گشایش «موزه سکس» در مسکو
الکساندر دونسکوی، نامزد ریاست جمهوری پیشین معتقد است باز کردن یک موزه سکس در نزدیکی کاخ کرملین توسط او یک حرکت سیاسی نبوده است:«من فقط می خواهم به مردم روسیه کمک کنم تا سطح احساسات هیجان آمیز خود را بالا ببرند»
یک پسربچه ازخانواده‌ای فقیر در روسیه به جایی می‌رسد که اولین مغازه فروش لوازم جنسی یا « سکس شاپ » را در شهر محل زندگی خود باز می‌کند  .  بعد‌ها با رای اکثریت به مقام شهرداری این شهر می‌رسد ، کمی برخلاف جهت « کرملین » حرکت می‌کند ، به زندان انداخته می‌شود ، از سیاست منع می‌شود و یک بار دیگر به همان خانه اول باز می‌گردد : به محل نمایش و فروش اجناس و لوازم جنسی از جمله نوعی عروسک قدیمی « ماتریوشکا » . ماجرای ریسک‌های تجاری « الکساندر دونسکوی » و « اودیسه » سیاسی او ازجمله تصمیم به بازکردن یک « موزه سکس » در وسط شهر « مسکو » شاید به نظر بسیاری ، داستانی نامونوس و عجیب و غریب به شیوه برخی از فیلم‌های سینمایی غیرمتعارف بیاید  .  اما در روسیه و درمکانی که امروز سیاستمداران مردم معمولی را تشویق به انجام هرگونه اعمال کاپیتالیستی می‌کنند چیز تازه‌ای نیست  . دونسکوی 41 ساله که درحال حاضر به نمادی از رفتار بد و غیراخلاقی تبدیل‌شده‌می‌گوید که برای تاسیس این موزه سکس ، از یک طراح معروف آمریکایی کمک گرفته است  .  هنرمندی که توانسته است با دقت و ظرافت لازم عروسک سنتی مردم روسیه را برای فروش درمغازه‌های این موزه طراحی کند :« شاید براتون جالب باشه بدونید که مردم روسیه هنوز به اندازه کافی آزاد نیستند که یک چنین عروسکی را با دست‌های خودشون بسازند  . » دونسکوی پس از آن که عروسک « ماتریوشکا » را روی طبقه‌بندی مخصوص قرار می‌دهد ، تور موزه را آغاز می‌کند و خبرنگاران را از یک اطاق به اطاق دیگری هدایت می‌کند  .  یکی از این اطاق‌ها یک میکده تاریک با دیوارها و پرده‌های قرمز و عکس‌هایی از زنان عریان است  . الکساندر دونسکوی ، نامزد ریاست جمهوری پیشین معتقد است که باز کردن یک موزه سکس در نزدیکی کاخ کرملین یک حرکت سیاسی نبوده است :« من فقط می‌خواهم به مردم روسیه کمک کنم تا سطح احساسات هیجان‌آمیز خود را بالاترببرند  . » دونسکوی ، شهردار پیشین شهرکی به نام « آرخانگلسک » با جمعیتی در حدود 62٥ نفر در شمال مسکو بوده است و ماجراهای جالب توجهی از تجربیات خود در صحنه سیاست‌های روسیه دارد  .  او که ثروت خود را از مغازه‌های فروش لوازم جنسی به دست آورده است ، یک روز ناگهان تصمیم می‌گیرد تا از حقوق خود در رابطه با قانون اساسی استفاده کرده ودر انتخابات شرکت کند  .  او درسال 200٥ در انتخابات شهرداری شهر کوچک خود با به دست آوردن دوبرابر رای بیشتر از رقیب انتخاباتی خودبرنده می‌شود آن هم رقیبی ازاعضای حزب حاکم مملکت  . دونسکوی می‌گوید :« آن‌ها خیلی تعجب کرده‌بودند و وقتی که آرا را شمردند دیدند حتی با تقلب هم نمیتونند خودشونو برنده اعلام کنند » .  به این صورت « دونسکوی » ناگهان در سیستم سیاسی که به مدت یک دهه در اختصار « ولادیمیر پوتین » بوده است تبدیل به یک شخصیت سیاسی مستقل و یک پدیده بی‌سابقه شد  . کمی بعد و هنگامی که محبوبیت دونسکوی چندین برابر شد و او اعلام کرد که در رقابت‌های رسیدن به مقام ریاست جمهوری روسیه در سال 2008 شرکت خواهد کرد ناگهان محدودیت‌هایی که این سیاستمدار مستقل بودن برای او به همراه داشت برایش آشکار شد  . ابتدا در سال 2007 « دونوسکوی » به اتهام « سوئ استفاده از قدرت » دستگیر و زندانی شد و هشت ماه بعد به شرط عدم شرکت در هرگونه انتخاباتی برای مدت دوسال آزاد شد  . بعدها « سرگئی کازاکف » سخنگوی منطقه‌ای دولت در « آرخانگلسک » به خبرنگاران گفت که « دونسکوی » به خاطر استفاده نامشروع از بودجه شهری دستگیر و زندانی‌شده‌است :« او تاجر خوبی‌بود اما درنقش شهردار ثابت کرد که رفتاری بچه‌گانه و غیرقابل قبول دارد  . » اما « دونسکوی » این اتهامات را رد کرد و براین مسئله تاکید گذاشت که اتهامات ناروا به او ساختگی ومنظور از آن تخریب شخصیت و دورکردن او از صحنه سیاست بوده است :« پوتین دوست نداشت مقامات زیر دست و به ویژه سرمایه داران از خط قرمزهای او پا بیرون بگذارند  . » بوریس نمتسوف ، سیاستمدار دیگری است که روزی در نقش معاون ریاست جمهور به خدمت اشتغال داشته است  .  