Da li su opravdana poredjenja Avganistana i Vijetnama?
Kako situacija u Avganistanu postaje sve složenija i smrtonosnija, raste i broj onih koji se protive vojnom angažovanju Zapada u toj ze
Duh rata, u kojem je Amerika učestvovala i izgubila pre 40 godina, ponovo progoni mladog predsednika, njegove savetnike, generale i zemlju kojom upravlja. „Reč koja počinje sa V“, kako su neki zvali Vijetnam, sve češće se čuje u debatama u vezi sa američkim angažovanjem u Avganistanu. Čak i u Demokratskoj stranci predsednika Obame, čuju se upozorenja da Sjedinjene Države rizikuju da, kao u Vijetnamu, budu uvučene u „živi pesak“ i da bi Avganistan mogao da postane Obamin Vijetnam. , visoki naučni saradnik Centra za strateške i međunarodne studije, kaže da je bio iznenađen koliko ga je nedavna poseta Avganistanu podsetila na Vijetnam: Tokom Vijetnamskog rata upućivanje dodatnih snaga na ratno poprište zvalo se „eskalacija“. Danas se to zove „povećanje broja vojnika“. Međutim, danas kao i tada, američke trupe se bore na grubom terenu loveći neuhvatljivog neprijatelja, koji se krije u narodu ili nalazi utočište sa druge strane granice. Civilne žrtve povećavaju nezadovljstvo. Vlada u Kabulu je žestoko korumpirana isto kao što je bila vlada u Sajgonu, glavnom gradu Južnog Vijetnama. Penzionisani potpukovnik  obavljao je dužnost šefa osoblja bivšeg državnog sekretara  u Bušovoj administraciji. On je takođe vijetnamski veteran. Vilkerson kaže da videosnimci koje dobija od prijatelja iz Avganistana neprijatno podsećaju na njegovo iskustvo u Vijetnamu pre mnogo godina: Najveća sličnost u očima analitičara jeste problem utočišta za neprijatelja. Kao što su pripadnici Vijetkonga i regularne snage Sevenog Vijetnama koristile Laos i Kambodžu kao utočišta, Taliban nalazi utočište u plemenskom području u susednom Pakistanu. Predsednik Ričard Nikson je izvršio invaziju na Kambodžu 1970. da bi udario na takva utočišta. Američka vojska danas koristi bespilotne letelice protiv talibanskih utočišta u Pakistanu. Međutim,  iz Saveta za spoljnopolitičke odnose, upozorava da politički i bezbednosni razlozi sprečavaju ulazak američkih trupa na pakistansku teritoriju: Medjutim, postoje i velike razlike između dva konflikta. Avganistan je etnički raznolikiji, sa dubokim plemenskim vezama. Cilj u Avganistanu je uskraćivanje Talibanu i njihovom savezniku al-Kaidi da stvore bazu za napade na mete u Zapadnim zemljama. Cilj u Vijetnamu je bilo zaustavljanje pobune koju su podržavali komunisti Broj američkih vojnika u Južnom Vijetnamu povećan je sa 184 hiljade krajem 1965., na 537 hiljada krajem 1968. Broj američkih vojnika u Avganistanu do kraja godine iznosiće 68 hiljada. Taj broj bi mogao da se poveća ukoliko general Stenli Mekristal bude zatražio dodatne snage uz odobrenje predsednika Obame. Oružane snage Sjedinjenih Država su tokom Vijetnamskog rata bile sastavljene od običnih regruta, što je potpirivalo masovne antiratne proteste, dok se današnje američke oružane snage sastoje isključivo od dobrovoljaca, odnosno profesionalaca. iz Instituta za političke studije, kaže da se dva konflikta razlikuju i po tome što bi najveće protivljenje ratu u Avganistanu moglo da predstavlja reakciju na finansijske troškove rata, a ne na ljudske žrtve: U Vijetnamu je poginulo više od 58 hiljada američkih vojnika, dok je u Avganistanu za sada taj broj manji od hiljadu.