პრეზ. ობამას გამოსვლის სრული ტექსტი
იხილეთ ბარაკ ობამას მოხსენების რული ტექსტი, რომლის თარგმანიც სახელმწიფო დეპარტამენტმა მოამზადა.
თეთრი სახლიპრეს-მდივნისოფისი_____________________________________________________________________________________დაუყოვნებლივგასავრცელებლად 1 დეკემბერი, 2009 წ.პრეზიდენტის მიმართვა ხალხს სამომავლოღონისძიებათა მიმართულება ავღანეთსა და პაკისტანში ეიზენჰაუერის სახელობისშენობის თეატრიამერიკის შეერთებული შტატების სამხედრო აკადემია ვესტპოინტში ვესტ პოინტი, ნიუ იორკი 8:01 P.M. ESTპრეზიდენტი: საღამომშვიდობისა. ამერიკის შეერთებული შტატების კადეტთა კორპუსს, ჩვენსშეიარაღებულ ძალებში მომსახურე მამაკაცებსა და ქალებს და ამერიკელთანამოქალაქეებს: ამ საღამოს, მე მინდა გესაუბროთ ჩვენი მცდელობებისშესახებ ავღანეთში -- ამ ქვეყანაში ჩვენს მიერ დასახული მიზანმიმართებისადა ამოცანების სახეზე, ჩვენი ინტერესების სფეროებსა და სტრატეგიაზე,რომელიც ჩემს ადმინისტრაციას დასახული აქვს ამ ომის წარმატებითდასამთავრებლად. ჩემთვის დიდი პატივია აქ, ვესტ პოინტში ამ სიტყვისწარმოთქმა, სადაც ამდენი მამაკაცი და ქალი ჩვენი ქვეყნის უსაფრთხოებისსამსახურში დგას და ჩვენი ქვეყნის ყოველივე საუკეთესოს წარმოაჩენს.ამსაკითხთა განხილვისას, აუცილებელია გავიხსენოთ, თუ პირველ რიგში რამიზეზით არის განპირობებული ის, რომ ამერიკა და მისი მოკავშირეებიიძლებულნი არიან ავღანეთში იომონ. ეს ომი ჩვენ არ გამოგვიწვევია. 2001წლის 11 სექტემბერს, 11-მა კაცმა გაიტაცა ოთხი თვითმფრინავი და ისინი3,000 ადამიანის დასახოცად გამოიყენა. მათ შეტევა მიიტანეს ჩვენსსამხედროებზე და ეკონომიკურად უმნიშვნელოვანეს ცენტრებზე. მათ შეიწირესუდანაშაულო მამაკაცების, ქალების და ბავშვების სიცოცხლე განურჩევლადრელიგიისა, რასისა თუ მდგომარეობისა. ამ თვითმფრინავებიდან ერთ-ერთისმგზავრებს რომ გმირულად არ ემოქმედათ, გამტაცებლები ჩვენი დემოკრატიისერთ-ერთ უდიდეს სიმბოლოზე მიიტანდნენ შეტევას ვაშინგტონში და კიდევ უფრომეტი ადამიანის სიცოცხლეს შეიწირავდნენ.როგორც ვიცით, ეს ადამიანებიეკუთვნოდნენ ალ-ქაიდას -- ექსტრემისტულ ჯგუფს, რომლებმაც დაამახინჯეს დაშეურაცხყოფა მიაყენეს ისლამს, მსოფლიოს ერთ-ერთ დიდ რელიგიას, იმისათვის,რომ უდანაშაულო ადამიანთა დახოცვა გაემართლებინათ. ალ-ქაიდას საოპერაციობაზა იყო ავღანეთში, სადაც ისინი 1იფარავდნენ თალიბანს -- უმოწყალო დარეპრესიულ რადიკალურ მოძრაობას, რომელმაც ამ ქვეყნის კონტროლი აიღო ხელშიმას შემდეგ, რაც ქვეყანა დანგრეული და განადგურებული იქნა საბჭოთამრავალწლიანი ოკუპაციისა და სამოქალაქო ომის შედეგად და მას შემდეგ რაცამერიკისა და ჩვენი მოკავშირეების ყურადღებამ სხვაგან გადაინაცვლა. სულმალე, 11 სექტემბრის შემდეგ, კონგრესმა ალ-ქაიდასა და მათი მფარველებისწინააღმდეგ ძალის გამოყენების ოფიციალური უფლება გასცა -- უფლება, რომელიცდღესაც ძალაშია. სენატში მიცემული ხმების რაოდენობა 98 – 0-ზე იყო.წარმომადგენელთა პალატაში მიცემული ხმების რაოდენობა იყო 420 – 1-ზე. პირველად, თავისი ისტორიის განმავლობაში, ნატომ მოქმედებაში მოიყვანა მე-5მუხლი -- უფლება-მოვალეობა, რომლის მიხედვითაც ნატოს ერთ წევრზე თავდასხმამის ყველა წევრზე თავდასხმად ითვლება. გაეროს უსაფრთხოების საბჭომ ხელიმოაწერა ყველა ძირითად საფეხურს 11 სექტემბრის თავდასხმებისადმი პასუხისგაცემის საქმეში. ამერიკა და ჩვენი მოკავშირეები მოქმედებდნენ როგორცერთი, რომ ალ-ქაიდას ტერორისტული ქსელი გაენადგურებინათ და ჩვენი საერთოუსაფრთხოება დაეცვათ. ასეთი შიდა სახელმწიფოებრივი ერთიანობისა დასაერთაშორისო კანონმდებლობის დროშის ქვეშ -- და მხოლოდ მას შემდეგ რაცთალიბანმა უარი თქვა ოსამა ბინ ლადენის გადაცემაზე -- ჩვენ ავღანეთშიჯარები გავგზავნეთ. სულ რაღაც რამდენიმე თვის განმავლობაში, ალ-ქაიდადაიქსაქსა და მისი ბევრი მებრძოლი მოკლული იქნა. თალიბანი ხელისუფლებიდანგანდევნილი და უკუგდებული იქნა. ადგილს, რომელიც ათეული წლებისგანმავლობაში მხოლოდ შიშით გარემოცული იყო, ახლა იმედის საფუძველი მიეცა.გაეროს მიერ ორგანიზებულ კონფერენციაზე, პრეზიდენტ ჰამიდ ყარზაისმეთაურობით, დროებითი მთავრობა შეიქმნა. ამასთან, ჩამოყალიბდასაერთაშორისო უსაფრთხოების დახმარების ძალები, რომელმაც დახმარება უნდაგაუწიოს ომის შედეგად განადგურებულ ქვეყანაში მშვიდობის დამყარებისსაქმეს.