آیا معادله اصلاح طلب در برابر تندرو هم چنان در سیاست ایران کاربرد دارد؟
هدف ائتلاف جدید اصلاح طلبان، شکست گروه بسیار با نفوذ و مایه بیزاری مردم موسوم به "مثلث جیم" (احمد جنتی، محمد یزدی، محمد تقی مصباح یزدی) در تهران و همتایان شان در دیگر استان ها شامل صادق لاریجانی، احمد علم الهدی، محمد مومن و دیگران است.
بعضی آن را جمع اضداد می‌خوانند ؛ دیگران شتر گاو پلنگ  .  اما قانون اساسی ایران که در آغاز انقلاب اسلامی 1357 سر و شکل گرفت ، تنها نمونه موجود در نوع خود است که اصول متناقض دموکراسی و تئوکراسی ( حکومت دینی ) را تلفیق کرده است  . این قانون راهنمای نظام دو‌گانه‌ای از حکومت بوده که نزدیک به چهار دهه دوام آورده است  .  البته این دوگانگی بهای سنگینی هم داشته است : جدل بین این دو اصل و بین مدافعان آن‌ها به توان جمهوری اسلامی در مدیریت بحران‌های داخلی و خارجی ضربه زده است  .  یک رشته افتضاحات از جمله گروگانگیری پرسنل سفارت آمریکا ، جنگ فرسایشی با عراق ، سرکوب خونین " تظاهرات جنبش سبز " را می‌توان در تنش بین دموکراسی و تئوکراسی در قانون اساسی ریشه‌یابی کرد  . انتخابات دوره دهم مجلس شورای اسلامی و دوره پنجم مجلس خبرگان رهبری را باید در چنین زمینه‌ای دید  . این مجادله یادآور تازه ترین دور تورنمنت شطرنج بین رقبای دیرین است  .  اردوگاه تئوکراتیک ( اصولگرایان )، آگاه از عدم محبوبیت اش به اهرم‌های قدرتی که در دست دارد متوسل‌شده‌است : نیروهای امنیتی ، رسانه‌های جمعی ، نهادهای نظارتی ، و قوه قضاییه  .  اردوگاه دموکراتیک ( اصلاح‌طلبان و میانه روها )، ریاست جمهوری را در اختیار دارند و با وجود مداخلات فزاینده و جناحی در روند بررسی صلاحیت‌ها و قدرت وتو نهادهای خودکامه بر رئیس جمهور و مجلس معمولا در انتخابات پیروز می‌شوند  . دوره هشت ساله ریاست جمهوری محمد خاتمی به اصولگرایان و ائتلاف‌کنندگان با آن‌ها آموخت که حتی یک دموکراسی در غل و زنجیر هم می‌تواند تهدیدی برای یک رژیم تئوکراتیک باشد  .  از آن زمان آن‌ها مانع انتخاب یک رئیس جمهور یا مجلس اصلاح‌طلب شده‌اند  .  آن‌ها به رد صلاحیت گسترده کاندیداهای اصلاح‌طلب و " مهندسی انتخابات " روی آورده‌اند  . اردوگاه دموکراتیک به سهم خود یاد گرفته است که با توجه به آسیب پذیری‌هایش ، به چالش گرفتن علنی یا تحریم انتخابات به اهداف بلندمدت اش خسارت می‌زند  .  استراتژی کنونی اش شامل کار با هر چه کاندیدای تایید صلاحیت‌شده‌منتخب رژیم ضمن رای دادن به میانه روترین افراد در آن مجموعه است  . این طرح در انتخابات گذشته موفق‌بود  .  زمانی که از شرکت اکبر هاشمی رفسنجانی در رقابت‌های انتخابات ریاست جمهوری جلوگیری شد ، جنبش به سمت حسن روحانی ، کاندیدای سنتریست ( میانه رو ) و مورد تایید نظام رفت و پیروزی بزرگی را نصیب او کرد  .  در واقع ، " مهندسی " انتخابات توسط هوش جمعی اکثریت رای‌دهندگان ایرانی " مهندسی معکوس " شد  . حال ، اصلاح‌طلبان پس از عبور از شوک رد صلاحیت‌های گسترده از جمله رد صلاحیت حسن خمینی ، نوه آیت‌الله خمینی ، با سازماندهی ائتلافی سراسری موسوم به " گام دوم " همان طرح انتخابات گذشته را تکرار می‌کنند  . این استراتژی شامل " رای سلبی " هم می‌شود ؛ یعنی برای جلوگیری از ورود کاندیدایی که مورد نفرت بیشتری قرار دارد به کاندیدای نامطلوب رای بدهند  .  