مراسم یادبود شاهزاده علیرضا پهلوی در واشنگتن برگزار شد
علیرضا عاشق ایران، فرهنگ، تاریخ و زبان های قدیمی و کهن آن سر زمین بوده است و این را همه می دانستند و همه می گفتند
مراسم یادبود علیرضا پهلوی دومین پسر آخرین پادشاه ایران روز یکشنبه ، بیست و سوم ژانویه 2011 ، در شهر بتزدا در ایالت مریلند در حومه واشنگتن دی سی ، برگزار شد  .  تقریبا به شکل همزمان مراسم دیگری نیز در نقاط مختلف از جمله در ایالت کالیفرنیا و شهر پاریس برگزار شد  . مراسم واشنگتن در سالن استراتمور در ایالت مریلند برگزار شد ، سالنی که گنجایش حدود 2000 نفر را داشت و یک ساعت پیش از شروع مراسم ظرفیتش پر شده‌بود و طی آن حاضران به آرامی و گاهی با صدای بلند گریه می‌کردند  . نسل اول مهاجرانی که ایران را پس از انقلاب ترک کرده‌بودند ، نسل دومی‌ها که جوان‌بودند و بسیار جوان ترها در این مراسم شرکت داشتند  . نادر صدیقی که اجرای مراسم را بر عهده داشت ، در ابتدای سخنانش گفت من برای این که عمق اندوهی گران را بیان کنم ، کمتر موفق شدم  . و اما هر کسی این اندوه را بگونه‌ای بیان کرد  .  شهاب هاشمی فیلمساز و کارگردان ایرانی فیلمی از علیرضا تهیه کرده‌بود که تصاویری از امواج شاید ، که شاید از دریای خزر‌بود ، آن را بپایان میرساند و صدای خواننده‌ای که می‌خواند : « اگر ایران به جز ویران سرا نیست ، من این ویران سرا را دوست دارم » تصاویر را همراهی میکرد  . علیرضا پهلوی که روز 14 ژانویه 2011 در منزل مسکونی اش در بوستون خودکشی کرد ، وصیت کرده است که جسدش سوزانده‌شده‌و خاکسترش در دریای خزر در شمال ایران پراکنده شود  . به دلیل علاقه شاهپور علیرضا به موسیقی ، اجرای موسیقی زنده در مراسم گنجانده شده‌بود و تارا کمانگر ، نوازنده پیانو و سیروس بروخیم ، نوازنده ویولن ، قطعاتی از آهنگسازان بزرگ فردریک شوپن و امین اله حسین موسیقی دان مشهور ایرانی را نواختند  .  شاید که علیرضا در جهان دیگر نوای موسیقی این دو نوازنده جوان ایرانی را بر دل نشانده باشد  . در روی صحنه پرچم شیر و خورشید و سبد‌های با گل‌های سپید قرار داشت  .  خانواده پهلوی قبلا از شرکت‌کنندگان خواسته‌بودند که گل به همراه نیآورند  .  این گل‌ها ، گل‌های خانواده است ، خانواده پهلوی  . صفحه بسیار بزرگ تلویزیونی که روی صحنه قرار دارد گل‌های شقایق قرمز آتشین دشتهای ایران را نشان می‌دهد ، لاله‌های وحشی ، امواج دریای مازندران ، بلندی کوه‌های پر برف و خانه‌های شمال ایران را  . سخنرانان مراسم در سخنان خود ، از عشق علیرضا به ایران ، فرهنگ ، تاریخ و زبان‌های قدیمی و کهن آن سر زمین یاد کردند  . فرداد فروزان دوستی که از 17 سالگی با علیرضا بوده است در سخنانی از وی یاد می‌کند  .  فرداد بنام ایران و ایرانیان کلام خود را شروع می‌کند و می‌گوید کلامی برای تسلی دلهای آزرده شرکت‌کنندگان نمی‌یابد چرا که خود بسیار آزرده است  .  فرداد می‌گوید علیرضا در دوستی بی‌شائبه و فداکار‌بود و بارها هنگام سخن گفتن برای دوستی که فداکار بوده ، صدایش می‌گیرد و بغض گلویش را می‌فشارد  . گریه‌های گاه آرام و گاه با صدای بلند حضار در هنگام سخنرانی‌ها به گوش می‌رسید و این گریه‌ها هنگامی که مادر وی ، فرح پهلوی ملکه سابق ایران سخن می‌گفت اوج می‌گرفت  .  شاید خاطره از دست دادن جوانی که عاشق ایران بوده است ، به همراه مادری که در از دست دادن او نا شکیباست ؛ شرکت‌کنندگان را بیقرار تر کرده است  . فرح پهلوی در سخنان خود گفت : « غم از دست دادن فرزند برای مادر بسیار سخت است ، برای هر مادری سخت است زیرا هر مادری شازده خانوم و شازده پسری دارد » .  ملکه سابق ایران می‌گوید نباید بگذاریم که فقط غم و غصه و عزا باشد که ما را بهم نزدیک کند ، نباید بگذاریم که بشکنند و نباید بشکنیم  . شاهزاده رضا پهلوی نیز در سخنان خود از خاطراتش با علیرضا ، از این که وی روح شوخ و طبع مثبتی داشته است سخن گفت و از این که توانسته‌بود در تابستان گذشته روزهایی را با برادرش سپری کند و آخرین مسابقات جام جهانی فوتبال را به اتفاق او تماشا کند  .  وی گفت آخرین تصویر از او آرام‌بود  . فریدون فرح اندوز که خود چندی پیش فرزندش را از دست داد و درد مشابهی را پشت سر گذاشته است شعری از مولوی را خواند  . در کنار همه آنان که از شاهپور علیرضا پهلوی سخن گفتند ، گفته‌های دکتر رحیم شایگان شاید متفاوت‌بود  .  رحیم شایگان استاد دانشگاه کالیفرنیا گفت مایل است که از از زاویه دیگری درباره علیرضا ، یعنی بعد تحصیلی وی ، سخن بگوید  .  او گفت : « علیرضا پس از ورود به دانشگاه هاروارد به شناختن زبان‌های ایرانی بر آمد  .  موضوع پایان نامه تحصیلی او ، « مینوی خرد »‌بود  .  پروفسور شایگان گفت که بی‌شک گرایش علیرضا به ایران باستان تحت تاثیر رویدادهای اخیر تاریخ ایران بوده است  . وی گفت سیر اندیشه علیرضا اهمیتی بسیار دارد  .  وی به دنبال حکمتی خفته در اندیشه کهن فرهنگ این سرزمین‌بود و در آخر ، سخنانش را با صدای بسیار گرفته چنین به پایان رساند : وی گل اولین گلستان شاهی است  . نکته جالب توجه در گفتار کسانی که از شاهپور علیرضا یاد می‌کردند ، علاقه وی به ایران به ویژه تاریخ و فرهنگ و زبان‌های کهن ایرانی بوده است  . در ایران اما ، تصاویر حکایت دیگری دارند ، حکایت از این که در آنجا نیز در غم علیرضا شریک هستند  .  فرح پهلوی در سخنانش از همه سپاسگزاری کرد : از صاحب مغازه‌ای که در کنار در ورودی برای پسرش خرما گذاشته است و از جوانی که به او نوشته است آن شب در آن شهر دور دست ، در غربت ، علیرضا خودش را از قفس پرواز داد  . در ایران نیز ، برای علیرضا ، علیرضائی که بنا به گفته آن جوان ایرانی از قفس خود را پرواز داده‌بود ؛ آگهی پخش می‌کردند  .  آگهی هائی که روی کیوسک تلفن‌ها چسبانده شده‌بودند  .