«Η δύναμη του εικαστικού λόγου: Ελληνίδες Καλλιτέχνιδες»
μία απόπειρα καταγραφής του έργου των ελληνίδων καλλιτεχνών εντός και εκτός των συνόρων
Η ελληνική τέχνη και ειδικότερα οι ελληνίδες εικαστικοί δημιουργοί αποτέλεσαν σημείο αναφοράς σε εκδήλωση της Ελληνικής Πρεσβείας στο Εθνικό Μουσείο Τέχνης των Γυναικών, εδώ στη Ουάσιγκτον, για την παρουσίαση του βιβλίου της Ζωής Κοσμίδου «Η δύναμη του εικαστικού λόγου: Ελληνίδες Καλλιτέχνιδες». Οι ελληνίδες εικαστικοί δημιουργοί απασχολούν τουλάχιστον επί 10 χρόνια την Κοσμίδου. Τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας μπορεί ο αναγνώστης να τα δει στο βιβλίο της που αποτελεί μία περιεκτική περιήγηση στο ελληνικό εικαστικό στερέωμα. Είναι επίσης η μόνη απόπειρα, τα τελευταία χρόνια, καταγραφής του έργου των ελληνίδων καλλιτεχνών εντός και εκτός των συνόρων. «Η ιδέα», λέει η Κοσμίδου, «ξεκίνησε από το τέλος της έκθεσης τριών γενεών ελληνίδων καλλιτεχνών που δείξαμε στο Μουσείο Γυναικών το 1989, όταν το μουσείο μου ζήτησε να συλλέξω υπάρχοντα έντυπα, καταλόγους βιβλία για τη βιβλιοθήκη του. Το μουσείο ήταν καινούργιο, μόλις είχε ξεκινήσει και η πρώτη έκθεση που είχε αφιερώσει σε ξένη χώρα ήταν για τη Ελλάδα». Το βιβλίο περιλαμβάνει 60 εικαστικούς δημιουργούς από τη Ελλάδα και τη διασπορά, νώ συνολικά γίνονται αναφορές σε 160 καλλιτέχνιδες. Η υποδιευθύντρια του Εθνικού Μουσείου Τέχνης των Γυναικών, Σούζαν Φίσερ-Στέρλινγκ, αναφερόμενη στο βιβλίο είπε ότι εστιάζεται στο πλούτο της ελληνικής κουλτούρας και ανοίγει ένα διάλογο με το διεθνή εικαστικό γίγνεσθαι. Από αυτή όμως την πολυετή εμπειρία τι είναι εκείνο που έχει αποκομίσει η Ζωή Κοσμίδου; Την προσωπική επαφή λέει ανεπιφύλακτα. «Για μένα ήταν το πιο ενδιαφέρον μέρος όλης αυτής της έρευνας διότι μπόρεσα να γνωρίσω τις καλλιτέχνιδες καλύτερα, να συζητήσω μαζί τους και να αποκομίσω καινούργιες εμπειρίες αλλά και φιλίες». Η Ζωή Κοσμίδου είναι η πολιτιστική σύμβουλος της στην Ουάσιγκτον και οι εμπειρίες αυτές έχουν μετουσιωθεί σε εκθέσεις. Μία ιδέα που την απασχολεί εδώ και καιρό, πάνω στην οποία έχει στηρίξει εκθέσεις και για την οποία έχει κατασκευάσει και τη δική της λέξη είναι η . «Η Πηνελόπεια είναι το ταξίδι της γυναίκας στο χρόνο και στο χώρο. Και ταυτίζομαι πάρα πολύ με αυτό. Άλλωστε και η έρευνα που έκανα ήταν ένα ταξίδι για μένα και θεωρώ ότι δεν μπορώ να ταυτιστώ περισσότερο με την Οδύσσεια, που ήταν το ταξίδι του Οδυσσέα, του άντρα, παρά με την Πηνελόπη και το ταξίδι που κάνει ακόμη στο χώρο και στο χρόνο». Η Πηνελόπεια εκτίθεται στο στο Σικάγο, μέχρι τον Ιούνιο 2006. Τέλος την ρωτώ αν στον ορίζοντα βλέπει την Ιθάκη. «Αυτό αναρωτιέμαι και εγώ αν θα γίνει ποτέ, αν θα το προλάβω να γίνει», μου απαντά γελώντας. Το βιβλίο της Ζωής Κοσμίδου κυκλοφορεί στα αγγλικά και μπορεί κανείς να το αγοράσει στα βιβλιοπωλεία Ελευθερουδάκη, Παπασωτηρίου και από τις εκδόσεις Μίλητος.