บทบาทของรองประธานาธิบดีคนใหม่ โจ ไบเดน
ในการรณรงค์หาเสียงเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐฯ เมื่อปีที่แล้ว ว่าที่วุฒิสมาชิกโจเซฟ ไบเดน ให้สัญญาว่า เขาจะเป็นรองประธานาธิบดีที่แตกต่าง
ผู้เชี่ยวชาญการเมืองสหรัฐ เชื่อว่า แม้นายไบเดนอาจไม่ได้ใช้อำนาจมากเหมือนกับนายเชนีย์แต่เขาก็คงไม่ใช่รองประธานาธิบดีสหรัฐแบบดั้งเดิม ซึ่งไม่ค่อยมีอะไรทำนอกจากการเป็นประธานวุฒิสภา โดยตำแหน่ง และร่วมงานศพของผู้นำประเทศต่างๆ เท่านั้น ในการปราศรัยครั้งหนึ่ง เขาพูดว่านายดิ๊คเชนีย์คือรองประธานาธิบดีที่อันตรายที่สุดในประวัติศาสตร์อเมริกัน ตลอด 8 ปีที่นายเชนีย์ดำรงตำแหน่งนี้ เขามีบทบาทที่สำคัญมากทั้งการให้คำปรึกษาประธานาธิบดีจอร์จ บุช แต่นักวิเคราะห์บางส่วนเชื่อว่าเขามีอิทธิพลสำคัญต่อการดำเนินนโยบาย คุณบาร์รอน เกลล์มันน์ นักข่าวจากหนังสือพิมพ์วอชิงตันโพสต์และเจ้าของรางวัล พูลิตเซอร์ซึ่งเขียนหนังสือชื่อ "Angler: TheCheney Vice Presidency" บอกว่า เชนีย์ไม่ใช่เป็นเพียงรองประธานาธิบดีที่ทรงอิทธิพลที่สุด แต่เป็นบุคคลที่ไม่ใช่ประธานาธิบดีที่มีอำนาจมากที่สุด ในประวัติศาสตร์อเมริกันสมัยใหม่เขามีอิทธิพลครอบงำนโยบายต่างๆ อย่างกว้างขวางตั้งแต่นโยบายลดภาษีในปี 2546 นโยบายการปฏิบัติต่อผู้ต้องสงสัยเป็นผู้ก่อการร้ายนโยบายการทำสงคราม ไปจนถึงการเสนอชื่อผู้พิพากษาศาลสูง อย่างไรก็ตาม รองประธานาธิบดิ๊ค เชนีย์กล่าวว่าสื่อมวลชนเสนอข่าวเกี่ยวกับบทบาทของเขาเกินความจริง และในการให้สัมภาษณ์กับสถานีข่าวฟอกซ์เมื่อไม่นานมานี้เขาวิพากษ์วิจารณ์ว่าที่รองประธานาธิบดีคนใหม่ ว่าตั้งใจลดบทบาทความสำคัญของตำแหน่งรองประธานาธิบดี ทางด้านคุณเคนเนธ วอลช์หัวหน้าผู้สื่อข่าวประจำทำเนียบขาว ของนิตยสาร "ยูเอส นิวส์ แอนด์ เวิล์ด รีพอร์ต"คาดว่า นายไบเดนจะเป็นที่ปรึกษาที่สำคัญของประธานาธิบดีโอบาม่า แต่ไม่ได้มีความเป็นอิสระเหมือนกับนายเชนีย์ คุณเคนเนธ เชื่อว่า นายไบเดนจะพยายามเป็นรองประธานาธิบดีในบทบาทที่ควรจะเป็น นั่นคือเป็นที่ปรึกษาที่ใกล้ชิดที่สุดของประธานาธิบดี ซึ่งไม่ใช่การเป็นอีกศูนย์อำนาจหนึ่งในรัฐบาล คุณเคนเนธ คาดว่าว่าที่รองประธานาธิบดีคนใหม่ จะเน้นนโยบายที่เป็นประโยชน์ต่อคนชั้นกลางและจะเป็นที่ปรึกษาที่มีค่าของนายโอบามา เพราะจากที่คร่ำหวอดกับการเมืองในวอชิงตันมากว่า 30 ปี ทำให้เขาสะสมประสบการณ์มากมายทั้งด้านต่างประเทศ ความมั่นคง และการยุติธรรม เหมือนกับที่นายวอลเทอร์ มอนเดลเป็นรองประธานาธิบดีในสมัยของประธานาธิบดีจิมมี คาร์เตอร์ซึ่งครั้งนั้นเขาได้แสดงบทบาทที่ปรึกษาที่สำคัญมากในรัฐบาล แต่ประธานาธิบดีคือผู้ที่ตัดสินใจ