Το συνθετικό DNA και το μέλλον
ο Άρης Πατρινός μιλά για τις επαναστατικές εφαρμογές της επιστημονικής αυτής ανακάλυψης
Μία επιστημονική ανακάλυψη αυτή τη χρονιά θα μείνει στην ιστορία. Στα εργαστήρια της Synthetic Genomics δημιουργήθηκε το πρώτο ζωντανό κύτταρο που λειτουργεί με συνθετικό DNA. Πρόκειται για ανακάλυψη ορόσημο που υπόσχεται να αλλάξει πολλά στο χώρο της επιστήμης και των εφαρμογών της. O Άρης Πατρινός είναι Πρόεδρος της Synthetic Genomics και μιλά στην VOA για το μέλλον. Το 1995 ο Άρης Πατρινός συμμετείχε σε ερευνητική ομάδα που αποκωδικοποίησε το ανθρώπινο γονιδίωμα, και 15 χρόνια αργότερα ηγείται ερευνητικού κέντρου που δημιούργησε το πρώτο ζωντανό κύτταρο με συνθετικό DNA. ΑΠ: Δεν κάναμε ένα εντελώς καινούργιο οργανισμό αλλά συνθετικά δημιουργήσαμε ένα γονιδίωμα το οποίο είναι ίδιο με το  ενός ζωντανού οργανισμού. Εμείς όμως το δημιουργήσαμε συνθετικά από τα χημικά στοιχεία. Μετά το βάλαμε σ’ ένα κύτταρο και αφήσαμε αυτό το συνθετικά δημιουργημένο γονιδίωμα να ξεκινήσει τη ζωή μέσα στο κύτταρο. Από δω και στο έξης αρχίζει ένα νέο κεφάλαιο έρευνας με απώτερο σκοπό να δημιουργούμαι εντελώς συνθετικά κύτταρα τα οποία θα έχουν ιδιότητες που εμείς θα έχουμε προγραμματίσει εκ των υστέρων μέσω του υπολογιστή. ΖΛ: Και αυτό τι εφαρμογές μπορεί να έχει ; ΑΠ: Μια απ τις εφαρμογές είναι η αντιμετώπιση προβλημάτων περιβαλλοντολογικής φύσης. Μια από τις λύσεις για την αντιμετώπιση του φαινομένου του θερμοκηπίου είναι να μπορέσουμε να ξεφύγουμε απ’ τον εθισμό του πετρελαίου και του κάρβουνου και να δημιουργήσουμε και να τελειοποιήσουμε άλλες μορφές ενέργειας, οι οποίες να είναι εναλλακτικές. Παραδείγματος χάρη χρησιμοποιώντας κυτταρίνη από φυτά τα οποία θα καλλιεργούνται για αυτό το σκοπό. ΖΛ: Σε τι στάδιο βρίσκεται η έρευνα για εναλλακτικές μορφές καυσίμων; Ήδη έχουμε ξεκινήσει και στην Αμερική και σε άλλα μέρη του κόσμου, ειδικά στη Βραζιλία, την πορεία προς χρήση εναλλακτικής μορφής καυσίμων για τα αυτοκίνητα. Στην Βραζιλία π.χ. παράγεται η αιθανόλη από το ζαχαροκάλαμο. Στην Αμερική παράγεται η αιθανόλη από το καλαμπόκι. Αυτές εμείς πιστεύουμε ότι δεν είναι σωστές λύσεις γιατί και το καλαμπόκι και το ζαχαροκάλαμο είναι τρόφιμα. Αλλά τα απομεινάρια στα χωράφια μετά το θερισμό του καλαμποκιού, για παράδειγμα, αυτό μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε σαν πρώτη ύλη για τα καύσιμα. Μία άλλη μεγάλη εφαρμογή είναι η χρήση της άλγης που με το διοξείδιο του άνθρακα και την ηλιακή ακτινοβολία παράγουν λίπη τα οποία χρησιμοποιούνται σαν πρώτη υλη για υγρά καύσιμα. Αυτή είναι μία από τις μεγάλες εφαρμογές που ακλουθούμε με την εταιρεία μας. ΖΛ: Μέσα στα επόμενα 10 χρόνια εσείς τι θέλετε να έχετε πετύχει; ΑΠ: Εγώ θα ήθελα να δω μια σχετική αλλαγή ανά τον κόσμο στη χρήση εναλλακτικών μορφών ενέργειας για να μειωθεί ο εθισμός που έχουμε με τα κάρβουνα και το πετρέλαιο. Αυτό είναι το πιο σημαντικό για μένα. Μετά ελπίζω να δω την εφαρμογή αυτής της τεχνολογίας στην ιατρική για καλύτερα εμβόλια, ώστε να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε πανδημίες. Μπορούμε επίσης να χρησιμοποιήσουμε ιδιότητες των μικροβίων για καθαρό νερό. Επίσης χρησιμοποιώντας τα απόνερα και ένα απλό σύστημα μικροβίων τα οποία περιέχονται μέσα στα απόνερα, μπορείς είτε να παράγεις ποσότητες ηλεκτρισμού, ή το πιο σημαντικό, να καθαρίσεις το (πόσιμο) νερό. ΖΛ: Πόσο εφικτή είναι παραγωγή καυσίμων από κυτταρίνη; ΑΠ: Εγώ και άλλοι συνάδελφοί μου στην ηλικία μου βιάζονται, αλλά πρέπει να είμαστε και ρεαλιστές. Είναι έρευνα, research, δεν ξέρουμε ακόμα τι στραβοπατήματα θα έχουμε, τι λάθος δρόμους θα πάρουμε. Αλλά πάντως είμαστε αισιόδοξοι ότι σε διάστημα πέντε με δέκα χρόνων θα έχουμε καταφέρει να φτάσουμε στο σημείο που θα μπορούμε να αναπτύξουμε αυτή τη βιομηχανία σε κλίμακα που να έχει σημασία, δηλαδή σε μία κλίμακα που θα μπορέσει να κάνει μία σοβαρή αλλαγή στο τρόπο που χρησιμοποιούμαι καύσιμα για μεταφορά, για θέρμανση, για κλιματισμό. Πέντε με δέκα χρόνια. ΖΛ: Δεν είναι πολλά πέντε με δέκα χρόνια. ΑΠ: Εγώ είμαι 63, για μένα είναι πολλά.