ກ້າວ​ເຂົ້າ​ສູ່​ເດືອນ​ທີ​ສີ່​ໃນ​ສົງ​ຄາມ, ຊາວ ຢູ​ເຄ​ຣນ ໄດ້​ຕັດ​ສິນ​ໃຈ​ໜີ​ອອກ​ຈາກ​ເຂດ​ທີ່​ຖືກ​ປິດ​ລ້ອມຫຼາຍ​ຂຶ້ນ
ອົງ​ການ​ສະ​ຫະ​ປະ​ຊາ​ຊາດ​ຍັງ​ຄາດ​ວ່າ ປະ​ຊາ​ຊົນ​ຢູ​ເຄ​ຣນ ປະ​ມານ 13 ລ້ານ​ຄົນ​ໄດ້ສືບ​ຕໍ່​​ຕິດ​ຄ້າງ​ຢູ່​ໃນ​ເຂດ​ທີ່​ຖືກ​ກະ​ທົບ ຫຼືບໍ່​ສາ​ມາດ​ທີ່​ຈະ​ໜີ​ອອກ​ມາ
ກ້າວເຂົ້າສູ່ເດືອນທີສີ່ໃນການບຸກລຸກຢູເຄຣນຂອງ ຣັດເຊຍ ນັ້ນ, ນາງ ລີເລຍ, ຜູ້ເປັນແມ່ອາຍຸ 22 ປີຈາກເມືອງ ບາກມຸດ ທາງພາກໃຕ້ຂອງປະເທດໄດ້ຕັດສິນໃຈວ່າມັນເຖິງເວລາແລ້ວທີຈະໜີອອກຈາກພາກພື້ນທີ່ຖືກລ້ອມໂຈມຕີນັ້ນ ນາງ ລີເລຍ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ບອກແຕ່ຊື່ແທ້ຂອງລາວເທົ່ານັ້ນໄດ້ກ່າວວ່າ “ມັນຍາກຫຼາຍ ບໍ່ມີໄຟຟ້າ, ບໍ່ມີນ້ຳ, ບໍ່ມີແກັສ, ບໍ່ມີຫຍັງ,” ໃນຂະນະທີ່ລາວກຳລັງນັ່ງຢູ່ໃນລົດໄຟຢູ່ສະຖານີລົດໄຟ ໂປຄຣອຟສ ໃນພາກພື້ນ ໂດເນັດສ ຂອງຢູເຄຣນ ແລະ ກຳລັງປ້ອນນຳລູກອາຍຸ 1 ປີຂອງລາວ ນາງໄດ້ກ່າວວ່າ “ພວກເຮົາຈະໃຊ້ຊີວິດແນວໃດ? ການລະດົມຍິງ, ມັນໄດ້ກາຍເປັນຕາຢ້ານຫຼາຍ ພວກເຮົາໄດ້ຕັດສິນໃຈທີ່ຈະໜີ ” ດ້ວຍການໂຈມຕີທີ່ຮຸນແຮງຂຶ້ນຂອງ ຣັດເຊຍ ຢູ່ເຂດ ດອນບາສ ທີ່ກວ້າງຂວາງ, ເຊິ່ງປະກອບມີພາກພື້ນ ໂດເນັດສ໌ ແລະ ລູຮານສ ໃນພາກຕາເວັນອອກ ແລະ ພາກໃຕ້ຂອງ ຢູເຄຣນ, ສຳລັບບາງຄົນຢູ່ທີ່ນັ້ນວັນອົບພະຍົບໂລກໃນວັນຈັນມື້ນີ້ ຈະເປັນວັນທີ່ເຂົາເຈົ້າໄດ້ຫຼົບໜີອອກຈາກບ້ານຂອງເຂົາເຈົ້າ ນັບຕັ້ງແຕ່ຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງການບຸກລຸກຂອງຣັດເຊຍເມື່ອວັນທີ 24 ກຸມພາທີ່ຜ່ານມາ, ອົງການສະຫະປະຊາຊາດຄາດຄະເນວ່າ ຊາວຢູເຄຣນ ຫຼາຍກວ່າ 1 ສ່ວນ 3 ໄດ້ຖືກບັງຄັບໃຫ້ໜີອອກຈາກບ້ານເຮືອນຂອງເຂົາເຈົ້າ, ດ້ວຍ 7 ລ້ານຄົນບໍ່ມີບ່ອນຢູ່ອາໄສພາຍໃນປະເທດ ແລະ ຫຼາຍກວ່າ 5 ລ້ານຄົນໄດ້ຫຼົບໜີໄປຕ່າງປະເທດ ແລະໃນຂະນະທີ່ອົບພະຍົບຢູເຄຣນຈຳນວນນຶ່ງໄດ້ກັບຄືນມາບ້ານ ຫຼັງຈາກກອງກຳລັງ ຣັດເຊຍ ໄດ້ເພັ່ງເລັງການປະຕິບັດການຂອງເຂົາເຈົ້າຫ່າງອອກໄປຈາກນະຄອນຫຼວງ ກີຢິບ ແລະ ພະຍາຍາມທີ່ຈະທຳການຄວບຄຸມເຂດດອນບາສ ຢ່າງເຕັມທີ່ນັ້ນ, ຄອບຄົວຈຳນວນຫຼາຍກວ່າເກົ່າໃນພາກພືນນັ້ນ ໄດ້ຕັດສິນໃຈທີ່ຈະໜີອອກໄປ ນາງ ວິກຕໍເຣຍ ອາຍຸ 36 ປີຈາກເມືອງ ເຄຣມາຕໍສ, ເຊິ່ງແມ່ນເມືອງນຶ່ງໃນເຂດພາກເໜືອຂອງພາກພື້ນໂດເນັດສ ໄດ້ກ່າວວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນຜູ້ປົກຄອງຄົນດຽວ, ຂ້າພະເຈົ້າມີລູກສາມຄົນ, ມັນບໍ່ມີປະໂຫຍດຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ວິທີດຽວທີ່ຈະຢູລອດ ແມ່ນອາໄສການຊ່ວຍເຫຼືອດ້ານມະນຸດສະທຳ ” ນາງໄດ້ກ່າວວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງໜີກັບລູກ ສະນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ຮັບການຊ່ວຍເຫຼືອລູກບາງຢ່າງ ” ອົງການສະຫະປະຊາຊາດຍັງຄາດວ່າ ປະຊາຊົນຢູເຄຣນ ປະມານ 13 ລ້ານຄົນໄດ້ສືບຕໍ່ຕິດຄ້າງຢູ່ໃນເຂດທີ່ຖືກກະທົບ ຫຼືບໍ່ສາມາດທີ່ຈະໜີອອກມາ ຍ້ອນຄວາມສ່ຽງດ້ານຄວາມປອດໄພທີ່ສູງຂຶ້ນ, ການທຳລາຍຂົວ ແລະ ຫົນທາງ, ເຊັ່ນດຽວກັນການຂາດແຫຼ່ງຊັບພະຍາກອນຕ່າງໆ