ຊາວລາວໃນຊົນນະບົດ ຂໍໃຫ້ ລັດຖະບານເພີ້ມງົບປະມານ ສ້າງທາງຫລາຍຂຶ້ນ
ປະຊາຊົນໃນເຂດຊົນນະບົດ ຕ້ອງການໃຫ້ ລັດຖະບານລາວ ເພີ້ມງົບປະມານພັດທະນາ ເສັ້ນທາງຄົມມະນາຄົມ-ຂົນສົ່ງ ເພື່ອຫລຸດຜ່ອນ ຄວາມລໍາບາກ ໃນການຂົນສົ່ງ.
ປະຊາຊົນໃນເຂດຊົນນະບົດຕ້ອງການໃຫ້ລັດຖະບານລາວ ຈັດສັນງົບປະມານເພື່ອການ ພັດທະນາເສັ້ນທາງຄົມມະນາຄົມ-ຂົນສົ່ງທາງບົກໃຫ້ຫຼາຍຂຶ້ນ ເພາະການເດີນທາງສັນ ຈອນໄປມາເປັນໄປຢ່າງຍາກລໍາບາກ ເຈົ້າໜ້າທີ່ຂັ້ນສູງໃນຄະນະຊີ້ນໍາພັດທະນາຊົນນະບົດ ແລະລົບລ້າງຄວາມທຸກຍາກແຫ່ງ ຊາດລາວ ຢືນຢັນວ່າ ໃນປັດຈຸບັນນີ້ ຍັງຄົງມີປະຊາຊົນລາວເກືອບ 2 ແສນຄອບຄົວ ຫຼື ຄິດເປັນ 18% ຂອງຈໍານວນຄອບຄົວທັງໝົດ ໃນລາວທີ່ມີສະພາບຊີວິດການເປັນຢູ່ ທີ່ ຍາກຈົນຢ່າງຍິ່ງ ຫຼືມີລາຍໄດ້ສະເລ່ຍຕໍ່າກວ່າ 1 ໂດລາຕໍ່ຄົນຕໍ່ວັນ ຫຼືບໍ່ເຖິງ 365 ໂດລາ ຕໍ່ຄົນ ຕໍ່ປີ ສາເຫດສໍາຄັນປະການນຶ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ປະຊາຊົນລາວເຫຼົ່ານີ້ຍັງມີລາຍໄດ້ສະເລ່ຍທີ່ຕໍ່າຫຼາຍ ນັ້ນກໍເພາະວ່າ ພວກເຂົາເຈົ້າບໍ່ສາມາດສົ່ງຜົນຜະລິດໄປຂາຍທີ່ຕະຫຼາດໃນຕົວເມືອງ ຕ່າງໆໄດ້ ຊຶ່ງກໍເປັນຍ້ອນວ່າ ບໍ່ມີເສັ້ນທາງຄົມມະນາຄົມ-ຂົນສົ່ງ ຫຼືວ່າການຄົມມະນາ ຄົມ-ຂົນສົ່ງເປັນໄປໄດ້ຢ່າງຍາກລໍາບາກ ເນື່ອງຈາກບໍ່ມີງົບປະມານທີ່ຈະນໍາໃຊ້ເຂົ້າໃນ ການພັດທະນາເສັ້ນທາງ ໃຫ້ໃຊ້ການໄດ້ຢ່າງສະດວກວ່ອງໄວນັ້ນເອງ ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ການພັດທະນາປັບປຸງ ເສັ້ນທາງຄົມມະນາຄົມ-ຂົນສົ່ງສ່ວນ ໃຫຍ່ໃນເຂດຊົນນະບົດ ໃນໄລຍະທີ່ ຜ່ານມານັ້ນ ກໍ່ຍັງຕົກເປັນພາລະຂອງ ປະຊາຊົນລາວ ທີ່ຈະຕ້ອງປະກອບ ສ່ວນ ຫຼືສົມທົບທຶນເຂົ້າໃນການພັດ ທະນາປັບປຸງເສັ້ນທາງຄົມມະນາຄົມ -ຂົນສົ່ງ ໃນທ້ອງຖິ່ນຂອງພວກເຂົາເຈົ້າ ເອງອີກດ້ວຍ ທັງນີ້ກໍ່ເນື່ອງຈາກວ່າໄດ້ ຮັບການຕອບສະໜອງງົບປະມານຈາກລັດຖະບານລາວຢ່າງຈໍາກັດ ດັ່ງທີ່ເຈົ້າໜ້າທີ່ຄົນ ດັ່ງກ່າວນີ້ໄດ້ໃຫ້ການຢືນຢັນວ່າ: ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ ທ່ານສົມມາດ ພົນເສນາ ລັດຖະມົນຕີວ່າການກະຊວງໂຍທາທິການແລະ ຂົນສົ່ງຂອງລາວ ຖະແຫຼງຢືນຢັນກ່ອນໜ້ານີ້ວ່າ ການພັດທະນາເສັ້ນທາງຄົມມະນາຄົມ-ຂົນ ສົ່ງໃນລາວ ໄດ້ມີຄວາມຄືບໜ້າເພີ້ມຂຶ້ນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ນັບແຕ່ປີ 1997 ເປັນຕົ້ນມາ ຈົນເຖິງ ປັດຈຸບັນນີ້ ກໍປະກົດວ່າ ໃນທົ່ວປະເທດລາວມີຕາໜ່າງທາງບົກຄິດເປັນໄລຍະທາງຍາວລວມ ກັນເກືອບເຖິງ 4 ໝື່ນກິໂລແມັດໃນທົ່ວປະເທດ ຊຶ່ງກໍ່ເຮັດໃຫ້ສາມາດຮອງຮັບການຂົນສົ່ງ ແລະໂດຍສານໄດ້ເຖິງ 80% ຂອງການຂົນສົ່ງ ແລະໂດຍສານທັງໝົດຂອງປະເທດ ແລະ ການພັດທະນາກໍໄດ້ມີ ການຂະຫຍາຍຕາໜ່າງເພີ່ມຂຶ້ນເກີນກວ່າ 7% ໃນແຕ່ລະປີອີກດ້ວຍ ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ການພັດທະນາເສັ້ນທາງຄົມນະຄົມ-ຂົນ ສົ່ງທາງບົກໃນລາວຈົນເຖິງປັດຈຸບັນນີ້ ກໍຍັງເຮັດໃຫ້ສາ ມາດ ເຊື່ອມຕໍ່ໄປຍັງເມືອງທຸກຍາກໄດ້ຫຼາຍຂຶ້ນອີກດ້ວຍ ໂດຍສະເພາະແມ່ນເສັ້ນທາງປູຢາງ ກໍ່ສາມາດເຊື່ອມຕໍ່ 93 ເມືອງເຂົ້າດ້ວຍກັນໄດ້ຕະຫຼອດປີ ໃນຂະນະທີ່ 42 ເມືອງສາມາດເຊື່ອມຕໍ່ກັນໄດ້ 2 ລະດູ ຈຶ່ງຍັງຄົງເຫຼືອພຽງ 12 ເມືອງເທົ່ານັ້ນ ທີ່ສາມາດເຊື່ອມຕໍ່ກັນໄດ້ລະດູດຽວ ແຕ່ຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ ເສັ້ນທາງປູຢາງໃນລາວໃນປັດຈຸບັນນີ້ ກໍຄິດເປັນສັດສ່ວນພຽງແຕ່ 14% ຂອງເສັ້ນທາງບົກທັງໝົດເທົ່ານັ້ນ ສ່ວນທີ່ເຫຼືອ ກໍເປັນເສັ້ນທາງດິນແດງ ແລະເສັ້ນທາງດິນ ທໍາມະຊາດ ຄິດເປັນສັດ ສ່ວນ 35% ແລະ 51% ຕາມລໍາດັບ ຊຶ່ງກໍໝາຍຄວາມວ່າ ຫຼາຍໆ ພື້ນທີ່ໃນລາວ ຍັງບໍ່ມີຖະໜົນເຂົ້າໄປເຖິງໄດ້ເລີຍ ຈຶ່ງຕ້ອງເດີນທາງໂດຍທາງນໍ້າ ແລະທາງ ອາກາດເທົ່ານັ້ນ ສໍາລັບການຄົມມະນາຄົມ-ຂົນສົ່ງທາງນໍ້າໃນລາວ ໃນປັດຈຸບັນນີ້ ກໍປາກົດວ່າມີລະບົບທ່າ ເຮືອຫຼາຍກວ່າ 20 ແຫ່ງ ໃນລໍາແມ່ນໍ້າຂອງທີ່ຮອງຮັບການຂົນສົ່ງ ແລະໂດຍສານໃນອັດຕາ ສະເລ່ຍ 18% ຂອງການຂົນສົ່ງ ແລະໂດຍສານທັງໝົດ ສ່ວນການຂົນສົ່ງ ແລະໂດຍສານ ທາງອາກາດນັ້ນ ເຖິງແມ່ນວ່າ ໃນລາວຈະມີສະໜາມບິນເຖິງ 11 ແຫ່ງກໍຕາມ ຫາກແຕ່ກໍ່ ສາມາດຮອງຮັບການຂົນສົ່ງ ແລະໂດຍສານໄດ້ພຽງ 2% ເທົ່ານັ້ນ