ამის შემდეგ, 2003 წლის დასაწყისში, ერაყში მეორედ ომის დაწყებისგადაწყვეტილება იქნა მიღებული. ერაყის ომის გარშემო წარმოებული მწვავედებატები ყველასათვის კარგად არის ცნობილი და ამის გამეორების საჭიროებააქ არ არის. საკმარისია ითქვას, რომ მომდევნო ექვსი წლის განმავლობაში,ერაყის ომმა ჩვენი ჯარების, ჩვენი რესურსების, ჩვენი დიპლომატიისა დაჩვენი ერის ყურადღების უდიდესი ნაწილი მიიზიდა. ამასთან, ერაყში შესვლისგადაწყვეტილების მიღებამ ამერიკასა და მსოფლიოს უმეტეს ნაწილს შორისმნიშვნელოვანი ბზარი გააჩინა.დღეს განსაკუთრებულად დიდი დანაკარგებისშემდეგ, ჩვენ მოვნახეთ ერაყში სამომავლო ღონისძიებეთა მიმართულება. ჩემიგანცხადებისამებრ, პრეზიდენტად გახდომამდე და პრეზიდანტად გახდომისშემდეგ, ჩვენ ერაყის ომი 2საპასუხისმგებლო დასასრულამდე მიგვყავს. ჩვენსაბრძოლო შენაერთებს ერაყიდან მომავალი ზაფხულის დასასრულისათვისგამოვიყვანთ, ხოლო ყველა ჩვენს შეიარაღებულ ძალას კი 2011 წლისდასასრულისათვის. ჩვენი ამგვარი ქმედება არის პატივისცემის გამოხატვააყველა მამაკაცისა და ქალისადმი, რომელიც სამხედრო ფორმას ატარებს. (აპლოდისმენტები). მათი გამბედაობის, სიმტკიცისა და უდრეკელობის წყალობით,ჩვენ ერაყელებს მათი მომავლის განსაზღვრისა და ჩამოყალიბების საშუალებამივეცით და ჩვენ წარმატებით ვუტოვებთ ერაყს თავის ხალხს.მაგრამ მაშინ,როცა ჩვენ მძიმე გარჯის შედეგად ერაყში უმნიშვნელოვანეს მიზნებსმივაღწიეთ, ავღანეთში სიტუაცია გაუარესდა. 2001 და 2002 წლებში, ალ-ქაიდასხელმძღვანელობამ საზღვარი გადაკვეთა, პაკისტანში გადავიდა და იქ თავისთვისუსაფრთხო თავშესაფარი შეიქმნა. თუმცა ავღანელი ხალხის მიერ ლეგიტიმურიმთავრობა იქნა არჩეული, მისთვის ხელისშემშლელი ფაქტორები აღმოჩნდაკორუფცია, ნარკოტიკებით ვაჭრობა, განუვითარებელი ეკონომიკა დაუსაფრთხოების ძალების უკმარისობა. უკანასკნელი რამდენიმე წლისგანმავლობაში, თალიბანი ალ-ქაიდასთან საერთო მიზნებს ინარჩუნებს, ორივემათგანი ცდილობს რა ავღანეთის მთავრობის ჩამოგდებას. თანდათანობით,თალიბანმა ავღანეთის მიწებზე კონტროლის დამყარება დაიწყო, მაშინ როცაიმავდროულად თალიბანი პაკისტანელი ხალხის წინააღმდეგ ტერორიზმის სულ უფროდა უფრო აღვირახსნილ და გამანადგურებელ აქტებს ახორციელებს. ამ პერიოდისგანმავლობაში, ჩვენი ჯარების რაოდენობა ავღანეთში უმნიშვნელო იყო იმასთანშედარებით, რაც იყო ერაყში. როდესაც მე საპრეზიდენტო უფლება-მოვალეობებისშესრულებას შევუდექი, ავღანეთში მხოლოდ 32,000 ამერიკელი მსახურობდა,მაშინ როცა ერაყის ომის პიკის პერიოდში იქ 160,000 ამერიკელი ჯარისკაციიყო. ავღანეთის სამხედრო ძალების ხელმძღვანელობა, თალიბანის უკანდაბრუნებასთან დაკავშირებით, არაერთხელ მოითხოვდა დამატებითი ძალებითუზრუნველყოფას, მაგრამ, ასეთ დახმარებას ადგილი არ ჰქონია. სწორედ ამმიზეზით, მას შემდეგ რაც პრეზიდენტის მოვალეობის შესრულებას შევუდექი,არცთუ ისე დიდი ხნის შემდეგ, მხარი დავუჭირე დიდი ხნის განმავლობაშიარსებულ მოთხოვნას ავღანეთში მეტი ჯარების გაგზავნის შესახებ. ჩვენსმოკავშირეებთან კონსულტაციების შემდეგ, მე გამოვაცხადე სტრატეგია, რომელიცავღანეთში ჩვენს საომარ მოქმედებებსა და პაკისტანში ექსტრემისტებისუსაფრთხო თავშესაფრების არსებობას შორის ფუნდამენტურ კავშირსითვალისწინებს. მე მიზნად დავისახე ამოცანა, რომლის ვიწროდ განსაზღვრებაჩამოყალიბდა, როგორც ალ-ქაიდასა და მისი ექსტრემისტი მოკავშირეებისდარღვევა, დაშლა და დამარცხება. მე პირობა დავდე, რომ ჩვენს სამხედრო დასამოქალაქო ღონისძიებებს უკეთეს კოორდინაციას გავუწევ.3ამის შემდგომ, ჩვენზოგიერთ მნიშვნელოვან საკითხთან დაკავშირებით, პროგრესს მივაღწიეთ.განადგურებულნი იქნენ ალ-ქაიდასა და თალიბანის მაღალი რანგის მქონელიდერები და ჩვენ მსოფლიოს მასშტაბით ალ-ქაიდაზე ზეწოლა მოვახდინეთ.პაკისტანში, ამ ქვეყნის არმიამ წლების განმავლობაში ყველაზე დიდი შეტევებიგანახორციელა. ავღანეთში, ჩვენ და ჩვენმა მოკავშირეებმა შევძელით თავიდანაგვეცილებინა თალიბანის მიერ საპრეზიდენტო არჩევნების ჩაშლის მცდელობა. დამიუხედავად იმისა, რომ არჩევნებს გაყალბების გამო ზიანი მიადგა,არჩევნებმა წარმოქმნა მთავრობა, რომელიც ავღანეთის კანონებსა დაკონსტიტუციასთან შესაბამისობაშია. ყოველივე ამის მიუხდავად, ჩვენს წინმეტად რთული ამოცანები რჩება. ავღანეთი დაკარგული არ არის, მაგრამრამდენიმე წლის განმავლობაში ამ ქვეყნის უკუსვლას ჰქონდა ადგილი. არ არისმთავრობის გადაგდების უშუალო საშიშროება, მაგრმ თალიბანმა ძალა მოიკრიბა. ალ-ქაიდა ავღანეთში ისეთი რაოდენობით აღარ აღმოცენებულა, როგორც ეს 11სექტემბრამდე იყო, მაგრამ, საზღვრის გაყოლებაზე მას კვლავ ხელში უჭირავსთავისი უსაფრთხო თავშესაფრები. იმ პირობებში, როდესაც საქმისდასასრულებლად ჩვენს ჯარებს წინ წაწევა ესაჭიროებათ, მათ არა აქვთ სრულიდახმარება, რათა ეფექტურად გაწვრთნან და ითანამშრომლონ ავღანეთისუსაფრთხოების ძალებთან და უკეთესად დაიცვან მოსახლეობა. ჩვენმა ახალმამეთაურმა ავღანეთში, გენერალმა მაკ-კრისტალმა განაცხადა, რომ უსაფრთხოებისსიტუაცია იმაზე მეტად სერიოზულია, ვიდრე ამას იგი მოელოდა. მოკლედ რომითქვას, ამგვარი სტატუს კვოს შენარჩუნება შეუძლებელია.