گزارش هنری: انتشار آلبوم تازه تام جونز با آهنگ ها و ترانه هایی از بونو و اسپرینگستین
آلبوم تازه تام جونز، داستان زندگی خود اوست که تبدیل به اشعاری به قلم بونو، خواننده گروه یوتو شده است
این آلبوم که « 24 ساعت » نام دارد داستان زندگی تام جونز ، پسر یک کارگر معدن را که در جوانی به کار گورکنی اشتغال داشته ، و در خانه دائم برای همسر خود آواز می‌خوانده را به صورت اشعاری مدرن و گویا بیان کرده است  .  تام جونز در مورد این آلبوم جدید و همکاری با بونو خواننده و آهنگساز معروف گروه یوتو می‌گوید دو سال پیش هنگامی که در دوبلین برای شرکت در مراسم جوایز موسیقی به سر می‌برد در باری به نام لیلی با بونو روبرو شد :« من بونو را دیدم و از او دعوت کردم که با هم یک آبجو بنوشیم  .  ما کمی صحبت کردیم و من از او پرسیدم که آیا حاضر است برای من یک آهنگ بنویسد  ؟ » در تاریک و روشنایی نور میکده آن شب ، تام جونز 68 ساله و بونوی 48 ساله در مورد شهرت ، محبوبیت ، ریتم موسیقی ، دوران سخت و ملودی سخن گفتند  .  بونو از این حرف‌ها نت‌هایی بر می‌داشت  .  از روزهایی که تام جونز ، این پیشکسوت موسیقی پاپ بریتانیا به کندن گور در نیمه‌های شب در گورستان محله اشتغال داشت و آرزوی پوشیدن یک پیراهن و کفش شیک را در سر می‌پروراند  .  این گفت‌وگو و درد و دل‌های آن شب در نهایت به صورت ترانه‌ای به نام « شوگر ددی » در تازه ترین آلبوم تام جونز ، این خواننده محبوب قدیمی ، به صورتی پر تحرک و پرپیچش به شیوه « فانک » جلوه گرشده است  .  ترانه‌ای که می‌تواند روی جدول موسیقی به آسانی بین ترانه « سکس ماشین » جیمز براون و « سکسی بک » جاستین تیمبرلیک قرار بگیرد  .  پیش از بونو و بروس اسپرینگستین که ترانه « د هیتر » در آلبوم تازه تام جونز را او ساخته است ، آهنگسازان دیگری نیز کوشیده‌اند تا با این خواننده همکاری کنند و آهنگ‌های تازه‌ای برای او بسازند اما این همکاری‌ها موفقیتی در پی نداشته است  .  بیشتر آهنگسازان جوانتر تحت تاثیر تصویری که تام جونز بر نسل آن‌ها باقی گذاشته است ، تصویر کاریکاتور مانند مرد میانسالی که به عنوان یک فیگور سکسی برای تهییج زنان هم سن و سال خود به لاس وگاس می‌آید برای او آهنگ ساخته‌اند  .  تام جونز امروز به صورتی جدی تر به موسیقی خود نگاه می‌کند :« این شاید به خاطر سن و سالم باشد اما من می‌خواهم به نوعی میراثی از خودم باقی بگذارم  .  احساس می‌کنم بهار و تابستان حرفه خوانندگی‌ام به پایان رسیده و خوب به خوبی هم گذشته  .  اما حالا احساس می‌کنم باید یک کار اساسی و جدی تحویل بدهم که مردم مرا به خاطر آن به یاد بیاورند  .  می‌خواهم تا هنوز صدایم را از دست نداده‌ام این کار را بکنم  . » برخی از ترانه‌های دیگر آلبوم تازه تام جونز ، 24 ساعت ، از آثار خود اوست که پیش از این هرگز درباره خود او نبوده است  .  از جمله ترانه‌ای که با تهیه‌کننده آلبوم ، بتی رایت به‌طور مشترک نوشته‌شده‌به نام « جاده » که درباره زندگی زناشوئی 50 ساله تام جونز و همسرش است که بارها از هم جدا شده‌اند اما هر بار به سوی هم بازگشته‌اند  . داستان زندگی تام جونز از زبان خود او ، که تبدیل به اشعاری به قلم بونو از گروه یوتو و بروس اسپرینگستین‌شده‌است ، امروز منتشر شد  . بونو به تام جونز می‌گوید که او بسیار علاقمند است یک آهنگ درباره او - تام جونز معروف - بنویسد و نه آهنگی که شبیه ترانه‌های متداول گروه یوتو باشد  . در این جا ، بونو از تام جونز می‌خواهد که درباره خودش و زندگی‌ای که پیش از شهرت جهانی داشته است صحبت کند  .  این که چقدر از آن زندگی را با خود به دنیای شهرت آورده است و چقدر از او هنوز در آن دنیای گمنامی باقی است  . این روزها شاید تام جونز با پوشیدن پیراهن‌های پرزرق و برق و کفش‌های شیک می‌کوشد تا خاطره دوده‌های ذغالی که پدرش به خانه می‌آورد را فراموش کند  . تام جونز جایگاه ویژه‌ای در صحنه موسیقی پاپ جهانی دارد و هنوز خواننده دیگری پیدا‌نشده‌است که بتواند از لحاظ قدرت صدا با او برابری کند  .  اما انتخاب او از لحاظ نوع موسیقی تا امروز و انتشار آلبوم تازه 24 ساعت همواره مورد سئوال بوده است  . تام جونز در طول سال‌ها با بازخوانی آهنگ‌های معروف و قدیمی خود توانسته است این جایگاه ویژه را حفظ کند  .  او با اجرای کنسرت‌هایی در سراسر جهان و بخصوص در لاس وگاس ارتباط خود را با طرفدارانش حفظ کرده است ، اما از لحاظ تهیه ماتریال تازه و موسیقی‌ای که به صورت آلبوم به بازار فرستاده شود موفقیت چندانی نداشته است  .