فارین پالیسی: با توافق اتمی وضعیت حقوق بشر در ایران فراموش نشود
نویسنده مقاله می‌گوید فعالان حقوق بشر از دیرباز احساس می‌کردند تمرکز جهانی بر برنامه هسته ای ایران، توجه به تقض حقوق بشر در آن کشور را تحت الشعاع قرار داده است.
در حالی که بحث‌های علنی و مذاکرات محرمانه در باره برنامه هسته‌ای ایران به مراحل نهایی نزدیک می‌شود ، کارشناسان در سراسر جهان در مورد پیچیدگی‌های توافق احتمالی میان تهران و قدرت‌های جهانی عضو گروه 1 + 5 اظهار نظر می‌کنند سوزان نوسل ، مدیرمرکز آمریکایی قلم و مدیرکل پیشین وزارت خارجه آمریکا در امور سازمان‌های بین‌المللی ، در در ماهنامه « فارین پالیسی » به این موضوع پرداخته است  . نویسنده ، بر توجهی که در این میان باید به وضعیت حقوق بشردر ایران شود تاکید کرده و می‌گوید ، نگرش سپتامبر 2013 رئیس جمهوری باراک اوباما که « رابطه جدید بین آمریکا و جمهوری اسلامی ، به مردم ایران کمک خواهد کرد از قابلیت‌های فوق العاده خود استفاده کنند » منتفی است  . خانم نوسل در ادامه می‌افزاید ، هم اکنون تمام طرف‌ها بر چگونگی 12 ماهی تمرکز دارند که ایران را از زمان رسیدن به توانایی ساخت بمب در برابر لغو و برداشتن تحریم‌های غرب باز می‌دارد  .  اختلافات شدید در واشنگتن و تهران در مورد توافق احتمالی ، نشان می‌دهد رویای آشتی گسترده تر ، دست کم به اندازه پیمان اتمی ، پریشان و فرّار می‌نماید نویسنده مقاله همچنین به تماس‌هایی که 18 ماه پیش بین باراک اوباما و حسن روحانی روسای جمهوری دو کشور جریان داشت ، اشاره می‌کند و می‌گوید ایرانی‌ها و آمریکایی‌ها ابراز امیدواری می‌کردند که پایان بن‌بست هسته‌ای بتواند به بهبود وضعیت حقوق‌بشر در ایران کمک کند  . فعالان از دیرباز احساس می‌کردند تمرکز جهانی بر برنامه هسته‌ای ایران ، توجه به تقض حقوق‌بشر در آن کشور را تحت‌الشعاع قرار داده است  . اما با نزدیک بودن یک توافق بالقوه ، طرفداران حقوق‌بشر نسبت به این موضوع که آیا پیشرفت در پرونده اتمی موجب خواهد شد گام‌هایی در مساله حقوق‌بشر برداشته شود یا خیر ، ابراز نگرانی می‌کنند  . به نظر مفسر فارین پالیسی ، دولت اوباما در حالی که برای مرحله پایانی گفتگوهای هسته‌ای آماده می‌شود ، باید این را مسلم سازد که مقوله حقوق‌بشر کنار گذاشته نشود در گذر زمان ، وضعیت حقوق‌بشر در ایران به ارجحیت بالاتری برای کاخ سفید تبدیل شد  .  هرچند واشنگتن در جریان اعتراضات خیابانی موسوم به « جنبش سبز » در سال 2009 میلادی ( 1388 خورشیدی ) به دلیل عدم حمایت از معترضان به نتیجه انتخابات ریاست جمهوری ، هدف انتقاد قرار گرفت  . در سال 2010 ، دولت موفق شد ماموریت یک گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد برای بررسی وضعیت حقوق‌بشر در ایران را ایجاد کند  .  