ກຳປູເຈຍ ປະເຊີນກັບ ການທ້າທາຍ ໃນການຮັບມື ກັບເຊື້ອ HIV/AIDS ເຖິງແມ່ນມີຄວາມກ້າວໜ້າ (ວີດີໂອກ່ຽວຂ້ອງ)
ກຳປູເຈຍມີເປົ້າໝາຍ ທີ່ຈະກຳຈັດ ການຕິດແປດ ເຊື້ອ HIV ໃໝ່ ໃຫ້ໄດ້ ພາຍໃນປີ 2020.
ຄວາມພະຍາຍາມຂອງກຳປູເຈຍ ທີ່ຈະແກ້ໄຂບັນຫາ HIV/AIDS ໃນໄລຍະ 15 ປີຜ່ານມາ ແມ່ນໄດ້ຮັບການຕົບມືຊົມເຊີຍ ທັງໄດ້ ເຮັດໃຫ້ກຳປູເຈຍກ້າວຂຶ້ນມາຢູ່ ແຖວໜ້າຂອງພວກປະເທດທີ່ມີ ລາຍໄດ້ນ້ອຍຫລາຍໆປະເທດ ແຕ່ວ່າພວກທີ່ໄດ້ມີສ່ວນພົວພັນ ຫລາຍທີ່ສຸດໃນການດຳເນີນຄວາມ ພະຍາຍາມດັ່ງກ່າວ ບາງຄົນ ມີຄວາມວິຕົກວ່າ ການທ້າທາຍຫລາຍໆຢ່າງທີ່ປາກົດຂຶ້ນມາ ອາດສາມາດລຶບຄວາມກ້າວໜ້າທີ່ໄດ້ຮັບມານັ້ນ ກໍໄດ້ Robert Carmichael ຜູ້ສື່ຂ່າວວີໂອເອ ລາຍງານມາຈາກນະຄອນຫລວງ ພະນົມເປັນ ຊຶ່ງດາຣາຈະນຳມາ ສະເໜີທ່ານ ເປັນເວລາຫລາຍປີ ທີ່ກຳປູເຈຍໄດ້ກາງຕໍ່ເງິນທຶນຈາກພວກຊ່ວຍເຫລືອຕ່າງປະເທດ ສຳຫລັບການຕໍ່ສູ້ທີ່ໄດ້ຮັບຜົນສຳເລັດເປັນສ່ວນໃຫຍ່ຂອງຕົນ ຕ້ານເຊື້ອໄວຣັສ HIV/AIDS ນັ້ນ ໂຕຢ່າງ ໃນປີ 2012 90 ສ່ວນຮ້ອຍຂອງເງິນຈຳນວນ 50 ລ້ານດອລລ່າ ທີ່ໃຊ້ຈ່າຍໃນການຕໍ່ສູ້ກັບໂຣກເອດສ໌ ແມ່ນມາຈາກພວກໃຫ້ເງິນຊ່ວຍເຫລືອ ເຊັ່ນອົງການ Global Fund, ລັດຖະບານສະຫະລັດ ແລະລັດຖະບານອອສເຕຣເລຍ ການຈັດຕັ້ງ ປະຕິບັດການປ້ອງກັນ ການສິດສອນ ແລະການປິ່ນປົວເປັນເວລາຫລາຍປີໄດ້ ປະສົບຜົນສຳເລັດ: ອັດຕາຂອງພວກຜູ້ໃຫຍ່ທີ່ຕິດເຊື້ອໄວຣັສ HIV ໄດ້ລຸດລົງຈາກ 2 ສ່ວນ ຮ້ອຍ ໃນປີ 1998 ມາເຫລືອພຽງປະມານ 0 7 ສ່ວນຮ້ອຍ ຊຶ່ງແມ່ນລື່ນເປົ້າໝາຍການພັດ ທະນາສະຫັດສະຫວັດຂອງກຳປູເຈຍ ສຳຫລັບປີ 2015 ຄື 1 ເປີເຊັນນັ້ນ ຄວາມພະຍາ ຍາມດັ່ງກ່າວນີ້ ແມ່ນນຳພາໂດຍສູນກາງເຊື້ອHIV/AIDS ພະຍາດຜິວໜັງແລະພະຍາດຕິດ ແປດທາງເພດແຫ່ງຊາດ ຫລື ຂອງກຳປູເຈຍ ຊຶ່ງເປັນອົງກອນຂອງລັດຖະບານທີ່ໄດ້ຮັບມອບໝາຍໜ້າທີ່ໃຫ້ ຫາທາງກຳຈັດ ເຊື້ອໄວຣັສ HIV ຫົວໜ້າຂອງ NCHADS, Dr