«روح»، شاهکار آلفرد هیچکاک و پدر تمام فیلم های دلهره آور جهان پنجاه ساله شد
فیلم «روح» نه تنها پایه گذار ژانری از فیلم های ترسناک و هراس آور بوده است بلکه توانسته است به همان اندازه برافکار عمومی تاثیرگذارباشد و راه را برای تماشای فیلم های خشونت بار باز کند
در آخرین صحنه فیلم دلهره آور « روح »، اثر فراموش نشدنی آلفرد هیچکاک ، یک دکتر روانشناس پس از گفتگو با « نورمن بیتس » قاتل زنجیره‌ای و شخصیت اصلی فیلم ، به حاضران در اطاق و به تماشاگران فیلم می‌گوید : « من تمام داستان را شنیدم اما نه از دهان نورمن بیتس بلکه از دهان مادر او  ! » این صحنه‌ای است که دیالوگ‌های آن ، تماشاگران جوان امروزی را بی‌اختیار به خنده می‌اندازد  .  آن‌ها از این که « نورمن بیتس » این نیاز را حس کرده که باید حرف خودش را از طریق مادرش بیان کند به خنده می‌افتند  . موضوع جالب توجه این است که در این پنجاهمین سالگرد خلق فیلم « روح » آلفرد هیچکاک ، همان‌هایی که این فیلم را بارها و بارها دیده‌اند تازه متوجه شده‌اند که تنها لحظه عمدا کمدی فیلم همین جمله کذائی بوده است  . فیلم « روح » بنا برگفته « ملکوم جونز » منتقد سینمایی نشریه « نیوزویک »، فیلمی است که پس از نیم قرن هنوز در زمان حال حاضر جریان دارد و فیلمی است که به « تصویر دوریان گری » شباهت دارد  .  تصویری که هرگز پیرنمی شود  .  « روح » هم چون دیگر فیلم‌های آلفرد هیچکاک ، هر چند تماشاگرانش اکثرا پیر و قدیمی شده‌اند اماهمچنان به عنوان یکی از بهترین فیلم‌های سینمای جهان درجایگاه ویژه خود باقی مانده است  . البته فراموش نکنیم که ژانر فیلم‌های هیچکاک به خاطر دلهره آور بودن آن‌ها این امتیاز را به او داده است که در مقابل فیلم‌های کمدی قدیمی که پس از چندی بی‌مزه و حتی غم انگیز جلوه می‌کنند ایستادگی کند  .  حقیقت این است که اغلب فیلم‌های ترسناک هرگز کهنه و قدیمی نمی‌شوند  . فیلم‌های هیچکاک پس از بیش از نیم قرن که از زمان ساختن آن‌ها می‌گذرد توضیحی لازم ندارند و مردم و جوان ترها آن را به راحتی می‌فهمند  .  البته این به این معنی نیست که فیلم‌های هیچکاک ساده هستند  .  چرا که می‌بینیم بازسازی « گاس ون سنت » از فیلم « روح » آلفرد هیچکاک هرگز نتوانست با شرکت هنرپیشه‌هایی چون « وینس وان » به نسخه اصلی نزدیک شود  . می‌بینیم که پنجاه سال پس از ساختن فیلم « روح » وصحنه معروف « قتل در حمام » آن که تماما در ذهن تماشاگر ساخته می‌شود ، با وجود صدها فیلم تازه که به پیروی از « روح » صحنه‌های فجیع قتل را به اشکال مختلف به نمایش می‌گذارند ، تاثیری که « روح » بر تماشاگر خود می‌گذارد به مراتب شدیدتر وعمیق تر است  . اما چرا « روح »، این فیلم تاریک کوچک که قهرمان اول آن یک آدمکش است و ستاره آن در همان اوائل فیلم کشته می‌شود توانسته است پس از نیم قرن تا این حد ماندگار و تاثیرگذار باشد  ؟  چرا حسی که از تماشای آن می‌گیریم هنوز هم تا این حد تکان‌دهنده و افسون‌کننده است  ؟  فیلمی که اکثر دیالوگ‌های آن سرسری و بی‌مبالات است وهمین امر در مورد فیلم‌برداری آن هم صدق می‌کند چگونه توانسته است تا این حد مورد توجه قرارگیرد  ؟ به جز برای صحنه شوک آور قتل در حمام و موزیک هیپنوتیزکننده « برنارد هرمن » چرا ما تا صحنه آخری که در آن ماشین « ماریون کرین » از باطلاق‌های اطراف « متل بیتس » بیرون کشیده می‌شود می‌نشینیم و مسحور این فیلم می‌شویم  . شاید بتوان گفت فیلم « روح » نه تنها پایه‌گذار ژانری از فیلم‌های ترسناک و هراس آور بوده است بلکه توانسته است به همان اندازه برافکار عمومی تاثیرگذارباشد و راه را برای تماشای فیلم‌های خشونت بار برای آن‌ها باز کند  .  « روح » در واقع پدر تمام فیلم‌های خشونت بار پنجاه سال اخیراست  . دیوید تامپسون در کتاب تازه خود به نام « چگونه آلفرد هیچکاک به آمریکا آموخت که خشونت و قتل را دوست بدارند » می‌نویسد : « در نوامبر 1959همان سالی که فیلم « روح » بر روی پرده سینماها آمد ، « ترومن کاپوتی » نویسنده آمریکایی به مقاله‌ای در مجله « نیویورک تایمز » برخورد که شرحی‌بود از قتل اعضای یک خانواده در مزرعه‌ای دورافتاده در کانزاس  .  او بعدها کتابی به نام « در خون سرد » را نوشت که درهمان سال‌ها تبدیل به یک فیلم هراس آور با صحنه‌های فجیع شد  . » تامپسون می‌نویسد : « دو سال پیش از آن‌بود که هیچکاک تحت تاثیر وقایع مربوط به یک قاتل زنجیره‌ای به نام « اد گین » فیلمنامه فیلم « روح » را نوشت  .  پس شاید هیچکاک هم بی‌گناه‌بود و تنها با وقایع روز و با زمان پیش می‌رفت  ! » اما خود هیچکاک در آن زمان گفته‌بود او پس از تماشای چند فیلم پیش پا افتاده و درجه دوی ترسناک از جمله « خانه‌ای بر فراز تپه‌های جنی » به فکر ساختن فیلم « روح » افتاده است  .  او می‌خواست به این تجربه برسد که چه اتفاقی می‌افتد وقتی فیلمسازهای معتبر و شناخته‌شده‌دست به ساختن یک فیلم ترسناک می‌زنند  . برخی معتقدند هیچکاک تحت تاثیر فیلم فرانسوی شوک آور « شیطانها » که در 1955 به صورت سیاه و سفید ساخته شده‌بود « روح » را ساخته است  .  او در عین حال فیلم « روح » را بدون استفاده از ستارگان معروف آن دوران با شرکت چهره‌هایی گمنام و با بودجه‌ای کم تراز800 هزار دلار ساخت  .  او حتی برای صرفه‌جویی در بودجه از کارکنان شوی تلویزیونی خود برای فیلم‌برداری « روح » استفاده کرد  . آلفردهیچکاک بعدها گفته‌بود که او برای آن که تماشاگران از تماشای خون در صحنه حمام شوکه نشوند تصمیم گرفت این فیلم را بجای رنگی به صورت سیاه و سفید فیلم‌برداری کند  .  او هم چنین گفته‌بود که ماده‌ای که در فیلم به عنوان خون وارد سوراخ وان حمام می‌شود چیزی جز شوکولات آب کرده نبوده است  ! فیلم‌برداری « روح » چهار ماه به طول انجامید و صحنه « قتل در حمام » هم در هفت روز فیلم‌برداری شد  .  اما این صرفه‌جویی‌ها شامل علاقه‌ای که آلفرد هیچکاک به وجود جزئیات در فیلم‌هایش داشت نمی‌شد  .  او مدتی را وقت گذاشت تا لباس‌های ستاره اول فیلم « جنت لی » را با دقت انتخاب کند  .  هم چنین کوشید تا با استفاده از چاقویی که به وسط یک هندوانه زده می‌شود صدای برخورد چاقو و گوشت بدن را بازسازی کند و وقتی به نتیجه دلخواه رسید مثل همیشه فریاد زد : « کازبا  ! » یعنی همان است که می‌خواستم  . « روح » نخستین فیلمی‌بود که در آن کشیدن سیفون توالت عملا نشان داده شد  .  اولین فیلمی‌بود که در آن ستاره اول زن آن کشته می‌شد  .  « روح » اولین فیلمی‌بود که تماشاگران اجازه نداشتند برای تماشای آن دیر به سالن محل نمایش برسند  .  هیچکاک معتقد‌بود این فیلم بایستی از اول تا آخر تماشا شود  . آلفرد هیچکاک پانزده سال پس از « روح » به ساختن فیلم‌های هراس آور خود ادامه داد اما هرگز دوباره نتوانست روح تاریکی را که در این فیلم گنجانده‌بود دریک فیلم دیگرخلق کند  .