30 Haziran Amerikan Basınından Özetler
Amerikan birliklerinin Irak kentlerinden çekilmesi bugünkü gazetelerin ana gündem maddelerinden birini oluşturuyor
Irak’ın varlığının Kürtlerle Araplar arasındaki gerginliğin aşılmasına bağlı olduğunu yazıyor. Gazete, en önemli sorunun ise Kerkük’ün statüsü olduğunu vurguluyor: “Kerkük sorunu, merkezi hükümetin yetkileri ile petrol ve doğalgaz gelirlerinin paylaşımı gibi iki önemli sorunla doğrudan bağlantılı. Mevcut anayasa her iki konuda da yerel yönetimlere büyük yetkiler veriyor. Başbakan Maliki ise, Bağdat’ın yetkilerini artıracak biçimde anayasayı değiştirmek istiyor. Amerika Kürt liderlerle Bağdat hükümeti arasında diyalogu teşvik etmelidir. Ancak son tahlilde, Kürt sorunu Iraklıların çözmesi gereken bir sorundur. Ve bu çözüm siyasi yöntemlerle olmalıdır. Bir grubun, kendi iradesini diğer gruplara zorla dayatması durumunda neler yaşanacağını görmek için Irak’ta yıllardır süren mezhep çatışması yeterli bir örnek olmalıdır. Bundan gereken dersleri çıkartmayanlar hiç olmazsa İran’da son yaşananlardan ders çıkartmalıdır.” Amerikan askerlerinin Irak’taki şehirlerden çekilmesini, işgalin bitişine giden yolda önemli bir dönümnoktası olarak görüyor: “Amerika’nın çekilme takvimi açıklamasıyla, Iraklı liderlerin işgal sonrasında ülke bütünlüğünü sağlayacak bir siyasi uzlaşmaya gideceklerini düşünüyorduk. Ancak bu gerçekleşmedi. Tam tersine, Iraklı politikacıların bir iç savaş çıkması ihtimaline karşı, kendi cemaatlerinin çıkarlarını gözeten bir tavır izlediklerini görüyoruz. Irak’ın birçok bölgesinde de benzer hesaplar yapılıyor. Elbette, Irak’ın sorunlarının çözülmesi Amerika’nın değil, Iraklıların görevidir. Ancak işgalin sona ermesi için belirlenen zaman dolmadan, Irak’ın işlevli bir yönetime kavuşması, egemen ve belli ölçülerde demokratik bir ülke haline gelmesi gerekiyor. Bu, Amerika’nın hem sorumluluğudur hem de stratejik çıkarlarının bir gereğidir.” Honduras’taki askeri darbeyi sert bir dille eleştiriyor. Ancak gazete devrik devlet başkanı Manuel Zelaya’nın da demokrasi dışı arayışlara girdiğini hatırlatıyor: “Obama yönetimi, sadece askeri darbeye karşı çıkmakla yetinmemelidir. Honduras’taki kriz, bölgedeki demokrasiye yönelik çok daha kapsamlı bir tehdide karşı çıkma fırsatını da doğurdu. İktidardayken Kongreyi ve Anayasa Mahkemesini dikkate almayan Zelaya’nın kendisi, demokrasi için bir tehdit oluşturuyordu. Bu nedenle Obama yönetimi, Zelaya’nın devrilmesine yol açan etkenleri de dile getirmelidir. Çünkü başka bölge ülkelerinde de iktidar sahipleri yetkilerini benzer biçimde istismar ediyor. Askeri darbeyi kınamak işin kolay kısmı. Honduras’ı bu noktaya getiren uygulamalara karşı çıkmak ise siyasi cesaret gerektiriyor ve Amerika bu konuda öncülük yapmalıdır.” Amerika’nın en büyük dolandırıcısı Bernard Madoff’un mağdurlarından özür dilemesini eleştiriyor. Gazete, Madoff’un bu tavrını geç kalmış bir hareket olarak tanımlıyor. “Bernard Madoff’tan tek beklentimiz özür dilemesiydi. Ve o da, bütün içtenliğiyle ne kadar üzgün olduğunu söyledi. Ancak asıl mesele bunu, yakalandıktan sonra ve cezası açıklanmadan hemen önce söylemesiydi. Artık politikacıların, sporcuların, şirket yöneticilerinin, finans sahtekârlarının, şansları ters döndükten sonra özür dilemelerinden bıktık. Sıradan insanlar her gün çeşitli konularda ahlaki kararlar vermek zorunda kalıyorlar. Ne var ki, bu kararlarını yakalandıktan sonra değil, harekete geçmeden önce veriyorlar. Aynı tavrı, topluma örnek oluşturan kişilerden de beklemek bizim hakkımız değil mi?”