ໂຄງການກໍ່ສ້າງ ທໍ່ສົ່ງແກສແລະນໍ້າມັນ ຂອງມຽນມາ ມີຜົນກະທົບ ຕໍ່ສິດທິມະນຸດ
ໂຄງການ​ສ້າງ​ທໍ່​ສົ່ງ​ແກ​ສ ທີ່​ຄວາມ​ຍາວ ລວມກັນ​ທັງ​ໝົດ 3,900 ​ກິ​ໂລ​​ແມດດັ່ງກ່າວ​ ແມ່ນ​ກໍາກັບ​ດູ​ແລ​ໂດຍ ​ບໍລິສັດນໍ້າມັນ​ແຫ່ງ​ຊາດຂອງຈີນ.
ກຸ່ມເຄຶ່ອນໄຫວດ້ານສະພາບແວດລ້ອມຊາວມຽນມາພັດຖິ່ນກຸ່ມນຶ່ງ ໄດ້ກ່າວເຕືອນວ່າ ການສ້າງທໍ່ສົ່ງແກສແລະນໍ້າມັນ ຈາກລັດອາຣາກັນຂອງມຽນມາໄປຍັງຈີນນັ້ນ ອາດເຮັດໃຫ້ປະຊາ ຊົນຫລາຍເຖິງ 3 ໝື່ນຄົນ ຕ້ອງພັດພາກຈາກຖິ່ນຢູ່ອາໃສແລະປະຊາຄົມທ້ອງຖິ່ນຫລາຍໆ ແຫ່ງທີ່ຕ້ອງການງົບປະມານມາສ້າງສາພັດທະນານັ້ນ ບໍ່ໄດ້ຮັບເງິນທີ່ເຂົາເຈົ້າຕ້ອງການ ຜູ້ສື່ຂ່າວວີໂອເອ Ron Corben ລາຍງານມາຈາກບາງກອກວ່າ ໂຄງການສ້າງທໍ່ສົ່ງດັ່ງກ່າວ ທີ່ມີມູນຄ່າ 1500 ລ້ານໂດລາແລະໜຸນຫລັງໂດຍຈີນນັ້ນ ປະເຊີນກັບການຕໍາໜິຕິຕຽນຢ່າງໜັກ ຍ້ອນວ່າລັດຖະບານມຽນມາບໍ່ໄດ້ໃຫ້ການພິຈາລະນາ ຫລືຄໍານຶງເຖິງພວກປະຊາຄົມຕ່າງໆ ທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນເສັ້ນທາງສ້າງທໍ່ດັ່ງກ່າວ ທອງປານມີລາຍລະອຽດມາສະເໜີທ່ານ ພວກປົກປ້ອງສິ່ງແວດລ້ອມກ່າວວ່າ ນັບຕັ້ງແຕ່ການກໍ່ສ້າງທໍ່ສົ່ງແກສ Shwe ຂອງມຽນມາ ໄດ້ເລິ່ມຂຶ້ນໃນເດືອນມິຖຸນາຜ່ານມານີ້ ກໍໄດ້ມີລາຍງານຫລາຍກະແສກ່ຽວກັບການລະເມີດສິດທິມະນຸດ ແລະການຖືກຍົກຍ້າຍຖິ່ນຖານຂອງປະຊາຊົນ ຫລາຍພັນຄົນ ໂຄງການສ້າງທໍ່ສົ່ງແກສ ທີ່ຄວາມຍາວລວມກັນທັງໝົດ 3,900 ກິໂລແມດດັ່ງກ່າວ ແມ່ນກໍາກັບດູແລໂດຍບໍລິສັດນໍ້າມັນແຫ່ງຊາດ (National Petroleum Corporation) ຂອງຈີນ ພ້ອມດ້ວຍພວກນັກລົງທຶນຈາກເກົາຫລີໃຕ້ ແລະ ອິນເດຍ ເວລາທໍ່ສົ່ງແກສດັ່ງກ່າວເປີດໃຊ້ຢ່າງເຕັມສ່ວນໃນປີ 2013 ນັ້ນ ຄາດວ່າຈະເປັນຊັບສິນທີ່ນໍາເງິນຕາຕ່າງປະເທດມາໃຫ້ລັດຖະບານມຽນມາຢ່າງມະຫາສານ ໂດຍຄາດວ່າລາຍໄດ້ປະຈໍາປີຂອງລັດຖະບານ ຈະຕົກເປັນປີລະປະມານ ນຶ່ງພັນລ້ານໂດລາ ໃນໄລຍະສາມສິບປີ ແຕ່ພວກນັກເຄຶ່ອນໄຫວພາກັນຈົ່ມວ່າ ການກໍສ້າງໄດ້ດໍາເນີນໄປໂດຍບໍ່ຄໍານຶງເຖິງຄວາມເດືອດຮ້ອນຂອງປະຊາຄົມທ້ອງຖິ່ນເລີຍ ທ່ານ ວົງ ອອງ ໂຄສົກຂະບວນການຕໍ່ຕ້ານທໍ່ ແກສ Shwe ຫລື Shwe Gas Movement ກ່າວວ່າ ຜົນກະທົບແມ່ນມີໄປທົ່ວມຽນມາ ຂະບວນການ Shwe Gas Movement ທີ່ຈັດຕັ້ງຂື້ນມາໂດຍພວກຊາວມຽນມາພັດຖິ່ນ ໃນໄທ ອິນເດຍ ແລະ ບັງກລາເດສ ກ່າວວ່າ ປະຊາຄົມຕ່າງໆຈະໄດ້ເຫັນການພັດທະນາໜ້ອຍຫລາຍ ທີ່ມາຈາກເງິນລາຍໄດ້ ຫລາຍພັນລ້ານໂດລາຈາກທໍ່ສົ່ງແກສນັ້ນ ນາງ Lway Aye Nang ໂຄສົກອົງການແມ່ຍິງ Palaung ຫລື Palaung Women ກ່າວວ່າ ການສໍ້ລາດບັງຫລວງໂດຍພວກເຈົ້າໜ້າທີ່ທ້ອງຖິ່ນມຽນມາ ຍັງສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ພວກເຈົ້າຂອງທີ່ດິນທີ່ຖືກບັງຄັບໃຫ້ຂາດທີ່ດິນຂອງພວກເຂົາເຈົ້າ ນາງ Lway Aye Nang ເວົ້າວ່າ: ແກສທໍາມະຊາດ ໃນປະລິມານ 12 ລ້ານແມດກ້ອນຂອງມຽນມາ ຈະຖືກສົ່ງໄປຕາມທໍ່ສົ່ງທີ່ມີຄວາມຍາວ 2,800 ກິໂລແມດ ໄປຍັງແຂວງຢຸນນານຂອງຈີ ອີກສ່ວນນຶ່ງຂອງທໍ່ສົ່ງ ຍາວ 1,100 ກິໂລແມດ ແມ່ນຈະລໍາລຽງນໍ້າມັນ ປະມານ 22 ລ້ານຕັນ ຈາກກໍ່າປັ່ນ ທີ່ບັນທຸກນໍ້າມັນດິບມາຈາກພາກຕາເວັນອອກກາງແລະອາຟຣິກາ ທີ່ຈອດທຽບທ່າຢູ່ທ່າເຮືອຂອງມຽນມານັ້ນ ຈີນໄດ້ເຊັນສັນຍາແບບຜູກຂາດສະບັບນຶ່ງສໍາລັບທໍ່ສົ່ງນີ້ ໃນປີ 2009 ໃນເວລານັ້ນ ສື່ມວນຊົນຈີນໄດ້ ລາຍງານວ່າ ລັດຖະບານ ມຽນມາຈະຮັບປະກັນຄວາມປອດໄພຂອງທໍ່ສົ່ງ ນາງ Lway Aye Nang ກ່າວວ່າ ມຽນມາໄດ້ສົ່ງກໍາລັງທະຫານໄປປະຈໍາການຫລາຍກວ່າ 6,000 ຄົນ ເພື່ອເພີ່ມຄວາມປອດໄພ ແລະປ້ອງກັນການປະທ້ວງ ຈາກປະຊາຄົມທ້ອງຖິ່ນ ທໍ່ສົ່ງແກສທໍາມະຊາດແລະນໍ້າມັນດັ່ງກ່າວ ຖືວ່າສໍາຄັນເພື່ອຕອບສະໜອງ ຄວາມຕ້ອງການພະລັງງານທີ່ເຕີບໂຕຂຶ້ນນັບມື້ຂອງຈີນ ໂດຍການນໍາເຂົ້າແກສທໍາມະຊາດຈາກມຽນມາຫລາຍຂຶ້ນ ແລະເປີດເສັ້ນທາງລັດສໍາລັບລໍາລຽງນໍ້າມັນດິນ ຈາກພາກຕາເວັນອອກກາງແລະອາຟຣິ ກາ ໄປຍັງພາກຕາເວັນອອກສຽງໃຕ້ຂອງຈີນ ທ່ານ Ian Storey ທີ່ສະຖາບັນສຶກສາເອເຊຍຕາເວັນອອກສຽງໃຕ້ ໃນສິງຄະໂປ ກ່າວວ່າ ຈີນທີ່ມົວແຕ່ສຸມຄວາມສົນໃຈໃສ່ຄວາມຕ້ອງການດ້ານເສດຖະກິດຂອງຕົນນັ້ນ ແມ່ນກໍາລັງ ມອງຂ້າມການລະເມີດສິດທິມະນຸດຂອງກອງທັບຂອງມຽນມາ ທ່ານ Storey ກ່າວວ່າ: ໂດຍສ່ວນໃຫຍ່ແລ້ວ ນະໂຍບາຍທາງການຂອງລັດຖະບານຈີນແມ່ນບໍ່ເຂົ້າແຊກແຊງໃນກິດ ຈະການພາຍໃນຂອງຕ່າງປະເທດ ແລະຈີນໂຕ້ແຍ້ງວ່າ ແຕ່ລະປະເທດກໍຄວນຈະໄດ້ຮັບອະນຸ ຍາດໃຫ້ປະຕິບັດ ຕາມຕາລາງເວລາຂອງຕົນ ໃນດ້ານການປັບປຸງສິດທິມະນຸດນັ້ນ ການລົງໂທດຂອງພວກປະເທດຕາເວັນຕົກຕໍ່ມຽນມາ ສໍາລັບການຝ່າຝືນສິດທິມະນຸດຂອງ ລັດຖະບານມຽມນານັ້ນ ແມ່ນໄດ້ເຮັດໃຫ້ພວກບໍລິສັດຈາກປະເທດຕາເວັນຕົກ ບໍ່ສາມາດ ເຂົ້າໄປປະກອບທຸລະກິດຢູ່ທີ່ນັ້ນໄດ້ ແຕ່ພວກບໍລິສັດ ຈາກຈີນ ໄທ ແລະພວກປະເທດ ເພື່ອນບ້ານອື່ນໆ ຍັງສືບຕໍ່ທໍາທຸລະກິດໃນມຽນມາຢູ່ຕໍ່ມາ