New York'ta Wall Street'i İşgal Hareketi Devam Ediyor
Göstericiler hedefleri ve gelecekleri konusunda kararsız görünse de protestolar sürüyor ve halkın desteği ve yardımı artıyor
New York’un finans merkezindeki Zuccotti Parkı, Wall Street bankacı ve borsacılarının huzur içinde öğle yemeği yedikleri bir yerdi. Ancak bir süredir park bu sektörü protesto edenlerin işgali altında. Gööstericilerin talepleri fazla açık değil, ama çok dertli oldukları kesin. Zuccotti Parkı’nın yeni sakinlerinin ortak yanı, Amerika’nın içinde bulunduğu durum yüzünden duydukları öfke. Öğretmen Shaun Collins New Jerseyli ve şunları söylüyor: “Herkes çok öfkeli. Saydıkları nedenleri dinleyince öfkeli olmalarına hak vermemek elde değil. Yaşamları boyunca çalışıyorlar, ama siyasi ve ekonomik sistem yüzünden başarılı olamıyorlar.” Ron Caldwell deaynı derecede öfkeli ve şöyle konuşuyor: “Özellikle işçiler en büyük zorluğu çekiyor. Wall Street’in faaliyetlerini zamanında kontrol etmediler, ekonomik durgunluk bu yüzden başladı.” Brooklyn’de çalışan 28 yaşındaki Sarah Quinn de protestocular arasında. O da durumdan memnun değil ve duygularını şöyle dile getiriyor: “Birçok kişi hiç ses çıkarmadan boşuna zaman geçiriyor. Protestoları yeniden güçlendirmeliyiz. Bunu başarmalıyız.” Protestocular Amerika’nın dört bir yanından farklı nedenlerle geliyor. New Jerseyli bir gösterici şöyle diyor: “New Jersey’liyim, Amerika’nın yüzde 99’unu temsil etmek için buradayım.” Göstericiler, nüfusun yüzde 1’inin servetin yüzde 40’ını kontrol edip geri kalan yüzde 60’ını nüfusun yüzde 99’unun paylaşmasını protesto ediyor. Protesto hareketine katılarlar arasında bulunan Jamie Rinaldie şunları söylüyor: “Gelişmiş kapitalist demokrasilerde ekonomik adalet ve demokrasi gerçek sorunlardır. Toplumu nasıl daha demokratik hale getireceğimizi tartışmalıyız.” Sarah Quinn de şunları ilave ediyor: “İki yakam zor bir araya geliyor. Sorunlardan biri de bu. Ben zar zor geçiniyorsam durumu benden daha kötü olanlar acaba nasıl bir yaşam mücadelesi veriyor?” Wall Street’i İşgal hareketi bir toplum haline geldi. Göstericilerin mutfakları var. Kütüphaneleri, okulları, müzikleri var. Ve en önemlisi vazgeçmek niyetinde değiller. Ancak değişim elde etmek, protestocular hedeflerini açıkça ortaya koymadığı sürece zor olacak. Şu anki mesajlar, harekete katılanlar kadar farklı ve çeşitli.