Bosniyalik serblar umidi puchga chiqishi mumkin
Urushda qatnashgan bosniyalik serb faxriylari nogironlik bilan tinmay kurashmoqda. Biroq sport o’yinlari tashkil qilish urush yaralarini davolash uchun yetarli emas.
Bu bosniyalik serblar 1992-1995-yillardagi Bosniya urushi faxriylari. Bosniya mojarosi Ikkinchi jahon urushidan so’ng Yevropadagi eng qonli urush bo’lgan. Veteranlarning aytishicha, sport ularning hayotiga yangi mazmun bag’ishlamoqda. “Oyog’ingizni yo’qotib protez o’rnatilgandan keyin boshqa xil terapiyaga hojat yo’q”, - deydi Ratko Dochinovich. Mashg’ulotlarda serb faxriylari xorvatlar jamoasi yoki bosniya musulmonlaridan iborat jamoa bilan ham o’ynaydi. Ba’zan urushni eslashadi. “O’yin tugagandan so’ng o’sha davr haqida gaplashamiz, kulishamiz. Nima bo’lganiga biz aybdor emasmiz. Asosan reabilitatsiya, ortopediya, protezlar, qanday qilib hayotimizni yengillashtirishi haqida suhbatlashamiz”, - deydi Dragan Duran. Serblar orasida reabilitatsiyani boshqacha talqin qilayotganlar ham bor. Yaqinda serb millatchilar Gaaga sudi tomonidan harbiy jinoyatlarda aybdor topilgan qo’mondon Ratko Mladichga yodgorlik o’rnatdi. 1995-yilda Mladich Srebrenitsa shahrida 8000 bosniyalik musulmon erkakni o’ldirishga buyruq bergan va sudda genotsidda ayblangan. Bosniya poytaxti Sarayevoda musulmon siyosatchilar deydiki, serblar hali urushda qilgan jinoyatlarini tan olgani yo’q. O’shanda olib borilgan etnik qirg’in kampaniyasida 20 mingga yaqin ayollar zo’rlangan, ikki million odam uy-joyini tashlab ketgan. “Genotsid mafkurasidagi rasmiylar va ularning tarafdorlari jinoyat ro’y berganini rad etishmaydi, aksincha ulug’lashadi”, - deydi Bosniya prezidenti Sefik Dzaferevich. Bosniyalik serblarning yangi avlodi ultra-millatchilikka berilar ekan, huquq faollarini xavotir bosgan. “O’sha mash’um urush, undagi harbiy jinoyatga qo’l urganlarning mafkurasini qo’llab-quvvatlayotganlar urushdan keyin tug’ilgan, tajovuzkor yosh avlod”, - deydi Inson huquqlari bo’yicha Xelsinki qo’mitasidan Aleksandra Letich. Urushda qatnashgan bosniyalik serb faxriylari nogironlik bilan tinmay kurasharkan, sport chegara bilmaydi, din yoki millat tanlamaydi, deydi. Biroq sport o’yinlari tashkil qilish urush yaralarini davolash uchun yetarli emas.