Irak Savaşında Amerikalı Kadın Askerler
Son dört yılda Irak, Afganistan ve genel olarak Orta Doğu'da görev yapan Amerikan askerlerinin 160 bin'i kadın. Irak'ta ölen 3.200'e ya
Irak’taki savaşın niteliğinin değişmesi, daha fazla kadın askerin, hayatlarını tehdit eden durumlarla karşı karşıya kalacağı anlamına geliyor. 2002 yılından beri Irak, Afganistan ve Orta Doğu'da görev yapan Amerikalı kadın askerlerin sayısı, 160 bini buluyor. Buna deniz piyadesi olan kadın askerler de dahil. Deniz piyadesi olan tüm kadınlar, Güney Carolina eyaletinde, Parris Adası’ndaki askeri üste ilk eğitimlerini alıyor. Deniz piyadesi olmak, hem fiziksel güç hem de zihinsel kararlılık gerektiriyor. Deniz piyadesi olmak isteyen kadınlar, 12 haftalık zorlu bir temel eğitimden geçiyor. Parris adasında deniz piyadesi olmak için şu sırada temel eğitim gören 46 bin askerin sadece 600’ü kadın. Kadınlar, erkeklerden ayrı olarak eğitim alıyor, ancak hemen hemen aynı zorlu eğitimden geçiriliyor. Colorado eyaletinden 19 yaşındaki Hope Quintana, 6 haftadır bu kampta eğitim gördüğünü söylüyor ve şöyle devam ediyor: "Yeni bir deneyim kazanmak istiyordum. Annem, deniz piyadesi eğitimine katılmamı önerdi ve yaşamın çok farklı bir yüzünü görmenin, yeni zorluklarla karşılaşmanın iyi olacağını söyledi." Quintana, eğitimin beklediğinden çok daha zor olduğunu söylüyor. Eğitim görenler, son derece yüksek fiziksel kondisyon standartlarına ulaşmak zorunda. Bunlar arasında uzun mesafe koşu; üniforma, postal ve sırt çantalarıyla yüzmek de var. Öğrenciler aynı zamanda M-16 tüfeklerini çok iyi kullanmayı öğrenmek ve savaşta dayanıklılığı ölçen 54 saatlik bir sınavı vermekle yükümlü. Babası deniz piyadesi olan ve askeri üslerde büyüyen Jackie Joe Anderson, eğitimin kadınlar için daha zorlu olduğunu anlatıyor: "Erkekler bence daha fazla özgüvene sahip. Başarılı olacaklarını biliyorlar, başkalarının ne düşündüğü onları ilgilendirmiyor. Kadınlar ise daha tedirgin. Herşeyi en ince ayrıntısına kadar düşünüyorlar. Yapmaları gereken, tek hedefe kilitlenmek, kendilerine söylenenleri yapmak ve ilk defada başarılı olmaya çalışmak." Kadın eğitmenlerin gözetiminde eğitim alan kadın deniz piyade adaylarına, takım ruhu, ekip çalışması ve liderlik vasıflarının güçlendirilmesine yönelik çalışmalar yaptırılıyor. Bu çalışmalar, baskı altında başarılı olabilmeleri için fiziksel ve zihinsel sınırları zorluyor. Kadın eğitmenlerden Melissa Rieff, 7 yıldır deniz piyadesi olduğunu söylüyor. Rieff, bazı kadın eğitmenlerin erkeklerden çok daha sert olarak tanındıklarını anlatıyor: "Bağırdığım zaman sesim erkeklerinkinden daha yüksek çıkıyor. Bunun nedeni de ses tonumun daha ince olması. Bir kadın deniz piyade adayına seslendiğim zaman ona bir kadın olarak nasıl yaklaşacağımı biliyorum." Jackie Anderson, bu eğitim sistemine ve geleneğine alışmanın zaman aldığını söylüyor: "Bağırıp çağırmaya alışık olmadığım için ilk günlerde çok zorlandım. Ancak zamanla alışıyorsunuz. Eğitmenlerimiz aslında bizim üzerimize titriyor. Bizi düşünüyorlar. Eğer size bir emir veriyorlarsa bunu yerine getirmekle yükümlüsünüz. Ancak zihinsel dayanıklılığınızı artırmak için sizinle alay ediyor; size isim takıyorlarsa o zaman da boşvermeyi ve unutmayı öğreniyorsunuz." Amerikan Ordusu’nda kadınların savaş ortamında doğrudan çatışmaya gönderilmeleri yasak. Ancak araç kullanmaktan, savaş uçaklarına pilotluk yapmaya kadar bir çok yardımcı işte görev yapıyorlar. Bu işlerin çoğu, özellikle Irak’ta kadın askerlerin de hayati tehlikeyle yüzyüze gelmelerine neden oluyor. Irak’ın 2003 yılında işgal edilmesinden bu yana 3.200'e yakın Amerikan askeri yaşamını yitirdi. Bunların 75’i kadın. Anderson, Irak’a gitmeye hazır olduğunu söylüyor. Ancak 19 yaşındaki Andrea Boseman, bazı kaygıları olduğunu dile getiriyor: "Eğer seçim bana bırakılsaydı Irak’a gitmezdim ancak beni gönderirlerse çok da sorun olmaz. Ülkem için bir deniz piyadesi olarak Irak’ta görev yapmaktan onur duyarım." Parris Adası’nda eğitim gören kadınların ortalama yüzde 16’sı, temel eğitimi tamamlayamıyor. Bunun başlıca nedeni, yaralanmalar. Ancak katılımcıların tamamı, kendilerini, deniz piyadesi olmadan önce hissetmedikleri ölçüde gururlu ve onurlu hissettiklerini söylüyor: