Habur Sadece Ticaret Kapısı Değil 
Habur Sınır Kapısı Irak Kürt Bölgesi ile Türkiye arasında yaşanan referandum geriliminin odak noktası. Ancak milyonlarca kişinin gözü kulağ Habur’da. Ancak kapı kapanırsa kesilen sadece ticaret değil aynı zamanda sosyal ilişkiler de olacak
ŞIRNAK — Silopi-Şırnak ve ilçeleri başta olmak üzere milyonlarca kişi bugünlerde Habur’la yatıp Habur’la kalkıyor. Irak Kürt Bölgesindeki referandumdan sonra Türkiye’nin kapıyı kapatacağı söylentileri, tedirginliğe neden oldu. Ticaretle uğraşanlar, kamyon sürücüleri, otobüs firmaları ve daha birçok kesim söylentiler nedeniyle tedirgin. Herkesin dikkati ekonomik tedirginliğin üzerinde olsa da, korkusu olan başka bir kesim daha var; akrabaları Irak Kürt Bölgesinde yaşayanlar. Türkiye ile Irak arasındaki sınır çizildiği zaman, bölgede yaşayan binlerce aile bölündü. Akrabaların bir bölümü Irak tarafında bir bölümü ise Türkiye’de kaldı. Sınırların belirlendiği 1926’dan 1990’lara kadar aileler birbirleriyle görüşemedi. Aile büyüklerinin anlatımları dışında birbirileri hakkında bilgi sahibi olamayan ailelerin hasreti 1990’larda sona erdi. Sınır bölgesinin Kürtlerin denetimine geçmesi, Türkiye’nin vizeleri kolaylaştırması üzerine aileler yeniden bir araya geldi. Silopi ilçesine bağlı sınır köylerinde yaşayan Tayan Aşiretine mensup Güney ailesi de 1990’larda akrabalarına yeniden kavuştu. Ancak Güneyler bugünlerde endişeli. Nedeni ise yeniden kopma ihtimali. Baba Kuvi Güney, kapının kapanması halinde gidip gelemeyeceklerini söyledi. Amerika’nın Sesi’ne konuşan Güney,”Biz sıkıntı çekeriz, bir taziye olsa ya da başka bir durum olsa, gidemeyiz oralara. Zaten çok gidip gelemiyoruz, gümrük kapanırsa hepten koparız. Ne biz gideiliriz, ne onlar gelebilirler. Orada akrabalarımızın olduğunu biliyorduk ama başka bir bilgi yoktu. Turgut Özal zamanında pasaport aldık ve gidip geleye başladık. Kapı kapanırsa ilteşim sürer ama gidip gelemeyiz” dedi. Cizre ilçesinde yaşayan Ayhan ailesi de, sınırın öbür yakasında akrabaları olanlardan. Aziz Ayhan, yıllarca kopuk kaldıktan sonra yeniden biraraya geldiklerini söyledi. Amerika’nın Sesi’ne konuşan Ayhan, bir kez daha kopma endişe yaşadıklarına vurgu yaparak, “Onların orada yaşadığını biliyorduk. İlk temasımız 90’larda Kürt bölgesinin oluşmasından sonra oldu.Buradan giden kamyoncuların sayesinde izlerini bulduk. Ondan sonra biz gittik, onları ziyaret ettik. Tanıştık, birbirimizi tanıdık, gidip gelmeye başladık. Onlar gelemiyordu sonra onlar da gelmeye başladı. Düğünlerimiz vardı, her hafta bizim düğünlere, taziyelere geliyorlardı. Mesela şimdi bizim akrabalar taziyeye Zaho’ya gitmiş. Sonuçta kanbağı var. Bizim bölgede kan bağı olduğu zaman düğüne, taziyeye, ziyarete gidilir. Bu kapı kapanırsa., haliyle biz gidemeyiz, onlar gelemez. Bu da normal değil. 90’lara kadar hiç temas olmadı. Onlar bizim burada olduğumuzu biliyorlar, biz onların burada olduğunu biliyoruz ama hani teknoloji o kadar ileri değil. İletişim kuramıyorduk, iletişim kurulduktan sonra gidip geldikten sonra kaynaştık. Aramızda kız alma verme oldu. Kapı kapanırsa fiziksel kopma haliyle olacak. O gelemeyecek, sen gidemeyeceksin. Eğer bu uzun süreli olursa, yeni nesil birbirini tanımaz. Haliyle internet ve telefonla iletişim kurarsın ama fiziki kuramazsın. O da yeterli değil. Arada 30 kilometre yol var, gel de 30 yıl görüşme” diye konuştu.