ادوین هابل دید جهان را به هستی تغییر داد
کشف هابل به مناقشات طولانی پایان داد. هابل ثابت کرد نظریه کسانی که می گفتند سحاب در درون کهکشان راه شیری قرار دارد اشتباه است
پس از درگذشت ادوین هابل ، ستاره شناس‌های جهان همچنان یاد او را با استفاده از تلسکوپ‌هایی که نام هابل بر آن‌ها گذاشته‌شده‌است ، یادش را زنده نگاه می‌دارند  . هابل مهمترین اکتشافات خود را در دهه 1920 انجام داد  .  کار او به انجام تحقیقات جدیدی در زمینه چگونگی تولد هستی منجر شد  .  ستاره‌شناسان از آن زمان تا کنون همچنان این راه را ادامه می‌دهند و جزییات بیشتری را کشف می‌کنند  .  بسیاری از آنان از تلسکوپ فضایی هابل که پس از مرگ او نامگذاری شد استفاده می‌کنند  . ادوین پاول هابل در سال 1889در مارشفیلد در ایالت میسوری متولد شد  .  کودکی اش را در ایالت کنتاکی گذراند و سپس با خانواده اش به شیکاگو در ایلینوی رفت و در دانشگاه شیکاگو در رشته ریاضیات و ستاره‌شناسی تحصیل کرد  . هابل هم دانش آموز خوبی‌بود و هم ورزشکاری خوب  .  او در سال 1909 عضو تیم بسکتبال دانشگاه شیکاگو‌بود  .  هابل بوکسور توانایی نیز‌بود به طوری که چندین نفر او را به تمرین و شرکت درمسابقات قهرمانی سنگین وزن بکس ترغیب کردند  .  اما او تصمیم گرفت تحصیلاتش را ادامه دهد و به کالج کوئین در آکسفورد انگلیس رفت  . ادوین هابل در آکسفورد در رشته حقوق تحصیل کرد  .  او به قانون مدنی بریتانیا علاقمند‌بود زیرا خانواده اش سال‌ها پیش از انگلیس به آمریکا مهاجرت کرده‌بودند  .  اوسه سال را در آکسفورد گذراند  . هابل در سال 1913 به آمریکا بازگشت و در لوئیزویل در ایالت کنتاکی دفتر وکالت گشود  .  پس از مدت کوتاهی دریافت که نمی‌خواهد وکیل باشد و به دانشگاه شیکاگو بازگشت  .  آنجا برای بار دیگر تحصیل در رشته ستاره‌شناسی را آغاز کرد  . ادوین هابل با ابزارو وسائل موجود دررصدخانه یرکز در دانشگاه به آسمان شب نگاه می‌کرد  .  تحقیقات او این پرسش اصلی که ستاره‌شناسان پاسخی برای آن نداشتند را نیز در بر می‌گرفت : سحاب چیست  ؟ آن طور که هابل توضیح می‌دهد سحاب ، واژه تخصصی در علم ستاره‌شناسی قرن‌ها قدمت دارد  .  سحاب نامی بوده که به مناطق دائما ابری خارج از منظومه شمسی اطلاق می‌شده  .  برخی ستاره‌شناسان تصور می‌کردند سحاب‌ها بخشی از کهکشان راه شیری‌اند  .  برخی دیگر می‌گفتند سحاب‌ها جهان‌های جزیره مانندی در مناطقی دوردست در فضا هستند  .  هابل در تحقیق علمی خود گفت این مسئله تنها از طریق ابزار قوی تری قابل بررسی است که هنوز اختراع نشده‌اند  . در سال 1917 ایالات متحده درگیر جنگ جهانی اول در اروپا‌بود  .  ادوین هابل به ارتش آمریکا پیوست و در فرانسه خدمت کرد  . پیشتر جرج الری هیل ستاره‌شناس شغلی را در رصدخانه مونت ویلسون در کالیفرنیای جنوبی به هابل پیشنهاد کرده‌بود  .  هنگامی که هابل پس از جنگ جهانی اول به آمریکا بازگشت پیشنهاد هیل را پذیرفت  .  او در آن زمان سی ساله‌بود و در آستانه شروع کاری‌بود که شهرتی جهانی برایش آورد  . در مونت ویلسون هابل در اولین رصد خود از تلسکوپی استفاده کرد که آینه‌ای با قطر152 سانتی‌متر داشت  .  او سوژه‌هایی را در درون کهکشان زمین مشاهده کرد و درباره سحابی‌ها به کشف مهمی نائل شد  . هابل گفت نوری که از سحاب‌ها می‌تابد در واقع از ستارگان نزدیک آن‌ها ناشی می‌شود  .  به گفته هابل سحاب ابری از اتم و غبار است  .  سحاب‌ها مانند ستاره‌ها آنقدر گرم نیستند که بتوانند نور بتابانند  .  کمی بعد هابل کار با یک تلسکوپ بزرگتر و قوی تر را در مونت ویلسون آغاز کرد که آینه اش دویست و پنجاه سانتیمتر قطر داشت  .  