گزارش تحلیلی: همکاری نظامی در افغانستان
خیبر یکی از مهمترین مرزهای استراتژیک و بی حفاظ در جهان است. قاچاقبران و تروریست ها برای آمد و شد بین افغانستان و پاکستان بیش از ۲۵۰نقطه در اختیار دارندن
استیون هرمن ، خبرنگار صدای آمریکا بی‌اعتمادی بین افغانستان و پاکستان مانع از به ثمر رسیدن کوشش‌هایی که برای مبارزه با تروریسم در مرز مشترک آن‌ها جریان دارد بوده است  .  این وضع موجب‌شده‌است پیشنهادهایی برای انجام گشت‌های مشترک ، همراه با سربازان بین‌المللی ، در منطقه ارائه شود  .  این طرح هنوز به اجرا در نیامده است ، با این حال سربازان افغان و پاکستان ، در کنار نیروهای آمریکا ، در تاسیسات نظامی جدیدی در تنگه خیبر ، در افغانستان ، در کنار هم کار و زندگی می‌کنند  . خیبر یکی از مهمترین مرزهای استراتژیک و بی‌حفاظ در جهان است  .  قاچاقبران و تروریست‌ها برای آمد و شد بین افغانستان و پاکستان بیش از 250نقطه در اختیار دارند ، که بر خی از آن‌ها در آنجا قرار گرفته است ، ناحیه‌ای که کنترل کافی آن برای هر کدام از کشورها عملا غیر ممکن است  . این منطقه بی‌قانون ، سالها پناهگاهی امن برای القاعده ، طالبان و گروه‌های دیگری که به تضعیف دولت‌های دو سوی مرز کمر بسته‌اند بوده است  . برای هماهنگ ساختن کوشش‌هایی که جهت گشت زنی در منطقه و نبرد با تروریسم جریان دارد ، افغانستان ، پاکستان و ایالات متحده نخستین شش مرکز هماهنگی مرزی را ، با حضور سربازانی از سه کشور ، تاسیس کرده‌اند  .  آن‌ها بزبان‌های انگلیسی ، دری و پشتو ، با کمک مترجمین ، با یکدیگر در ارتباط هستند  . نخستین مرکز - در امتداد تنگه خیبر در داخل افغانستان - در اواخر مارس گشوده شد  .  در آنجا ، نیروهای افغان ، پاکستانی و امریکایی در کنارهم بسر می‌برند ، باهم کار می‌کنند و باهم غدا می‌خورند  . بگفته عبدالرحیم فیضی ، سرتیپ ارتش افغانستان ، چنین حالتی به آن‌ها اجازه می‌دهد یکدیگر را بیشتر بشناسند ، به تفاهم بیشتری برسند و بهتر همکاری کنند  . او می‌گوید : در حال حاضر دولت افغانستان ، دولت و مردم پاکستان با دشمنانی مشترک القاعده و طالبان روبرو هستند که مرزی نمی‌شناسند  .  بنابراین ، چنین مرکزی تقشی مهم در رد‌یابی دشمن وتقسیم اطلاعات ایفا می‌کند  . مارک میلی ، سرتیپ ارتش امریکا ، می‌گوید این مرکز نبود تاریخی هماهنگی در امتداد مرز را اضصلاح می‌کند  .  فعالیت‌های بین پاکستان ، نیروهای امنیتی افغانستان ، و آیساف را هماهنگ می‌سازد ، تا از درگیری بین آن‌ها جلوگیری شود و بتوانند کوشش‌هایشان را علیه دشمن متمرکز کنند  . هر ماه ژنرال‌های یک ستاره از سه کشور در ناحیه‌ای در تنگه خیبر جمع می‌شوند و در باره چگونگی پیشرفت کارها و بهبود اقدامات جاری بحث می‌کنند  .  پیشنهاد‌شده‌است که افغان‌ها و پاکستانی‌ها برای گشت‌های مشترک مرزی با نیروهای ائتلاف بین‌المللی در افغانستان نیز همکاری کنند  . ونرال میلی مراکز همکاری مرزی را نخستین گام در این جهت می‌داند و می‌گوید ممکن است به عملیات نظامی مشترک تبدیل شود  .  در حال حاضر دشوار است گفته شود نتیجه کار چه خواهد‌بود ، این موضوعی است که با گذشت زمان روشن خواهد شد  .  اما آشکارا نشان می‌دهد که شالوده همکاری ریحته می‌شود  . افغانستان ، پاکستان و ایالات متحده می‌پذیرند که هیچ ارتشی قادر نیست به تنهایی آنگونه که لازم است از یک مرز 2500کیلومتری حفاظت کند  . علاقه ائتلاف به فرماندهی امریکا و نیروهای ناتو فقط به منطقه محدود نمی‌شود  .  تحلیلگران اطلاعاتی می‌گویند آن‌ها با خنثی کردن شورشیان در امتداد مرز ، می‌توانند از حملات القاعده در دیگر نقاط جهان جلوگیری کنند زیرا ناحیه کوهستانی و دورافتاده تنگه خیبر همچنان بصورت یک مرکز برنامه‌ریزی و آموزشی برای انجام ماموریت‌های تروریستی باقی است  .