او نیز مانند « دونسکوی » درسال‌های اخیر مجبور به حاشیه‌نشینی و کناره گرفتن تدریجی از سیاست‌شده‌است :« دونسکوی یک آدم خیلی کنجکاو و مرد بسیار جالبیه اما کرملین با بی‌رحمی هرچه تمام تر او را ازصحنه سیاست بیرون انداخت  . » دونسکوی هم می‌گوید دیگرحاضر نیست در این بازی‌ها با کرملین شرکت کند اما یکی از تصاویری که در یکی از اطاق‌های موزه سکس او قرار گرفته ، نقشی از « پوتین » و « پرزیدنت اوباما » است که در یک جنگل خیالی داستان‌های بچه‌ها در حال قدم زدن هستند :« سرنوشت روسیه این است که پوتین را در مقام رهبری داشته باشد و پوتین هم هرگز از مسند قدرت قدم پائین نخواهد گذاشت مگر به میل و خواسته خودش  .  هرسیاستمداری هم که بخواهد برعلیه او فعالیت کند ناگهان تبدیل به یک دلقک می‌شود  .  برای همین هم من از سیاست کناره‌گیری کرده‌ام  . » درحالی که دونسکوی این سخنان را می‌گوید ، چند دیدارکننده جوان موزه سکس ، روی نیمکت‌های مخصوص اطاقی با یک پرده سینما می‌نشینند تا فیلمی درباره « تاریخچه سکس در اتحاد جماهیر شوروی » را تماشا کنند  . یکی از شخصیت‌های فیلم ، یک زن روسی است که می‌گوید :« ما در روسیه سکس نداریم و اغلب ما اصولا با سکس مخالفیم  ! » این قطعه فیلم از یک برنامه تلویزیونی زنده که در آن تماشاگران استودیویی در « بوستون » با تماشاگران استودیویی در « لنینگراد » به بحث و گفتگو نشسته‌اند از دهه هشتاد میلادی کمی پیش از اجرای طرح فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی توسط « گرباچف » برداشته‌شده‌است  . دونسکوی می‌گوید :« امروز ما با افتخار میتوانیم بگوییم که مردم در روسیه سکس دارند  .  اما بسیاری از آن‌ها خواستار و نیازمند تعلیمات در اطراف این روابط جنسی هستند  .  اما چیزی که ما هنوز هم نداریم همون آزادیه و من امیدوارم موزه سکس من بتواند به جوانان این مملکت کمک کند که احساس آزادی بیشتری کنند چرا که مفهوم زندگی در کل همان آزادی است  .  آزادی بیان و حق انتخاب  . » پس از تماشای فیلم ، دیدارکنندگان جوان به اطاق دیگری برای تماشای مجسمه‌های سکسی قرن هیجدهم افغانستان ، یکی از قدیمی ترین اجناس موزه سکس می‌روند  .  در آنجا هم چنین مجسمه چوبی مرد آفریقایی که آلت جنسی او از دندان یک سوسمار درست‌شده‌قرار گرفته و یک سری نقاشی‌های آبرنگ ژاپنی که افرادی را در حال انجام اعمال جنسی نشان می‌دهد  . موزه سکس مسکو جمعا 4000 قطعه هنری جنسی را به نمایش گذاشته است و موزه هر روز 400 دیدارکننده را به خود جلب می‌کند  .  بهای بلیت‌های این موزه در حدود شانزده دلار است و فقط اشخاص بالای هیجده سال اجازه ورود به آن را دارند  . موزه سکس ، مغازه فروش اجناس و میکده مجاور آن تنها دو ماه است که درهای خود را بر روی دیدارکنندگان گشوده‌اند  .  اما از هم اکنون توجه مقامات شهری و دولتی به آن جلب‌شده‌است  .  مردی از بخش امنیتی دولت چندی پیش به موزه آمد و از دونسکوی خواست تا تصویر پوتین و اوباما را از روی دیوارهای موزه بردارد اما دونسکوی از انجام این کار خودداری کرد  . لئونید کالاشنیکوف یکی از قانون گزاران محافظه کار درمورد موزه دونسکوی می‌گوید : « الکساندر دونسکوی آدم افراط‌گرایی است باید اعمالش تحت نظر باشد  .  این موزه با فرهنگ ، اخلاق و روحیات ملت روسیه هیچگونه همخوانی ندارد  . » اما دونسکوی می‌گوید : « کرملین ممکن است بتواند پارلمان ، روزنامه‌ها ، رادیو و تلویزیون را کنترل کند اما نمی‌تواند احساسات و عواطف بشری را تحت کنترل خود قرار بدهد  .