การประชุมที่เกาหลีใต้เรื่องประสิทธิผลของความช่วยเหลือต่างประเทศ เน้นความโปร่งใสและขีดความสามารถของประเทศกำลังพัฒนา
ผู้เชี่ยวชาญชี้ว่าการสร้างขีดความสามารถของประเทศผู้รับความช่วยเหลือและการไม่ตั้งเงื่อนไขให้ซื้อสินค้า-บริการจากประเทศผู้บริจาคเป็นเรื่อง
ในช่วงหลายสิบปีที่ผ่านมาจำนวนโครงการช่วยเหลือระหว่างประเทศต่างๆ เพิ่มขึ้นหลายเท่าตัวและจำนวนประเทศผู้ให้ความช่วยเหลือก็เพิ่มขึ้นด้วย แต่ผลการศึกษาชิ้นหนึ่งระบุว่ากระทรวงการคลังของบางประเทศต้องใช้เวลาราว 30 % ในการจัดการกับโครงการกว่า 250 โครงการที่ได้รับในแต่ละปี แทนที่จะใช้เวลากับทรัพยากรเพื่อวางแผนพัฒนาระยะยาว ดังนั้นแนวคิดหนึ่งขณะนี้คือการประสานและบริหารโครงการช่วยเหลือร่วมกันระหว่างประเทศผู้บริจาคเงิน เพื่อให้มีโครงการขนาดใหญ่แต่จำนวนน้อยลง แทนที่จะเป็นโครงการเล็กๆ จำนวนมากมาย แนวคิดอีกเรื่องคือการส่งเสริมให้ประเทศกำลังพัฒนาผู้ได้รับความช่วยเหลือมีส่วนยกร่างแผนพัฒนาประเทศด้วยตนเอง และสร้างขีดความสามารถของประเทศเหล่านี้ในการบริหารจัดการโครงการพัฒนา เพราะมิฉะนั้นแล้วการต้องพึ่งพาบุคลากรและหน่วยงานของต่างประเทศในการบริหารโครงการพัฒนา จะทำให้ประเทศเหล่านี้ไม่สามารถพัฒนาขีดความสามารถของตนเองขึ้นได้ ตัวเลขประมาณการณ์ขณะนี้แสดงว่าในแต่ละปี จำนวนเงินช่วยเหลือระหว่างประเทศมีสูงถึงราวหนึ่งแสนสองหมื่นเก้าพันล้านดอลล่าร์ แต่ราวหนึ่งในสามเป็นความช่วยเหลือแบบที่ผูกพันให้ต้องซื้อสินค้าและบริการจากประเทศผู้ให้ ซึ่งนาย Lawrence Macdonald ผู้อำนวยการฝ่ายสื่อสารและการให้การศึกษาด้านนโยบายของ Center for Global Development ในกรุงวอชิงตันชี้ว่า เงื่อนไขเหล่านี้ไม่เป็นผลดีและทำให้ต้องสิ้นเปลืองค่าใช้จ่ายมากขึ้นแทนที่จะช่วยประหยัดเงิน นอกจากนี้ ประเด็นอื่นๆ ซึ่งคาดว่าจะมีการหารือในที่ประชุม The Fourth High Level Forum on Aid Effectiveness ที่เมืองปูซานของเกาหลีใต้ คือเรื่องการเพิ่มความโปร่งใสของประเทศผู้ให้ความช่วยเหลือ รวมทั้งการปรับปรุงระบบติดตามการใช้จ่ายเงินและการตรวจสอบประเมินผลของโครงการ เป็นต้น