اسلام در آسیایی مرکزی
یک تحلیلگر وزارت خارجه ایالات متحده میگوید از سال ۱۹۹۱  - زمانیکه کشور های آسیایی مرکزی به استقلال دست یافتند، هزاران تن مردم این کشور
ولی با برگشت شان به کشور ، تجارت و آگاهی تازه آنان در مورد اسلام برای حکومات کشور‌های شان در تنظیم و کنترول دین چالشی را به ببار آورده است  . دیود ابرمسین این موضوع را در سه کشور قرغزستان ، تاجکستان و ازبکستان مورد تحقیق قرار داده است  . نتیجه این تحقیق در مرکز ودد رو ویلسن در واشنگتن ارائه گردید  . شوروی سابق در کشور‌های آسیای میانه آیدیالوژی ضد دین را ترویج نموده و اسلام را به شکل تعصب‌آمیز و غیر عملی توضیح نمود  .  شوری اساسات مشروع تعلیمات اقتصادی را که اسلام و تطبیق آن را در جامعه ترویج و حمایت میکرد از بین برد و همچنان آگاهی در مورد اسلام را در داخل در خارج محو ساخت  .  ولی با وجود آن ، شوری نتوانست اکثریت مردم را درین کشور‌ها از دین دور سازد  . دیوید میگوید اسلام حالا در آسیایی مرکزی احیائ‌شده‌است  .  این حقیقت را می‌توان از اعمار مساجد و تعداد نماز گزاران و تاسیس مکاتب و موسسات دینی مشاهده نماییم  . ولی تعداد مراکز ، استادان و موسسات دینی درین کشور نهایت کم بوده و نیازمندی روحانی مردم را رفع ساخته نمی‌تواند  . سرحدات کشور‌های آسیایی مرکزی که در دوران شوری مسدود‌بودند ، اکنو آزاد بوده و مردم میتوانند به ملل دیگر اسلامی رفته و به تعلیمات اسلامی بپردازند  . ولی محو تقریبا کلی اساسات اسلام در آسیای مرکزی و ایجاد شک در برابر دین توسط شوری یگانه علت نیست که جوانان برای کسب تعلیمات دینی به خارج میروند  . دیود میگوید ، جنگ‌های خشونت بار ، وضع رقت بار اقتصادی نیز عناصری‌اند که متعلیمن را به موسسات چون پوهنتون اللاظهر به قاهره میفرستد  . دیود میگوید ، رهبران حکومات کشور‌های آسیایی فرض کرده‌اند که ارتباط مردم با ملل دیگر اسلامی باعث می‌شود سر انجام آنان با شبکه‌های دهشت افگنی اسلامیست و جنبش‌های افراط گراه بین‌المللی بپیوندند  . دوم اینکه این حکومات باور دارند که کسب تعلیمات دینی در موسسات خارجی و تطبیق آن در جامعه تهدیدی است به طرز تنظیم و نظارت حکومت در برابر اسلام  . و بلاخره رهبران عقیده دارند که ارتباطات بین‌المللی متعلمین و تماس شان با موسسات و کشور‌های دیگر اسلامی ، سیستم اجتماعی در جامعه را که اساس آن میلیت و وطن پرستی تشکیل می‌دهد ، از بین خواهد برد  . دیوید ابرمسین همچنان میگوید ، موضوع متنوع‌سازی اسلام درین کشور‌ها نیز برای حکومات این کشور‌ها چالشی می‌باشد  . حکومات کشور‌های آسیای میانه نمی‌دانند در برابر علامات تازه اسلامی در جامعه چه نوع عکس العملی نشان دهند و بناعا در مقابل این نوع تغییرات شک و بی‌اعتمادی نشان میدهند  . طور مثال این حکومات پوشیدن شکل معین حجاب را منع قرار میدهند و یا هم جوانان را از سفر به کشور‌های چون پاکستان برای کسب تعلیات اسلامی ، جلوگیری مینمایند  .