ອົງການ WHO ກ່າວວ່າ 1 ພັນ 5 ຮ້ອຍລ້ານຄົນ ຈະມີບັນຫາ ໃນດ້ານການໄດ້ຍິນ ຢູ່ໃນທົ່ວໂລກ
ເຈົ້າໜ້າທີ່ວິຊາການກ່ຽວກັບຫູແລະການຮັກສາຫູຂອງອົງການ WHO ທ່ານນາງແຊລລີ ຊາດາ (Shelly Chada) ກ່າວວ່າ ສ່ວນຫຼາຍບັນຫາການສູນເສຍການໄດ້ຍິນນີ້ ສາມາດປ້ອງກັນໄດ້.
ເພື່ອເປັນຂີດໝາຍ ຂອງວັນແຫ່ງການໄດ້ຍິນຫຼືຮັບຟັງຂອງໂລກ ອົງການອະນາໄມໂລກຫຼື WHO ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ເອົາມາດຕະການຫລຸດ ຜ່ອນໂຣກລະບາດໃນການສູນເສຍການຮັບຟັງຫຼືການໄດ້ຍິນ ຊຶ່ງໃນປັດຈຸບັນນີ້ສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ນຶ່ງພັນຫ້າຮ້ອຍລ້ານຄົນໃນທົ່ວໂລກ ແບບແຜນສຳລັບການດຳເນີນງານ ແມ່ນລວບລວມຢູ່ໃນບົດລາຍງານກ່ ຽວກັບສະພາບການໄດ້ຍິນໃນໂລກ ສະບັບທຳອິດຂອງອົງການ WHO ລີຊາ ສລາຍນ໌ ລາຍງານຈາກນະຄອນເຈນີວາ ມາໃຫ້ວີໂອເອ ຊຶ່ງໄຊຈະເລີນສຸກຈະນຳລາຍລະອຽດມາສະ ເໜີທ່ານໃນອັນດັບຕໍ່ໄປ ບັນດາເຈົ້າໜ້າທີ່ອົງການ WHO ເຕືອນວ່າ ເກືອບ 2 ພັນ 5 ຮ້ອຍລ້ານຄົນຈະດຳລົງຊີວິດໂດຍມີອາການສູນເສຍການໄດ້ຍິນໃນລະດັບໃດນຶ່ງ ພາຍໃນປີ 2050 ຖ້າຫາກບໍ່ມີການປ້ອງກັນຫຍັງເລີຍ ຫຼືບັນເທົາອາການນີ້ ເກືອບນຶ່ງສ່ວນສາມຂອງຈຳນວນດັ່ງກ່າວ ພວກເຂົາເຈົ້າ ກ່າວວ່າ ຈະຕ້ອງໄດ້ຮັບການບຳບັດທາງດ້ານການໄດ້ຍິນ ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການຮັກສາອາການດັ່ງກ່າວນີ້ ໃນດ້ານສ່ວນຕົວແລະເສດຖະ ກິດແລ້ວ ແມ່ນຫຼວງຫຼາຍ ຫຼາຍໆຄົນຜູ້ທີ່ຫູໜວກຫຼືປະສົບກັບການສູນເສຍການໄດ້ຍິນໃນລະດັບທີ່ແຕກຕ່າງກັນໄປນັ້ນ ກໍຖືກສັງຄົມລັງກຽດແລະພວກເຂົາສ່ວນຫຼາຍແມ່ນຈະໃຊ້ຊີວິດຕາມລຳພັງ ພ້ອມກັນນັ້ນ ອົງການ WHO ລາຍງານວ່າ ການສູນເສຍການໄດ້ຍິນທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບການແກ້ໄຂ ສົ່ງຜົນໃຫ້ເປັນບັນຫາຄ່າໃຊ້ຈ່າຍ ຕໍ່ເສດຖະກິດໂລກເກືອບ 1 ພັນຕື້ໂດລາໃນແຕ່ລະປີ ເຈົ້າໜ້າທີ່ວິຊາການກ່ຽວກັບຫູແລະການຮັກສາຫູຂອງອົງການ WHO ທ່ານນາງແຊລລີ ຊາດາ (Shelly Chada) ກ່າວວ່າ ສ່ວນຫຼາຍບັນຫາການສູນເສຍການໄດ້ຍິນນີ້ ສາມາດປ້ອງກັນໄດ້ ທ່ານນາງຊາດາ ກ່າວວ່າ “ສາເຫດຫຼາຍໆອັນ ຍົກຕົວຢ່າງ ການສູນເສຍການໄດ້ຍິນ ຊຶ່ງເກີດຍ້ອນການຟັງເພງ ທີ່ດັງແຮງເກີນໄປ ຈາກອຸປະກອນຟັງສຳລັບຫູແລະເຄື່ອງຟັງຫູທັງຫຼາຍຂອງຕົນນັ້ນ ອັນນີ້ ສາມາດປ້ອງກັນໄດ້ ໃນຂະນະທີ່ສາມາດສູນເສຍການໄດ້ຍິນ ຊຶ່ງເກີດຍ້ອນສຽງດັງໃນສະຖານທີ່ເຮັດວຽກຂອງແຕ່ລະຄົນ ສາເຫດທົ່ວໄປອື່ນໆທີ່ເຮັດໃຫ້ສູນເສຍການໄດ້ຍິນ ຄືຫູອັກເສບ, ໂຣກໄຂ້ຫັດເຢຍຣະມັນ, ເຍື່ອຫຸ້ມສະໝອງອັກເສບ ພວກພະຍາດເຫຼົ່ານີ້ເປັນສາເຫດ ຊຶ່ງສາມາດປ້ອງກັນໄດ້ ໂດຍຈັດຕັ້ງແຜນຍຸດທະສາດດ້ານສາທາລະນະສຸກ ” ທ່ານນາງຊາດາ ໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດວ່າ ເກືອບ 60 ເປີເຊັນຂອງການສູນເສຍການໄດ້ຍິນໃນພວກເດັກນ້ອຍ ຍ້ອນສາເຫດທີ່ຫລີກລ້ຽງໄດ້ ເຊັ່ນ ຫູອັກເສບ ແລະບັນຫາແຊກຊ້ອນ ໃນເວລາກຳເນີດ ທ່ານນາງກ່າວວ່າ ຂໍ້ແກ້ໄຂກໍມີຢູ່ແລ້ວ ທ່ານກ່າວວ່າ ເທັກໂນໂລຈີຕ່າງໆສຳລັບການໄດ້ຍິນ ເຊັ່ນວ່າ ເຄື່ອງຊ່ອຍໃຫ້ໄດ້ຍິນ ແລະການຜ່າຕັດເສັ້ນປະສາດຫູ ພ້ອມກັນກັບການບຳບັດຟື້ນຟູສາມາດຫລຸດຜ່ອນຜົນກະທົບຮ້າຍແຮງຂອງການສູນເສຍການໄດ້ຍິນ ທ່ານນາງຊາດາ ເວົ້າອີກວ່າ “ຫຼາຍລ້ານຄົນຢູ່ທົ່ວໂລກ ແມ່ນໄດ້ຮັບຜົນປະ ໂຫຍດມາແລ້ວຈາກການແຊກແຊງເຫຼົ່ານີ້ ແຕ່ພວກເຂົາເຈົ້າເປັນກຸ່ມທີ່ພິເສດນ້ອຍກຸ່ມນຶ່ງ ເພາະວ່າ ສິ່ງທີ່ພວກເຮົາກະປະມານ ກໍແມ່ນວ່າ ໃນທົ່ວໂລກ ມີພຽງປະມານ 17 ເປີເຊັນເທົ່ານັ້ນ ຂອງພວກຄົນຜູ້ທີ່ຕ້ອງການການບໍລິການເຫຼົ່ານີ້ ທີ່ສາມາດໃຫ້ປະໂຫຍດແກ່ພວກເຂົາເຈົ້າໄດ້ ” ພວກຄົນໃນປະເທດຕ່າງໆທີ່ມີລາຍໄດ້ຕ່ຳແມ່ນເປັນກຸ່ມທີ່ໄດ້ຮັບການບໍລິການ ໜ້ອຍທີ່ສຸດ ເພາະວ່າພວກເຂົາຂາດແຄນນັກວິຊາການ, ນັກຊ່ຽວຊານດ້ານສຽງ ແລະນັກບຳບັດດ້ານການອອກສຽງ ຜູ້ທີ່ສາມາດສະໜອງການຮັກສາປິ່ນປົວທີ່ຕ້ອງການນັ້ນ ອົງການ WHO ກ່າວວ່າ ຊ່ອງຫວ່າງອັນນີ້ ສາມາດປິດມັນໄດ້ໂດຍການລວມເອົາການຮັກສາຫູແລະການຟັງ ເຂົ້າໃນການບໍລິການຮັກສາສຸຂະພາບຂັ້ນຕົນຂອງຊາດ ອົງການ WHO ເອີ້ນອັນນີ້ ເປັນການລົງທຶນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ໂດຍໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດວ່າ ເງິນທຸກນຶ່ງໂດລາທີ່ລົງທຶນໃສ່ໃນການຮັກສາບັນຫາການສູນເສຍການໄດ້ຍິນນັ້ນ, ລັດຖະບານຕ່າງໆ ສາມາດຄາດໝາຍໄດ້ວ່າ ຈະໄດ້ຮັບເກືອບເຖິງ 16 ໂດລາຄືນມາ ອ່ານຂ່າວນີ້ຕື່ມ ເປັນພາສາອັງກິດ