Քրիս Բոհջալյան. «Խիզախ հայ աղջիկների անթիվ բազմություն ընդմիշտ կորչել է Սիրիայի արեւի տակ»
Անվանի ամերիկահայ գրող Քրիս Բոհջալյանը ԱՄՆ-ի Փիթսբուրգ քաղաքում իր երկրպագուներին է ներկայացրել վերջերս լույս ընծայված գիրքը, զրուցել արվեստի, պատմության եւ ժամանակների զուգահեռների մասին:
«Երբ խոսում ենք ցեղասպանության մասին, դրանք միայն թվեր չեն՝ 6 միլիոն, 1.5 միլիոն, դրանք կորած պատմություններ են, սպիներ քաղաքակրթության երեսին», - անվանի ամերիկահայ գրող Քրիս Բոհջալյանն այս անգամ իր պատմություններն էր պատմում Փիթսբուրգի՝ Քարնեգիի գրադարանում հավաքված երկրպագուներին: Դահլիճը խորասուզված հետեւում էր սիրված հեղինակի յուրաքանչյուր բառին՝ շուտվանից անցել են ժամանակները, երբ Քրիս Բոհջալյանը հայտնի էր միայն հայերի շրջանում. Այսօր ամերիկահայ գրողը երկու տասնյակ հանրահայտ վեպերի հեղինակ է: Ու թեեւ հանդիպման նպատակը Բոհջալյանի՝ «Լուսնոտ» անվամբ նոր գրքի լույս ընծայումն էր, հեղինակը կրկին անդրադարձավ Հայոց ցեղասպանության խնդրին. «Երբ Սիրիայում էի, ինձ Թուրքիայի սահմանի վրա գտնվող մի հին, անչափ գեղեցիկ շուկա ցույց տվեցին: Սակայն հենց այդ շուկայում 2015 թվականին Դաեշը եզդի աղջիկներ էր վաճառում՝ որպես ստրուկներ: Եւ հենց այդ նույն շուկայում 1915 թվականին վաճառվում էին հայ աղջիկներ, կրկին որպես ստրուկներ»: Գրողի խոսքով, թեեւ Հայոց ցեղասպանության թեմային ինքն անդրադարձել է «Ավազե ամրոցի աղջիկները» գրքում, սակայն նախատեսում է նաեւ ապագայում պատմական մի ստեղծագործություն գրել, որում զուգահեռներ է անցկացնելու Հայոց ցեղասպանության եւ մեր օրերում տեղի ունեցող իրադարձությունների միջեւ. «Կարինե, Նվարդ, Խաթուն՝ խիզախ հայ աղջիկների անթիվ բազմություն ընդմիշտ կորել է Սիրիայի արեւի տակ, Հալեպում, այո, այդ նույն Հալեպում, որը վերջին 5 տարիներին կրկին մեր սրտերում ցավով է արձագանքում»: Բոհջալյանը, ում հերոսների մեծ մասը կանայք են, հիշեցնում է կանանց իրավունքներին հատուկ ուշադրությամբ վերաբերվելու կարեւորությունը: Նրա խոսքով, կանայք առաջինն են իրենց վրա զգում ճգնաժամի եւ տնտեսական անկումների հետեւանքները սակայն՝ վերջին հերթին օգնություն ստանում: