چرا تهران از کشته شدن بن لادن استقبال نکرده است؟
تهران بجای استفاده از فرصت برای رفع خصومت با آمريکا به تضعيف موضع اوباما فکر می کند
دیپلمات ، مجله اینترنتی ویژه تجزیه و تحلیل مسائل کشورهای آسیائی و ممالک حوزه اقیانوس کبیر با این یادآوری که اوسامه بن لادن یک دشمن ایران‌بود و با این پرسش که " پس چرا سیاستمداران ایرانی و رسانه‌های دولتی در استقبال از مرگ او اینهمه اکراه به خرج می‌دهند " می‌نویسد گزارشهای خبری و واکنش‌های رسمی ایران به مرگ اوسامه بن لادن در هفته گذشته از بسیاری جهات و به گونه‌ای شگفت انگیزضد ونقیض و درهم و برهم‌بود  . چنین واکنش هائی اندکی گیج‌کننده است  .  بن لادن سنیّ و شبکه القاعده او دشمنان ایران شیعه‌بودند  .  در حقیقت وابستگان بن لادن در کویت در سال 2007 حتی علیه ایران فتوا هم داده‌بودند  . بن لادن به گونه‌ای متعصبانه ضد شیعه‌بود و القاعده و وابسته‌های آن در کشتار هزاران شیعه ، از جمله شیعیان درعراق مقصرند  .  با چنین اطلاعاتی تصور بر این است که مقامات ایران و رسانه‌های دولتی قاعدتا باید از مرگ بن لادن خوشحال باشند  .  پس چه عواملی در پشت سر این ابهام است  ؟ از دیدگاه رهبران ایران ، برنامه اتمی کشور ، و موقعیت آن در جامعه بین‌المللی بیشتر از ایمنی شیعیان عراق اهمیت دارد  .  تهران ازاینکه مرگ بن لادن بتواند موجب تقویت موضع یکی دیگر از دشمنانش شود - رهبری که توانائی خود را در ضربه زدن به تلاش‌های اتمی تهران از طریق تحریم‌ها و عملیاتی مخفی ضمن منزوی ساختن تهران در سازمان ملل متحد به اثبات رسانده است - یعنی باراک اوباما - راضی نیست  . بنظر می‌رسد ایران واقعا نگران آن است که عملیات اخیربتواند شانس تجدید انتخاب اوباما در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا را بیشتر کند  .  در حقیقت بسیار دشوار است تصور نکنیم که اگر رهبران ایران می‌توانستند امکان داشته باشند میان کشته شدن بن لادن ضد شیعه و باختن اوباما در انتخابات آتی ریاست جمهوری یکی را انتخاب کنند ، مورد اخیر ، یعنی باختن اوباما را انتخاب می‌کردند  . در همین حال تصور یک تهدید نظامی هم وجود دارد  .  ژنرال‌ها در ایران باید از خودشان بپرسند اگر هلی کوپترهای آمریکائی می‌توانند از حریم دفاع هوائی پاکستان عبور کنند مگر چقدر طول می‌کشد که بتوانند مرز افغانستان را پشت سر بگذارند و وارد ایران شوند  ؟ فاکتور دیگر پاکستان است  .  از آنجا که مخفیگاه بن لادن درعمق قلمرو ارضی آن کشوربود ، دولت پاکستان اکنون زیر فشار شدید آمریکاست ، و ایران در مقابل این سئوال قرارمی گیرد که آیا اسلام آباد برای احتراز از انتقادهای بیشتر آمریکا به واشنگتن نزدیک تر نمی‌شود  ؟ مسلما اسلام آباد در مورد معاملات و توافق‌های خود با ایران دقت بیشتری خواهد کرد ، و می‌تواند تصمیم بگیرد چشم خود را در مورد عملیات سازمان تروریستی جندالله که از بلوچستان عمل می‌کنند - و توانسته است علیه هدف هائی در داخل ایران با موفقیت عمل کند - ببندد  .  در همین حال دور از انتظار نخواهد‌بود که آمریکا از اهرم‌های جدید خود برای واردساختن فشار به پاکستان برای لغو یک معامله 7 میلیارد و 500 میلیون دلاری خط لوله گاز استفاده کند که پاکستان در چارچوب آن قرار است از سال 2015 خرید گاز طبیعی از ایران را آغاز کند  . تحت شرایط کنونی ، رهبران ایران برای پاسخ سه گزینه در مقابل خود می‌بینند : گزینه نخست ، ولی قویا غیرمحتمل ، گزینه بهبود مناسبات با آمریکاست  .  مرگ بن لادن برای رهبران ایران فرصتی طلائی را به وجود آورد که می‌توانستد ضمن استفاده ازموضع تضعیف‌شده‌پاکستان ، در مورد افغانستان وارد مذاکراتی جدی شوند  . گزینه دوم دست روی دست گذاشتن و به انتظارآن نشستن است که اوباما دست آوردهای اخیر خود را در انتخابات آینده به آزمایش بگذارد  . سومین گزینه از سرگیری و گسترش همکاری با طالبان در افغانستان به عنوان ابزاری برای لطمه زدن به دست آوردهای اخیر آمریکا در منطقه است  .  از دیدگاه رهبران ایران ، وخامتی فوری در اوضاع افغانستان می‌تواند به شانس تجدید انتخاب اوباما لطمه وارد کند  .  گرچه طالبان هم اکنون ایران را یک دشمن می‌شناسد اما شواهدی که اخیرا بدست آمده است نشان می‌دهد ایران به طالبان از طریق اسلحه‌رسانی کمک می‌کند  . متاسفانه سوابق امر ، و اولویت‌های فعلی ایران حاکی از آن است که تهران بجای استفاده از فرصتی استثتائی برای دوستی و رفع خصومتی درازمدت با آمریکا ، به احتمال قوی گزینه سوم را انتخاب خواهد کرد  .