داشته و در محلات بهتری زندگی می‌کنند ، اما بیماران مجرد از رهگذر این مزیت‌های معیشتی و تمویل آن در وضعیت چندان خوبی نبوده‌اند  . سکارلت لین گومز سرمحقق این پژوهش در دانشگاه کلیفورنیا به خبرگزاری رویترز گفته است که ظاهرا عامل بهبود وضعیت بیماران متاهل ، بیشتر حمایت برتر اجتماعی و کمتر انزوای اجتماعی بوده است  . لین در جواب ایمیلی به رویترز گفته است " موجودیت یک سیستم قوی حمایتی می‌تواند تاثیر چشمگیری در نجات مبتلایان سرطان داشته باشد " . گروه تحقیقاتی نزدیک به 783 هزار بیمار مبتلا به سرطان را بین سالهای 2000 تا 2009 مورد مطالعه قرار دادند که از آن جمله حدود 387 هزار تن آنان تا سال 2012 در گذشتند  . پژوهشگران بر ده عامل مشترک مرگ بیمارانی تمرکز کردند که سرطانهای خبیث و پیشرونده داشتند  .  زمانیکه آنان به بیمه صحی و وضعیت اقتصادی - اجتماعی بیماران نگاه کردند ، تلفات مردان مجرد 22 درصد و مرگ و میر زنان و دختران مجرد 15 درصد بیشتر‌بود  . در آغاز این مطالعه ، 70 درصد مردان و 51 درصد زنان متاهل‌بودند و تقریبا تمام آنان به نحوی بیمه صحی داشتند  . بیشتر بیماران مجرد سیاهپوستانی‌بودند که در محله‌های فقیر نشین زندگی می‌کردند ، بیمه صحی نداشتند ، در مراحل پیشرفته بیماری مبتلا به سرطان تشخیص شده‌بودند و هیچ‌گونه تداوی جراحی یا شعاعی را دریافت نکرده‌بودند  . پژوهشگران این مطالعه در ژورنال سرطان نگاشته‌اند که احتمالا ویژگی‌هایی که منجر به ازدواج افراد‌شده‌است ، چون سلامت فزیکی و روانی در نجات بیماران متاهل دخیل بوده باشد  . ماریا الینا مارتینز یکی از دستیاران این پژوهش می‌گوید که افراد مجرد مبتلا به سرطان باید از مزیت شبکه‌های حمایتی ماحول خود استفاده کنند ، هر چند به گفته وی آنان ، به ویژه مردان مجرد ، همسر و فرزندی ندارند که پس از تشخیص سرطان آنان را حمایت مالی و روانی کنند  . بنابراین به گفته پژوهشگران ، مردان در مقایسه با زنان بیشتر از مزایای اجتماعی ازدواج سود می‌برند  . کترین پاورز جیمز پژوهشگر روانشناسی در دانشگاه تکزاس می‌گوید که هرچند مردان و زنان مبتلا به سرطان شاید فکر کنند که بار دوش دیگران شده‌اند ، اما به گفته وی زمانیکه آنان تقاضای کمک می‌کنند ، زنان بیشتر متمایل به مددرسانی و حمایت روانی به همسران شان‌اند  . پاورز جیمز به خبرگزاری رویترز گفته است که بیماران مجرد که دوستان نزدیک ندارند ، بیشتر در صدد کمک مسلکی روان درمان‌ها می‌بر آیند  . همه ازواج‌ها یکسان نبوده و تمام پیوندهای زناشویی در زمان بحران مساویانه مستحکم نیست  .  اما یافته‌های این پژوهش ، ابعاد مثبت پیوندهای پایدار و تاثیر آن بر نجات بیماران را برجسته ساخته و نیز نشان می‌دهد که الزاما پول و ثروت تنها عامل نجات از سرطان بوده نمی‌تواند  .