როგორც კადეტები,თვენ მოხალისეებად ჩაეწერეთ სამხედრო სამსახურში ასეთ საშიშ პეროდში.ზოგიერთ თქვენგანს უბრძოლია ავღანეთში. ბევრი თქვენგანი იქ გაწვეულიიქნება. როგორც თქვენს მთავარსარდალს, მე მმართებს ნათლად განგისაზღვროთმისია, რომელიც თქვენს სამსახურს შეეფერება. სწორედ ამ მიზნით, როდესაცავღანეთში ხმის მიცემის პროცესი დასრულდა, მე მოვითხოვე ჩვენი სტრატეგიისდაწვრილებითი განხილვა. ნება მომეცით, ნათლად განვაცხადო: ჩემს წინაშეარასოდეს ყოფილა წარმოდგენილი წინადადება, რომელიც ჯარების დისლოცირებასმოითხოვდა 2010 წლამდე; ამდენად, ამ განხილვის შედეგად არ მოჰყოლიაარავითარი შეყოვნება ან არ მომხდარა უარის თქმა იმ რესურსებზე, რომლებიცაუცილებელია ომის საწარმოებლად. პირიქით, განხილვამ საშუალება მომცა რთულიკითხვები დამესვა და ჩემს სახელმწიფო უშიშროების ჯგუფთან, ავღანეთში ჩვენსსამხედრო და სამოქალაქო ხელმძღვანელობასთან და ჩვენს ძირითადპარტნიორებთან ერთად შემესწავლა ყველა სხვადასხვა ვარიანტი. ვიცით რა თუროგორი ამოცანების წინაშე ვდგავართ, სწორედ ეს იყო ჩემი მოვალეობაამერიკელი ხალხის წინაშე და ჩვენი ჯარების წინაშე.განხილვა უკვედასრულებულია და მე, როგორც მთავარსარდალმა, განვსაზღვრე, რომ ჩვენისასიცოცხლო ინტერესები მოითხოვს ავღანეთში 4დამატებით 30,000 ჯარისკაცისგაგზავნას. 18 თვის შემდეგ, ჩვენი ჯარი უკან დაბრუნებას დაიწყებს. ესრესურსები ჩვენ ინიციატივის ხელში ასაღებად გვესაჭიროება, იმ დროს როცაჩვენ ვზრდით ავღანელთა შესაძლებლობებს, რაც საშუალებას მოგვცემსავღანეთიდან ჩვენი ძალების გამოყვანა მთელი პასუხისმგებლობისგათვალისწინებით მოვახდინოთ.მე ეს გადაწყვეტილება ადვილად არ მიმიღია. მეერაყში ომის წინააღმდეგი სწორედ იმის გამო ვიყავი, რომ მე ვთვლი, ჩვენსამხედრო ძალის გამოყენებას ზომიერად უნდა ვახდენდეთ და ყოველთვისვითვალისწინებდეთ ჩვენი მოქმედებების გრძელვადიან შედეგებს. უკვე რვაწელიწადია, რაც ჩვენ ომს ვაწარმოებთ, სიცოცხლისა და რესურსების უზარმაზარიდანაკარგების ფასად. ერაყისა და ტერორიზმის შესახებ წლების განმავლობაშიკამათმა, სახელმწიფო უშიშროების საკითხების შესახებ ჩვენი ერთიანობადააქუცმაცა და ამ საქმეში მეტად პოლარიზებული და არაობიექტური ფონიშექმნა. გარდა ამისა, ახლახანს განვიცადეთ რა დიდი დეპრესიის შემდეგყველაზე ცუდი ეკონომიკური კრიზისი, გასაგები მიზეზების გამო, რომამერიკელი ხალხის ყურადღება გადატანილია ჩვენი ეკონომიკის აღდგენასა დახალხის დასაქმებაზე სახელმწიფოს შიგნით.მე ძალიან კარგად ვიცი, რომ ესგადაწყვეტილება თქვენგან, როგორ სამხედროებისაგან, უფრო მეტს ითხოვს --თქვენგან და თქვენი ოჯახებისაგან, რომელთაც უკვე ყველაზე მეტი სიმძიმეებიგაქვთ გადატანილი. როგორც პრეზიდენტს, მე ხელი მაქვს მოწერილი ომშიდაღუპული ყველა ამერიკელის ოჯახებისათვის გაგზავნილ თითოეულმისასამძირებელ წერილზე. მე წაკითხული მაქვს ჯარში გაწვეულთა მშობლებისადა მეუღლეებისაგან მიღებული წერილები. მე მომინახულებია ჩვენი ვაჟკაციდაჭრილი მეომრები ვოლტერ რიდში. მე ჩავედი დოვერში, რათა დავხვედროდიდროშაგადაკრულ სასახლეებს იმ 18 ამერიკელისა, რომელიც დაბრუნდნენ სახლში,თავიანთ სამუდამო განსასვენებელ ადგილას. მე უშუალოდ ვხედავ ომის საშინელშედეგებს. მე რომ არ ვფიქრობდე, რომ ამერიკის შეერთებული შტატებისაამერიკელი ხალხის უსაფრთხოებას საშიშროება არ ემუქრებოდეს ავღანეთშიგანვითარებული მოვლენების გამო, მე სიამოვნებით გავცემდი თითოეული ჩვენიჯარისკაცის ხვალ სამშობლოში დაბრუნების ბრძანებას.ამგვარად, ამგადაწყვეტილების მიღება ჩემთვის ადვილი არ არის. მე ამ გადაწყვეტილებასვიღებ, რადგანაც დარწმუნებული ვარ რომ ჩვენს უსაფრთხოებას ავღანეთსა დაპაკისტანში საშიშროება ემუქრება. ეს არის ეპიცენტრი იმ ძალადობრივიექსტრემიზმისა, რომელსაც პრაქტიკულად ახორციელებს ალ-ქაიდა. ჩვენზე 11სექტემბრის თავდასხმა სწორედ იქიდან განხორციელდა და სწორედ იქიდანიგეგმება ახალი შეტევები, სწორედ ამ წუთას, როდესაც მე ახლა ვლაპარაკობ.