 "โควิดมันโหดร้าย" คุยกับ "อัญชลี ดุลยฐิติกุล" พยาบาลไทยในอเมริกา ประสบการณ์ 1 ปีหลังระบาดใหญ่
รายงาน ‘ถอดประสบการณ์รับมือโควิด’  ในวาระครบรอบ 1 ปีการระบาดใหญ่ของโคโรนาไวรัส กับบุคลากรทางสาธารณสุขคนไทยในสหรัฐฯ ตอนที่ 1  เปิดใจ อัญชลี ดุลยฐิติกุล พยาบาลแผนกผู้ป่วยหนัก จากรัฐแมรีแลนด์
ของโรงพยาบาล ในรัฐแมรีแลนด์ เล่าถึงประสบการณ์การรับมือผู้ป่วยโควิด-19 ในช่วงเริ่มต้นการระบาดใหญ่เมื่อ 1 ปีที่ก่อน ที่ต้องแข่งกับเวลาเพื่อยื้อชีวิตผู้ป่วยที่ถูกโจมตีในระบบทางเดินหายใจและร่างกาย อัญชลี ยังจำคนไข้โควิด-19 รายแรกที่อาการหนักมาตั้งแต่เข้ารับการรักษา แต่เธอและเพื่อนร่วมงานก็พยายามทำหน้าที่อย่างสุดความสามารถ สภาวะการระบาดของโรคที่รุนแรง และติดต่อกันได้ง่ายแม้เพียงลมหายใจ ทำให้จำนวนผู้ป่วยเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ ขณะที่บุคลากรด่านหน้าที่รับมือกับ โควิด 19 ก็เต็มไปด้วยความเสี่ยง ทุกวินาที ทุกขั้นตอนการรักษาต้องเน้นย้ำความปลอดภัย และระมัดระวัง พยาบาลชาวไทยในรัฐแมรีแลนด์ บอกถึงช่วงเวลาที่ยากจะอธิบายความรู้สึก กับการทำหน้าที่เชื่อมต่อ วีดิโอ คอล ระหว่างครอบครัวและญาติๆ มายังห้องผู้ป่วยหนัก ที่และมีหลายครั้งที่เธอต้องร่วมเป็นพยานในการร่ำลาเป็นครั้งสุดท้ายของชีวิ ประสบการณ์รับมือกับความเป็นความตาย และ ความเจ็บไข้ ในวิชาชีพพยาบาล มายาวนานเกือบ 30 ปี แต่การรับมือกับผู้ป่วยโควิด-19 ครั้งนี้ไม่ถือว่าอยู่ในสภาวะปกติ เมื่อหลายชีวิตต้องเผชิญกับโอกาสการสูญเสียมากกว่ารอด " แม้จะต้องเผชิญกับงานที่ต้องรับผิดชอบชีวิตผู้คนเกือบตลอดเวลา แต่อัญชลีไม่ลืมที่จะต้องดูแลตัวเองด้วยเช่นกัน ทุกครั้งที่มีโอกาส หรือ วันหยุด เธอมักจะแปลงร่างจากชุดพยาบาล แบกอุปกรณ์ถ่ายรูป ออกเดินทางบันทึกภาพธรรมชาติ ในฐานะช่างภาพสมัครที่เป็นงานอดิเรกที่เธอรัก ‘อัญชลี หรือ แองจี้ พยายาลชาวไทยในรัฐแมรีแลนด์ เป็นหนึ่งในบุคลากรด่านหน้าทางสาธารณสุข ชาวไทยที่รับมือกับการระบาดใหญ่ของโควิด-19 มาตลอด 1 ปีเต็ม ติดตามรายงานพิเศษ