ارتباط مرض پارکینسنز با جین های موجود در بدن
حدود 10 میلیون انسان از مرض پارکینسنز رنج میبرند.
در حال حاضر تشخیص‌های کلینیکی مرض پارکینسنز ( Parkinsons ) روی لرزش و شخی قابل دید اعضای بدن استوار است  . اما محققین میگویند به یک تشخیص جامع و گسترده تری نیاز است  . داکتر فرناندو پاگان موظف در شفاخانه جورج تاون واشنگتن ، رییس مرکز بنیاد ملی مرض پارکینسن می‌باشد ، میگوید : " تنها اعراض حرکی یا خود بخودی وجود ندارد - که البته این اعراض از سال‌های 1817 میلادی بدینسو بصورت سنتی وجود داشته است - بلکه در حال حاضر ما در تلاش دریافت و دانستن اعراض غیر حرکی میباشیم که چه زمانی به وجود میآیند  . " داکتر پاگان و سایر محققین میگویند ، عوامل ارثی و محیطی میتوانند در پروسه تشخیص و تداوی مرض مشکلات ایجاد نماید  . این محققین مشخصا در جستجوی یک علامت حیاتی یا جین می‌باشند که در بسیاری مریضان مبتلا به پارکینسنز ، دیده می‌شود  .  داکتز پاگان میگوید : " یکی از جین‌های بسیار عمده که ما دریافته ایم جین " LRKK2 " یا لارک 2 می‌باشد  .  لذا اگر ما بتوانیم در مورد این جین مشخص آگاهی دریافت نماییم ، شاید قادر گردیم تا تداوی و یا هم علاج مشخص برای جین لارک 2 بیابیم  . " داکتر پاگان میگوید ، بیشتر از 40 در صد مریضان مبتلا به پارکینسنز ، ساکن در مناطق شمال افریقا و بعضی کشور‌های عربی بوده و بین 11 تا 14 درصد مریضان اشکینازی‌های یهودی تبار ، این جین را دارند  . داکتر پاگان در ادامه میافزاید که جین لارک 2 شاید داکتران را کمک نماید که به یک تشخیص به موقع مرض برسند ، اما وی و سایر محققین تاکید مینمایند که این کار یک معالجه تمام عیار نیست ، به خاطریکه مرض پارکینسنز ، انواع و اقسام گوناگون دارد  . در حال حاضر ، تنها کاری را که داکتران میتوانند انجام دهند اینست که جلو اعراض را که به شکل پیشرونده در حالت بدتر شدن است ، بگیرند  . داکتر پاگان میگوید : " تمامی سه آزمایشات نشاندهنده این نکته می‌باشد که یک تداوی ، بهتر ازآنست که هیچ تداوی صورت نگرفته باشد ، و پیشرفت مرض در نزد آنعده مریضانیکه در مراحل ابتدایی مرض تحت تداوی قرار گرفته‌اند ، در مقایسه با آنهاییکه معالجه مرض نزد شان بعد تر آغاز گردیده است ؛ آهسته تر بوده است  .  ما اکنون واضحا میدانیم و میآموزیم ، که فعالیت علیه پارکینسنز از همان لحظه که ما به تشخیص میرسیم ، تغییر مرض را در قبال دارد  . " محققین طبی میگویند ، مرض پارکینسن بعد از مرض الزایمز ، معمولترین تشوش تخریب‌کننده سیستم عصبی می‌باشد که از آن حدود 10 میلیون انسان در سراسر جهان رنج میبرند  .