ຊາວ​ປະ​ມົງ ​ຄາ​ຕາ​ໂລ​ເນຍ ເປັນ​ກຸ່ມ​ແນວ​ໜ້າ ຫັນ​ມາເກັບ​ຂີ້​ເຫຍື້ອ​ແທນ ​ເພື່ອ​ເຮັດ​ໃຫ້​ທະ​ເລ ສະ​ອາດ​ຂຶ້ນ
​ວຽກ​​ຫາ​ປາ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ ໃນ​ແຕ່​ລະປີ​ ແມ່ນ​ຍາກ​ຂຶ້ນ​ນັບ​ມື້. ລາ​ຄາ​ຮຸ້ນຕ່າງໆ​ຕົກວູບລົງ ຊຶ່ງ​ໝາຍ​ຄວາມ​ວ່າ ບໍ່​ມີ​ປາ​ຕິດມອງອີກ​ຕໍ່​ໄປ. ມັນ​ເຕັມ​ໄປ​ດ້ວຍຂີ້​ເຫຍື້ອ​ຢາງ​​ພ​ລາ​ສ​ຕິກ ​ທີ່​​ຖືກ​ດຶງ​ຂຶ້ນ​ມາ​ເທິງ​ເຮືອ.
ໃນແຕ່ລະປີ ຂີ້ເຫຍື້ອປະເພດຢາງພລາສຕິກ ປະມານ 12 ລ້ານໂຕນ ໄດ້ຖືກຖິ້ມລົງໃນມະຫາສະໝຸດຂອງໂລກ ໂດຍກາຍເປັນມົນລະພິດໃນນ້ຳທະເລ ສົ່ງຜົນໃຫ້ສັດທະເລລົ້ມຕາຍ ແລະພາໃຫ້ຢາງພລາສຕິກຂະໜາດນ້ອຍໆ ປະປົນເຂົ້າໃນຕ່ອງໂສ້ອາຫານ ໃນປັດຈຸບັນນີ້ ກຸ່ມພວກຊາວປະມົງໃນນະຄອນບາເຊໂລນາ ປະເທດສະເປນ ໄດ້ເລີ້ມຕົ້ນໂຄງການປ່ຽນແປງໃໝ່ຂຶ້ນ ຊຶ່ງພວກເຂົາເຈົ້າໄດ້ຮັບທຶນການສະໜັບສະໜຸນ ເພື່ອຫາຢາງພລາສຕິກແທນການຫາປາ ເຮັນຣີ ຣິຈແວລ ມີລາຍງານກ່ຽວກັບເລື້ອງນີ້ ຊຶ່ງໄຊຈະເລີນສຸກ ຈະນຳເອົາລາຍລະອຽດມາສະເໜີທ່ານ ໃນອັນດັບຕໍ່ໄປ ໃນເວລາ 5 ໂມງເຊົ້າ ອາກາດທີ່ໜາວເຢັນໃນເດືອນກຸມພາ ທ່ານຄາໂລສ ມາຕິນ ພ້ອມດ້ວຍລູກເຮືອຂອງລາວ ໄດ້ຫັນເຮືອ Bonamar 2 ອອກໄປຈາກທ່າເຮືອຂອງບາເຊໂລນາ ມຸ້ງໜ້າເຂົ້າສູ່ຄວາມມືດຂອງທະເລເມດີແຕເຣນຽນ ວຽກຫາປາຂອງພວກເຂົາ ໃນແຕ່ລະປີ ແມ່ນຍາກຂຶ້ນນັບມື້ ລາຄາຮຸ້ນຕ່າງໆຕົກວູບລົງ ຊຶ່ງໝາຍຄວາມວ່າ ບໍ່ມີປາຕິດມອງອີກຕໍ່ໄປ ມັນເຕັມໄປດ້ວຍ ຂີ້ເຫຍື້ອຢາງພລາສຕິກ ທີ່ຖືກດຶງຂຶ້ນມາເທິງເຮືອ ທ່ານຄາຣໂລສ ມາຕິນ ຊາວປະມົງ ກ່າວເປັນພາສາສະເປນວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້ານຳເອົາມອງ ລົງໃນແມ່ນ້ຳຫຼາຍສາຍ ແລ້ວມັນເຕັມໄປດ້ວຍຂີ້ເຫຍື້ອ ຢາງພລາສຕິກສະສົມຢູ່ໃກ້ໆປາກແມ່ນ້ຳຕ່າງໆ ຫຼາຍຂຶ້ນ ” ທ່ານມາຕິນ ແລ່ນເຮືອຂອງລາວອອກໄປໄກຈາກຝັ່ງຫຼາຍຂຶ້ນເລື້ອຍໆ ເພື່ອຫລີກເວັ້ນພວກເສດຂີ້ເຫຍື້ອ ຊຶ່ງເຮັດໃຫ້ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍເພີ້ມຂຶ້ນ ທ່ານມາຕິນ ກ່າວອີກວ່າ “ພວກເຮົາແຍກເອົາຢາງພລາສຕິກ ທີ່ເປັນກ້ອນອອກ ແລ້ວນຳເອົາມັນກັບຂຶ້ນຝັ່ງ ແຕ່ຢາງພລາສຕິກທີ່ເປັນຂີ້ເຫຍື້ອ ໄດ້ຕິດເກາະກັບຂອດຂອງມອງ ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອມັນຍັງປຽກແລະຕິດຂີ້ຕົມຢູ່ນັ້ນ ມັນໄດ້ເພີ້ມນ້ຳໜັກຕື່ມໃສ່ມອງຈັບປາ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ມອງນັ້ນ ບໍ່ເຮັດວຽກຕາມປົກກະຕິ ໃນດ້ານຂອງລວງຍາວເວລາມັນຢູ່ໃນນ້ຳ ແລະມັນກໍຈະກວດເອົາຂີ້ຕົມເຮັດໃຫ້ມອງຂາດ ຍ້ອນວ່າມັນໜັກເກີນໄປ ” ລັດຖະບານໃນທ້ອງຖິ່ນ ໄດ້ຫາວິທີແກ້ໄຂໃໝ່ຂຶ້ນມາດັ່ງນີ້ ຈັດຕັ້ງໃຫ້ພວກຊາວປະມົງ ເປັນກຸ່ມແນວໜ້າ ໃນການຕໍ່ສູ້ກັບບັນຫາຢາງພລາສຕິກໃນມະຫາສະໝຸດ ໃນຂັ້ນຕົ້ນໆ ເງິນພາສີຂອງປະຊາຊົນ ນຶ່ງລ້ານຢູໂຣ ຈາກສະຫະພາບຢູໂຣບ ແລະລັດຖະບານຂອງຄາຕາໂລເນຍ ຈະສະໜັບສະໜຸນພວກຊາວປະມົງຄືກັນກັບທ່ານມາຕິນ ໄດ້ຫຼາຍກວ່າ 20 ກຸ່ມ ພວກເຂົາ ຈະບໍ່ໄດ້ຮັບເງິນອຸດໜຸນໃດໆ ຫາກແຕ່ຈະໄດ້ຮັບມາດຕະການປະຕິບັດທີ່ໄດ້ຜົນ ເພື່ອຊ່ອຍໃຫ້ພວກເຂົາ ແກ່ເອົາຂີ້ເຫຍື້ອຢາງພລາສຕິກຂຶ້ນມາ ທ່ານເຊີກີ ທູແດລາ ຜູ້ອຳນວຍການໃຫຍ່ ກົມການປະມົງຂອງຄາຕາໂລເນຍ ກ່າວວ່າ “ດ້ວຍທຶນເຫຼົ່ານີ້ ພວກເຂົາສາມາດປັບປຸງ ສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຕ້ອງການ ເພື່ອບັນຈຸເທິງເຮືອ ເພື່ອທີ່ ເຈົ້າຄືຈະຮູ້ ເປັນພວກຫີບ ເປັນສະຖານທີ່ທຸກແຫ່ງທີ່ພວກເຂົາຕ້ອງການເພື່ອຮອງຮັບກັບບັນຫາອັນນີ້ ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນ ແນ່ນອນໃນເວລດຽວກັນ ດຳເນີນການສຶກສາຄົ້ນຄວ້າ ເພື່ອຈັດປະເພດຕົ້ນກຳເນີດທີ່ມາຂອງມັນ ແລ້ວລະບຸປະເພດຂີ້ເຫຍື້ອທະເລນີ້ ພວກເຮົາຫວັງວ່າ ຖ້າພວກເຮົາປະສົບຜົນສຳເລັດໃນໂຄງການນີ້ແລ້ວ ໂຄງການນີ້ ອາດນຳໄປໃຊ້ຢູ່ໃນພື້ນທີ່ອື່ນໆຢູ່ໃນ ທະເລເມດີແຕເຣນຽນ ” ຈຳນວນຂອງຂີ້ເຫຍື້ອພລາສຕິກ ຢູ່ໃນຊາຍຫາດຕ່າງໆຂອງສະເປນ ໄດ້ເພີ້ມຂຶ້ນໃນອັນຕາ 65 ເປີເຊັນພຽງ 6 ປີຜ່ານມານີ້ ອີງຕາມຕົວເລກຂອງລັດຖະບານ ທ່ານມາຕິນ ກ່າວວ່າ ດຽວນີ້ ປະຊາຄົມຊາວປະມົງ ເຂົ້າໃຈດີເຖິງຂະໜາດຂອງບັນຫານີ້ ທ່ານມາຕິນ ກ່າວຕໍ່ບັນຫາດັ່ງກ່າວວ່າ “ກ່ອນໜ້ານີ້ ພວກເຮົາບໍ່ເຫັນມັນເປັນ ແນວນັ້ນ ພວກເຮົາເອົາມັນຂຶ້ນມາ ແລ້ວໂຍນມັນ ກັບຄືນໄປໃນທະເລ ພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ຄຳນຶ່ງເລີຍ ຂ້າພະເຈົ້າຄຶດວ່າ ໃນບໍ່ເທົ່າໃດປີນີ້ ພວກເຮົາໄດ້ຮັບຮູ້ຫຼາຍຂຶ້ນວ່າ ບໍ່ຖິ້ມຫຍັງລົງໃນທະເລ ພວກເຮົາເກັບເອົາທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງຂຶ້ນມາ ແລ້ວນຳເອົາມັນຂຶ້ນຝັ່ງ ” ອຸປະກອນດ້ານການປະມົງທີ່ຖືກປະຖິ້ມໃນມະຫາສະໝຸດຂອງໂລກ ແຕ່ລະປີນັ້ນ ເປັນສ່ວນປະກອບທີ່ໃຫຍ່ສົມຄວນຂອງຂີ້ເຫຍື້ອພລາສຕິກ ທີ່ກະປະມານໄດ້ວ່າ ມີຢູ່ 8 ຫາ 12 ລ້ານໂຕນ ທ່ານມາຕິນ ແລະ ປະຊາຄົມຊາວປະມົງຂອງທ່ານ ແມ່ນມຸ້ງໝັ້ນທີ່ຈະປ່ຽນແປງພາບພົດຂອງອຸດສາຫະກຳນີ້ ແລະເປັນພາກສ່ວນນຶ່ງຂອງຄວາມພະຍາຍາມໃນທົ່ວໂລກ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ມະຫາສະໝຸດທັງຫຼາຍ ສະອາດຂຶ້ນ ((Carlos Martin, Fisherman (in Spanish) )) ((Carlos Martin, Fisherman (in Spanish) )) ((Sergi Tudela, General Director, Catalonia Fisheries (in English) )) ((Carlos Martin, Fisherman (in Spanish) ))