گزارش اجتماعی: برنامه آموزشی یک مادربزرگ آمریکایی برای دختران نوجوان سنگال 
برنامه ده ساله خانم وان به پیشرفت تحصیلی ده هزار دختر دانش آموز کمک خواهد کرد
اسکات استرن ، خبرنگار صدای آمریکا ، کاولاک یک مادربزرگ آمریکایی به هزاران دانش آموز دختر سنگال کمک می‌کند تا در تحصیل در مدرسه پیشرفت کنند  . زمانی که دختر ویولا وان درگذشت ، وی سرپرستی 5 نوه خود را به عهده کرد  .  اما وی به جای این که آن‌ها را در میشیگان بزرگ کند ، خانواده جدید خود را به آفریقا برد تا در مدرسه خانگی شهر کاولاک در سنگال درس بخوانند  . در این دوره زندگی وی به‌طور جدی متحول شد  . وان می‌گوید :« آن جا یک دختر 9 ساله هم سن و سال و هم بازی نوه من‌بود و در کلاس‌های خانگی درس می‌خواند و از من خواست تا به او هم درس بدهم و من هم با کمال میل پذیرفتم  .  » زمانی که وان دید این دختر هر روز برمی گردد ، از والدینش در مورد علت آن پرسید  . وان می‌گوید :« مادرش به من گفت که این دختر در کلاس 48 نفره ، از نظر سطح تحصیلی در رده آخر است و دلیش این نیست که هوش و استعداد ندارد و من هم می‌دانستم که او دختر باهوشی‌ست بنابراین از والدینش خواستم اجازه دهند او هم با نوه من درس بگیرد  . » این دختر روز بعد با سه دوستش آمد  . وان می‌گوید :« در عرض دو هفته ، 20 دانش آموز به کلاس پیوسته‌بودند  .  بنابراین تصمیم گرفتم روش تدریسی را که برای نوه‌هایم برگزیده‌بودم ، اندکی تغییر دهم  . » وان دریافت با استفاده از حقوق پس انداز بازنشستگی اش می‌تواند به 100 دختر ابتدایی در کاولاک کمک کند تا کتاب‌های مورد نیاز و فضایی برای آموزش داشته باشند  . وی در ضمن درصدد یافتن علت عدم موفقیت این دختران دانش آموز و این که فقط یک درصد آن‌ها در مدارس کاولاک از سطح ابتدایی بالاتر رفته و از دبیرستان فارغ التحصیل می‌شوند ،‌بود  . وان به این نتیجه رسید که علت اصلی شکست دانش آموزان این است که این دختران در منزل به مادرانشان کمک می‌کنند و در عین حال که از آن‌ها خواسته می‌شود به مدرسه بروند ، اما غیبت‌های چند روزه ، آن‌ها را از مدرسه عقب می‌اندازد  . بنابراین بخشی از برنامه ده هزار دختر دانش آموز خانم وان ، قراردادی‌ست که والدین امضا می‌کنند و بر اساس آن موافقت می‌کنند دخترانشان هر روز در مدرسه حاضر باشند و کمک در کارهای منزل را می‌توانند آخر هفته‌ها انجام دهند  . همزمان با بزرگ شدن کلاس‌ها و افزایش تعداد دانش آموزان ، هزینه‌ها هم افزایش یافت  . اما وان درصدد‌بود تا در همه جنبه‌های کارخودکفا باشند ، بنابراین از دختران خواست تا با فروش بیسکویت و آب میوه پول جمع کنند  . بنابراین دانش آموزان به دو گروه تقسیم شدند  .  یکی دخترانی که از درس و مدرسه عقب افتاده‌بودند و گروه دیگری که در آستانه آن قرار داشتند  . داسیرا سامباکا ، که در حال حاضر مدیر حسابداری وان‌شده‌و آب میوه می‌فروشد می‌گوید : « ما برای دخترانی که از درس و مدرسه عقب افتاده‌اند همه چیز فراهم می‌کنیم  .  در درس‌ها ، بویژه در انگلیسی و ریاضیات کمکشان می‌کنیم و به معلم‌ها حقوق می‌دهیم تا به آن‌ها تدریس کنند  . » هم اکنون این برنامه یک کارگاه آموزشی خیاطی برگزار می‌کند  . دختران این کارگاه خیاطی ، عروسک و کیف‌های پارچه‌ای می‌دوزند و به یک خرده فروش در کالیفرنیا می‌فروشند  . معلم خیاطی این مدرسه می‌گوید این برنامه با کسب درآمد از راه خیاطی و کمک به والدین و خواهرانش زندگی او را متحول کرده و وی مسئولیت‌پذیری را یاد گرفته است  . فروش بیسکویت و آب میوه به حرفه‌ای بدل‌شده‌که این دختران با خرید و فروش محصولات کشاورزی آشنا شده‌اند  . هم اکنون آن‌ها مالک 25 هکتار زمین هستند که در آن بادام زمینی و بامیه می‌کارند  . سوادآموزی و آموزش برنامه‌های حرفه‌ای به دخترانی که فارغ التحصیل شده‌اند و آموزش‌های کتاب خوانی در روستاها از جمله فعالیت‌های دختران این منطقه است  . خانم وان می‌گوید چون مشخص نیست چه برنامه جدیدی پیش رو خواهد داشت ، هر روز صبح ساعت 5 از خواب بیدار می‌شود و درمقایسه با مشاغل و حرفه‌هایی که در گذشته داشته ، تجربه وی در سنگال اولین شغل واقعی اش بوده است  . هم اکنون تعداد دخترانی که به برنامه خانم وان پیوسته‌اند ، از 4 دانش آموز به 2500 رسیده است  . 700 دختر در لیست انتظار ثبت نام هستند و برنامه 10 ساله خانم وان به پیشرفت تحصیلی 10 هزار دختر دانش آموز کمک خواهد کرد  .