گزارش علمی: توجه بنیاد گیتس به بیماری های استوایی   
سازمان بهداشت جهانی گزارش می دهد حدود یک میلیارد نفر در سراسر جهان به ان تی دی مبتلا هستند   
ملیندا اسمیت ، خبرنگار صدای آمریکا ، واشنگتن بنیاد بیل و ملیندا گیتس اخیرا متعهد‌شده‌است تا با صرف 34 میلیون دلار به ریشه کنی بیماری‌های موسوم به استوایی کمک کنند  . این بیماری‌های انگلی گریبان فقیرترین مردم جهان را که در مناطق دور افتاده از دسترسی به آب آشامیدنی پاکیزه محرومند ، می‌گیرد  . از سویی دیگر این بیماری‌ها به این دلیل که نسبت به سایر انواع ، از اولویت‌های درمانی چندانی برخوردار نسیتند ، آمار مرگ و میر بسیار بالایی دارند  . سازمان بهداشت جهانی گزارش می‌دهد حدود یک میلیارد نفر در سراسر جهان به‌ان تی دی ( بیماری‌های استوایی فراموش‌شده‌) مبتلا هستند  . کرم گینه ، کوری رودخانه ، تراخم ، بیماری خواب ، کرم قلابدار ، فیلپایی از جمله این بیماری‌ها هستند که از طریق انواع پشه ، آب و خاک آلوده به انسان منتقل می‌شوند  . بنا به گفته سازمان بهداشت جهانی ، از سال 1975 تا 1999 ، از 1300 نوع داروی موجود در بازار برای بیماری‌های استوایی فراموش‌شده‌، کمتر از یک درصد آن مورد استفاده قرار گرفته است  . دکتر پیتر هوتز ، پژوهشگر شبکه جهانی بیماری‌های استوایی فراموش‌شده‌می‌گوید :« تا قبل از اینکه بنیاد گیتس به ضرورت درمان این بیماری‌ها توجه کند ، جلب سرمایه برای درمان آن‌ها بسیار دشوار‌بود  .  عدم دسترسی به دارو ، واکسن و تشخیص انواع این بیماری‌ها از مشکلات عمده ما بوده است  .  همت بیل و ملیندا گیتس که برای تحقیق و توسعه درمان این بیماری‌ها و ریشه کنی آن‌ها قدم پیش گذاشته‌اند ، لطف الهی بوده است  . » دکتر هوتز ادامه می‌دهد :« 34میلیون دلار اهدایی از سوی بنیاد گیتس ، برای درمان هفت نوع از معمول ترین انواع‌ان تی دی اختصاص داده‌شده‌است  .  سالانه 50 سنت به ازای هر فرد بیمار صرف می‌شود  .  پنج داروی مورد نیاز برای درمان این بیماری‌ها ، به صورت رایگان و یا با هزینه بسیار نازل از سوی شرکت‌های داروسازی در اختیار ما قرار گرفته و به همین دلیل هزینه درمان بسیار پایین است  . » بزرگترین موفقیت در مورد بیماری‌های ان تی دی ، مبارزه با بیماری کرم گینه بوده که تقریبا ریشه کن‌شده‌است  . بیماری کرم گینه از ابتدای پیدایش تمدن بشر وجود داشته است  .  همه مومیایی‌هایی که پس از چندین قرن پیدا شده‌اند ، آثاری از وجود بیماری کرم گینه داشته‌اند  . در دوران معاصر ، کرم گینه به‌طور معمول در ساکنان مناطق روستایی که به بهداشت و سیستم فاضلاب پیشرفته دسترسی ندارند مشاهده می‌شود  . کرگ ویترز ، کارشناس بیماری کرم گینه در مرکز کارتر در آتلانتا در جورجیا می‌گوید :« مردمانی که در دور افتاده ترین و فقیر ترین مناطق جهان و با حداقل امکانات بهداشتی زندگی می‌کنند به کرم گینه مبتلا می‌شوند  . » کرم گینه با آشامیدن و یا حمام گرفتن در آب راکد آلوده به کرم لارو به انسان منتقل می‌شود  . پس از تماس فرد با آب آلوده ، کرم لارو وارد معده‌شده‌و در آنجا رشد و تولید مثل می‌کند  .  کرم ماده پس از رشد ، وارد پوست فرد مبتلا می‌شود  . کرگ ویترز آدامه می‌دهد :« با ورود فرد مبتلا به آب برای التیام درد بیماری این چرخه ادامه پیدا می‌کند و تخم‌های کرم بار دیگر وارد آب می‌شود  . » طی دو دهه گذشته شیوع کرم گینه در 20 کشور آسیایی و آفریقایی بالا رفته است و 35 میلیون تن به این بیماری مبتلا شده‌اند  . در سال 1988 ، جیمی کارتر رییس جمهوری پیشین ایالات متحده پس از دیدار از غنا و مشاهده وضعیت اسف بار روستاییان مبتلا به این بیماری ، ائتلافی از سازمان‌های بین‌المللی بهداشتی در کشورهایی که این بیماری در آن‌ها شایع است ، تشکیل داد تا برای ریشه کنی و آموزش مردم محلی پیرامون چگونگی مبارزه با این بیماری بسیج شوند  . ویترز می‌گوید هم اکنون به مردم این روستاهای دور افتاده آموزش داده‌اند که پیش از آشامیدن آب راکد از فیلترهای ساده استفاده کنند و یا برای پیشگیری از ورود لارو به بدنشان از پوشش مناسب استفاده کنند  . امروزه فقط حدود 5000 مورد بیماری کرم گینه ، به‌طور اخص در جنوب سودان وجود دارد  .