ໝໍປະຈຳຄອບຄົວ ສາມາດຊ່ອຍປ້ອງກັນ ການເສຍສາຍຕາ ຍ້ອນພະຍາດຕາຕໍ້ໄດ້
ຖ້າ​​ກວດເຫັນພະຍາດຕາຕໍ້ ຕັ້ງ​ແຕ່ຕອນຕົ້ນໆ ​ແລະໄດ້​ຮັບ ​ການປິ່ນປົວ​ທັນທີໂລດ ຜູ້ຄົນທີ່ເປັນພະຍາດນີ້ ອາດສາມາດຮັກສາ ສາຍຕາຂອງເຂົາເຈົ້າໄວ້ໄດ້.
ພະຍາດຕາຕໍ້ ຫຼື Glaucoma ແມ່ນສາເຫດໃຫຍ່ ທີ່ພາໃຫ້ຕາບອດ ຊຶ່ງມັນບໍ່ອາດສາມາດປົວຄືນໄດ້ ແລະ ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວ ຜູ້ຄົນບໍ່ຮູ້ ຈັກເລີຍວ່າ ຕົນເປັນພະຍາດດັ່ງກ່າວຈົນກວ່າມັນຮ້າຍແຮງເກີນໄປ ແລ້ວ ແຕ່ດັ່ງທີ່ Carol Pearson ຜູ້ສື່ຂ່າວວີໂອເອ ລາຍງານມາກໍ ແມ່ນວ່າ ຖ້າຫາກກວດເຫັນພະຍາດຕາຕໍ້ຕັ້ງແຕ່ຕອນຕົ້ນໆ ແລະ ໄດ້ຮັບການ ຮັກສາປິ່ນປົວທັນທີໂລດ ຜູ້ຄົນທີ່ເປັນພະຍາດຕາຕໍ້ນີ້ ກໍອາດຈະສາມາດ ຮັກສາສາຍຕາຂອງເຂົາເຈົ້າໄວ້ໄດ້ ໄຊຈະເລີນສຸກ ມີລາຍລະອຽດກ່ຽວກັບເລື້ອງນີ້ ມາສະເໜີທ່ານ ທ່ານ Jeffery Miller ເລີ້ມເປັນພະຍາດຕາຕໍ້ ໃນຕອນທີ່ລາວ ມີອາຍຸໄດ້ 30 ປີ ທ່ານ Miller ເວົ້າວ່າ ອິງຕາມ ອົງການອະນາໄມໂລກແລ້ວ ມີ 70 ລ້ານກວ່າຄົນໃນທົ່ວໂລກ ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບ ຈາກພະຍາດຕາຕໍ້ ໂດຍທຳມະດາແລ້ວ ຜູ້ຄົນແມ່ນບໍ່ຮູ້ຈັກເລີຍວ່າ ຕົນມີບັນຫາ ຈົນກວ່າ ພະຍາດຕາຕໍ້ ໄດ້ທຳລາຍ ສາຍຕາສ່ວນໃຫຍ່ ຂອງເຂົາເຈົ້າ ຢ່າງເປັນການຖາວອນແລ້ວ ຢູ່ທີ່ປະເທດຈີນ ແລະ ອິນເດຍ ພະຍາດຕາຕໍ້ ແມ່ນສາເຫດອັນດັບທີສອງ ທີ່ພາໃຫ້ຜູ້ຄົນ ຕາບອດ ຊາວອາຟຣິກາຜິວດຳ ແລະ ອາເມຣິກາລາຕິນ ກໍເປັນກຸ່ມ ທີ່ມີຄວາມອ່ອນໄຫວ ໃນການເປັນພະຍາດຕາຕໍ້ໄດ້ງ່າຍ ແລະມັນກໍ ຕິດຕໍ່ກັນຢູ່ໃນຄອບຄົວ ດັ່ງດຽວກັນກັບ ສະພາບທີ່ນາງ Jill Herndon ປະເຊີນຢູ່ ນາງ Herndon ເວົ້າວ່າ ອາຍຸຂອງເຮົານັ້ນ ກໍເປັນອີກປັດໄຈນຶ່ງຂອງຄວາມສ່ຽງ ເຖິງແມ່ນວ່າ ຜູ້ຄົນໃນທຸກໆໄວ ສາມາດເປັນພະຍາດນີ້ໄດ້ ການຮັກສາປິ່ນປົວ ແມ່ນລວມທັງ ໃຊ້ຢາຢອດຕາ ກິນຢາ ຫຼື ຜ່າຕັດ ດຣ Robert Weinreb ທີ່ມະຫາວິທະຍາໄລ ກາລີຟໍເນຍ ຢູ່ເມືອງ ແຊນດີເອໂກ້ ເປັນຜູ້ ນຳພາການສຶກສາ ຂອງວາລະສານສະມາຄົມການແພດ ກ່ຽວກັບວິທີກວດຫາ ແລະ ຮັກສາ ພະຍາດຕາຕໍ້ 2 ປະເພດຫຼັກ ຄື: ມຸມປິດ ແລະ ມຸມເປີດ ດຣ Weinreb ເວົ້າວ່າ ເວລາ  ຂອງຕາ ເກີດການອຸດຕັນ ຫຼື ໄຫຼໄປມາບໍ່ໄດ້ ມັນເຮັດໃຫ້ ຄວາມດັນໃນຕາເພີ້ມຂຶ້ນ ແລະ ໄປທຳລາຍເສັ້ນປະສາດສາຍຕາ ດຣ Weinreb ເວົ້າວ່າ ບັນດານາຍໝໍປະຈຳຄອບຄົວ ສາມາດສອບຖາມກ່ຽວກັບປະຫວັດຂອງພະຍາດຕາຕໍ້ ຢູ່ ໃນຄອບຄົວຂອງຄົນປ່ວຍ ເຂົາເຈົ້າຍັງສາມາດ ກວດເບິ່ງເສັ້ນປະສາດສາຍຕາ ຂອງ ບັນດາຄົນປ່ວຍໄດ້ອີກ ຖ້າເສັ້ນປະສາດສາຍຕາ ເບິ່ງບໍ່ປົກກະຕິແລ້ວ ນາຍໝໍສາມາດ ບອກຄົນປ່ວຍ ໃຫ້ໄປຫາໝໍຕາສະເພາະ ເຖິງແມ່ນວ່າ ມີການຮັກສາປິ່ນປົວຕ່າງໆ ຢູ່ກໍ ຕາມ ແຕ່ວິທີປ້ອງກັນທີ່ດີທີ່ສຸດ ກໍຄື ການກວດຕາ ໃນທຸກໆປີ ທ່ານ Jeffery Miller ເວົ້າວ່າ ນັ້ນແມ່ນຄຳແນະນຳ ຈາກພວກທີ່ຮູ້ເລື່ອງດີ ການສຶກສານີ້ໄດ້ຖືກພີມ ເຜີຍແຜ່ ໃນວາລະສານຂອງສະມາຄົມການແພດອາເມຣິກັນ ຫຼື Journal of the American Medical Association