ໜຸ່ມຫວຽດນາມ ຂາຍໝາກປຸມເປົ້າ ຕັ້ງໂຮງຮຽນ ສອນພາສາຟຣີ ໃຫ້ຄົນທຸກ (ວີດີໂອ ກັບ ລາຍງານ ຮຽນພາສາອັງກິດ)
ທ້າວຟາມ ມິນ ດັບ ກ່າວວ່າ ລາວຕັ້ງສູນສຶກສານີ້ ຂຶ້ນມາ ເພື່ອຊ່ອຍພວກນັກສຶກສາ ທີ່ທຸກຍາກ ຊຶ່ງບໍ່ມີໂອກາດຈະໄດ້ຮຽນ ພາສາຕ່າງປະເທດ.
ການສຶກສາມັກຖືກມອງເຫັນວ່າ ເປັນທາງອອກແນວນຶ່ງຈາກ ຄວາມທຸກຈົນ ແຕ່ເຖິງແມ່ນຮຽນຈົບ ຈາກມະຫາວິທະຍາໄລ ກໍບໍ່ສາມາດຫາວຽກຫາການເຮັດໄດ້ສະເໝີໄປ ທີ່ນະຄອນ ຫຼວງຮາໂນ່ຍ ມີສອງນ້ອງອ້າຍຈາກຄອບຄົວທີ່ຂາຍຂອງຕາມ ແຄມທາງ ພົບເຫັນທາງນຶ່ງເພື່ອຊ່ອຍພວກນັກຮຽນນັກສຶກສາ ທີ່ທຸກຍາກທີ່ສຸດໃນເມືອງດັ່ງກ່າວ ໂດຍຈັດສອນພາສາອັງກິດ ແລະພາສາຍີ່ປຸ່ນໃຫ້ຟຣີ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງເສຍຄ່າ ສິງຈະນຳເອົາ ລາຍງານຈາກ Marianne Brown ຜູ້ສື່ຂ່າວວີໂອເອທີ່ ນະຄອນຫຼວງຮາໂນ່ຍ ມາສະເໜີທ່ານຕໍ່ໄປ ໃນເວລາສອງສາມຊົ່ວໂມງ ຂອງຕອນບ່າຍເກືອບທຸກໆມື້ ພວກທ່ານສາມາດພົບເຫັນ ທ້າວ ຟາມ ມິນ ດັບ (Pham Minh Dap) ໄວ 24 ປີ ຂາຍປຸມເປົ້າ ແລະເຄື່ອງຫຼິ້ນເດັກ ນ້ອຍ ຢູ່ນອກສວນສາທາລະນະ Hao Binh ໃນເຂດໃຈກາງນະຄອນຮາໂນ່ຍ ລາວເຮັດວຽກ ເປັນຄົນຂາຍຂອງຕາມແຄມທາງ ມາໄດ້ 5 ປີ ພ້ອມກັບສະມາຊິກອື່ນໆ ໃນຄອບຄົວຂອງລາວ ທີ່ມາຈາກບ້ານນຶ່ງຂອງພວກຊາວໄຮ່ຊາວນາທີ່ທຸກຍາກ ໃນ ແຂວງທັນຮົວ ໃນແຕ່ລະມື້ ລາວຫາເງິນໄດ້ ປະມານ 5 ດອນລາສະຫະລັດ ທ້າວດັບ ກ່າວວ່າ “ ແຕ່ທ້າວດັບ ກໍມີວຽກນຶ່ງອີກເຊັ່ນກັນ ຄືໃນຕົ້ນປີນີ້ ລາວແລະອ້າຍຂອງລາວໄດ້ຈັດຕັ້ງ ສະຖານທີ່ນຶ່ງຂຶ້ນທີ່ເອີ້ນວ່າ ທີ່ແປວ່າ ຊຶ່ງເປັນສູນສອນພາສາ ໂດຍພວກນາຍຄູອາສາສະໝັກ ສອນບົດຮຽນພາສາຟຣີ ໃຫ້ແກ່ພວກນັກສຶກສາທີ່ທຸກຍາກຢູ່ໃນເມືອງດັ່ງກ່າວ ຄ່າເຊົ່າແລະຄ່າໃຊ້ຈ່າຍອື່ນໆ ລວມເປັນປະມານ 500 ດອນລາ ຫຼື 10 ລ້ານດົງ ຕໍ່ເດືອນ ຊຶ່ງທ້າວດັບໄດ້ໃຫ້ເງິນຊ່ອຍເຫຼືອ ປະມານ 150 ດອນລາຈາກລາຍຮັບຂອງລາວ ໃນຖານະ ເປັນຄົນຂາຍຂອງແຄມທາງ ແລະວຽກສອນພາສາທາງສ່ວນຕົວຂອງລາວ ອ້າຍຂອງລາວ ກໍອອກເງິນສົມທົບຕື່ມອີກ ເທົ່າກັນກັບລາວ ຈາກລາຍຮັບທີ່ລາວໄດ້ ຈາກການເຮັດວຽກ ເປັນເລຂານຸການ ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍສ່ວນທີ່ເຫຼືອນັ້ນ ແມ່ນໄດ້ມາຈາກພວກໝູ່ເພື່ອນແລະຄ່າຮຽນ ຊຶ່ງຕົກຢູ່ໃນລະຫວ່າງ 25 ຫາ 50 ເຊັນສະຫະລັດ ຄືໃນລະຫວ່າງ 5,000 ຫາ 10 ພັນດົງ ໃນແຕ່ລະຊັ້ນ ທີ່ເກັບຈາກພວກນັກສຶກສາ ທີ່ຮຽນລະດັບສູງ ຫຼືກ້າວໜ້າແລ້ວນັ້ນ ວັດຖຸປະສົງ ແມ່ນເພື່ອຊ່ອຍເຫຼືອພວກນັກຮຽນນັກສຶກສາ ຊຶ່ງ ຖ້າບໍ່ດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ແມ່ນບໍ່ມີໂອກາດໄດ້ຮຽນພາສາຕ່າງປະເທດ ເລີຍ ທ້າວດັບກ່າວວ່າ ໃນຂະນະທີ່ຄວາມທຸກຈົນໃນຫວຽດນາມ ໄດ້ຫລຸດຈາກ 60 ເປີເຊັນ ລົງມາເປັນ 20 ກວ່າ ເປີເຊັນ ໃນຊ່ວງ 20 ປີຜ່ານມານີ້ ອີງຕາມທະນາຄານໂລກ ກໍແມ່ນວ່າ ການເຕີບໂຕຂຶ້ນ ຢ່າງວ່ອງໄວຂອງເສດຖະກິດ ໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມບໍ່ກ້ຳເກິ່ງເພີ້ມຂຶ້ນໃນດ້ານລາຍຮັບ ແລະໂອກາດຕ່າງໆ ໃນເວລາດຽວກັນ ການຫວ່າງງານໃນບັນດານັກສຶກສາທີ່ຮຽນຈົບຈາກມະຫາວິທະຍາໄລ ຍັງຄົງເປັນບັນຫາທີ່ມີຢູ່ຕໍ່ມາ ຄື 1 ໃນບັນດານັກສຶກສາ 10 ຄົນໃດ ທີ່ຮຽນຈົບຈາກມະຫາ ວິທະຍາໄລ ແມ່ນຍັງຫວ່າງງານຢູ່ ອີງຕາມສື່ມວນຊົນທ້ອງຖິ່ນ ໃນປີແລ້ວນີ້ ທ່ານ Pham Vu Luan ລັດຖະມົນຕີສຶກສາແລະເຝິກອົບຮົມ ຖິ້ມໂທດການ ຫວ່າງງານຂອງພວກທີ່ຮຽນຈົບນີ້ ໃສ່ມະຫາວິທະຍາໄລຕ່າງໆ ທີ່ບໍ່ສິດສອນຄວາມຊຳນິ ຊຳນານທີ່ພວກນາຍຈ້າງຕ້ອງການ ທ້າວ Dap ກ່າວວ່າ ພວກນາຍຈ້າງຕ້ອງການຄວາມ ຊຳນິຊຳນານໃນດ້ານພາສາທີ່ດີ ທ້າວດັບກ່າວວ່າ ແຕ່ພວກໂຮງຮຽນສອນພາສາຕ່າງປະເທດ ຄິດຄ່າຮຽນ ວິຊານຶ່ງ 150 ດອນລາ ສະນັ້ນ ໂອກາດສຳລັບພວກຄົນທຸກຍາກ ແມ່ນມີຈຳກັດ ທ້າວດັບເອງ ກໍໄດ້ຮ່ຳຮຽນພາສາດ້ວຍ ຕົນເອງ ທ້າວດັບກ່າວວ່າ ແຜນການຕົ້ນຕໍແມ່ນເພື່ອສິດສອນພາສາອັງກິດ ແຕ່ພວກອາສາສະໝັກ ສ່ວນຫຼາຍ ຂໍສອນພາສາຍີ່ປຸ່ນນຳ ຊຶ່ງບັດນີ້ ໂຮງຮຽນຂອງລາວຈຶ່ງສອນທັງສອງພາສາ ທ່າວດັບກ່າວວ່າ” ປັດຈຸບັນນີ້ ແມ່ນມີນາຍຄູອາສາສະໝັກ 10 ຄົນ ສອນຢູ່ໃນໂຮງ ຮຽນນີ້ ນາຍຄູຄົນນຶ່ງແມ່ນນັກສຶກສາມະຫາວິທະຍາໄລ ອາຍຸ 20 ປີ ຄືນາງ Ta Khanh Huyen ທີ່ກຳລັງຮຽນພາສາຍີ່ປຸ່ນ ນາງ Ta Khanh Huyen ກ່າວວ່າ ນາງໄດ້ຍິນຂ່າວ ກ່ຽວກັບ ໂຮງຮຽນນີ້ ນຳໝູ່ເພື່ອນທີ່ເຄີຍໄດ້ຮຽນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ນາງໄດ້ສະເໜີ ສອນພາສາຍີ່ປຸ່ນໃຫ້ ເພື່ອວ່ານາງຈະສາມາດ “ໃຫ້ສິ່ງໃດສິ່ງນຶ່ງ ເພື່ອຕອບແທນ” ນາງກ່າວຕໍ່ໄປວ່າ ມັນແມ່ນການມີໂອກາດໄດ້ ໂອ້ລົມກັບຜູ້ຄົນ ແລະໄດ້ຊ່ອຍປັບປຸງຄວາມຊຳນິຊຳນານ ໃນ ການປາກເວົ້າພາສາຍີ່ປຸ່ນຂອງນາງໃຫ້ດີຂຶ້ນ ນາງ Pham Thi Trang ໄວ 24 ປີ ເປັນນຶ່ງໃນບັນດານັກຮຽນ 600 ຄົນໃນໂຮງຮຽນດັ່ງ ກ່າວ ປີນີ້ ເປັນປີສຸດທ້າຍໃນການຮຽນວິຊາ ການບັນຊີຂອງນາງ ພໍ່ແມ່ຂອງນາງເຮັດວຽກ ຢູ່ທີ່ຕະຫຼາດແຫ່ງນຶ່ງໃນ ແຂວງ Ha Nam ຊຶ່ງນາງກ່າວວ່າ ການດຳເນີນຊີວິດ ແມ່ນຍາກ ຫຼາຍ ຢູ່ໃນເມືອງ ນາງ Pham Thi Trang ກ່າວວ່າ ນາງໄດ້ເງິນປະມານ 50 ດອນລາຕໍ່ເດືອນຈາກການເຮັດວຽກເຮັດການບໍ່ເຕັມເວລາ ແລະພໍ່ແມ່ຂອງລາວໃຫ້ເງິນຕື່ມອີກ 75 ດອນລາ ແຕ່ກໍ ເກືອບບໍ່ພໍກຸ້ມກິນ ແລະນາງຕ້ອງລະມັດລະວັງທີ່ສຸດ ກັບເງິນຈຳນວນນີ້ ເພື່ອວ່ານາງຈະ ສາມາດເສຍຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຕ່າງໆໄດ້ ຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການຢາກເຂົ້າຮຽນຢູ່ໃນໂຮງຮຽນນີ້ ກຳລັງເຕີບໂຕຂຶ້ນເລື້ອຍໆ ມີນັກຮຽນປະມານ 1 ພັນຄົນ ຢູ່ໃນບັນຊີນັກຮຽນ ທີ່ລໍຖ້າເຂົ້າຮຽນ ແລະມີອີກ 10 ຄົນ ໄດ້ ສະເໜີຂໍສອນໃຫ້ຟຣີ ທ້າວດັບກ່າວວ່າ ລາວຫວັງວ່າ ຈະຫາເງິນໄດ້ເພີ້ມອີກ ໂດຍຜ່ານ ການປຸກລະດົມຫາເງິນຮ່ວມກັບໝູ່ ເພື່ອຈ່າຍຄ່າເຊົ່າສະຖານທີ່ໃຫຍ່ກວ່ານີ້ອີກ ເພື່ອວ່າ ລາວຈະສາມາດເປີດຫ້ອງຮຽນສອນພາສາ ໄດ້ຕື່ມອີກ