Dağ Başında 'Ceylan Sütünden' Manastır
Mardin’in Bagok Dağı’nın zirvesinde bulunan 1500 yıllık Mor Yakup Manastırı, Hazine’ye devredilen Süryani mülkleri arasında. Hukuk mücadelesi veren Süryaniler, manastırın harcının ceylan sütüyle yapıldığına inanıyor. Bu nedenle manastırdaki din adamları, yiyeceklerini ceylanlarla paylaşıyor
MİDYAT — Mardin’in Suriye sınırına bakan Bagok Dağ sırası yıllarca PKK faaliyetlerinin merkezlerinden biriydi. Çatışmalar ve operasyonlar nedeniyle boşalan köyler yıllar sonra yeniden hareketlendi. Çoğu Süryani olan köylerin sakinleri evlerine dönerek, hayatlarına kaldıkları yerden devam etti. Yeniden insan sesinin duyulduğu yerler sadece köyler değildi. Dağın zirvesinde bulunan Mor Yakup Manastırı da, yıllarca boş kaldıktan sonra, yeniden ibadete açıldı. Manastırın Süryani kayıtlarındaki adı Mor Yakup. 6’ncı yüzyılda Suruçlu Mor Yakup tarafından yapıldığı için kayıtlara bu isimle geçmiş. Manastır halk arasında ise Ceylan Kilisesi olarak biliniyor. Nedeni ise, manastırın yapımında ceylanların katkısı olduğu inancı. Süryanilerin inancına göre manastır inşa edildiği zaman baş gösteren kuraklık nedeniyle inşaat yarım kalmış. Ceylanların bu aşamadan sonraki katkısını, Manastırı Rahibi Aho Bileçen, Amerika’nın Sesi’ne şöyle anlatıyor; ”Manastırımız 6’ncı yüzyılın sonlarında kuruluyor. Manastırın kurucusu aziz Mor Yakup, yöre halkı burayı Der Ğezal olarak biliyor yani ceylan manastırı. Sebebi ise o dönemin rahipleri manastır inşaatında sıkıntı yaşıyorlar, kuraklıktan dolayı olsa gerek ya da su sıkıntısından. Rahiplerimiz dua ettiler. Her şey hazır fakat su yok. Harcın hazırlanması için su yok. Dua ediyorlar Allah binlerce ceylan gönderiyor, sütlerini bağışlıyorlar. Bu esnada tonlarca süt elde ediliyor bu sütü manastırın harcında, taşların arasına kullanarak inşa ediyorlar. O günden bugüne manastır kurucuları rahiplerdir ama emeği olanlar ceylanlardır. Uzun yıllar hep onların himayesinde kalmış, korumuşlardır.” Manastırın ceylanlarla ilişkisi hala sürüyor. Yemeklerini ceylanlarla paylaştıklarını anlatan Bileçen, “Manastır bir dönem boş kalmıştı. Ceylanlar mesken tutmuştu. Kendileri gelip etrafında gezerler. Söylerken korkuyoruz avcılardan çekiniyoruz. Sayıları azaldı onları korumaya çalışıyoruz. Her şeyimizi doğayla paylaşmak istiyoruz. Onlara yemek ve su vermeye çalışıyoruz, sayıları 13. Arada gelip kendilerini bizlere gösteriyorlar” dedi. Kayaların üstüne inşa edilen manastırın bir bölümü ceylan boynuzunu andırıyor. Bu bölüme yüzyıllardır dokunulmamış. Manastır, Mardin Valiliği tarafından Hazine’ye devredilen Süryani mülkleri arasında bulunuyor. Süryaniler şimdi manastırı geri almak için hukuk mücadelesi veriyor.