ລາວວາງແຜນພັດທະນາ ນະຄອນວຽງຈັນ ໄປສູ່ ຄວາມທັນສະໄໝ ພາຍໃນປີ 2030
ລາວວາງແຜນການແມ່ບົດ ເພື່ອພັດທະນານະຄອນວຽງຈັນ ໄປສູ່ຄວາມທັນສະໄໝ ພາຍໃນປີ 2030.
ທາງການລາວວາງແຜນການແມ່ບົດ ເພື່ອການພັດທະນານະຄອນວຽງຈັນໄປສູ່ຄວາມທັນ ສະໄໝພາຍໃນປີ 2030 ໂດຍມີເປົ້າໝາຍທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ນະຄອນວຽງຈັນເປັນເມືອງສູນກາງ ໃນເຂດລຸ່ມແມ່ນໍ້າຂອງ ທ່ານບຸນຈັນ ສິນທະວົງ ຮອງເຈົ້າຄອງນະຄອນວຽງຈັນ ໄດ້ຖະແຫລງຢືນຢັນວ່າ ເປົ້າໝາຍສໍາຄັນທີ່ສຸດໃນແຜນ ແມ່ບົດ ວ່າດ້ວຍການພັດທະນານະຄອນວຽງຈັນ ນັບ ຈາກປັດຈຸບັນນີ້ ໄປຈົນເຖິງປີ 2030 ກໍຄືການທີ່ຈະຕ້ອງ ພັດທະນານະຄອນວຽງຈັນ ໃຫ້ເປັນນະຄອນຫລວງທີ່ ທັນສະໄໝ ເພື່ອກ້າວໄປສູ່ການເປັນສູນກາງຂອງເມືອງ ຕ່າງໆໃນເຂດລຸ່ມແມ່ນໍ້າຂອງດ້ວຍກັນ ໃຫ້ໄດ້ຢ່າງແທ້ຈິງ ດ້ວຍເປົ້າໝາຍດັ່ງກ່າວນີ້ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ທາງການລາວຕ້ອງ ມີການຈັດແບ່ງເຂດພັທະນາໃນດ້ານຕ່າງໆອອກຈາກກັນ ຢ່າງຊັດເຈນ ເຊັ່ນເຂດອະນຸລັກໃນດ້ານປະວັດສາດ ເຂດ ອະນຸລັກດ້ານໂບຮານສະຖານ ເຂດທຸລະກິດການຄ້າ ເຂດການທ່ອງທ່ຽວ ເຂດອຸດສາຫະ ກໍາເບົາ ເຂດອຸດສາຫະກໍາໜັກ ແລະເຂດພື້ນທີ່ສີຂຽວ ຫລືສວນ ສາທາລະນະເປັນຕົ້ນ ໃນແຕ່ລະເຂດນັ້ນ ກໍຈະມີຂໍ້ກໍານົດກ່ຽວກັບການກໍ່ສ້າງອາຄານ ແລະສະຖານທີ່ຕ່າງໆ ທີ່ ແຕກຕ່າງກັນໄປ ເຊັ່ນ ໃນເຂດອະນຸລັກດ້ານໂບຮານສະຖານນັ້ນ ກໍຈະກໍ່ສ້າງອາຄານສູງ ໄດ້ບໍ່ເກີນ 7 ແມດ ຫລືບໍ່ເກີນ 12 ແມດ ໃນເຂດອະນຸລັກດ້ານປະວັດສາດ ສ່ວນເຂດທີ່ ຢູ່ອາໃສ ທີ່ຢູ່ໄກ້ສູນກາງທາງທຸລະກິດການຄ້າ ແລະສູນກາງການບໍລິຫານງານຂອງລັດຖະ ບານລາວນັ້ນ ກໍຈະສ້າງອາຄານສູງໄດ້ບໍ່ເກີນ 26 ແມດ ສໍາລັບເຂດອື່ນໆນັ້ນ ຈະສາມາດ ກໍ່ສ້າງອາຄານໄດ້ສູງ ເຖິງ 50 ແມດ ຫາກແຕ່ວ່າຕ້ອງມີສິ່ງອໍານວຍຄວາມສະດວກຕ່າງໆ ຢ່າງຄົບຊຸດ ເຊັ່ນພື້ນທີ່ ສ່ວນກາງ ພື້ນທີ່ສີຂຽວ ສິ່ງອໍານວຍຄວາມສະດວກຕ່າງໆ ແລະ ລະບົບປ້ອງກັນອັກຄີໄພເປັນຕົ້ນ ກ່ອນໜ້ານີ້ ທ່ານ ຈູມມະລີ ໄຊຍະສອນ ປະທານປະເທດລາວກໍໄດ້ປະກາດເປົ້າໝາຍຂອງ ການພັດທະນານະຄອນວຽງຈັນ ໃນໂອກາດເປັນປະທານໃນພິທີສະເຫລີມສະຫລອງການ ສະຖາປະນາວຽງຈັນເປັນນະຄອນຫລວງ ຄົບຮອບ 450 ປີ ທີ່ໄດ້ຈັດຂຶ້ນຢ່າງຍິ່ງໃຫຍ່ ໃນ ຄືນວັນທີ 19 ເດືອນພະຈິກທີ່ຜ່ານມາ ຢູ່ສະໜາມກີລາແຫ່ງຊາດແຫ່ງໃໝ່ ທີ່ຫລັກ 16 ຖະໜົນເລກ 13 ໃຕ້ ໃນເຂດເມືອງໄຊທານີ ນະຄອນວຽງຈັນ ວ່າ: ໃນປັດຈຸບັນນີ້ ນະຄອນວຽງຈັນມີເນື້ອທີ່ກວ້າງ 3,920 ກິໂລແມດມົນທົນ ໂດຍມີປະຊາ ກອນອາໃສຢູ່ ຫລາຍກວ່າ 795,000 ຄົນ ແລະທາງການລາວຄາດໝາຍວ່າ ຈໍານວນ ປະຊາກອນໃນເຂດນະຄອນວຽງຈັນ ຈະເພີ່ມຂຶ້ນເປັນສອງເທົ່າ ພາຍໃນປີ 2030 ຊຶ່ງກໍ ຈະເຮັດໃຫ້ຕ້ອງປະເຊີນກັບບັນຫາ ແລະມົນພາວະໃນຫລາຍໆດ້ານ ຖ້າຫາກບໍ່ມີການ ປ້ອງກັນບັນຫາໄວ້ ເປັນການລ່ວງໜ້າ ກໍລະນີບັນຫາທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນເວລານີ້ ກໍຄືບັນຫາການຈະລາຈອນແອອັດ ຍ້ອນວ່າມີຖະໜົນ ຫົນທາງຢູ່ຢ່າງຈໍາກັດ ບັນຫາຂີ້ເຫຍື້ອຕົກຄ້າງຍ້ອນວ່າຄວາມສາມາດໃນການກໍາຈັດຍັງຕໍ່າ ໃນຂະນະທີ່ການຜະລິດຂີ້ເຫຍື້ອນັ້ນ ກັບເພີ່ມສູງຂຶ້ນນັບມື້ ຊຶ່ງກໍເຊັ່ນດຽວກັນກັບບັນຫານໍ້າ ເປື້ອນເປິະ ຍ້ອນບໍ່ມີລະບົບການບໍາບັດທີ່ໄດ້ມາດຕະຖານ ແລະໃນຂະນະດຽວກັນ ການ ຕອບສະໜອງນໍ້າປະປາ ກໍຍັງບໍ່ພຽງພໍກັບຄວາມຕ້ອງການທີ່ເປັນຈິງ