ეს არ არის მოჩვენებითი საშიშროება; არ არის უსაფუძვლო საშიშროება. და ესსაშიშროება მხოლოდ გაიზრდება, თუკი რეგიონის საქმე უკან წავა, სადაცალ-ქაიდას დაუსჯელად მოქმედება შეეძლება. ჩვენ ალ-ქაიდაზე ზეწოლა უნდაშევინარჩუნოთ 5და ამისათვის, უნდა გავზარდოთ რეგიონში ჩვენი პარტნიორებისსტაბილურობა და შესაძლებლობები.რა თქმა უნდა, ეს ტვირთი მხოლოდ ჩვენისატარებელი არ არის. ეს არ არის მხოლოდ ამერიკის მიერ წარმოებული ომი. 11სექტემბრის შემდეგ, ალ-ქაიდას უსაფრთხო თავშესაფრები ლონდონში, ამანსა დაბალიში ტერორისტული შეტევების წყარო გახდა. როგორც ავღანეთის, ასევეპაკისტანის ხალხი და მთავრობები საშიშროების ქვეშ არიან. სიტუაცია კიდევუფრო სერიოზულია ბირთვული შეიარაღების მქონე პაკისტანში, რადგან ჩვენვიცით, რომ ალ-ქაიდა და სხვა ექსტრემისტები ეძიებენ ბირთვულ იარაღს დაჩვენ ყველა საფუძველი გაგვაჩნია ვიფიქროთ, რომ ისინი ამ იარაღსგამოიყენებენ.ეს ფაქტები ჩვენ იმისაკენ გვიბიძგებს, რომ ჩვენს მეგობრებთანდა მოკავშირეებთან ერთად ვიმოქმედოთ. ჩვენი ყოვლისმომცველი მიზანი იგივერჩება: დავარღვიოთ, დავშალოთ და დავამარცხოთ ალ-ქაიდა ავღანეთსა დაპაკისტანში და აღვკვეთოთ მისი შესაძლებლობა, რომ მან ამერიკასა და მისმოკავშირეებს მომავალში საფრთხე არ შეუქმნას.ამ ამოცანისგანსახორციელებლად, ჩვენ ავღანეთში შემდგომ მიზნებს ვისახავთ; არ უნდამივცეთ ალ-ქაიდას საშუალება, ჰქონდეს უსაფრთხო თავშესაფრები. უნდაშევაჩეროთ თალიბანის წინსვლა და მოქმედებები და არ მივცეთ მას მთავრობისჩამოგდების საშუალება. ამასთან, ჩვენ უნდა გავაძლიეროთ ავღანეთისუსაფრთხოების ძალების უნარიანობა და მთავრობა, რომ მათ ავღანეთისმომავალზე პასუხისმგებლობის აღება შეეძლოთ.ამ მიზნებს სამი გზითგანვახორციელებთ: პირველ რიგში, ჩვენ გამოვიყენებთ სამხედრო სტრატეგიას,რომელიც შეაჩერებს თალიბანის წინსვლას და გაზრდის ავღანეთისშესაძლებლობებს მომავალი 18 თვის განმავლობაში.დამატებითი 30,000ჯარისკაცის დისლოცირება, რასაც მე დღეს ვაცხადებ, 2010 წლის პირველნახევარში მოხდება, შეძლებისდაგვარად ყველაზე უსწრაფესი საშუალებით, რომამ ძალებმა შეძლონ შეიარაღებულ დაჯგუფებებზე შეტევის განხორციელება დადაიცვან ძირითადი დასახლებული ცენტრები. ეს გაზრდის ჩვენს შესაძლებლობებს,რომ გავწვრთნათ ეფექტური მოქმედების უნარის მქონე ავღანური უსაფრთხოებისძალები და მათთან ისეთი პარტნიორობა დავამყაროთ, რომ ბრძოლაში მეტიავღანელის ჩართვა მოხდეს. ისინი შექმნიან პირობებს, რითაც ამერიკისშეერთებულ შტატებს ავღანელებისათვის პასუხისმგებლობის გადაცემის საშუალებამიეცემა. რადგანაც ეს საერთაშორისო მცდელობაა, მე ვთხოვე ჩვენსმოკავშირეებს, რომ შემოგვიერთდნენ და თავიანთი წვლილი შეიტანონ ამსაქმეში. ზოგიერთმა მათგანმა 6უკვე გამოყო დამატებითი ჯარები და ჩვენდარწმუნებულნი ვართ, რომ მომავალ დღეებსა და კვირებში, ამ საქმეში მეტიდახმარება იქნება. ჩვენი მეგობრები ჩვენთან ერთად იბრძვიან, სისხლს ღვრიანდა კვდებიან ავღანეთში. ახლა, ჩვენ უნდა გავერთიანდეთ, რომ ეს ომიწარმატებით დავასრულოთ; რადგანაც, საფრთხე ნატოს სანდოობის გამოცდას კი არემუქრება, არამედ საქმე ეხება ჩვენი მოკავშირეების უსაფრთხოებას დამსოფლიოს საერთო უსაფრთხოებას. მაგრამ ეს ყველაფერი ეს ერთად აღებული,დამატებითი ამერიკული და საერთაშორისო ჯარები, შესაძლებლობას მოგვცემსდავაჩქაროთ ავღანური ძალებისათვის პასუხისმგებლობის გადაცემა და დავიწყოთავღანეთიდან ჩვენი საბრძოლო ნაწილების გამოყვანა 2011 წლის ივლისში.ზუსტად ისე, როგორც ეს ერაყში გავაკეთეთ, ჩვენ ამ გადასვლასპასუხისმგებლობით მოვეკიდებით ადგილზე არსებული მდგომარეობისგავითვალისწინებთ. ჩვენ გავაგრძელებთ ავღანეთის უსაფრთხოების ძალებისათვისრჩევებისა მიცემასა და დახმარების გაწევას, რათა დარწმუნებული ვიყოთ, რომისინი ამ საქმეს მომავალშიც წარმატებით გაართმევენ თავს. ავღანეთისმთავრობისა და უფრო მეტად კი ავღანელი ხალხისათვის, ცხადი უნდა გახდესმრომ საბოლოოდ თავის ქვეყანაზე მხოლოდ ისინი აგებენ პასუხს.მეორე, ჩვენვიმუშავებთ ჩვენს პარტნიორებთან, გაერთიანებული ერების ორგანიზაციასთან,ავღანელ ხალხთან ერთად, რომ გავაძლიეროთ ჩვენი სამოქალაქო ძალისხმევა,რათა ავღანეთის მთავრობამ შეძლოს ისარგებლოს გაუმჯობესებულიუსაფრთხოებით.ეს ძალისხმევა ამოცანათა შესრულებისუნარიანობაზე იქნებადამოკიდებული. ცარიელი ჩეკების გაცემის დრო წავიდა. პრეზიდენტმაპრეზიდენტმა ყარზაიმ, თავის საინაგურაციო გამოსვლაში სწორი განცხადებაგააკეთა ახალი მიმართულებით მოძრაობის შესახებ. წინსვლის პროცესში, ჩვენნათლად გამოვხატავთ, თუ რას მოველით ჩვენ მათგან ვინც ჩვენგან დახმარებასიღებს. ჩვენ მხარს დავუჭერთ ავღანეთის სამინისტროებს, მმართველობას დაადგილობრივ ლიდერებს, რომლებიც ებრძვიან კორუფციას და ხალხის სასიკეთოდმოქმედებენ. ჩვენ მოველით, რომ ის ვინც არაეფექტური ან კორუმპირებულია,პასუხს აგებს. ასევე, ჩვენ დახმარების დარგში ყურადღებას გავამახვილებთისეთ სფეროებზე, როგორიცაა აგროკულტურა, რასაც ავღანელი ხალხის ცხოვრებაზეუშუალო ზემოქმედების მოხდენა შეუძლია.ავღანელმა ხალხმა ათეულობით წლებისგანმავლობაში ბევრი ძალადობა გადაიტანა. მათ მოუწიათ ოკუპაციისადმიწინააღმდეგობის გაწევა, რომელიც განხორციელდა ჯერ საბჭოთა კავშირის, ხოლოშემდეგ კი ალ-ქაიდას უცხოელი მებრძოლების მიერ, რომლებიც ავღანეთის მიწასთავიანთი მიზნებისთვის იყენებდნენ. ამგვარად, მე მსურს, რომ ავღანელმახალხმა გაიგოს -- ამერიკა ეძიებს ამ ომისა და ტანჯვის ეპოქის დასრულებისგზას. ჩვენ არ გვაქვს თქვენი ქვეყნის ოკუპაციის ინტერესი. ჩვენ მხარსდავუჭერთ ავღანეთის მთავრობის ძალისხმევას,7რომ კარი გაუღოს თალიბანის იმწევრებს, რომლებიც უარს იტყვიან ძალადობაზე და რომელთაც თანამოქალაქეებისადა ადამიანის უფლებათა პატივისცემა გააჩნიათ. ჩვენ ვეძიებთ ავღანეთთანისეთ პარტნიორობას, რომელიც ურთიერთპატივისცემაზე იქნება დამყარებული --რათა მოხდეს მათი იზოლირება, ვინც ანადგურებს; მოხდეს მათი გაძლიერება,ვინც აშენებს; დაჩქარდეს ჩვენი ჯარების გაყვანის დღე და ჩამოყალიბდესმტკიცე მეგობრობა, სადაც ამერიკა თქვენი პარტნიორი იქნება და არასოდესთქვენი ბატონი.მესამე, ჩვენ ვიმოქმედებთ სრული შეგნებით, რომ ავღანეთშიჩვენი წარმატება განუყოფლადაა დაკავშირებული პაკისტანთან ჩვენთანამშრომლობასთან.ჩვენ ავღანეთში ვართ, რათა ხელი შევუშალოთ კიბოს კიდევერთხელ მოდებას ამ ქვეყანაში. მაგრამ იგივე კიბო ასევე გავრცელდა მეზობელრეგიონში, პაკისტანში. სწორედ ამიტომ გვჭირდება ისეთი სტრატეგია, რომელიცსაზღვრის ორივე მხარეს იმუშავებს. წარსულში, პაკისტანში იყვნენ ისეთები,რომლებიც ამტკიცებდნენ, რომ ექსტრემიზმის წინააღმდეგ ბრძოლა მათი ბრძოლაარ არის და რომ პაკისტანისათვის უკეთესი იქნება, თუ მცირედს გააკეთებს ანდაახლოვდება მათთან, ვინც ძალადობას იყენებს. მაგრამ როდესაც გასულ წლებშიუდანაშაულო ადამიანები იქნენ მოკლულნი ყარაჩიდან ისლამაბადის ჩათვლით,ცხადი გახდა, რომ ექსტრემიზმისაგან საფრთხე სწორედ პაკისტანელ ხალხსემუქრებოდა. საზოგადოებრივი აზრი შეიცვალა. პაკისტანის არმიამ შეტევებიგანახორციელა სვატსა და სამხრეთ ვაზირისტანზე. ეჭვგარეშეა, რომ ამერიკისშეერთებულ შტატებსა და პაკისტანს საერთო მტერი ჰყავს.წარსულში, ჩვენპაკისტანთან ურთიერთობას ხშირად ვიწროდ განვსაზღვრავდით. ეს დღეებიწარსულს ჩაბარდა. მივდივართ რა წინ, ჩვენ ერთგულად ვაგრელებთ პაკისტანთანპარტნიორობას, რომელიც ეფუძნება საერთო ინტერესებს, ურთიერთპატივისცემასადა ურთიერთნდობას. ჩვენ გავაძლიერებთ პაკისტანის უნარიანობას, რომ მასსაშუალება ჰქონდეს იერში მიიტანოს იმ ჯგუფებზე, რომლებიც ჩვენს ქვეყნებსსაშიშროებას უქმნიან; ჩვენ ნათლად ვაცხადებთ, რომ არ შევეგუებით უსაფრთხოთავშესაფრების არსებობას ტერორისტებისათვის, რომელთა ადგილსამყოფელიცცნობილია და რომელთა მიზნებიც კარგად არის ცნობილი. ამერიკა ასევემნიშვნელოვან რესურსებს აწვდის პაკისტანს დემოკრატიისა დაგანვითარებისათვის. ჩვენ ყველაზე დიდ საერთაშორისო მხარდამჭერსწარმოვადგენთ პაკისტანში ბრძოლების შედეგად განდევნილი და ლტოლვილიპაკისტანელებისათვის. წინსვლის პრიცესში, პაკისტანელმა ხალხმა უნდაიცოდეს, რომ ამერიკა კვლავაც იქნება პაკისტანის უსაფრთხოებისა დაკეთილდღეობის მხარდამჭერი, მას შემდეგ რაც იქ იარაღის 8სროლა შეწყდება,რაც პაკისტანელ ხალხს თავიანთი დიდ პოტენციალის გამომჟღავნების საშუალებასმისცემს.ჩვენი სტრატეგიის სამი ძირეული ელემენტი შემდეგია: სამხედრომოქმედებები, რომლებიც პასუხისმგებლობის გადაცემის პირობებს შექმნის;სამოქალაქო ძალების თავმოყრა, რაც გააუმჯობესებს პოზიტიურ ქმედებებს; დაპაკისტანთან ეფექტური პარტნიორობა.მე ვაცნობიერებ, რომ ჩვენს მიდგომასთანდაკავშირებით არსებობს გარკვეული ეჭვები. ნება მომეცით, მოკლედ შევეხოზოგიერთ უფრო ცნობილ არგუმენტს, რომელიც მე მომისმენია და რომელსაც მეძალიან სერიოზულად აღვიქვამ.