Mean Chhivun ມີເປົ້້າໝາຍທີ່ໃຫຍ່ໂຕກ່ວານັ້ນອີກ Dr Mean Chhivun ກ່າວວ່າ: ຢູ່ກຳປູເຈຍ ເຊື້ອ HIV ແມ່ນຈະຖືກແຜ່ຜາຍອອກໄປ ໂດຍຜ່ານການມີເພດສຳພັນກັບເພດກົງກັນຂ້າມ ເປັນສ່ວນໃຫຍ່ ພວກກຸ່ມຄົນທີ່ມີຄວາມສ່ຽງສູງ ແມ່ນພວກພະນັກງານໃຫ້ຄວາມບັນເທິງ ຈຳນວນປະມານ 36,000 ຄົນ ຊຶ່ງຫລາຍໆຄົນພາກັນຂາຍການບໍລິການທາງເພດ ຕະຫລອດທັງພວກເສບຢາທີ່ສັກຢາເສບຕິດໃສ່ເສ້ນເລືອດ ພວກຜູ້ຊາຍທີ່ມີເຊັກສ໌ກັບເພດຊາຍດ້ວຍກັນ ແລະພວກທີ່ປ່ຽນເພດ ພວກກຸ່ມຄວາມສ່ຽງສູງເຫລົ່ານີ້ ແມ່ນຊອກພົບໂຕໄດ້ຍາກ ສະນັ້ນ ສູນກາງແລະພວກຄູ່ ຮ່ວມງານ ຈຶ່ງໄດ້ເຮັດວຽກກັບບັນດາອົງການຈັດ ຕັ້ງປະຊາສັງຄົມ ທີ່ເປັນໂຕແທນຜົນປະ ໂຫຍດຂອງພວກເຂົາ ເມື່ອ ນຶ່ງປີກ່ອນນີ້ ສູນກາງ NCHADS ໄດ້ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໂຄງ ການນຶ່ງ ທີ່ສະເໜີ ທຳການກວດເລືອດໃຫ້ແບບງ່າຍໆໂດຍການແທງເອົາເລືອດ ຈາກນິ້ວມື ເພື່ອກວດຫາເຊື້ອ HIV ນັ້ນ ແລະໃຫ້ການປຶກສາແນະນຳ ແກ່ພວກປະຊາກອນທີ່ມີຄວາມ ສ່ຽງຫລາຍທີ່ສຸດ ປັດຈຸບັນ ໂຄງການນີ້ໄດ້ເຂົ້າເຖິງ ປະມານ 40 ສ່ວນຮ້ອຍຂອງປະຊາຊົນ ໃນພວກກຸ່ມທີ່ກ່າວມານັ້ນ Dr Chhivun ເວົ້າວ່າ ພາຍໃນເວລານຶ່ງປີ ໂຄງການນີກໍໜ້າຈະ ເຖິງຮອດ 90 ສ່ວນຮ້ອຍ ທັງໝົດນັ້ນແມ່ນສ່ວນນຶ່ງຂອງອັນທີ່ Dr Chhivun ເອີ້ນວ່າ  ຊຶ່ງໄດ້ກາຍມາມີຄວາມສຳຄັນຫລາຍຂຶ້ນ ໃນຂະນະທີ່ພວກໃຫ້ທຶນພາກັນຕັດງົບປະມານ ຊ່ວຍເຫລືອລົງ Dr Chhivun ເວົ້າວ່າ: ທ່ານນາງ Marie-Odile Emond ຫົວໜ້າພະແນກໂຣກ AIDS ຂອງສະຫະປະຊາຊາດ ຫລື , ປະຈໍາກຳປູເຈຍ ກ່າວວ່າ 83 ສ່ວນຮ້ອຍຂອງພວກປະຊາຊົນທີ່ຕິດເຊື້ອ HIV ຈຳນວນ 76,000 ຄົນ ຂອງກຳປູເຈຍ ບັດນີ້ ໄດ້ພາກັນກິນຢາຕໍ່ຕ້ານການກັບຄືນມາ ຂອງເຊື້ອໄວຣັສ HIV ແລະການເສຍຊີວິດທີ່ພົວພັນກັບໂຣກ AIDS ກໍໄດ້ຫລຸດລົງ 72 ສ່ວນຮ້ອຍ ຈາກປີ 2005 ຫາ 2013 ຢ່າງໃດກໍຕາມ ທ່ານນາງເວົ້າວ່າ ພວກກຸ່ມທີ່ມີຄວາມ ສ່ຽງ ກໍຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບການຊ່ວຍເຫລືອ ຢ່າງພຽງພໍ ກົດໝານສອງສະບັບທີ່ຖືກຮັບຜ່ານເອົາ ໃນຊຸມປີຜ່ານມາບໍ່ດົນ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ການເຂົ້າຫາພວກກຸ່ມຄົນເຫລົ່ານັ້ນ ຍາກຂຶ້ນ: ອັນນຶ່ງກໍ ແມ່ນກົດໝາຍປາບປາມການຄ້າມະນຸດ ທີ່ຫ້າມໂຮງແມ່ຈ້າງ ຊຶ່ງເຮັດໃຫ້ການຄ້າປະເວນີ ກາຍເປັນທຸລະກິດໃຕ້ດິນໄປ ສ່ວນອີກສະບັບນຶ່ງ ແມ່ນກົດໝາຍປັບປຸງຄວາມໝັ້ນຄົງ ໃນ ລະດັບທ້ອງຖິ່ນ ທ່ານນາງ Marie-Odile Emond ເວົ້າວ່າ, ທ່ານ ນາງ Marie-Odile Emond ເວົ້າວ່າ ນີ້ແມ່ນຄວາມເປັນຫ່ວງທີ່ຮ້າຍແຮງ ທີ່ສາມາດບ່ອນທຳລາຍຫລືບັ່ນທອນ ຄວາມພະຍາຍາມທີ່ຈະກຳຈັດການຕິດເຊື້ອ HIV ລາຍໃໝ່ ທ່ານນາງກ່າວຕໍ່ໄປວ່າ ວິທີແກ້ໄຂ ຢ່າງນ້ອຍກໍສ່ວນນຶ່ງ ແມ່ນໃຫ້ UNAIDS ແລະອົງການອື່ນໆ ແນເປົ້າໝາຍຄວາມພະຍາຍາມຂອງພວກເຂົາເຈົ້າໃໝ່ ເພື່ອໃຫ້ແນ່ໃຈວ່າ ພວກກຸ່ມຄົນສ່ຽງ ເຫລົ່ານັ້ນ ຮູ້ວ່າມີການບໍລິການຕ່າງໆໄວ້ຊ່ວຍເຫລືອພວກເຂົາເຈົ້າ ທ່ານນາງ Emond ເວົ້າ ວ່າ ເວລານີ້ ກຳປູເຈຍແມ່ນໄດ້ເດີນທາງມາຮອດ "ທາງແຍກ " ທ່ານນາງ Emond ເວົ້າວ່າ: ມາຮອດປັດຈຸບັນນີ້ ມັນແມ່ນຄວາມພະຍາຍາມຮ່ວມກັນ ຂອງລັດຖະບານ ກັບປະຊາຄົມ ນາໆຊາດ ກຸ່ມປະຊາສັງຄມ ແລະກຸ່ມພົນລະເມືອງຄວາມສ່ຽງສູງທີ່ສຳຄັນໆ ທີ່ໄດ້ຜັກດັນ ໃຫ້ການຮັບມືກັບເຊື້ອ HIV ຂອງກຳປູເຈຍ ສຳເລັດຜົນ ແຕ່ວ່າ ການທີ່ຈະໃຫ້ບັນລຸເປົ້າ ໝາຍອັນໃຫຍ່ໂຕ ໃນການບໍ່ໃຫ້ມີກໍລະນີຕິດເຊື້ອ HIV ລາຍໃໝ່ເລີຍ ພາຍໃນປີ 2020 ນັ້ນ ຢ່າງນ້ອຍທີ່ສຸດ ລັດຖະບານກໍຈະຕ້ອງໄດ້ໃຊ້ຈ່າຍເງິນຕື່ມອີກ ແລະຮັບປະກັນວ່າ ບັນດາ ກະຊວງຕ່າງໆຮ່ວມແຮງຮ່ວມໃຈປະຕິບັດງານໄປໃນທາງດຽວກັນ ຫາກແຕ່ວ່າ ມາຮອດ ປັດຈຸບັນນີ້ ສິ່ງນັ້ນຍັງບໍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນເລີຍ