وقتی به جای پزشک، پلیس صدا میزنند – روز نود و دوم
در دو سال گذشته تعداد قتل های مخالفین کارتل ها در مکزیک از نه هزار نفر گذشته است. و تازه کاشف به عمل آمده که اسلحه و مهمات این قاچاقچیان مکزیکی نیز توسط قاچاقچیان اسلحه از آمریکا به مکزیک روانه می شود
در جائی خواندم از نویسنده‌ای که به زیبائی و تلخی ، از مصیبت کارتل‌های غول آسای قاچاق مواد مخدر نوشته‌بود و گفته‌بود ، پیوسته جامعه در مقابل آنکه به مواد مخدر معتاد‌بود ، پزشک صدا می‌کرد ، مصیبت از آنجا آغاز شد که جامعه تصمیم گرفت به جای پزشک ، پلیس صدا کند  . آمارها که جای خود دارد ، از خود تو می‌پرسم ، آیا بعد از ممنوع شدن نوشابه‌های الکلی ، از مصرف آن در جامعه‌ای که می‌شناسی کم‌شده‌است  ؟  آیا بعد از ممنوع شدن تریاک ، حضور منقل و مخلفات آنرا در دنیای پیرامون خود کمتر دیده‌ای ، یا برعکس  ؟ در همین آمریکا ممنوعیت الکل در دهه 1920 منجر به روی کار آمدن و قدرت خشن ترین و بزهکارترین قشر جامعه شد که نام « گانگستر » بر آن‌ها گذارده شد و معروفترینشان همان آل کاپون معروف‌بود که از برکت سود سیل آسای قاچاق مشروبات الکلی ، قدرت خود را در همه ارگان‌های جامعه آمریکا گسترش داده‌بود و هیچ چیز جلودار او و دیگر گانگسترها نبود و نشد تا یک اتفاق ساده  .  زمانی که در سال 1929 و همراه با رکود شدید اقتصادی ، لشکر کشی دولتی علیه مشروبات الکلی فروکش کرد و بعد هم عملا فروش مشروبات الکلی ، آزاد شد  .  در پی آن در حقیقت برای گانگستری که از سود سرشار فروش الکل قاچاق ، اشراف وار زندگی می‌کرد ، سودی باقی نماند که خودش هم بماند  . آیا لغو ممنوعیت فروش مشروبات الکلی ، خرد و کلان را به قول معروف عرق خور کرد  ؟  خوب می‌دانی که خیر  .  آنچه در این زمینه در آمریکا انجام شد و ایالات مختلف هم هر کدام بسته به خلق و خوی مردمانش تغییراتی مناسب با آن در آن دادن ، به نظم آوردن و قانونی کردن فروش الکل در چهارچوب قوانین و مقرراتی‌بود که فی المثل کسی که به 21سالگی نرسیده باشد نمی‌تواند مشروب الکلی بخرد یا در جائی عمومی بنوشد  .  جریمه فروش به زیر 21 ساله‌ها نیز آنچنان سنگین است که فروشنده‌ای پیدا نمی‌شود که هوس کند به نوجوانی مشروب بفروشد  .  آیا قاچاقچی مشروبات الکلی هم رعایت این قضیه را می‌کند  ؟  برای این قاچاقچی چه اهمیتی دارد که این خریدار 21 سال دارد یا 12 سال  .  اما قاچاقچی به لطف این ممنوعیت ، مشروب ده دلاری را مثلا صد دلار می‌فروشد و به ثروت و شوکتی می‌رسد که اندک اندک چنگ در تمامی ارگان جامعه اندازد  . مشکل بزرگتر از مواد مخدر ، مصیبت قاچاقچی‌های مواد مخدر است که از برکت سود سرشار آن که مثلا گیاه بی‌قیمتی مثل ماری جوانا را در داخل آمریکا به صدها برابر ارزش خود می‌فروشند ، کارتل هائی غول آسا به وجود آورده‌اند که دنیای امروز و فردا را با تهدیدی عظیم روبرو می‌سازد و این در بر همین پاشنه خواهد گشت اگر تدبیری کارسازتر از آنچه تا کنون بیهوده انجام‌شده‌و می‌شود بکار گرفته نشود  . آمریکا در سالهای اخیر ، سربازان مکزیکی را تحت تعلیم‌های بسیار پیشرفته و هشیارانه قرار داد تا با کارتل‌های مواد مخدر مکزیک مقابله کنند  .  می‌دانی نتیجه اش چه بوده  ؟  بیشتر از یکصد هزار نفر از این سربازان تعلیم دیده از ارتش جدا‌شده‌و با حقوق بسیار بیشتر جذب کارتل‌های مواد مخدر شده‌اند  . در دو سال گذشته تعداد قتل‌های مخالفین کارتل‌ها در مکزیک از نه هزار نفر گذشته است  .  و تازه کاشف به عمل آمده که اسلحه و مهمات این قاچاقچیان مکزیکی نیز توسط قاچاقچیان اسلحه از آمریکا به مکزیک روانه می‌شود  . اما مشکل اصلی حضور سیاست و سیاستمداران در این میانه است که می‌ترسند حرفی بزنند و بهانه به دست مخالفین سیاسی بدهند که فریاد برآورند که آی بیائید این می‌خواهد مواد مخدر در میان بچه‌های ما رواج دهد  . اما من که نه سیاسی هستم و نه سیاستمدار ، به عنوان عقیده شخصی خدمت تو دوست گرامی می‌گویم برای آنکه یک طبقه بزهکار در اجتماع به قدرت نرسد ، این ممنوعیت‌ها مثل بقیه ممنوعیت‌ها ، به قول معروف ، « آزاد باید گردد  . »