პირველი - არიან ისინი, რომლებიც გამოთქვამენმოსაზრებას, რომ ავღანეთი მეორე ვიეტნამია. ისინი ამტკიცებენ, რომშეუძლებელია ავღანეთის სტაბილიზაცია და უმჯობესია, თუ ჩვენ მეტდანაკარგებს აღარ დავუშვებთ და იქიდან სასწრაფოდ გამოვალთ. მე ვფიქრობ,რომ ასეთი არგუმენტი ისტორიის მცდარად წაკითხვას ნიშნავს. ვიეტნამისაგანგანსხვავებით, ჩვენთან ერთად არის 43 სახელმწიფოსაგან შემდგარი ფართოკოალიცია, რომლებიც ჩვენი მოქმედებების ლეგიტიმურობას სცნობენ. რაცყველაზე მნიშვნელოვანია, ვიეტნამისაგან განსხვავებით, ავღანეთიდანსაშინელი შეტევა განხორციელდა ამერიკელ ხალხზე, რომელიც კვლავ სამიზნედრჩება იმავე ექსტრემისტებისათვის, რომლებიც ავღანეთის საზღვრებიდან ისევგეგმავენ შეტევებს. ამ ადგილის ახლა მიტოვება და ალ-ქაიდას წინააღმდეგმიმართულ მოქმედებათა მხოლოდ დისტანციურ მართვაზე დამოკიდებულებამნიშვნელოვნად შეუშლის ხელს ჩვენს მიერ ალ-ქაიდაზე ზეწოლის შესაძლებლობასდა წარმოქმნის ჩვენს მიწა-წყალზე და ჩვენს მოკავშირეებზე დამატებითიშეტევების განხორციელების დაუშვებელ რისკს.მეორე - არიან ისინი, რომლებიცცნობენ, რომ ავღანეთის დატოვება ისეთ სიტუაციაში, როგორშიც ის დღეს არის,არ შეიძლება; მაგრამ ისინი თვლიან, რომ ჩვენ შეგვიძლია წინსვლაგავაგრძელოთ იმ ჯარებით, რომლებიც უკვე იქ არიან. ამგვარი ქმედება უბრალოდსტატუს კვოს შენარჩუნება იქნებოდა, რომელშიც ჩვენ მოუწესრიგებლადვმოქმედებთ, რაც იქაური სიტუაციისა და პირობების თანდათანობით დეგრადაციასმოახდენდა. საბოლოოდ, ასეთი მიდგომა უფრო მეტ დანაკარგებს გამოიწვევდა დაავღანეთში ჩვენს ყოფნას გაახანგრძლივებდა, რადგანაც ჩვენ ვერასოდეს ვერშევქმნიდით იმ პირობებს, რომლებიც საჭირო იქნებოდა ავღანეთის უსაფრთხოებისძალების წვრთნისათვის და მათთვის პასუხისმგებლობის გადაბარებისათვის.დაბოლოს, არიან ისეთებიც, რომლებიც ეწინააღმდეგებიან იმ ვადების დადგენას,როდესაც ჩვენ ავღანელებს პასუხისმგებლობა უნდა გადავაბაროთ. მართალია ის,რომ ზოგიერთები მოუწოდებენ ჩვენი საომარი ძალისხმევის უვადო9ესკალაციისაკენ, რაც ჩვენ ჩაგვრთავს სახელმწიფოს მშენებლობის თითქმისათწლიან პროექტში. მე ამ კურსს უარვყოფ, რადგან ის ისეთ მიზნებს ისახავს,რომელთა მიღწევაც შეუძლებელია დასაშვები ხარჯების ფარგლებში და რომლებიცჩვენ გვჭირდება ჩვენი ინტერესების დასაცავად. უფრო მეტიც,პასუხისმგებლობის გადაცემის კონკრეტული ვადების არქონა ყოველგვარ აზრსმოკლებული იქნებოდა ავღანეთის მთავრობასთან მუშაობაში. ნათელი უნდა იყოს,რომ ავღანელებმა თავიანთი უსაფრთხოებაზე პასუხისმგებლობა თავიანთ თავზეუნდა აიღონ, რადგან ამერიკა არ არის დაინტერესებული ავღანეთში უსასრულოომით.როგორც პრეზიდენტი, მე უარს ვამბობ ისეთი მიზნების დასახვაზე,რომლებიც ჩვენი პასუხისმგებლობის სფეროებს, მიზნის მიღწევის საშუალებებსადა ჩვენს ინტერესებს სცილდება. მე უნდა შევაფასო ყველა ის სირთულე,რომელთა წინაშეც ჩვენი ერი დგას. მე არ არ მაქვს იმის ფუფუნება, რომმხოლოდ ერთზე გავამახვილო ყურადღება. მართლაც, მე არ მავიწყდება პრეზიდენტეიზენჰაუერის სიტყვები, რომლებიც მან წარმოთქვა ჩვენი ეროვნულიუსაფრთხოებისადმი მიძღვნილ დისკუსიაში: "ყველა გეგმა შეფასებული უნდა იყოსუფრო ფართო ანალიზის შუქზე: ბალანსის დაცვა საჭიროა ეროვნული პროგრამებისშიგნით და პროგრამებს შორის. "უკანასკნელი რამდენიმე წლის განმავლობაში,ჩვენ ეს ბალანსი დავკარგეთ. ჩვენ ვერ შევაფასეთ ის კავშირი, რომელიც ჩვენსეროვნულ უსაფრთხოებასა და ჩვენს ეკონომიკას შორის არსებობს. ეკონომიკურიკრიზისის დაწყების შემდეგ, ძალიან ბევრი ჩვენი მეზობელი და ახლობელიუმუშევარია და უჭირს გადასახადების გადახდა. ძალიან ბევრ ამერიკელსაფიქრებს ჩვენი ბავშვების მომავალი. ამავე დროს, გლობალური ეკონომიკაშიკონკურენცია უფრო დაუნდობელი გახდა. ჩვენ უბრალოდ, საშუალება აღარ გვაქვსამ ომების ხარჯებს იგნორირება გავუკეთოთ.ყოველივე ზემოთქმულთან, იმპერიოდში, სანამ მე პრეზიდენტის უფლება-მოვალეობის შესრულებასშევიდგებოდი, ომების ფასმა ერაყსა და ავღანეთში ტრილიონ დოლარს მიაღწია.მივდივართ რა წინ, მე მიზნად ვისახავ ამ ხარჯების საკითხთა ღია დაგულახდილ განხილვას. ჩვენი ახალი მიდგომა და ავღანეთში და მასთანდაკავშირებული სამხედრო ხარჯები დაახლოებით 30 ბილიონი დოლარი დაჯდება დამე კონგრესთან ერთად ვიმუშავებ ამ ხარკებუს საკითხებზე, იმ პირობებში როცაჩვენ დეფიციტის შემცირებაზე ვმუშაობთ.ერაყში ომის დამთავრებისა დაავღანელებზე პასუხისმგებლობის გადაცემის პირობებში, ჩვენ უნდა აღვადგინოთჩვენი სიძლიერე აქ, ჩვენს სახლში. ჩვენი კეთილდღეობა ჩვენი ძლიერებისსაძირკველია. ის ჩვენი სამხედრო ძალების ხარჯებს ფარავს. ის ხელს უწყობსჩვენს დიპლომატიას. ის ჩვენი ხალხის პოტენციას ზრდის და ახალ დარგებშიინვესტიციების გაკეთებას შესაძლებლობას იძლევა. იგი ჩვენ საშუალებასმოგვცემს ისეთივე კონკურეციის უნარი გვქონდეს ამ საუკუნეში,10როგორიც ჩვენწინა საუკუნეში გვქონდა. სწორედ ამის გამო, ჩვენი ჯარების ავღანეთში ყუფნაარ შეიძლება უვადო იყოს -- რადგანაც, სახელმიწიფო, რომლის აღმშენებლობაშიცმე ყველაზე მეტად ვარ დაინტერესებული, ეს თავად ჩვენი სახელმწიფოა.