واکنش های مختلط روی توافقنامۀ دوجانبۀ امنیتی
مذاکرات جنجالی توافقنامۀ امنیتی پایان یافت، اما نظریات در مورد تعهد و حضور نظامی درازمدت امریکا به افغانستان به گونۀ مختلط باقی مانده.
تعهد دراز مدت ایالات متحده برای پشتیبانی از امنیت و قوای امنیتی افغانستان در چوکات توافقنامه دوجانبه امنیتی واکنش‌های مختلطی را در پی دارد  . نامه رئیس جمهور باراک اوباما به همتای افغان اش نقطه پایان گفت و شنود‌های پرجنجال دو طرف در بیش از یک سال گذشته روی این سندی می‌باشد که به اساس آن ایالات متحده نیازمندی‌های مالی و قابلیت کاری سکتور امنیت افغانستان را در بدل نه پایگاه نظامی پوره خواهد کرد  . درست یک روز پیشتر از برگزاری لویه جرگه ، جان کری ، وزیر خارجه ایالات متحده گفت که تایید موافقت‌نامه امنیتی به جرگه ربط دارده گفت " ما بر متن موافقت‌نامه یی که به لویه جرگه پیشکش‌شده‌است ، توافق کرده ایم ، اما آنان ( لویه جرگه ) باید آن را تایید کرد  .  پس فکر می‌کنم که نامناسب است که من در مورد تمام یا برخی جزئیات این سند ابراز نظر کنم ، این به مردم افغانستان ارتباط دارد  . " گام بعدی پس از توافق میان واشنگتن و کابل ، تصویب این سند توسط شورای ملی افغانستان می‌باشد  . ماروین وینبان ، پژوهشگر انستیتوت شرق میانه در واشنگتن می‌گوید که عده نمایندگان در ولسی جرگه مخالف این طرح‌اند ، اما رئیس جمهور افغانستان از تصویب آن اطیمنان دارد  . او افزود " به این عقیده‌ام اگر رئیس جمهور کرزی حمایت کافی در لویه جرگه و ولسی جرگه نمی‌داشت ، این سند را برای تصویب تقدیم نمی‌کرد  . " آقای وینبان شایعات و تفسیر‌های بیانات رئیس جمهور کرزی را رد می‌کند که گویا امضای این سند را به رئیس جمهور بعدی پس از برگزاری انتخابات محول خواهد کرد ، زیرا به گفته این کارشناس " ایالات متحده به پافشاری ادامه خواهد داد که قرارداد عقد شود " زیرا نبود چنین سند اعلام شمار سربازان امریکایی را در افغانستان پس از سال 2014 برای رئیس جمهور اوباما دشوار می‌سازد  . رئیس جمهور کرزی در بیانیه امروزی اشاره کرد که تنها مخالف این سند در منطقه ایران است ، اما انتونیو گیوستوزی ، استاد دانشگاه اقتصاد لندن می‌گوید که تقویت روابط افغانستان با ایالات متحده به حیث یک قدرت جهانی در یک سند رسمی ، موقف کابل را در منطقه تقویت می‌بخشد ، اما پایداری روابط نزدیک با واشنگتن نگرانی‌های را نیز در پی خواهد داشت  . آقای گیوستوزی می‌گوید " در عین زمان عقد این قرارداد بعضی همسایه‌ها را وادار می‌سازد تا تطبیق پالیسی‌های تضعیف ثبات در افغانستان را ادامه دهند زیرا آن‌ها از لحاظ فکری و همچنان استراتیژیک با حضور امریکا در همسایگی شان مشکل دارند  . " شماری از همپیمان‌های ایالات متحده در اروپا به شکل علحیده با افغانستان سند‌های همکاری دراز مدت را امضا کرده‌اند ، اما آقای گیوستوزی می‌گوید که رسیدن به این توافق واشنگتن را فرصت و نفوذ می‌دهد تا کشور‌های اروپایی را وادار سازد تجهیز و آموزش دهی قوای امنیتی افغانستان پس از سال 2014 تعهدات نشست شیکاگو را پلان‌گذاری و عملی کنند  . نظریات در ایالات متحده بین مقامها و رسانه‌ها در مورد توافق احتمالی بین کابل و واشنگتن گوناگون است  .  روزنامه نیویارک تایمز در گزارشی در مورد جنجال‌های گفت و شنود نگاشته است که دو طرف نسبت به نکات مورد اختلاف ، مواردی داشتند که با هم موافق‌بودند  . جمهوری خواهان در کانگرس ایالات متحده بارها از رئیس جمهور اوباما خواهان تعهد دراز مدت و حضور گسترده نظامی در افغانستان پس از سال 2014‌بودند ، اما تعداد زیادی در حزب دموکرات رئیس جمهور ، می‌گویند که طویل ترین جنگ ایالات متحده باید پایان یابد و تمرکز منابع و حکومت بر ملت‌سازی در داخل ایالات متحده گردد  . اما ماروین وینباون به توافق نظر عمومی نسبی در واشنگتن از پشتیبانی سیاسی هر دو حزب سیاسی واشنگتن پرداخته می‌گوید " در نهایت فکر کنم که طرفداری هر دو حزب برای افغانستان وجود خواهد داشت ، باوجود پرسش‌های که پاسخ فوری به آن‌ها ارائه نخواهد گردید  . "