این قوی ترین تلسکوپ جهان برای مدت 2٥ سال‌بود و قدرتی را که هابل برای کشفیاتش به آن نیاز داشت دارا‌بود  . از سال 1922 ادوین هابل نقاط دورتر و دورتری را مورد مطالعه قرار داد  .  اولین کشف بزرگ او زمانی‌بود که یک ستاره متغیر را مشاهده کرد  .  ستاره‌های متغیر ستاره‌هایی هستند که روشنایی شان در دوره‌های زمانی مشخص تغییر می‌کند  .  هنریتا لیویت منجمی در کالج هاروارد ، کشف کرد که این دوره‌های زمانی روشنایی می‌تواند برای اندازه‌گیری فاصله آن ستاره تا زمین مورد استفاده قرار گیرد  . کشف هابل به مناقشات طولانی پایان داد  .  هابل ثابت کرد نظریه کسانی که می‌گفتند سحاب در درون کهکشان راه شیری قرار دارد اشتباه است  .  اوهمچنین ثابت کرد که سحاب‌ها خود کهکشان‌اند  .  منجمان اکنون باور دارند که کهکشان‌های دور دست به واقع وجود دارند  . هابل سپس به کاوش بیشتر درباره جزییات کهکشان‌ها ، شکل و روشنایی آن‌ها پرداخت  .  تا سال 1925 آنقدر آزمایش و مطالعه کرده‌بود که توانست بگوید جهان از کهکشان‌هایی با شکل‌ها و اندازه‌های مختلف تشکیل‌شده‌است  . به گفته هابل ، همان‌طور که ستاره‌ها با یکدیگر فرق دارند ، کهکشان‌ها هم متفاوتند  .  برخی کهکشان‌ها مثل راه شیری و آندرومدا ، مارپیچ‌اند و برخی دیگر شبیه توپ بیسبال یا تخم مرغ هستند  .  شماری دیگر هم شکل خاصی ندارند  . هابل نظامی را برای توضیح دادن کهکشان‌ها از طریق شکل پیشنهاد کرد که امروزه نیز همچنان مورد استفاده است  .  او همچنین نشان داد که کهکشان‌ها از نظر ذرات درخشانی که دارند به هم شبیه‌اند  .  به گفته هابل تمامی کهکشان‌ها به هم مرتبط هستند همان‌طور که اعضای یک خانواده به هم ارتباط دارند  . در اواخر دهه 1920 هابل حرکت کهکشان‌ها در فضا را مورد مطالعه قرار داد  .  تحقیقات او منجر به کشف انبساط جهان ، مهمترین کشف نجومی قرن بیستم شد  . پیشتر وی  . ‌ام  .  سیلفر مطالعاتی را درباره حرکت کهکشان‌ها انجام داده‌بود  .  او کشف کرد که کهکشان‌ها با سرعتی بین سیصد تا هزاروهشتصد کیلومتر در ثانیه از زمین دور می‌شوند  . هابل به اهمیت یافته‌های سیلفر پی برد  .  او طرحی را برای اندازه‌گیری فاصله و سرعت کهکشان‌های مختلف تا جای ممکن در نظر گرفت و با کمک دستیارش حرکت کهکشان را اندازه‌گیری کرد  . مطالعه روی چهل و شش کهکشان به هابل نشان داد که کهکشان‌ها در حال حرکت و دور شدن از زمین‌اند و سرعت حرکت آن‌ها مستقیما به فاصله آن کهکشان از زمین مرتبط است  .  هابل کشف کرد که هرقدر کهکشانی از زمین دورتر باشد سرعتش بیشتر است  .  این قانون علمی « قانون هابل » خوانده می‌شود  . کشف هابل به معنای تغییری عمده در درک ما ازهستی به شمار می‌رود  . جهان هستی از زمان پیدایش تا کنون دستخوش تغییر و دگرگونی بوده است و به گفته هابل این مسئله به این معنی است که همه چیز احتمالا با یک انفجار عظیم آغاز شد  .  از این انفجار اغلب با نام « بیگ بنگ » یاد می‌شود  . کار هابل با این کشف پایان نیافت  .  او به مطالعه روی کهکشان‌ها ادامه داد و منجمانی از سراسر جهان با او کار کردند  . ادوین هابل در میانه جنگ جهانی دوم رصدخانه مونت ویلسون را ترک کرد  .  او برای وزارت جنگ ایالات متحده کار و تحقیق می‌کرد  .  او سپس اغلب اوقاتش را برای طراحی تلسکوپی بزرگتر و جدید در کالیفرنیای جنوبی صرف می‌کرد  .  تلسکوپی که در 1949 تکمیل شد و به یاد جرج الری هیل ، به نام این منجم معروف نامگذاری شد  . ادوین هابل اولین کسی‌بود که از تلسکوپ هیل استفاده کرد  .  او در سال 1953 هنگامی که آماده می‌شد تا برای چهار شب با این تلسکوپ به آسمان نگاه کند ، از دنیا رفت  .