მემინდა პირდაპირ განვაცხადო: არც ერთი ამოცანის შესრულება არ იქნებაადვილი. ძალადობრივ ექსტრემიზმთან ბრძოლა სწრაფად არ დამთავრდება და იგიავღანეთისა და პაკისტანის ფარგლებს სცილდება. ეს იქნება ჩვენი თავისუფალისაზოგადოების გამძლეობისა და მსოფლიოში ჩვენი, როგორც ლიდერის როლისგამოცდა. განსხვავებით დიდი ძალების კონფლიქტებისა და ნათლად მოცემულიდაპირისპირებებისაგან, რაც მე-20 საუკუნისათვის იყო დამახასიათებელი,ჩვენი საქმე გვექნება არაკონტროლირებად რეგიონებთან, სავალალომდგომარეობაში მყოფ სახელმწიფოებთან და სხვადასხვა ადგილას გავრცელებულმტერთან.ამრიგად, ამერიკამ უნდა აჩვენოს ჩვენი სიძლიერე იმ მიმართულებისა,რომლითაც ჩვენ ვამთავრებთ ომებს და თავიდან ვიცილებთ კონფლიქტს -- და არამხოლოდ ის, თუ როგორ ვაწარმოებთ ომებს. სამხედრო ძალის გამოყენებაში ჩვენუნდა გამოვიჩინოთ მოხერხებულობა და სიზუსტე. იქ სადაც ალ-ქაიდა და მისიმოკავშირეები ფეხის მოკიდებას ცდილობენ -- სომალიში, იემენსა თუ სხვაადგილებში -- მათ უნდა დაუპირისპირდეს მზარდი ზეწოლა და ძლიერითანამშრომლობა.გარდა ამისა, ჩვენ არ შეგვიძლია მხოლოდ სამხედრო სიძლიერეზედაყრდნობა. ჩვენ უნდა გავაძლიეროთ ჩვენი სახელმწიფოს უშიშროებისსამსახური, რადგანაც ჩვენ არ შეგვიძლია საზღვარგარეთ არსებული ყველამოძალადე ექსტრემისტის დაჭერა ან განადგურება. ჩვენ უნდა მოვახდინოთ ჩვენიდაზვერვის გაუმჯობესება და უკეთესი კორდინაცია, რომ ერთი ნაბიჯით წინვუსწრებდეთ ჩრდილოვან ორგანიზაციათა ქსელებს.ჩვენ თავიდან უნდა მოვიშოროთმასობრივი განადგურების საშუალებები. სწორედ ამ მიზეზით, ჩემი საგარეოპოლიტიკის ცენტრალურ საყრდენად გავიხადე გაფანტული ბირთვული მასალებისტერორისტების ხელყოფისაგან დაცვა, ბირთვული იარაღის გავრცელების შეჩერებადა მიზანდასახულობა, რომ მსოფლიო ამ იარაღის გარეშე არსებობდეს -- რადგანყველა ერმა უნდა გააცნობიეროს ის, რომ მეტი და მეტი დესტრუქციული იარაღითგაუთავებელი შეიარაღება ჭეშმარიტ უსაფრთხოებას არასოდეს მოიტანს; ნამდვილუსაფრთხოებას ის მიაღწევს, ვინც ამ იარაღს უარყოფს.ჩვენ დიპლომატია უნდაგამოვიყენით, რადგან არც ერთ სახელმწიფოს არ შეუძლია მარტოდმატოქმედებებით ურთიერთდაკავშირებული სამყაროს რთულ პირობებში არსებობა. ამწელიწადს დაკავებული ვიყავი არსებული კავშირების 11განახლებითა და ახალიურთიერთობების ჩამოყალიბებით. ჩვენ ახალი დასაწყისი მივეცით ამერიკასა დამუსლიმურ სამყაროს შორის ურთიერთობას -- ისეთს, რომელიც კონფლიქტის ციკლისშეწყვეტაში ჩვენს საერთო ინტერესებს აღიარებს და რომელიც ისეთ მომავალსგვპირდება, სადაც ის ვინც უდანაშაულოს კლავს, იზოლირებულია მათ მიერ, ვინცმშვიდობას, კეთილდღეობასა და ადამიანის ღირსებას იცავს.და ბოლოს, ჩვენუნდა ვეყრდნობოდეთ ჩვენი ღირებულებების სიძლიერეს -- რადგანაც ისსირთულეები, რომელთა წინაშეც ჩვენ ვდგავართ, შეიძლება შეიცვალოს, მაგრამის რისიც ჩვენ გვწამს, უცვლელია. სწორედ ამიტომაა, რომ ჩვენს ღირებულებებსხელს უნდა ვუწყობდეთ და მათ პრაქტიკულად სწორედ ჩვენს სახელმწიფოშიმივსდევდეთ. სწორედ ამ მიზეზით, მე ავკრძალე წამება და დავხურავგუანტანამოს ციხეს. ჩვენ ცხადი უნდა გავხადოთ მთელს მსოფლიოში ყველამამაკაცის, ქალისა და ბავშვისათვის, რომლებიც ტირანიის შავი ღრუბლის ქვეშცხოვრობენ, რომ ამერიკა მათი ადამიანთა უფლებების დასაცავად ხმასაიმაღლებს და იზრუნებს თავისუფლებაზე, სამართლიანობაზე, პოტენციალზე დაღირსების პატივისცემაზე ყველა ადამიანისათვის. ეს არის ის, რაც ჩვენ ვართ.ეს არის წყარო, ამერიკის ავტორიტეტის მორალური წყარო.