سوریه و ایران نقاط قوت و ضعف غرب را آشکار می‌کنند
تماس های دیپلماتیک آمریکا با ایران و تصویب قطعنامه خلع سلاح شیمیایی سوریه بدون تعیین مجازات برای عدم انجام آن، به معنای قوت غرب است یا ضعف آن؟
خبرگزاری فرانسه از پاریس ، در گزارشی درباره رویداد‌های هفته اخیر در نیویورک در زمینه سیاست خارجی مربوط به سوریه و ایران نوشته است : اگرچه ممکن است تهدید نظامی و تحریم‌های اقتصادی را نوعی موفقیت دیپلماتیک در زمینه حل بحران سوریه و ایران شمرد ، اما تحلیل‌گران هشدار می‌دهند که این امر خود محدود بودن قدرت غرب را نیز آشکار می‌کند  . روز جمعه شورای امنیت سازمان ملل به اتفاق آرا با تصویب قطعنامه‌ای خواستار نابود‌سازی تسلیحات شیمیایی سوریه شد و حمله مرگبار با گاز سمی در حومه دمشق را محکوم کرد  . قدرت‌های عمده جهان سرانجام توانستند گرهی را که درکار اولین قطعنامه شورای امنیت در مورد جنگ سوریه پیش آمده‌بود بگشایند ؛ جنگی که به گفته سازمان ملل بیش از یک صد هزار کشته داده است  . در همین حال ، باراک اوباما و حسن روحانی با یکدیگر گفت و گویی تلفنی داشتند که ارتباطی تاریخی و نخستین تماس بین رهبران دو کشور از زمان انقلاب اسلامی در سال 1979 تا کنون است  . باراک اوباما در بیانیه‌ای تلویزیونی گفت : « هم اکنون با حسن روحانی رئیس جمهوری اسلامی ایران گفت و گویی تلفنی داشتم » .  و به این ترتیب مهیج ترین بزنگاه را در روابط جمهوری اسلامی با ابرقدرتی که همواره آن را شیطان بزرگ می‌نامید ، آشکار کرد  . این مذاکره تلفنی مهم هنگامی که وزیرخارجه آمریکا ، جان کری ، روز پنجشنبه در حاشیه جلسات سازمان ملل با محمد جواد ظریف ، وزیر خارجه خنده روی ایران دست داد و با اودیداری کوتاه به عمل آورد ، قابل پیش‌بینی‌بود  . پل فون مالتزان سفیر پیشین آلمان در ایران و معاون فعلی « انجمن آلمانی سیاست بین‌المللی » به خبرگزاری فرانسه دراین باره گفت : « اکنون ما به حسن نیت دو طرف اعتقاد بیشتری یافته ایم » . او افزود : « ما شاهد آغاز روند اعتماد‌سازی میان دو طرف بر مبنایی محکم تر هستیم » . دومینیک موازی ، از « موسسه فرانسوی روابط بین‌الملل » معتقداست که : « می‌توانیم بگوییم تحریم‌های اقتصادی غرب علیه ایران کارساز‌بود و سوریه بشار اسد و روس‌ها هم خطر تهدید نظامی را جدی گرفتند و رفتارشان را عوض کردند » . از نظر پل راجرز ، استاد مطالعات صلح در دانشگاه برادفورد ، گیرایی شخصیتی هم نقش مهمی ایفا می‌کند  . « خوشبختانه ما کسانی چون کری و لاوروف را به عنوان رهبران این وضعیت داشته ایم که هر دوشان شخصیتی گیرا دارند » .  با این حال او هشدار داد که چیزهای نامنتظر هم ممکن است رخ دهد  . او گفت : « روی هم رفته در هردو مورد ( ایران وسوریه ) میزانی از خوش بینی محتاطانه ایجاد‌شده‌که یکی دوهفته پیش خبری از آن نبود » . خبرگزاری فرانسه می‌نویسد ، به این ترتیب آیا می‌توان گفت که غرب به پیروزی ، دست کم به پیروزی در دیپلماسی دست یافته است  ؟  کارشناسان در این باره چندان مطمئن نیستند  . دومینیک موازی می‌گوید :« گفتن این که " درست شد  .  بهشان نشان دادیم که از همه قویتریم وباید به خواست ما گردن بگذارند " با واقعیت جور درنمی آید » . « واقعیت آنست که در هردو مورد سوری‌ها هم مثل ایرانی‌ها و مثل روس‌ها می‌دانند که غرب واقعا توان حمله را ندارد  .  چماق ما دیگر خیلی ضعیف‌شده‌بنابراین هویج برای آن‌ها می‌تواند خیلی درشت تر شود » . تی یری کوویل ، از « موسسه روابط بین‌المللی و استراتژیک »، معتقد است که : « آمریکایی‌ها به این نتیجه رسیده‌اند که حل بحران‌های منطقه سوریه ، عراق و افغانستان - بدون مذاکره مستقیم با ایران به جایی نمی‌رسد  . » « بحران سوریه همچنین چشم عده زیادی را باز کرده است  .  فهمیده‌اند که نمی‌شود از یک طرف گفت " ما خواستار راه حل سیاسی برای سوریه هستیم " و از طرف دیگر در قبال ایران موضع عقاب‌ها را گرفت » . اما در حالی که به نظر می‌رسد اعتماد قدرت‌های عمده به یکدیگر افزایش یافته ، در سوریه بی‌اعتمادی بیشتر‌شده‌است  . جدایی ارتش آزاد سوریه و جنبش‌های افراطی عمیق تر و عمیق تر می‌شود و به گفته کریم امیل بیطار ، تحلیل‌گر مسائل سوریه ، « سوریه اندکی به لبنان سالهای 1980 شباهت یافته » . ما آیا موفقیت‌های یک دو هفته گذشته در زمینه دیپلماسی می‌تواند بزرگ ترین مشکل منطقه را حل کند و نوعی صلح میان اسرائیل و فلسطینیان بوجود آورد  ؟ دومینیک موازی می‌گوید :« همه این موردها به شدت به همدیگر مربوطند  .  آیا آمریکا که دربرابر ایران ضعف نشان داده ، می‌تواند بر اسرائیل فشار شدید بیاورد  ؟ » فون مالتزان حرف آخر را می‌زند « می‌توانیم از حرکت به سوی کاستن از بی‌اعتمادی متقابل سخن بگوییم » .  اما برای گفتن از پیشرفت چشمگیر « هنوز خیلی زود است » .