เด็กหญิงชาวอินเดีย ผู้เป็นแรงบันดาลใจ ให้เพื่อนร่วมชั้นแสวงหาอิสรภาพโดยการศึกษาหาความรู้
อินเดียนั้น ผู้หญิงราวครึ่งหนึ่งแต่งงานก่อนอายุครบ 18 ปี  ตอนนี้มีเด็กนักเรียนหญิงวัย 16 ปีคนหนึ่งในชนบทรัฐอุตตรประเทศกำลังต้านแนวโน้มน
กฤษณา เจาฑรีย์เด็กนักเรียนโรงเรียนสตรีล้วนแห่งหนึ่ง ในรัฐอุตตรประเทศประกาศว่าเธอจะไม่แต่งงานกับผู้ชายที่ดื่มสุรายาเมาหรือสูบบุหรี่เธอบอกว่าจะไม่ปล่อยให้การศึกษาเล่าเรียนสูญเปล่า เธอจะยืนอยู่ด้วยลำแข้งของตัวเองและจะไม่แต่งงานจนกว่าจะมีงานทำเป็นหลักเป็นฐาน เรื่องนี้นับเป็นกรณีที่หายากในเขตอนุปชาร์ของรัฐอุตตรประเทศซึ่งเป็นรัฐที่ยากจนมากรัฐหนึ่งในอินเดียที่เด็กผู้หญิงมักถูกบังคับให้แต่งงานตั้งแต่อายุ13 ปี ผู้หญิงในเขตนี้ราวครึ่งหนึ่งไม่รู้หนังสือ และ 40 % ของชาวบ้านยากจนมาก กฤษณาเจาฑรีย์และน้องชายได้รับการเลี้ยงดูโดยคุณตาคุณยาย หลังจากพ่อแม่เสียชีวิตเธอเล่าว่าตอนนั้นมีคนต้องการฆ่าเธอ และน้องชายเพื่อแย่งที่ดินเธอจึงรู้สึกว่าจะต้องต่อสู้เพื่อสิทธิของตนเอง กฤษณา เจาฑรีย์เป็นเด็กหญิงคนหนึ่งในจำนวนราว1,000 คนที่เข้ารับการศึกษาที่สมาคม การศึกษา Pardada Pardadi Educational Societyที่อดีตผู้บริหารคนหนึ่งของบริษัท Du pontจัดตั้งขึ้นมาเมื่อปี 2543 ซึ่งเป็นโครงการเพื่อเสริมสร้างพลังของเด็กผู้หญิงในชนบท กฤษณาใช้เวลาครึ่งวันในการเล่าเรียนและอีกครึ่งวันในการทำงานเย็บผ้า เธอได้ค่าจ้างวันละราว 12 บาท ซึ่งเธอเก็บออมไว้สำหรับการศึกษากฤษณาชักจูงให้เพื่อนร่วมชั้นใช้ความรู้ความสามารถใหม่ในการหารายได้สำหรับการศึกษาและค่าใช้จ่ายของตัวเองด้วย เพื่อจะได้เป็นอิสระทางการเงินและสามารถปฏิเสธการแต่งงานตั้งแต่อายุยังน้อยได้ กฤษณาบอกว่าเธอต้องการให้ผู้หญิงรุ่นเธอพึ่งพาตัวเองได้ และว่าทุกคนควรทำงานของตนเองหารายได้ของตนเอง เพื่อนร่วมชั้นของกฤษณาทำตามอย่างเธอทุกคนปฏิเสธที่จะแต่งงานกับเด็กผู้ชายชาวบ้าน ที่ไม่ได้รับการศึกษา บรรดาพ่อแม่ของเด็กผู้ชายทั้งหลายไม่พอใจอย่างมากที่หาผู้หญิงในท้องถิ่นมาแต่งงานกับลูกชายไม่ได้บางรายถึงกับไปประท้วงที่หน้าบ้านผู้ก่อตั้งโรงเรียน วิเรนเดอร ซิงห์ผู้ก่อตั้งโรงเรียนกล่าวว่า หากต้องการพัฒนาชนบทอินเดียก็จำเป็นจะต้องสนับสนุนส่งเสริมเด็กผู้หญิงอย่างกฤษณา เจาฑรีย์ผู้เป็นตัวอย่างที่ดีให้แก่เพื่อนนักเรียนหญิงด้วยกัน เขากล่าวว่าการเปลี่ยนแปลงที่กำลังเกิดขึ้นนั้น มาจากเด็กผู้หญิงเหล่านี้ จากผู้เป็นมารดา ผู้หญิงเหล่านี้จะเป็นผู้สร้างความเปลี่ยนแปลงในทางที่ดีขึ้นแก่สังคม กฤษณาเจาฑรีย์กล่าวว่า เธอขอให้เพื่อนนักเรียนไปโรงเรียน เพื่อสร้างพื้นฐานสำหรับอนาคตของตัวเองโดยพยายามอธิบายให้เพื่อนๆ เข้าใจว่า หากผู้หญิงไม่มีการศึกษา จะถูกสังคมกดขี่ เธอขอให้เพื่อนๆพึ่งตนเอง ทำงานประกอบอาชีพของตนเอง ต่อสู้เพื่อสิทธิของตนเอง ไม่ปล่อยให้ทุกอย่างอยู่ในมือของโชคชตา