ფრანკლინ რუზველტისდღეებიდან დაწყებული, ჩვენი წინაპრების მიერ გაწეული სამსახურითა დათავგანწირვით, ჩვენს ქვეყანას საერთაშორისო საქმეების სფეროშიგანსაკუთრებული ტვირთი აქვს ნაკისრი. ჩვენ ამერიკული სისხლი მრავალქვეყანაში და ბევრ კონტინენტზე დაგვიღვრია. ჩვენი შემოსავალი დაგვიხარჯავსსხვათა დასახმარებლად, რათა მათ ნანგრევებიდან აეშენებინათ დაგანევითარებინათ თავიანთი ეკონომიკა. ჩვენ სხვებიც შემოგვიერთდნენ, რათაშეგვემუშავებინა არქიტექტურა ინსტიტუტებისა -- გაერთიანებული ერებისორგანიზაციით დაწყებული და ნატოსა და მსოფლიო ბანკის ჩათვლით -- რომლებიცუზრუნველყოფენ საერთო უსაფრთხოებასა და ადამიანთა კეთილდღეობას. ჩვენყოველთვის არ გვემადლიერებოდნენ ამ ძალისხმევებისათვის და ზოგჯერ ჩვენშეცდომებიც დაგვიშვია. მაგრამ ყველა სხვა ერზე მეტად, უკვე ექვს ათწლეულზემეტია, რაც ამერიკის შეერთებული შტატები გლობალური უსაფრთხოებისსადარაჯოზე დგას -- ამ დროის განმავლობაში მას უნახავს ნგრევა, ახალიბაზრების გახსნა, მილიონობით ადამიანის სიღარიბიდან გათავისუფლება,შეუდარებელი სამეცნიერო პროგრესი და ადამიანის თავისუფლების საზღვრებისგაფართოება და წინსვლა. განსხვავებით სხვა ადრე არსებული დიდი ძალებისაგან,ჩვენ არასოდეს მივილტვოდით მსოფლიო ბატონობისაკენ. ჩვენი კავშირი დაფუძნდაჩაგვრაზე წინააღმდეგობის გაწევის საფუძველზე. ჩვენ მიზნად არ გვაქვს სხვაერების ოკუპაცია. ჩვენ პრეტენზიას არ განვაცხადებთ სხვა სახელმწიფოსრესურსებზე ან არ დავუწყებთ 12დევნას სხვა ხალხს, იმ მიზეზით, რომ მათირწმენა ან ეთნიკური წარმოშობა ჩვენისაგან განსხვავდება. ის რისთვისაც ჩვენგვიბრძოლია და რისთვისაც ჩვენ ვიბრძვით, უკეთესი მომავალია ჩვენიშვილებისა და შვილიშვილებისათვის. და ჩვენ გვჯერა, რომ მათი ცხოვრება უფროუკეთესი იქნება, თუ სხვა ხალხების შვილებსა და შვილიშვილებსაც მშვიდობიანიცხოვრების შესაძლებლობა. (აპლოდისმენტები).როგორც ქვეყანა, ჩვენ არა ვართისეთი ახალგაზრდა -- და ალბათ არც ისეთი უდანაშაულო -- როგორც ჩვენ მაშინვიყავით, როდესაც ქვეყნის პრეზიდენტი რუზველტი იყო. მიუხედავად ამისა,ჩვენ მაინც მემკვიდრეები ვართ თავისუფლებისათვის ღირსეული ბრძოლისა. დაახლა ჩვენ უნდა მოვიკრიბოთ მთელი ჩვენი ძალა და მორალური შეგონება, რათაახალი ეპოქის სირთულებს გავუმკლავდეთ.და ბოლოს, ჩვენი უსაფრთხოება დალიდერობა არ მომდინარეობს მხოლოდ ჩვენი შეიარაღების სიძლიერიდან. ისმომდინარეობს ჩვენი ხალხიდან -- იმ მშრომელებიდან და ბიზნესებიდან, ვინცჩვენს ეკონომიკას აღადგენს; მეწარმეებიდან და მკვლევარებიდან, რომლებიცსაფუძველს ჩაუყრიან ახალ ინდუსტრიებს; მასწავლებლებიდან, რომლებიც ჩვენსბავშვებს განათლებას მისცემენ და მშრომელებიდან, რომლებიც ჩვენს ქვეყანაშისაზოგადოებრივ საქმიანობას ეწევიან; დიპლომატებიდან და მშვიდობის კორპუსისმოხალისეებიდან, ვინც საზვარგარეთ იმედს თესავს; და იმ მამაკაცებიდან დაქალებიდან, რომლებიც სამხედრო ფორმას ატარებენ და რომლებიც თავშეწირვათაიმ გაუწყვეტელი ხაზის ნაწილი არიან, რომელმაც ხალხის მთავრობა ხალხის მიერდა ხალხისათვის შექმნა და ეს დედამიწაზე რეალობად აქცია.(აპლოდისმენტები). ამ დიდსა და მრავალფეროვან სამოქალაქო საზოგადოებას,ყველა საკითხზე ყოველთვის ერთი და იგივე აზრი არ ექნება -- და არც უნდაჰქონდეს. მაგრამ მე ასევე ვიცი, რომ როგორც ქვეყანა, ჩვენ ვერშევინარჩუნებთ ჩვენს მოწინავე როლს და ვერც ჩვენს დროში აღმოცენებულსირთულეებს გავართმევთ თავს, თუ ჩვენ საკუთარ თავს ნებას მივცემთერთმანეთს გავემიჯნოთ ბრაზისა და ცინიზმის გამო და მიკერძოების გამო,რამაც ბოლო ხანებში ჩვენს ეროვნულ სჯა-კამათს თავისი კვალიდააჩინა. ადვილია იმის დავიწყება, რომ როდესაც ეს ომი დაიწყო, ჩვენგაერთიანებულნი ვიყავით -- ერთად შეკრულები, რადგანაც მეხსიერებას ცოცხლადახსოვდა ის საშინელი თავდასხმა და ერთად შეკრულები ვიყავით იმ მტკიცეგადაწყვეტილებით, რომ დაგვეცვა ჩვენი სამშობლო და ის ღირებულებები,რომლებიც ჩვენთვის ესოდენ ძვირფასია. მე უარვყოფ იმ თვალსაზრისს, თითქოსჩვენ არ შეგვიძლია კვლავაც ვიქონიოთ ასეთი ერთიანობა. (აპლოდისმენტები). მე ჩემი მთელი არსების ყველა უჯრედით მჯერა, რომ ჩვენ -- როგორამერიკელებს -- კვლავაც შეგვიძლია საერთო მიზნის ქვეშ გაერთიანება, რადგანჩვენი ღირებულებები არ არის პერგამენტზე დაწერილი უბრალო სიტყვები --არამედ ისინი არის რწმენა,1314რომელიც ჩვენ ერთიანობისაკენ მოგვიწოდებს დარომელსაც ჩვენ არაერთხელ ვუტარებივართ ბნელ ქარიშხლებში, როგორც ერთი ერიდა ერთი ხალხი.ამერიკა -- ჩვენ დიდი გამოცდის პერიოდში ვიმყოფებით. და ისგანცხადება, რომელსაც ჩვენ ამ ქარიშხლების შუაგულში ვაკეთებთ, ნათელი უნდაიყოს: რომ ჩვენი საქმე სამართლიანია, ჩვენი გადაწყვეტილება კი ურყევი.ჩვენ ვივლით იმ თავდაჯერებით, რომ სიმართლე სიძლიერეს წარმოშობს და იმრწმენით, რომ ამერიკა არის უფრო დაცული და მსოფლიო კი უფრო უსაფრთხო დარომ მომავალი ყველაზე ძლიერ შიშთან კი არ ასოცირდება, არამედ ყველაზე დიდიმედებთან. (აპლოდისმენტები). გმადლობთ. ღმერთმა დაგლოცოთ. ღმერთმა დალოცოსამერიკის შეერთებული შტატები. (აპლოდისმენტები). დიდი მადლობა. გმადლობთ. (აპლოდისმენტები).დასასრული 8:35 P.M. EST