گزارشگری که وظیفه دارد سالی دو بار گزارش‌های عمیق و فراگیر به شورای حقوق‌بشر سازمان ملل متحد ارائه دهد  . در سال 2012 ، پرزیدنت اوباما با امضای فرمانی ، تحریم‌هایی بر کسانی که در نقض حقوق‌بشر در ایران به نحوی درگیر‌بودند ، و نیز علیه افراد مسئول در سرکوب جنبش سبز ، برقرار کرد  . نویسنده فارین پالیسی همچنین به وعده‌هایی که حسن روحانی رئیس جمهوری جدید ایران برای رعایت حقوقی که در قانون اساسی ایران تشریح‌شده‌است ، اشاره می‌کند و می‌گوید ، با این حال به گفته احمد شهید گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد ، اقدامات او به برداشتن « گام‌های بچه‌گانه » محدود بوده است  . بر اساس جدیدترین گزارش احمد شهید ، در سال 2014 دست کم 753 نفر در ایران اعدام شدند  . در گزارش جداگانه‌ای‌بان کی مون دبیرکل سازمان ملل متحد ، به وضعیت ناهنجار حقوق زنان در ایران پرداخت ، که در آن گفته می‌شد دو سوم زنان هدف خشونت داخلی قرار دارند  .  گزارش همچنین به زندان اوین می‌پردازد ، و این زندان را « سیاهچال تهران برای زندانیان سیاسی که در آن تجاوز جنسی ، شلاق و شکنحه عادی است ،» توصیف می‌کند  . در حالی که هنوز احتمال این می‌رود که کنگره هرگونه توافق هسته‌ای احتمالی را بررسی کند ، اما تقریبا مسلم به نظر می‌رسد که از حقوق‌بشر به عنوان یک اسلحه استفاده خواهد شد  . نویسنده مقاله ، با یادآوری برخی پیشنهادها ، طرح‌ها و بیانات قانونگذاران آمریکایی ، اظهار عقیده می‌کند که حقوق‌بشر نقش عمده‌ای در میراث بلندمدت سیاست اوباما نسبت به ایران بازی خواهد کرد به عقیده او ، اگر چرخش سانتریفیوژها کند شود اما اعدام‌ها ادامه یابد ، ایران می‌تواند راهی با مقبولیت بین‌المللی که اقدامات سرکوبگرانه خود را مشروع جلوه داده و آن تقویت کند ، فراهم آورد  .  همچنین این خطر وجود دارد که اگر پرونده هسته‌ای حل شود ، فشار بین‌المللی در مورد وضعیت حقوق‌بشر کاهش پیدا کند مفسر فارین پالیسی همچنین می‌گوید آمریکا برای اطمینان از این که توافق هسته‌ای مساله حقوق‌بشر را لوث نخواهد کرد ، می‌تواند سه کار انجام داد : جلب همکاری بین‌المللی ، بکارگیری سازوکار سازمان ملل متحد ، و ادغام دوباره دیپلماتیک ایران به منظور بهبود وضعیت حقوق‌بشر او اهمیت تقویت انگیزه‌های اصلاح طلبانه روحانی و دیگر رهبران میانه رو و کمک به در برابر تند روها را یادآور می‌شود ، و با اشاره به فرصت‌هایی که برطرف شدن تجریم‌ها برای ورود شرکت‌ها وسرمایه‌گذاران خارجی به ایران فراهم خواهد آورد ، و بیان این نظر که تهران از تمام امکانات خود برای جلب شرکت‌های جدید استفاده خواهد کرد ، می‌گوید اگر آن‌ها بتوانند به عنوان نیروئی برای اصلاحات بکار روند ، نفوذشان از هر دولت خارجی بیشتر خواهد بود مقسر فارین پالیسی سازمان ملل متحد باید تهران را برای دعوت از گزارشگر ویژه حقوق‌بشر جهت سفر به ایران زیر فشار بگذارد  .  او می‌گوید به انجام رسیدن معامله اتمی ممکن است آغاز روند برقراری مناسبات دیپلماتیک بین امریکا و ایران باشد  .  اما در حالی که آمریکا به نزدیکی احتمالی نگاه می‌کند ، باید رویکرد متوازنی را بر گزیند که تعامل مستقیم با جامعه ایران ؛، همدردی با ناراضیان  .  و تاکید بر جنبه‌های نرمتر قدرت آمریکا مبادلات ، نفوذ فرهنگی و گفت و شنود راشامل شود او معتقد است چنین کاری به مسلم ساختن این موضوع که گرم شدن مناسبات واشنگتن را ، بجای راه حل ، به بخشی از مشکل حقوق‌بشر در ایران مبدل نخواهد ساخت ، کمک خواهد کرد