اعطای بالاترین نشان افتخار غیر نظامی امریکا
این نشان توسط جان کندی بنیان گذارده شد که امسال به ۱۶ نفر ازجمله اپرا وینفری، بیل کلینتون، و بن برادلی اعطا شد
رئیس جمهوری آمریکا روز چهارشنبه 20 نوامبر نشان‌های افتخار ریاست جمهوری آمریکا را که بالاترین افتخارغیرنظامی این کشور تلقی می‌شود ، به 16 شهروند آمریکایی اهدا کرد  .  این مراسم سالانه برگزار می‌شود  .  طی مراسم امسال اهدای این نشان‌های افتخار در کاخ سفید ، به جان اف کندی ، رئیس جمهوری فقید آمریکا نیز که روز 22 نوامبر پنجاهمین سالگرد ترور اوست ، ادای احترام شد  . سه تن از دریافت‌کنندگان نشان افتخار ریاست جمهوری آمریکا امسال درگذشته‌اند  .  جان اف کندی طی دوران ریاست جمهوری اش ، در فوریه 1963 و ( در ماه‌های پایانی عمر )، رسم اهدای این نشان‌ها را بنیان نهاد  . تاکنون ، بیش از 500 تن نشان افتخار ریاست جمهوری آمریکا را دریافت کرده‌اند  .  این نشان به شهروندانی اهدا می‌شود که دستاوردهای تلاش یا کار حرفه‌ای شان چشمگیر بوده یا برای صیانت از منافع ملی حائز اهمیت بوده است  . امسال دریافت‌کنندگان این نشان افتخار ، فعالان شاخص عرصه‌های سیاست ، ورزش ، سرگرمی ، روزنامه نگاری ، حقوق ، حقوق مدنی ، اکتشافات فضایی و حقوق زنان بوده‌اند  . بن بردلی ، سردبیر پیشین روزنامه واشنگتن پست در دوران جنگ ویتنام و ماجرای واترگیت ، از دریافت‌کنندگان این نشان افتخار‌بود  .  بیل کلینتون ، رئیس جمهوری پیشین آمریکا ، و اپرا وینفری ، بازیگر و مجری معروف تلویزیون ، از دریافت‌کنندگان نام آشنای دیگر این نشان‌بودند  . این نشان به دو سناتور فقید آمریکایی نیز اهدا شد که یکی ازآنها فعالیت‌هایی شاخص در خصوص نابود کردن سلاح‌های هسته‌ای اتحاد شوروی سابق داشت  . به سالی راید ، نخستین زن فضانورد آمریکایی ( که سال گذشته درگذشت )، دو تن از فعالان شاخص عرصه حقوق مدنی و مبارزه با تبعیض نژادی در آمریکا ، و دو تن از برندگان آمریکایی جایزه نوبل نیز نشان افتخار اهدا شد  . به دنبال برگزاری این مراسم در کاخ سفید ، باراک اوباما و همسرش میشل ، و بیل کلینتون و همسرش هیلاری ، همراه با شماری از منسوبان جان اف کندی برای ادای احترام به وی به مزارش در گورستان ملی آرلینگتون رفتند  . رئیس جمهوری آمریکا طی سخنانی که سر مزار کندی ایراد کرد ، گفت :« این مزار مردی است که می‌توانست زندگی در رفاه مطلق را برگزیند ، اما چنین نکرد ، و از این روی است که 50 سال بعد ، میراث وی به جای و باقی است  .  او تداعی زندگی ، تحرک ، و تهور است ، چنانکه در زندگی نیز تبلور تهور‌بود ، و چنین است که همواره در اندیشه ما خواهد ماند : نه برای آن که زود رفت ، بلکه برای آنکه به هستی آنان که تحت رهبری اش‌بودند ، عینیت بخشید  . »