Neizvesna godina za Iran
Ove godine obilježena je 30. godišnjica svrgavanja iranskog šaha i uspostavljanja nove islamske republike, koja je zamijenila monarhiju
Snimak ubistva  postao je simbol protesta protiv represije, poput kadrova nepoznatog mladića koji je stao ispred kolone trenkova na pekinškom trgu Tjenanmen prije dvadeset godine. Protesti su organizovani nakon junskih predsjedničkih izbora na kojima je aktuelni predsjednik  ubjedljivo pobijedio svoje rivale, uključujući i glavnog protiv-kandidata, reformskog lidera . Opozicija je organizovala ulične protqeste, tvdreći da su izbori namješteni. Vlada je uzvratila oštrim obračunom sa demonstrantima, hapšenjima i suđenjima. Sporadični protesti se nastavljeni i ovih dana. , koji se nalazi na čelu Nacionalnog iransko-američkog savjeta, kaže da bi bijes reformista i sve veće nezadovoljstvo mogli da izazovu probleme naredne godine. Protesti su iskomplikovali plan predsjednika Obame da uspostavi diplomatski dijalog sa Teheranom, kao i iranski odgovor na te napore, naročito kada je riječ o osjetljivom pitanju nuklearnog programa. Iranske vlasti su u oktobru naizgled konačno pristale da pošalju uranijum u neku drugu zemlju na dalje obogaćivanje, ali su zatim odustale od tog plana. , urednik lista „Jane's Islamic Affairs“, kaže da nije jasno da li je to bio nagovještaj podjele između iranskog vrhovnog vođe ajatole  i predsjednika Ahmadinedžada ili je riječ o taktici odugovlačenja. ” Bez obzira na razlog, negativni odgovor Teherana učvsrtio je pozive u Ujedinjenim Nacijama i Kongresu za uvođenje novih sankcija Iranu. Analitičari ističu da bi bilo koje sankcije trebalo da budu usmjerene protiv iranske vlade, a ne naroda. Trita Parsi smatra da bi one mogle negativno da utiču na reformski pokret. „ Analitičari takođe navode da neće biti značajnijih sankcija bez podrške Rusije i Kine, koje do sada nisu odobravale takve mjere.