مراسم جایزه ادبی جلال آل احمد بی فرجام به پایان رسید
در حالی که دولت برای نویسندگان مطلوب خود سکه بخشی می کند بنیادهای مستقل ادبی از جمله جایزه بنیاد هوشنگ گلشیری، جایزه صادق هدایت، و چندین جایزه شعری که می توانند در گسترش کتابخوانی و رشد ادبیات خلاقه موثر افتند از آنجا که پایگاهی مستقل برای معرفی چهره های ادبی ناوابسته به حاکمیت هستند به شدت تحت فشار قرار گرفته اند تا دست از فعالیت خود بکشند.
مراسم پایانی سومین دوره جایزه ادبی جلال آل‌احمد عصر یکشنبه هفتم آبان ماه در تالار وحدت تهران برگزار شد  .  در این مراسم گرچه وزیرارشاداسلامی و دیگر مدیران این وزارتخانه شرکت داشتند ، اما غیبت اعضای شورایعالی انقلاب فرهنگی ( مبتکر طرح جایزه ادبی جلال احمد ) بیانگر اختلاف‌نظر این دو نهاد بر سر اداره این جایزه ادبی بوده است  . سومین دوره جایزه دولتی جلال آل احمد همچون دوره‌های گذشته در بخش داستانی برنده برگزیده نداشت و در نتیجه یکصدوده سکه طلا همچنان در صندوق دارایی‌های این بنیاد ماند  .  وزیر ارشاد در این مراسم ابراز امیدواری کرد جایزه جلال سال آینده برگزیده داشته باشد  . در این مراسم تشریفاتی دولتی یکی از داستان نویسانی که تقدیرنامه‌ای دریافت کرده‌بود ، گفت کتاب داستان تازه اش که برای چاپ و نشر تحویل بررسان ارشاداسلامی‌شده‌از سوی این وزارت غیرقابل نشر اعلام‌شده‌است  . این جایزه دولتی در حالی به پایان رسید که گروه نویسندگان دولتی به رهبری محمدرضا سرشار که در انجمن قلم ایران گردآمده‌اند به پشتیبانی شورایعالی انقلاب فرهنگی با مدیران کنونی ارشاداسلامی بر تصاحب اداره جایزه جلال دچار اختلاف شدید هستند  . اما کارشناسان و منتقدان ادبی بیرون از حوزه اقتدار حاکمیت می‌گویند در حالی که دولت برای نویسندگان مطلوب خود سکه بخشی می‌کند بنیادهای مستقل ادبی از جمله جایزه بنیاد هوشنگ گلشیری ، جایزه صادق هدایت ، و چندین جایزه شعری که می‌توانند در گسترش کتابخوانی و رشد ادبیات خلاقه موثر افتند از آنجا که پایگاهی مستقل برای معرفی چهره‌های ادبی ناوابسته به حاکمیت هستند به شدت تحت فشار قرار گرفته‌اند تا دست از فعالیت خود بکشند  . کارشناسان ادبی می‌گویند چه عاملی می‌تواند به یک جایزه ادبی چنان اعتباری ببخشد که نویسندگان به دریافت آن افتخار کرده آن را عاملی برای پویایی خود و دیگر نویسندگان جوان بدانند  ؟  آیا سکه بخشی می‌تواند اسباب بزرگی جایزه ادبی شود  ؟  اگر چنین است جایزه ادبی لژیون دوفرانس که به برنده خود تنها یک چک ده یورویی اهدا می‌کند باید بی‌اعتبارترین جایزه ادبی فرانسه باشد  .  حال آن نویسندگان فرانسوی آرزوی دریافت چنین جایزه ارزشمندی را دارند  . اینکه در ایران تاکنون هیچ جایزه‌ای از چنان جایگاهی درخور برخوردار‌نشده‌که بتواند مایه مباهات و افتخار نویسندگان شود ، ریشه در مصایبی چند لایه دارد که یکی از آن‌ها فشار دولتها علیه نهادهای مستقل و غیردولتی اعطای جوایز ادبی بوده و هست  .  این نهادها هنوز و همچنان درگیر حفظ استقلال خود هستند و این تلاش برای حفظ ناوابستگی به دولت چنان بهای سنگینی در پی دارد که گاه به تعطیلی کامل این جوایز منجر‌شده‌و می‌شود  . مدیا کاشیگر از مسئولان جایزه ادبی « روزی روزگاری » با اشاره به ریخت و پاش دولتی « جایزه دولتی جلال آل احمد » گفت : بودجه‌های کلان نهادهای دولتی برای چنین مناسبت‌هایی در حوزه ادبیات صرف می‌شود در حالی که جایزه‌های ادبی خصوصی با مشکلات مالی فراوان روبرو هستند  . یکی دیگر از کارشناسان ادبی گفت : « شعار خصوصی‌سازی براساس اصل 44 قانون اساسی امروزه همه جا شنیده می‌شود دولت چرا تلاش دارد ادبیات خلاقه را دولتی کند  ؟  از دیگر سو دولت برای از صحنه بیرون بردن جایزه‌های مستقل ادبی آنان را وابسته به بیگانگان قلمداد می‌کند تا بخش خصوصی اجازه نیابد به آنان کمک مالی کند  . بنیاد هوشنگ گلشیری که جایزه‌ای به همین نام را به نویسندگان داستانی اهدا می‌کند ، طی سالهای اخیر با مشکلات بزرگی از جمله مکان برگزاری آیین اهدای جوایز روبرو بوده است  .  فرزانه طاهری مسئول این بنیاد گفت از آغاز به کار بنیاد هوشنگ گلشیری آقای مهاجرانی وزیر وقت فرهنگ و ارشاداسلامی پیشنهاد کمک مالی دولت به این بنیاد را داشت اما ما با آن مخالفت کردیم زیرا استقلال مهم ترین رکن این بنیاد است که با حمایت اهالی فرهنگ به کار خود ادامه می‌دهد  .  اکثر کتاب‌ها از سوی ناشران یا مولفان به ما هدیه داده می‌شود و داوران نیز بابت ارزیابی و داوری‌هاشان پولی از ما نمی‌گیرند  .  جوایزی هم که به برگزیدگان اهدا می‌شود از همکاری با اسپانسرهای معمول و کوچک است که رقم‌های چشمگیری را شامل نمی‌شوند  . فرزانه طاهری افزود : ما هیچ حمایتی از دولت نمی‌خواهیم  .  همین که این بنیاد بدون ایجاد مشکلات و سنگ‌اندازی‌ها ، به حیات طبیعی و مستقل خود ادامه می‌دهد برای ما با ارزش است و کافی  .