ເດວິດ ທິບພະວົງ ຮ່ວມຄົ້ນຄ້ວາ ເພື່ອຜະລິດ software ທີ່ຈະຊ່ວຍເຮັດໃຫ້ ການບິນປອດໄພຍິ່ງຂຶ້ນ
ໃນ​ມື້​ນຶ່ງໆ ມີ​ຍົນ​ຂຶ້ນ​ບິນ​ຫລາຍ​ເຖິງຫ້າໝື່ນ​ຖ້ຽວ​​ ແລະໃນ​ຊ່ວງ​ເວລາ​ນຶ່ງໆ ແມ່ນ​ມີ​ເຮືອບິນ​ ບິນ​ຢູ່​​ເທິງຟ້າ​ພ້ອມ​ກັນ ​ເຖິງ​ຫ້າພັນລໍາ.
ລາຍການຊີວິດຊາວລາວໃນຕ່າງແດນຂອງວີໂອເອແລງມື້ນີ້ ນໍາສະເໜີຕອນທີສອງຂອງການ ສໍາພາດກັບເດວິດ ທິບພະວົງ ໜຸ່ມອາເມຣິກັນເຊື້ອສາຍລາວ ທີ່ຮຽນຈົບປະລິນຍາໂທຈາກ Stanford University ຊຶ່ງເປັນມະຫາວິທະຍາໄລຊັ້ນນຶ່ງຂອງອາເມຣິກາ ແລະເຮັດວຽກຢູ່ ອົງການ NASA ຫລືອົງການການບິນແລະອາວະກາດແຫ່ງຊາດຂອງສະຫະລັດ ໃນຖານະ ນັກຄົ້ນຄວ້າ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ການສັນຈອນທາງອາກາດຢູ່ໃນປະເທດນີ້ ມີຄວາມປອດໄພຍິ່ງຂຶ້ນ ເຊີນທ່ານຕິດຕາມຮັບຟັງຈາກດາຣາ ເມື່ອໄດ້ຍິນຊື່ອົງການນາຊາ ຫລື National Aeronautics and Space Adminis- tration ຂອງສະຫະລັດ ຜູ້ຄົນສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນຈະພາກັນຄິດເຖິງການສໍາຫລວດຄົ້ນຄ້ວາ ອາວະກາດ ແຕ່ວ່າວຽກງານສ່ວນນຶ່ງຂອງນາຊາແມ່ນກ່ຽວກັບການບິນນໍາ ຕາມທີ່ບອກຢູ່ ໃນຊື່ພາສາລາວ ຄືອົງການການບິນແລະອາວະກາດແຫ່ງຊາດຂອງສະຫະລັດ ແລະວຽກ ນຶ່ງທີ່ສໍາຄັນກໍຄືການຄົ້ນຄ້ວາເພື່ອຄຸ້ມຄອງການສັນຈອນທາງອາກາດຢູ່ໃນປະເທດນີ້ ເພື່ອ ເຮັດໃຫ້ມີຄວາມປອດໄພຍິ່ງຂຶ້ນ ເດວິດ ທິບພະວົງ ແມ່ນເປັນໜຸ່ມອາເມຣິກັນເຊື້ອສາຍ ລາວຄົນດຽວ ທີ່ໄດ້ມີສ່ວນປະກອບໃນວຽກງານອັນສໍາຄັນນີ້ໃນຂະນະທີ່ສຶກສາເອົາປະລິນ ຍາໂທໄປພ້ອມ ໂດຍທຶນຂອງອົງການນາຊາເອງ ເດວິດບອກກັບວີໂອເອວ່າ ນ່ານ ຟ້າຂອງສະຫະລັດແມ່ນເປັນເຂດ ນ່ານຟ້າທີ່ສັບສົນທີ່ສຸດ ໃນມື້ນຶ່ງໆ ມີເຮືອບິນຂຶ້ນບິນຫລາຍເຖິງຫ້າໝື່ນຖ້ຽວ ແລະ ໃນຊ່ວງເວລານຶ່ງໆແມ່ນມີເຮືອບິນ ບິນຢູ່ເທິງຟ້າພ້ອມກັນເຖິງຫ້າພັນລໍາ ແລະໃນຊົ່ວໂມງນຶ່ງໆ ຈະມີຍົນຂຶ້ນບິນ 40-50 ລໍາ ຫລືເກືອບວ່າ ນາທີລະລໍາ ຢູ່ເດິ່ນບິນທີ່ໃຫຍ່ແລະເປັນສູນກາງການເດີນທາງໄປຕ່າງປະເທດ ເຊ່ນສະໜາມບິນ O’Hare ທີ່ນະຄອນ Chigaco ລັດ Illinois ເປັນຕົ້ນ ສະນັ້ນ ບັນດາເຈົ້າໜ້າທີ່ຄວບຄຸມການ ບິນຢູ່ໃນແຕ່ລະສະໜາມບິນ ຈຶ່ງມີພາລະໜັກທີ່ສຸດໃນການ ປ້ອງກັນ ບໍ່ໃຫ້ເກີດອຸບັດຕິເຫດ ເຮືອບິນຕໍາກັນ ຊຶ່ງເດວິດເວົ້າວ່າ ຜ່ານມາ ພວກຄວບຄຸມການບິນແມ່ນໄດ້ປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງເຂົາເຈົ້າໄດ້ດີທີ່ສຸດ ເພາະວ່າຍັງບໍ່ເຄີຍມີອຸບັດຕິເຫດເຮືອບິນຕໍາກັນຢູ່ກາງອາກາດຈັກເທື່ອ ແຕ່ກໍເປັນທີ່ຄາດຄະເນກັນວ່າ ໃນອີກ 20 ປີຂ້າງໜ້ານີ້ ຈໍານວນເຮືອບິນທີ່ສັນຈອນຢູ່ເທິງອາກາດແມ່ນຈະເພິ່ມຂຶ້ນເປັນສອງ ເທົ່າໂຕ ສະນັ້ນ ຈຶ່ງມີຄວາມຈໍາເປັນທີ່ສຸດທີ່ຈະຕ້ອງຫາທາງປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ເກີດອຸບັດຕິເຫດຂຶ້ນໄດ້ ແລະນັ້ນກໍເປົ້າໝາຍຂອງວຽກງານຄົ້ນຄວ້າຂອງລາວ ຊຶ່ງເດວິດອະທິບາຍຕື່ມວ່າ: ແຕ່ເລື່ອງຄວາມປອດໄພບໍ່ແມ່ນ ເປົ້າໝາຍດຽວຂອງວຽກງານຄົ້ນຄ້ວາຂອງເດວິດ ລາວອະ ທິບາຍວ່າ ເຂດນ່ານຟ້າຂອງເມືອງນຶ່ງໆຈະແບ່ງອອກເປັນຫລາຍພາກສ່ວນ ຕາມທີ່ເຫັນຢູ່ ໃນຈໍເຣດາຣ໌ ແລະໃຫ້ຜູ້ຄວບຄຸມການບິນຄົນນຶ່ງຫລືສອງຄົນຄຸມຫລືຫລາຍກ່ວານັ້ນ ຖ້າຫາກ ເປັນເມືອງໃຫຍ່ ມີການສັນຈອນທາງອາກາດຄັບຄັ່ງ ຊຶ່ງແຕ່ລະພາກສ່ວນອາດຈະຮັບຜິດ ຊອບເຮືອບິນ ຮອດ 15 ຫາ 20 ລໍາກໍມີ ແລະລະບົບການບິນໃນປັດຈຸບັນນີ້ ກໍຄືວ່າເວລາ ເຮືອບິນແລ່ນຂຶ້ນຈາກເດິ່ນໄປຮອດລະດັບນຶ່ງແລ້ວ ຜູ້ຄວບຄຸມການບິນກໍຈະບອກໃຫ້ນັກ ບິນບັງຄັບໃຫ້ຍົນບິນໄປຊື່ໆຊົ່ວໄລຍະນຶ່ງ ແລ້ວຈຶ່ງບິນສູງຂຶ້ນໄປຮອດລະດັບທີ່ເຂົາເຈົ້າຕ້ອງ ການ ຊຶ່ງເປັນການສິ້ນເປືອງນໍ້າມັນຫລາຍ ສະນັ້ນ ເລື່ອງການປະຍັດນໍ້າມັນປະຫຍັດຄ່າ ໃຊ້ຈ່າຍ ກໍແມ່ນອີກເປົ້າໝາຍນື່ງຂອງວຽກງານຄົ້ນຄ້ວາຂອງເດວິດ ທີ່ຊີ້ແຈງຕື່ມວ່າ: ນີ້ແຫລະຄື ເດວິດ ທິບພະວົງ ໜຸ່ມອາເມຣິກັນເຊື້ອສາຍລາວ ທີ່ມີອາຍຸພຽງ 26 ປີ ແຕ່ກໍໄດ້ເຮັດວຽກງານຄົ້ນຄ້ວາທີ່ສໍາຄັນໃຫ້ກັບ ສອງສະຖາບັນໃຫຍ່ໆຂອງປະເທດນີ້ ກໍຄືທະນາຄານແຫ່ງຊາດສະຫະລັດ ບ່ອນທີ່ລາວເຄີຍເຮັດມາກ່ອນ ແລະອົງການນາຊາ ບ່ອນທີ່ລາວກໍາລັງເຮັດຢູ່ໃນປັດຈຸ ບັນ ຊຶ່ງກໍຖືວ່າເປັນຄວາມສໍາເລັດຢ່າງສູງສົ່ງ ຍາກທີ່ຈະຫາຄົນອື່ນໃດເທົ່າທຽມໄດ້ໃນປະຊາຄົມລາວໃນສະຫະລັດນີ້ ຜົນງານການຄົ້ນຄ້ວາຂອງເດວິດໄດ້ປາກົດອອກ ໃນບົດຂຽນຫລາຍສະບັບ ທີ່ຖືກນໍາລົງພິມເຜີຍແຜ່ໃນວາລະສານຕ່າງໆ ກ່ຽວກັບການວິເຄາະເສດ ຖະກິດແລະການຄົ້ນຄ້ວາດ້ານ ການບິນ ເດວິດເປັນລູກຊາຍຂອງທ່ານພິຣິດ ແລະຍານາງວິພາ ທິບພະວົງ ທີ່ດໍາລົງຊີວິດຢູ່ທີ່ລັດຮາວາຍ ທັງສອງແລະແມ່ຕູ້ຂອງເດວິດ ຄືຍາແມ່ຈັນໄຊ ພົມສຸວັນ ທີ່ເດວິດເອີ້ນວ່າອາມ້ານັ້ນ ໄດ້ເປັນພະລັງຊຸກຍູ້ໃຫ້ເດວິດ ມຸມານະສູ້ຊົນມາ ຈົນຮອດຂັ້ນນີ້ ໂດຍສະເພາະຜູ້ເປັນມານດາ ຊຶ່ງເດວິດກ່າວວ່າ: ເດວິດກ່າວໃນທີ່ສຸດວ່າ ເວລານີ້ ລາວຍັງບໍ່ໄດ້ຄິດເລື່ອງການຮຽນຕໍ່ເອົາປະລິນຍາເອກເທື່ອ ຄິດວ່າຈະພັກຜ່ອນຈາກການຮຽນຈັກປີສອງປີ ແລະຕັ້ງໃຈໃສ່ວຽກງານ ທີ່ສູນກາງຄົ້ນຄ້ວາ Ames ຂອງອົງການ NASA ທີ່ລັດແຄລິຟໍເນຍນັ້ນ ແລະປະຕິບັດໜ້າທີ່ລູກທີ່ດີຂອງພໍ່ແມ່ ດູແລແລະສົ່ງເສຍໃຫ້ນ້ອງຊາຍໃຫ້ໄດ້ຮຽນຕໍ່ສູງໆ ຄືກັນກັບລາວ