در این طرح همچنین با حمایت از میانه روهای وفادار به شکاف میان محافظه کاران دامن زده می‌شود  . هدف اعلام‌شده‌این ائتلاف جدید ، شکست گروه بسیار با نفوذ و مایه بیزاری مردم موسوم به " مثلث جیم " ( احمد جنتی ، محمد یزدی ، محمد تقی مصباح یزدی ) در تهران و همتایان شان در دیگر استان‌ها شامل صادق لاریجانی ، احمد علم الهدی ، محمد مومن و دیگران است  .  ائتلاف جدید از حامیان اش خواسته است به تمام کاندیداهای لیست اعلام‌شده‌( در تهران ، 30 نفر برای مجلس شورا و 16 نفر برای مجلس خبرگان ) رای بدهند تا شکستی عمده نصیب بزرگان محافظه کار شود  .  محمد خاتمی اخیرا از این فهرست حمایت کرد : لیست امید  . حسن روحانی ، محمد خاتمی ، و اکبر هاشمی رفسنجانی علنا تحت شعار رای ندادن به افراطیون از ائتلاف اصلاحات حمایت می‌کنند  .  زندانیان سیاسی سرشناس جنبش اصلاحات هم در درخواستی یکپارچه از مردم خواسته‌اند با مشارکت گسترده انتخابات را به یک همه پرسی علیه اردوگاه تئوکراتیک بدل کنند  .  شمار فزاینده‌ای از ستاره‌های سینمایی و موسیقی با انتشار کلیپ‌های کوتاهی طرفداران خود را به شرکت در انتخابات دعوت کرده‌اند ؛ حرکتی که زنگ هشداری برای طرف مقابل خواهد‌بود زیرا به احتمال زیاد پایگاه اجتماعی که عمدتا غیر سیاسی‌اند را وارد انتخابات می‌کند  . یکی از نشانه‌های موثر بودن ائتلاف اصلاح‌طلبان و میانه روها در وحشتی است که جناح راست را فرا گرفته است  .  شماری از چهره‌های سرشناس آن‌ها با عصبانیت استراتژی " رای سلبی " را به باد انتقاد گرفته‌اند  .  آن‌ها این استدلال جعلی را عنوان می‌کنند که چون رسانه‌های غربی ( مشخصا بی‌بی سی ) بحث این استراتژی را به میان کشیدند پس باید توسط غربی‌ها القائ‌شده‌باشد  .  آن‌ها حتی این بحث را مطرح کردند که کاندیداهای اصلاح‌طلب تحت نفوذ دشمنان قسم خورده خارجی رژیم قرار دارند  . سخنگوی رسمی اصلاح‌طلبان به این اتهامات واکنشی محتاطانه نشان داده است در حالی که مردم در رسانه‌های اجتماعی این حرف‌ها را به سخره گرفته‌اند  .  در تلگرام صدها اظهار نظر مشابه این نوشته‌شده‌است : " من سر در نمی‌آرم  .  نظارت استصوابی شورای نگهبان حتی باکتری‌های هوازی را هم فیلتر کرده  .  آنوقت این نفوذی‌ها از کجا آمده‌اند  ؟  ما تنها چیزی که می‌خواهیم اینست که به لیست 30 + 16 ازمیان افراد تایید صلاحیت‌شده‌رای بدهیم  .  هیچکدام اینها اعضای احزاب منحله نبوده‌اند وگرنه رد صلاحیت می‌شدند  ....  همه شان هم تعهد کامل خود را به این رژیم نشان داده‌اند  .  حتی به پدر و مادر هر چه فتنه‌گر و مخالف رژیم هم هست نفرین کرده‌اند  .  پس مشکل چیست  ؟ " ائتلاف اصلاحات حرکت خود را انجام داده است  .  حرکت بعدی را اصولگرایان و ائتلاف‌کنندگان با آن‌ها باید انجام دهند  . آیا آن‌ها شکست شان را می‌پذیرند و با یک مجلس شورای اصلاح‌طلب تر و مجلس خبرگان کمی میانه رو کنار می‌آیند یا به تقلب انتخاباتی یا زور متوسل می‌شوند  ؟  توفیق استراتژی اصلاحات ممکن است به بهبود اوضاع منجر نشود ولی مانع بدتر شدن آن‌شده‌و مشت نمادین مهمی خواهد‌بود  .  چنین موفقیتی نشانگر شکست مهندسان انتخابات در حکومت دینی بوده و آن‌ها را مغلوب بازی خودشان خواهد کرد  .