2017 Yılında 335 bin Çocuk Karakolluk Oldu 
Türkiye’de 2017 yılında suç mağduru olarak güvenlik birimlerine başvuran çocuk sayısı, önceki yıla oranla binde 5 artarak 335 bin 242 oldu. Uzmanlara göre rakamlar, alınan önlemlere göre hala yüksek
DİYARBAKIR — Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) verilerine göre, suç şüphelisi ya da mağduru olduğu gerekçesiyle, güvenlik birimlerine başvuran çocuk sayısı 2017’de, bir önceki yıla oranla, binde 5 arttı. 2016 yılında 333 bin 435 olan rakam, 2017’de 335 bin 242 oldu. Bu çocukların yüzde 57,7’sini 15-17 yaş, yüzde 23,3’ünü 12-14 yaş, yüzde 18,5’ini ise 11 yaş ve altındaki çocuklar oluşturuyor. Söz konusu çocukların yüzde 46,2’si mağdur olarak, yüzde 32,2’si suç şüphelisi olarak karakollara gitti. Suç şüphelisi olarak kayıtlara geçen 107 bin 984 çocuğun, yüzde 34,4’üne yaralama, yüzde 24,8’ine hırsızlık, yüzde 6,6’sına Pasaport Kanunu’na muhalefet, yüzde 6,2’sine uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak, satmak veya satın almak, yüzde 3,9’una ise mala zarar verme suçları isnat edildi. Adli birimlere 66 bin 321 çocuk sevk edildi. Güvenlik birimlerine gelen veya getirilen çocukların yüzde 68,5’i ailesine teslim edilirken, yüzde 19,8’i adli birimlere sevk edildi. 155 bin 24 mağdur çocuğun ise yüzde 88,7’sini suç mağduru, yüzde 11,2’sini takibi gereken olay mağduru çocuklar oluşturdu. TÜİK’e göre yolu karakola düşen çocuk sayısı son 5 yılda yüzde 22,5 arttı. Dicle Üniversitesi Psikoloji Bölümü Dr. Öğretim Üyesi Yunus Emre Ayna, yüksek lisans ve doktora tezini suça sürüklenen çocuk üzerine yazdı. Bu alanda birçok projede yer alan Ayna, TÜİK verilerini Amerika’nın Sesi’ne değerlendirdi. Ayna, Türkiye’de bir şehre denk gelecek bir nüfusun kayıp olduğunu söyledi. Ayna, artış oranının düşük olmasına rağmen rakamların yüksek olduğuna dikkat çekerek, “Uzman olarak biraz daha fazla olduğunu düşünüyorum. Ulaşılmamış veriler vardır. Denetimli serbestlikle birlikte bazı suçlar tanımdan düşürüldü. Çocukların belki milyonda biri kendi başına suç davranışı gerçekleştiriyor. Büyükler teşvik ediyor” dedi. Çocukların büyükler tarafından suça özendirildiğini savunan Ayna, “Onları yönlendiren bir mekanizma var. Kapkaççıları yönlendiren, cinayete, dolandırıcılığa yönlendiren mekanizma, bir şekilde o çocukların kimyalarıyla oynamaktır. Kişilik ve insani gelişimlerini hem fiziki, hem psikolojik gelişimlerini, engelleyen çok önemli unsurlardır. Bunu altında yatan temel verilerden biri, güçlü hissetmek. Oyun içerisinde bile birinin liderliğinde onun için anlamlı ve farklı oluyor. Bu noktadan baktığımızda çocukların gelişimsel olarak, sonraki yetişkinlik döneminde, bu davranışı normalleştirmiş oluyor. Çocukların bu davranışları göstermelerindeki en temel unsur çok çabuk kandırılıyor olmaları. Ama bu bir şekerle çikolatayla kandırılma değil. Bu daha çok hem güçlü hissettirme, belli noktada adalet mekanizmasının işlemediği ve kendilerinin yaşamda adaleti sağladığına dair bir takım yanlış yönlendirmeler. Ama bu legal yönlerle de destekleniyor. Çok klasik bir cümledir ama televizyondaki dizilerin, yaşam tarzlarının insanların hakkını ararken hukuk dışı yollara başvurmalarının gösterilmesi, hegemonyanın gösterilmesi çocukları en çok cezbeden şey. Bilgisayar oyunlarının yüzde 90’ı şiddet üzerine. Orada ölüm normalleştiriliyor. Gerçek ölüm ve sanal ölüm arasında fark olmuyor” diye konuştu. Çocuklar yerine azmettiricilerin cezalandırılması gerektiğini vurgulayan Ayna, ailelerin eğitiminin de önemli olduğunu söyledi. Ayna, “Burada aileler önemli, aile eğitimi önemli. Ailelerle konuşulmalı. Bazı aileler geçinemediklerini söylüyor ama karşılığı bu olmamalı. Hırsızlık meslek olmamalı. Mantaliteyi değiştirmek aileden başlıyor, özellikle babalardan. Evdeki annenin babanın çocuklarla ilgilenmesi gerekir. Yasaları düzenlemek de çok önemli. Yani suçu işleyen çocukları azmettiren kişilere ulaşıp onların cezalandırılması daha doğru olacaktır. 18 yaşından küçüklere denetimli serbestlikle rehabilite ortamları oluşturulabiliyor. Ama ailelerle çalışılmıyor. Ailelerle çalışılırsa yüzde 50 oranında düşüş olur” şeklinde konuştu.