افسر مجروح شده در افغانستان، امروز چپن سفید می پوشد
گالیازی تنها محصل در میان ۱۷۵ هم صنفی های پوهنتون هاروارد است که روی چوکی عرابه دار به پوهنتون می رود.
گریگ گالیازی ، محصل سال اول فاکولته طب هاروارد است  .  او پیش از این ، یک تورن نظامی اردوی امریکا‌بود که در شمال افغانستان ایفای وظیفه می‌کرد  . گالیازی ، درماه می‌2011 حین انجام وظیفه با یک ماین جاسازی‌شده‌در کنار جاده برخورد می‌کند و در آن رویداد هر دو پایش را از دست می‌دهد و بیشتر بخش‌های دست راستش نیز آسیب می‌بیند  . این نظامی پیشین اردوی ایالات متحده در صحبتی با شبکه خبری "‌ای بی‌سی " می‌گوید ، پیش از آنکه مجروح گردد ، قرار‌بود یک ماه بعد به خانه برود  . گریگ که حین صحبت در باره آن روز به گفته خودش " دردناک "، وحشت آن لحظه را به خوبی می‌شد از چهره اش خواند ؛ در دوره حضورش در افغانستان ماموریت‌های زیادی را در نقاط مختلف و دوردست افغانستان انجام داده و با بزرگان قوم و فرماندهان پولیس و اردو در بهتر شدن وضعیت نیرو‌های امنیتی و حل مشکلات مردم محل ، نشست‌های مختلفی را انجام داده است  . گریگ که تنها محصل طب در میان 175 هم صنفی اش در صنف هاروارد است که روی چوکی عرابه‌دار می‌نشیند ، می‌گوید " پس از متحمل شدن این همه ضربات جسمانی ، ذهنی و روانی ، نه تنها می‌خواستم که یک داکتر طب شوم ، بلکه این امر تعهد به خودم را تقویت بخشید  . " گالیازی می‌گوید همواره خواب داکتر شدن را در سر می‌پروراندم و جراحت بدنی و از دست دادن پاها و معلول شدن دستم ، هر گز مرا در تحقق این خواب مانع نشد  . این محصل فاکولته طب هاروارد با به خاطر آوردن لحظه مجروح شدنش می‌گوید " پس از برخورد با ماین ، روی زمین افتاده‌بودم و هیچ کارمند صحی در اطرافم نبود و هیچ دوای تسکین‌کننده درد هم نداشتم  . " او می‌گوید " تنها کاری که می‌توانستم انجام دهم چیغ زدن‌بود  .  خیلی دشوار است احساسات آن لحظاتم را در واژه‌ها بیان کنم ؛ لحظه یی که یکبارگی دیدم پاهایم دیگر نیستند  . " پایگاه تورن گالیازی در منطقه دور افتاده در شمال افغانستان موقعیت داشت و چندان امیدوار نبود که هم قطارانش بتوانند برایش کمک‌های اولیه طبی را به موقع برسانند  . گرگ گالیازی می‌گوید " سرم را به عقب روی زمین گذاشتم و تصور کردم ، مرده‌ام  . " او از هوش می‌رود  .  اما وقتی چشمانش را باز می‌کند که سربازان وی به موقع جلو خونریزی پاهایش را گرفته و دستش را هم به گردنش بسته کرده‌اند  . پس از نیم ساعت او را توسط هلیکوپتر به شفاخانه انتقال دادند ؛ اما ، به گفته این افسر پیشین اردوی ایالات متحده ، " کابوس‌های وحشتناک ، درحقیقت تازه آغاز شد  . " گالیازی می‌گوید که هرگز اراده و تصمیمش را از دست نداد و برای اینکه به گفته خودش شاهد امروز باشد ، " بیش از 50 بار عملیات‌شده‌، ساعت‌ها تحت تداوی جسمانی قرار گرفته و ماه‌های بیشماری را در بستر بیماری شفاخانه " سپری کرده است " . برای اینکه گالیازی بتواند وارد فاکولته طب گردد ، باید صنف‌های بیشماری را سپری می‌کرد  . این افسر بازنشسته اردو می‌گوید که پس از عملیات و گرفتن دوره‌های مختلف تداوی جسمانی و روانی و دور شدن اپارات ( آله که برای نزدیک ساختن استخوان‌های شکسته استفاده می‌شود ) از دست راستش ، آهسته آهسته انرژی از دست رفته اش را باز یافته و قادر می‌شود روی چوکی عرابه‌دار بنشیند  . برای شمولیت در پوهنتون طبی هاروارد ، طی دو سال اخیر بیش از 18 صنف مقدماتی طبی را می‌گیرد و در نهایت می‌تواند معیار شمولیت به پوهنتون را حاصل کند  . گالیازی تاهنوز تصمیم نگرفته است کدام رشته طبابت را بخواند ؛ اما ، بیشتر به آموزش مراقبت‌های اولیه ( احتمالا در میدان جنگ )، متمایل است  . این افسر پیشین ایالات متحده می‌گوید که باوجود گزار از این سفر پر خم و پیچ ، ناامیدی بر من غلبه نکرد و " جایگاه و وضعیت امروزی من ، برایم باور نکردنی است  . " بیشتر سربازان و افسران بازنشسته و برگشته از جنگ‌های افغانستان و عراق ، با مشکلات روانی و اضطراب و آشفتگی‌های ذهنی مواجه بوده‌اند  . گالیازی می‌گوید که یک دوره تداوی " روانشناسی عمومی " را گرفته است و امروز همان روانشناس نامزدش است و قرار است سال آینده با او عروسی کند  . گریگ گالیازی ، از انسان‌های که از برهه حساس و دشوار زندگی عبور می‌کنند می‌خواهد " حوصله مندی اختیار کنند " چرا که به باور وی " شرایط نابسامان و ناهنجار ، موقتی است و با تحمل و بردباری به زودی شاهد عبور از آن تنگاه زندگی خواهند‌بود  . " قدیر مشرف خبرنگار ، تهیه‌کننده و مجری برنامه‌های رادیو آشنا صدای امریکا است  .