آیا جنگ در ارزگان و غزنی قومی شده است؟
با ادامۀ نبردها در مناطق هزاره نشین ولایات غزنی و ارزگان، سازمان ملل گزارش داده است که پیکارجویان طالب حمایت باشندگان پشتون را با خود دارند.
مالستان و جاغوری مناطق عمدتا هزاره نشین‌اند که در بیشتر از یک و نیم دهه گذشته ، دست کم به صورت نسبی ، آماج حملات شورشیان طالب نبودند  . پیش از درگیری‌ها در این دو ولسوالی ، جنگ میان ملیشه‌های حکیم شجاعی ، یک فرمانده ملیشه‌های غیررسمی هزاره ، در بخش‌هایی از ولایت ارزگان آغاز شده‌بود  .  با آن که فرمانده شجاعی به صدای امریکا گفت که دشمن پشتون‌ها نیست و فقط طالبان را می‌کشد ، اما تاکید داشت که از مردمش هزاره‌ها دفاع می‌کند  . مقام‌های حکومت افغانستان حملات طالبان بر مالستان و جاغوری را شبیه دیگر حملات این گروه " دهشت افگنی " عنوان نموده و گفته‌اند که برای دفع آن نیروهای ویژه اعزام شده‌اند  . شاه حسین مرتضوی ، معاون سخنگوی ریاست جمهوری افغانستان نیز نبرد غزنی را به " رویکرد تروریستان و شیطنت کشورهای منطقه " نسبت داده است  . دفتر هماهنگی کمک‌های بشری ملل متحد ( اوچا ) اما گزارش داده است که جنگ طالبان که از سوی پشتون‌های ساکن در ولسوالی خاص ارزگان حمایت می‌شوند با " ملیشه‌های هزاره طرفدار دولت " در آن ولسوالی ، اکنون به جاغوری و مالستان گسترش پیدا کرده است  . اوچا همچنان از آواره شدن کم از کم 4000 خانواده از جاغوری و مالستان خبر داده است  . خانواده‌های هزاره بیجا‌شده‌از جاغوری و مالستان که اکنون در غزنی و بامیان پناه جسته‌اند ، نبردها در این ولسوالی را " جنگ تحمیلی " پنداشته و می‌گویند که هیچ مشکلی با پشتون‌های ساحات همجوار این ولسوالی‌ها ندارند  . محمد شریف حسنی ، شاروال جاغوری که اکنون به بامیان بیجاشده است ، در صحبت با صدای امریکا پشتون‌های همسایه ولسوالی جاغوری را " برادر " خطاب کرده و " خارجی‌ها " را دست اندرکار این جنگ می‌داند  .  او گفت که مخالفان دولت که بر جاغوری و مالستان حمله کرده‌اند ، با سلاح‌های سنگین و پیشرفته مجهز‌اند  . با آن که خشونت‌های فرقه‌ای در افغانستان فراگیر نیست ، اما دست کم گروه دولت اسلامی ( داعش ) به کشتار هدفمند شیعیان متهم است  .  در جنگ‌های داخلی دهه 1990 میلادی در افغانستان هم ، جنگجویان طالب متهم به کشتار غیرنظامیان هزاره در ولایت بامیان شده‌بودند  .