ພະລັງງານ ນິວເຄລຍ ໄດ້ຖືກຍອມຮັບ ເພື່ອເປົ້າໝາຍສີຂຽວ ຂອງທ່ານ ໄບເດັນ
ໂຮງງານໄຟຟ້ານິວເຄລຍແຫ່ງນີ້, ພ້ອມດ້ວຍເຕົາປະຕິກອນທີ່ໃຊ້ກຳລັງນໍ້າກົດດັນອາຍຸຫຼາຍສິບປີຄູ່ນຶ່ງນີ້, ໄດ້ຜະລິດກະແສໄຟຟ້າປະມານ 20 ເປີເຊັນຂອງລັດ ເວີຈິເນຍ. 
ບັນດານັກສິ່ງແວດລ້ອມ ໄດ້ມີຄວາມຮູ້ສຶກທີ່ບໍ່ແນ່ນອນ ກ່ຽວກັບ ພະລັງງານນິວເຄລຍມາຫຼາຍທົດ ສະວັດແລ້ວ ແຕ່ຕອນນີ້, ລັດຖະບານຂອງປະທານາທິບໍດີສະຫະລັດ ທ່ານ ໂຈ ໄບເດັນ ໄດ້ຕັດສິນໃຈທີ່ຈະຮັບເອົາແຫຼ່ງພະລັງງານດັ່ງກ່າວຢ່າງລະມັດລະວັງ, ເຖິງແມ່ນຈະມີຄວາມເປັນຫ່ວງ ກ່ຽວ ກັບຄວາມປອດໄພຢູ່ກໍຕາມ, ເພື່ອຊ່ວຍບັນລຸເປົ້າໝາຍຂອງເຂົາເຈົ້າໃນການປ່ອຍອາຍຄາບອນ ສະເລ່ຍສູນເປີເຊັນ ສຳລັບເສດຖະກິດ ອາເມຣິກາ ພາຍໃນປີ 2050 ນັກຂ່າວ ວີໂອເອ ປະຈຳທຳ ນຽບຂາວ ສຕີຟ ເຮີມານ ມີລາຍງານຈາກໂຮງງານໄຟຟ້າ ແອນນາເໜືອ ໃນເມືອງ ມິນເນີໂຣລ (Mineral), ລັດ ເວີຈິເນຍ, ເຊິ່ງ ພຸດທະສອນ ຈະນຳລາຍລະອຽດມາສະເໜີທ່ານໃນອັນດັບຕໍ່ໄປ ໂຮງງານໄຟຟ້ານິວເຄລຍແຫ່ງນີ້, ພ້ອມດ້ວຍເຕົາປະຕິກອນທີ່ໃຊ້ກຳລັງນໍ້າກົດດັນອາຍຸຫຼາຍສິບປີຄູ່ນຶ່ງນີ້, ໄດ້ຜະລິດກະແສໄຟຟ້າປະມານ 20 ເປີເຊັນຂອງລັດ ເວີຈິເນຍ ເຕົາປະຕິກອນນິວເຄລຍເກືອບ 100 ໜ່ວຍໃນທົ່ວ ສະຫະລັດ ຈະ “ມີຄວາມຈຳເປັນຢ່າງແນ່ນອນ” ສຳລັບປະເທດ ເພື່ອບັນລຸເປົ້າໝາຍທີ່ປະທານາທິບໍດີ ໂຈ ໄບເດັນ ໄດ້ຕັ້ງໄວ້ສຳລັບການປ່ອຍແກັສເຮືອນແກ້ວ, ອີງຕາມທີ່ປຶກສາດ້ານສະພາບອາກາດ, ທ່ານນາງ ຈີນາ ແມັດຄາທີ ທ່ານນາງ ຈີນາ ແມັກຄາທີ, ທີ່ປຶກສາ ກ່ຽວກັບ ສະພາບອາກາດຂອງທຳນຽບ ຂາວໄດ້ກ່າວວ່າ “ຕອນນີ້ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຄາດວ່າເຕົານິວເຄລຍເກົ່າພວກນັ້ນຈະຢູ່ຕໍ່ໄປອີກດົນ ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຫວັງວ່າມັນຈະປອດໄພ ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າຄາດວ່າມັນຈະສືບຕໍ່ ໄປໃນທາງທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາຮັກສາການປ່ອຍແກັສເຮືອນແກ້ວໜ້ອຍລົງດ້ວຍຂະໜາດຕໍ່າທີ່ສຸດຢ່າງໝັ້ນຄົງ ” ນອກຈາກຄວາມໄວ້ວາງໃຈແລ້ວ, ການຜະລິດພະລັງງານໄຟຟ້ານິວເຄລຍແມ່ນຂ້ອນຂ້າງຈະນ້ອຍ ເຕົາປະຕິກອນທີ່ມີຂະໜາດ 1 ກິກາວັດຈະຕ້ອງໄດ້ໃຊ້ແຜ່ນພະລັງງານແສງຕາເວັນ ຫຼື ກັງຫັນລົມຈຳນວນຫຼາຍທີ່ປົກຄຸມຫຼາຍຂອບເຂດທີ່ມີຂະໜາດຫຼາຍຮ້ອຍເທົ່າໃຫຍ່ກວ່າສິ່ງທີ່ຕ້ອງການ ສຳລັບໂຮງງານໄຟຟ້ານິວເຄລຍທົ່ວໄປ ທ່ານ ແດນ ສຕອດດາດ ແມ່ນຫົວໜ້າດ້ານນິວເຄລຍຂອງບໍລິສັດໄຟຟ້າ ໂດມີນຽນ ທ່ານ ແດນ ສຕອດດາດ ໄດ້ກ່າວວ່າ “ມັນບໍ່ໄດ້ມີການຮັບຮູ້ຫຼາຍພໍທີ່ວ່າພະລັງງານນິວເຄລຍແມ່ນປອດອາຍຄາບອນ ຂ້າພະເຈົ້າຄິດວ່າສ່ວນນຶ່ງນັ້ນແມ່ນມາຈາກພວກເຮົາ ໃນຖານະເປັນອຸດສາຫະກຳນຶ່ງເພື່ອທີ່ຈະສື່ສານຂໍ້ເທັດຈິງນັ້ນໃຫ້ດີກວ່າເກົ່າ ພວກເຮົາມີເລື່ອງທີ່ດີຫຼາຍຈະມາບອກ ກ່ຽວ ກັບ ນິວເຄລຍ ” ເປັນເວລາຫຼາຍທົດສະວັດມາແລ້ວບັນດາກຸ່ມສິ່ງແວດລ້ອມໄດ້ເຕືອນ ກ່ຽວກັບ ຄວາມສ່ຽງຂອງພະລັງງານນິວເຄລຍ, ໂດຍຊີ້ໃສ່ອຸບັດຕິເຫດຢູ່ເກາະສາມໄມ ໃນ ສະຫະລັດ, ເມືອງ ເຊີໂນບິລ ໃນ ຢູເຄຣນ ແລະ ຟູກູຊິມະ ໃນ ຍີ່ປຸ່ນ ເຂົາເຈົ້າຍັງໄດ້ສະແດງຄວາມເປັນຫ່ວງ ກ່ຽວກັບ ທີ່ຕັ້ງ ແລະ ວິທີທີ່ຈະເກັບຂອງເສຍກຳມັນຕະພາບລັງສີສຳລັບໄລຍະຍາວ ໂຄງການ Greenpeace, ເຊິ່ງຄັ້ງນຶ່ງເຄີຍເປັນຜູ້ນຳໜ້າໃນເລື່ອງນີ້, ແມ່ນບໍ່ໄດ້ໂຄສະນາຕໍ່ຕ້ານພະລັງງານນິວເຄລຍຢ່າງຫ້າວຫັນໃນ ສະຫະລັດ ອີກຕໍ່ໄປ ກຸ່ມດັ່ງກ່າວໄດ້ປະຕິເສດການຂໍສຳພາດ ຜ່ານໜ້າກ້ອງຂອງວີໂອເອສຳລັບຫົວຂໍ້ ດັ່ງກ່າວ ແຕ່ເຂົາເຈົ້າໄດ້ສົ່ງຖະແຫຼງການສະບັບນຶ່ງໃຫ້, ໂດຍໂຕ້ແຍ້ງວ່າ “ພະລັງງານນິວເຄລຍ ແມ່ນແພງຫຼາຍ ແລະ ເປັນອັນຕະລາຍ ແລະ ຍ້ອນວ່າ ມົນລະພິດຈາກພະລັງງານນິວເຄລຍແມ່ນບໍ່ສາມາດແນມເຫັນໄດ້ກໍບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າມັນສະອາດ ” ກຸ່ມດັ່ງກ່າວໄດ້ແນະນຳວ່າ “ນອກຈາກການທຸ້ມເທເງິນໃສ່ພະລັງງານນິວເຄລຍໃໝ່ແລ້ວ, ລັດຖະບານທ່ານ ໄບເດັນ ຄວນເພັ່ງເລັງໃສ່ການສິ້ນສຸດການໃຊ້ນໍ້າມັນ ຟອສຊິລ ແລະ ລົງທຶນໃສ່ການຫັນໄປສູ່ເສດຖະກິດພະລັງງານທົດ ແທນ ” ອຸດສາຫະກຳນິວເຄລຍໄດ້ເອີ້ນມັນວ່າເປັນຄວາມຄິດທີ່ລ້າສະໄໝ ທ່ານ ແດນ ສຕອດດາດ ໄດ້ກ່າວວ່າ “ໂຮງງານພວກນີ້, ເຊິ່ງບາງແຫ່ງແມ່ນໃກ້ຈະຮອດ 50 ປີໃນການປະຕິບັດງານນັ້ນ, ແມ່ນບໍ່ເຄີຍປະຕິບັດງານຢ່າງປອດໄພກວ່ານີ້ ຫຼື ໜ້າເຊື່ອຖືກວ່ານີ້ ໃນປະ ຫວັດສາດຂອງເຂົາເຈົ້າ ອຸດສາຫະກຳນິວເຄລຍຂອງ ສະຫະລັດ ມີປະຫວັດຄວາມປອດໄພທີ່ໜ້າເຫຼືອເຊື່ອ ແລະ ການປະຕິບັດງານທີ່ໄວ້ວາງໃຈ ” ທ່ານ ສຕີຟ ເຮີມານ ກ່າວວ່າ “ໂຮງງານໄຟຟ້ານິວເຄລຍຄືແຫ່ງນີ້ຍັງຄົງເປັນແຫຼ່ງທີ່ມາໃນການຜະ ລິດພະລັງງານປອດຄວັນພິດລະດັບສູງຂອງປະເທດ ແຕ່ມັນບໍ່ໄດ້ຖືກອອກແບບມາໃຫ້ຢູ່ຕະຫຼອດໄປ ແລະ ບ່ອນໃໝ່ສອງສາມແຫ່ງແມ່ນໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນໃນ ສະຫະລັດ ການປິດພາລະກິດຂອງມັນຫຼາຍໂພດອາດເຮັດໃຫ້ເປົ້າໝາຍພະລັງງານສະອາດຂອງທ່ານ ໄບເດັນ ມີບັນຫາໄດ້ ”