ການບໍ​ລິ​ການ ​ດ້ານ​ສາ​ທາ​ລະ​ນະ​ສຸກ ​ໃນ ລາວ ຍັງ​ດ້ອຍ ​ປະ​ສິດ​ທິ​ພາບ
ການ​ຈັດ​ຕັ້ງ​ປະ​ຕິ​ບັດ ​ຂອງ​ລັດ​ຖະ​ບານ ລາວ ບໍ່​ບັນ​ລຸ​ຄາດ​ໝາຍ ​ທີ່​ວາງ​ໄວ້ ​ເກືອບ​ທຸກ​ດ້ານ​ ໂດຍ​ສ​ະ​ເພາະ ​ແມ່ນ​ການ​ເຂົ້າ​ເຖິງຫຼັກ​ປະ​ກັນ​ ດ້ານ​ສຸ​ຂະ​ພາບ​ ຂອງ​ປະ​ຊາ​ຊົນ ລາວ ບັນ​ດາ​ເຜົ່າ.
ບໍລິການດ້ານສາທາລະນະສຸກໃນ ລາວ ຍັງດ້ອຍປະສິດທິພາບ ເພາະວ່າບັນດາແພດ ແລະ ພະນັກງານໃນກະຊວງສາທາລະນະສຸກຂາດຈັນຍາບັນ ແລະ ບໍ່ມີຈິດສຳນຶກໃນ ການໃຫ້ບໍລິການແກ່ປະຊາຊົນ ລາວ ທ່ານ ບຸນກອງ ສີຫາວົງ ລັດຖະມົນຕີວ່າການກະຊວງສາທາລະນະສຸກ ຖະແຫຼງຍອມ ຮັບວ່າການບໍລິການດ້ານສາທາລະນະສຸກຂອງລັດຖະບານ ລາວ ໃນປັດຈຸບັນນີ້ ຍັງ ບໍ່ສາມາດຕອບສະໜອງຕໍ່ຄວາມຕ້ອງການຕົວຈິງຂອງປະຊາຊົນ ລາວ ບັນດາເຜົ່າ ໄດ້ຢ່າງທົ່ວເຖິງ ໂດຍນອກຈາກຈະມີສາເຫດຈາກການຂາດງົບປະມານຂອງລັດຖະ ບານແລ້ວ ກໍຍັງມີສາເຫດທີ່ສຳຄັນຈາກການປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງບັນດາແພດ ແລະ ພະນັກງານຂອງລັດທີ່ຂາດຈັນຍາບັນ ແລະ ບໍ່ມີຈິດສຳນຶກໃນການໃຫ້ບໍລິການແກ່ປະ ຊາຊົນ ລາວ ອີກດ້ວຍ ໂດຍສ່ວນໃຫຍ່ຍັງເຫັນແກ່ຜົນປະໂຫຍດສ່ວນຕົວເປັນສຳຄັນ ດັ່ງທີ່ ທ່ານ ບຸນກອງ ໄດ້ໃຫ້ການຢືນຢັນວ່າ "ຄວາມຮັບຜິດຊອບນີ້ຍັງບໍ່ທັນສູງ ແລະ ກໍແລ່ນນຳຜົນປະໂຫຍດຫັ່ນແຫຼະ ຄວາມສາ ມາດຊອກຄົ້ນຫາພະຍາດ ແລະ ປິ່ນປົວກໍບໍ່ທັນຊັດເຈນ ແລະ ວ່ອງໄວທັນກັບຄວາມ ຕ້ອງການກົນໄກບໍລິຫານໂຮງໝໍນີ້ ກໍຍັງບໍ່ທັນຄ່ອງຕົວ ແລະ ບໍລິການປິ່ນປົວນີ້ຍັງຈຳ ກັດ ແລ້ວກໍລະບົບວິທີເຮັດວຽກກໍບໍ່ທັນຖືກຕ້ອງເໝາະສົມ ແລະ ກໍບໍ່ຖືກຕາມມາດຕະ ຖານຂອງສາກົນ " ທາງດ້ານເຈົ້າໜ້າທີ່ໃນອົງການສະຫະປະຊາຊາດເພື່ອການພັດທະນາ (UNDP) ໃນ ລາວ ເປີດເຜີຍວ່າການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດແຜນການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມໃນໄລ ຍະ 5 ປີຜ່ານມາ ລັດຖະບານ ລາວ ບໍ່ສາມາດບັນລຸເປົ້າໝາຍໃນ 6 ດ້ານຊຶ່ງໃນນີ້ກໍມີ ເຖິງ 5 ດ້ານທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບບໍລິການດ້ານສາທາລະນະສຸກ ກໍຄືເດັກອາຍຸຕ່ຳກວ່າ 5 ປີ ຍັງມີສ່ວນສູງຕ່ຳກວ່າເກນມາດຕະຖານເຖິງ 38 ເປີເຊັນ ສ່ວນເດັກທີ່ນ້ຳໜັກຕ່ຳກວ່າ ເກນກໍມີຢູ່ເຖິງ 27 ເປີເຊັນ ຂະນະທີ່ອັດຕາການເສຍຊີວິດຂອງເດັກອາຍຸຕ່ຳກວ່າ 1 ປີ ກໍສູງເຖິງ 45 ຄົນຕໍ່ 1,000 ຄົນ ແລະ ການເສຍຊີວິດຂອງແມ່ຂະນະຖືພາກໍສູງເຖິງ 197 ຄົນຕໍ່ 1 ແສນຄົນ ສ່ວນແມ່ຍິງທີ່ເກີດລູກໂດຍໄດ້ຮັບການຊ່ວຍເຫຼືອຈາກແພດ-ພະ ຍາບານກໍມີພຽງແຕ່ 54 ເປີເຊັນຂອງຈຳນວນແມ່ຍິງທີ່ເກີດລູກທັງໝົດໃນ ລາວ ສ່ວນທ່ານ ບຸນປອນ ສີສຸລາດ ສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດ ແລະ ປະທານຄະນະກຳມະ ທິການເສດຖະກິດເທັກໂນໂລຈີ ແລະ ສິ່ງແວດລ້ອມຢືນຢັນວ່າ ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ ຂອງລັດຖະບານ ລາວ ບໍ່ບັນລຸຄາດໝາຍທີ່ວາງໄວ້ເກືອບທຸກດ້ານ ໂດຍສະເພາະແມ່ນ ການເຂົ້າເຖິງຫຼັກປະກັນດ້ານສຸຂະພາບຂອງປະຊາຊົນ ລາວ ບັນດາເຜົ່າ ສາມາດຈັດ ຕັ້ງປະຕິບັດໄດ້ບໍ່ເຖິງ 35 ເປີເຊັນ ໃນຂະນະທີ່ເປົ້າໝາຍໄດ້ວາງເອົາໄວ້ເຖິງ 51 ເປີ ເຊັນຂອງປະຊາກອນ ລາວ ທັງປະເທດ ແລະ ໃນຂະນະດຽວກັນຍັງໄດ້ມີການປ່ອຍປະ ໃຫ້ມີຄລີນິກ ທີ່ບໍ່ໄດ້ມາດຕະຖານຈຳນວນຫຼາຍອີກດ້ວຍ ໂດຍເຫັນໄດ້ຈາການຍຸບເລີກ ຄລີນິກເອກະຊົນທີ່ບໍ່ໄດ້ມາດຕະຖານ 248 ແຫ່ງໃນປີ 2018 ທັງຍັງໄດ້ສືບຕໍ່ການກວດ ສອບຄລີນິກເອກະຊົນອີກ 802 ແຫ່ງໃນປັດຈຸບັນ ທາງດ້ານເຈົ້າໜ້າທີ່ຂອງອົງການອະນາໄມໂລກ (WHO) ໃນ ລາວ ເປີດເຜີຍວ່າ ການ ປະຕິບັດວຽກງານຄວບຄຸມພະຍາດໄຂ້ມາເລເຣຍໃນ ລາວ ໃນຊ່ວງປີ 2010-2018 ທີ່ ຜ່ານມາໄດ້ເຮັດໃຫ້ອັດຕາສະເລ່ຍການຕິດເຊື້ອໄຂ້ມາເລເຣຍຂອງປະຊາຊົນ ລາວ ຫຼຸດ ລົງຈາກ 6 7 ເປີເຊັນໃນປີ 2010 ມາຢູ່ທີ່ອັດຕາສະເລ່ຍ 3 1 ເປີເຊັນໃນປີ 2018 ສ່ວນ ອັດຕາການເສຍຊີວິດຍ້ອນໄຂ້ມາເລເຣຍ ກໍໄດ້ຫຼຸດລົງຈາກ 3 5 ຄົນຕໍ່ 100,000 ຄົນ ໃນປີ 2010 ມາເປັນ 0 9 ຄົນຕໍ່ 100,000 ຄົນໃນປີ 2018 ຊຶ່ງດ້ວຍຜົນການດຳເນີນ ງານດັ່ງກ່າວນີ້ ກໍເຮັດໃຫ້ຄາດໝາຍໄດ້ວ່າລັດຖະບານ ລາວ ຈະລົບລ້າງການຕິດເຊື້ອ ໄຂ້ມາເລເຣຍຂອງປະຊາຊົນ ລາວ ໄດ້ຢ່າງສິ້ນເຊີງໃນປີ 2030 ຫາກແຕ່ການບັນລຸເປົ້າ ໝາຍດັ່ງກ່າວກໍບໍ່ແມ່ນເລື່ອງງ່າຍ ເພາະວ່າອັດຕາສະເລ່ຍການຕິດເຊື້ອໄຂ້ມາເລເຣຍ ໃນ ລາວ ຍັງສູງໃນຫຼາຍພື້ນທີ່ ໂດຍສະເພາະແມ່ນໃນແຂວງສະຫວັນນະເຂດ, ຈຳປາ ສັກ, ສາລະວັນ, ອັດຕະປື ແລະ ເຊກອງ ທີ່ປະຊາຊົນ ລາວ ຈຳນວນບໍ່ນ້ອຍຍັງດຳລົງ ຊີບດ້ວຍການເຂົ້າໄປເກັບເຄື່ອງປ່າຂອງດົງນັ້ນ ໂດຍນອກຈາກໄຂມາເລເຣຍດັ່ງກ່າວ ປະຊາຊົນ ລາວ ຍັງຕ້ອງປະເຊີນກັບການແຜ່ລະ ບາດຂອງພະຍາດໄຂ້ເລືອດອອກອີກດ້ວຍ ໂດຍສູນວິເຄາະ ແລະ ລະບາດວິທະຍາ ກະຊວງສາທາລະນະສຸກລາຍງານວ່າ ແຕ່ເດືອນມັງກອນ ເຖິງທ້າຍເດືອນສິງຫາ 2019 ມີປະຊາຊົນ ລາວ 28,500 ກວ່າຄົນຕິດພະຍາດໄຂ້ເລືອດອອກ ແລະ ເສຍຊີວິດໄປ 60 ກວ່າຄົນໃນທົ່ວປະເທດ ໂດຍມີພຽງແຕ່ແຂວງຫົວພັນເທົ່ານັ້ນທີ່ຍັງບໍ່ມີລາຍງານການ ເສຍຊີວິດໃນປັດຈຸບັນນີ້