گزارش: راه رسیدن به آزادی یا به میدان آزادی
بنای شهیاد در روزهای انقلاب به آزادی تغییر نام داد و با وجود اصرار انقلابیون برای پاک کرن نامش، خاطره اش از ذهن مردم پاک نشد. حتی غلامحسن کرباسچی، شهردار تهران، تلاش کرد چهره این بنا را با افزودن یک کبوتر در بخش بام آن تغییر چهره دهد اما موفق نشد
میدان آزادی تهران نماد همه روزهای مهم در تاریخ معاصر ایران است  .  شهری که جمهوری اسلامی بارها در مورد انتقال مرکزیت سیاسی از آن سخن گفته است  .  آیا 22 بهمن 88 هم روزی مانند همه روزهای مهم در حافظه مردم ایران ثبت خواهد شد و آیا در یادآوری این روز از میدان آزادی هم یاد خواهد شد  ؟ میدان آزادی نامی است که در روزهای پر التهاب منتهی به انقلاب سال 57 برای بنایی برگزیده‌شده‌که در حکومت شاه نماد نظام شاهنشاهی‌بود  .  میدان شهیاد  .  تهران شهری که با وجود مدرن‌سازی پر شتاب سال‌های حکومت پهلوی فاقد نمادی برای معرفی‌بود ، سرانجام در میانه دهه 40 قرار شد با دعوت از معماران داخلی و خارجی یک میدان مدرن در آن طراحی شود  .  مهندس حسین امانت در مناقصه برنده شد و این بنا را در نزدیکی فرودگاه تهران و در مدخل ورودی شهر ساخت  .  بنای آزادی یک برج 4 پایه است که در طبقات زیرین نمایشگاه و سالن سخنرانی برایش طراحی‌شده‌ . پس از اتمام بنا برخی مهمانان عالیرتبه شاه در این میدان از دست شهردار تهران کلید طلایی سمبلیک دریافت می‌کردند  .  شاید آخرین آنان والری ژیسکاردستن ، رییس جمهوری سابق فرانسه ، باشد و جیمی کارتر که آخرین رییس جمهوری آمریکا‌بود که به ایران سفر کرد در سخنرانی شام خود در ژانویه 1978 گفت که هنگام ورود به تهران در مورد این بنا پرسیده و پاسخ شنیده که به مناسبت 2500 سال شاهنشاهی در ایران ساخته‌شده‌است  .  کارتر اما گفت آمریکا به تازگی 200 سالگی را پشت سر گذاشته است  . بنای شهیاد در روزهای انقلاب به آزادی تغییر نام داد و با وجود اصرار انقلابیون برای پاک کرن نامش ، خاطره اش از ذهن مردم پاک نشد  .  حتی غلامحسن کرباسچی ، شهردار تهران ، تلاش کرد چهره این بنا را با افزودن یک کبوتر در بخش بام آن تغییر چهره دهد اما موفق نشد و به همین دلیل برج مخابراتی تهران را ساخت که به احترام آیت‌الله خمینی برج میلاد نامیده شد  .  اما هنوز این میدان آزادی است که نمادی سیاسی شهر تهران تلقی می‌شود  . پس از انقلاب ، به مناسبت 22 بهمن رهبران جمهوری اسلامی در آن سخنرانی کرده‌اند  .  از جمله ابوالحسن بنی صدر ، اولین رییس جمهوری  . در سال‌های بعد هاشمی رفسنجانی و محمد خاتمی هم در این میدان سخنرانی کرده‌اند  .  در اوج افشای پرونده قتل‌های زنجیره‌ای گفته شد که وزارت اطلاعات در دوران فلاحیان و معاونش سعید امامی ، از موزه این بنا برای برخی بازجویی‌ها استفاده می‌کرده است و به همین دلیل بنای آزادی سال هاست که تنها برجی فراموش‌شده‌است که مرمت آن به بودجه‌ای نیاز دارد که حکومت موافق اختصاص آن نیست  . دیروز طبق روال 4 سال گذشته محمود احمدی نژاد در آن سخنرانی کرد و شاید به دلیل اعلام خبرهای هسته‌ای و حساسیت 22 بهمن 88 در سال‌های آینده این تصاویر بارها پخش شوند  .  اما هستند کسانی که در این میدان سخنرانی نکرده‌اند  .  که در میان آنان نام محمد رضا پهلوی پادشاه سابق ایران و آیت‌الله خمینی به چشم می‌خورد  .  آیت‌الله خمینی تنها یک بار در انظار عمومی در تهران سخن گفت که در 12 بهمن 1357 در بهشت زهرا‌بود  . هنوز کسی نمی‌داند در آینده به فهرست کسانی که در این میدان سخنرانی خواهند کرد چه نام‌هایی اضافه خواهد شد ، اما تردیدی نیست که این میدان اکنون بخشی از چهره ایران در جهان است و شاید هنوز معیاری است برای سنجش آزادی مخالفان  .  منتقدانی که روز پنجشنبه همه راه‌های دسترسی شان به این میدان مسدود شده‌بود و این هم شاید در فضای کنونی ایران نشانی دیگر از مسدود بودن فضای سیاسی باشد وقتی راه رسیدن به « آزادی » مسدود است آیا می‌توان نتیجه دیگری گرفت  ؟