مناقشه ایران و سعودی از پیکار نیابتی فراتر می رود 
رقابت ایران- سعودی از ایدئولوژی فراتر می رود. خصومت های ارضی بر سر تعدادی جزیره مورد اختلافبین ایران و شورای همکاری خلیج فارس وجود دارد که اگر رو شود پیامدهایی جدی برای امنیت منطقه خواهد داشت.
در حالی که اکثر کشورهای خاورمیانه و شمال آفریقا با مناقشه دست به گریبان هستند ، رقابت ایران سعودی وارد معادله‌شده‌است  .  رقابت از زمان انقلاب اسلامی ایران وجود داشته است ، اما بیشتر خصومت آن‌ها بر لفاظی و و رویاروئی‌های نظامی غیرمستقیم از طریق گروه‌های نیابتی استوار بوده است  .  اما به نظر می‌رسد در پی رویدادهای اخیر شکل مستقیم تری پیدا کرده است  . نشریه میدل ایست مانیتور در گزارشی به این موضوع پرداخته است  .  رویدادهای گذشته از جمله زدوخورد در 31 ژوئیه 1987 بین زائران ایرانی را ، که می‌خواستند با برپا کردن تظاهرات یک بیانیه سیاسی صادر کنند ، و نیروهای امنیتی عربستان را که بیش از 400 کشته برجا گذاشت ، و حادثه اخیر کشته شدن صدها زائر در مراسم حج در منا را یاد آور می‌شود و می‌گوید : در این مراسم تظاهراتی برپا نشد ، اما یک دیپلمات سابق ایرانی ، تهران را متهم کرده که در زیر دست و پا افتادن و لگدمال شدن زائران مقصر بوده است  . هم اینک طرفداران سعودی این اتهام را در حمله دیپلماتیک به ایران بکار گرفته‌اند  .  هر چند تاکنون در مقایسه با رویاروئی 1987 ، تلفاتی ببار نیاورده است ، اما وقتی در محتوای رقابت دیپلماتیک بین ایران و سعودی قرار داده شود ، خطرناکتر است  . مفسر میدل ایست مانیتور ، اختلاف اصلی بین دو حادثه را نقش سعودی در خصومت می‌داند و می‌گوید در دهه 1980 خصومت کمتر نبود ، اما سعودی‌ها قادر‌بودند پشت عمل نظامی مستقیم صدام حسین علیه ایران پنهان شوند ، زیرا او تا آنجا که به جهان عرب و سنی مربوط می‌شد ، بازدارنده اصلی ایران و هژمونی شیعه‌بود  . سعودی‌ها همانند غرب از صدام حمایت کردند ، 25 میلیارد دلار به شکل قرضه و وام بلاعوض برای او فراهم آوردند  .  سعودی‌ها احساس می‌کردند تا زمانی که صدام حسین بار نظامی اصلی حذف تهدید ایران را به دوش می‌کشد آن‌ها نسبتا در امان خواهند‌بود  . مفسر میدل ایست مانیتور به تغییری که ملک سلمان در سیاست خارجی عربستان صورت داده است و بر اساس آن می‌خواهد کشور را به یک قدرت منطقه‌ای و مذهبی تبدیل کند ، اشاره می‌کند و می‌گوید رقابت ایران - سعودی از ایدئولوژی فراتر می‌رود  . خصومت‌های ارضی بر سر تعدادی جزیره مورد اختلاف بین ایران و شورای همکاری خلیج‌فارس وجود دارد که اگر رو شود پیامدهایی جدی برای امنیت منطقه خواهد داشت  .  تنگه هرمز نیز یک منبع اختلاف بین ایران و امارات متحده عربی است  . از نظر تاریخی ، ایران ادعا کرده است بحرین « ایرانی » است و نه عربی  .  این نگرش به این معنا است که ایران نه فقط می‌خواهد کشور را اشغال کند ، بلکه ادعا بر بحرین همچنین می‌تواند موجب شود مستقیما به مرز سعودی دسترسی پیدا کند  . دولت‌های تهران و ریاض همچنین یکدیگر را از طریق مناقشه‌های نیابتی تهدید می‌کنند  .  افزون بر این ، نباید فراموش کرد که سعودی و ایران فقط دو طرف جنگ نیستند  .  منابع طبیعی منطقه ، تاریخ استعماری و اتحادیه‌های استراتژیک آن را به مناقشه‌ای با طرف‌های زیاد تبدیل کرده است ، پیکار هوایی روسیه در سوریه ، همراه با ورود سربازان ایران به سوریه برای پشتیبانی از بشار اسد در خط جبهه ، آشکارا سعودی‌ها را در یک نابرابری استراتژیک قرار داده است  . عربستان سعودی نمی‌تواند پیکار نظامی در یمن را به سوریه گسترش دهد ، یا وقت و انرژی زیادی را برای حفظ قدرت نظامی خود ، وقتی جنگ در مرز جنوبی اش مقوله‌ای فوری تر است ، سرمایه‌گذاری کند  . مفسر میدل ایست مانیتور می‌گوید هرچند ملک سلمان سعی دارد اقتدارش را اعمال کند و عربستان را به یکی از قدرت‌های منطقه‌ای مبدل سازد ، بیشتر روند نبرد از دست تهران و ریاض خارج است  . هر دو روز بروز بیشتر به متحدان خود متکی می‌شوند ، که نشان می‌دهد انعطاف حرکت در هر طرف کمتر خواهد شد  .  برای مثال ، پیش‌بینی این که سعودی چگونه ممکن است به مناقشه در سوریه پاسخ دهد ممکن نیست ، تا معلوم شود آمریکا و احتمالا حتی ترکیه ، حالا که روسیه وارد مناقشه‌شده‌است چه خواهند کرد  .