เด็กที่สัมผัสกับสิ่งสกปรกมาตั้งแต่เด็ก อาจมีภูมิคุ้มกันโรคต่างๆ มากกว่าเด็กที่พ่อแม่ รักษาความสะอาดมากไป
รายงานวิจัยชิ้นล่าสุดจากมหาวิทยาลัย Northwestern รัฐ Illinois ชี้ให้เห็นว่า เด็กที่สัมผัสกับสิ่งสกปรกหรือเชื้อโรคตั้งแต่ยังเล็ก อาจมีภู
นักวิจัยที่มหาวิทยาลัยNorthwesternรัฐ Illinois ตรวจสอบข้อมูลจากการศึกษากลุ่มตัวอย่างชาวฟิลิปปินส์ที่เกิดจากแม่3,327 คนในช่วงคริสทศวรรษ 1980 โดยเก็บรวบรวมข้อมูลทุกๆ 2เดือนในช่วงแรกเกิดจนอายุ 2 ขวบ หลังจากนั้นเก็บข้อมูลทุก 4-5 ปีจนกลุ่มตัวอย่างมีอายุครบ 22 ปีการวิจัยที่ว่านี้มีเป้าหมายเพื่อศึกษาว่าสิ่งแวดล้อมในวัยเด็ก จะมีผลกระทบต่อการสร้างโปรตีนของร่างกายซึ่งจะเพิ่มขึ้นเมื่อเกิดภาวะอักเสบในร่างกายได้อย่างไร ซึ่งจากผลการวิจัยพบว่าเด็กเล็กที่เติบโตภายใต้สภาพแวดล้อมที่สะอาดมาก หรือถูกสุขลักษณะมากเกินไปนั้นอาจส่งผลให้ระดับภาวะการอักเสบในร่างกายสูงกว่าปกติ และเพิ่มความเสี่ยงของโรคหลายชนิดรวมถึงโรคหัวใจและหลอดเลือดเลี้ยงหัวใจด้วย จากผลการตรวจเลือดกลุ่มตัวอย่างแสดงให้เห็นว่า แม้ทารก และเด็กฟิลิปปินส์มีความเสี่ยงที่จะเป็นโรคติดต่อต่างๆ ได้ง่ายกว่าเด็กอเมริกันแต่เมื่อเติบโตเป็นผู้ใหญ่ เด็กฟิลิปปินส์กลับมีระดับโปรตีน C-reactive หรือ CRP ต่ำกว่าคนอเมริกันเป็นสัดส่วนอย่างน้อย 80%โดยคนฟิลิปปินส์ในวัย 20 ต้นๆ มีระดับความเข้มข้นของ CRP ราว0.2 มิลลิกรัมต่อลิตร ในขณะที่คนอเมริกันวัยเดียวกัน มีระดับความเข้มข้นของ CRP สูงราว 1-1.5 มิลลิกรัมต่อลิตร ซึ่งระดับ CRP นี้ ถ้ายิ่งมากก็ยิ่งชี้ให้เห็นว่ามีภาวะการอักเสบของร่างกายมากขึ้นด้วยโดยรายงานการวิจัยที่เผยแพร่ทางเว็บไซต์ Proceedings of the Royal Society ระบุว่า เด็กที่ไม่มีโอกาสสัมผัสกับสิ่งสกปรกจากสัตว์ไม่ว่าจะเป็น หมู หมากา ไก่ที่เลี้ยงไว้อย่างอิสระตามบ้านเรือนนั้นมีโอกาสจะเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่มีระดับ CRP สูงกว่า แต่ได้ยินแล้วคุณผู้ฟังอย่าเพิ่งรีบไปหาซื้อสัตว์เลี้ยงมาให้ลูกๆ เล่น เพราะกลัวเด็กๆจะสะอาดเกินไปเพราะคุณ ThomasMcDade นักวิจัยจากมหาวิทยาลัย Northwestern ผู้จัดทำรายงานชิ้นนี้บอกว่าสิ่งสำคัญไม่ใช่ว่ามีสัตว์เลี้ยงหรือไม่มี แต่เป็นเรื่องที่ว่าเด็กๆ มีโอกาสสัมผัสกับจุลินทรีย์หรือแบคทีเรียตั้งแต่ยังเล็กบ้างหรือไม่ เพราะจุลินทรีย์หรือแบคทีเรียนั้นไม่ได้เป็นเพียงเชื้อโรคที่นำความเจ็บป่วยมาให้เท่านั้นแต่ยังมีบทบาทสำคัญต่อการสร้างเครือข่ายภูมิคุ้มกันโรคอีกด้วย และเพื่ออธิบายถึงความสำคัญของการเปิดรับเชื้อโรคเข้าสู่ร่างกายบ้างนี้ คุณ McDade ที่มีลูกชายอายุ2 ขวบครึ่งบอกว่า ก็คล้ายๆ กับงานวิจัยหรือคำแนะนำที่ว่าถ้าอยากจะกระตุ้นพัฒนาการทางสมองของเด็กเล็กก็ต้องสร้างสภาพแวดล้อมให้เขาได้เปิดรับด้วยประสาทสัมผัสต่างๆ รวมทั้งสร้างเครือข่ายสังคมให้กับเขาด้วยนั่นเองภูมิคุ้มกันโรคก็เช่นกัน ต้องมีการสร้างสิ่งแวดล้อม ที่เอื้ออำนวยต่อการเปิดรับเชื้อโรคบ้างไม่มากเกินไป ไม่น้อยเกินไปเพื่อพัฒนาการของการสร้างภูมิคุ้มกันเมื่อเด็กๆเติบโตเป็นผู้ใหญ่ต่อไปและสำหรับเจ้าลูกชายวัยกำลังซนนั้น เจ้าของรายงานวิจัยชิ้นนี้บอกว่าเมื่อลูกทำขนมตก เขาไม่ลังเลเลย ที่จะบอกให้ลูกเก็บขนมขึ้นมาใส่ปากกินได้เลยแบบไม่ต้องกลัวเชื้อโรค และไม่ต้องนับว่ากี่วินาทีแล้ว