Afg’onistonda millionlab insonlarning imkoniyati cheklangan, jismonan 
Afg’onistonda uzoq yillik urushlar natijasida millionlab inson majruhlangan. Faryob viloyatida yashovchi Muhammad Rayoniy hayotiga nazar tashlaymiz. “Ro’zg’orga yetkazaymi, shifokorga yetkazaymi, bilmayman. Ba’zida o’limimga rozi bo’laman”.
Muhammad Rayoniy 2014-yili Afg’oniston shimolida ro’y bergan portlash oqibatida og’ir jarohat olgan. Umurtqa pog’onasiga yetgan zarba bois oyoqlari harakatdan qolgan. U ertalab otasining oq fotihasini olib, maxsus aravacha bilan do’koni tomon yo’l oladi. Kundalik mashg’uloti. Do’konni ochish-yopish va savdo-sotiq ishlarida yordamga mo’htoj. “Do’konga kelgan ba’zi odamlar biror narsa so’rasalar, o’tib oling deyman. O’tib olib chiqadilar. Qo’limga yaqin narsa bo’lsa o’zim olib beraman”,- deydi Muhammad. Sakkiz yilldan beri imkoniyatlari cheklanib qolganiga qaramay u ham oila boqishga majbur. “Nogironlar uchun oson ish yo’q. oyoq ishlamasa, qo’l ishlamasa, ko’z ham ko’rmasa, ular uchun qiyin”,- deydi Muhammad. Portlashdan to’rt oy oldin uylangan edi. Dori-darmon uni oyoqqa turg’aza olmadi. “Murodimga yetmadim, yengildim. Murodiga hech kim yeta olmaydi. Lekin mendek hech kim bo’lmasin. Orzularim ko’p edi”, - deydi Muhammad. Oldingi hukumat nogironligi bor odamlarga oz bo’lsa-da, moliyaviy madad berar edi. Tolibon hokimiyatni egallaganidan beri ko’mak to’xtab qolgan. “Ro’zg’orga yetkazaymi, shifokorga yetkazaymi, bilmayman. Ba’zida o’limimga rozi bo’laman”,- deydi u. Afg’oniston inson huquqlari komissiyasining 2021-yilgi hisobotiga ko’ra, mamlakatda jismoniy imkoniyatlari cheklanganlar soni to’rt yarim million nafarga yaqin. Afg'onistondagi jamoatchi muxbir. Olti millionga yaqin o'zbek yashaydigan mamlakatdagi siyosiy, iqtisodiy va ijtimoiy masalalarni yoritadi.