Το όνειρο του Μάριου Αντωνίου
είναι μέσω της εκπαίδευσης να προωθήσει την συμβίωση  των δύο κοινοτήτων της Κύπρου
Μεγαλώνοντας σε μιαδιαιρεμένη πατρίδα, την Κύπρο, ο Μάριος Αντωνίου από τα εφηβικά του χρόνιαδραστηριοποιήθηκε σε προγράμματα προώθησης μιας διαπολιτισμικής κοινωνίας καιτης ιδέας ειρηνικής συμβίωσης των δύο κοινοτήτων. Σε ηλικία 15 ετών συμμετείχε σε δικοινοτικήκατασκήνωση Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων υπό την εποπτεία της Επιτροπής Fulbright Κύπρου και εκπροσώπησε τη χώρα του στο Διεθνές Συνέδριο γιατην Καταπολέμηση του Μίσους και της Τρομοκρατίας που διοργανώθηκε από το ίδρυμα. Έχει επίσης εργαστεί στο Δικοινοτικό Πρόγραμμα για την Ενδυνάμωση τηςΚυπριακής Κοινωνίας των Πολιτών και ως δάσκαλος σε δημοτικά σχολεία στην Κύπρο. Στόχος του πάντα ήταν η γεφύρωση των διαφορώνκαι η ειρηνική συμβίωση Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. «Είναι ο στόχοςμου να προωθήσω μέσω της εκπαίδευσης την ιδέα της συμβίωσης» τονίζει ο κΑντωνίου, «να κάνουμε κάποιες αλλαγές μέσω του εκπαιδευτικού μας συστήματοςούτως ώστε ο κόσμος να είναι πιο έτοιμος για τη λύση του Κυπριακούπροβλήματος». Ο κ. Αντωνίου πιστεύει πως η νέα προσπάθεια επίλυσης τουΚυπριακού προβλήματος, με τις συνομιλίες του προέδρου της Κύπρου, Δημήτρη Χριστόφιακαι του Τουρκοκύπριου ηγέτη Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, αποτελούν βήμα προς τα εμπρός καιθα συντελέσουν και στην δρομολόγηση μέτρων, πολλά απ’ τα οποία έχουν ήδηεξαγγελθεί από το Κυπριακό Υπουργείο Παιδείας, για την προώθηση, μέσω τηςεκπαίδευσης, της ιδέας της αλληλοκατανόησης και μιας μελλοντικήςδιαπολιτισμικής συμβίωσης των δύο κοινοτήτων. Αναφερόμενος στην προσωπική του πορεία προς την συνειδητήαπόφαση να εργαστεί για την γεφύρωση των διακοινοτικών διαφορών στη Κύπρο, ο κ.Αντωνίου θυμήθηκε την πρώτη φορά που στα 15 του αντίκρισε Τουρκοκύπριουςσυνομηλίκους του και συζήτησε μαζί τους στα πλαίσια του προγράμματος Seeds of Peace. Συνειδητοποίησε λοιπόν τότε ότιυπήρχαν κάποια πράγματα που τον χώριζαν απ’ αυτούς, αλλά και πολλά άλλα που τονένωναν μαζί τους. «Σ’ εκείνη τηνκατασκήνωση αυτό που μου είχε κάνει εντύπωση», θυμάται ο κ. Αντωνίου «ήταν ότιυπήρχαν και παιδιά εκεί από το Ισραήλ και την Παλαιστίνη, που δυστυχώς βλέπουμεακόμη και σήμερα όλα τα κακά που συμβαίνουν εκεί, και πραγματικά η ομάδα τωνΚύπριων, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, μπορούσε να συζητήσει σε πολύ πιοήπιο τόνο για όλα όσα μας απασχολούσαν και δεν είχαμε αυτές τις φωνές και τακλάματα που βλέπαμε να συμβαίνουν με τους Ισραηλινούς και τους Παλαιστίνιους. Είδα τότε ότι εμάς πραγματικά το πρόβλημα μαςμπορεί πολύ ποιο εύκολα να γεφυρωθεί,παρά κάποια άλλα προβλήματα». «Σήμερα υπάρχει μια πορεία προς τα εμπρός την οποία θαήθελα να δω να συνεχιστεί», δηλώνει ο κ. Αντωνίου. Και θα ήθελε και ο ίδιος νασυμμετάσχει έμπρακτα σ’ αυτή τη πορεία με την ιδιότητα του εκπαιδευτικού. Στόχος του είναι να συνδυάσει την πείρα τουστον τομέα της εκπαίδευσης, με τις γνώσεις που θα αποκομίσει μέσω τουπρογράμματος της Υποτροφίας του Ιδρύματος Ρόταρι στον τομέα της επίλυσηςσυγκρούσεων, ούτως ώστε να αναπτύξει ερευνητικά προγράμματα για τους τρόπουςυποστήριξης της δημιουργίας κοινωνικής ειρήνης. «Θα ήθελα να είμαιμέλος αυτής της ομάδας» καταλήγει ο κ. Αντωνίου «που θα προωθήσει αυτό τοσκοπό, προωθώντας (για παράδειγμα) την εισαγωγή Τουρκοκυπριακής λογοτεχνίας στοσχολείο, συν κάποια άλλα πράγματα τα οποία θα προωθήσουν το να μάθεις ποιοςείναι ο άλλος, αυτός που δεν ξέρεις και τόσα χρόνια έχεις μάθει πως είναι οεχθρός, χωρίς πραγματικά αυτό να υφίσταται».