دو بازمانده سلولهای زندان خمر سرخ از دادگاه می گويند
«بو منگ» می گويد: چرا من الان در دادگاه نيستم؟ چرا دادگاه به دوبازمانده ای که در اينجا برای سير کردن شکمشان کتاب می فروشند، رحم نمی کند؟ من خيلی از اين دادگاه نااميد شده ام
« بو منگ » یکی از دو نفری است که سالها در زندان توئول سلنگ خمر سرخ حبس‌بود و با وجود شکنجه‌های شدیدی که متحمل شده‌بود جان سالم بدر برد  .  او در موزه‌ای که زمانی بازداشتگاهش‌بود کتاب خاطراتش را می‌فروشد  . بو منگ می‌گوید برگشتن به این مکان برایش بسیار دردناک است اما برای فروش کتابش مجبور است که این ناراحتی را تحمل کند  . « چوم می‌» زندانی دیگری است که از کارخانه مرگ خمر سرخ جان سالم بدر برده است  .  او نیز در این موزه به فروش کتاب‌هایی در مورد خمر سرخ و خاطرات خودش اشتغال دارد  . « چوم می‌» و « بو منگ » از دادگاه رسیدگی به جنایات رهبران خمر سرخ که به اتهام نسل کشی و جنایت علیه بشریت تحت محاکمه هستند ، انتقاد می‌کنند  . « چوم می‌» می‌گوید : از زمانی که دادگاه تشکیل‌شده‌هیچ پولی به قربانیان خمر سرخ داده‌نشده‌است  .  فقط دو نفر از زندانیان باقی مانده‌اند  .  اما تا حالا این دادگاه هیچ فایده‌ای برای ما نداشته است  . « بو منگ » می‌گوید : چرا من الان در دادگاه نیستم  ؟  چرا دادگاه به دوبازمانده‌ای که در اینجا برای سیر کردن شکمشان کتاب می‌فروشند ، رحم نمی‌کند  ؟  من خیلی از این دادگاه ناامید شده‌ام  . گردشگرانی که به موزه توئول سلنگ می‌آیند سعی می‌کنند با خرید کتاب خاطرات این زندانیان خمر سرخ به آنان کمک کنند  . خمرهای سرخ که یک گروه مائوییستی‌بودند در اواخر دهه 1970 جنایت بسیاری را در کامبوج مرتکب شدند و حدود دو میلیون کامبوجی در اثر قحطی و شکنجه جان خود را از دست دادند  .