پیسی چیست و کی‌ها پیس می‌شوند؟
کاهش تولید ملانین در پوست که به دلیل از بین رفتن حجرات تولید کنندۀ این ماده یا هم توقف تولید آن به بار می‌آید، منجر به ایجاد پیسی یا رنگ باختن پوست می‌شود.
عموما ، پیسی به گونه یک ساحه کوچک بی‌رنگ آغاز‌شده‌و به مرور زمان لکه‌های سفید رنگ آن روی پوست گسترش می‌یابد  .  با پیشرفت آن ، سفید شدن زودهنگام مو به شمول مژه ، ابرو ، ریش و بروت ، بی‌رنگ شدن غشای مخاطی دهن ، زایل شدن یا تغییر رنگ شبکیه ( قشر داخلی چشم ) نیز معمول است  . تغییر رنگ پوست یا پیس شدن بیشتر از آن قسمت‌هایی آغاز می‌شود که معروض با نور خورشید باشد ، مثل پشت دستان و پاها ، صورت و لب‌ها و بازوان  .  همچنین ، گردن ، زیر بغل ، آرنج‌ها ، زانوان و آله تناسلی و اطراف آن ، از دیگر ساحات معمول برای پیسی است  .  لکه‌های این آفت جلدی در اکثر موارد متناظر است  . حدود یک درصد افراد پیس می‌شوند و این مشکل پوستی درمان ندارد  .  تنها می‌توان برای توقف یا کند کردن پیشرفت آن تلاش کرد  .  اما در مواردی اندک ، این پیسی خود به خود برطرف می‌شود  . از نظر نژاد این مشکل پوستی شیوع برابر دارد و مردان اندکی بیشتر از زنان به آن مبتلا‌ می‌شوند  .  پیسی در هر سن و سال واقع‌شده‌می‌تواند ، اما آمار نشان داده است که بیشتر مبتلایان ، بین سنین 20 تا 30 سالگی نخستین علایم آن را تجربه کرده‌اند  . دلیل عمده پیسی تا هنوز ناشناخته باقی مانده ، اما داکتران و دانشمندان به این باور‌اند که ارثیت ، صدمات ، مشکلات و ضعف سیستم ایمنی بدن ، تشویش و اضطراب مفرط ، آفتاب‌سوختگی شدید و تماس با برخی مواد کیمیایی می‌تواند سبب ایجاد پیسی شود  .  یک سوم افراد پیس تاریخچه خانوادگی ابتلا به آن را داشته‌اند  . پیسی ساری نیست و نمی‌تواند زندگی افراد را تهدید کند  . داکتران سفارش می‌کنند که کسانیکه مبتلا به پیسی‌اند یا آثار ابتدایی آن را روی پوست خود مشاهده می‌کنند از تماس با نور آفتاب بپرهیزند و همواره از کریم‌های محافظت‌کننده نور خورشید استفاده کنند  . قسمت‌های بدن که پیس و بی‌رنگ‌شده‌است به شدت در مقابل نور آفتاب حساس و آسیب‌پذیر بوده و خطر سوختگی با گرمای خورشید ، تخریب پوست و حتا ابتلا به سرطان در آن ساحه جلد بیشتر است  .